Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 938/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 5
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zirk – Sadowski, Sędziowie NSA Jerzy Rypina, Jan Grzęda (spr.), Protokolant Tomasz Grzybowski, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 kwietnia 2005 r., sygn. akt I SA/Ol 74/05 w sprawie ze skargi Mariana W., Andrzeja W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 11 stycznia 2005 r., (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 27 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił wydaną dla Mariana W. oraz Andrzeja W. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z 11 stycznia 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości.

Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Olsztynie 11 maja 2005 r. Organ ten 10 czerwca 2005 r. wniósł skargę kasacyjną. Skargę sporządził i złożył będący radcą prawnym Prezes SKO Bogdan M.

Zarządzeniem z 13 czerwca 2005 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie określił na 100 zł wysokość wpisu od skargi kasacyjnej, za podstawę prawną zarządzenia wskazując par. 2 pkt 5 i par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193 ze zm./.

Wpis został uiszczony na wezwanie sądu 16 czerwca 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie była decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości. par. 2 ust. 5 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów stanowi, że wpis od skarg dotyczących decyzji wydanych m. in. w trybie stwierdzenia nieważności jest stały i wynosi 200 zł. W konsekwencji należy uznać, że wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie był również stały i wynosił 100 zł /zob. uchwałę SN z 13.09.2000 r. III CZP 34/00 - OSNC 2001 nr 1 poz. 4/.

Art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej cyt. jako "p.p.s.a."/ wprowadza zasadę, według której pisma podlegające opłacie stałej, jeżeli nie zostały należycie opłacone w przypadku ich wnoszenia przez adwokata lub radcę prawnego, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania do uiszczenia takiej opłaty.

Skoro zatem skargę w niniejszej sprawie składał radca prawny, był on obowiązany uiścić wpis bez wezwania, nie później niż do chwili upływu terminu do wniesienia tejże skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela wyrażanego w piśmiennictwie poglądu, że przewidziany w art. 221 p.p.s.a. rygor odrzucenia pisma bądź pozostawienia bez rozpoznania, należy odnosić jedynie do sytuacji, gdy pismo składa adwokat bądź radca prawny będący pełnomocnikiem, nie zaś występujący w innej roli, np. jako strona. Wniosek taki byłby bowiem sprzeczny z wykładnią gramatyczną art. 221 p.p.s.a., który ograniczenia takiego nie przewiduje. Istotne jest również, że w niniejszej sprawie radca prawny, który sporządził i złożył skargę kasacyjną nie występował w "swojej" sprawie, lecz pełnił funkcję organu strony.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa wprawdzie, że wbrew zakazowi płynącemu z przywołanej regulacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze zostało wezwane do uiszczenia wpisu stałego, lecz nawet błędne działanie sądu nie usuwa działania wspomnianego przepisu i nie niweczy przyjętego w nim skutku prawnego w postaci odrzucenia pisma procesowego, jakim w niniejszej sprawie była skarga kasacyjna /zob. postanowienie SN z 17.08.2000 r. II CZ 57/00 - Biul. SN 2000 nr 10 poz. 14/.

Oceny zaniechania ze strony organu odwoławczego nie zmienia również fakt uiszczenia wpisu na wezwanie sądu. Wpis został bowiem wniesiony po upływie terminu do zaskarżenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

Skarga kasacyjna podlegała zatem odrzuceniu już przez sąd I instancji /art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 221 p.p.s.a./. Skoro jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny zaniechał wydania takiego orzeczenia, o odrzuceniu skargi postanowił Naczelny Sąd Administracyjny /art. 180 p.p.s.a./.