Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1051/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Stopnie i tytuły naukowe
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 21a, art. 33 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 65 poz 595
law: Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Joanna Kube, Protokolant, referent stażysta Katarzyna Skurzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Rektora Uniwersytetu [...] na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia uprawnień równoważnych uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie elektroniki 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz Rektora Uniwersytetu [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów (zwana dalej Centralną Komisją) decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] wyraziła sprzeciw i uchyliła decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], którą to decyzją Rektor stwierdził, iż dr inż. J. K. nabył uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie elektroniki.

W motywach uzasadnienia Centralna Komisja wskazała, że Rektor Uniwersytetu [...] naruszył przepis art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. nr 65, poz. 595 ze zm.), poprzez nieuzyskanie opinii Centralnej Komisji w sprawie zatrudnienia dr inż. J. K. od dnia [...] lutego 2012 r. na stanowisku profesora nadzwyczajnego na Wydziale [...] Uniwersytetu [...]. Nieuzyskanie tej opinii spowodowało, że Centralna Komisja zmuszona została do wyrażenia sprzeciwu i uchylenia decyzji Rektora, na podstawie art. 21a w związku z art. 29 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o stopniach naukowych.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Rektora Uniwersytetu [...] w [...] do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że przepis art. 33 ust. 2 ustawy o stopniach naukowych (...) uległ zmianie i wyłącza on opinię Centralnej Komisji, w sytuacji opisanej w art. 21a ustawy. W konsekwencji zarzucił, iż ocena Centralnej Komisji oparta została na nieobowiązującym od dnia 1 października 2011 r. przepisie prawa, bowiem zaskarżoną decyzję wydano w dniu [...] marca 2012 r.

W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja wniosła o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 29 listopada 2012 r. (k. 132) Sąd dopuścił do udziału w sprawie J. K. w charakterze uczestnika postępowania (art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy na brak spójności pomiędzy osnową zaskarżonej decyzji, a jej uzasadnieniem. Stwierdzić też należy, iż treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji odbiega od osnowy decyzji przedmiotu sprawy. Przedmiot niniejszej sprawy określony został w decyzji organu I instancji - Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. Decyzja ta stwierdzała (i to było przedmiotem), że dr inż. J. K. nabył uprawnienia równoważne do uprawnień wynikających z posiadania stopnia doktora habilitowanego. Równocześnie decyzja ta wskazywała podstawę prawną nabycia tych praw, a mianowicie: art. 21a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. nr 65, poz. 595 ze zm.) oraz § 17 ust. 7 Statutu Uniwersytetu [...] w [...]. Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), na stanowisku profesora nadzwyczajnego (...) może być zatrudniona osoba niespełniająca wymagań określonych odpowiednio w art. 114 ust. 2 i 3, jeżeli posiada stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej, zawodowej lub artystycznej, potwierdzone w trybie określonym w statucie.

Stwierdzić zatem trzeba, że powyższy przepis nie ustanawia wymogu zasięgnięcia przez Rektora opinii Centralnej Komisji w przedmiocie zatrudnienia dr J. K. Tymczasem zaskarżona decyzja i jej uzasadnienie, zamiast odniesienia się do kwestii "nabycia uprawnień równoważnych", skupia się na fakcie, iż Rektor zaniechał zasięgnięcia opinii w zupełnie innej sprawie, tj. w przedmiocie zatrudnienia dr inż. J. K. o od dnia [...] lutego 2012 r. na stanowisku profesora nadzwyczajnego na Wydziale [...].

Dodatkowo stwierdzić należy, iż przywołane przez Centralną Komisję w zaskarżonej decyzji przepisy prawa nie obowiązywały już w dacie jej wydania. Trzeba wskazać, że w dniu [...] lutego 2012 r. (data wydania decyzji) obowiązywała ustawa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 84, poz. 455), która weszła w życie w dniu 1 października 2011 r.

Już sam fakt, iż Centralna Komisja wydała decyzję na podstawie nieobowiązujących przepisów prawa, uzasadnia wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

W ocenie Sądu, organ dokonał też nieprawidłowej wykładni art. 33 ust. 2 omawianej ustawy, który stanowi, że Centralna Komisja (...) wyraża opinie w sprawie zatrudnienia w szkole wyższej na stanowisku profesora nadzwyczajnego osób nieposiadających stopnia doktora habilitowanego, z wyłączeniem osób o których mowa w art. 21a.

Skoro dr inż. J. K. był osobą, o której mowa w art. 21a ust. 1 ustawy, to, zgodnie z art. 33 ust. 2, Rektor nie był zobowiązany do zasięgnięcia opinii Centralnej Komisji przed jego zatrudnieniem na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Zaprezentowana wyżej wykładnia znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu do projektu ustawy o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym (k. 121 akt sprawy), gdzie stwierdza się, że w ramach otwarcia uczelni na wybitnych badaczy z zagranicy wprowadzono możliwość podejmowania przez rektora decyzji o zatrudnieniu na stanowisku profesora nadzwyczajnego i wizytującego (bez konieczności przechodzenia postępowania habilitacyjnego) nie tylko cudzoziemców i obywateli polskich, którzy uzyskali stopień doktora za granicą, ale również obywateli polskich, którzy uzyskali stopień doktora w Polsce i podczas pracy za granicą przez minimum pięć lat kierowali samodzielnie zespołami badawczymi oraz posiadają znaczący dorobek i osiągnięcia naukowe. Decyzja ta będzie podejmowana na wniosek kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej, bez zasięgania opinii Centralnej Komisji.

Reasumując, Centralna Komisja nie miała podstaw do wyrażenia sprzeciwu i uchylenia decyzji Rektora z dnia [...] lutego 2012 r. na tej podstawie, że Rektor nie zwrócił się do Centralnej Komisji o opinię w przedmiocie zatrudnienia dr inż. J. K. na stanowisku profesora nadzwyczajnego.

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł w oparciu o art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 209 tej ustawy.