Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 109/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Z.S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2020 r. dotyczącego umożliwienia zapoznania się z opiniami wychowawcy i psychologa z Zakładu Karnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie twierdząc, że nie należy ona do właściwości sądów administracyjnych. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że udzielono odpowiedzi na wniosek w dniu 18 maja 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 365 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (są to sprawy obejmujące decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające). Ponadto sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Odnosząc treść przywołanych przepisów do przedmiotu skargi – bezczynności organu w zakresie udzielenia wyjaśnień – należy bezspornie stwierdzić, że nie mieści się on w żadnej z wymienionych wyżej kategorii bezczynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Z treści skargi wynika bowiem, że Z.S. jest niezadowolony z działalności administracji Aresztu Śledczego, w szczególności z tego, że nie otrzymał odpowiedzi na złożony przez siebie w dniu 10 maja 2020 r. wniosek dotyczący umożliwienia zapoznania się z opiniami wychowawcy i psychologa z Zakładu Karnego. Sąd wskazuje, że wszelkie prośby i wnioski dotyczące działalności jednostki organizacyjnej Służby Więziennej załatwia kierownik tej jednostki w ramach prowadzonej przez siebie działalności (§ 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 647 ze zm.), natomiast skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza lub pracownika Służby Więziennej, załatwiają w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych odpowiednio: kierownik danej jednostki organizacyjnej, dyrektor okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej i Minister Sprawiedliwości (§ 3 rozporządzenia) i to do tych podmiotów skarżący winien kierować wszelkie wnioski i uwagi dotyczące jednostki organizacyjnej, w której odbywa karę pozbawienia wolności.

Z powyższego wynika, że kwestie związane z organizacją i działalnością Aresztu Śledczego pozostają poza kompetencjami WSA w Gorzowie Wlkp., co w konsekwencji obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.