Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 472/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M., W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M., W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Skarżąca M., W. pismem z dnia 7 lutego 2008 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...], nakładającej na skarżącą karę pieniężną w kwocie 500 złotych.

W powyższej skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Z uwagi na nieprecyzyjną treść skargi pismem z dnia 9 kwietnia 2008 r. sąd wezwał skarżącą o wskazanie w terminie 30 dni, czy złożone pismo z dnia 7 lutego 2008 r. stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na

postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], czy też stanowi inne pismo procesowe złożone w przedmiotowej sprawie pod rygorem potraktowania powyższego pisma jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...].

Jednocześnie sąd wezwał stronę skarżącą do ustanowienia w terminie 30 dni pełnomocnika do doręczeń oraz poinformował skarżącą, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy uzasadnić.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej dnia 14 kwietnia 2008 r. i do dnia dzisiejszego skarżąca nie wykonała powyższego wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej także p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływnie terminu jest bezskuteczna.

Jednakże w świetle postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie zawierającym przedmiotowy wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w

uchybieniu terminu.

W doktrynie uznaje się, że kryterium braku winy jako przesłanka

uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko

w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 334 i cyt. tam poglądy doktryny). Stanowisko to zostało zaakceptowane również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skarżąca uzasadniając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu podniosła, iż niedotrzymanie terminu do złożenia skargi było nieznaczne i niezawinione przez skarżącego.

Należy zauważyć, iż skarżąca nie uprawdopodobniła tych okoliczności jakimkolwiek dokumentem, ograniczając się do gołosłownych stwierdzeń. Zgodnie z poglądami doktryny do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego lub jego pełnomocnika zalicza się m.in. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Z tej przyczyny uznaje się nawet, iż samo zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, albowiem nie wyklucza ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę (sporządzenia odwołania do organu II instancji lub skargi do sądu administracyjnego) i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika (vide: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", s. 335).

W tej sytuacji należy uznać, iż powołane przez stronę skarżącą powody uchybienia terminu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem sam fakt wystąpienia przedstawionych w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie może dawać podstawy do żądania przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W związku z tym należy stwierdzić, iż skarżąca w swym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie dopełniła stosownych wymogów ustawowych, tj. nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.