Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 142/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie postępowania skargowego w sprawie działalności inspektora nadzoru budowlanego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na odpowiedź Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 10 lutego 2014 r., doręczoną mu w dniu 13 lutego 2014 r., znak [...], utrzymującą stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim, z dnia 19 grudnia 2013 r., znak [...], że skarga z dnia 8 listopada 2013 r. jest nieuzasadniona, gdyż OWINB w Opolu nie miał prawa do badania działań podjętych przez PINB w powiecie opolskim pod kątem prawidłowego zastosowania "merytorycznych przepisów obowiązującego prawa" dotyczącego zmiany sposobu użytkowania drogi dojazdowej działka nr A..

W odpowiedzi na skargę z dnia 18 marca 2014 r. Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu wniósł o jej odrzucenie i przedstawił przebieg toczącego się postępowania. Wskazał, że pismem z dnia 15 listopada 2013 r., znak [....], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim przekazał mu skargę S. D. z dnia 8 listopada 2013 r., dotyczącą nienależytego wykonywania zadań przez Powiatowego Inspektora w sprawie z wniosku skarżącego z dnia 2 października 2013 r. dotyczącego zmiany sposobu użytkowania drogi dojazdowej, działka nr A.. Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu rozpatrzył przekazaną skargę w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. dotyczącego skarg i wniosków, udzielając 19 grudnia 2013 r. pisemnej odpowiedzi w tym zakresie. S. D. pismem z dnia 30 grudnia 2013 r. wniósł o ponowne rozpoznanie przedmiotu skargi. Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu udzielił odpowiedzi na kplejne wystąpienie skarżącego.

Z akt wynika, że skarżący zwrócił się pismem z dnia 2 października 2013 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim o podjęcie postępowania w celu przywrócenia stanu pierwotnego w postaci drogi dojazdowej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, stwierdził w piśmie z dnia 15 listopada 2013 r., że nie doszło do naruszenia przepisów Prawa budowlanego. Działka, którą skarżący uważa za drogę dojazdową, podzielona obecnie na dwie działki: nr A. i B., w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, figuruje jako zurbanizowany teren niezabudowany, co potwierdziła także kontrola przeprowadzona przez organ w terenie.

Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu w pismach skierowanych do skarżącego z dnia 19 grudnia 2013 r. i 10 lutego 2014 r. podał, że skargi na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim są nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – dalej zwanej K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu, ale nie skargę sądowoadministracyjną.

S. D. wniósł skargę na odpowiedź Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 10 lutego 2014 r., podtrzymującą argumentację zawartą w piśmie z 30 grudnia 2013 r. Skarga ta miała charakter skargi powszechnej, objętej przepisami działu VIII K.p.a.

W myśl art. 229 pkt 3 K.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania lub działalność organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej – właściwy jest wojewoda lub organ wyższego stopnia. Stosownie do art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z póżn. zm.) organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.

Skoro do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie opolskim w przedmiocie wykonywania przez niego działalności jest Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu i jest to postępowanie jednoinstancyjne, to nie służy na nie dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ten pogląd Sądu jest zbieżny z aktualnym orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007r., sygn. akt I OSK 395/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 362475; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007r., sygn. akt III SA/Lu 586/07, dostępne Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 295005). Skarga powszechna S. D. nie zawiera się zatem w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych oznaczonych w art. 3 § 2 P.p.s.a., i jako taka podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji niniejszego orzeczenia.