Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 100/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 159 par 2; art. 156 par 1;
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par 2 pkt 2; art. 58 par 1 pkt 6; art. 232 par 1 pkt 1;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W kwietniu 2011 r. S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca) wniosła do Ministra Zdrowia o stwierdzenie nieważności jego decyzji o zmianie podmiotu odpowiedzialnego dla produktu leczniczego T. [...], tabletki powlekane, [...] mg. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Wobec zmiany stanu prawnego - zmiany właściwości organów, co nastąpiło w związku z ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (Dz. U. z 2011 r., nr 82 poz. 451), właściwym do rozpoznania ww. wniosków stał się Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (dalej Prezes Urzędu).

Prezes Urzędu postanowieniem z [...] września 2011 r. odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji Ministra Zdrowia, czyniąc to na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. W pouczeniu wskazał skarżącej, że od tego postanowienia służy jej zażalenie.

Skarżąca wniosła więc zażalenie, w wyniku rozpoznania którego Prezes Urzędu utrzymał w mocy odmowę wstrzymania wykonania decyzji. W pouczeniu wskazał, że skarżącej przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Wobec tego skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu, którym utrzymano w mocy postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Ministra Zdrowia.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych, jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Sąd administracyjny może uchylić zaskarżony akt (lub stwierdzić jego nieważność) tylko wówczas, jeśli stwierdzi, że akt ten narusza prawo materialne lub procesowe, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jednakże zanim Sąd przystąpi do oceny zaskarżonego aktu wedle wskazanych powyżej kryteriów, musi ocenić czy podlega ono jego kontroli.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Prezesa Urzędu, którym utrzymano w mocy odmowę wstrzymania wykonania decyzji Ministra Zdrowia. Rozstrzygnięcie to zapadło w oparciu o art. 159 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. W tym miejscu należy przywołać także art. 159 § 2 k.p.a., który stanowi, że na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie.

Możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270, ze. zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia:

1. wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie;

2. kończące postępowanie;

3. rozstrzygające sprawę co do istoty.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie – utrzymujące w mocy odmowę wstrzymania decyzji, nie należy do żadnej z wymienionych kategorii. Nie jest to z pewnością postanowienie kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest wnioskiem uruchamiającym wpadkowe postępowania w ramach postępowania głównego – w tym przypadku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Zdrowia. W ocenie Sądu postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nie jest także postanowieniem, na które przysługuje stronie w toku postępowania administracyjnego zażalenie.

Jak wynika z akt sprawy Prezes Urzędu pouczył skarżącą, że od odmowy wstrzymania wykonania decyzji przysługiwało jej zażalenie, a następnie skarga do sądu administracyjnego. Pouczenia te są błędne. Jak już wskazano art. 159 § 2 k.p.a. przewiduje, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji. Wobec tego odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenie. Zatem nie przysługuje także skarga do sądu administracyjnego.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę podziela pogląd obecny w dotychczasowym orzecznictwie oraz reprezentowany przez wielu przedstawicieli doktryny. Zgodnie z brzmieniem § 2 powołanego już wyżej art. 159 k.p.a., postanowienie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji jest zaskarżalne tylko wtedy, gdy wstrzymuje wykonanie decyzji. Ustawodawca wyraźnie więc wyłączył możliwość zaskarżania postanowień odmownych. Skutkuje to niemożnością wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pogląd ten został wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2002 r., sygn. akt: IV SA 2210/00: "Skoro ustawodawca wyraźnie ograniczył możliwość wnoszenia zażalenia tylko do postanowień "o wstrzymaniu" wykonania decyzji /np. odmiennie uregulowano kwestię zaskarżalności w art. 152 par. 2 Kpa, gdzie zażalenie przewidziano generalnie "w sprawie wstrzymania" wykonania decyzji por. też art. 101 par. 3 Kpa w zakresie zaskarżania postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania"/, to należy przyjąć, że na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji zażalenie nie przysługuje. Ma to zaś takie konsekwencje, iż niedopuszczalna jest także w tym przypadku skarga do sądu administracyjnego.", czy w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 lutego 2008 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1703/07 oraz z 2 lipca 2009 r., sygn. akt: IV SA/Wa 589/09.

Reasumując Sąd stwierdził, że skarga na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Ministra Zdrowia, na które nie przysługuje zażalenie jest niedopuszczalna, i jako taka podlega odrzuceniu. Na stanowisko to nie ma wpływu okoliczność, że Prezes Urzędu dwukrotnie błędnie pouczył skarżącą o trybie zaskarżenia jego rozstrzygnięć, tym bardziej, że skarżącą jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1. Odnośnie kosztów Sąd działał w oparciu o 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.