Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 318/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 53 § 2, 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.),, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. D. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. - Obszar [...]. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą nr 399/LXIII/06 z dnia 29 marca 2006 r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591; z 2002 r. Nr 23, póz. 220, Nr 62, póz. 558, Nr 113, póz. 984, Nr 153, póz. 1271, Nr 214, póz. 1806; z 2003 r. Nr 80, póz. 717, Nr 162, póz. 1568; z 2004 r. Nr 102, póz. 1055, Nr 116, póz. 1203; z 2005 r. Nr 172, póz. 1441, Nr 175, póz. 1457; z 2006 r. Nr 17, póz. 128), art. 7 ust. l i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, póz. 1266; Nr 49, póz. 464; z 2005 r. Nr 175, póz. 1462) oraz art. 20 ust. l ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, późn. 717; z 2004 r. Nr 6, póz. 41, Nr 141, póz. 1492; z 2005 Nr 113, póz. 954; Nr 130, poz.1087), zgodnie z uchwałą Nr 107/XXI/03 Rady Miejskiej Łomży z dnia 29 października 2003 roku Rada Miejska Łomży ustanowiła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta Łomży – OBSZAR P 9A.

Pismem z dnia 28.09.2006r. Pani M. D. wezwała Radę Miasta Ł. do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to wpłynęło do tegoż organu w dniu 22.09.2006 r.

Działając na podstawie przepisu art.101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, pani M. D. jako właścicielka nieruchomości na terenie objętym ustaleniami planu, wniosła w dniu 23.03.2007 r. (data stempla pocztowego), po uprzednim wezwaniu Rady Miasta Ł. do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego, skargę na ww. uchwałę w sprawie zagospodarowania przestrzennego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W skardze z dnia 21.03.2007 r. skarżąca zarzuciła to, że plan przyjęty w zaskarżonej uchwale narusza jej prawo własności. W opinii skarżącej miasto planując drogę wewnętrzną nie na komunalnym gruncie oraz wskazując ciągi spacerowo – rowerowe jako cel publiczny przekroczyło ustawy szczegółowe. Nie informując o środkach odwoławczych i terminach przekroczyło prawo skarżącej do obrony.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w piśmie z 20.04.2007r. wskazała, że działki stanowiące własność M. D. (nr ewid. [...]) położone są na terenach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Ł. - Obszar P9a zatwierdzonym uchwałą Nr 399/LXIII/06 Rady Miejskiej Łomży z dnia 29 marca 2006r.

W opinii Rady Miejskiej ustalenia w zakresie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu zawarte w planie miejscowym są kontynuacją długoletniej polityki planistycznej miasta Ł. i wynikiem przyjętych wcześniej założeń, zawartych w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego z 1988 roku oraz w Studium uwarunkowań i kierunków polityki przestrzennej miasta Ł. z 2000 roku. Działki stanowiące własność M. D. położone są na terenach oznaczonych w obowiązującym planie miejscowym symbolem CPW oraz U-4. Dla terenu oznaczonego symbolem CPW ustala się jako funkcję podstawową: ciąg pieszo-rowerowy z drogą wewnętrzną. Dopuszcza się jako funkcje uzupełniające realizację: infrastruktury technicznej, urządzeń pomocniczych związanych z prowadzeniem, organizacją i obsługą miejsc parkingowych, zieleni towarzyszącej oraz elementów małej architektury i urządzeń rekreacyjnych. Dla terenu U-4 ustala się jako funkcję podstawową usługi nieuciążliwe z zakresu użyteczności publicznej, handlu, administracji, gastronomii, edukacji, kultury, finansów i medycyny. Dopuszcza się jako funkcje uzupełniające realizację: garaży, miejsc postojowych, infrastruktury technicznej, dojść i dojazdów oraz małej architektury.

Zgodnie z polityką przestrzenną miasta określoną w Studium uwarunkowań i kierunków polityki przestrzennej miasta Ł. uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej Ł. z dnia [...] października 2000r. wraz ze zmianami zatwierdzonymi Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej Ł. z dnia [...] października 2006r, obszar ten jest położony w strefie miejskiej III obszar 3 zespół 1.3, gdzie przewidziana jest realizacja ciągu pieszo-jezdnego, w tym ścieżek rowerowych i systemu zieleni rekreacyjnej. Ponadto w §40 Studium uwarunkowań i kierunków polityki przestrzennej miasta Łomża na teren określony jako Obszar P9a, obejmujący m.in. działki M. D., nałożony został obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego tereny przeznaczone pod zieleń ogólnomiejską urządzoną z towarzyszeniem zabudowy usługowo-rekreacyjnej z zaleceniem :

a) zapewnienia powiązań pieszych i pieszo-jezdnych terenów zurbanizowanych z laskiem i groblą J.,

b) zapewnienie powiązań przyrodniczych z doliną N..

Zgodnie z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków polityki przestrzennej miasta Ł. podjęta została Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej Ł. z dnia [...] października 2003r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. - Obszar P9a. W uchwale intencyjnej wskazany jest zakres ustaleń planu, który obejmuje m.in. granice terenów rekreacyjno-wypoczynkowych. Zachowano więc zgodność ustaleń planu z ustaleniami Studium.

Rada Miejska wskazała, że Pani M. D. brała czynny udział w procedurze opracowania miejscowego planu na zasadach określonych w art.17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz.717 z późniejszymi zmianami):

1) Pani M. D. została imiennie zawiadomiona (zwrotne potwierdzenie odbioru z dn. 22.11.2003r.) o podjęciu Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej Ł. z dn. [...].10.2003r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. - Obszar P9a oraz o terminie składania wniosków do planu.

2) W dniu 12.12.2003r. Pani D. złożyła wniosek o przeznaczenie jej działek pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, który został rozpatrzony Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] stycznia 2004r. W zarządzeniu postanawia się rozważyć możliwość uwzględnienia wniosku pani D. na etapie sporządzania projektu planu, o ile nie będzie to kolidowało z docelowymi rozwiązaniami przyjętymi w projekcie planu i z polityką przestrzenną miasta określoną w Studium. Wszystkie wnioski przekazano projektantowi planu.

3) Pani M. D. została zawiadomiona (zwrotne potwierdzenie odbioru z dn. 15.11.2005r.) o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu oraz o dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie planu zagospodarowania rozwiązaniami.

4) W dniu 01.12.2005r. Pani D. brała udział w dyskusji publicznej nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie miejscowego planu przestrzennego.

5) W dniu 20.12.2005r. M. D. złożyła uwagę do projektu planu.

6) Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...].01.2006 r. rozpatrzono uwagi złożone do projektu planu. Postanowiono nie uwzględnić uwagi Pani M. D., która wnosiła o ustalenie przeznaczenia na cele mieszkalno - usługowe - handlowe całego terenu działek stanowiących jej własność. Uwzględnienie uwagi uniemożliwiłoby realizację celów publicznych - budowę ciągu pieszo - rowerowego (bulwaru miejskiego) od ul. S. do Grobli J., dla którego opracowywano 3 plany miejscowe

7) W dniu 29 marca 2006r. Rada Miejska Łomży Uchwałą Nr 399/1X111/06 uchwaliła miejscowy plan, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu. Uwaga skarżącej została odrzucona w całości

M. D. w piśmie z dnia 19.01.2006 r. zwróciła się do Rady Miejskiej Ł. o ponowne przeanalizowanie przeznaczenia jej działek w miejscowym planie. Wystąpienie to oraz uwaga złożona do projektu planu zostały przedstawione i przedyskutowane na posiedzeniach Komisji Rozwoju i Zagospodarowania Przestrzennego w dniach 20 lutego 2006r. i 28.03.2006r. Komisja Rozwoju i Zagospodarowania Przestrzennego opowiedziała się za nieuwzględnieniem uwagi wniesionej do planu przez M. D.

Zdaniem Rady Miast Ł. Skarżąca nie wykazała, aby zaskarżona uchwała podjęta została z naruszeniem prawa. W tych okolicznościach Rada Miejskiej Ł. wniosła o oddalenie skargi.

W kolejnym piśmie procesowym z dnia 9.05.2007 r. skarżąca podtrzymała skargę na przedmiotową uchwałę. Jednocześnie zarzuciła, iż:

- plan wprowadzony był w życie w terminie krótszym niż 30 dni ( opublikowano w Dz. Urz. z 8 maja 2006 – wejście w życie 9 maja 2006r.),

- plan sporządzono na nieaktualnej mapie,

- pominięto rozstrzygnięcie uwag do planu wobec nieruchomości [...], bowiem załącznik do Zarządzenia Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006r. w uzasadnieniu rozstrzygnięcia bierze pod uwagę wyłącznie działki skarżącej o nr ewid. [...].

- również Rada Miasta pozbawiła rozstrzygnięcia uwag do projektu planu w stosunku do działki [...]. Z pisma Rady Miasta nr [...] z dnia 22.04.2006r. wynika, że tylko działki [...] objęte zostały miejscowym planem zagospodarowania zatwierdzonym zaskarżoną uchwałą z dnia 29.03.2006 r.

- nie otrzymała wyjaśnienia jak należy rozumieć zapisy w planie dotyczące działki o nr ewid. [...], położonej na terenie U-4. Jest to działka o powierzchni 285m kw., gdy tymczasem dla tego terenu plan przewiduje w rozdziale 5 par. 35 pkt 11 i 12 przeprowadzenie przekształceń własnościowych oraz wydzielenie działek budowlanych o powierzchni minimum 600 m kw.

W odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 9.05.2007 r. Rada Miejska Ł. podtrzymała swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 20.04.2007 r. i uważa skargę za nieuzasadnioną. Odnosząc się do treści pisma procesowego skarżącej z dnia 09.05.2007 r. podkreślono, iż nie jest prawdą, że Rada Miejska Ł. nie uwzględniła działki o numerze geodezyjnym [...] w rozstrzygnięciu uwag do planu. Załącznik Nr 2 do skarżonej Uchwały Nr 399/LXIII/06 Rady Miejskiej Łomży z dnia 29 marca 2006r., rozstrzygający o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu wyraźnie wskazuje wszystkie trzy działki o numerach ewidencyjnych [...]. Pominięcie działki [...] o powierzchni 123 m2 w Zarządzeniu Nr [...] Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] stycznia 2006r. i w piśmie z dnia 20.04.2007r. było oczywistą pomyłką i wynikało z niedopatrzenia, jednak nie jest dowodem na to, że działka ta nie jest objęta planem. W odniesieniu do zarzutu nieaktualności mapy, na której sporządzono plan, należy podkreślić, że na całym obszarze planu nie powstały żadne nowe działki geodezyjne. Zmiana przebiegu kanału ciepłowniczego nie ma wpływu na ustalenia planu. Nadal znajduje się on na terenach ogólnodostępnych, przeznaczonych pod realizację parkingu obsługującego tereny ciągów pieszych i pieszo-rowerowych.

Wielokrotnie podczas wyłożenia planu, dyskusji publicznej oraz wizyt M. D. w Urzędzie Miejskim w Ł. udzielane jej były wyjaśnienia dotyczące zapisów w przedmiotowym planie miejscowym dla terenu U-4

Rada Miasta Ł. podtrzymała wniosek o oddalenie skargi M. D.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach w których ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia będących przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Skargę taką wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż szczególne przesłanki dopuszczalności zaskarżenia zawiera art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z tym artykułem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Ust. 3 tegoż artykułu wskazuje natomiast, iż w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.

Należy zwrócić uwagę na to, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07. Zatem uchwała podjęta przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może być zaskarżona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Jak wynika z akt organu, M. D. wezwała Radę Miasta Ł. do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 21.09.2007 r., które wpłynęło do tegoż organu w dniu 22.09.2006 r. Pismo skarżąca określiła wyraźnie jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, powołując się wprost na art. 101 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnymi. W treści zaś wskazała wyraźnie na to, że przeznaczenie działek będących jej własnością określone w planie zagospodarowania przestrzennego jako ciąg pieszo – rowerowy oraz teren zabudowy usług nieuciążliwych ogranicza możliwość dysponowania przez skarżącą jej własnością. Wskazała ponadto, że uchwalenie takiego planu zagospodarowania przestrzennego jest niewątpliwie naruszeniem prawa własności oraz przepisów prawa budowlanego i ustawy o gospodarce nieruchomościami. Mając na uwadze powyższe można dojść do wniosku, iż skarżąca składała przedmiotowe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w następstwie przekonania o działaniu Rady Miasta z naruszeniem wspomnianych przepisów prawa.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, którą to odpowiedź doręczono skarżącej w dniu 2.10.2006 r., zastępca Prezydenta Miasta Ł. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. w dniu 28.09.2006 r. stwierdził brak podstaw do zmiany uchwały w przedmiocie ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Ł. – OBSZAR P 9A.

Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sporządzona została w dniu 21.03.2007 r. Została zaś wniesiona do tego Sądu w dniu 23.03.2007 r. (data stempla pocztowego).

Oprócz wezwania do naruszenia prawa z dnia 21.09.2006 r., skarżąca wnosiła jeszcze kolejne pisma, w tym z dnia 7.12.2006 r., z dnia 11.12.2006 r. oraz z dnia 12.02.2007 r. Wyżej wymienione pisma, nie mają jednak znaczenia z punktu widzenia rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie. W tym przypadku w odniesieniu do terminu do wniesienia skargi decydujące znaczenie miał moment wniesienia do organu żądania do usunięcia naruszenia prawa oraz odpowiedź organu zawarta w piśmie doręczonym skarżącej w dniu 2.10.2006 r.

Należy bowiem przyjąć, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie; następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu. Takie też stanowisko przyjął Wojewódzki Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 21.04.2006r. sygn. akt SA/Bk 67/06 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24.06.2002, sygn. akt OSA 2/02 (ONSA 2003, nr 1, poz. 2).

W konsekwencji skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.).