Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 614/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 § 3, art. 161 § 1 pkt 3, art. 201 § 1, art. 205 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 6 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług; postanawia: 1. postępowanie w sprawie umorzyć; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz S. Sp. z o.o. w W. kwotę 5117 zł (pięć tysięcy sto siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym [...] stycznia 2009 r. S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.

W wyroku z 16 września 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 260/09 Sąd oddalił skargę.

W dniu 14 stycznia 2011 r. ww. orzeczenie zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I GSK 1177/09), a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Następnie, tj. [...] kwietnia 2011 r. do akt sprawy złożona została decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2011 r., o numerze [...], w której, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ww. organ uwzględnił w całości skargę strony i zgodnie z jej żądaniem uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. i umorzył postępowanie w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż opisane w pkt 1 i 2 powołanego wyżej przepisu.

W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. i umorzenia postępowania w sprawie, a zatem uwzględniono w całości skargę, co oznacza, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi na ww. decyzję stało się bezprzedmiotowe.

W tej sytuacji zasadnym było umorzenie postępowania.

Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz. 1349).

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.