Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 449/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 października 2008 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. przez Kierownika Sekcji Merytorycznej i Kontroli Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia [...] lutego 2008r. nr [...]na mocy której przyznano K. M.:

- zasiłek rodzinny na dziecko w kwocie 48 zł na okres od 1 lutego 2008r. do 31 sierpnia 2008r.,

- dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka w kwocie 1.500 zł jednorazowo,

- dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka w kwocie 170 zł miesięcznie od 1 lutego 2008r. do 31 sierpnia 2008r.,

- jednorazową zapomogę z tytułu urodzenia dziecka w kwocie 1.000 zł.

U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna:

K. M. w dniu 13 lutego 2008 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku. Organ I instancji po rozpatrzeniu wniosku stwierdził, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych do przyznania w/w świadczeń.

W złożonym odwołaniu od decyzji, K. M. wniosła o wyrównanie przyznanych jej świadczeń od dnia urodzenia dziecka, czyli od 18 grudnia 2007r., uważając wydaną decyzję za krzywdzącą.

Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję I- instancyjną i zważył co następuje:

Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że wnioskodawczyni przysługuje prawo od zasiłku na częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Jej córka A. nie ukończyła bowiem 18 roku życia – art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (DZ.U. nr 228, poz. 2255 ze zm.), zaś dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 504 zł – art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Organ podniósł przy tym, że wbrew twierdzeniom odwołującej, w sprawie prawidłowo, zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 ustawy, został zakreślony okres na który przyznano świadczenia, tj. od miesiąca w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami do końca okresu zasiłkowego. Wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku został złożony w dniu 13 lutego 2008r. Świadczenia zostały przyznane od 1 lutego 2008r. do końca okresu zasiłkowego, czyli do 31 sierpnia 2008r., z wyłączeniem zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, która jest świadczeniem jednorazowym oraz dodatku do zasiłku z tytułu urodzenia dziecka, mającego taki sam, jednorazowy charakter.

Skargę od powyższej decyzji do sądu administracyjnego wywiodła K. M. i podniosła, że powinna być poinformowana przez pracowników organu, że każdy dzień zwłoki w złożeniu wniosku o świadczenia rodzinne działa na jej niekorzyść, czego nie uczyniono. Nadto podniosła, że w przypadku urodzenia pierwszego dziecka świadczenia rodzinne zostały wypłacone od dnia urodzenia tj. od 7 kwietnia 2005r.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał, że okoliczność przyznania poprzedniego zasiłku rodzinnego od daty urodzenia dziecka, podnoszona w skardze, jest również zgodna z brzmieniem art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Z akt sprawy wynika bowiem, że K. M. pierwsze dziecko urodziła w dniu 7 kwietnia 2005r., a wniosek z pełną dokumentacją złożyła w dniu 28 kwietnia 2005r., a więc w tym samym miesiącu. Dlatego też zgodnie z treścią w/w przepisu świadczenia rodzinne przyznano od dnia 1 kwietnia 2005r., co pokrywało się z datą urodzenia dziecka. Odnosząc się do zarzutu niepoinformowania skarżącej o ujemnych konsekwencjach związanych ze zwłoką w złożeniu wniosku, organ stwierdził, że istotnie w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, że organ udzielił informacji o terminach składnia wniosków, niemniej jednak skarżąca pobiera świadczenia rodzinne już od 2005r., składała wnioski kilkakrotnie, dlatego też winna być świadoma własnych praw jak i obowiązków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 §1 w zw. z art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje tylko w takim przypadku, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu, tego rodzaju naruszeń prawa nie można przypisać kwestionowanej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008r. jak i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2008r.

Warunki nabywania świadczeń rodzinnych oraz zasady ustalania, przyznawania i wypłacania tych świadczeń regulują przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych ( Dz.U. nr 228. póz. 2255 z późn. zm.).

Postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte wnioskiem K. M. z dnia 13 lutego 2008 r. i dotyczyło ustalenia na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do tego zasiłku. Poza sporem w sprawie niniejszej pozostaje uprawnienie wnioskodawcy do uzyskania wnioskowanych świadczeń. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do określenia daty, od której prawo to wnioskodawcy przysługuje.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 powołanej ustawy prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego.

Skarżąca wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku złożyła w dniu 13 lutego 2008r. Zasadnie zatem organy administracji publicznej przyznały jej wnioskowane świadczenia od 1 lutego 2008r., czyli od miesiąca w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami do końca okresu zasiłkowego, czyli do 31 sierpnia 2008r. Organy nie mogły przyznać wnioskowanych świadczeń od daty urodzenia dziecka, tj. od 18 grudnia 2008r., gdyż z jednoznacznej treści przepisu art. 24 ust. 2 ustawy wynika, że jedynym zdarzeniem skutkującym ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych jest złożenie wniosku. To, że w przypadku urodzenia pierwszego dziecka świadczenia rodzinne zostały ustalone wnioskodawczyni od miesiąca w którym urodziła ona dziecko wynikało tylko i wyłącznie z tego faktu, że wniosek z pełną dokumentacją został złożony jeszcze w tym samym miesiącu w którym urodziło się dziecko (dziecko urodziło się 7 kwietnia 2005r. a wniosek został złożony w dniu 28 kwietnia 2005r.).

Bezzasadny przy tym pozostaje zarzut niepoinformowania skarżącej przez organy o ujemnych konsekwencjach związanych ze zwłoką w złożeniu wniosku. Istotnie zgodnie z treścią art. 26 ust. 6 ustawy na podmiot realizujący świadczenia rodzinne został nałożony obowiązek poinformowania osoby ubiegającej się o świadczenia rodzinne o terminach składania wniosków. Niemniej jednak jak wynika z wykładni językowej tego przepisu obowiązek informowania dotyczy organu realizującego świadczenia rodzinne. Jest oczywistym, że do czasu złożenia wniosku o przyznanie świadczeń rodzinnych, tj. do 13 lutego 2008r. Prezydent Miasta B. ani działający z jego upoważnienia Kierownik Sekcji Merytorycznej i Kontroli Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. nie byli w stosunku do wnioskodawczyni organem realizującym świadczenia rodzinne. Trudno wymagać od organu aby informował wszystkie potencjalne beneficjentki świadczeń rodzinnych o terminach składania wniosku. Nadmienić przy tym należy, że sama skarżąca pobiera na pierwsze dziecko świadczenia rodzinne już od 2005r., składała wnioski kilkakrotnie, dlatego też uznać należy, że złożenie przez nią wniosku dopiero w lutym, a nie w miesiącu w którym urodziła drugie dziecko było ujemną konsekwencją braku należnej staranności o własne interesy ze strony samej skarżącej, a nie skutkiem braku informacji ze strony organu.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr. 153, poz. 1270 ze zm.).