Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2338/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie: NSA Piotr Lechowski WSA Bożenna Blitek ( spr.) Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2004r sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewody z dnia 28 sierpnia 2003r Nr: [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji-


UZASADNIENIE

[...] .2002r. W. G. zarejestrowała się w Urzędzie Pracy i decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...].2002 znak: [...]została uznana za osobę bezrobotną z dniem [...].2002r. Drugą decyzją tego organu z tego samego dnia znak: [...] orzeczono o przyznaniu W G od dnia [...].2002r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości i na zasadach określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Decyzją z dnia [...].2002r. znak: [...] orzeczono o pozbawieniu W.G. z dniem [...].2002r. statusu bezrobotnego oraz zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu Pracy z powodu podjęcia pracy w ramach stosunku pracy.

[...].2003r. W. G. dokonała ponownie rejestracji w Urzędzie Pracy

Decyzją z dnia [...].2003r. znak [...] Prezydent Miasta orzekł, że z dniem [...] .2003r. W. G. zostaje uznana za osobę bezrobotną, a drugą decyzją z tego samego dnia znak[...] orzekł o przyznaniu W. G. od dnia [...].2003r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości i na zasadach określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W dniu [...] .2003r. W. G. zwróciła się do Prezydenta Miasta o przyznanie jej świadczenia przedemerytalnego przez zamianę zasiłku dla bezrobotnych na to świadczenie i podała, że ukończyła 50 lat oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący 30 lat.

Decyzją z dnia [...].2003r. znak : [...] Prezydent Miasta orzekł o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych W. G. od dnia [...].2003r. z powodu wyczerpania okresu pobierania zasiłku przewidzianego ustawą.

Decyzją z dnia [...] 2003r. OP- [...]. P.- [...] Prezydent Miasta [...] orzekł o odmowie przyznania W. G. od dnia [...].2003r. prawa do świadczenia przedemerytalnego z powodu niespełnienia warunków określonych w art.37k ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Podając podstawy prawne wydania decyzji oraz zawarte w uzasadnieniu decyzji wymieniono : art. 104 kpa; art. 6 pkt 6 lit b, art. 37k ust.1, art.371 ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (zwanej dalej ustawą), art.25 ust. 1 pkt 1 ustawy; art. 25 ust. 11 ustawy; art. 19 ust. 2a i art.37 ust. 1 pkt 5 ustawy; art. 23 i art. 23 ust. 1 pkt 2 lit.a, lit.c ustawy; art. 24 oraz art. 23 ust.1l pkt 2a i ust.2 pkt 3 ustawy oraz odpowiedź Departamentu Prawnego Krajowego Urzędu Pracy udzieloną przez internet w pierwszym kwartale 2002r.

W uzasadnieniu decyzji podano, że po dokonaniu rejestracji w dniu [...] .2003r. nie przysługiwało W. G. prawo do zasiłku dla bezrobotnych a jedynie posiadała ona prawo do przyznanego już wcześniej zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. Podano, że w dniu [...].2003r. W.G. weszła w posiadanie już wcześniej nabytego prawa do zasiłku, albowiem okres ostatniego zatrudnienia trwał jedynie 6 miesięcy a nie 365 dni, gdyż okresu pracy i pobieranego zasiłku chorobowego przed rejestracją w dniu [...].2002r. nie można zaliczyć do okresu 365 dni, ponieważ okres ten został skonsumowany jako podstawa przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].2002r. i spełniła jedynie warunki do nabycia statusu bezrobotnego, a do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek z art. 37k ust. 1 ustawy.

W wyniku odwołania W.G. od w/w decyzji - Wojewoda decyzją z dnia 28 sierpnia 2003r. [...] utrzymał w mocy decyzję organu i instancji.

Na uzasadnienie podano, że W. G nie spełnia warunków niezbędnych do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ okres ostatniego zatrudnienia trwał 6 miesięcy, a nie wymaganych 365 dni. Organ II instancji podał, że takie stanowisko jest zgodne z przytoczonym w uzasadnieniu art. 23 ust. 1 pkt 2) a), a ocena spełnienia tego warunku dokonywana jest zgodnie z art. 371. na dzień rejestracji. Po ustaniu zatrudnienia krótszego niż 365 dni prawo do zasiłku na podstawie art. 25 ust. 11 ustawy zostało odzyskane na okres uzupełniający i po przerwie w pobieraniu zasiłku spowodowanej podjęciem zatrudnienia , nastąpiła kontynuacja tego uprawnienia, którego źródłem był stan faktyczny istniejący w dacie poprzedniej rejestracji oraz , że zatrudnienie przez okres krótszy niż 365 dni, przerywające popieranie zasiłku, nie rodzi nowych uprawnień. Zdaniem tego organu w dniu ostatniej rejestracji W. G. nie spełniła warunków niezbędnych do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych w rozumieniu art.. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ okres ostatniego zatrudnienia trwał 6 miesięcy, a nie wymaganych 365 dni.

Decyzję tę zaskarżyła W.G. która w skardze zarzuciła, że w chwili rejestracji w dniu [...].2003r. wypełniła wszystkie przesłanki z art. 37k i 371 ust. 1 ustawy do nabycia świadczenia przedemerytalnego, bowiem spełniła warunki do uzyskania statusu bezrobotnego, o czym świadczy decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] .2003r.-znak: [...], spełniła warunki do prawa do zasiłku , o czym świadczy decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...].2003r.-znak: [...], do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy E.H., w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy (dokładnie 6 miesięcy), ukończyła 50 lat oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat. Skarżąca podkreśliła, że spełnione zostały przez nią także przesłanki z art. 25 ust. 11 ustawy, bowiem utraciła status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni (6 miesięcy) z powodu podjęcia zatrudnienia i zarejestrowała się w urzędzie pracy jako bezrobotna (w dniu [...].2003r.) w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia (tj. od dnia [...].2003r.) uzyskując tym samym prawo do zasiłku zgodnie z tym przepisem, zaś okres na jaki uzyskała prawo do tego zasiłku nie ma w tej sprawie żadnego znaczenia, tym bardziej, że wg art.37.l (ust. 2) ustawy świadczenie przysługuje od następnego dnia po dniu rejestracji lub złożenia wniosku i dokumentów. Zarzucając błędną interpretację art. 37k ust. 1 i art. 37 1 ustawy skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie przedstawiając argumenty identyczne jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga jest w pełni uzasadniona. Żaden z przepisów podanych w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji nie przewiduje pojęć i konsekwencji prawnych związanych z pierwszą , kolejną czy odzyskaną rejestracją, z odzyskaniem czy przerwaniem prawa do zasiłku, kontynuowaniem rejestracji czy konsumowaniem okresów pracy i pobieranego zasiłku przez pierwszą rejestrację ani o niekorzystnych skutkach przerwania zasiłku dla bezrobotnych zatrudnieniem na okres krótszy niż 365 dni dla przysługiwania świadczenia przedemerytalnego. Nie może stanowić podstawy prawnej pismo - opinia Departamentu Prawnego Krajowego Urzędu Pracy a powoływanie się na takowe w celu odmowy przyznania świadczenia należnego obywatelowi na podstawie ustawy wskazuje na brak rzeczywistej podstawy prawnej decyzji.

Należy zwrócić uwagę, że w wyniku rejestracji w dniu [...] 2003 r. W.G. spełniła warunki do uzyskania statusu bezrobotnego jak również warunki do prawa do zasiłku, o czym świadczą dwie decyzje Prezydenta Miasta a o czym mówi art.37k. ust.1. zdanie pierwsze cyt. ustawy. Nadto do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, a o takim rozwiązaniu stosunku pracy i takim okresie pracy świadczy świadectwo pracy z dnia [...].2003 r. wydane przez firmę E. H. z siedzibą - ukończyła 50 lat oraz osiągnęła wiek emerytalny wynoszący 30 lat, o czym mówi art.37k. ust.1.pkt 2). Nadto skarżąca złożyła stosowny wniosek wypełniając tym samym także warunki art. 371. cyt. ustawy. W. G. wypełniła też przesłanki art. 25 ust. 11 ustawy, bowiem utraciła status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni (na 6 miesięcy) z powodu podjęcia zatrudnienia i zarejestrowała się w urzędzie pracy jako bezrobotna w okresie 7 dni od dnia ustania zatrudnienia tj. od dnia [...].2003 r. Fakt, że skarżąca uzyskała prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres uzupełniający nie ma żadnego znaczenia albowiem ustawodawca nie wyłącza wprost w takim przypadku możliwości ubiegania się o świadczenie przedemerytalne.

Nie jest też prawdą twierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji organu II instancji jakoby W. G. nie spełniła warunków do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych w dniu rejestracji [...].2003 r. ponieważ okres ostatniego zatrudnienia trwał 6 miesięcy a nie wymaganych 365 dni (przeczą temu decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...].2003 r.), Należy zauważyć, że okres ostatniego zatrudnienia trwał 381 dni, tj. o 16 dni więcej od wymaganych 365 dni albowiem w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania (w dniu [...].2003 r.) a więc w okresie od [...].2001r. W. G. była zatrudniona przez "U" do [...].2001 r., kiedy to ustał stosunek zatrudnienia w wyniku rozwiązania umowy za wypowiedzeniem przez zakład pracy (art. 1 ustawy z dnia 28.12.1989r.) i został skrócony okres wypowiedzenia od [...].2001r. do [...].2002r, przy czym korzystała z zasiłku chorobowego w okresie od dnia [...].2001 r. do dnia [...].2002r. Okoliczności te pozostają poza sporem, co wynika z uzasadnień organów administracyjnych. Wynika z nich, że wg art. 23 ust. 1 pkt. 2 a) i ust. 2 pkt. 3 w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania W. G. była zatrudniona (w tym pobierała zasiłek chorobowy) przez 200 dni ([...]2001 r., [...] grudnia 2001 r., [...] 2002r, [...]2002r., [...]2002r., [...] 2002r. i [...] 2002r. Nadto W. G. przedłożyła świadectwo pracy z dnia [...].2003r. wydane przez firmę H.z siedzibą w [...], z którego wynika, że była zatrudniona w tej firmie od dnia [...].2002r. do dnia [...] 2003r w -pełnym wymiarze czasu pracy na czas nieokreślony, a stosunek pracy ustał za wypowiedzeniem w wyniku rozwiązania umowy o pracę z przyczyn ekonomicznych pracodawcy - likwidacji stanowiska pracy. Wynika z tego, że W. G. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania była zatrudniona w tej firmie dalsze 181 dni ([...] 2002r., [...] 2002r., [...] 2003r., [...] 2003r., [...] 2003r. i [...]2003r), a więc łącznie 381 dni .tj. więcej o 16 dni od wymaganych co najmniej 365 dni w/g art. 23 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Sąd uznał, że organy obu instancji dokonując błędnej interpretacji naruszyły art. 37k. ust. 1 pkt 2) i art. 371 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i bezrobociu i na tej podstawie oraz w oparciu o treść art. 145 par. 1pkt 1)a) ustawy z dnia 30.08.2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.