Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 984/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 81  ust. 1  pkt 2 w zw. z  art. 83  ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 18, art. 23, par. 1 i  par. 4  pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi A. S. oraz K. T. – S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia [...] K. T. – S. i A. S. zaskarżyli postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...]. W przedmiotowym postanowieniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie uwzględnił zażalenia skarżących i utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w kwocie 4.000 zł, w celu wykonania obowiązku rozbiórki boiska sportowego (kortu tenisowego) na terenie działki o nr geodezyjnym [...] położonej w G. gm. B. Wymieniony obowiązek został nałożony na A. S. na mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...].

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] w przedmiocie rozbiórki kortu tenisowego w wyniku złożonego odwołania została następnie utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] znak: [...].

Na niniejszą decyzję została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który to wyrokiem z dnia 31 marca 2004 sygn. akt II SA/Gd 2939/00 oddalił skargę. Wyrok WSA w Gdańsku został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczeniem z dnia 8 września 2005 r. sygn. akt II OSK 1950/04, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Z uwagi na niewykonanie obowiązku rozbiórki organ pierwszej instancji przesłał zobowiązanym: K. T. – S. i A. S. upomnienie z dnia [...] znak: [...], a następnie wszczął postępowanie egzekucyjne wystawiając tytuł wykonawczy i postanowieniem z dnia [...] znak: [...] nałożył na zobowiązanych grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki kortu tenisowego w kwocie 4.000 zł.

W postanowieniu z dnia [...] nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. zajął negatywne stanowisko co do argumentacji przytoczonej w zażaleniu na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...].

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zarzut skarżących dotyczący prowadzenia przez organ I instancji egzekucji administracyjnej w stosunku do obojga małżonków jest nietrafny.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie organu odwoławczego wnieśli: A. S. i K. T. – S. zarzucając wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez organ I instancji w stosunku do K. T. – S., nie będącej adresatem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...] nakładającej obowiązek, którego dotyczy postępowanie egzekucyjne. Skarżący wskazują, że w momencie wydawania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. właścicielem nieruchomości, oznaczonej w decyzji był wyłącznie A. S., z uwagi na to zdaniem skarżących K. T. – S. nie powinna ponosić konsekwencji postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku nałożonego decyzją, której stroną nie była.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, negatywnie odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, kontroluje legalność zaskarżonych decyzji (postanowień), a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

Sąd kontrolował postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji w stosunku do K. T. – S. i A. S. w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki boiska sportowego (kortu tenisowego) na terenie działki nr [...] położonej w G. oraz nałożenie grzywny w celu przymuszenia w kwocie 4.000 zł.

W tytule wykonawczym z dnia [...] zostały wskazane jako osoby zobowiązane współwłaściciele nieruchomości – małżonkowie K. T. – S. i A. S.

Przepis art. 27c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 229 poz. 1954 z 2005 r. z późn. zm.) stanowi, że jeżeli egzekucja ma być prowadzona zarówno z majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka, jak i z ich majątków osobistych, tytuł wykonawczy wystawia się na oboje małżonków.

Postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec zobowiązanych ma na celu wyegzekwowanie nałożonego decyzją obowiązku o charakterze niepieniężnym wykonania rozbiórki obiektu budowlanego: boiska sportowego (kortu tenisowego). Niewątpliwie sprawcą/inwestorem samowoli budowlanej był wyłącznie A. S., a z treści przepisu art. 52 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. nr 156 poz. 1118 z 2006 r. z późn. zm.) wynika natomiast, że adresatem decyzji o nakazie rozbiórki jest inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego.

Celem zastosowanego przez organ pierwszej instancji środka egzekucyjnego jest przede wszystkim wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego samowolnie wybudowanego, a tym samym likwidacja stanu niezgodnego z prawem.

W przypadku egzekwowania obowiązku wykonania rozbiórki obiektu budowlanego tytuł wykonawczy o charakterze niepieniężnym oraz postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia wydane przez organ pierwszej instancji i skierowane do małżonków – współwłaścicieli nieruchomości, pomimo iż obowiązek rozbiórki został nałożony decyzją wyłącznie na jednego z małżonków, jest prawidłowe (postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2008 sygn. II OSK 2/07).

Wobec czego stroną postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym jest również małżonek zobowiązanego.

Postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie którego zostanie przeprowadzona egzekucja nieuiszczonej grzywny. Obowiązek uiszczenia grzywny ma charakter akcesoryjny wobec obowiązku niepieniężnego będącego przedmiotem egzekucji, dlatego też wygaśnięcie obowiązku grzywny w celu przymuszenia nie wpływa na istnienie obowiązku o charakterze niepieniężnym (Piotr Przybysz Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz Warszawa 2008 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis).

W tym stanie rzeczy zarzut skarżących nie mógł zostać uwzględniony.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.