Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 288/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Minister Rozwoju~Minister Rozwoju, Pracy i Technologii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2245/20 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi W.M. na postanowienie Ministra Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia zawieszającego postępowanie postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] października 2020 r. W.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju z [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia Wojewody Łódzkiego z [...] lutego 2012 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę Miasto Łódź prawa własności nieruchomości. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzenia znaczącej szkody dla interesów skarżącego przez stwierdzenie nabycia przez Gminę Miasto Łódź prawa własności nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 sierpnia 2021 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie stanowi rozstrzygnięcie proceduralne niewywierające skutku w sferze jego wykonalności. Nie obliguje strony do działania, nie może być ono wykonane w trybie przymusowym, nie powoduje również powstania skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na nią nowych praw bądź obowiązków podlegających wykonaniu.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł zażalenie, w którym domagał się zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Należy wyjaśnić, że zgodnie z przeważającym poglądem doktryny oraz utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2020 r., sygn. akt II OSK 1817/20). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na których podstawie jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. komentarz do art. 61, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o podstępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex online, teza 9).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Rozwoju, którego mocą uchylono postanowienie zawieszające postępowanie administracyjne. Postanowienie to nie nakłada na adresatów obowiązków określonego zachowania ani nie przyznaje im określonych praw lub obowiązków. Ze swej natury zatem nie podlega wykonaniu w trybie przepisów regulujących postępowanie egzekucyjne w administracji, a zatem nie można wstrzymać jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 ppsa. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.