Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 986/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. postanawia: zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 20 maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 7 lutego 2013 r. określającą "A" Sp. z o. o. z/s w G. w podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 47.126 zł i orzekł nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za listopad 2011 r. w wysokości 47.135 zł.

Na powyższą decyzję "A" Sp. z o. o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowanie sądowego na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") .

W uzasadnieniu wniosku o zawieszenie postępowania skarżąca podnosi, że sprawa rzekomego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej przez "A" z o. o. była już przedmiotem rozstrzygnięcia organów podatkowych oraz WSA w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 475/11) na gruncie bardzo zbliżonego stanu faktycznego. W postępowaniu ze skargi kasacyjnej skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt I FSK 1993/11 na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym wykładni przepisów unijnego prawa podatkowego oraz zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przedstawionego pytania, które brzmiało: "Czy dla opodatkowania usług świadczonych przez spółkę A z siedzibą w Polsce na rzecz spółki B z siedzibą w innym Państwie Członkowskim UE, w sytuacji gdy spółka B prowadzi działalność gospodarczą wykorzystując infrastrukturę spółki A, stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 44 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.;), będzie miejsce gdzie siedzibę ma spółka A?"

W ocenie skarżącej z powyższego wynika, iż konstrukcja skupienia w jednym podmiocie dwóch ról podatku od towarów i usług (podatnika VAT oraz stałego miejsca prowadzenia działalności innego podatnika) została uznana przez NSA za kontrowersyjną.

Przyszłe rozstrzygnięcie NSA, poprzedzone wykładnią dokonaną przez TSUE, jest w istocie zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w art. 125 § 1 P.p.s.a. Analiza skarżonej decyzji bezsprzecznie wskazuje, iż organ podatkowy zastosował taką samą jak w rozpoznawanej przez NSA sprawie wykładnię przepisu art. 28b ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (zdaniem skarżącej błędną). Wykładnia, która legła u podstaw wydanej decyzji wymiarowej, jest właśnie przedmiotem zarzutów skargi kasacyjnej i prejudycjalnego pytania skierowanego do TSUE.

Skarżąca podnosi, że jakkolwiek oba postępowania dotyczą innych okresów rozliczeniowych, to nie sposób wyobrazić sobie w demokratycznym państwie sytuacji, w której obowiązek podatkowy tego samego podatnika kształtuje się odmiennie w różnych okresach, w bardzo zbliżonym stanie faktycznym, w zależności od tego, czy w danej sprawie wypowiedział się wojewódzki sąd administracyjny czy też Naczelny Sąd Administracyjny. Przede wszystkim zaś niezasadnym jest zmuszanie podatnika do tego, aby – w razie korzystnego dlań rozstrzygnięcia TSUE i w konsekwencji NSA – po raz kolejny inicjował postępowanie kasacyjne, którego wynik jest z góry przesądzony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrując skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 475/11, działając na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, postanowieniem z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt I FSK 1993/11 w sprawie ze skargi "A" Sp. z o. o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 marca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2010 r. skierował do Trybunału Sprawiedliwości następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy dla opodatkowania usług świadczonych przez spółkę A z siedzibą w Polsce na rzecz spółki B z siedzibą w innym Państwie Członkowskim UE, w sytuacji gdy spółka B prowadzi działalność gospodarczą wykorzystując infrastrukturę spółki A, stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 44 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.),będzie miejsce gdzie siedzibę ma spółka A?"

Pytanie prejudycjalne zostało zarejestrowane w TSUE pod sygnaturą sprawy C-605/12 (Dz.U. C 79 od 16.03.2013, str.8).

W ocenie Sądu przyszłe rozstrzygnięcie TSUE, jest zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdyż kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do dokonania prawidłowej wykładni przepisu art. 28b ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).

W związku z powyższym uznać należy, że konsekwencją udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie prejudycjalne przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, będzie stwierdzenie wadliwości bądź prawidłowości rozstrzygnięcia, które było przedmiotem zaskarżonej decyzji.

Tym samym do czasu rozstrzygnięcia omawianej kwestii przez TSUE należy zawiesić postępowanie. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym, którego rozstrzygnięcie wpływa na wynik postępowania toczącego się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia