Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1805/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Protokolant ref. Robert Mirończyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 kwietnia 2022 r. nr DT-ZM.ZS.2019.00055.126.2021.20.amor w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z 21 kwietnia 2022 r., nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "Urząd", "UP", "organ"), działając na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 oraz art. 15222 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 324, dalej: "P.w.p."), oraz art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1805, 1981, 2052) w związku z art. 152 23 ust. 2 P.w.p., utrzymał w mocy wydaną na podstawie art. 15221 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p. oraz art. 98 K.p.c. w związku z art. 15223 ust. 2 P.w.p., decyzję z 30 listopada 2020 r. znak: [...], uznającą za zasadny w całości sprzeciw wniesiony przez [...], [...], Francja (sygn. [...], dalej: "Wnoszący sprzeciw", "Uczestnik") wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego [...], dokonanego 18 września 2018 r. pod numerem [...] przez: [...] SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w Jesionce (dalej: "Strona", "Skarżący", "Zgłaszający").

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wskazał, że 18 września 2018 r. Zgłaszający dokonał w Urzędzie zgłoszenia słowno-graficznego znaku towarowego [...], za numerem [...]. Znak ten został przeznaczony do oznaczania towarów i usług (po ograniczeniu) w klasie 17, 40 i 42, a mianowicie:

17: produkty i półprodukty wykonane z politetrafluoroetylenu (PTFE);

40: wytwarzanie na zamówienie składników termoplastycznych; obróbka produktów wykonanych z politetrafluoroetylenu (PTFE);

42: projektowanie produktów przemysłowych; opracowywanie produktów; projektowanie produktów; doradztwo w zakresie opracowywania produktów; projektowanie i opracowywanie produktów przemysłowych; projektowanie i opracowywanie produktów inżynieryjnych; prace badawczo - rozwojowe w zakresie nowych produktów dla osób trzecich w dziedzinie tworzyw sztucznych.

Organ wyjaśnił, że informacja o znaku została opublikowana w 5 listopada 2018 r. ([...]). 5 lutego 2019 r. do Urzędu wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego [...], wpłynął sprzeciw Wnoszącego sprzeciw. Jako podstawę prawną Wnoszący sprzeciw wskazał art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p. Jako podstawę faktyczną Wnoszący sprzeciw wskazał wcześniejszy międzynarodowy znak towarowy słowny [...], za numerem [...], z pierwszeństwem od 12 grudnia 2015 r. zarejestrowany dla towarów z klasy 1 i 17 tj:

klasa 1: nieprzetworzone tworzywa sztuczne, żywice syntetyczne wypełnione lub nie, nieprzetworzone fluorowane żywice polimerowe, klasa 17: półprodukty wykonane z żywic syntetycznych, w szczególności płyty, taśmy, pręty, drążki, rury i węże, w szczególności elastyczne rurki i rękawy termokurczliwe, formowane lub wytłaczane; rury, przewody i części rur wykonane z żywic syntetycznych lub powlekane żywicami syntetycznymi, w szczególności proste długości rur, kolanka, trójniki i krzyżyki, redukcje, podkładki, gniazda przyrządów, miechy kompensacyjne i kompensatory, nurki, kołnierze; powłoki z żywic syntetycznych z części mechanicznych, w szczególności dla przemysłu chemicznego, lotniczego, elektrycznego, elektromechanicznego i laboratoryjnego; części uszczelniające, w szczególności fugi, taśmy do gwintów, folie, bity, tkaniny, tarcze, pierścienie, podkładki i kształtki wykonane z żywic syntetycznych.

UP dokładnie opisał przebieg postępowania przedstawiając stanowisko i argumentację stron postępowania zawartą w przedłożonych pismach oraz argumentację przedstawioną w decyzji I instancji.

Rozpoznając ponownie sprawę UP wskazał, że krąg odbiorców towarów i usług do oznaczania których zostały przeznaczone porównywane oznaczenia jest tożsamy. Odbiorcami porównywanych towarów a więc nieprzetworzonych i przetworzonych tworzyw sztucznych, żywic; produktów i półproduktów z nich wytworzonych oraz produktów i półproduktów wykonanych z politetrafluoroetylenu (PTFE); oraz usług wytwarzania i obróbki składników i produktów z PTFE jak również projekowania, opracowywania, jak również prac badawczo rozwojowych w tym zakresie będzie zróżnicowany krąg odbiorców. Organ stwierdził, że powyższe wynika z faktu, iż omawiane produkty i usługi kierowane są zarówno do odbiorcy profesjonalnego a więc posiadającego wysoką wiedzę fachową w dziedzinie tworzyw sztucznych, zakupującego je do dalszej obróbki czy też oferującego je do dalszej sprzedaży tj. zakłady produkcyjne, sprzedawcy czy dystrybutorzy tych towarów i usług. Zatem odbiorcami porównywanych towarów będzie więc odpowiednio przeszkolony personel danej placówki. A poziom ich uwagi będzie wysoki. Do kręgu odbiorców należeć będą również pozostali odbiorcy, którzy nie są związani z branżą tworzyw sztucznych, o różnym stopniu znajomości rynku a więc konsumenci nabywający produkty z tworzyw sztucznych dla domowych potrzeb nie posiadający często dostatecznie szerokiej wiedzy o podmiotach działających na tym rynku. Ponadto, jak dodał UP, należy wziąć pod uwagę fakt, że przeciętny konsument rzadko kiedy ma możliwość dokonania bezpośredniego porównania między poszczególnymi znakami i w tym zakresie musi ufać ich niedoskonałemu obrazowi zachowanemu w pamięci.

Organ wskazał, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, w sytuacji gdy relewantny krąg odbiorców utworzony jest z dwóch kategorii odbiorców, a mianowicie specjalistów oraz ogółu odbiorców, gdzie każda z grup wykazuje inny poziom uwagi, to odbiorcy o niższym stopniu uwagi muszą być przyjęci jako grupa według której dokonuje się oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd (patrz wyroki z 15.07.2011, Ergo Yersicherungsgruppe v OHIM - Societe de developpement et de recherche industrielle (ERGO], T-220/09, nie publikowany, EU:T:2011:392, par. 21 i cytowane tam orzecznictwo oraz z. 20.05.2014, ARIS, T-247/12, EU:T:2014:258 par. 29). W świetle powyższego w niniejszej sprawie w celu oceny czy zachodzi ryzyko konfuzji należy mieć na względzie krąg odbiorców utworzony przez ogół odbiorców. Ogół odbiorców wykazuje zaś przeciętny poziom uwagi.

Organ wskazał następnie, że w przedmiotowej sprawie zarówno znak Wnoszącego sprzeciw jak i znak zgłoszony zostały przeznaczone do oznaczania towarów i usług mających związek z branżą tworzyw sztucznych, a więc towary chronione w klasie 1 oraz 17 względem towarów i usług zgłoszonych w klasach 17, 40 i 42. UP wskazał, iż towary zgłoszone w klasie 17 są tożsame z towarami chronionymi znakiem wcześniejszym w klasie 1. Organ podniósł, że Politetrafluoroetylen - PTFE to polimer fluorowy, który otrzymuje się poprzez polimeryzację tetrafluoroetylenu. Znany jest pod powszechnie stosowanymi nazwami handlowymi, takimi jak teflon, polyflon czy tarflen. Jest termoplastem o wysokiej sprawności i właściwościach semikrystalicznych, uważany za jeden z najbardziej stabilnych termicznie tworzyw sztucznych (https://www.plastem.pl/ oferta/ tworzywa-sztuczne/teflon-ptfe/). Natomiast, tworzywami sztucznymi nazywamy "materiały, których głównym składnikiem są polimery, najczęściej organiczne; tworzywa sztuczne mogą być otrzymywane z czystego polimeru (np. polimetakrylan metylu,

polistyren, polietylen), z kopolimerów lub z mieszanek polimerów; często otrzymuje się je z polimerów modyfikowanych metodami chemicznymi (np. przez hydrolizę), fizykochemicznymi (np. przez degradację) lub przez dodatek takich substancji, jak: plastyfikatory, napełniacze, stabilizatory oraz barwniki i pigmenty. Tworzywa sztuczne są potocznie zwane plastikami (plastykami) lub masami plastycznym" (źródło encyklopedia PWN). Natomiast żywice syntetyczne to nic innego jak "produkty polimeryczne o niezbyt dużym ciężarze cząsteczkowym (względna masa cząsteczkowa ok. 400-ok. 4000)" (źródło: encyklopedia PWN). Mając na uwadze powyższe Urząd uznał, iż towary zgłoszone w klasie 17 a więc produkty i półprodukty wykonane z politetrafluoroetylenu (PTFE) mieszczą się w zakresie nieprzetworzonych tworzyw sztucznych chronionych znakiem wcześniejszym w klasie 1. Wynika to z faktu, iż politetrafluoroetylen (PTFE) należy właśnie do tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne poddawane są dalszej obróbce a więc podlegają przetwarzaniu na półprodukty i produkty Mając powyższe na uwadze, Urząd uznał że rodzaj, przeznaczenie i zastosowanie porównywanych towarów jest takie samo. Towary te stanowią nieprzetworzone tworzywa sztuczne oraz produkty i półprodukty z nich wykonane. W związku z tym iż towary te są takie same Urząd uznał, iż docelowy krąg odbiorców porównywanych towarów też jest tożsamy- jest to ogół społeczeństwa i profesjonaliści z uwagi na ich zastosowanie. Zdaniem UP, towary te będą mieć również takie same kanały dystrybucji oraz mogą one być wytwarzane przez jedno przedsiębiorstwo. Z tych względów należy uznać je za wysoce podobne.

Urząd stoi na stanowisku, że towary zgłoszone w klasie 17 do towarów chronionych w znaku wcześniejszym w tej samej klasie towarowej, są takie same. Organ wskazał, że znak zgłoszony zawiera w klasie 17 bardzo ogólnie ujęte towary takie jak produkty i półprodukty z politetrafluoroetylenu PTFE. Wskazał przy tym, iż politetrafluoroetylen ze względu na swoje właściwości znajduje zastosowanie jako: uszczelnienia, izolatory, wykładziny ślizgowe, elementy urządzeń medycznych, wyściełanie aparatury chemicznej, części zaworów, złącza rurociągów, części maszyn: łożyska i pierścienie poślizgowe, osłona przed agresywnymi zanieczyszczeniami, powłoki antykorozyjne, wykończenia tkanin wodoodpornych, zatem można z niego wytwarzać produkty takie jak: płyty, pręty, tuleje, rurki cienko i grubościenne, półfabrykaty zawierające PTFE: ceratki samoprzylepne i bez kleju, taśmy uszczelniające, sznury plecione. płótna PTFE, folia PTFE, (https://www.armetpolska.pl /ptfe-tarflen/). Zatem posiada bardzo szerokie zastosowanie. Natomiast towary chronione znakiem wcześniejszym to półprodukty wykonane z żywic syntetycznych, w szczególności płyty, taśmy, pręty, drążki, rury i węże, w szczególności elastyczne rurki i rękawy termokurczliwe, formowane lub wytłaczane; rury, przewody i części rur wykonane z żywic syntetycznych lub powlekane żywicami syntetycznymi, w szczególności proste długości rur, kolanka, trójniki i krzyżyki, redukcje, podkładki, gniazda przyrządów, miechy kompensacyjne i kompensatory, nurki, kołnierze; powłoki z żywic syntetycznych z części mechanicznych, w szczególności dla przemysłu chemicznego, lotniczego, elektrycznego, elektromechanicznego i laboratoryjnego; części uszczelniające, w szczególności fugi, taśmy do gwintów, folie, bity, tkaniny, tarcze, pierścienie, podkładki i kształtki wykonane z żywic syntetycznych. Z powyższego porównania wynika więc, iż towary wskazane w znaku zgłoszonym ze względu na ich ogólny zapis i zastosowanie politetrafluoroetylenu, są tożsame z towarami chronionymi w znaku wcześniejszym. Nie można bowiem wykluczyć, iż wśród nich nie ma produktów posiadających takie samo przeznaczenie i zastosowanie co w znaku wcześniejszym. Zdaniem Urzędu towary te z uwagi na identyczność oferowane będą do sprzedaży w tych samych punktach a więc sklepach branżowych i marketach ogólnobudowlanych, gdzie znajdować się mogą w takich samych lub pobliskich działach. Również kanały dystrybucji do których można zaliczyć hurtownie branżowe oraz wyspecjalizowane sklepy branżowe, będą takie same. W związku z tym Urząd podtrzymał stanowisko iż towary te są identyczne oraz wysoce podobne.

Organ podniósł następnie, że w znaku zgłoszonym zostały ujęte usługi: wytwarzanie na zamówienie składników termoplastycznych; obróbka produktów wykonanych z politetrafluoroetylenu (PTFE); a więc usługi obejmujące wywarzanie składników mających zastosowanie w produkcji różnego rodzaju kształtek i wyrobów gospodarstwa domowego, zabawek, mebli, części samochodowych, rur, folii, butelek i wielu innych oraz obróbkę produktów z PTFE, a więc i produktów takich jak chronione znakiem wcześniejszym. Zatem Urząd uznał, iż zgłoszone usługi są nieodzowne lub przynajmniej istotne do wytworzenia towarów chronionych znakiem wcześniejszym w klasie 17.

Organ odnosząc się do usług wskazanych w znaku zgłoszonym z klasy 42: projektowanie produktów przemysłowych: opracowywanie produktów; projektowanie

produktów; doradztwo w zakresie opracowywania produktów; projektowanie i opracowywanie produktów przemysłowych; projektowanie i opracowywanie produktów inżynieryjnych; prace badawczo - rozwojowe w zakresie nowych produktów dla osób trzecich w dziedzinie tworzyw sztucznych, uznał ich komplementarność względem towarów z klasy 17. Komplementarność ta wynika z faktu, iż usługi te w przypadku projektowania, opracowywania produktów mogą dotyczyć towarów chronionych znakiem wcześniejszym, natomiast prace badawczo - rozwojowe w zakresie nowych produktów dla osób trzecich w dziedzinie tworzyw sztucznych wskazują wprost, iż ich zakres dotyczy towarów, na które Wnoszący sprzeciw posiada ochronę. Zatem odbiorcy, do których kierowane są zgłoszone usługi z klasy 40 i 42, mogą uznać, iż za ich świadczenie odpowiedzialne jest to samo przedsiębiorstwo a więc Wnoszący sprzeciw, co będzie niezgodne z prawdą. Urząd podtrzymał więc stanowisko, że porównywane znaki przeznaczone są do sygnowania towarów wysoce podobnych i identycznych oraz usług komplementarnych względem nich.

UP stwierdził następnie, że analiza porównywanych oznaczeń prowadzi do wniosku, iż w niniejszej sprawie zachodzi podobieństwo, o jakim mowa w art.132(1) ust. 1 pkt 3 P.w.p.

Organ wskazał, że znak zgłoszony składa się z warstwy graficznej przedstawiającej sześciokąt z jednym bokiem wklęsłym, zawierającym dwa elementy w postaci linii zakończonych kołami oraz warstwy słownej składającej się z cyfry "4" oraz zlepku 4 liter stanowiących człon FLON, w tym 3 sylab [czte-ry-flon]. Znak zgłoszony został przedstawiony w kolorach niebieskim i pomarańczowym. Znak Wnoszącego sprzeciw o numerze [...] stanowi oznaczenie słowne: 3PFLON. Składa się ono z połączenia cyfry "3" oraz 5 liter stanowiących człon PFLON, posiadając przy tym 2 sylaby [trzy-pflon].

Urząd ocenił, że elementami dominującymi w porównywanych znakach są odpowiednio w znaku zgłoszonym elemetn słowny: 4FLON natomiast w znaku wcześniejszym oznacznie jako całość 3PFLON. Odnosząc się do kwestii dystynktywności znaków i ich elementów wskazał, że bezspornym między stronami pozostaje fakt, że oba znaki, postrzegane całościowo są znakami fantazyjnymi, a więc mającymi zdolność odróżniającą (znaki dystynktywne).

UP odniósł się do argumentu Skarżącego, iż element FLON w porównywanych znakach jest elementem niedystynktywnym, posiadającym charakter opisowy, który używany jest do oznaczania produktów i usług związanych z tworzywami sztucznymi i PTFE i kojarzący się z nazwą TEFLON (która to jest zarejestrowanym znakiem towarowym). Urząd wskazał, iż w niniejszej sprawie porównaniu podlegają oznaczenia zawierające w warstwie słownej elementem FLON oraz PFLON, zatem powyższe nie ma istotnego znaczenia dla wyniku przedmiotowej sprawy. Urząd podtrzymał swoją ocenę w tym zakresie, iż element FLON nie posiada konkretnego znaczenia, stanowiąc przy tym element dystynktywny.

Organ wskazał dalej, że znak zgłoszony w warstwie fonetycznej składa się z oznaczenia 4FLON. Stanowi ono połączenie cyfry "4" oraz członu FLON. Oznaczenie to posiada 5 znaków w tym 1 cyfra i 4 litery [4-F-L-O-N], oraz 3 sylaby [czte-ry-flon]. Brzmienie zgłoszonego oznaczenia to "czteryflon". W rozbiciu na głoski to "cz'',"t","e","r",'y',"f,"l",’'o",''n" [9 głosek]. Zgłoszone oznaczenie z uwagi na zastosowane połączenie cyfry i liter można podzielić/odczytać też jako "4-FLON" [cztery-flon]. Natomiast znak wcześniejszy składa się z połączenia cyfry "3" oraz 5 liter stanowiących człon PFLON. Znak składa się z więc z 6 znaków tj. 1 cyfra i 5 liter [3-P-F-L-O-N], posiadając przy tym 2 sylaby [trzy-pflon]. Brzmienie omawianego oznaczenia to "trzypflon". W rozbiciu na głoski to "t","rz","y''p",,f’'l’'o''n’' [8 głosek]. Wcześniejsze oznaczenie ze względu na wskazaną w nim cyfrę, można również podzielić na dwa człony "3-PFLON" [trzy-pflon]. Biorąc pod uwagę powyższe, porównywanie oznaczenia w warstwie słownej różnią się od siebie w zakresie cyfry oraz jednej litery "P" a więc 4-F-L -O- N/ 3-P- F- L- O- N. Litera ta usytuowana jest na drugim miejscu w warstwie słownej wcześniejszego oznaczenia 3PFLON, stanowiąc początek jego drugiej sylaby [trzy-pflon]. Litera "P" z uwagi na jej umieszczenie przed literą "F" nie brzmi samodzielnie lecz łączy się z literą "F" tworząc jeden dźwięk "PF".

Odnosząc się do zastosowania cyfr w oznaczeniach, UP wskazał, iż zazwyczaj posiadają one funkcję ilościową, porządkową czy też oceniającą, posiadając przy tym obniżoną zdolność odróżniającą. W przedmiotowej sprawie w obu oznaczeniach cyfry zostały umieszczone na pierwszym miejscu w ich warstwie słownej. Są również liczbami kolejno występującymi po sobie [3,4]. Zatem zdaniem Urzędu w przedmiotowej sprawie

ich obecność nie nadaje warstwie słownej cech dystynktywnych stanowiąc jedynie element, ilościowy.

UP podniósł, że bez wątpienia powyższa analiza wykazuje, iż zarówno w znaku zgłoszonym jak i znaku wcześniejszym zbieżność występuje w zakresie członu FLON, który stanowi zarówno w znaku zgłoszonym jak i znaku wcześniejszym przeważający element. Należy to interpretować w ten sposób, że znak zgłoszony wykorzystuje 4 spośród 5 liter znaku wcześniejszego w wysoce podobnym układzie a więc połączeniu kolejno występującej po sobie cyfry wraz z elementem FLON. Porównywane oznaczenia, również pod względem werbalnym, w całościowym odbiorze tworzą znaczenia o podobnym wydźwięku fonetycznym za sprawą opisanych wspólnych elementów, a więc podobnej liczby liter i sylab. Konsument, co do zasady zwraca większą uwagę na początek znaku towarowego niż na jego zakończenie. Jednakże początkowe człony w porównywanych oznaczeniach a więc cyfry 3 i 4 posiadają znikomą zdolność odróżniającą, zatem domiunjącym elemetem w tym przypadku jest człon FLON, który w całości został incorporowany z części słownej znaku Wnoszącego sprzeciw a wiec PFLON. Urząd wskazał przy tym, iż część odbiorców pod wpływem warstwy koncepcyjnej znaków, może podzielić znaki na dwa człony "4" "FLON" oraz "3" "PFLON", akcent naturalnie będzie padał w obu przypadkach na cyfrę która to stanowi w obu oznaczeniach element niedystynktywny zatem to człon "FLON/PFLON" będzie tym na którym skupi się uwaga odbiorców. W tej sytuacji, wzmocnione zostaje niebezpieczeństwo pomylenia znaków.

Urząd uznał, że na gruncie warstwy fonetycznej podobieństwo pomiędzy tymi oznaczeniami należy ocenić jako wysokie.

Organ stwierdził następnie, że zgłoszone oznaczenie składa się z grafiki przedstawiającej sześciokąt z jednym bokiem wklęsłym. W sześciokącie tym zostały umieszczone dwa elementy w postaci linii zakończonych okręgami. Sześciokąt ten oraz umieszczone w nim linie są w kolorze ciemno-niebieskim, natomiast dwa małe okręgi w kolorze pomarańczowym. Natomiast warstwa słowna 4FLON, a więc cyfra "4" oraz cztery litery , składa się z 5 znaków i 3 sylab [czte-ry-flon]. Przedstawiona została w ten sposób, iż cyfra 4 jest w kolorze pomarańczowym natomiast element FLON zapisany dużymi literami, w kolorze ciemno-niebieskim. UP wskazał, iż grafika z uwagi na zastosowaną w niej przeważającą kolorystykę a więc kolor ciemno-niebieski, nawiązuje do elementu

słownego FLON zapisanego w tym samym kolorze. Sam jednak element graficzny nie jest niczym fantazyjnym, nawiązuje do figury geometrycznej jaką jest sześciokąt z umieszczonymi prostymi elementami w jego środku. Zatem nie jest w stanie odwrócić uwagi od dominującej w oznaczeniu warstwy słownej. Dodatkowo zastosowana w części słownej kolorystyka członu FLON w widoczny sposób go wyróżnia na tle pozostałych elmentów a więc cyfry 4 w pomarańczowym kolorze oraz małych pomarańczowych okręgów. Urząd nie zgodził się zatem z argumentem Skarżącego, iż zastosowana w zgłoszonym oznaczeniu grafika przywołuje wzór chemiczny. Zdaniem Urzędu powyżej opisany element graficzny w niczym nie przypomina wzoru chemicznego, nie przypomina też swoim wyglądem fantazyjnej litery "o", na co zwraca uwagę Skarżący. Zdaniem Urzędu jest to element przypominający prostą figurę geometryczną - sześciokąt- o jednym boku wklęsłym nie zaś owal czy okrąg do którego może nawiązywać właśnie litera "o". Zatem zdaniem Urzędu to warstwa słowna a więc 4FLON stanowi w znaku zgłoszonym element dominujący. Z uwagi na zastosowaną grę kolorystczną to człon FLON w zgłoszonym oznaczeniu jest bardziej widoczny. Również wymowa warstwy słownej a więc "czteryflon" skupia się na członie FLON, wynika to z faktu, iż pierwszy element w warstwie słownej, która podlega wymowie to cyfra, pełniąca w przedmiotowym oznaczeniu funkcję ilościową, porządkową czy też jak wskazał Zgaszający "stanowi coś na kształt znaku interpunkcyjnego". Zatem nie będzie ona posiadać zdolności odróżniającej. W związku z tym to człon FLON będzie elementem bardziej akcentowanym i zapamiętywanym przez odbiorców.

Natomiast odnośnie oznaczenia Wnoszącego sprzeciw a więc 3PFLON, ocenie podlega tylko jego warstwa słowna, na którą składa się cyfra "3" oraz pięć liter "P" "F" "L" "O" "N", stanowiących elemetnt PFLON. Oznaczenie jako całość posiada dwie sylaby [trzy-pflon]. Natomiast jego brzmienie to trzypflon/trzypeflon. Organ przy tym wskazał, iż w omawianym znaku pierwszy element to cyfra, która w przedmiotowym oznaczeniu może pełnić funkcję ilościową, porządkową na co również zwraca uwagę Wnoszący sprzeciw. Zatem dominującym elementem w omawianym znaku jest człon PFLON.

W ocenie Urzędu porównywane oznaczenia w warstwie wizualnej są do siebie wysoce podobne. Wynika to z faktu, iż porównywane oznaczenia w warstwie słownej składają się z podobnej ilości znaków, oraz ich rozmieszeniu. Znak zgłoszony składa się z 5 znaków [1 cyfra + 4 litery /4 FLON], natomiast znak Wnoszącego sprzeciw składa się

z 6 znaków [1 cyfra + 5 liter/3 PFLON]. W znaku zgłoszonym podobnie jak w znaku Wnoszącego sprzeciw został użyty element FLON wraz z umieszczoną przed nim cyfrą. Powoduje to, iż oznaczenie względem siebie wykazują wysokie podobieństwo.

W warstwie słownej oznaczenia te różnią się tylko 1 literą wobec wspólnych 4 liter i zastosowaniu bardzo podobnego ich zestawienia a więc połączenia cyfry z członem FLON. Podobieństwa tego nie zmienia fakt, iż w znaku zgłoszonym została zastosowana grafika, która to przedstawia prostą, niczym nie wyróżniającą się figurę geometryczną, stanowiąca w oznaczeniu element czysto ozdobny. Zatem grafika ta pomimo, iż jest ona barwna to nie eliminuje ona zachodzącego pomiędzy oznaczeniami podobieństwa. Wynika to właśnie z faktu, iż dla odbiorców priorytetowe znaczenie mają zbieżne cechy oznaczeń, w tym przypadku warstwa słowna a niewystępujące pomiędzy nimi różnice. Zatem Urząd uznał wysokie podobieństwo oznaczeń również na płaszczyźnie wizualnej.

W warstwie znaczeniowej, zdaniem organu oba znaki, dla polskiego odbiorcy w odniesieniu do porównywanych towarów i usług w klasach 1, 17, 40 i 42 posiadają charakter fantazyjny. Nie są wobec nich w żaden sposób opisowe, nie wskazują też bezpośrednio na żadną z ich cech. W związku z tym Urząd nie zgodził się ze Skarżącym, iż zawarty w oznaczeniu element FLON ma charakter opisowy i jest powszechnie używanym terminem w chemii do oznaczania politetrafluoroetylenu PTFE. Zdaniem organu Skarżący nie wykazał, iż samodzielnie występujące określenie FLON stanowi dla towarów z grupy tworzyw sztucznych oznaczenie opisowe. UP wskazał, że element ten w drodze pośredniego skojarzenia może nawiązywać do chronionej nazwy jaką jest TEFLON (na co głównie wskazuje Skarżący), jednak sam fakt nawiązania czy sugestii do chronionego oznaczenia nie powoduje, iż element ten staje się opisowy dla tworzyw sztucznych. Ogół społeczeństwa, pomimo średniego poziomu uwagi, nie rozpozna w członie FLON nawiązania do oznaczenia TEFLON. Dla tego kręgu odbiorców z uwagi na brak konkretnego znaczenia znaki te będą w całości fantazyjne.

Urząd potrzymał pogląd wyrażony w decyzji I instancji, że z uwagi na brak słownikowej definicji obu oznaczeń w ich warstwie słownej a więc 4FLON i 3PFLON porównanie w tym zakresie jest niemożliwe.

UP stwierdził dalej, że ryzyko konfuzji wśród konsumentów jest znaczne, albowiem analizowane znaki towarowe służą do oznaczania takich samych i jednorodzajowych towarów oraz komplementarnych usług oraz wykazują wysokie podobieństwo we

wszystkich płaszczyznach porównania. W ocenie Urzędu nawet podwyższona w przypadku specjalistów uwaga nabywców nie eliminuje ryzyka konfuzji, zwłaszcza że towary te są częściowo identyczne a częściowo bardzo podobne. Dlatego pojawienie się w obrocie znaku podobnego może sugerować, że znak ten jest tylko odmianą wcześniej zarejestrowanego znaku towarowego i pochodzi od tego samego przedsiębiorcy. Porównywane towary i usługi, do oznaczania których służą oba oznaczenia, z uwagi na ich identyczność i komplementarność oferowane są za pośrednictwem takich samych kanałów dystrybucji i nabywa się je w takich samych punktach sprzedaży, tj. sklepach branżowych ogólnobudowlanych oferujących produkty i półprodukty z tworzyw sztucznych, hurtowniach, co dodatkowo sprzyja powstawaniu pomyłek wśród odbiorców. Ponadto funkcją znaku towarowego nie jest wyłącznie pozwolenie konsumentowi na uniknięcie uznania, iż towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa, ale również zapewnienie możliwości rozpoznania, w interesie konsumenta, samych towarów.

Zdaniem organu, ocena przesłanek określonych w art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., została przeprowadzona prawidłowo. Zatem Urząd utrzymał zaskarżoną decyzję uznając wniesiony sprzeciw za zasadny w całości.

Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję UP z 21 kwietnia 2022 r., wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy Urzędowi do ponownego rozpoznania, oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 7, art. 77 § 4 i art. 80 poprzez:

a) zaniechanie ustalenia, że słowo teflon co najmniej od 1969 posiada utrwalone znaczenie w języku polskim oraz weszło do języka powszechnego na oznaczenie cechy osób lub rzeczy, powodującej, że nic do nich nie przywiera,

b) wadliwe ustalenie, wbrew faktom notoryjnym znanym organowi z urzędu, jako tożsamego kręgu odbiorców dla spornych towarów objętych klasą 17 i spornych usług objętych klasami 40 i 42,

c) wadliwe ustalenie, że sporne towary objęte klasą 17 i sporne usługi objęte klasami 40 i 42 są komplementarne względem siebie,

d) wadliwe ustalenie podobieństwa znaku zgłaszanego i przeciwnego, w szczególności uczynione w oparciu o niezrozumiałą metodologię, że znaki zgłaszany i przeciwny wykazują podobieństwo w warstwie fonetycznej,

e) bezpodstawne pozbawienie znaczenia elementu graficznego w badaniu warstwy wizualnej znaku zgłaszanego oraz wadliwe ustalenie, że element ten nie przypomina elementu wzoru chemicznego, w sytuacji gdy podobieństwo takie zachodzi,

f) wadliwe ustalenie, że końcówka FLON jest elementem fantazyjnym oraz nie posiada znaczenia w oznaczaniu towarów i usług dla klas 1, 17, 40 i 42 w efekcie bezpodstawne ustalenie wadliwe ustalenie istnienie podobieństwa znaku zgłaszanego oraz znaku przeciwnego,

g) wadliwe ustalenie podobieństwa znaku zgłaszanego i przeciwnego, w szczególności poprzez ustalenie, że końcówka FLON posiada znaczenie dystynktywne pomimo rejestracji 29 znaków towarowych dla klas 1, 17, 40 i 42 (w tym dla klasy 17 - wszystkie 29) w efekcie bezpodstawne ustalenie wadliwe ustalenie istnienie podobieństwa znaku zgłaszanego oraz znaku przeciwnego;

h) wadliwe ustalenie, że końcówka FLON nie posiada konkretnego znaczenia i stanowi element fantazyjny w sytuacji uprzedniego zarejestrowania 29 znaków towarowych dla klas 1, 17, 40 i 42 (w tym dla klasy 17 - wszystkie 29) oraz pominięcie wyjaśnień zgłaszającego, że człon FLON ma charakter opisowy, jest powszechnie stosowany w dziedzinie chemii na oznaczenie politetraflouroetylenu [PTFE] i nawiązuje do słowa teflon funkcjonującego od przeszło pół wieku w języku polskim, w efekcie wadliwe ustalenie istnienia podobieństwa znaku zgłaszanego oraz znaku przeciwnego,

2) art. 11 i art. 107 K.p.a., w związku z wymienionymi wyżej w punkcie 1 przepisami K.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie faktyczne decyzji,

3) art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., poprzez uznanie, ze pomiędzy znakami zgłoszonym oraz przeciwnym istnieje podobieństwo oraz ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem przeciwnym w sytuacji gdy obydwa znaki nie są identyczne i nie są do siebie podobne a ryzyko wprowadzenia w błąd przeciętnego odbiorcy wykazującego się przeciętną uwagą nie zachodzi.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że w sprawie zakończonej inną ostateczną decyzją która poddana została ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażonej w wyroku z 11 lipca 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 301/12 UP uznał, że produkty wykonane z tworzywa, tj. politetrafluoroetylenu (PTFE) są kierowane do wyspecjalizowanych odbiorców, którzy cechują się wyższym poziomem uwagi niż przeciętny konsument. Ocena ta, pomimo zarzutu skargi kasacyjnej, utrzymana została przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z 20 marca 2014 r., sygn. akt II GSK

2005/12). Dowodzi to, zdaniem Skarżącego, że problematyka towarów z tworzywa, tj. politetrafluoroetylenu (PTFE) objętego niniejszym postępowaniem nie jest obca stronie przeciwnej i stanowi fakt notoryjny znany organowi z urzędu. W niniejszym postępowaniu, odmienne stanowisko organu, nie jest wyjaśniane.

Skarżący podniósł następnie, że przy założeniu hipotetycznie, że produkty zgłoszone dla klasy 17 mogą być adresowane do profesjonalistów i konsumentów, to nie wiadomo jakiego rodzaju, z wyżej wymienionych dla klas 40 i 42 usługi, oferowane są konsumentom. Zdaniem Skarżącego, organ nie wskazał żadnych przykładów życia codziennego, gdzie konsumenci zamawialiby wytwarzanie dla nich składników termoplastycznych, czy w ogóle obrót takimi składnikami na użytek domowy, konsumencki lub przykładów jakiegoś domowego zastosowania takiego surowca albo przykładów zamawiania usług obróbki produktów wykonanych z politetrafluoroetylenu [PTFE]. Skarżący podniósł, że ogrom oferty wyrobów z tworzyw sztucznych powoduje, że przeciętny konsument nie jest zmuszony do wymyślania, konstruowania czy wytwarzania we własnym zakresie wyrobu z tworzywa sztucznego w tym PTFE, tylko poszukuje na rynku produktu gotowego do użycia i dokonuje jego zakupu za cenę, która, stanowi promil kosztu wytworzenia pojedynczego produktu. Z tych samych przyczyn nie istnieje rynek dla półproduktów wyrobów z PTFE czy tworzyw sztucznych na potrzeby domowe, które można byłoby poddawać jakiejkolwiek obróbce w warunkach domowych czy nawet zakładach usługowych. Wytworzenie produktu z tworzywa sztucznego w tym PTFE poprzedzają niezależnie od samych produktów kosztowne etapy, zaprojektowania, badania i wytworzenia narzędzi do produkcji. Dopiero finalnie powstaje produkt czy wcześniej jeszcze półprodukt. Koszty tych etapów zwracają się, oczywiście z nawiązką ale tylko w efekcie masowości produkcji i sprzedaży wytworzonych produktów. Oczywistym jest zatem, zdaniem Skarżącego, że rynku konsumenckiego dla takich usług nie ma. Podobnie jak nie ma go dla wytwarzania składników termoplastycznych na potrzeby konsumentów czy nawet na potrzeby małych profesjonalistów, jak również dla usług w klasie 42, dotyczących de facto fazy koncepcyjnej, badawczej przygotowawczej do powstawania wyrobów z tworzyw sztucznych.

Zdaniem Skarżącego, masowość produkcji powoduje, że adresatem spornych usług w klasach 40 i 42 nie jest nawet zwykły, profesjonalista, drobny wytwórca czy wykonawca robót. Także oni, podobnie jak konsument przebierając w olbrzymiej ofercie

poszukują produktu gotowego, spełniającego ich oczekiwania który mogą odsprzedać lub wykorzystać. Adresatem spornych usług są duże podmioty profesjonalne, odpowiednio zasobne, które stać na zaangażowanie znacznych środków finansowych i masowe zamówienia. To powoduje, że wbrew zaskarżonej decyzji adresat spornych usług objętych klasami 40 i 42, jest zdecydowanie różny, nie tylko od konsumenta ale nawet od zwykłego, przeciętnego profesjonalisty.

Zdaniem Skarżącego, między towarami w klasie 17 i usługami w klasach 40 i 42 nie zachodzi komplementarność, gdyż przy założeniu nawet, że produkty z klasy 17 byłyby kierowane m.in. do konsumentów, to usługi niewątpliwie nie są kierowane do takiego kręgu odbiorców i porównywane znaki nie są przeznaczone do sygnowania towarów wysoce podobnych i identycznych oraz usług komplementarnych względem nich.

Skarżący podniósł również, że nie jest wiadome na jakiej podstawie organ uznał, że badane znaki są znakami fantazyjnymi. Skarżący podniósł, że od lat w mowie potocznej na zbiorcze określenie rodzaju wszelkich patelni czy naczyń kuchennych pokrytych różnymi nieprzywierającymi powłokami używa się określeń "patelnia teflonowa", "naczynia teflonowe", przy czym nie używa się na oznaczenie patelni pokrytych tworzywem firmy DuPont dla którego zastrzeżony został renomowany znak towarowy Teflon. W świetle tego, jak również faktu, że prawie od 60 lat w słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego zdefiniowane jest słowo teflon, niezrozumiałe jest, zdaniem Skarżącego, stanowisko organu, wyrażane w zaskarżanej decyzji, że "Ogół społeczeństwa, pomimo średniego poziomu uwagi, nie rozpozna w członie FLON nawiązania do oznaczenia TEFLON. Dla tego kręgu odbiorców z uwagi na brak konkretnego znaczenia, znaki te będą w całości fantazyjne".

Skarżący dodał, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł, że końcówka FLON występuje w zgłoszonych w postępowaniu przed organem 29 znakach, zarejestrowanych w klasach 1, 17, 40 i 42, w tym wszystkie one posiadają rejestrację w klasie 17, co nie wywołało reakcji organu, która znalazłaby należyte odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym i prawnym skarżonej decyzji. Ustalenie organu, iż człon FLON jest elementem fantazyjnym, oderwanym całkowicie od słowa teflon nie zostało pomimo zarzutów we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w sposób należyty uzasadnione. Skoro bowiem miałby to być fantazyjny wytwór wyobraźni ludzkiej, to jak wytłumaczyć,

że aż w 29 przypadkach znaków zarejestrowanych w klasie 17, wyobraźnia uprawnionych podpowiada im użycie końcówki FLON. Zdaniem Skarżącego, powyższe pokazuje, że końcówka FLON nie posiada zdolności odróżniającej, niezależnie od tego czy sam człon FLON jako taki, posiada znaczenie słownikowe. Występowanie końcówki FLON w znakach zastrzeżonych dla towarów w klasie 17 nie może być przecież dziełem przypadku i obojętne.

Skarżący zakwestionował również dokonaną przez UP analizę porównawczą przedmiotowych znaków towarowych w warstwie fonetycznej oraz wizualnej.

W odpowiedzi na skargę UP podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie z 22 listopada 2022 r. stanowisko przedstawił Uczestnik wnosząc o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, jak również decyzja I instancji, nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

W przedmiotowej sprawie UP uznał za zasadny w całości sprzeciw wniesiony przez Uczestnika, wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego 4FLON dokonanego przez Skarżącego, dochodząc do wniosku, że w sprawie wystąpiła względna przeszkoda rejestracji znaku towarowego, o której mowa w art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p.

Zgodnie z tym przepisem, po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.

Powyższy przepis stanowi powtórzenie wcześniejszej regulacji zawartej w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., dlatego aktualne pozostają poglądy prawne orzecznictwa i doktryny odnoszące się do poprzednio obowiązującego art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Cyt. przepis stanowi względną przeszkodę udzielenia prawa ochronnego mającą na celu ochronę obrotu gospodarczego (w tym interesów uprawnionych przedsiębiorców) przed możliwością wywołania błędu co do pochodzenia towaru (usługi). Podstawową funkcją znaku towarowego jest funkcja oznaczenia pochodzenia towaru (usługi), czyli funkcja odróżniania. Znak wskazuje, że towar nim opatrzony pochodzi z przedsiębiorstwa osoby używającej tego znaku albo z innych przedsiębiorstw związanych z nim organizacyjnie, gospodarczo lub prawnie w sposób, który ma wpływ na powstanie lub zbyt towarów (usług) ze znakiem. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów (usług) do oznaczania których służą znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów (usług) implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z 16 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1671/08). Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie (tak m.in. /w:/ wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-106/03 P, Vedial v. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51).

Przy ocenie jednorodzajowości towarów/usług stosuje się różnorakie kryteria, takie jak przeznaczenie towarów (usług), zasadę działania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary (usługi), sposób działania, sposób sprzedaży (dystrybucji) towarów (usług), czas użytkowania, pomocniczo wygląd towarów.

Sąd stwierdza że organ dokonał prawidłowej oceny podobieństwa towarów z klasy 17 objętych zgłoszeniem w niniejszej sprawie: produkty i półprodukty wykonane z politetrafluoroetylenu (PTFE) oraz towarów objętych ochroną przeciwstawionego znaku

towarowego z klasy 1: nieprzetworzone tworzywa sztuczne, żywice syntetyczne wypełnione lub nie, nieprzetworzone fluorowane żywice polimerowe i z klasy 17: półprodukty wykonane z żywic syntetycznych, w szczególności płyty, taśmy, pręty, drążki, rury i węże, w szczególności elastyczne rurki i rękawy termokurczliwe, formowane lub wytłaczane; rury, przewody i części rur wykonane z żywic syntetycznych lub powlekane żywicami syntetycznymi, w szczególności proste długości rur, kolanka, trójniki i krzyżyki, redukcje, podkładki, gniazda przyrządów, miechy kompensacyjne i kompensatory, nurki, kołnierze; powłoki z żywic syntetycznych z części mechanicznych, w szczególności dla przemysłu chemicznego, lotniczego, elektrycznego, elektromechanicznego i laboratoryjnego; części uszczelniające, w szczególności fugi, taśmy do gwintów, folie, bity, tkaniny, tarcze, pierścienie, podkładki i kształtki wykonane z żywic syntetycznych.

UP prawidłowo uznał, że towary zgłoszone w klasie 17 mieszczą się w zakresie nieprzetworzonych tworzyw sztucznych chronionych znakiem wcześniejszym w klasie 1, w związku z czym towary te charakteryzuje wysokie podobieństwo, jak również, że towary zgłoszone w klasie 17 ze względu na ich ogólne ujęcie, są towarami tożsamymi z towarami z klasy 17 chronionymi w znaku wcześniejszym, stanowiącymi bardziej szczegółowy katalog półproduktów i produktów z tworzyw sztucznych. UP prawidłowo określił zróżnicowany krąg odbiorców porównywanych towarów, które kierowane są zarówno do odbiorców profesjonalnych, posiadających wysoką wiedzę fachową w dziedzinie tworzyw sztucznych, zakupujących je do dalszej obróbki czy też oferujących je do dalszej sprzedaży, jak również do konsumentów nabywających produkty z tworzyw sztucznych dla domowych potrzeb, nie posiadających często dostatecznie szerokiej wiedzy o podmiotach działających na rynku produktów z tworzyw sztucznych.

Powyższej oceny podobieństwa omawianych towarów z klasy 17 i 1 nie kwestionuje Skarżący, kwestia ta nie jest zatem sporna w sprawie.

Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że sprawa, rozpatrywana wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lipca 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 301/12, na którą powołuje się Skarżący w skardze, dotyczyła konkretnych towarów m.in. z klasy 17, nie można zatem uznać, że stanowisko UP wyrażone w tej sprawie dotyczyło wszystkich towarów z klasy 17, które UP powinien przyjąć również w niniejszej sprawie. W zaskarżonej decyzji, jak i w decyzji I instancji UP dokładnie wyjaśnił swoje stanowisko również w zakresie wskazania relewantnego kręgu odbiorców towarów z klasy 17 będących przedmiotem niniejszej sprawy, trudno zatem czynić zarzut organowi, że nie uwzględnił swojego stanowiska dotyczącego innych towarów z klasy 17 w innej sprawie.

Sporna w niniejszej sprawie jest natomiast dokonana przez UP ocena podobieństwa objętych zgłoszeniem usług z klasy 40: wytwarzanie na zamówienie składników termoplastycznych; obróbka produktów wykonanych z politetrafluoroetylenu (PTFE) i z klasy 42: projektowanie produktów przemysłowych; opracowywanie produktów; projektowanie produktów; doradztwo w zakresie opracowywania produktów; projektowanie i opracowywanie produktów przemysłowych; projektowanie i opracowywanie produktów inżynieryjnych; prace badawczo - rozwojowe w zakresie nowych produktów dla osób trzecich w dziedzinie tworzyw sztucznych z towarami objętych ochroną wcześniejszego znaku towarowego z klasy 17. Skarżący zakwestionował komplementarność powyższych usług i towarów, uznaną przez UP, jak również docelowy krąg odbiorców powyższych usług wskazany przez UP, uznając, że odbiorcami tych usług są wyłącznie duże podmioty profesjonalne odpowiednio zasobne, które stać na zaangażowanie znacznych środków finansowych na masowe zamówienia.

Odnosząc się do stanowiska Skarżącego w powyższej kwestii, nie można zakwestionować, że odbiorcami omawianych usług z klasy 40 i 42 są m.in wskazane przez Skarżącego podmioty – duże podmioty profesjonalne odpowiednio zasobne, które stać na zaangażowanie znacznych środków finansowych na masowe zamówienia. W ocenie Sądu, nie można jednak przyjąć, że odbiorcami tych usług nie mogą być w żadnym wypadku mniejsze podmioty profesjonalnie działające w branży tworzyw sztucznych, czy też, jak wskazał UP w odpowiedzi na skargę osoby prywatne zamawiające na potrzeby np. budowy bądź remontu domu, usługi wytwarzania towarów z klasy 17. Dlatego też zdaniem Sądu, również w zakresie powyższych usług prawidłowa jest ocena UP dotycząca określenia kręgu ich odbiorców. UP zatem właściwie wskazał, że krąg odbiorców porównywanych towarów i usług jest zróżnicowany i obejmuje zarówno odbiorców profesjonalnych, posiadających wysoką wiedzę fachową w dziedzinie tworzyw sztucznych, zakupujących je do dalszej obróbki czy też oferujących je do dalszej sprzedaży, jak również do konsumentów nabywających produkty z tworzyw sztucznych dla domowych potrzeb, nie posiadających często dostatecznie szerokiej wiedzy o podmiotach działających na rynku produktów z tworzyw sztucznych, których

jednak poziom uwagi będzie wyższy w związku ze specjalistycznym charakterem omawianych usług.

Sąd zgadza się również ze stanowiskiem UP, że usługi z klasy 40 i 42 objęte zgłoszeniem są komplementarne względem towarów z klasy 17 objętych ochroną wcześniejszego znaku towarowego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że usługi wytwarzania na zamówienie składników termoplastycznych, jak i obróbka produktów wykonanych z politetrafluoroetylenu (PTFE), są nieodzowne lub przynajmniej istotne do wytworzenia towarów chronionych znakiem wcześniejszym w klasie 17, takie natomiast usługi jak: projektowanie produktów przemysłowych, opracowywanie produktów, projektowanie produktów, doradztwo w zakresie opracowywania produktów, projektowanie i opracowywanie produktów przemysłowych, projektowanie i opracowywanie produktów inżynieryjnych, niewątpliwie mogą dotyczyć towarów chronionych znakiem wcześniejszym w klasie 17, stanowiąc istotny etap poprzedzający ich wytworzenie, zaś prace badawczo - rozwojowe w zakresie nowych produktów dla osób trzecich w dziedzinie tworzyw sztucznych, wprost dotyczą tych towarów.

W związku z powyższym, Sąd stwierdza, że UP dokonał prawidłowej analizy porównawczej towarów i usług, do których oznaczania przeznaczone są porównywane znaki towarowe, co prowadzi do wniosku, że nieuzasadnione są zarzuty skargi w tym zakresie dotyczące naruszenia przez organ art. 7, art. 77 § 4 i art. 80 K.p.a.

W ocenie Sądu, UP dokonał również prawidłowej analizy porównawczej samych oznaczeń – spornego, słowno-graficznego znaku 4FLON i przeciwstawionego, słownego znaku 3PFLON.

Skarżący przede wszystkim zakwestionował stanowisko UP co do fantazyjnego charakteru porównywanych znaków towarowych oraz dominującego charakteru słownego elementu 4FLON w spornym znaku towarowym oraz elementu 3PFLON w znaku przeciwstawionym. Ponadto, zdaniem Skarżącego, wspólny element dla obu znaków FLON ma charakter opisowy, nie ma więc zdolności odróżniającej.

Odnosząc się do powyższych kwestii, podkreślenia wymaga, na co wskazał UP w zaskarżonej decyzji, że wspólny dla obu znaków towarowych element FLON nie posiada konkretnego znaczenia w języku polskim, czy też w innym języku. Wykluczony jest w związku z tym opisowy charakter tego elementu słownego. Pojęcie na które powołuje się Skarżący zdefiniowane w słowniku języka polskiego pod red. W.

Doroszewskiego, to nie pojęcie "FLON", lecz pojęcie "TEFLON". Skarżący podkreśla w swojej argumentacji, że element słowny FLON nawiązuje do pojęcia TEFLON, co zdaniem Skarżącego potwierdza 29 znaków towarowych zarejestrowanych w klasie 17 zawierających słowny element FLON. Należy jednak zauważyć, że również ta argumentacja Skarżącego potwierdza fakt, że słownego elementu FLON nie można uznać za opisowy, skoro dopiero poprze skojarzenie można go powiązać z pojęciem TEFLON posiadającym konkretne znaczenie słownikowe. Za opisowy można uznać taki element znaku towarowego, który w swej treści w sposób bezpośredni, nie poprzez pośrednie skojarzenie, nawiązuje np. do cechy, składu, czy też przeznaczenia towarów, do których oznaczania przeznaczony jest ten znak towarowy. Takiej informacji nie zawiera, element FLON, który nie uzyskuje konkretnego znaczenia poprzez nawiązanie do pojęcia TEFLON, jak i poprzez występowanie w 29 znakach towarowych zarejestrowanych w klasie 17. Ta ostatnia okoliczność może co najwyżej wpłynąć na osłabienie zdolności odróżniającej tego elementu, nie pozbawiając go jednak całkowicie dystynktywności jako elementu fantazyjnego w stosunku do towarów i usług dla których przeznaczone są porównywane znaki towarowe. Zauważenia również wymaga, że podkreślane przez Skarżącego nawiązanie elementu FLON do pojęcia TELFON, mogłoby wskazywać na koncepcyjne podobieństwo porównywanych oznaczeń, co raczej wzmacniałoby argumentację organu o podobieństwie tych znaków towarowych.

Z tych względów należy zgodzić się z UP, że całościowo rozpatrywane: sporny znak towarowego 4FLON oraz przeciwstawiony znak towarowy 3PFLON, są fantazyjnymi znakami towarowymi w stosunku do towarów z klasy 1 i 17 oraz w stosunku do usług z klasy 41 i 42. Nie można też w związku z tym nie zgodzić się z UP, że słowny element 4FLON w spornym znaku towarowym oraz 3PFLON jako cały przeciwstawiony znak towarowy, mają dominujący charakter.

Sąd stwierdza, że UP doszedł do prawidłowego wniosku o podobieństwie porównywanych znaków towarowych w warstwie fonetycznej. Pomimo, podkreślanego przez Skarżącego wykorzystania w 9 głoskowym znaku zgłoszonym 4 z 8 głosek w znaku przeciwstawionym oraz faktu, że znak zgłoszony to wyrażenie trzysylabowe, a przeciwstawiony – dwusylabowe, występuje jednak zbieżność werbalna w zakresie elementu FLON. Organ właściwie wskazał, że umieszczone na początku znaków cyfry 4 i 3, słyszane – jak słusznie wskazuje Skarżący – jako słowa cztery i trzy, stanowią jedynie

element ilościowy, nie stanowią zatem elementu dystynktywnego. Ponadto, rację ma organ wskazując, że litera "P" z uwagi na jej umieszczenie przed literą "F" nie brzmi samodzielnie lecz łączy się z literą "F" tworząc jeden dźwięk "PF". Dlatego Sąd zgadza się z organem, że słyszalny, wspólny dla obu znaków towarowych element FLON, wpływa na ich podobieństwo w warstwie fonetycznej, pomimo występującej w znaku przeciwstawionym dodatkowej litery "P", jednak mało słyszalnej oraz słyszalnych lecz niedystynktywnych różnych słów cztery i trzy.

Sąd stwierdza także, że UP doszedł do prawidłowego wniosku o podobieństwie porównywanych znaków towarowych w warstwie wizualnej. Sąd zgadza się ze stanowiskiem UP, że element graficzny, nawiązujący do figury geometrycznej jaką jest sześciokąt z umieszczonymi prostymi elementami w jego środku i nie przypominający – wbrew twierdzeniu Skarżącego – wzoru chemicznego, nie jest w stanie odwrócić uwagi od dominującej w spornym oznaczeniu warstwy słownej – 4FLON. Ponadto organ słusznie wskazał, że grafika w znaku zgłoszonym z uwagi na zastosowaną w niej przeważającą kolorystykę a więc kolor ciemno-niebieski, nawiązuje do elementu słownego FLON zapisanego w tym samym kolorze. Sprawia to, że wspólny dla obu znaków towarowych słowny element FLON jest w znaku spornym bardziej wyszczególniony, a więc widoczny. W porównaniu więc do przeciwstawionego, słownego znaku towarowego 3PFLON, w warstwie wizualnej złożonego z sześciu elementów, dominujący słowny element 4FLON spornego znaku towarowego, złożony z pięciu elementów, jest zbieżny w zakresie czterech elementów FLON, podkreślonych grafiką w znaku spornym. Jak też wskazano powyżej umieszczone na początku słownych elementów cyfry 4 w spornym znaku towarowym i 3 w przeciwstawionym znaku towarowym, stanowią jedynie element ilościowy, nie mający zatem znaczenia dystynktywnego. Prowadzi to do wniosku, do którego doszedł UP, o wysokim podobieństwie porównywanych znaków towarowych w warstwie wizualnej.

Sąd stwierdza, że ze względu na omówiony wcześniej brak słownikowego znaczenia zgłoszonego i przeciwstawionego znaku towarowego, UP słusznie uznał, że niemożliwe jest porównywanie tych oznaczeń w warstwie znaczeniowej.

Z tych względów za niezasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenie przez organ przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 4, art. 80 K.p.a., w zakresie ustaleń faktycznych organu, na podstawie których UP uznał podobieństwo porównywanych

oznaczeń w warstwie fonetycznej i wizualnej. W ocenie Sądu UP przeprowadził wnikliwą analizę podobieństwa porównywanych znaków rozpatrując ich elementy podobne oraz różnice i na tej podstawie doszedł do prawidłowego wniosku, że różnice w porównywanych znakach nie wyeliminowały podobieństwa tych znaków.

W konsekwencji powyższych wniosków, Sąd stwierdza, że organ prawidłowo również ocenił w niniejszej sprawie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia towarów i usług oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym. Ryzyko to wynika z faktu, że porównywane znaki są podobne, przeznaczone są do oznaczania towarów podobnych i identycznych oraz usług komplementarnych z towarami z klasy 17, skierowanych do tego samego kręgu odbiorców. Podkreślenia wymaga, że prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy, których poziom uwagi, jak prawidłowo w niniejszej sprawie uznał UP, jest na poziomie wysokim, mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości podkreśla się, iż istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców podlega całościowej ocenie, przy uwzględnieniu wszystkich czynników istotnych w danym przypadku ( wyrok z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL oraz wyrok z dnia 22 czerwca 2000 r. w sprawie C-425/98 Marca Mode). Całościową ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego podobieństwa spornych znaków, należy zatem oprzeć na wywieranym przez nie całościowym wrażeniu, przy uwzględnieniu w szczególności ich elementów odróżniających i dominujących. Przeciętny konsument postrzega zwykle znak towarowy jako całość i nie dokonuje analizy jego poszczególnych detali.

Z tych względów Sąd zgadza się z UP, że pojawienie się w obrocie zgłoszonego znaku bardzo podobnego do oznaczenia, które charakteryzuje już jeden podmiot na

rynku, może sugerować, że jest to odmiana znaku wcześniejszego i pochodzi on od tego samego podmiotu gospodarczego.

W tym stanie rzeczy UP prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie zostały spełnione kumulatywnie przesłanki z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., i uznał sprzeciw oparty na tej przesłance w całości, co oznacza, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP tego przepisu.

Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP przepisów postępowania – art. 7, art. 11, art. 77 § 4, art. 80 i art. 107 K.p.a. W ocenie Sądu, organ, jak to zostało wyjaśnione powyżej, prawidłowo uznał podobieństwo i identyczność towarów oraz komplementarność usług dla których dedykowane są porównywane znaki towarowe, kolizyjne podobieństwo porównywanych znaków w płaszczyznach porównawczych fonetycznej oraz wizualnej i w konsekwencji wystąpienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. UP dokładnie wyjaśnił okoliczności faktyczne niniejszej sprawy wyczerpująco analizując cały materiał dowodowy sprawy dokonując ww. ustaleń na podstawie całokształtu materiału dowodowego. W konsekwencji organ nie naruszył zasad prowadzenia postępowania administracyjnego obowiązujących w postępowaniu sprzeciwowym, co znajduje też swój wyraz w szczegółowym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 K.p.a.

W tym stanie rzeczy, ponieważ Sąd nie stwierdził naruszenia przez UP przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, uznając skargę za niezasadną, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł jak w sentencji.