Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 593/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 63 par. 3, art. 64 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 21 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2018 roku sprawy ze skargi P. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. a.tp.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] nr [...] dalej jako postanowienie nr [...]) odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie: "(...) sprawdzenia zgodności wykonania utwardzenia terenu na działce o nr ewid. gruntu 29/2 zlokalizowanej w miejscowości G., gm. R. z pozwoleniem na budowę ". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ powołał art. 61a k.p.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 9 listopada 2017 roku (data stempla pocztowego urzędu nadawczego) złożył P. K., podnosząc, że nie interesuje go budynek, tylko teren wokół budynku, a konkretnie nieprawidłowość wykonania podniesienia terenu wokół budynku, którego spad skierowany jest na jego działkę.

Organ I instancji przekazując akta sprawy do organu wyższego stopnia poinformował o złożeniu reklamacji w sprawie doręczenia przesyłki, skierowanej do P. K. i zawierającej postanowienie nr [...] z dnia [...].

A S.A. rozpatrzyła reklamację decyzją z dnia [...], w której stwierdzono doręczenie postanowienia P. K. w dniu 30 października 2017 roku.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, iż zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 141 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

W dniu 21 lutego 2018 roku do organu II instancji wpłynęło pismo P. K. o treści: "W odpowiedzi na pismo z dnia 29.01.2018 ponawiam skargę z listopada (...)".

Z uwagi na to, że pismo powyższe wpłynęło w terminie otwartym do wniesienia skargi do WSA na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia a zawierało rzuty do postanowienia PINB o odmowie wszczęcia postępowania, [...]WINB na podstawie art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 3 k.p.a. wezwał P. K. do sprecyzowania żądania i wyjaśnienia, czy pismo powyższe jest skargą na postanowienie o niedopuszczalności zażalenia, czy też kolejnym zażaleniem na postanowienie PINB.

Pismem z dnia 12 marca 2018 roku P. K. wskazał, że pismo to stanowi: "zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...] roku, nr [...], znak [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie sprawdzenia zgodności wykonanego utwardzenia terenu na działce o numerze ewidencyjnym gruntu 29/2 zlokalizowanej w miejscowości G., Gmina R. z pozwoleniem na budowę. (...) ".

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 134 w związku z art. 144 i art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), postanowił stwierdzić niedopuszczalność zażalenia z dnia 12 marca 2018 roku P. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia [...] nr [...], którym na podstawie art. 61a K.p.a. odmówiono: "(...) wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zgodności wykonania utwardzenia terenu działki o nr ewid. gruntu 29/2 zlokalizowanej w miejscowości G., gm. R. z pozwoleniem na budowę ".

W uzasadnieniu cytowanego ostanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 109 § 1 i § 2 k.p.a., o wprowadzeniu decyzji do obrotu prawnego i jej obowiązywaniu wobec strony można mówić dopiero z chwilą doręczenia, a wyjątkowo - ustnego ogłoszenia. Decyzja administracyjna zaczyna funkcjonować w obrocie prawnym od momentu jej skutecznego doręczenia. Przesądza o tym art. 110 k.p.a. stanowiący, że organ administracji publicznej jest związany decyzją od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. W myśl dyspozycji zawartej w art. 126 k.p.a., przepis art. 109 ww. ustawy ma również zastosowanie do postanowień, od których przysługuje zażalenie.

Zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie siedmiu dni licząc od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia. W ocenie [...]WINB organ I instancji w treści postanowienia nr [...] prawidłowo pouczył strony o przysługującym im prawie do złożenia zażalenia na postanowienie. Natomiast środek zaskarżenia został złożony z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 141 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, czyli został złożony po upływie 7 dni, licząc od dnia doręczenia ww. postanowienia stronie. Zdaniem organu przytoczony stan faktyczny wypełnia dyspozycję art. 134 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 144 ww. ustawy - organ II instancji wydaje postanowienie o niedopuszczalności zażalenia w przypadku stwierdzenia braku spełnienia przesłanek podmiotowych lub przedmiotowych dopuszczalności zażalenia.

Zdaniem organu P. K. wnosząc w dniu 9 listopada 2017 roku (data nadania pisma w placówce A S.A.) zażalenie z dnia 7 listopada 2017 roku zrealizował swoje uprawnienie do złożenia środka zaskarżenia od wydanego rozstrzygnięcia. Tym samym wyczerpał administracyjny tok instancji, bowiem środek zaskarżenia jakim jest zażalenie od tego samego postanowienia może być skutecznie złożone przez daną stronę tylko raz. Zażalenie z dnia 12 marca 2018 roku złożone przez P. K. było drugim zażaleniem złożonym przez tę samą stronę na to samo postanowienie nr [...].

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył P. K., ponownie kwestionując prawidłowość realizacji spornej inwestycji i wyrażając niezadowolenie, iż pomimo nieprawidłowości budowy, jego zastrzeżenia nie zostały zbadane, a organy "zbywają go paragrafami"

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zakwestionowanym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest pozbawiona uzasadnionych zarzutów i podstaw prawnych. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie organu odwoławczego, którym stwierdzono niedopuszczalność ponownego zażalenia na postanowienie PINB o odmowie wszczęcia postępowania. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 134 k.p.a., zgonie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne."

Poza sporem jest, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie PINB nr [...] w dniu 9 listopada 2017 roku. To zażalenie zostało rozpatrzone przez organ odwoławczy, który z postanowieniem nr [...] z dnia [...] stwierdził złożenie zażalenia z uchybieniem terminu., skarżący bowiem spóźnił się z wniesieniem środka odwoławczego. Zatem zażalenie z dnia 9 listopada 2017 roku zostało w tym momencie rozpoznane. Rozpoznanie zażalenia nawet jedynie formalne, procesowe – jak w niniejszej sprawie – kończy administracyjny tok postępowania, a zaskarżone postanowienie staje się ostateczne.

. Zgodnie z pouczeniem, zawartym w tym postanowieniu kolejnym środkiem odwoławczym było wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednakże skarżący, składając w dniu 21 lutego 2018 roku kolejne pismo kwestionujące wydawane w sprawie rozstrzygnięcia i precyzując zarzuty w dniu 12 marca 2018 roku wprost wskazał, że jest to kolejne zażalenie na postanowienie PINB nr [...], a nie skarga na postanowienie stwierdzające złożenie zażalenia z uchybienie terminu. Należy przy tym podkreślić, że pismo z dnia 21 lutego 2018 roku mogło budzić wątpliwości co do intencji jego autora i dlatego organ odwoławczy wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy jest to skarga do sądu, czy kolejne zażalenie. Do takich działań obligował organ przepis art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 3 k.p.a. Przy czym pismo [...]WINB zostało sformułowane w sposób czytelny i jasny, nie wymagało wiedzy prawniczej dla zrozumienia jego treści.

Skoro zaś skarżący wyraźnie sprecyzował w piśmie z 12 marca 2018 roku, że wnosi zażalenie na postanowienie PINB [...] z [...], to obowiązkiem organu odwoławczego było stwierdzenie jego niedopuszczalności na podstawie art. 134 k.p.a. Niedopuszczalne jest bowiem rozpoznanie środka odwoławczego wniesionego po raz kolejny od tego samego rozstrzygnięcia, które już przez tę samą osobę zostało zaskarżone, a środek zaskarżenia został poddany ocenie organu II instancji. Rozpoznanie zażalenia z dnia 9 listopada 2017 roku oznacza, że wyczerpany został tryb odwoławczy/zażaleniowy, przewidziany w kodeksie postępowania administracyjnego. Zamyka jednocześnie drogę do składania kolejnych zażaleń na to samo rozstrzygnięcie, nie pozwala jednocześnie na merytoryczne zbadanie sprawy. Postanowienie to bowiem staje się ostateczne. Skarżący nie skorzystał wówczas z możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego po wyczerpaniu toku postepowania

Raz jeszcze sąd pragnie podkreślić, że organ przed przystąpieniem do merytorycznego zbadania sprawy zobligowany jest do zweryfikowania spełnienia warunków formalnych złożonego środka odwoławczego. Merytoryczne rozpoznanie zażalenia spóźnionego, czy złożonego od postanowienia już ostatecznego stanowiłoby rażące naruszenie prawa i podstawę do orzeczenia o nieważności takiego rozstrzygnięcia.

Skoro zatem stwierdzone naruszenie przepisów postępowania nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy skutkującego uchyleniem zaskarżonego postanowienia, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił

M.K.