Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 46/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.H. z dnia 30 października 2006 r. o przywrócenie terminu pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia, w którym można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi L. H. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 1999 r. sygn. akt II SA 1070/99 postanawia -odrzucić wniosek-


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 2118/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. H. z dnia 28 listopada 2005 r. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999 r. sygn. akt II SA 1070/99 oddalającym skargę wymienionego na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty dodatku wyrównawczego. Następnie, postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OSK 476/06, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L. H. od wymienionego postanowienia.

W dniu 31 października 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek L. H. z dnia 30 października 2006 r., w którym skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do żądania wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999 r. sygn. akt II SA 1070/99. W piśmie z dnia 22 grudnia 2006 r. skarżący wyjaśnił, że jego wniosek dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 2118/05 odrzucającego skargę z dnia 28 listopada 2005 r. z uwagi na przekroczenie pięcioletniego terminu określonego w art. 278 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. L.H. podniósł, że termin ten został przekroczony bez jego winy, gdyż w tym czasie toczyły się i w dalszym ciągu toczą się postępowania w przedmiotowej sprawie.

Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2007 r. sygn. akt II SO/Wa 145/06 pozostawiono wniosek z dnia 30 października 2006 r. bez rozpoznania, ponieważ skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach braku uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu, nie wniósł do Sądu samej skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 1999 r.

Po rozpoznaniu złożonego przez skarżącego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2007 r. sygn. akt I OZ 177/07 uchylił zarządzenie 15 stycznia 2007 r. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że skarga, której dotyczył przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu znajdowała się w aktach sprawy sygn. akt II SA/Wa 2118/05, gdyż była już przedmiotem postępowania. Żądanie jej powtórnego załączenia do wniosku o przywrócenie terminu należy uznać za nadmierny rygoryzm formalny, a przedmiotowy wniosek powinien być rozpoznany.

Postanowieniem z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt II SO/Wa 26/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny wskazując, że termin, którego przywrócenia żąda L.H., jest terminem prekluzyjnym, w związku z czym nie podległa przywróceniu.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2007 r. sygn. akt I OZ 528/07, po rozpoznaniu zażalenia na wskazane wyżej orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchylił je wskazując, iż Sąd I instancji nieprawidłowo przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu określonego przez art. 278 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niedopuszczalny. Sąd rozpoznający zażalenie stwierdził, że powołany przepis przesądza o niedopuszczalności żądania wznowienia postępowania, jednakże nie wynika z niego niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu w nim przewidzianego. Termin ten zaś, jako prekluzyjny, nie może być przywrócony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 190 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 lipca 2007 r. W związku z tym, wniosek L.H. z dnia 30 października 2006 r. należało rozpoznać, mając na uwadze, iż treść przepisu art. 278 ppsa nie stanowi o niedopuszczalności wniosku o przywrócenie pięcioletniego terminu, w którym można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego oraz, że termin ten, jako prekluzyjny, nie może być przywrócony.

Zgodnie z art. 86 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 i 2 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając na względzie okoliczności, jakie L.H. powołał uzasadniając wniosek z dnia 30 października 2006 r., między innymi przekonanie, że toczące się nadal w dniu złożenia przedmiotowego żądania postępowania sądowe w jego sprawie skutkują brakiem winy w uchybieniu pięcioletniego terminu, Sąd przyjął, że skarżący zachował przewidziany przez art. 87 § 1 powoływanej ustawy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Oceniając zasadność przedmiotowego wniosku należy stwierdzić, że L.H. zażądał przywrócenia terminu określonego w art. 278 ppsa twierdząc, że jego przekroczenie było niezawinione. Zgodnie z powołanym przepisem, po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Jest to termin, który wyznacza granice dopuszczalności złożenia skargi o wznowienie postępowania i biegnie niezależnie od terminów określonych w przepisach art. 272 § 2 i art. 277 ppsa. Jako termin prekluzyjny, nie może być on przywrócony.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.