Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 356/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r.

We wskazanej skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazanego wniosku Skarżąca wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w drodze postępowania egzekucyjnego doprowadzi do powstania po jej stronie znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Z informacji przekazanych przez Skarżącą wynika, iż prowadziła ona działalność polegającą na prowadzeniu i urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych na terenie Polski. Jednakże w związku z wejściem w życie ustawy o grach hazardowych Skarżąca z uwagi na wygaśnięcie zezwoleń na dalsze prowadzenie dotychczasowej działalności, do czasu przebranżowienia nie jest w stanie generować żadnych środków finansowych, zaś w dniu 6 grudnia 2013 r. został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości skarżącej Spółki. Skarżąca wskazała też, że na chwilę obecną nie posiada środków finansowych umożliwiających przeprowadzenie postępowania upadłościowego, gdyż jedyne środki umożliwiające rozpoczęcie takiego postępowania w kwocie około 70.000 zł znajdują się w posiadaniu organów podatkowych w związku z inną sprawą sądową Skarżącej, zaś wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w praktyce że środki te zostaną zaliczone na poczet zobowiązania podatkowego w niniejszej sprawie, zamiast zgodnie z treścią wyroku Sądu wydanego w tej sprawie powrócić do Skarżącej i umożliwić jej przeprowadzenie postępowania upadłościowego. Skarżąca dla potwierdzenia podnoszonych przez siebie okoliczności złożyła kopię pisma obejmującego wniosek o ogłoszenie upadłości skarżącej Spółki, jak również kopię odpisu postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział Gospodarczy z dnia [...] stycznia 2014 r., sygn. akt [...] o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości skarżącej Spółki, z którego wynika iż przyczyną oddalenia wskazanego wniosku był brak środków po stronie Skarżącej do przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej Sąd stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji Sąd wziął pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie, jak również decyzji zaskarżonej w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 258/14 wynosi bowiem łącznie 1.532.228 zł, co jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z trudną sytuacją finansową Skarżącej. W tym zakresie Sąd w pełni podzielił pogląd Skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę, poprzez pozbawienie Skarżącej środków pieniężnych niezbędnych celem przeprowadzenia likwidacji skarżącej Spółki, a tym samym też osiągnięcia celów postępowania likwidacyjnego.

Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.