Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 72/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
w pozostałym zakresie postępowanie umorzono

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Szpitala Miejskiego w R. Spółka z o.o. w R. na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; III. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. na rzecz strony skarżącej Szpitala Miejskiego w R. Spółka z o.o. w R. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2014 r. Szpital Miejski w Rabce Zdroju Sp. z o.o. w Rabce Zdroju, powołując się na art. 3 § 2 pkt 8 przy zastosowaniu art. 50 § 1 w związku z art. 52 § 1 w związku z art. 54 § 1 przy zastosowaniu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r. poz. 270 z póżn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) w związku z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm., zwanej dalej u.i.d.p.) wniósł skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie w postępowaniu wszczętym wnioskiem Skarżącego z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: NZOZ.DN/15/2014 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - ilości nieprawidłowych sprawozdań świadczeń zdrowotnych oraz zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 286 kodeksu karnego. Strona skarżąca wniosła o:

- zobowiązanie Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie do wydania w terminie określonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie aktu lub dokonania czynności w postępowaniu wszczętym wnioskiem Skarżącego z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: NZOZ.DN/15/2014 w przedmiocie o udostępnienia informacji publicznej - ilości nieprawidłowych sprawozdań świadczeń zdrowotnych oraz zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 286 kodeksu karnego;

- stwierdzenie, że bezczynność Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie w postępowaniu wszczętym wnioskiem Skarżącego z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: NZOZ.DN/15/2014 w przedmiocie o udostępnienia informacji publicznej - ilości nieprawidłowych sprawozdań świadczeń zdrowotnych oraz zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 286 kodeksu karnego, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Ewentualnie, w przypadku podjęcia aktu lub dokonania czynności w postępowaniu wszczętym wnioskiem Skarżącego z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: NZOZ.DN/15/2014 przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie skarżący wniósł o:

- stwierdzenie, że prowadzone przez Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie postępowanie wszczęte wnioskiem Skarżącego z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: NZOZ.DN/15/2014 w przedmiocie o udostępnienia informacji publicznej - ilości nieprawidłowych sprawozdań świadczeń zdrowotnych oraz zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 286 kodeksu karnego, było przewlekłe;

- wymierzenie Dyrektorowi Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a;

- zasądzenie od Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie na rzecz Skarżącego "Szpitala Miejskiego w Rabce-Zdroju" sp. z o.o. kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi opisano zaistniały w sprawie stan faktyczny.

Wnioskiem z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: NZOZ.DN/15/2014 Skarżący działając na podstawie art. 2 ust. 1 przy zastosowaniu art. 4 ust. 1 pkt 4 i art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 przy zastosowaniu art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zwrócił się do Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie, zwanego dalej "Dyrektorem", o udostępnienie informacji publicznej:

1) ile w okresie od dnia 1 maja 2009 r. do dnia wpływu niniejszego wniosku MOW NFZ w Krakowie stwierdził nieprawidłowych sprawozdań świadczeń zdrowotnych wykonanych przez świadczeniodawców;

2} w ilu przypadkach, o których mowa w pkt 1, MOW NFZ w Krakowie zawiadomił organy ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 286 kodeksu karnego lub innych.

Skarżący na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p., wniósł o udostępnienie powyższych informacji poprzez przesłanie odpowiedzi na wskazane pytania wraz z dokumentami potwierdzającymi ich prawdziwość na adres: Szpital Miejski w Rabce-Zdroju, ul. [....] .

Do dnia złożenia niniejszej skargi, Dyrektor - pomimo czternastodniowego terminu do załatwienia sprawy - nie wydał Skarżącemu żądanej informacji publicznej, jak również nie poinformował Skarżącego o powodach opóźnienia w udostępnieniu żądanej informacji publicznej.

W dniu 12 lutego 2014 r. doręczono Skarżącemu pismo Dyrektora z dnia 7 lutego 2014 r. znak: ZRP: 442-3/14/112/962/02/14, w którym wezwano Szpital Miejski w Rabce-Zdroju sp. z o.o do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma, że uzyskanie powyższej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Przedstawiając swoje stanowisko strona skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm., zwana dalej "ustawą o świadczeniach") Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową osobą prawną. Natomiast na mocy art. 107 ust. 1 ustawy o świadczeniach Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu kieruje Oddziałem Wojewódzkim Funduszu i reprezentuje Fundusz na zewnątrz w zakresie właściwości danego oddziału. Wobec powyższego na mocy art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Dyrektor, jako podmiot reprezentujący państwową osobę prawną obowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (por. art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) . Wobec złożenia przez Skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: NZOZ.DN/15/2014, Dyrektor zgodnie z treścią art. 13 u.d.i.p. zobowiązany był do udostępnienia Skarżącemu w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku żądanej informacji publicznej lub poinformowania go we wskazanym terminie o powodach opóźnienia w udostępnieniu informacji publicznej i wskazaniu terminu, w jakim informacja publiczna zostanie mu udostępniona. Pomimo upływu 14 dni od dnia złożenia wniosku Dyrektor nie udostępnił Skarżącemu żądanej informacji publicznej ani nie poinformował Skarżącego o powodach opóźnienia w udostępnieniu informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, na dzień sporządzenia niniejszej skargi, Dyrektor pozostaje w bezczynności, bowiem pomimo upływu 14 dni od dnia złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej przez Skarżącego, Dyrektor nie udostępnił Skarżącemu żądanej informacji publicznej, ani nie poinformował Skarżącego o powodach opóźnienia w udostępnieniu informacji publicznej. Pismo Dyrektora z dnia 7 lutego 2014 r. znak: ZRP: 442-3/14/112/962/02/14 nie było pismem przedłużającym załatwienie sprawy w oparciu o treść art. 13 ust. 2 u.d.i.p., bowiem:

1) nie zostało doręczone Skarżącemu w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (por. art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. - ... podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie...);

2) nie zawierało informacji o powodach opóźnienia w udostępnieniu informacji

publicznej (por. art. 13 ust. 2 u.d.i.p.);

3) nie zawierało terminu, w jakim Dyrektor udostępni informację publiczną (por.

art. 13 ust. 2 u.d.i.p.)

Dyrektor uznając żądaną przez Wnioskodawcę informację publiczną za informację przetworzoną winien był przed upływem 14 dni od dnia wpływu wniosku wystąpić z wezwaniem do wykazania interesu publicznego, a nie występować z takim wezwaniem po upływie 14 dniowego terminu na udostępnienie informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie daje także podstaw do wyznaczania Skarżącemu terminu do wykazania takiego interesu.

Wbrew stanowisku zawartemu w piśmie z dnia 7 lutego 2014 r. znak: ZRP: 442-3/14/112/962/02/14 należy wskazać, że żądana we wniosku z dnia 20 stycznia 2014 r. informacja publiczna nie stanowi informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt1 u.d.i.p. Zgodnie z treścią § 23 ust. 1, 3, 7 i 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484) "Podstawą rozliczeń i płatności za świadczenia udzielone w okresie sprawozdawczym jest rachunek wraz z raportem statystycznym, zwane "dokumentami rozliczeniowymi". Świadczeniodawcy przysługuje prawo korygowania raportu będącego podstawa wystawienia rachunku najpóźniej w terminie 45 dni po upływie okresu rozliczeniowego.... Dokumenty rozliczeniowe świadczeniodawca składa Oddziałowi Wojewódzkiemu Funduszu w terminie do 10 - go dnia każdego miesiąca, za miesiąc poprzedni. ... Raport statystyczny i informację, o której mowa w § 17 ust 2, świadczeniodawca przekazuje w formie elektronicznej. ... Świadczeniodawca składa Funduszowi rachunek na piśmie. Dane zawarte w rachunku świadczeniodawca przekazuje również w formie elektronicznej.".

Wobec powyższego MOW NFZ w Krakowie dysponuje żądaną informacją publiczną w wersji elektronicznej, co jest wiedzą powszechną i nie wymagającą jakichkolwiek dowodów. Udostępnienie żądanej informacji publicznej nie wymaga dokonywania jakichkolwiek analiz, obliczeń, wyciągów, zestawień statystycznych, usuwania danych chronionych prawem, itp., co połączone byłoby z poniesieniem na ich pozyskanie znacznych środków finansowych i osobowych. Wystarczy jedynie wskazanie w systemie informatycznym raportowania korekt i ich proste wydrukowanie. Taka informacja nie jest, więc informacją przetworzoną, bowiem przez informację przetworzoną rozumie się jakościowo nową informację, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci. Nie wymaga dowodu, że informacja o dokonywanych przez świadczeniodawców korektach znajduje się w systemie informatycznym MOW NFZ w Krakowie a zatem istnieje w żądanej przez Wnioskodawcę treści i postaci. Zresztą wniosek w tej sprawie podyktowany jest działaniem MOW NFZ w Krakowie, który zażądał w konkretnych przypadkach, w których Wnioskodawca dokonał korekt, złożenia stosowanych wyjaśnień. Niewątpliwie MOW NFZ w Krakowie posiada żądaną informację publiczną a jej udostępnienie nie wymaga dokonywania jakichkolwiek analiz, obliczeń, wyciągów, zestawień statystycznych itp.

Natomiast informacja publiczna w ilu przypadkach MOW NFZ w Krakowie zawiadomił organy ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 286 kodeksu karnego jest również informacją prostą i nie wymagającą dokonywania jakichkolwiek analiz, obliczeń, wyciągów czy zestawień statystycznych.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca nie miał obowiązku wskazywania szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego żądanie wydania informacji publicznej.

Działanie Dyrektora w tym zakresie nie można, zatem ocenić inaczej, niż jak bezpodstawną próbę wydłużenia terminu do wydania żądanej przez Skarżącego informacji publicznej, która powinna spotkać się ze stosowaną reakcją Sądu.

Powyższe upoważnia Skarżącego do żądania stwierdzenia, że bezczynność Dyrektora w postępowaniu wszczętym wnioskiem Skarżącego z dnia 20 stycznia 2014 r. znak: NZOZ.DN/14/2014 ma charakter rażącego naruszenia prawa i żądania wymierzenia Dyrektorowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie wniósł o oddalenie w całości skargi, jako bezzasadnej.

Odpowiadając na zarzuty skargi stwierdzono, że organ nie pozostawał w bezczynności ani nie prowadził postępowania w sposób przewlekły, a w szczególności w sprawie nie doszło do rażącego naruszeniem prawa. Na powyższe wskazują następujące okoliczności sprawy:

Wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 stycznia 2014r (wpływ do Organu w dniu 22 stycznia 2014r.) w pkt 1 i w pkt 2 dotyczył informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co szczegółowo zostało uzasadnione w decyzji Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie z dnia 7 marca 2014r. nr ZRP 4/2014.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej Organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w przypadku, gdy w sprawie występuje szczególny interes publiczny przemawiający za jej udostępnieniem Wnioskodawcy. Organ po rozważeniu okoliczności przedmiotowej sprawy uznał, że w sprawie nie zachodzi ww. szczególny interes. Dodatkowo - w celu szczegółowego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy - Organ, pismem z dnia 7 lutego 2014r., zwrócił się z zapytaniem do Wnioskodawcy o wykazanie, czy w sprawie zachodzi szczególny interes publiczny przemawiający za udostępnieniem informacji Wnioskodawcy. Pismem z dnia 19 lutego 2014r. (wpływ do Organu w dniu 21 lutego 2014r.) Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na powyższe zapytanie. Okoliczności sprawy, w tym ww. argumentacja Wnioskodawcy, nie uzasadniały jednak przyjęcia, że w sprawie występuje szczególny interes publiczny przemawiający za udostępnieniem Wnioskodawcy ww. informacji, co szczegółowo zostało uzasadnione w decyzji Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie z dnia 7 marca 2014r. nr ZRP 4/2014.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zachodziła podstawa do odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Zgodnie z poglądami wyrażanymi w doktrynie postępowanie w sprawie odmowy udzielenia informacji publicznej toczy się wedle przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (tak np. M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. Warszawa 2010, por. też M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 59-60).

Powyższe potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 16 grudnia 2009r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1002/09) rozróżnia sposób procedowania w przypadku, gdy w wyniku rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej podmiot zobowiązany zamierza udostępnić informację, od sytuacji, w której podmiot zobowiązany zamierza wydać decyzję w przedmiocie odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że jeśli organ dysponuje żądaną informacją publiczną i zamierza ją udostępnić to ustawa Kodeks postępowania administracyjnego nie ma w ogóle zastosowania — informacja publiczna jest wtedy po prostu udostępniana, co przybiera postać czynności materialno — technicznej (ustawa reguluje formę wniosku, terminy do jego załatwienia i opłaty). Dla wszczęcia takiego postępowania wystarczy wniosek ustny, bądź złożony w innej niesformalizowanej formie, nie musi być poparty żadnym uzasadnieniem ani wskazywaniem szczególnego interesu. Sytuacja wygląda natomiast inaczej, gdy udostępnienie informacji publicznej wiąże się z poniesieniem kosztów, gdzie wezwanie do ich uiszczenia, jako akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i do którego nie stosuje się bezpośrednio przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (regulujący m.in. formę wniosku), wymaga jednak zindywidualizowania wnioskodawcy, a więc jego pisemnego podpisu (ewentualnie podpisu elektronicznego), z uwagi na potrzebę nałożenia na wnioskodawcę określonego obowiązku (zapłaty kosztów) wniosek nie może być anonimowy; gdy okazuje się, że ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej (kwestia wykazania, w jaki sposób udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego); istnieją bezpośrednie powody do odmowy udzielenia informacji publicznej (przez wzgląd na tajemnice ustawowo chronione. Trzeba podkreślić, że wszystkie te przypadki, w których ma dojść do podjęcia przez organ aktu administracyjnego, w tym zwłaszcza kwalifikowanego, jakim jest decyzja administracyjna (odmowna oraz o umorzeniu postępowania), bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu wnioskodawcy (podpisu elektronicznego) na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jego brak winien być usuwany w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że Kodeks ten ma zastosowanie do całego procesu wydawania decyzji, a więc także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku o dostęp do informacji publicznej, o ile zobowiązany organ zmierza do wydania takiej decyzji (podjęcie decyzji administracyjnej w sytuacji niepodpisania wniosku wykazuje cechy działania organu z urzędu, co w przypadku postępowania wszczynanego jedynie na wniosek oznacza wydanie decyzji nieważnej -art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 marca 2012r. (sygn. akt II SA/Wa 2822/11) stwierdził, że: "podmiot zobowiązany, podejmując decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej, związany jest regułami postępowania administracyjnego, określającymi jego obowiązki zarówno w zakresie prowadzenia postępowania jak i orzekania. W szczególności winien on uwzględnić interes strony, gdy nie sprzeciwia się temu interes społeczny (art. 7 kpa), winien odpowiednio informować stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania (art. 9 kpa), musi wreszcie w sposób wyczerpujący uzasadnić swoje rozstrzygnięcie zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 kpa".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 września 2007 r. (sygn. akt II SA/Wa 651/07) stwierdził, że do umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o udostępnienie informacji publicznej zastosowanie znajduje art. 105 kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2259/11 wskazał, że: "Zgodnie z art. 10 ust. l ustawy o dostępie do informacji publicznej informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Możliwość udostępnienia informacji publicznej na wniosek jest związana z koniecznością wszczęcia i prowadzenia określonego postępowanie w sprawie jej udostępnienia. W istocie występują dwa postępowania o różnym charakterze. Pierwsze z nich dotyczy sprawy udzielenia informacji publiczne j. Nie toczy się ono w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, a ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje tylko niektóre jego aspekty, jak kwestię formy wniosku, terminu czy opłat. Postępowanie w tej sprawie administracyjnej może zakończyć się czynnością materialno-techniczną, jaką jest udzielenie informacji, bądź wydaniem aktu, przybierającego postać pisma, wskazującego na to, że żądane dane nie mają charakteru informacji publicznej, wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia takiej informacji, gdyż nią nie dysponuje, istnieje odrębny tryb dostępu itp. Może też zakończyć się uruchomieniem drugiego postępowania w nowej sprawie administracyjnej, jaką jest sprawa odmowy udzielenia informacji. Postępowanie w sprawie odmowy udzielenia informacji wszczynane jest przez organ z urzędu, gdy stwierdzi on, że zachodzą przesłanki do udzielenia takiej odmowy ze względu na wystąpienie okoliczności. Jedynym ewentualnym uchybieniem Organu mogło być niewystosowanie do Wnioskodawcy odrębnej informacji o nowej (planowanej) dacie załatwienia sprawy i powodach jej wyznaczenia, w trybie przewidzianym w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednakże należy zwrócić uwagę, że do Wnioskodawcy wystosowano pismo z dnia 7 lutego 2014r., w którym poinformowano go o dalszych koniecznych etapach postępowania. Wnioskodawca otrzymał, więc od Organu informację, że sprawa zostanie załatwiona w terminie późniejszym i powodach takiej sytuacji. Z kolei w piśmie z dnia 25 lutego 2014r. powiadomiono Wnioskodawcę, że sprawa zostanie załatwiona do dnia 22 marca 2014r. i wskazano powody wyznaczenia tego terminu. Ostatecznie zaś sprawa została załatwiona w dniu 7 marca 2014r. (a w tym czasie Organ podejmował szereg ww. niezbędnych czynności wymagających odpowiedniego czasu oraz zagwarantował wnioskodawcy realną możliwość skorzystania z jego uprawnień). Tym samym nie przekroczono terminu dwumiesięcznego przewidzianego w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem organu w sprawie nie miała miejsca ani bezczynność ani przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora MOW NFZ w Krakowie, w szczególności w sprawie nie doszło do rażącego naruszenia prawa. Skarga z dnia 19 lutego 2014r. jest niezasadna i powinna zostać oddalona w całości.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak, więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania.

Żądana przez Szpital Miejski w Rabce – Zdroju od Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Krakowie informacja dotycząca ilości nieprawidłowych sprawozdań świadczeń zdrowotnych oraz zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa określonego w art. 286 kodeksu karnego - jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112 , poz. 1198 ze zm. )

Dyrektor Małopolskiego Oddziału NFZ wydał w dniu 7 marca 2014 r decyzję Nr ZRP 4/2014, którą odmówił udostępnienia informacji publicznej. Prawidłowość tej decyzji i przesłanki, jakimi kierował się organ przy jej wydaniu może być badana i ewentualnie będzie badana w normalnym trybie odwoławczym od tej decyzji.

Przedmiotem niniejszego postępowania wyznaczonego treścią złożonej skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ust 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) , co oznacza że kontrolą objęty jest nie sam wydany akt lub czynność organu lecz brak ich podjęcia.

Stosownie do stanowiska zawartego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2012 r II OSK 1360/12 : "wydanie, w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi, przez organ administracyjny decyzji nie zwalania wojewódzkiego sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 zdanie drugie P.p.s.a.) oraz w zakresie wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Wniosek strony skarżącej o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 stycznia 2014 r wpłynął do organu dnia 22 stycznia 2014 r i nie został rozpatrzony do dnia 5 lutego 2014 r w ustawowym terminie, wynoszącym, co do zasady 14 dni jak stanowi art. 13 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112 , poz. 1198 ze zm.) W dniu 7 lutego 2014 r Małopolski Oddział Narodowego Funduszu Zdrowia wystosował pismo do strony skarżącej o wykazanie, że informacja jest szczególnie istotna z punktu widzenia interesu publicznego. Pismo przygotowane w dniu 7 lutego 2014 r , natomiast " wpłynęło do wysłania" w dniu 10 lutego 2014 r i zostało ekspediowano przez pracowników NFZ w tym samym dniu to jest 10 lutego 2014 r. Wystosowane pismo, jak sam organ przyznał na karcie 8 odpowiedzi na skargę nie było odrębną informacją o przyczynie zwłoki bądź nowej planowanej dacie załatwienia sprawy w trybie art. 13 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Aby jednak twierdzić, że zachowane zostały wszystkie wymogi ustawy pismo wzywające do wykazania czy w sprawie zachodzi szczególny interes publiczny przemawiający za udostępnieniem informacji winno zostać wystosowane do wnioskodawcy do dnia 5 lutego 2014 r (włącznie). Mając to wszystko na uwadze Sąd stwierdził, bezczynność związaną z przekroczeniem terminu do załatwienia sprawy, co najmniej pomiędzy 5 a 7 lutego 2014, a nawet do dnia 10 lutego 2014 r ,bowiem wtedy ekspediowano pismo do Wnioskodawcy ,przy czym nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Narodowy Fundusz Zdrowia nie powiadomił w trybie art. 13 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej o powodach opóźnienia, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza to zbędną, nieuzasadnioną zwłokę w dochowaniu przepisanego ustawą terminu, czyli bezczynność podmiotu zobowiązanego. Takie rozumienie bezczynności występuje w ugruntowanych poglądach doktryny i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. " Nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie w trybie art. 13 usta 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej o powodach opóźnienia i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia ". ( komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej Irena Kamińska i Mirosława Rozbicka – Ostrowska, Wydanie 2 LexisNexis Warszawa 2012 r, str. 188 teza 4 do art. 13 )

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) jak w punkcie I sentencji wyroku, a w pozostałym zakresie jak w punkcie II wyroku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a postępowanie umorzył.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania (punkt III wyroku) nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. Na zasądzone koszty postępowania składa się uiszczony wpis od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego strony skarżącej i opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego.