Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 374/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Grupy L. S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 16 marca 2015 r.; sygn. akt I SA/Gd 885/14 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Grupy L. S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] maja 2014 r.; nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., zaskarżonym postanowieniem z 16 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 885/14 odrzucił skargę kasacyjną Grupy L. S.A. w G. od wyroku tego Sądu z 4 listopada 2014 r., oddalającego skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] maja 2014 r., w przedmiocie ustalenia norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

Zarządzeniem z 6 lutego 2015 r. Sąd I instancji wezwał pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia środka prawnego, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa obejmującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Naczelnym Sądem Administracyjnym, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: ppsa) oraz złożenie aktualnego dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie strony skarżącej do podpisania pełnomocnictwa (KRS).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 20 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał potwierdzenie czynności pełnomocnika oraz zakresu pełnomocnictwa poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa wraz z kserokopią oraz odpisem pełnym KRS. Z pisma przewodniego wynikało, że intencją pełnomocnika Spółki było jednoczesne uzupełnienie braków formalnych skarg kasacyjnych w dwóch odrębnych sprawach, tj. sygn. akt I SA/Gd 884/14 oraz I SA/Gd 885/14.

Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę kasacyjną stwierdził, że pełnomocnik nie wywiązał się z zakreślonego wezwaniem obowiązku, bowiem złożył tylko jeden egzemplarz oryginału pełnomocnictwa, który według kolejności spraw wymienionych w piśmie przewodnim, stanowiącym odpowiedź na wezwania Sądu pierwszej instancji do uzupełnienia braków formalnych skarg kasacyjnych (I SA/Gd 884/14 i I SA/Gd 885/14), został przyporządkowany do sprawy o sygn. akt I SA/Gd 884/14. Tym samym kserokopia pełnomocnictwa, kolejno właściwa dla sprawy niniejszej, jako że nie została uwierzytelniona zgodnie z art. 37 § 1 ppsa, nie mogła wywrzeć zamierzonego skutku w postaci uzupełnienia braku formalnego środka prawnego. Podsumowując Sąd stwierdził, że złożenie oryginału pełnomocnictwa do akt innej sprawy nie czyni zadość wymogowi uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie, nawet w sytuacji, gdy ww. pełnomocnictwo zawierało w swojej treści wskazanie obydwu sygnatur.

Zażalenie na powyższe orzeczenie wywiódł pełnomocnik Grupy L. S.A. w G., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu środka prawnego wskazano, że z pełnomocnictwa przedłożonego do akt sprawy sygn. akt. I SA/Gd 884/14 Sąd pierwszej instancji powziął informację o prawidłowości umocowania pełnomocnika do reprezentowania Spółki, również w przedmiotowej sprawie. Wobec tego, za nieuprawnione należało uznać odrzucenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego umocowanie pełnomocnika, skoro taki dokument, ze wskazaniem właściwych mu sygnatur, zawarty został w aktach równoległej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat i radca prawny, a także rzecznik patentowy i doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa, a w razie wątpliwości sąd może zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Brak formalny w postaci braku pełnomocnictwa podlega usunięciu w sposób przewidziany w przepisie art. 49 § 1 ppsa, a jego nieusunięcie w terminie 7 dni prowadzi - w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą kasacyjną - do jej odrzucenia (art. 178 ppsa).

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga kasacyjna strony skarżącej podlega odrzuceniu z tego względu, iż strona nie wykonała prawidłowo wezwania Sądu, tj. nie przedłożyła w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Naczelnym Sądem Administracyjnym. Spółka złożyła jedynie kserokopię pełnomocnictwa, które nie zostało uwierzytelnione przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym. Należy podkreślić, że przed Sądem pierwszej instancji, poza sprawą niniejszą równolegle toczyła się sprawa o sygn. akt I SA/Gd 884/14 ze skargi Grupy L. S.A. w G. Sąd wystosował do pełnomocnika Spółki odrębne i jednakowe w swojej treści wezwania do uzupełnienia braków formalnych skarg kasacyjnych poprzez m.in. nadesłanie pełnomocnictw. W piśmie przewodnim odpowiedzi na oba wezwania, pełnomocnik Spółki przedłożył jeden egzemplarz oryginału pełnomocnictwa oraz jedną kserokopię, wskazując na obie sygnatury akt, których dotyczą.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy zgodzić się z argumentacją zaprezentowaną przez Sąd pierwszej instancji, zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Należy przede wszystkim wskazać, że przedłożony na wezwanie Sądu do akt sprawy dokument, nie był ani pełnomocnictwem z podpisem mocodawcy, ani wierzytelnym odpisem takiego pełnomocnictwa, nie spełniał zatem wymogów z art. 37 ppsa. Kserokopia pełnomocnictwa nie czyni zadość wymaganiom postawionym w zarządzeniu Sądu pierwszej instancji z 6 lutego 2015 r. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało prawidłowo sporządzone, a jego treść nie budzi wątpliwości. Dokonując analizy pisma pełnomocnika skarżącej Spółki z 20 lutego 2015 r., będącego odpowiedzią na wezwania Sądu w obydwu ww. sprawach należało stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zaklasyfikował oryginał pełnomocnictwa do pierwszej z wymienionej spraw, tj. sygn. akt I SA/Ke 884/14, która to czynność, wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki, warunkowała nadanie skardze kasacyjnej biegu. Niezasadny jest zatem eksponowany w zażaleniu zarzut, iż Sąd, posiadając wiedzę o umocowaniu pełnomocnika do reprezentowania Spółki w odrębnej sprawie, winien uznać braki formalne za uzupełnione także w sprawie niniejszej. Nie można wywodzić, że na sądzie ciąży obowiązek poszukiwania potrzebnych informacji we własnym zakresie i uzupełniania akt sprawy o dokumenty, które ma obowiązek przedstawić strona skarżąca w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wszczynanym w następstwie aktywności tej strony, wyrażonej w formie skargi kasacyjnej. Wobec tego ciężar czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, nie może być przerzucany na przewodniczącego - na etapie kontroli warunków formalnych skargi kasacyjnej, bądź na sąd - na etapie oceny czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego.

Reasumując należy wskazać, że niedołączenie do pisma procesowego dokumentu pełnomocnictwa albo dołączenie jego kserokopii, która nie jest należycie uwierzytelniona, stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 ppsa. Wobec powyższego, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej, w związku ze skierowanym do profesjonalnego pełnomocnika wezwaniem Sądu z 9 lutego 2015 r., uzasadniało odrzucenie wniesionej skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa.

Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.