Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 453/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu dnia 2 sierpnia 2016 r. zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 244/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia : oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 maja 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 244/16, odrzucił skargę A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 listopada 2015 r., w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2003r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lutego 2016 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). Ponadto wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem. Przesyłka polecona z dnia 1 marca 2016 r. zawierającą m.in. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 4 marca 2016 r., a następnie wydana A. S. w dniu 21 marca 2016 r. W dniu 29 marca 2016 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył pismo z tego samego dnia, w którym wniósł "o zwolnienie z wniesienia żądanego wpisu od skargi". Do ww. pisma załączył pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą. Następnie w odpowiedzi na wezwanie dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 1 marca 2016r., Poczta Polska S.A. wyjaśniła, że przesyłka ta była awizowana dwukrotnie, tj. po raz pierwszy w dniu 4 marca 2016 r. i powtórnie w dniu 14 marca 2016 r. Zawiadomienie pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę tę odebrała skarżąca w urzędzie pocztowym w dniu 21 marca 2016 r.

W uzasadnieniu WSA w Gliwicach wskazał, że siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi upłynął z dniem 25 marca 2016 r. Pełnomocnik skarżącej uzupełnił natomiast brak formalny skargi w dniu 29 marca 2016 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W tym samym dniu, tj. 29 marca 2016 r., odnosząc się do wezwania w przedmiocie wpisu od skargi, pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia tego wpisu. Sąd I instancji podkreślił, że złożony przez pełnomocnika skarżącej wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zapobiegł upływowi terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w szczególności nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu. Aby tak bowiem było wniosek ten powinien złożyć w otwartym terminie do uiszczenia wpisu, czyli do dnia 25 marca 2016 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej uczynił to po terminie do uiszczenia wpisu, tj. w dniu 29 marca 2016 r. W rezultacie Sąd I instancji odrzucił skargę.

Od powyższego rozstrzygnięcia wywiedzione zostało zażalenie w którym wskazano, że w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważa, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Na wstępie wskazać należy, że z akt sprawy wynika, że pełnomocnika strony skarżącej wezwano do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to po raz pierwszy zostało awizowane w dniu 4 marca 2016 r., kolejne awizowanie miało miejsce 14 marca 2016 r. Stosowanie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, tj po upływie 14 dni po dokonaniu pierwszego awizowania.

Skoro zatem pierwsze zawiadomienie (awizo) pozostawiono w dniu 4 marca 2016r., to ostatni dzień 14-dniowego terminu przypadał na dzień 18 marca 2016 r. W tym też dniu doręczono w tzw. trybie zastępczym, przesyłkę z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi. To z kolei skutkuje przyjęciem, iż ostatni dzień 7 dniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 25 marca 2016 r. W tym stanie rzeczy uzupełnienie braków poprzez nadanie przesyłki z datą 29 marca 2016 r. słusznie zostało uznane przez Sąd I instancji za nieprawidłowe. W konsekwencji zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.