Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 728/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

SENTENCJA

Dnia 7 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozbiórki zrealizowanego samowolnie obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – S. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. LS


UZASADNIENIE

S.Z. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie rozbiórki zrealizowanego samowolnie obiektu budowlanego.

We wniosku tym skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą samotną i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.040 zł netto.

Nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. 48 m2.

Ponosi przy tym wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i zakupem lekarstw

w łącznej kwocie 560 zł. W związku z tym na utrzymanie pozostaje jej jedynie kwota 480 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.)

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania

o pow. 48 m2.

Jedyne źródło utrzymania skarżącej stanowi emerytura w wysokości 1.040 zł netto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu skarżącej stanowią wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i zakupem lekarstw, w łącznej kwocie 560 zł.

W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę zwłaszcza kwotę dochodu skarżącej i niezbędnych wydatków, Sąd uznał, iż wniosek S.Z. zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

(MSi)