Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 18/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2010 r. sprawy ze skargi "A" M., K., Z., M., C., P., Ł. - Spółka jawna na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 12 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. .


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 listopada 2009 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

W dniu 14 grudnia 2009 r. (data stempla pocztowego 26 stycznia 2010 r.) skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Na uzasadnienie skarżąca podniosła, że jej wniosek podyktowany jest przejściową trudną sytuacją firmy, gdyż na rynku podhalańskim panuje "martwy sezon", który kończy się wraz z nadejściem ferii zimowych. W tej chwili dochody spółki są minimalne i nie pozwalają bez uszczerbku dla działalności na zapłacenie tak dotkliwej kary. Ponadto zdaniem skarżącej wydana decyzja jest bezprawna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5).

Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W rozpoznawanej sprawie , w ocenie Sądu , skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sposób przekonujący. Skarżąca podała jedynie, iż jej wniosek podyktowany jest przejściową trudną sytuacją firmy, gdyż na rynku podhalańskim panuje "martwy sezon", który kończy się wraz z nadejściem ferii zimowych. Ponadto podniosła, że dochody spółki są minimalne i nie pozwalają bez uszczerbku dla działalności na zapłacenie tak dotkliwej kary, a wydana decyzja jest bezprawna.

Wobec powyższego zdaniem Sądu, żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącą wskazana, a tym bardziej uprawdopodobniona. Skarżąca nie uzasadniła istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu nałożona wobec przedsiębiorcy kara w wysokości 3500 zł nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Suma ta dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą nie może być uznana za znaczną. Nie rodzi też niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w razie bowiem uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji, a także uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny, uiszczona kara podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji lub orzeczenia o zwrocie tej kary, zgodnie z art. 94. ustęp 5 ustawy z dnia 6.09.2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. nr 125, poz. 1371, z późn. zm). Dodatkowo w niniejszej sprawie należy uwzględnić ustawową regulację dotyczącą zasad nakładania decyzją przedmiotowych kar pieniężnych, a w szczególności art. 93 ust. 3, z których wynika zasada nadawania decyzjom nakładającym kary pieniężne rygoru natychmiastowej wykonalności. Ustawodawca zatem z góry założył w tego typu sprawach natychmiastową wykonalność co do orzeczonych kar.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.