Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 57/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. D. o wymierzenie Prezesowi Rady Ministrów grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: 1. wymierzyć Prezesowi Rady Ministrów grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych, 2. zasądzić na rzecz L. D. od Prezesa Rady Ministrów kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2011 r. L. D. zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Następnie w dniu [...] czerwca 2011 r. wniósł do Prezesa Rady Ministrów pismo zatytułowane "Wezwanie", w którym wskazał, iż składa skargę z uwagi na nierozpatrzenie jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz zwrócił się o przekazanie akt administracyjnych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pismem z dnia [...] lipca 2011 r., sprecyzowanym następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. L. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezesowi Rady Ministrów za nieprzekazanie jego skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wniósł o jego odrzucenie. Wyjaśnił, iż jego zdaniem pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2011 r. zatytułowane "Wezwanie" nie było skargą do sądu administracyjnego. Szczególnie w sytuacji, gdy skarżący nie wyraził takiej woli w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r., które było odpowiedzią na wezwanie organu, co do sprecyzowania charakteru pisma z dnia [...] czerwca 2011 r. Dlatego też pismo to zostało zakwalifikowane jako skarga w rozumieniu działu VIII kpa i w tym też trybie zostało ono rozpatrzone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Natomiast art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu sądowoadministarcyjnym o udostępnienie informacji publicznej przekazanie skargi, akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie.

W myśl zaś art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinująco - restrykcyjnym mającym na celu doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi.

Podkreślić należy, iż zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ przepis art. 55 § 1 ustawy wyraźnie wskazuje, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

W niniejszej sprawie Prezes Rady Ministrów do dnia dzisiejszego nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku. Skarga, jak wynika z przedstawionego przez wnioskodawcę jej odpisu została złożona do organu w dniu [...] czerwca 2011 r. (data widniejąca na prezentacie) i do dnia dzisiejszego nie została przez organ przekazana do Sądu w trybie art. 54 § 2 cytowanej ustawy.

Należy zgodzić się z organem, iż pismo z dnia [...] czerwca 2011 r. zostało zatytułowane "Wezwanie", a nie "Skarga", a w piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. skarżący nie wskazał, iż pismo to stanowi skargę do Sądu. Jednak okoliczności te nie mogą w niniejszym postępowaniu przesądzać o charakterze pisma. W orzecznictwie sądowym powszechnie przyjmuje się bowiem, że o charakterze pisma nie stanowi jego tytuł, ale treść. Skoro zatem w powyższym piśmie wnioskodawca zarzucił organowi, iż nie rozpatrzył on jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji tego wskazuje, że składa on skargę i wzywa organ do przekazania akt prowadzonego postępowania administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to zdaniem Sądu, jest to wystarczające, by pismo to uznać za skargę i przekazać ją zgodnie z wolą wnioskodawcy. Natomiast samo doprecyzowanie takiego żądania skarżącego, a następnie ocena dopuszczalności skargi jest już zadaniem Sądu.

Stosownie do art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2010 r., M.P. Nr 11, poz. 120) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim wyniosło 3.224,98 zł.

Sąd orzekając o wysokości grzywny wziął pod uwagę szczególny przedmiot sprawy (dostęp do informacji publicznej) oraz związany z nim skrócony termin do wykonania ciążącego na organie obowiązku przekazania skargi. Nie bez znaczenia pozostał też rodzaj powołanych okoliczności wyjaśniających dlaczego organ do dnia dzisiejszego nie przekazał skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.