Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 250/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. C. w dniu [...] r. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. Zaskarżone postanowienie zostało mu doręczone w dniu 25 stycznia 2019 r.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie, a w razie przywrócenia terminu do złożenia skargi, o jej oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 marca 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wymienionego zarządzenia doręczono stronie w dniu 12 kwietnia 2019 r.

Z akt sprawy wynika, że skarga nie została opłacona (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego Sądu z dnia 9 maja 2019 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, że wbrew twierdzeniu strony przeciwnej, skarga została wniesiona w terminie. Mając bowiem na uwadze datę doręczenia zaskarżonego postanowienia, tj. 25 stycznia 2019 r., termin do wniesienia skargi, liczony wedle reguł określonych w art. 83 § 1 – § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.), upływał z dniem 25 lutego 2019 r. W tej dacie, o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie, która zawierała skargę, została ona nadana w placówce pocztowej. Ponadto, w treści skargi nie został sformułowany wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, lecz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Skargę należało jednak odrzucić z powodu nieuiszczenia od niej należnego wpisu sądowego.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Pismem takim jest między innymi skarga.

Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Należy podkreślić, że wskazany termin siedmiu dni ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.).

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony stronie skarżącej w dniu 12 kwietnia 2019 r., a zatem ustawowy, siedmiodniowy termin do opłacenia skargi rozpoczął bieg w dniu 13 kwietnia 2019 r., upłynął zaś z 19 kwietnia 2019 r. (piątek). Powyższe oznacza, że dzień 19 kwietnia 2019 r. był ostatnim dniem do uiszczenia kwoty wpisu sądowego od skargi. Jak jednak wynika z akt sprawy, strona skarżąca rzeczonej kwoty w zakreślonym terminie nie uiściła.

W tym stanie rzeczy, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.