Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 632/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 22 a ust. 1 pkt 1, art. 18
journal: Dz.U. 2004 nr 204 poz 2088
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca), Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Jolanta Pociejowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym 1. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego 200 zł (dwieście złotych) tytułem kosztów postępowania sądowoadministracyjnego


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...]z dnia [...]r. Prezydent Miasta W. reprezentowany przez Dyrektora Zarządu Dróg i Komunikacji w W. na podstawie art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001. r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) odmówił Panu S. D. prowadzącemu działalność gospodarczą pn. [...] D.S. z siedzibą: [...]W., ul. [...] L. [...] udzielenia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Nr [...] bis.

Uzasadniając swoją decyzję podał, że [...]r. zostało zawarte porozumienie pomiędzy Gminami W. i S. Z.(zgodnie z art. 4 pkt 7a i art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym), na mocy którego zadania w zakresie komunikacji miejskiej na liniach komunikacyjnych przebiegających przez wymienione Gminy przekazane zostały do realizacji Prezydentowi Miasta W. i działającemu w jego imieniu Zarządowi Dróg i Komunikacji.

Pan S. D., prowadzący działalność gospodarczą pn. [...] D. S. z siedzibą w W. przy ul. [...] L. [...], wystąpił z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Nr [...] bis (pismo z dnia [...]r., wniosek uzupełniony [...]r.).

Zaproponowana trasa linii komunikacyjnej Nr [...] bis przebiega przez Gminy W. i S. Z.:

- W. (ul. S. - ul. G. - ul. W. - ul. A. K. ul. Ż. - ul. W. - ul. A.) – S. Z. (ul. S.), osiedla: W. (P. G. – S. Z. – B. K.) – S. Z.,

- S. Z. (ul. S.) – W. (ul. A. - ul. W. - ul. Ż. -ul. A. K. - ul. W. - ul. B. - ul. S.), osiedla: S. Z. –W. (B. K. – S. Z. – P. G.).

Pan S. D. zaproponował w dzień roboczy [...] półkursów z W. i [...] półkursów ze S. Z. (od godz. [...] do godz. [...]), a w soboty i niedziele [...] półkursów z W. i [...] półkursów ze S. Z. (od godz. [...]do godz. [...]). Przewozy mają być wykonywane jednym pojazdem [...]-osobowym.

Pan S. D. oznaczył linię komunikacyjną jako Nr [...] bis. Zaproponowana trasa linii komunikacyjnej Nr [...] bis pokrywa się przede wszystkim z trasami linii komunikacyjnych miejskich Nr [...] i Nr [...] obsługiwanymi przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne sp. z o.o. w W. oraz Stowarzyszenie Prywatnych Przewoźników Komunikacji Miejskiej "A".

Zezwolenie na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Nr [...] posiada MPK sp. z o.o.

Trasa linii komunikacyjnej Nr [...] przebiega następująco:

- W. (ul. S. - ul. B. - ul. G. - ul. W. - ul. A. K. ul. Ż. - ul. W. - ul. A.) – S. Z. (ul. S.), osiedla: W. (P. G. – S. Z. – B. K.) – S. Z.,

- S. Z. (ul. S.) – W. (ul. A. - ul. W. - ul. Ż. -ul. A. K.- ul. W. (- ul. D. -) ul. B. - ul. S.), osiedla: S. Z.- W. (B. K. – S.Z. – P. G.).

Na trasie W. – S. Z. pojazdy MPK sp. z o.o. zatrzymują się na przystanku na ul. B. - przystanku, którego Pan S. D. nie wyszczególnił, pozostałe przystanki na tej trasie na liniach komunikacyjnych Nr [...] i Nr [...] bis są takie same.

Na trasie S. Z.- W.:

- pojazdy MPK sp. z o.o. zatrzymują się na przystanku na ul. W. /h. - przystanku, którego Pan S. D. nie wyszczególnił,

- w przypadku kursu o godz. [...]pomiędzy przystankami na ul. W. /h. i ul. B. [...]autobus MPK sp. z o.o. jedzie wydłużoną trasą przez ul. D. i zatrzymuje się na przystankach: ul. D. /O., ul. D. /L., ul. B. /K., pozostałe przystanki na tej trasie na liniach komunikacyjnych Nr [...] i Nr i [...] bis są takie same.

MPK sp. z o.o. na linii komunikacyjnej Nr [...] wykonuje przewozy w dzień roboczy:

- z W. do S. Z. [...] półkursów pomiędzy godz. [...]a godz. [...],

- ze S. Z. do W. [...] półkursów (w tym jeden z trasą przedłużoną przez ul. D.) pomiędzy godz. [...]a godz. [...]oraz dwa półkursy skrócone na odcinku S. Z. (ul. S.) – W. (ul. Ż. [...]) o godz. [...]i o godz. [...].

Zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Nr [...] posiadają: MPK sp. z o.o. i SPPKM ".A". Trasa linii komunikacyjnej miejskiej Nr [...] przebiega z W. (Z. K. – S. –P. – P. G. – S. Z. – B. K.) do S. Z. (ul. S.). -Wspólne odcinki linii komunikacyjnych Nr [...] i Nr [...] oraz proponowanej linii komunikacyjnej Nr [...] bis:

- W. (ul. W. [...] - ul. A. K. - ul. Ż. - ul. W.) –S. Z. (ul. S.),

- S. Z. (ul. S.) – W. (ul. A. - ul. W. - ul. Ż. -ul. A. K. - ul. W. [...]).

Ponadto, uwzględniając proponowaną trasę linii komunikacyjnej Nr [...] bis, należy zaznaczyć, że pasażerowie korzystając z pojazdów obsługujących linie komunikacyjne Nr [...]i Nr [...] mogą dojechać:

- z centrum osiedla P. G.- przystanek na ul. B. [...]-[...] (lk Nr [...]) oraz przystanek na ul. G. (lk Nr [...] i proponowana lk Nr [...] bis) do S. Z. (ul. S.),

- ze S. Z. (ul. S.) do centrum osiedla P. G. - przystanek na ul. B. /restauracja (lk Nr [...]) oraz przystanek na ul. B. [...]-[...] (lk Nr [...] i proponowana lk Nr [...] bis).

MPK sp. z o.o. na linii komunikacyjnej Nr [...] wykonuje w dni robocze [...] półkursów z W. oraz [...] półkursów ze S. Z. od godz. [...]do godz. [...], a w soboty, niedziele i święta [...] półkursów z W. oraz [...] półkursów ze S. Z. od godz. [...]do godz. [...]. SPPKM ".A" na linii komunikacyjnej Nr [...] wykonuje w dni robocze [...] półkursów z W. oraz [...] półkursów ze S. Z. od godz. [...]do godz. [...], a w soboty, niedziele i święta [...]półkursów z W. oraz [...] półkursów ze S. Z. od godz. [...]do godz. [...].

Biorąc pod uwagę powyższe porównano zaproponowane przez Pana S.D. czasy odjazdów na linii komunikacyjnej Nr [...] bis z czasami odjazdów na liniach komunikacyjnych Nr [...] i Nr [...] obsługiwanych przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne sp. z o.o. w W. oraz SPPKM ".A" /huta w W. – pierwszy wspólny przystanek dla Ik Nr 8, Nr 17 i Nr 17 bis w kierunku S. Z. oraz na ul. S. w S. Z.).

Porównując czasy odjazdów przyjęto różnice w odjeździe pojazdu Pana S.D. na linii komunikacyjnej Nr [...] bis.

Stwierdzono ponadto, że przeprowadzone badania w roku [...] oraz [...] zostały zaspokojone potrzeby przewozowe. Natomiast badania prowadzone w [...] i [...] oraz [...] i [...] . dają podstawę do stanowienia iż średnie napełnienie pojazdów na trasie linii [...] i [...] w dnie powszechne nie przekracza 50%, w soboty 35%, niedziele 45%.

Podniesiono również, że na odcinkach zaproponowanej trasy linii komunikacyjnej Nr [...] bis pasażerowie mogą przemieścić się korzystając z pojazdów przewoźników obsługujących także linie komunikacyjne miejskie: A, C, D, Nr 3, Nr 4, Nr 7. Nr 11, Nr 12, Nr 13, Nr 17.

Dodano, ze na w/w liniach komunikacyjnych miejskich przewozy wykonywane są:

- autobusami przeznaczonymi do przewodu od min. 36 pasażerów do min. 92 pasażerów (MPK sp. z o.o.),

- pojazdami przeznaczonymi do przewozu od 9 do 25 pasażerów pozostali przedsiębiorcy.

Rozpoznając stan faktyczny sprawy organ stwierdził, że zgodnie z art. 22a ust. 6 ustawy o transporcie drogowym uzyskano stanowisko Federacji Konsumentów Klubu w W. w sprawie wniosku Pana S. D.. Federacja wskazała, że "po rozważeniu zbiorowych interesów konsumentów, dokonaniu analizy aktualnych rozkładów jazdy przewoźników wykonujących regularny przewóz na tejże linii komunikacyjnej oraz mając na uwadze zasadę wolności gospodarczej nie wnosi zastrzeżeń w przedmiocie postępowania. Zjawisko występowania na tej samej linii komunikacyjnej innych przewoźników prowadzi do współzawodnictwa jakością, ceną i innymi pożądanymi przez konsumentów cechami oferowanych usług". Jednocześnie Federacja zaznaczyła, że przy ocenie wniosku o wydanie zezwolenia organ zobowiązany jest realizować zapis art. 22a ustawy o transporcie drogowym oraz, że ocena zebranego w sprawie materiału należy do organu wydającego zezwolenie (pismo z dnia [...]r. -[...]).

Federacja Konsumentów porównała rozkład jazdy zaproponowany przez Pana S. D. z rozkładami jazdy obowiązującymi na liniach komunikacyjnych Nr [...] i Nr [...] i powołała się na interesy konsumentów, zasadę konkurencyjności oraz zasadę wolności gospodarczej i w związku z tym nie wniosła "zastrzeżeń" do propozycji uruchomienia linii komunikacyjnej Nr [...] bis.

W ocenie organu działalność gospodarczą może prowadzić każdy, na zasadach określonych w powszechnie obowiązujących przepisach, o ile nie wprowadzają one ograniczeń. Zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, która wprowadziła możliwość odmowy wydania zezwolenia w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 22a ust. 1. Organ rozpatrujący wniosek o wydanie zezwolenia musi uwzględniać nie tylko interesy pasażerów ale także interesy przedsiębiorców oraz musi brać pod uwagę istniejącą sytuację na rynku przewozów osób i względy bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Dodał, że uwzględniając zapisy ustawy o transporcie drogowym, a także uwagę zawartą w piśmie organizacji zrzeszającej konsumentów, wydając niniejszą decyzję oparł się na danych wynikających z przeprowadzonej analizy sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób.

Organ wskazał, że Pan S. D. po zapoznaniu się z zebraną przez Zarząd Dróg i Komunikacji dokumentacją w sprawie wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Nr [...] bis stwierdził, że przewóz osób na linii komunikacyjnej Nr [...] wykonywany jest nie tylko przez MPK sp. z o.o., ale także przez kierowców nie posiadających zezwoleń na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym. W związku z tym w analizie sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób organ powinien uwzględnić również te przewozy. Ponadto stwierdził, że wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób na linii komunikacyjnej Nr [...] bis przyczyni się do likwidacji zjawiska nielegalnego wykonywania przewozów na linii komunikacyjnej Nr [...]. Ustosunkowując się do tych zarzutów organ uznał, że opisywane zjawisko nie może być przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie a porządkowanie nielegalnego rynku przewozowego nie należy do zadań przewoźnika.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym organ może odmówić udzielenia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w przypadku, gdy projektowana linia komunikacyjna stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników.

Wydanie zezwolenia nowemu przedsiębiorcy na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Nr [...] bis (trasa W. /P. G. – S. Z. – B. K./ - S. Z.) stanowić będzie zagrożenie dla istniejących linii komunikacyjnych miejskich Nr [...] (trasa W. /P. G.- S. Z. – B. K./ - S. Z.) oraz Nr [...] trasa (W. /Z. K. – S. – P. –P. G. – S. Z. – B. K. - S. Z.).

Na wymienionych liniach komunikacyjnych w ciągu jednego dnia roboczego wykonywanych jest [...] półkursów + [...] półkursy skrócone (w godz. [...]-[...]), a w soboty i niedziele [...] półkursów (w godz. [...]-[...]).

Średnie zapełnienie pojazdów w trakcie jednego półkursu na liniach komunikacyjnych miejskich Nr [...] i Nr [...] w dzień roboczy nie przekracza 50%, w sobotę 35%, a w niedzielę 45%.

Proponowana trasa linii komunikacyjnej Nr [...] bis na części odcinków pokrywa się także z trasami linii komunikacyjnych miejskich "C", "D", Nr 2, Nr 3, Nr 4, Nr 7, Nr 11, Nr 12 i Nr 13 oraz trasami linii komunikacyjnych pozamiejskich z W. do Ś. i Ś..

Uruchomienie nowej linii komunikacyjnej Nr [...] bis spowoduje, że pasażerowie będą korzystać z większej ilości pojazdów, a tym samym zmniejszy się ilość osób przewożonych w ramach aktualnie realizowanych kursów. Przyczyni się to do spadku wpływów osiąganych z usług przewozowych, a w konsekwencji do pogorszenia sytuacji ekonomicznej sześciu przewoźników miejskich - Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego sp. z o.o. w W.. SPPKM ".A", wspólników s.c. "B" G. D., K. W.. P. K., M. S.r, wspólników s.c. "C", Transport Drogowy Usługi transportowe w zakresie przewozu osób A. K. oraz Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "D" Z. S..

Z porównania czasów odjazdów podanych w projekcie rozkładu jazdy na linię komunikacyjną Nr [...] bis z czasami odjazdów wyszczególnionymi w rozkładach jazdy przedsiębiorców posiadających zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób na liniach komunikacyjnych miejskich "A", "C", "D", "T", "T bis", Nr 2, Nr 3, Nr 4, Nr 5, Nr 6, Nr 7, Nr 8, Nr 11, Nr 12, Nr 13, Nr 14, Nr 17 i Nr 18 oraz na liniach komunikacyjnych pozamiejskich (trasy do Ś. i Ś.) wynika, że kursy zaproponowane przez Pana S. D. mają czas odjazdu taki sam lub różnice są niewielkie w stosunku do czasów odjazdów wynikających z obowiązujących rozkładów jazdy.

Przedstawione wielkości wskazują, że wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych dla Pana S. D. na obsługę linii komunikacyjnej Nr [...] bis przyczyni się do pogorszenia jakości świadczonych usług przewozowych, co stanowi kolejne zagrożenie dla istniejących linii komunikacyjnych. Pojazdy będą blokowały wjazd lub wyjazd z przystanków i niemożliwe będzie wykonywanie przewozów zgodnie z obowiązującymi rozkładami jazdy na osiemnastu liniach komunikacyjnych miejskich oraz na liniach komunikacyjnych pozamiejskich (trasy do Ś. i Ś.).

Wydanie nowego zezwolenia przyczyni się także do pogorszenia stanu bezpieczeństwa na przystankach autobusowych - pojazdy będą zajeżdżały sobie drogę, pasażerowie będą musieli wsiadać do pojazdu wysiadać z pojazdu na jezdni, gdyż kierowcy nie będą mogli wjechać w zatokę autobusową.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył S. D. zarzucił, że trudno jest zrozumieć argumentację ZDiK mówiącą iż proponowana przez niego trasa w części bądź w całości pokrywa się z trasami innych linii komunikacyjnych, ponieważ ruch w W. odbywa się w większości przypadków jedną główną arterią miasta i nie sposób jest stworzyć takiego rozkładu jazdy bądź takiej trasy przejazdu aby nie spotkać na swojej drodze innych przewoźników.

W analizie dokonanej przez ZDiK do proponowanej linii [...] bis porównane zostały rozkłady jazdy linii nr [...]w czym nie widzi większego sensu ponieważ są to dwie odrębne trasy z innymi miejscami docelowymi a fakt zatrzymywania się na kilku tych samych przystankach jest nieunikniony tak jak w przypadku innych linii nr 3, nr 2, "A", "C", itp. Atutem linii nr [...] bis miał być fakt obsługiwania pasażerów na jej trasie w godzinach od [...]do [...]zarówno w dni powszednie jak i święta. Tym bardziej, że linia [...] obsługiwana przez MZK w dni powszednie jeździ tylko do godziny [...], natomiast nie jeździ w soboty, niedziele i święta. W związku z tym w myśl art. 22 a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. organ nie może odmówić zezwolenia gdy proponowana linia obsługiwana jest tylko przez jednego przewoźnika w tym przypadku MZK.

Zarzucił, że ZDiK sugeruje w swojej decyzji, że bierze pod uwagę interes przedsiębiorców oraz sytuację na rynku przewozów a proponowana przez niego linia stanowić będzie zagrożenie dla funkcjonujących już przewoźników – ale polemizując dodał, że dla przewoźników wykupujących przewozy nielegalnie. Wskazał, że uruchomienie proponowanej linii spowodowałoby szereg pozytywów jeśli chodzi o głównych odbiorców tych usług czyli pasażerów w czym zdecydowanie popiera go Federacja Konsumentów, która po analizie rozkładów jazdy oraz porównaniu ich z rozkładami pozostałych przewoźników stwierdziła, że występowanie na danej linii kilku przewoźników "prowadzi do współzawodnictwa jakością, ceną i innych pożądanymi przez konsumentów cechami oferowanych usług", niestety nie dostrzega tego ZDiK twierdząc, że pasażerowie będą korzystać z większej ilości pojazdów co przyczynić ma się do pogorszenia sytuacji ekonomicznej obecnych przewoźników.

Zarzucił iż od [...] lat ubiega się o zezwolenie na wykonywanie regularnych przewozów, decyzje są zawsze odmowne. Tymczasem powstało szereg dublujących się z MZK prywatnych przewoźników, którzy takie zezwolenia otrzymali.

Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu odwołania strony, Pana S. D. prowadzącego działalność gospodarczą pn A D. S. z siedzibą w W. przy ul. [...] L. [...]od decyzji Dyrektora Zarządu Dróg i Komunikacji w W. z dnia [...]r. nr [...]o odmowie udzielenia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej nr "[...] bis", działając na podstawie art. 18 ust. 1 pkt. 1 lit. b, art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 6.09.2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 204, poz. 2088 z 2004 r. ze zmian.), art. 138 § lpkt. 1 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Uzasadniając swoją decyzję Kolegium Odwoławcze zważyło, że zgodnie z przepisem art. 22a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6.09.2001r. o transporcie drogowym organ może odmówić wydania zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym w przypadku gdy zostanie wykazane, że projektowana linia regularna stanowić będzie zagrodzenie dla już istniejących linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika. Z analizy sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób wynika, że dotyczy ona 2 linii komunikacyjnych, które pokrywają się w całości z linią "[...] bis" (linia [...]) i w części z pozostałymi liniami, zatem w tym zakresie należało odnieść proponowany rozkład jazdy. Z odniesienia tego wynika, że pojazdy wykonujące przewóz na liniach są zapełnione od 23,18% do 46,90%, a więc średnio wożą mniej niż połowę pasażerów. Na przystankach pośrednich zlokalizowanych przy ul. W. [...], S. w S. Z. pojazdy wnioskodawcy odjeżdżałyby w bliskiej odległości czasowej od odjazdów innych przewoźników - w jednym czasie od 1 do 3 pojazdów, zaś w odległości czasowej od 1 min. do 5 min. - od 3 do 10 pojazdów przewoźników. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego zebrany materiał w sprawie pozwalał na wyciągniecie wniosku przez organ I instancji, że wydanie zezwolenia z zaproponowanym przez stronę rozkładem jazdy będzie stanowić zagrożenie dla istniejących linii komunikacyjnych.

Jednocześnie Kolegium uznało, że w pozostałym zakresie zarzuty zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem zdaniem Kolegium organ I instancji zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie klauzula zawarta w przepisie art. 22a ust. 1 pkt. 2a ustawy o transporcie drogowym dopuszczająca odmowę wydania zezwolenia, w sytuacji, gdy linie obsługiwane są przez więcej niż jednego przewoźnika, co w przedmiotowej sprawie ma miejsce.

Skargę na powyższą decyzję złożył S.D.i zarzucając:

- naruszenie przepisów ustawy art. 22a ust. 1 pkt 2a o transporcie drogowym – bowiem wnioskowana trasa linii [...] bis ma tylko jednego przewoźnika (Nr [...]) co proponowana trasa linii [...] bis,

- naruszenie art. 79 ;pkt 1, 2 kpa – poprzez brak poinformowania skarżącego o możliwości uczestniczenia w badaniach przeprowadzonych w celu analizy rynkowej,

- naruszenie art. 75 pkt 1 kpa, poprzez nie uwzględnienie wniosków składanych podczas zapoznania się z dokumentacją ZDiK,

- wadliwą analizę rynkową i bezzasadny zarzut, że nowa linia stanowi zagrożenie dla linii już istniejących,

- stronniczość ZDiK i brak obiektywnej oceny w wydawaniu zezwoleń - w niniejszej sprawie jak we wcześniejszych decyzjach,

- bezprawne stwierdzenie, że proponowana linia [...] bis będzie powodować utrudnienia w ruchu, ponieważ zatoki autobusowe, z których skarżący będzie korzystał są odpowiednio długie i jednorazowo pomieszczą kilka autobusów, pojazd skarżącego ma długość [...]m,

- brak uwzględnienia opinii organizacji konsumentów dostrzegających potrzebę powstania linii [...] bis i innych linii zaproponowanych przez skarżącego,

- brak faktycznego rozpoznania potrzeb pasażerów – np. forum internetowa ZDiK w W. – wnioski mieszkańców o zwiększenie kursów linii [...] w W.,

- ignorowanie faktu istnienia nieuczciwej konkurencji również na trasie proponowanej [...]Bis,

- wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie zezwolenia zgodnie z wnioskiem skarżącego.

Skarżący podkreślił, że nie zgadza się z przedstawionymi przez organy zagrożeniami albowiem nie wzięto pod uwagę, że uruchomi jedynie jeden bus na 16 miejsc, zatem nie może być konkurencją dla innych przewoźników. Dodał, że zamysłem powstania nowej linii jest unikanie przesiadek na S. Z. i redukcja kosztów za bilety. Ponadto zaznaczył, iż zgodnie z interpretacją Ministerstwa Infrastruktury Departamentu Transportu Drogowego określenia "linia komunikacyjna" należy uwzględnić miejsce początkowe i docelowe przewozów. W tym znaczeniu linia komunikacyjna Nr [...] ma pokrywać się z linią komunikacyjna Nr [...] i proponowana linią komunikacyjną Nr [...] bis. Wskazał też iż linia [...] nie kursuje w soboty i niedziele a w dni powszechne tylko do godz. [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, przywołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem.

Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu albo naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Podstawę materialno-prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 22a ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 204 poz. 2088 ze zm.) stanowi on: ust. 1 Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1:

1) odmawiają udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym w przypadku, gdy ustawodawca nie jest w stanie świadczyć usług będących przedmiotem wniosku, korzystając z pojazdów pozostających w jego bezpośredniej dyspozycji.

2) mogą odmówić udzielenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym, w przypadku wystąpienia jednej z następujących okoliczności:

a) zostanie wykazane, że projektowana linia regularna stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników

b) zostanie wykazane, że wydanie zezwolenia ujemnie wpłynie na rentowność porównywalnych usług kolejowych na liniach bezpośrednio związanych z trasą usług drogowych,

c) wnioskodawca nie wykonuje na skutek okoliczności zależnych od niego, krajowych przewozów regularnych na innych obsługiwanych liniach komunikacyjnych co najmniej przez 7 dni

d) wnioskodawca nie przestrzega warunków określonych w posiadanym już zezwoleniu lub wykonuje przewozy niezgodnie z posiadanym zezwoleniem.

Jak wynika z powołanego przepisu w sytuacjach określonych w art. 22a ust. 1 pkt 1 organ ma obowiązek odmówić wydania zezwolenia lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów; w sytuacjach wskazanych w ust. 1 pkt 2 organy upoważnione mogą odmówić udzielenia zezwolenia lub zmiany istniejącego.

Przy czym ustawodawca w drugim przypadku pozostawia organowi w ramach uznania administracyjnego podjęcie decyzji, pozytywnej lub negatywnej.

Analizując przesłanki z art. 22a ust. 1 pkt 2 należy stwierdzić że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. b) przewozy nie miały bowiem się odbywać koleją. Mając na uwadze art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) i możliwość rozstrzygania przez Sąd w granicach danej sprawy, bez związania zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawę prawną – uznać należy, że z materiału zebranego w sprawie nie wynikają okoliczności uzasadniające odmowę wydania zezwolenia w oparciu o przesłanki wynikające z pkt c) i d) art. 22a ust. 1 pkt 2 w/w ustawy.

Organ w swoim rozstrzygnięciu wskazuje na istnienie przesłanek z art. 22 ust. 1 pkt 2a – na tej przesłance realizuje swoje uprawnienie do odmowy wydania zezwolenia. Tymczasem w ocenie Sądu ustalenia stanu faktycznego w sprawie i ich ocena na tle art. 22a ust. 1 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy, takiej możliwości nie dają.

Przede wszystkim założyć należy, że ustawa o transporcie drogowym w swoim zapisie – a w szczególności w art. 22a nie stanowi ochrony dla monopolistycznych działań innych przedsiębiorców.

W związku z tym argumenty przywołane przez organy – szczególnie organu I instancji o możliwości spadku rentowności na istniejących liniach w świetle tego co stwierdzono wyżej są nie do przyjęcia. Z całą pewnością ustawodawca formułując przesłankę "zagrożenia dla już istniejących linii regularnych" miał na myśli inne zagrożenia – świadczy o tym dalsza część powołanego przepisu (art. 22a ust. 1 pkt 1 litera a).

Inne "zagrożenia" na które wskazują organy to małe zapełnienie pojazdów kursujących obecnie. Wynosi ono w dni robocze do 50%, w soboty 35%, niedziele 45%. W tej kwestii należy powołać te same uwagi, które zostały przywołane do argumentu spadku wpływów osiąganych z usług świadczonych przez dotychczasowych przewoźników. W istocie bowiem mniejsze zapełnienie pojazdów – to mniejszy zyska za świadczone usługi.

Nie można się również zgodzić z twierdzeniami, że zagrożenie dla przewozów stanowi bliskość czasowa (od 1 do 5 minut) podjeżdżających autobusów. Przyjąć bowiem należy, że autobusy kursują planowo, takie założenie wyklucza "nałożenia" się autobusów w jednym czasie. Po drugie organ nie ustosunkował się do twierdzeń skarżącego, że jego pojazd jest niewielki, ma [...]metra, poza tym wysepki autobusowe są duże i mogą pomieścić więcej niż jeden pojazd.

Organy nie ustosunkowały się również do podnoszonych w odwołaniu twierdzeń wnioskodawcy, że pokrywająca się przebiegiem trasy – do trasy przez niego proponowanej – linia [...] obsługiwana przez MSZ spółka z o.o. jeździ tylko do godziny [...], natomiast nie jeździ w soboty, niedziele i święta. Proponowana przez S.D. linia [...] Bis miała obsługiwać pasażerów do [...] zarówno w dni powszednie jak i święta. Są do istotne argumenty – jak stwierdzono wyżej organy w tej kwestii nie zajęły stanowiska choć powinny zarzuty te rozważyć. Podobnie zarzut podnoszony w skardze, a dotyczący zapotrzebowania stałego na zwiększenie przewozów na linii [...] co jak twierdzi skarżący wynika ze strony internetowej przedsiębiorstwa ZDiK. Dodać w tym miejscu należy, że w ocenie Sądu uzasadniony jest niepokój wnioskodawcy co do kryteriów oceny stosowanych przy tworzeniu nowych linii, a to w związku z udzieleniem zezwolenia przez Prezydenta Miasta W. w dniu [...]r. – czyli w tym czasie gdy ubiegał się o zezwolenie wnioskodawca – na wykonywania przewozu osób na nowej trasie Tbis. Jak wykazywał wnioskodawca pokrywa się ona z dotychczasowymi liniami A, C i 30.

Ostatecznie zaś, podstawę do uznania, że zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym jest w ocenie Sądu fakt, że linia komunikacyjna zaproponowana przez S. D. jest obsługiwana przez jednego przewoźnika. Niewątpliwie na tej trasie wykonuje usługi Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne spółka z o.o., natomiast druga wskazywana przez organy linia Nr [...] – posiada inną trasę na odcinku ulica G. – S.Nr [...].

Zatem "zagrożenia" o których mowa w decyzjach będących przedmiotem sporu, nawet gdyby istniały nie mogły być brane pod uwagę – a to w związku z cytowaną wcześniej treścią art. 22a ust. 1 pkt 1 litera a.

Natomiast jako nietrafne należy uznać zarzuty zawarte w skardze dotyczące naruszenia art. 79 pkt 1 , 2 kpa, a to braku informacji o możliwości uczestniczenia w badaniach przeprowadzonych w celu analizy rynkowej.

Analiza sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób, o której stanowi art. 22a ust. 3 powołanej ustawy o ruchu drogowym nie jest dowodem w rozumieniu art. 75 i 76 kpa. Jest to bowiem ocena – w tym przypadku istniejących zezwoleń na wykonywanie przewozów przecz część lub wszystkich przewoźników.

Skarżący zapoznał się z materiałem zebranym w sprawie, pouczony o możliwości składania wniosków dowodowych; o przygotowanej analizie rynkowej został powiadomiony przez organy pismem z dnia [...]r. Sąd nie stwierdza również naruszenia art. 75 pkt 1, 2 kpa. Zgodzić się należy z Samorządowym Kolegium Odwoławczym, że skarżący nie składał wniosków dowodowych lub dowodów, które należało przeprowadzić. W protokole z zapoznania się z dokumentacją skarżący wniósł uwagi i własną ocenę zebranego materiału dowodowego. Ocena ta została powtórzona w skardze, do uwag tych ograny nie ustosunkowały się tak przy wydaniu I jak i II decyzji, o czym Sąd zaznaczył wyżej.

Zgodzić się również należy z Samorządowym Kolegium Odwoławczym, iż pismo Federacji Konsumentów jest tylko opinią w sprawie i nie ma charakteru wiążącego. Również pozostałe zarzuty skargi – dotyczących stronniczości organu, nie mające charakteru merytorycznego nie mogły być brane pod uwagę. Natomiast w ocenie Sądu jak stwierdzono wyżej zaskarżona decyzja narusza art. 22a ust. 1 pkt 2a o transporcie drogowym.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera a oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak wyżej.