Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 172/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259  par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz – Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia postanowienia w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 września 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w pkt 1 przyznał skarżącemu radcę prawnego, a w pkt 2 odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem

o przysługującym prawie i terminie wniesienia sprzeciwu doręczono skarżącemu

w dniu 20 września 2017 r.

W dniu 2 listopada 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. ustanowiła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M.A..

Następnie w dniu 15 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw od pkt 2 postanowienia z dnia 12 września 2017 r. wskazując, że termin do jego wniesienia został zachowany, albowiem winien on być liczony od daty doręczenia mu powyższego postanowienia referendarza sądowego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych

w K. wraz o zawiadomieniem o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu,

tj. od dnia 9 listopada 2017 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącego odpis ww. postanowienia w przedmiocie prawa pomocy Sąd powinien doręczyć ustanowionemu

w sprawie pełnomocnikowi, a nie skarżącemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 września 2017 r.

jest spóźniony i dlatego podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "ppsa") od postanowień wydawanych w przedmiocie prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 ppsa sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpatrywanej sprawie postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 września 2017 r., a zatem 7-dniowy termin na złożenie sprzeciwu rozpoczął bieg w dniu 21 września 2017 r. i upłynął z dniem 27 września 2017 r. Natomiast wyznaczony w dniu 2 listopada 2017 r. przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K. profesjonalny pełnomocnik wniósł sprzeciw w dniu 15 listopada 2017 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Nie ma przy tym racji pełnomocnik skarżącego twierdząc, że termin do wniesienia sprzeciwu powinien być liczony od daty doręczenia mu postanowienia referendarza sądowego. W tym terminie pełnomocnik mógł bowiem złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, czego jednak nie uczynił.

Ponadto błędnie pełnomocnik skarżącego podnosi, że Sąd nie powinien doręczać odpisu postanowienia w przedmiocie prawa pomocy skarżącemu, tylko jemu. Zgodnie bowiem z treścią art. 252 § 3 ppsa, postanowienie o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy doręcza się stronie, która złożyła wniosek. Środek zaskarżenia przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Ponadto zauważyć należy, że dla skuteczności wniesienia sprzeciwu nie jest wymagane sporządzenie go przez profesjonalnego pełnomocnika,

a zatem strona niezadowolona z zakresu przyznanego prawa pomocy mogła samodzielnie wnieść sprzeciw w terminie, o jakim mowa w art. 259 § 1 ppsa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1960/15, orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 ppsa, orzekł jak

w sentencji postanowienia.