Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 42/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt 3 i  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Lublin, dnia 3 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 3 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie uznania mieszkańców za stronę postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2007 r. A. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie uznania mieszkańców za stronę postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia budowy stacji bazowej telefonii komórkowej [...]

Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2007 r. skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie kopii zażalenia na bezczynność Wójta Gminy, o ile było ono kierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia oraz nadesłanie listy osób (imiona, nazwiska, adresy), w imieniu których skarżąca wniosła skargę oraz pełnomocnictw do występowania w imieniu tych osób przed sądem administracyjnym – wraz z pouczeniem o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Odpis tego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 6 sierpnia 2007 r. (k.16). Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Skarga A. S. nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezłożenia listy osób (imiona, nazwiska, adresy), w imieniu których skarżąca wniosła skargę oraz pełnomocnictw do występowania w imieniu tych osób przed sądem administracyjnym.

Skarżąca, wezwana prawidłowo do usunięcia braków formalnych skargi oraz pouczona o skutkach uchybienia terminowi zakreślonemu przez Sąd na dokonanie tej czynności, nie złożyła w wymaganym terminie żądanych dokumentów, wobec czego skargę należało odrzucić w świetle powołanego art. 58 § 1 pkt 3 ustawy.

Podstawę do odrzucenia Skarga stanowi również przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę także wówczas, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Do takich innych przyczyn skutkujących odrzuceniem skargi, należy zaliczyć bez wątpienia niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność organu przewidzianego w art. 37 k.p.a. środka zaskarżenia w postaci zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk. M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 88). Stosownie bowiem do przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak np. zażalenie.

W niniejszej sprawie A. S. przysługiwało stosownie do art. 37 k.p.a. zażalenie na bezczynność Wójta Gminy do organu administracji publicznej wyższego stopnia, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie złożyła, mimo wezwania przez Sąd, kopii zażalenia na bezczynność Wójta Gminy do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W tej sytuacji należy przyjąć, iż skarga podlega odrzuceniu również w świetle powołanych przepisów art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji postanowienia.