Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 223/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2 zd. 1, art. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna Kubicka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi MR na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...], w ten sposób, że w miejsce słów "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej" wpisać "Samorządowego Kolegium Odwoławczego".


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] MR, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia

[...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

W dniu [...], po rozpoznaniu sprawy ze skargi MR w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, Sąd wydał wyrok, którym uchylił zaskarżony wyrok i zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej

na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. -

w skrócie: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 zd. 1 P.p.s.a, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.

Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć, na przykład, oznaczenia stron, czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności.

Sprostowanie wyroku może nastąpić w każdym czasie i to zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony. W przedmiocie sprostowania sąd rozstrzyga zaś w składzie jednoosobowym, wydając postanowienie, na które służy zażalenie (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 156 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX).

Sąd, rozstrzygając sprawę zainicjowaną skargą MR, wydał opisany na wstępie wyrok z dnia [...]. W sentencji tego orzeczenia Sąd popełnił omyłkę w oznaczeniu organu, od którego zasądzono na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postepowania sądowego wskazując na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zamiast na Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.