Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 11/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 15, par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]) na rzecz radcy prawnego J. W. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 21 stycznia 2008r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego S. S. domagał się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej nakazania rozbiórki oczka wodnego.

W odpowiedzi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 31 stycznia 2008r. poinformował skarżącego, że nie znajduje podstaw do rozpatrzenia jego wniosku o przywrócenie terminu.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze S. S. wskazał, iż zaskarża postanowienie tego organu

z dnia 31 stycznia 2008r., odmawiające mu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ przytoczył pokrótce przebieg postępowania, nie zajmując jednak stanowiska odnośnie samej skargi. Na rozprawie przed Sądem w dniu 22 stycznia 2009r. pełnomocnik organu oświadczył, iż z uwagi na to, iż stwierdzone zostało uchybienie terminu do wniesienia odwołania, wniosek S. S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania był bezprzedmiotowy

i dlatego organ tego wniosku nie rozpoznał.

W piśmie procesowym z dnia 29 stycznia 2009r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę wskazując, iż jest to skarga na bezczynność organu, i w związku z tym domagał się zobowiązania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia 6 października 2006r., w terminie jednego miesiąca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej uppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu, takim środkiem jest zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa. Z akt wprawy nie wynika, aby S. S. przed wniesieniem skargi złożył do organu wyższego stopnia zażalenie, a reprezentujący go ( ustanowiony z urzędu ) pełnomocnik przyznał na rozprawie w dniu 12 lutego 2009r., że takie zażalenie nie zostało złożone.

Skoro więc S. S. przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środków zaskarżenia, złożona przez niego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 uppsa.

Na podstawie art. 250 uppsa oraz § 15 w zw. z § 14 ust.2 pkt 1 lit "c" i w zw.

z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego poniesione przez niego koszty.