Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1250/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na odmowę wypłaty diety z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przez Radę Gminy [...] postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

J. D., radny Rady Gminy [...], pełniący jednocześnie funkcję sołtysa [...], zwrócił się pismem z dnia 31 marca 2015 r. do Wójta Gminy [...] o natychmiastowe wypłacenie mu zaległych diet za udział w sesjach Rady Gminy, jako sołtysowi wsi [...].

W odpowiedzi na pismo z dnia 31 marca 2015 r., Przewodniczący Rady Gminy [...] poinformował J. D. (pismem z dnia [...] maja 2015 r.), że zgodnie z uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., radnemu pełniącemu jednocześnie funkcję sołtysa, przysługuje jedna dieta w wysokości ustalonej dla radnego.

Pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na odpowiedź Przewodniczącego Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2015 r. (nr [...]) odmawiającą wypłaty zaległych diet.

Powołując się na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2013.594 j.t.), skarżący wniósł o uchylenie stanowiska organu w przedmiocie odmowy wypłaty diet, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania i nakazanie wypłaty należnych diet.

Odpowiadając na skargę, Wójt Gminy [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko, zgodnie z którym radnemu pełniącemu jednocześnie funkcję sołtysa, przysługuje jedna dieta w wysokości ustalonej dla radnego i wniósł o nieuwzględnienie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z kolei art. 3 § 3 p.p.s.a. mówi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Jak wynika z powyższego wyliczenia, kognicji sądów administracyjnych nie zostały poddane sprawy roszczeń o zapłatę należności, w tym diet za sprawowanie funkcji sołtysa, gdyż pozostawiono je we właściwości sądów powszechnych.

Także przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, na który powołuje się skarżący, nie daje podstaw do uznania kognicji sądu administracyjnego w zakresie wniesionej skargi. W myśl tego przepisu dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego każdemu czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. W takiej sytuacji, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, można zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi J. D. jest pismo Przewodniczącego Rady Gminy [...] z dnia [...] maja 2015 r. (nr [...]), stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 31 marca 2015 r. skierowane do Wójta Gminy [...] o natychmiastowe wypłacenie mu zaległych diet za pełnienie funkcji sołtysa. Powyższe pismo z dnia [...] maja 2015 r. nie stanowi uchwały ani zarządzenia, zatem nie może być również zaskarżone, na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do sądu administracyjnego.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, z mocy powołanego przepisu, należało orzec jak w postanowieniu.