Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1240/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C.N sp. z o.o. (dawniej M. S.J. sp. z o.o.) od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 886/07 w sprawie ze skargi M. S.J. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2004 r. oraz miesiące od stycznia do czerwca 2005 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 886/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. S.J. sp. z o.o na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 16 lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2004 r. oraz miesiące od stycznia do czerwca 2005 r.

W pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, iż strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego, jak również dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających tego pełnomocnictwa do reprezentowania spółki. W wykonaniu wezwania Sądu strona uiściła wpis w wymaganej kwocie, nie uzupełniła jednakże braków w zakresie pełnomocnictwa procesowego, co stało się przyczyną odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Strona zakwestionowała stanowisko Sądu pierwszej instancji. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w całości - w skardze kasacyjnej pełnomocnik spółki sformułował zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy, tj. zarzut uchybienia art. 58 § 1 pkt 3 i art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływana jako "P.p.s.a.". Wniesiono przy tym o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podał, iż strona otrzymała w dniu 4 maja 2007 r. wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednakże wezwanie to dotyczyło wyłącznie wpisu sądowego i zostało wykonane w dniu 7 maja 2007r. Spółce nie doręczono natomiast wezwania do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego i dokumentu potwierdzającego uprawnienie osób, które tego pełnomocnictwa udzieliły, do reprezentowania spółki. Autor skargi kasacyjnej podniósł, iż Sąd pierwszej instancji, stwierdzając brak formalny skargi w zakresie pełnomocnictwa, w oparciu o art. 49 § 1 P.p.s.a. powinien był wezwać stronę do jego uzupełnienia. W związku z zaniechaniem Sądu w tej kwestii, całkowicie bezzasadne było – zdaniem pełnomocnika spółki – odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna z braku uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu natomiast bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono, aby zachodziły przesłanki nieważności postępowania określone w art. 183 § 2 P.p.s.a., w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny może rozważyć jedynie ewentualne naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź procesowego, wskazane w skardze kasacyjnej.

Przystępując do analizy zarzutów skargi kasacyjnej złożonej w niniejszej sprawie wskazać należy, iż strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 P.p.s.a.), przy czym w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej, przepis ten obliguje do złożenia - wraz z dokumentem pełnomocnictwa - dokumentu potwierdzającego uprawnienie osób, które takiego pełnomocnictwa udzieliły, do reprezentowania tej osoby prawnej (por. wyrok NSA z 22 kwietnia 2005 r., sygn. FSK 1675/04 – niepubl.). Pominięcie wyżej określonych dokumentów stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., a zaniechanie ze strony skarżącego w zakresie uzupełnienia tego braku skutkuje odrzuceniem skargi w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy.

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż pismem z dnia 25 kwietnia 2007 r. (doręczone dnia 4 maja 2007 r.) pełnomocnika spółki wezwano – stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. – do uzupełnienia wyżej określonych braków formalnych skargi w zakresie pełnomocnictwa procesowego. Stronę pouczono przy tym, iż bezskuteczny upływ zakreślonego w wezwaniu terminu skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Skarżąca nie wywiązała się z nałożonego na nią przez Sąd pierwszej instancji obowiązku w postaci złożenia stosownych dokumentów potwierdzających umocowanie osoby, która złożyła podpis pod skargą, do występowania w imieniu spółki przed sądami administracyjnymi, wobec czego uzasadnione było działanie tegoż Sądu, który skargę odrzucił.

Tutejszy Sąd nie ma zatem podstaw aby zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej uznać za uzasadnione. W oparciu bowiem o akta niniejszej sprawy (wezwanie do uzupełnienia braków skargi w zakresie pełnomocnictwa – karta nr 15 i zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania – karta nr 16 akt sądowych pierwszej instancji) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż postępowanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w pełni odpowiadało przepisom prawa, co bezskutecznie starał się zakwestionować autor skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, iż skarga kasacyjna nie dostarcza uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zawartych w niej żądań, w oparciu o treść art. 184 oraz 182 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.