Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SO/Wa 8/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżąca I. M. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF wskazała, że jest emerytką z uposażeniem 1.468 zł, utrzymującą niepracującego syna. Do miesięcznych kosztów utrzymania Skarżąca zaliczyła żywność – 950 zł, opłaty za prąd, wodę i gaz – 250 zł, ubrania – 100 zł, inne, w tym leki – 150 zł. Poza udziałem w nieruchomości Skarżąca nie posiada innego majątku. Skarżąca przedstawiła oświadczenie, w którym jej syn potwierdza udzielanie mu przez matkę pomocy w utrzymaniu. Przesłała także wyciąg bankowy.

Pismem z 17 czerwca 2014 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącą do nadesłania dodatkowych informacji na temat jej stanu majątkowego. Wezwania tego jednak nie wykonała.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu osobom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a., osoba wnioskująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana podać we wniosku "dokładne dane" obrazujące jej sytuację rodzinną i majątkową. Jeżeli oświadczenie strony zawarte w tym wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (zob. art. 255 P.p.s.a.). Jak to już wskazano przedstawione przez stronę informacje powinny być, jak stanowi wprost art. 252 § 1 P.p.s.a., dokładne, a zatem od strony wymagana jest w tym względzie należyta staranność. Informacje te powinny więc być konkretne i na tyle szczegółowe, by w sposób wyczerpujący obrazowały sytuację majątkową i rodzinną strony w jej całokształcie.

Tymczasem w niniejszej sprawie Skarżąca nie przedłożyła, pomimo prawidłowego wezwania referendarza sądowego, wymieniającego w sposób precyzyjny jakie dokumenty i oświadczenia powinny zostać złożone, żądanych dokumentów koniecznych do stwierdzenia, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, wskutek czego uniemożliwiła dokonanie wnikliwej i szczegółowej oceny swojej sytuacji materialnej.

Przede wszystkim Skarżąca nie przesłała zeznań podatkowych, czy zaświadczenia o zarejestrowaniu syna jako osoby bezrobotnej. Nie udzieliła wyjaśnień na temat korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej oraz ewentualnego zadłużenia. Skarżąca nie przedstawiła też dowodów obrazujących wysokość wydatków. Zabrakło również dokumentów w postaci wyciągów bankowych dotyczących jej syna.

Tym samym brak pełnej i wyczerpującej informacji na temat sytuacji majątkowej Skarżącej nie pozwala ustalić, jak w rzeczywistości się ona kształtuje oraz w szczególności czy rzeczywiście nie posiada ona i nie jest w stanie zdobyć środków pieniężnych, które mogłyby posłużyć do sfinansowania kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

Z tych wszystkich względów uznać należało, że Skarżąca nie wykazała, iż jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.