Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 478/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w Wydziale I ze skargi I. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dnia (...) maja 2011 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2006 r., w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia – wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) maja 2011 r., nr (...), Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania I. Ł. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia (...) listopada 2010 r., (...), określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za czerwiec 2006 r. w wysokości 11 445 zł, uchylił decyzję organu

I instancji w całości i określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za czerwiec 2006 r. w wysokości 6 609 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższe rozstrzygnięcie I.Ł. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że jej wykonanie może doprowadzić do nieodwracalnych skutków oraz powstania znacznej szkody, może wpłynąć negatywnie na jego płynność finansową. Wnioskodawca wskazał, że prowadzi niewielką firmę - zatrudnia jednego pracownika oraz ma na utrzymaniu dwoje studiujących dzieci. Podał również, że osiąga miesięczny dochód w wysokości około 3.000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie,

że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj

o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).

Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, zasługuje na uwzględnienie.

Należy wskazać, że udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności następuje wyłącznie w wyniku złożenia przez skarżącego stosownego wniosku, jednakże rozpoznając taki wniosek Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu wszystkie okoliczności decydujące o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a więc również te, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. sygn. II OZ 155/05, publ. OwSS 205/3/72).

Mając na uwadze powyższe, Sąd rozpoznając wniosek uwzględnił również okoliczności wskazane w złożonym w niniejszej sprawie sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy z których wynika, że wierzytelności na rachunkach bankowych wnioskodawcy zostały zajęte przez organ egzekucyjny. Ponadto Sąd wziął pod uwagę łączną wysokość zobowiązania

podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającą z zaskarżonych do tut. Sądu decyzji za miesiące od stycznia do listopada 2006 r., która wynosi 98.187 zł. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji, może spowodować trudne do odwrócenie skutki w prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.