Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 371/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 3 oraz art. 6 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

SENTENCJA

Dnia 5 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Anna Klotz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 roku sprawy ze skargi S. Rz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] stycznia 2012 r. – [...] Burmistrz T. na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych oraz art. 104 Kpa przyznał S. R. dodatek mieszkaniowy w wysokości: 36,19 zł na okres od 2012.02.01 do 2012.07.31 r., ustaliwszy że jego dochód w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku wynosi 3.800,00 zł, co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa miesięcznie wynosi 1.266,67 zł.

Składając odwołanie S. R. stwierdził, że niesłusznie do jego dochodu zaliczono kredyt odnawialny w kwocie 3.800 zł, który wg art. 3 ust. 3 ww. ustawy z 21 czerwca 2001 r. nie powinien być wliczony do dochodu.

SKO w B. decyzją z [...] lutego 2012 r. ([...]) na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 listopada 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz.856 z późn. zm.), art. 3 ust. 3 oraz art. 6 ust. 1 i 2 ww. ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. oraz art.138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy ww. decyzję. Wg organu z mocy art. 3 ust. 3 ww. ustawy z 21 czerwca 2001 r. za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenia chorobowe, określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Wobec tego, że kredyt odnawialny nie jest wskazany w tym przepisie, dlatego należało pełny dochód wliczać do dochodu strony w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku, a więc wysokość dochodu została ustalona prawidłowo, i dlatego uznano decyzję z 31 stycznia 2012 r. za zgodną z prawem.

Składając skargę S. R. powtarzając argumentację z odwołania, wywodząc że na dochód składają się jedynie przychody faktycznie uzyskane, a kredyt odnawialny jest świadczeniem zwrotnym i nie można uznać go za przychód - wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczym i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy podobnie zresztą jak organ pierwszej instancji w swej decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją nie rozważył czym w istocie jest kredyt odnawialny.

W związku z tym należy stwierdzić, że umowa o kredyt odnawialny jest jedną z pięciu form umowy o kredyt konsumencki.

Regulację prawną dotyczącą kredytu konsumenckiego zawierają przepisy ustawy z 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (DZ. U. Nr 126, poz. 715 z późn. zm.), która weszła w życie w dniu 18 grudnia 2011 r. Ustawa ta określa:

1) zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki;

2) obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakresie informacji udzielanych przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki oraz obowiązki konsumenta, kredytodawcy i pośrednika kredytowego w związku z zawartą umową o kredyt konsumencki;

3) obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakresie informacji udzielanych przed zawarciem umowy o kredyt zabezpieczony hipoteką oraz obowiązki w zakresie informacji zawartych w umowie o kredyt zabezpieczony hipoteką;

4) skutki uchybienia obowiązkom kredytodawcy.

Wg przepisów art. 3 ust. 1 i 2 tej ustawy przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności:

1) umowę pożyczki;

2) umowę kredytu w rozumieniu przepisów prawa bankowego;

3) umowę o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego, jeżeli konsument jest zobowiązany do poniesienia jakichkolwiek kosztów związanych z odroczeniem spełnienia świadczenia;

4) umowę o kredyt, w której kredytodawca zaciąga zobowiązanie wobec osoby trzeciej, a konsument zobowiązuje się do zwrotu kredytodawcy spełnionego świadczenia;

5) umowę o kredyt odnawialny.

Z przepisów powyższej ustawy wynika, że kredyt odnawialny jest to typ kredytu obrotowego w rachunku kredytowym. Podczas trwania umowy kredytowej każde spłacenie całości lub części wziętego wcześniej kredytu niesienie za sobą odnowienie wolnego limitu kredytu o spłaconą kwotę, umożliwiając kredytobiorcy wielokrotnie wykorzystania limitu, ale tylko do czasu całkowitego wygaśnięcia zawartej umowy. Każdy kredyt jest świadczeniem zwrotnym i dlatego nie może być traktowany jako przychód (vide także wyrok WSA w Warszawie z 10 grudnia 2008 r. - VIII SA/Wa 423/08).

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało skargę uwzględnić i uchylić zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza T. z [...] stycznia 2012 r.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z uzasadnienia niniejszego wyroku, którego wskazania i oceny po myśli art. 153 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. są dla organu wiążące.