Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1060/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6202 Zakłady opieki zdrowotnej
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 5a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Zarządu Powiatu w [...] z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie powołania p.o. Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

[...] (dalej jako "skarżąca") wniosła skargę na uchwałę nr [...] z [...] 2019 r., w której Zarząd Powiatu w L. (dalej jako organ) działając na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 511 ze zm., obecnie Dz.U. z 2020 r., poz. 920) – dalej jako u.s.p., powołał z dniem [...] 2019 r. [...] na stanowisko pełniącego obowiązki Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. (dalej SP ZOZ w L. ) na czas określony do dnia [...] 2020 r.

Skargą [...] objęła również uchwałę Zarządu Powiatu w L. z [...] 2020 r., nr [...] zmieniającą uchwałę nr [...] i dotyczącą przedłużenia powołania na stanowisko p.o. Dyrektora SP ZOZ w L. do dnia 31 lipca 2020 r. oraz uchwałę Zarządu Powiatu w L. z dnia [...] 2020 r., nr [...] ponownie zmieniającą uchwałę nr [...] i powołująca S. D. na stanowisko p.o. Dyrektora SP ZOZ w L. z dniem [...] 2019 r. do dnia [...] 2021 r.

Uchwały nr [...] i [...] zostały wyłączone do odrębnego rozpoznania (sygn. akt III SA/Lu 1061/20 i III SA/Lu 1062/20).

W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosiła, że Zarząd Powiatu w L. uchwałą nr [...] powołał [...] na p.o. Dyrektora SP ZOZ w L. na czas określony do dnia [...] 2020 r. bez przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szpitala.

Pełniąca obowiązki dyrektora [...] [...] 2019 r. wypowiedziała skarżącej umowę o pracę z powodów ekonomicznych, a przed Sądem Rejonowym Lublin-Zachód VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych toczy się postępowanie związane z przedmiotowym wypowiedzeniem. W jej ocenie została ona zwolniona niezgodnie z prawem, powyższa czynność była bezskuteczna, gdyż zaskarżona uchwała została wydana bez podstawy prawnej. Skarżąca podnosiła również, że powołana na stanowisko p.o. Dyrektora nie spełniała wymogów względem stażu pracy na stanowiskach kierowniczych.

Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 maja 2019 r. wydany w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 132/19 skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności ww. uchwały. Skarżąca uzasadniała, że kompetencja organu wykonawczego powiatu w zakresie zatrudniania i zwalniania kierowników jednostek organizacyjnych nie miała zastosowania wobec Dyrektora SP ZOZ. Do Dyrektora SP ZOZ zastosowanie miały szczegółowe uregulowania, tj. przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 ze zm. – obecnie: Dz. U. z 2020 r. poz. 295 ze zm.). Skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 46 ust. 1 powołanej ustawy odpowiedzialność za zarządzanie podmiotem leczniczym niebędącym przedsiębiorcą ponosi kierownik (dyrektor) tego podmiotu, w związku z czym określenie powierzenie pełnienia obowiązków kierownika jest niedopuszczalne bowiem ustawodawca w ustawie o działalności leczniczej takiej instytucji nie wskazał. Dyrektor SP ZOZ jest tylko i wyłącznie uprawnionym do zarządzania podmiotem leczniczym, a tryb zatrudnienia, kwalifikacje określają przepisy ustawy o działalności leczniczej. Skoro zatem ustawodawca nie dopuszczał możliwości powierzenia pełniącego obowiązki dyrektora podmiotu leczniczego to tym samym Zarząd Powiatu nie mógł w świetle obowiązujących przepisów prawa podjąć zaskarżonej uchwały. Skarżąca podniosła, że "powierzenie pełnienia obowiązków" dokonuje się w ściśle określonych przez przepisy prawa przypadkach, jednak zawsze w sytuacji, gdy zatrudnienie osoby na stanowisku dyrektora ustało w związku z rozwiązaniem umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej, albo na skutek upływu czasu, na który została zawarta. W niniejszej sprawie natomiast powierzono obowiązki dyrektora w sytuacji, gdy dotychczasowy dyrektor nadal pozostawał w zatrudnieniu, albowiem zawarta z nim umowa o pracę nie uległa jeszcze rozwiązaniu, gdyż przebywał na zwolnieniu lekarskim. Ponadto, Zastępca Dyrektora ds. Lecznictwa, nadal pracowała w SP ZOZ w L. .

Skarżąca podniosła również, że wielokrotnie informowała Wojewodę L. o nieprawidłowościach związanych z zatrudnieniem [...] na stanowisku p.o. Dyrektora SP ZOZ w L. oraz zwróciła się do tego organu z wnioskiem o unieważnienie uchwały. Wojewoda L. nie znalazł podstaw prawnych do zastosowania działań nadzorczych. Jedynie po jej interwencji u Wojewody L. Zarząd Powiatu uchwałą nr [...] z dnia [...] 2020 r. ponownie ogłosił konkurs na stanowisko Dyrektora SP ZOZ w L. , gdyż konkurs na to stanowisko, ogłoszony uchwałą z 29 czerwca 2020 r., nr [...] pozostał nierozstrzygnięty z tego powodu, iż jedyną kandydatką, która brała udział była S. D..

Jak wynika z kolejnych pism i dokumentów składanych przez skarżącą w uzupełniniu skargi uchwałą z dnia 30 września 2020 r., nr [...] Zarząd Powiatu w L. powołał [...] na stanowisko Dyrektora SP ZOZ w L. na czas określony 6 lat od dnia 1 października 2020 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej w skrócie: "p.p.s.a.", ewentualnie o jej oddalenie w całości.

W pierwszej kolejności organ wyjaśnił, że uchwałą Zarządu Powiatu w L. nr [...] z [...] 2019 r. odwołano [...] ze stanowiska Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. . Odwołanie było różnoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy z upływem okresu wypowiedzenia wynoszącym 3 miesiące. Następnie uchwałą Zarządu Powiatu w L. nr [...] z [...] 2019 r. powołano z dniem [...] 2019 r. [...] na stanowisko pełniącego obowiązki Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. na czas określony do dnia [...] 2020 r. Powołanie było równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na czas określony do dnia [...] 2020 r., na podstawie umowy o pracę.

Z uwagi na niezdolność do pracy z powodu choroby stosunek pracy [...] rozwiązał się w istocie dopiero z dniem [...] 2019 r. Przeprowadzenie konkursu na Dyrektora SP ZOZ w L. w 2019 r. było niemożliwe, gdyż do [...] 2019 r[...] formalnie piastował to stanowisko, choć faktycznie większość 2019 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby.

Organ podniósł, że skarżąca nie posiada interesu prawnego we wniesieniu skargi, jak również, że żadne jej uprawnienia nie zostały naruszone. Jedynym wskazywanym przez skarżącą argumentem, który ma uzasadniać interes prawny we wniesieniu skargi jest fakt, że p.o. Dyrektora SP ZOZ w L. wypowiedziała skarżącej umowę o pracę. W ocenie organu wypowiedzenie umowy o pracę nie przesądza o istnieniu interesu prawnego po stronie skarżącej i domagania się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Naruszenie interesu prawnego skarżącej musi mieć charakter bezpośredni, zindywidualizowany, obiektywny i realny, co w okolicznościach niniejszej sprawy nie ma miejsca. Organ dodał również, iż skarżąca podjęła ochronę swoich praw związanych z wypowiedzeniem przed sądem powszechnym i uzyskała pozytywne rozstrzygnięcie w I instancji. Skarżąca usiłuje realizować ochronę swoich praw związanych z wypowiedzeniem umowy o pracę dwutorowo - przed sądem pracy oraz za pośrednictwem wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Natomiast skarżąca może realizować ochronę swoich praw pracowniczych jedynie przed sądem pracy, a nie przed sądem administracyjnym, który nie jest powołany do rozpoznawania spraw z zakresu prawa pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, tj. akt prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej lub akt organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inny niż akty prawa miejscowego, podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Zaskarżona uchwała jest aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej przez organ jednostki samorządu terytorialnego - Zarząd Powiatu w L. .

Badanie czy podmiot wnoszący skargę na uchwałę organu powiatu z zakresu administracji publicznej jest do tego uprawniony, następuje w kontekście przesłanek określonych w art. 87 ust. 1 u.s.p., który jest w okolicznościach niniejszej sprawy tym przepisem szczególnym, o jakim mowa w art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 87 ust. 1 u.s.p., każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Tym samym legitymacja skargowa oparta na przepisie art. 87 u.s.p. ma charakter szczególny, odmienny od legitymacji jaką trzeba się wykazać przy zaskarżaniu decyzji administracyjnych w sprawach indywidualnych. Jest to istotne zawężenie legitymacji skargowej w stosunku do zasady ogólnej wyrażonej w art. 50 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że przez pojęcie interesu prawnego należy rozumieć interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Istotą tego interesu jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego, tzn. taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Obowiązek wykazania się indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, a także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu lub uprawnienia, spoczywa na stronie skarżącej.

Innymi słowy, interes prawny będzie posiadał taki podmiot, któremu obowiązujące przepisy przyznają określone uprawnienia lub nakładają na podmiot wymierne obowiązki. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa.

Szczególną cechą interesu prawnego w prawie administracyjnym i w postępowaniu administracyjnym jest bezpośredniość związku pomiędzy sytuacją danego podmiotu, a normą prawa materialnego, z którego wywodzi on swój interes prawny. Przy czym, ten interes prawny musi być "własny", czyli nie można go wywodzić z sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie związki pomiędzy tymi podmiotami były związkami o charakterze prawym (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt I OSK 1503/18 oraz postanowienie w sprawie sygn. akt II SA/Op 595/16 - orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").

Jak już wskazano legitymacja procesowa wynikająca z art. 87 ust. 1 u.s.p. ma charakter szczególny, kwalifikowany. Wymaga nie tylko wskazania przez wnoszącego skargę normy prawa materialnego, kształtującego jego sytuację prawną, ale nadto wykazania, iż zaskarżony akt oddziałuje na posiadany przez skarżącego interes prawny, który w ten sposób zostaje naruszony. Skarga stanowi środek ochrony realnego, własnego interesu prawnego i realnych, własnych uprawnień przed rzeczywistym, nielegalnym wkroczeniem w te interesy i uprawnienia przez organ wydający akt z zakresu administracji publicznej – i co należy podkreślić – do wniesienia takiej skargi nie legitymuje jedynie stan zagrożenia naruszeniem, ani też sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały. Nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje bowiem legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (por. wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1503/18, CBOSA i powołane tam stanowisko doktryny).

W przeciwieństwie do postępowania prowadzonego na podstawie ustawy -Kodeks postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, stroną postępowania toczącego się na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Skarga wnoszona na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p. nie ma charakteru actio popularis - nie jest skargą wnoszoną w interesie publicznym. Dopiero ustalenie, że skarżący posiadają legitymację do wniesienia skargi na uchwałę organu powiatu, otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, przy czym naruszenie to nie może mieć charakteru przyszłego i niepewnego, ale powinno być realne i aktualne (por. też wyroki w sprawach o sygn. akt: OSK 476/04, I OSK 2933/14, CBOSA).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt sprawy niniejszej, zgodzić się należy z organem, że skarżąca nie posiada legitymacji do wniesienia przedmiotowej skargi w trybie art. 87 u.s.p. Z argumentacji zaprezentowanej przez skarżącą można wyprowadzić wniosek, iż swoje uprawnienie do zaskarżenia przedmiotowej uchwały Zarządu Powiatu w L. nr [...] skarżąca upatruje w tym, iż powołana na jej podstawie p.o. Dyrektora SP ZOZ w L. [...] rozwiązała z nią umowę o pracę za wypowiedzeniem, do czego w istocie nie miała umocowania prawnego, bowiem została powołana na to stanowisko niezgodnie z prawem. Tym samym, w ocenie skarżącej, zaskarżona uchwała ma znaczenie przy kwestionowaniu przez nią prawidłowości rozwiązania umowy o pracę.

Te okoliczności jednak, wbrew przekonaniu skarżącej, nie świadczą o istnieniu po jej stronie interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały a jedynie o istnieniu interesu faktycznego, który nie został w żaden sposób wzięty pod ochronę przez obowiązujące prawo. Art. 87 ust. 1 u.s.p. nie wiąże legitymacji do zaskarżenia uchwały organu powiatu z interesem faktycznym skarżącego, a wyłącznie z naruszeniem interesu prawnego lub uprawnienia.

Skarżąca nie wykazała, w niniejszej sprawie, istnienia związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jej indywidualną sytuacją prawną. Nie wykazała również, że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpłynęła na jej sferę prawnomaterialną, pozbawiła ją pewnych uprawnień albo uniemożliwiła ich realizację. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała w żaden sposób nie naruszyła realnego interesu prawnego skarżącej, a samo twierdzenie, że zaskarżona uchwała pozwoli zakwestionować prawidłowość wypowiedzenia skarżącej stosunku pracy, nie daje podstaw do przyjęcia, że naruszony został interes prawny skarżącej.

Legitymacji skargowej w oparciu o art. 87 ust. 1 u.s.p. nie można skutecznie wywodzić z samego faktu wypowiedzenia skarżącej w dniu 30 kwietnia 2019 r. umowy o pracę przez osobę, którą w ocenie skarżącej powołano na stanowisko pełniącego obowiązki Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. w sposób nieprawidłowy.

Skarżąca w uzasadnieniu swojego stanowiska powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 maja 2019 r. o sygn. akt III SA/Lu 132/19, w którym w podobnym stanie faktycznym, Sąd stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu Proszowickiego w przedmiocie powołania na stanowisko pełniącego obowiązki Dyrektora SP ZOZ. Uszło jednak uwadze skarżącej, że Naczelny Sądy Administracyjny (dalej NSA) postanowieniem z 19 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 3538/19 (CBOSA), uchylił przedmiotowy wyrok i odrzucił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę właśnie z tego powodu, że w tamtej sprawie skarżąca (której tak jak w naszej sprawie powołany zaskarżoną uchwałą na stanowisko p.o. Dyrektora SP ZOZ wypowiedział umowę o pracę) nie posiadała interesu prawnego w zaskarżeniu do sądu administracyjnego uchwały Zarządu Powiatu w przedmiocie powołania na stanowisko p.o. Dyrektora SP ZOZ. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że badanie, czy podmiot wnoszący skargę na uchwałę organu powiatu z zakresu administracji publicznej jest do tego uprawniony, następuje w kontekście przesłanek określonych w art. 87 ust. 1 u.s.p., a nie na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. oraz, że Sąd pierwszej instancji nie przywiązał dostatecznej wagi do rozdziału kompetencji i właściwości sądów administracyjnych i sądów pracy.

Stanowisko wyrażone w sprawie o sygn. akt II OSK 3538/19 Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Za Naczelnym Sądem Administracyjnym zwrócić uwagę należy, że na podstawie art. 44 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm.) – dalej "k.p.", pracownik może wnieść odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę do sądu pracy, o którym mowa w dziale dwunastym. Stosownie do art. 242 § 1 k.p. oraz 262 § 1 k.p. pracownik może dochodzić swych roszczeń ze stosunku pracy na drodze sądowej, a spory o roszczenia ze stosunku pracy rozstrzygają sądy powszechne, zwane "sądami pracy". Natomiast postepowanie w tych sprawach normuje ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1575 ze zm.).

Z akt sprawy wynika, że nieprawomocnym wyrokiem z 29 września 2020 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VII P [...] Sąd Rejonowy L. – Zachód w L. VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przywrócił skarżącą do pracy w SP ZOZ w L. na dotychczasowych warunkach pracy i płacy. Zatem skarżąca prawidłowo zakwestionowała wypowiedzenie umowy o pracę wnosząc pozew do sądu powszechnego.

Jeszcze raz należy podkreślić, że legitymacji skargowej w oparciu o art. 87 ust. 1 u.s.p. nie można wywodzić z samego faktu wypowiedzenia umowy o pracę, przez osobę którą, w ocenie skarżącej, powołano na to stanowisko w sposób nieprawidłowy, bez wskazania konkretnego przepisu prawa materialnego, z którego dla skarżącej wynikają prawa lub obowiązki pozostające w związku z zaskarżoną uchwałą. Tak jak powiedziano interes prawny w zaskarżeniu takiej uchwały będzie posiadał taki podmiot, któremu obowiązujące przepisy przyznają określone uprawnienia lub nakładają na podmiot wymierne obowiązki. Jak podkreślił NSA w powołanym wyżej postanowieniu możliwość wniesienia przez pracownika (byłego pracownika) pozwu do sądu pracy, czy też wniesienie pozwu do sądu pracy kwestionującego dokonane wypowiedzenie umowy o pracę nie oznacza, że taka okoliczność wpływa na powstanie po stronie pracownika legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę zarządu powiatu w sprawie powołania na pełniącego obowiązki dyrektora samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej.

Podsumowując, w okolicznościach niniejszej sprawy, sam akt powołujący p.o. Dyrektora SP ZOZ w L. , a także dokonanie wypowiedzenia skarżącej umowy o pracę nie naruszyły jej interesu prawnego, stwierdzenie którego polega na ustaleniu związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli akt stosowania danej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, a tak jest w okolicznościach niniejszej sprawy, to wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony i jego naruszeniu, legitymującym do wniesienia skargi na uchwałę Zarządu Powiatu w L. w sprawie powołania [...] na stanowisko p.o. Dyrektora SP ZOZ w L. . Skarżąca nie wykazała, aby zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała ingerowała w sferę jej praw i obowiązków, pozbawiając ją pewnych uprawnień lub uniemożliwiając ich realizację. Natomiast podnoszone przez skarżącą okoliczności, iż Wojewoda L. nie znalazł podstaw prawnych do podjęcia stosownych działań w tej sprawie, pozostają bez wpływu na kwestię legitymacji skargowej J. W. w niniejszej sparwie.

W tym stanie prawnym skarga [...] jako wniesiona przez osobę nie posiadającą interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a w zw. z § 3 p.p.s.a.

Powyższa konstatacja powoduje, że Sąd nie tylko nie musi ale także nie może rozpoznać sprawy merytorycznie. Twierdzenia strony skarżącej o niezgodności z prawem uchwały sąd administracyjny może weryfikować dopiero po stwierdzeniu, że skarga na uchwałę została wniesiona przez legitymowany podmiot. Nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a w zw. z § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.