Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1449/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant ref. Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R.N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] maja 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu zażalenia J.K. na postanowienie Prezydenta W. z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania, utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że pismem z [...] kwietnia 2008 r. J.K. zwróciła się o włączenie do zasobów m. W. lokalu nr [...] położonego w budynku przy ul. [...].

Decyzją z [...] stycznia 2009 r. nr [...] organ I instancji umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Na skutek odwołania J.K. decyzją z [...] maja 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Na skutek skargi J.K. wyrokiem z 24 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1088/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność obu decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek skarżącej nie dotyczy sprawy administracyjnej, a w takiej sytuacji organ powinien wydać na podstawie art. 66 § 3 kpa postanowienie o zwrocie podania.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Prezydent W. zwrócił wnioskodawczyni przedmiotowe podanie. W uzasadnieniu organ powołał się na wskazania Sądu wyrażone w wyżej powołanym wyroku.

J.K. złożyła zażalenie na to postanowienie. Powołała się w nim na swoją trudną sytuację zdrowotną i zarzuciła, że nie wskazano jej do jakiego organu może wystąpić z tym wnioskiem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając zażalenie wskazało, że stosownie do art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej ppsa.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W powołanym wyżej wyroku Sąd przesądził, że obowiązkiem organów w niniejszej sprawie jest zwrot wniosku skarżącej w trybie art. 66 § 3 kpa. Zarówno organ I instancji, jak i Kolegium są związane wskazaniem Sądu, nie mogą zatem wydać innego rozstrzygnięcia niż postanowienie o zwrocie podania na podstawie art. 66 § 3 kpa.

Organ wyjaśniał, że jak wynika z treści art. 66 § 3 kpa organy administracji, działając na podstawie tej regulacji, nie są uprawnione do przekazania sprawy innemu organowi, lecz mają obowiązek zwrócenia podania wnoszącemu. Ponadto Sąd przesądził w wyroku z 24 listopada 2009 r., że przedmiotowa sprawa nie jest sprawą administracyjną – należy zatem przyjąć, że w ocenie Sądu sprawa niniejsza ma charakter cywilny, a więc należy do właściwości sądów powszechnych.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła J.K.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Skarżąca podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w postanowieniu z [...] grudnia 2008 r. w sprawie [...] uznało, że to na organie I instancji ciąży obowiązek wystąpienia z powództwem ustalającym, że zamieszkiwany przez skarżącą lokal stanowi własność m. W.

Skarżąca zarzuciła, że zaskarżonym postanowieniem organ naruszył prawo, co skutkowało zwrotem podania w trybie art. 66 § 3 kpa.

Organ nie udzielił jej pouczenia jaki inny organ jest właściwy w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie zostało wydane po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2009 r. w sprawie II SA/Wa 1088/09. Zatem zgodnie z art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Tak więc ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez sąd, tylekroć będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy prawa (por. wyrok SN z 25 lutego 1998 r., III RN 130/97 OSNAPiUS nr 1 poz. 2 z glosą aprobującą B.Adamiak OSP 1999 nr 5, poz. 101). Wyrok z 24 listopada 2009 r. jest prawomocny, a przepisy prawa, na podstawie których został on wydany, nie uległy zmianie. Oznacza to, że nie zaistniały żadne okoliczności, które mogłyby stworzyć podstawy do odstąpienia od oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku z 24 listopada 2009 r., w którym Sąd przesądził, że wniosek skarżącej z [...] kwietnia 2008 r. nie dotyczy sprawy administracyjnej rozstrzyganej w drodze decyzji. W takiej sytuacji kontrola zaskarżonego postanowienia sprowadza się do zbadania, czy nie narusza ono przepisu art. 153 ppsa.

Stwierdzić należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w pełni zastosowało się do oceny prawnej Sądu i wskazań co dalszego postępowania, tj. wydało postanowienie o zwrocie podania na podstawie art. 66 § 3 kpa.

Nie można podzielić zarzutu skarżącej, że jej pismo z [...] kwietnia 2008 r. wszczęło postępowanie o włączenie zajmowanego lokalu mieszkalnego do zasobów m. W. Odnosząc się do stanowiska skarżącej co do treści postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] grudnia 2008r., nr [...] rozpoznającego zażalenie skarżącej na bezczynność organu I instancji, to stwierdzić należy, że wprawdzie w uzasadnieniu tego postanowienia wyrażony został pogląd o obowiązku organu I instancji wystąpienia z powództwem ustalającym przynależność zajmowanego lokalu do zasobów m. W., to jednakże powyższe postanowienie w istocie pozostawało w sprzeczności z oceną prawną wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2009 r. Ponadto postanowienie z [...] grudnia 2008 r. nie rozstrzygało istoty sprawy.

Wbrew zarzutom skargi, organ w zaskarżonym postanowieniu zwracając podanie na podstawie art. 66 § 3 kpa wskazał w jego uzasadnieniu, że sprawa z wniosku skarżącej nie jest sprawą administracyjną, ma charakter cywilny i należy do właściwości sądów powszechnych. Skoro sprawa nie ma charakteru administracyjnego, to zarzut skargi, że organ nie wskazał innego właściwego organu do rozpatrzenia podania jest niezasadny. Ponadto, jeżeli żądanie nie dotyczy sprawy administracyjnej, a ma charakter cywilny, to z istoty swej nie może być ono rozstrzygane przez żaden organ administracji publicznej, skoro należy do kognicji sądu powszechnego.

Uzupełniająco wskazać można, że w aktach administracyjnych znajdują się wyroki sądów powszechnych I i II instancji wydane w wyniku wniesienia powództwa i apelacji skarżącej w sprawie o ustalenie, że zajmowany przez nią lokal stanowi własność m. W. (k. 12 do 21 akt adm.). Dopiero po negatywnych dla skarżącej rozstrzygnięciach przez sądy powszechne, wniosła ona do organu pismo z [...] kwietnia 2008 r. Zważyć należy, że były to orzeczenia merytoryczne, a nie odrzucające pozew z powodu niedopuszczalności drogi sądowej.

Podsumowując wskazać należy, że skoro z wyroku z 24 listopada 2009 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynikało, że w niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis art. 66 § 3 kpa, to organ administracji będąc związany wskazaniem Sądu nie mógł wydać innego rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze wszystkie omówione okoliczności, Sąd z mocy art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu orzeczono na podstawie 250 ppsa.