Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 1294/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 oraz art. 145 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b, art. 130 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b, art. 7, art. 77 par. 1, art. 78 par. 1 i  art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, sędzia WSA Anna Siedlecka, Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewelina Bedyńska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (dalej: SKO, organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Kierownika Działu Uprawnień Kierowców w Urzędzie Miejskim W., działającego z upoważnienia Prezydenta W. (dalej: organ I Instancji), z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...]) w sprawie skierowania G. S. (dalej: skarżący, strona), posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B prawa jazdy, na badanie psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego.

Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] lutego 2015 r. Komendant Wojewódzki Policji we W. wystąpił do Prezydenta W. o skierowanie Skarżącego na badanie psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, z uwagi na przekroczenie łącznie 27 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. We wniosku wskazano, że Skarżący w okresie od 10 marca 2014 r. do 17 lutego 2015 r. wielokrotnie naruszył przepisy prawa drogowego w ten sposób, że:

- dnia 10 marca 2014 r. na ul. K. we W., kierując samochodem osobowym przekroczył prędkość od 21 do 30 km/h ( 4 punkty)

- dnia 7 maja 2014 w B., na obszarze wiejskim, samochodem osobowym wyprzedzał na przejściach dla pieszych i bezpośrednio przed nimi, nie stosował się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła" (15 punktów)

- dnia 17 lutego 22015 r. w R., na obszarze wiejskim kierując samochodem osobowym przekroczył prędkość od 41 do 50 km/h ( 8 punktów).

Pismem z dnia [...] marca 2015 r. zawiadomiono Skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie m.in. skierowania Skarżącego na badanie psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.

Pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r. Strona, działając przez pełnomocnika, wniosła o zawieszenie postępowania, wskazując, że załatwienie sprawy zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Wyjaśniła, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. wystąpiła do ww. organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa poprzez dokonanie w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego zmiany liczby punktów zaewidencjonowanych Stronie jako wpis ostateczny z 15 na 10 za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. i inne z dnia 7 maja 2014 r., co do którego w prawomocnie zakończonym postępowaniu przed Sądem Rejonowym w W. (sygn. akt II W 637/14) ustalono, że strona nie dopuściła się naruszenia skutkującego wpisem 15 punktów, a tylko naruszenia skutkującego wpisem 10 punktów. Do wniosku dołączono kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 2 kwietnia 2015 r. oraz kopię odpisu wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. o sygn. akt II W 637/14.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., zawieszono postępowanie w sprawie skierowania na badanie psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.

Pismem z dnia [...] maja 2015 r. Komendant Wojewódzki Policji we W. poinformował, że zasady dokonywania wpisów w ewidencji kierowców za poszczególne naruszenia reguluje rozporządzenie MSW z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U z 2012 r., poz. 488) i że w niniejszej sprawie że nie wystąpiły przesłanki do anulowania punktów przypisanych za czyny podlegające rejestracji przy czym liczbę punktów przypisywanych w ewidencji za poszczególne naruszenia określa wykaz naruszeń przepisów ruchu drogowego i punktów odpowiadającym tym naruszeniom, będących załącznikiem 1 do ww. rozporządzenia. W wyniku przeprowadzonego sprawdzenia stwierdzono, że w okresie od 10 marca 2014 r. do 17 lutego 2015 r. Skarżący dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów ruchu drogowego, a ogólna liczba punktów przypisanych tytułem sprawstwa przekroczyła dopuszczalny limit 24 punktów i wyniosła 27 punktów. Odnosząc się do kwestii poruszonej w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Komendant Wojewódzki Policji we W. stwierdził, że z treści powołanego przez Stronę wyroku Sądu Rejonowego w W. wynikało, iż uznano Skarżącego winnym tego, że "w dniu 7 maja 2014 r. o godz. 7.467 w miejscowości B. R., gm. B. na drodze[...], kierując pojazdem osobowym marki [...] nr rej. [...] nie stosował się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła" i wyprzedzał na przejściu dla pieszych kolumnę dwóch pojazdów tj. o czyn z art. 92 §1 kw w zw. z §86 ust. 5 rozporządzenia w sprawie znaków z sygnałów drogowych i art. 97 kw w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym". Dalej Komendant Wojewódzki Policji wyjaśnił, że zgodnie §2 ust. 4 rozporządzenia MSW z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, jeżeli kierowca jednym czynem naruszył więcej niż jeden przepis ruchu drogowego, w ewidencji uwidacznia się wszystkie naruszenia, przypisując każdemu odpowiednią liczbę punktów, z zastrzeżeniem ust. 5-9. Zgodnie z § 2 ust. 7 rozporządzenia, jeżeli w związku z wyprzedzaniem tego samego pojazdu kierowca dopuścił się naruszeń określonych w załączniku nr 1 kodami B02 (wyprzedzanie na przejściu dla pieszych lub bezpośrednio przed mini) i Cl 1 (niezastosowanie się do znaku P-4 "podwójna ciągła"), do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wpisuje się tylko jedno naruszenie, tj. to któremu przypisano największą liczbę punktów. Skarżący dopuścił się naruszeń określonych w załączniku nr 1 kodami B02 (wyprzedzanie na przejściu dla pieszych lub bezpośrednio przez nim) i Cl 1 (niezastosowanie się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła") w związku z wyprzedzaniem dwóch (podkreślenie Sądu) pojazdów, dlatego też zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia, do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wpisano 15 punktów (kod B02 - 10 pkt., kod Cl 1 - 5 pkt.). W piśmie podkreślono, że wniosek o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych zamieszczonych w ewidencji (§ 7 ust. 2 cyt. rozporządzenia). Zgodnie z powyższym wystąpienie z przedmiotowymi wnioskami nastąpiło po zarejestrowaniu w ewidencji faktu wydania przez sąd przywołanego wyżej wyroku.

Organ I instancji postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r. podjął zawieszone postępowanie, a w dniu [...] lipca 2015 wydał wskazaną na wstępie decyzję nr [...], powołując się na art. 99 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30 poz. 151 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano, że organ otrzymał informację o przekroczeniu przez Skarżącego liczby 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, uzasadniało skierowanie go na badanie psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.

W odwołaniu pełnomocnik Strony wniósł o uchylenie powyższej decyzji, zarzucając organowi błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że odwołujący się przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, podczas, gdy nie przekroczył on wskazanej liczby punktów, albowiem zaewidencjonowane mu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji 15 punktów (jako wpis ostateczny) za wykroczenie z dnia 7 maja 2014 r. zostało w prawomocnie zakończonym przed Sądem Rejonowym w W. , w sprawie o sygn. akt II W 637/14 opisane w warunkach nakazujących zaewidencjonowanie 10, a nie 15 punktów. W odwołaniu zawarto też wniosek o przeprowadzenie dowodów z: 1) postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt II W 637/14, b) zapisu wideorejestratora policyjnego

- na okoliczność stwierdzenia, ze Skarżący wyprzedzał jeden pojazd, nie zaś kolumnę pojazdów, wobec czego zgodnie z §2 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488) w rozważanym stanie faktycznym należało dokonać wpisu tymczasowego 10 punktów tj. tak jak za tylko jedno wykroczenie (oznaczone kodem B02), a nie , jak dokonano, wpisu 15 punktów za oba naruszenia.

Odwołujący podkreślił, że w powołanym wyżej postanowieniu Sądu Rejonowego, w uzasadnieniu zawarto stwierdzenie, że "skoro Sąd zmienił opis czynu i przypisał go w innym zakresie, niż zostało to przedstawione przez oskarżyciela we wniosku o ukaranie, to bez wątpienia ustalił inny (przypisany) oskarżonemu stan faktyczny". Dokonując wpisu ostatecznego 15 punktów za wskazane wykroczenie drogowe, Komendant Wojewódzki Policji we W. przyjął natomiast założenie, że skarżący wyprzedzał nie jeden pojazd, ale kolumnę pojazdów. Zdaniem Strony tymczasem z powołanego wyroku Sądu Rejonowego w W. wynika, że kierując pojazdem Skarżący wyprzedzał jeden pojazd.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. utrzymało w mocy rozstrzygniecie organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit.b) ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, Decyzja ta, zgodnie z art. 99 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy wydawana jest na wniosek organu kontroli ruchu drogowego.

Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z decyzją administracyjną o charakterze decyzji związanej, gdy organ administracji publicznej zobligowany jest przepisami prawa do określonego sposobu załatwienia danej sprawy i podjęcia decyzji o określonej treści Organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2013 r. (sygn. akt I OSK 2187/11, LEX nr 1339609), w którym NSA wyraził podobny pogląd. Z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji wynikało, że w okresie pomiędzy 10 marca 2014 r. a 17 lutego 2015 r. Skarżący otrzymał 27 punktów karnych, co zostało potwierdzone w piśmie Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji we W. z dnia [...] maja 2015r.

Organ odwoławczy konkludował, że w tej sprawie przekroczenie przez kierowcę 24 punktów w przedstawionym okresie, nie dłuższym niż rok, obligowało starostę do wydania decyzji o skierowaniu kierowcy na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, to w świetle cytowanego przepisu zasadnym było skierowanie jej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Okoliczności, na które powołuje się Strona w złożom odwołaniu, z uwagi na przywołaną regulację prawną nie mają natomiast wpływu na zasadność rozstrzygnięcia. Powołując się na wyrok WSA w Białymstoku z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 1223/13 organ stwierdził, że starosta nie ma kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy za naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego, bowiem uprawnionym w tym zakresie organem jest komendant wojewódzki policji.

W skardze do tutejszego Sądu Strona, działając przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podtrzymała zarzuty i argumentację podniesione w odwołaniu. Zarzuciła, że z twierdzeń zawartych w decyzji nie wynika, czy organ dopuścił wnioskowany przez nią dowód z postanowienia Sądu Rejonowego oraz z nagrania video wykroczenia. Dowody te wskazują bowiem na to, że Skarżący został skazany za inne wykroczenie, niż te, które mu zarzucono – za które powinien był otrzymać 10 , a nie 15 punktów karnych. To zaś powoduje, że w opisanym okresie nie przekroczył liczby 24 punktów karnych.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest bezzasadna.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Stosownie zaś do art. 130 ust. 1 ustawy z 20 czerwca sierpnia 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu na dzień wydania zaskarżonej decyzji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz.1137 ze zmianami), policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zgodnie z art. 130 ust. 2 tej samej ustawy, punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Na mocy art. 139 pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami oba powołane wyżej przepisy obowiązują do 1 stycznia 2017 r.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że Skarżący w okresie od 10 marca 2014 r. do 17 lutego 2015 r. kilkakrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, z co przypisano mu łącznie 27 punktów. Powyższe wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lutego 2015 r. o skierowanie Skarżącego na badania psychologiczne. Kwestią sporną pomiędzy stronami pozostaje natomiast to, czy dopuszczalne było wydanie takiej decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne w świetle powołanych: wyroku i postanowienia Sądu Rejonowego w W. . Skarżący utrzymuje, że powyższe orzeczenia dowodzą, iż doszło do zmiany kwalifikacji zarzucanego mu czynu z wykroczenia, któremu przypisuje się 15 punktów karnych na takie, któremu należy przypisać 10 punktów karnych - a to powoduje, że odpada przesłanka do wydania przez starostę decyzji, o jakiej mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami. Zdaniem natomiast organu, wobec przypisania Skarżącemu na podstawie wpisu ostatecznego 27 punktów karnych, starosta był zobligowany, zgodnie z wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji, wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne.

W opisanym stanie faktycznym podzielić należy stanowisko organu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie w zasadzie przyjmuje się, że decyzja o skierowaniu kierowcy, który przekroczył w ciągu roku liczbę 24 punktów karnych, na badania psychologiczne, należy to tzw. decyzji związanych. Oznacza to, że organ podejmujący orzekający w tej sprawie nie ma żadnej swobody decydowania co do sposobu załatwienia sprawy, ale jego rozstrzygnięcie jest zdeterminowanie przepisami prawa i jego rolą jest jedynie sprawdzenie istnienia przesłanek do wydania decyzji określonej treści. Potwierdza to samo brzmienie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami, w którym ustawodawca posługuje się sformułowaniem "starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu (...) jeżeli przekroczyła liczbę 24 punktów...". Organ orzekający o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne nie ma zarazem kompetencji do badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy ( w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny), ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. To ostatnie uprawnienie leży bowiem po stronie komendanta wojewódzkiego Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu. Taki pogląd wyraził też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 sierpnia 2013 r. sygn. I OSK 855/12, w którym uznano, że ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Jeżeli jedynie komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności, to kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy, może być jedynie rozważana w sprawie ze skargi na taką czynność (wyrok publ. w internetowej bazie orzeczeń CBONSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/8B8A01968F).

Tak więc kompetencja starosty w tym przypadku sprowadza się jedynie do sprawdzenia, w oparciu o wniosek komendanta wojewódzkiego Policji czy wpisy wskazane we wniosku są wpisami ostatecznymi i czy liczba punktów przekracza 24.

Jeżeli zatem punkty naliczone kierowcy w związku z naruszeniami przepisów prawa drogowego nie zostały usunięte z ewidencji - tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie - organ, wobec związania wnioskiem komendanta wojewódzkiego Policji, nie prowadzi w tym zakresie odrębnego postępowania. Przypisywanie punktów za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie należy bowiem do wyłącznej kompetencji Policji. Czynności te nie mogą być dokonane ani przez starostę jako organ administracji publicznej, ani też przez samorządowe kolegium odwoławcze (por. m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 lutego 2013 r. sygn. II SA/Ke 11/13, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r. sygn. I OSK 413/11, z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. I OSK 893/13, z dnia 19 marca 2015 r. sygn. I OSK 1808/13, publ. w internetowej bazie orzeczeń CBONSA).

Mając na uwadze powyższe, argumenty dotyczące nieprawidłowości przy naliczeniu skarżącemu punktów karnych, w tym także w świetle powołanego przez niego wyroku i postanowienia Sądu Rejonowego w W. o sygn.[...], mogły co najwyżej stanowić podstawę do żądania zmiany wpisu ostatecznego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Nie mogą one jednak być przedmiotem postępowania wyjaśniającego na etapie wydawania przez starostę decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami. W rozpoznawanej sprawie, co wymaga podkreślenia, skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. - wpisu ostatecznego w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego liczby punktów 15 za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. i inne z dnia 7 maja 2014 r., ujawnione w tym samym dniu przez funkcjonariuszy KP B. a objętego prawomocnie zakończonym postępowaniem wykroczeniowym sygn. akt IIW 637/14, żądając stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz o uznanie uprawnienia dokonania wpisu 10 punktów. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r. WSA we Wrocławiu oddalił skargę. Sąd wskazał w uzasadnieniu swojego wyroku m.in. na to, że w powołanym przez Stronę wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] listopada 2014 r., Sąd uznał skarżącego "...za winnego w ramach zarzucanego mu czynu tego, że w dniu 07 maja 2014 roku o godz. 07.46 w B. R. gm. B., woj. L. , na [...] kierując samochodem m-ki [...] nr rej. [...] nie stosował się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła" i wyprzedzał na przejściu dla pieszych". Jak dalej stwierdził Sąd, wskazuje to, że skarżący przekraczając podwójną linie ciągłą, dokonał wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych, co potwierdza także dokument dostarczony przez skarżącego (płyta CD). Sąd uznał, że z powyższych ustaleń wynikało, iż najpierw skarżący naruszył przepisy ruchu drogowego, poprzez przekroczenie podwójnej linii ciągłej (rozpoczął wyprzedzanie od przekroczenia tej linii), następnie dokonując go wjechał na przejście dla pieszych. Manewr wyprzedzania pojazdu samochodowego został rozpoczęty nieprawidłowo, od naruszenia określonego w załączniku nr 1 kodem C 11.

Ustalenia w zakresie prawidłowości naliczania Skarżącemu punktów karnych były zatem przedmiotem postępowania przez organami Policji oraz kontroli ze strony Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie o sygn. III SA/Wr 402/15, w wyniku której potwierdzono poprawność działań Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Te same okoliczności nie mogły natomiast podlegać badaniu przez starostę w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami, bowiem organ ten nie miał kompetencji do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie. Nie było także w związku z tym podstaw do dopuszczenia dowodu z nagrania wideorejestratora policyjnego (dowód ten był dopuszczony przez Sąd w postępowaniu dotyczącym skargi na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.). To zaś czyni bezzasadnymi zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 , art. 78 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej: k.p.a.). Jedynymi okolicznościami, jakie podlegały ze strony organów badaniu w tym postępowaniu było bowiem ustalenia przekroczenia przez Skarżącego liczby punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, czego należało dokonać (i dokonano) na podstawie wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.

W świetle powyższego Sąd stwierdził, że prawidłowo starosta wydał decyzję o skierowaniu skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, bowiem zostały spełnione przesłanki nakazujące mu wydanie takiej decyzji, wskazane w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o kierujących pojazdami. Tym samym zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. nie naruszała art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Mając to na uwadze, Sąd na podstawie art., 151 p.p.s.a. oddalił skargę.