Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1165/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie z jego skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wydalenia ze służby postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia


UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Policji orzeczeniem z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania P. P., utrzymał w mocy orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie uznania P. P. winnego zarzucanych mu czynów i wymierzenia mu kary wydalenia ze służby.

P. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. K. M., pismem z dnia [...] . wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wyżej opisane orzeczenie.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonego orzeczenia. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że wykonanie ww. orzeczenia przed rozpoznaniem skargi przez Sąd doprowadzi do bezprzedmiotowości skargi, a negatywne konsekwencje wydalenia ze służby poniesie P. P. i jego rodzina. Z okoliczności sprawy, po wszczęciu postępowania, wynika natomiast, że P. P. może w dalszym ciągu do wydania wyroku w przedmiotowej sprawie wykonywać służbę w sposób prawidłowy, co wynika między innymi z otrzymywanych w latach 2012-2013 nagród.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany wyżej przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).

Warunkiem wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005).

Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Twierdzenia strony powinny być przy tym poparte dokumentami źródłowymi.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie P. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazał, że zachodzą określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Skarżący w złożonym wniosku nie opisał bowiem swojej sytuacji finansowej i rodzinnej. Nie wynika ona również z akt sprawy. Tym samym Sąd nie może stwierdzić, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.

Sam fakt zwolnienia ze służby nie jest także trudnym do odwrócenia skutkiem. Zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011r., nr 287 poz. 1687 ze zm.) "ust. 1. Uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne (...)". Ponadto w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że jedynie w przypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona jest przesłanka określona w art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07). Tymczasem z treści wniosku wynika, że do czasu wydania wyroku w przedmiotowej sprawie skarżący może wykonywać służbę "w sposób prawidłowy".

W świetle powyższego, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ww. ustawy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić, jak na wstępie.