Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 278/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy-


UZASADNIENIE

J. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z matką i dwoma braćmi. Podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i bez żadnych dochodów, Jednocześnie studiuje zaocznie na Politechnice [...]. Pozostali bracia również studiują, jeden w systemie dziennym, a drugi w systemie zaocznym. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę matki w wysokości [...] zł brutto (załączone zaświadczenie) oraz renta rodzinna braci w łącznej wysokości [...] zł.

Pismem z dnia [...] maja 2009 r. zobowiązano skarżącego do złożenia dokumentów uzupełniających wniosek tj. nadesłania zaświadczenia o kontynuowaniu nauki na Politechnice [...], złożenia oświadczenia o ewentualnym uzyskiwaniu dochodów z tytułu prac dorywczych bądź sezonowych oraz wskazania obiektywnych okoliczności uniemożliwiających podjecie zatrudnienia, a także wskazania wysokości kosztów bieżącego utrzymania. Pismo powyższe dwukrotnie awizowanie (w dniu [...] i [...] maja 2009 r.) zostało zwrócone do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". W związku z powyższym pismo to uznano za doręczone z dniem [...] czerwca 2009 r., a tym samym uznano, że skarżący nie złożył w zakreślonym terminie dodatkowych informacji dotyczących jego sytuacji materialnej i rodzinnej.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.

Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Z kolei art. 255 ppsa przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie.

W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony, bowiem skarżący mimo wezwania do złożenia w terminie siedmiu dni dodatkowych wyjaśnień dotyczących sytuacji materialnej, wyjaśnień takich nie złożył.

W świetle konstrukcji instytucji prawa pomocy, opisane działanie pozostawało w dobrze pojętym interesie strony skarżącej, ponieważ udokumentowanie sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie spoczywa na Sądzie, ale na podmiocie z takim wnioskiem występującym. Skoro zatem wnioskodawca nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to tym samym brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ppsa postanowiono, jak w sentencji.