Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 115/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. B., E. W., A. R., A. W., J. W. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ujawnienie w rejestrze prawa do rekompensaty zobowiązuje Wojewodę [...] do rozpoznania wniosku A. B., E. W., A. R., A. W., J. W. z dnia 18 października 2005 r. o ujawnienie w rejestrze w postaci świadczenia pieniężnego prawa do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej w terminie miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 2 lutego 2011 r. A. B., E. W., A. R., A. W., J. W., reprezentowani przez pełnomocnika adwokata J. F., zarzucili Wojewodzie [...] bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia ich wniosku z dnia 18 października 2005 r. o ujawnienie w rejestrze prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazali, że składając powyższy wniosek dołączyli zaświadczenie Starosty Powiatu P. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2001 r., potwierdzające prawo do rekompensaty za mienie zabużańskie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) – dalej ppsa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Stosownie do przepisu art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ppsa sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie niniejszej wniosek taki został zawarty w skardze.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi natomiast, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Podkreślić należy, że przy ocenie zasadności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów organ nie podjął określonego aktu lub czynności.

W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga jest dopuszczalna. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 39/10, kwestia zakończenia sprawy ujawnienia bądź odmowy ujawnienia prawa do rekompensaty powinna być zakończona ujawnieniem bądź odmową. Natomiast brak wskazania w ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418) formy odmownego załatwienia wniosku o ujawnienie w rejestrze centralnym wybranej formy realizacji prawa do rekompensaty nie oznacza wyłączenia decyzyjnej kompetencji organu w tym przedmiocie.

Wskazać tu należy, że w sytuacji, gdy ustawodawca nie określił wyraźnie, w jakiej formie prawnej powinna być załatwiona sprawa, rozstrzygające znaczenie ma charakter sprawy i treść normy, na podstawie której działa organ właściwy do jej załatwienia. Jeżeli z normy tej wynika, że w sprawie wymagane jest jednostronne rozstrzygnięcie przez organ administracji o wynikających z niej dla indywidualnego podmiotu wiążących konsekwencjach, to oznacza, że sprawa wymaga rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej (patrz: uchwała 7 sędziów NSA z dnia 12 października 1998 r. sygn. akt OPS 6/98, ONSA 1999/1/3). Nie ulega wątpliwości, że sprawa niniejsza – prowadzona na gruncie przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2005 r., o rekompensatach z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami państwa polskiego - jest sprawą indywidualną i rozstrzygana jest w postępowaniu przed organem administracji publicznej (por. wyrok NSA I OSK 1448/08).

Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika natomiast, że organy administracji mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.).

Z akt sprawy bezspornie wynika, iż w rozpoznawanej sprawie Wojewoda [...] pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy wszczętej wnioskiem A. B., E. W., A. R., A. W., J. W. o ujawnienie w rejestrze prawa do rekompensaty. Wniosek powyższy skarżący złożyli do organu w dniu 18 października 2005 r. Od momentu złożenia wniosku minęło zatem prawie sześć lat. Zdaniem Sądu jest to okres aż nadto wystarczający do załatwienia tego typu sprawy.

Ze względu na to, że przedmiotowe postępowanie nie zostało zakończone w terminie w formie decyzji administracyjnej, Sąd uznał skargę na bezczynność Wojewody [...] za uzasadnioną co z kolei obligowało do wyznaczenia organowi terminu na rozpoznanie w/w wniosku.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 149 w związku z art. 120 ppsa - orzekł jak w sentencji wyroku.