Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 204/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda ( spr.) Sędziowie WSA Krystyna Daniel AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wpłaty zaliczki na koszty wykonania zastępczego rozbiórki wiatrołapu skargę oddala


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Decyzją z dnia [...].1998r. znak [...] wydaną z upoważnienia Komisarza Rządowego dla Gminy organ pierwszej instancji nakazał inwestorowi i współwłaścicielowi posesji przy ul. [...] w [...] W. G. dokonanie rozbiórki samowolnie rozpoczętej rozbudowy oficyny mieszkalnej o wiatrołap o powierzchni 3,50 m2. Decyzja ta po rozpatrzeniu odwołania W.G. została utrzymana w mocy wydaną z upoważnienia Wojewody decyzją z dnia [...].1998r. znak [...] którą W. G.zakwestionował w drodze skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy

Przed rozpoznaniem powyższego środka zaskarżenia, upomnieniem z dnia [...].1999r. znak [...] doręczonym W. G. [...].1999r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta działając na podstawie art. 15 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 1991r. Nr 36, poz. 161 ) wezwał wyżej wymienionego do wykonania w terminie 30 dni od doręczenia upomnienia obowiązku rozbiórki samowolnie dobudowanego wiatrołapu do remontowanej oficyny przy [...], wynikającego z decyzji Komisarza Rządowego dla Gminy z dnia [...].1998r. znak [...] który stał się wymagalny dnia [...].1998r., pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W upomnieniu zawarto między pouczenie, w myśl którego w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków charakterze niepieniężnym, do jakich zalicza, się wyżej wskazany, maj ą zastosowanie jako środki egzekucyjne - grzywna w celu przymuszenia oraz wykonanie zastępcze na koszt i ryzyko zobowiązanego.

W skierowanym do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla miasta piśmie z dnia [...] 1999r. W. G. wskazał na zakończenie postępowania w sprawie o zniesienie współwłasności, w wyniku którego nabył wyłączne prawa do przedmiotowej oficyny , jak również na brak podstaw do wykonania decyzji rozbiórkowej do czasu wydania prawomocnego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny , wnosząc w związku z powyższym o zmianę -wstrzymanie postanowienia dotyczącego rozebrania wiatrołapu dobudowanego do oficyny.

W dniu [...].1999r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta jako wierzyciel wystawił w przedmiotowej sprawie tytuł wykonawczy znak [...] w którym określono : wierzyciela , organ egzekucyjny, dane dotyczące zobowiązanego, treść podlegającego egzekucji administracyjnej obowiązku, decyzję będącą jego podstawą, wskazano na art. 2 §1 pkt 3 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz na uprzednie doręczenie zobowiązanemu upomnienia. Tytuł wykonawczy opatrzony stosowną klauzulą Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta jako organ egzekucyjny w tej samej dacie skierował do egzekucji na podstawie art. 32 § l ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z pouczeniem o treści art. 32 §1 , art. 33 i art. 27 § l pkt 6 tej ustawy. Ponadto postanowieniem z dnia [...]1999r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta działając na podstawie art. 119, art. 121 i art. 122 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. Nr 36 z 1991r., poz. 161 ze zm. w Dz. U. Nr 146 z 1966r. póz. 680) oraz art. 41 ust. l ustawy z dnia 13.10.1998r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 ) nałożył na zobowiązanego W G grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...]. wraz z opłatami z powodu uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w załączonym odpisie tytułu wykonawczego, jak również wezwał go do wpłacenia grzywny w terminie 7 dni od doręczenia tego postanowienia - pod rygorem egzekucji oraz do wykonania obowiązku określonego w załączonym odpisie tytułu wykonawczego - w terminie do dnia [...] .1999r., pod rygorem zastosowania wykonania zastępczego na koszt o ryzyko zobowiązanego.

Odbiór powyższego postanowienia zawierającego pouczenie o zażaleniu oraz odpisu tytułu wykonawczego zawierającego pouczenie o możliwości wniesienia zarzutów i ich podstawie W. G. potwierdził [...].1999r., wnosząc w terminie do organu drugiej instancji zażalenie na postanowienie z dnia [...].1999r. znak [...]

Postanowieniem z dnia [...].1999r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138§1 pkt l k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia W. G. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta z dnia [...].1999r. znak [...], zaś prawomocnym postanowieniem z dnia 21.02.2000r. sygn. akt II SA)Kr 65)00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy odrzucił skargę W. C. na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

W toku postępowania egzekucyjnego postanowieniem z dnia 29.02.2000r. sygn. akt II SA)Kr 2480)98 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy na wniosek W. G. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody [...].1998r. znak [...]- co skutkowało zawieszeniem czynności egzekucyjnych, zaś prawomocnym wyrokiem z dnia 6.08.2001r. sygn. akt II SA/Kr 2480/98 tenże Sąd oddalił skargę W. G. na wyżej wskazaną decyzję organu drugiej instancji, utrzymującą w mocy decyzję w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W dniu [...].2002r. W. G. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego dla miasta pismo , w którym oświadczył, że dokona rozbiórki wiatrołapu dobudowanego do oficyny zlokalizowanej w [...] w terminie do [...] 2002r.

Postanowieniem z dnia [...].2002r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta działając na podstawie art. 127 oraz art. 128 § l i 2 15 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t j. Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm. ) z uwagi na uchylanie się zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w załączonym odpisie tytułu wykonawczego z dnia [...].1999r. znak [...] - orzekł o wykonaniu zastępczym na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego W. G. jako inwestora i współwłaściciela posesji przy [...] rozbiórki samowolnie dobudowanego wiatrołapu do remontowanej oficyny tej posesji. W postanowieniu podano, że roboty rozbiórkowe zostaną wykonane przez Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej Sp. z o.o., ustalono termin rozpoczęcia robót wykonania zastępczego na dzień [...] 2002r. godz. 9.00 , zobowiązano wykonawcę do zapewnienia nadzoru nad robotami przez osobę posiadającą wymagane uprawienia budowlane, do przedłożenia oświadczenia kierownika robót o prawidłowości ich wykonania, jak również zawarto w nim dalsze pouczenia, w tym dotyczące zażalenia.

Powyższe postanowienie, doręczone W G [...] 2002r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego zawierającego pouczenie o zarzutach zostało zaskarżone przez niego w terminie, w drodze zażalenia z daty [...].2002r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] 2002r.znak [...] na podstawie art. 138§1 pkt l k.p.a. w związku z art.144 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta z dnia [...].2002r. znak [...]. W. G. zaskarżył postanowienie organu drugiej instancji do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy, który prawomocnym postanowieniem z dnia 24.06.2002r. sygn. akt II SA)Kr 873)02 oddalił jego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Postanowieniem z dnia [...] 2002r. znak [...] doręczonym W.G. z opatrzonym pouczeniem o zarzutach odpisem tego samego tytułu wykonawczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta działając na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17.06.1966r. o. postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. Nr 36 z 1991r., poz. 161 ze zm. w Dz. U. Nr 146 z 1966r. póz. 680) wyznaczył nowy termin wykonania zastępczego rozbiórki samowolnie dobudowanego wiatrołapu do remontowanej oficyny na posesji przy [...] na dzień [...] 2002r. podając przeszkody niezachowania u. przednio wyznaczonego terminu, a po jego wydaniu zobowiązany w piśmie z dnia [...].2002r. oświadczył iż dokona rozbiórki tego wiatrołapu we własnym zakresie w terminie do dnia [...] .2002r.

Kolejnym postanowieniem z dnia [...] 2002r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta działając na podstawie art. 128 i 129 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu Egzekucyjnym w administracji (t j. Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm.) wezwał zobowiązanego W. G. do wpłacenia zaliczki w wysokości [...] zł. na koszty wykonania zastępczego samowolnie dobudowanego wiatrołapu do remontowanej oficyny na posesji przy [...] , w terminie 14 dni od daty doręczenia postanowienia pod rygorem egzekucji . W orzeczeniu zawarto pouczenie o sposobie uiszczenia zaliczki oraz zażaleniu. W piśmie z dnia [...].2002r. W.G. poinformował organ egzekucyjny pierwszej instancji o przyczynach niewykonania obowiązku jakie stanowiła choroba oraz zwrócił się o odroczenie terminu rozbiórki wiatrołapu stanowiącego obiekt zamieszkały, w którym zgodnie z art. 16 ustawy o ochronie praw lokatorów obowiązuje zakaz wykonania rozbiórek w okresie od [...] do [...]. Po doręczeniu postanowienia dotyczącego wpłaty zaliczki na koszty wykonania zastępczego dnia [...].2002r., zobowiązany w zażaleniu z dnia [...].2002r. wniósł o jego uchylenie jako krzywdzącego i niemożliwego do wykonania oraz o powtórne rozpatrzenie decyzji organu pierwszej instancji , podając iż pobiera wraz z żoną niskie świadczenia emerytalne i nie ma możliwości wpłacenia żądanej kwoty.

Postanowieniem z dnia [...].2002r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138§1 pkt l k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia W. G. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta z dnia [...] .2002r. znak [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia organ egzekucyjny drugiej instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie oraz uznał zaskarżone postanowienie za zasadne na tle treści art. 128 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zaś odpowiadając na zgłoszone zarzuty wskazał, iż podnoszone przez obowiązanego kwestie były już rozstrzygnięte przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy na etapie rozpatrywania skargi W. G., zaś inwestor aby uniknąć ściągnięcia zaliczki winien jak najszybciej przystąpić do wykonania rozbiórki.

Po doręczeniu zobowiązanemu powyższego postanowienia [...] .2002r. W. G. w do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy z daty [...]2003r., nadanej w urzędzie pocztowym [...].2003r. W. G. wnosił o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20.12.2002r. znak [...] które jest krzywdzące. Skarżący podawał, iż termin rozbiórki ustalono na dzień [...].2002r. powołując się dalej na treść pisma z dnia [...],2002r. , jak również wskazując, że żądanie wpłaty zaliczki na koszty wykonania zastępczego jest przedwczesne , a skarżącego z żoną jako emerytów nie stać na jej uiszczenie.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Powołane wyżej okoliczności wynikające z akt administracyjnego postępowania egzekucyjnego uzupełnić należy o wskazanie na wydany w dacie rozpoznania niniejszej skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25.02.2006r. sygn. akt II SA)Kr 873/02, którym oddalono skargę W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].2002r.znak [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a. ) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 p.p.s.a.).

Uwzględniając podane na wstępie okoliczności dotyczące przebiegu postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie, w tym bezsporny fakt niewykonania przez W. G. obowiązku rozbiórki samowolnie rozpoczętej rozbudowy oficyny mieszkalnej o wiatrołap o powierzchni 3,50 m2 należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienia organu pierwszej instancji odpowiadają prawu, zaś zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne. Wszczęcie przedmiotowego administracyjnego postępowania egzekucyjnego poprzedziło stosownie do art. 15 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( tekst jednolity Dz. U. z 1991r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm. - oznaczana dalej jako egz. admu. ) doręczenie skarżącemu pisemnego upomnienia wierzyciela zawierającego wezwanie do wykonania wynikającego z ostatecznej decyzji obowiązku, ze wskazaniem właściwego rygoru, zaś powyższe miało miejsce po upływie przewidzianego w upomnieniu terminu. Stosownie do treści art. 26 § 4 egz. adm.u. wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym przystąpił z urzędu do egzekucji na podstawie wystawionego przez siebie tytułu wykonawczego, który odpowiada wymogom z art. 27 egz.adm.u. Odpis tytułu wykonawczego, którego oryginał dostępny jest w aktach sprawy został doręczony skarżącemu ze stosownym pouczeniem o zarzutach, czemu towarzyszyło wydanie i doręczenia postanowienie o skazaniu na grzywnę w cel przymuszenia do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, Zastosowanie tego środka egzekucji świadczenia niepieniężnego przewidzianego w art. la pkt 12 b egz.adm.u. odpowiada wynikającej z art. 7 egz.adm.u. dyrektywie wyboru w pierwszej kolejności środków najmniej uciążliwych, zważywszy na znacznie wyższe koszty wykonania zastępczego. Po uprawomocnieniu się tego orzeczenia i niewykonaniu nakazu rozbiórki z uwagi na treść art. 121 § 4 egz.adm.u. brak było podstaw do dalszego stosowania środka przymusu w postaci grzywny, zaś organ egzekucyjny pierwszej instancji prawidłowo wszczął egzekucję dotyczącą wykonania zastępczego, który to środek stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt. Nie budzi zastrzeżeń na tle treści art. 126 § l pkt 1-2 i § 4 egz.adm.u. bieg postępowania również w tej fazie skoro organ egzekucyjny będący równocześnie wierzycielem doręczył zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32 egz.adm.u., postanowienie wskazujące, że Obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo oraz pouczył go o możliwości zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) i prawie wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego. O ile nieprawidłowym było powołanie w podstawie prawnej postanowienia z dnia z dnia [...].1999r. znak [...] art. 128 § 2 egz.adm.u. w sytuacji , gdy nie wezwano nim zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie określonej kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego, uchybienie to zostało dostrzeżone i słusznie wytknięte w postanowieniu organu egzekucyjnego drugiej instancji, a powyższe pozostaje bez wpływu na dopuszczalność prowadzenia egzekucji. Trafnym było zatem oddalenie zażalenie skarżącego na postanowienie organu pierwszej instancji, w którym nadto zasadnie nieuwzględniono zarzutów zobowiązanego dotyczących dopuszczalności egzekucji. Pomimo iż uzasadnienie postanowienia w tej części może budzić zastrzeżenia jako lakoniczne, istnienie tego uchybienia nie stwarza dostatecznej postawy do uwzględniania skargi, bowiem podawane w nim przyczyny bezzasadności zarzutów eksponują istotne okoliczności i są trafne. Co do zarzutów podnoszonych w skardze, które w zasadzie pokrywają się z będącymi przedmiotem zażalenie, wskazać należy w pierwszej kolejności, iż toku postępowania egzekucyjnego zobowiązany kwestionując jego prowadzenie może wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wyszczególnionych w art. 33 egz.adm.u., zaś wskazanie innych nie uprawnia organu egzekucyjnego do ich rozpatrzenia zarzutów. Stosownie do treści art. 33 egz.adm.u. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przez organy egzekucyjne postanowień w przedmiocie wykonania zastępczego ciążącego na zobowiązanym obowiązku podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej mogło być: 1)wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego, 7)brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8)zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9)prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) nie spełnienie wymogów kreślonych w art. 27. Większości z tych zarzutów skarżący nie podnosi, a te zarzuty, które poprzez wskazanie określonych okoliczności nawiązują do nieistnienia lub niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym, nie mogły zostać uwzględnione w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z treścią art. 29 § l egz.adm.u. - organ egzekucyjny bada z urzędy dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Uwzględnienie wynikającego z tego przepisu zakazu badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczyni prowadzi do wniosku, że w zarzutach z art. 33 § l pkt 1) i pkt 5) egz.adm.u. chodzi wyłącznie o sytuację, kiedy nieistnienie obowiązku jest następstwem okoliczności, która nastąpiła po wydaniu tytułu wykonawczego. Kontrola zgodności z prawem czynności oraz aktów administracyjnych, podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego, nie może sprowadzać się do oceny Zgodności z prawem decyzji merytorycznych, którymi zostały nałożone na zobowiązanego konkretne obowiązki, a zgodnie z zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, wyrażoną w art. 16 § l k.p.a., decyzje ostateczne mogą być uchylone lub zmienione tylko w drodze trybów szczególnych w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Skoro skarżący nie twierdził w toku postępowania egzekucyjnego i nie podnosi w skardze, że w trybach nadzwyczajnych zapadły ostateczne decyzje skutkujące uchyleniem lub wygaśnięciem jego obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...].1998r. znak [...] lub by po dacie jej wydania dokonano zmian w obiekcie budowlanym uniemożliwiających fizyczne wykonanie obowiązku rozbiórki wiatrołapu, podnoszone przez niego okoliczności dotyczące wadliwości decyzji orzekającej nakaz rozbiórki, braku sprzeczności pomiędzy dobudową a ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wykonania dobudowy zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, powiązanie konstrukcyjne z oficyną, szkoda spowodowana rozbiórką wiatrołapu itp. - nie mogły zostać uwzględnione jako przeszkoda do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, bowiem podlegały badaniu i rozstrzygnięciu w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...].1998r. znak [...] i prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy z dnia 6.08.2001r. sygn. akt II SA/Kr 2480/98 . Sygnalizowana w pismach sytuacji rodzinna , mieszkaniowa czy finansowa, która zważywszy treść art. 33 § l egz.adm.u. nie może stanowić podstawy zarzutów pozostaje bez wpływu dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Okoliczności które spowodowały dopuszczenie się samowoli budowlanej nie mają znaczenia nawet dla podjęcia orzeczenia o rozbiórce, a aspekty społeczne i trudna sytuacja rodzinna nie mogą sankcjonować działania niezgodnego z porządkiem prawnym również w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. Skoro po zastosowaniu grzywny w celu przymuszenia skarżący pomimo uprzednich deklaracji dobrowolnie nie dokonał rozbiórki wiatrołapu - prawidłowo zastosowano w przedmiotowej sprawie środek egzekucyjny służący już bezpośrednio realizacji ciążącego na nim obowiązku, a gdy w pierwotnie wyznaczonym terminie nie doszło wykonania zastępczego, wydano postanowieniem z dnia [...].2002r. znak [...] na podstawie art.18 egz.adm.u. , którym ustalono nowy termin. Postanowienie z dnia [...].2002r. znak [...] o wezwaniu o do uiszczenie zaliczki na poczet kosztów wykonania zastępczego, jak słusznie wskazują organ pierwszej i drugiej instancji znajduje w opisanym stanie faktycznym podstawę prawną w art. 129 , który stanowi iż organ egzekucyjny może wydawać postanowienia w sprawie wezwania zobowiązanego do wpłacenia zaliczek na koszty wykonania zastępczego oraz w sprawie dostarczenia dokumentacji, materiałów i środków przewozowych także w toku zastępczego wykonania egzekwowanego obowiązku, a do tych postanowień stosuje się przepisy art. 128. Dostrzeganym uchybieniem jest brak w uzasadnienia w zakresie wysokości ustalonej kwoty zaliczki na poczet kosztów wykonania zastępczego, która zależy od przewidywanych kosztów rozbiórki, w tym zabezpieczeń, a także transportu i składowania materiałów. Skoro jednak skarżący w postępowaniu egzekucyjny przed organem drugiej instancji wysokości kwoty zaliczki nie kwestionował , nie jest ona wygórowana i nie zależy od sytuacji finansowej zobowiązanego, należy uznać iż wskazane uchybienie nie ma istotnego wpływu dla wydanego rozstrzygnięcia. Nie jest trafny zarzut przedwczesności wydanego postanowienia o obowiązku uiszczenia zaliczki na poczet kosztów wykonania zastępczego skoro termin realizacji czynności wyznaczono na dzień [...].2002r., tym bardziej iż zaliczka mogła zostać ustalona już w postanowieniu z dnia [...].2002r. znak [,...] o zastosowaniu tego środka egzekucyjnego. Powoływany przez skarżącego art. 16 ustawy z dnia z dnia 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ( Dz.U. Nr 71, poz. 733z późn zm. ) stanowiący, że wyroków sądowych nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się w okresie od [...] do [...] roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie. - nie ma zastosowania w niniejszej sprawie , zaś stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia nie istniały podstawy do orzekania o odroczeniu wykonania przedmiotowego obowiązku.

Mając powyższe na uwadze, uznając skargę za bezzasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

W uzupełnieniu do tych wywodów należy wskazać, iż poza skarżącym jako zobowiązanym do wykonania nakazu wynikającego z decyzji o rozbiórce wiatrołapu z dnia [...]1998r. znak [...] w dacie wydania zaskarżonego oraz poprzedzającego to orzeczenie postanowienia organu pierwszej instancji nie miały statusu stron administracyjnego postępowania egzekucyjnego i nie brały w nim udziału inne podmioty występujące w charakterze stron w administracyjnym postępowaniu rozpoznawczym, w którym wydano tę decyzję, a powyższe z uwagi na treść art. 5 i art. 6 egz.adm.u. w zw. z art. 26 § 4 egz.adm.u. odpowiada prawu. Również w toku postępowania sądowoadministracyjnego, którego przedmiotem nie jest bezczynność organu wierzyciela nie wydano postanowienia w trybie art. 33 § 2 p.p.s.a i nie zgłaszały w nim udziału inne podmioty , których interesu prawnego maiłby dotyczyć wynik postępowania administracyjnego.