Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 797/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r., w Wydziale I Finansowym, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) czerwca 2009 r., Nr (...), w przedmiocie określenia podatku akcyzowego, w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 797/09

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia z dnia (...) czerwca 2009 r., nr (...) Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) grudnia 2008 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, określając wysokość tego zobowiązania na kwotę 9 910 zł oraz stwierdzając niedobór w tym podatku w wysokości 7 309 zł.

Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej M. N. złożył jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia organu II instancji, uzasadniając go dużym prawdopodobieństwem uchylenia wadliwej, w jego ocenie, decyzji. Podniósł także, że decyzja ta może wywołać nieodwracalne skutki i narazić go na niepotrzebne obciążenia finansowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 201/2005 (zamieszczone w systemie informatycznym Lex Polonica nr 409861) i 13 grudnia 2004 r., sygn. FZ 496/2004 (Lex Polonica nr 375763)).

Skarżący (wnioskodawca) w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi mu wyrządzeniem znacznej szkody, albowiem w treści wniosku przytoczył jedynie ustawowe przesłanki wstrzymania nie wskazując na żadne konkretne okoliczności, które wskazywałyby na ich spełnienie. Nie sposób więc, w oparciu o podane treści, ocenić rzeczywistych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04 (niepubl.). Jeżeli więc we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku, w rozumieniu art. 49 § 1 P.p.s.a., lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. (Jan Paweł Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006 Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis (wydanie II) str. 603).

Podstawą do uwzględnienia wniosku nie jest również podnoszone przez skarżącego, w jego ocenie wysokie, prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji, ponieważ na tym etapie postępowania Sąd nie może odnosić się w żaden sposób do zasadności skargi oraz legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Ponadto kryteria oceny legalności zaskarżonej decyzji nie pokrywają się z przesłankami udzielenia ochrony tymczasowej. Postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji służy bowiem jedynie rozstrzygnięciu kwestii wpadkowej i nie ma wpływu na treść późniejszego orzeczenia.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd ,na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.