Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 345/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "M." sp. z o.o. z siedzibą w G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 468/22 w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi "M." sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 16 lutego 2022 r. nr Sygn. akt SKO Gd 5329/21 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z 29 kwietnia 2022 r., I SA/Gd 469/22, Przewodniczący Wydziału WSA w Gdańsku wezwał M. sp z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "strona", "skarżąca", "spółka") do uiszczenia wpisu w kwocie 741 zł od skargi spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 16 lutego 2022 r.

W zarządzeniu tym - jako podstawę wezwania - wskazano § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm., dalej: rozporządzenie z 16 grudnia 2003 r.).

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie. Jej zdaniem skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 16 lutego 2022 r. podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł na podstawie § 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej w skrócie "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy wskazany brak fiskalny dotyczy skargi lub zażalenia, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie pisma procesowego.

Wpis może być stosunkowy albo stały. Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu z 16 grudnia 2003 r., którego § 1 pkt 2 – będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – stanowi, iż wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł.

Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy, należy zauważyć, że strona złożyła skargę na decyzję SKO w Gdańsku z 16 lutego 2022 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2019 r. Od tego typu spraw właściwy jest zatem wpis stosunkowy określony właśnie w § 1 rozporządzenia.

W konsekwencji, ustalenie spółce wpisu stosunkowego od wniesionej skargi w wysokości 741 zł, na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. miało podstawę w obowiązujących przepisach prawa.

NSA stwierdza zatem, iż zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa zarówno co do zasady, jak również co do wysokości.

Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.