Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 921/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 8 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie NSA Maria Lorych – Olszanowska WSA Walentyna Długaszewska ( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie pozostawienia zażalenia na postanowienie dotyczące odmowy zawieszenia postępowania bez rozpatrzenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu postanowieniem z dnia ..., działając na podstawie art. 169 § 4 w związku z art. 168 § 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), pozostawił bez rozpatrzenia zażalenie A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ...

W uzasadnieniu organ podatkowy wyjaśnił, że w dniu 1 grudnia 2014 r. wpłynęło do organu zażalenie strony, datowane na dzień 27 listopada 2014 r., na postanowienie z dnia 6 listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w ...

Ze uwagi na to, że przesłane pismo nie zostało podpisane, organ wezwał stronę do nadesłania podpisanego zażalenia. W wezwaniu wyznaczono stronie 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych oraz zawarto w nim pouczenie, że nieprzedłożenie podpisanego zażalenia będzie skutkowało wydaniem postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia.

Przesyłka zawierająca wezwanie, pomimo jej dwukrotnego awizowania w dniach 18 grudnia 2014 r. i 29 grudnia 2014 r., nie została podjęta przez adresata, w związku z czym organ uznał, że została ona doręczona stronie w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej. Pismo pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 2 stycznia 2015 r. Termin uzupełnienia podania upłynął w dniu 9 stycznia 2015 r.

W związku z tym, że podanie strony z dnia 27 listopada 2014 r. nie spełniało wymogów określonych przepisami prawa, zgodnie z dyspozycją art. 169 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej, organ zobowiązany był do wydania postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia.

Organ podatkowy dodał, że postępowanie odwoławcze od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w ... zostało zakończone wydaniem przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu decyzji z dnia ...Tym samym, rozpatrywanie kwestii zawieszenia tego postępowania stałoby się bezprzedmiotowe nawet w przypadku uzupełnienia przez stronę braków formalnych podania.

W rezultacie złożonego przez stronę zażalenia na powyższe orzeczenie, postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ podatkowy wskazał, że druk zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia zawiera datę awizowania korespondencji, podpis doręczyciela Poczty Polskiej oraz adnotację o niepodjęciu awizowanej przesyłki. Potwierdzone podpisem przez pracownika poczty wzmianki o awizowaniu w formie przewidzianej przepisami prawa stanowią dokument urzędowy.

Organ podkreślił, że strona nie przedstawiła dowodu dokumentującego złożenie wniosku reklamacyjnego w Poczcie Polskiej, a potwierdzeniem prawidłowości doręczenia spornej przesyłki jest wydruk z sytemu monitorowania przesyłek Poczty Polskiej (monitoring.poczta-polska.pl).

A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 w związku z art. 44 k.p.a. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wydruk z systemu monitorowania przesyłek udostępnianego przez Pocztę jest jedynie rodzajem informacji, a nie dokumentem urzędowym, tożsamym z dokumentem potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej. Skarżący wskazał, że nie miał żadnej wiedzy o przesyłce, stąd nie mógł złożyć pisma reklamacyjnego. Ponadto w aktach sprawy brak jest potwierdzenia dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wskazał na bezzasadność zawartych w niej zarzutów i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązującego prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 17 lipca 2015 r. w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia A. na postanowienie z dnia 6 listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z dnia 30 czerwca 2014 r.

Argumentacja skargi opiera się na kwestionowaniu prawidłowości doręczenia skarżącemu – w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej – wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Według skarżącego, nie posiadał on wiedzy o przesyłce, a w aktach sprawy brak jest potwierdzenia dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie. Ponadto, jego zdaniem, wskazany przez organ wydruk z systemu monitorowania przesyłek udostępnianego przez Pocztę jest jedynie rodzajem informacji, a nie dokumentem urzędowym.

W ocenie Sądu stanowisko strony skarżącej nie odpowiada zaistniałym w sprawie okolicznościom faktycznym.

W aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się koperta wraz z drukiem zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki obejmującej wezwanie z dnia 5 grudnia 2014 r. do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 27 listopad 2014 r. (k. 8-9 akt). Na dokumentach tych zostały wskazane daty awizowania przesyłki – 10 grudnia 2014 r. oraz 18 grudnia 2014 r. – pod adresem korespondencyjnym skarżącego. Okoliczność ta wynika również z treści wydruku z systemu monitorowania przesyłek Poczty Polskiej (k. 10 akt).

Powyższe środki dowodowe zgromadzone przez organ pozwalały na przyjęcie fikcji doręczenia przesyłki w dniu 14 grudnia 2014 r., zgodnie z art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej. Termin na uzupełnienie braku formalnego poprzez podpisanie zażalenia upłynął bezskutecznie w dniu 31 grudnia 2014 r. Skarżący nie uzupełnił w tym terminie braku zażalenia, stąd uzasadnione było pozostawienie bez rozpoznania wskazanego środka zaskarżenia wniesionego przez stronę w dniu 1 grudnia 2014 r.

Należy przy tym zaznaczyć, że jakkolwiek organ dokonał mylnego obliczenia terminów, w których doszło do uznania fikcji doręczenia wspomnianego wezwania oraz upływu terminu na uzupełnienie braku zażalenia strony, to jednak pomyłka ta – w związku ze wskazaniem przez organ na późniejsze terminy (odpowiednio : 2 stycznia 2015 r. i 9 stycznia 2015 r.) – nastąpiła na korzyść strony. Nie wywarła ona wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy, gdyż skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia.

W myśl art. 169 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie.

W świetle zgromadzonego przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że strona nie uzupełniła w terminie do dnia 31 grudnia 2014 r. braku formalnego zażalenia wniesionego w dniu 1 grudnia 2014 r. od postanowienia z dnia 6 listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z dnia 30 czerwca 2014 r. Stąd zastosowanie przez organ art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej było prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, wobec stwierdzenia bezzasadności zarzutów skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), jak w sentencji wyroku,