Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 204/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 1, 245 par. 2, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 26 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K., działającej przez ustawowego pełnomocnika S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia 19 września 2008 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

W dniu 26 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. K., działającej przez ustawowego pełnomocnika – S. K. - o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2009 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W pozostałym zakresie wniosek oddalił.

Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu

29 czerwca 2009 r.

Skarżąca wniosła od powyższego postanowienia sprzeciw, który został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 3 lipca 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym podlega ponownemu rozpatrzeniu.

Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Podnieść należy, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Koszty te są bowiem rodzajem daniny publicznej. Zasadą wynikającą z art. 84 Konstytucji RP jest powszechność i równość ponoszenia danin publicznych. Zwolnienie od ich ponoszenia oznacza przerzucenie ciężaru na budżet państwa, a w efekcie na współobywateli. Prawo pomocy jest zatem instytucją o charakterze wyjątkowym i jako takie winno być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawcy nie posiadają żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.

W niniejszym przypadku skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe

z ojcem i bratem.

We wniosku uwidoczniono, że do ojca skarżącej należy odziedziczony 40 metrowy dom w miejscowości S., nieruchomość rolna o pow. 0.1176 ha oraz mieszkanie służbowe w miejscowości B.. Skarżąca i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Na miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżącej składa się emerytura jej ojca wypłacana mu ostatnio w kwocie 1762,81 zł (dowód: kopia przekazu). Na uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy podniesiono, że małoletnia uczęszcza jeszcze do szkoły, co wiąże się z określonymi kosztami. Jej brat ostatnimi czasy opuścił natomiast warunkowo zakład karny a poszukując pracy obecnie jest na utrzymaniu ojca. Na miesięczne wydatki tego gospodarstwa domowego składa się ok. 400 zł czynszu za mieszkanie (dowód: kopie potwierdzeń wpłaty), 300 zł tytułem rat spłacanego zadłużenia (dowód: kopie potwierdzeń),

wynikającego z wydanego przez Sąd Rejonowy nakazu zapłaty 4.577,20 zł (dowód: kopia nakazu zapłaty, wezwanie przedegzekucyjne), 72 zł za wodę (dowód: kopia faktury), 163 zł za energię elektryczną (dowód: kopia faktury), 46 zł za butle gazową, 100 zł wydatków związanych z obowiązkiem szkolnym, 200 zł kosztuje utrzymanie 23 letniego samochodu [...], 100 zł na medykamenty.

Sąd. mając na względzie przedstawione przez skarżącą we wniosku o prawo pomocy okoliczności, które mają odzwierciedlenie w złożonych dokumentach, stwierdził, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sytuacja materialna skarżącej i jej rodziny jak i status skarżącej uzasadniają także ustanowienie dla niej profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, zwłaszcza, że jej ustawowy pełnomocnik z uwagi na regulacje ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może jedynie ją reprezentować w postępowaniu przed sądem w I instancji, nie może natomiast wnosić i wywodzić ewentualnych środków zaskarżenia od wyroku tego sądu.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), orzekł jak w sentencji postanowienia.