Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2763/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1 i par 3, art 3 par 2 pkt 1-4 i 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Waldemar Śledzik Po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.P. na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej Sił Powietrznych z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku związku śmierci A.P. z czynną służbą wojskową postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w N. wystąpił do Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w [...]

o ustalenie związku śmierci [...] A.P. z czynną służbą wojskową.

Orzeczeniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Wojskowa Komisja Lotniczo-Lekarska w [...] orzekła, że śmierć [...] A.P. pozostaje bez związku z czynną służbą wojskową.

Wojskowa Komisja Lekarska Sił Powietrznych po rozpatrzeniu odwołania żony nieżyjącego żołnierza, orzeczeniem z dnia [...] września 2011 r. nr [...] utrzymała w mocy orzeczenie z dnia [...] lipca 2011 r. W uzasadnieniu organ podał, iż po pełnej analizie dokumentacji medycznej oraz dokumentacji dotyczącej warunków służby zarówno w kraju jak i poza jego granicami, nie znaleziono podstaw do stwierdzenia związku czynnej służby wojskowej ze schorzeniami, które były powodem śmierci żołnierza.

Skargę na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła żona nieżyjącego żołnierza – D.P., zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, oraz art. 11 kpa. Wskazała, iż stres oraz specyficzne warunki służby (w tym w trakcie misji poza granicami kraju), przyczyniły się do powstania i rozwoju choroby, a w konsekwencji doprowadziły do śmierci jej męża.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu ponadto wskazał, iż zgromadzona w toku postępowania dokumentacja medyczna oraz pozostałe materiały nie dały podstaw do ustalenia związku przyczynowego choroby powodującej zgon A.P. jak i samej śmierci ze służbą wojskową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuję.

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych

a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 12, poz. 75), komisja lekarska orzekając o związku śmierci żołnierza zawodowego, emeryta, rencisty albo niebędącego emerytem ani rencistą żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej z czynną służbą wojskową, ustala jednocześnie, czy śmierć jest następstwem wypadku pozostającego

w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami takiej służby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze przewidziane w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83, poz. 760 ze zm.).

Zarówno w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97, jak i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 rozróżniono orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu jej powołania lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby oraz orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Wskazano przy tym, że orzeczenia ustalające związek schorzeń ze służbą nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.

Z przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie nie zostało wydane w sprawie powołania lub zwolnienia A.P. ze służby, lecz dotyczy wyłącznie stwierdzenia braku związku śmierci żołnierza z czynną służbą wojskową, a więc jest to orzeczenie wydawane wyłącznie dla celów odszkodowawczych. Zatem zgodnie z powyższym stwierdzić należy, że orzeczenie ustalające związek schorzeń ze służbą wydane dla innych celów, tj. celów rentowych, emerytalnych, bądź odszkodowawczych nie ma autonomicznego bytu. Tego rodzaju orzeczenia wydawane są na użytek innych postępowań i nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.