Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1092/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.30 ust 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.
article: 2 ust 1
journal: Dz.U. 2013 poz 361
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Herman, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. , po rozpatrzeniu odwołania A.H. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr [...] z dnia [...] r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości – utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszo-instancyjne.

Decyzję wydano na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. – dalej Kpa); art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 1438); art. 20 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 173); § 2, § 3, § 11 pkt. 1, § 12 ust. 4, § 18, § 25 ust.l i 2, § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361 ze zm.).

W uzasadnieniu odwołano się w pierwszej kolejności do okoliczności faktycznych sprawy. Podkreślono, że analiza danych zebranych wykazała, że A. H. ubiegając się o płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2013 złożyła 18 marca 2013 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w B. Wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na realizację pakietu 4 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 w wariancie Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchnię 52,08 ha, deklarując do płatności działkę rolną C na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w województwie zachodniopomorskim, powiecie [...], gminie C. , obręb B. .

Wniosek podlegał kontroli kompletności i zgodności. W trakcie kontroli administracyjnej z wykorzystaniem systemu informatycznego ZSZiK (Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli) wykazano, że powierzchnia uprawniona do płatności (PEG) oznaczona w systemie identyfikacji działek rolnych dla działki ewidencyjnej nr [...] jest mniejsza od zadeklarowanej we Wniosku na 2013 rok o 0,08 ha. W dniach 11-14 kwietnia 2014 r. w gospodarstwie A. H. została przeprowadzona kontrola w zakresie realizacji programu rolnośrodowiskowego. Wnioskodawczyni została powiadomiona o planowanej kontroli telefonicznie w dniu 9 kwietnia 2014 r. Ze względu na rozproszony charakter gospodarstwa, kontrola została przeprowadzona przez inspektorów Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. W kontroli uczestniczył Pan A. H. , który podpisał Raport z przeprowadzonych czynności kontrolnych nie wnosząc żadnych zastrzeżeń. Zapisy z przebiegu kontroli oraz jej wyników zawiera Raport z czynności kontrolnych nr [...] . Inspektorzy ARiMR ustalili, iż powierzchnia faktycznie użytkowana rolniczo przez Stronę odpowiada deklarowanej 58,02 ha. Zastosowany został kod nieprawidłowości DR 52 informujący, że na działce stwierdzono zmniejszenie powierzchni ewidencyjno-gospodarczej. Inspektorzy stwierdzili ponadto, że na działce rolnej C Producent pozostawił nieskoszoną niewłaściwą część działki rolnej, inną niż zaznaczona na materiale graficznym. Nieprawidłowość została oznaczona kodem P020. Do powyższego naruszenia zastosowano sankcję wynikającą z Załącznika nr 3 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego w wysokości określonej w jego Załączniku nr 7.

W dniu 7 maja 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynęło pismo z zastrzeżeniami Strony do Raportu z czynności kontrolnych, że osoby kontrolujące popełniły błąd w lokalizacji powierzchni niekoszonej. Strona załączyła opinię (ekspertyzę) sporządzoną przez P. P.L. Inwentaryzacje i Ekspertyzy Przyrodnicze z 1 maja 2014 r., z której wynika, że wszystkie obowiązki w ramach przyjętego programu rolnośrodowiskowego Strona wykonała należycie. Pismo tej samej treści A. H. skierowała [...] r. do [...] Oddziału Regionalnego w S. .

Po weryfikacji zapisów Raportu z czynności kontrolnych Biuro Kontroli na Miejscu w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR w S. pismem z [...] r. wyjaśniło, że Raport został sporządzony prawidłowo. W dacie kontroli na deklarowanej działce inspektorzy kontroli terenowej stwierdzili niewykoszenie w dwóch miejscach, dlatego zastosowali kod P020 " Pozostawienie nieskoszonej niewłaściwej część działki rolnej, innej niż zaznaczona na materiale graficznym". A. H. została również poinformowana, że jej zastrzeżenia nie zostały uwzględnione, a ustalenia w Raporcie z czynności kontrolnych są obowiązujące.

22 maja 2014 r. Strona wniosła do Biura Powiatowego ARiMR w B. prośbę o ponowne rozpatrzenie zgłoszonych zastrzeżeń do raportu z kontroli na miejscu oraz wniosek o dokonanie rekontroli. Zwróciła również uwagę, że do wcześniej składanych zastrzeżeń dołączyła opinię sporządzoną przez eksperta przyrodniczego P. P. -L. [...] , z której wynika, że inspektorzy popełnili błąd w lokalizacji powierzchni niekoszonej, a w otrzymanych pismach brak jest jakichkolwiek ustaleń w zakresie załączonego wniosku dowodowego oraz argumentacji uzasadniającej odrzucenie zgłoszonych zastrzeżeń.

Pismem z dnia 3 czerwca 2014r. Biuro Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w S. wyjaśniło, że po ponownej analizie dokumentacji pokontrolnej inspektorzy kontroli terenowej podtrzymują ustalenia zawarte w Raporcie z czynności kontrolnych i potwierdzają że na kontrolowanej działce pozostawiono dwa obszary niekoszenia w innym miejscu niż zaznaczone na materiale graficznym dołączonym do wniosku. Wskazano, że podczas kontroli wykonano dokumentację fotograficzną przedstawiającą niekoszone powierzchnie na działce rolnej oraz że wszelkie dowody przedstawione przez Stronę zostały włączone do dokumentacji i zostały przekazane do organu wydającego decyzję w sprawie płatności.

Przeprowadzono weryfikację danych deklarowanych przez Stronę z uwzględnieniem wyników kontroli na miejscu zawartych w Raporcie z czynności kontrolnych i przeprowadzonych kontroli: kontroli administracyjnej oraz kontroli na miejscu – i w konsekwencji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał [...] r. decyzję nr [... , przyznającą Stronie płatności rolnośrodowiskowe do pakietu Ochrona siedlisk lęgowych ptaków poza obszarami NATURA 2000 do powierzchni 58,2 ha pomniejszoną o sankcje wynikające ze stwierdzonych nieprawidłowości w wysokości 50 % kwoty przyznanych w płatności.

W wyniku złożonego przez A. H. odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr [...] z dnia [...]r. uchylił w/w decyzję i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. wskazując, że organ I instancji winien wszechstronnie rozpatrzyć zgromadzony materiał dowodowy zgodnie z art. 7 i 77 kp.a., a wszelkie okoliczności uznane za udowodnione wraz z dowodami, na których oparł się organ oraz te, którym odmówił mocy dowodowej powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty.

Na tą decyzję ostateczną A. H. złożyła skargę do WSA w Gliwicach, który wyrokiem z 24 marca 2015r. o sygn. akt III SA/Gl 22/15 oddalił skargę.

Jednocześnie A. H. złożyła skargę na przewlekłość postępowania Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. . Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego po rozpatrzeniu zarzutów Strony i wydał w dniu [...]r. postanowienie nr [...], którym uznał zażalenie za nieuzasadnione. W wyniku złożonej do WSA w Gliwicach skargi wyrokiem z 10 czerwca 2015 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Gl 8/15 Sąd ten stwierdził, że postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły, z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązał organ do wydania decyzji w terminie 1 miesiąca od zwrotu akt. Następna skarga A. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 została odrzucona 15 września 2015r. postanowieniem WSA w Gliwicach o sygn. akt III SAB/Gl 16/15.

Natomiast po ponownym rozpatrzeniu i ocenie materiału dowodowego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. [...]r. wydał decyzję nr [...], którą przyznał Stronie płatność rolnośrodowiskową pomniejszo-ną o sankcje wynikające ze stwierdzonych nieprawidłowości w wysokości 50 % kwoty przyznanych w płatności, szeroko uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie.

Strona złożyła odwołanie i zarzuciła m.in. błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na stwierdzeniu, że powierzchnia działki rolnej oznaczonej C uległa zmniejszeniu o 0,08 ha, na skutek nieprawidłowości oznaczonych kodem DR52, P020. Zarzuciła organowi I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego w tym: ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, rozporządzenia rolnośrodowiskowego oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 77, 78 i innych k.p.a., w związku z art.21 ust. 1 ww. ustawy, a także naruszenie przepisów prawa unijnego. W ocenie Strony powyższe w istotny sposób wpłynęło na treść skarżonej decyzji i wnosiła o przeprowadzenie zawnioskowanych dowodów i przyznania płatności rolnośrodowikowej na rok 2013 w pełnej wysokości.

Organ odwoławczy po weryfikacji akt sprawy zaskarżoną decyzją z [...]r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszo-instancyjne podzielając stanowisko i argumentacje w nim przedstawioną. W uzasadnieniu wyjaśnił, że płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu/wariantu 4.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków poza obszarami NATURA 2000 jest przyznawana jeżeli pakiet ten jest realizowany na działkach rolnych użytkowanych jako trwale użytki zielone, na których występują siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 2 pkt. 1 Załącznika nr 4 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Wysokość płatności rolnośrodowiskowej przysługującej do działek rolnych w danym roku ustala się zgodnie z § 18 rozporządzenia rolnośrodowiskowego po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Aby zostać beneficjentem płatności rolnośrodowiskowej nie wystarczy być posiadaczem działek rolnych w rozumieniu kodeksu cywilnego, ale należy je utrzymywać zgodnie z normami i z zachowaniem wymogów wynikających z zobowiązania do realizacji określonego pakietu/wariantu ukierunkowanych na osiągnięcie określonego skutku dla środowiska naturalnego.

Ustalenie wysokości należnej płatności następuje po przeprowadzeniu wszystkich wymaganych kontroli, które m.in. obejmują weryfikację zgodności deklarowanej przez rolnika powierzchni z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc. Na system kontroli składają się: kontrola kompletności, kontrola administracyjna i kontrola na miejscu. W dniach od 10 - 14.04.2014 r. w gospodarstwie A. H. przeprowadzono kontrolę na miejscu w ramach działania - program rolnośrodowiskowy; osobą obecną i reprezentującą Stronę był A. H. . Zapisy co do przeprowadzonych czynności oraz ustaleń poczynionych przez inspektorów zawiera Raport z czynności kontrolnych nr [...] obejmujący, obok formularza kontroli, także szkice polowe, dokumentację fotograficzną ze stanu na działkach rolnych, dane wektorowe pomiarów działek rolnych oraz wskazujące położenie punktów, z których wykonano fotografie. W w/w formularzu kontroli dla określenia, czy zostały spełnione wymogi szczegółowe dla wariantu 4.1. inspektorzy kontroli terenowej zastosowali kod P020 - "rolnik pozostawił nieskoszoną właściwą część działki rolnej, która została zaznaczona na materiale graficznym". Ponadto dla działki rolnej C zastosowano kod nieprawidłowości DR52, który oznacza, iż "stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania". A. H. nie wniósł uwag do Raportu z czynności kontrolnych.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego pomniejszenia płatności z tytułu zastosowanego kodu nieprawidłowości P020 organ odwoławczy zauważył, że jednym z wymogów obowiązkowych jest pozostawienie powierzchni niewykoszenia na danej działce rolnej i w przypadku użytkowania kośnego trwałych użytków zielonych wymagane jest pozostawienie co roku od 5 do 10 % powierzchni działki rolnej, przy czym w każdym roku powinno to dotyczyć innej części tej działki. Powierzchnię niewykoszenia dla działek rolnych w danym roku gospodarczym Rolnik oznacza na załączniku graficznym składanym wraz z wnioskiem. Weryfikacji powierzchni niewykoszonych dokonuje się podczas kontroli administracyjnej oraz podczas kontroli na miejscu na podstawie powierzchni niewykoszenia oznaczonej na załączniku graficznym, a w przypadku braku załącznika graficznego na podstawie dokumentacji przyrodniczo-ornitologicznej oraz Planu działalności rolno-środowis-kowej, będących w posiadaniu Producenta. Na podstawie tych dokumentów Producent zobowiązany jest co roku ściśle realizować podjęte zobowiązanie i nanosić zaznaczenia powierzchni niewykaszanych na załącznik graficzny składany wraz z wnioskiem o płatność.

W wyniku kontroli na miejscu ustalono, że Strona pozostawiła 5,76 ha powierzchni niewykoszonej na działce rolnej C, co stanowiło 9,93 % powierzchni stwierdzonej tej działki rolnej, a więc Producent spełnił wymóg w tym zakresie, przy czym pozostawienie powierzchni niewykoszenia na gruncie rolnym powinno być zgodne z zaznaczeniem dokonanym na załączniku graficznym i dotyczyć w każdym roku innej części tej działki rolnej o czym mowa w § 25 ust 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Producent zobowiązany jest zaznaczyć na materiale graficznym granice działek rolnych, na których realizuje poszczególne pakiety i warianty objęte zobowiązaniem rolnośrodowiskowym oraz część działki rolnej, która ma pozostać nieskoszoną w danym roku. Producent zaznaczył na materiale graficznym jedną część działki niekoszoną, natomiast inspektorzy kontroli terenowej stwierdzili powierzchnie niewykoszenia inne niż zaznaczone na załączniku graficznym. Powierzchnie niewykoszone zostały dokładnie opisane w raporcie z czynności kontrolnych strona 3 oraz podane dodatkowo w opisie na dole tej strony. Ponadto kontrola oznaczyła na szkicach dołączonych do raportu stwierdzone obszary niekoszone jako NIEKOSZENIE 1 oraz obszar NIEKOSZENIE 2.

Organ wskazał, że A.H. w swoich zastrzeżeniach akcentowała błąd w ustaleniach kontroli. Jednakże analiza zapisów zawartych w raporcie oraz dokumentacji fotograficznej nie wykazała nieprawidłowości, które mogłyby prowadzić do odmiennej oceny stanu na gruncie i skutkować zmianą rozstrzygnięcia podjętego w postępowaniu przed organem I instancji. Zauważono, że oznaczenie powierzchni nieskoszonej na załączniku graficznym jest zbieżne z mapą powierzchni niekoszonych stanowiącej część opinii P.P.Położenie samochodu oznaczone przez P. P. na fotografii nr 1 oraz na mapie, odpowiada powierzchni oznaczonej przez Stronę na załączniku do Wniosku jako powierzchnia niekoszona. Załączona do opinii fotografia nr 1 obrazuje powierzchnię wykoszoną co stanowi potwierdzenie wyników kontroli na miejscu. Wykonawca kontroli na miejscu wskazał, że zaznaczony przez beneficjenta na materiale graficznym obszar niewykoszenia był na dzień kontroli wykoszony, a na tej powierzchni widoczne były tylko pojedyncze odrosty. Powyższe znajduje również potwierdzenie w fot. 1 i fot. 2 załączonych do opinii P. P. . Działki rolne zostały zlokalizowane prawidłowo - inspektorzy wykorzystują do lokalizacji działki rolnej również podkłady geodezyjne, w które wyposażone są GPS i załączniki graficzne zawierające szkice działek rolnych. Pomiarem powierzchni objęta została cała powierzchnia kwalifikująca się do płatności oraz powierzchnie niewykoszone dla łąk trwałych, na których realizowany jest program rolnośrodowiskowy. Nieprawidłowości zostały wyczerpująco udokumentowane, a zebrany w toku kontroli na miejscu materiał dowodowy jest spójny, jednoznaczny i nie budzący wątpliwości interpretacyjnych.

Odnosząc się do żądania Strony o rekontrolę, która potwierdzi prawidłowość jej deklaracji organ wyjaśnił, że przeprowadzenie kontroli na miejscu na spornych działkach w celu potwierdzenia bądź zanegowania poprawności deklaracji Strony należy uznać za niecelowe, a to głównie ze względu na upływ czasu, który nieodłącznie wiąże się ze zmianami gospodarczymi na użytkowanym rolniczo gruncie.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. H. zarzuciła skarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, przez błędną ich wykładnię i zastosowanie oraz naruszenie prawa procesowego, w tym przepisu art. 75, 77, 78 80 i 84 Kpa. Ponadto Skarżąca wniosła o: zwrot kosztów postępowania w sprawie, wymierzenie organowi administracji grzywny na podstawie art. 5 pkt. 8 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa i zasądzenie odszkodowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zaprezentowaną w odwołaniu.

Pismem z dnia 28 października 2015r. Strona skarżąca zawnioskowała o przeprowadzenie dowodu z oświadczenia E.W. i A.T., że zaplanowane czynności terenowe nie zostały odpowiednio przeprowadzone.

Na rozprawie sądowej Strona skarżąca podkreśliła niewłaściwe przeprowadzenie kontroli, nieskorzystanie z wskazywanych źródeł dowodowych, co potwierdzają oświadczenia świadków. Podkreśliła możliwość złagodzenia sankcji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sporem w sprawie jest zasadność zastosowania sankcji przyznania pomniejszonej płatności wobec stwierdzenia pozostawienia przez Stronę nieskoszonej nieprawidłowej części nieruchomości, która zastała zawnioskowana do przyznania płatności z tytułu realizacji pakietu 4 tj. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 w wariancie p.n. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków; zadeklarowana do płatności działka rolna C na działce ewidencyjnej nr [...], łączna powierzchnia 52,08 ha, położona w województwie zachodniopomorskim, powiecie [...], gminie C., obręb B..

W oparciu o wyniki kontroli na miejscu organ ustalił, że Strona pozostawiła 5,76 ha powierzchni niewykoszonej na działce rolnej C, co stanowiło 9,93 % powierzchni działki rolnej. Jednak pozostawienie powierzchni niewykoszenia na gruncie rolnym powinno być zgodne z zaznaczeniem dokonanym na załączniku graficznym i dotyczyć w każdym roku innej części tej działki rolnej, gdyż wnioskodawczyni zobowiązana była zaznaczyć na materiale graficznym granice działek rolnych, na których realizuje poszczególne pakiety i warianty objęte zobowiązaniem rolnośrodowiskowym oraz część działki rolnej, która ma pozostać nieskoszoną w danym roku. Strona zaznaczyła jedną część działki niekoszoną, natomiast inspektorzy kontroli terenowej stwierdzili powierzchnie niewykoszenia inne niż zaznaczone na załączniku graficznym; co zostało oznaczone jako obszary niekoszone jako NIEKOSZENIE 1 i NIEKOSZENIE 2.

Natomiast A. H. zarzuca błąd w lokalizacji powierzchni niekoszonej i przedkłada opinię P. P. P. - L. [...] dotyczącą poprawności wytyczenia i pozostawienia powierzchni niekoszonej.

Przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy zauważyć należy, że rolnik realizujący 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe winien dochować wymogów z § 2 ust 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego tj. m.in. spełniać warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu, a nadto zobowiązany jest przez okres całego roku do przestrzegania określonych w tym rozporządzeniu wymagań.

Natomiast jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Strona nie dochowała ciążących na niej powinności i tym samym zasadnym była zastosowana wobec niej sankcja przyznania płatności w pomniejszonej wysokości.

Ze szkica działki C oraz materiału graficznego wygenerowanego dla działki i dołączonego do wniosku o przyznanie płatności - jednoznacznie wynika, który jej obszar winien zostać niekoszony w kolejnych latach - w 2013r. zaplanowano powierzchnię ozn. RŚ 4.1 położoną w części centralo-południowej. Natomiast z materiału fotograficznego wykonanego w trakcie kontroli na miejscu wynika, że pozostawiono nieskoszone dwa obszary w części północno-wschodniej działki – co potwierdzają zdjęcia: 1) nr 30, 31, 69, 70, 73 i 74 oraz 2) nr 59, 63 i 64. Natomiast zdjęcia m.in. nr 79 i 80, obejmujące zaplanowany do niekoszenia w 2013r. teren obrazuje grunt wykoszony, częściowo z odrostami.

Tym samym przedstawiona przez Stronę opinia P. P. nie mogła odnieść pożądanego przez A. H. skutku; tym bardziej, że nie obejmowała całego areału gruntu objętego wnioskiem a jedynie wycinek.

Również bez wpływu na wynik sprawy są powoływane oświadczenia E.W. i A. T. co do bezskutecznego oczekiwania na przybycie kontrolerów w dniu 10 kwietnia 2014r. Kontrola w terenie została bowiem przeprowadzona w dniach 11 – 14 kwietnia 2014r. Zgromadzono materiał dowodowy w postaci m.in. Raportu z czynności kontrolnych wraz z załącznikami – m.in. szkic, zdjęcia. Protokół z kontroli został podpisany przez pełnomocnika Strony – jej ojca A. H. , na mocy udzielonego mu pełnomocnictwa, który nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń do przeprowadzanych czynności przez kontrolerów.

Wobec zatem przedstawionych okoliczności konkludując należy odnieść się do zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji sankcyjnej i stwierdzić, że przedstawione w jej uzasadnieniu uwarunkowania zostały poprzedzone wszechstronnym wyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy i dokładnym ustaleniem stanu faktycznego, prawidłowo ocenione przez organ, w pełni rozważone i ujęte w treści wydanego rozstrzygnięcia.

Skład orzekający w niniejszej sprawie nie stwierdził naruszenia wskazanych przez Stronę przepisów prawa. W szczególności nie naruszono zasad procesowych ani nie przekroczono swobodnej oceny dowodów. Organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez stronę skarżącą, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski odmienne od tych, które wywodzi strona, co nie jest tożsame z naruszeniem przepisów.

Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.