Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 747/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3, 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania, celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. C. w L., w terminie do 30 września 2011 r., wykonania określonych robót budowlanych, które wynikają z opracowanej w marcu 2011 r. ekspertyzy technicznej, wykonanej przez rzeczoznawcę budowlanego,

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Z. Z. wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, uzasadniając swój wniosek tym, iż nie jest w stanie pokryć kosztów usunięcia wskazanych nieprawidłowości, które powstały nie z jego winy.

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący nie wykazał, iż wykonanie nałożonych tą decyzją obowiązków i poniesienie związanych z tym kosztów może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 53/12 Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpatrzeniu zażalenia Z. Z. - uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że wykonanie prac wskazanych w zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie trudne, lub wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki. Ponadto NSA zgodził się z twierdzeniem skarżącego, iż nawet w sytuacji osiągania przez jego gospodarstwo domowe przychodu w wysokości 7000 zł, koszt wykonania przedmiotowych prac jest bardzo wysoki i może spowodować trudność finansowe dla skarżącego i jego rodzinny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta decyzją z dnia [...] r., nr [...], nakazał Z. Z. – wykonanie, celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. C. w L., w terminie do 30 września 2011 r., następujących robót budowlanych

1. wzmocnienie uplastycznionego gruntu o miąższości 1,0 m pod ławą fundamentową północnej ściany nośnej budynku do stopnia plastyczności J=0 metodą sylikatyzacji podłoża;

2. zabezpieczenie ściany północnej budynku przed sączeniami spływającymi z nawodnionego wodami opadowymi gruntu, polegające na:

- odkopaniu ściany do poziomu ławy fundamentowej,

- wykonaniu nowej powłoki hydroizolacyjnej, po uprzednim usunięciu starej izolacji i wyrównaniu podłoża oraz zabezpieczenia wykonanej izolacji membrana kubełkową,

- zasypaniu ściany i wykonaniu nowej opaski betonowej o szer. 1,0 m z 3% spadkiem od budynku,

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06).

Wojewódzki Sąd Administracyjny – rozpoznając ponownie wniosek skarżącego i kierując się oceną i wnioskami zawartymi w postanowieniu NSA z 7 lutego 2012 r. – uznał, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem wykonanie obowiązków nałożonych na skarżącego, ze względu istotę wskazanych prac oraz wysokie koszty ich realizacji, może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz może spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Należy przy tym podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącemu tymczasową ochronę jego praw, gdyż rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

W związku z powyższym należało orzec, jak w sentencji postanowienia.