Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2499/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3 i  art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A spółki z o.o. z/s w L. jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] lipca 2014 r. (nr [...]) w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Skarga ta, pierwotnie wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, postanowieniem tego Sądu z dnia 13 listopada 2014 r. (sygn. akt I SA/Po 1039/14) została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako sądu właściwego ze względu na siedzibę spółki.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu z którego wynikałoby umocowanie osób udzielających mu pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponadto, podstawie kolejnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 grudnia 2014 r., pełnomocnik spółki został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, oba wezwania zostały doręczone skutecznie pełnomocnikowi w dniu 8 stycznia 2015 r., a zatem wyznaczony w nich siedmiodniowy termin upłynął w dniu 15 stycznia 2015 r. (czwartek).

Stwierdzone braki skargi nie zostały uzupełnione.

Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Dodatkowo, jak wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis.

Jak wcześniej wskazano, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone podpisanemu pod skargą radcy prawnemu w dniu 8 stycznia 2015 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 15 stycznia 2015 r (czwartek).

Pełnomocnik strony skarżącej do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braków formalnych skargi oraz nie uiścił wpisu od tej skargi.

Odnosząc się do pisma pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi w sprawie wyjaśnić jednocześnie należy, że wobec nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie oraz nieuzupełnienia braków formalnych skargi, zaistnienie przesłanek do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.), gdyż badanie takie możliwe jest dopiero po uiszczeniu wpisu sądowego (art. 220 § 1 p.p.s.a.) oraz uzupełnieniu braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Z przedstawionych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.