Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1116/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 194 § 2 i § 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 września 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 9/05 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2009 r., Sygn. akt III SAB/Wr 9/05 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 9/05 oddalającego skargę D. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy w przedmiocie niewydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 września 2009 r. sygn. akt III SAB/Wr 9/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, powołując się na art. 178 w związku z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływanej jako: P.p.s.a., odrzucił zażalenie D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2009 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt III SAB/Wr 9/05 oddalającego skargę D. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie nie wydania zaświadczenia.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. - zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie natomiast z przepisem art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego bądź doradcę podatkowego, lub inne osoby wymienione w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a. Ponieważ przedmiotowe zażalenie nie było sporządzone przez żadną z tych osób, dotknięte było nieusuwalnym brakiem - powodującym jego odrzucenie. Sąd doręczając to postanowienie pouczył stronę o środkach zaskarżenia i wymogach z tym związanych.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D. W. Strona skarżąca, jak należy wnosić z całości wywodów zawartych w środku odwoławczym, zaskarżyła postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie.

Skarżąca w uzasadnieniu zażalenia zarzuciła naruszenie zasady praworządności i zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego przez pozbawienie strony prawa do odwołania. Nadto wskazała, że jest "dyskryminowana" i "upokarzana" przez sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pod którego nadzorem "mafia buduje się bez pozwoleń na budowę".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślenia wymaga, iż w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania Sądu II instancji może być tylko postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2009 r. odrzucające zażalenie D. W.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, Sąd I instancji słusznie ocenił, iż wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym w trybie art. 49 P.p.s.a. Badane zażalenie sporządziła osobiście D. W., nie legitymując się uprawnieniami wymaganymi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a. - czym naruszyła obowiązek wynikający z art. 194 § 4 P.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., tj. sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich, a także przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawierają zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną i są to osoby wymienione powyżej, które posiadają fachową wiedzę prawniczą umożliwiającą prawidłowe skonstruowanie tego rodzaju pisma procesowego, zapewniając odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.

W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie dopełniła powyższego wymogu, mimo że została o nim pouczona. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 września 2009 r. sygn. akt III SAB/Wr 9/05 prawidłowo odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, ponieważ strona nie należała do grupy podmiotów wymienionych w powyższych przepisach.

Należy przy tym zauważyć, że wnioskodawczyni permanentnie nie stosuje się do pouczeń Sądu o sposobie i trybie zaskarżenia, przez co jej zażalenie, a wcześniej skarga kasacyjna, zostały uznane za niedopuszczalne. Przekonanie zaś skarżącej o słuszności swoich roszczeń jest bez znaczenia dla merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia, bowiem w postępowaniu zażaleniowym Sąd ocenia tylko to, czy istotnie doszło do naruszenia normy art. 194 § 4 P.p.s.a.

W tej sytuacji zarzuty przytoczone w uzasadnieniu zażalenia, które w znacznej mierze mają charakter obraźliwy, a zarazem wykraczające poza ramy środka odwoławczego należy uznać za niepodlegające ocenie sądu odwoławczego.

Mając na uwadze wszystkie wyżej opisane okoliczności faktyczne i argumenty prawne Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada obowiązującemu prawu i orzekł jak na wstępie z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.