Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 213/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145a, art. 145 par.1 pkt 1-8, art. 145b
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2018r. sprawy ze skargi A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 213/18

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 14 lutego 2018 r. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., po rozpatrzeniu zażalenia A. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z 28 grudnia 2017 r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną o pozwoleniu na użytkowanie myjni samochodowej, samoobsługowej bezdotykowej, dwustanowiskowej wraz

z wewnętrznymi instalacjami wod.-kan., energii elektrycznej, c.o., kanalizacji deszczowej i gazu – na działce nr ewid. [...] w miejscowości M.

w gm. K. z uwagi na fakt wniesienia żądania przez osobę niebędącą stroną, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i w oparciu o art. 149 § 3 kpa po rozpatrzeniu wniosku A. G. z 18 grudnia 2017 r. o wznowienie postępowania zakończonego opisaną wyżej decyzją ostateczną PINB w Ostrowcu Świętokrzyskim z 14 kwietnia 2015 r., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w zażaleniu na postanowienie organu I instancji A. G. zarzuciła naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 kpa i art. 147 kpa podnosząc, że inwestor, już na etapie realizacji myjni, zaplanował dwie drogi umożliwiające wjazd i wyjazd z myjni. Jedna droga wewnętrzna została wykonana

w działce inwestora nr [...] , natomiast druga w działce należącej do innej osoby fizycznej tj. nr [...] . Zjazd i wyjazd w działce nr [...] został objęty zatwierdzonym projektem budowlanym, natomiast drugi nie. Z tego powodu nie została ona uwzględniona jako strona postępowania, chociaż jej nieruchomość stanowiąca działkę nr [...] leży w zasięgu oddziaływania inwestycji. W ocenie skarżącej, skoro inwestor myjni zaplanował i wykonał drogę umożliwiającą wjazd i wyjazd z myjni działką nr [...] , a więc niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, to nie powinien uzyskać pozwolenia na użytkowanie bez zmiany projektu budowlanego i zmiany pozwolenia na budowę. Jeżeli organ dopiero teraz odkrył okoliczności i dowody świadczące o wykonaniu wyjazdu niezgodnie z projektem, postępowanie powinno zostać wznowione.

Świętokrzyski Inspektor ustalił, że w piśmie z 18 grudnia 2017 r. A. G.a zawarła między innymi wniosek o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, postępowania zakończonego wydaniem decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie myjni samochodowej. Podniosła, że obecnie wyjazd z myjni odbywa się przez drogę wewnętrzną zlokalizowaną na działce nr [...] , co ma miejsce od początku funkcjonowania myjni, w tym od dnia obowiązkowej kontroli inwestycji.

Organ I instancji odmówił skarżącej wznowienia postępowania z uwagi na fakt wniesienia żądania przez osobę niebędącą stroną w postępowaniu administracyjnym.

Rozpatrując sprawę w trybie postępowania zażaleniowego, organ odwoławczy podniósł, że w sprawie nie została spełniona przesłanka zachowania jednomiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Jak wskazała A. G.a, istotnymi dla sprawy nowymi okolicznościami faktycznymi istniejącymi

w dniu wydania decyzji jest to, że wyjazd z myjni samochodowej, odbywający się poprzez drogę wewnętrzną na działce nr [...] , ma miejsce od początku funkcjonowania myjni i istniał także w momencie uzyskania przez inwestora pozwolenia na jej użytkowanie, w tym w dniu obowiązkowej kontroli. Skoro zatem skarżąca wiedziała o uznanych przez siebie nowych okolicznościach w dniu obowiązkowej kontroli inwestycji z dnia 13 kwietnia 2015 r., to wniosek o wznowienie postępowania z 18 grudnia 2017 r., złożony został bez zachowania jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Brak zachowania terminu z art. 148 § 1 kpa stanowi wystarczającą podstawę do odmowy wznowienia postępowania, a organy nie są uprawnione do badania merytorycznych podstaw wznowienia.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze A. G.a zarzuciła postanowieniu z 14 lutego 2018 r. błędy w ustaleniach faktycznych mające wpływ na wynik rozstrzygnięcia wydanego z jej pokrzywdzeniem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności ( art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Na wstępie zauważyć należy, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym. Warunkiem skutecznego jego wszczęcia jest po pierwsze powołanie się na jedną z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1-8, art. 145a lub art. 145b kpa, a po drugie złożenie wniosku o wznowienie postępowania w terminie przewidzianym w art. 148 § 1 kpa lub odpowiednio w art. 145a § 2 i 145b § 2 kpa.

W niniejszej sprawie skarżąca we wniosku z 18 grudnia 2017 r. (w zakresie wznowienia postępowania) powołała się na art. 145 § 1 pkt 5 kpa, zgodnie z którym

w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Zgodnie zaś z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa i godzi w zasadę trwałości decyzji administracyjnych (por. wyrok NSA z 6 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 976/05, dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uchybienie terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania jest zatem podstawą do wydania przez organ postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Świętokrzyski Inspektor zasadnie przyjął, iż wniosek skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego decyzją PINB w O. z 14 kwietnia 2015 r. został złożony po upływie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, choć należało przyjąć inną datę, od której termin ten winien być liczony.

Z treści wniosku o wznowienie postępowania wynika, że nową okolicznością,

o jakiej mowa w podstawie wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 kpa jest to, że na dzień wydawania decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. "nie wiedział nic o tym, aby wyjazd z myjni samochodowej zaplanowany był i odbywał się inaczej niż w sposób oznaczony

w zatwierdzonym projekcie budowlanym". Bezsporną jest przy tym okoliczność, że A. G., będąca właścicielką działki nr [...] , którą od działki inwestora

(nr [...] ), na której zlokalizowana została myjnia samochodowa, oddziela jedynie wąski pas gruntu stanowiący działkę nr [...] , wiedziała o podnoszonych we wniosku okolicznościach od początku zorganizowania wyjazdu z myjni z wykorzystaniem ostatniej z wymienionych działek, a więc na pewno także w dniu obowiązkowej kontroli inwestycji przeprowadzonej 13 kwietnia 2015 r. Decyzja o udzieleniu J. F. pozwolenia na użytkowanie myjni, będąca przedmiotem wniosku o wznowienie, została natomiast wydana dzień później, tj. 14 kwietnia 2015 r. Z akt sprawy wynika przy tym, że nie była ona doręczona A. G., zaś sama skarżąca powoływała się wielokrotnie na okoliczność, że nie wiedziała o wydanej decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie myjni. W tej sytuacji zatem, termin z art. 148 § 1 kpa nie może rozpocząć biegu w dacie poprzedzającej wydanie decyzji będącej przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania, ani zanim sama zainteresowana dowiedziała się o podjęciu tej decyzji. Wprawdzie A. G. nie powołała się we wniosku o wznowienie na podstawę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu), jednak bezsporny fakt, że nie uczestniczyła w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją o udzielenie pozwolenia na użytkowanie myjni, nie pozostaje bez wpływu na sposób liczenia terminu z art. 148 § 1 kpa, który może rozpocząć swój bieg nie wcześniej niż przed powzięciem przez wnioskodawcę wiedzy o decyzji, która została objęta wnioskiem o wznowienie. Przyjęcie przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach, że termin ten rozpoczął swój bieg w dniu 13 kwietnia 2015 r. było w związku z tym nieprawidłowe, co nie zmienia jednak oceny, że wnioski, jakie organ wyprowadził na tle stanu faktycznego sprawy, pozostają w zgodzie z prawem.

W aktach administracyjnych znajduje się bowiem pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z 24 października 2017 r., doręczone skarżącej 26 października 2017 r., w której organ poinformował ją, że decyzją z 14 kwietnia 2015 r. udzielono inwestorowi J. F. pozwolenia na użytkowanie myjni samochodowej. Przyjmując datę uzyskania przez skarżącą wiedzy o wydaniu tej decyzji (czyli 26 października 2017 r.) jako początkową dla biegu miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z art. 148 § 1 kpa, nie ulega wątpliwości, że został on w stanie sprawy wniesiony z uchybieniem tego terminu.

Tym samym zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.