Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1647/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1  pkt.20
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi [...] Telefonii Cyfrowej Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody z dnia 1 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji: II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej [...] Telefonii Cyfrowej Sp. z o.o. kwotę 740,00 zł (siedemset czterdzieści złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1647/09

Uzasadnienie

W dniu [....] .2009 r. [....] Telefonia [....] Sp. z o. o w W. złożyła zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie wolnostojących szaf telekomunikacyjnych, budowie ogrodzenia i budowie przyłącza elektroenergetycznego dla potrzeb projektowanej stacji bazowej telefonii komórkowej nr [....] zlokalizowanej na działce nr [....] obręb [....] na oś. [....] w K.

Decyzją z dnia 2 kwietnia 2009r. znak: [....] działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r Nr 156 póz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071 z późniejszymi zmianami) Prezydent Miasta K. wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania tych robót. U uzasadnieniu organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie nie mieści się w katalogu robót budowlanych wymienionych w art. 29 ustawy Prawo budowlane. Zakres robót określony w przedłożonych warunkach technicznych dysponenta sieci elektroenergetycznej z dnia [....] .2008r. umożliwiających przyłączenie obiektu do sieci nie dotyczy bowiem budowy przyłącza elektroenergetycznego, tylko rozdziału instalacji z przed istniejącego układu pomiarowego budynku oraz zabudowy szafki zabezpieczeniowo- pomiarowej.

Odwołanie od tej decyzji wniosła [....] Telefonia [....] Sp. z o.o. Strona skarżąca, że nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, że budowa kabla ziemnego NN jest budową wymagającą uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. W odwołaniu wskazano, że niniejsza sprawa dotyczy budowy szafy telekomunikacyjnej, projektowanej jako obiekt wolnostojący, a celem przyłączenia jest dostarczenie energii elektrycznej do tejże szafy telekomunikacyjnej. Strona skarżąca podniosła, że nie przewiduje żadnych prac wewnątrz istniejącego budynku, zatem nie ma mowy o budowie, przebudowie lub modernizacji wewnętrznej linii zasilania w budynku. W uzyskanej opinii Prezydenta Miasta K. z dnia [....] .2009r. stwierdzono bezkolizyjność projektowanego kabla z istniejącymi sieciami i innymi obiektami.

Rozpoznając to odwołanie, Wojewoda [....] decyzją z dnia 1.09.2009 r. znak: [....] działając na podstawie art. 138 § l pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego (jednolity tekst z 2000 r. - Dz.U. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm. ) oraz art. 81 ust. l i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (tekst jednolity z 2003 r. Dz.U. Nr 207, póz. 2016 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych określonych przez inwestora mianem wykonania przyłącza elektroenergetycznego, a w pozostałym zakresie uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu. W uzasadnieniu organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie nie mieści się w katalogu robót budowlanych wymienionych w art. 29 ustawy Prawo budowlane. Projektowany zakres prac elektroenergetycznych nie jest budową przyłącza elektroenergetycznego. Zgodnie bowiem z definicją tego pojęcia - przyłącze to odcinek lub element sieci służący do przyłączenia urządzeń, instalacji lub sieci odbiorcy z siecią przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na rzecz tego odbiorcy usługę polegającą na przesyłaniu energii elektrycznej. Natomiast "sieć" w rozumieniu Prawa energetycznego to instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii należące do przedsiębiorstwa energetycznego. W niniejszej sprawie nie można mówić o wykonaniu odcinka ani elementu sieci służącego do przyłączenia sieci urządzenia odbiorcy z siecią przedsiębiorstwa energetycznego, gdyż projektowana linia zasilająca łączyć ma urządzenia odbiorcy w postaci szaf telekomunikacyjnych z istniejącym złączem. Organ nie znalazł natomiast podstaw do wniesienia sprzeciwu wobec pozostałych zgłoszonych robót budowlanych i dlatego też sprzeciw został wniesiony tylko w zakresie zgłoszenia dotyczącego budowy określonej przez inwestora, jako budowa przyłącza elektroenergetycznego.

Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowi wniosła [....] Telefonia [....] Sp. z o.o. w W. , zarzucając naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez wadliwą wykładnię art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane polegającą na przyjęciu, że zgłoszenie wykonania "przyłącza elektroenergetycznego", dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, a także art. 30 ust. 1 pkt 1 a tej ustawy poprzez odmowę uznania, że powołany przepis znajduje zastosowanie w sprawie dotyczącej realizacji inwestycji w postaci zamiaru budowy "przyłącza elektroenergetycznego". Zarzucono także naruszenia przepisów art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. w zakresie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Strona skarżąca podała, że zamierza jedynie ułożyć kabel ziemny w wykopie przyłącza mającego na celu przyłączenie szafy telekomunikacyjnej do sieci energetycznej [....] Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie jest budową wewnętrznej linii zasilającej. Inwestor nie przewiduje bowiem żadnych prac wewnątrz istniejącego budynku. Strona skarżąca w uzasadnieniu zarzuciła ponadto, że organ II instancji wbrew swojemu obowiązkowi nie rozpatrzył materiału dowodowego i nie ustosunkował się do niego, co doprowadził do błędnego zakwalifikowania planowanego przedsięwzięcia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania

Przepis art. 28 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku ustawy Prawo budowlane (Dz. U. 2006 Nr 156 poz. 1118) stanowi, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Z kolei art. 29 ust. 1 pkt 20 z kolei mówi, iż pozwolenia na budowę nie wymaga budowa przyłączy: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych.

Ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji pojęcia "przyłącze". Definicję taką zawiera natomiast Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r. Nr 2 poz. 6). Mianowicie przepis § 2 pkt 8 rozporządzenia mówi, iż użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: przyłącze - odcinek lub element sieci służący do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci odbiorcy o wymaganej przez niego mocy przyłączeniowej z siecią przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na rzecz tego odbiorcy usługę polegającą na przesyłaniu energii elektrycznej.

Z kolei, przepis art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 Nr 89 Poz. 625) stanowi, iż użyte w ustawie określenia oznaczają: sieci - instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego;

Zawarta w ustawie Prawo energetyczne definicja pojęcia "sieci" oraz definicja pojęcia "przyłącza" zawarta w w/w/ rozporządzeniu pozwala przyjąć, iż przyłączem energetycznym jest instalacja służąca do przesyłania energii elektrycznej z przedsiębiorstwa energetycznego (dystrybutora energii) do odbiorcy w ramach usług dostarczania energii elektrycznej. Wykonanie tego typu prac budowlanych zostało przez ustawodawcę zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i objęte procedurą zgłoszeniową.

Organ administracji II instancji utrzymując w mocy decyzje organu I instancji w zakresie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych określonych jako przyłącze energetyczne, stanął na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie nie można mówić o wykonaniu odcinka ani elementu sieci służącego do przyłączenia sieci urządzenia odbiorcy z siecią przedsiębiorstwa energetycznego, gdyż projektowana linia zasilająca łączyć ma urządzenia odbiorcy w postaci szaf telekomunikacyjnych z istniejącym złączem. Organ swoje stanowisko opierał na piśmie z [....] .2008 r. autorstwa [....] SA w K. – warunki przyłączenia, które to pismo zostało skierowane do strony skarżącej, oraz załączonej do akt dokumentacji projektowej. Ze stanowiskiem tym nie sposób się zgodzić.

Przede wszystkim w piśmie z [....] .2008 r. - [....] SA w K. , w związku z wnioskiem strony skarżącej, zapewnia jej dostawę energii elektrycznej o mocy przyłączeniowej 20 kW określając jednocześnie warunki przyłączenia tj. określając miejsce przyłączenia (a więc punkt z którego energia będzie wysyłana) jako siec rozdzielcza n.n. zasilana ze stacji transformatorowej os. [....] [....] , oraz wskazując miejsce dostarczania energii (punkt do którego energia będzie przesyłana) jako zaciski prętowe kabla zasilającego w stacji transformatorowej. Opis ten, zdaniem sądu, jednoznacznie wskazuje, iż przedsiębiorstwo energetyczne zapewnia stronie skarżącej (odbiorcy) dostawę dla niej energii elektrycznej o określonej mocy z punktu przesyłowego tj. sieci transformatorowej, do punktu odbioru (miejsca dostarczania energii). Opis ten w pełni pozwala na przyjęcie, iż objęty nim jest zakres prac o jakim mowa w art. 21 ust 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane tj. wykonanie przyłącza energetycznego, zgodnie z przyjętą definicją tych pojęć określoną w wyżej wskazanych aktach prawnych. W taki sam sposób zakres prac objętych zgłoszeniem zamieszczony jest w Opisie Technicznym a konkretnie w pkt 4 tego opisu. Niezrozumiałym jest zatem stanowisko organów administracji, które z tego opisu wywodzą zamiar wykonania przez inwestora rozdziału instalacji z przed istniejącego układu pomiarowego budynku oraz zabudowy szafki zabezpieczeniowo-pomiarowej. Wskazać tu należy, iż w taki sposób zamiar inwestycyjny określił w swojej decyzji organ I instancji. Organ II instancji ograniczył się do lakonicznego stwierdzenia, iż o braku możliwości zakwalifikowania projektowanych prac elektrycznych do miana przyłącza nie uzasadniając bliżej swojego stanowiska – jak się wydaje podzielając stanowisko organu I instancji.

Istotnie w piśmie z [....] 2008 r. w pkt. 3 lit. c - [....] SA w K. wskazując, iż przyłączenie obiektu do sieci wymaga: w zakresie przyłączanych urządzeń instalacji: zasilanie obiektu wykonać z przed istniejącego układu pomiarowego budynku, zabudować szafkę zabezpieczeniowo-pomiarową. Zdaniem sądu jednak podmiot dystrybuujący energie elektryczną określa w nim jedynie dalsze warunki jakie powinien spełnić odbiorca. W sposób generalny pismo to jednak zapewnia dostarczanie energii elektrycznej na zasadzie wykonania przyłącza energetycznego. Podkreślić tu należy, iż tylko taki zakres prac został przez skarżącego objęty zgłoszeniem i tylko w takim zakresie organ winien był procedować. Jeżeli nawet oprócz wykonania przyłącza energetycznego koniecznym będzie wykonania innych prac (nie wnikając, czy objęte są one obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, czy też są z obowiązku tego zwolnione) przedmiotem zgłoszenia jest jedynie zamiar wykonania przyłącza energetycznego, a z dokumentów dostarczonych przez stronę wynika, iż jej zamiarem inwestycyjnym objęte jest tego rodzaju przedsięwzięcie. Jeżeli natomiast koniecznym będzie wykonanie jakichkolwiek innych prac, to powinny być one rozpatrywane w odrębnym postępowaniem, gdyż nie zostały objęte zgłoszeniem inwestora. Nawet w sytuacji, kiedy strona skarżąca oprócz wykonania prac objętych zgłoszeniem miała by wykonać inne prace, co do których wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę, to nie jest wykluczone, że strona pozwolenie takie w przyszłości uzyska, a nawet gdyby pozwolenia nie uzyskała a wykonała takie prace, istnieją w prawie budowlanym procedury regulujące skutki takiego postępowania i odpowiednie kompetencje organów nadzoru budowlanego. Brak jednak podstaw by organ administracji architektoniczno-budowlanej zgłaszał sprzeciw w sytuacji kiedy zgłoszeniem objęte są prace zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na mocy wyżej przytoczonych przepisów orzeczono jak w sentencji.