Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 617/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 617/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędzia WSA Bogusław Wolas (spr), Asesor WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2007 r., sprawy ze skargi E. T., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., z dnia 21 października 2002 r. Nr [...], w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 9 215 złotych (dziewięć tysięcy dwieście piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy w S. decyzją z dnia [...].03.2002 r., znak: [...], określił Spółce z o.o. "M.", dalej zwanej "Spółką", zaległość podatkową z tytułu podatku od towarów i usług za: kwiecień - wrzesień 1998 r., listopad 1998 r, styczeń 2001 r. - sierpień 2001 r., październik - grudzień 2001 r. oraz zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za: styczeń i luty 1998 r., kwiecień - październik 1998 r., styczeń - luty 1999 r., czerwiec 1999 r., których to zaległości Spółka nie zapłaciła, a postępowanie egzekucyjne było bezskuteczne.

W związku z tym Urząd Skarbowy w S. wszczął postępowanie w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności E. T. jako członka zarządu Spółki za jej zaległe zobowiązania, które zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...].05.2002 r, znak: [...] orzekającej o odpowiedzialności podatkowej w/w za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień i maj 1998r. w łącznej wysokości [...] zł wraz z należnymi odsetkami od tej zaległości oraz w podatku akcyzowym za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj oraz od 1 do 29 czerwca 1998 r, w łącznej wysokości [...] zł wraz z należnymi odsetkami od tej zaległości.

W uzasadnieniu decyzji wskazano min., że wpis do rejestru handlowego ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki prawne od momentu jego dokonania. E. T. pełnił więc funkcję członka zarządu Spółki w okresie od dnia 15.01.1998 r. do dnia 29.06.1998 r.

Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie, w którym wskazał, że wpis obligatoryjny do rejestru handlowego nie może być utożsamiany z wpisem konstytutywnym i powołał się na wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15.04.1999 r. (U.N. i ACa 818/98, OSA 2001/1/2).

Decyzją z dnia 21.10.2002 r., znak [...], Izba Skarbowa w K. utrzymała w mocy decyzję organu l instancji.

Wskazano, że powyższy wyrok jest wiążący jedynie w tamtej konkretnej sprawie, w której zapadł i stąd nie stanowi powszechnie obowiązującego źródła prawa. Członkowie zarządu odpowiadają wyłącznie za zobowiązania powstałe w czasie, gdy pełnili oni obowiązki członków zarządu. Odpowiadają także za zobowiązania, które stały się zaległościami również po ich ustąpieniu z funkcji członka zarządu.

W 1997 r. Spółka utraciła płynność finansową. Niekorzystna sytuacja finansowa pogłębiła się w 1998 r., na co wskazuje stan zadłużenia wobec Skarbu Państwa z tytułu zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym. Pomimo katastroficznej sytuacji finansowej Zarząd Spółki złożył do Sądu Rejonowego w K. wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki dopiero w dniu [...].11.1998 r., kiedy to majątek Spółki nie wystarczał nawet na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. Niewypłacalność Spółki, która powstała już w 1997 r. miała charakter trwały i doprowadziła do zaprzestania prowadzenia produkcji papierosów. Z materiału dowodowego wynika, że członkowie Zarządu mieli pełną świadomość stanu finansowego Spółki, który już w 1997 r, uzasadniał zgłoszenie wniosku o upadłość Spółki. Pomimo to, skarżący nie dokonał we właściwym terminie zgłoszenia upadłości Spółki. W związku z tym ponosi pełną odpowiedzialność za zaległości podatkowe powstałe w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu. Wobec złej sytuacji finansowej Spółki działania Zarządu Spółki mające na celu uzdrowienie jej sytuacji (które zostały opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) nie przyniosły żadnych rezultatów, a poza tym nie stanowiły one przesłanki wyłączającej odpowiedzialność z przepisu art. 116§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997

r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 z późn. zm., dalej określanej skrótem "O.p."), tj, że niezgłoszenie upadłości nie nastąpiło z winy członków zarządu Spółki. Wydane przez Urząd Skarbowy decyzje w sprawie odroczenia terminu płatności podatku akcyzowego i VAT-u oraz rozłożenia na raty zaległości podatkowej miały jedynie na celu efektywne ściągniecie należności budżetowych i w żadnym razie nie mogły być usprawiedliwieniem niezgłaszania wniosku o upadłość. Nadto wskazano, iż skarżący błędnie interpretuje treść art. 116 O.p. wywodząc, iż wydanie przedmiotowej decyzji jest krzywdzące z uwagi na fakt, że za zobowiązania odpowiadają wszyscy członkowie zarządu Spółki. W tym konkretnym przypadku Urząd Skarbowy spełnił wszystkie przesłanki określone w art. 116 O.p., albowiem wobec pozostałych członków zarządu Spółki prowadzone jest obecnie postępowanie. Wskazano także, że sytuacja finansowa zobowiązanego nie ma znaczenia przy wydawaniu decyzji orzekającej o odpowiedzialności.

W skardze na powyższą decyzję zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy; sprzeczność istotnych ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiału oraz inne uchybienia procesowe, które miały wpływ na wynik wydanej decyzji, a w szczególności naruszenie art. 121, 122, 123, 187 i 191 O.p. i wniesiono o uchylenie decyzji organów obu instancji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwagi na wydanie decyzji z rażącym naruszeniem art. 247 O.p.

W uzasadnieniu wskazano, że Urząd Skarbowy błędnie przyjął okres, w którym skarżący pełnił funkcję członka zarządu Spółki uznając, że wpis do rejestru handlowego ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki prawne od momentu dokonania tego wpisu. Zmiana członków zarządu spółki następuje w drodze wyboru, niezależnie od tego czy zostało to ujawnione poprzez wpis do rejestru, czy też nie. W kodeksie handlowym brak było bowiem przepisu, który uzależniałby skuteczność wyboru nowego członka zarządu, czy też zmian sposobu reprezentacji spółki od ujawnienia tego w rejestrze handlowym. Wpis obligatoryjny nie może być utożsamiany z wpisem konstytutywnym. Zatem skarżący przestał pełnić funkcję członka zarządu od 15.05.1998 r. Podkreślono, że zgodnie z doktryną członkowie zarządu spółek kapitałowych odpowiadają jedynie z tytułu tych zobowiązań podatkowych, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązku członka zarządu spółki i które w tym czasie przerodziły się w zaległości podatkowe. Tymczasem w czasie pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu nie wystąpiły żadne zaległości podatkowe. Podniesiono także, że Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...].04.1998 r. rozłożył na raty zaległość podatkową w podatku akcyzowym za miesiąc styczeń - luty 1998 r., a następnie decyzją z dnia [...] listopada 1998 r. stwierdził jedynie wygaśnięcie poprzedniej decyzji w części dotyczącej tylko czwartej raty wyznaczonej na lipiec 1998 r. w kwocie [...] zł ponieważ terminy trzech rat zostały dotrzymane przez spółkę i zobowiązania spłacone. W tej sytuacji nie jest wiadome skąd Urząd Skarbowy w zaskarżonej decyzji wziął zobowiązania podatkowe, jeżeli zobowiązania według decyzji z dnia [...].11.1998 r. zostały spłacone. Skarżący wskazał także, że nieprzesłuchanie w charakterze świadka pełnomocnika Funduszy A., które oferowały przejęcie Spółki i zapłacenie zaległości podatkowych Spółki stanowi naruszenie art. 180§1 O.p. Wskazano również na zawinione działanie komornika prowadzącego egzekucję wobec Spółki. Zdaniem skarżącego przewlekłość postępowania podatkowego z przyczyn leżących po stronie organów podatkowych nie powinna zostawać bez wpływu na decyzje w sprawie odsetek od zaległości podatkowych.

W toku postępowania i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organy podatkowe nie wyjaśniły ani stanu faktycznego, ani nie zebrały w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, ani też nie ustosunkowały się do wyjaśnień złożonych na piśmie przez skarżącego ani do odwołania, czym naruszyły art. 121, 122, 123, 187 i 191 O.p.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w K. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ odwoławczy ponadto wskazał, że zgodnie z art. 166 Kodeksu handlowego wpis Spółki do rejestru handlowego powinien obejmować imiona i nazwiska członków zarządu oraz sposób reprezentowania spółki. Art. 154 k.h. natomiast ustanawia regułę, że każda zmiana umowy spółki wymaga dla swej ważności uchwały wspólników, która - pod rygorem nieważności - musi być zaprotokołowana przez notariusza. Zmiana umowy podlega zgłoszeniu do rejestru handlowego, a równocześnie z wpisem o zmianie umowy spółki należy wpisać do rejestru zmiany danych wymienionych w art. 166 k.h., a więc również i imiona i nazwiska członków zarządu. Przed zarejestrowaniem zmiana umowy spółki nie ma skutków prawnych. Zatem aby ustąpienie z funkcji członka zarządu było prawnie skuteczne (w kwestii odpowiedzialności osoby trzeciej), musi być zgłoszone i zarejestrowane w rejestrze handlowym. Wykreślenie skarżącego jako członka zarządu nastąpiło w dniu 30.06.1998 r. Odnośnie zarzutu nieprzesłuchania pełnomocnika Funduszy A. wskazano, że przesłuchanie tego świadka nie wniesie nic do sprawy, bowiem mógłby on wyjaśnić jedynie kwestie związane z próbą sprzedaży Spółki.

Wojewódzki Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz nie wszystkie podniesione w niej argumenty są zasadne.

Zgodnie z art. 116 § 1 O.p, (w brzmieniu obowiązującym w 1998 r.), za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono upadłość lub wszczęto postępowanie układowe albo że niezgłoszenie upadłości oraz brak postępowania układowego nastąpiły nie z jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja jest możliwa. Stosownie do §2 tego przepisu odpowiedzialność członków zarządu spółki określona w §1 obejmuje zobowiązania podatkowe, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu spółki. Odpowiedzialność solidarna osób trzecich za cudzy dług powstaje dopiero z chwilą doręczenia decyzji o tej odpowiedzialności. Jest to przy tym odpowiedzialność solidarna z podatnikiem za jego zaległości podatkowe (art. 107 § 1 O.p.). Zaległości te wynikają zaś z istniejącego już zobowiązania podatkowego podatnika. Długami tymi są także odsetki za zwłokę (art. 107 § 2 tej ustawy).

Jedną z przesłanek orzekania o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe jest powstanie zobowiązania w czasie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu. Organy podatkowe przyjęły, że skarżący pełnił tę funkcję w okresie od 15.01.1998 r. do 29.06.1998 r. Skarżący jednak stoi na stanowisku, że funkcję tę pełnił do 15.05.1998 r., kiedy to został odwołany z funkcji Wiceprezesa Zarządu Spółki. Organy podatkowe przyjęły jednak, że odwołanie takie jest skuteczne dopiero z chwilą dokonania odpowiedniego wpisu do rejestru handlowego, które to wpisy mają charakter konstytutywny, a nie deklaratoryjny, czyli stwierdzający zaistnienie jakiegoś wcześniejszego zdarzenia. Pogląd ten należy uznać za nieprawidłowy. Mandat członka zarządu wygasa bowiem z chwilą oznaczoną w uchwale wspólników. Ani wpis do rejestru handlowego ani ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym w kwestii odwołania członka zarządu nie ma charakteru konstytutywnego. Wpisy w rejestrze handlowym, dotyczące ujawnienia imion i nazwisk członków zarządu oraz sposobu reprezentowania spółki, mają charakter jedynie deklaratoryjny. Skarżący przestał więc być członkiem zarządu z dniem jego odwołania, a więc w dniu 15.05.1998 r. Z tą chwilą stał się w stosunku do spółki osobą trzecią. Wskazać należy, że art. 23 i 24 k.h. odnosiły się w sferze cywilnoprawnej do stosunków między spółką a osobami trzecimi. Nie miały natomiast zastosowania do stosunków wewnętrznych spółki (między wspólnikami, między spółką a członkami zarządu lub prokurentami) ani do stosunków między osobami trzecimi, jakimi są między innymi były członek zarządu i wierzyciel spółki. W/w przepisy odpowiednio stanowiły, że od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym wpisu do rejestru nikt nie może się powoływać w stosunku do spółki, której wpis dotyczy, na nieznajomość zarejestrowanych danych, chyba że nie mógł o nich wiedzieć (art. 23§1). Dopóki dane, które powinny być wpisane i ogłoszone, nie uzyskały skuteczności stosownie do postanowień paragrafu poprzedzającego, kupiec może się na nie powołać wobec osób trzecich tylko wówczas, gdy udowodni, że o tych danych wiedziały. Przepis ten nie odnosi się do okoliczności dotyczących zdolności kupca do działań prawnych (art. 23§2). Art. 24 kh stanowił natomiast, że wobec osób trzecich, działających w dobrej wierze, kupiec nie może zasłaniać się zarzutem, że dane, wpisane zgodnie z jego zgłoszeniem, nie są prawdziwe (§1). Jeżeli pewne dane wpisano do rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem kupca lub bez jego zgłoszenia, kupiec nie może zasłaniać się wobec osób trzecich, działających w dobrej wierze, zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie lub wykreślenie wpisu (art. 24§2). Wpis do rejestru ma więc określone znaczenie z punktu widzenia jawności materialnej rejestru. Odnośnie wpisów podlegających obowiązkowi ogłoszenia obowiązuje reguła, że uzyskują one skuteczność wobec osób trzecich z chwilą zamieszczenia ogłoszenia o dokonanym wpisie.

Na poparcie powyższego stanowiska warto powołać kilka orzeczeń, w których sądy zajęły identyczne stanowisko w kwestii charakteru wpisu dotyczącego odwołania członka zarządu z pełnionej funkcji. Stosownie do wyroku SN z 5.12.2002 r. (l PKN 619/01, OSNP 2004, nr 11, poz. 191) odwołanie oraz wybór członka zarządu spółki z o.o. następuje na mocy uchwały zgromadzenia wspólników, podjętej stosownie do art. 195§3 k.h., której skuteczność nie zależy od dokonania odpowiedniego wpisu w rejestrze. Wpis (lub jego brak) do rejestru danych członków zarządu nie tworzy nowego stanu prawnego, W odniesieniu do powołania i odwołania członków zarządu decydujące znaczenia ma ważnie powzięta uchwała o ich powołaniu (odwołaniu) - wyrok NSA w Katowicach z 9.09.2002 r. (l SA/Ka 1259/01, POP 2004, nr 1, poz. 5). Powołanie się przez skarżącego na orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15.04.1999 r. było więc słuszne. W wyroku tym przyjęto, że wpisy w rejestrze handlowym, dotyczące ujawnienia imion i nazwisk członków zarządu oraz sposobu reprezentowania spółki, mają charakter deklaratoryjny. Zmiana członków zarządu spółki następuje w drodze wyboru, niezależnie od tego, czy zostało to ujawnione przez wpis do rejestru. W Kodeksie handlowym brak jest bowiem przepisu, który uzależniałby skuteczność wyboru nowego członka zarządu bądź zmianę sposobu reprezentacji spółki od ujawnienia tego w rejestrze handlowym. Wpis obligatoryjny nie może być bowiem utożsamiany z wpisem konstytutywnym, Na gruncie obecnie obowiązującego Kodeksu spółek handlowych, który w analogiczny sposób reguluje powyższą problematykę, został wydany wyrok przez WSA w Bydgoszczy z dnia 6.07.2005 r., sygn. akt l SA/Bd 219/05, POP 2006/3/41, w którym przyjęto, że wpisy dotyczące członków zarządu do rejestru mają charakter deklaratoryjny i nie mogą stanowić jedynej przesłanki przypisania odpowiedzialności z art. 116 Ordynacji podatkowej.

Orzeczenie więc o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zaległości, które powstały po dniu odwołania go z funkcji członka zarządu Spółki było nieprawidłowe.

Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie zarzut, iż członkowie zarządu odpowiadają jedynie z tytułu tych zobowiązań podatkowych, które w czasie pełnienia przez nich funkcji członka zarządu przerodziły się w zaległości podatkowe. § 2 art. 116 O.p, wskazuje, że odpowiedzialność członków zarządu spółki, o której mowa w § 1 obejmuje zobowiązania podatkowe, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu spółki. Nie muszą więc w okresie pełnienia przez nich funkcji członka zarządu przerodzić się w zaległość podatkową. W związku z tym decyzje organów obu instancji w zakresie w jakim dotyczą miesiąca kwietnia 1998 r. odnośnie podatku VAT, oraz stycznia, lutego, marca, kwietnia i części maja (do 15) 1998 r. odnośnie podatku akcyzowego były prawidłowe. Dla określenia powstania zobowiązania podatkowego terminy płatności powyższych podatków są bez znaczenia. Ordynacja podatkowa definiuje zobowiązanie podatkowe jako wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego (art. 5). Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach (art. 4). Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują dwa sposoby powstania tego zobowiązania - poprzez doręczenie decyzji organu podatkowego ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego (art. 21 §1 pkt 2 O.p.) oraz poprzez zaistnienie okoliczności, z którymi ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 §1 pkt 1 O.p.). W zakresie podatku VAT oraz akcyzowego zasadą jest ten drugi sposób powstania zobowiązania podatkowego, który pokrywa się z momentem powstania obowiązku podatkowego. Jako zasadę w tych podatkach przyjęto, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi. W związku jednak z tym, że wysokość podatku co do zasady oblicza się w oparciu o sumę podatku należnego w danym miesiącu pomniejszoną o podatek naliczony prawidłowo organy podatkowe przyjęły, iż zobowiązanie podatkowe powstało na koniec miesiąca. Z uwagi na miesięczny sposób rozliczania tego podatku nie ma bowiem możliwości wyliczenia wysokości zobowiązania podatkowego na inny dzień. Dla wyrobów akcyzowych obowiązek podatkowy powstaje w momencie przemieszczenia tych wyrobów poza teren zakładu, w których zostały wyprodukowane i ten moment jest decydujący dla powstania zobowiązania podatkowego.

Naruszony został w toku postępowania również art. 188 O.p. Jeżeli strona zgłasza konieczność przeprowadzenia dowodu, to zgodnie z art. 188 O.p. organ podatkowy może nie uwzględnić wniosku, gdy żądanie dotyczy tezy dowodowej już stwierdzonej na korzyść strony; jeżeli jednak strona wskazuje dowód, który ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, przy czym jest zgłoszony na tezę dowodową odmienną, taki dowód powinien być dopuszczony (por. wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2002 r., l SA/Ka 2164/00, ONSA 2003, nr 1, poz. 33). Słusznie bowiem strona podnosiła w toku postępowania konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego o przesłuchanie Z. M. - pełnomocnika inwestora strategicznego - Funduszy A.. W niniejszej sprawie została więc również naruszona podstawowa zasada postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej określona w art. 122 O.p., zgodnie z którą organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Realizacji tej zasady służy przepis art. 187 § 1 O.p. nakładający na organy podatkowe obowiązek zgromadzenia i wyczerpującego rozważenia całokształtu materiału dowodowego sprawy. Tym samym naruszony został art. 191 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Organy podatkowe nie dokonały więc prawidłowo ustaleń faktycznych w sprawie. Podkreślić należy, że oprócz przesłuchania w/w świadka, organy podatkowe przy ponownym rozpoznaniu sprawy zobligowane będą uwzględnić ustalenia poczynione w sprawie karnej, która zakończyła się uniewinnieniem skarżącego. Jak wynika z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 14.09.2005 r. wyrok wydany w sprawie karnej został oparty na zeznaniach w/w świadka. Tym bardziej staje się konieczne jego przesłuchanie przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p,s.a. orzekł jak w sentencji. Organy podatkowe przy ponownym rozpoznaniu sprawy będą zobligowane uwzględnić wyżej zaprezentowane stanowisko.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 p,p.s,a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Co należy do nich zaliczyć określa natomiast art. 205 wyżej powołanej ustawy. Na tej podstawie zasądzono zwrot kosztów obejmujący wpis, wynagrodzenie pełnomocnika ustalone zgodnie z §6 pkt 7 w zw. z §14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1349 z późn. zm.) oraz opłatę od pełnomocnictwa.