Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Ka 1952/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Ewa Karpińska Sędziowie NSA: Krzysztof Stanik Anna Wiciak /spr./ Protokolant stażysta Magda Nowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2004r. sprawy ze skargi Z. P. - prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A" w J. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Działając na podstawie art.233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz. 926 z późn.zm.ost. zm. z 2001r. Dz.U.nr 130, poz.1452/, art.10 ust.2, art.19 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. nr 11, poz.50 z późn.zm.z 2002r. Dz.U. nr 19, poz.185/ Izba Skarbowa w K. Ośrodek Zamiejscowy w B. po rozpoznaniu odwołania z dnia [...] 2002r. Pana Z. P. Firma "A"" zam. ul. [...],[...] J. od decyzji Urzędu Skarbowego w J. nr [...] z dnia [...] r. określającej w podatku od towarów i usług za [...] 2001r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] .- zł, zaległość podatkową w kwocie [...] zł należne odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w wysokości [...] .- zł utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną:

Na wstępie przedstawiono treść rozstrzygnięcia organu I instancji oraz opisano zarzuty podniesione przez stronę skarżącą w odwołaniu.

W tych zaś ramach wskazano na to, że strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia art.180 i 191 ustawy Ordynacja podatkowa przez nieuwzględnienie wszystkich zebranych w sprawie dowodów a w konsekwencji dokonanie dowolnej swobodnej oceny dowodów, jak również naruszenie prawa materialnego tj.art.19 ust.1,3 i 3a ustawy o VAT poprzez, uznanie, że podatnikowi nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego.

Odnosząc się zaś do zarzutów odwołania stwierdzono, że w dniu [...] 2001 r. w Urzędzie Skarbowym w J. strona złożyła deklarację VAT-7 za [...] 2001r. w której wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] ,- zł.

W trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] 2001 roku przez pracowników Urzędu Skarbowego w J. ustalono, iż strona w [...] 2001r. dokonała odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu, towarów zaliczonych u podatnika do środków trwałych - naczepy samowyładowawczej marki [...] typ [...]. Powyższy zakup udokumentowany został fakturą nr [...] z dnia [...] 2001r. wystawioną przez "B", Spółka z o.o. B., wartość netto [...] zł, podatek VAT [...] zł.

Z postanowień § 4 pkt 1 i § 5 pkt 2 umowy kupna sprzedaży nr [...] zawartej w dniu [...] 2000 pomiędzy wymienionymi podmiotami wynika, że za datą odbioru towaru uważana będzie data podpisania protokołu przekazania.

W umowie powyższej jako termin dostawy określono styczeń 2001 roku.

W protokole przekazania z dnia [...] 2001r. skarżąca zaznaczyła, że do czasu usunięcia stwierdzonych usterek nie podpisze dokumentu wydania magazynowego.

Faktyczny odbiór przedmiotowej naczepy - po usunięciu zgłoszonych przez kupującego usterek nastąpił w dniu [...] 2001r. na podstawie dowodu WZ. nr [...].

Podkreślono w tym kontekście , że z § 3 pkt 2 umowy kupna sprzedaży wynika, iż kupującemu przysługuje prawo własności naczepy po uiszczeniu całej należności.

W toku kontroli ustalono, że zapłaty za naczepę podatnik dokonał w dwóch ratach w dniu [...] 2000r. wpłacił zaliczkę w wysokości [...] zł, zaś pozostałą cześć należności uiścił w dniu [...] 2001r.

Powyższe ustalenia potwierdzają również dane zebrane przez Urząd Skarbowy w B., podczas kontroli krzyżowej u wystawcy opisanej faktury VAT.

Dodatkowo w trakcie prowadzonego postępowania organ odwoławczy wystąpił ponownie do Urzędu Skarbowego w B. o przeprowadzenie kontroli w formie "B". Spółka z o.o. na okoliczność ustalenia faktycznej daty wydania przedmiotowej naczepy.

W odpowiedzi na skierowane do niej pytania spółka stwierdziła, że w dniu [...] 2001r. na podstawie protokołu przekazania przedmiotowa naczepa została przekazana firmie "A", która dokonała odbioru własnym ciągnikiem.

Przyjęcie naczepy do naprawy nastąpiło natomiast na podstawie ustaleń zawartych w protokole przekazania z dnia [...] 2001r. podpisanego przez strony transakcji. Nie wystawiono dodatkowych dokumentów. Stwierdzono również, że odbiór naczepy w dniu [...] 2001r., po usunięciu usterek nastąpił na podstawie dokumentu WZ, podpisanego przez strony.

Dalej wskazano, że w dacie sprzedaży naczepa była sprawna technicznie i nadawała się do eksploatacji. Firma, nie posiada jednak wiedzy czy naczepa była użytkowana.

Reasumując przedstawiono ustalenia faktyczne organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] 2001r. nie doszło do wydania naczepy podatnikowi skoro dokument wydania z magazynu przedmiotowego towaru - na co jest potwierdzenie, nosi datę [...] 2001r. Może być zatem tylko mowa o tym, że w dniu [...] 2001r. podatnik zgłosił się po odbiór naczepy własnym ciągnikiem, ale z uwagi na stwierdzone usterki zaniechał tego do czasu ich usunięcia. Żaden z dowodów nie potwierdza faktu, dysponowania przez podatnika przedmiotowym towarem do czasu oddania go sprzedawcy w celu usunięcia usterek.

W oświadczeniu z dnia [...] 2001r. firma "B" Spółka z o.o. stwierdziła, że usunięcie usterek nastąpiło w dniach [...]-[...] 2001 roku.

Z protokołu przekazania z dnia [...] 2001 roku wynika natomiast, że sprzedawca zobowiązuje się do usunięcia usterek we własnym zakresie w terminie 21 dni od dnia [...] 2001r .Powyższe oznacza zaś, że sporna naczepa została wydana podatnikowi dopiero po usunięciu zgłoszonych usterek w dniu [...] 2001r. co zostało odpowiednio udokumentowane.

W dalszej kolejności przeprowadzono wywód prawny odnoszący się do ustalonego stanu faktycznego, w ramach którego wskazano, że generalną zasadą wynikającą z art.19 ust.1 ustawy o VAT jest, iż podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach, stwierdzających nabycie towarów i usług /ust.2 wspomnianego przepisu/.

W myśl ust.3 pkt 1 cyt.art.19 obniżenie kwoty podatku należnego o której mowa w ust.1, następuje nie wcześnie niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny. Jednocześnie z postanowień ust.3a wynika, że obniżenie r kwoty podatku należnego, o której mowa w ust.1 i 3 nie może nastąpić wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę faktury lub wykonania usługi /.../.

Zgodnie z powołanym przepisem podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Z prawa tego jednak nie może korzystać w sposób dowolny.

Regulacje w tym zakresie w pierwszym rzędzie precyzują termin w którym dopuszczalne jest rozliczenie podatku naliczonego, przy zakupie towarów i usług. Wniosek taki wypływa z treści cytowanych wyżej przepisów ust.3 i 3 lit .a art.19 ustawy o VAT.

Kontynuując, zauważono że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo wyboru miesiąca do rozliczenia podatku naliczonego z tym jednak zastrzeżeniem, że rozliczenie to nie może nastąpić wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi/.../ /por.J. Zubrzycki Leksykon VAT 2000, UNIMEX" Wrocław 2000r. str.465/. Ustawodawca powiązał uprawnienie do rozliczenia podatku naliczonego nie tylko z otrzymaniem faktury dokumentującej sprzedaż towaru, ale również otrzymaniem samego towaru, o którym mowa w tym dokumencie.

Warunek ten nie będzie zatem spełniony do czasu, gdy podatnik nie otrzyma w rzeczywistości towaru, na który opiewa dokument sprzedaży. Podobnie w tej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 06.10.2000r. sygn.akt I SA/Gd 805/99.

W innym z kolei wyroku Sąd ten stwierdził: "w świetle art.19 ust.3a w związku z art.19 ust.3 obniżenie podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę /../ możliwe jest tylko w wypadku otrzymania w tym samym lub w wcześniejszym miesiącu towarów/.../. Dla określenia zatem, czy podatnik zgodnie z art.19 ust.3a cyt. ustawy skorzystał z uprawnienia- wynikającego z art.19 ust.1 ustawy konieczne jest ustalenie czy w miesiącu, za który dokonuje obniżenia podatku należnego otrzymał już towar/.../" /vide - wyrok z 12.06.2000r. sygn. akt I SA/Lu 1503/98/.

Tym samym więc uprawnionym staje się pogląd, że warunek określony w art.19 ust.3 lit.a ustawy o VAT spełniony zostaje wtedy, gdy towar na który opiewa faktura dokumentująca sprzedaż zostanie podatnikowi fizycznie /realnie/ wydany tak by mógł nim faktycznie dysponować.

Jednoznacznie przemawia za takim wnioskiem wykładnia językowa wskazanego wyżej przepisu /por. wyrok NSA z dnia 15.01.2002r. sygn. akt I SA/Ka 2287/00/. "W doktrynie przyjmuje się, że otrzymanie towaru przez nabywcę musi być skorelowane z wydaniem tegoż towaru przez sprzedawcę. Stąd też warunek, otrzymania towaru przez nabywcę może zostać skutecznie wykonany tylko w przypadku gdy sprzedawca wydał towar.

W przedmiotowej sprawie sprzedawca w sposób nie budzący wątpliwości potwierdza wydanie towaru z magazynu w dniu [...] 2001 roku.

Pojęcie "otrzymania towarów " zostało sformułowane na tyle ogólnie, iż przyjąć należy, że skutek taki następuje z momentem fizycznego wydania rzeczy podatnikowi, który nabył rzecz.

W myśl wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego /sygn.akt I SA/Lu 841/97, niepublikowany/ otrzymaniem towary przy sprzedaży w znaczeniu art.19 ust.3a jest z reguły moment objęcia go w posiadanie w rozumieniu art. 348 i następnych Kodeksu cywilnego cywilnego, który łączy się z przeniesieniem faktycznego władztwa nad rzeczą.

W przedmiotowej sprawie co wskazano już wyżej postanowienia umowy przewidywały precyzyjnie, że kupującemu będzie przysługiwało prawo własności naczepy po uiszczeniu całej należności za zamówioną naczepę, a to nastąpiło w dniu [...] 2001r.

Odwoływanie się przez stronę do cywilnoprawnych skutków zawarcia umowy sprzedaży jest w niniejszym przypadku bezprzedmiotowe. Powodem takiego stanowiska jest ta okoliczność, że przywołane wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług jednoznacznie formułują przesłanki warunkujące dopuszczalność skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, równocześnie zaś przepis art.19 ust.3 lit. a łączy ją z otrzymaniem towaru przez podatnika, która to przesłanka w niniejszym przypadku nie została spełniona.

W odwołaniu podatnik tę samą okoliczność tj. faktyczne nad rzeczą władztwo traktuje w jednym miejscu jako przemawiającą na jego korzyść w innym zaś stwierdza, że nie ma ona znaczenia dla wypełnienia dyspozycji z art.19 ust.3 lit.a.

Dalszy wywód odnosił się do podniesionych w odwołaniu zarzutów dotyczących prawidłowości przeprowadzenia postępowania podatkowego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji. W tych zaś ramach podkreślono, że organ podatkowy I instancji nie naruszył przywołanych przez stronę przepisów art.180 i 191 Ordynacji podatkowej, gdyż w zaskarżonej decyzji zawarł właściwą ocenę ustalonego stanu faktycznego.

Zaakcentowano w związku z tym, że podstawową zasadą postępowania podatkowego jest zasada swobodnej oceny dowodów. Rozpoznając ponownie przedmiotową sprawę organ odwoławczy badając sprawę kompleksowo, ocenia na nowo wszystkie dowody zebrane w sprawie - w tym też zgromadzone w roku postępowania odwoławczego.

Organ odwoławczy nie dał wiary wyjaśnieniom firmy "B" Sp.z o.o. w B. zgodnie, z którymi podatnik fizycznego odbioru naczepy dokonał w dniu [...] 2001r. własnym ciągnikiem. Dowody źródłowe okazane w trakcie kontroli przez podatnika, jak i wyżej powołaną firmę nie odzwierciedlają takiego stanu rzeczy. Obrazują zaś w sposób bezsporny przedstawiony wyżej przebieg transakcji.

W ocenie Izby wnioski wyprowadzone z zebranego materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów uregulowaną w art.191 Ordynacji podatkowej.

Fakt że rezultat oceny, zebranego materiału dowodowego jest niekorzystny dla strony nie może stanowić podstawy do twierdzenia, iż w sprawie nie uwzględniono wszystkich zebranych dowodów przez co dokonano dowolnej oceny dowodów wbrew regule zawartej w art.191 Ordynacji podatkowej.

W końcowej części uzasadnienia odniesiono się do zarzutu wadliwego wyliczenia wysokości odsetek od zaległości podatkowych. W tych zaś ramach wskazano, że w świetle postanowień art.21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa jeżeli wskutek wszczętego postępowania podatkowego, organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości podatkowej, albo stwierdza nadpłatę.

Zgodnie zaś z art.53 § 4 tej ustawy obowiązkiem organu I instancji określającego wysokość zaległości podatkowej jest określenie wysokości odsetek za zwłokę na dzień wydania zaskarżonej decyzji.

Przypadki, w których organ podatkowy obowiązany jest odstąpić od naliczania odsetek za zwłokę reguluje przepis art.54 Ordynacji podatkowej. Brak tam jednakże wskazania na stan faktyczny stwierdzony w niniejszej sprawie.

Dalej zaakcentowano, że podatek VAT charakteryzuje miesięczny cykl rozliczeń. Zgodnie zatem z postanowieniami art.10 ust.2 ustawy o VAT organ I instancji odrębnie orzeka w sprawie poprawności rozliczenia podatku VAT za poszczególne okresy rozliczeniowe.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31.03.1999r. Sygn.akt I SA/Kr 35/98 stwierdzono, że okresem rozliczeniowym w podatku VAT jest w zasadzie miesiąc kalendarzowy i nie można skutecznie czynić organowi podatkowemu zarzutu, iż rozliczając podatek za dany miesiąc ogranicza swoje ustalenia do stanu tego miesiąca.

Z postanowień zaś art.19 ust.3 ustawy o VAT w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że podatnik nie może wcześniej zadeklarować odliczenia podatku naliczonego niż w miesiącu otrzymania towaru.

Zgodnie z art.19 ust.3 b ustawy o VAT w przypadku uchybienia terminom, o których mowa w ust.3 podatnik traci prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, o którym mowa w ust.2 i 2a.

Wobec tego, nie można zgodzić się z twierdzeniem strony, iż odsetki winny być naliczone tylko za 1 miesiąc. Przytoczony zaś przez stronę wyrok zapadł w odmiennym stanie faktycznym.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik podatnika powtórzył istotę zarzutów podniesionych na etapie postępowania odwoławczego, akcentując głównie wadliwość zasadniczego dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia daty otrzymania przez podatna towaru nabytego w dniu [...] 2001 roku. Wskazuje w tym zakresie na okoliczność, że gdyby w tym dniu nie doszło do wydania rzeczy, to w dokumencie "protokół przekazania" musiała by się znaleźć odpowiednia adnotacja o odmowie odebrania naczepy. Tymczasem w dokumencie tym zawarto stwierdzenie "przekazujemy fabrycznie nową naczepę" i nie przeczy temu przekazaniu okoliczność, że "do czasu usunięcia usterki nie będzie podpisany dokument wydania magazynowego". Zdaniem, skarżącego, podpisanie protokołu przekazania było równoznaczne z dokonaniem odbioru naczepy, a wszelkie inne interpretacje i domysły w tej materii ocenić należy jako nieuprawnione.

Podkreślono też, że zaskarżona decyzja pozbawia podatnika prawa do skorzystania z art.19 ustawy o VAT. Wskazano, że podatnik w dniu [...] 2002 roku dokonał korekty deklaracji. Podtrzymano twierdzenie, że na dzień wydania decyzji zaległość podatkowa wynosiła miesiąc a nie 12 miesięcy.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Sąd zważył co następuje: skarga okazała się niezasadna. Należy przypomnieć, że zgodnie z art.19 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm./ , określającym warunki umożliwiające skorzystanie z prawa odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturach stwierdzających nabycie towarów lub usług /ust.2/, a odliczenie to nie może nastąpić wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi. /ust.3a/.

Z publicznoprawnego punktu widzenia prawodawca uzależnił możliwość odliczenia podatku od pewnego stanu faktycznego. Wbrew zarzutom zawartym w skardze, nie jest to wyrażenie, które można interpretować w kategoriach cywilnoprawnych, takich jak zawarcie umowy, posiadanie, nabycie własności. Wprowadzony do tej ustawy art.19 ust.3a jest jednym z tych przepisów, które mają na celu powiązanie obowiązku zapłacenia podatku z rzeczywistym obrotem gospodarczym. Dlatego uprawnienie zawarte w art.19 ust.1 może być zrealizowane przez podatnika, gdy faktura dokumentująca sprzedaż towaru nie tylko odpowiada wymaganiom określonym w cytowanej ustawie/art.32 ust.1 i 5/ oraz w odpowiednim rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ale także jest zgodna ze stanem rzeczywistym, czego dowodzi powiązanie prawa, o którym mowa w art.19 ust.1 ustawy, z otrzymaniem towaru. Przez "otrzymanie towaru" należy rozumieć pewien stan faktyczny, polegający na tym, że podatnik faktycznie dysponuje towarem, choć nie musi go wykorzystać do celów gospodarczych.

Badając prawidłowość dokonanego odliczenia, organy podatkowe miały obowiązek zbadać, kiedy podatnik faktycznie otrzymał towar. Zdaniem Sądu, organy podatkowe w tym zakresie nie naruszyły zasad postępowania, a w szczególności art.187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm./. Organy podatkowe nie ograniczyły postępowania wyjaśniającego tylko do analiz przedstawionych dokumentów. Starały się ustalić rzeczywisty moment otrzymania towaru przez skarżącego. Choć sam skarżący stwierdzał, że naczepę odebrał już w dniu [...] 2001 roku to, organy dokonały kontroli również w filmie sprzedającego. Z oświadczenia firmy - "B" wynika zaś, że usunięcie stwierdzonych w dniu [...] 2001 roku usterek nastąpiło w dniach [...]-[...] 2001 roku. Z protokołu przekazania z dnia [...] 2001 roku wynika też, że sprzedający zobowiązuje się do usunięcia usterek we własnym zakresie w terminie do 21 dni. Z tych dokumentów wynika zatem, że sporna naczepa została wydana podatnikowi w dniu [...] 2001 roku co zostało udokumentowane dokumentem wydania magazynowego / dowód WZ nr [...]/.

Trafnie też organy podatkowe zwracają uwagę na dwie inne jeszcze okoliczności. Otóż z § 4 pkt 1 i § 5 pkt 2 umowy kupna sprzedaży nr [...] wynika, że za datę odbioru towaru uważana będzie data podpisania protokołu przekazania. Z tego zaś dokumentu z dnia [...] 2001 wynika, że strona skarżąca zaznaczyła, że do czasu usunięcia stwierdzonych usterek nie podpisze dokumentu wydania magazynowego.

Z treści zebranego materiału dowodowego nie wynika, by przed usunięciem owych usterek strona skarżąca miała wynikające z prawa własności uprawnienie do faktycznego dysponowania naczepą. Co więcej z treści cytowanej już umowy wynika, że kupującemu przysługuje prawo własności naczepy po uiszczeniu całej należności za zamówioną naczepę. W toku kontroli ustalono zaś, że zapłata za naczepę nastąpiła w dwóch ratach - przy czym druga płatność miała miejsce w dniu [...] 2001 roku.

Wbrew zatem twierdzeniu zawartemu w skardze organy podatkowe nie przekroczyły granic swobodnej oceny dowodów /art.191 ordynacji podatkowej/, uznając, że nie potwierdziła się teza skarżącego iż naczepą dysponował już w dniu 31 stycznia 2001 roku.

W toku wyczerpującego postępowania organy podatkowe zebrały materiał dowodowy, który można ocenić jako kompletny. Nie ma zresztą między stronami postępowania sądowego sporu w tym zakresie. Trafna jest też ocena i analiza tego materiału, w tym przede wszystkim wyprowadzony z niego wniosek co do tego, że w dniu [...] 2001 roku podatnik nie otrzymał spornej naczepy w rozumieniu art.19 ustawy o VAT.

Nie mógł zatem w rozliczeniu za styczeń 2001 roku obniżyć podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury z dnia [...] 2001 roku. Decyzje organów rozstrzygających sprawę, w szczególności zaś decyzja organu odwoławczego zawiera uzasadnienie faktyczne, które w pełni odpowiada wymogom art.210 § 4 Ordynacji podatkowej, jest wręcz drobiazgowe w rozważaniach nad znaczeniem poszczególnych dowodów dla rozstrzygnięcia sprawy a także ich wartości z punktu widzenia dokonania ustaleń faktycznych.

Strona skarżąca brała czynny udział w każdym udział w każdym stadium postępowania podatkowego oraz miała możliwość zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów.

Nie może być też wątpliwości co do prawidłowości wyliczenia odsetek za zwłokę z punktu widzenia treści art.53 § 4 Ordynacji podatkowej. Sąd podziela w tym zakresie wywód prawny zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Nie akceptuje natomiast zawartych w nim stwierdzeń co do utraty przez podatnika prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w przypadku uchybienia terminom o którym mowa w ust.3 art.19 ustawy o VAT.

Stanowisko co do wykładni przepisu art.19 ust. 3 b tej ustawy zawarte zostało w uzasadnieniach wyroków dotyczących decyzji rozstrzygających i rozliczeniu podatnika za luty, marzec i czerwiec 2001 roku.

Uwzględniając powyższe wywody Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz.1270/ w zw. z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz.1271/ orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej.