Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1089/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań i umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę. /-/B. Drzazga


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] września 2019r. nr [...], po rozpoznaniu odwołań 60 osób fizycznych (wym. w decyzji) oraz Komitetu [...] oraz Mieszkańców [...] w [...]:

1) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] stycznia 2019r. nr [...] wydaną na wniosek [...] sp. z o.o. z s. w [...] o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdzających brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu przemysłowo-magazynowo-logistycznego z zapleczem socjalno-biurowym i niezbędną infrastrukturą towarzyszącą, realizowanego na działkach nr [...], [...], [...] w [...], gm. [...] oraz

2) umorzyło postępowanie odwoławcze z wniosku 60 osób fizycznych (wym. w decyzji) oraz Komitetu [...] oraz Mieszkańców [...] w [...].

Powyższą decyzję doręczono inwestorowi za pośrednictwem [...]. Z uwagi na okoliczność, że liczba stron postępowania przekroczyła 20, organ odwoławczy – na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2081 ze zm., dalej: u.u.i.ś.) zastosował art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.) i zawiadomił o wydaniu ww. decyzji w drodze obwieszczenia zamieszczonego:

- w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) Urzędu Miasta i Gminy [...] od [...] września 2019 r.,

- na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta i Gminy [...] w dniach od [...] września do [...] października 2019 r.,

- na tablicy ogłoszeń Sołectwa [...] od dnia [...] września 2019 r. oraz

- na tablicy ogłoszeń Sołectwa [...] od dnia [...] września 2019 r.

W dniu [...] listopada 2019 r. P. S. złożył osobiście w siedzibie SKO w [...] skargę na powyższą decyzję organu z [...] września 2019 r., żądając jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi SKO w [...] wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie z uwagi na wielość stron (ponad 60) i przedmiot sprawy (decyzja w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia) zastosowanie znalazł przepis art. 74 ust. 3 pkt 1 u.u.i.ś., w myśl którego jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 K.p.a. Ten z kolei przepis określa, że jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej (§ 1). Dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej (§ 2).

Jak wskazuje się w judykaturze – ze wskazanym publicznym zawiadomieniem wiąże się skutek prawnoprocesowy doręczenia pisma. Oparty jest on na tzw. fikcji prawnej, że w trakcie biegu terminu 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia strony dowiedziały się o podjętej przez organ czynności i z nią się zapoznały w sposób równoważny doręczeniu pisma w formie doręczenia właściwego lub zastępczego. (...) Dla rozpoczęcia biegu terminu, o którym mowa w art. 49 K.p.a., zasadnicze znaczenie ma dzień, w którym obwieszczenie zostało udostępnione do wiedzy publicznej (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 27 lutego 2017 r., II OPS 2/16, ONSAiWSA 2017/4/56, LEX nr 2231046). Przepisy dopuszczające doręczenie przez obwieszczenie wprowadzają tzw. fikcję doręczenia, co jednoznacznie wynika z użytych w nich zwrotów "doręczenie uważa się za dokonane", "decyzję (...) uważa się za doręczoną". Przyjęcie tej fikcji powoduje, że z upływem terminu określonego w przepisie następuje wskazany w ustawie skutek. Zapewnia to organowi administracji stanowczy wpływ na tok postępowania, a w konsekwencji służy realizacji zasady szybkości postępowania administracyjnego. Taki sposób doręczenia powoduje, że - inaczej niż w sytuacji, gdy doręczenie dokonywane jest bezpośrednio - przepisy określają najpóźniejszą datę, w której uznaje się, że czynność została dokonana. Strony zawiadamiane w powyższym trybie o fakcie wydania decyzji przez organ mogą zapoznać się z jej treścią najwcześniej w dniu publicznego ogłoszenia tej decyzji i od tego terminu rozważyć wniesienie od niej środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z 18 października 2017 r., sygn. II OSK 2681/16, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Na mocy art. 49 § 2 zd. 1 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania w zawiadomieniu dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w BIP. Dzień wskazany w zawiadomieniu jako dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w BIP na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej jest dniem, od którego liczy się 14-dniowy termin uznania zawiadomienia za dokonane. Dla rozpoczęcia biegu terminu zawiadomienia zgodnie z art. 49 K.p.a. miarodajny jest pierwszy dzień, w którym zawiadomienie zostało obwieszczone, ogłoszone lub udostępnione w BIP, wskazany w zawiadomieniu. W sytuacji zaś, gdy zawiadomienie o wydaniu decyzji dokonywane jest – jak w niniejszej sprawie – w różnych miejscach za pomocą różnych środków przekazu, należy ustalić kiedy ukazało się po raz pierwszy ostatnie z obwieszczeń i ten dzień traktować jako dzień rozpoczęcia biegu terminu 14 dni, o którym mowa w art. 49 § 2 zd. 2 K.p.a. (por. wyrok NSA z 18 stycznia 2019 r., sygn. II OSK 1557/18, dostępny j.w.).

Zważywszy, że termin w art. 49 K.p.a. został określony w dniach, dla ustalenia daty tzw. fikcji doręczenia decyzji istotne znaczenie ma brzmienie art. 57 § 1 K.p.a., wedle którego jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W takim wypadku skoro początkiem terminu określonego w art. 49 § 2 K.p.a. jest zdarzenie polegające publicznym obwieszczeniu, innym publicznym ogłoszeniu lub udostępnieniu pisma w BIP, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. W takim wypadku 14-dniowy termin liczy się od dnia kolejnego następującego po zdarzeniu publicznego zawiadomienia o wydaniu decyzji przez organ (por. wyrok WSA w [...] z [...] lutego 2018 r., sygn. II SA/Rz [...], dostępny j.w.).

Jak wynika z akt sprawy publiczne obwieszczenie organu odwoławczego zawiadamiające o wydaniu zaskarżonej decyzji zostało umieszczone: 1) w BIP Urzędu Miasta i Gminy [...] od [...] września 2019 r., 2) na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta i Gminy [...] od [...] września do [...] października 2019 r., 3) na tablicy ogłoszeń Sołectwa [...] od [...] września 2019 r. oraz 4) na tablicy ogłoszeń Sołectwa [...] od [...] września 2019 r. (dowody w aktach sądowych sprawy o sygn. akt II SA/Po [...] – k. 32-37 oraz w aktach administracyjnych - k. 399, 412, 559-562).

W związku z tym, że zawiadomienia o wydaniu decyzji dokonano w różnych miejscach za pomocą różnych środków przekazu, należało ustalić, kiedy ukazało się po raz pierwszy ostatnie z obwieszczeń i ten dzień traktować jako dzień rozpoczęcia biegu terminu 14 dni. Ostatnie z zawiadomień poprzez zamieszczenie obwieszczenia o decyzji na tablicy ogłoszeń miało miejsce w sołectwie [...]. Dokonano go [...] września 2019 r. Zgodnie z art. 49 § 2 zd. 2 w zw. z art. 57 § 1 K.p.a. należy przyjąć, że zawiadomienie o wydaniu zaskarżonej decyzji uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia zdarzenia - publicznego obwieszczenia, nie licząc dnia tegoż obwieszczenia ([...].09.2019 r.), a więc z dniem [...] października 2019 r. Tym samym określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję rozpoczął bieg od dnia następnego tj. [...] października 2019 r. i upłynął [...] listopada 2019 r.

P. S. wnosząc osobiście w siedzibie SKO w [...] skargę [...] listopada 2019 r. uchybił więc powyższemu terminowi. W tym stanie rzeczy jego skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.

/-/B. Drzazga