Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1037/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2022r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku L. sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia 29 grudnia 2020 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej L. sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 135/21 w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia 29 grudnia 2020 r. nr[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2018 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia 29 grudnia 2020 r., nr [...].


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 135/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę L. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Skarżąca) na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. (dalej: Naczelnik UCS) z dnia 29 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do września 2018 r.

2. Od powołanego wyroku Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, pismem z dnia 8 grudnia 2021 r. złożyła skargę kasacyjną. W skardze tej zawarła wniosek "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego".

Za zasadnością wniosku miały przemawiać: - powstanie nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw w sytuacji wykonania decyzji przed wydaniem rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny; - kwota zobowiązania podatkowego stanowiąca istotne obciążenie jej majątku; - wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie pociągnęłoby dla Skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w znacznych rozmiarach; - ustalenia faktyczne organu oparte są na dowodach pośrednich i założeniach, a brak jest dowodów pewnych, pozwalających na poczynienie kompletnych ustaleń, w tym co do podstawy kwoty opodatkowanej; - w przypadku uwzględnienia skargi Skarżącej będzie musiała wszcząć odrębne postępowanie zmierzające do naprawienia szkody, obejmującej również utracone korzyści.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. W zakresie rozpoznanej sprawy tzw. wpadkowej Skarżąca nie wykazała w motywach wniosku, aby wystąpiły podstawy faktyczne i prawne do uwzględnienia zgłoszonego żądania o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika UCS.

3.2. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności mimo wniesienia skargi, którą przewiduje art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: P.p.s.a.). Niemniej w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepisy te stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a to z uwagi na art. 193 zdanie pierwsze ab initio P.p.s.a.

Podjęcie działań nakierowanych na skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania. Powinna ona jednak mieć świadomość tego, że analizowane tu uprawnienie wiąże się z obowiązkiem należytego uzasadnienia składanego wniosku, tak stosownymi twierdzeniami, wnioskowaniami, jak i dokumentami, na okoliczność wykazania spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Konieczne jest zatem przedstawienie we wniosku szczegółowych informacji uzasadniających wystąpienie zdarzeń, które powodują ziszczenie się choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

3.3. W realiach niniejszej sprawy Skarżąca nie wykazała należycie okoliczności uzasadniających skorzystanie z ochrony tymczasowej jaką stanowi środek w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Po pierwsze, powtórzenie przesłanek ustawowych nie poparte odpowiednimi dokumentami i twierdzeniami nie mogło być uznane za wystarczające dla przyznania ochrony tymczasowej.

Po drugie, sama w sobie znaczna wysokość zobowiązania podatkowego bądź też jego wykonanie, w istocie nie wywołują niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien zatem w taki sposób przedstawić swoją sytuację (w treści wniosku lub przy pomocy dokumentów źródłowych), aby Sąd mógł na tej podstawie w pełni ocenić ją pod kątem tego, czy rzeczywiście wykonanie decyzji zagraża interesom ekonomicznym wnioskodawcy. Skarżąca nie zawarła żadnych twierdzeń odnoszących się do konkretnych danych i okoliczności, plasowanych w kontekście przedmiotu sprawy podatkowej, które można byłoby uznać za prowadzące do stanu, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub doprowadzi do nieodwracalnych skutków.

Po trzecie, bez znaczenia pozostają twierdzenia Skarżącej odnośnie do jej sytuacji w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej, jak również dowodów i ustaleń poczynionych przez organy podatkowe. Kwestie te nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie ochrony tymczasowej - wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odnoszenie się w niniejszym postępowaniu wpadkowym do zagadnień związanych stricte z postępowaniem podatkowym, objętym postępowaniem głównym, stanowiłoby w istocie ich przesąd.

3.4. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 zdanie pierwsze ab initio P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.