Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 58/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w zakresie przekazania do tut. Sądu skargi z dnia 23 lutego 2010 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący Z.R. wniósł do tut. Sądu w dniu 12 listopada 2010 r. skargę, w której podał, że w pkt II pisma z dnia 20 lipca 2010 r. zwrócił się bezpośrednio do Przewodniczącego o stwierdzenie bezczynności ze strony Dyrektora MOPS w związku z obrazą przez niego art. 54 § 2 p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem do Sądu wraz z odpowiedzią jego skargi z dnia 23 lutego 2010 r. zarejestrowanej pod sygn. IV Ko 16/10.

Zarzucił, że do tej pory Sąd nie uruchomił postępowania w przedmiocie bezczynności Dyrektora MOPS, czego domagał się we wniosku z dnia 20 lipca 2010r. Oznacza to, w ocenie skarżącego, że mimo zgłoszonego wniosku Sąd do chwili obecnej nie zdyscyplinował organu do dokonania czynności i przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu. Podał, że grzywna orzeczona w sprawie sygn. akt IV SO/Wr 12/10 nie jest jednocześnie stwierdzeniem bezczynności i jak widać nie dyscyplinuje organu do działań. Powołując się na powyższe, domagał się wszczęcia postępowania w sprawie bezczynności Dyrektora MOPS i wniósł o "wymuszenie zwrotu skargi wraz z odpowiedzią i aktami, co pozwoli Sądowi na jej rozpoznanie".

Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2010 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi (k. 5). W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący w zakreślonym terminie sprecyzował przedmiot skargi wniesionej w niniejszej sprawie padając, że dotyczy ona bezczynności organu w zakresie przekazania do tut. Sądu jego skargi z dnia 23 lutego 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Podstawą merytorycznego rozpoznania skargi jest stwierdzenie, że jej przedmiot podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Uznanie, że nie mieści się ona w zakresie kognicji sądów administracyjnych powoduje odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej, co wynika z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.

Mając na względzie z jednej strony treść wyżej powołanego przepisu prawa, z drugiej zaś sformułowany przez skarżącego przedmiot skargi należało uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Przedmiotem bowiem skargi, jak to wynika z jej treści oraz pisma skarżącego z dnia 13 grudnia precyzującego skargę, jest bezczynność Dyrektora MOPS we W. polegająca na nieprzesłaniu do tut. Sądu skargi skarżącego z dnia 23 lutego 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W myśl zaś z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przedmiotem skargi może być bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4a. Bezczynność organu w zakresie przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie jest bezczynnością, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie następuje w formie żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1- 4a, a tylko na bezczynność organu w przypadkach określonych w punktach 1- 4a przepisu art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a. przysługuje skarga do sądu administracyjnego, co jednoznacznie wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Przekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest czynnością procesową określoną w art. 54 § 2 p.p.s.a, której skutkiem jest uruchomienie postępowania przed sądem administracyjnym. Niewykonanie owej czynności nie jest zatem bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

W tej sytuacji wniesiona do sądu administracyjnego skarga na bezczynność organu polegającą na nieprzesłaniu do sądu administracyjnego skargi strony wniesionej za pośrednictwem tego organu do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.

Sądowi z urzędu wiadomo, że w dniu 20 lipca 2010 r. Z.R. złożył w tut. Sądzie skargę z dnia 20 lipca 2010 r., która zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu z dnia 22 lipca 2010 r. została zarejestrowana w tut. Sądzie jako dwie odrębne skargi. Jedna skarga pod sygn. akt IV SO/Wr 12/10 jako wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Dyrektorowi MOPS we W. za nieprzekazanie tut. Sądowi skargi skarżącego z dnia 22 lutego 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skargę skarżącego z dnia 22 lutego 2010 r. wniesioną bezpośrednio do Sądu, tut. Sąd zarejestrował pod sygn. IV KO 16/10 i przekazał organowi – Dyrektorowi MOPS we W. w dniu 24 lutego 2010 r. W sprawie sygn. akt IV SO/Wr 12/10 postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. wymierzono Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. grzywnę w kwocie 100 zł.

Druga skarga została zarejestrowana pod sygn. IV SA/Wr 448/10 jako skarga na postępowanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. w związku z cofnięciem dodatku mieszkaniowego. Postępowanie w tej sprawie zakończyło się wydaniem przez tut. Sąd postanowienia z dnia 12 października 2010 r. o odrzuceniu skargi.

W związku z wydaniem przez tut. Sąd w sprawie sygn. akt IV SO/Wr 12/10 postanowienia z dnia 12 października 2010 r. uwzględniającego wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. za nieprzekazanie skargi z dnia 22 lutego 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, nie ulega zdaniem Sądu wątpliwości, że niniejsza skarga nie dotyczy tej właśnie kwestii. Wymierzenie organowi grzywny za niewywiązanie się przez organ z obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. jest jedynym uprawnieniem sądu dyscyplinującym w stosunku do organu niestosującego się do obowiązków określonych w owym przepisie prawa.

Skoro zatem skarga nie dotyczy bezczynności organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., podlegała ona odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.