Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 343/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.46 § 1 pkt 2 i 3, art.49, art.184 w zw z art.197 § 2 i art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. M. na zarządzenie Sędziego Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 października 2008 r., sygn. akt III SAB/Lu 8/08 o pozostawieniu pisma I. M. bez rozpoznania w sprawie ze skargi I. M. na bezczynność Prezydenta Miasta Lublina w przedmiocie wydania odpisów zaświadczeń postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2008 r. sygn. akt III SAB/Lu 8/08 odrzucił skargę I. M. na bezczynność Prezydenta Miasta Lublina w przedmiocie wydania odpisów zaświadczeń stwierdzających okres zarejestrowania jako osoby bezrobotnej. Sąd uznał skargę I. M. za niedopuszczalną z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.

W dniu 26 lipca 2008 r. (tj. w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej) I. M. złożyła pismo zatytułowane "pismo procesowe", w którym stwierdziła że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 czerwca 2008 r. nie dotyczy jej sprawy oraz wniosła o odroczenie wydania postanowienia do czasu otrzymania odpowiedzi od Prezydenta Miasta Lublina. Sędzia przewodniczący wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia czy pismo z dnia 26 lipca 2008 r. stanowi skargę kasacyjną. W odpowiedzi skarżąca poinformowała, że w sprawie o sygn. akt III SAB/Lu 8/08 nie zajmie żadnego stanowiska, bowiem postanowienie z dnia 9 czerwca 2008 r. nie dotyczy jej skargi. Ponadto wniosła o odroczenie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Ponownie Sędzia w dniu 18 września 2008 r. zwrócił się do skarżącej o wyjaśnienie czy pismo z dnia 26 lipca 2008 r. stanowi skargę kasacyjną zakreślając siedmiodniowy termin od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W kolejnym piśmie skierowanym do Sądu skarżąca oświadczyła, że nie zajmie stanowiska w tej sprawie, żądając jednocześnie odroczenia wydania postanowienia.

Zarządzeniem z dnia 23 października 2008 r. sygn. akt III SAB/Lu 8/08 pozostawiono pismo I. M. z dnia 26 lipca 2008 r. bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia Sędzia wskazał, że skarżąca nie wyjaśniła czy pismo stanowi w jej zamierzeniu skargę kasacyjną, czy też ma inny charakter. Sąd doszedł do wniosku, że skoro skarżąca stosuje się do wyjaśnienia zawartego w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu jej skargi z dnia 9 czerwca 2008 r. i podjęła czynności zmierzające do wyczerpania toku postępowania administracyjnego, to nie kwestionuje stanowiska Sądu, a zatem jej pismo, w braku wyraźnego oświadczenia nie jest skargą kasacyjną. Wskazany przez Sąd brak formalny pisma z dnia 26 lipca 2008 r. jakim było nieoznaczenie rodzaju pisma, brak zrozumiałej osnowy lub oświadczenia nie został usunięty w terminie przez skarżącą, co skutkowało pozostawieniem tego pisma bez rozpoznania.

I. M. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, wskazując że wydane zostało niezgodnie z prawem i ze stanem faktycznym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw.

Na podstawie art. 46 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej - p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie rodzaju pisma i osnowę wniosku lub oświadczenia (warunki formalne pisma). Oznacza to, że pismo strony kierowane do sądu administracyjnego powinno zostać oznaczone zgodnie z jego przeznaczeniem oraz treścią, która z kolei winna w sposób precyzyjny odzwierciedlać wniosek czy żądanie stanowiące jego przedmiot.

Stosownie do regulacji art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skoro więc pismo I. M. z dnia 26 lipca 2008 r. było obarczone brakami, tj. niezrozumiała była treść zawartego w nim wniosku, to Sąd I instancji słusznie wezwał skarżącą w trybie cytowanego art. 49 § 1 p.p.s.a. do ich uzupełnienia poprzez sprecyzowanie rodzaju pisma, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w szczególności dopytując czy jest to skarga kasacyjna na postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 9 czerwca 2008 r.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca w odpowiedziach na dwukrotne wezwania Sądu I instancji do sprecyzowania charakteru pisma z dnia 26 lipca 2008 r. nie podała informacji, które pozwoliłyby na nadanie mu biegu, wręcz przeciwnie oponowała przed zajęciem stanowiska na wezwanie Sędziego. W szczególności nie określiła treści wniosku stanowiącego przedmiot pisma w sposób pozwalający na jego zakwalifikowanie jako jednej z czynności stanowiącej wszczęcie postępowania w rozumieniu przepisów p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy zaistniała podstawa do zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rygoru wynikającego z art. 49 § 2 p.p.s.a. stanowiącego, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Wobec powyższego uznając, że zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.