Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 768/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.24a
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędzia del. WSA Marta Laskowska - Pietrzak (spr.) Protokolant: specjalista Edyta Pacewicz po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej F. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 105/13 w sprawie ze skargi F. J. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 października 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 105/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę F. J. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów.

W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji przedstawił następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy:

W latach 1993-1994 dla obrębu [...] przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów, która polegała na opracowaniu operatu ewidencji gruntów w oparciu o mapy ewidencyjne w skali 1: 2880, operat mapy zasadniczej opracowanej metodą autogrametryczną, protokoły ustalenia stanu władania oraz nakładki ewidencyjne sporządzone w ramach opracowania mapy zasadniczej z obliczeniem powierzchni działek. Zmodernizowany operat przyjęto do zasobu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej filia w Nowym Targu 2 listopada 1994 r. za numerem [...], a operat ten stał się obowiązujący na mocy obwieszczenia Wojewody Nowosądeckiego z dnia 25 października 1995 r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr 29/95. Operat ten w całości zastąpił dotychczasową ewidencję gruntów.

F. J. w piśmie z dnia 9 czerwca 2003 r. wniósł do Urzędu Gminy Jabłonka wniosek o usunięcie rozbieżności powierzchniowych pomiędzy działkami zmodernizowanymi a działkami im odpowiadającymi w starej ewidencji. Dołączył wykaz działek będących jego własnością lub stanowiących jego władanie, w którym wskazał błędy powstałe z winy wykonawcy zmodernizowanego operatu ewidencji nieruchomości wsi L.

Starosta Nowotarski decyzją z [...] listopada 2009 r., znak: [...] odmówił aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu [...] w zakresie działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...].

Po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez F. J. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] lutego 2010 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Ponownie prowadząc postępowanie administracyjne Starosta Nowotarski dokonał podziału wniosku w odniesieniu do poszczególnych grup działek i decyzją z [...] września 2010 r., znak: [...] odmówił aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], w zakresie konfiguracji i powierzchni działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...] oraz [...]. Starosta Nowotarski ustalił, iż powyżej wymienione działki posiadają nieuregulowany stan prawny (samoistne posiadanie), co powoduje brak możliwości określenia granic własności przedmiotowych działek, tym bardziej że wnioskodawca nie złożył dokumentacji geodezyjno-prawnej, która umożliwi wprowadzenie żądanych zmian.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie decyzją z [...] grudnia 2010 r., znak; [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 122/11 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż brak dokumentów potwierdzających prawo własności do przedmiotowych nieruchomości nie stanowi przeszkody w rozpatrzeniu wniosku o aktualizację złożonego przez F. J. Stwierdził również, iż organy nie przeprowadziły ustaleń, czy istniejące w zasobie materiały źródłowe nie dają podstaw do wprowadzenia w drodze aktualizacji żądanych zmian, a tym samym czy żądanie przedłożenia przez skarżącego stosownej dokumentacji geodezyjno-kartograficznej jest uzasadnione.

Ponownie rozpatrując sprawę Starosta Nowotarski w piśmie z 17 maja 2012 r. zwrócił się do wnioskodawcy o sprecyzowanie żądania aktualizacji poprzez dokładne określenie jego treści, co do poszczególnych działek ewidencyjnych, tj. jednoznaczne wskazanie zakresu danych ewidencyjnych ww. działek ewidencyjnych, których przedmiotowa aktualizacja ma dotyczyć. F. J. oświadczył, że "(...) wniosek dotyczy aktualizacji m.in. działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr [...], [...] oraz [...] obręb [...], aby zarówno konfiguracja (granice działek), jak i powierzchnia działek zostały przywrócone do stanu pierwotnego, tj. takiego, jaki istniał przed modernizacją ewidencji gruntów i budynków wsi L.".

Decyzją z dnia [...] września 2012 r., znak [...] Starosta Nowotarski odmówił aktualizacji operatu ewidencyjnego obr. [...] w zakresie działek [...], [...] oraz [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że odnowiona mapa ewidencyjna w skali 1:2000 obrębu [...] stanowi nakładkę ewidencyjną mapy zasadniczej w skali 1:2000, opracowanej metodą autogrametryczną. Metoda ta oparta została na źródłowych materiałach fotogrametrycznych, uzyskanych na podstawie wykonanych i przetworzonych zdjęć lotniczych. Na odnowionej mapie ewidencyjnej wykonano nową numerację działek ewidencyjnych. Opis granic działek ewidencyjnych zmodernizowanych (odnowionych) został dokonany za pomocą współrzędnych punktów załamania granic uzyskanych drogą digitalizacji. Pola powierzchni działek obliczono metodą analityczną w oparciu o ww. współrzędne i określono w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001. Dokonano porównania odnowionego operatu ewidencji gruntów z uprzednio obowiązującą ewidencją gruntów, sporządzając protokoły synchronizacyjne. Protokoły oraz mapy ewidencyjne w skali 1:2000 obrazowały stan władania.

Dane ewidencyjne działek nr: [...], [...] oraz [...] objętych niniejszym postępowaniem określone zostały, w odnowionym operacie ewidencyjnym, w opisany powyżej sposób:

- działkę ewidencyjną nr [...] wyznaczają punkty nr: 28230, 28421, 28418, 24029, 24030, 24031, 28422, 28227, 28228, 28229, a jej powierzchnia wynosi [...]ha;

- działkę ewidencyjną nr [...] wyznaczają punkty nr: 28224, 28225, 28226, 28227, 28422, 24031, 24032, 28546, 28223, a jej powierzchnia wynosi [...]ha;

- działkę ewidencyjną nr [...] wyznaczają punkty nr: 226, 28222, 28545,225, a jej powierzchnia wynosi [...]ha.

W operacie pomiarowym nr [...], w protokole ustalenia stanu władania wykazano władających:

- działka ewidencyjna nr [...] pozostawała we władaniu: F. J. w 3/8 częściach, J. i A. M. w 2/8, A. P. w 2/8, A. O. w 1/8 części (T.XIV poz. 1248). Zmodernizowanej działce ewidencyjnej nr [...] przyporządkowano stary numer ewidencyjny [...];

- działka ewidencyjna nr [...] pozostawała we władaniu: F. J. w 1/3 części, I. M. w 1/3 części, J. i A. O. w 1/3 części, (T.XIV poz. 1247).

- działka ewidencyjna nr [...] pozostawała we władaniu: J. i A. O. (T.XIII, poz. 490). Działce ewidencyjnej nr [...] przyporządkowano stary numer ewidencyjny [...]. W kolumnie 12 na stronie 156 protokołu widnieje wpis "O. A., O. J.".

Sporządzone protokoły synchronizacyjne i mapa ewidencyjna stanowiły dokumenty do okazania stronom stanu władania. Na stronach 34, 35 i 47 protokołu synchronizacyjnego jest przedstawiony stan według istniejącej ewidencji gruntów (kolumny 1, 2, 3, 4) oraz stan według odnowionego operatu ewidencji gruntów (kolumny 7, 8, 9, 10, 11, 12). Przedmiotowe działki zostały ujawnione w założonym rejestrze gruntów: działka ewidencyjna nr [...] w jednostce rejestrowej G.1326; działka ewidencyjna nr [...] w jednostce rejestrowej G.1325; działka ewidencyjna nr [...] w jednostce rejestrowej G.669.

Od momentu gdy odnowiony operat ewidencji gruntów obrębu [...] stał się obowiązujący, uległy zmianie dane podmiotowe w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr [...]. Według wykazu synchronizacyjnego wykonanego na zlecenie Wójta Gminy Jabłonka, działce ewidencyjnej nr [...] przyporządkowano część starej działki ewidencyjnej nr [...], którą władał: F. J. w 1/3 części, I. M. w 1/3 części, J. i A. O. w 1/3 części. Działka ewidencyjna nr [...] została przeniesiona do jednostki rejestrowej G.1325.

Organ I instancji dokonał analizy przebiegu granic działek ewidencyjnych zmodernizowanych nr: [...], [...] oraz [...] przedstawionych na mapie ewidencyjnej w skali 1:2000 z przebiegiem granic działek ewidencyjnych według starych oznaczeń nr: [...], [...] oraz [...] wykazanych na mapie ewidencyjnej w skali 1:2880 założonej w 1969 r., nr operatu [...]. Stwierdzono rozbieżności w konfiguracji działek ewidencyjnych na obu mapach, będących przedmiotem tego samego władania.

W celu wyjaśnienia powyższych rozbieżności dokonano analizy operatu z założenia ewidencji gruntów sporządzonego przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych i przyjętego do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 6 listopada 1969 r. za numerem [...]. Podstawą do założenia ewidencji gruntów były mapy katastralne w skali 1:2880 b.gm. kat. [...].

Organ odwoławczy dokonał analizy możliwości wykorzystania ww. operatu do aktualizacji obowiązującego operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] i stwierdził, iż ze względu na niepełną dokumentację pomiarową, brak możliwości jednoznacznego stwierdzenia, czy granice działek ewidencyjnych według starych oznaczeń, przedstawione na mapie ewidencyjnej w skali 1:2880 zostały prawidłowo skartowane. Operat ewidencji gruntów z 1969 r. zawiera bowiem dane, które nie są wiarygodne jak również nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, w związku z czym nie mogą być wykorzystane do skorygowania przebiegu granic przedmiotowych działek przedstawionych na odnowionej mapie ewidencji gruntów.

Mając na uwadze powyższe organ przeprowadził w dniu 7 maja 2012 r. wizję lokalną na działkach ewidencyjnych nr: [...], [...] oraz [...] w obecności F. J., J. O., J. M. i H. O. oraz pracowników Starostwa Powiatowego i stwierdził, iż granice władania wskazane przez F. J. w terenie odbiegają od wskazań pozostałych władających przedmiotowymi działkami, jak również nie pokrywają się ze stanem faktycznego użytkowania na gruncie. J. O. oraz J. M. stwierdziły, że "granice wykazane na nowej mapie ewidencyjnej są prawidłowe i zgodne ze stanem faktycznym". J. i A. M., złożyli oświadczenie, że "granice działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] są prawidłowo naniesione na mapie ewidencyjnej zmodernizowanej i odzwierciedlają stan użytkowania na gruncie".

Organ wskazał, iż granice władania wskazane przez F. J. w terenie, które odbiegają od wskazania pozostałych osób władających tymi działkami, nie pokrywają się ze stanem faktycznego użytkowania przedmiotowych działek na gruncie. Odnowiona mapa ewidencji gruntów w skali 1:2000 wykazuje granice władania w sposób zgodny ze stanem na gruncie, co jednoznacznie potwierdziła wizja lokalna. Podsumowując organ stwierdził, że sprecyzowany wniosek F. J. z dnia 21 maja 2012 r. nie jest poparty dokumentacją geodezyjno -kartograficzną znajdującą się w państwowym zasobie geodezyjne - kartograficznym, a istniejąca w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacja źródłowa nie daje podstaw do dokonania aktualizacji obowiązującego operatu ewidencyjnego w przedmiocie konfiguracji i powierzchni działek ewidencyjnych zmodernizowanych objętych prowadzonym postępowaniem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] F. J. zarzucił organowi odwoławczemu, że nie zastosował się do wskazań zawartych w wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 listopada 2011 r. Podniósł, że dane obowiązujące w starej ewidencji tj. przed dokonaniem modernizacji są rzetelne w zakresie przebiegu granic, konfiguracji i powierzchni poszczególnych działek, zaś dane wynikające z zmodernizowanego operatu są całkowicie nieprawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 105/13 na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, oddalił skargę.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w ramach modernizacji ustawa w przepisie art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz U. z 2010 r., Nr 193 poz. 1287) wyróżnia różne środki służące osobom mającym interes prawny w kwestionowaniu poprawności, zależne od etapu prac modernizacji operatu ewidencyjnego. Należą do nich uwagi (art. 24a ust. 6), które można zgłaszać do projektu w okresie jego wyłożenia, następnie zarzuty (art. 24a ust. 9) do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, a więc w operacie, który po okresie wyłożenia, jako projekt stał się z mocy prawa (art. 24a ust. 8) operatem ewidencyjnym, a które zgłoszono w ustawowo określonym terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji o tym, że projekt stał się operatem. Natomiast zarzuty do danych objętych operatem zgłoszone po terminie, traktuje się już, jako wnioski o zmianę (aktualizację) danych objętych ewidencją (art. 24a ust. 12). Natomiast aktualizacja następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych na podstawie § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.2001 r., Nr 38, poz. 454). Aktualizacja dokonuje się albo w trybie czynności materialno-technicznej po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych, albo w trybie postępowania administracyjnego, gdy aktualizacja ww. operatu wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów (§ 47 ust. 1 i 3 przywołanego wyżej rozporządzenia).

Powołując się na orzecznictwo sądowe, Sąd wskazał że ewidencja gruntów pełniąc funkcje informacyjno-techniczne nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, a stwierdzenie takie ma znaczenie dla sprawy w świetle oświadczeń złożonych przez uczestników postępowania, którzy nie kwestionują przebiegu granic i wg nich jest on zgodny z obowiązującą zmodernizowaną ewidencją. Organy oparły swoje ustalenia przebiegu granicy z dokumentów wytworzonych w trakcie modernizacji i jej faktycznego przebiegu w terenie.

Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, który opiera swoje żądanie o mapę obowiązującą z okresu sprzed modernizacji, a która jest niezgodna ze stanem posiadania na gruncie. Mapa sprzed odnowienia była również źródłem do aktualizacji operatu ewidencyjnego, ale jednak częściowo pozostawała w oczywistej sprzeczności z rzeczywistym stanem. Zdaniem Sądu organy racjonalnie tłumaczą przyczynę tego stanu rzeczy, niepełną dokumentacją pomiarową ówczesnej ewidencji i brak możliwości jednoznacznego stwierdzenia czy granice działek ewidencyjnych według starych oznaczeń, przedstawionych na mapie ewidencyjnej w skali 1: 2880 zostały prawidłowo skartowane oraz to, że stan granic przedstawiony na mapie ewidencyjnej 1:2880 w żaden sposób nie odzwierciedlał stanu faktycznego na gruncie, czego dowodem jest istnienie drogi [...], która na tej mapie nie została ujawniona, a istnieje wg J. i A. M. od 50 lat.

W zakresie działek ewidencyjnych objętych postępowaniem od daty założenia ewidencji gruntów w 1969 r., ani po jej odnowieniu nie był wykonywany bezpośredni pomiar na gruncie, którego wyniki mogłyby stanowić podstawę aktualizacji granic działek ewidencyjnych. Dodatkowo operat ewidencji gruntów z 1969 r. zawierał dane, które nie były zawsze wiarygodne jak również nie odpowiadał obowiązującym standardom technicznym, w związku z czym nie mógł być w całości wykorzystany do skorygowania przebiegu granic przedmiotowych działek przedstawionych na odnowionej mapie ewidencji gruntów, która jest kwestionowana przez skarżącego. Wbrew temu, co twierdzi skarżący odnowiona mapa ewidencyjna wykazała granice władania w sposób zgodny na gruncie.

W ocenie Sądu twierdzenie F. J. o innym przebiegu granic nie jest poparte wymaganą dokumentacją geodezyjno - kartograficzną znajdującą się w państwowym zasobie geodezyjno - kartograficznym. Skarżący nie wniósł nowych dowodów do sprawy, nie przedłożył wiarygodnej dokumentacji, która uzasadniałaby wprowadzenie żądanych zmian do operatu ewidencyjnego, a przeprowadzona wizja w terenie przeczy jego stanowisku. Zdaniem Sądu organy prawidłowo wykazały, że istniejąca w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacja źródłowa nie daje podstaw do dokonania aktualizacji obowiązującego operatu ewidencyjnego w przedmiocie konfiguracji i powierzchni działek ewidencyjnych zmodernizowanych objętych prowadzonym postępowaniem, a także, że w niniejszej sprawie nie mógł mieć znaczenia fakt sfałszowania podpisu skarżącego na protokole synchronizacyjnym, co potwierdza fakt, że uczestnicy postępowania, współposiadacze samoistni tych działek nie kwestionują przebiegu granic.

W ocenie Sądu organy w pełni zastosowały się do wskazań zawartych w wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 122/11 i wszechstronnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy. Ewidencja gruntów odzwierciedla stan, który odpowiada rzeczywistości i dokumentom i to skarżący powinien wskazać dokumenty umożliwiające dokonanie zmiany w ewidencji gruntów w wnioskowanym kierunku. Organy wykazały, że takim dokumentem, na który powołał się skarżący nie może być mapa ewidencyjna w skali 1:2880 z uwagi na jej niewiarygodność odnośnie do przedmiotowych działek.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego F. J., zarzucając zaskarżonemu wyrokowi

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

- art. 153 ppsa poprzez nieuwzględnienie wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 122/11;

- art. 7, art. 77 oraz art. 80 kpa poprze niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego;

2. naruszenie prawa materialnego poprzez naruszenie art. 21 Konstytucji RP o ochronie własności oraz dopuszczalności wywłaszczenia jedynie, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem.

Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie;

2. przyznanie na rzecz radcy prawnego P. N. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że nie otrzymał od skarżącego wynagrodzenia w całości, ani w części.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący konsekwentnie utrzymuje, że zarówno powierzchnie, jak i granice działek będących przedmiotem postępowania nie pokrywają się z operatem ewidencyjnym dla obrębu [...] z 1995 r., natomiast zgodne są z poprzednim operatem z 1969 r. W sprawie nie dokonano ustaleń, czy i w jakim zakresie granice działek na aktualnych mapach odbiegają od granic sprzed modernizacji, a także czy i o ile zmieniła się ich powierzchnia, co wielokrotnie skarżący podkreślał. W toku postępowania organ nie wykonywał i nie zlecał wykonania pomiarów geodezyjnych w terenie, aby zweryfikować dane ujawnione w operacie ewidencyjnym. Uzyskane w trakcie przeprowadzania wizji lokalnej oświadczenia kilku osób mają nikłą moc dowodową.

Podsumowując pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wskazał, że poprzez aktualizację ewidencji gruntów skarżącemu zmieniła się nie niekorzyść powierzchnia i konfiguracja działek.

W piśmie z dnia 15 grudnia 2015 r. skarżący kasacyjnie podniósł zarzut nieważności postępowania w zakresie wydanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2013 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności powodujących nieważność postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 ppsa, a także nie ma miejsca żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 ppsa, które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji. W tej sytuacji kontrola zaskarżonego wyroku dotyczy jedynie zakresu wyznaczonego podstawami skargi kasacyjnej.

Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania sprowadzają się do zakwestionowania prawidłowości ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie Sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Oceniając postępowanie organów administracji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sposób szczegółowy, analityczny i oparty na całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przyjął, że stan faktyczny został w sprawie ustalony w sposób prawidłowy, a przy procedowaniu organy nie naruszyły przepisów postępowania.

Z zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wskazał również na naruszenia art. 153 ppsa z uwagi na wyrok jaki już zapadł przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 17 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 122/11. Zarzut ten jest niezasadny ponieważ Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym obecnie wyroku prawidłowo ocenił, że organy administracyjne prowadząc ponownie postępowanie związane były oceną prawną zawartą w wyroku z dnia 17 listopada 2011 r., w którym wyjaśniono istotę i charakter ewidencji gruntów, a także zasady i podstawy wprowadzania zmian w ewidencji gruntów, oraz prowadząc ponownie postępowanie nie naruszyły tej oceny. Zasadnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący powinien wskazać dokumenty umożliwiające dokonanie zmiany w ewidencji gruntów, a takim dokumentem, na który powołuje się skarżący nie może być mapa ewidencyjna w skali 1:2880, będąca podstawą założenia ewidencji gruntów sporządzonego przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych i przyjętą do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 6 listopada 1969 r. za numerem [...]. Sąd podkreślił również odnosząc się do wskazań zawartych w w/w wyroku, że istniejąca w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacja źródłowa nie daje podstaw do dokonania aktualizacji obowiązującego operatu ewidencyjnego w przedmiocie konfiguracji i powierzchni działek ewidencyjnych zmodernizowanych objętych prowadzonym postępowaniem. Dlatego też zarzut dotyczący naruszenia art.153 ppsa jest niezasadny.

Zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów, zwłaszcza tej rangi co przepisy konstytucyjne (art. 21 Konstytucji RP), skarżący kasacyjnie nie może ograniczać się jedynie do wymienienia tych przepisów, ale winien szczegółowo swój zarzut uzasadnić. Regulacja zawarta w art. 21 ust. 2 Konstytucji RP ustala konstytucyjne granice dopuszczalności wywłaszczenia i wymóg słusznego odszkodowania. Podkreślić jednak należy, że aktualizacja ewidencji gruntów nie może być utożsamiana z wywłaszczeniem, jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełniąc funkcję informacyjno - techniczne nie rozstrzygną sporów o prawo do gruntów, ani nie nadaje tych praw.

W tym stanie rzeczy należało uznać, że zarzuty skargi kasacyjnej nie znajdują usprawiedliwionych podstaw co skutkowało koniecznością jej oddalenia.

Z tych względów na podstawie art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Wniosek o przyznanie pełnomocnikowi, ustanowionemu w ramach prawa pomocy wynagrodzenia, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu kasacyjnym, podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa (por. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1333/08, dostępny na http://:orzeczenia.nsa.gov.pl )