Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 463/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.R o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.R na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia (...) kwietnia 2007 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia zwolnić M.R od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 2 października 2007 r. M.R. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia (...) kwietnia 2007 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Z informacji zawartych we wniosku oraz pism poprzedzających jego złożenie wynika, że skarżący jest osobą samotną. Utrzymuje się z posiadanego gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,7 ha, z którego roczny dochód wynosi 1527 zł (załączone zaświadczenie z Urzędu Gminy). W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że aktualnie przebywa na zasiłku chorobowym wynoszącym 220 zł (w załączeniu kserokopia decyzji o przyznaniu zasiłku) w związku z zawałem serca i pobytem w szpitalu (karta informacyjna leczenia szpitalnego), zasiłek ten jest jedynym jego dochodem. Poza tym na leki wydaje około 80 zł miesięcznie. Jako posiadany majątek skarżący wymienił dom o powierzchni 70 m², nieruchomość rolną – 4,7 ha oraz budynki gospodarcze. Wyjaśnił również, że nie posiada żadnych rachunków bankowych.

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).

Podkreślić należy, że instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna, bytowa jest trudna. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

Mając na uwadze wyjaśnienia skarżącego, znajdujące potwierdzenie w dokumentach źródłowych uznać należy, że M.R. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Uzyskiwany przez niego niewielki dochód z gospodarstwa rolnego, a obecnie jedynie dochód z zasiłku chorobowego w kwocie 220 zł, konieczność ponoszenia wydatków na zakup lekarstw oraz fakt, że skarżący jest osobą samotną powoduje zdaniem Sądu, iż wniosek należy uznać za uzasadniony.

W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.