Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 900/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 2, art. 184 § 1, art. 227 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.Dz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 września 2010 r. sygn. akt IV SAB/Wr 23/10 o odrzuceniu zażalenia na pismo informacyjne z dnia [...] września 2010 r. w sprawie ze skargi Z.Dz. na bezczynność organów administracji publicznej z powodu zaniechania działań załatwienia sprawy o znaku [...] postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. sygn. akt IV SAB/Wr 23/10, na podstawie art. 178 w zw. art. 194 § 1 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", odrzucił zażalenie Z.Dz. na pismo z dnia 1 września 2010 r. w sprawie ze skargi Z.Dz. na bezczynność organów administracji publicznej w sprawie o znaku SKO 4100/29/2010 z dnia 3 lutego 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 30 lipca 2010 r. wydanym w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Z.Dz., osobiście przez nią sporządzoną, na postanowienie tego Sądu z dnia 25 czerwca 2010 r. odrzucające jej skargę. Odpis postanowienia z 30 lipca 2010 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia od niego zażalenia został doręczony skarżącej w dniu 6 sierpnia 2010 r.

W dniu 9 sierpnia 2010 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym sporządzone osobiście pismo procesowe nazwane "sprzeciwem", w którym zakwestionowała wydane w sprawie postanowienie z dnia 30 lipca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Ponadto wniosła o złożenie rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego z powołaniem się na regulacje nieobowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 30 lipca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia od niego zażalenia został doręczony skarżącej w dniu 26 sierpnia 2010 r.

W dniu 27 sierpnia 2010 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym sporządzone przez siebie pismo procesowe nazwane "sprzeciwem", w którym zakwestionowała postanowienie z dnia 17 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu zażalenia. Wniosła o wystąpienie z rewizją nadzwyczajną powołując się na regulacje nieobowiązującej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 1 września 2010 r., pismem z tą samą datą poinformowano skarżącą o utracie mocy z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o obowiązujących przepisach prawnych regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi i środkach odwoławczych służących od orzeczeń wydanych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo to zostało doręczone skarżącej w dniu 7 września 2010 r.

Następnie w dniu 10 września 2010 r. wniosła zażalenie, z którego wynika, że zaskarża pismo z dnia 1 września 2010 r., powołując się na art. 194 i 198 P.p.s.a.

Odrzucając zażalenie z dnia 10 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że zażalenie na pismo informujące o braku możliwości złożenia rewizji nadzwyczajnej od podjętych w sprawie rozstrzygnięć w świetle obowiązującego stanu prawnego, jest niedopuszczalne.

Na powyższe postanowienie Z.Dz. wniosła zażalenie (zatytułowane "sprzeciw"). Podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego i procesowego, prawdy obiektywnej i obowiązku wyjawienia wszystkich okoliczności sprawy, "których usprawiedliwić nie mogą względy bieżących potrzeb państwa i społeczne".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem, zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a., jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a.;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Zażalenie przewidziane w ustawie jest dopuszczalne także na zarządzenie przewodniczącego: w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, o czym stanowi w art. 49 § 2 P.p.s.a. oraz w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 P.p.s.a.).

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na inne zarządzenie sędziego, ani na pismo wykonujące to zarządzenie, które poucza stronę o przysługujących środkach odwoławczych oraz niedopuszczalności rewizji nadzwyczajnej od podjętych w sprawie rozstrzygnięć.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. o odrzuceniu przedmiotowego zażalenia nie naruszył obowiązującego prawa.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.