Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 646/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 3,  art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od stycznia do września 2014 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca wniosła pismo zakwalifikowane następnie jako wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazując, że posiada emeryturę w wysokości 1.109 zł i ciąży na niej tytuł wykonawczy z należnością główną o wartości 40.000 zł, w związku z czym w niedługim czasie będzie mieć potrącenia z emerytury w kwocie 350 zł. Świadczenie z ZUS męża, będącego jej pełnomocnikiem w sprawie, wynosi 557,97 zł.

Na urzędowym formularzu, w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona podała, że mąż często przebywa pod innym adresem, posiadają lokal nieużytkowany i zrujnowany, poza tym nie mają jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Mąż skarżącej uzyskał w 2017 r. łączny przychód w wysokości 6.700 zł, z czego 6.550 zł to świadczenie z ZUS. Oboje małżonkowie mieszkają w lokalu niebędącym ich własnością. Opłaty za to mieszkanie wynoszą: 290 zł czynsz, 70 zł gaz, 70 zł prąd, telewizja, internet i telefon 109 zł, 100 zł opał – łącznie 640 zł. W mieszkaniu nie ma łazienki, toaleta jest wspólna na korytarzu. Koszty leczenia i na środki czystości wynoszą 150 zł, na wyżywienie małżonkowie wydatkują 900 zł.

Dochody uzyskują ze świadczeń z ZUS oraz z działalności gospodarczej (dochód 0 zł) w łącznej wysokości 1.692,93 zł.

Z przedłożonych na wezwanie dokumentów wynika, że mąż skarżącej w 2017r. uzyskał przychód tylko z działalności gospodarczej, który wyniósł 6.700 zł. Nie przedłożono dokumentów potwierdzających dochody strony skarżącej.

Jako znane z urzędu wskazać trzeba, iż wpis od skargi wyznaczony został na kwotę 100 zł.

Mając na uwadze powyższe dane referendarz sądowy uznał przedmiotowy wniosek za uzasadniony .

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, iż jakkolwiek strona nie ustosunkowała się w całości do wezwania o przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów, jednak referendarz przyjął jako zgodne z prawdą złożone oświadczenia, zwłaszcza co do źródeł i wysokości jej dochodów, w kontekście danych, które były już kilkukrotnie oświadczane w niniejszej sprawie, toczącej się w tutejszym Sądzie od lipca 2017 r.

W tych okolicznościach wskazać trzeba, że dochody małżonków faktycznie wynoszą miesięcznie około 1.600-1.700 zł i właściwie w całości są wydatkowane na ich niezbędne utrzymanie. Strona zatem wykazała, że poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie może skutkować koniecznością ograniczenia wydatków na potrzeby podstawowe jej rodziny.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.