Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 146/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 4 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 9 marca 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji o przyznaniu płatności ONW na rok 2007 postanawia 1/ przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu ponad kwotę 25 (słownie: dwadzieścia pięć) złotych; 2/ oddalić wniosek w pozostałym zakresie. lf


UZASADNIENIE

III SA/Łd 146/16

Uzasadnienie

K.G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych, w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji o przyznaniu płatności ONW na rok 2007.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z dwójką dzieci oraz rodzicami. Na dochody w gospodarstwie domowym skarżącej składają się dochody z tytułu umowy o pracę skarżącej w wysokości 2000 zł oraz emerytury rodziców skarżącej w łącznej kwocie 2500 zł. Córka skarżącej jest właścicielką domu, w którym mieszka rodzina oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,5 ha. Skarżąca wykazała posiadanie oszczędności w kwocie 4000 zł oraz samochodu osobowego o wartości ok. 8000 zł. Podała także, że ponosi koszty opału w kwocie 430 zł, energii elektrycznej – 200 zł, gazu – 35 zł, wody – 40 zł, paliwa – 400 zł, zakupu paliwa do samochodu dla córki skarżącej – 150 zł, telefonów – 250 zł, leków – 300 zł, korepetycji syna – 120 zł, podatku od nieruchomości, budynków i ubezpieczeniu domu – 97 zł. Koszty wyżywienia, ubrań, środków czystości określiła na kwotę ponad 1200 zł. Reguluje również raty kredytu (110 zł) i pożyczki w pracy (200 zł).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) , dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

W niniejszej sprawie referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwójką uczących się dzieci (córka - studentka i syn - uczeń technikum). W gospodarstwie domowym pozostają jeszcze rodzice skarżącej – emeryci. Dochody gospodarstwa domowego zamykają się łączną kwotą 4500 zł, co daje miesięcznie na jednego członka rodziny 900 zł.

Z drugiej strony skarżąca i jej rodzice mają stały dochód, co pozwoliło na zgromadzenie oszczędności w kwocie 4000 zł. Rozważając podnoszone przez skarżącą argumenty, że wydatki na bieżące utrzymanie pochłaniają osiągane dochody, zwrócić należy także uwagę, że skarżąca spłaca raty kredytu i pożyczki w łącznej wysokości 310 zł, a także ponosi koszty związane z użytkowaniem pojazdu - ok. 550 zł miesięcznie.

Powyższe ustalenia, w szczególności dotyczące faktu opłacania wskazanych rat kredytu i pożyczki, nie uwiarygodniają argumentu o niemożliwości poniesienia kosztów wpisów sądowych. Zobowiązania cywilnoprawne nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami postępowania sądowego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2006 r., I OZ 83/06).

Ponadto, w ocenie referendarza, w sytuacji uzyskiwania w gospodarstwie domowym stałych dochodów oraz posiadania oszczędności, skarżąca nie może posłużyć się argumentem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (por. m.in. orzeczenia NSA z dnia 10 października 2007 r., II OZ 985/07, z dnia 1 października 2010 r., I OZ 730/10; z dnia 2 grudnia 2010 r., II OZ 1231/10). Okoliczności te pozwalają na przyjęcie, że skarżąca jest w stanie ponieść choćby częściowe koszty prowadzonych przed tutejszym sądem kilkunastu spraw.

Wskazane okoliczności w zestawieniu z wysokością wpisu sądowego od skargi (200 zł) oraz faktem, że ewentualne inne i przyszłe koszty niewątpliwie rozłożone byłyby w czasie, pozwalają skarżącej, w ocenie referendarza sądowego, na pokrycie kosztów sądowych, w tym części wpisu w wysokości 25 zł.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 4 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

lf