Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt III SA 2240/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Bogusław Szumacher Sędziowie WSA: - Andrzej Błesiński (spr.) - Tadeusz Piskozub Protokolant - Paweł Guziur po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2004r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Izby Skarbowej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 10 (dziesięć) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1 III SA 2240/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia 11 grudnia 2001r. Nr "[...]" Urząd Skarbowy w O. odmówił A. M. umorzenia zaległości podatkowej w kwocie 3.410 zł z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2001r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę.

Z powodu niemożności doręczenia decyzji adresatowi przesyłka Urzędu Skarbowego została doręczona w dniu 14 grudnia 2001r. sąsiadce A. M., która podjęła się oddania pisma adresatowi. Powyższa decyzja zawierała pouczenie odnośnie trybu odwoławczego. W dniu 2 stycznia 2002r. A. M. zwróciła się do Urzędu Skarbowego w O. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, motywując swój wniosek wyjazdem z O. i powrotem do miejsca zamieszkania w dniu 31 grudnia 2001r.

Odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego skarżąca wniosła - złożyła osobiście w Urzędzie Skarbowym w O. w dniu 18 stycznia 2002r.

Postanowieniem z dnia 8 marca 2002r. "[...]" Izba Skarbowa w O. stwierdziła, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223§2 ust 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 137, poz. 926 ze zm.) w związku z czym pozostawiono je bez merytorycznego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Izba wskazała, że decyzję doręczono w dniu 14 grudnia, w związku z czym termin wyznaczony na wniesienie odwołania upłynął 28 grudnia 2001r. Odwołanie natomiast strona złożyła w siedzibie Urzędu Skarbowego w O. w dniu 18 stycznia 2002r. czym uchybiła 14 - dniowemu terminowi do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia 8 marca 2002r. "[...]" Izba Skarbowa w O. na podstawie art. 162 i 163 Ordynacji podatkowej odmówiła przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego w O. W uzasadnieniu Izba stwierdziła, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania strona złożyła w dniu 2 stycznia 2002r., zaś samo odwołanie dopiero w dniu 18 stycznia 2002r, a zatem po upływie ponad dwóch tygodni. Zdaniem organu odwoławczego nie istniały formalnoprawne przesłanki do przywrócenia terminu stosownie bowiem do treści art. 162§2 Ordynacji podatkowej warunkiem przywrócenia terminu, jest brak po stronie zainteresowanego winy w jego uchybieniu oraz dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu tj. 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dopełnieniem czynności, dla której określony był termin.

Na powyższe postanowienia Izby Skarbowej w O. skargę wniosła A. M. Z treści skargi wynika, iż skarżąca zarzuca naruszenie przepisów postępowania. Tłumaczy z jakich przyczyn nie złożyła odwołania w wymaganym terminie. Zdaniem skarżącej nie mogła złożyć odwołania do dnia 28 grudnia 2001r. ponieważ nie było jej w tym czasie w O. i nie wiedziała o doręczonej decyzji. Następnie po przekazaniu jej przez sąsiadkę przesyłki z Urzędu Skarbowego, wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i oczekiwała na odpowiedź organu I instancji z wyznaczonym terminem do wniesienia odwołania. Twierdzi, iż przedmiotowe odwołanie złożyła w terminie tj. 18 stycznia 2002r. po otrzymaniu w dniu 10 stycznia 2002r. oczekiwanej odpowiedzi z Urzędu Skarbowego (k.37 - pismo o przekazaniu Izbie Skarbowej podania A. M. ).

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w O. wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu z dnia 8 marca 2002r r. jest odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 11 grudnia 2001 r.

Zgodnie z art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

Zainteresowany przywróceniem terminu nie zawsze zdaje sobie sprawę z możliwości jego przywrócenia i zasad, jakie w tym zakresie obowiązują. Na tym tle powstaje problem czy organy podatkowe powinny informować zainteresowanego o takiej możliwości, jej zasadach i ewentualnie o korygowaniu ewentualnych braków. W orzecznictwie sądowym utrwaliło się stanowisko, iż niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu wymogu "dopełnienia czynności" jest traktowane jako brak formalny, którego uzupełnienie winno nastąpić w trybie przewidzianym w ustawie (por. J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Komentarz", W-wa 2004; s. 149)

W ocenie Sądu Izba Skarbowa winna zatem na podstawie art. 169 Ordynacji podatkowej jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nie wypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Niewezwanie skarżącej do uzupełnienia braku przez dołączenie do podania o przywrócenie terminu odwołania od decyzji stanowiło naruszenie cytowanego przepisu Ordynacji podatkowej. Było to istotne naruszenie przepisów postępowania, gdyż jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia - stało się jedyną przesłanką odmowy przywrócenia terminu.

Zwrócić nadto należy uwagę, że w dacie rozstrzygnięcia w kwestii przywrócenia terminu ( 8 marca 2002r.) Izba dysponowała już odwołaniem, które nie było dołączone do podania, a które bez wezwania podatniczka wniosła w dniu 18 stycznia 2002r. W tej sytuacji obowiązkiem Izby Skarbowej było merytoryczne zbadanie zasadności podania i rozważenie, czy spełnione zostały przewidziane w art. 162§1 Ordynacji podatkowej przesłanki przywrócenia terminu (brak winy w uchybieniu terminu) a nie ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że "nie zachodzą formalnoprawne przesłanki przywrócenia" z art. 162§2 Ordynacji podatkowej.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 oraz 205 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.