Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 123/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2, art. 185 par. 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2436/19 w zakresie odrzucenia zażalenia i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. D. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 października 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił zażalenie A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 2436/19 o odrzuceniu jej skargi na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z dnia [...] września 2019 r., w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego. Sąd I instancji zwrócił również skarżącej uiszczony od zażalenia wpis.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w związku w wywiedzionym przez stronę zażaleniem na postanowienie odrzucające jej skargę, zarządzeniem z dnia 17 lipca 2020 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie jednego odpisu zażalenia celem doręczenia go organowi administracji publicznej.

W związku z nieprawidłowym wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2020 r., ponownie wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. W wykonaniu wezwania skarżąca nadesłała odpis wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

Sąd zarządzeniem z dnia 24 września 2020 r. po raz kolejny wezwał stronę do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie z dnia 21 stycznia 2020 r., o odrzuceniu skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu zażalenia celem doręczenia go organowi administracji publicznej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W odpowiedzi na wezwanie strona poinformowała, że nie pamięta, aby składała zażalenie. Złożyła wniosek o przywrócenie terminu, który Sąd miał potraktować jako ewentualne zażalenie, gdyby nie przychylił się do wniosku o przywrócenie terminu.

W takim stanie sprawy Sąd I instancji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie skarżącej wobec nieuzupełnienia jego braków w terminie.

A. D., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie:

- art. 87 § 2 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarżąca nie załączyła dokumentu na wezwanie Sądu, z uwagi na fakt, że z opisu stanu faktycznego nie wynika, że:

1) skarżąca załączyła kolejny dokument, jak również, że:

2) pismem z dnia 13.07.2020r. złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 30.04.2020r. - co do którego nie otrzymała do dnia redagowania niniejszego pisma rozstrzygnięcia, a jak ustaliła w Informacji o sprawach w historii sprawy brak adnotacji o przekazaniu sprawy do NSA - a wszystkie sprawy Skarżącej prowadzone są pod jedną sygnaturą. Nadmienić również należy, że pracownik Czytelni akt przekonywał telefonicznie, że wezwanie dotyczy ostatniego zażalenia, które złożyłam - stąd sugestia o ewentualnym błędzie pisarskim w wezwaniu. Dodatkowo otrzymałam we wrześniu 2020r. Stanowisko Pełnomocnika organu, co do mojego zażalenia, z którym się nie zgadzam, z przyczyn szeroko omówionych w moim zażaleniu z dnia 13.07.2020 r.;

- art. 6, 7 i 77 par. 1, art. 80 k.p.a. przez pominiecie załączonego dokumentu i pominięcie kwestii zażalenia z dnia 13.07.2020 r;

- Sąd odrzucił zażalenie nie badając załączonego pisma, a w opisie stanu faktycznego brak jest informacji o złożonym zażaleniu na postanowienie z dnia 30.04.2020 r.

Podnosząc te zarzuty strona stwierdziła - wnoszę o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie jeśli nadano bieg zażaleniu z dnia 13.07.2020 r., w szczególności przekazano go do Naczelnego Sądu Administracyjnego, proszę o informację o tamtej sprawie - sprawy są prowadzone pod jedną sygnaturą stąd liczne obawy.

Komisja Egzaminacyjna II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego, w odpowiedzi na zażalenie, wniosła o jego nieuwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Stwierdzić należy w pierwszej kolejności, mając na uwadze treść zarówno zarzutów jak i uzasadnienia zażalenia, iż wywołana nim kontrola instancyjna postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2020 r. ma na celu zweryfikowane poprawności tegoż postanowienia w aspekcie zastosowania art. 178 p.p.s.a.

Nie odnosi się ono w żadnej mierze do wywołanego wnioskiem strony skarżącej postępowania wpadkowego w przedmiocie przywrócenia uchybionego terminu do uzupełnienia braków skargi na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z dnia [...] września 2019 r.

Jak bowiem wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, a czego zdaje się strona skarżąca nie dostrzegać i rozgraniczać, w związku z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2020 r. o odrzuceniu wymienionej skargi, skarżąca złożyła dwa odrębne środki procesowe, w dwóch odrębnych pismach. Pierwszym był wniosek o przywrócenie uchybionego terminu (k: 49 akt sprawy), o którym mowa powyżej. Drugim zaś było zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi na uchwałę Komisji (k: 58 akt sprawy).

To właśnie drugi z wymienionych środków procesowych jest przedmiotem niniejszego postępowania wpadkowego i kontroli prawidłowości orzeczeń wydanych przez Sąd I instancji w związku ze środkiem zaskarżenia, jakim było zażalenie strony na postanowienie z dnia 21 stycznia 2020 r.

Dokonując tejże kontroli Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji niewadliwe odrzucił zażalenie skarżącej z uwagi na nieuzupełnienie jego braków w terminie.

Jak bowiem wynika z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Wobec treści powołanych regulacji wojewódzki sąd administracyjny odrzuci zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Analiza akt przedmiotowej sprawy jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zażalenia strony doszło do sytuacji opisanej w przywołanych przepisach.

Skarżąca była bowiem dwukrotnie, skutecznie, wzywana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Raz w związku z zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2020 r. (k: 90 akt sprawy), gdzie wezwanie doręczono stronie w dniu 28 lipca 2020 r. (k: 94 akt sprawy). Ponownie w związku z zarządzeniem z dnia 24 września 2020 r. (k: 100 akt sprawy), które to wezwanie doręczono skarżącej w dniu 1 października 2020 r. (k: 112 akt sprawy).

Do dnia 30 października 2020 r., do sprawy strona nie załączyła żądanego przez Sąd I instancji, odpisu zażalenia na postanowienie z dnia 21 stycznia 2020 r.

W takim stanie sprawy Sąd I instancji zobligowanym był stosownie do powołanego już art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. do odrzucenia zażalenia, co też zasadnie uczynił.

Odnosząc się do argumentacji strony związanej z wniesionym przez nią pismem z dnia 13 lipca 2020 r., stanowiącym zażalenie na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2020 r., wskazać należy dodatkowo do już poczynionego wywodu, że rzeczone pismo nie miało dla Sądu I instancji znaczenia przy rozpoznaniu zażalenia na postanowienie z dnia 21 stycznia 2020 r., zatem pominięcie w wywodach merytorycznych Sądu I instancji tego pisma strony nie stanowiło jakiegokolwiek uchybienia przy ocenie skuteczności wniesienia zażalenia skarżącej na postanowienie odrzucające jej skargę.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.