Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 166/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 3,  art. 246  par. 2  pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2009 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie sprzedaży hurtowej odpadów i złomu, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że nie posiada środków pieniężnych w kasie ani na rachunkach bankowych. W 2010 r., w wyniku decyzji organu podatkowego, dokonano zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na kwotę ponad 6.400.000 zł na rachunkach bankowych Spółki.

W grudniu 2012 r. zabezpieczenie zostało przekształcone w zajęcie egzekucyjne, w wyniku którego organ egzekucyjny pobrał z rachunków środki pieniężne w łącznej kwocie 3.398.574,86 zł. Spółka nie posiada środków trwałych ani innego majątku, który mógłby zostać wykorzystany w celu pokrycia kosztów sądowych

Zgodnie z oświadczeniem o majątku i dochodach, wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi: kapitał własny (-)1.625.255,79 zł kapitał podstawowy 15.000 zł, wartość środków trwałych 0 zł, a wysokość straty za ostatni rok obrotowy (2012) 135.470,86 zł. Stan kont na trzech rachunkach bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 0 zł.

Do rozpoznania przedmiotowego wniosku przyjęto dane wynikające z dokumentów złożonych przez stronę w sprawach I SA/Wr 163-165/13, na wezwanie skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Dokumenty te potwierdzają wyżej wskazane dane, a ponadto wynika z nich, że za 2012 r. i do końca maja 2013 r. Spółka nie uzyskała jakiegokolwiek przychodu, zgodnie z bilansem za 2012 r. jej należności krótkoterminowe wynosiły 40.891.766,85 zł, a zobowiązania krótkoterminowe – 94.823.677,50 zł. Na rachunkach odnotowane są opłaty za ich prowadzenie i przelewy w związku z zajęciami egzekucyjnymi.

Jako znane z urzędu wskazać należy, że Spółka na dzień wydania niniejszego postanowienia zwolniona została od ponoszenia kosztów sądowych w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 163-165/13, a wpis od skargi w niniejszej sprawie został wyznaczony na kwotę 52.790 zł.

Mając na uwadze powyższe dane, w ocenie referendarza sądowego, strona wykazała okoliczności uzasadniające żądanie wniosku.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Taka sytuacja zachodzi w przypadku wnioskującej Spółki. Zwrócić należy uwagę, że strona zarówno za poprzedni rok 2012, jak i w bieżącym roku do końca maja nie odnotowała jakichkolwiek przychodów. Nie posiada środków trwałych, z których mogłaby pozyskać finanse na opłacenie kosztów sądowych. O braku możliwości płatniczych – w sytuacji, gdy strona ma obowiązek uiścić wpis w niniejszej sprawie w wysokości 52.790 zł – świadczą również takie dane, jak ujemny kapitał własny do wysokości 1.760.000 zł i ponad dwukrotnie wyższa wartość zobowiązań krótkoterminowych od wartości należności krótkoterminowych. Spółka wykazała też, że nie ma środków pieniężnych, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.