Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1102/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 70 par. 1 i 2, art. 73, art. 170, art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletnich J. K. i W. K. działających przez przedstawiciela ustawowego K. K. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie wymeldowania; postanawia odrzucić zażalenie. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak


UZASADNIENIE

Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Art. 176 ppsa stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Na podstawie art. 197 § 2 ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Art. 47 § 1 ppsa stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Zarządzeniem z dnia 27 maja 2014 r. wezwano przedstawiciela ustawowego skarżących J. i W. K. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 kwietnia 2014 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia, poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem.

Korespondencja zawierająca powyższe wezwania, dwukrotnie awizowana w dniach 2 i 10 czerwca 2014 r., została zwrócona przez Urząd Pocztowy z adnotacją "nie podjęto w terminie".

W tej sytuacji zastosowanie znalazł przepis art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 powołanego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Zgodnie z powołanym przepisem wezwania do nadesłania odpisu zażalenia z uwagi na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania złożono w dniu 2 czerwca 2014 r. na okres czternastu dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce na korespondencję. Następnie, w dniu 10 czerwca 2014 r. ponownie umieszczono w skrzynce pocztowej zawiadomienie o złożeniu korespondencji w placówce pocztowej. Tym samym wyczerpano tryb doręczenia zastępczego przewidziany w razie niemożności doręczenia pisma osobiście adresatowi (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Wobec powyższego wezwanie zostało uznane w trybie art. 73 p.p.s.a. za prawidłowo doręczone w dniu 16 czerwca 2014 r., a więc termin do usunięcia przedmiotowych braków formalnych skargi upływał w dniu 23 czerwca 2014 r. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2302/11, orzeczenie dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarządzeniem sędziego korespondencja ta została dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 16 czerwca 2014 r., w trybie doręczenia zastępczego (art. 73 ppsa).

Sąd miał na uwadze, że skarżąca pismem datowanym 2 czerwca 2014 r. a nadanym w placówce pocztowej w dniu 3 czerwca 2014 r. poinformowała Sąd, że od dnia 1 czerwca do 23 czerwca 2014 r. jej adres do korespondencji jest inny – wskazany w tym piśmie. Pismo to do Sądu wpłynęło w dniu 6 czerwca 2014 r., podczas gdy wezwanie do usunięcia braku zażalenia Sąd nadal w placówce pocztowej w dniu 28 maja 2014 r., a przesyłka ta była po raz pierwszy awizowana w dniu 2 czerwca 2014 r. W tych okolicznościach uznać należało, że skarżąca nie dochowała wymogów określonych art. 70 § 1 i 2 ppsa, co chroniłoby ją od skutków wynikających z przepisu art. 73 ppsa. W tym miejscu należy wskazać, iż doręczając skarżącej pierwszą korespondencję Sąd pouczył stronę o obowiązku powiadamiania o zmianie adresu i skutkach niedopełnienia tego wymogu (dowód: k. nr 14-15 akt sądowych). Rzeczą strony było zatem odpowiednio wczesne powiadomienie Sądu o zmianie adresu do korespondencji. Należy nadmienić, iż skierowane do Sądu pismo skarżąca nadała na poczcie dopiero w dniu 2 czerwca 2014 r.

W konsekwencji Sąd uznał, że termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, liczony od dnia 16 czerwca 2014 r., upłynął w dniu 23 czerwca 2014 r. Braki zażalenia nie zostały uzupełnione w ww. terminie.

W związku z powyższym, zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.

/-/ D. Rzyminiak - Owczarczak