Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1490/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] pismem z dnia 10 maja 2017 r., działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) – dalej PwKAS, przedstawił J. P. propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...].

W dniu 26 maja 2017 r. J. P. złożyła odwołanie od powyższego pisma, które zdaniem skarżącej jest jednocześnie decyzją administracyjną

o zwolnieniu ze służby.

W odpowiedzi z dnia 14 czerwca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] poinformował J. P., że przepisy ustawy PwKAS nie przewidują formy decyzji dla propozycji pracy dla funkcjonariusza, jak również nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi.

Pismem z dnia 12 lipca 2017 r. J. P. złożyła do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. na bezczynność

i niezałatwienie w terminie odwołania z dnia 26 maja 2017 r.

Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. [...] Szef Krajowej Administracji Skarbowej, poinformował skarżącą, że w sprawie propozycji służby/pracy nie jest prowadzone postępowanie administracyjne, w którym stosuje się przepisy K.p.a., w tym dotyczące terminów załatwienia sprawy, w związku z czym brak jest podstaw do stosowania w tej kwestii również art. 37 K.p.a.

J. P., reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia

4 września 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej [...] lipca 2017 r.

[...], zarzucając nieważność i bezprawność z uwagi na brak podstaw prawnych do złożenia skarżącej propozycji pracy w świetle przepisów ustawy PwKAS tj. naruszenie art. 165 ust. 3 i 7, art. 170 ust. 1 oraz art. 179 i art. 180 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej poprzez faktyczne zwolnienie skarżącej ze służby pomimo braku zajścia wskazanych tam przesłanek oraz niezgodność z art. 2, 7, 32 ust. 1 oraz art. 60 Konstytucji. W obszernej skardze przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania oraz przedstawiła kwestie dotyczące nieprzedstawienia propozycji służby. Wniosła o uchylenie zaskarżonego pisma Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r.

W odpowiedzi na skargę Szef Krajowej Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że w sprawie nie doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego. Sprawa objęta zakresem skargi nie była przedmiotem rozstrzygnięcia merytorycznego organu odwoławczego ani też przedmiotem postępowania administracyjnego. Podał, że sprawy dotyczące propozycji pracy lub braku propozycji pracy/służby nie mają charakteru administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369.) - dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę.

W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r. Pismo to jest odpowiedzią organu na zażalenie z dnia 12 lipca 2017 r. wniesione przez skarżącą w trybie art. 37 § 1 K.p.a. w związku z "brakiem rozpoznania odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby wyrażonej w propozycji pracy z dnia 10 maja 2017 r.". Pismo to wyjaśnia, że postępowania, które mogą być przedmiotem kwestionowania na podstawie art. 37 K.p.a. to postępowania prowadzone w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał, że z uwagi na fakt, iż w sprawie propozycji służby/pracy nie jest prowadzone postępowanie administracyjne, w którym stosuje się przepisy K.p.a. w tym dotyczące terminów załatwienia sprawy, brak jest podstaw do stosowania w tej kwestii również art. 37 K.p.a. stanowiącego o uprawnieniu strony do wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zaskarżone do Sądu pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nie stanowi decyzji administracyjnej, nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli sądowej. Nie rozstrzyga też o uprawnieniu lub obowiązku w sposób władczy określony przepisami prawa administracyjnego. Odpowiedź na zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 K.p.a. nie następuje w formie aktu, który podlegałby kontroli sądu administracyjnego.

Stanowisko organu wyrażone w piśmie w odpowiedzi na zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 K.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny). Takie postępowanie prowadzone na skutek wniesienia środka prawnego w trybie art. 37 § 1 K.p.a., nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego (vide: wyrok NSA z 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2259/10, Lex nr 1145577).

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.