Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 481/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-04-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

J.M. w postępowaniu ze skargi na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał swoją trudną sytuację finansową. Wyjaśnił, że otrzymuje wynagrodzenie w wysokości [...],- zł, ma na utrzymaniu uczące się dzieci, a ewentualne postępowanie egzekucyjne mogłoby wpłynąć na jego wiarygodność w miejscu pracy.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004).

Wskazać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko skarżącego, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał, aby wykonanie decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Przede wszystkim wskazać należy, iż wnioskodawca poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej. Samo tego rodzaju oświadczenie wnioskodawcy nie może być wystarczające. W aktach sprawy znajdują się dokumenty dotyczące osiąganych przez skarżącego dochodów, jego sytuacji materialnej i życiowej, wysokości i rodzaju zobowiązań, kosztów utrzymania przedłożone wraz z wnioskiem o prawo pomocy. Z powyższych dokumentów wynika, wnioskodawca i jego żona nie posiadają jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości (mieszkają w lokalu stanowiącym własność ojca skarżącego), samochodów, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro, kont oraz lokat dewizowych. Na utrzymaniu małżonków pozostaje małoletnia córka oraz studiujący syn. Źródłem utrzymania rodziny są osiągane przez małżonków dochody ze stosunku pracy w łącznej kwocie [...] zł netto miesięcznie. Syn otrzymuje rentę rodzinną w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Na dzień 1 sierpnia 2008 r. na rachunku bankowym żony skarżącego zgromadzono środki w kwocie [...] zł, zaś saldo końcowe wspólnego konta małżonków w okresie od 4 maja do 3 sierpnia 2008 r. było ujemne i wynosiło odpowiednio [...] zł, [...] zł i [...] zł. Z przedłożonych kopii bankowych dowodów wpłaty wynika, że dzieci wnioskodawcy w okresie od 5 grudnia 2007 r. do 4 stycznia 2008 r. otrzymały darowizny w łącznej kwocie [...],- zł (małoletnia córka – [...],- zł, syn – [...],- zł). Z przedłożonych dokumentów wynika, że miesięcznie opłaty stałe i za media kształtują się na poziomie [...],- zł. Skarżący przedstawił także dowody wpłat na rachunek komornika sądowego w wysokości [...] zł miesięcznie.

W deklaracjach o wysokości osiągniętego przychodu (poniesionej straty) za rok 2007 skarżący zadeklarował dochód w wysokości [...] zł, jego żona – [...] zł, a syn wnioskodawcy – [...] zł.

Przytoczone okoliczności dowodzą, że jakkolwiek sytuacja materialna skarżącego nie jest najlepsza, to jednak nie wyklucza możliwości wykonania, przynajmniej w części, zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że nie występuje tu możliwość wyrządzenia wykonaniem decyzji trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji może nastąpić wyłącznie poprzez spełnienia świadczenia pieniężnego (brak majątku ruchomego i nieruchomego), a w związku z tym skutki wykonania są zawsze możliwe do odwrócenia. Wnioskodawca we wniosku nie wykazał też, by wykonanie decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Wskazana przez wnioskodawcę okoliczność, że postępowanie egzekucyjne mogłoby go dyskredytować w oczach pracodawcy i współpracowników nie spełnia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Opisana zaś sytuacja finansowa wnioskodawcy nie wyklucza możliwości dobrowolnego regulowania należności publicznoprawnych. Choć bowiem wynagrodzenie wnioskodawcy nie jest wysokie, to jednak należy mieć na uwadze, że dorosły uczący się syn we własnym zakresie zaspokaja podstawowe potrzeby życiowe (renta rodzinna, wynagrodzenie). Należy też pamiętać, że ustanowiona w związku małżeńskim rozdzielność majątkowa nie niweczy obowiązków małżeńskich, w tym obowiązku wzajemnej pomocy, szczególnie, że z okoliczności sprawy wynika, iż małżonkowie prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe (por. postanowienie SN z 5 maja 1967 r., sygn. akt I CZ 37/67, LEX nr 6155, postanowienie NSA z dnia 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04. ONSAiWSA 2005 r. nr 1 poz. 8).

Sąd uznał więc, że wnioskodawca nie wykazał, by zachodziły ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.