Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 134/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 145 par. 1  pkt 1  lit. c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: Art. 38 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 163
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: Art. 145 -151
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Aleksandra Grabiec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata Ł. P. kwotę 480,00 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 26 października 2015 r. nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] 2015 r. nr [...] orzekającą o uchyleniu od miesiąca grudnia 2013 r. własnej decyzji z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...] przyznającej S. K. – dalej skarżącemu – pomoc społeczną w formie zasiłku okresowego oraz o odmowie w okresie od dnia 1 do 31 grudnia 2013 r. przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego, oraz rozstrzygnęło co do istoty sprawy w ten sposób, że uchyliło w całości decyzję Burmistrza z dnia [...] 2013 r. nr [...] przyznającą skarżącemu zasiłek okresowy na okres od dnia 1 listopada 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. w kwocie 210,55 zł oraz orzekło o przyznaniu skarżącemu świadczenia w formie zasiłku okresowego za miesiąc listopad 2013 r. w kwocie 210,55 zł oraz odmówiło przyznania skarżącemu zasiłku okresowego za miesiąc grudzień 2013 r.

Jako podstawa prawna decyzji wskazany został przepis art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 163) oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2012 r., poz. 823).

Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika następujący stan faktyczny:

Burmistrz decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] przyznał skarżącemu pomoc społeczną w formie zasiłku okresowego w wysokości 210,55 zł miesięcznie w okresie od 1 listopada do 31 grudnia 2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. organ wznowił z urzędu na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 5 i 149 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – Kpa (Dz.U. z 2016 r., poz. 23) postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu środków pieniężnych z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego w okresie od dnia 1 do 31 grudnia 2013 r. przyznanego ww. decyzją oraz ewentualnego zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w formie zasiłku okresowego. Uzasadnieniem wznowienia była okoliczność, iż skarżący złożył w dniu 10 marca 2014 r. oświadczenie, z którego wynika, że w miesiącu listopadzie otrzymał stypendium za udział w projekcie pod nazwą "Gotowi do pracy" współfinansowanym przez Unię Europejską, realizowanym przez M z siedzibą w M w wysokości 1123,08 zł.

W wyniku postępowania w przedmiocie wznowienia Burmistrz wydał w dniu [...] 2014 r. decyzję [...] ustalającą i określającą wysokość nienależnie pobranego świadczenia w formie zasiłku okresowego w okresie od 1 do 31 grudnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w trybie odwoławczym tę decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania (decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...]), wskazując na niedostateczne określenie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Ponownie wydana decyzja w pierwszej instancji w dniu [...] 2015 r. nr [...] uściśliła podstawę prawną rozstrzygnięcia, wskazując, że jest nim przepis art. 6 pkt 16 ustawy o pomocy społecznej, ustaliła pobraną przez skarżącego pomoc społeczną w formie zasiłku okresowego przyznanego decyzją z dnia 18 listopada 2013 r. w okresie od 1 do 31 grudnia 2013 r., jako świadczenie nienależnie pobrane oraz ustaliła jego wysokość na 210,55 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2015 r. nr [...] uchyliło decyzję z dnia [...] 2015 r., przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, w ramach wytycznych podnosząc, że rozstrzygnięcie sprawy winno się oprzeć wyłącznie na przepisach art. 151 Kpa, natomiast w przypadku, gdy decyzja ta stanie się prawomocna, dopiero zaistnieją podstawy do rozstrzygnięcia o nienależnie pobranym świadczeniu i jego wysokości.

Burmistrz wydał w następstwie ponownego rozpoznania sprawy opisaną wyżej decyzję z dnia [...] 2015 r. na podstawie przepisu art. 145 § 1 i 151 § 1 pkt 2 Kpa w pkt I uchylającą od miesiąca grudnia 2013 r. decyzję własną z dnia [...] 2013 r. nr [...] przyznającą pomoc społeczną w formie zasiłku okresowego, w pkt II decyzji odmawiającą w okresie od 1 do 31 grudnia 2013 r. przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego.

Organ dokonał ustaleń, że skarżący w grudniu 2013 r. prowadził wspólnie z żoną G. K. gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania rodziny skarżącego w listopadzie 2013 r. było stypendium w wysokości 1123,08 oraz zasiłek stały żony skarżącego w kwocie 439,33 zł, łącznie kwota 1562,41 zł. Kryterium dochodowe wynoszące 912 zł zostało przekroczone, w związku z czym zaistniała podstawa do odmowy przyznania skarżącemu zasiłku okresowego na miesiąc grudzień 2013 r.

Odwołując się od ww. decyzji, skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności w zakresie szybkości postępowania. Wskazał też, że organ nie udzielił mu odpowiedzi na pismo z daty 13 sierpnia 2015 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji odwoławczej odwołało się do przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia i wskazało, że zgodnie z przepisem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Zgodnie z przepisem art. 38 ust. 2 pkt 2 tej ustawy zasiłek okresowy ustala się w przypadku rodziny – do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny, a dochodem tej rodziny.

Decyzją Burmistrza z dnia [...] 2013 r. nr [...] skarżący uzyskał pomoc społeczną w formie zasiłku okresowego od dnia 1 listopada 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. w kwocie 210,55 zł miesięcznie.

Decyzja zawierała pouczenie, iż zgodnie z przepisem art. 109 ustawy o pomocy społecznej zobowiązuje się stronę do informowania organu pomocy społecznej o każdej zmianie sytuacji osobistej lub majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń.

Skarżący złożył natomiast w dniu 10 marca 2014 r. oświadczenie, że otrzymał stypendium z Unii Europejskiej od dnia 5 sierpnia 2013 r. do dnia 30 listopada 2013 r. w kwocie ogółem 1317,90 zł, przy czym w listopadzie była to kwota 1123,08 zł (836,58 zł + 286,50 zł).

Powyższa okoliczność stanowiła podstawę do wznowienia postępowania w sprawie zasiłku okresowego z uwagi na wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję.

Zasiłek okresowy przysługuje wyłącznie w przypadku spełnienia kryterium dochodowego (w sprawie kwoty 912 zł). W dniu wydania decyzji przyznającej skarżącemu zasiłek okresowy (18 listopada 2013 r.) obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U z 2012 r., poz. 823), w § 1 pkt 1 pkt b stanowiące, że zweryfikowane kryterium dochodowe oraz kwoty świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej tj. kryteria dochodowe dla osoby w rodzinie wynoszą kwotę 456 zł.

Skarżący otrzymał w listopadzie 2013 r. stypendium w wysokości 1123,08 zł, która to kwota sama w sobie przekracza kryterium dochodowe.

W konsekwencji organ uznał, że zaistniały w sprawie podstawy do uchylenia decyzji z 18 listopada 2013 r. przyznającej zasiłek okresowy na czas od 1 listopada do dnia 31 grudnia 2013 r. i do jednoczesnej odmowy przyznania zasiłku okresowego za grudzień 2013 r.

Decyzja pierwszej instancji odpowiada prawu, natomiast uchylenie tej decyzji i orzeczenie o istocie sprawy wynika z treści przepisu art. 151 ust. 1 pkt Kpa (względów formalnych).

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której znalazły się zarzuty naruszenia:

- art. 7, 75, 77 § 1, 80 i 107 § 3 Kpa poprzez niewyjaśnienie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy a to poprzez brak wyjaśniania jakie środki finansowe stanowią w ocenie organu w świetle prawa dochody i z jakich względów stypendium stażowe z programu pod nazwą "Gotowi do pracy" uznane zostało za dochód ;

- art. 10 kpa poprzez niezapewnienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia okoliczności, iż przesłanie wyjaśnień lub zastrzeżeń przez stronę w drodze pocztowej korespondencji tradycyjnej uniemożliwia zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego natychmiastowe dostarczenie korespondencji organowi.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

W rozwinięciu zarzutów skargi wskazane zostało, że w niniejszej sprawie organy obu instancji nie dokonały kluczowego ustalenia stanu faktycznego, jakie elementy składają się na dochód skarżącego, a wskazanie, że dochód stanowi również stypendium stażowe z programu pod nazwą "Gotowi do pracy" nastąpiło automatycznie.

Ustawodawca nie zaliczył stypendium stażowego finansowanego lub współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego do dochodu strony ubiegającej się o pomoc społeczną.

Zgodnie z interpretacją indywidualną Ministra Finansów z dnia 30 marca 2011 r. nr [...] stypendia stażowe wypłacane uczestnikom projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (wchodzi w zakres program, w którym uczestniczył skarżący) finansowane w części ze środków europejskich i w części z budżetu krajowego są w całości zwolnione od podatku, co oznacza, że nie klasyfikują się także jako "przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych".

W ocenie skarżącego błędnie przypisano środkom w postaci stypendium stażowego z programu "Gotowi do pracy" cechę dochodu rodziny, w konsekwencji czego nieprawidłowo ustalono całkowity dochód rodziny i odmówiono skarżącemu zasiłku okresowego za miesiąc grudzień 2013 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego adwokat Ł. P. podniósł, że w sprawie nie zaszły podstawy do wznowienia postępowania, natomiast skarżący wyjaśnił, iż informował pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej J. B. o planowanych wypłatach przekraczających kwotę 100 zł, niemniej ta informacja została zbagatelizowana i nie spotkała się z odpowiednią reakcją pracownika. Otrzymane stypendium przeznaczył na dojazdy na badania do K i dojazdy na egzaminy w T, czyli na koszty związane z organizowanymi kursami. Nie ukrywał przed organami pomocowymi faktu otrzymania stypendium. Egzaminy były bezpłatne, a dojazd zapewniał organizator szkoleń. Stypendium przeznaczył również na koszty utrzymania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016, poz. 1066) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2016, poz. 718 dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji i postanowień sąd bada, czy zaskarżona decyzja bądź postanowienie nie naruszają prawa oraz czy zostały wydane w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga S. K. podlega uwzględnieniu.

W sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego.

Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

§ 2. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego.

§ 3. Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa.

Przepis art. 149 Kpa stanowi z kolei, że § 1. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia.

§ 2. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

§ 3. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.

§ 4. Na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie.

Orzekające w sprawie organy przyjęły, że skarżący, któremu na podstawie decyzji Burmistrza z dnia [...] 2013 r. nr [...] przyznano prawo do zasiłku okresowego w wysokości 210,55 zł miesięcznie na okres od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2013 r. (i który ten zasiłek pobrał), nie spełniał w miesiącu grudniu 2013 r. przesłanek przyznania tej pomocy.

Weryfikacja prawa skarżącego do zasiłku okresowego na miesiąc grudzień 2013 r. nastąpiła w trybie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ww. ostateczną decyzją na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 5 i art. 149 Kpa. Postanowienie o wznowieniu postępowania zapadło w dacie 19 marca 2014 r., po złożeniu przez skarżącego w siedzibie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 10 marca 2014 r. oświadczenia na piśmie o uzyskanych dochodach z tytułu stypendium współfinansowanego z Unii Europejskiej za udział w projekcie pod nazwą "Gotowi do pracy" dla osób 50 +, kolejno od miesiąca sierpnia do listopada 2013 r., w kwotach: 143,25 zł, 51,57 zł i 1123,08 zł.

Według ustaleń organów orzekających w sprawie pobrana przez skarżącego kwota stypendium za miesiąc listopad 2013 r. (1123,08 zł) skutkuje odmową przyznania mu zasiłku okresowego za miesiąc grudzień 2013 r., gdyż w poprzedzającym miesiącu rodzina skarżącego (którą współtworzy z żoną G. K.) przekroczyła kryterium dochodowe wynoszące kwotę 912 zł. Łączny dochód rodziny na podstawie ponownego przeliczenia wyniósł bowiem 1 562,41 zł.

Organy uznały, że w dacie wydania decyzji pierwszej instancji (przyznającej skarżącemu zasiłek okresowy) Burmistrz nie posiadał wiedzy o pobraniu przez skarżącego w listopadzie 2013 r. stypendium stażowego, w tym o jego wysokości. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wiedzę tę podjęto dopiero z datą złożenia przez skarżącego oświadczenia na piśmie o pobranych kwotach stypendium, to jest w dniu 14 marca 2014 r.

Z konstrukcji przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego wynika dopuszczalność ponownego badania uprawnienia bądź obowiązku na gruncie przepisów prawa materialnego i rozstrzygania o istocie sprawy. Stanowi o tym przepis art. 149 § 2 i 151 § 1 pkt 2 Kpa. Instytucja wznowienia postępowania charakteryzuje się dwuetapowością. Najpierw prowadzi się postępowanie co do przyczyn wznowienia w celu ustalenia czy zachodzi przyczyna wznowienia, a po ustaleniu przyczyny, prowadzi się postępowanie co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Postępowanie co do istoty sprawy zależy od przyczyny wznowienia, i nie każda przyczyna powoduje konieczność powtórzenia wszystkich czynności postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 1537/06, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1446/12, Lex).

Postanowienie o wznowieniu postępowania jest aktem administracyjnym, który nie rozstrzyga sprawy wznowienia, ale ją otwiera (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2002 r. sygn. akt V SA 2339/01, Legalis). Przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie przepisu art. 149 § 2 Kpa jest zarówno badanie, czy postępowanie, w którym zapadła ostateczna decyzja, było dotknięte jedną w wad wymienionych umożliwiających wznowienie postępowania, jak i merytoryczne wyjaśnienie sprawy w celu rozpoznania sprawy rozstrzygniętej już decyzją ostateczną. Można wyróżnić zatem faktycznie dwie fazy postępowania, w pierwszej ustala się, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z wad wyliczonych w przepisie art. 145 §1 oraz art. 145 a lub 145 b Kpa, w drugiej prowadzi się postępowanie wyjaśniające w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej.

Oceniając postępowanie, które poprzedziło wydanie zaskarżonej decyzji, należy stwierdzić, że organy pominęły fazę pierwszą, to znaczy, nie podjęły się żadnych czynności wyjaśniających, czy postępowanie, w którym zapadła ostateczna decyzja, było dotknięte wadą z przepisu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, bądź inną tym przepisem określoną. Przekładając stwierdzenie to na okoliczności niniejszej sprawy: organy nie zbadały, czy organ pierwszej instancji w rzeczywistości miał, czy nie miał wiedzy w dacie wydania decyzji przyznającej skarżącemu zasiłek okresowy o pobraniu przez skarżącego w miesiącu listopadzie 2013 r. stypendium stażowego współfinansowanego przez Unię Europejską, i to w kwocie, która decydowała o przekroczeniu kryterium dochodowego.

Skarżący tymczasem podnosi, że niejednokrotnie informował w toku postępowania w przedmiocie przyznania mu zasiłku okresowego pracownika socjalnego zajmującego się jego sprawą J. B. o wypłacanych i mających mu być wypłaconych kwotach stypendium, również w miesiącu listopadzie 2013 r. Pozostaje bez znaczenia forma przekazania organowi tej informacji. Strony w toku postępowania administracyjnego mogą zgłaszać zgodnie z przepisem art. 63 § 1 Kpa również ustnie żądania czy wyjaśnienia, podania, dopiero za tym idzie obowiązek sporządzenia przez organ protokołu (art. 67 Kpa). Ponadto, co istotne, z akt sprawy dotyczącej przyznania zasiłku okresowego wynika, że organ pierwszej instancji dysponował wiedzą o uczestnictwie skarżącego w Programie "Gotowi do pracy", w ramach którego wypłacane było mu stypendium stażowe. Organ ustalił mianowicie, że w miesiącu październiku z tego tytułu skarżący otrzymał kwotę 51,57 zł, która po zsumowaniu z pobieranym przez żonę skarżącego zasiłkiem w wysokości 490,90 zł pozwoliła ostatecznie ze względu na spełnienie kryterium dochodowego na przyznacie skarżącemu zasiłku okresowego.

Brak odpowiedniej reakcji organu pierwszej instancji na przekazywane mu przez skarżącego informacje nosi znamiona uchybień proceduralnych, niemniej uchybień tego rodzaju nie można usuwać w trybie postępowania nadzwyczajnego, w tym postępowania wznowieniowego. Przesłanki wskazane w przepisie art. 145 Kpa dotyczą okoliczności niezależnych od organu właściwego w sprawie i jego działań, bądź braku działań.

W niniejszej sprawie znaczenie ma to, że orzekające w sprawie organy naruszyły przepisy postępowania art. 7, 77 § 1 Kpa w zw. z art. 149 § 2 Kpa wskutek nieprzeprowadzenia żadnych czynności wyjaśniających w kierunku ustalenia, czy zaistniała podstawa do wznowienia postępowania z przepisu art. 145 § 1 pkt 5 (na której oparło się postanowienie o wznowieniu postępowania), to znaczy, czy organowi pierwszej instancji w dacie wydania decyzji ostatecznej (18 listopada 2013 r.) znana była okoliczność, że skarżący pobrał w miesiącu listopadzie 2013 r stypendium stażowe w kwocie 1123,08 zł przekraczającej kryterium dochodowe.

Wskazane naruszenie mogło mieć wpływ na wynik postępowania, gdyż ewentualne ustalenie, że organ miał wiedzę o wskazanej wyżej okoliczności doprowadzi do odmiennego niż zapadłe rozstrzygnięcie (odmowa uchylenia decyzji dotychczasowej).

Ponownie rozpoznając sprawę, organ pierwszej instancji dokona niezbędnych wskazanych w uzasadnieniu niniejszego wyroku ustaleń, a następnie wyda stosowną do wyników postępowania decyzję na podstawie przepisu art. 151 Kpa.

Sąd orzekł wobec tego w pkt I wyroku na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.

W pkt II wyroku Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 ww. ustawy.