Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 82/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 par 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1570/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

UZASADNIENIA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1570/13 odrzucił zażalenie [...] (skarżącego) na postanowienie tego Sądu z dnia 7 stycznia 2016 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że WSA w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 stycznia 2016 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłkę, zawierającą odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem, wysłano za pośrednictwem operatora [...] na adres wskazany przez stronę skarżącą. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę listowną awizowano w dniu 26 stycznia 2016 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej adresata. Skutek doręczenia nastąpił w dniu 9 lutego 2016 r.

W dniu 10 lutego 2016 r. przesyłka wydana została adresatowi.

W dniu 17 lutego 2016 r. (data nadania koperta k. 286 akt sądowych) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 7 stycznia 2016 r.

Uzasadniając odrzucenie zażalenia skarżącego WSA w Gdańsku podniósł, że [...] wniósł zażalenie po upływie terminu do jego wniesienia. Odpis postanowienia z dnia 7 stycznia 2016 r. został skutecznie doręczony skarżącemu - w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) - z dniem 9 lutego 2016 r., a więc z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu pozostawienia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a). Wprawdzie skarżący odebrał przesyłkę w dniu 10 lutego 2016 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia, wynikającego z ww. przepisu. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma - i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okres.

Zdaniem WSA, zaskarżone postanowienie doręczone zostało w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 9 lutego 2016 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 16 lutego 2016 r. Tymczasem zażalenie wniesiono w dniu 17 lutego 2016 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł [...] wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 92 ustawy Prawo pocztowe.

W ocenie autora zażalenia błędne jest stanowisko Sądu I instancji, że awizo w skrytce oddawczej pozostawiono w dniu 8 stycznia 2014 r. Autor zażalenia posiada liczne dowody na błędy w awizach dotyczących postępowań administracyjnych odnośnie terminu pozostawienia tak pierwszego jak i drugiego awizo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast zażalenie wniesione po terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Z treści art. 73 § 4 p.p.s.a. wynika, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tego przepisu, a więc okresu czternastu dni, na jaki składa się pismo w placówce pocztowej lub urzędzie gminy w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany przepisami art. 65-72 p.p.s.a., przy jednoczesnym pozostawieniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 73 § 2. Przepis ten z kolei określa, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.).

Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do wniesienia zażalenia. Odebranie pisma

(w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma zatem wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13, z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1055/12, z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II FZ 36/13).

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca postanowienie Sądu I instancji z dnia 7 stycznia 2016 r. została po raz pierwszy awizowane w dniu 26 stycznia 2016 r. (k. 282 akt sądowych zwrotne potwierdzenie odbioru). Mając na uwadze przytoczoną regulację, od daty pierwszego awizowania biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 par. 1 i 3 p.p.s.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego t.j. 9 lutego 2016 r. Fakt, że wnoszący zażalenie odebrał przesyłkę w dniu 10 lutego 2016 r. nie wpływa na ustalenie terminu, z upływem którego doręczenie pisma należy uważać za dokonane. Powyższe z tego względu, że jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma - i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu. W konsekwencji, termin na wniesienie zażalenia, który liczony jest od dnia 9 lutego 2016 r. upływał z dniem 16 lutego 2016 r., podczas gdy skarżący wniósł je w dniu 17 lutego 2016 r. (k. 286 akt sądowych koperta). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku słusznie więc uznał, że zażalenie to należało odrzucić, jako wniesione po terminie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.