Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2381/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 150, 170
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 237, 263, 3
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Agnieszka Chustecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2013 r. sprawy ze skargi J. K., G. L., J. Z., C. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., po rozpatrzeniu odwołania J. Z., C. Z., J. K., G. L. , utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta: S. z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], [...] o umorzeniu postępowania dotyczącego uciążliwości dla ludzi i środowiska w zakresie emisji zanieczyszczeń do środowiska powodowanego działalnością firmy P. L. "S." [...].

W uzasadnieniu podano, iż organ pierwszej instancji, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...] października 2007r. nr [...] zobowiązał P. L. do sporządzenia przeglądu ekologicznego w przedmiocie określenia stopnia uciążliwości dla ludzi i środowiska w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu, powodowanego parkowaniem, garażowaniem i wykonywaniem napraw, myciem i tankowaniem autobusów na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] oraz przedłożenia go w terminie do dnia [...] listopada 2007 r.

W dniu [...] listopada 2007 r. P. L. złożył przegląd ekologiczny, do którego uwagi wnieśli A. W., G. i J. K., J. Z., E. i L. P., M. K. sporządzone przez firmę A. Sp. z o.o. Biuro Ochrony Środowiska i Geologii w W.

Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] marca 2008 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie uciążliwości dla ludzi i środowiska w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu powodowanego parkowaniem, garażowaniem i wykonywaniem napraw, myciem i tankowaniem autobusów na terenie nieruchomości przy ul. [...] w S.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] października 2008 r Prezydent Miasta S. zobowiązał P. L. do sporządzenia przeglądu ekologicznego w zakresie określenia stopnia uciążliwości dla ludzi i środowiska w zakresie emisji odpadów oraz wód opadowych i roztopowych, powstającej w związku z wykonywaniem napraw, myciem, tankowaniem, parkowaniem i garażowaniem autobusów na terenie nieruchomości przy ul. [...] w S. i przedłożenia go w terminie do dnia [...] listopada. 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. w wyniku rozpatrzenia odwołania P. L. uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania przeglądu, określając termin przedłożenia przeglądu ekologicznego do dnia [...] lutego 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie wyrokiem z dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 422/09, po rozpoznaniu skargi P. L. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania go do sporządzenia przeglądu ekologicznego.

SKO decyzją z dnia [...]. lipca 2008 r. uchyliło, wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2010 r. o umorzeniu postępowania, wskazując, że nie zostało wydane postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. Prezydent Miasta S. podjął postępowanie administracyjne zawieszone postanowienem z dnia [...] czerwca 2009 r. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. ponownie umorzył postępowanie. SKO w S., po rozpatrzeniu odwołania J. Z. i od J. K. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Prowadząc ponownie postępowanie organ pierwszej instancji z udziałem stron przeprowadził oględziny, w trakcie ktorych ustalono, że na terenie nieruchomości przy ul. [...] garażowane były trzy autokary i dwa busy do przewodu osób. Autobusy i busy tankowane są w stacjach paliw na terenie całego kraju, myte są w myjniach samoobsługowych na terenie całego kraju w trakcie wyjazdów, zaś podczas przestoju w Miejskim Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym w S. Spółka z o. o. zgodnie z zawartą umową z dnia [...]. listopada 2007 r. Naprawy autobusów i busów wykonywane są w zakładach napraw samochodów, natomiast naprawy polegające na wymianie klocków hamulcowych, bezpieczników, żarówek, filtrów, przewodów oleju wykonywane są w budynku garażowym z utwardzoną - wybetonowaną powierzchnią. Odpady w postaci zużytych filtrów, oleju i części magazynowane są w garażu w oznakowanych pojemnikach i przekazywane firmie "O. " Spółka.z o. o. ul. [...], [...], natomiast złom firmie "R." Skup złomu, w S., ul. [...]. Kopie faktur na takowanie, mycie i naprawy pojadów zostały dołączone do akt sprawy. Jeden autobus służy do przewozu dzieci do szkoły (GIMBUS) na terenie gminy Z. i nie jest garażowany na terenie nieruchomości przy ul. [...] w S. . Średnio w ciągu roku z terenu nieruchomości przy ul. [...] w S. wyjeżdżają i wjeżdżają 2 busy i 1 autobus w ciągu dnia, które wykorzystywane są głównie w transporcie międzynarodowym, wyjeżdżają na wielodniowe turnusy. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Prezydent Miasta S. ponownie umorzył przedmiotowe postępowanie. Kolegium decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W trakcie przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu [...] stycznia 2012 r. wizji lokalnej na terenie nieruchomości położonej przy ulicy [...] w S. ustalono, że na nieruchomości garażowany był 1 autobus oraz 3 busy. P. L. przedstawił 24 faktury za wykonywanie napraw samochodów, 15 faktur za tankowanie samochodów, 7 faktur za mycie samochodów i oświadczył, że od dnia [...] lipca 2011 r. tankowanie, mycie oraz wszystkie naprawy pojazdów wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej wykonywane są w specjalistycznych firmach. Na terenie posesji w związku z tym nie są wytwarzane odpady. Odpady w postaci zużytego oleju o kodzie 13 02 05 zostały przekazane firmie O. z siedzibą w T.. W dniu oględzin nie stwierdzono magazynowania odpadów. P. L. oświadczył, że na nieruchomości nie odbywa się tankowanie zbiórników pojazdów z cysterny samochodowej. W dniu [...]. lutego 2012 r. do organu pierwszej instancji wpłynęła poświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia raportu z pomiaru hałasu przeprowadzonych przez WIOŚ w dniu [...] lipca 2009 r. dla Zakładu S.

Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. umorzył postępowanie dotyczące uciążliwości dla ludzi i środowiska w zakresie emisji zanieczyszczeń do środowiska, powodowanego działalnością firmy P.".

W odwołaniu J. Z., C. Z., J. K. i G. L. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania - art. 7, 77 § 1, art. 80 kpa, jak również art. 107 § 3 kpa i art. 11 kpa mających istotny wpływ na treść wydanej decyzji oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym m.in. art. 237 p.o.ś. przez niewłaściwie jego zastosowanie, art. 263 p.o.ś. przez jego niezastosowanie oraz

art. 18 i 78 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez ich niezastosowanie. w niniejszej sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, iż P. L. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą: P., adres głównego miejsca wykonywania działalności to: ul. [...], [...]. Działalność gospodarcza polega na transporcie lądowym, pasażerskim (kod 4939.Z). Na terenie nieruchomości przy ul. [...] garażowane są autobusy i busy stanowiące własność firmy.

Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] października 2007 r. na podstawie art. 237 Prawa ochrony środowiska zobowiązał P. L. do wykonania przeglądu ekologicznego w zakresie określenia stopnia uciążliwości dla ludzi i środowiska w zakresie emisji zanieczyszczeń i hałasu powodowanego parkowaniem, garażowaniem i wykonywaniem napraw, npyciem i tankowaniem autobusów na terenie nieruchomości przy ul. [...]. Z przedłożonego w dniu [...] listopada 2007 r. raportu wynika, iż stężenia zanieczyszczeń na poziomie terenu poza obszarem, do którego władający posiadają tytuł prawny nie przekraczają wartości dopuszczalnej, z uwzględnienim dopuszczalnej (.0,2 %) częstości przekroczeń tych wartości; dotrzymane są również dopuszczalne stężenia średnie roczne; opad pyłu nie przekracza wartości, dopuszczalnej. W przeglądzie, w dacie jego wykonywania, uwzględniono dokonywanie drobnych napraw w budynku warsztatu i na podwórzu. Okresowo dokonywano koniecznych prac polegających na wymianie elementów zawieszenia, napraw drobnych uszkodzeń zawieszenia, wymiany tłumika, wymiany klocków hamulcowych. W przeglądzie wskazano, że 2 razy w miesiącu paliwo dostarczane jest przez firmę PHU Z. w S. i wężem z nalewaniem nalewane jest do każdego pojazdu. Napełnianie zbiorników pojazdów olejem, napędowym nie powoduje żadnej emisji do powietrza. Analizy uciążliwości dla środowiska w zakresie emisji hałasu wykonano metodą obliczeniową na EMC przy użyciu programu komputerowego HPZ 2001 Wondows: wersja maj 2003 zalecanego w instrukcji ITB nr 338. W przeglądzie ekologicznym powołano się na Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826) i przyjęto, że badany teren należy zakwalifikować zgodnie z załącznikiem tabela 1 poz. 3 jako teren mieszkaniowo- usługowy o dopuszczalnych normach hałasu dla pory dziennej 55 dB oraz pory nocnej 45 dB. Jak wykazały obliczenia komputerowe - izolinie o nominałach odpowiadających wartościom dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku 55 dB dla pory dziennej i 45 dB dla pory nocnej zamykają się w granicy działki własnej i użytkowanej. Stwierdzono, że firma nie wpływa na warunki dźwiękowe w tym rejonie podczas określonej przez właściciela działalności w środowisku, sąsiadujących budynków mieszkalnych, spełnione są wymagania akustyczne dotyczące dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Z raportu pomiarów hałasu nr 723/09 przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2009 r. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w W. wynika, że poziom hałasu związany z wjazdem i wyjazdem środków transportu z terenu nieruchomości przy ul. [...] w S. w porze dziennej wynosi od 38,3 do 43 dB i jest mniejszy od dopuszczalnego, który dla terenów mieszkaniowousługowych wynosi 55 dB. W badaniach uwzględniono: wyjazd autokaru, wjazd autokaru, wyjazd busa oraz wjazd busa. W ocenie Kolegium przeprowadzone badanią są wiarygodne i stanowią podstawę do uznania, iż w zakresie emisji hałasu uciążliwości nie występują. Wyniki pomiarów poziomu hałasu przeprowadzone przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w W.potwierdziły wnioski w zakresie emisji hałasu wynikające z Przeglądu ekologicznego.

Z dokonanej przez organ pierwszej instancji analizy faktycznego zagospodarowania i wykorzystania terenów sąsiadujących z nieruchomością położoną: przy ul. [...] wynika, że na obszarze pomiędzy ulicami: [...], [...], [...] znajdują się budynki mieszkalne jednorodzinne 2 i 3 kondygnacyjne. Bezpośrednio z nieruchomościami, na których prowadzona jest przedmiotowa działalność gospodarcza zlokalizowany jest budynek wielorodzinny 3 kondygnacyjny, w odległości ok 47-135 m zlokalizowane są budynki o charakterze przemysłowym (właściciel nieruchomości B. SA). Na omawianym obszarze zgodnie z danymi z ewidencji działalności gospodarczej zarejestrowanych jest kilkadziesiąt podmiotów gospodarczych, a dla ok. 30 - dla których profil działalności wskazuje na korzystanie ze środowiska, miejscem prowadzenia działalności są nieruchomości, położone w tym obszarze. Organ zasadnie uznał, że na tym terenie oprócz zamieszkania przez ludzi prowadzona jest działalność usługowa. Przedmiotem usług są m. in. związane z obróbką metali, produkcją konstrukcji metalowych, przewóz towarów, transport drogowy, poligraficzne, naprawa samochodów, sprzątanie, obiektów, utrzymywanie, terenów zieleni, czystości i porządku, usługi budowlane. W świetle powyższego przyjęte normy hałasu dla zabudowy mieszkaniowo usługowej były w ocenie Kolegium prawidłowe.

Z pisma [...] Inspektoratu Ochrony Środowiska z dnia [...]. lipca 2010 r. wynika, że w dniach [...] i [...] lipca 2010 r. została przeprowadzona kontrola na nieruchomości przy ul. [...], podczas której nie stwierdzono występowania plam oleju lub innych substancji ropopochodnych na utwardzonym kostką brukową podłożu.

Kolegium wskazało, iż P. L. złożył dokumenty potwierdzające tankowanie pojazdów na stacjach paliw poza terenem nieruchomości przy ul. [...], mycie pojazdów na terenie Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w S. Sp. z o.o., wykonywanie napraw samochodów w punktach serwisowych. Podczas ostatnich oględzin nieruchomości w dniu [...]. stycznia 2012 r., P. L. oświadczył, że od dnia [...] lipca 2011 r. tankowanie, mycie oraz wszystkie naprawy pojazdów wykonywane są w specjalistycznych firmach. W związku z powyższym na terenie przedmiotowej nieruchomości nie są wytwarzane odpady.

Kolegium stwierdziło, iż zgromadzony w sprawie przez organ pierwszej instancji materiał dowodowy wskazuje, że w wyniku prowadzonej przez P. L. działalności gospodarczej nie występuje negatywne oddziaływanie na środowisko. Nie nastąpiło przekroczenie norm hałasu wynikających z rozporządzenia z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku a przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, że wszelkie czynności związane z obsługą pojazdów; wykonywane są poza terenem nieruchomości przy ul. [...]. W związku z czym, z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania zasadne jest jego umorzenie.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, iż nie dopatrzyło się naruszenia art. 237 Prawa ochrony środowiska. W powoływanym przez skarżącego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 422/09, Sąd wskazał, że: "organy orzekające w sprawie w istocie nie wykazały, że ustalenie negatywnego oddziaływania przedmiotowej działainości skarżącego na środowisko nie jest możliwe przy użyciu innych środków dowodowych niż przegląd ekologiczny. W związku z powyższym organ pierwszej instancji wziął pod uwagę, ustalenia z kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...] w dniach [...] i [...] lipca 2010 r. Odnosząc się natomiast do “Uwag do przeglądu ekologicznego" sporządzonego przez firmę A. Kolegium stwierdziło, że dokument ten nie zawiera badań hałasu, jak również badań dotyczących zanieczyszczenia powietrza, w związku z czym na podstawie wniosków w nim zawartych nie można uznać, iż raport przedstawiony przez P. L. zawiera błędne obliczenia. W ocenie Kolegium dokumenty przedstawione przez P. L. (faktury VAT) uzasadniają ustalenia organu, iż wszelkie czynności związane z obsługą taboru wykonywane są poza terenem nieruchomości przy ul. [...]. W zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji prawidłowo na podstawie zabranego materiału dowodowego określił, iż pomiary zostały dokonane w dniu [...] lipca 2009 r. Kolegium stwierdziło, iż rację mają odwołujący, że w początkowej fazie postępowania wyjaśniającego (np. oględziny w dniu [...] czerwca 2007 r.) ustalono, iż tankowanie odbywa się na posesji z cysterny, jednakże w chwili obecnej czynności te nie są wykonywane na przedmiotowej nieruchomości (faktury VAT, oświadczenie P. L.). Kolegium podniosło, że sprawa odmowy wydania nakazu przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania terenu na działce położonej w S., przy ul. [...] jest przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Natomiast w sprawie dotyczącej zmiany sposobu użytkowania budynku garażowego, zmiany sposobu, użytkowania części budynku mieszkalnego na pomieszczenia biurowe oraz w sprawie utwardzenia kostką terenu nieruchomości przy uL [...]. prowadzone jest postępowanie administracyjne przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w .S..

W konstatacji Kolegium stwierdziło, iż mając na uwadze powyższe okoliczności nie znalazło podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji. Skargę na powyższą decyzję wnieśli J. K., G. L., J. Z. i C. Z., podnosząc zarzut naruszenia: 1.przepisów postępowania – art. 7, 77 § 1, 80 kpa, jak również art. 107 § 3 i art. 11 kpa, majacych istotny wpływ na wynik postępowania, 2. przepisów prawa materialnego – art. 237 poś przez niewłaściwe jego zastosowanie; art. 236 poś przez jego niezastosowanie, art. 18 i 78 ust.1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez ich niezastosowanie. W uzasadnieniu stwierdzono, że z przepisu art. 237 p.o.ś. jasno wynika, że ukoronowaniem postępowania prowadzonego na jego podstawie jest wydanie decyzji nakładającej na podmiot korzystający ze środowiska obowiązek sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego. Przywołane przez organy dowody na poparcie tezy o braku zagrożeń ze strony działalności P. L. na środowisko przedstawiono w sposób wybiórczy i nieodzwierciedlający rzeczywistego stanu rzeczy. SKO w S. bezpodstawnie pominęło, że “Uwagi do przeglądu ekologicznego" sporządziła firma A., będąca wysoko wyspecjalizowana w tego rodzaju czynnościach, dysponującą fachowcami o nieposzlakowanej opinii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumnety co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W realiach niniejszej sprawy podkreślić nadto trzeba, iż sąd administracyjny nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi i zawartą w skardze argumentacją. Obowiązany jest natomiast, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Oznacza to, iż podniesione w skardze zarzuty i ich uzasadnienie nie są wyłącznym kryterium badania legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd ma bowiem obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony. Zauważyć także należy, że zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Z kolei art. 170 p.p.s.a. przewiduje, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie oceną prawną, o której mowa w art. 153 p.p.s.a. i art. 170 p.p.s.a. oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą, w tej samej sprawie, w przyszłości formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy, zaistniałych po wydaniu wyroku, oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. W rozpatrywanej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 13 stycznia 2010 r., sygn. IV SA/Wa 422/09 uchylił decyzje organów obu instancji w przedmiocie zobowiązania P. L. do sporządzenia przeglądu ekologicznego. Sąd stwierdził, iż organy rozpoznające przedmiotową sprawę powinny mieć na względzie fakt, iż wydanie decyzji na podstawie art. 237 p.o.ś. musi być poprzedzone postępowaniem administracyjnym mającym na celu wyjaśnienie, czy w związku z działalnością prowadzoną przez skarżącego zachodzi możliwość jej negatywnego oddziaływania na środowisko oraz fakt, iż w przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość negatywnego oddziaływania działalności skarżącego na środowiska nałożenie obowiązku sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego jest zależne od uznania organu. Tymczasem organy orzekające w rozpatrywanej sprawie uchyliły się od ustaleń i rozważań w przedstawionym wyżej zakresie. W istocie nie wykazały, że ustalenie negatywnego oddziaływania przedmiotowej działalności skarżącego na środowisko nie jest możliwe przy użyciu innych środków dowodowych niż przegląd ekologiczny. Sąd wskazał, iż przy ponownym jej rozpatrywaniu na podstawie art. 237 i nast. ustawy - Prawo ochrony środowiska, organy powinny mieć na względzie przedstawioną wykładnię przepisów prawa materialnego, których zastosowanie winno być poprzedzone ustaleniem stanu faktycznego w oparciu o wyczerpująco zgromadzony materiał dowodowy. Postępowanie wyjaśniające należy przeprowadzić z uwzględnieniem zasad wynikających z art. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa., zaś uzasadnienie rozstrzygnięcia sporządzić w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 107 § 3 w zw. z art. 11 kpa dla decyzji o charakterze uznaniowym.

W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie organy obu instancji zastosowały się w pełni do wytycznych i oceny prawnej, zawartych w wyżej opisanym prawomocnym wyroku Sądu z dnia 13 stycznia 2010 r. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że stosownie do wytycznych Sądu organ pierwszej instancji przeprowadził z zachowaniem reguł wynikających z art. 7, 77 § 1 kpa postępowanie wyjaśniające w kierunku ustalenia czy działalność jaką prowadzi P. L. na terenie nieruchomości przy ul. [...] w S. powoduje uciążliwości dla ludzi i środowiska w zakresie zanieczyszczeń do środowiska. W wyniku czynności przeprowadzonych zarówno przez Prezydenta Miasta S., jak też Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska zostało ustalone, że działalność gospodarcza P. L. nie wpływa negatywnie na środowisko, w tym na nieruchomości skarżących, sąsiadujące z nieruchomością przy ul. [...], gdyż dzienne i nocne normy hałasu dla zabudowy mieszkaniowo-usługowej nie są przekraczane, na terenie nieruchomości nie są składowane odpady, tankowanie, mycie i naprawa pojazdów odbywa się poza terenem posesji. Ustalenia te znajdują oparcie w aktach sprawy, w tym protokołach z oględzin nieruchomości z dnia [...] stycznia 2012 r., protokole kontroli nr [...] z WIOŚ w W.

z dnia [...] lipca 2009 r. oraz Raporcie pomiaru hałasów nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., jak również w fakturach i w oświadczeniach złożonych przez P. L.. W tych warunkach nie znajdują uzasadnienia twierdzenia skarżących co od negatywnego oddziaływania przedmiotowej działalności gospodarczej, zwłaszcza, że na ich poparcie nie przedstawili żadnego konkretnego dowodu. Opracowanie pn. "Uwagi do przeglądu ekologicznego oddziaływania na środowisko firmy "S." P. L. (...)" sporządzone przez firmę A. Sp. z o.o. w styczniu 2008 r. na zlecenie skarżących, wbrew ich przekonaniu, nie dowodzi negatywnego oddziaływania tej działalności na środowisko, gdyż brak w niej jakichkolwiek badań dotyczących emitowania przez nią hałasu, czy też zanieczyszczenia powietrza. Zatem opracowaniu temu nie można nadać waloru przeciwdowodu ustaleniom wynikającym z opracowanego na zlecenie P. L. przez firmę S. w listopadzie 2007 roku "Przeglądu ekologicznego oddziaływania na środowisko firmy "S." L. P. (...)", w którym we wnioskach końcowych stwierdzono, że wykonane obliczenia wskazują, że działalność firmy nie powoduje uciążliwości dla środowiska poza terenem, do którego prowadzący posiada tytuł prawny, w zakresie emisji substancji do powietrza, jak też hałasu. Dotrzymane są obowiązujące normy w zakresie ochrony powietrza oraz hałasu i nie zachodzi potrzeba tworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.

W świetle powyższego należy zgodzić się z organami obu instancji, że postępowanie wyjaśniające prowadzone z interwencji J. K., nie wykazało aby działalność firmy P. L. negatywnie oddziaływała na środowisko, powodując uciążliwości dla skarżących. W tych warunkach zasadnie więc organy obu instancji prawidłowo umorzyły prowadzone postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa. Zgodnie z treścią art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 kpa oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez jej rozstrzygnięcie co do jej istoty (por. Adamiak, Borkowski, komentarz do ustawy kodeks postępowania administracyjnego, Wydanie 3, Warszawa 2000 r., s. 428). W razie stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania organ zobligowany jest do umorzenia postępowania, na co wskazuje użyty w dyspozycji przepisu zwrot "wydaje". Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie wobec braku stwierdzenia negatywnego oddziaływania na środowisko przez firmę P. L.. Nieuprawniony jest zarzut naruszenia art. 263 Prawa ochrony środowiska, gdyż w tej konkretnej sprawie nie ma on zastosowania. Zgodnie z treścią tego przepisu prowadzący zakład o dużym ryzyku jest obowiązany do dostarczenia komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej oraz wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska wykazu zawierającego dane o rodzaju, kategorii i ilości substancji niebezpiecznych znajdujących się na terenie zakładu, a także do corocznego aktualizowania wykazu, według stanu na dzień 31 grudnia, w terminie do końca stycznia roku następnego. Firma P. L. nie jest bowiem zakładem o dużym ryzyku w świetle art. 3 pkt 48 p.o.ś., zawierającego definicję zakładu, w związku z art. 3 pkt 24 tej ustawy definiującym poważną awarię przemysłową. Chybiony jest również zarzut naruszenia art. 18 i 78 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż powołane przepisy, wbrew przekonaniu skarżących nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji administracyjnej. Pierwszy z tych przepisów stanowi bowiem o tym, że przedsiębiorca jest obowiązany spełniać określone przepisami prawa warunki wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności dotyczące ochrony przed zagrożeniem życia, zdrowia ludzkiego i moralności publicznej, a także ochrony środowiska, zaś drugi, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta uprawniony jest do zawiadomienia właściwych organów w przypadku powzięcia wiadomości, o wykonywaniu działalności gospodarczej niezgodnie z przepisami u.s.d.g., a także w razie stwierdzenia: zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w znacznych rozmiarach lub naruszenia środowiska w wyniku wykonywania tej działalności.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.