Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1516/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 260, 246 § 1 pkt 1, 254 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. wydanym pod niniejszą sygnaturą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. S.

W dniu 15 października 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata bądź radcy prawnego, sporządzony na urzędowym formularzu PPF.

Zarządzeniem z dnia 19 października 2012 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wnioskodawca nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, skutkiem czego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 15 listopada 2012 r. pozostawiono wniosek bez rozpoznania.

W ustawowym terminie strona złożyła sprzeciw na zarządzenie wraz z wypełnionym formularzem PPF. Wnioskodawca oświadczył, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia rentowego i dochodów z gospodarstwa w łącznej wysokości około ... zł miesięcznie. Oświadczył również, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni ... ha oraz dom o powierzchni około ... m2. Nie posiada natomiast zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Zauważył, że Sąd rozpatruje ... skarg złożonych przez niego. Suma wpisów od tych skargi wynosi około ... zł, co przewyższa dochód skarżącego.

W związku z tym, że oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy było niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia dodatkowych dokumentów (k. 38). W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca podał, że otrzymuje rentę w wysokości ... zł, a dochody z oświadczenia w PPF są dochodami z gospodarstwa ze sprzedaży płodów rolnych. Wskazał, że na wydatki składają się głównie opłaty ubezpieczenia, prąd, gaz. Dodał, że szczegółowe informacje wraz z rachunkami i fakturami dołączył do wcześniejszych sygnatur akt rozpatrywanych przez Sąd, np. V SA/Wa 1794/12. Do pisma wnioskodawca dołączył potwierdzenie wypłaty renty w kwocie ... zł, zaświadczenie o wysokości dochodu z gospodarstwa oraz wyciągi rachunków bankowych za październik i listopad 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "p.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie wnioskującej o jego przyznanie, która winna tego dokonać poprzez złożenie kompletnego, wiarygodnego i przekonującego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, dokumentów źródłowych oraz, na wezwanie Sądu, dodatkowych oświadczeń. Podejmując decyzję o przyznaniu prawa pomocy należy opierać się na dokładnych danych dotyczących stanu rodzinnego, majątkowego, wysokości dochodów i wydatków strony wnioskującej o prawo pomocy. Obowiązkiem zaś strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące wykazanie swojej sytuacji majątkowej i finansowej. Dokonanie prawidłowej oceny czy osoba fizyczna ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, czy też pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, wymaga uprzedniej oceny sytuacji materialnej tej osoby. Oceny tej dokonuje się z uwzględnieniem stanu majątkowego, źródeł dochodów i ich wysokości oraz stałych koniecznych wydatków ponoszonych na utrzymanie jej i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Niezbędne jest również porównanie możliwości finansowych strony wnioskującej o prawo pomocy (a więc badanie sytuacji materialnej po opłaceniu stałych koniecznych wydatków) z wielkością obciążeń tytułem kosztów, jakie strona musi ponieść w danym postępowaniu.

Mając na uwadze treść złożonych przez skarżącego oświadczeń nie sposób stwierdzić, że wykazał on niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, ponieważ nie wskazał wysokości wydatków.

Brak udzielenia pełnej odpowiedzi na postawione pytania w dodatkowym wezwaniu uniemożliwia dokonanie pełnej oceny możliwości ponoszenia przez niego kosztów sądowych i ewentualnego ustanowienia pełnomocnika. Oświadczenie skarżącego należało uznać za niepozwalające dokonać właściwej oceny jego sytuacji materialnej. Podkreślenia wymaga przy tym, iż to na skarżącym jako osobie zainteresowanej w uzyskaniu prawa pomocy ciążył obowiązek wykazania, że zachodzą wobec niego ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 254 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.