Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 604/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi C. S. i J. J. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 9 maja 2005 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] [...] ozn. Nr hip. części nier. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz skarżących C. S. i J. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

C. S. i J. J. (Skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu, Prezydenta W. (Prezydent) w rozpoznaniu w rozpoznaniu wniosku z dnia 9 maja 2005 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] [...] ozn. hip. części nier. "[...]".

Z akt administracyjnych przedstawionych sądowi wynika, że Skarżący w dniu 6 lutego 2014 r. wnieśli zażalenie na niezałatwienie w terminie powyższej sprawy. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2014 r. uznał to zażalenie za uzasadnione oraz wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2014 r. .

W dniu 2 sierpnia 2014 r. Skarżący wnieśli do tutejszego sądu skargę, wnosząc o zobowiązanie Prezydenta do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od dnia doręczenia akt organowi, zobowiązanie Prezydent do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że w aktach nieruchomości znajduje się złożony w dniu 23 marca 1949 r. wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości, który został częściowo rozpatrzony orzeczeniem z [...] lutego 1973 r., którym odmówiono dawnym właścicielom przyznania prawa użytkowanie wieczystego do gruntu o powierzchni [...]m2. Natomiast w odniesieniu do gruntu o powierzchni [...]m2 wniosek nie został do dnia dzisiejszego rozpoznany. Przed zakończeniem postępowania odszkodowawczego zachodzi więc konieczność jego rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że do dnia wyroku wniosek Skarżących o odszkodowanie nie został rozpoznany.

W sposób oczywisty stanowiło to naruszenie przepisu art. 35 § 1 k.p.a. z którego wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.).

Sąd, oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, doszedł jednak do przekonania, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność Prezydenta pomimo naruszenia art. 12 § 1 i art. 35 Kpa, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie w/w przepisów można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również nieuzasadnione rodzajem sprawy długotrwałe prowadzenie postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r., I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08. 2011 r., II SAB/Gd 30/11, publ. - cbois.nsa.gov.pl.).

Oceniając działanie organu należy mieć na względzie fakt, że postępowanie w sprawie było dwukrotnie zawieszane :

a. postanowieniem z [...] stycznia 2007 r. do czasu przedłożenia przez strony prawomocnego postanowienia sądu stwierdzającego nabycie praw do spadku po zmarłej Z. T., a następnie podjęte po dostarczeniu powyższego dokumentu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r.

b. postanowieniem z dnia [...] października 2009 r., do czasu wydana przez Wojewodę [...] decyzji w sprawie stwierdzenia nabycia przez Samorząd Województwa [...] gruntu oznaczonego jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...] leżącego w liniach rozgraniczających [...]. Decyzja ta wydana została [...] lutego 2013 r. w związku z czym postępowanie zostało podjęte w dniu [...] czerwca 2013 r.

Już po podjęciu postępowania organ podejmował czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy (pismo z dna 3 września 2013 r.)

W świetle powyższego, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W konsekwencji, brak było, w ocenie sądu, podstaw do wymierzenia organowi grzywny.

Jednocześnie sąd uznał, że z uwag na charakter sprawy oraz już przeprowadzone czynności, możliwe będzie rozstrzygnięcie jej w terminie 2 miesięcy licząc od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem sądu.

W zakresie wniosku Skarżących o zobowiązanie Prezydenta do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie Sąd wyjaśnia, że obowiązujące przepisy p.p.s.a. nie przewidują wprost możliwości nałożenia takiego zobowiązania na organ. Sąd może ewentualnie w trybie art. 155 § 1 p.p.s.a. razie stwierdzenia w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie, poinformować w formie postanowienia o tych uchybieniach właściwe organy lub ich organy zwierzchnie. W niniejszej sprawie sąd nie znalazł jednak podstaw do wystąpienia z postanowieniem sygnalizacyjnym w trybie art. 155 § 1 p.p.s.a.

Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.