Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 789/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 35 ust. 3, art. 34 ust. 3 pkt 3b
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Starszy Referent Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Wojewody z dnia 26 sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30 kwietnia 2008 r., nr [...] Starosta, na podstawie art. 35 ust. 3, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1118 ze zm.) odmówił inwestorowi – D. P. i W. P. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego obejmującego nadbudowę pawilonu handlowego o część mieszkalną w S. G. przy Alei Wojska Polskiego na terenie działki nr 379/1 w obrębie nr 13, bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi nr: 377/8 (wcześniej dz. nr 377), 377/4 i 379/2 (obręb nr 13).

Organ wskazał, iż postanowieniem z dnia 23 lipca 2004 r. nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia wskazanych w tymże postanowieniu nieprawidłowości w przedłożonej wraz z wnioskiem dokumentacji i po ich usunięciu wydał w dniu 4 sierpnia 2004 r. decyzję nr AB-7351/80/5/04 StM zatwierdzającą projekt i udzielającą D. P. i W. P. pozwolenia na realizację wnioskowanej inwestycji. Na skutek odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej A w S. G., Wojewoda decyzją nr RR-AB.II/MB/7115-298/04 z dnia 20 grudnia 2004 r. uchylił decyzję Starosty o pozwoleniu na przedmiotową nadbudowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na obowiązek zapewnienia udziału w prowadzonym postępowaniu wszystkim stronom tego postępowania - w tym również Spółdzielni Mieszkaniowej A. Ponownie rozpatrując sprawę, organ postanowieniem z dnia 7 listopada 2006 r. zobowiązał inwestora do usunięcia nieprawidłowości przedłożonej dokumentacji w terminie do dnia 30 listopada 2006 r., termin ten na wniosek inwestora z dnia 28 listopada 2006 r., postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 r. przedłużono do dnia 22 grudnia 2006 r. Inwestor nie usunął nieprawidłowości wskazanych w punkcie 2, 4 i 9 postanowienia. W punkcie 2 postanowienia wskazano, iż zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3 b ustawy prawo budowlane projekt budowlany powinien zawierać stosownie do potrzeb oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych - brak zgody zarządcy drogi publicznej na włączenie projektowanego budynku (jego części mieszkalnej) do drogi publicznej oraz uzgodnienia zmiany sposobu zagospodarowania terenu przyległego do drogi publicznej w zakresie ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą; należy też wyjaśnić, czy działka oznaczona nr 380 (obręb 13) wchodzi w skład drogi publicznej i jeśli nie jest częścią pasa drogowego, należy przedstawić notarialną służebność przejścia i przejazdu przez działkę nr 380 do działki nr 379/1. Tymczasem inwestor nie przedstawił uzgodnienia z zarządcą drogi publicznej. W punkcie 4 postanowienia wskazano, iż projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego został sporządzony niezgodnie z § 11 pkt 2 ppkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120 z 2003r., poz. 1133), brak w nim bowiem określenia rozwiązań zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniającego użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem, w szczególności instalacji i urządzeń budowlanych (...) grzewczych, nie przedstawiono sposobu ogrzewania projektowanej części mieszkalnej budynku. Organ wskazał, iż inwestor przedłożył m.in. projekt instalacji elektrycznej ale projektant odpowiedzialny za opracowanie tej branży nie zapewnił wymaganego sprawdzenia projektu. W punkcie 9 postanowienia stwierdzono, iż projekt zagospodarowania działki powinien być sporządzony na aktualnej mapie zasadniczej lub jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego, co wynika z § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. (Dz. U. Nr 120, poz. 1133) w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Inwestor uzupełnił projekt zagospodarowania działki, jednakże nie spełnia on wymagań określonych w przytoczonym powyżej rozporządzeniu m.in. odnośnie zwymiarowania poszczególnych elementów zagospodarowania działki. Nadto w uzasadnieniu wskazano, iż Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Gdańsku, postanowieniem nr ZN-4151/2820/2004 z dnia 29 czerwca 2004 r. pozytywnie zaopiniował przedmiotową inwestycję, a postanowieniem nr AB-7351/1/80/7/04-05 StM z dnia 19 maja 2005 r. Starosta, na podstawie upoważnienia Ministra Infrastruktury wyraził zgodę dla inwestora na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 3 pakt. 1 lit. b) Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75 poz. 690 ze zm.) od obowiązujących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie na realizację planowanego zamierzenia.

D. P. i W. P. w odwołaniu wskazali, że braki dokumentacji zostały uzupełnione w zakreślonym terminie do dnia 22 grudnia 2006 r. Wymagane uzgodnienie z zarządcą drogi publicznej oraz służebność przejścia i przejazdu zostały przestawione odpowiednim organom Starostwa Powiatowego w S. G. Odwołujący się wskazali, iż w nadbudowywanym pawilonie handlowym, w części projektowanej na piętrze zaprojektowano ogrzewanie elektryczne przedstawione w projekcie instalacji elektrycznych, a w wydanym postanowieniu nie wymagano przedstawienia projektu instalacji elektrycznych sprawdzonego przez uprawnionego projektanta. Projektowana instalacja dotyczy części mieszkalnej, a nie usługowej, więc bezpodstawne jest wymaganie sprawdzenia projektu tej instalacji. Nadto stwierdzili oni, iż projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych, a organ nie miał wcześniej zastrzeżeń co do obowiązku wymiarowania, w związku z czym niczego w tej kwestii nie zmieniano. Inwestycja polega na nadbudowie istniejącego obiektu i zwymiarowanie go na projekcie zagospodarowania terenu nie wnosi żadnych nowych informacji do całości dokumentacji projektowej.

Decyzją z dnia 26 sierpnia 2008 r. Nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w szczególności, w przypadku wydania w trybie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane postanowienia o uzupełnieniu braków w projekcie budowlanym, po uzupełnieniu projektu budowlanego, organ ma możliwość sprawdzania jedynie braków wskazanych w wydanym uprzednio postanowieniu. W niniejszej sprawie brak było zatem podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z uwagi na brak sprawdzenia projektu instalacji elektrycznej i brak zwymiarowania poszczególnych elementów zagospodarowania działki w projekcie zagospodarowania działki, z uwagi na fakt, iż zobowiązanie takie nie zostało na inwestorów nałożone. Organ odwoławczy wyjaśnił nadto, iż inwestycja polega na rozbudowie budynku usługowego, a przepisy nie przewidują zwolnienia od obowiązku sprawdzenia projektów branżowych, w zależności od charakteru rozbudowywanej części budynku usługowego. W przypadku, gdy inwestorzy występowali o zatwierdzenie projektu wewnętrznej instalacji elektrycznej, zasadne byłoby zobowiązanie do przedłożenia sprawdzenia projektu instalacji elektrycznej. Organ II instancji wskazał, iż projekt zagospodarowania działki winien być zwymiarowany - przepisy prawa nie określają, iż w przypadku nadbudowy budynku inwestorzy są zwolnieni z tego wymogu. Organ stwierdził, iż ponownie rozpatrując sprawę Starosta winien w postanowieniu wydanym w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego wezwać inwestorów do przedłożenia projektu zagospodarowania działki zawierającego wymiarowanie dotyczące elementów zagospodarowania działki oraz uzupełnienia projektu instalacji elektrycznej o podpis sprawdzającego projekt w przypadku, gdy inwestorzy występowali o zatwierdzenie wewnętrznej instalacji elektrycznej, a w przypadku, jeśli inwestorzy nie występowali o zatwierdzenie projektu wewnętrznej instalacji elektrycznej, sposób ogrzewania, jako ogrzewanie elektryczne mógł być jedynie zawarty w opisie do projektu budowlanego. Organ II instancji wskazał, iż w postanowieniu o uzupełnieniu braków organ administracji architektoniczno - budowlanej winien wezwać inwestorów o przedłożenie projektu budowlanego sporządzonego w trwałej formie, co jest wymagane prawem, obecnie przedłożony Wojewodzie projekt budowlany zawiera bowiem luźne karty projektowe. Starosta winien również wyjaśnić, czy faktycznie przed upływem orzeczonego w postanowieniu o uzupełnieniu braków terminu inwestorzy w Starostwie Powiatowym w S. G. złożyli uzgodnienie z zarządcą drogi publicznej i dokument potwierdzający służebność przejścia i przejazdu.

Skargę do Sądu wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa A w S. G., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 35 ust. 3 w związku z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i § 3 — 6 , § 8 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 i § 11 ust. pkt 7 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133) oraz art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 136 k.p.a. Skarżąca wskazała, iż brak jest podstaw do ponownego wezwania inwestora do uzupełnienia braków w projekcie budowlanym w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego. Starosta w podstawie postanowienia zobowiązującego inwestora do uzupełniania braków podał art. 35 ust. 1, 3 i 4 prawa budowlanego i na podstawie tego przepisu wskazał braki, który inwestor nie wypełnił w zakreślonym terminie. Tym samym w myśl art. 35 ust. 3 prawa budowlanego miał obowiązek w tej sytuacji wydać decyzję odmawiającą inwestorowi zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Skarżąca zakwestionowała stanowisko, że Starosta nie wzywał inwestora do usunięcia braków w zakresie wskazanym w decyzji z dnia 30 kwietnia 2008 r. Organ I instancji wskazał przyczyny odmowy zatwierdzenia projektu i odmowy pozwolenia na budowę, a przyczyny te były objęte postanowieniami zobowiązującymi inwestora do usunięcia braków. Starosta wskazał precyzyjnie zakres braków, które inwestor winien uzupełnić przywołując przepisy regulujące poszczególne kwestie - braku uzgodnień z zarządcą drogi publicznej - art. 34 ust. 3 pkt. 3 lit. b) prawa budowlanego, braku wymaganego sprawdzenia projektu branżowego - § 11 ust. 2 pkt. 7 cytowanego rozporządzenia w związku z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego, braku zwymiarowania poszczególnych elementów zagospodarowania działki - § 8 cyt. rozporządzenia (w szczególności ust. 3 pkt. 2) w związku z art. 35 ust. 1 prawa budowlanego. Powyższe przepisy szczegółowo wskazane wymogi i brak jest podstaw do żądania aby organ I instancji enumeratywnie wskazywał inwestorowi co dany przepis zawiera i jakie wymagania inwestor winien spełnić. Skarżący zakwestionował zalecenie ponownego sprawdzenia przez Starostę czy inwestor faktycznie nie złożył w terminie określonym w postanowieniu o uzupełnieniu braków z 30 listopada 2006 r. uzgodnienia z zarządcą drogi publicznej, Starosta stwierdził bowiem brak takich uzgodnień w zakreślonym terminie, a Wojewoda nie dysponował żadnymi dowodami potwierdzającymi fakt przełożenia takiego uzgodnienia. Skarżący podnieśli nadto zarzut naruszenia art. 138 § 2 k.p.a., wskazując iż wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a organ II instancji może przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające w granicach art. 136 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc, w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja kasacyjna organu odwoławczego - uchylającą zaskarżoną decyzję i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Podstawę wydania decyzji organu I instancji stanowił art. 35 ust. 3 w związku z ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1118 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy stanowi, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy, w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowienie wzywające do usunięcia nieprawidłowości nie jest zaskarżalne, a jego prawidłowość podlega badaniu w związku z zaskarżeniem decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Odmowa pozwolenia na budowę na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy, nastąpić może wyłącznie w przypadku uprzedniego wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków projektu, znajdującego oparcie w przepisach prawa.

W punkcie 2 postanowienia z dnia 30 listopada 2006 r. wzywającego do usunięcia nieprawidłowości projektu budowlanego wskazano, iż zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3 b ustawy prawo budowlane projekt budowlany powinien zawierać stosownie do potrzeb oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych i zobowiązano inwestora na jego podstawie do przedłożenia zgody zarządcy drogi publicznej na włączenie projektowanego budynku (jego części mieszkalnej) do drogi publicznej, Wymóg złożenia przez inwestora oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych przewidziany w art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy, został wprowadzony ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 163 poz. 1364). Przepisy art. 7 tej ustawy przewidywał, iż do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem o pozwolenie na budowę złożonym dnia 31 marca 2004 r. Organ nie mógł zatem nałożyć na inwestora na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy, obowiązku złożenia oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną. Skoro nałożenie obowiązku nastąpiło niezasadnie, jego niewykonanie nie może stanowić podstawy odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Dodatkowo wskazać należy, iż w sprawie brak było także podstaw do nałożenia obowiązku wykazania istnienia służebności przejścia i przejazdu przez tę działkę nr 380 do działki nr 379/1, inwestor złożył bowiem wypis z aktu notarialnego, potwierdzający ustanowienie takiej służebności. (dowód - wypis z aktu notarialnego, akta organu I instancji) Decyzja o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, oparta na tej podstawie jest zatem wadliwa. Sąd podziela stanowisko skarżącej, iż uchylenie zaskarżonej decyzji nie mogło nastąpić w celu poszukiwania dokumentacji złożonej przez wnioskodawcę. Jednak wobec faktu, iż w sprawie brak było podstaw do nałożenia na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy obowiązku jej złożenia, wydana decyzja, mimo błędnego uzasadnienia w tym zakresie, odpowiada prawu.

Podstawę odmowy wydania pozwolenia na budowę stanowiły nadto braki projektu budowlanego polegające na niezachowaniu wymogu przewidzianego w § 8 ust. 1 i 3 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133), zgodnie z którym projekt zagospodarowania działki powinien być sporządzony na aktualnej mapie zasadniczej lub jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego, przy czym winny być na nim podane wymiary i wzajemne odległości obiektów i urządzeń budowlanych. Inwestor wraz z wnioskiem przedłożył projekt zagospodarowania działki, na którym brak było zwymiarowania poszczególnych elementów zagospodarowania działki. Organ zobowiązując inwestora postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 r. do przedłożenia projektu zagospodarowania działki sporządzonego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego, winien zatem zobowiązać wnioskodawcę również do uzupełnienia braku polegającego na niepodaniu wymiarów poszczególnych elementów zagospodarowania działki, czego nie uczynił. Organ ten wbrew stanowisku skarżącej nie wskazał także w wezwaniu jako podstawy zobowiązania § 8 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia, a jedynie § 8 ust. 1. Brak podania wymiarów w projekcie zagospodarowania działki nie stanowił zatem niewykonania obowiązku nałożonego postanowieniem i nie uzasadnia wydania decyzji o odmowie wydania pozwolenia na budowę.

Na tle okoliczności niniejszej sprawy rozważenia wymaga czy art. 35 ust. 3 ustawy, może być przez organ stosowany w jednej sprawie ponownie, w sytuacji gdy inwestor wykonuje w terminie nałożone przez organ zobowiązanie odnośnie usunięcia nieprawidłowości projektu budowlanego, przez złożenie stosownej dokumentacji, a dokumentacja ta posiada nieprawidłowości. Przepis art. 35 ust. 3 ustawy nie wprowadza zakazu jego ponownego zastosowania w takim przypadku, a jego konstrukcja przemawia za dopuszczeniem takiej możliwości. Art. 35 ust. 3 ustawy stanowi, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przesłanką wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę jest bezskuteczny upływ terminu na wykonanie nałożonego zobowiązania. W sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, że wnioskodawca wykonał nałożone zobowiązanie przedkładając żądaną dokumentację, stwierdzenie, iż termin usunięcia nieprawidłowości upłynął bezskutecznie nie jest uzasadnione. Jeżeli przedłożona dokumentacja posiada pewne braki, które nie były przedmiotem analizy organu, i których usunięcia od strony nie żądano, zaistnieć może podstawa do ponownego zobowiązania strony do usunięcia braków nowej dokumentacji. Za rozwiązaniem takim przemawia, zdaniem Sądu, wykładnia celowościowa. Celem prowadzonego postępowania jest rozpatrzenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. W interesie wnioskodawcy leży złożenie projektu budowlanego odpowiadającego wymogom prawa. Spełnienie tego warunku jest badane przez organ, który w razie naruszeń zobowiązuje stronę do ich usunięcia. Ponowienie tego trybu w takiej sytuacji nie naruszy interesów wnioskodawcy i zapobiegnie wszczynaniu kolejnego postępowania administracyjnego.

W postanowieniu z dnia 30 listopada 2006 r. organ wskazał w punkcie 4, iż projekt architektoniczno-budowlany budynku mieszkalnego został sporządzony niezgodnie z § 11 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z uwagi na brak przedstawienia sposobu ogrzewania projektowanej części mieszkalnej budynku. W decyzji o odmowie wydania pozwolenia na budowę organ stwierdził, iż inwestor w wykonaniu tego zobowiązania przedłożył projekt instalacji elektrycznej, ale projektant odpowiedzialny za opracowanie tej branży nie zapewnił wymaganego zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy sprawdzenia projektu. W ocenie Sądu, zajęte przez organ stanowisko, iż w związku z przedłożeniem projektu instalacji elektrycznej zawierającego braki, organ I instancji winien zobowiązać wnioskodawcę na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy do usunięcia stwierdzonego braku jest prawidłowe.

Wydana decyzja o odmowie pozwolenia na budowę narusza normę art. 35 ust. 3 ustawy. W niniejszej sprawie istniały zatem podstawy do uchylenia wydanej decyzji. Wobec konieczności przeprowadzenia postępowania i wydania przez organ postanowienia z art. 35 ust. 3 ustawy zakreślającego wnioskodawcy termin na usunięcie naruszeń przedłożonej dokumentacji, organ odwoławczy zasadnie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym oddalił skargę jako niezasadną.