Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 201/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 3 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.) Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 3 grudnia 2021 roku znak: 1001-IEE-2.711.144.2021.2.MOK w przedmiocie oddalenia jako nieuzasadnionej skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. a.l


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 3 grudnia 2021 r. znak: 1001-IEE-2.711.144.2021.2.MOK Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: k.p.a.) oraz art. 17 § 1, art. 18 i art. 54 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm., dalej: u.p.e.a.), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku z 21 września 2021 r. znak: 1019-SEE-3190-2021 o oddaleniu jako nieuzasadnionej skargi na czynność egzekucyjną.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

18 lutego 2021 r. Wójt Gminy Gomunice wystawił na K.G. tytuł wykonawczy Nr 48/90001442/2021/44 obejmujący opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik, listopad i grudzień 2020 r.

Zawiadomieniem z 28 czerwca 2021 r. Nr 1019-EA.731.36766095.2021.1.LKO Naczelnik Urzędu Skarbowego w Radomsku zajął w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tomaszowie Mazowieckim świadczenie K.G. z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Zawiadomienie to wraz z odpisem tytułu wykonawczego zostało doręczone K.G. 21 lipca 2021 r., a dłużnikowi zajętej wierzytelności 8 lipca 2021 r.

27 lipca 2021 r. K.G. złożył do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku pismo opatrzone datą 24 lipca 2021 r., zawierające m.in. skargę na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu zawiadomieniem z 28 czerwca 2021 r. Nr 1019-EA.711.36766095.2021.1.LKO świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. W treści skargi podniósł, że przedmiotowe zajęcie świadczeń zostało dokonane przez pracownika organu bezprawnie, gdyż pracownik podjął decyzję o dokonaniu czynności egzekucyjnej bez zbadania materiału dowodowego sprawy co do jego zgodności z prawem. K.G. podkreślił, że nie zgadza się ze sposobem naliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w latach 2013-2021 r. i żąda zaniechania poboru środków pieniężnych ze świadczeń przysługujących mu z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Postanowieniem z 21 września 2021 r. znak: 1019-SEE-3190-2021 Naczelnik Urzędu Skarbowego w Radomsku oddalił skargę na czynność egzekucyjną, która polegała na zajęciu zawiadomieniem z 28 czerwca 2021 r. Nr 1019-EA.711.36766095.2021.1.LKO świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej.

K.G. złożył zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o wstrzymanie podjętych wobec niego decyzji procesowych. W treści zażalenia wskazał na nieprawidłowości i przestępstwa, jakie popełnione zostały przez instytucje państwowe, w tym: Urząd Gminy w Gomunicach, funkcjonariuszy Policji w Radomsku, jak również przez Prokuraturę Rejonową w Radomsku w sprawach dotyczących m.in. naliczania opłat za usuwanie odpadów komunalnych oraz przysądzenia własności nieruchomości leśnej należącej do jego rodziny. Autor zażalenia podniósł również, że Urząd Skarbowy w Radomsku nie uwzględnia praw mieszkańców Gminy Gomunice, którzy okradani są przez Urząd Gminy Gomunice. K.G. nadmienił, że na mieszkańców tej gminy są nakładane podatki, jakich nie ma w innych samorządach w Polsce.

Powołanym na wstępie postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku z 21 września 2021 r. o oddaleniu jako nieuzasadnionej skargi na czynność egzekucyjną.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał na przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mające zastosowanie w sprawie i stwierdził, że zakwestionowana czynność egzekucyjna, która polegała na zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, została dokonana prawidłowo, tj. zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. W ocenie organu czynność egzekucyjna została dokonana z zachowaniem dyspozycji powołanych w przepisie art. 79 u.p.e.a. Zawiadomienie o zajęciu z 28 czerwca 2021 r. spełnia wymogi, które zostały określone dla tego rodzaju dokumentów w przepisach u.p.e.a. i zostało sporządzone zgodnie ze wzorem tego rodzaju dokumentów, określonym na podstawie przepisów u.p.e.a.

W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zarówno argumentacja zawarta w skardze z 24 lipca 2021 r., jak i w zażaleniu z 22 października 2021 r. odnosząca się do szeregu nieprawidłowości dotyczących działalności instytucji i organów, w tym w zakresie naliczania opłat za usuwanie odpadów komunalnych, rozstrzygnięć sądów dokonanych w przedmiocie przysądzenia własności nieruchomości leśnej wykracza poza zakres przedmiotowy skargi na czynność egzekucyjną i z tego powodu nie może podlegać ocenie w ramach tego środka zaskarżenia.

Z powyższych przyczyn, organ II instancji uznał, że wniesiona pismem z 24 lipca 2021 r. skarga na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku nie ma uzasadnionych podstaw. Jednocześnie organ wyjaśnił, że pismo strony z 24 lipca 2021 r., w części w jakiej stanowiło skargę na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku, zostało rozpoznane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zawiadomieniem z 1 września 2021 r. Nr 1001-IWW-1.050.26.2021.3.ZJ. Ww. rozstrzygnięciem organ nadzoru oddalił jako bezzasadną wniesioną przez K.G. skargę, we wskazanym wyżej zakresie.

K.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 3 grudnia 2021 r. W treści skargi zarzucił, że przedstawiciel administracji skarbowej, który wydał decyzję z 3 grudnia 2021 r. włączył się do zorganizowanej grupy przestępczej Urzędu Gminy Gomunice, zatajając korupcję Wójtów Gminy i Rady Gminy Gomunice. Zobowiązany wskazał następnie, że wskazany funkcjonariusz zataja fałszowanie dokumentacji w Urzędzie Gminy Gomunice, pomaga w przejęciu mienia leśnego należącego do rodziny skarżącego, którego ochrony odmówili funkcjonariusze Policji i Prokuratury w Radomsku. Ponadto, zdaniem skarżącego, funkcjonariusz ukrywa przestępstwa urzędnicze i sprawców tych przestępstw, w tym Wójta Gminy Gomunice oraz Radę Gminy Gomunice, i nie podejmuje stosownych kroków poinformowania o przestępstwach organów Policji i Prokuratury. Skarżący podniósł również, że funkcjonariusz, który wydal zaskarżone rozstrzygnięcie, ukrywa korupcję urzędniczą, która ma miejsce w Urzędzie Gminy Gomunice i nie wydaje decyzji o sprawdzeniu stawianych w tym zakresie zarzutów. Poza tym, w ocenie wnoszącego skargę, administracja skarbowa ukrywa niedopełnienie obowiązków przez urzędników Gminy Gomunice i nie reaguje na działanie zorganizowanej grupy przestępczej działającej w organach władzy samorządowej w Gomunicach. Zdaniem skarżącego również funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w Radomsku bezprawnie utrudniają ujawnienie przestępstw korupcyjnych, w które zamieszani są funkcjonariusze Policji i Prokuratury oraz udaremniają postępowania dyscyplinarne względem urzędników Gminy Gomunice, pracowników Urzędu Geodezji, obywateli zamieszanych w przestępstwa urzędu, policjantów i prokuratorów. W treści skargi K.G. zwrócił również uwagę na nieprawidłowości w naliczaniu opłat za usuwanie odpadów komunalnych przez Urząd Gminy w Gomunicach oraz przedstawił wyliczenia, które w jego ocenie, wskazują na popełnienie przestępstwa przez pracowników Gminy Gomunice związanych z ustalaniem wysokości opłat za wywóz śmieci. Ponadto wskazał na sprawę odebrania mienia spadkowego po K.W., która toczyła się przed Sądem Rejonowym w Radomsku oraz bezprawnego przejęcia tego mienia przez J.W.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) i art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Oznacza to, że sądy administracyjne kontrolują zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami postępowania administracyjnego, a także kontrolują prawidłowość zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Mając na uwadze wskazane wyżej ramy prawne, Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona w sprawie skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie kognicji Sądu zostało poddane postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 3 grudnia 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku z 21 września 2021 r. o oddaleniu jako nieuzasadnionej skargi na czynność egzekucyjną zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, dokonaną w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego o numerze 48/90001442/2021/44 z 18 lutego 2021 r.

Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił m.in. przepis art. 54 u.p.e.a. W myśl § 1 wymienionego przepisu zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest: 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej. Zgodnie z art. 54 § 3 u.p.e.a. skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności wskazać należy, że w ramach postępowania zainicjowanego skargą na czynności egzekucyjne, o której mowa w art. 54 u.p.e.a., ocenie mogą podlegać tylko czynności egzekucyjne podejmowane przez organ egzekucyjny, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Stosownie do treści art. 54 u.p.e.a. w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. Skarga w tym trybie przysługuje na dokonane przez organ egzekucyjny czynności natury wykonawczej, czy czynności faktyczne podejmowane już w toku prowadzonej egzekucji przez organ egzekucyjny lub przez egzekutora, a także na wydawane w toku egzekucji akty, na które nie przysługuje inny środek zaskarżenia, jak np. zażalenie, czy zarzuty. Kontroli w omawianym trybie mogą podlegać wyłącznie czynności egzekucyjne zdefiniowane w art. 1a pkt 2 u.p.e.a. Określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego (por. wyroki NSA: z 6 maja 2022 r. sygn. akt III FSK 528/21, z 4 listopada 2021 r. sygn. akt III FSK 112/21, z 5 października 2017 r. sygn. akt II FSK 1202/17, z 8 grudnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3048/15, z 24 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 1370/17, z 1 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 1255/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: CBOSA).

W ocenie Sądu organ egzekucyjny I instancji, zajmując zawiadomieniem z 28 czerwca 2021 r. świadczenie zobowiązanego w ZUS Oddział w Tomaszowie Mazowieckim w celu wyegzekwowania należności pieniężnych, zastosował dozwolony przez prawo środek egzekucyjny w postaci egzekucji ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Czynność ta zostało dokonana prawidłowo na podstawie wystawionego przez wierzyciela tytułu wykonawczego i w wykonaniu jego wniosku o przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego. Podkreślić należy, że w razie złożenia wniosku przez wierzyciela ustawowym obowiązkiem organu egzekucyjnego jest wszczęcie i prowadzenie egzekucji na podstawie prawidłowo wystawionego tytułu wykonawczego. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego upoważnia i zobowiązuje organ egzekucyjny, zgodnie z art. 7 § 1 i 2 u.p.e.a., do stosowania środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawie, prowadzących bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środków najmniej uciążliwych dla zobowiązanego. Katalog środków egzekucyjnych stosowanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dotyczących należności pieniężnych, zawiera art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. Jednym z tych środków jest egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, która zastosował organ egzekucyjny w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu organy obu instancji w ramach prowadzonego postępowania w trybie art. 54 u.p.e.a. trafnie stwierdziły, że czynność zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym zakresie prawidłowo oceniły sposób i formę dokonania przez organ egzekucyjny zakwestionowanej czynności egzekucyjnej. Sposób dokonania tej czynności odpowiada bowiem uregulowaniom zawartym w art. 79 § 1 i 4 u.p.e.a.

Stosownie do art. 79 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego zobowiązanego, a także z renty socjalnej, zwanych dalej "świadczeniami", przez przesłanie do organu rentowego właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń, zawiadomienia o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części świadczenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych. Ponadto, w myśl art. 79 § 2 u.p.e.a. zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia o zajęciu. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia o zajęciu, zgodnie z art. 79 § 4 u.p.e.a., organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu przysługujących mu świadczeń, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony i odpis zawiadomienia przesłanego do organu rentowego, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać świadczeń poza częścią wolną od zajęcia, ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób. Dodatkowo wzywa organ rentowy, aby w terminie 7 dni od dnia zawiadomienia podał wysokość przysługujących zobowiązanemu miesięcznych świadczeń i zawiadamiał o każdej zmianie ich wysokości oraz składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń, oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętych świadczeń, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o te świadczenia oraz czy i o jakie roszczenia została skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych wierzycieli.

W ocenie Sądu organ egzekucyjny, tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Radomsku uczynił zadość obowiązkom wynikającym z powyższych przepisów. Jak wynika z akt sprawy przekazał organowi rentowemu oraz zobowiązanemu zawiadomienie z 28 czerwca 2021 r. o zajęciu świadczeń na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Wskazane zawiadomienia zawierały wszystkie elementy, o których mowa w art. 79 § 1 i 4 u.p.e.a. Dłużnik zajętej wierzytelności otrzymał ww. zawiadomienia w dniu wydania, tj. 8 lipca 2021 r. Z kolei zobowiązany otrzymała zawiadomienie o zajęciu świadczeń wraz z odpisami tytułów wykonawczych w dniu 21 lipca 2021 r.

Organ II instancji prawidłowo stwierdził brak uchybień formalnych w dokonaniu zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W tym zakresie wskazać należy, że organ egzekucyjny sporządził zgodnie z treścią art. 67 § 2 u.p.e.a. zawiadomienie o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, zawierające wszystkie elementy wymienione w tym przepisie. Wskazane zawiadomienie zawiera oznaczenie zobowiązanego, organu egzekucyjnego i dłużnika zajętej wierzytelności. Zawiadomienie o zajęciu zawiera też prawidłowo określoną podstawę prawną, tj. art. 79 § 1 u.p.e.a., który uprawnia organ do zastosowania egzekucji z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. W treści zawiadomienia dokonano prawidłowego oznaczenia numeru tytułu wykonawczego, stanowiącego podstawę zajęcia. Wskazana została także kwota dochodzonych należności i okres, za który została ustalona. Dane te są zgodne z wpisami dokonanymi w wystawionym wobec skarżącego tytule wykonawczym o wskazanym wcześniej numerze. Ponadto organ egzekucyjny wskazał kwotę należnych kosztów egzekucyjnych o odsetek. W zawiadomieniu o zajęciu zawarte zostało również wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności zgodnie z art. 79 § 1 i 4 u.p.e.a. oraz pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia. Zawiadomienia zawierają także datę wystawienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.

Powyższe uprawnia do stwierdzenia, że czynność zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej została dokonana w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami u.p.e.a.

Odnosząc się bezpośrednio do wniesionej w sprawie skargi, należy zauważyć, że nie zawiera ona żadnych tego rodzaju zarzutów, które podważałyby prawidłowość czynności egzekucyjnej będącej przedmiotem zaskarżonego postanowienia. Skarga opiera się w istocie na licznych twierdzeniach jej autora dotyczących wspomnianych już wcześniej nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem różnego szczebla organów administracji i organów ścigania oraz ich pracowników, w tym sugerujących, że w Urzędzie Gminy Gomunice dochodzi do przewinień służbowych i naruszeń prawa karnego oraz korupcji związanych z ustalaniem opłat za wywóz śmieci. Zdaniem Sądu, twierdzenia te są przede wszystkim wyrazem nieskrępowanej krytyki ze strony skarżącego pod adresem wskazanych jego wystąpieniu podmiotów, natomiast nie mają żadnego przełożenia na ocenę prawidłowości kontrolowanych w niniejszej sprawie postanowień.

Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę w niniejszej sprawie oddalił.

is