Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1827/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1827/08 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. W. na decyzję wydaną przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 12 września 2008 r.

Na wniosek złożony w dniu 12 października 2008 r. postanowieniem z dnia 7 stycznia 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienia adwokata. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w dniu 16 lutego 2009 r. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika z urzędu.

6 marca 2009 r. do akt sprawy zostało złożone pełnomocnictwo z dnia 23 lutego 2009 r. udzielone przez A. W. adw. D. Z.

W dniu 10 marca 2009 r. (data nadania pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała m.in. na niemożność wniesienia skargi kasacyjnej w terminie ustawowym z uwagi na to, że została wyznaczona po upływie tego terminu. Pełnomocnik skarżącego podkreśliła, że pełnomocnictwo otrzymała w dniu 4 marca 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od

dnia ustania przyczyny uchybienia. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej (por. wyrok NSA z 30.11.2006 r. sygn.akt II OZ 1115/06).

Reasumując należy stwierdzić, że podjęcie stosownych czynności przez pełnomocnika w ciągu 7 dni od dnia uzyskania pełnomocnictwa od skarżącego oraz dokonanie tych czynności w terminie nie późniejszym niż 30 dni licząc od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem strony, stanowią okoliczności świadczące o braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dając tym samym podstawę do przywrócenia tego terminu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.