Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 958/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. i J. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę J. K.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w D. z dnia [...] maja 1975 o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego z zabudowaniami, położonego we wsi O., w części dotyczącej przejęcia na własność Państwa działki siedliskowej o powierzchni 0,14 ha w udziale do ½ części.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 1975 r. zostało wszczęte z wniosku H. M. i P. M. z dnia 24 marca 2000 r.. H. M. zmarła dnia 22 lipca 2010 r. Skargę na decyzję z dnia [...] marca 2012 r. wnieśli J. K. – córka H. M. i P. M. Wraz ze skargą nadesłana została umowa darowizny oraz oświadczenie o ustanowieniu służebności mieszkania zawarta pomiędzy H. M. i J. K. sporządzona w formie aktu notarialnego Repertorium "A" Nr: [...] z dnia [...] marca 2010 r. § 3 aktu stanowi, że H. M. daruje swojej córce J. K. działki gruntu nr ewid. [...] i [...] położone we wsi O., gmina D.

Skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi interesu prawnego J. K. do zaskarżenia decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2012 r., np. poprzez nadesłanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłej, z których będzie wynikało, że spadkobiercą H. M. jest J. K.. W odpowiedzi na wezwanie, doręczone w dniu 16 lipca 2012 r., skarżąca poinformowała, że J. K. oraz P. M. są spadkobiercami ustawowymi H. M., jednak nie dysponuje dokumentami, które by to potwierdziły. Jednocześnie J. K. wywodzi swój interes prawny w sprawie z umowy darowizny z dnia [...] marca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W świetle regulacji art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Wskazać należy, że po wniesieniu skargi, sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W szczególności sąd bada, czy skargę wniósł podmiot określony w art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. postanowienie NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10, LEX nr 742360). W związku z powyższym, legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym musi zawierać w sobie dwa elementy. Po pierwsze, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego, kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie. Po drugie, skarżący musi mieć interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodnego z prawem (por: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 212 i nast.).

W rozpatrywanej sprawie należy wziąć pod uwagę zakres praw, w które wstąpiła J. K. po H. M. na podstawie umowy darowizny z dnia [...] marca 2010 r. O ile w umowie wskazana została działka o nr ewid. [...], co do której Wojewoda [...] stwierdził nieważność części decyzji z dnia [...] maja 1975 r., to wniosek H. M. i P. M. z dnia 24 marca 2000 r. obejmował żądanie stwierdzenia nieważności całej decyzji z dnia [...] maja 1975 r. Tym samym interes prawny J. K. w zaskarżeniu decyzji z dnia [...] marca 2012 r. wywodzony z umowy darowizny z dnia [...] marca 2010 r. nie pokrywa się z interesem prawnym H. M., który dotyczył całego gospodarstwa w O., a nie tylko działki o nr ewid. [...] przekazanej na własność J. K. umową darowizny. Wobec tego wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych, poprzez wykazanie następstwa prawnego po H. M. w celu zbadania legitymacji procesowej J. K. w przedmiotowej sprawie było niezbędne.

Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Pismo, w którym wyjaśnia, że jest spadkobierczynią ustawową, nie może służyć jako podstawa do badania jej interesu prawnego w sprawie, ponieważ zgodnie z art. 1025 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodek cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą. Z tych przyczyn skarga, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.