Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 425/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 par. 2, art. 44 par. 4,art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi E. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 2096), dalej k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez E. H. (dalej : "strona" lub "skarżący") terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia [...] r. znak [...] odmawiającej przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko D. H..

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego w terminie 14 od dnia doręczenia decyzji stronie.

Przedmiotowa decyzja została stronie doręczona za pośrednictwem Poczty Polskiej w trybie art. 42 i art. 43 k.p.a.

Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, w którym korespondencja jest przechowywana w placówce pocztowej operatora, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.).

W rozpatrywanej sprawie nieodebrana przez adresata przesyłka zawierająca decyzję z dn. [...] r. Nr [...] została złożona w placówce pocztowej (pierwsze awizo) w dniu 20 grudnia 2018 r., o czym adresatowi pozostawiono zawiadomienie. Od tego zdarzenia należy liczyć termin doręczenia określony w art. 44 § 4 k.p.a.. Powtórnie awizowano przesyłkę w dniu 28 grudnia 2017 r.

W świetle art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania na wyżej wskazaną decyzję upłynął zatem w dniu 03 stycznia 2019 r.

E. H. złożył odwołanie osobiście w siedzibie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. w dniu [...]. to jest po upływie terminu, w którym strona mogła skutecznie dokonać tej czynności. Jednocześnie strona nie złożyła umotywowanego ważnymi powodami wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Z tych względów organ uznał, że odwołanie nie może być rozpatrzone.

Powyższe postanowienie strona zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie art. 44 § 4 k.p.a. w związku z art. 44 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że doręczenie zastępcze powoduje rozpoczęcie biegu terminu na złożenie odwołania od decyzji administracyjnej liczone od pierwszego dnia okresu przechowywania w placówce pocztowej operatora pocztowego niedoręczonej przesyłki pocztowej, a nie od ostatniego dnia tego okresu.

Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł aby organ uchylił w trybie autokontroli w całości zaskarżone postanowienie i wydał nową i merytoryczną decyzję, a w przypadku przekazania sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, a także o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W niniejszej sprawie ustalony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze stan faktyczny jest bezsporny. Pierwsza próba doręczenia decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] roku miała miejsce w dniu 20 grudnia 2018 roku. Ze względu na nieobecność osób uprawnionych do odbioru korespondencji od organu pismo, zgodnie z procedurą opisaną w art. 44 k.p.a., zostało złożone w placówce pocztowej. Listonosz zostawił odpowiednią informację w skrzynce adresata o próbie doręczenie przesyłki oraz możliwości odbioru jej w placówce pocztowej. Przesyłka była przechowana przez 14 dni w palcówce pocztowej. Odwołujący nie odebrał pisma w tym czternastodniowym terminie i zostało ono zwrócone do organu, jako przesyłka nieodebrana.

W ocenie skarżącego, organ wydając skarżone postanowienie w sposób rażący naruszył obowiązujące przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem art. 44 § 4 k.p.a., nakazuje uważać doręczenie pisma za dokonane z upływem ostatniego dnia 14- dniowego okresu, na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej operatora.

W niniejszej sprawie decyzja Prezydenta Miasta K. została po raz pierwszy awizowana w dniu 20 grudnia 2018 roku i czekała na odbiór do dnia 3 stycznia 2019 roku. Zdaniem skarżącego z treści przywołanego przepisu wynika, że w przypadku braku odbioru przesyłki w tym terminie przysyłkę uważa się za doręczoną w ostatnim dniu awizowania. Tymczasem organ, wbrew językowej i funkcjonalnej wykładni tego przepisu, uznał, że doręczenie nieodebranej decyzji zostało dokonane w pierwszym dniu złożenia jej do placówki pocztowej.

Jeżeli organ dokonałby prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów to uznałby, że decyzja została doręczona w dniu 3 stycznia 2019 roku, a 14 dniowy termin na złożenie odwołania od decyzji należy bezwzględnie liczyć od 3 stycznia 2019 roku, a nie od 20 grudnia 2018 roku. Oznacza to, że odwołujący mógł wnieść odwołanie do dnia 17 stycznia 2019 roku. Tym samym złożone w dniu [...] roku odwołanie było skuteczne, prawidłowe i wniesione w terminie przewidzianym przez KPA.

W kwestii doręczenia zastępczego wielokrotnie wypowiadały się już sądy administracyjne.

Tym samym pogląd wyrażony przez SKO w K. stoi w sprzeczności z brzmieniem art. 44 § 4 k.p.a. oraz poglądami doktryny.

Dopuszczenie do akceptacji zaistniałej wykładni prowadziłoby do absurdalnych sytuacji, w których strona odbierając decyzję ostatniego dnia awizowania miałaby zaledwie kilka godzin na przygotowania i złożenia odwołania. Doprowadziłby to do skrócenia ustawowego terminu bez podstawy prawnej.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje :

Skarga okazała się zasadna. Organ w zaskarżonym postanowieniu naruszył art. 129 § 2 k.p.a. w związku z błędną wykładnią art. 44 § 4 k.p.a., który jednoznacznie stanowi, iż doręczenie w trybie art. 44 § 1 i 2 k.p.a. uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Przepis ten jest zatem jednoznaczny w swej treści normatywnej.

Okoliczności doręczenia przedmiotowej przesyłki są niesporne. Przesyłka, awizowana po raz pierwszy dnia 20 grudnia była przechowywana przez operatora pocztowego przez okres 14 dni, który to okres upływał dnia 3 stycznia 2018 r. Ten dzień jest zatem dniem doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] r. od której skarżący wnosił odwołanie.

Wynikający z art. 129 § 2 k.p.a. 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upływał zatem dnia 17 stycznia 2019 r. Skarżący - do jest bezsporne – odwołanie złożył osobiście w organie w dniu [...] a zatem w terminie. W tej sytuacji wydanie przez organ odwoławczy w oparciu o art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sposób oczywisty narusza przytoczone wyżej przepisy k.p.a.

Sprzeczność powyższego wywodu z zawartym w sentencji wyroku rozstrzygnięciem wynika z przykrej pomyłki Sądu.

W zaistniałej sytuacji SKO w K. może w trybie autokontroli uchylić swe wadliwe postanowienie, będące przedmiotem niniejszej skargi i rozpatrzyć odwołanie strony od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...].

W innym przypadku stronie przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej od niniejszego wyroku.