Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 252/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 64 par.3, art. 161 par.1 pkt 3, art. 239 pkt 1 lit. c, art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 lipca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia choroby zawodowej p o s t a n a w i a: 1. przyznać A. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata; 2. umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę A. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] odmawiającą skarżącemu stwierdzenia choroby zawodowej. W tym samym dniu skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca wspólnie z żona oraz dwojgiem uczących się dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest renta z tytułu niezdolności do pracy skarżącego oraz wynagrodzenia za pracę w wymiarze ½ etatu jego żony w łącznej wysokości około 2.029 zł netto. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Rodzina zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu o powierzchni 46 m2, którego miesięczne koszty utrzymania określił na kwotę około 820 zł (czynsz, energia, gaz, woda). Dodatkowo wnioskodawca w związku ze swoim stanem zdrowia około 200 zł miesięcznie przeznacza na zakup leków i leczenie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a. obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych. W rozpoznawanej sprawie skarga A. R. dotyczy odmowy stwierdzenia choroby zawodowej, a zatem jest sprawą, w której strona wnosząca skargę stosownie do przepisu art. 239 pkt 1 lit. c powołanej ustawy korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z przepisem art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie wolne jest od kosztów sądowych postępowanie w zakresie zwolnienia od tych kosztów jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.

Przechodząc do oceny wniosku skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata należy podkreślić, iż zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że stronom korzystającym z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa procesowego, jeżeli spełniają określone w ustawie przesłanki. Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. We wniosku o przyznanie prawa pomocy A. R. wskazał, że wspólnie z żona oraz dwojgiem uczących się dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód w wysokości około 2.029 zł netto. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Rodzina zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu o powierzchni 46 m2, którego miesięczne koszty utrzymania określił na kwotę około 820 zł (czynsz, energia, gaz, woda). Dodatkowo wnioskodawca około 200 zł miesięcznie przeznacza na zakup leków i leczenie. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.