Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3406/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić dla W. B. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...].


UZASADNIENIE

W. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Skarżący, w złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 15 stycznia 2018 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedyne źródło jego utrzymania stanowi emerytura w wysokości 1.626 zł miesięcznie. Wnioskodawca jest współwłaścicielem, wraz z byłą żoną, mieszkania o powierzchni niespełna 55 m2. W lipcu ubiegłego roku przeprowadzono wobec niego postępowanie egzekucyjne w sprawie zobowiązania do opuszczenia rzeczonego lokalu. W toku postępowania wskazano noclegownię dla bezdomnych i najuboższych, jako zapewniająca W. B. miejsce noclegowe. Postanowieniem komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. ([...]) skarżący został wezwany do uiszczenia kwoty 6.891,81 zł tytułem zwrotu wierzycielowi kosztów niezbędnych do celowego przeprowadzenia egzekucji świadczenia niepieniężnego. Wedle oświadczenia, obecnie W. B. nocuje w samochodzie ([...] z 2004 r.), który poza wymienionym lokalem mieszkalnym, stanowi jego jedyny majątek. Wydatkuje 400 zł na paliwo i eksploatację samochodu. Przeszedł poważne schorzenia kardiologiczne i nowotworowe. Przeznacza 200 zł na koszty leczenia i rehabilitacji. Spłaca dwa kredyty, w tym kredyt zaciągnięty na fotel masujący, których raty wynoszą 279,61 zł i 95,60 zł. Wydatkuje 80 zł na opłaty za media, internet i telefon. Kwotę 90 zł przeznacza na zakupy prasy i książek.

Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Po odliczeniu od emerytury W. B. kwoty wykazanych przez niego wydatków, do dyspozycji skarżącego pozostaje około 480 zł miesięcznie. Z uwagi na stan zdrowia wnioskodawcy, nie ma przy tym podstaw, aby kwestionować – jako wydatki o niezbędnym charakterze - wykazywane przez niego koszty leczenia i rehabilitacji oraz spłaty rat kredytu zaciągniętego na fotel wspomagający rehabilitację.

Biorąc przy tym pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, których skarżący nie wyszczególnił w złożonym oświadczeniu, jak wyżywienie, czy ubranie, a także uwzględniając, że w lipcu ubiegłego roku zobowiązano go do zapłaty kwoty prawie 7.000 zł tytułem zwrotu kosztów egzekucji, należy stwierdzić, że W. B. nie jest obecnie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.