Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 940/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2021-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić Spółce A uiszczony wpis od skargi w kwocie 400 zł (czterysta złotych). WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Spółka A (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na opisaną w sentencji decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Pismem z dnia 23 listopada 2021 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu od wymienionej wyżej skargi w kwocie 400 zł (brak fiskalny) oraz do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania strony skarżącej (brak formalny), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 26 listopada 2021 r. Wpis sądowy od skargi został uiszczony przez skarżącą w dniu 16 grudnia 2021 r., natomiast brak formalny skargi w postaci braku dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania strony skarżącej nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi jednakowoż, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka pocztowa, zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona skarżącej 26 listopada 2021 r., zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku minął z dniem 3 grudnia 2021 r. Natomiast skarżąca uiściła wpis od skargi 16 grudnia 2021 r., zatem po upływie ustawowego terminu. Wyjaśnić należy, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu w ogóle i wywołuje takie same skutki procesowe jak brak wpisu. W myśl bowiem art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2020 r. sygn. akt II FZ 443/20, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie natomiast z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Stosownie zatem do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Na podstawie art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została ona doręczona w dniu 26 listopada 2021 r. Zatem ostatnim dniem, w którym skarżąca powinna wywiązać się z nałożonego obowiązku był dzień 3 grudnia 2021 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi.

Z uwagi na nieuiszczenie należnego wpisu sądowego od skargi w przewidzianym prawem terminie oraz nieprzedłożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania strony skarżącej, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.

Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.