Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SO/Op 90/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 214, art. 178, art. 197 par. 2, art. 219 par. 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. z dnia 19 października 2015 r. na pismo informacyjne Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 września 2015 r. w sprawie z wniosku D. W. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 157/14 ze skargi D. W. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt II SO/Op 90/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek D. W. z dnia 14 lipca 2014 r. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 157/14, ze skargi D. W. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 stycznia 2014 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na postanowienie prostujące z urzędu błąd pisarski w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, bezodpływowego osadnika ścieków oraz niezbędnej infrastruktury.

W piśmie opatrzonym datą "10.02.2014", zatytułowanym "Zażalenie", D. W., powołując m.in. sygnaturę II SO/Op 90/14, wskazała, że "zaskarża wydane zarządzenia Przewodniczącego z dnia 13 stycznia 2015 r. z wnioskiem o ich uchylenie i zmianę, bowiem są niesprawiedliwe".

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 lutego 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionego zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez wskazanie zaskarżonego orzeczenia lub zarządzenia. Na to wezwanie D. W. nie udzieliła odpowiedzi, stąd postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SO/Op 90/14, tut. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej z dnia 10 lutego 2015 r.

Na powyższe postanowienie Sądu z dnia 20 kwietnia 2015 r. D. W. w dniu 21 maja 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) złożyła zażalenie, w związku z czym w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 maja 2015 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Również i to zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 28 maja 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia D. W. zaskarżyła, wnosząc zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt II OZ 786/15.

Następnie, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 23 września 2015 r., skarżąca pismem z dnia 24 września 2015 r. została poinformowana o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SO/Op 90/14, w terminie 7 dni od otrzymania pisma, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Dodatkowo skarżąca została powiadomiona, że od tego pisma informującego nie przysługują środki zaskarżenia. Pismo z dnia 24 września 2015 r. doręczone zostało skarżącej w dniu 13 października 2015 r. (k. 81 akt sąd.).

Skarżąca pismem z dnia 19 października 2015 r., nadanym w placówce pocztowej w tym samym dniu, wniosła zażalenie na pismo informacyjne z dnia 24 września 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawę prawną obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowią przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 199 P.p.s.a., strony obowiązane są ponosić koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 205 § 1 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się m.in. koszty sądowe, obejmujące zgodnie z art. 211 P.p.s.a. opłaty sądowe - którymi w myśl art. 212 § 1 P.p.s.a. są wpis oraz opłata kancelaryjna - i zwrot wydatków. Według art. 230 § 1 P.p.s.a., wpis stosunkowy bądź stały, pobierany jest od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a. należy zażalenie.

Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określane zostały przez Radę Ministrów, w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193 z późn. zm.), które wydane zostało na podstawie delegacji zawartej w art. 233 P.p.s.a. Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł.

Stosownie do art. 219 § 1 P.p.s.a, obowiązek uiszczenia wpisu powstaje w dacie wniesienia do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl art. 214 P.p.s.a., obowiązek ten spoczywa na osobie wnoszącej pismo.

W świetle powołanych wyżej przepisów, w niniejszej sprawie skarżąca obowiązana była do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia z dnia 21 maja 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2015 r. Ponieważ wpis ten nie został przez skarżącą uiszczony przy wniesieniu zażalenia, na mocy art. 220 § 1 zdanie drugie w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie nastąpiło w drodze zarządzenia Przewodniczącego z dnia 28 maja 2015 r., zaskarżonego przez skarżącą zażaleniem, stosownie do art. 227 P.p.s.a., które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Obecnie kontroli sądowej podlega zażalenie wniesione przez skarżąca na kolejną czynność Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, podjętą po uprawomocnieniu się postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, a polegającą na poinformowaniu skarżącej o wynikającym z tego zarządzenia obowiązku uiszczenia wpisu.

Zaskarżona czynność dokonana została w drodze zarządzenia, na podstawie art. 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny powinien udzielić stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Dokonując zatem oceny dopuszczalności wniesionego zażalenia uznać należało, iż zażalenie na niniejszą czynność jest niedopuszczalne.

Zauważyć bowiem przyjdzie, że czynność Przewodniczącego dokonana w oparciu o art. 6 P.p.s.a., po prawomocnym oddaleniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie stanowi zarządzenia określonego w art. 220 § 1 P.p.s.a., zaskarżalnego na podstawie art. 227 § 1 P.p.s.a. Oddalenie zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu skutkuje tym, iż pierwotne zarządzenie, po uprawomocnieniu się postanowienia oddalającego zażalenie, pozostaje w mocy i wiąże strony oraz sąd. Przepis art. 170 P.p.s.a. określający zakres związania odnosi się bowiem do orzeczeń, zaś przez orzeczenia należy rozumieć nie tylko wyrok i postanowienie, ale także zarządzenie przewodniczącego (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2011, s. 471). Stosownie do tego, ponowne wezwanie o uiszczenie opłaty sądowej w formie określonej w art. 220 § 1 P.p.s.a jest zatem zbędne. Przyjąć należy, iż termin w jakim strona powinna zastosować się do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy wniesione na zarządzenie zażalenie zostało oddalone, wynosi 7 dni od daty doręczenia jej postanowienia o oddaleniu zażalenia. Realizując zasadę wyrażoną w art. 6 P.p.s.a. sąd winien jednak pouczyć stronę działającą bez pełnomocnika profesjonalisty o obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia oraz o skutkach zaniedbania w tym zakresie. Ponadto winien określić termin, w którym nie będzie stosować sankcji, w postaci odrzucenia zażalenia (por. postanowienie NSA z 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 14/06, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Jeszcze raz zaakcentować trzeba, że pismo przewodniczącego, zawierające wskazane wyżej informacje o obowiązku uiszczenia wpisu, nie stanowi zarządzenia zaskarżalnego w myśl art. 227 § 1 P.p.s.a. Takiego charakteru omawianej czynności nie zmienia przy tym fakt, że wystosowanie do strony tego rodzaju pisma następuje na skutek zarządzenia przewodniczącego wydziału, a pismo zawiera informacje zbliżone do elementów wezwania do uiszczenia opłaty. Przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidują zaskarżalności zarządzeń wydawanych w celu realizacji przez sąd obowiązku wynikającego z art. 6 P.p.s.a.

Wobec powyższego zażalenie z dnia 19 października 2015 r., wniesione przez skarżącą na pismo informacyjne Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 24 września 2015 r., należało odrzucić, jako niedopuszczalne.

Z tych względów, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.