Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 638/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 46 § 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 19 kwietnia 2016 r. G. B. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżył opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydaną w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 20

i 23 maja 2016 r. skarżący – zastępowany przez pełnomocnika procesowego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 złotych oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do usunięcia tych braków wyznaczony został siedmiodniowy termin, liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania zostały skutecznie doręczone na adres prowadzonej przez pełnomocnika kancelarii w dniu 25 maja 2016 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie z dniem 1 czerwca 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi jednakże, że nieuiszczenie pomimo wezwania, w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje jej odrzucenie.

Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym m. in. zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. Art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi zaś, że

w razie ustanowienia pełnomocnika do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skarga jest wnoszona przez pełnomocnika, który

w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również i w tej sytuacji przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Procesową konsekwencją nieuzupełnienia ww. braku, jest odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie G. B. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adw. K. M. prawidłowo wezwany do nadesłania pełnomocnictwa procesowego oraz uiszczenia wpisu, w zakreślonym siedmiodniowym terminie, nie zastosował się do powyższego i nie wykonał wezwań w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie zaś braków formalnych i fiskalnych skargi stanowi podstawę do odrzucenia skargi.

W zaistniałej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.