Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 839/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7 art. 77 art. 129 par. 2 art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c art. 200
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 1 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych - Olszanowska Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Mirella Ławniczak (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi T. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej zwrotu dotacji do budżetu miasta I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia 19 września 2017 roku, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2016, poz. 23 ze zm.) stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia 07 marca 2014 roku nr [...]

W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że decyzja została doręczona w dniu 10 marca 2014 roku (data potwierdzenia odbioru), a odwołanie złożono w dniu 25 marca 2014 roku (data prezentaty biura podawczego organu I instancji). Termin do złożenia odwołania upłynął natomiast w dniu 24 marca 2014 roku. Organ wskazał przy tym, że zgodnie z art. 57 §5 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.

T. T. skorzystało z prawa skargi do sądu administracyjnego. Zażądało uchylenia w całości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając naruszenie:

- art. 129 §2 w związku z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez przyjęciem, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu na jego wniesienie,

- art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału zebranego w sprawie i dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, czyli przyjęcie, że uchybiono terminowi do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że odwołanie zostało złożone z pośrednictwem poczty - nadane przesyłką pocztową w dniu 21 marca 2014 roku. Do skargi załączono kserokopię nadania przesyłki, która jest opatrzona pieczęcią Urzędu Pocztowego P. [...]

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i wyjaśniło, że po rozmowie telefonicznej z dnia 01 września 2017 roku, pracownik Urzędu Miejskiego w T., drogą internetową, poinformował, że "udało mi się ustalić, że odwołanie od decyzji [...] złożone przez T. T. S., na pewno wpłynęło do tutejszego urzędu dnia 25.03.2014 roku, natomiast nie mogę potwierdzić, czy było ono dostarczone w kopercie przez pocztę, czy osobiście".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd w całości podziela stanowisko skarżącego, co do żądań skargi, jak i co do ich uzasadnienia.

Postanowienie o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 7, art. 77, art. 129 §2 oraz art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego.

Skarżący trafnie wskazuje w piśmie z dnia 01 grudnia 2017 roku, że powołana w odpowiedzi na skargę treść wiadomości e-mail nie pozwalała na przyjęcie ustalenia o tym, że odwołanie zostało złożone w dniu 25 marca 2014 roku w biurze podawczym Urzędu Miejskiego w T..

Sąd wskazuje, że akta sprawy administracyjnej przekazane wraz ze skargą nie zawierają dokumentacji potwierdzającej okoliczności powołane w odpowiedzi na skargę.

Sąd w całości podziela stanowisko skarżącego Stowarzyszenia, że podejmowanie działań po ponad trzech latach od daty przekazania odwołania od organu drugiej instancji (10 kwietnia 2014 roku) oraz treść informacji uzyskanej od pracownika Urzędu Miejskiego w T. we wrześniu 2017 roku w sposób oczywisty aktualizowała procesowy obowiązek organu odwoławczego w zakresie wezwania wnoszącego odwołanie do złożenia wyjaśnień i przekazania dowodów dotyczących sposobu wniesienia, jak i daty złożenia środka odwoławczego od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy T..

Organ dopuścił się rażącego naruszenia obowiązku zebrania całego materiału dowodowego i wydał rozstrzygnięcie w sytuacji, w której zasady doświadczenia życiowego oraz zasady logicznego myślenia jednoznacznie wskazywały, że sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona. W konsekwencji postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania zostało wydane przy braku ustaleń usprawiedliwiających wydanie kwestionowanego rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 §1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), orzeczono o uchyleniu kwestionowanego postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy..