Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 439/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 52 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. L. (dalej: Strona, Skarżąca) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę, Organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że przed wniesieniem skargi na przewlekłość nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia tj. nie złożyła ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 września 2020 r. Strona – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Przedmiotowa przesyłka została odebrana przez Stronę w dniu 18.10.2020 r. (vide k. 15 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której Stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. Z treści zaś przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. wynika obowiązek Sądu odrzucenia skargi, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (w tym zakresie mieści się również niewyczerpanie drogi administracyjnej). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. wskazuje, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia.

Mając na uwadze przytoczone przepisy stwierdzić należy, że w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności lub przewlekłości, droga sądowa staje się dopuszczalna, dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. W myśl art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) - dalej jako: "k.p.a." stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie prowadzone jest dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Przy czym ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.).

Zatem zanim Skarżący wniesie skargę do sądu na bezczynność lub przewlekłość organu, musi wykorzystać przysługujący mu środek prawny w postaci ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożony do organu administracji publicznej odpowiedniego stopnia. Również z treści art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania. Należy przy tym podkreślić, że to na Stronie ciąży obowiązek wykazania, że przed złożeniem skargi skierowała do właściwego organu ponaglenie.

Z akt niniejszej sprawy nie wynika, by przed wniesieniem skargi Skarżąca wniosła wymaganego ponaglenia. Strona nie przedstawiła, bowiem dokumentu na podstawie, którego można byłoby uznać, że faktycznie zwracała się do właściwego organu z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 3 k.p.a. Sąd zwraca uwagę, iż na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia – Strona nie odpowiedziała w żaden sposób. Wskazać należy, że Skarżąca odebrała przedmiotowe wezwanie w dniu 18.09.2020 r. (piątek), zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z końcem 25 września 2020 r. (piątek).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że Skarżąca przed zainicjowaniem przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego, nie wyczerpała wymaganego trybu - ponaglenia. Tymczasem dopiero jego wyczerpanie uprawnia Sąd do badania merytorycznego skargi. Skarga Strony, jako nie poprzedzona ponagleniem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia. W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, a ostanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).