Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1011/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2, art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, J. P. o zwolnieniu całości od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, -postanawia- przyznać skarżącemu J. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od całości kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący J. P. do sprawy o sygn. II SA/Rz 1011/11 złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych. Sprawa o podanej sygnaturze została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (dalej WSA) na mocy wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r., o oddaleniu skargi wyżej wymienionego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

W treści uzasadnienia wniosku podano następujące fakty: J. P. oraz D. P. zamieszkują w domu o pow. 80 m². Rodzina utrzymuje się z renty w wysokości 1820 zł brutto. Poza tą kwotą rodzina nie otrzymuje żadnych innych dochodów. Do wydatków niezbędnych zaliczono w szczególności: gaz 50 zł, energię elektryczną 150 zł, wywóz śmieci 40 zł, zł, podatek od nieruchomości 40 zł, lekarstwa 100 zł, opał 300 zł. Łączna kwota wydatków niezbędnych to 1380 zł. Pozostałą część swych przychodów J. P. przeznacza na zakup odzieży, żywności środków czystości oraz na komunikację. Skarżący poniósł z tytułu wniesienia skargi wpis sądowy w kwocie 200 zł.

Stwierdzono, co następuje :

Na podstawie wniosku PPF należy stwierdzić, że żądanie J. P. obejmuje swymi granicami tylko jedną z instytucji składających się na prawo pomocy - zwolnienie od kosztów sądowych (opłat i wydatków). Ze względu na tak zakreślone granice żądania, strona powinna udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.

W oparciu o ustalone na podstawie analizy wniosku okoliczności rodzinne i majątkowe nie sposób zaprzeczyć, że J. P. nie będzie w stanie pokryć opłat i wydatków sądowych, w tym przede wszystkim wpisu od skargi kasacyjnej i opłaty kancelaryjnej. Kwota łącznych dochodów netto rodziny podzielona na liczbę członków, nie przekracza poziomu wynagrodzenia minimalnego. Te dochody przy obecnym poziomie cen za usługi i dobra o charakterze podstawowym nie sposób uznać za wystarczające do pokrycia kosztów postępowania sądowego. Nie można oczekiwać od skarżącego, że będzie w stanie z tej kwoty "wykroić" na potrzeby procesu jakiekolwiek środki na opłaty i wydatki sądowe. Bardzo skromne dochody, jakie uzyskuje rodzina P., nie pozwoliłby na zweryfikowanie w toku instancji wydanych w sprawie orzeczeń WSA. Skarżący musi liczyć się nie tylko z wpisem sądowym czy opłatą kancelaryjną ale również z wynagrodzeniem fachowego pełnomocnika za sporządzenie środka odwoławczego.

Ponieważ o kontynuowaniu postępowania sądowego nie mogą decydować wyłącznie posiadane przez stronę zasoby dochodowe i majątkowe, skarżącego należy zwolnić od kosztów sądowych w całości. Przeciwne orzeczenie spowodowałoby naruszenie chronionego przez prawo minimum koniecznego utrzymania osoby fizycznej. W podobny sposób były oceniane możliwości J. P. w innych sprawach z jego udziałem (np. postanowienie WSA z 3 marca 2010 r. II SA/Rz 859/09).

Wobec wskazanych wyżej okoliczności zostały spełnione przez stronę przesłanki przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.