Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SO/Kr 10/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 17 kwietnia 2019r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2019r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017; postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

W niniejszej kontrolowanej sprawie z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, iż zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona stronie 26.09.2018r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał 26.10.2018r. Wniosek o przywrócenie terminu złożono 27.11.2018r., skargę zaś 11.01.2019r. We wniosku o przywrócenie terminu wskazano na obszerność i znaczne skomplikowanie sprawy, co wymaga więcej czasu na złożenie skargi. Złożono też wniosek o przyznanie prawa pomocy, w tym pełnomocnika profesjonalnego.

Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., oznaczanej w skrócie "p.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku zawinienia w uchybieniu terminu można więc mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżący przekracza termin pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Podane we wniosku okoliczności odnoszące się do obszernego zakresu sprawy i jej skomplikowania nie mogą, w ocenie sądu, wyłączyć braku winy skarżącego w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi. Zakres sprawy, czy jej obszerność nie może być uznawana za okoliczność umożliwiającą przedłużanie sobie terminu do złożenia skargi, gdyż powodowałaby nieuprawnione uprzywilejowanie względem innych stron postępowania. Wyżej wskazane normy w zakresie przywracania terminu nakazują dochowania obiektywnej staranności w dbałości o własne sprawy i jedynie wskazanie na użycie największego w danych warunkach wysiłku, mogłoby wyłączyć winę, czego skarżący nie uczynił. Nie może zaś w niniejszej sprawie być uznane za nadmierny wysiłek, sformułowanie samodzielnej skargi w terminie, oraz w tymże terminie wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu, skoro dotychczas skarżący formułował wnioski samodzielnie i składał szereg pism procesowych do organu, które prowadziły do rozpoznania jego spraw. Nadto jak wynika z wniosku, zawarł w nim jednoczesny żądanie przyznania pełnomocnika z urzędu, a zatem nie stanowiłoby także nadmiernego wysiłku dla niego złożenie w terminie samodzielnej skargi wraz z takim wnioskiem.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.