Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 25/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Zobowiązano organ do uznania obowiązku
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 4 sierpnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolska Sędziowie AWSA Magdalena Józefczyk NSA Jerzy Solarski /spr./ Protokolant: ref. - staż Dorota Wolak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Kuratora Oświaty w przedmiocie dostępu do informacji publicznej zobowiązuje Kuratora Oświaty do załatwienia wniosku J. B. z dnia 12 kwietnia 2004 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania wyroku; zasądza od Kuratora Oświaty na rzecz J. B. kwotę 375 zł /trzysta siedemdziesiąt pięć złotych/ tytułem kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 25/04

UZASADNIENIE

W skardze z daty Rzeszów, 22.06.2004 r. J. B. zarzucił Kuratorowi Oświaty bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej. Wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej przedmiotowo informacji w sposób określony we wniosku lub wydania decyzji odmownej w tej sprawie. Uzasadniając skargę podał, że pisemnym wnioskiem zażądał udostępnienia informacji publicznej, która w sposób żądany nie została mu udostępniona. Wskazał na upływ ustawowego terminu oraz brak ewentualnej decyzji odmownej. Bezczynność organu została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które okazało się bezskuteczne. Zakwestionował też stanowisko organu, że żądana informacją nie jest informacją publiczną.

Odpowiadając na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej odrzucenie i zasądzenie kosztów wyjaśniając, że w dniu 16.02.2004 r. J. B. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie mu wszystkich kserokopii decyzji w zakresie uznania kierunku studiów za zbliżony. Na ten wniosek organ udzielił odpowiedzi 2.03.2004 r. W dniu 12.03.2004 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i udostępnienie informacji publicznej. Odpowiadając na to wezwanie w piśmie z dnia 24.03.2004 r. skarżący został poinformowany o braku możliwości przesłania wszystkich kserokopii wydanych decyzji, przy jednoczesnym zaproponowaniu wglądu do dokumentów w siedzibie organu. Z możliwości tej skarżący skorzystał 14.04.2004 r. W dniu 19.05.2004r. skarżący ponownie wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa na co otrzymał odpowiedź pismem z dnia 3.06.2004 r. Reasumując Kurator stwierdził, że nie dopuścił się bezczynności.

W piśmie procesowym z daty Wrocław, 14.07.2004 r. działający w imieniu skarżącego pełnomocnik podtrzymał skargę na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej i wniósł:

o zobowiązanie strony przeciwnej do udostępnienia informacji publicznej w zakresie i w sposób określony we wniosku skarżącego z dnia 20.04.2004 r. albo wydania decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej

o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa w kwocie 375 zł.

Pełnomocnik naprowadził, że skarga na bezczynność wniesiona 25.06.2004 r. ma ścisły związek z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20.04.2004 r. i nie dotyczy - jak to przyjmuje Kurator - wniosku złożonego 16.02.2004 r. W następstwie wniosku z dnia 20.04.2004 r. pojawiło się wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co nastąpiło pismem z dnia 19.05.2004 r. w którym zaznaczono, że wniosek z 20.04.2004 r. jest nowym wnioskiem. Jednocześnie pełnomocnik stwierdził, że załatwieniem wniosku z 19.04.2004r. nie jest pismo organu z 5.05.2004 r. gdyż załatwienie wniosku następuje albo przez udostępnienie informacji w sposób i w zakresie żądanym we wniosku albo poprzez wydanie stosownej decyzji. Bezczynności tej nie przerywa pismo z 20.03.2004 r. gdyż dotyczyło innego wniosku o udostępnienie informacji. Co się tyczy zaś wniosku z 20.04.2004 r.,»który wyszczególnia 19 decyzji a także sposób udostępnienia tej informacji to organ nie wykazał, że nie ma możliwości technicznych realizacji tego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga jest uzasadniona.

Poza sporem pozostaje, że wnioskiem z daty Rzeszów, 16.02.2004r. (data wpływu do organu - 19.02.2004r.) J. B. wystąpił do Kuratora Oświaty o udzielenie informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii wydanych przez Kuratora w okresie od 10.2002r. do 01.2004r. decyzji ustalających, czy ukończony kierunek studiów jest zgodny lub zbliżony z nauczanymi w szkole przedmiotami. W odpowiedzi na ten wniosek Kurator Oświaty pismem z dnia 2.03.2004r. poinformował wnioskodawcę o ilości wniosków, w tym pozytywnie rozpatrzonych przez organ. W dniu 12.03.2004r. do Kuratora wpłynęło wezwanie J. B. do usunięcia naruszenia prawa, wobec braku udzielenia informacji zgodnie ze złożonym wnioskiem. Odpowiadając na wezwanie organ zaproponował wgląd do dokumentów w swojej siedzibie. Kolejnym wnioskiem z daty Rzeszów, 20.04.2004r. J. B. domagał się udostępnienia informacji publicznej poprzez sporządzenie w formie zanonimizowanej i przesłanie kserokopii 19-tu szczegółowo wskazanych decyzji. Reakcją Kuratora na ten wniosek było pismo z dnia 5.05.2004r. informujące, że wnioskodawca w dniu 14.04.2004r. skorzystał z możliwości wglądu do dokumentów w siedzibie Kuratorium i w tej sytuacji żądanie udostępnienia kserokopii decyzji - w ocenie organu - jest bezzasadne. Kontynuując korespondencję J. B. w piśmie z dnia 19.05.2004r. (data wpływu do organu - 21.05.2004r.) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z bezczynnością w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej stosownie do wniosku z 20.04.2004r. Odpowiadając na to wezwanie Kurator zarzut bezczynności uznał za nie mający podstawy prawnej i podkreślił, że zaproponował w jaki sposób informacja może być udzielona i wnioskodawca w dniu 14.04.2004r. zapoznał się z interesującymi go dokumentami. Nadto organ stwierdził, że żądanie objęte wnioskiem nie dotyczy faktów lecz stosowania prawa w indywidualnych sprawach z zakresu informacji publicznej. Natomiast odmowa udostępnienia informacji publicznej może być stosowana tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu ustawy.

Na wstępie należy rozstrzygnąć, czy żądanie udzielenia informacji wg wniosku z dnia 20.04.2004r. dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz.1198 ze zm.). Definicję "informacji publicznej" zawiera art. 1 ust.l ustawy stanowiąc, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Definicja ta w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładana jest w ten sposób, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy i art. 61 Konstytucji informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym, lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. /.../ Za taką wykładnią przemawia także treść art. 5 ust. 2 powołanej ustawy, gdyż wskazuje wyjątki od zasady udostępnienia, przy czym wyjątki te dotyczą właśnie informacji publicznych. Tym samym akta sprawy administracyjnej (jako odnoszące się do działania podmiotów publicznych, tj. organów administracji publicznej) stanowią informację publiczną (zob. wyrok z dnia 30.10.2002r. sygn. II SA 1956/2002 - Monitor Prawniczy 2002/23 str. 1059). Przy takiej definicji stwierdzić należy, że żądanie zawarte we wniosku z 20.04.2004r. dotyczy informacji publicznej, skoro skierowane zostało do Kuratora Oświaty, będącego organem władzy publicznej i dotyczy konkretnych wiadomości (rozstrzygnięć) wytworzonych przez tą władzę.

Naczelną zasadą ustawy o dostępnie do informacji publicznej jest udostępnienie tej informacji na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust.l). Wyjątki od tej zasady dotyczą dwóch sytuacji:

- gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust.l; w takim przypadku podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust.2),

- gdy podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku (art.15 ust.2 ustawy).

Zasadą omawianej ustawy jest również, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art.14 ust.l). W takiej wyjątkowej sytuacji, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku ustawa przewiduje, że podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się decyzją (art.16 ust.l w zw. z art.14 ust.2).

Uwzględniając przedstawione powyżej unormowania stwierdzić należy, że Kurator Oświaty pozostaje w bezczynności odnośnie do wniosku z dnia 20.04.2004r.: nie udzielił wnioskodawcy w terminie przewidzianym w art.13 ust.l ustawy informacji w sposób wskazany we wniosku (art.14 ust.l), jak również nie powiadomił J. B. o przyczynach braku możliwości udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem w trybie art.14 ust.2 ustawy. Powiadomieniem takim nie jest bowiem pismo Kuratora z dnia 5.05.2004r. (informujące o wglądzie w dniu 14.04.2004r. do dokumentów i wobec tego stwierdzające o bezzasadności żądania wydania kserokopii udostępnionych decyzji), gdyż dla skuteczności działania podjętego w trybie art.l4 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wymagane jest:

podanie przyczyn braku możliwości udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem, z jednoczesnym wskazaniem sposobu i formy, w jakiej informacja może być udostępniona,

wskazanie 14 -dniowego terminu, w którym wnioskodawca powinien zająć stanowisko co do wskazanego sposobu udzielenia informacji, z pouczeniem o skutkach w postaci umorzenia postępowania.

Jeśli wiec powiadomienie, o jakim mowa wyżej doręczone zostanie wnioskodawcy i od tej daty upłynie 14 - dniowy termin do złożenia wniosku o udzielenie informacji w sposób lub w formie podanych w tym powiadomieniu, to obowiązkiem organu jest wydanie decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej (art.16 ust.l ustawy).

Decyzja taka kończy postępowanie w I instancji i otwiera drogę do postępowania odwoławczego, a w dalszej kolejności - przed sadami administracyjnymi.

Tymczasem pismo Kuratora z dnia 5.05.2004r. elementów przewidzianych przepisem art. 14 ust.2 ustawy nie zawiera, a nadto w nieuprawniony sposób stwierdza o bezzasadności żądania wydania kserokopii udostępnionych wcześniej do wglądu decyzji. W konsekwencji tego pisma organ nie podjął też decyzji o umorzeniu postępowania. Zatem konkluzja jest taka, że Kurator Oświaty pozostaje w bezczynności odnośnie do wniosku J. B. z dnia 20.04.2004r.

Końcowo należy zaznaczyć, że udostępnienie informacji jest czynnością o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 - zwaną dalej P.p.s.a.). i w przypadku bezczynności skarga do sądu administracyjnego musi być poprzedzona wezwaniem, o jakim mowa w art.52 § 3 P.p.s.a. Z akt wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Kuratora wnioskodawca wyczerpał tryb przewidziany wskazanym wyżej przepisem; tym samym skarga podlegała rozpoznaniu Jako wniesiona z zachowaniem wymogów określonych w art.52 § 1 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w wyroku, w oparciu o art.149 P.p.s.a.; orzeczenie o kosztach uzasadnia art.200 w zw. z art.205 § 2 ustawy.