Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 592/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art.  245  par.  3  art.  246  par.  1  pkt  2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu spółki z o.o. za zobowiązanie dodatkowe tej spółki w podatku towarów i usług za grudzień 2001 r. postanawia:


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od wpisu sądowego uzasadniając, że jego aktualna sytuacja majątkowa, na którą istotny wpływ ma niniejsza sprawa, nie pozwala na jego uiszczenie. Wskazał, że w sprawie został oderwany od pracy na wiele godzin, co spowodowało duże koszty postępowania administracyjnego, w tym sporządzenie i uzupełnienie skargi. Dodał, że od marca 2008 r. nie otrzymuje wynagrodzenia jako prezes spółki z o.o., której sytuacja jest lepsza o tyle, że pozwala na wypłacanie wynagrodzeń pracownikom.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie komunalne o powierzchni 69 m2 oraz nieruchomość niezabudowaną (około 268 m2), obciążoną hipoteką i innymi ciężarami na kwotę około 100.000 zł. Poza tym skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ruchomego, na który mogłoby zostać skierowane postępowanie egzekucyjne, czego dowodem jest orzeczenie Sądu Rejonowego o jego umorzeniu ze względu na 24 nieskuteczne egzekucje komornicze. Wskazał, że źródłem dochodu jest wskazane wyżej zatrudnienie i działalność gospodarcza, w której nie występuje strata. Dodał, że faktycznie utrzymuje się kosztem spółki, "w szczególności jako kosztów zarządu w kwocie około 500 zł miesięcznie".

Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących stanu majątkowego i finansowego w terminie 7 dni, doręczone w dniu 4 września 2008 r., w piśmie z dnia 12 września 2008 r. skarżący oświadczył, że obecnie jego sytuacja nie pozwala przedstawić dowodów i złożenia obszernych wyjaśnień, które zobowiązał się złożyć w terminie 3 kolejnych dni. Wyjaśnienia i dowody nie zostały złożone we wskazanym terminie.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia częściowego od kosztów sądowych może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednakże należy podkreślić, że to wnioskodawca winien wykazać powyższą okoliczność, a zatem nie tylko przedstawić przekonującą argumentację, ale również ją udokumentować.

Tymczasem skarżący przedstawił niejasne wyjaśnienia swojej sytuacji finansowej. Podał bowiem, że od marca 2008 r. nie uzyskuje wynagrodzenia jako prezes zarządu spółki z o.o. Następnie wskazał, że utrzymuje się z kosztów zarządu spółki. Oświadczył też, że uzyskuje dochód z prowadzonej działalności gospodarczej, w której nie występuje strata, nie wyjaśnił jednak, czy bilans po odliczeniu od przychodu kosztów jego uzyskania jest zerowy, czy też dodatni. Ostatecznie nie przedłożył żadnych żądanych w wezwaniu dokumentów ani wyjaśnień, do złożenia których sam się zobligował. Nie wiadomo zatem, jakie są rzeczywiste stałe dochody skarżącego, jakie stałe miesięczne wydatki, jakie możliwości poczynienia ewentualnych oszczędności. W związku z tym brak jest jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.