Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 861/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

II SA/Go 861/10

UZASADNIENIE

B.K. skargą z dnia [...] października 2010 r. zaskarżył decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2010 r., nr [...] r., którą utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] września 2010 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji w przedmiocie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. z 1996 r. Nr 87 poz. 395 z późn. zm.).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W dniu 22 grudnia 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo B.K., w którym skarżący oświadczył, iż rezygnuje z dalszych roszczeń dotyczących przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej lub osadzenia w obozie III Rzeszy.

Zarządzeniem Sędziego z dnia 27 grudnia 2010 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania powyższego pisma przez podanie czy pismo to stanowi cofnięcie skargi. Jednocześnie pouczono skarżącego, że w razie cofnięcia skargi postępowanie zostanie umorzone, a sprawa nie zostanie rozpoznana pod względem merytorycznym.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. ponownie oświadczył, iż rezygnuje z dalszych roszczeń i zdaje sobie sprawę z konsekwencji cofnięcia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć.

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). – zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd jeżeli nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

B.K. skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek, która spowodowałaby, iż cofnięcie przez skarżącego wniesionej skargi byłoby niedopuszczalne.

Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX a Wolters Kluwer business s. 196). Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi powoduje umorzenie postępowania, o skutkach tych Sąd pouczył skarżącego w piśmie z dnia 27 grudnia 2010 r.

Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę oraz treść art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wydanego postanowienia.