Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 155/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: przyznać W. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżący w piśmie z 21 maja 2010r. wniósł o zwolnienie od obowiązku ponoszenia jakichkolwiek opłat sądowych. Wniosek powyższy potraktowano jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym do skarżącego skierowano wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy na druku PPF. Skarżący w terminie złożył wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zaznaczając, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Ponadto na wezwanie referendarza sądowego przedłożył dokumenty źródłowe i dodatkowe oświadczenia.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

W oparciu o przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że jego żądanie dotyczące przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie.

Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący wykazał, iż nie posiada żadnego majątku nieruchomego, żadnych zasobów pieniężnych jak również przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro. Jak wyjaśnił w oświadczeniu złożonym łącznie z pismem z dnia 23 czerwca 2010r., zamieszkuje w domu należącym do [...] (zamieszkuje tam część [...]), ale prowadzi odrębne, samodzielne gospodarstwo domowe, co wiąże się ze zwiększonymi wydatkami na utrzymanie. Jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto). Skarżący podniósł we wniosku, iż jego stan zdrowia jest ciężki, posiada bowiem wiele schorzeń, na co przedstawił szereg dokumentów lekarskich. Ponadto spłaca pożyczkę zaciągniętą na kwotę [...] zł w ratach miesięcznych po [...] zł (wg. planu spłaty pożyczki załączonego do pisma z 23 czerwca 2010r.). Dodatkowo łącznie z ratą pożyczki skarżący opłaca składkę ubezpieczeniową, która według załączonego planu wpłat wyniosła w czerwcu 2010r. [...] zł.

Reasumując powyższe, wykazana przez skarżącego jego sytuacja materialna, uprawnia do stwierdzenia, że spełniona została przesłanka z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w całkowitym zakresie. Skarżący co prawda posiada stałe źródło utrzymania, jednakże mając na uwadze jego ciężki stan zdrowia, a przy tym samodzielne prowadzenie gospodarstwa domowego, nadto brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania, w oparciu o zasady doświadczenia życiowego, stwierdzić należy, że nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.