Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1199/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA – Anna Orłowska (spr) po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 września 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 363/05 o przyznanie M. H. i J. H. prawa pomocy przez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. H.i J. H. o wznowienie postępowania sądowego w sprawi zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 10 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Lu 47/02 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał M. H. i J. H. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że rodzina skarżących utrzymuje się z renty M. H. w kwocie 441, 52 zł oraz pomocy społecznej, a z posiadanych przez J. H. gruntów rolnych rodzina nie osiąga żadnych dochodów. W ocenie Sądu skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika, bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 2 września 2005 r. L. S. wniósł o jego uchylenie podnosząc, że oświadczenia małżonków H. są nie prawdziwe, gdyż posiadają oni dwa domy mieszkalne we Włodawie, w których wynajmują lokale mieszkalne, samochód marki Skoda oraz że gospodarstwo rolne w miejscowości S. jest fikcyjnie oddane w dzierżawę, zaś J. H. "sam je obrabia i czerpie dochody". Ponadto L. S. podnosi, że J. H. prowadzi wiele spraw sądowych dla osób trzecich.

W odpowiedzi na zażalenie L. S. M. H. i J. H. podnieśli, że wszystkie postawione w zażaleniu zarzuty są "fałszywymi oskarżeniami".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Przyznanie prawa pomocy powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane w stosunku do osób charakteryzujących się ubóstwem. Ciężar dowodu spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Z użycia w przepisie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określenia "gdy wykaże" wynika, że strona ma przekonać sąd, iż znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania. Strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli fakty podane we wniosku nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy.

Trafnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący wykazali, iż nie są w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika. Renta M. H. w kwocie 440 zł brutto, jest kwotą niską i nie pokryje niezbędnych kosztów utrzymania rodziny skarżących. Przytoczone zaś w zażaleniu przez Leona Siwca zarzuty nie mają żadnego poparcia i nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.