Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 746/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del. do WSA) Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) czerwca 2015 r. r., nr (...), w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r., od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów , w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z synem, D. S., którą określił jako osobę obcą, a także dwójką małoletnich wnuków. Jeżeli chodzi o dochody wszystkich wspólnie gospodarujących osób, to w oświadczeniu wskazano jedynie emeryturę skarżącego, w wysokości 844 zł miesięcznie brutto.

Skarżący w swoim oświadczeniu nie wykazał jakiegokolwiek majątku, należącego do niego czy też jego domowników.

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podkreślił swój zły stan zdrowia, a co za tym idzie, konieczność ponoszenia znacznych kosztów leczenia, uniemożliwiającą mu opłacenie kosztów sądowych, jakie wiążą się z przedmiotową sprawą.

W związku z niekompletnym i niejasnym przedstawieniem przez skarżącego swojej sytuacji rodzinnej i majątkowej, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 7 września 2015 r., wezwano go do złożenia dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez podanie i udokumentowanie ponoszonych wydatków, określenie statusu zawodowego syna i D. S., przedłożenie kopii zeznania podatkowego oraz wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych oraz rachunków kart kredytowych, zarówno tych należących do niego, jak i jego domowników.

Ustosunkowując się do przedmiotowego wezwania skarżący stwierdził, że lokal w którym mieszka należy do syna, który opłaca wszelkie rachunki związane z jego utrzymaniem. Dodał przy tym, że syn oraz D. S. prowadzą działalność gospodarczą.

Składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego skarżący zaznaczył, że pomimo tego, iż mieszka z rodziną, ponosi koszty utrzymania, tj. kupuje żywność, środki czystości oraz leki, ponosi opłaty za mieszkanie. Wszystkie te wydatki pochłaniają w całości jego emeryturę, tak więc nie posiada środków, z których mógłby opłacić koszty sądowe w przedmiotowej sprawie.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 1 500 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania ustawowych przesłanek, warunkujących uzyskanie wsparcia ze środków publicznych, obciąża w całości wnioskodawcę, który winien tego dokonać poprzez złożenie pełnego, jednoznacznego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie, dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności, a także odpowiednich dokumentów źródłowych.

Skarżący, składając na urzędowym formularzu oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym pominął szereg istotnych dla rozstrzygnięcia jego wniosku okoliczności, dotyczących w szczególności dochodów i majątku jego domowników. Nie podał też rodzaju ani wysokości ponoszonych wydatków bytowych. W tej sytuacji wezwano go do złożenia dodatkowego oświadczenia, poprzez uzupełnienie tych braków, a także przedstawienie dokumentów w postaci wyciągów z rachunków bankowych oraz rachunków kart kredytowych wszystkich wspólnie gospodarujących z nim osób, jak również jego samego. Skarżący nie wykonał tego wezwania, ograniczając się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że wszelkie wydatki ponoszą jego syn i synowa.

Braki te, nie zostały uzupełnione również w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego, w którym skarżący, pomijając wywód prawny na temat przyznawania prawa pomocy, zapewnił jedynie, że on również ponosi wydatki bytowe, między innymi płacąc opłaty za mieszkanie. Wydatki te zaś, łącznie z kosztami zakupu żywności, leków i środków czystości pochłaniają całość jego dochodów. W dalszym ciągu nie wskazał jednak, jakie dochody osiągają jego domownicy, dlatego też nie sposób jest określić ogólną sytuację materialną wszystkich wspólnie gospodarujących osób, a tym samym ocenić, czy w związku z tym skarżący spełnia warunki przyznania mu wsparcia ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe skonstatować należy, że skarżący, uchylając się od przedstawienia pełnych danych, dotyczących siebie oraz domowników, których całokształt pozwoliłby ocenić Sądowi jego sytuację materialną, udzielając przy tym sprzecznych informacji w tym zakresie (co do ponoszonych wydatków) nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, które wynoszą 1 500 zł (wpis od skargi). Dlatego więc jego wniosek nie może zostać uwzględniony, o czym Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.