Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 169/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 106 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2006 r. sprawy ze skargi Z. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie świadczeń z pomocy społecznej uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]listopada 2005r., Rep. [...] wydanym na podstawie art. 134 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania Z. C. na pismo Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] września 2005r. dotyczące świadczeń z pomocy społecznej stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W piśmie tym skierowanym do Z. C. Kierownik MOPS poinformował go, że zgodnie z art. 13 ust.1i2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. osobie pozbawionej wolności i tymczasowo aresztowanej świadczenia z pomocy społecznej nie przysługują, dlatego może się on ubiegać o przyznanie takich świadczeń po odbyciu kary.

Kolegium w dniu 7 listopada 2005r. przesłało do strony pismo z pytaniem czy w niniejszej sprawie zażalenie należy potraktować jako zażalenia na bezczynność organu wniesione na podstawie art. 37kpa. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że zażalenie stanowi odwołanie od decyzji Kierownika MOPS odmawiającej przyznania pomocy w formie świadczenia rodzinnego.

Organy rozpoznając zażalenie ustaliły, że w sprawie Kierownik MOPS nie wydał decyzji administracyjnej, a więc brak jest przedmiotu zaskarżenia.

Skargę do sądu administracyjnego wniósł Z. C. i domagając się uchylenia powyższego postanowienia, ogólnie zakwestionował rozstrzygnięcie organów.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonego aktu w zakresie jego zgodności z prawem.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów, jednak z innych przyczyn niż podniesione w skardze.

Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] września 2005r., którego dotyczy skarga stanowi decyzję administracyjną w rozumieniu art. 104kpa i organ odwoławczy miał obowiązek rozpoznać odwołanie skarżącego i ustosunkować się do rozstrzygnięcia organu I instancji. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w wyroku z dnia 20 lipca 1981r. (SA 1163/81, OSPiKA 1982, Nr 9-10, poz.169) "pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107§1kpa, jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji".

Pismo Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] września 2005r. zawiera rozstrzygnięcie podlegające na podstawie art. 106 ust.1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004r., Nr 64, poz. 593 ze zm.) załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej, a ponadto zawiera wszystkie minimalne elementy decyzji, dlatego przysługiwało od niego odwołanie do organu wyższego stopnia i organ ten miał obowiązek ustosunkować się do zawartego w niej rozstrzygnięcia.

Z powyższych względów stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie jest prawidłowe i podlega uchyleniu na podstawie art. 145§1pkt.1lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)