Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 715/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, par. 3, art. 230
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. i Z. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2009r. znak: [...] przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. K. i Z. K. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009r. znak: [...] utrzymującą

w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2009r. Nr [...] znak: [...]

o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu H. i J. K. pozwolenia na rozbudowę budynku handlowego o pomieszczenia magazynowe oraz przebudowę istniejącego poddasza na cele mieszkalne na działce nr ewid. [...] położonej w T.

Wobec nieopłacenia skargi skarżący wezwani zostali – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 28 września 2009r. – do solidarnego uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego. W wezwaniu wskazano termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor w postaci odrzucenia skargi

w razie nieuzupełnienia powyższego braku.

We wskazanym 7-dniowym terminie skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został załatwiony negatywnie postanowieniem Referendarza sądowego w tut. Sądzie z dnia 26 października 2009r.

Powtórnie wezwani do opłacenia skargi skarżący złożyli ponowny wniosek

o zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie odmówił zmiany wskazanego wyżej postanowienia Referendarza sądowego z dnia 26 października 2009r. Orzeczenie to (z dnia 16 grudnia 2009r.) nie zostało zaskarżone.

Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2010r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał W. K. i Z. K. do wykonania swego poprzedniego zarządzenia tj. z dnia 28 września 2009r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na wypadek jego niewykonania. Jednocześnie zaznaczono, iż uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego

z tego obowiązku.

Wezwanie to doręczone zostało skarżącym w dniu 14 stycznia 2010r., na co wskazują zwrotne potwierdzenia jego odbioru.

Termin do jego wykonania upłynął względem wyżej wymienionych bezskutecznie dnia 21 stycznia 2010r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym

w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do grupy wskazanych pism należy m. in. skarga, co potwierdza brzmienie § 2 powołanego przepisu.

Zgodnie z kolei z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie nieuiszczenia należnego wpisu, pomimo stosownego wezwania w tym przedmiocie, skarga podlega odrzuceniu.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skarga W. K.

i Z. K. nie może zostać merytorycznie rozpoznana. Nie została bowiem opłacona, mimo, iż skarżący wzywani byli do dokonania tej czynności wraz

z pouczeniem, iż nieuzupełnienie tego braku skargi skutkować będzie jej odrzuceniem. Równocześnie wskazać należy, iż wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie został przez Sąd uwzględniony.

Z wyłożonych względów orzeczono jak w sentencji, w oparciu o art. 220 § 1

i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.