Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 189/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127 par. 1,  art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Asystent sędziego Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi L. C. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., działając na podstawie art. 134 Kpa, stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez L. C. w sprawie przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w B. przy ul. [...] m. [...] lub w lokalu mieszkalnym położonym w B. przy ul. L. m. [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, co następuje.

W dniu 15 maja 2009 r. do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wpłynęło pismo L. C. zawierające prośbę o przydzielenie lokalu mieszkalnego położnego w B. przy ul. [...] m. [...] na podstawie art. 28 ust. 5 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w brzmieniu wynikającym z Dziennika Ustaw z 1995 r. (Nr 46, poz. 433).

W odpowiedzi Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. poinformował zainteresowaną, iż w dniu 1 lipca 2004 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, dokonana ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 1203, poz. 116 ze zm.) i art. 28 – dotyczący regulowania uprawnień mieszkaniowych rozwiedzionych małżonków – został uchylony. Obecnie nie ma przepisu, na podstawie którego organy Agencji mogłyby realizować uprawnienia rozwiedzionych małżonków. Jedynie na podstawie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu (...) dyrektor oddziału regionalnego Agencji może w sytuacji wyjątkowej, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, na czas oznaczony, osobie innej niż żołnierz służby stałej. Organ przypomniał, że o takiej możliwości zainteresowana był informowana przez Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. (pismo z dnia [...] kwietnia 2009 r.) i dodał, iż zgodnie z zasadą praworządności (art. 6 Kpa) decyzje administracyjne mogą być wydawane tylko na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Organy Agencji nie mogą działać na podstawie przepisów uchylonych. Nadto poinformowano zainteresowaną o procedurze rozpatrywania wniosków w trybie art. 29 ustawy oraz o sytuacji mieszkaniowej żołnierzy zawodowych w B. i jego okolicach. Pismo zainteresowanej organ przekazał Dyrektorowi Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. jako organowi właściwemu w sprawie przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w B.

L. C. wniosła o niezasiedlanie kwatery w B. przy ul. [...] m. [...]. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. poinformował L. C., że przedmiotowy lokal mieszkalny został wskazany żołnierzowi zawodowemu oczekującemu w B. na wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Zainteresowana została również poinformowana, że rozwiązanie jej sytuacji mieszkaniowej oraz przydzielenie lokalu mieszkalnego może nastąpić na podstawie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu (...), jednakże niezłożenie wniosku do Ministra Obrony Narodowej o wyrażenie zgody na wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym uniemożliwia wszczęcie postępowania w tej sprawie.

W dniu 18 października 2010 r. do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wpłynęła skarga L. C. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., który do dnia złożenia skargi nie wydał skarżącej decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w B. przy ul. [...] m. [...]. Zainteresowana podniosła również, że skarżony organ nie udziela odpowiedzi na jej ponaglenia.

Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej odniósł się do skargi, informując o przydziale przedmiotowego lokalu żołnierzowi służby stałej na zasadzie art. 21 ust. 1 i art. 24 ust. 1 ustawy oraz stwierdził, że zawarte w skardze żądanie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w B. przy ul. [...] m. [...] – który został przeznaczony na zaspokojenie potrzeb żołnierza służby stałej – jest nieuprawnione. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nadmienił, że w celu rozwiązania problemu mieszkaniowego zainteresowanej, Dyrektor Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. w dniu [...] stycznia 2009 r. zaproponował 10 lokali mieszkalnych w B., z których jeden mógłyby być zadysponowany na jej rzecz. L. C. nie zaakceptowała żadnej z propozycji (pismo z dnia 2 kwietnia 2009 r.), nadal wyrażając chęć przyjęcia lokalu mieszkalnego położonego w B. przy ul. [...] m. [...]. Dyrektor Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. nadal podtrzymał propozycję przydziału na rzecz skarżącej lokalu mieszkalnego położonego w B. przy ul. B. m. [...] o strukturze 1 pokój z kuchnią, powierzchni użytkowej podstawowej 12,85 m2 i powierzchni użytkowej 24,56 m2.

Ostatecznie pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. udzielił L. C. odpowiedzi na wskazane powyżej pisma, informując, że wniosek zainteresowanej w sprawie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w B. przy ul. [...] m. [...] nie może być rozpatrzony pozytywnie.

W dniu 23 grudnia 2010 r. do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wpłynęło kolejne pismo L. C., w którym poinformowała, że Dyrektor Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. mija się z prawdą, ponieważ nie udzielił odpowiedzi na pisma: z dnia 10 maja 2010 r., pierwsze ponaglenie z dnia 29 czerwca 2010 r. i pismo z dnia 24 sierpnia 2010 r. (drugie ponaglenie). L. C. podniosła, że zaproponowane jej lokale były zdewastowane i wymagały kapitalnych remontów. Żądała przydzielenia lokalu o takim standardzie, z jakiego została wyrzucona i takim lokalem jest właśnie lokal położony w B. przy ul. [...] m. [...].

W odpowiedzi Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (pismo z dnia [...] stycznia 2011 r.) poinformował, że Dyrektor Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. pismem z dnia [....] grudnia 2010 r. udzielił zainteresowanej odpowiedzi w sprawie niemożności wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w B. przy ul. [...] m. [...]. W opinii Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pismo to zawierało odpowiedź na żądanie zgłoszone przez zainteresowaną.

W dniu 18 stycznia 2011 r. do Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. wpłynęło pismo L. C. zatytułowane cyt.: "odwołanie od decyzji Dyrektor Wojskowej Agencji Mieszkaniowej O. Regionalnego "[...]" w W. z dnia [...].12.2010 r. zapadłej w sprawie [...]". Zainteresowana wskazała, że zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poprzez fakt nieuwzględnienia wniosku odwołującej po orzeczeniu jej rozwodu z mężem S. C. (żołnierzem zawodowym) z dniem [...] grudnia 2000 r. i naruszenie art. 29 ww. ustawy poprzez nieprzyznanie odwołującej lokalu zastępczego do czasu przydziału lokalu stałego.

Dyrektor Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. przesłał powyższe pismo Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, informując, iż nie wydał w niniejszej sprawie decyzji.

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pismem z dnia [...] lutego 2011 r. poinformował zainteresowaną, iż pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nie było decyzją administracyjną zgodnie z art. 107 Kpa i dlatego nie przysługuje od niego odwołanie (art. 127 § 1 Kpa). Organ powtórzył swoje wyjaśnienia i informacje zawarte w poprzednich pismach wojskowych organów mieszkaniowych.

W dniu 4 kwietnia 2011 r. do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wpłynęło kolejne wystąpienie L. C. zatytułowane: "odwołanie od decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...].02.2011 r. zapadłej w sprawie [...]". L. C. zarzuciła w nim organowi naruszenie przepisu art. 107 Kpa w zbiegu z art. 7, 8, 9, 11 Kpa poprzez nierozpatrzenie merytoryczne sprawy i niewydanie przez organ I oraz II instancji decyzji administracyjnej; naruszenie przepisów art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu (...) poprzez fakt nieuwzględnienia wniosku odwołującej po orzeczeniu jej rozwodu z mężem S. C. (żołnierzem zawodowym) z dniem [...] grudnia 2000 r.; naruszenie art. 29 ww. ustawy poprzez nieprzyznanie odwołującej lokalu zastępczego do czasu przydziału lokalu stałego. L. C. wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej poprzez jej uchylenie w całości, jak również uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. i wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w B. przy ul. [...] m. [...], ewentualnie o uchylenie zaskarżonych w całości decyzji i przekazanie sprawy do ponownego merytorycznego rozpoznania.

W odpowiedzi Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. poinformował L. C., że we wskazanej przez nią sprawie nie zapadła decyzja administracyjna, od której przysługiwałoby prawo wniesienia odwołania.

L. C. pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. poinformowała Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, że jej odwołanie od decyzji tego organu z dnia [...] marca 2011 r. jest cyt.: "rzeczywistym odwołaniem od decyzji i należy je traktować jako odwołanie od decyzji Prezesa skierowane bezpośrednio do Ministra Obrony Narodowej". Pismem uzupełniającym z dnia 24 maja 2011 r. zainteresowana wskazała, że Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej już odniósł się do jej stanowiska w sprawie przydziału na jej rzecz lokalu mieszkalnego w B. przy ul. [...], ponieważ pismem z dnia [...] lutego 2011 r. podtrzymał decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. Jednocześnie L. C. stwierdziła, że domaga się przydzielenia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. L. w B. na podstawie art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zaznaczając, iż "art. 29 ww. ustawy nie wchodzi w grę".

Ze względu na zmianę dotychczasowego żądania L. C., która wystąpiła o przydział lokalu mieszkalnego położonego w B. przy ul. L. m. [...] (dotychczas żądanie dotyczyło lokalu położonego przy ul. [...] m. [...]), Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. poinformował, że organem właściwym do wydania decyzji w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego, jak również zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego jest dyrektor oddziału regionalnego Agencji i w związku z powyższym przesłał wniosek do rozpatrzenia Dyrektorowi Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W.

Dyrektor Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. wyjaśnił L. C., że lokal mieszkalny położony w B. przy ul. L. m. [...], jest lokalem zasiedlonym na podstawie decyzji przydziału osobnej kwatery stałej, co stanowi przeszkodę do załatwienia wniosku ww. Jednocześnie organ wskazał, że tymczasowy pobyt użytkownika lokalu poza miejscem stałego zamieszkania nie skutkuje utratą przez niego tytułu prawnego. Organ poinformował, że przywołany przez zainteresowaną przepis art. 28 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej nie znajduje obecnie zastosowania, ponieważ utracił moc obowiązującą z dniem 30 czerwca 2004 r.

W odpowiedzi na pismo zainteresowanej, zatytułowane odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r., organ ten, pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., wyjaśnił, iż jego pismo z dnia [...] czerwca 2011 r. nie jest decyzją. W dalszej części pisma organ powtórzył argumentację dotyczącą art. 28 ust. 5 ustawy i argumentację uzasadniającą stanowisko organu co do wniosku zainteresowanej.

W dniu 6 października 2011 r. do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wpłynęły (przesłane wg właściwości przez Biuro Skarg i Wniosków Ministerstwa Obrony Narodowej): pismo L. C. z dnia 14 września 2011 r. zatytułowane "odwołanie od decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. oraz od decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz od decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz pismo z dnia 23 września 2011 r. zatytułowane cyt.: "pismo uzupełniające do pisma z dnia 14 września 2011 r.".

W piśmie z dnia 14 września 2011 r. L. C. uznała pisma Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. za decyzje administracyjne i zaskarżyła je w całości, zarzucając naruszenie przepisu art. 107 Kpa w zbiegu z art. 7, 8, 9, 11 Kpa poprzez nierozpatrzenie merytoryczne sprawy i niewydanie przez organ I oraz II instancji decyzji administracyjnej; naruszenie przepisów art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poprzez fakt nieuwzględnienia wniosku odwołującej po orzeczeniu jej rozwodu z mężem S. C., żołnierzem zawodowym; naruszenie art. 29 wymienionej ustawy poprzez nieprzyznanie odwołującej lokalu zastępczego do czasu przydziału lokalu stałego. L. C. wniosła o zmianę zaskarżonych decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej poprzez ich uchylenie w całości, jak również uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. i wydanie skarżącej decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w B. przy ul. [...] m. [...] lub przy ul. L. m. [...], ewentualnie o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego merytorycznego rozpoznania. W piśmie uzupełniającym z dnia 23 września 2011 r. L. C. przedstawiła Ministrowi Obrony Narodowej przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie i przedstawiła argumenty przemawiające – w jej ocenie – za przyznaniem jej jednego z wyżej wymienionych lokali mieszkalnych.

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., na podstawie art. 134 Kpa, stwierdził niedopuszczalność odwołania. Wskazał, iż w niniejszej sprawie brak jest przedmiotu odwołania, albowiem w sprawie przydziału L. C. lokalu mieszkalnego położonego w B. w budynku przy ul. [...] m. [...], jak i położonego w budynku przy ul. L. m. [...], nie zapadła decyzja administracyjna. Brak wydania takiej decyzji uniemożliwia ustosunkowanie się do zarzutów zawartych w odwołaniu.

L. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

a) art. 134 Kpa w zbiegu z art. 7, 9, 77 § 1, 80 i art. 107 Kpa, poprzez brak ich zastosowania, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i wadliwej interpretacji tych przepisów;

b) złamaniu zasady prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1981 r., SA 1163/81 (OSPiKA 1982, Nr 9-10, poz. 169).

W uzasadnieniu skargi wskazała, iż pisma organów w jej sprawach miały istotne cechy decyzji, jak oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji.

W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie, argumentując, jak w uzasadnieniu postanowienia i podkreślając wyraźny brak woli skarżącej złożenia wniosku w trybie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 127 § 1 Kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie przysługuje odwołanie. Zatem dla formalnie skutecznego wniesienia odwołania niezbędne jest między innymi istnienie w obrocie prawnym decyzji organu I instancji, a zatem aktu prawnego o określonej formie i określonej treści, skierowanej wprost do zainteresowanego i stanowiącego stanowcze rozstrzygnięcie danej sprawy administracyjnej.

W niniejszej sprawie żadne ze wskazywanych w odwołaniu L. C. z 14 września 2011 r. pism Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (to jest z dnia [...] lutego 2011 r., [...] kwietnia 2011 r. i [...] czerwca 2011 r.) nie stanowią wprost decyzji tego organu. Także nie stanowią decyzji administracyjnej poszczególne pisma Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., to jest z dnia [...] kwietnia 2009 r., [...] sierpnia 2009 r., [...] grudnia 2010 r., [...] stycznia 2011 r., [...] czerwca 2011 r., [...] sierpnia 2011 r., o których wspomina skarżąca, jak i organ w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r. Wszystkie te pisma stanowią korespondencję wojskowych organów mieszkaniowych ze skarżącą i dotyczą wyjaśniania przez organy przepisów prawnych oraz stanów faktycznych dotyczących żądań skarżącej w zakresie przyznania jej prawa do zamieszkania w lokalu przy ul. [...] m. [...] w B., bądź w lokalu przy ul. L. m. [...] w B. Wojskowe organy mieszkaniowe informowały skarżącą, iż w dniu 1 lipca 2004 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, dokonana ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 1203, poz. 116 ze zm.) i art. 28, na który powołuje się skarżąca w swoich pismach i który dotyczył regulowania uprawnień mieszkaniowych rozwiedzionych małżonków, został uchylony. Organ wskazał na możliwość rozpatrzenia sprawy mieszkaniowej skarżącej w trybie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu, informując jednocześnie o potrzebie złożenia wniosku w tym trybie, jednakże skarżąca w jednym ze swoich pism wyraźnie oświadczyła, iż nie chce z tego przepisu skorzystać.

W żadnym z wymienionych wyżej pism organ nie wydał stanowczego stanowiska w zakresie żądań skarżącej, brak tu formy odmowy czy przyznania żądanego świadczenia. Zatem brak jest istotnej cechy wskazującej na możliwość zakwalifikowania danego pisma jako decyzji administracyjnej. Istotnie pisma te zawierają omówienia przepisów prawnych, jednakże nie traktowanych jako uzasadnienia prawne istoty rozstrzygnięcia, ale wyjaśnienie obowiązującego prawa. Także z samego faktu skierowania danego pisma do skarżącej nie można wywodzić, iż stanowi ono decyzję administracyjną skoro brak w nim stanowczego rozstrzygnięcia organu.

Mylące może być tu to, iż zestawienie tenoru wszystkich wskazanych w niniejszej sprawie pism organów, wskazuje na brak woli wojskowych organów mieszkaniowych w pozytywnym załatwieniu żądań skarżącej. Jednakże wobec braku owego stanowczego rozstrzygnięcia w poszczególnych pismach organu, wskazanych przez skarżącą w piśmie z dnia 14 września 2011 r., tego ostatniego pisma nie można traktować jako dowołania od decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów Kpa.

Zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej słusznie zastosował tu przepis art. 134 Kpa.

Dla poparcia takiego rozumowania, wskazać w tej materii należy także na stanowisko skarżącej, zawarte w jej pismach z dnia 4 kwietnia 2011 r. i z dnia 14 września 2011 r., w których wyraźnie zarzuca organom brak rozpatrzenia merytorycznego sprawy i wprost brak wydania w jej sprawach zarówno przez organ I, jak i organ II instancji decyzji administracyjnej. Zatem sama skarżąca dostrzega brak istnienia w obrocie prawnym merytorycznych decyzji administracyjnych w jej sprawach, jednakże obiera nieprawidłową formę dochodzenia swoich praw procesowych i pomija instytucję skargi na bezczynność organu.

Nadto gdyby nawet, abstrahując od powyższych rozważań, uznać, iż wyżej przedstawione pisma wojskowych organów mieszkaniowych stanowią decyzje administracyjne, to z uwagi na treść tych poszczególnych pism organów należałoby tu wskazać, iż dana sprawa została kilkakrotnie rozstrzygnięta zarówno przez Dyrektora Oddziału Regionalnego "[...]" Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., to jest przez organ I instancji (pisma z dnia: [...] kwietnia 2009 r., [...] sierpnia 2009 r., [...] grudnia 2010 r., [...] stycznia 2011 r., [...] czerwca 2011 r., [...] sierpnia 2011 r.), jak i przez Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, czyli przez organ II instancji (pisma z dnia: [...] lutego 2011 r., [...] kwietnia 2011 r. i [...] czerwca 2011 r. oraz pisma nieujęte przez skarżącą w odwołaniu z dnia 14 września 2011 r. – to jest pisma organu z dnia [...] listopada 2010 r. i z dnia [...] stycznia 2011 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dostrzega nieporadność skarżącej w żądaniu wydania przez wojskowe organy mieszkaniowe decyzji, jednakże na taką bezczynność przysługuje skarga na bezczynność organu. Tymczasem niniejsza skarga dotyczy prawidłowości oceny zaskarżonego postanowienia w przedmiocie czy dopuszczalne jest odwołanie od wskazanych pism organu wojskowej administracji mieszkaniowej i czy pisma te można traktować jako decyzję administracyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest w tej sprawie związany przedmiotem skargi i jedynie w tym zakresie (zakreślonym w skardze) może kontrolować prawidłowość podjętego przez organ rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy przy podejmowaniu powyższych decyzji, które mogłoby prowadzić do stwierdzenia ich nieważności lub ich uchylenia i dlatego, na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.