Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 863/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 art. 58 par. 1 pkt 3 i  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 17 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

[...] z siedzibą

w K. (zwana dalej: "spółką") w piśmie z dnia 19 października 2018 r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 września 2018 r. znak [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 rok.

W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia

8 listopada 2018 r. wezwał spółkę do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Drugim zarządzeniem z tego samego dnia Przewodniczący wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi,

w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie pełnego odpisu Krajowego Rejestru Sądowego, w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, celem ustalenia sposobu reprezentacji Spółki w dniu udzielenia pełnomocnictwa,

tj. 7 kwietnia 2015 r. Oba wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu

13 listopada 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302

- zwanej dalej: "p.p.s.a") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma,

od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku,

z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu

dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania,

od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że skuteczne wniesienie skargi

do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić

na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie

nie wykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd.

Ponadto dodać należy, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 p.p.s.a., który stanowi,

że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zauważyć należy,

że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności

w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do postanowień art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd jest uprawniony

do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem

jej odrzucenia. Jedynie spełnienie wszystkich wymogów formalnych stawianych przez ustawodawcę skardze, gwarantuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem tylko prawidłowa pod względem formy i treści skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. W przypadku, gdy skarżącym

jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób.

W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji

ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie stosownym dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i sposób prowadzenia działalności. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga zatem formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka została wezwana

do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii.

Z akt sprawy wynika, że odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do nadesłania odpisu KRS zostały prawidłowo doręczone osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 13 listopada 2018 r. Wobec tego, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 20 listopada 2018 r. Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie wykonała ww. wezwań, to skargę należało odrzucić.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.