Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 321/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Służba więzienna
Skarżony organ: Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 218 ust. 1,  art. 219,  art. 220
journal: Dz.U. 2010 nr 79 poz 523
law: Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej.
article: art. 5 pkt 2,  art. 58 par. 1 pkt 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Służby Więziennej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Zakładu Karnego w W. odmówił przyznania funkcjonariuszowi J.W. równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, o jakim mowa w art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523).

Na skutek odwołania strony zaskarżoną decyzją Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K., w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podzielając jego ustalenie, że wnioskodawca zamieszkuje w miejscowości pobliskiej, w której jego żona posiada tytuł prawny do lokalu mieszkalnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J.W wniósł o uchylenie wydanych w sprawie decyzji, kwestionując powyżej wskazane ustalenie, gdyż jego zdaniem jego miejsce zamieszkania nie kwalifikuje się pod pojęcie "miejscowości pobliskiej" w rozumieniu powołanej ustawy.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę postulował jej oddalenie, a na rozprawie wnioskował o ewentualne odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Trafny okazał się wniosek organu odwoławczego o odrzucenie skargi, bowiem – wbrew błędnemu pouczeniu zamieszczonemu w zaskarżonej decyzji –przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W art. 220 ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej statuuje zasadę, że spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy, a więc sąd powszechny a nie sąd administracyjny. Kognicji sądów powszechnych nie są poddane jedynie sprawy wymienione w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 tej ustawy. Sprawy z art. 219 w ogóle nie podlegają trybowi odwoławczemu, a ponieważ wynikają one z podległości służbowej, to z mocy art. 5 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153

z 2002 r., poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa, także wyłączone są z właściwości sądów

administracyjnych. Z kolei art. 218 ust. 1 cyt. ustawy zawiera zamknięty katalog spraw rozstrzyganych w formie decyzji, wśród których nie jest wymieniona sprawa o przyznanie przedmiotowego równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania. Ponieważ zgodnie z art. 218 ust. 5 cyt. ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko w sprawach wymienionych w ust. 1 tego artykułu, to bez względu na formę, w jakiej zapadło rozstrzygnięcie dotyczące równoważnika pieniężnego, droga postępowania sądowoadministracyjnego dla kontroli tego rozstrzygnięcia jest wyłączona (tak też: postanowienie NSA z dnia 13.12.2011 r., sygn. akt I OSK 2190/11, nie publ.).

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzeczono, jak w sentencji.

SW