Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 43/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 i 2010 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A.Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. określającej stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 i 2010 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lutego 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 9.840,- zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza, została ona zwrócona do sądu i uznana za doręczoną w dniu 2 marca 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej.

W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu była dwukrotnie awizowana (w dniach: 17 lutego 2016 r. i 25 lutego 2016 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie skarżącej było skuteczne i zostało dokonane z upływem 2 marca 2016 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

Zatem Sąd przyjął, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi, mimo skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia opłaty sądowej z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Jak bowiem wynika z akt sprawy zakreślony siedmiodniowy termin, który wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 2 marca 2016 r. bezskutecznie upłynął z dniem 9 marca 2016 r.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.