Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 944/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 listopada 2017 r. sygn. akt III SA/Lu 555/17 na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 2 listopada 2017 r. sygn. akt III SA/Lu 555/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W uzasadnieniu wskazano, że E. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 października 2017 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie oryginałów załączników do skargi bądź ich odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie we wskazanym przedmiocie zostało doręczone skarżącej 26 października 2017 r. (k. 26 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo, poświadczony za zgodność z oryginałem na pierwszej stronie protokół czynności kontrolnych (k. 30 akt sądowych), poświadczoną za zgodność z oryginałem mapkę sytuacyjną (k. 37 akt sądowych), poświadczony za zgodność z oryginałem uproszczony wypis z rejestru gruntów (k. 38 akt sądowych) oraz poświadczoną za zgodność z oryginałem umowę użyczenia (k. 39 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.), zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga, może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Mając to na uwadze Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uznając, że braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W ocenie Sądu pierwszej instancji brakiem takim był brak oryginałów załączników do skargi bądź ich odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem.

Zażalenie na powyższe złożyła skarżąca i zaskarżając je w całości zarzuciła:

Naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że niedołączenie przez skarżącą wymaganej liczby odpisów załączników jest brakiem formalnym skargi uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty poprzez sporządzeni odpisów skargi przez sąd, a w konsekwencji na przyjęciu przez wojewódzki sąd administracyjny, iż zachodzą podstawy do jej odrzucenia.

Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Lublinie.

W uzasadnieniu wskazano, że sankcja w postaci odrzucenia skargi podyktowana jest nadmiernym formalizmem postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Istotą rozpatrywanej sprawy pozostaje zatem jedynie rozstrzygnięcie czy nadesłana kserokopia skargi kasacyjnej może zostać uznana za jej odpis.

Przede wszystkim stwierdzić należy, że 27 października 2017 r. do Sądu pierwszej instancji wpłynęło pismo z własnoręcznym podpisem pełnomocnika skarżącej r., w którym wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z 23 października 2017 r. w załączeniu przesyła załączniki do skargi w sprawie III SA/Lu 555/17. Do pisma dołączono poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwo, poświadczony za zgodność z oryginałem na pierwszej stronie protokół czynności kontrolnych, poświadczoną za zgodność z oryginałem mapkę sytuacyjną, poświadczony za zgodność z oryginałem uproszczony wypis z rejestru gruntów oraz poświadczoną za zgodność z oryginałem umowę użyczenia (k. od 28 do 39 akt sądowych).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca prawidłowo wykonała wezwanie Sądu pierwszej instancji. Wskazać należy, że czytelność nadesłanej kserokopii nie budzi wątpliwości, jest ona zgodna z oryginałem, a jej treść jest dodatkowo potwierdzona podpisem pełnomocnika skarżącej na piśmie przewodnim oraz pierwszych stronach załączonych odpisów dokumentów. Należy zatem uznać, że skarga nie zawiera braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (zob. postanowienie NSA z 7.2.2014 r., II FSK 3910/13). Odrzucenie skargi w takiej sytuacji jest przejawem zbytniego formalizmu (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3910/13; publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.