Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1688/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 10 lutego 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Asesor WSA Renata Kubot - Szustowska, Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2005 roku na rozprawie przy udziale – sprawy ze skargi M. i L. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 1688/03

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 maja 2003 r. skierowanym do Rady Miejskiej w S., L. i M. O. wnieśli skargę w trybie przepisów działu VIII rozdziału 1 i 2 k.p.a. Zwrócili się o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] w trybie przepisu art. 155 k.p.a. Decyzją tą Prezydent Miasta S. ustalił opłatę adiacencką w wysokości 490 złotych z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w S. przy ul. A spowodowanego wybudowaniem wodociągu dla właścicieli posesji M.i L. O..

Decyzją z dnia [...]., znak [...], wydaną na podstawie przepisu art. 155 k.p.a., Prezydent Miasta S. odmówił zmiany w trybie art. 155 k.p.a. decyzji Zarządu Miasta S. z dnia [...].

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że sprawa naliczenia M. i L. O. opłaty adiacenckiej była rozpatrywana wielokrotnie, m.in. w trybie skargowym przez Radę Miejską w S., która uznała, iż decyzja jest uzasadniona. Została bowiem wydana zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, który tworzy ustawa o gospodarce nieruchomościami, ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków oraz uchwała nr 155/XVII/2000 Rady Miejskiej w S. z dnia [...] w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej. W analizowanej sprawie słuszny interes stron został uwzględniony, nie można bowiem takiego interesu pojmować subiektywnie i należy go oceniać w granicach obowiązującego prawa.

W odwołaniu od powyższej decyzji L. i M. O. powołali się na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające bezprawność wydanych decyzji ustalających opłaty adiacenckiej, ze względu na wybudowanie wodociągu niezgodnie z projektem technicznym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...]., Nr [...], wydaną na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 155 k.p.a., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że z treści skargi M. i L. i O. wynikało, że żądali oni uchylenia lub zmiany decyzji w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej na podstawie przepisu art. 155 k.p.a.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło, że jest ona prawidłowa. Przy ocenie żądania strony uchylenia decyzji ostatecznej, na mocy której nabyła prawo, należy mieć na uwadze, że przepis ten nie tworzy dla stron prawa do trzeciej instancji odwoławczej, a celem postępowania nie jest merytoryczne rozpatrzenie sprawy, lecz weryfikacja pod kątem przesłanek z art. 155 k.p.a. Wzruszenie decyzji ostatecznej na podstawie art. 155 k.p.a. możliwe jest tylko wówczas, gdy za zmianą lub uchyleniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. i L. O. powołali się na argumentację przytoczoną już w odwołaniu od decyzji organu I instancji

Odnosząc się do stwierdzenia organu odwoławczego niewykazania istnienia słusznego interesu strony oraz interesu społecznego, skarżący powołali się na przepis art. 128 k.p.a., zgodnie z którym odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia, a wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie wskazując, że zarzuty skargi są bezzasadne i w większości dotyczą nie decyzji zaskarżonej, lecz decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej.

Na rozprawie w dniu 3.02.2005r. pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł o umorzenie postępowania, gdyż wobec umorzenia skarżącym opłaty adiacenckiej, przestał istnieć przedmiot postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie należy stwierdzić, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.). Taki stan istnieje w rozpoznawanej sprawie.

Uzasadniony jest wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. o umorzenie postępowania. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest bowiem opłata adiacencka wymierzona M. L. O. zaskarżonymi decyzjami. Jak wynika z decyzji prezydenta Miasta S., opłata ta została skarżącym umorzona z uwagi na ich trudną sytuację finansową – skarżący kwalifikują się do objęcia pomocą opieki społecznej. Zgodnie zatem z oświadczeniem przedstawiciela SKO przedmiot postępowania przestał istnieć. Wprawdzie sąd w postępowaniu administracyjnym bada legalność zaskarżonej decyzji, oceniając stan faktyczny o prawny na dzień ich wydania, jednak obowiązany jest uwzględnić tak istotną zmianę, jak brak przedmiotu postępowania w dacie orzekania. Postępowanie stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 161 §1 pkt 3 ustawy o p.s.a.