Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2532/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi G. C. i H. C. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego i decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Skarżący G. C. i H. C. w skardze na postanowienie opisane w komparycji niniejszego orzeczenia wnieśli o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego i decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w [...] (zwany dalej Prezesem ARiMR) z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu administracyjnego lub czynności administracyjnej jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wniosek skarżącego Sąd ocenił jako wniosek dotyczący wstrzymania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] postępowania egzekucyjnego, jak i decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] lutego 2011 r.

Natomiast skarga dotyczy postanowienia Prezesa ARiMR z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] lutego 2015 r.nr [...] o stwierdzeniu braku podstaw do uznania zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Należy wskazać, że chociaż zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu każdego aktu lub każdej czynności, w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine),

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż użyte w treści ww. artkułu sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, który w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX, Wydanie 5, Warszawa 2013, s. 245-246).

Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności zbadać należy czy decyzja, której wstrzymania żąda skarżący tj. decyzja z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], została wydana w granicach tej samej sprawy, w której toczy się niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. postępowanie ze skargi na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] marca 2015 r.

Wskazać należy, że decyzja Prezesa ARiMR z [...] lutego 2011 r. została wydana w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż od tej decyzji skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia Prezes ARiMR wydał postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. stwierdzające uchybienie terminu. Z dokumentów przedstawionych przez skarżącego oraz tych znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy nie wynika aby postanowienie to, jako kończące postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec tego wskazać trzeba, iż postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności zostało ostatecznie zakończone, zaś decyzja Prezesa ARiMR z [...] lutego 2011 r., jako podjęta w tamtym, odrębnym postępowaniu nie może zostać wstrzymana w niniejszym, bowiem pozostaje poza jego granicami.

Odnosząc się co do wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego wskazać należy, że Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzonej egzekucji, o której mowa we wniosku skarżącego.

Dodać należy, że wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ nadzorczy m.in. na podstawie art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz.1619 ze zm.). Należy jednak zauważyć, iż przepis ten nie normuje instytucji wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek dłużnika. Wniosek taki, skierowany do organu nadzoru, może jedynie stanowić podstawę podjęcia przez ten organ czynności nadzorczych z urzędu (P. Pietrasz [w:] Kijowski Dariusz Ryszard (red.), Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz. LEX 2010).

Na marginesie wskazać należy, iż przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania nie mogłoby być w niniejszej sprawie również zaskarżone postanowienie.

Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.