Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2080/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA E. Zielińska-Śpiewak (spr.), Asesor WSA A. Wilczewska-Rzepecka, Sędzia NSA A. Żak, Protokolant D. Zamiela, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości obiektu budowlanego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Z.G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2003 r., nakazującej Spółdzielni Mieszkaniowej "M." usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w lokalu nr [...] w budynku przy ul. W. w W., poprzez umieszczenie licznika pomiaru zużycia energii elektrycznej obsługującego lokal nr [...] poza lokalem nr [...] w zamkniętej szafce

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż w czasie wizji przeprowadzonej w dniu 11.07.2001 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w budynku przy ul. W. stwierdzono, że lokal nr [...] będący własnością Z. J. powiększony został przez zabudowanie części korytarza, w której znajdowały się liczniki pomiaru energii elektrycznej i gazu obsługujące lokal [...] i sąsiedni lokal nr [...] należący do skarżącej Z.G.

W związku z tym ustaleniem organ nadzoru budowlanego zobowiązał Z.J. do przedłożenia inwentaryzacji oraz opinii dotyczącej wykonania robót adaptacyjnych. Uzyskana dokumentacja potwierdziła prawidłowość wykonanych robót.

W związku z powyższym organ wyłączył z toczącego się postępowania administracyjnego sprawę zabudowy przez Z.J. korytarza – do odrębnego rozpoznania.

Decyzją z dnia [...] października 2002 r. Burmistrz Gminy [...] udzielił SM "M." pozwolenia na wymianę instalacji gazowej w całym budynku przy ul. W., w związku z czym nieprawidłowości w lokalu nr [...] zostały częściowo usunięte poprzez wymienienie licznika pomiaru zużycia gazu na zewnątrz lokalu nr [...] i umieszczenie go w zamkniętej szafce w korytarzu.

Odnośnie licznika pomiaru zużycia energii elektrycznej, który nadal pozostawał w zabudowanej przez Z.J. części korytarza, która faktycznie została włączona do jej mieszkania, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany decyzji wydanej w I instancji nakazującej na podstawie art. 66 Prawa budowlanego usunięcie tej nieprawidłowości.

Takie umieszczenie licznika sprzeczne jest bowiem z art. 185 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła Z.G. prosząc o przyśpieszenie zakończenia sprawy cofnięcia drzwi za jej liczniki, które znalazły się w lokalu nr [...] należącym do Z.J.

Wskazała, że Z.J. samowolnie zabudowała część korytarza.

Podniosła, iż odmówiono jej przymiotu strony w toczącym się postępowaniu. Przedstawiła także szereg niemerytorycznych zarzutów pod adresem Spółdzielni Mieszkaniowej oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Wskazała, że od 1998 r. płaci znaczne rachunki za gaz. Zanegowała konieczność przeprowadzenia remontu instalacji gazowej i prawidłowość jej wykonania.

Po przeprowadzonym remoncie liczniki gazowe nie są we wnękach, a w nieestetycznych blaszanych skrzynkach zawieszonych na ścianie.

W odniesieniu do skarżonej decyzji stwierdziła, ze nadal nie ma dostępu do licznika elektrycznego.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie trzeba wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sąd administracyjny rozpatrując sprawę nie jest związany granicami skargi., jednakże związany jest granicami zaskarżonego aktu.

W związku z tym, w niniejszym postępowaniu nie mogą być kontrolowane ewentualne decyzje wydane w odrębnym postępowaniu, w sprawie wykonanej w 1967 r. przez Z. J. zabudowy części korytarza.

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, zarówno materialnego, jak i procesowego.

Jako materialno-prawną podstawę decyzji administracyjnej nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości podany został przepis art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.

Stosownie do tego przepisu, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

- jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo

- powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia albo

- jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia

właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

W zaskarżonej decyzji wskazując, jako podstawę swego rozstrzygnięcia cytowany wyżej przepis prawa budowlanego organ określił nieprawidłowość, którą właściciel budynku, tj. Spółdzielnia Mieszkaniowa "M." winna usunąć , przez wykonanie określonych obowiązków. Nieprawidłowością tą było umieszczenie licznika pomiaru zużycia energii elektrycznej w lokalu nr 43 co jest niezgodne z przepisami przywołanego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego obowiązek użytkowania obiektu i utrzymania go w należytym stanie technicznym spoczywa na właścicielu lub zarządcy tegoż obiektu, w tym wypadku SM "M."

Organ nakładając taki obowiązek na Spółdzielnię działał zgodnie z prawem i de facto w interesie samej skarżącej, gdyż zobowiązanie Spółdzielni do przeniesienia licznika pomiaru energii elektrycznej z mieszkania Z.J. na korytarz zapewni skarżącej dostęp do niego.

W swojej skardze Z.G. w istocie nie neguje konieczności wyniesienia licznika poza mieszkanie nr [...], gdyż o to przez lata zabiegała.

Kwestionuje natomiast prawidłowość i legalność wykonanej zabudowy korytarza, co nie było przedmiotem tego postępowania, a zatem nie może być też przedmiotem kontroli Sądu.

Ponadto podnosi, iż organy administracji uniemożliwiły jej udział w toczącym się postępowaniu oraz odmówiły prawa strony.

Zarzuty te są bezpodstawne. Z przedstawionych akt postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że skarżąca zarówno w toku I, jak i II instancji posiadała przymiot strony, była powiadamiana o wszystkich czynnościach i aktywnie w nich uczestniczyła, o czym świadczą m.in. liczne, obszerne pisma kierowane do organów zawierające szereg postulatów.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 cytowanej na wstępie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.