Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 128/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: przyznano na rzecz pełnomocnika strony skarżącej kwotę tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z art. 258 par 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. K. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzone zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 128/17 w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu A. K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone skarżącej na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Na mocy postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznającego skarżącej J. P. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Szczecinie wyznaczył radcę prawnego A. K.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 128/17 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.

Ustanowiony pełnomocnik złożył zażalenie na niniejsze postanowienie, a następnie w dniu 24 lipca 2017 r. złożył pismo procesowe, w którym wniósł m.in. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej J. P. z urzędu związanych z wywiedzeniem zażalenia oświadczając, że nie zostały one w jakimkolwiek zakresie poniesione przez stronę skarżącą.

Dodatkowo pismem z dnia 30 października 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w postępowaniu zażaleniowym związanym z wywiedzeniem zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 kwietnia 2017 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego oświadczając, że nie zostały one opłacone przez skarżącą w całości ani w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.– dalej P.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie aktem określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego z urzędu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715 - dalej rozporządzenie).

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądem administracyjnym w postępowaniu zażaleniowym wynoszą – 120 zł.

W myśl natomiast § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do dyspozycji § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nie przekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4 następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

W rozpoznawanej sprawie opłata za sporządzenie zażalenia w wynosi 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę 147,60 zł.

Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d wyżej wskazanego rozporządzenia, orzec należało jak na wstępie.