Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 812/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Nieuzasadniona jest ocena prawna, że do komisji kwalifikacyjnej, o której mowa przepisie art. 9g ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela /Dz.U. 2003 nr 118 poz. 1112 ze zm./, stosuje się art. 24 par. 3 Kpa, dotyczący wyłączenia pracownika organu administracji publicznej, gdyż nie wynika to, ani z treści samego przepisu lub innych przepisów Karty Nauczyciela, ani ze statusu samej komisji nie będącej przecież organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 par. 2 pkt 3 Kpa, aby już pominąć, iż członkowie komisji nie są jej pracownikami.

TEZY

Nieuzasadniona jest ocena prawna, że do komisji kwalifikacyjnej, o której mowa przepisie art. 9g ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela /Dz.U. 2003 nr 118 poz. 1112 ze zm./, stosuje się art. 24 par. 3 Kpa, dotyczący wyłączenia pracownika organu administracji publicznej, gdyż nie wynika to, ani z treści samego przepisu lub innych przepisów Karty Nauczyciela, ani ze statusu samej komisji nie będącej przecież organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 par. 2 pkt 3 Kpa, aby już pominąć, iż członkowie komisji nie są jej pracownikami.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.), Sędziowie NSA Małgorzata Borowiec, Jan Paweł Tarno, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Edukacji i Nauki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1935/04 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu nauczyciela dyplomowanego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; 2. zasądza od M. S. na rzecz Ministra Edukacji i Nauki kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

[...] Kurator Oświaty – działając na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) – decyzją z dnia [...] [...] odmówił M. S. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, gdyż nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej, Minister Edukacji Narodowej i Sportu zaś decyzją z dnia [...] [...] utrzymał w mocy tę decyzję, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – po rozpoznaniu skargi M. S. – wyrokiem z dnia 14 marca 2005 r. II SA/Wa 1935/04 uchylił decyzje obydwu organów.

Skarżąca już w odwołaniu zarzucała, że w składzie komisji kwalifikacyjnej była dyrektor szkoły, z którą pozostaje w konflikcie prawnym, i sąd uznał, że wobec członków komisji kwalifikacyjnej, działającej na podstawie art. 9g ust. 3 Karty Nauczyciela ma odpowiednie zastosowanie art. 24 § 3 k.p.a, uwzględnił więc skargę, aby w ponownym postępowaniu orzekające w sprawie organy najpierw rozpatrzyły wniosek o wyłączenie członka komisji.

W skardze kasacyjnej Minister Edukacji Narodowej i Sportu (obecnie Minister Edukacji i Nauki) – wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie - oparł ją na podstawie:

- "naruszenia prawa materialnego prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisu art. 24 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegającego na przyjęciu, że przepis ten ma zastosowanie wobec członków komisji kwalifikacyjnej, określonej w przepisie art. 9g ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 z późn. zm.), powołanej do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego dla nauczycieli ubiegających się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego.,

- naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 233 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 106 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) przez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego."

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie wyjaśniono zarzutu drugiego, w odniesieniu zaś do zarzutu pierwszego podano, że postępowanie kwalifikacyjne ma szczególny charakter, i przepisy – ani Karty Nauczyciela, ani rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopnia awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825 ze zm.) – nie stanowią, aby w tym postępowaniu znajdował zastosowanie art. 24 § 3 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną M. S. wniosła o jej oddalenie podając, że "postępowanie kwalifikacyjne o nadanie stopnia awansu zawodowego jest niewątpliwie aktem z zakresu administracji publicznej, swoistym postępowaniem administracyjnym, a więc nie można ograniczyć ani wyłączyć zastosowania przepisów k.p.a.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pozbawiony uzasadnienia zarzut drugi jest niezrozumiały, i dlatego nie podlega ocenie, jednak skarga kasacyjna ma usprawiedliwioną podstawę przytoczoną w zarzucie pierwszym, w którym – chociaż błędnie kwalifikuje się art. 24 § 3 k.p.a jako przepis prawa materialnego – trafnie podnosi się naruszenie art. 9g ust. 3 Karty Nauczyciela.

Nie wiadomo bowiem skąd wywodzi się ocena prawna sądu, że do komisji kwalifikacyjnej, o której mowa w tym przepisie, stosuje się art. 24 § 3 k.p.a., dotyczący wyłączenia pracownika organu administracji publicznej, gdyż nie wynika to , ani z treści samego przepisu lub innych przepisów Karty Nauczyciela, ani ze statusu samej komisji nie będącej przecież organem administracji publicznej w rozumieniu § 2 pkt 3 k.p.a., aby już pominąć, iż członkowie komisji nie są jej pracownikami.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na mocy art. 185 § 1 i art. 203 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.