Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 395/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1 i § 2 pkt 1 lit. b), art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 214 § 1, art. 219 § 1, art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 września 2022 r. sygn. akt II SA/Bk 600/22 o odrzuceniu skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 czerwca 2022 r. nr BP.501.429.2022.1091.BD2.230747 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 września 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 600/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 czerwca 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył skargę do WSA na powyższą decyzję organu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Białymstoku z 16 sierpnia 2022 r. stronę wezwano do uiszczenia brakującego wpisu od skargi w kwocie 206 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2022 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał w czwartek 25 sierpnia 2022 r. WSA stwierdził, że do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony, co zostało potwierdzone przez pracownika Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Białymstoku (karta akt sądowych – nr 29). Nieuzupełnienie wskazanego braku w zakreślonym terminie skutkowało uznaniem skargi za wniesioną nieskutecznie (nieopłaconą), a w konsekwencji jej odrzuceniem.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wskazując w jego treści, że w otrzymanym piśmie z dnia 18 sierpnia 2022 r. został wezwany jedynie o podanie numeru PESEL. Brak ten został przez niego uzupełniony. Wnoszący zażalenie stwierdził, że w piśmie z dnia 17 sierpnia 2022 r. brakowało informacji co do wpisu w kwocie 206 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jednocześnie w myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wspomniany art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepisy te składają się na regulację, zgodnie z którą strona wnosząca pismo do sądu administracyjnego jest obowiązana uiścić od niego opłatę. Zaniedbanie tego obowiązku pomimo prawidłowego wezwania sądu do uzupełnienia braku fiskalnego skutkuje zastosowaniem rygoru przewidzianego w przepisach prawa. Jeżeli pismem tym jest jeden ze środków zaskarżenia wymienionych w art. 220 § 3 p.p.s.a., to sąd takie pismo odrzuci.

Należy również zwrócić uwagę na treść art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., zgodnie z którym pismo strony powinno zawierać – oprócz elementów wskazanych w art. 46 § 1 p.p.s.a. - w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zaś w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z powyższych przepisów wynika obowiązek strony do podania w pierwszym piśmie procesowym w sprawie numeru PESEL, jeżeli strona taki numer posiada. W sytuacji zaniedbania tego obowiązku sąd wzywa wnoszącego pismo do uzupełnienia tego braku formalnego. Niewywiązanie się przez stronę z tego obowiązku, przy prawidłowym doręczeniu jej wezwania do uzupełnienia braku formalnego, również skutkuje odrzuceniem skargi.

Jak wynika z akt sprawy skarżący, składając skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 10 czerwca 2022 r., nie zawarł w skardze swojego numeru PESEL, ani też nie uiścił opłaty sądowej od tej skargi. Zasadnie zatem Sąd I instancji wezwał stronę do uzupełnienia braku formalnego (karta akt sądowych nr 15) i braku fiskalnego (zarządzenie - karta akt sądowych nr 10 oraz doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu – karta akt sądowych nr 13-14) w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia i wezwania do uzupełnienia braku formalnego, pod rygorem odrzucenia skargi. Prawidłowo Sąd I instancji wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2022 r., bowiem data ta wynika z akt sprawy. Stanowiące kartę akt sądowych nr 22, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego dowodzi, że właśnie w tej dacie osobiście pokwitował on odbiór: wezwania do wpisu, podania nr pesel + odpisu odpowiedzi na skargę i informacji o referacie. Siedmiodniowy termin na wykonanie obu zarządzeń minął zatem 25 sierpnia 2022 r. Z akt sprawy wynika zaś, że w zakreślonym w ten sposób terminie skarżący uzupełnił jedynie brak formalny skargi poprzez nadesłanie numeru pesel (karta akt sądowych - nr 23 i 25).

Skarżący wskazał w zażaleniu, że nie został skutecznie wezwany do dokonania opłaty od skargi. Jego stanowisko nie znajduje jednak potwierdzenia w aktach sprawy. Oba wezwania zostały skarżącemu doręczone na adres podany w treści skargi (vide – karty akt sądowych nr 13, 15 i 22), o czym świadczy przywołane powyżej zwrotne potwierdzenie odbioru, na którym w sposób szczegółowy wymieniono zawartość przesyłki sądowej. Ponadto, co wynika również z akt sądowych, zarówno na piśmie zawierającym Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak i na Wezwaniu do usunięcia braku formalnego poprzez podanie nr pesel, widnieją adnotacje starszego sekretarza sądowego, iż oba pisma zostały przekazane do Biura Podawczego Sądu w dniu 17 sierpnia 2022 r.

W świetle przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, że Sąd I instancji poprawnie doręczył skarżącemu oba wezwania. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji, odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku fiskalnego, jest prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.