Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 862/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 73 ust. 7
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Grażyna Danielec Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody z dnia 10 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata P. S. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10 maja 2010r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2010 roku, znak: [...], orzekającą o uznaniu J. W. od 15 lutego 2010 roku za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Jako podstawę prawną powołano art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 3 w zw.

z art. 73 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415).

Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego:

J. W. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna po raz pierwszy w dniu 8 lipca 2009 roku. Decyzją Starosty z [...] 2009r. znak [...] przyznano mu prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy od 16 lipca 2010 roku. Następnie decyzją Starosty z [...] 2010 roku, znak: [...] skarżący utracił od 10 stycznia 2010 roku status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku, ponieważ pozostawał niezdolny do pracy wskutek choroby przez nieprzerwany okres 90 dni. Wojewoda decyzją z [...] 2010 roku znak: [...] utrzymał w mocy w/w decyzję. J. W. ponownie zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna w dniu 15 lutego 2010 r., składając jednocześnie zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 06.07.2009r., że

w okresie od 11.10.1996r. do 30.11.2005r. oraz od 01.05.2007r. do 30.06.2009r. pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy.

Decyzją z [...] 2010 roku, znak: [...] , powołując się na przepis art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 71 ust. 1 pkt 1 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Starosta orzekł o uznaniu skarżącego od 15 lutego 2010 roku za osobę bezrobotną oraz odmówił przyznania prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił , że skarżący w dniu rejestracji spełnił warunki uznania go za osobę bezrobotną, natomiast suma okresów, w których pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji jest krótsza niż 365 dni.

W odwołaniu od w/w decyzji J. W. zarzucił organowi nieuwzględnienie okoliczności wynikającej z decyzji z [...] 2009r.tj., że zasiłek został mu przyznany na okres 12 miesięcy, a wypłacany był jedynie sześć miesięcy i jeden dzień .

Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji wydając opisaną na wstępie decyzję.

W uzasadnieniu stwierdził , że uzyskanie zasiłku na podstawie decyzji z [...] 2009 roku, znak: [...] do 15 lipca 2010 roku, obwarowane było warunkiem, że nie zajdą okoliczności powodujące jego utratę. Taką okolicznością, która spowodowała utratę przez skarżącego uprawnień do pobierania zasiłku od 10 stycznia 2010 była niezdolność do pracy przez okres 90 dni. Ponownie status osoby bezrobotnej skarżący uzyskał od 15 lutego 2010 r., zatem utrata statusu bezrobotnego nastąpiła na okres krótszy niż 365 dni (od 10 stycznia 2010 roku do 15 lutego 2010 roku), dlatego uprawnienia skarżącego do zasiłku są rozpatrywane na podstawie art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w związku z art. 73 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowi: " Osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełnia "warunki określone w art. 71, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku (...) ". Sytuacja skarżącego podlega zatem ocenie z punktu widzenia przepisu art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 3 ustawy (w/w). Oznacza to, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, tj. w przypadku skarżącego od 14 sierpnia 2008 roku do 14 lutego 2010 r. powinien wykazać 365 dni okresu uprawniającego do zasiłku, natomiast rentę z tytułu niezdolności do pracy pobierał w tym okresie ( liczonym od 14 sierpnia 2008 roku do 30 czerwca 2009 r. ) przez 321 dni.

Uznając, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację skarżący posiada 321 dni okresu uprawniającego do zasiłku zamiast wymaganych ustawą 365 dni należało stwierdzić, że nie spełnia przesłanek koniecznych do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W skardze na w/w decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. W. podniósł, że decyzja ma zbyt daleko idące konsekwencje. Pozostawanie na zwolnieniu lekarskim, które spowodowało faktyczne skrócenie przysługującemu mu prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej, jest zdarzeniem nie planowanym przez niego ani zawinionym. Na rozprawie w dniu 28 czerwca 2011r. dodatkowo podniósł , że w jego ocenie decyzja przyznająca mu zasiłek od 16 lipca 2009r. na okres 12 miesięcy jest obowiązująca i z niej wywodzą się jego dalsze uprawnienia do wypłaty zasiłku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko

w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a

(Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej

a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzję, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Kierując się wskazanymi kryteriami należy stwierdzić, że Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi J. W.

Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody z dnia

10 maja 2010r. znak [...] w przedmiocie uznania J. W. za osobę bezrobotną z dniem 15 lutego 2010r. oraz odmowy przyznania mu prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej. Skarżący kwestionuje w/w decyzję w części odmowy przyznania mu prawa do zasiłku, podnosząc w zasadzie argumenty dotyczące przyczyn utraty przez niego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 10.01.2010r. Decyzja Wojewody odnosząca się do tych okoliczności z dnia [...] 2010r. znak [...] była przedmiotem rozpoznania Sądu, który wyrokiem z dnia 24 marca 2011r. sygn. akt III SA/Kr 380/10 oddalił skargę J. W. na tą decyzję. J. W. utracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku z uwagi na pozostawanie niezdolnym do pracy wskutek choroby przez nieprzerwany okres 90 dni (przesłanka z art. 33 ust. 4 pkt 9 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej na 12 miesięcy uzyskał na podstawie decyzji Starosty z [...] 2009r. znak [...].

Decyzja z [...] 2009r. ma znaczenie w kontekście brzmienia art. 73 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy: "Osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 365 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 71, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku oraz o okresy, o których mowa w ust. 4". Przepis ten zawarty w rozdziale 15 "świadczenia dla bezrobotnych" znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy osoba starająca się o status osoby bezrobotnej i świadczenia z nim związane legitymowała się wcześniej statusem osoby bezrobotnej i utraciła go w sytuacjach wskazanych w art. 33 ust. 4 w/w ustawy. J. W. utracił status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej z dniem 10.01.2010r. (na okres nie dłuższy niż 365 dni), co oznacza, że przyznany mu decyzją z dnia [...] 2009r. znak [...] na okres od 16.07.2009r. do 15.07.2010r. zasiłek ze wskazanym dniem przestał mu być wypłacany. Skarżący podnosi, że w związku z ponowną rejestracją zasiłek za pozostały okres do 15.07.2010r. winien mu być wypłacony, niemniej jednak argument ten nie uwzględnia treści zacytowanego wyżej przepisu, który akcentuje, że generalnie prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej w związku z nową rejestracją oceniane jest z uwzględnieniem ogólnych zasad przyznawania zasiłku zawartych w art. 71. Stosownie do art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 2: "prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli: nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni legitymował się wymienionymi w art. 71 okresami zatrudnienia lub innymi okresami równoważnymi, w tym pobieraniem renty z tytułu niezdolności do pracy. Organ administracji winien był z tego względu przy ponownej rejestracji skarżącego dokonać ustaleń faktycznych dotyczących 18 miesięcy poprzedzających dzień ponownej rejestracji. Był to okres od 14.08.2008r. do 14.02.2010r. Prawidłowo organ ustalił, że w tym okresie J. W. pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy przez 321 dni (od 14.08.2008r. do 30.06.2009r.), co oznacza, że przez okres krótszy niż wymagany przepisem art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (365 dni) do przyznania prawa do zasiłku. Warunkiem przyznania J. W. prawa do zasiłku przy ponownej rejestracji jest spełnienie warunku określonego w art. 71. Skoro go nie spełnił – prawo do zasiłku nie przysługuje. Nie ma w tej sytuacji potrzeby odnoszenia się do wcześniejszego okresu pobierania zasiłku i ewentualnego pomniejszania okresu pobieranego. Okres wcześniejszego pobierania zasiłku oraz okoliczność faktycznego skrócenia jego pobierania nie mają znaczenia prawnego dla niniejszej sprawy. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z dnia 15 października 2008r. sygn. akt III SA/Łd 269/2008 "w przypadku niespełnienia warunków określonych w przepisie art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie mają znaczenia okresy wcześniejszego pobierania zasiłku i ewentualne pomniejszenie okresu jego pobierania obecnie".

Wobec powyższego Sąd oddalił skargę J. W. na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W pkt II Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a w zw. z § 2 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).