Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1677/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 31 zo
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman Sedzia WSA Marzanna Sałuda (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 marca 2022 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. na druku RDZ –B6 G. W. – dalej skarżący- wskazując we wniosku nr NIP [...] zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – dalej organ - z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek dla płatników w określonych branżach. We wniosku wskazał jako przeważający rodzaj działalności kod PKD 9313Z.

Decyzją z dnia [...]r., znak: [...] organ rozpoznając wniosek działając na podstawie art. 31zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych- dalej ustawa o COVID 19 - (Dz. U. poz. 1842 ze zm.) w związku z art. 31 zo ust. 10 ustawy o COVID 19 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266, z późn, zm.) odmówił skarżącemu zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 31zo ustawy o COVID 19 płatnikowi składek prowadzącemu na dzień 30 września 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32,Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, przysługuje prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r.

Organ wskazał, iż kod PKD przeważającej działalności podany we wniosku z dnia [...] r. 93.13.Z uprawnia do ubiegania się o zwolnienie z opłacania składek w myśl powołanej ustawy, jednak skarżący wg rejestru CEDIG takiego rodzaju działalności nie prowadził.

W związku z powyższym organ uznał, iż stronie nie przysługuje prawo zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący wskazał, iż od dnia [...] r ma zawieszoną działalność oznaczoną kodem PKD 47.91.Z i nie prowadzi już działalności pod tym kodem .

Druk RDZ-B6 został złożony gdyż od dnia [...] r. jest wspólnikiem s.c. "A" (NIP [...]) i działa wyłącznie jako wspólnik tej spółki pod kodem przeważającym PKD 93.13.Z ,który to kod kwalifikuje do zwolnienia ze składek zgodnie z tarczą 6.0.

Prezes ZUS w wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy sporną decyzję podzielając w całości ocenę prawną na tle zaistniałego w sprawie stanu faktycznego .

W skardze do WSA w Gliwicach strona zarzuciła organowi :

1. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego dalej k.p.a., art. 77 § 1 i 4 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy i załatwienia sprawy, w szczególności poprzez pominięcie, iż Skarżący prowadzi działalność gospodarczą wyłącznie jako wspólnik spółki cywilnej pod nazwą "A" S.C. z NIP: [...], której przeważającą działalnością (również na dzień [...] r.) jest działalność gospodarcza obiektów służących poprawie kondycji fizycznej sklasyfikowana w PKD pod numerem: 93.13.Z, oraz że w tym samym czasie, indywidualnie prowadzona działalność była zawieszona.

2. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i 4 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy i załatwienia sprawy, w szczególności poprzez pominięcie, iż spółka cywilna prowadzona przez Skarżącego pod nazwą "A" S.C. (NIP: [...]), której przeważającą działalnością (również na dzień [...] r.) jest działalność gospodarcza obiektów służących poprawie kondycji fizycznej sklasyfikowana w PKD pod numerem: 93.13.Z, uzyskała zwolnienie ze składek we wnioskowanym okresie.

3. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 8 k.p.a., w zw. z art. 107 § 3 k.p.a polegające na nienależytym uzasadnieniu wydanej w sprawie decyzji oraz zawarcie w nim zbyt lakonicznych i ogólnych twierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania, a Skarżącemu znaczenie utrudnia możliwość dokonania kontroli zaskarżonej decyzji.

4. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 8 k.p.a. polegające na braku pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, poprzez wydanie odmiennych decyzji przy istnieniu tożsamych stanów faktycznych i prawnych, mianowicie poprzez zwolnieniu spółki cywilnej "A" S.C. (NIP: [...]) z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 do 30.11.2020 roku przy jednoczesnym braku zwolnienia wspólników spółki cywilnej w sytuacji, gdy spółka cywilna jest podmiotem pozbawionym osobowości prawnej, prowadzonym przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą.

5. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 31zo ust. 10 ustawy z dnia 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych poprzez jego niezastosowanie w sytuacji spełnienia materialnoprawnych przesłanek zastosowania tego przepisu.

6. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 2, art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez wydanie zaskarżonej decyzji, która w sposób nierówny i krzywdzący traktuje osobę prowadząca działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, podczas gdy osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą indywidualnie, korzystałaby z prawa zwolnienia z obowiązków opłacania składek.

W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz o zobowiązanie ZUS do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, czy skarżący na dzień [...]r., jako wspólnik spółki cywilnej, prowadził działalność uprawniającą go do żądania zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek w okresie od dnia 1 do 30.11 2020 r., a w konsekwencji wydania decyzji o zwolnieniu z obowiązku opłacania składek, zgodnie z wnioskiem.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż z dniem [...] r r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej pod firmą "B" (NIP: [...]), i od tego momentu prowadził wyłącznie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą "A" s.c. (NIP: [...]) wraz z J. B., gdzie przeważającym przedmiotem działalności spółki cywilnej (również na dzień [...] r.) jest działalność gospodarcza obiektów służących poprawie kondycji fizycznej sklasyfikowana w PKD pod numerem: 93.13.Z. Skarżący, w ramach prowadzonej spółki, prowadzi siłownię oraz klub sztuk walki, którego w znacznym stopniu dotknęły skutki panującej pandemii COVID-19, oraz wprowadzonych w związku z tym ograniczeń.

Podniósł iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwolnił spółkę cywilną z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, należnych za okres od dnia 1 do 30 .11.2020 roku.

Wskazał na art. 31 zo ustawy COVID- 19, który to przepis w jego ocenie nie rozróżnia sytuacji, formy prowadzenia działalności gospodarczej, tj. czy chodzi o działalność jednoosobową czy w formie spółki cywilnej. Skoro bowiem, przeważającą (a w istocie jedyną) działalnością gospodarczą skarżącego, jest działalność zwolniona w trakcie trwania pandemii z obowiązku opłacania składek, to nie ma znaczenia, forma prowadzonej działalności gospodarczej.

Zdaniem strony ZUS nie dokonał ustalenia stanu faktycznego sprawy, pomijając fakt zawieszenia prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej jednoosobowej oraz prowadzenie jej wyłącznie w ramach spółki cywilnej. Powyższe, prowadzi do takich konsekwencji, w których strona uprawniona do zwolnienia z obowiązku opłacania składek, w myśl obowiązujących przepisów, nie uzyska zwolnienia tylko przez błędne ustalenie, iż strona była zobligowana do opłacenia składki jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, pomimo jej zawieszenia.

Skarżący zaznaczył, że zgodnie z art. 36a ust.1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych "Ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 23 ust 1-3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą są dobrowolne. Przedsiębiorca w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nie opłaca ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego". Skarżący powinien być w kwestionowanym okresie zwolniony z obowiązku opłacania składek. Skoro zatem prowadził działalność w formie spółki cywilnej, która korzysta z pomocy udzielonej przez Państwo w związku z panująca pandemią, to zaskarżone decyzje należy uznać za oczywiście błędne oraz sprzeczne z intencją i wolą ustawodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325., dalej P.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.). Z kolei z brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Rozpoznając zarzuty skargi oraz badając zaskarżoną decyzję z uwzględnieniem powyższych kryteriów Sąd uznał, że została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Powodem, dla którego ZUS odmówił skarżącemu zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za okres od 1 do 30.11.2020r. było stwierdzenie, iż wskazany we wniosku z [...] r., kod PKD 93.13.Z nie został potwierdzony w wykazie płatników składek, którzy na dzień 30.09.2020r. mieli zarejestrowaną działalność z kodem PKD uprawniającym do zwolnienia z opłacania składek.

Materialnoprawną podstawą wydania decyzji w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy COVID-19 (pełną nazwę i publikator aktu prawnego powołano na wstępie).

W myśl art. 31zo ust. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, płatnikowi składek prowadzącemu na dzień 30 września 2020r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32,Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, przysługuje prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r.

Z powołanego przepisu wynika, że warunkiem zwolnienia z opłacania składek za listopad 2020r., jest prowadzenie, przez płatnika składek, na dzień 30.09.2020r. przeważającej działalności oznaczonej, według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), kodami wymienionymi w powołanym wyżej przepisie, a przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020r ma być niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 i jeżeli płatnik składek był zgłoszony jako taki do dnia 30 czerwca 2020 r. Warunki zwolnienia zostały ściśle określone przez ustawodawcę, a ich ustalenie jest kluczowe dla przyznania zwolnienia z obowiązku opłacania składek .

Kluczowym zatem dla organu jest ustalenie, czy składając wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania składek ZUS skarżący prowadził w przeważającym zakresie działalność oznaczoną, według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), w zakresie uprawniającym do zastosowania zwolnienia w okresie od dnia 1 – 30 listopada 2020r. Tym zakresem uprawniającym do zwolnienia są rodzaje przeważającej działalności oznaczone kodami wg PKD enumeratywnie wymienionymi w w/w przepisie art. 31 zo ust. 10 ustawy COVID -19.

Wskazać należy, iż do postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, z mocy art. 180 K.p.a. oraz art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych miały zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 § 1 K.p.a.) zobowiązuje organy administracji publicznej do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Przepisem zaś art. 9 K.p.a., nałożono na organy administracji publicznej obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego; a także czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, a to poprzez udzielanie im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.

Podkreślić należy, że w toku postępowania we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, jak i w złożonej skardze, skarżący konsekwentnie wskazywał, że wniosek o zwolnienie z opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy za listopad 2020r wynikał z faktu, iż prowadzi działalność gospodarczą w formie s.c "A" nr NIP [...] z przeważającym kodem działalności PKD 47.91.Z i z tego jedynie tytułu wnioskował o zwolnienie ze składek, działalność pod nr NIP [...] jako indywidualna nie jest aktywnie prowadzona albowiem w tym zakresie nastąpiło jej zawieszenie. Z tego też względu strona nie domagała się zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za wskazany okres, a z tytułu działalności prowadzonej w formie s.c. "A".

Tymczasem Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpoznania sprawy nie odniósł się w żaden sposób do argumentacji strony skarżącej. Podnieść zaś należy, że w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tak jak w postępowaniu odwoławczym, organ zobowiązany jest do ponownego, wyczerpującego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie, a w szczególności do ustosunkowania się do zarzutów i argumentów, jak i dowodów zawartych w ww. środku zaskarżenia. Niedopełnienie przez organ tych obowiązków stanowi naruszenie art. 127 § 3 w zw. z art. 15 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy organ jest obowiązany ponownie merytorycznie rozpatrzyć sprawę, przy czym w trakcie jego rozpatrywania niedopuszczalne jest pominięcie zarzutów sformułowanych w przedmiotowym wniosku, bądź tez zignorowanie dowodów przedłożonych przez Stronę. Obowiązkiem organu jest odniesienie się do tych zarzutów, dowodów - uwzględnienie ich, ze skutkiem dla treści rozstrzygnięcia lub wyjaśnienie, dlaczego ocenia się je jako niezasadne czy też niemające wpływu na wynik sprawy. Z akt postępowania wynika natomiast, że organ w toku postępowania nie przedstawił własnego stanowiska w związku z przedstawioną wyżej argumentacją strony skarżącej. Materiał zgromadzony w aktach sprawy nie pozwala zatem na przyjęcie, że w toku prowadzonego postępowania organ podjął wystarczające czynności, celem zbadania i oceny okoliczności podniesionej przez stronę. Organ zatem zaniechał oceny wspomnianych okoliczności i przesądził przedwcześnie o odmowie przyznania zwolnienia we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. W istocie organ II instancji zaniechał dokonania jakiejkolwiek oceny i analizy podnoszonych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy argumentów.

Wobec powyższego za uzasadnione Sąd uznał podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i § 3 i art. 138 § 1 pt 1 k.p.a. a ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Reasumując, ponownie rozpatrując sprawę organ usunie stwierdzone uchybienia i wyda decyzję w której rozważy argumenty podnoszone we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, rozważy, czy na podstawie materiału dowodowego zaistniały ustawowe przesłanki do zwolnienia we wnioskowanym przez Skarżącego zakresie. Z uwagi na powyższe, stwierdziwszy, że naruszenie wskazanych powyżej przepisów k.p.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

Wskazania co do dalszego procedowania w sprawie wynikają wprost z treści wydanego orzeczenia w sprawie.