Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1419/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant referendarz sądowy Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2005 r. sprawy ze skargi G. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania G. J. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Filii nr [...] Ośrodka Pomocy Społecznej W. z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Kierownik Filii nr [...] Ośrodka Pomocy Społecznej W. decyzją z dnia [...] maja 2004 r. przyznał G. J. od dnia 1 maja 2004 r. zasiłek stały w wysokości [...] złotych miesięcznie.

G. J. wniosła odwołanie od tej decyzji, podnosząc, że przyznana jej kwota zasiłku jest zbyt niska i nie pozwala jej na godne życie. Stwierdziła, że oczekuje przyznania jej zasiłku wyrównawczego w kwocie z nią uzgodnionej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że przyznanie wyższego zasiłku stałego niż przyznany G. J. nie jest dopuszczalne w świetle przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) , organ pierwszej instancji przyznał bowiem zasiłek stały w maksymalnej wysokości.

Decyzja ta stałą się przedmiotem skargi G. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W obszernej skardze G. J. zarzuciła, że decyzja ta narusza Konwencję o Ochronie Prawa Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61 poz.284) oraz art. 5 Kodeksu cywilnego. Skarżąca wniosła o przyznanie jej zasiłku stałego w wysokości 19 000 złotych. W skardze zostało szczegółowo przedstawione wyliczenie wydatków, które zdaniem skarżącej zapewnią jej godne życie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Przepis art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej jednoznacznie stanowi, że w przypadku osoby samotnie gospodarującej - kwota zasiłku stałego nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie.

Ze względu na trudną sytuacją materialną samotnie gospodarującej G. J. został jej przyznany zasiłek w maksymalnej dopuszczalnej prawem wysokości. Kwota ta może wydawać się niska biorąc pod uwagę wykazane w skardze potrzeby życiowe skarżącej, jednak zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. jak i organ pierwszej instancji zgodnie z powołanym przepisem przyznały skarżącej prawo do zasiłku stałego.

Organy nie mogły ustalić wyższej kwoty zasiłku w oparciu o art. 5 Kc oraz normy Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, ponieważ tak Kodeks cywilny jak i powołana konwencja nie ustalają zasad udzielania przez państwo pomocy społecznej.

Należy zatem uznać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymując w mocy decyzję Kierownika Filii nr [...] Ośrodka Pomocy Społecznej W. nie naruszyło prawa, a w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.