Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 531/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 11 ust 1, § 13 ust 1, § 12 ust 1 pkt 1, § 19 ust 1, § 17, § 18 ust 1, § 22 ust 1, § 23 ust 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1013
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib,  zasięgu działania i właściwości.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak, Sędziowie WSA Danuta Kania (sprawozdawca), Ewa Marcinkowska, Protokolant specjalista Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. B. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę w części orzekającej o zdolności do zawodowej służby wojskowej, 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] (dalej: "CWKL", "Komisja II instancji") orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., działając na podstawie § 11 ust. 1 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013), § 7 pkt 1 i § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761), utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej w [...] (dalej: "RWKM-L", "Komisja I instancji") nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie zdolności [...] M. B. do pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka.

Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

M. B. został skierowany przez Komendanta Ośrodka Szkolenia Nurków i Płetwonurków WP w [...] do Rejonowej Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej w [...] w celu określenia zdolności do pełnienia służby wojskowej w charakterze nurka.

Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] września 2015 r. Komisja I instancji rozpoznała u orzekanego m.in. przebytą [...] (§ 79 pkt 1) i orzekła kategorię N - Załącznik 2, II - niezdolny do służby w charakterze nurka. Ponadto stwierdziła, że rozpoznane schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową i nie zaliczyła badanego do żadnej grupy inwalidztwa.

Na skutek odwołania M. B. CWKL w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] października 2015 r. uchyliła zaskarżone orzeczenie i zarządziła ponowne rozpoznanie sprawy przez Komisję I instancji. W uzasadnieniu wskazała, iż kategoria zdolności do służby wojskowej w charakterze nurka została określona nieprawidłowo - z pominięciem wskazania grupy i zespołu badanych, do których należy skarżący (Z/I grupa badanych C lub N/I grupa badanych C).

Komisja I instancji, po ponownym przeprowadzeniu postępowania orzeczniczego wydała w dniu [...] listopada 2015 r. orzeczenie nr [...], w którym rozpoznała u orzekanego: (1) przebytą [...] - § 79 pkt 1, (2) [...] Vod - 0,5sc - § 13 pkt 1, (3) [...] - § 21 pkt 1, (4) [...] - § 26 pkt 3, (5) [...] - § 24 pkt 1.

W związku z powyższymi ustaleniami RWKM-L w [...] orzekła wobec M. B. kategorię N - I, grupa badanych C - Zał. 2, II - niezdolny do służby w charakterze nurka. Ponadto stwierdziła, że schorzenia wymienione w pkt 1 - 5 rozpoznania nie pozostają w związku ze służbą wojskową i nie zaliczyła badanego do żadnej grupy inwalidztwa.

W uzasadnieniu Komisja I instancji wskazała, że stwierdzone w wyniku wykonanych badań rozpoznanie w pkt 1 powoduje niezdolność do pełnienia służby w charakterze nurka we wszystkich grupach nurkowych na podstawie wykazu stanowiącego załącznik nr 1 rozporządzenia Ministra Obrany Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. Schorzenia wymienione w pkt 1 - 5 rozpoznania, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, są wynikiem uwarunkowań osobniczych badanego i jako takie nie pozostają w związku ze służbą wojskową.

W odwołaniu od powyższego orzeczenia M. B. wniósł o jego uchylenie i zmianę kwalifikacji stopnia zdolności do czynnej służby wojskowej na - zdolny do służby w charakterze nurka.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż zabieg operacyjny ([...]) został przeprowadzony w dniu [...] września 2013 r. w [...] Szpitalu Marynarki Wojennej z Przychodnią SPZOZ w [...]. Po zabiegu zostało wykonane USG [...], które to potwierdziło, iż zoperowane [...] nie mają cech nawrotowych. Przebyty zabieg z żaden sposób nie ogranicza sprawności ustroju. Usunięcie [...] nie wpływa również na krążenie krwi, gdyż nie są to [...]. Po zabiegu nie nastąpił nawrót dolegliwości, nie było obrzęków i bólów [...]. Nie pojawiły się również skłonności do [...]. Jedynym śladem jest drobna blizna, choć często może być nawet niewidoczna.

Skarżący zaznaczył, iż w dacie przeprowadzenia ww. zabiegu obowiązywał inny stan prawny, tzn. posiadanie [...] powodowało uzyskanie kategorii N - niezdolny do służby w charakterze nurka. Z tego właśnie powodu zdecydował się na wykonanie zbiegu. W dniu [...] października 2013. Rejonowa Wojskowa Komisja Morsko-Lekarska w [...] orzekła, że skarżący jest zdolny do służby w charakterze nurka i płetwonurka. Kolejne orzeczenie potwierdzające zdolność do służby w charakterze nurka i płetwonurka zostało wydane w dniu [...] września 2014 r.

Skarżący zwrócił uwagę, że jego stan zdrowia od chwili ostatniego badania komisyjnego nie uległ pogorszeniu, a charakter pełnionych obowiązków w związku ze służbą wojskową nie uległ zmianie.

Do odwołania załączona została dodatkowa dokumentacja medyczna: badanie USG dopplerowskie [...] wykonane przez lek. R. O. w dniu [...] września 2015 r., kopia orzeczenia nr [...] z dnia [...] października 2013 r., kopia orzeczenia nr [...] z dnia [...] września 2014 r.

CWKL w [...], powołanym na wstępie orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie RWKM-L w [...].

W uzasadnieniu CWKL wskazała, iż wojskowe komisje lekarskie orzekając w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej zobowiązane są do ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wynikających z rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

Badany został skierowany do RWKM-L w celu potwierdzenia zdolności do służby w charterze płetwonurka, jako żołnierz zawodowy. W załączniku nr 2-II do ww. rozporządzenia wyszczególniono trzy zespoły badanych: A, B i C. Żołnierzy zawodowych orzeka się w zespole badanych C. Równocześnie orzekanych podzielono na 4 grupy. Nurkowie występują w grupie I. Ponieważ badany jest żołnierzem zawodowym i został skierowany do RWKM-L w celu potwierdzenia przydatności do służby w charakterze płetwonurka, to podlega orzekaniu z zespołu badanych C, w którym w kolumnie 8 wpisane są kategorie zdolności do służby odpowiadające poszczególnym schorzeniom i przypisanym im paragrafom. Natomiast w kolumnie 9 wpisano grupy badanych.

W przypadku [...] lub przebytych [...] (§ 79 pkt 1) w kolumnie 8 wpisano kategorię Z/N, natomiast w kolumnie 9 wyszczególniono grupy badanych II-IV. W związku z powyższym przyjąć należy, że żołnierze z grupy I, w tym nurkowie, są niezdolni do służby pełnionej w tym charakterze. Natomiast żołnierze specjalności morskich wyszczególnionych w grupach II-IV, w zależności od stopnia zaawansowania schorzenia oraz warunków służby, RWKM-L może uznać za zdolnych lub niezdolnych do służby w charakterze specjalistów morskich z tych grup, oprócz nurków, którzy wymienieni są w grupie I.

Komisja II instancji podkreśliła, że [...] to nie tylko defekt kosmetyczny, lecz postępująca choroba mogąca prowadzić do groźnych powikłań. [...] sprzyja powstawaniu [...], natomiast zmiany ciśnienia podczas nurkowania mogą powodować [...] i mogą być przyczyną dalszych groźnych powikłań, co zagrażałoby zdrowiu, a nawet życiu orzekanego.

Mając powyższe na względzie, zdaniem Komisji II instancji, RWKM-L prawidłowo rozpoznała "przebytą [...]" i prawidłowo zakwalifikowała schorzenie - na podstawie § 79 pkt 1, co w przypadku orzekanych I grupy powoduje niezdolność do służby w charakterze nurka.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie CWKL [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., M. B. zarzucił naruszenie:

1) art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej: "k.p.a.", poprzez niewyjaśnienie faktycznego stanu zdrowia skarżącego,

2) art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nierozważenie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności pominięcie wyniku badania USG [...] z dnia [...] września 2015 r.,

3) art. 80 k.p.a., poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że skarżący jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka w sytuacji, gdy przedłożone wyniki badań wskazują, że do pełnienia takiej służby nie ma przeciwwskazań zdrowotnych,

4) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu rozbieżności co do możliwości pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka, wynikających ze złożonych przez skarżącego wyników badań,

5) § 79 pkt 1 załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, pomimo takiej konieczności,

6) art. 32 ust. 1 i art. 84 w zw. z art. 217 Konstytucji RP poprzez zróżnicowanie sytuacji żołnierza w tym samym stanie faktycznym,

7) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa i tym samym winna być uchylona.

W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o:

1) uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia Komisji I instancji, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Komisję II instancji,

2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W motywach skargi skarżący wskazał, iż poddał się na własny koszt leczeniu operacyjnemu [...] w celu wyeliminowania [...] , co skutkowało wydaniem przez RWKM-L w [...] orzeczenia z dnia [...] października 2013 r. nr [...] o zdolności do służby w charakterze nurka/płetwonurka grupy nurkowej B.

Ponadto skarżący podniósł, iż prawodawca niezdolność do służby wojskowej wiąże z kwalifikowaną formą schorzenia, jaką jest stan nawracający lub trwały. Tymczasem zarówno z sentencji orzeczenia, jak i z jego uzasadnienia wprost nie wynika, iż stwierdzona u skarżącego przebyta [...] ma taką właśnie postać. Zaskarżone orzeczenie włada w tym zakresie wyłącznie ogólną terminologią medyczną, do której trudno się odnieść. Oznacza to, iż zaskarżone orzeczenie zostało wydane z naruszeniem § 79 pkt 1 załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r.

Skarżący zaznaczył, iż po wykonanym zabiegu wojskowe komisje lekarskie dwukrotnie orzekły, iż jest on zdolny do zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka. Z dokumentacji medycznej zaś wynika, że przebyty zabieg nie stwarza zagrożenia dla zdrowia i życia i nie stanowi przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka. Potwierdzeniem tego są nurkowania wykonywane po zabiegu.

Zdaniem skarżącego, szczególną uwagę należy zwrócić na wykładnię literalną § 79 pkt 1 załącznika nr 2 ww. rozporządzenia, zważywszy, że wskazana jest tam liczba mnoga – "przebyte operacje" a nie "przebyta operacja". W ocenie skarżącego, świadczy to wyraźnym rozdzieleniu przebytej jednej operacji i przebytych kilku operacji (co może wskazywać na cechy nawrotowe danego schorzenia). Wydaje się, iż intencją prawodawcy było podkreślenie, że to wielość operacji powoduje uznanie za niezdolnego do wykonywania zadań nurkowych. Skarżący miał wykonaną tylko jedną operację i stwierdzono, iż brak jest cech nawrotowych. Zabieg wykonany był w stanie prawnym, gdzie ww. przepis nie obowiązywał. Powstała zatem nierówność w traktowaniu żołnierza, gdyż sytuacja faktyczna, w postaci zdolności do nurkowania nie uległa zmianie, zmienił się jedynie przepis prawa.

Końcowo skarżący powołał się na konstytucyjną zasadę równości odwołując się do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego.

W odpowiedzi na skargę CWKL w [...] wniosła o odrzucenie skargi w części dotyczącej związku schorzeń ze służbą wojskową i określenia grupy inwalidztwa oraz o oddalenie skargi w części dotyczącej zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), dalej: "p.u.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Dokonując oceny przedmiotowej sprawy w świetle powyższych kryteriów, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarga na orzeczenie CWKL w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., utrzymujące w mocy orzeczenie RWKM-L w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w części dotyczącej związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa, jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.

W ślad za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005r., sygn. akt OSK 1203/04 (publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), wskazać należy, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej.

Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, określające ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2015 r., poz. 827 ze zm.) czy ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 ze zm.). Orzeczenia tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji administracyjnych o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego.

Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne wskazać należy, iż od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby, ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego oraz inwalidztwa - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest utrwalony w orzecznictwie administracyjnym pogląd, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99; publ. OSNP 2000/5/167). Analogiczne stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (publ. ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla m.in. celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego) stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje. Na tle przytoczonego stanu prawnego stanowisko to jest nadal aktualne, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku z dnia 9 marca 2005 r. o sygn. akt OSK 1203/04.

W niniejszej sprawie, jak wynika z treści skargi, M. B. zaskarżył w całości orzeczenie CWKL w [...], a więc także w zakresie dotyczącym ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa. Na tę kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd obowiązany był stwierdzić niedopuszczalność skargi w ww. zakresie i ją odrzucić.

Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na orzeczenie CWKL w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL-M w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w części dotyczącej określenia zdolności M. B. do pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka, Sąd stwierdził, że skarga w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaznaczenia wymaga, że wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami), które poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast przepisy rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a. Jednak w sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu, zastosowanie znajdują przepisy Kodeksu. Rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się zatem w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału orzekanego w tym postępowaniu.

Podstawę orzekania w niniejszej sprawie przez wojskowe komisje lekarskie stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761).

Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia wojskowe komisje lekarskie mogą orzekać o zdolności do służby w charakterze nurków i płetwonurków. Przy czym w przypadkach, o których mowa w § 12, wojskowe komisje lekarskie orzekają według wykazu chorób i ułomności określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia - w odniesieniu do zawodowej służby wojskowej, o której mowa w § 12 ust. 1 pkt 6 (§ 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia). Przy czym załącznik nr 2 (pkt II) określa wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej na okrętach wojennych i innych jednostkach pływających marynarki wojennej, a także w charakterze nurków i płetwonurków.

Stosownie do § 19 ust. 1 ww. rozporządzenia, orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać w szczególności: (1) rozpoznanie, (2) ustalenie kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby wojskowej, a w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku lub braku związku z zawodową służbą wojskową. Wzór orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej jest określony w załączniku 5 do rozporządzenia (ust. 5).

Wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 9 i po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów (§ 17 i § 18 ust. 1 rozporządzenia). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] za pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (§ 22 ust. 1). CWKL w [...] rozpatrując odwołanie orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego oraz ocenę, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń lub ułomności prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Ustalony m.in. na podstawie wyżej wymienionych dokumentów stan faktyczny sprawy winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia właściwej komisji lekarskiej.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że orzekająca w I instancji Rejonowa Wojskowa Komisja Morsko-Lekarska w [...] była właściwa miejscowo i rzeczowo do orzekania w sprawie – stosownie do § 6 pkt 5a ww. rozporządzenia. Zgodnie z dyspozycją § 20 ust. 1 ww. rozporządzenia Komisja orzekała w składzie trzech lekarzy. Swoje orzeczenie wydała na podstawie analizy zgromadzonej dokumentacji medycznej, z której bezspornie wynikało, że w dniu [...] września 2013 r. skarżący został poddany leczeniu operacyjnemu [...] (Karta informacyjna leczenia szpitalnego wystawiona przez [...] Szpital Marynarki Wojennej w [...]).

Uznać zatem należało, iż RWKM-L dokonała prawidłowej kwalifikacji rozpoznania z pkt 8.1 przebyta [...] do § 79 pkt 1 załącznika nr 2-II do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania orzeczenia, zaś zaliczenie skarżącego do kategorii N - niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka, znalazło potwierdzenie w zgromadzonej dokumentacji medycznej.

Również Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], orzekająca w składzie trzech lekarzy, działała zgodnie ze swoją właściwością w myśl § 23 pkt 1 ww. rozporządzenia. Orzeczenie zostało wydane w następstwie analizy zgromadzonej dokumentacji medycznej. Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy orzeczenia Komisji I instancji zostało należycie uzasadnione.

Komisja II instancji zasadnie wskazała, iż badany został skierowany do RWKM-L [...] w celu potwierdzenia zdolności do służby w charterze nurka - jako żołnierz zawodowy. W załączniku nr 2-II do ww. rozporządzenia wyszczególniono trzy zespoły badanych: A, B i C. Żołnierzy zawodowych orzeka się w zespole badanych C (żołnierze zawodowi - specjaliści morscy). Równocześnie orzekanych podzielono na 4 grupy (I - IV). Nurkowie występują w grupie I. Skarżący jest żołnierzem zawodowym i został skierowany do RWKM-L w [...] w celu potwierdzenia przydatności do służby w charakterze nurka, a zatem podlegał orzekaniu z zespołu badanych C, dla którego w kolumnie 8 wpisane są kategorie zdolności do służby odpowiadające poszczególnym schorzeniom i przypisanym im paragrafom. Natomiast w kolumnie 9 wpisano grupy badanych.

W przypadku [...] lub przebytych operacji [...] (o czym stanowi § 79 pkt 1) w kolumnie 8 wpisano kategorię Z/N, natomiast w kolumnie 9 wyszczególniono grupy badanych II-IV. W związku z powyższym zasadnie przyjęły organy orzekające, że żołnierze z grupy I, w tym nurkowie, są niezdolni do służby pełnionej w tym charakterze. Natomiast żołnierze specjalności morskich wyszczególnionych w grupach II-IV, w zależności od stopnia zaawansowania schorzenia oraz warunków służby, komisja lekarska może uznać za zdolnych lub niezdolnych do służby w charakterze specjalistów morskich z tych grup, z wyjątkiem nurków, którzy wymienieni zostali w grupie I.

Podkreślenia wymaga, że dyspozycja § 79 pkt 1 - [...] lub przebyte [...] - jest jednoznaczny w swej treści i nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych. W każdym zatem przypadku przebyta operacja [...] (choćby jedna) powoduje obligatoryjne orzeczenie o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka (grupa I, zespół badanych C).

Bez wpływu na powyższą ocenę pozostają zatem zarzuty skargi dotyczące błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania § 79 pkt 1 załącznika nr 2-II omawianego rozporządzenia. Stwierdzenie przez komisję lekarską przebytej operacji [...], co w przypadku skarżącego bezspornie miało miejsce, stanowi bezwzględną przesłankę niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka.

Nie są trafne również pozostałe zarzuty skargi - dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Organ orzekający przedstawił zebrany w sprawie materiał dowodowy, rozważył również jego moc dowodową, a w konsekwencji doszedł do przekonania, że spełnione zostały przesłanki zastosowania danej normy w sprawie. Stan faktyczny sprawy nie pozostawia wątpliwości co do prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia. Brak jest tym samym podstaw do uznania, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew twierdzeniom skargi, organ rozważył wszystkie okoliczności sprawy niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka. Zaznaczyć przy tym należy, że na ocenę trafności podjętego rozstrzygnięcia nie może mieć wpływu wynik USG dopplerowskiego [...] skarżącego z dnia [...] września 2015 r. Sam bowiem fakt przebycia operacji [...] - w świetle § 79 pkt 1 załącznika nr 2-II rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. - implikuje orzeczenie o niezdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka. Na ocenę zaskarżonego orzeczenia nie mogą mieć również wpływu uprzednio wydane względem skarżącego orzeczenia RWKM-L w [...] z dnia [...] października 2013 r. oraz z dnia [...] września 2014 r. Zapadły one bowiem w innym stanie prawnym, który uległ zmianie w wyniku wejścia w życie ww. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r.

Nie można też zgodzić się ze skarżącym, że w sprawie doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia spełnia bowiem wymagania określone w powyższym przepisie. To zaś, że Komisja II instancji nie odniosła się do wskazanego powyżej wyniku badania USG nie dyskwalifikuje podjętego rozstrzygnięcia o utrzymaniu w mocy orzeczenia RWKM-L z dnia [...] listopada 2015 r. Ponadto wskazać należy na stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że [...] to schorzenie mogące prowadzić do groźnych powikłań. Niewydolność żylna sprzyja powstawaniu zakrzepów, natomiast zmiany ciśnienia podczas nurkowania mogą powodować oderwanie skrzepliny i mogą być przyczyną dalszych groźnych powikłań, co zagrażałoby zdrowiu, a nawet życiu skarżącego.

Nieuzasadniony jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 32 ust. 1, art. 84 w zw. z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej "poprzez zróżnicowanie sytuacji żołnierza w tym samym stanie faktycznym". Podkreślić należy, że wolą prawodawcy było wprowadzenie do porządku prawnego § 79 pkt 1 załącznika nr 2-II rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015r. w nowym, cytowanym powyżej brzmieniu. Oznacza to, że przepis ten znajduje zastosowanie do wszystkich żołnierzy zawodowych, którzy przebyli operację [...], a więc znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej, co skarżący. Poprzez podjęcie zaskarżonego orzeczenia konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie została przez organ naruszona.

W świetle powyższego uznać należy, że zaskarżone orzeczenie CWKL w [...] utrzymujące w mocy orzeczenie RWKM-L w [...] z dnia [...] listopada 2015 r., kwalifikujące skarżącego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej w charakterze nurka, nie narusza prawa.

Z tych też powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie - jak w pkt 2 sentencji.