Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2622/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 64, art. 140aa ust. 1-4, art. 140ab ust. 1 pkt 3 lit. c i ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 104 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Protokolant sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

|UZASADNIENIE |

|Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, działając na podstawie art. 64 i art. |

|140aa ust. 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) oraz art.|

|104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), |

|nałożył na A. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w[...] karę pieniężną w wysokości 15.000 zł.|

|W motywach rozstrzygnięcia organ podał, że wymierzona kara pieniężna jest sankcją za wykonywanie przewozu po drogach |

|publicznych pojazdem nienormatywnym bez posiadania zezwolenia kategorii VII w pozostałych przypadkach. |

|W dniu 16 kwietnia 2015 r. zatrzymano, bowiem do kontroli na drodze krajowej nr 11, w miejscowości Nowe nad wartą pojazd |

|członowy składający się z dwuosiowego ciągnika samochodowego marki [...]o nr rej. [...]oraz trzyosiowej naczepy ciężarowe marki |

|[...]. Pojazdem kierował [...], który wykonywał przejazd drogowy z ładunkiem dwóch kontenerów – jeden pusty, drugi załadowany |

|ryżem w workach, w imieniu A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa. Przebieg kontroli utrwalono |

|protokołem nr [...]z dnia [...]kwietnia 2015 r. |

|Kontrola wagowa wykazała, że nacisk na pojedynczą oś napędową pojazdu członowego wyniósł 13,7 t, co oznacza przekroczenie |

|dozwolonego nacisku na pojedynczą oś napędową o 3,7 t Organ zaznaczył, że wielkość przekroczeń wymagała od przewoźnika |

|posiadania zezwolenia kategorii VII na przejazd pojazdu nienormatywnego po drogach publicznych. Podmiot wykonujący przejazd |

|nie miał zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym. Zdaniem organu, zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że A. Spółka |

|z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...] nie dochowała należytej staranności by dokonać przewozu |

|drogowego zgodnie z obowiązującym prawem. |

|A. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...] powyższą decyzję uczyniła przedmiotem odwołania|

|do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania. Strona zarzuciła organowi I |

|instancji, że wydał decyzję niezgodnie z obowiązującym prawem. Podkreśliła, że z protokołu pochylenia terenu nie wynika, kiedy|

|zatwierdzono miejsce do ważenia pojazdów i jaki ma on okres ważności. Podniosła, że użyte w trakcie kontroli wago SAW nie |

|służą do wyznaczania masy całkowitej pojazdów. Ma także wątpliwości czy organ I instancji prawidłowo zakwalifikował ustalony w|

|trakcie kontroli stan faktyczny, jako wykonywanie przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia |

|kategorii VII w pozostałych przypadkach. |

|Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr Główny Inspektor Transportu Drogowego, mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 2 |

|ust. 35a, art. 64 ust. 1 i 2, art. 140aa ust. 1, 3, 4, art. 140ab ust. 1 pkt 3 lit. "c", ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 |

|r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 1137 ze zm.), art. 41 ustawy z dnia 21 marca 1985 o drogach |

|publicznych (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 260 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, nie znajdując przesłanek do |

|uwzględnienia odwołania. |

|W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że stosownie do art. 64 ust. 1 ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym, ruch pojazdu lub |

|zespołu pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej |

|drogi w przepisach o drogach publicznych, albo, którego wymiary lub masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od |

|dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy, jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia. Za |

|przejazd pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia, określonego przepisami o ruchu drogowym lub niezgodnie z warunkami podanymi |

|w zezwoleniu, wymierza się karę pieniężną w drodze decyzji administracyjnej, którą to karę nakłada się na: |

|1) podmiot wykonujący przejazd; |

|2) nadawcę, załadowcę lub spedytora ładunku, jeżeli okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot ten miał |

|wpływ lub godził się na powstanie naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego. |

|Organ odwoławczy wskazał, że miejsce ważenia w dniu kontroli legitymowało się protokołem z pomiaru pochylenia terenu na |

|stanowisku ważenia pojazdów z dnia 22 listopada 2014 r. Pojazd został zważony przy pomocy przenośnych wag do pomiarów |

|statycznych typu SAW 10C o nr fabrycznych [...]. Wagi te w dniu kontroli legitymowały się ważnymi świadectwami legalizacji |

|ponownej, wydanymi przez Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w Poznaniu z terminem ważności do dnia 31 lipca 2016 r. Powyższe |

|dokumenty zostały okazane kierowcy przed dokonaniem ważenia. Kierowca został również poinformowany o sposobie przeprowadzania |

|pomiarów oraz o przysługujących mu uprawnieniach. Pojazd zważono jednokrotnie, bowiem kierowca nie wnosił o ponowne ważenie. |

|Po dokonaniu pomiarów sporządzono protokół kontroli, który kierowca podpisał bez wnoszenia uwag. |

|Organ II instancji wskazał, że w wyniku ważenia oraz pomiarów pojazdu stwierdzono następujące naruszenia dopuszczalnych norm: |

|- nacisk pojedynczej osi napędowej pojazdu członowego - 13,7 t (po odjęciu błędów w wysokości 2 %, zaokrąglonych do 0,1 t w |

|górę) - przekroczenie o 3,7 t (16,3 % dopuszczalnej wartości), |

|- podmiot wykonujący przejazd nie miał zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym. |

|GITD wyjaśnił, że stosownie do treści art. 140ab ust. 1 pkt 3 ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym, karę pieniężną, o której |

|mowa w art. 140aa ust. 1, za brak zezwolenia kategorii VII ustala się w wysokości: |

|a) 500 zł – gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają dopuszczalne wartości|

|nie więcej niż o 10 %, |

|b) 2.000 zł – gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają dopuszczalne |

|wartości o więcej niż 10 % i nie więcej niż 20 %, |

|c) 15.000 zł – w pozostałych przypadkach. |

|Organ odwoławczy zaznaczył, że po drodze krajowej nr 11 mogą poruszać się pojazdy o nacisku pojedynczej osi napędowej do 10 t.|

| |

|W ustalonym stanie faktycznym karę pieniężną należało zatem nałożyć jak za brak zezwolenia kategorii VII, które stosownie do |

|lp. 7 załącznika nr 1 do ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym, jest wydawane na przejazd pojazdu po trasie wyznaczonej w |

|zezwoleniu: a) o wymiarach oraz rzeczywistej masie całkowitej większych od wymienionych w kategoriach I-VI, b) o naciskach osi|

|przekraczających wielkości przewidziane dla dróg o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5. |

|W ocenie organu odwoławczego, materiał dowodowy wskazuje, że A. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowa z |

|siedzibą w [...] naruszyła obowiązek w zakresie posiadania zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym. |

|Odnosząc się do zarzutu strony w zakresie zasadności stosowania wag typu SAW 10C, organ odwoławczy wyjaśnił, że ze świadectwa |

|legalizacji wag wynika, że są one zgodne z wymaganiami dyrektywy WE nr 90/384/EWG, wdrożonej do systemu prawa polskiego |

|rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla |

|wag nieautomatycznych podlegających ocenie zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 23). Zatem wagami tymi można dokonywać |

|pomiarów w trakcie kontroli drogowej. |

|. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego |

|A. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...]wniosła o uchylenie obu wydanych w sprawie |

|decyzji, umorzenie postępowania. Spółka podniosła zarzut naruszenia art. 6,7 8, 9,10, 68 i 107 kpa. Poprzez niedokładne |

|wyjaśnienie sprawy. Podczas kontroli użyto wag 10C, które nie służą do obliczenia masy całkowitej pojazdu. Powinno być |

|dokonane drugie ważenie pojazdu, czego nie zrobiono z niewiadomych przyczyn. Tym samym strona pozbawiona została możliwości |

|zweryfikowania ważenia, co skutkowało nałożeniem wysokiej kary. Kontrole ważeń pojazdów są wykonywane bez wydania |

|odpowiedniego rozporządzenie, które regulowałoby sposób kontroli w zakresie ważenia. Miejsce do przeprowadzenia ważenia nie |

|miało daty zatwierdzenia. |

|W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną |

|w zaskarżonej decyzji. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |

|Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie |

|naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia. |

|Ustawodawca ogranicza ruch pojazdów lub zespołów pojazdów, których naciski osi wraz z ładunkiem są większe od dopuszczalnych, |

|przewidzianych dla danej drogi, wprowadzając w tym względzie konieczność uzyskania zezwolenia. Zgodnie z brzmieniem art. 64 |

|ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t. j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 1137 ze zm.), ruch |

|pojazdu nienormatywnego jest dozwolony pod warunkiem uzyskania zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego odpowiedniej |

|kategorii, wydawanego, w drodze decyzji administracyjnej, przez właściwy organ. |

|W świetle art. 2 pkt 35a ww. ustawy, pojazd nienormatywny to pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem |

|lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, lub którego |

|wymiary lub rzeczywista masa całkowita wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w |

|przepisach niniejszej ustawy. Z kolei w myśl art. 140aa ust. 1 ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym, za przejazd po drogach |

|publicznych pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1, lub niezgodnie z warunkami |

|określonymi dla tego zezwolenia nakłada się karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast w świetle art. 140aa |

|ust. 3 pkt 1 w zw. z ust. 4 pkt 1), ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym, karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada się |

|na podmiot wykonujący przejazd jeżeli okoliczności lub dowody wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na powstanie |

|naruszenia określonego w ust. 1. |

|Z powyższych unormowań wynika, iż w przypadku stwierdzenia podczas kontroli drogowej, że pojazd jest nienormatywny i brak jest|

|wymaganego zezwolenia, organ ma obowiązek nałożyć karę pieniężną na przewoźnika wykonującego przewóz. |

|Zgodnie z art. 140ab ust. 1 ww. ustawy – Prawo o ruchu drogowym, karę pieniężną, o której mowa w art. 140aa ust. 1, ustala się|

|w wysokości: |

|1) 1.500 zł - za brak zezwolenia kategorii I i II; |

|2) 5.000 zł - za brak zezwolenia kategorii III-VI; |

|3) za brak zezwolenia kategorii VII: |

|a) 500 zł - gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają dopuszczalne wartości|

|nie więcej niż o 10 %, |

|b) 2.000 zł - gdy nacisk jednej lub wielu osi, rzeczywista masa całkowita lub wymiary pojazdu przekraczają dopuszczalne |

|wartości o więcej niż 10 % i nie więcej niż 20 %, |

|c) 15.000 zł - w pozostałych przypadkach. |

|W rozpoznawanej sprawie przekroczenie dopuszczalnego nacisku na pojedynczej osi napędowej pojazdu o 3,7 t (37 % dopuszczalnej |

|wartości) wymusiło zakwalifikowanie naruszenia do kategorii VII zezwoleń, powodując jednocześnie wymierzenie kary pieniężnej w|

|wysokości 15.000 zł. |

|W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 o drogach publicznych (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 260 ze zm.), po drogach|

|publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t, z zastrzeżeniem ust. 2 i |

|3. Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz: |

|1) dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 |

|t, |

|2) dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t |

|- mając na uwadze potrzebę ochrony dróg oraz zapewnienia ruchu tranzytowego (ust. 2). Drogi wojewódzkie inne niż drogi |

|określone na podstawie ust. 2 pkt 1, drogi powiatowe oraz drogi gminne stanowią sieć dróg, po których mogą poruszać się |

|pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t (ust. 3). |

|Działania kontrolne przeprowadzane przez służby Inspekcji Transportu Drogowego uregulowane zostały w rozdziale 9 i 10 ustawy z|

|dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.), a dodatkowo w rozdziale 11 |

|dotyczącym kar pieniężnych. Zawarte we wskazanych rozdziałach przepisy, określając przedmiotowo zadania kontrolne Inspekcji |

|oraz kompetencje jej organów, wyszczególniając podmioty podlegające kontroli Inspekcji, precyzując tryb dokonywania kontroli |

|oraz obowiązki, jakie spoczywają na kontrolowanych podmiotach, pozwalają przyjąć, że procedura kontrolna dotycząca materii |

|wykonywania transportu drogowego znalazła swoje wyczerpujące, odrębne i niezależne od przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 |

|r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) uregulowanie. Za tą tezą przemawia brak |

|w ustawie o transporcie drogowym generalnego odesłania do przepisów kpa jako znajdujących zastosowanie w procedurze kontrolnej|

|oraz zawarte w ustawie o transporcie drogowym pojedyncze odesłania do kpa, jak w przypadku nieusprawiedliwionego niestawienia |

|się świadka lub biegłego na wezwanie inspektora - art. 73 ust. 2 ww. ustawy o transporcie drogowym (por. wyrok Naczelnego Sądu|

|Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2008 r. o sygn. akt II GSK 153/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). |

|Należy podkreślić, że podstawowe znaczenie mają ustalenia dotyczące stanu faktycznego, stwierdzone w toku kontroli, w |

|protokole kontroli. Zasadniczo bowiem jedynie na tym etapie postępowania strona ma możliwość wpływu na ocenę, czy nastąpiło |

|określone naruszenie powołanych wyżej przepisów oraz na kwalifikację tego przekroczenia. Sporządzenie protokołu z kontroli |

|znajduje umocowanie w art. 74 ww. ustawy o transporcie drogowym. W myśl powołanego przepisu, z przeprowadzonych czynności |

|kontrolnych inspektor sporządza protokół, a jego kopię doręcza się kontrolowanemu (ust. 1). Protokół podpisują inspektor i |

|kontrolowany. Do protokołu kontroli, kontrolowany może wnieść zastrzeżenia (ust. 2). Odmowę podpisania protokołu przez |

|kontrolowanego odnotowuje się w protokole (ust. 3). Protokół kontroli jako dokument urzędowy, w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, |

|sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe, w ich zakresie działania, stanowi dowód tego, co |

|zostało w nim urzędowo stwierdzone. Protokół korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń z tego jeszcze względu, że |

|sporządzany jest z udziałem przedstawiciela podmiotu kontrolowanego, który ma prawo wnieść do niego zastrzeżenia. Protokół |

|obrazuje stan faktyczny, który później może być trudny do odtworzenia. Dlatego podpisanie bez zastrzeżeń przez osobę |

|kontrolowaną protokołu stanowi dowód w sprawie. Orzecznictwo sądowe przywiązuje istotne znaczenie do funkcji dowodowej |

|protokołu z kontroli drogowej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2005 r. o sygn. |

|akt VI SA/Wa 1224/04, publ. LEX nr 205475). |

|W rozpoznawanej sprawie na drodze obowiązywał nacisk do 10 t, a protokół z ważenia kontrolowanego pojazdu zawiera informację, |

|że w wyniku pomiarów kontrolowanego pojazdu członowego stwierdzono nacisk na pojedynczej osi napędowej 13,7 t - przekroczenie |

|o 3,7 t. Natomiast kierowca nie okazał zezwolenia kategorii VII, tj. zezwolenia wydawanego dla pojazdu nienormatywnego o |

|wymiarach oraz rzeczywistej masie całkowitej, większych od wymienionych w kategoriach I-VI, o naciskach osi przekraczających |

|wielkości przewidziane dla dróg o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t. |

|Miejsce ważenia legitymowało się protokołem z pomiaru pochylenia terenu na stanowisku ważenia pojazdów z dnia 22 listopada |

|2014 r., który zatwierdza miejsce do ważenia pojazdów. Pojazd został zważony przy pomocy przenośnych wag do pomiarów |

|statycznych typu SAW 10C. Wagi te w dniu kontroli legitymowały się ważnymi świadectwami legalizacji ponownej, wydanymi przez |

|Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar w Poznaniu. z terminami ważności do dnia 31 lipca 2016 r. Powyższe dokumenty zostały okazane |

|kierowcy przed dokonaniem ważenia. Kierowca został również poinformowany o sposobie przeprowadzania pomiarów oraz o |

|przysługujących mu uprawnieniach. Po dokonaniu pomiarów sporządzono protokół kontroli, który kierowca podpisał bez wnoszenia |

|uwag. |

|Sąd podkreśla, że wiarygodnym i rzeczywistym obrazem parametrów zatrzymanego zespołu pojazdu jest pomiar dokonany w toku |

|kontroli drogowej, na zalegalizowanych urządzeniach pomiarowych, w miejscu ważenia legitymującym się dokumentem |

|potwierdzającym spełnienie wszelkich warunków koniecznych do wykonywania pomiarów nacisków osi oraz masy pojazdów. Tylko taki |

|tryb kontroli parametrów pozwala stwierdzić nienormatywność kontrolowanego pojazdu w chwili jego zatrzymania. |

|Zatem Inspektorzy Transportu Drogowego weryfikują stan faktyczny zastany w chwili kontroli drogowej, używając wyłącznie |

|urządzeń o ważnej legalizacji. |

|Mając to na uwadze, Sąd uznał, na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy, że kontrola |

|drogowa, w toku której dokonano ważenia pojazdu, została przeprowadzona w sposób prawidłowy, pomiarów dokonano za pomocą wag |

|przenośnych do pomiarów statycznych posiadających stosowną legalizację Urzędu Miar. Przed rozpoczęciem czynności kontrolnych |

|kierowca miał możliwość sprawdzenia zgodności numerów fabrycznych wag ze świadectwami legalizacji, a odczytu wskazań dokonano |

|w jego obecności, miejsce, w którym dokonano kontroli, legitymuje się odpowiednim dokumentem potwierdzającym spełnienie |

|wszelkich warunków koniecznych do wykonywania pomiarów nacisków na osie. Pojazd został zważony jednokrotnie, bowiem kierowca |

|nie wnosił o ponowne ważenie. |

|Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że strona ponosi odpowiedzialność za |

|przekroczenie dopuszczalnych parametrów kontrolowanego pojazdu. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, że |

|skarżąca Spółka, jako przewoźnik, miała rzeczywisty wpływ na rozmieszczenie ładunku. Ryż zapakowany w worki można było |

|prawidłowo rozmieścić oraz zabezpieczyć go przed przesunięciem. |

|Obowiązki, które związane są z przejazdem pojazdów po drogach publicznych wynikają z przepisów powszechnie obowiązujących. |

|Obowiązki te określają sposób przewożenia ładunku, warunki techniczne pojazdu i związani z nimi parametry normatywne |

|kontrolowanego pojazdu, warunki związane z uzyskaniem określonej kategorii zezwolenia, kwestie podzielności ładunku i |

|wynikającą z tego faktu możliwość uzyskania określonej kategorii zezwolenia, dopuszczalne naciski osi przewidziane dla danej |

|kategorii drogi. |

|Obowiązki w zakresie ładunku określa przepis art. 61 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Natomiast droga krajowa nr 11 w |

|miejscowości Nowe Miast nad Wartą, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 6 |

|września 2012 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz wykazu dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o |

|dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, oraz wykazu dróg krajowych po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym|

|nacisku pojedynczej osi do 8 t, została zaliczona do kategorii dróg po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym |

|nacisku pojedynczej osi do 10 t. |

|Powyższe regulacje wyznaczają zbiór zakazów i nakazów, którymi powinien kierować się podmiot wykonujący przejazd, aby nie |

|doszło do nie normatywności pojazdu. Niedostosowanie się do nich przesądza o braku należytej staranności jak również o wpływie|

|na powstałe naruszenie. |

|W ocenie Sądu, nie zasługują także na uwzględnienie argumenty strony, że organ nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej |

|decyzji do zarzutów podnoszonych przez stronę. Odnośnie stosowania wag typu SAW 10CI organ prawidłowo wyjaśnił stronie, że ze |

|świadectwa legalizacji ww. wag wynika, iż są one zgodne z przepisami. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca |

|2013 r. o sygn. akt II GSK 2280/11 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl) zaznaczył, że zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia |

|Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla wag |

|nieautomatycznych podlegających ocenie zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 23), wagi nieautomatyczne typu SAW 10C |

|umożliwiają ustalenie zarówno dopuszczalnej masy całkowitej kontrolowanego pojazdu, jak również służą do pomiaru nacisku osi. |

|Ze świadectwa legalizacji ww. wag wynika, że są one zgodne z wymaganiami dyrektywy WE nr 90/384/EWG, wdrożonej do systemu |

|prawa polskiego ww. rozporządzeniem w sprawie zasadniczych wymagań dla wag nieautomatycznych podlegających ocenie zgodności. |

|Zatem wagami zastosowanymi podczas kontroli organ I instancji mógł się posłużyć. Także instrukcja obsługi wag użytych do |

|kontroli dopuszcza sumowanie nacisków osi przy użyciu konfiguracji dwóch wag przy ważeniu różnego typu pojazdów, w tym z |

|osiami wielokrotnymi (pkt. 2.5 instrukcji). W załączniku do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 31 stycznia 2008 r. w |

|sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać wagi nieautomatyczne, oraz szczegółowego zakresu sprawdzeń wykonywanych podczas |

|prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych (Dz. U. Nr 26, poz. 152) określono błędy graniczne dopuszczalnych |

|wskazań wag nieautomatycznych podczas legalizacji ponownej. Największy dopuszczalny błąd graniczny dla wag nieautomatycznych |

|klasy IIII wynosi +/- 1,5 e. Stosownie do § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia, błędy graniczne dopuszczalnych wskazań wag |

|nieautomatycznych w użytkowaniu równe są dwukrotnym wartościom błędów granicznych dopuszczalnych wskazań wag podczas |

|legalizacji ponownej, określonym w załączniku do rozporządzenia. Uzyskane w sprawie wyniki ważenia każdej osi zostały |

|pomniejszone o 2 %. |

|Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2015 r. o sygn. akt II GSK 1781/14 (publ. |

|http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wyrażono pogląd, że nieautomatyczne wagi typu SAW 10C mogą służyć do pomiaru nacisku osi. Zatem |

|wagami tymi można było dokonać pomiarów w trakcie kontroli drogowej w niniejszej sprawie. |

|Zarzut strony dotyczący możliwości dokonania pomiaru masy całkowitej za pomocą wag SAW 10C nie ma znaczenia w niniejszej |

|sprawie, albowiem nie wystąpiło przekroczenie masy całkowitej pojazdu. |

|Skarżąca nie przedstawiła dowodów wskazujących, że dochowała należytej staranności w realizacji czynności związanych z |

|przejazdem, oraz że nie miała wpływu na powstanie naruszenia. Warto podkreślić, że nie wystarczy zakwestionowanie swojej |

|odpowiedzialności, należy bowiem przedstawić jeszcze dowody na dochowanie w powyższym zakresie należytej staranności. Brak |

|winy musi zatem realnie zaistnieć, a podmiot prowadzący działalność musi wykazać dołożenie należytej staranności w prowadzeniu|

|działalności gospodarczej zgodnie z prawem. Strona skarżąca na żadnym etapie prowadzonego postępowania nie przedstawiła |

|jakichkolwiek dowodów, które wpływałyby na wynik sprawy i zwalniałyby ją z odpowiedzialności za stwierdzone naruszenia. W |

|konsekwencji nie może skutecznie zarzucać, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów procedury administracyjnej, w tym art. |

|6, art. 7 i art. 8 kpa. Istotne przy tym jest, że zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane art. 107 § 1 kpa, w |

|szczególności decyzja zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne skonstruowane zgodnie z przepisem art. 107 § 3 kpa. Stan |

|faktyczny opisany w decyzji nie wymagał czynienia dodatkowych ustaleń. Natomiast w uzasadnieniu prawnym przytoczono przepisy |

|prawa i wyjaśniono podstawy prawne decyzji. Z kolei sam fakt, że strona skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem orzekających |

|organów, nie przesądza o tym, iż w sprawie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów. |

|W takim stanie rzeczy, podjęte w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za |

|nieuzasadnione, mające jedynie charakter polemiczny. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organów obu instancji uchybień, |

|zarówno przy ustaleniu stanu faktycznego sprawy, jak i jego ocenie w świetle obowiązującego prawa, co oznacza, że Sąd nie |

|stwierdził takich jego naruszeń, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. |

|Przywoływane wyjaśnienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nie mogły odnieść |

|zamierzonego skutku, albowiem nie stanowią one źródła prawa |

|Uznając zatem skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając za podstawę art. 151 ustawy z dnia |

|30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku |

| |