Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 839/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 września 2022 r. sprawy ze skargi R. M. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego N. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. M. (dalej: skarżący) reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego N. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 20 kwietnia 2022 r. skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie rozpatrzenia jego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy.

W wykonaniu zarządzeń z dnia 19 maja 2022 r. wezwano skarżącego do nadesłania przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniego oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do odbioru korespondencji pod adresem wskazanym w skardze jako adres do doręczeń w dniu 12 lipca 2022 r. Wobec powyższego termin na uiszczenie wpisu oraz usunięcie braku formalnego skargi upływał z dniem 19 lipca 2022 r. (wtorek).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W art. 46 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego. I tak, § 1 pkt 1 stanowi, że pismo strony, między innymi, powinno zawierać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. W myśl art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu sądowym może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie strona skarżący nie uzupełnił braków skargi. Do dnia sporządzenia niniejszego postanowienia, do Sądu nie wpłynęła odpowiedź na wezwanie, brak zatem odpisu aktu urodzenia małoletniego i przetłumaczonej na język polski przez tłumacza przysięgłego jego wersji, nie czyni zadość przepisowi art. 29 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego w niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Czynność wskazana w wezwaniu nie została jednak przez stronę dokonana. Stosownie zaś do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.