Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 200/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 52 par. 1 i par. 2, art. 58 par. 1 pkt 3, pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 21 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia własności części nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu C. F. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 5 stycznia 2015 roku, pod pozycją [...]. LS


UZASADNIENIE

C. F. zaskarżył do sądu administracyjnego przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia własności części nieruchomości.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2014r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) - w skrócie: "K.p.a." - oraz do uiszczenia kwoty 100 złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.

Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 stycznia 2015r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 9 stycznia 2015r., skarżący uiścił wymagany wpis od skargi, natomiast nie nadesłał dowodu wystąpienia do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Zamiast tego skarżący nadesłał w dniu 5 stycznia 2015r., w którym przedstawił argumenty przemawiające za zasadnością jego skargi. Skarżący nadto podniósł, że pismem z dnia 15 września 2014r. wezwał Wojewodę [...] do wydania decyzji o przyznania odszkodowania w terminie 14 dni od otrzymania wezwania. W jego ocenie niezasadny jest pogląd, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji należy bezwzględnie zastosować art. 37 K.p.a., bowiem przy takiej interpretacji należałoby złożyć w pierwszej kolejności zażalenie do Ministra Infrastruktury i Rozwoju, a następnie wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Z kolei w myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

W sprawie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Powołany przepis stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wnosząc skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, do skarżącego należy wykazanie, że skorzystał z ww. trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt II OSK 1449/13 (orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić w tym miejscu należy, iż wystarczy sam fakt złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a., jest już wystarczającą przesłanką dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Nie jest natomiast istotne, czy zażalenie to zostało w ogóle przez organ wyższego stopnia rozpatrzone, a jeżeli tak, to z jakim skutkiem.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący nie wystąpił do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Minister Infrastruktury i Rozwoju, z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę [...] w trybie art. 37 K.p.a. Skarżący nie wyczerpał zatem określonego w art. 52 P.p.s.a. trybu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji.

O zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.

A. P.