Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SAB/Łd 3/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 27 września 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi M. P. na przewlekłe prowadzenie kontroli podatkowej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok oraz ustalenia istnienia obowiązku w podatku od towarów i usług w 2011 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – M. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. P. na przewlekłe prowadzenie kontroli podatkowej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 rok oraz ustalenia istnienia obowiązku w podatku od towarów i usług w 2011 roku.

Wobec treści wyroku skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.

W związku z powyższym wnioskiem zarządzeniem z dnia 6 września 2016 roku skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu urzędowym (PPF) określonym w drodze rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U z 2015 r., poz. 1257), w tym jego podpisania i do nadesłania tegoż wniosku do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jednocześnie, na podstawie art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków oraz lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące, przedstawienia odpisu zeznania podatkowego skarżącego i jego żony za 2015 rok, wskazania i udokumentowania kwoty miesięcznych wydatków ponoszonych na utrzymanie rodziny oraz opłaty eksploatacyjne, wyjaśnienia kwestii posiadania dwóch domów, na które zaciągnięte zostały wskazane we wniosku kredyty hipoteczne oraz określenia wysokości miesięcznej kwoty pomocy udzielanej skarżącemu i jego małżonce przez rodziców - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 23 września 2016 roku nadesłał dodatkowe dokumenty i oświadczenia dotyczące jego sytuacji majątkowej oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na właściwym urzędowym formularzu (PPF).

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i małoletnią córką Z.. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 76 m2 o wartości 250.000 zł. oraz działka o pow. 1.300 m2. Łączny dochód pozostający do dyspozycji małżonków (po realizacji zajęcia komorniczego) wynosi 2.865,93 zł, ponadto małżonkowie korzystają z pomocy finansowej rodziców w wysokości 150-250 zł miesięcznie. Z kolei wydatki na opłaty eksploatacyjne, telefon i ubezpieczenie, znajdujące potwierdzenie w nadesłanych dokumentach źródłowych, stanowią łącznie kwotę 934,47 zł. Małżonkowie spłacają także kredyty zaciągnięte na budowę jednego domu, których raty łącznie zamykają się kwotą 1.110 zł. Ponadto ze złożonych oświadczeń i nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący zlikwidował działalność gospodarczą w 2014 roku. Natomiast w 2015 roku skarżący osiągnął dochód w wysokości 49.259,87 zł, a jego żona w kwocie 9.581,28 zł (według PIT-36). Saldo rachunku bankowego małżonków na dzień 28 sierpnia 2016 roku wynosiło 2.028,61 zł. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków, referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Skarżący wykazał bowiem, że nie w jest stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Wyjaśnić przy tym należy, że powyższe zwolnienie od kosztów sądowych zakresem swym obejmuje koszty sądowe od dnia złożenia niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy, a zatem nie obejmuje kosztów dotychczas uiszczonych przez skarżącego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Ake.