Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2654/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. i E. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania obowiązku rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 1996 r., nr [...].


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 listopada 2013 r. P. i E. S. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...].

Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], odmawiająca odroczenia wykonania obowiązku rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego połączonego z garażem, hydroforni murowanej i szczelnego zbiornika na ścieki, usytuowanych na działce nr ew. [...] w B., wynikającego z decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 1996 r., nr [...].

W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 1996 r. W ocenie skarżących decyzja nr [...] może podlegać wstrzymaniu przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jako zapadła w granicach tej samej sprawy rozbiórkowej. Wskazali, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wyjaśnić należy, że z konstrukcji przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek strony, toteż sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna również samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero, jednak gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania innej decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 1582/13 oraz z dnia 7 kwietnia 2013 r. II OZ 1227/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie zaskarżono decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2013 r., odmawiającą odroczenia wykonania obowiązku rozbiórki wynikającego z decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 1996 r. Natomiast wniosek dotyczy tylko wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 1996 r., a więc wydanej w innym postępowaniu w stosunku do postępowania, w którym została wydana zaskarżona decyzja. Rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania nie mógł więc zostać uwzględniony już z tego powodu, że wnioskiem nie została objęta także zaskarżona decyzja.

Ponadto w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji jest odmowa odroczenia, w trybie art. 39 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. Nr 38, poz. 229 ze zm.) – dalej jako: Prawo budowlane z 1974 r., wykonania obowiązku rozbiórki wynikającego z decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 1996 r., wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy natomiast nie zaskarżonej decyzji, lecz decyzji Wójta Gminy S. nakazującej rozbiórkę. Do uwzględnienia wniosku skarżących konieczne byłoby uznanie, że decyzja objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania mieści się w granicach sprawy, a tym samym dopuszczalne jej wstrzymanie w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania obowiązku rozbiórki.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęte jest, że zwrot "w granicach tej samej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wtedy, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (patrz: uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 919/10 i z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 1500/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 1996 r. nie mieści się w granicach sprawy ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. Skoro przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o odmowie odroczenia wykonania obowiązku rozbiórki, natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji nakazującej rozbiórkę, to nie zachodzi w tych sprawach tożsamość przedmiotowa. O ile sprawa nakazania rozbiórki i sprawa w przedmiocie odroczenia wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki mają tego samego adresata, o tyle przedmiotowo te sprawy są różne. Pomimo występującego związku między tymi sprawami różnią się one podstawą prawną rozstrzygnięcia. W trybie art. 39 Prawa budowlanego z 1974 r. przedmiotem oceny organu nie jest zasadność nałożenia obowiązku rozbiórki, lecz to, czy zaistniały przesłanki określone w tym przepisie do odroczenia wykonania nakazu rozbiórki, co zasadniczo odróżnia zakres merytorycznego rozpoznania obu spraw. W konsekwencji również sąd administracyjny w niniejszej sprawie nie jest uprawniony do badania zasadności nałożenia obowiązków wynikających z decyzji Wójta Gminy S.. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja Wójta Gminy S. nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.