Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 153/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Protokolant Katarzyna Orzoł, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2007 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł ( słownie: [...]złotych [...] groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.– w dalszej części określanego słowem "Kolegium" – stwierdziło, że odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie określenia "A" S.A. z siedzibą w K., przy ul. [...] wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2001 r. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia, określonym w art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005 r. z późn. zm. ). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że w/w decyzja Burmistrza Miasta i Gminy C. została doręczona podatniczce w dniu [...] r., natomiast odwołanie od tej decyzji zostało wniesione do Kolegium w dniu [...] r. tj. po upływie 14 – dniowego terminu określonego do jego wniesienia.

Na postanowienia Kolegium "A" S.A. działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 223 § 2 w związku z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, iż odwołanie zostało wniesione po upływie 14 – dniowego terminu. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż decyzja z dnia [...] r. Burmistrza Miasta i Gminy C. doręczona została w dniu [...] r. Doręczenie decyzji skarżącej potwierdza informacja na decyzji "otrzymują – "A" S.A.", a także dane adresata na kopercie. W postępowaniu podatkowym skarżąca była reprezentowana jednak przez pełnomocnika, który pełnomocnictwo w organie podatkowym złożył w dniu [...] r. Skarżąca przekazała pełnomocnikowi w/w decyzję w dniu [...]r., a zatem złożenie w dniu [...] r. odwołania nastąpiło z zachowaniem terminu do jego wniesienia, gdyż termin ten liczy się od dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony, a nie stronie postępowania.

Pełnomocnik wniósł o:

1) uchylenie zaskarżonego postanowienia,

2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych lub według przedłożonego zestawienia poniesionych kosztów.

Kolegium, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu objętego skargą postanowienia. Dodatkowo organ wskazał, iż odwołanie podatniczki nadane zostało przez pełnomocnika za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu [...] r., a nie jak twierdzi pełnomocnik w dniu [...] r., a ponadto, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi podatniczki do rąk osoby uprawnionej do odbioru przesyłki. Kolegium zaznaczyło, że to pełnomocnik jako adres do doręczeń wskazał "A" S.A. w K., przy ul. [...] i że cała dotychczasowa korespondencja kierowana była na w/w adres, a odbierała ją osoba upoważniona do odbioru przesyłki tj. B. W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje.

Skarga jest zasadna, a zarzuty w niej zawarte zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności, a więc zgodności działań administracji z obowiązującym prawem.

W sytuacji, gdy sąd administracyjny stwierdzi, iż wydana decyzja narusza prawo, to zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) uchyla decyzję w części lub całości. Uchylenie decyzji następuje w przypadku gdy, doszło do naruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem Sądu, postanowienie organu odwoławczego zawiera uchybienia, które uzasadniają wyeliminowanie go z obrotu prawnego.

Kwestię sporną w rozpatrywanej sprawie stanowi zagadnienie wniesienia odwołania po upływie czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, z czym nie zgadzał się pełnomocnik skarżącej Spółki, podnosząc, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy C. w sprawie określenia skarżącej wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2001 r. została doręczona stronie, zamiast reprezentującemu ją pełnomocnikowi, a skoro tak to organ naruszył art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 145 § 2 tej Ordynacji.

Stan faktyczny sprawy, nie budzi – w ocenie Sądu – wątpliwości i wynika z dołączonego do akt administracyjnych sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki, a także daty zamieszczonej na kopercie nadania odwołanie w placówce pocztowej. Z dokumentów tych wynika, że sporna decyzja została doręczona na adres "A" S.A. [...] – [...] K., ul. [...]" w dniu [...] r., a odebrana przez osobę upoważnioną do odbioru poczty B. W.. Jak słusznie wskazał pełnomocnik z rozdzielnia jej doręczenia wynika, że otrzymuje ją "A" S.A. Nie budzi także wątpliwości fakt, że "A" S.A. w postępowaniu przed organem pierwszej instancji reprezentowana była przez radcę prawnego M. H., który uwierzytelnione pełnomocnictwo do działania w imieniu Spółki przedłożył organowi podatkowemu w dniu [...] r. Decyzja w sprawie określenia zobowiązania została natomiast wydana w dniu [...] r. i jak już wskazano skierowana i doręczona bezpośrednio do strony postępowania tj. "A" S.A.

Oceniając tak ustalony stan faktyczny należy wskazać na uregulowanie zawarte w treści art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym "Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi". W ocenie Kolegium decyzja została doręczona pełnomocnikowi, gdyż ten ostatni wskazał do doręczeń adres Spółki. Twierdzenia tego nie da się pogodzić z zacytowanym przepisem, gdyż umieszczenie na kopercie samego adresu – bez wskazania pełnomocnika – nie czyni zadość wymaganiom z niego wynikającym. Doręczenie bowiem osobie fizycznej przesyłki – a taką jest pełnomocnik – wymaga oprócz adresu także wskazania danych umożliwiających jej identyfikację tj. imienia i nazwiska, a także oznaczenia, że ta osoba jest pełnomocnikiem, skoro przepis jednoznacznie formułuje zasadę, że pisma "doręcza się pełnomocnikowi". W niniejszej sprawie doręczenie decyzji pierwszo – instancyjnej na adres siedziby Spółki było doręczeniem jej stronie, a to przesadza o tym, że organ naruszył przepis art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej.

Skład orzekający w niniejszej sprawie nie ma żadnych wątpliwości, że doręczenie decyzji stronie – w przypadku, gdy ustanowiła ona pełnomocnika – nie ma żadnego znaczenia procesowego, a więc Kolegium oceniając wniesione przez pełnomocnika odwołanie, po stwierdzeniu, że decyzja nie została mu doręczona, nie powinno stwierdzać uchybienia terminowi do jego wniesienia, gdyż tak naprawdę nie było w stanie – poza twierdzeniem samego pełnomocnika – stwierdzić kiedy pełnomocnik tę decyzję otrzymał. Należy bowiem zauważyć, że sposób doręczania pism reguluje treść art. 144 Ordynacji podatkowej i obejmuje on doręczenie za pokwitowaniem pism przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby. Wynikający z zacytowanego przepisu katalog sposobów doręczeń pism, nie przewiduje doręczenia pisma pełnomocnikowi przez stronę, a to przesądza – zdaniem Sądu – że nie doręczono decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. w sprawie określenia skarżącej wysokości zobowiązania pełnomocnikowi skarżącej Spółki – przy czym należy zauważyć, że doręczenie decyzji stronie, a nie jej pełnomocnikowi, oznacza, że takie doręczenie nie ma żadnego znaczenia procesowego – a skoro tak, organ odwoławczy nie był uprawniony do stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu do jego wniesienia, zatem za zasadny uznać należy zarzut pełnomocnika, że Kolegium naruszyło art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej.

W świetle powyższych rozważań, bez znaczenia prawno – procesowego pozostaje podnoszona przez Kolegium – w odpowiedzi na skargę – okoliczność, że odwołanie zostało wniesione w dniu [...] r., a nie jak twierdzi pełnomocnik, w dniu [...] r. Nie można bowiem ustalić ostatniego dnia biegu terminu, skoro nie jest znany pierwszy dzień tego biegu, a taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, na skutek nie tylko wadliwego, ale w ocenie Sądu – nie doręczenia decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w C. pełnomocnikowi. Tylko bowiem skuteczne doręczenie decyzji może rodzić skutki procesowe, a takiego w rozpatrywanej sprawie nie było, skoro decyzją doręczono stronie, w sytuacji gdy była ona reprezentowana przez pełnomocnika.

W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w całości, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), który przewiduje, że Sąd uwzględniając skargę na orzeczenie uchyla je w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.