Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1272/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSAWiesław Kisiel Sędziowie: AWSA Dorota Dąbek (spr) NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2005 r sprawy ze skargi P. R. na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia 16 kwietnia 2003 r , Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 16 kwietnia 2003r., Zarząd Województwa Świętokrzyskiego utrzymał w mocy wydany w dniu 2 października 2000r. przez Dyrektora Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela, którym nadano P. R. stopień nauczyciela kontraktowego. W uzasadnieniu podniesiono, że w dniu [...].2000r. to jest w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 18.02.2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 19, poz. 239), P. R. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych posiadając wymagane kwalifikacje. W związku z powyższym do jego sytuacji miał zastosowanie art. 7 ust. 3 cytowanej ustawy z dnia 18 lutego 2000r. wprowadzający zasadę, że "Nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie umowy o pracę, którzy posiadają wymagane kwalifikacje, z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego i stają się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas określony lub nieokreślony".

W skardze na tę decyzję skierowanej do NSA w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy P. R. wniósł o jej uchylenie i nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Podniósł bowiem, że od dnia [...].1997r. posiada akt mianowania otrzymany w Zespole Szkół w [...] co do tej pory nie znalazło potwierdzenia w żadnym organie do którego się zwracał. Zarzucił, że nieprawidłowo zastosowano w jego sprawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18.02.2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 19, poz. 239), zdaniem skarżącego bowiem zastosowanie do jego sytuacji winien mieć art. 10 ust. 3 pkt 2 tej ustawy który stanowi, że nauczyciele spełniający wymagania kwalifikacyjne zatrudnieni na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego, jeżeli są zatrudnieni w przedszkolu, szkole, placówce oraz innej jednostce organizacyjnej wymienionej w art. 1 ustawy Karta Nauczyciela w wymiarze co najmniej ½ etatu.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w dacie wejścia w życie ustawy z dnia 18.02.2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 19, poz. 239) P. R. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę, art. 10 ust. 3 pkt 2 zaś wymaga, by nauczyciel przed dniem jej wejścia w życie był zatrudniony na podstawie mianowania, czego skarżący nie spełnił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga w niniejszej sprawie została złożona w 2003r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą.

W ocenie sądu zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą powodującą jej nieważność, wydana bowiem została z naruszeniem przepisów o właściwości.

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji wydaną na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18.02.2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 19, poz. 239) stanowiącego, że nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie umowy o pracę z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego. Właściwość organów dla tego rodzaju rozstrzygnięć uregulowana została w ust. 9 cytowanego powyżej art. 7. Z regulacji tej wynika mianowicie, że decyzje deklaratoryjne potwierdzające nabycie z mocy prawa poszczególnych stopni awansu zawodowego wydadzą w ciągu 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dyrektorzy szkół oraz inne organy wymienione w art. 9b ust. 4 pkt 2-4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela. Organem właściwym zatem do wydania decyzji w oparciu o art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18.02.2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw był w niniejszej sprawie Dyrektor Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych. Z dalszej części regulacji art. 9b ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela, tj. z ust. 7 pkt 1 wynika, że organem wyższego stopnia w stosunku do dyrektora szkoły jest organ prowadzący szkołę. W przedmiotowym przypadku organem prowadzącym szkołę tj. Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych jest zgodnie z definicją ustawową pojęcia "organ prowadzący szkołę" zawartą w ustawie z 7.09.1991r. o systemie oświaty Województwo Świętokrzyskie jako jednostka samorządu terytorialnego szczebla wojewódzkiego. Powstaje zatem pytanie, kto jest upoważniony do wydawania w imieniu tego "organu prowadzącego szkołę" indywidualnych aktów nadania stopni awansu zawodowego będących decyzjami administracyjnymi w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej.

Wobec braku odmiennej szczegółowej regulacji prawnej w tym zakresie przyjąć należy, że zastosowanie mieć będzie ogólna reguła wynikająca z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa, wprowadzająca zasadę, że decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje marszałek województwa, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Ponieważ zaś w ustawie Karta Nauczyciela nie ma odpowiednika art. 5c ustawy o systemie oświaty, a więc nie ma żadnej regulacji szczególnej w tym zakresie która wyłączałaby zastosowanie domniemania kompetencji na rzecz marszałka, przyjąć należy obowiązywanie ogólnej zasady kompetencji marszałka województwa do rozstrzygania tych spraw.

Uwzględniając przedstawioną powyżej argumentację przyjąć zatem należy, że organem wyższego stopnia w stosunku do decyzji dyrektora szkoły opartej na art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18.02.2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw jest marszałek województwa. Pogląd ten jest zgodny z prezentowanym już wcześniej w orzecznictwie sądu administracyjnego, m.in. w wyroku NSA w Warszawie z dnia 9.08.2001r., II SA 1049/01, LEX nr 51051, w którym Sąd stwierdził, że "skoro organem posiadającym Kolegia Nauczycielskie jest samorząd województwa, do wydania decyzji w przedmiocie awansu zawodowego na podstawie art. 9b ust. 4 pkt 2 Karty Nauczyciela w związku z art. 46 ust. 1 ustawy z 1998r. o samorządzie województwa upoważniony był marszałek".

Tak więc organem właściwym do wydania w niniejszej sprawie zaskarżonej decyzji organu II instancji właściwy był Marszałek Województwa Świętokrzyskiego, a nie Zarząd Województwa Świętokrzyskiego. Należy zatem uznać, że zaskarżona decyzja Zarządu Województwa Świętokrzyskiego zapadła z naruszeniem przepisów o właściwości w rozumieniu art. 156 §1 pkt 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Dlatego też, stosownie do treści art. 145 §1 ust. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdził jej nieważność.

Dopiero po przekazaniu akt organowi właściwemu w niniejszej sprawie tj. Marszałkowi Województwa Świętokrzyskiego, będzie on mógł dokonać oceny prawidłowości przeprowadzonego w niniejszej sprawie przed organem I instancji postępowania administracyjnego i wydanej przez organ I instancji decyzji w sprawie stopnia awansu zawodowego P. R., rozważając w szczególności zasadność zarzutów podniesionych w jego odwołaniu dotyczących m.in. błędnego zastosowania w tej sprawie art. 7 ust. 3 zamiast art. 10 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18.02.2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 19, poz. 239).

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.