Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 972/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.151,art. 150 par.1 pkt 1 i par. 1a,art.159 par. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Sp. z o.o. w B o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi /-/ J.Ruszyński


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka z o.o. A w B złożyła w skardze wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora izby Celnej z dnia [...], nr [...].

Zdaniem pełnomocnika skarżącej przyczyną uchybienia terminu było wadliwe doręczenie zaskarżonej decyzji. Została ona według twierdzenia pełnomocnika skutecznie doręczona [...].

Przyczyną uchybienia terminu były według strony skarżącej istotne uchybienia Poczty Polskiej oraz organu podatkowego przy doręczaniu decyzji. Można też było doręczyć decyzję na adres prowadzenia działalności przez stronę skarżącą, tj. na adres składu podatkowego skarżącej w S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 ppsa.

W niniejszej sprawie strona skarżąca kwestionuje skuteczność doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu [...] i w tym upatruje braku winy w dochowaniu terminu do wniesienia skargi.

Już uzasadniając postanowienie z dnia [...] Sąd uznał za bezsporne, że w toku postępowania podatkowego, którego przedmiotem było określenie podatku akcyzowego za [...] w obu instancjach skarżąca Spółka jako swoją siedzibę wskazywała S, ul . O [...] i, że adres ten był zgodny z danymi zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Niesporne winny być dalsze fakty dotyczące doręczenia decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. :

1. decyzję skierowano na dres Spółki wskazany w toku postępowania,

2. z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi (Spółce A) w dniu [...] pozostawiono ją na okres 14 dni do dyspozycji Spółki w Urzędzie Pocztowym w S, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma umieszczono na drzwiach biura,

3. powtórnie awizowano przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję w dniu [...][. Na kopercie z dowodem doręczenia doręczyciel umieścił adnotację, że adresat się wyprowadził,

4. w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu [...] dokonano wpisu zmiany siedziby Spółki z S, ul. O[...] do B, ul. B [...],

5. o zmianie siedziby nie powiadomiono organu podatkowego prowadzącego sprawę podatku akcyzowego za [...],

6. skarżąca Spółka twierdzi w skardze, że do dnia [...] prowadziła działalność w S ul, O [...] pomimo zmiany siedziby Spółki.

Zgodnie z treścią art. 151 Ordynacji podatkowej osobom prawnym pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności. Według twierdzeń samej skarżącej zawartych w uzasadnieniu skargi, w S prowadziła działalność gospodarczą do [...]. Już z tych okoliczności wynika, że w niniejszej sprawie, nie dysponując informacjami o zmianie siedziby organy podatkowe prawidłowe usiłowały doręczyć zaskarżoną decyzję pod adres wskazany w toku postępowania podatkowego.

Korespondencja kierowana na ten adres do [...] była więc doręczana zgodnie z art. 151 Ordynacji podatkowej. Z dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu [...] zawiadomienie o jej pozostawieniu w urzędzie pocztowym umieszczono na drzwiach biura Spółki. Świadczy to o tym, że w dniu [...] doręczyciel wiedział, że w pomieszczeniu na drzwiach którego umieścił informację o awizie mieście się biuro Spółki.

Fakt ten potwierdza wyjaśnienie skarżącej Spółki, że do [...] prowadziła w tym miejscu działalność gospodarczą.

Doręczenie w takich okolicznościach decyzji organu odwoławczego było zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 i § 1a Ordynacji podatkowej. Zasadnie przyjęto, że decyzja powyższa została doręczona w dniu [...] (art. 159 § 2 Ordynacji podatkowej).

Wbrew zarzutowi skarżącej Spółki przepis art. 151 a Ordynacji podatkowej w opisanym wyżej i nie kwestionowanym przez stronę skarżącą stanie faktycznym nie miał zastosowania.

W przepisie tym chodzi o taką sytuację, w której podany przez stronę postępowania podatkowego adres jej siedziby nie istnieje i nie można ustalić miejsca prowadzenia działalności.

Sama strona skarżąca przyznała, że do dnia [...] pod wskazanym przez siebie adresem w S prowadziła działalność gospodarczą.

Zarówno pierwsze jak i drugie awizowanie przesyłki nastąpiło przed [...], a więc w okresie, w którym skarżąca Spółka według własnych zapewnień prowadziła tam jeszcze działalność gospodarczą.

Nie zachodziła więc potrzeba ustalania miejsca prowadzenia działalności.

Skoro ustawodawca w art. 151 Ordynacji podatkowej przewidział możliwość doręczania pism osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej w ich siedzibie lub w miejscu prowadzenia działalności, to doręczenie zaskarżonej decyzji w miejscu prowadzenia działalności w trybie przewidzianym w art. 150 Ordynacji podatkowej było zgodne z tymi przepisami.

Kwestia winy w uchybieniu terminu powstaje wówczas, gdy mimo prawidłowego doręczenia pisma, adresat tego pisma nie odebrał go, bądź odebrał, ale nie dochował terminu do wniesienia m.in. skargi. W takich przypadkach adresat pisma skierowanego do niego może uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nie wynika z jego winy.

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka usiłuje wykazać, że doręczenie zaskarżonej decyzji było niezgodne z przepisami i w tym upatruje brak winy po swojej stronie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na to, że jeżeli doręczenie było wadliwe, to nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi i kwestia przywrócenia terminu jest w takich okolicznościach bezprzedmiotowa.

Jak wyżej wykazano doręczenie zaskarżonej decyzji Sąd uznał za prawidłowe.

W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej Spółki nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Mając na względzie powyższą argumentację Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

/-/ J.Ruszyński