Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 114/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c, art. 13 ust. 1, art. 23a
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 28 ust. 8
journal: Dz.U. 2014 poz 1649
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1 pkt 1, art. 149 par. 1a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Anna Jarosz Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi A.W. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy B. do załatwienia wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Wójta Gminy B. na rzecz skarżącej A.W. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarga A.W. będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie dotyczy zarzucanej przez skarżącą bezczynności Wójta Gminy B. w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Stan faktyczny wynikający z nadesłanych akt administracyjnych przedstawia się następująco.

Wraz z wiadomością przewodnią z dnia [...] sierpnia 2015 r. skierowaną w formie elektronicznej na adres poczty elektronicznej Gminy B. ([...]) A.W. przesłała pismo stanowiące "Wniosek o udostępnienie informacji publicznej". W jego treści wnioskodawczyni powołała się na art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (to jest ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm., dalej zwanej "u.d.i.p." – uw. WSA) i wystąpiła o udostępnienie jej umowy o dofinansowanie z funduszy europejskich projektu pod nazwą "Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół w B. wraz z modernizacją kotłowni i instalacji c.o. oraz instalacją kolektora słonecznego" wraz z załącznikami oraz treści wniosku o dofinansowanie. A.W. zaznaczyła przy tym, że przekazywane informacje powinny mieć postać elektroniczną, wniosła o przesłanie ich na adres poczty elektronicznej (k. 9-10 akt sądowych).

Wiadomością z poczty elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. A.W. otrzymała automatyczne potwierdzenie odbioru wiadomości (k. 11 akt sądowych), natomiast kolejną wiadomością wpłynięcie wniosku potwierdził pracownik organu (k. 12 akt sądowych).

Wraz z wiadomością z dnia [...] sierpnia 2015 r. skierowaną na adres poczty elektronicznej A.W. Wójt Gminy B. przesłał pismo z informacją, że umowa o dofinansowanie z funduszy europejskich projektu pod nazwą "Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół w B. wraz z modernizacją kotłowni i instalacji c.o. oraz instalacją kolektora słonecznego" wraz z załącznikami oraz wniosek o dofinansowanie nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 6 u.d.i.p.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy B. [...] września 2015 r. A.W., reprezentowana przez radcę prawnego T.K. złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zarzucając organowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust 2, art. 14 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Zdaniem skarżącej uchybienie organu polegało na nieudostępnieniu informacji publicznej na skutek jej wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia (o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania).

Wskazując na powyższe A.W. wystąpiła o zobowiązanie Wójta Gminy B. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, ewentualnie w przypadku, gdy po złożeniu skargi organ doręczy żądaną informację publiczną, wniosła o zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania i umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.").

W uzasadnieniu skargi A.W. opisała przebieg postępowania, a następnie odniosła się do stanowiska organu zawartego w piśmie dołączonym do wiadomości z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wskazała, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Zdaniem skarżącej, ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając wszystkie te aspekty – w ocenie A.W. – można zatem przyjąć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, mającej walor informacji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakimkolwiek sposób dotyczących ich. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich.

Skarżąca wyjaśniła dalej, że art. 4 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są między innymi władze publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej. A.W. nie miała wątpliwości, że Wójta Gminy B. należy uznać za zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej.

Odnosząc się do strony przedmiotowej zagadnienia wynikłego w sprawie skarżąca wskazała, że zakresem ustawy objęte są również umowy cywilnoprawne, zawierane przez organy władzy publicznej oraz osoby pełniące funkcje publiczne, gdy dotyczą spraw publicznych i stanowią informacje wytworzone przez organ władzy publicznej. Dodała też, że gospodarka środkami publicznymi jest jawna (art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) i dotyczy to także informacji o majątku, którym dysponują władze publiczne (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.) oraz o trybie działania w zakresie wykonywania zadań publicznych w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej (art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy). Skarżąca zaznaczyła też, że art. 35 ustawy o finansach publicznych wprowadza zasadę domniemania niezastrzeżenia klauzuli dotyczącej wyłączenia jawności w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych.

Przenosząc powyższe na okoliczności sprawy A.W. zaznaczyła, że w rozpoznawanej sprawie obowiązywało domniemanie braku wyłączenia jawności postanowień zawartej umowy, albowiem po pierwsze zawarto ją z jednostką samorządu terytorialnego stanowiącego jednostkę sektora finansów publicznych, a po drugie wynikające z umowy zobowiązanie realizowane miało być przy zaangażowaniu środków publicznych Gminy. W takiej sytuacji prawo do informacji uzasadnione jest niezbędną potrzebą transparentności życia publicznego ocenianą zgodnie ze standardami przyjętymi w demokratycznym państwie prawa. W konsekwencji, ograniczenie prawa do informacji mogło nastąpić tylko wówczas, gdy rzetelnie przeprowadzone postępowanie dowodowe dostarczyłoby obiektywnego materiału uzasadniającego, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy.

Nie budziło wątpliwości A.W., że kwestia na co wydatkowane są środki z budżetu gminy stanowi informację publiczną o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. (w skardze błędnie wskazano "ust. 5 lit c" – uw. WSA).

Podsumowując skarżąca stwierdziła, że żądane przez skarżącego informacje odnoszące się do treści umowy (umów) zawartej przez Gminę mają charakter informacji publicznej. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Stosownie zaś do treści art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p.

W rozpoznawanej sprawie wniosek o udzielenie informacji publicznej został przesłany drogą mailową.

Odnosząc się do kwestii formalnych skarżąca dodała też, że zgodnie z u.d.i.p. w przypadku skierowania pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej, podmiot, do którego wniosek taki został skierowany może dokonać następujących działań: udzielić informacji publicznej (gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia; organ dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej), poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p. (gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej) lub wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 cytowanej ustawy), względnie poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 ustawy). Organ może także odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej, jak również może odmówić udostępnienia informacji przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 u.d.i.p. Nie podjęcie któregokolwiek z wyżej wskazanych działań uzasadnia podniesienie zarzutu bezczynności wobec organu administracji.

W odpowiedzi na skargę (datowanej na [...] września 2015 r.) Wójt Gminy B. wystąpił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ potwierdził, że otrzymał wniosek skarżącej w dniu [...] sierpnia 2015 r. i dotyczył on treści umowy o dofinansowanie z funduszy europejskich projektu "Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół w B. wraz z modernizacją kotłowni i instalacji c.o. oraz instalacją kolektora słonecznego" wraz z załącznikami oraz treści wniosku o dofinansowanie.

Wójt wyjaśnił dalej, że umowa, o której udostępnienie wystąpiła skarżąca, wytworzona została przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w P. Załącznikami do tej umowy są wniosek o dofinansowanie Projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Priorytetu nr III "Środowisko przyrodnicze" Wielkopolskiego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, harmonogram rzeczowo-finansowy realizacji projektu z dnia [...] września 2010 r. oraz kopia umowy rachunku bankowego przeznaczonego do obsługi projektu.

Wójt zaznaczył dalej, że jeżeli chodzi o pojęcie "wniosek o dofinansowanie", to zgodnie z § 1 pkt. 17 powyższej umowy, należy przez to rozumieć, określony przez Instytucję Zarządzającą WRPO standardowy formularz wniosku o dofinansowanie realizacji projektu wraz z załącznikami, składany przez projektodawcę ubiegającego się dofinansowanie na realizację projektu w ramach Priorytetu w programie. Opracowanie wniosku oraz wytworzenie obowiązujących do niego załączników a w szczególności studium wykonalności, ekspertyzy ornitologicznej audytu energetycznego wiązało się z poniesieniem przez Gminę B. kosztów finansowych w łącznej wysokości rzędu [...] zł.

Powołując się na powyższe organ stanął na stanowisku, że treści wniosku wraz z wytworzonymi załącznikami stanowi informację poufną, której udostępnienie i wykorzystanie przez osoby niepowołane spowodowałoby wymierne starty po stronie Gminy. Wnioskodawczyni w swoim wystąpieniu z dnia [...] sierpnia 2015 r. nie wykazała, iż posiada uzasadniony interes publiczny do uzyskania informacji.

Organ zaproponował też, że dla ugodowego zakończenia sporu Gmina B. jest skłonna udostępnić skarżącej kserokopię samego wniosku o dofinansowanie, bez obligatoryjnych załączników, będących wytworzoną przez Gminę dokumentacją stanowiącą jej wyłączną własność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie ze skargi A.W. przedmiot sporu sprowadza się w gruncie rzeczy do pytania: czy żądane przez skarżącą dokumenty obejmujące umowę o dofinansowanie z funduszy europejskich projektu pod nazwą "Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół w B. wraz z modernizacją kotłowni i instalacji c.o. oraz instalacją kolektora słonecznego" wraz z załącznikami oraz wniosek o dofinansowanie wymienionego projektu stanowią informacje publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p.? Wyłaniającą się kwestią proceduralną jest natomiast zagadnienie, czy Wójt Gminy B. mógł poprzestać na powiadomieniu skarżącej pismem, że nie może udostępnić żądanej dokumentacji ze względu na poczynione znaczące wydatki związane z jej przygotowaniem.

Jako punkt wyjścia do rozważań przypomnieć należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od lat przyjmowana jest szeroka definicja informacji publicznej. Oparta jest ona na założeniu, że zgodnie z art. 61 ust. 4 Konstytucji RP ustawa miała określać jedynie tryb udostępniania informacji, natomiast jej zakres przedmiotowy i podmiotowy wynika z samej Konstytucji. Stąd pojęcia informacji publicznej nie można rozpatrywać wyłącznie na tle art. 1 ust. 1 u.d.i.p. bez uwzględniania treści art. 61 Konstytucji RP. Zastosowanie wykładni językowej mogłaby bowiem wówczas prowadzić do zawężającego rozumienia tego terminu i traktowania jako informacji publicznej jedynie takiej wiadomości, która odnosiłaby się wyłącznie do spraw zbiorowości, nie obejmowałaby natomiast spraw indywidualnych kończących się – co do zasady – wydaniem decyzji administracyjnej. Takie określenie byłoby zbyt wąskie, prowadziłoby zarówno do pewnej niespójności przepisów u.d.i.p. (w kontekście wyliczenia z art. 6 i wyłączeń z art. 5), jak i nie uwzględniałoby art. 61 Konstytucji, który gwarantuje każdemu dostęp do informacji o działalności podmiotów publicznych bez względu na to, kogo ta działalność dotyczy.

Za szerokim rozumieniem pojęcia informacji publicznej przemawia nie tylko wykładnia prokonstytucyjna, ale i prowspólnotowa. Odnosząc się (pomocniczo, na zasadzie analogii) do standardów europejskich zauważyć trzeba, że rozporządzenie nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz. Urz. WE L z 2001 r. Nr 145 s. 43 ze zm.) reguluje dostęp nie tylko do dokumentów sporządzanych przez dane instytucje i przez nie otrzymywanych. Z kolei na tle dyrektywy 2003/98 WE Rady i Parlamentu Europejskiego z 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego (Dz. Urz. L z 2003 r. Nr 345, poz. 90 ze zm.) pojęcie dokumentu traktowane jest szeroko. Obejmuje bowiem wszelkie posiadane przez organy sektora publicznego przejawy działań, faktów lub informacji oraz wszelkie kompilacje takich działań, faktów lub informacji - niezależnie od zastosowanego w tym celu środka (zapisane na papierze, wizualnej lub audiowizualnej). Wypracowana w orzecznictwie sądów administracyjnych szeroka definicja informacji publicznej odpowiada wyznaczonym w ten sposób standardom transparentności działań organów publicznych.

Nawiązując do treści art. 61 Konstytucji RP sądy administracyjne definiują informację publiczną, jako każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Przyjmują, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów. Informację taką stanowi więc zarówno treść dokumentów urzędowych, czy wystąpień i ocen dokonywanych przez organy administracji publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są kierowane i jakich spraw dotyczą, jak i wiadomości niewytworzone przez te podmioty, lecz odnoszące się do nich. Dla traktowania informacji jako publicznej decydujące znaczenie ma zatem nie samo jej wytworzenie, lecz fakt, że została uzyskana i przetworzona w celu realizacji zadań publicznych.

Przy takim szerokim ujmowaniu informacji publicznych nie można ich sprowadzać tylko do dokumentów urzędowych. Nie ma również znaczenia z tego punktu widzenia charakter dokumentu znajdującego się w aktach postępowania, podlega on – co do zasady – udostępnieniu niezależnie od tego, czy będzie urzędowy, czy prywatny. Różnica pomiędzy dokumentem urzędowym a prywatnym w kontekście dostępu do informacji publicznej sprowadzać się będzie do tego, że w przypadku dokumentu urzędowego mamy do czynienia z dostępem – z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p. – do treści i postaci dokumentu (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.), podczas, gdy w przypadku dokumentu prywatnego dostęp do informacji publicznej ogranicza się wyłącznie do treści. Adresat wniosku nie jest więc bezwzględnie zobowiązany do umożliwienia zapoznania się przez wnioskującego z formą informacji. Udostępnienie dokumentu prywatnego wymaga bowiem większej dbałości o zapewnienie właściwej ochrony danych osobowych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2011 r., I OSK 281/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślenia wymaga, że przedstawiony, szeroki sposób rozumienia informacji publicznej nie narusza prywatności osób trzecich, gdyż zakwalifikowanie informacji jako publicznej nie oznacza automatycznie jej udostępnienia. Nakłada natomiast na organ określone obowiązki wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej, między innymi zachowania odpowiedniej formy działania, a w przypadku odmowy udostępnienia informacji – wydania decyzji administracyjnej, zawierającej wskazanie podstawy prawnej, uzasadnienie prawne i faktyczne.

Na złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ powinien zareagować w sposób przewidziany prawem. Podstawowym sposobem reakcji jest udzielenie informacji zgodnie z wnioskiem, na co wskazuje wprost art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. W świetle ustawy dopuszcza jednak również inne rozwiązania.

Jeżeli organ stwierdzi, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej wówczas informuje o tym wnioskodawcę pismem. Wynika to z faktu, że w takim przypadku ustawa nie ma zastosowania do tego rodzaju informacji.

Jeżeli natomiast żądana informacja ma charakter publiczny, ale zaistnieje konieczność odmowy jej udostępnienia żądanej informacji ze względu na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic prawnie chronionych, prywatności osoby fizycznej, bądź tajemnicy przedsiębiorcy (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), to jej odmowa nastąpić powinna w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Może również okazać się, że udostępnienie informacji zgodnie z żądaniem wymaga przetworzenia szeregu pozostających w dyspozycji organu informacji prostych. Wówczas organ zobowiązany jest wykazać na czym konkretnie polegać ma przetworzenie i wezwać wnioskodawcę do wykazania, że uzyskanie przez niego tak przygotowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, następnie zaś zbadać, czy została spełniona powyższa przesłanka warunkująca udostępnienie informacji przetworzonej w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Stosownie do tych ustaleń załatwienie wniosku polegać będzie na udostępnieniu żądanej informacji, wyjaśnieniu, że informacja nie ma charakteru informacji publicznej albo wydaniu decyzji odmownej.

Kolejny, przewidziany w ustawie tryb załatwienia wniosku, znajdzie zastosowanie w przypadku stwierdzenia, że celem uzyskania żądanej informacji publicznej jest jej ponowne wykorzystanie (art. 23a - 23i u.d.i.p.)

Wreszcie sprawa może zostać zakończona poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania np. wtedy, gdy informacja nie może być udostępniona w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, a powiadomiony o tym wnioskodawca nie zgłosi żądania udostępnienia informacji w proponowany przez organ sposób lub formie (art. 14 ust.2 u.d.i.p.).

W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy B. nie zastosował żadnego ze sposobów działania przewidzianych w ustawie, co skutkowało stwierdzeniem, że pozostawał w bezczynności. Z tego względu Sąd zobowiązał Wójta do załatwienia wniosku A.W..

Motywując powyższe rozstrzygnięcie Sąd podkreśla, że nie miał wątpliwości, iż wnioskowana przez skarżącą informacja obejmująca treść umowy o dofinansowanie z funduszy europejskich projektu pod nazwą "Termomodernizacja budynku Zespołu Szkół w B. wraz z modernizacją kotłowni i instalacji c.o. oraz instalacją kolektora słonecznego" wraz z załącznikami oraz treść wniosku o dofinansowanie stanowi informację publiczną. Wskazać należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. "udostępnieniu podlega informacja, w szczególności o: (...) majątku publicznym, w tym o (...) majątku jednostek samorządu terytorialnego".

Co więcej, zgodnie z art. 28 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) "Wszelkie dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców, oceniane w trakcie trwania konkursu lub danej tury konkursu w przypadku konkursu otwartego, a także wszelkie dokumenty wytworzone lub przygotowane w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców, do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie w ramach konkursu nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782)". Z przepisu tego wynika a contrario, że dokumenty o dofinansowanie w ramach programów operacyjnych są zasadniczo informacją publiczną, natomiast statusu takiego nie mają jedynie okresowo – to jest do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie w ramach konkursu.

W rozpatrywanej sprawie organ co prawda wprost nie odniósł się do okoliczności na jakim etapie postępowania konkursowego został złożony wniosek o udostępnienie informacji, jednak jego stanowisko oparte na założeniu, że żądanie nie może być uwzględnione z innych powodów (praw do przygotowanej znaczącym kosztem dokumentacji), a nie w związku z art. 28 ust. 8 ustawy o zasadach polityki rozwoju, pozwala przyjąć, że wniosek złożony został po zakończeniu tury konkursu i zawarciu umów o dofinansowanie. Wskazuje na to też fakt, że znajdujący się w aktach harmonogram rzeczowo-finansowy realizacji projektu pochodzi z dnia [...] września 2010 r., a samo dofinansowanie dotyczyło programu operacyjnego na lata 2007-2013.

Przedstawiona wyżej argumentacja nie pozostawia wątpliwości, że wniosek A.W. obejmował informacje publiczną, stąd reakcja Wójta Gminy B. na jego złożenie nie mogła ograniczać się do odpowiedzi w formie zwykłego pisma informującego o stanowisku organu.

Odnosząc się wreszcie do argumentów organu, którymi ten motywował kwalifikację żądanej informacji jako pozostającej poza zakresem znaczeniowym pojęcia informacji publicznej, Sąd wskazuje, że są one nietrafne. Wójt Gminy B. powołał się na konieczność poniesienia znaczących kosztów związanych z wytworzeniem informacji (przygotowaniem wniosku o dofinansowanie) oraz obawę, że wykorzystanie tych informacji przez osoby niepowołane "spowodowałoby wymierne strony po stronie Gminy".

A.W. w gruncie rzeczy sprowadzają się do tego, że nie tyle kwestionuje on publiczny charakteru żądanej informacji, ale uznaje, iż prawa autorskie Gminy są zagrożone. Zaznaczyć trzeba więc, że w rozpatrywanej sprawie nie chodzi o rozporządzanie prawami autorskimi, ale o dostęp do treści informacji publicznej zawartej w dokumentach, którymi posłużył się organ przy wykonywaniu zadań publicznych. Ustalenie, że na gruncie rozpatrywanej sprawy mamy do czynienia z ochroną praw autorskich wiązać się może np. z koniecznością ustalenia odrębnych zasad dostępu do żądanej informacji w kontekście jej ponownego wykorzystania (zob. art. 23a i nast. u.d.i.p.), co nie zmienia jednak charakteru żądanej informacji, która jest informacją publiczną i nie uwalnia organu od obowiązku rozpatrzenia wniosku. Okoliczność obejmowania ochroną praw autorskich nie zmienia charakteru żądanej informacji, która - jak wykazano - stanowi informacje publiczną. Informacja może mieć charakter publiczny, ale nie podlegać udostępnieniu ze względu na tajemnice prawnie chronione, czy prawo do prywatności. Jak wspomniano, odmowa udostępnienia informacji publicznej, której przyczyną jest ochrona tajemnic powinna nastąpić w formie decyzji.

Mając to wszystko na uwadze Sąd zobowiązał Wójta Gminy B. do rozpoznania wniosku A.W. w terminie miesiąca od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku. Podstawę prawną wyroku stanowił art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W oparciu o art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażący naruszeniem prawa. Sąd zaznacza, że powstrzymanie się przez organ z udzieleniem informacji publicznej było motywowane stanowiskiem co do charakteru żądanej informacji, natomiast nie może ujść z pola uwagi, że Wójt bez zwłoki odpowiedział skarżącej na jej wniosek.

O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 P.p.s.a. Na zasądzone koszty składa ją się: wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie radcy prawnego (240 zł ) - § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Dz. U. z 2013 r. poz. 490) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).