Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1456/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Kolanowski Sędzia NSA Elżbieta Rischka /spr./ Protokolant Elżbieta Cymanowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.T. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 1999 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 228,30 (słownie: dwieście dwadzieścia osiem złotych 30/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 1456/01

U z a s a d n i e n i e

Izba Skarbowa działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1w związku

z art. 220 § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 10 ust. 2, art. 19 ust. 1 i ust. 3a ustawy z dnia

8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11,

poz. 50 z późn. zm.); po rozpatrzeniu odwołania pełnomocnika Pana M.T. od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia 27 marca 2001 r. określającej w podatku od towarów i usług za lipiec 1999 r.:

- zobowiązanie podatkowe w wysokości 110,- zł,

- zaległość podatkową w wysokości 7.611,- zł,

- odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej

na dzień wydania decyzji w kwocie 5.023,60 zł,

decyzją z dnia 12 lipca 2001 r., zaskarżoną decyzję utrzymała w mocy.

Podstawą powyższego rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny:

Decyzją z dniami 21 sierpnia 2000 r. Urząd Skarbowy działając na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) – określił Panu M.T. prowadzącemu Firmę "A" zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za lipiec 1999 roku w wysokości 110,- zł, w miejsce deklarowanej przez podatnika w złożonej za ww. okres rozliczeniowy deklaracji VAT-7 kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 7.501,- zł, zaległość podatkową w wysokości 7.611,- zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 2.949,50 zł.

W wyniku przeprowadzonych kontroli stwierdzono, że Pan M.T. w miesiącu lipcu 1999 roku ujął w poz. 50 deklaracji VAT-7 podatek naliczony w wysokości 7.612,- zł dotyczący zakupów środków trwałych, wynikający z faktury zakupu nr 607/F/1999 z dnia 28.07.1999 r. wystawionej przez Spółkę z o.o. "B" w G., ul. [...], dokumentującej zakup samochodu ciężarowego FORD ESCORT "BOLERO 2" KOMBI, którego odbiór nastąpił w dniu 3 sierpnia 1999 r.

Datę odbioru samochodu ustalono w oparciu o przesłany przy piśmie Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia 02.08.2000 r. dowód z potwierdzeniem odbioru – "kontrola pojazdu przed przekazaniem klientowi".

Ustalono ponadto, że sprzedawca samochodu –Spółka z o.o. "B" ujęła ww. fakturę w ewidencji sprzedaży za miesiąc lipiec 1999 roku oraz wykazała kwotę podatku VAT z tej faktury w złożonej za ten okres rozliczeniowy deklaracji VAT-7. Zapłata za przedmiotową fakturę następowała przelewami w dniach 13, 28 i 30 lipca 1999 r.

Jednocześnie w wyniku kontroli stwierdzono, iż w oparciu o powyższą fakturę Pan M.T. w złożonej za miesiąc lipiec 1999 roku deklaracji VAT-7 z naruszeniem art. 19 ust. 3a ustawy o VAT, dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w kwocie 7.612,- zł.

W ocenie organu podatkowego pierwszej instancji posiadanie przez podatnika w miesiącu lipcu 1999 roku faktury stwierdzającej nabycie samochodu nie jest jedynym warunkiem odliczenia kwoty podatku wynikającej z tej faktury. Istotna jest również data otrzymania samochodu, którego sprzedaż została tą fakturą udokumentowana.

Wskazano przy tym na przepis art. 19 ust. 3a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.), zgodnie z którym realizacja prawa podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy zakupie towarów i usług nie może nastąpić wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi.

Od decyzji organu pierwszej instancji Pan M.T. pismem z dnia

28 sierpnia 2000 r. złożył odwołanie do Izby Skarbowej, wnosząc o uchylenie decyzji w całości.

Organ odwoławczy po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego podzielił stanowisko Urzędu Skarbowego w kwestii interpretacji przepisów art. 19 ust. 1, 3 i 3a ustawy o VAT, tym niemniej stwierdził, że organ pierwszej instancji nie ustalił stanu faktycznego sprawy w sposób wyczerpujący, skutkiem czego decyzją z dnia 23 listopada 2000 r. Nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

Na podstawie nadesłanego materiału dowodowego nie sposób było, zdaniem Izby, jednoznacznie stwierdzić kiedy podatnik otrzymał przedmiotowy samochód.

W dniu 27 marca 2001 r. Urząd Skarbowy po przeprowadzeniu postępowania, decyzją Nr [...] określił Panu M.T. za miesiąc lipiec 1999 roku w podatku od towarów i usług:

- zobowiązanie podatkowe w kwocie 110,- zł

- zaległość podatkową w kwocie 7.611,- zł

- odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w wysokości 5.023,60 zł.

W uzasadnieniu decyzji Urząd Skarbowy wskazał, że po uzupełnieniu i ponownej ocenie całości materiału dowodowego w sprawie, utrzymał ustalenia w zakresie bezzasadnego obniżenia przez podatnika w rozliczeniu za miesiąc lipiec 1999 roku podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury Nr [..] z dnia 28 lipca 1999 r. dokumentującej sprzedaż samochodu ciężarowego FORD ESKORT "BOLERO 2" KOMBI argumentując, iż faktyczny odbiór samochodu, którego sprzedaż została udokumentowana ww. fakturą nastąpił w dniu 3 sierpnia 1999 r.

W ocenie organu pierwszej instancji posiadanie przez podatnika w miesiącu lipcu 1999 roku faktury stwierdzającej nabycie samochodu nie jest jedynym warunkiem odliczenia kwoty podatku wynikającej z tej faktury. Istotne jest również posiadanie samochodu, którego sprzedaż została tą fakturą udokumentowana.

Wskazano przy tym na przepis art. 19 ust. 3a cytowanej wyżej ustawy z dnia

8 stycznia 1993 r., zgodnie z którym realizacja prawa podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek VAT naliczony przy zakupie towarów i usług nie może nastąpić wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi.

Na podstawie zebranych materiałów dowodowych Urząd Skarbowy stwierdził, że podatnik nie mógł odebrać przedmiotowego samochodu wcześniej niż

02.08.1999 r., a tym bardziej jak twierdzi podatnik 28.07.1999 r., czego dowodem jest:

- zamówienie nr 312/pg-012 z dnia 13.07.1999 r.;

- dokument wydania samochodu z magazynu Spółki z dnia 31.07.1999 r.;

- dokument "autoryzacja do zwolnienia samochodu" z dnia 02.08.1999 r.;

- dokument "kontrola pojazdu przed przekazaniem klientowi" z dnia 03.08.1999 r.

Ponadto organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, iż w zamówieniu nr [...] z dnia 13.07.1999 r. w punkcie 8 warunków sprzedaży samochodów FORD zapisane jest, że wydanie samochodu nastąpi po uznaniu stosowną ceną rachunku bankowego dealera.

Spółka "B" potwierdzenie dokonania wpłaty (zał. nr 9 do protokołu kontroli) otrzymała w dniu 02.08.1999 r. – nie mógł zatem podatnik otrzymać samochodu w dniu 28.07.1999 r.

Ustalono również w trakcie kontroli krzyżowej w Spółce z o.o. "B", iż potwierdzenie odbioru samochodu dokonywane jest na standardowym druku "kontrola pojazdu przed przekazaniem klientowi".

W świetle przytoczonego wyżej stanu faktycznego i prawnego, organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że Pan M.T. przedmiotowy samochód odebrał od sprzedawcy dnia 3 sierpnia 1999 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik strony wnosząc o jej uchylenie zarzucił naruszenie prawa, gdyż:

- nie zapewniono podatnikowi czynnego udziału w postępowaniu podatkowym – kontrola w Spółce "B" faktycznie była przeprowadzeniem dowodu z zeznań świadków – nie dopełniony został zatem wymóg określony w art. 190 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa;

- zgodnie z art. 281 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa kontrola podatkowa polega na sprawdzeniu, czy dany podmiot wywiązał się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. W tym przypadku, zdaniem strony, celem kontroli było znalezienie argumentów przeciw Panu T.;

- organ podatkowy pierwszej instancji nie odniósł się dokładnie do zaleceń Izby Skarbowej w decyzji z dnia 23.11.2000 r. w kwestii ustalenia daty przeniesienia własności zakupionego samochodu. Powołane w decyzji takie dokumenty jak "autoryzacja do zwolnienia samochodu", "kontrola pojazdu przed przekazaniem klientowi", "wydanie samochodu z magazynu" nie przesądzają w sprawie;

- podatnik w dalszym ciągu stwierdza, że samochód odebrał w lipcu, jednak w celu wykonania dodatkowego wyposażenia pozostawił w Spółce "B";

- gdyby Urząd Skarbowy umożliwił stronie udział w postępowaniu podatkowym, byłaby możliwość skonfrontowania wypowiedzi Spółki "B".

Izba Skarbowa po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa orzekła jak w sentencji decyzji.

Izba dokonując interpretacji przepisu art. 19 ust. 3 i 3a ustawy o VAT stwierdza, iż choć podstawowym, decydującym o dopuszczalnym czasie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jest otrzymanie faktury, to jednak mimo otrzymania faktury do obniżenia nie może dojść dopóty, dopóki nabywca nie otrzyma towaru.

Przeniesienie na nabywcę prawa własności rzeczy oraz wydanie rzeczy kupującemu było obowiązkiem sprzedającego. Wydanie towaru następuje przez przeniesienie posiadania, dlatego też w tym zakresie mają zastosowanie przepisy art. 348 i 349 Kodeksu cywilnego.

Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi, zdaniem Izby, do wniosku, że fizyczny odbiór samochodu nastąpił dnia 3 sierpnia 1999 r., a przed tą datą nie doszło do przeniesienia posiadania na podatnika jako nabywcę.

Izba nadto wskazuje, że z regulacji zawartej w art. 6 ust. 1 i ust. 4 wymienionej wyżej ustawy o VAT i § 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.12.1997 r. (Dz.U. Nr 156, poz. 1024 z późn. zm.) wynika, iż obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2 ustawy o VAT. Z tą chwilą, nie później jednak niż w siódmym dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi ustawodawca nakłada na sprzedawcę obowiązek udokumentowania dokonanej sprzedaży lub wykonanej usługi fakturą VAT. W świetle powyższych przepisów faktura VAT powinna potwierdzać faktyczną czynność dokonaną w rozumieniu art. 2 ustawy (sprzedaż towaru, wykonanie usługi). Sam fakt wystawienia faktury przez sprzedającego rodzi po jego stronie obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 33 ustawy o VAT, natomiast dla kupującego nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, gdyż jest to faktura stwierdzająca czynność, która nie została dokonana.

Wobec powyższego w opinii Izby Skarbowej zasadnie uznał organ podatkowy pierwszej instancji, że samochód będący przedmiotem sprzedaży udokumentowanej fakturą Nr [...] z dnia 28.07.1999 r. podatnik otrzymał dnia 03.08.1999 r., co skutkowało brakiem prawa do odliczenia przez podatnika w rozliczeniu za miesiąc lipiec 1999 roku podatku naliczonego z tej faktury.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnik powtórzył istotę zarzutów podniesionych w odwołaniu, podtrzymując twierdzenie, że w przedmiotowej sprawie odbiór samochodu nastąpił w dniu 28.07.1999 r. Podatnik w tym samym dniu zlecił "B" zamontowanie dodatkowego wyposażenia, a następnie po wykonaniu zamówienia samochód ponownie został wydany Panu T. na początku sierpnia 1999 roku.

Ponadto podatnik w złożonej skardze wskazuje, iż sprzedawca nie mógł wystawić faktury przed przekazaniem towaru, gdyż wówczas z takiej faktury winno wynikać, iż wystawiona została na podstawie § 41 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.12.1997 r. (Dz.U. Nr 156, poz. 1024 ze zm.). W przedmiotowej sprawie nie miała miejsca przedpłata, zaliczka lub rata, a zatem zdaniem skarżącego, towar wydany został w dniu wystawienia faktury, tj. 28.07.1999 r.

Izba w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W pismach procesowych strony przywoływały dodatkową argumentację na poparcie dotychczasowego stanowiska w sprawie.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na jej uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzygając w granicach sprawy, nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Tak pojmując rolę Sądu w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 1999 roku, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Z kolei w myśl art. 19 ust. 3 obniżenie kwoty podatku należnego, o której mowa w ust. 1 następuje w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę, rachunek uproszczony w przypadku określonym w art. 14 ust. 3 lub dokument celny, albo w miesiącu następnym.

Odnosząc treść powołanych przepisów na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że: po pierwsze stronie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towaru – samochodu Ford; po drugie prawo to powinien zrealizować w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzymał fakturę czyli w deklaracji za lipiec 1999 roku, lub w rozliczeniu za miesiąc następny czyli w deklaracji za sierpień

1999 roku. Strona dokonała obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec 1999 roku, wypełnionej i złożonej w Urzędzie Skarbowym w dniu 19 sierpnia 1999 r.

Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do interpretacji art. 19 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią tego przepisu obniżenie kwoty podatku należnego, o której mowa w ust. 1 i 3, nie może nastąpić jednak wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi, albo otrzymania przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty) podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 6 ust. 8.

Sąd nie podziela poglądu zaprezentowanego przez organy podatkowe, w myśl którego art. 19 ust. 3a wprowadza w istocie dodatkowy termin, odnoszący się do ust. 3, wskazując w rozliczeniu za jaki miesiąc może zostać dokonane odliczenie podatku naliczonego.

Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, art. 19 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług nie modyfikuje terminów wynikających z art. 19 ust. 3 tej ustawy. Obniżenie kwoty podatku należnego o podatek naliczony powinno nastąpić w rozliczeniu za miesiąc otrzymania faktury lub za miesiąc następny. Z kolei art. 19 ust. 3a wprowadza jedynie zasadę, zgodnie z którą obniżenie podatku należnego nie może nastąpić jednak wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru. Przepis ten nie posługuje się pojęciem "rozliczenie za miesiąc", operuje zaś pojęciem "w miesiącu"; co zdaniem Sądu przesądza o tym, że ust. 3a nie wprowadza nowego terminu odliczenia podatku naliczonego w stosunku do ust. 3. Artykuł 19 ust. 3a wprowadza warunek dokonania odliczenia, które powinno zostać uwzględnione w rozliczeniu za miesiąc otrzymania faktury lub za miesiąc następny.

Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę podziela pogląd zaprezentowany w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2000 r. (sygn. III SA 828/99, publ. Prawo Gospodarcze 2001, Nr 2, str. 25), że analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług prowadzi do wniosku, że art. 19 ust. 3 określa w rozliczeniu za jaki miesiąc można zrealizować prawo do obniżenia podatku należnego, a art. 19 ust. 3a określa kiedy można zrealizować wspomniane prawo, ale jednak w rozliczeniu za miesiąc wymieniony w ust. 3. Zatem w sytuacji otrzymania towaru w terminie późniejszym od otrzymania faktury, podatnik powinien dokonać korekty rozliczenia za miesiąc, w którym otrzymał fakturę lub za miesiąc następny.

W rozpatrywanej sprawie skarżący otrzymał fakturę 28 lipca 1999 r., a istnieje spór pomiędzy organami podatkowymi a skarżącym kiedy nastąpiło otrzymanie towaru. Organy na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdziły, że odebranie towaru nastąpiło 3 sierpnia 1999 r. Zdaniem Sądu powyższe ustalenie pozostaje bez wpływu na możliwość dokonania przez skarżącego odliczenia podatku za miesiąc lipiec 1999 roku. Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenie kwoty podatku należnego następuje w rozliczeniu za miesiąc otrzymania faktury albo w rozliczeniu za miesiąc następny. Skarżący mógł zatem dokonać obniżenia podatku należnego za lipiec 1999 roku (data otrzymania faktury) lub rozliczając podatek za sierpień 1999 roku. Nawet gdyby przyjąć, za organami podatkowymi, że odbiór towaru nastąpił 03.08.1999 r. to oznacza to tylko tyle, że skarżący dopiero w sierpniu mógł zdecydować o tym czy dokona stosownego odliczenia za miesiąc lipiec czy też za miesiąc sierpień 1999 roku. Organy podatkowe ustaliły, że odbiór samochodu nastąpił 3 sierpnia 1999 r., a zatem przed dokonaniem rozliczenia podatku VAT za lipiec 1999 roku. W takim szczególnym wypadku, podatnik chcąc dokonać pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony za miesiąc lipiec 1999 roku (w terminie ustawowym określonym w art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług) a nie za miesiąc sierpień 1999 roku, nie musiał jeszcze składać korekty deklaracji VAT-7. Jak wynika z akt sprawy skarżący wypełnił deklarację podatkową VAT-7 w dniu 19 sierpnia 1999 r., a zatem z całą pewnością po dokonaniu odbioru samochodu. Z uwagi na powyższe dla oceny zaskarżonej decyzji, w tym konkretnym przypadku nie ma znaczenia czy odbiór samochodu nastąpił

28 lipca 1999 r., jak twierdzi skarżący, czy też 3 sierpnia 1999 r. jak dowodzą organy podatkowe.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie, skarżący w prawidłowym momencie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu zakupu samochodu.

Sąd dodatkowo zwraca uwagę na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2001 r. (FPS 10/01), w której podkreślił, że w sytuacji gdy podatnik podatku od towarów i usług, w złożonej deklaracji podatkowej zamanifestował swą wolę odliczenia podatku naliczonego z konkretnych faktur VAT, a jedynie wadliwie przyporządkował ten podatek do okresu rozliczeniowego, organ wydający decyzję wymiarową miał obowiązek określenia właściwej wysokości podatku naliczonego za dany okres rozliczeniowy.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie

art. 145 § 1 lit.a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję.

Ponadto Sąd orzekł w przedmiocie wykonalności decyzji w trybie art. 152, a o kosztach postępowania zgodnie z art. 200 w związku z art. 209 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

AW