Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1209/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 49 b
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: par. 12
journal: Dz.U. 2019 poz 1065
law: Rozporządzenie Miniistra Infrastruktury  z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel ( spr. ) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: Specjalista Karina Kasprzycka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w K. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 stycznia 2018 r., nr [...], znak: [...] PINB dla powiatu [...] w K., działając na podstawie art. 49b ust. 1 u.p.b., nakazał właścicielowi działki nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska — [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w K. — rozbiórkę budynku gospodarczego (o powierzchni 11,5 m2 i wysokości 2,2 m) zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska, przy granicy z działką nr [...] i [...].

W jej uzasadnieniu wskazano, że w dniu 12 marca 2018r. zostało w siedzibie inspektoratu złożone zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego na dz. nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska. W zawiadomieniu wskazano wybudowanie budynku gospodarczego jako wykonanie odstępstwa nieistotnego. Okoliczność wybudowania budynku gospodarczego została potwierdzona podczas kontroli w dniu [...] marca 2018 r. Budowa budynku gospodarczego została błędnie zakwalifikowana przez projektanta jako odstępstwo nieistotne od decyzji pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na dz. nr [...]. W dniu 26 marca 2018 r. zgłoszono sprzeciw przyjęcia do użytkowania powyższej inwestycji, a w dniu 28 września 2018 r. wszczęto postępowanie w sprawie budynku gospodarczego jako wybudowanego bez wymaganego prawem zgłoszenia.

Na zawartej w złożonej dokumentacji powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej wskazano odległość ściany przedmiotowego budynku gospodarczego (ściana z otworem drzwiowym o drzwiach otwierających się na zewnątrz budynku) od granicy z działką nr [...] jako równą 0,54m oraz od granicy z działką nr [...] jako równą 0,48m.

Takie usytuowanie budynku narusza § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a zatem legalizacja budynku nie jest możliwa i konieczne jest nakazanie jego rozbiórki.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K.. Zarzuciła w nim, że część działki nr [...] stanowi działkę drogową, a zatem w myśl § 12 ust. 10 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) poprzednie ustępy § 12 nie mają tutaj zastosowania. Podniósł również, że wszelkie opóźnienia w realizacji inwestycji w Woli Zachariaszowskiej mogą spowodować katastrofalne skutki dla inwestora. Podkreślono, że organ wybrał najbardziej surowy środek - rozbiórkę, podczas gdy do legalizacji budynku wystarczyłoby nakazanie zamurowania drzwi od strony działki nr [...].

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 9 sierpnia 2019 r., znak: [...], nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zmian. — dalej k.p.a.) oraz art. 49b ust. 1 i art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 u.p.b.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zasadności nałożenia na właściciela dz. nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska — [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K. obowiązku rozbiórki budynku gospodarczego (o powierzchni 11,5 m2 i wysokości 2,2 m) zlokalizowanego na dz. nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska, przy granicy z działką nr [...] i [...].

Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.b.: Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 - 31.

Zgodnie z brzmieniem art. 29 ust. 1 pkt 2 u.p.b.: pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym zaczną liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni dzialki. Legalna budowa takich obiektów, zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 1 pkt 1 u.p.b., uwarunkowana jest od uprzedniego zgłoszenia zamiaru takiej budowy organowi administracji architektoniczno-budowlanej.

Jak ustalono w niniejszej sprawie, inwestorem przedmiotowego budynku jest [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K.. W toku postępowania ustalono również, iż inwestor nie dokonał wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Mając na uwadze powyższe należy wskazać że analiza obowiązujących przepisów wskazuje, iż przepisem właściwym do likwidacji skutków stwierdzonej samowoli budowlanej w niniejszym postępowaniu jest art. 49b u.p.b.

Przytoczono treść art. 49b ustawy Prawo budowlane podkreślając, że nakaz rozbiórki obiektu może być jednak orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości jego legalizacji.

Organ I instancji w trakcie prowadzonego postępowania podjął czynności zmierzające do zbadania podstaw do legalizacji przedmiotowego budynku gospodarczego.

W toku postępowania ustalono, iż budowa przedmiotowego obiektu nie narusza przepisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Zielonki nr 13 w granicach administracyjnych miejscowości Wola Zachariaszowska zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy nr XXXI/99/2005 dnia 18 listopada 2005 r. (Dz. Urz. Wojew. Małopolskiego Nr 741 poz. 5378 z dnia 30 grudnia 2005r.), ponieważ znajduje się on w terenie oznaczonym symbolem: 13.MN.3 tj. w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Ponadto zaświadczeniem z dnia 12 października 2018r., znak: [...] Wójt Gminy Zielonki potwierdził o zgodności inwestycji pn. "budowa trzech budynków gospodarczych, stanowiących uzupełnienie funkcjonalne dla zrealizowanych trzech budynków mieszkalnych " zrealizowanej na działce nr [...], [...], [...], [...] w Woli Zachariaszowskiej gm. Zielonki, z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Zielonki nr 13 w granicach miejscowości Wola Zachariaszowska zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy nr XXXI/99/2005 dnia 18.XI.2005 roku.

Jednakże w stanie faktycznym niniejszej sprawy, [...]WINB podzielił ustalenia organu I instancji dotyczące niezgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami techniczno - budowlanymi w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem, co w konsekwencji wyklucza możliwość jego legalizacji w trybie art. 49b u.p.b. i skutkuje koniecznością wydania nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego.

Zgodnie z § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019r. poz. 1065, dalej: Rozporządzenie MI): Jeżeli z przepisów § 13. 19. 23. 36. 40. 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż:

1) 4 m-w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy;

2) 3 m-w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.

Zgodnie natomiast z § 12 ust. 4 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia MI: W zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 4V, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi. Tymczasem analiza złożonej przez inwestora dokumentacji wskazuje, iż odległość przedmiotowego budynku gospodarczego od granicy z działką nr [...] wynosi mniej niż 0,60m, a od granicy z działką [...] mniej niż 0,50m.

WSA w Krakowie w wyroku z dnia 13 stycznia 2016r. sygn.. akt II SA/Kr 1371/15 mając na uwadze w/w przepis wskazał: w wyroku z dnia 13 stycznia 2006r. sygn. akt II OSK 1275/05, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, iż ograniczenia wynikające z tego przepisu podyktowane są przesłankami dwojakiej natury. Po pierwsze otwory okienne lub drzwiowe w ścianie budynku usytuowanej w odległości mniejszej od 4 m od granicy działki, naruszałyby intymność i spokój właściciela sąsiedniej działki. Po drugie zaś, ograniczenia te wynikają z bezpieczeństwa pożarowego i zagrożenia z tym związanego dla obiektów budowlanych znajdujących się na sąsiedniej działce. W konsekwencji stwierdzić należy, iż przeznaczenie sąsiadującej działki budowlanej, a tym samym istniejący lub też możliwy sposób jej zabudowy, ma w każdym przypadku istotne znaczenie dla oceny, czy planowane usytuowanie budynku na działce budowlanej jest w warunkach określonej sprawy dopuszczalne, czy usytuowanie na działce już istniejącego budynku można uznać za rażąco sprzeczne z tym przepisem". Podzielając poglądy wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanych wyżej orzeczeniach należało dojść do wniosku, że ocena działki, na której miała miejsce samowola budowlana oraz działki sąsiedniej wyłącznie na podstawie ich kwalifikacji w ewidencji gruntów i budynków była niewystarczająca. Ocena taka winna być dokonywana indywidualnie w każdej sprawie, a przy jej dokonywaniu kierować się należy przede wszystkim oceną faktycznej możliwości zabudowy działki. Zaznaczyć przy tym należy, że zabudowa niekoniecznie musi oznaczać wyłącznie zabudowę mieszkalną. Chodzi o możliwość jakiejkolwiek zabudowy nieruchomości. Pomocne, choć niekoniecznie wiążące mogą okazać się ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

[...]WINB dokonał analizy jaki charakter ma działka nr ewid. [...] miejscowości Wola Zachariaszowska i doszedł do przekonania, że działkę nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska należy uznać za budowlaną, a nie – jak chce tego inwestor – za działkę drogową. Na przedmiotowej działce istnieje bowiem możliwość realizacji obiektów budowlanych, innych niż budynki, dopuszczonych przez obowiązujący na przedmiotowym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Zielonki nr 13 w granicach administracyjnych miejscowości Wola Zachariaszowska zatwier3zonego uchwałą Rady Gminy nr XXXI/99/2005 dnia 18 listopada 2005 r. (Dz. Urz. Wojew. Małopolskiego Nr 741 poz. 5378 z dnia 30 grudnia 2005r.). Wobec takiej kwalifikacji działki nr [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska i usytuowania przedmiotowego budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] w miejscowości Wola Zachariaszowska w odległości mniejszej niż 0,6m od granicy działki budowlanej wystąpiło naruszenie § 12 ust. 1 rozporządzenia.

Ponadto [...]WINB podkreślił, iż przedmiotowy budynek gospodarczy zlokalizowany na działce nr ewid. [...] znajduje się w odległości mniejszej niż 0,5m od granicy z działką nr ewid. [...].

W świetle powyższego, wydanie przez organ I instancji skarżonej decyzji było uzasadnione, gdyż nie zachodziły przesłanki niezbędne do zalegalizowania przedmiotowego budynku gospodarczego.

[...]WINB wskazuje również, iż w jego ocenie organ I instancji prawidłowo wskazał jako adresata orzeczonego nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu gospodarczego [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K..

Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, iż kategoryczne brzmienie przepisów prawa budowlanego nie pozwala organowi na zastosowanie instytucji uznania administracyjnego, organ nie może zatem brać pod uwagę sytuacji ekonomicznej inwestora, powodów dla których popełnił samowolę budowlaną, czy szkód związanych z rozbiórka.

Z kolei zamurowanie drzwi znajdujących się w budynku gospodarczym (od strony działki nr [...]) nie sprawi, iż przedmiotowy budynek zostanie doprowadzony do stanu zgodnego z prawem. Wskazać jeszcze raz należy, iż zgodnie z § 12 ust. 1 Rozporządzenia MI: Jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż (...) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.

Opisaną wyżej decyzją zaskarżyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K., zarzucając jej naruszenie

a) art. 49b ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. Nr 1202 z 2018 r.) poprzez jego bezzasadne zastosowanie i wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę budynku pomimo braku wystąpienia w przedmiotowej sprawie wskazanych w tym przepisie przesłanek;

b) §12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego niezasadne zastosowanie w sytuacji, gdy nie ma on zastosowania, ponieważ sąsiednia działka jest działką drogową;

c) art. 7 w zw. z art. 77, 8, 9 k.p.a. poprzez brak dokładnego zbadania okoliczności sprawy, w szczególności błędne ustalenie charakteru działki nr [...], nakazanie rozbiórki budynku w sytuacji, gdy możliwe było przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego, co prowadzi do naruszenia zasady proporcjonalności, a także naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywatela do organów administracji publicznej, a także zasady informowania stron;

d) art. 136 §1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i brak przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w sytuacji, gdy stan faktyczny sprawy nie został dostatecznie wyjaśniony w toku postępowania przed Organem I instancji;

e) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia.

Na podstawie tych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również uchylenie w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – [...] nr [...] z dnia 11 stycznia 2019 r., znak [...], a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). – dalej "p.p.s.a." - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa, bowiem nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też prawa procesowego w stopniu pozwalającym Sądowi na jej wzruszenie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu I Instancji, nakazującej wykonanie rozbiórki budynku gospodarczego, zlokalizowanego na terenie działki nr [...] w Woli Zachariaszowskiej.

Wolno stojący, parterowy budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 35 m2 nie wymaga – zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt. 2 ustawy prawo budowlane - uzyskania pozwolenia na budowę, jednak po myśli art. 30 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy, wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.

Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji jest art. 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej.

Nakaz rozbiórki nie jest jednak orzekany bezwzględnie, gdyż przed jego orzeczeniem, organ nadzoru budowlanego ma obowiązek zbadania, czy jest możliwa legalizacja danego obiektu budowlanego zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania, czy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, oraz czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.

W niniejszej sprawie w celu ustalenia tych przesłanek, organ wydał w dniu 28 września 2018 r. postanowienie na podstawie art. 49b ust. 2 ustawy prawo budowlane, w którym nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów w tym zaświadczenia wójta o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz projektu zagospodarowania działki objętej inwestycją lub inwentaryzacji powykonawczej z zaznaczeniem odległości budynku gospodarczego od granic działki oraz innych budynków.

Przyczyną orzeczenia rozbiórki jest stwierdzony brak zgodności inwestycji z przepisami techniczno – budowlanymi, dotyczącymi posadowienia budynku gospodarczego w odpowiedniej odległości od granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi, tj. z § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065).

Na zawartej w złożonej dokumentacji powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej wskazano odległość ściany przedmiotowego budynku gospodarczego od granicy z działką nr [...] jako równą 0,54m oraz od granicy z działką nr [...] jako równą 0,48m.

Działka nr [...] to działka budowlana, zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia, w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 4V, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku gospodarczego lub garażu o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez okien i drzwi. Jak słusznie wskazał organ, ze złożonej przez inwestora dokumentacji wynika, że odległość przedmiotowego budynku gospodarczego od granicy z działką nr [...] wynosi 0,48 m. Nie ulega wątpliwości, że przepis ten tj. § 12 ust. 4 pkt 3, zawiera alternatywę rozłączną, a zaakcentowanie przez prawodawcę bezpośredniości lokalizowania ściany budynku bez otworów przy granicy, bądź też w odległości 1,5 m od granicy wyklucza takie rozumienie normy zawartej w § 12 ust. 2, które dopuszcza usytuowanie budynku w dowolnej odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną, byleby mieściła się w przedziale od 1-1,5 m. (tak NSA w wyroku z dnia 20 czerwca 2018 r. sygn. II OSK 1823/16).

Zatem posadowienie budynku gospodarczego w odległości 0,48 m od działki budowlanej nr [...] samo w sobie jest wystarczające do stwierdzenia, że samowolnie posadowiony budynek gospodarczy "narusza przepisy techniczno – budowlane w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem", a w konsekwencji nakazanie jego rozbiórki.

Doprowadzenie tego budynku do stanu zgodnego z prawem wymagałoby w istocie rozebrania i posadowienia go na nowo, w odległościach wymaganych przepisami.

Tymczasem osią sporu w sprawie stał się charakter działki nr [...], a spór ten dotyczy tego, czy jest to działka drogowa czy też nie, a zatem czy ma do niej zastosowanie § 12 ust. 10 rozporządzenia, zgodnie z którym zachowanie odległości, o których mowa w ust. 1-9, nie jest wymagane w przypadku, gdy sąsiednia działka jest działką drogową.

Organ w swojej decyzji ustalił, że jest to działka budowlana a nie działka drogowa, istnieje bowiem możliwość realizacji na niej obiektów budowlanych, innych niż budynki, dopuszczonych przez obowiązujący na przedmiotowym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Inwestor natomiast twierdzi, że choć nie jest to działka oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako drogowa, to jednak jej kształt i konfiguracja w terenie, jej częściowe utwardzenie, a także nadanie jej nazwy (ul. K. ) na podstawie uchwały Rady Gminy Zielonki nr V/10/2015 z dnia 19 marca 2015 r. powoduje, że ma one wszystkie cechy drogi wewnętrznej czyli działki drogowej

Z poglądem i argumentami inwestora należy się zgodzić, zwłaszcza, że jak wynika z uzasadnienia przywołanej wyżej uchwały (k. 23 akt sądowych) zmiana nazwy ulicy z M. na K. miała miejsce na wniosek właściciela działek wchodzących w skład tej drogi. Nadto droga ta położona jest w obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 13.MN.3, gdzie przeznaczeniem dopuszczalnym po myśli § 17 ust. 3 pkt. 6 jest realizacja dojść, dojazdów nie wydzielonych i zatok postojowych, oraz parkingów. Dalej, zgodnie z pozwoleniem na budowę domu jednorodzinnego (akta administracyjne do decyzji o pozwoleniu na budowę z 1 września 2016 r. nr [...] Starosty [...]) na działkach [...] i [...], z ul. K. odbywa się dojazd do wybudowanego tam domu.

Nie ma to jednak dla niniejszej sprawy istotnego znaczenia z powodów już wyżej wskazanych. Zarzuty skargi sformułowane zostały bowiem w taki sposób, jak gdyby samowolna inwestycja graniczyła wyłącznie ze sporną działka nr [...], gdy tymczasem graniczy również z działką budowlaną nr [...], a odległość budynku gospodarczego od tej działki jest niezgodna z przepisami rozporządzenia.

Badając całość sprawy z urzędu, Sąd dostrzegł jednak także i to, że inwestycja jednak nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na obszarze Gminy Zielonki nr 13 w granicach administracyjnych miejscowości Wola Zachariaszowska, przyjętego uchwałą nr XXXI/99/2005 Rady Gminy Zielonki z dnia 18 listopada 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodność budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ ustalił na podstawie zaświadczenia Wójta Gminy Zielonki z dnia 12 października 2018 r. W zaświadczeniu tym wójt wskazał, że:

"Działki na której zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja tj. "budowa trzech budynków gospodarczych, stanowiących uzupełnienie funkcjonalne dla zrealizowanych trzech budynków mieszkalnych" zgodnie z ww. planem zagospodarowania znajdują się w terenie budowlanym 13.MN.3 z przeznaczeniem podstawowym pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne z przeznaczeniem dopuszczalnym m. innymi budynków gospodarczych i garaży wolnostojących."

Jednak lektura § 17 ust. 3 pkt. 1 miejscowego planu wskazuje na zgoła inne niż wskazał wójt w zaświadczeniu, przeznaczenie dopuszczalne w terenie MN:

"3. Jako przeznaczenie dopuszczalne dla terenów wymienionych w ust. 1 ustala się możliwość lokalizacji:

1) budynków gospodarczych związanych z działalnością rolniczą;

2) garaży wolnostojących;"

Oznacza to, że w zaświadczeniu Wójt pominął fakt, że na spornej nieruchomości może powstać budynek gospodarczy, ale jedynie wówczas, gdy związany jest z działalnością rolniczą, gdy tymczasem sam inwestor jednoznacznie twierdzi, że budynek funkcjonalnie związany jest z domem jednorodzinnym wybudowanym na podstawie pozwolenia na budowę. To z kolei oznacza, że budynek taki, niezależnie od jego odległości od granic z nieruchomościami sąsiednimi, w ogóle na tym terenie powstać nie mógł. Może też budzić wątpliwości, czy uznanie przez Wójta Gminy Zielonki, że budowa niewielkiego budynku gospodarczego uzasadnia odstępstwo od wszystkich wyznaczonych planem zasad kształtowania nowo realizowanej zabudowy, ustalonych w § 13 planu – ze względu na " nowatorskie rozwiązania architektoniczne, wysokie walory estetyczne stanowiące o podniesieniu wartości kulturowej miejsca" (ust. 2 pkt. 2 planu). Na marginesie tylko można dodać, że już po wydaniu zaskarżonej decyzji, tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 26 września 2019 r. sygn. II SA/Kr 710/19, stwierdził nieważność § 13 ust. 2 pkt. 2 tego planu, jako zawierającego normę niedookreśloną, blankietową i niepredyktywną.

Jako że wszystkie zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji okazały się bezzasadne, Sąd oddalił skargę na zasadzie art. 151 p.p.s.a.