Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 529/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 136 ust. 3 art. 137 ust. 1 pkt 1 pkt 2 art. 216 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
article: art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 1974 nr 10 poz 64
law: Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Nina Krzemieniewska - Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi Gminy P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta [...], decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 142, w związku z art. 136 ust, 3, art. 137 ust. 1 pkt 2, art. 140 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwrócił na rzecz H. P. w 1/2 części oraz J. S. w 1/2 części, nieruchomość położoną w P., przy ul. A, oznaczoną w ewidencji gruntów numerami działek [...], o pow. 0,1686 ha i [...], o pow. 0,0148 ha, wykupionej na rzecz Skarbu Państwa aktem notarialnym z dnia [...], Rep. A Nr [...] w trybie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974r., Nr 10 poz. 64) z przeznaczeniem pod budowę czasowego placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym. Wskazano nadto, iż przedmiotowa nieruchomość podlega zwrotowi w stanie w jakim znajduje się w dniu jej zwrotu, zaś wzajemne przeniesienie prawa własności nastąpi z dniem gdy decyzja o zwrocie stanie się ostateczna.

W punkcie drugim decyzji zobowiązano w/w wymienione osoby do zwrotu na rzecz gminy Miasto P. należności w wysokości 68.336,00 złotych, proporcjonalnie do przypadających udziałów, tj. H. P. oraz J. S., po 34.168,00 złotych każdy.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ przypomniał, iż aktem notarialnym z dnia [...] - Rep. A Nr [...] wykupiono na rzecz Skarbu Państwa w trybie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. Nr 10 z 1974r., poz. 64) nieruchomość położoną w P., przy ul. A 6, oznaczoną wówczas numerem działki [...] o pow. 0,1834 ha, stanowiącą własność H. K., M. K., H. P., J. S., na podstawie księgi wieczystej pod nazwą "P. nieruchomość" - Rep. Nr [...], z przeznaczeniem pod budowę czasowego placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym. Odszkodowanie ustalone zostało w łącznej wysokości 198.024,04 złotych.

Następnie H. P. i J. S. będący, spadkobiercami byłych właścicieli w 1/2 części każde z nich, w dniu 11 sierpnia 2009r. wystąpili do Prezydenta Miasta P. o zwrot wymienionej wyżej nieruchomości.

Dalej organ wyjaśnił, że nieruchomość objęta wnioskiem o zwrot, oznaczona jest aktualnie numerami działek [...] o pow. 0,1686 ha i [...] o pow. 0,0148 ha, wywodzi się z wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej uprzednio numerem [...] o pow. 0,1834 ha, stanowi własność Gminy P. zgodnie z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] oraz, że prowadzona jest dla niej w VI Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w P. księga wieczysta KW Nr [...].

Wyjaśniono także, iż podczas oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 25 lutego 2011r. stwierdzono, że sporna nieruchomość, tj. działka [...] - nie jest zagospodarowana, porośnięta jest chwastami, a działka [...] - pas ok. 4 metrów od strony południowej jest niezagospodarowany, porośnięty chwastami. Rośnie jeden świerk. Dalej w kierunku północnym teren posiada w części utwardzoną nawierzchnię z asfaltobetonu. Nawierzchnia jest zniszczona, popękana, nierówna, zużyta. Natomiast część od strony północnej jest terenem gruntowym. Na działce znajdują się 2 słupy energetyczne. Teren jest niezagospodarowany. W czasie oględzin nieruchomości stwierdzono, że na działce parkują samochody osób prywatnych. Organ dodał, iż nieruchomość ta, zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny, wydaną przez Urząd Miejski w P. Wydział Gospodarki Komunalnej, Przestrzennej, Ochrony Środowiska i Komunikacji z dnia [...] Nr [...], przeznaczona została pod budowę czasowego placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym. Z załącznika graficznego do owej decyzji wynika, iż przewidywano do zrealizowania plac przedpogrzebowy, wiatę oraz parking na 60 miejsc i była to lokalizacja tymczasowa. Pismem z dnia 15 kwietnia 2011r. Prezydent Miasta P. poinformował, że nieruchomość objęta wnioskiem o zwrot: została utwardzona w okresie "dożynkowym" tj. przed 1979r. i pełniła rolę parkingu ogólnodostępnego, w okresie od 12 lipca 1984r. do 3 listopada 1992r., była wydzierżawiana wspólnie z nieruchomością sąsiednią, stanowiącą obecnie własność Państwa L. z przeznaczeniem na plac manewrowy do nauki jazdy. Urząd Miejski w P. wydzierżawiał ten teren umowami zawieranymi:

- od dnia 12 lipca 1984r. do dnia 12 lipca 1985r.;

- od dnia 27 sierpnia 1985r. do dnia 1 września 1986r.;

- od dnia 2 listopada 1989r. do dnia 2 listopada 1990r.;

- od dnia 3 listopada 1990r. do dnia 3 listopada 1992r.;

zaś od roku 1993 do chwili obecnej pełni rolę parkingu ogólnodostępnego, lecz nie udało się odszukać dokumentów potwierdzających termin rozpoczęcia i zakończenia budowy parkingu.

W świetle powyższych ustaleń organ uznał, że przedmiotowe działki do chwili obecnej nie zostały zagospodarowane zgodnie z celem wywłaszczenia tj. pod budowę czasowego placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym. Działka oznaczona aktualnie numerem [...] wcześniej była wykorzystywana jako parking, który wydzierżawiano Wojewódzkiemu Uniwersytetowi Robotniczemu, a następnie Ośrodkowi Szkolenia Kierowców [...] z przeznaczeniem na naukę jazdy/szkolenie kierowców, a obecnie pełni rolę parkingu ogólnodostępnego. Natomiast działka oznaczona aktualnie numerem [...] stanowi teren zieleni nieurządzonej. Wobec tego w ocenie organu nieruchomość objęta wnioskiem o zwrot, oznaczona numerami działek [...] i [...] stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu w rozumieniu art. 136 ust. 3, w związku z art. 137 ust. 1 pkt 2 ustawy gospodarce nieruchomościami.

Dodatkowo organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Starosta [...] powołał rzeczoznawcę majątkowego do sporządzenia opinii określenia aktualnej wartości przedmiotowej nieruchomości oraz ustalającej stopień zmniejszenia się albo zwiększenia wartości nieruchomości wskutek działań podjętych bezpośrednio na nieruchomości po jej wywłaszczeniu. W operacie szacunkowym z dnia 29 czerwca 2011r. rzeczoznawca majątkowy określił: aktualną wartość nieruchomości na kwotę 531.242,00 złotych; wartość nieruchomości wg stanu na dzień wywłaszczenia na kwotę 627.203,00 złotych; stopień zmniejszenia wartości nieruchomości na 15,30%, zatem z uwagi na okoliczność, że właścicielem nieruchomości w dniu zwrotu jest Gmina Miasto P. na jej rzecz nastąpi zwrot odszkodowania w wysokości 68.336,00 zł.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Gmina P., zarzucając jej naruszenie art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez błędne ustalenie, że działki będące przedmiotem postępowania o zwrot do chwili obecnej nie zostały zagospodarowane zgodnie z celem umowy nabycia tj. pod budowę czasowego placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym, wniosła o jej uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Strona odwołująca się przypomniała, iż organ pierwszej instancji w swoim rozstrzygnięciu przyjął, iż z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika, że działki będące przedmiotem postępowania o zwrot do chwili obecnej nie zostały zagospodarowane zgodnie z celem umowy nabycia tj. pod budowę czasowego placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym.

Gmina P. nie podzieliła takiego poglądu, wskazując, że plac przedpogrzebowy wraz z zespołem parkingowym został zrealizowany w wymaganym, ustawowym terminie. Strona wskazała także, iż wprawdzie dokumentacja potwierdzająca termin rozpoczęcia i zakończenia budowy parkingu nie została odnaleziona. Istnieje jednak uzasadnione przypuszczenie, że dokumentacja się nie zachowała. Wskazuje na to informacja z Archiwum Zakładowego, z której wynika, że zgodnie z Jednolitym Rzeczowym Wykazem Akt dla urzędów terenowych organów administracji państwowej, wprowadzonego zarządzeniem Nr 36 Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 12 grudnia 1975r. "Pozwolenia na budowę i użytkowanie" miały kat. archiwalną B-5. Nie bez znaczenia, w ocenie strony, jest również informacja, że w 1974r. odnaleziono zapis, który może potwierdzić, że decyzja o znaku: [...] została wydana, a dotyczyła zatwierdzenia planu realizacyjnego - A 6, a w spisie dokumentacji po Wydziale Architektury i Nadzoru Budowlanego, sygn. [...] istnieje zapis, iż w/w pozwolenie było wydane.

Wskazano nadto, że cel na realizację którego nastąpiło nabycie nieruchomości "budowa placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym" nie został określony precyzyjnie, bowiem urządzenie czasowego placu przedpogrzebowego jest pojęciem nieostrym, szczególnie w sytuacji gdy ten znajduje się w pobliżu cmentarzy, został utwardzony i wykorzystywany jako parking. Zdaniem strony odwołującej się każde wykorzystanie nieruchomości mieszczące się w granicach ogólnie określonego przeznaczenia jest realizacją celu wywłaszczenia. Ponadto fakt, że, w okresie od dnia 12 lipca 1984r. tj. po 6 latach od umowy nabycia nieruchomości - do dnia 3 listopada 1992r. był wykorzystywany na cele placu manewrowego nie ma wpływu na to, że cel umowy nabycia przedmiotowej nieruchomości został zrealizowany. Samo wykorzystywanie przedmiotowej nieruchomości na cele manewrowe, związane z nauką jazdy, może jedynie poświadczyć, iż plac wraz z parkingiem został wybudowany. Późniejsza zmiana sposobu wykorzystania wywłaszczonej nieruchomości nie ma znaczenia dla oceny jej zbędności. Niemniej jednak, jak wskazano dalej parking funkcjonuje do chwili obecnej, zlokalizowany jest w pobliżu cmentarzy, jest utwardzony i ogólnodostępny, zatem cel nabycia przedmiotowej nieruchomości został zrealizowany z zachowaniem terminów określonych w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a tym samym nie została spełniona podstawowa przesłanka zbędności nieruchomości, warunkująca jej zwrot na rzecz H. P. i J. S.

Wojewoda [...], decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy wskazaną na wstępie decyzję Starosty [...] z dnia [...].

Organ odwoławczy w uzasadnieniu podjętej decyzji przypomniał, iż przedmiotowa nieruchomość wywłaszczona została zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny pod "czasowy plac przedpogrzebowy z zespołem parkingowym", zaś z załącznika graficznego do decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny z dnia 23 listopada 1974r. wynika, że przewidziano do zrealizowania plac przedpogrzebowy, wiatę oraz parking na 60miejsc.

Wojewoda ponadto zauważył, iż rozpoczęcie prac związanych z realizacją celu wywłaszczenia musi wiązać się z konkretnymi robotami i nakładami inwestycyjnymi, zaś działka nr [...] i część działki nr [...] są niezagospodarowane i porośnięte chwastami. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, obecny stan zagospodarowania spornej nieruchomości wskazuje, że pomimo upływu ponad 35 lat od jej nabycia nie zrealizowano tam celu wywłaszczenia. Odnosząc się do pozostałej części nieruchomości oznaczonej numerem [...] organ ustalił, że teren posiada utwardzoną nawierzchnię z asfaltobetonu, którą wykonano w okresie "dożynkowym" w 1979r. i która pełniła rolę parkingu ogólnodostępnego. W okresie od 12 lipca 1984r. do dnia 3 listopada 1992r. została wydzierżawiona wspólnie z nieruchomością sąsiednią, z przeznaczeniem na plac manewrowy do nauki jazdy. Od 1993r. do chwili obecnej pełni rolę parkingu ogólnodostępnego. Nadto z oświadczenia świadka W. C. wynika, że nieruchomość położona w P., przy ul. A 6 została utwardzona w/w okresie dożynkowym, tj. przed sierpniem 1979r. Zatem organ odwoławczy uznał, że również na wyżej opisanej części nieruchomości nie zrealizowano celu nabycia przedmiotowej nieruchomości, tj. placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym. Utwardzenie przedmiotowego terenu i wykorzystywanie jako parkingu ogólnodostępnego nie jest tożsame z opisanym celem.

W ocenie organu odwoławczego argument, że samo wykorzystanie nieruchomości na cele manewrowe związane z nauką jazdy kilka lat po nabyciu świadczy, iż plac wraz z parkingiem został wybudowany nie może odnieść zamierzonego skutku. Samo utwardzenie asfaltobetonem części nieruchomości (jak wykazały oględziny) i ewentualne wykorzystywanie terenu jako parkingu ogólnodostępnego, przy jednoczesnym braku dowodów, że na nieruchomości podjęto działania zmierzające do trwałego i widocznego zagospodarowania nieruchomości, polegające na budowie placu z jego infrastrukturą służącego nowej funkcji, zdaniem organu odwoławczego przesądza o zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia.

Gmina P. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżąca Gmina zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. przepisów art. 137 ust. 1 pkt , art. 136 ust. 3 , a w konsekwencji również art. 140 ust. 1,2 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez przyjęcie, że w stanie faktycznym sprawy niniejszej zaistniały podstawy do zwrotu nieruchomości oraz przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 i art. 77 K.p.a.

Strona skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie, podkreślając, iż oświadczenie złożone przez W. C., o tym że przedmiotowe utwardzenie nieruchomości zostało wykonane w okresie "dożynkowym", tj. przed sierpniem 1979r. zostało przez organy zbagatelizowane, bowiem nie prowadzono w tym zakresie dodatkowego postępowania dowodowego, chociażby poprzez przesłuchanie owego świadka. Nadto podniesiono, że zarówno przeprowadzona wizja w terenie, jak i dokonane przez rzeczoznawcę oględziny potwierdziły, że na nieruchomości istniał parking, a bezspornym jest, że jego lokalizacja pozostaje w bezpośrednim sąsiedztwie kompleksu cmentarzy. Skarżąca Gmina dodała, że celem wykupu nieruchomości był czasowy plac przedpogrzebowy z zespołem parkingowym, lecz w żadnym dokumencie nie znajduje się zastrzeżenie, że parking nie może być parkingiem ogólnodostępnym. Zdaniem strony późniejsze wykorzystanie nieruchomości na inne cele, tj. plac manewrowy do nauki jazdy nie powinno mieć znaczenia dla kwestii orzekania o zwrocie, albowiem jest to wyłącznie okoliczność potwierdzająca, że na nieruchomości zrealizowano parking, a zatem przynajmniej częściowo cel wywłaszczenia został zrealizowany.

Ponad powyższe wskazano, że cel wykupu nieruchomości sprowadzał się do inwestycji polegającej na utwardzeniu terenu, albowiem zarówno plac przedpogrzebowy, jak i parking to utwardzony teren.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej.

Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do uregulowania art. 151 p.p.s.a. - w razie nieuwzględnienia skargi - sąd skargę oddala.

Rozpoznając sprawę ze skargi Gminy P. Sąd nie dopatrzył się takiego rodzaju naruszenia prawa, które kwalifikowałoby zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] do wyeliminowania z obrotu prawnego.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego aktu stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r., Nr 102, poz. 651 ze zm.). Zgodnie z art. 216 ust. 1 powołanej ustawy przepisy rozdziału 6 działu III owej ustawy stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974r., Nr 10, poz. 64 oraz z 1982r. Nr 11, poz. 79).

Jak wynika ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji aktem notarialnym z dnia [...], Rep. A nr [...], w trybie art.. 6 ust. 1 ustawy z 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, wykupiono na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość położoną w P., przy ul. A, tj. działkę oznaczoną wówczas numerem ewidencyjnym [...], o pow. 0,1834 ha, stanowiąca własność H. K., M. K., H. P., J. S., co wynikało z księgi wieczystej prowadzonej w owym czasie pod nazwą "P. nieruchomość" Rep hip. Nr [...], z przeznaczeniem pod budowę czasowego placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym. Jednocześnie ustalono odszkodowanie w łącznej wysokości 198 024,04 złotych, odpowiednio za naniesienia budowlane w kwocie 115 816,00 złotych i za wartość gruntu wraz z nasadzeniami w kwocie 82 207,04 złotych.

Nadto jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w P. I Wydział Cywilny z dnia [...], w sprawie o sygn. akt [...] H. P. i J. S. są spadkobiercami byłych właścicieli spornej nieruchomości po ½ każde z nich.

Wniosek H. P. i J. S. o zwrot przedmiotowej nieruchomości rozpatrywany przez pryzmat przesłanek wynikających z art. 136 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stosownie bowiem do treści art. 136 ust. 3 ustawy zasadniczą okolicznością, jaką organ administracji publicznej winien badać w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości jest jej zbędność z punktu widzenia celu na jaki została nabyta. Zgodnie z art. 137 ust. 1 pkt 1 i 2 w/w ustawy, nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu, albo pomimo upływu 10 lat cel ten nie został zrealizowany.

Powyższa regulacja oznacza, że pierwszym i podstawowym warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest jej obiektywnie stwierdzona zbędność dla realizacji celu wywłaszczenia. Jeśli cel wywłaszczenia został zrealizowany, to zwrot nie jest możliwy bez względu na to, kiedy realizacja ta nastąpiła. Określone w punktach 1 i 2 terminy 7 i 10 lat stanowią tylko dopełnienie przesłanki zbędności. Istota "zbędności" polega na tym, że cel wywłaszczenia nie jest (i nie był) zrealizowany. Użyte w przepisie sformułowanie "pomimo upływu" znaczy tylko tyle, że zgłoszone przed upływem w/w terminów roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie będzie mogło zostać zaspokojone. Sformułowania "pomimo upływu" określonego czasu od określonego momentu nie da się inaczej odczytywać, jak tylko jako przesłanki podlegającej badaniu aktualnie przez organ. Normę tą należałoby odczytać w ten sposób, że organ rozpatrujący żądanie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, w sytuacji, gdy nie została ona jeszcze wykorzystana na cel wywłaszczenia, winien ustalić, czy upłynęły już wskazane terminy. W razie dokonania pozytywnego ustalenia winien wydać decyzję o zwrocie, w przeciwnym razie - o odmowie zwrotu (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 stycznia 2011 roku, w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1422/10, Lex nr 953288).

Zgromadzony w niniejszej sprawie, zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego, materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że nieruchomość objęta wnioskiem o zwrot, oznaczona jest aktualnie numerami działek [...] o pow. 0,1686 ha i [...] o pow. 0,0148 ha i stanowi własność Gminy P., zgodnie z postanowieniami decyzji Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...]. Nadto działka [...] - nie jest zagospodarowana, porośnięta jest chwastami, a działka [...] – w pasie o szerokości ok. 4 metrów od strony południowej jest niezagospodarowana, porośnięta chwastami, zaś w kierunku północnym teren posiada w części utwardzoną nawierzchnię z asfaltobetonu. Nawierzchnia jest zniszczona, popękana, nierówna, zużyta. Natomiast część od strony północnej jest terenem gruntowym. Teren działki jest niezagospodarowany. Na owej działce parkują samochody osób prywatnych (protokół oględzin z dnia 25 lutego 2011r.).

Decyzją wydaną przez Urząd Miejski w P. Wydział Gospodarki Komunalnej, Przestrzennej, Ochrony Środowiska i Komunikacji w dniu [...], Nr [...], sporna nieruchomość przeznaczona została pod budowę czasowego placu przedpogrzebowego z zespołem parkingowym. Z załącznika graficznego do owej decyzji wynika, iż przewidywano do zrealizowania plac przedpogrzebowy, wiatę oraz parking na 60 miejsc i była to lokalizacja tymczasowa.

Wprawdzie jak wynika z oświadczenia W. C. została ona utwardzona przed sierpniem 1979r., jednakże owo utwardzenie terenu nie stanowiło realizacji celu na który wywłaszczono nieruchomość.

Także dzierżawa działki [...] z przeznaczeniem na parking czy plac manewrowy do nauki jazdy w latach 1984 – 1992 nie wypełnia przesłanki realizacji celu wywłaszczenia, podobnie jak obecna rola, którą nieruchomość spełnia, tj. parkingu ogólnodostępnego Również obecny stan zagospodarowania działki [...], tj. teren zieleni nieurządzonej świadczy o niezrealizowaniu celu wywłaszczenia.

Wobec powyższych ustaleń w ocenie Sądu nie ma wątpliwości, iż mimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel wywłaszczenia nie został zrealizowany. Powyższą tezę potwierdza także operat szacunkowy z wyceny wartości rynkowej w/w nieruchomości datowany na 29 czerwca 2011r.

Mając na uwadze stan faktyczny rozpoznawanej sprawy, należy podzielić stanowisko Wojewody [...], iż spełnione zostały przesłanki zwrotu przedmiotowych nieruchomości.

Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.

m.o.