Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 360/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska,, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 listopada 2005 r. sprawy ze skargi I.M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] Starosta na podstawie art. 6 pkt 6 lit. b, art. 37 k ust. 1, art. 37 l, art. 37 o ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514, ze zmianami) w związku z art. 29 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2004 r. nr 120 poz. 1252) oraz art. 104 k.p.a. orzekł o odmowie przyznania I.M. świadczenia przedemerytalnego.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z treścią art. 37 k. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje, osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku. I.M. posiada wystarczający okres uprawniający do emerytury, wynoszący łącznie 31 lat, 6 miesięcy i 22 dni, oraz wymagany wiek. Nie spełnia natomiast warunku określonego w art.37 k. ust. 1 pkt 2, który stanowi, iż świadczenie emerytalne przysługuje w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym osoba była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Likwidacja własnej działalności gospodarczej nie stanowi rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy dla jej właściciela .

Od powyższej decyzji pani I.M. wniosła o przyznanie jej świadczenia przedemerytalnego, powołując się na otrzymaną informację w Urzędzie Pracy, że aby zarejestrować się jako osoba bezrobotna powinna mieć zlikwidowaną działalność gospodarczą, dlatego też z dniem [...].04.2004 r. zlikwidowała działalność gospodarczą z powodu braku środków do życia.

Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., art. 37 k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 29 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego podnosząc, że wymienione przypisy jednoznacznie określają, iż w przypadku osób rejestrujących się po zlikwidowaniu prowadzonej działalności gospodarczej nie może mieć zastosowania przepis art. 37 k ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Tym samym w obecnym stanie prawnym, nie jest możliwe przyznanie stronie świadczenia przedemerytalnego.

Kwestionując powyższą decyzję, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła I.M. wskazując, iż nie może zgodzić się z interpretacją przepisów o konsekwencjach prowadzenia działalności gospodarczej i w sytuacji jej likwidacji, braku możliwości przyznania świadczenia przedemerytalnego, tym bardziej, że posiada wymagany wiek i staż pracy uprawniający ją do przedmiotowego świadczenia

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, podnosząc nadto iż skarżąca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podpisała umowę na prowadzenie usług akwizycyjnych, a tym samym przez cały czas pozostawała osobą prowadzącą działalność gospodarczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z przepisem § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw

z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187, poz. 1926) w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 187, poz. 1927) sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie województwa lubuskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005 roku – zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. Mając powyższe na uwadze, na mocy cytowanych przepisów, Sąd ten z dniem 1 lipca 2005 r. stał się właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi.

Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2004 r. nr 120 poz. 1252) osoby, które do dnia przejęcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznawania i wypłaty świadczeń przedemerytalnych zarejestrowały się w urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego nabywają to prawo na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Treść art. 37 k. ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. ( Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, ze zmianami ) stanowi, że świadczenie przedemerytalne przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 9, osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:

1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub

3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub

4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. 2002 r. Nr 9, poz. 85, Nr 127, poz. 1088 i Nr 155, poz. 1287), lub

5) zakończyła okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 19 ust. 2a, i w wyniku zaliczenia go do okresu uprawniającego do emerytury spełnia warunki określone w pkt 1, 3 lub 4.

Jak wynika z akt administracyjnych rejestracji w Urzędzie Pracy skarżąca dokonała po wykreśleniu z dniem [...] kwietnia 2004 r. (przez Prezydenta Miasta decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2004 r.) z ewidencji działalności gospodarczej wpisu, dotyczącego prowadzonej od dnia [...] listopada 1992 r. działalności gospodarczej. Skarżąca przedłożyła również w Urzędzie Pracy zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział Inspektorat, z którego wynika, iż do dnia [...] kwietnia 2004 r. była objęta obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym w tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

Nie ulega wątpliwości, że art. 37 k ust. 1 ustawy określa materialnoprawne warunki, których spełnienie uzależnia przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. W przepisie tym zawarty jest warunek, aby osoba ubiegająca się o świadczenie spełniała określone w ustawie wymagania do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz miała określone okresy zatrudnienia lub okresy uprawniające do emerytury.

Likwidacja własnej działalności gospodarczej przez skarżącą nie stanowi w rozumieniu art. 37 k. cytowanej wyżej ustawy rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Skarżąca składając wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego nie spełniła podstawowej przesłanki wynikającej z dyspozycji przepisu art. 37 k. ust. 1 do jego przyznania, wynikającej z powołanych wyżej przepisów prawnych, a mianowicie nie nastąpiło rozwiązanie ze skarżącą stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Joanna Brzezińska Ireneusz Fornalik Anna Juszczyk - Wiśniewska