Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 171/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego
Powołane przepisy: article: art. 17, art. 20 ust. 2, art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 147 par. 1 , art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2012 roku sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Jezioranach z dnia 22 sierpnia 2011 roku nr IX/58/11 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1/ stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Jezioranach z dnia 22 sierpnia 2011 roku nr IX/58/11 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Jeziorany; 2/ orzeka, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Dnia 24 lutego 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Olsztynie skarga Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Nr IX/58/11 Rady Miejskiej w J. z dnia 22 sierpnia 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta J. z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności.

W uzasadnieniu Wojewoda powołał się na art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zgodnie z którym rada gminy uchwala plan miejscowy po stwierdzeniu, ze nie narusza on ustaleń studium, po rozstrzygnięciu o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania , zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcie stanowią załączniki do uchwały. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę, o której mowa w ust. 1, wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich zgodności przepisami prawa.

Zaskarżona uchwała wpłynęła do organu dnia 30 sierpnia 2011 r. Wojewoda wezwał Burmistrza J. do przedłożenia brakującej dokumentacji planistycznej, jednakże dokumentacja ta nie została złożona.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej w J. wniósł

o uznanie jej za zasadną. Podał, że w dniu 27 grudnia 2011 r. do Urzędu Miejskiego w J. wpłynęło pismo, w którym Wojewoda Warmińsko-Mazurski wezwał Burmistrza do przedłożenia brakującej dokumentacji, w terminie do dnia 30 grudnia 2011 r. Dokumentacja prac planistycznych przedmiotowej uchwały nie została przedłożona, co naruszyło art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) w zw. z art.20 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest jedynie pod względem legalności, czyli zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r., nr 270 - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie natomiast do art. 147

§ 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tego aktu albo stwierdza, że został wydany z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jego nieważności.

Podnieść należy, że rozpoznając skargę wniesioną na uchwałę organu gminy

w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sąd zobligowany jest do kontroli takiej uchwały w kontekście przesłanek wymienionych

w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717, ze zm., dalej jako "u.p.z.p."). Stosownie do treści tego przepisu naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Zauważyć przy tym należy, że tylko istotne naruszenie trybu sporządzania planu może stanowić podstawę nieważności uchwały.

Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że w toku postępowania zmierzającego do uchwalenia zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zachowano wymaganego ustawą trybu sporządzania planu.

Jak już wyżej wskazano, sporządzenie planu miejscowego jest określoną sekwencją czynności następujących po sobie w ściśle określonej kolejności. W art. 17 u.p.z.p. wskazano wprost, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego podejmuje kolejno wymienione w tym przepisie działania. Nie budzi wątpliwości, że treść art. 17 wskazuje na obowiązek organu gminy zachowania przewidzianej w tym przepisie kolejności podejmowania prac przygotowawczych. Pierwszą czynnością jest ogłoszenie w danej miejscowości o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu oraz zawiadomienie o podjęciu tej uchwały instytucji i organów właściwych do uzgadniania oraz opiniowania planu. Następnie rozpatrywane są zgłoszone do planu wnioski, sporządzany jest projekt planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko i prognozą skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego. Organ gminy uzyskuje opinie o projekcie planu i uzgadnia projekt planu z właściwymi organami, a w określonych przypadkach uzyskuje ponadto zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Kolejnym etapem jest wprowadzenie zmian wynikających z uzyskanych opinii i uzgodnień, po czym organ gminy ogłasza o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu i wkłada projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu na okres co najmniej 21 dni i organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi

w projekcie planu rozwiązaniami. Następnie rozpatrywane są uwagi dotyczące projektu planu i wprowadzane zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z rozpatrzenia uwag oraz o ile jest to niezbędne ponawiane są uzgodnienia. Ostatnią czynnością jest przedstawienie radzie gminy projektu planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag.

Powyższe czynności, stosownie do art. 20 ust. 2 u.p.z.p., ocenia wojewoda pod względem zgodności z przepisami prawnymi.

Pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. Wojewoda Warmińsko – Mazurski wezwał Radę Miejską w J. do przedłożenia pełnej dokumentacji planistycznej. Rada Miejska nie przedstawiła jednak na żądanie organu nadzoru jakiejkolwiek dokumentacji prac planistycznych.

Bezsporne jest w sprawie, że powyższe stanowi istotne naruszenie trybu sporządzenia przedmiotowego planu miejscowego, co stosownie do art. 28 ust. 1 u.p.z.p., skutkuje nieważnością zaskarżonej uchwały.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie,

na podstawie art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Z mocy art. 152 powyższej ustawy orzekł, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu.