Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 433/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 133 § 1, art.210 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jarosław Szaro, Sędzia NSA Jacek Surmacz, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi "A." spółka z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu IV, V i VI raty w podatku od nieruchomości za 2020 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej "A." spółka z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w W. kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 433/21

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi "A." Sp. z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w W. (dalej: Podatnik/Spółka/Skarżąca) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej: SKO) z dnia [...] maja 2021r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. (dalej: organ I instancji) z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu IV, V, VI raty podatku od nieruchomości za 2020 r., w łącznej kwocie 14 754, 00zł.

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 21 kwietnia 2020 r. "B." Sp. z o .o. z siedzibą w W. zwróciła się do Prezydenta Miasta P. z wnioskiem o umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości za kwiecień 2020 r. Kolejno pismem z dnia 20 maja 2020 r. oraz pismem z dnia 23 czerwca 2020 r. spółka "A." Sp. z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w W. wystąpiła o umorzenie zaległości z tytułu V i VI raty w/w podatku.

Jako uzasadnienie wniosków o umorzenie zaległości wskazano rozprzestrzenianie się wirusa SARS-CoV-2, co uderzyło w główną działalność Spółki tj. wynajem nieruchomości, bo w związku z wybuchem epidemii część najemców wypowiada umowy bądź składa wnioski o umorzenie w całości lub części należnego czynszu.

Organ podatkowy uznał, że w przypadku Spółki nie zostały spełnione przesłanki ważnego interesu podatnika oraz interesu społecznego i decyzją z dnia 30 lipca 2020r. odmówił umorzenia zaległości. W wyniku wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło przedmiotową decyzję, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia 22 lutego 2021 r. organ I instancji ponownie odmówił Podatnikowi umorzenia zaległości podatkowych.

Po rozpatrzeniu odwołania Spółki, decyzją z dnia [...] maja 2021 r. SKO w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W skardze do tut. Sądu na powyższą decyzję, Spółka wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 67b § 1 pkt 2 i art. 67a § 1 pkt 3, art. 207 i 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019r., poz.900 ze zm. - dalej: O.p.), w związku z art. 1 i 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz pkt 3, art. 2 ust. 2, art. 7 i 8 rozporządzenia Komisji UE Nr 1407/2013 z dnia 24.12.2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu do pomocy de minimis.

Skarżąca uważa przeprowadzone postępowania za nierzetelne z uwagi na brak zebrania materiału dowodowego i odniesienia się do argumentacji Podatnika, dotyczącej drastycznego spadku przychodów z przyczyn od niego niezależnych, nie zaś, jak twierdzą organy, związanych ze zwykłym prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto organy pominęły całkowicie argument dotyczący interesu nie tylko Podatnika, lecz również szeroko pojętego interesu społecznego związanego z koniecznością zwolnienia pracowników. Uzasadnienia wydanych decyzji są niejasne i niespójne, nie wynika z nich jednoznacznie czy organy uznały, że zostały spełnione przesłanki niezbędne do udzielenia pomocy tj. interes Podatnika lub interes publiczny, czy też nie.

W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swe dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.

Na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm. ) i zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 czerwca 2021 r., w związku z ogłoszeniem stanu epidemii i związanymi z tym ograniczeniami i wymogami w zakresie podejmowania działań zmierzających do eliminowania nadmiernego stanu zagrożenia dla stanu zdrowia osób uczestniczących w czynnościach sądowych, sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a., który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.

Skarżąca Spółka ubiegała się o udzielenie ulgi w spłacie zaległości podatkowej: z tytułu IV, V i VI raty podatku od nieruchomości za 2020r., z tym, ze wniosek dotyczący umorzenia IV raty złożyła w kwietniu 2021r. jeszcze pod firmą "B." Sp. z o.o. z siedzibą w W., lecz następne wnioski Spółka składała pod nową firmą tj. "A." Sp. z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w W.. Jak bowiem wynika z akt sprawy, uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 17 kwietnia 2020r. nastąpiło przekształcenie "B." Sp. z o.o. w "A." Sp. z o.o. Spółka Komandytowa.

W piśmie z dnia 14 maja 2020r. Spółka pod nową firmą zwróciła się o kierowanie korespondencji na adres w P. ul. [...] 13 (adres do doręczeń), ale siedziba Spółki nie uległa zmianie (W. ul. S. 10/48).

Organ I instancji połączył wszystkie złożone wnioski do rozpatrzenia w jednym postępowaniu, a postanowienie w tym zakresie skierował do "A." Sp. z o.o. Spółka Komandytowa (postanowienie z dnia 25 czerwca 2020r).

Pomimo tego, organ I instancji błędnie oznaczył stronę w wydanych decyzjach, pomijając człon "Nieruchomości" w nazwie. Natomiast SKO w P. nie tylko nie zwróciło uwagi na tę nieprawidłowość, ale zaskarżoną decyzję skierowało do "B." Sp. z o.o., czyli podmiotu, który już nie istniał, bo w dniu 17 kwietnia 2020r. uległ przekształceniu. Ponadto organy obu instancji błędnie wskazały adres do doręczeń jako siedzibę Spółki.

Powyższe uchybienia naruszają przepisy art. 133 § 1 i art.210 § 1 pkt 3 O.p., a także rodzą istotne wątpliwości czy decyzje zostały skierowane do osoby będącej stroną w sprawie, dlatego konieczne było ich usunięcie z obrotu prawnego.

Sąd wskazuje też, że reprezentujący Skarżącą pełnomocnik – doradca podatkowy, także błędnie oznaczył jej nazwę, pomijając człon "Nieruchomości". Jednakże analizując wniesioną skargę łącznie z udzielonym pełnomocnictwem Sąd uznał, że nie ma wątpliwości co do tego, że skarga pochodzi od "A." Sp. z o.o. Spółka Komandytowa, a błąd w oznaczeniu wynika z niedbalstwa pełnomocnika.

Z uwagi na opisane wyżej uchybienia o charakterze proceduralnym ocena merytoryczna zaskarżonej decyzji jest przedwczesna.

Z podanych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art.135 i art.200 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Na zasądzone koszty postępowania składa się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 500zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480zł – na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687),