Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 938/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w T. Oddział Z. w Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić P. Sp. z o.o. z siedzibą w T. Oddział Z. w Z. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 stycznia 2020 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w T. Oddział Z. w Z. (dalej "spółka" lub "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.

Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 22 października 2019 r. Natomiast pismem z dnia 28 października 2019 r. spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...], organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli zaś stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

W powyższego wynika, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia, albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Prawo wyboru zostało pozostawione stronie, jednakże nie oznacza to, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast jeżeli wystąpi ona z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to traci możliwość wniesienia skargi do sądu. W przypadku zaś złożenia obydwu tych środków, skarga będzie podlegała rozpoznaniu przez sąd jedynie wówczas, gdy zostanie wniesiona jako pierwsza. Niedopuszczalne jest bowiem, aby ta sama decyzja była przedmiotem oceny organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz jednocześnie sądu administracyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r., II SA/Wa 561/19, niepubl.).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że skarżąca najpierw złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd nie może rozpoznać skargi od decyzji wydanej w pierwszej instancji, ponieważ była ona przedmiotem weryfikacji przez organ administracji publicznej, który ją wydał. W rozpoznawanej sprawie spółka mogła skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...], wydaną w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W tym stanie faktycznym wniesiona skarga jest niedopuszczalna w świetle art. 52 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi w takiej sytuacji mogła być jedynie decyzja wydana w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.