Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 127/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. i D. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Kamieńska


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Wojewody z dnia 19 listopada 2007r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą J. W. pozwolenia na budowę garażu na działce położonej w P. przy ul. P. A. i D. S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Na wezwanie Sądu o wskazanie konkretnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków skarżący - w piśmie z dnia 24 kwietnia 2008r. - podnieśli, iż w ich ocenie planowany garaż wykorzystywany będzie na potrzeby działalności gospodarczej (sprzedaż okien, drzwi i parapetów), co spowoduje wzmożenie w okolicy ruchu samochodowego, napływu klientów i związane z tym uciążliwości i zagrożenia w postaci unoszącego się w powietrzu kurzu, spalin i hałasu. Wszystko to, zdaniem skarżących, wyrządzi im znaczną szkodę, albowiem przez niekorzystny wpływ spalin i kurzu na elewację domu, dach i urządzenia domowe oraz otoczenie domu zmuszeni będą do częstych remontów i odnawiania domu. Inwestycja będzie miała również niekorzystny wpływ na ich zdrowie przez zwiększenie się immisji, a zwłaszcza hałasu. W powołanym piśmie skarżący przedstawili również obecny stan sąsiedniej nieruchomości należącej do inwestora.

Skarga wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także pismem skarżących z dnia 24 kwietnia 2008r. została doręczona uczestnikom postępowania R. W. i J. W. celem ustosunkowania się.

W odpowiedzi R. W. w piśmie z dnia 12czerwca 2008r. wskazała, że budynek mieszkalny wraz z garażem należący do skarżących usytuowany jest na całej szerokości działki, tak więc planowany garaż zostanie na całej długości i wysokości dobudowany do szczytowej ściany garażu skarżących i w żaden sposób nie będzie negatywnie wpływał na ich nieruchomość. Zaprzeczyła również, jakoby na posesji przy ul. P. w P. prowadzono działalność gospodarczą, na dowód czego jej mąż przedłożył w trakcie postępowania stosowne zaświadczenie. W dalszej części pisma R. W. przedstawiła stan nieruchomości skarżących i znajdujących się na niej budynków, a także przebieg niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Mendek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 162).

W ocenie Sądu skarżący nie wykazali, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący podali, iż wyrządzenia im znacznej szkody upatrują w tym, że inwestor w wybudowanym garażu prowadził będzie działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży okien, drzwi i parapetów, co spowoduje wzmożenie w okolicy ruchu samochodowego, napływu klientów i związane z tym uciążliwości i zagrożenia w postaci unoszącego się w powietrzu kurzu, spalin i hałasu, przez co konieczne będzie częste remontowanie domu.

Odnosząc się do powyższej argumentacji stwierdzić należy, że ryzyko wyrządzenia znacznej szkody musi wiązać się ściśle z przedmiotem zaskarżonego aktu. W warunkach niniejszej sprawy ryzyko to winno odnosić się bezpośrednio do skutków jakie powstaną w związku z wybudowaniem garażu. Tymczasem skarżący uzasadniając wniosek wywodzą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia im znacznej szkody nie z faktu samej budowy garażu, lecz z ewentualnego późniejszego prowadzenia w nim przez inwestorów działalności gospodarczej. Zaznaczyć należy, że kwestia ta po pierwsze nie jest przedmiotem zaskarżonej decyzji, a po drugie z oświadczenia żony inwestora nie wynika, by przedmiotowy garaż miał być przeznaczony na cele działalności gospodarczej.

Ponadto co istotne, z akt sprawy wynika, że garaż ten ma powstać wzdłuż granicy działki inwestorów, przylegać ma do istniejącego garażu na działce sąsiedniej stanowiącej własność skarżących i odpowiadać jego gabarytom. Skoro zatem działka skarżących od strony działki inwestora jest już zabudowana garażem nie sposób podzielić poglądu, iż budowa przedmiotowego garażu może wyrządzić im jakąkolwiek szkodę. Przeciwnie, przylegająca do ściany garażu należącego do skarżących ściana nowopowstałego garażu może stanowić dodatkową izolację termiczną, przez co obniżeniu mogą ulec koszty jego ogrzewania.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Kamieńska