Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 484/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 1126/16 (w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] r., nr [...]) postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. B.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 22 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 1126/16. W wyniku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy ustanowił skarżącej radcę prawnego z urzędu.

Pismem z [...] r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 29 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podania podstawy wznowienia postępowania wraz z uzasadnieniem pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w wezwaniu tym zaznaczono, ze skarga z uwagi na niemożność nadania jej biegu nie może być skutecznie cofnięta.

Wezwanie to zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącej 11 czerwca 2018 r. i do dnia dzisiejszego braku formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyliczone taksatywnie. Można je podzielić na trzy grupy:

1. przyczyny nieważności (art. 271 p.p.s.a.),

2. właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.),

3. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272 p.p.s.a.).

Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem prowadzącym do obalenia prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach, o odrębnych i właściwych sobie cechach. Wniesienie tego środka powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu, zbadanie jego zasadności. (K. Sobieralski Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Kraków 2003, s. 48-49).

Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 p.p.s.a.).

W związku z powyższym pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym. Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Przy czym samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. postanowienie SN z dnia 29 stycznia 1968 r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154 oraz postanowienie NSA z dnia 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/2001, niepubl.). Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Takie stanowisko zajął również NSA w postanowieniu z dnia 3 czerwca 2004 r. (OW 87/2004, Lex nr 158967), w którym stwierdził, że brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania przesądza o obowiązku odrzucenia wniosku bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu.

Wyżej wymienione przepisy w art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. w sposób wyczerpujący określają podstawy (przyczyny) wznowienia postępowania, zaś przepis art. 280 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wskazuje na obowiązek sądu odrzucenia skargi, jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia.

Skarżąca, mimo wezwania Sądu nie wskazała żadnej z takich podstaw. Przy czym brak podstaw wznowienia wynika tu nie tylko z braku przytoczenia przez stronę określonego przepisu, ale przede wszystkim okoliczności pozwalających na ustalenie, że określona podstawa wznowienia postępowania istnieje.

Mimo wezwania Sądu o wyraźne określenie podstawy wznowienia pełnomocnik skarżącej nie wykazał spełnienia takich okoliczności. Nadto skarga nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a., tj. nie sprecyzowano żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia, ale kwestia ta jest bez znaczenia w sytuacji, gdy nie powołano ustawowej podstawy wznowienia.

Ponieważ w niniejszej sprawie skarżąca nie podała podstawy wznowienia, nie mówiąc już o wykazaniu jej istnienia, dlatego skarga o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 280 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. - podlega odrzuceniu.

W niniejszej sprawie wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków skargi o wznowienie postępowania sądowego m.in. poprzez podanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienia, na jakiej skarżąca opiera żądanie wznowienia postępowania sądowego. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego. W ocenie Sądu, z treści skargi o wznowienie postępowania nie można wywodzić, że skarżąca oparła skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania sądowego.

Wobec braku oparcia skargi o wznowienie postępowania sądowego na ustawowej podstawie wznowienia, skarga ta podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia