Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 898/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania zarządzenia Przew. Wydziału w przedm.uiszczenia wpisu; odmówiono przywróceniaterminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odmówić wstrzymania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 czerwca 2013 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu; II. oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. II FZ 1013/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w całości postanowienie tut. Sądu z dnia 17 września 2013 r. odmawiające skarżącemu R.P. przywrócenia terminu do wstrzymania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 czerwca 2013 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu oraz odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wskazał, że tut. Sąd nieprawidłowo uznał, że doszło do skutecznego doręczenia zarządzenia w przedmiocie wpisu. A.M., która odebrała wymienione zarządzenie nie była bowiem domownikiem w rozumieniu art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie, wszczętej wskutek skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 kwietnia 2013 r. nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Należy podzielić prezentowany w doktrynie pogląd, że przesłanką uniemożliwiającą przywrócenie terminu jest ustalenie, że uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (Dauter Bogusław [w] Dauter Bogusław Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, tezy do art. 86). Tym bardziej niedopuszczalne jest przywrócenie terminu w sytuacji, kiedy ustawa nie przewiduje dla danej czynności procesowej żadnego terminu. Taka sytuacja ma miejsce w odniesieniu do wniosku o przyznanie prawa pomocy, który w myśl art. 243 § 1 p.p.s.a. może być złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego trakcie.

W rozpoznawanej sprawie termin do uiszczenia należnego wpisu od skargi nie rozpoczął biegu wobec braku skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia tego wpisu – nie jest więc zasadne zarówno wstrzymywanie wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 czerwca 2013 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu (niezależnie od dodatkowych przyczyn wskazanych w uzasadnieniu uchylonego ww. postanowienia z dnia 17 września 2013 r.) jak i przywracanie terminu, któremu nie uchybiono.

Skarżący złożył w tut. Sądzie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy (razem z wnioskiem o przywrócenie terminu) i temu wnioskowi zostanie nadany bieg.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.