Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1104/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 219,60 zł (słownie: dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 39,60 zł (słownie: trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem 22% podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] listopada 2008 r. przyznano skarżącej M. M. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej wyznaczono adwokata M. B.

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oraz przyznał adwokatowi M. B. stosowne wynagrodzenie.

Od ww. wyroku skargę kasacyjną wniosła pełnomocnik skarżącej adw. M. B., która następnie wzięła udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 13 maja 2010 r. Wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. W rozprawie w dniu 5 sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej nie brała udziału.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 i nie mniej niż 120 zł. Kwota ta podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 22% wynagrodzenia.

Stosownie do art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Przepis ten, jak wynika z jego treści, znajduje zastosowanie także w sytuacji, gdy o kosztach sądowych nie orzekł w wyroku Naczelny Sąd Administracyjny.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 w zw. z art. 224 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.