Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1550/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 3 ust. 1,3,4, par. 10 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 140 poz 1487
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże  służbowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński, Sędziowie WSA - Stanisław Marek Pietras, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do ryczałtu z tytułu przeniesienia służbowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póżn. zm.), art. 86 ust. 1 w zw. z art. 104 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 3 i § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, § 9 w zw. z § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487 z późn. zm.), w dniu [...] lipca 2009 r. wydał decyzję nr [...]., którą utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] o odmowie przyznania R. K. prawa do ryczałtu z tytułu przeniesienia służbowego w wysokości 50% najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, iż na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3 przedmiotowego rozporządzenia, ryczałt z tytułu przeniesienia przysługuje żołnierzowi, który został przeniesiony służbowo. Pojęcie przeniesienia służbowego zostało zdefiniowane w § 2 pkt 4 tego rozporządzenia, jako wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował ostatnio stanowisko służbowe. Natomiast – zdaniem organu - zgodnie z § 9 powołanego rozporządzenia, ryczałtu - z tytułu przeniesienia, o którym mowa w § 5 rozporządzenia - nie przyznaje się żołnierzowi w sytuacji przeniesienia służbowego do miejscowości:

1) w której żołnierz lub jego małżonek posiada dom lub samodzielny lokal mieszkalny albo jest on zameldowany na pobyt stały,

2) pobliskiej lub do miejscowości, z której istnieje dogodne połączenie komunikacyjne,

3) pobliskiej miejscowości, o której mowa w pkt 1, albo istnieje dogodne połączenie komunikacyjne z miejscowością, o której mowa w pkt 1.

Przeniesienie służbowe odwołującego się do Dowództwa Sił Powietrznych nastąpiło w sytuacji, kiedy w dniu objęcia obowiązków na stanowisku służbowym specjalisty, tj. w dniu [...] sierpnia 2006 r. był on zameldowany wraz z małżonką na pobyt stały w S., do którego jest dogodne połączenie komunikacyjne z miejscowości, do której został przeniesiony służbowo.

Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez R. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów sądowych.

We wniesionej skardze stwierdził on, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji wynika z subiektywnej oceny stanu faktycznego, związanego z jego przeniesieniem służbowym, co miało decydujący wpływ na odmowę przyznania mu wnioskowanego świadczenia.

Skarżący nie zgodził się z prezentowaną przez organ oceną, jak i niekorzystną dla niego interpretacją przepisów.

W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż podniesione w skardze.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487 z późn. zm.), z tytułu przeniesienia służbowego żołnierzowi przysługują:

1) diety dla żołnierza i członków jego rodziny - za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania;

2) ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania osób, o których mowa w pkt 1;

3) ryczałt z tytułu przeniesienia;

4) zasiłek osiedleniowy;

5) zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego;

6) dodatek za rozłąkę.

Natomiast § 10 ust. 1 powołanego rozporządzenia stanowi, iż należności, o których mowa w § 3 ust. 1, 3 i 4 wypłaca się po objęciu przez żołnierza stanowiska służbowego w nowym miejscu pełnienia służby, na jego pisemny wniosek.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu 10 marca 2009 r. złożył do Dowódcy Sił Powietrznych wniosek o wypłatę należności, tj. ryczałtu z tytułu przeniesienia służbowego.

Skarżący we wniosku podał, iż został przeniesiony służbowo z jednostki wojskowej w [...].

Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podał, że "przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy, organ I instancji nie brał pod uwagę specyfiki pełnienia służby poza granicami kraju, uznał iż przeniesienie służbowe oficera odbyło się pomiędzy JW. [...] w B. a Dowództwem Sił Powietrznych". Organ ten w żaden sposób nie odniósł się do tej kwestii, która w ocenie Sądu ma zasadnicze znaczenie w sprawie.

Oczywistym jest, że przed wydaniem decyzji organ zobowiązany jest ustalić w sposób niebudzący wątpliwości stan faktyczny sprawy, który znajduje, bądź nie znajduje potwierdzenia w przepisach prawa materialnego.

Skoro żądanie skarżącego było niewystarczająco precyzyjne, czy też niewłaściwie sformułowane, to obowiązkiem organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie, było wezwanie skarżącego (przed wydaniem decyzji) do usunięcia występujących braków lub nieścisłości w sformułowaniu żądania, z informacją o przyczynach prezentowanej oceny wniosku w świetle obowiązującego prawa i pouczeniem o konsekwencjach takiego stanu rzeczy w razie niezastosowania się do wezwania organu przy rozstrzyganiu sprawy.

Powyższego obowiązku organ nie dopełnił, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji z naruszeniem prawa.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ zobowiązany jest do precyzyjnego ustalenia zakresu żądania skarżącego, a w szczególności do wyjaśnienia wszystkich okoliczności związanych ze zmianami miejsc pełnienia służby przez skarżącego. Dopiero wówczas będzie możliwe wydanie decyzji, przesądzającej o prawie skarżącego do wypłaty, bądź odmowy wypłaty, spornej należności.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.