Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1248/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1248/16 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "M" w likwidacji z siedzibą w T. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarancyjnych Świadczeń Pracowniczych postanawia: wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1248/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Stowarzyszenia "M" w likwidacji na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych –z dnia 25 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarancyjnych Świadczeń Pracowniczych.

Wnioskiem z dnia 13 lutego 2017 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) S.L. - Likwidator Stowarzyszenia "M" z siedzibą w T zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.

We wniosku S.L. podniósł, że przyczyną uchybienia terminu było przekazanie niniejszej sprawy do załatwienia pracownikowi za pomocą faksu. Dzień po terminie okazało się, że wnioskodawca mylnie poinformował go o dacie wysłania wniosku. Było to spowodowane natłokiem spraw i kłopotów związanych z firmą, które są z kolei powodem stanów depresyjnych u wnioskodawcy. Wnioskodawca zaznaczył, że jego tempo pracy maleje, pojawia się coraz więcej błędów, oraz że często zapomina o rzeczach ważnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 86 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a). Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Dla porządku zaznaczyć należy, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany, co wynika z porównania dat: wyrok oddalający skargę zapadł w dniu 30 stycznia 2017 r., a zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku upłynął w dniu 6 lutego 2017 r. (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu został zaś złożony w dniu 13 lutego 2017 r.

Wyjaśnić należy, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.

W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przy ocenie, czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015r. sygn. akt I OZ 91/15, z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 104/15).

Jak wskazuje się w orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają zaś w szczególności niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy nieznajomość prawa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2014 r. sygn. akt II GZ 75/14).

Zdaniem Sądu okoliczności podniesione przez wnioskodawcę w motywach wniosku nie dowodzą braku jego winy w uchybieniu terminu, a tym samym nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.

Wnioskodawca nie wykazał bowiem istnienia obiektywnych przyczyn uniemożliwiających mu zachowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podniósł on, że przekazał sprawę innemu pracownikowi oraz mylnie poinformował go o dacie wysłania wniosku. Przedmiotową pomyłkę wnioskodawca tłumaczy m.in. natłokiem spraw i kłopotów związanych z firmą, które dotknęły go z nie jego winy. W tym miejscu należy zauważyć, iż wskazane okoliczności nie mogą ekskulpować wnioskodawcy od jego zawinienia w niedotrzymaniu ustawowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. W okolicznościach bowiem, w których dostrzega on, – jak wynika z treści wniosku - iż tempo jego pracy maleje, pojawia się u niego więcej błędów, a co za tym idzie często zapomina o rzeczach ważnych winien zadbać przy zachowaniu obiektywnego miernika staranności, aby sprawy likwidowanego przez niego Stowarzyszenia były dostatecznie zabezpieczone. W sytuacji kiedy sam nie jest w stanie należycie wywiązać się ze swoich obowiązków winien przedsięwziąć środki zaradcze poprzez np. ustanowienie pełnomocnika czy też poprzez wdrożenie odpowiednich zmian organizacyjnych w likwidowanym Stowarzyszeniu.

Jak podkreślono wcześniej brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. W analizowanej sytuacji, w której wnioskodawca zdaje sobie sprawę ze swoich uchybień w prowadzeniu spraw w życiu codziennym nie może być więc mowy o przeszkodzie, której nie mógł on obiektywnie, przy zachowaniu w okolicznościach tej sprawy zwykłej staranności zaradzić.

W świetle przedstawionych na wstępie rozważań, w podanych przez wnioskodawcę okolicznościach nie sposób dopatrzeć się braku jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1248/16

.

Z powyższych względów Sąd stwierdził brak podstaw do przywrócenia terminu i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.