Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 394/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas, Sędziowie WSA Dariusz Chaciński, WSA Elżbieta Sobielarska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

T. G. pismem z dnia 17 kwietnia 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r. o wydanie zaświadczenia o bezdomności w marcu 2013 r., kwietniu 2013 r., czerwcu 2013 r., lipcu 2013 r., sierpniu 2013 r., wrześniu 2013 r., październiku 2013 r., listopadzie 2013 r. oraz grudniu 2013 r.

Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że na wniosek z dnia 7 stycznia 2014 r. Centrum Pomocy Społecznej wydało dnia [...] stycznia 2014 r. postanowienie nr [...] oraz przekazało przy piśmie z dnia 10 litego 2014 r. kopie akt, o które wniosła skarżąca we wniosku. Postanowienie to skarżąca odebrała w dniu 14 stycznia 2014 r. natomiast kopie akt w dniu 17 lutego 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przede wszystkim wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Ponadto zgodnie z obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. brzmieniem art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) – dalej "ppsa", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (pkt 4). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność organu I instancji. Po nowelizacji art. 119 ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) zgoda stron na rozpatrzenie skargi na bezczynność organu nie jest wymagana.

Stosownie natomiast do treści art. 149 § 1 ww. ustawy sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim podkreślić należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustanowionego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, T. G. wnioskiem z dnia 7 stycznia 2014 r. zwróciła się do Centrum Pomocy Społecznej [...] o wydanie zaświadczenia o bezdomności w marcu 2013 r., kwietniu 2013 r., czerwcu 2013 r., lipcu 2013 r., sierpniu 2013 r., wrześniu 2013 r., październiku 2013 r., listopadzie 2013 r. oraz grudniu 2013 r. Z akt wynika ponadto, że Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] rozpoznał niniejszy wniosek i odmówił wydania T. G. zaświadczenia o bezdomności w ww. miesiącach. Bezspornym jest zatem, że sprawa została zakończona a organ nie pozostaje bezczynny. Data podjętego przez Prezydenta [...] rozstrzygnięcia wskazuje natomiast, że rozpoznając wniosek skarżącej nie przekroczył on terminów zakreślonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Od dnia wpłynięcia wniosku do organu do dnia wydania postanowienia minęło bowiem jedynie 7 dni.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 oraz art. 120 w zw. z art. 119 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku