Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2116/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 11 września 2014 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. R. – W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 września 2013r., znak [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2006 r. postanawia: oddalić wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi G.R. – W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 września 2013r., znak [...]. Decyzję doręczono w dniu 25 września 2013r. adwokatowi - pełnomocnikowi G.R. – W (k. 402 tom III akt organu drugiej instancji). Skarga została wniesiona w dniu 12 listopada 2013r. (data stempla pocztowego).

G.R. – W złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jako uzasadnienie wniosku wskazano, że od dnia 1 października do dnia 17 października 2013r. była osobą pozbawioną wolności. Po ustaniu przyczyny uniemożliwiającej jej dokonanie czynności w dniu 21 października 2013r. udzieliła adwokatowi pełnomocnictwa do prowadzenia spraw i reprezentowania jej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Pełnomocnik nie mógł dokonać czynności w terminie, ponieważ od dnia 22 października do dnia 3 listopada 2013r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Na wstępie trzeba zaznaczyć, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upłynął w dniu 25 października 2013r.

Wskazać też należy, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przyczyną uchybienia terminu była choroba adwokata. Ustała ona w dniu 3 listopada 2013r. (niedziela). Biorąc pod uwagę, że okres siedmiu kolejnych dni upływał w następną niedzielę, zaś dzień 11 listopada jest dniem ustawowo wolnym od pracy, jako ostatni dzień terminu do złożenia wniosku należy zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. przyjąć dzień 12 listopada 2013r.

Przechodząc natomiast do oceny okoliczności wskazanych we wniosku stwierdzić trzeba, że nie pozwalają one przyjąć, by do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez winy skarżącej.

Przede wszystkim trzeba zaznaczyć, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. W przypadku występowania w procesie za pośrednictwem pełnomocnika, ryzyko negatywnych skutków zachowań pełnomocnika ponosi mocodawca (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 20 grudnia 2012r., sygn. akt II FZ 993/12, Lex Omega nr 1240585; z dnia 16 października 2012r., sygn. akt II OZ 895/12, Lex Omega nr 1252299 oraz z dnia 17 maja 2012r., sygn. akt I OZ 339/12, Lex Omega nr 1336492). Wina pełnomocnika jest zatem zrównana w skutkach z zawinieniem przez samą stronę.

O braku winy można mówić jedynie w przypadku zaistnienia zdarzeń niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2011r., sygn. akt II GZ 439/10, Lex Omega nr 743202). Niezawinione uchybienie terminowi ma miejsce wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 19 stycznia 2011r., sygn. akt I FZ 474/10, Lex Omega nr 740944).

W niniejszej sprawie o okolicznościach nie dających się przezwyciężyć nie może być mowy. Fakt pozbawienia wolności skarżącej nie ma w niniejszej sprawie żadnego znaczenia, ponieważ stan ten zakończył się jeszcze przed dniem 25 października 2013r. Jak wynika z nagłówków pism, składanych przez pełnomocnika, prowadzi on kancelarię wraz z drugim adwokatem. Pełnomocnictwo, udzielone przez skarżącą w niniejszej sprawie w sposób wyraźny zastrzega prawo substytucji, czyli udzielania dalszych pełnomocnictw. Zaświadczenie lekarskie, przedłożone przez pełnomocnika obejmuje jedynie informację o niemożności stawiennictwa na wyliczonych rozprawach przed sądem powszechnym w dniach od 22 do 30 października 2013r. Nie wynika z niego natomiast, aby pełnomocnik nie był w stanie podejmować żadnych czynności. Zaświadczenie wystawione zostało w dniu 24 października 2013r. Skoro pełnomocnik mógł uzyskać zaświadczenie lekarskie w tej dacie, należy przyjąć, że mógł również skontaktować się z drugim adwokatem, z którym prowadzi wspólnie kancelarię. Jeżeli nawet były jakieś przyczyny, uniemożliwiające udzielenie pełnomocnictwa substytucyjnego, możliwe było wniesienie skargi w terminie przez drugiego z adwokatów i późniejsze zatwierdzenie dokonanych przez niego czynności. Natomiast z dokumentów, przedłożonych w niniejszej sprawie nie wynika, aby pełnomocnik podjął jakiekolwiek czynności, zmierzające do wniesienia skargi w ustawowym terminie. Uchybienie terminu nastąpiło zatem z winy pełnomocnika, która jest równoznaczna z winą skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, za podstawę biorąc art. 86 § 1 p.p.s.a.

.