Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1795/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280,  art. 277,  art. 273  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 151/13 oddalającym skargę J. S. o wznowienie postępowania sądowego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 151/13 oddalił skargę J. S. o wznowienie postepowania sądowego zakończonego wyrokiem Sądu z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1204/12. Powyższym orzeczeniem Sąd oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

W dniu [...] czerwca 2014 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga J. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wskazanym wyżej wyrokiem z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 151/13. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że podstawą żądania wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie jest art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

Z uwagi na braki formalne w/w skargi o wznowienie postępowania sądowego, ustanowiona z urzędu pełnomocnik J. S. – adw. A. S., zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2014 r. została wezwana, na podstawie art. 280 § 2 w zw. z art. 279 i art. 49 § 1 p.p.s.a., do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania (art. 280 § 1 p.p.s.a.), poprzez jednoznaczne wskazanie: okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; dnia, w którym strona dowiedziała się o w/w okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych; dnia, w którym J. S. dowiedziała się o wyroku Sądu z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 151/13.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu adw. R. S., działający z substytucji adw. A. S., pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wyjaśnił, że wyrok Sądu z dnia 4 października 2013 r. został wysłany skarżącej w dniu [...] listopada 2013 r. i odebrany w dniu [...] listopada 2013 r. Zaznaczył, że nie są mu znane jakiekolwiek późniejsze okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Zgodnie z art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. Zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., na który to między innymi przepis powołała się skarżąca, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli: strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Stosownie zaś do art. 273 § 2 p.p.s.a., stanowiącego również podstawę żądania skarżącej, można domagać się wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W myśl art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2).

Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie.

W przedmiotowej sprawie skarżąca oparła skargę o wznowienie postępowania m.in. na przesłance z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., twierdząc, że nie była należycie reprezentowana przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika w osobie adw. A. S.. W takiej sytuacji, w myśl art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

W świetle powyższych regulacji, badając dopuszczalność przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania sądowego pod względem wskazanej wyżej przesłanki, Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 277 p.p.s.a.

Wyrok Sądu z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 151/13 wraz z uzasadnieniem został przesłany adw. A. S.. Odbiór w/w przesyłki sądowej pokwitował w dniu [...] listopada 2013 r. adw. R. S. (działający z substytucji adw. A. S.). Następnie w dniu [...] listopada 2013 r. orzeczenie Sądu wraz z uzasadnieniem zostało przesłane mocodawczyni – J. S.. Odebranie w/w korespondencji w placówce pocztowej nastąpiło w dniu [...] listopada 2013 r., co wynika z dokumentacji dołączonej do pisma adw. R. S. z dnia [...] lipca 2014 r. (k. 12 i 13 akt sądowych). Powyższe oznacza, że trzymiesięcznym termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania upłynął z dniem [...] lutego 2014 r. Tym samym skarga o wznowienie postępowania złożona dopiero w dniu [...] czerwca 2014 r. została wniesiona z uchybieniem terminu z art. 277 p.p.s.a.

Odnosząc się do żądania skarżącej wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że choć J. S. powołała ustawową podstawę wznowienia, to nie wykazała tej przesłanki. Ponadto ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu wyjaśnił, że nie są mu znane żadne okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których J. S. nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że samo powołanie art. 273 § 2 p.p.s.a nie wyczerpuje warunku oparcia skargi o wznowienie postępowania na przesłance wymaganej w/w przepisem ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i czyni ją niedopuszczalną. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest równoznaczne ze spełnieniem przesłanki oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Takie stanowisko prezentowane było również w orzecznictwie Sądu Najwyższego (v. I CZ 122/67 OSNCP 1968/8-9 poz. 154).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 277 i art. 273 § 2 p.p.s.a., postanowił jak

w sentencji.