Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 50/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 262
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia: przyznać B. K. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z 19 lipca 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z uwagi na rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę, należy do wymienionej kategorii, a zatem skarżący jest w tej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie do art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. A zatem merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek skarżącego w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika – radcy prawnego, który należy określić jako żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 ( 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 ( 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przedstawiona we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja materialna, rodzinna i zdrowotna skarżącego, uprawnia do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a w skład ich majątku wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł składa się zasiłek pielęgnacyjny pobierany przez skarżącego ([...] zł), renta żony w kwocie [...] zł oraz pobierany przez nią zasiłek pielęgnacyjny ([...] zł). Z uwagi na stan zdrowia swojego i żony skarżący ponosi znaczne wydatki związane z leczeniem.

W świetle powyższych okoliczności (niski dochód rodziny, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, zły stan zdrowia skarżącego i jego żony) uznać należy, że poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika nastąpiłoby z uszczerbkiem dla utrzymania koniecznego skarżącego i jego rodziny. Wobec spełnienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 ( 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.