Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 737/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 27c
journal: Dz.U. 2011 nr 212 poz 1263
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2013 roku sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] roku znak [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu i zatrzymanie wymienionego w decyzji produktu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa oraz nakazania zaprzestania prowadzenia działalności oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1, art. 27 c ust. 1 i 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. (Dz. U. z 2011 r. nr 212, poz. 1263 ze zm.) w związku z art. 4 pkt 27, art. 44b i art. 44 c ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179, poz. 1485 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpoznaniu odwołania "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] nr [...] orzekającą o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu przez stronę skarżącą produktów o nazwach "Imitacja Produktu: Ekstrakt Czekoladowy Ogień" "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Ogień" i "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Powiew" na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. na okres do dnia 30 sierpnia 2013 r., o zatrzymaniu ww. produktów oraz nakazującą Spółce zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu w B. przy ul. A 12 na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia tj. do 20 kwietnia 2013 r.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w toku kontroli przeprowadzonej w dniu 21 stycznia 2013 r. w sklepie zlokalizowanym przy ul. A 12 w B., prowadzonym przez skarżącą Spółkę, dokonał zabezpieczenia próbek wyrobów o nazwie "Imitacja Produktu Ekstrakt Czekoladowy Ogień" "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Ogień" i "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Powiew", w związku z podejrzeniem sprzedaży w tym lokalu tzw. "dopalaczy".

Decyzją z dnia [...] organ I instancji wstrzymał wprowadzanie do obrotu ww. produktów na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, tj. do dnia 30 sierpnia 2013 r., zatrzymał ww. produkty oraz nakazał zaprzestania prowadzenia działalności na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia tj. do dnia 20 kwietnia 2013 r. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. ze względu na ochronę zdrowia ludzkiego. W uzasadnieniu Inspektor sanitarny wskazał, że są to produkty, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, iż mogą on stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego. Organ I instancji przekazał pobrane próbki do Narodowego Instytutu Leków celem ustalenia ich składu.

W odwołaniu skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie art. 77 ust. 6, art. 79, art. 79a, art. 79b, art. 82 oraz art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie kontroli poczynionej z naruszeniem przepisów dotyczących swobody działalności gospodarczej, art. 10 § 1 oraz art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania w postaci braku zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji. Strona wskazała także na naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji, zarówno w płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego jak i prawnego, w szczególności poprzez niewskazanie faktów i dowodów na podstawie, których organ uznał, że istnieje zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, także niewyjaśnienie zasadności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności poprzez powołanie się na okoliczności dotyczące innego podmiotu gospodarczego. W ocenie Spółki organ naruszył również treść art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie mimo braku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz art. 108 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Spółka wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności.

Decyzją z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że powodem, dla którego w sklepie była przeprowadzona kontrola, było uzasadnione podejrzenie, że w dalszym ciągu są tam wprowadzane do obrotu środki zastępcze. Przesłanką do działania organu były wyniki wcześniejszych badań pobranych tam próbek. Organ wyjaśnił, że sklep prowadzony przez spółkę z o.o. "A" uprzednio należał do R. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "B", a następnie "B" spółka z o.o. i "C" spółka z o.o. oferował już wcześniej do sprzedaży produkty zawierające substancje psychoaktywne. W czasie kontroli przeprowadzonej w dniu 21 stycznia 2013 r. stwierdzono wprowadzanie do obrotu produktów wymienionych na wstępie, które oferowane były do sprzedaży w charakterystycznych opakowaniach w postaci saszetek zawierających proszek, susz roślinny, posiadały nieznany skład i informację, że produkt nie jest przeznaczony do spożycia. Informacja taka sugerowała jednak wręcz takie przeznaczenie, a takie informacje znajdowały się także na wcześniej zatrzymywanych w sklepie produktach, które były spożywane przez ludzi i były przyczyną zatruć. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 4 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przez środek zastępczy rozumie się substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślinę, grzyb lub ich cześć, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa.

Zgodnie z art. 44c ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku ze stwierdzeniem wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest środkiem zastępczym właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepis art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Natomiast zgodnie z art. 27 c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej właściwy inspektor w przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia zakazuje w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub wprowadzania do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań bezpieczeństwa. Organ wyjaśnił, że co do wskazanych produktów istniało uzasadnione podejrzenie, że są środkami zastępczymi, gdyż ich opakowania sugerowały takie przeznaczenie. W uzasadnieniu podkreślono, że produkty stwarzają zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zabezpieczone próbki produktów o nazwach "Imitacja Produktu: Ekstrakt Czekoladowy Ogień" "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Ogień" i "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Powiew" zostały przekazane do Narodowego Instytutu Leków w [...]. Przeprowadzone badania wykazały w składzie tych produktów występowanie śladowych ilości substancji wykazujących działanie psychoaktywne i stanowiących zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Tym samym zasadnym było zastosowanie w sprawie rygoru natychmiastowej wykonalności, na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. i odstąpienie od zasady wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia poszczególnych przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej organ odwoławczy uznał, że nie są one zasadne. Kontrolujący okazali legitymacje służbowe przedstawicielowi kontrolowanego obiektu oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, co potwierdza treść protokołów z dnia 21 stycznia 2013 r. Natomiast odstąpienie od zawiadomienia strony o zamiarze wszczęcia kontroli nastąpiło na podstawie art. 79 ust. 2 pkt 5 z uwagi na zagrożenie zdrowia ludzkiego.

Ponadto organ wyjaśnił, że strona nie złożyła skutecznego sprzeciwu w trybie art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Pracownicy przeprowadzający kontrolę w sklepie nie są organem uprawnionym od odbioru sprzeciwu, gdyż takim organem jest PPIS. Zatem nie było przesłanek do wstrzymania się z czynnościami kontrolnymi, a wniesienie przez stronę sprzeciwu po zakończeniu czynności było bezprzedmiotowe.

Organ odwoławczy wskazał także, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] zaskarżonej decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 k.p.a., przyjmując, że okoliczności sprawy wskazują na stwarzanie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego poprzez wprowadzanie do obrotu produktów, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, iż wykazują działanie psychotropowe i mogą być zakwalifikowane jako środki zastępcze.

Organ wskazał także, że PPIS posiadał wiedzę dotyczącą wprowadzania do obrotu przez skarżącą Spółkę w tym sklepie przy ul. A 12 w B. środków zastępczych, których skład jakościowy został potwierdzony wynikami badań Narodowego Instytutu Leków w [...], że zawierają substancje psychotropowe.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi "A" Spółka z o.o. z siedzibą w P. zarzuciła naruszenie:

- art. 10 § 1, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji;

- art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji na płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego;

- art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w tym art. 84c, art. 79, art. 79a, art. 79b oraz 82 ustawy polegający na nierozpoznaniu w sposób zgodny z prawem złożonego sprzeciwu i niewstrzymanie czynności kontrolnych po złożeniu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu przez przedsiębiorcę;

- art. 27c ust. 1 i 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, mimo braku przesłanki uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi;

- art. 108 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, pomimo braku podstaw faktycznych i prawnych.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. jest niezasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012. 270) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 2011 r. nr 212 poz.1263 ze zm.).

Zgodnie z treścią przepisu art. 27c ust. 1 wymienionej ustawy w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

W myśl natomiast art. 27c ust. 3 cytowanej ustawy w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny:

1) zatrzymuje produkt;

2) nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące.

Z treści art. 27c ust. 1 ustawy o PIS wynika zatem, że organ administracji wydaje decyzję o wstrzymaniu wytwarzania produktu lub wprowadzenia go do obrotu lub nakazuje wycofanie go z obrotu w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Natomiast zatrzymanie produktu i wydanie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu następuje tylko w razie wydania decyzji o której mowa w art. 27c ust. 1 powoływanej ustawy.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest wstrzymanie wprowadzenia do obrotu następujących produktów: "Imitacja Produktu: Ekstrakt Czekoladowy Ogień" "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Ogień" i "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Powiew". Ponadto organ orzekł o zatrzymaniu ww. produktów oraz nakazał zaprzestania prowadzenia działalności na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia.

W ocenie Sądu organy administracji zasadnie uznały, że w sprawie istnieje uzasadnione podejrzenie, że wymienione produkty stwarzają zagrożenie życia i zdrowia.

Jak wynika z akt sprawy podmiotem wskazanym na oznakowaniu opakowań wprowadzanych w sklepie objętym kontrolą, przy ul. A 12 w B., a także właścicielem sklepu jest "A" Spółka z o.o. w P., której Prezesem Zarządu i jedynym wspólnikiem jest R. G., będący jednocześnie Prezesem Zarządu "B" Spółki z o.o. w P., jak również powiązanej z nimi Spółki "C". Dodatkowo z akt administracyjnych wynika, że wobec spółki "B" sp. z o.o. w P. prowadzone jest postępowanie w zakresie wprowadzania do obrotu środków zastępczych. W wyniku kontroli stwierdzono wprowadzanie do obrotu produktów będących środkami zastępczymi, których próbki zostały przekazane do Narodowego Instytutu Leków. Z otrzymanej ekspertyzy wynikało, że posiadają w swoim składzie substancje psychoaktywne, które mogą być zaklasyfikowane jako środki zastępcze w rozumieniu art. 3 pkt 27 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.).

W ocenie Sądu, powyższe było wystarczającą przesłanką do przeprowadzenia kontroli i wydania decyzji trybie art. 27 c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Istniało bowiem uzasadnione podejrzenie, że produkty "Imitacja Produktu: Ekstrakt Czekoladowy Ogień" "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Ogień" i "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Powiew". stanowią zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Wskazuje na to okoliczność wcześniejszego wprowadzania do obrotu produktów o podobnym składzie w sklepach prowadzonych przez podmioty gospodarcze o różnych nazwach, które powiązane są R. G., będącym także właścicielem skarżącej Spółki – "A" oraz Spółki "B". Organy administracji miały więc uzasadnione podejrzenie, że sporne produkty stanowią zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Należy dodać, że produkty te miały podobną strukturę (susz, proszek) i podobne opakowanie jak zatrzymane dwa miesiące wcześniej środki zastępcze. Różne były tylko nazwy. Na opakowaniach nie było informacji o zagrożeniach związanych z używaniem produktów. Podejrzenie organów, że wszystkie trzy produkty mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi potwierdziła opinia Narodowego Instytutu Leków z 24 stycznia 2013 r. (k. 17 – akt admin.) Z opinii tej wynika, że wszystkie produkty zawierały substancje będące środkami zastępczymi.

Zdaniem Sądu, spełnione zostały przesłanki określone w art. 27 c ust.1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. uzasadniające wstrzymanie wprowadzania do obrotu ww. produktów, ich zatrzymanie i nakazanie zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniu sklepu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej naruszenia art.10 § 1 k.p.a.

Zgodnie z treścią art. 10 § 2 k.p.a. organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną.

W niniejszej sprawie miała miejsce sytuacja określona w art. 10 § 2 k.p.a. Istniała bowiem konieczność szybkiego załatwienia sprawy jaką było wstrzymanie wprowadzenia do obrotu produktów z uwagi na niebezpieczeństwo jakie mogły one stwarzać dla życia i zdrowia ludzkiego. Zasadność obaw potwierdziła opinia Narodowego Instytutu Leków. Z tych względów zachodziły podstawy do odstąpienia przez organ orzekający w sprawie od zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a. W sytuacji, gdyby tego nie uczyniły postępowanie uległoby przedłużeniu i do czasu wydania decyzji strona skarżąca mogłaby nadal wprowadzać do obrotu produkty niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzkiego. Dodać należy, że fakt odstąpienia od zasady z art. 10 § 1 k.p.a. został uzasadniony przez organ administracji w adnotacji z dnia 21 stycznia 2013 r. (k. 4 – akt admin.), co stanowi spełnienie wymogu określonego w art.10 § 3 k.p.a.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, że w sposób niezgodny z prawem nadano decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Zgodnie z treścią art. 108 § k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia.

Z wymienionego przepisu wynika, że nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest dopuszczalne między innymi wtedy gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Sytuacja taka jak wskazano powyżej miała miejsce w niniejszej sprawie. W przekonaniu Sądu uzasadnione było zatem nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Nie zasługują też na uwzględnienie wszystkie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447 ze zm.).

Przede wszystkim należy podkreślić, że jak stanowi art. 1 pkt 6 ustawy o PIS, Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołania do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami m.in. zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów użytku. Wykonywanie zadań przez PIS polega, jak stanowi art. 2 ustawy, na sprawowaniu zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego oraz prowadzeniu działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami środowiska, a także na prowadzeniu działalności oświatowo-zdrowotnej. Katalog sposobu realizacji zadań nałożonych na PIS nie ma charakteru zamkniętego, co wynika z ze sformułowania "w szczególności".

Realizacji tych zadań służy m.in. regulacja zawarta w art. 27c ust. 1 ustawy, stanowiąca podstawę rozstrzygania w przedmiotowej sprawie.

Natomiast przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej ( j.t. Dz. U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447) mają zagwarantować aby podejmowanie i prowadzenie, działalności gospodarczej było wolne dla każdego na równych prawach, choć z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa ( art. 6 ust. 1 ustawy).

Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, których naruszenie zarzuca skarżący, np. zobowiązujące organy kontroli do zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli w określonym terminie, zawarte są Rozdziale 5 ustawy zatytułowanym "Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy". dotyczą wyłącznie takich organów kontroli, które uprawnione są do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, a do takich organów w tym wypadku nie należą, w ocenie Sądu, organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, realizujące zadania z zakresu zdrowia publicznego ( art.1 ustawy). Podobne stanowisko , tylko w odniesieniu do organów Państwowej Inspekcji Pracy wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdzając, że przepis art. 79 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zobowiązujący organy kontroli do zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli, która nie może być wszczęta wcześniej niż po upływie 7 dni od dnia doręczenia takiego zawiadomienia, dotyczy wyłącznie takich organów kontroli, które uprawnione są do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, a do takich organów nie należą organy Państwowej Inspekcji Pracy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. II SA/Op 481/10, Lex nr 652108).

Nawet, gdyby przyjąć odmienne od powyższego stanowisko, to i tak zarzuty podniesione w skardze w tym zakresie są niezasadne.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. Zgodnie z treścią tego przepisu organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli.

W myśl bowiem art. 79 ust. 2 pkt 5 wymienionej ustawy zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego.

Strona skarżąca faktycznie nie została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli, lecz organ administracji był uprawniony do odstąpienia od takiego zawiadomienia z uwagi na sytuację określoną w art. 79 ust. 2 pkt 5 ustawy. Przeprowadzenie kontroli było bowiem uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia co zostało omówione we wcześniejszej części rozważań. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Nietrafny jest zarzut naruszenia art. 79a, gdyż jak wynika z akt sprawy, kontrolujący okazali sprzedawcy, którego zastali w sklepie swoje legitymacje służbowe oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 79 b omawianej ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku wszczęcia czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, osoba podejmująca kontrolę ma obowiązek poinformować kontrolowanego przedsiębiorcę lub osobę, wobec której podjęto czynności kontrolne, o jego prawach i obowiązkach w trakcie kontroli.

Jak wynika z protokołu kontroli przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoby kontrolujące poinformowały ustnie D. O. o prawach i obowiązkach w trakcie kontroli.

Należy jednocześnie zauważyć, że zarówno art. 79 jak i 79a są przepisami składającymi się z kilku ustępów, a skarga nie precyzuje konkretnie, które uregulowania zostały naruszone.

Nieuzasadniony jest wobec powyższego zarzut skargi naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.

Strona skarżąca nie wykazała, aby organ administracji przeprowadził dowód w toku kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli. Wszystkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. są w ocenie Sądu niezasadne. W związku z czym nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 wymienionej ustawy.

Niezasadny jest także zarzut skargi, że kontrola została przeprowadzona mimo wniesienia sprzeciwu, co stanowi naruszenie art. 84 c ustawy.

Zgodnie z treścią art. 84 c ust.1,2 i 3 wymienionej ustawy przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. Przedsiębiorca musi uzasadnić wniesienie sprzeciwu.

W myśl art. 84 c ust. 5 wymienionej ustawy wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego sprzeciw dotyczy, z chwilą doręczenia kontrolującemu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu do czasu rozpatrzenia sprzeciwu, a w przypadku wniesienia zażalenia do czasu jego rozpatrzenia.

Z wymienionych przepisów wynika, że przedsiębiorcy przysługuje sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów ustawy do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. Następnie przedsiębiorca zawiadamia kontrolujących o wniesieniu sprzeciwu i z tą chwilą kontrolujący wstrzymują czynności kontrolne.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kontrola w sklepie rozpoczęła się w dniu 21 stycznia 2013 r. o godz. 1550, a zakończyła o godz. 1620 .Natomiast pismo zatytułowane "sprzeciw w trybie art. 84 c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej" wpłynęło do organu I instancji w dniu 24 stycznia 2013 r., natomiast nadane zostało za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 21 stycznia 2013 r. (k. 15 d – akt admin.). W tej sytuacji uznać należy, że sprzeciw został wniesiony po zakończeniu czynności kontrolnych, zatem nie było podstaw do zaniechania kontroli. Co do zasady, dopiero bowiem z chwilą złożenia sprzeciwu do organu przedsiębiorca zawiadamia o tym osoby kontrolujące, które są zobowiązane wstrzymać czynności kontrolne. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 84 c ustawy.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi naruszenia art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. Zgodnie z treścią tego artykułu nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy. Nie dotyczy to sytuacji, gdy:

1) ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;

2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia;

3) kontrola jest prowadzona w toku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów;

4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego;

5) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług przed dokonaniem tego zwrotu;

6) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa wspólnotowego o ochronie konkurencji lub przepisów prawa wspólnotowego w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej;

7) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.

W ocenie strony skarżącej naruszona została zasada określona w wymienionym przepisie, gdyż w tym samym czasie przeprowadzane były kontrole w sklepach spółki w Ł., w B. i w R.

Należy zaznaczyć, że strona skarżąca nie wykazała, iż w tym samym dniu, tzn. 21 stycznia 2013 r., przeprowadzano kontrole w pozostałych sklepach spółki na terenie województwa łódzkiego. Nawet jednak gdyby tak było, to w sytuacji gdy przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakładzie lub innej wyodrębnionej części swojego przedsiębiorstwa, zasada określona w art. 80 ust.1 odnosi się do zakładu lub części przedsiębiorstwa (art. 82 ust.1a ustawy dnia z 2 lipca 2004r.). W sytuacji zatem kiedy strona skarżąca prowadzi działalność gospodarczą w różnych miejscowościach na terenie województwa łódzkiego, to zakaz prowadzenia więcej niż jednej kontroli dotyczy jedynie konkretnego sklepu, a nie działalności spółki we wszystkich miejscach prowadzenia takiej działalności.

Niezależnie od powyższego w niniejszej sprawie miała miejsce sytuacja określona w art. 82 ust. 1 pkt 4 ustawy. Przeprowadzenie kontroli było bowiem uzasadnione zagrożeniem życia i zdrowia ludzkiego. Zagrożenie takie stwarzały sporne produkty, co zostało omówione we wcześniejszej części rozważań. Zarzut Spółki w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Reasumując, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji miały uzasadnione podejrzenie, że produkty: "Imitacja Produktu: Ekstrakt Czekoladowy Ogień" "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Ogień" i "Imitacja Produktu: Ekstrakt Cytrynowy Powiew" stwarzały zagrożenie życia i zdrowia ludzi. W ocenie Sądu, spełnione zostały przesłanki wstrzymania wprowadzania do obrotu tych produktów, określone w art. 27c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. i co się z tym wiąże - do wydania decyzji, określonych w art. 27c ust. 3 tej ustawy. Rozpoznając sprawę, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego, mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

b.a.