Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 243/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 1, 2 art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącego

do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł.

Zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę skierowaną do skarżącego pozostawiono w placówce pocztowej w dniu [...] r., umieszczając w skrzynce oddawczej awizo. Powtórnego awizowania przesyłki dokonano w dniu [...] r. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie, została ona zwrócona adresatowi i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień [...] r.

Pismem złożonym osobiście w siedzibie Sądu w dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Opłata sądowa nie została natomiast uiszczona do dnia dzisiejszego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo

w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.)

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.) Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Skoro w niniejszej sprawie skarżący nie podjął adresowanej do niego

i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło w dniu [...] r. W konsekwencji zatem należało przyjąć, że wezwanie do uzupełnienia braku skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu

[...] r., natomiast siedmiodniowy termin do wykonania tego wezwania upłyną bezskutecznie [...] r. (piątek).

Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W przedmiotowej sprawie skarżący pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty

do dnia dzisiejszego. W zakreślonym przez Sąd terminie nie doszło także do zdarzenia, które zwalniało stronę od obowiązku dokonania nakazanej w nim czynności. W świetle utrwalonego orzecznictwa zdarzeniem takim jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (por. postanowienie NSA z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10, LEX nr 663243). Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w orzeczeniu z dnia 2 listopada 1962 r. II CZ 121/62 (OSNC 1963, nr 7-8, poz. 182), jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci moc.

W rozpoznawanej sprawie we wskazanym terminie, który upłynął w dniu

[...] r. (piątek), skarżący nie uiścił należnej opłaty, a także nie złożył wniosku o przyznanie mu prawa pomocy. Wniosek taki złożył dopiero w dniu

[...] r.

Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braku skargi, w wyznaczonym terminie nie uiścił należnej opłaty i nie złożył w tym terminie wniosku o prawo pomocy, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. orzekł, jak w sentencji.