Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1126/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Asesor WSA - Janusz Walawski, Protokolant - Grzegorz Walczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi B.D. na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Delegatury w S. z upoważnienia [...]Kuratora Oświaty, decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] października 2000 r. nr [...] w sprawie nadania B.D. stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego.

W wyniku skargi wymienionej, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 września 2002 r. sygn. akt II SA 35/02, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaś wskazano, że w decyzji nie podano, iż skarżąca uzyskała stopień nauczyciela kontraktowego z dniem [...] kwietnia 2000 r. oraz błędnie podano o zatrudnieniu jej w Publicznym Gimnazjum w S. w terminie od dnia [...] sierpnia 2001 r., zamiast określenia jedynie typu i rodzaju szkół, w których nauczyciel może być zatrudniony.

W dniu 27 listopada 2002 B.D. zwróciła się z wnioskiem o wydanie stosownej decyzji w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego.

Dyrektor Publicznego Gimnazjum nr [...] w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r., powołując się na art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst jedn. z 1997 r. Dz. U. Nr 56, poz. 357 ze zm.) w zw. z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239), nadał B. D. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego z dniem [...] kwietnia 2000 r. i jednocześnie określił, że wymieniona posiada kwalifikacje mgr pedagogiki w zakresie nauczania początkowego, studia podyplomowe w zakresie zarządzania oświatą oraz studia podyplomowe w zakresie dziennikarstwa i może być zatrudniona w szkołach podstawowych, gimnazjach oprócz szkół specjalnych, w placówkach doskonalenia nauczycieli i zakładach kształcenia nauczycieli.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca podała, że Prezydent Miasta S. "uchylając się od regulacji mojego statusu zawodowego scedował problem na dyrektora placówki i zrzucił z siebie odpowiedzialność za uregulowanie stanu prawnego względem mojej osoby z czasu kiedy był moim pracodawcą". Ponadto zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, bowiem nadanie jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nastąpiło z data wsteczną. Wniosek z tego, że w chwili pełnienia funkcji dyrektora placówki, była ona nauczycielem stażystą, natomiast brak potwierdzenia przez organ prowadzący szkołę o fakcie, że wcześniej została ona zatrudniona przez mianowanie, rodzi dla niej określone, niekorzystne konsekwencje prawne. W dalszym ciągu odwołania, obszernie powołała się na niczym nieusprawiedliwione i krzywdzące ją działanie Prezydenta Miasta S..

Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...], powołując się na art. 9b ust. 7 pkt 1 cytowanej już wyżej ustawy - Karta Nauczyciela oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. i w uzasadnieniu podał, że w dniu [...]sierpnia 1994 r. zawartą ze skarżącą umowę o pracę na czas nieokreślony, a następnie na okres od dnia[...] września 1999 r. do dnia [...]sierpnia 2001 r. powierzono jej stanowisko dyrektora Publicznego Gimnazjum Nr [...] w S.. Ponadto w sposób obszerny organ ustosunkował się do faktu dotyczącego rodzaju stosunku pracy, będącego podstawą zatrudnienia nauczyciela. Reasumując, w dniu wejścia w życie cytowanej już wyżej ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, skarżąca nie była zatrudniona na podstawie mianowania, a zatem nie miał wobec niej zastosowanie przepis art. 7 ust. 1 ustawy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B.D. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i w uzasadnieniu - przywołując się na argumenty zawarte już w odwołaniu - dodała, że decyzja pierwszoinstancyjna winna być wydana przez organ prowadzący szkołę, bowiem w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., pełniła ona obowiązki dyrektora szkoły. Ponadto należało wobec niej zastosować przepis art. 10 ust. 4 ustawy.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta S. wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Niezależnie od powyższego dodał, że od dnia [...] września 2001 r. skarżąca nie pełni już funkcji dyrektora szkoły, przeto organem właściwym do nadania jej stopnia awansu zawodowego był, zgodnie z art. 9b ust. 4 pkt 1 cytowanej już wyżej ustawy - Karta Nauczyciela, dyrektor szkoły.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W istocie bowiem, skarżąca domaga się rozstrzygnięcia sporu wynikającego ze stosunku pracy, a mianowicie ustalenia, że już wcześniej, przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych inny ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239 ze zm.) tj. przed dniem 6 kwietnia 2000 r., spełniała warunki do nawiązania stosunku pracy na podstawie mianowania. W tych zaś sprawach i co zgodne jest z ustalonym już orzecznictwem (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2001 r. sygn. akt II SA/Łd 16/01 - publ. Prawo Pracy z 2002 r. Nr 4, poz. 39), właściwy jest sąd powszechny. Dodać w tym miejscu należy, że powyższa kwestia była już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia przed sądem powszechnym i jej powództwo w tym zakresie zostało oddalone. Stąd też, skoro przed dniem wejścia w życie ustawy, nie była ona zatrudniona na podstawie mianowania, to w konsekwencji nie spełnia przesłanek zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy, umożliwiających jej nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Zatem należało w rozpoznawanej sprawie zastosować przepis art. 7 ust. 3 ustawy i nadać jej stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego.

Natomiast na dzień wydania decyzji, skarżąca nie pełniła już funkcji dyrektora szkoły. Dlatego, zgodnie z treścią art. 9b ust. 4 pkt 1 i ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst jedn. z 1997 r. Dz. U. Nr 56, poz. 357 ze zm.), stopień awansu nauczyciela kontraktowego nadaje dyrektor szkoły, zaś organem wyższego stopnia jest organ prowadzący szkołę. W tym stanie rzeczy, zaskarżone decyzje zostały wydane przez właściwe organy. Ponadto zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 3 cytowanej już wyżej ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., nauczyciele uzyskują stopień awansu zawodowego z dniem wejścia w życie ustawy i stąd też decyzja organu o nadaniu jej stopnia awansu zawodowego z dniem [...] kwietnia 2000 r., nie narusza prawa.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu zawartego w skardze, a dotyczącego niezastosowania wobec niej przepisu art. 10 ust. 4 cytowanej już wyżej ustawy, stwierdzić należy, że podmiotowo - poprzez odesłanie zawarte w tym przepisie do art. 7 ust. 10 ustawy, a następnie do art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy-Karta Nauczyciela - przepis ten nie dotyczy skarżącej, a jedynie nauczycieli zatrudnionych w:

a) przedszkolach publicznych, szkołach i placówkach prowadzonych przez osoby fizyczne oraz osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego,

b) przedszkolach niepublicznych, niepublicznych placówkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz szkołach niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych;

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w zw. z art. 97 § 1 cytowanej wyżej ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.