Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 109/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA E. Kwarcińska (spr.), Sędziowie NSA S. Kozik, Z. Romała, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A na decyzję Izby Skarbowej z dnia 18 grudnia 2000 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące maj, czerwiec, listopad 1998 r. oraz styczeń i marzec 2000 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 31000 zł (trzy tysiące sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 109/02

UZASADNIENIE

Decyzjami z dnia 18 grudnia 2000r. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzje organu podatkowego I instancji wobec podatnika A w zakresie podatku akcyzowego za miesiące maj, czerwiec, listopad1998r., listopad 1999r. oraz za styczeń i marzec 2000r. i w zakresie podatku od towarów i usług za miesiące maj, czerwiec i listopad 1998r. oraz styczeń i marzec 2000r.

Od decyzji tych pełnomocnik skarżącego złożył skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o ich uchylenie. W uzasadnieniu pełnomocnik strony skarżącej wskazał na naruszenie art. 35 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego oraz § 12 ust. 1 pkt. 10 w związku z § 8 i 18 ust. 1 pkt. 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1999r. w sprawie podatku akcyzowego ( Dz. U. Nr 105, poz. 1197 ).

Decyzją z dnia 9 marca 2001r. Izba Skarbowa, w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. ) uchyliła obie zaskarżone decyzje w całości i poprzedzające je decyzje Inspektora Kontroli Skarbowej, zgodnie z wnioskiem zawartym w skardze i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, bowiem rozpatrzenie skargi wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości.

Pełnomocnik skarżącego pismem procesowym z dnia 4 kwietnia 2991r. podtrzymał wniesione skargi.

Zgodnie z art. 97 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153/02, poz. 1271 ze zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153/02, poz. 1270 ).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe bowiem zaskarżone decyzje zostały usunięte z obiegu prawnego; skargi skarżącego A zostały w całości uwzględnione, zgodnie z zawartymi w nich wnioskami i zarzutami, przez organ odwoławczy w trybie autokontroli.

Organ odwoławczy skorzystał z dyspozycji art. 38 ust. 2 ustawy o NSA ( aktualnie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Z przepisu tego wynika możliwość uwzględnienia skargi przez organ, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Uwzględnienie skargi w całości, to uwzględnienie co do treści żądania zawartego w skardze.

Ponieważ skarżący nie cofnął skargi, sprawa została skierowana do rozpatrzenia na rozprawie.

W tym miejscu należy podkreślić, iż kontrola decyzji przeprowadzona przez sąd administracyjny w postępowaniu sądowo – administracyjnym jest dokonywana wyłącznie pod względem zgodności z prawem; organ, który w ramach tego postępowania i niejako w zastępstwie sądu administracyjnego uwzględnia skargę, nie może dokonywać oceny zaskarżonej decyzji w oparciu o inne kryteria niż sąd administracyjny. Tym samym w braku odmiennych postanowień organ jest uprawniony i zobowiązany dokonać autokontroli zaskarżonej ostatecznej decyzji, tak jak to czyni sąd administracyjny. Oznacza to, iż aby organ podatkowy mógł uznać skargę za zasadną i aby mógł ją uwzględnić, to musi stwierdzić naruszenie prawa w zaskarżonej decyzji. Jeżeli stwierdzi to naruszenie, może wówczas, tak jak sąd administracyjny, uchylić zaskarżoną decyzję, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem.

Organ odwoławczy zasadnie przyjął, iż skargi, zarówno w sprawie I SA/Gd 108/01 jak i I SA/Gd 109/01 są zasadne i uwzględnił je w całości. Organ odwoławczy słusznie wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy ustalić właściwość podmiotu dokonującego sprzedaży spirytusu w świetle art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym tj. czy A dokonując sprzedaży wyrobu akcyzowego ( spirytusu 950 ) dokonał tej czynności we własnym imieniu i na własny rachunek.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) ogranicza się do badania zaskarżonych decyzji pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym, nie stwierdzając przy wydaniu decyzji wydanej w trybie art. 38 ust. 2 cyt. ustawy o NSA naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, wobec faktu, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe bowiem zaskarżone decyzje usunięte zostały z obiegu prawnego, na mocy art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153/02, poz. 1270 ) postępowanie w sprawie umorzył.