Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1142/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-02-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące lipiec i sierpień 2009 r. postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1142/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę wniesioną przez P.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące lipiec i sierpień 2009 r.

Pismem z dnia 24 grudnia 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Wniosek uzasadnił "brakiem możliwości złożenia wniosku z przyczyn zdrowotnych".

Brak formalny wniosku w postaci dokonania czynności objętej wnioskiem o przywrócenie terminu został przez skarżącego uzupełniony w dniu 8 stycznia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu i uprawdopodobniające zasadność wniosku. Brak winy strony w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do uchybienia terminowi.

Wnioskując o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący powołał się na bliżej nieokreślone przyczyny zdrowotne. W orzecznictwie przyjmuje się, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r. sygn. akt II OZ 872/07, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2002 r. sygn. akt II UZ 90/01, OSNP 2003/24/604). Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest bowiem równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r. sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). Nie każda bowiem choroba jest przeszkodą do dokonywania określonej czynności procesowej. Za taką przeszkodę uznaje się z reguły nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby stan zdrowia i obiektywne okoliczności nie pozwalały mu na wyręczenie się inną osobą w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie. Ponadto podkreślić należy, iż zły stan zdrowia wnioskodawcy w terminie otwartym do złożenia wniosku nie został uprawdopodobniony za pomocą żadnego dokumentu. Z powyższych powodów nie można zatem przyjąć, aby uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.