Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1276/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 14
journal: Dz.U. 1993 nr 61 poz 284
law: Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. D. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.


UZASADNIENIE

Dnia 19 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego) D. D. - narodowości [...] - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2012 r. odmawiającą nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalającą z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela [...], domagając się równocześnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze podniesiono, że w kraju pochodzenia panują nastroje "[...]", policja i organy wymiaru sprawiedliwości nie gwarantują realnej ochrony przed przemocą na tle narodowościowym oraz, że Skarżący obawia się o stan zdrowia siostry – T. T. trafiła w styczniu 2012 r. na okres 5 dni do Szpitala Specjalistycznego w G. na oddział Endokrynologii, Kardiologii i Neurologii Dziecięcej ze względu na silne bóle brzuszne. Obecnie zaś znajduje się pod nadzorem medycznym. W zaleceniach pokontrolnych nakazano kontrole w poradni ginekologicznej i kardiologicznej w przeciągu 6 miesięcy. W razie zaś wydalenia do [...], leczenie szpitalne w N. byłoby dostępne w praktyce tylko za łapówkę. Stwierdzono również, że bezpośrednią przyczyną wyjazdu z kraju pochodzenia była obawa ojca Skarżącego o zdrowie i życie Skarżącego i jego siostry. W ocenie Skarżącego powyższe uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o co D. D. wniósł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest złożenie stosownego wniosku, w którym przytoczone zostaną okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wystąpienia u wnioskodawcy przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie.

Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w skardze wskazał, że w kraju pochodzenia panują nastroje "[...]", policja i organy wymiaru sprawiedliwości nie gwarantują realnej ochrony przed przemocą na tle narodowościowym oraz, że obawia się o stan zdrowia siostry w sytuacji powrotu do N. Powyższe wskazuje na obawy skarżącego na tle przestrzegania art. 14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.) statuującego zakaz dyskryminacji. Przepis ten stanowi, ze korzystanie z praw i wolności wymienionych w niniejszej konwencji powinno być zapewnione bez dyskryminacji wynikającej z takich powodów, jak płeć, rasa, kolor skóry, język, religia, przekonania polityczne i inne, pochodzenie narodowe lub społeczne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie bądź z jakichkolwiek innych przyczyn.

Za wstrzymaniem wykonania aktu muszą przemawiać wyjątkowe okoliczności, za takie zaś należy uznać podniesione w skardze argumenty. Obawa o życie z uwagi na przynależność narodową, w ocenie Sądu, jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż brak udzielenia ochrony tymczasowej (a w konsekwencji wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrót do [...]) może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Ponadto jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05 (niepubl.) udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. Mając na uwadze skutki wykonania decyzji, za odmową wstrzymania wykonania takiej decyzji muszą przemawiać wyjątkowe okoliczności. Zatem wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu.

Z powyższych względów Sąd uznał za uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić Skarżącego na trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.