Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 327/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 140 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 108 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka SO del. Anna Bembenek Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 13 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (dalej SKO) po rozpoznaniu odwołania C. K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. zwana dalej w skrócie k.p.a.) oraz art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908 e zm.) zwana dalej w skrócie P.r.d. utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 201 Or. nr [...] w przedmiocie cofnięcia C. K. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii A,B,T,C - prawo jazdy nr [...] nr druku [...] wydane w dniu 15 kwietnia 2009r. przez Starostę Powiatu [...].

W odwołaniu od decyzji podał, że w trakcie toczącego się postępowania przedłożył ważne zaświadczenie lekarskie o innej treści niż zaświadczenie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] (dalej WOMP) o przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów mechanicznych. WOMP wydał dwa przeciwstawne zaświadczenia lekarskie w zakresie oceny możliwości prowadzenia pojazdów mechanicznych przez odwołującego. Wojskowy Instytut Medycyny Pracy nie uwzględnił odwołania od niekorzystnego rozstrzygnięcia WOMP [...]. Pierwsze zaświadczenie lekarskie wydane przez WOMP [...], a korzystne dla skarżącego nie zostało uchylone. Za krzywdzące i bezpodstawne uznał nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż jest obywatelem, który ma pełnię praw obywatelskich, ponosi pełną odpowiedzialność cywilną za swoje czyny.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu przytoczył treść art. 140 ust. 1 pkt 1 P.r.d. zgodnie, z którym decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się orzeczenie lekarskie wydane przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej [...] z dnia 18 listopada 2009r. nr [...] stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych u C. K. do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii A, B, T, C. Orzeczenie to zapadło w wyniku odwołania skarżącego od orzeczenia WOMP [...] z dnia [...] września 2009r. nr [...], którym potwierdzono istnienie takich przeciwwskazań. Zaistniała przesłanka do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że orzeczenia WOMP o różnych rozstrzygnięciach zapadły na przestrzeni kilku miesięcy. Pierwsze orzeczenie WOMP nr [...] o braku przeciwwskazań do prowadzenie pojazdów mechanicznych skarżący przedłożył 14 kwietnia 2009r. W dniu 20 sierpnia 2009r. do Starosty Powiatu [...] wpłynęło zawiadomienie z Wojewódzkiego Szpitala [...] o wystąpieniu u skarżącego przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów silnikowych z powodu wystąpienia choroby ośrodkowego układu nerwowego Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] września 2009r. nr [...] powtórnie skierował C. K. na badanie lekarskie, które potwierdziło istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi, a to obligowało do wydania zaskarżonej decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. SKO stwierdziło, że Kodeks postępowania administracyjnego nie zna instytucji unieważnienia zaświadczenia. Organ też wyjaśnił, że na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. organ może nadać decyzji, od której przysługuje odwołanie rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne dla ochrony zdrowia lub życia ludzkiego, albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi startami, bądź ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Stan zdrowia skarżącego uzasadniał zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności.

W skardze do Sądu skarżący C. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zarzucił, że nie było merytorycznie rozpoznane zagadnienie pozostawienia w obrocie prawnym dwóch sprzecznych orzeczeń lekarskich, gdyż orzeczenie WOMP z dnia [...] kwietnia 2009r. stwierdzające brak przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów silnikowych nie zostało uchylone. Później wydane orzeczenie nie może być podstawą do utraty ważności walorów poprzedniego. Powołanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji treści art. 140 P.r.d. nie przesądza o problemie ważności zaświadczenia. Zarzucił, że rygor natychmiastowej wykonalności musi wynikać z osnowy decyzji, a nie może być powołany w końcowej części uzasadnienia. Powołanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 108 k.p.a. nie może wywrzeć skutków związanych z natychmiastową wykonalnością decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej w skrócie p.p.s.a.).

Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stan faktyczny sprawy nie jest skomplikowany. Orzeczeniem lekarskim z dnia [...] września2009r. nr [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w wyniku przeprowadzenia badania lekarskiego u C. K. stwierdził istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawojazdy kategorii A, B, C, T i określił datę ponownego badania na 30 września 2011 r. Orzeczenie to zostało zaskarżone przez C. K. Wojskowy Instytut Medycyny Pracy Orzeczeniem z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] potwierdził istnienie przeciwwskazań w takim samym zakresie jak jednostka medycyny pracy pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 1 P.r.d. decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.

Z przepisu tego wynika, że w przypadku stwierdzenia przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów silnikowych starosta jest zobowiązany do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. W rozpoznawanej sprawie organy były związane treścią ostatecznego orzeczenia o stanie zdrowia C. K.

Za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut skarżącego, że istnienie dwóch przeciwstawnych orzeczeń o stanie zdrowia wydanych w niedługim odstępie czasu stanowi przeszkodę do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, a taka możliwość powstałaby dopiero po wyeliminowaniu z obrotu prawnego wcześniejszego orzeczenia o stanie zdrowia, czego organy tego nie uczyniły. Stan zdrowia człowieka nie jest funkcją stałą, przeciwnie jest funkcją zmienną w czasie uwarunkowaną czynnikami zewnętrznymi i wewnętrznymi. Orzeczenie potwierdza stan zdrowia na czas jego wydania i z tych przyczyn, nie ma potrzeby eliminowania z obrotu prawnego wcześniejszych orzeczeń o stanie zdrowia, gdyż po wydaniu nowego orzeczenia, wcześniejsze traci swą aktualność.

Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, z którego wynika, że ostateczne orzeczenie lekarskie wydane w trybie rozporządzenia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami (Dz. U. nr 2, poz. 15) nie podlegają weryfikacji przez organy administracji publicznej (starostę) w prowadzonych przez nie postępowaniach o wydanie lub cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi (wyrok NSA z 22.06.2009r. sygn. akt I OSK 840/08 LEX nr 563300).

Skarżący w skardze zarzucił również, że rygor natychmiastowej wykonalności, o którym mowa w art. 108 k.p.a. dla wywarcia określonego skutku winien być zawarty w sentencji decyzji, a nie w ostatnim zdaniu uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 108 § 2 k.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany decyzji również po jej wydaniu. W tym przypadku organ wydaje postanowienie, na które służy zażalenie. Organ pierwszej instancji w podstawie prawnej decyzji powołał art. 108 § 1 k.p.a., a w uzasadnieniu stwierdził, że nadaje rygor natychmiastowej wykonalności decyzji i wskazał przyczynę zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności. Skoro rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany poza wyrzeczeniem sentencji decyzji, co wynika z art. 108 § 2 k.p.a., to gdy jego zastosowanie wynika z prawidłowo wskazanej podstawy prawnej decyzji, która powołuje art. 108 § 1 k.p.a., to stwierdzenie o jego nadaniu w uzasadnieniu decyzji wraz z przyczynami zastosowania rygoru nie stanowią naruszenia przepisów postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.

Mając na względzie przedstawiony stan rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako nieuzasadnioną.