Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 870/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: WSA Iwona Kosińska WSA Bożena Marciniak (spr.) Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2016 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania M. Pe. od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], o odmowie przyznania M. P. zasiłku okresowego - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi złożył M. P.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym;

Wnioskiem z dnia [...] marca 2016 r. M. P. wystąpił o przyznanie zasiłku okresowego, podnosząc, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i materialnej wynikającej z długotrwałej choroby, ubóstwa, niepełnosprawności.

W dniu [...] kwietnia 2016 r. pracownik socjalny przeprowadził z wnioskodawcą wywiad środowiskowy, podczas którego ustalono, że M.P. (lat [...]), kawaler, mieszka w wynajmowanym przez matkę E. P. i wujka lokalu przy ul. G. [...] m [...]. Jest osobą zarejestrowaną w urzędzie pracy bez prawa do zasiłku. Choruje przewlekłe i z tego powodu w dniu [...] listopada 2015 r. został zaliczony przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym, na czas określony - do [...] listopada 2020 r. Posiada wskazania do pracy na stanowisku przystosowanym do posiadanej niepełnosprawności.

W toku powyższego wywiadu wnioskodawca oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z prac dorywczych. Poinformował, że w marcu 2016 r. uzyskał dochód w wysokości [...] zł netto, a w lutym 2016 r. - [...] zł netto. Organ wskazał również, iż wnioskodawca otrzymuje pomoc od matki w formie wydzielonego miejsca do spania na materacu. Ma dostęp do kuchni i łazienki. Nie dokłada się do opłat mieszkaniowych, ponieważ zarobione pieniądze przeznacza na zakup żywności i odzieży. Organ podniósł, iż informacji uzyskanych w trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] grudnia 2015 r. w trybie art. 103 ustawy o pomocy społecznej od matki wnioskodawcy E. P. wynika, iż pomaga ona synowi w formie opłat za mieszkanie 1/3 kosztu wynajmu tj. [...] zł oraz ciepłego posiłku. Według własnego oświadczenia prowadzi ona odrębne gospodarstwo domowe. E. P. otrzymuje świadczenie z ZUS w wysokości [...] zł netto pomniejszane o potrącenia komornicze w wys. [...] zł. (pismo ZUS z dnia [...] stycznia 2016 r.).

Następnie organ podniósł, iż art. 38 ustawy o pomocy społecznej uzależnia prawo do zasiłku okresowego od występowania dysfunkcji wymienionych w art. 7 tej ustawy oraz od wysokości dochodu. Zauważył, że sytuacja rodzinna wnioskodawcy nie uległa zmianie w stosunku do sytuacji ustalonej podczas wywiadu z dnia [...] grudnia 2015 r., w którym M. P. oświadczył, że zamieszkuje z matką i prowadzą odrębne gospodarstwa domowe. Prezydent wskazał, iż aprobując aktualną linię orzeczniczą sądów administracyjnych podziela stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 146/13, zgodnie z którym "w przypadku osoby pełnoletniej, zamieszkującej z matką, niedysponującej własnym dochodem, wykluczone jest prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego".

Organ I instancji podniósł ponadto, iż wnioskodawca oświadczył, zarówno podczas wywiadu środowiskowego z dnia [...] grudnia 2015 r. jak w dniu [...] kwietnia 2016 r., że pracuje dorywczo "przy ulotkach", zaś E. P. otrzymuje świadczenie w postaci emerytury w łącznej kwocie [...] zł netto. Podniósł, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami kryterium dochodowe dla dwuosobowego gospodarstwa wynosi [...] zł tj. [...] zł na osobę. W lutym 2016 r., tj. w miesiącu poprzedzającym datę złożenia wniosku, dochód rodziny stanowiła kwota [...] zł świadczenia emerytalnego E.P. i [...] zł dochodu z pracy dorywczej wnioskodawcy. Łącznie stanowiło to [...] zł, co daje dochód w wysokości [...] zł na osobę.

W ocenie organu I instancji, wnioskodawca spełnia wprawdzie kryterium dysfunkcji, ale nie spełnia kryterium dochodowego. Pomimo, że jest on osobą niepełnosprawną to posiada możliwość podejmowania prac zarobkowych, z czego korzysta. W ten sposób może wpływać na poprawę sytuacji finansową rodziny.

Odwołanie od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia 11 kwietnia 2016 r. złożył M. P. kwestionując rozstrzygnięcie organu I instancji.

Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...].

W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia Kolegium przywołało cele ustawy o pomocy społecznej oraz zasady dotyczące przyznawania zasiłku okresowego.

W ocenie Kolegium, organ I instancji wydał prawidłowe rozstrzygnięcie i w sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie dowodowe. Organ odwoławczy wskazał, iż przeprowadzony wywiad środowiskowy w pełni koreluje z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji w zakresie sytuacji materialnej jak i życiowej skarżącego. Zdaniem Kolegium, organ I instancji prawidłowo uznał, iż skarżący nie prowadzi samodzielnego gospodarstwa domowego. Organ przywołał treść art. 6 pkt 14 ustawy o pomocy społecznej i wskazał, iż wspólne zamieszkiwanie polega na dzieleniu lokalu mieszkalnego w sposób pozwalający stwierdzić koncentrację w nim aktywności życiowej każdej z osób zamieszkujących. Wspólne gospodarowanie opiera się zaś na podziale zadań związanych z właściwym prowadzeniem gospodarstwa domowego. Wspólne zamieszkanie i gospodarowanie zachodzi zatem wówczas, gdy co najmniej dwie osoby razem czymś zarządzają, dysponują i przyczyniają się do funkcjonowania wspólnoty poprzez wykonywanie na jej rzecz jakichkolwiek czynności. Możliwość zarządzania oznacza w istocie uprawnienie do współdecydowania o przeznaczeniu dochodu rodziny, wykonywanie części czynności związanych z codziennymi zajęciami, jak sprzątanie, gotowanie, pranie itp. Wspólne gospodarowanie to zatem wspólne pokrywanie kosztów mieszkania, energii elektrycznej, wody, żywności, środków czystości i innych niezbędnych kosztów utrzymania, a także wspólne decydowanie o wydatkach bieżących oraz o zaspokajaniu potrzeb rodziny.

W świetle powyższego, w ocenie Kolegium, brak jest podstaw do uznania, że skarżący prowadzi samodzielne i odrębne gospodarstwo domowe. Przeciwko temu, w ocenie organu, przemawia choćby fakt, że zajmuje on wraz z matką i wujem mieszkanie o pow. ok. [...] m2 składające się z 2 pokoi, kuchni i łazienki. Organ wskazał, iż trudno sobie wyobrazić, że nie korzystają oni z tego samego wyposażenia mieszkania - lodówki, kuchenki czy mebli. Pozostaje to w sprzeczności z doświadczeniem życiowym i elementarnymi zasadami logiki. Organ przywołał stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który podkreślił, że w takich warunkach lokalowych niemożliwe jest odrębne gospodarowanie. Nie da się bowiem w żaden sposób wyodrębnić gospodarstwa skarżącego i jego matki skoro mieszkanie, i wszystkie znajdujące się w nim sprzęty służą do wspólnego użytku (wyrok NSA z dnia 3 listopada 2011 r., I OSK 1061/11). Kolegium podzieliło także wyrażone w ww. wyroku stanowisko, że przeciwko uznaniu prowadzenia przez skarżącego jednoosobowego gospodarstwa przemawia także brak własnych środków na jego utrzymanie. Wspólne zamieszkiwanie, finansowane z dochodu tylko jednej osoby zawsze będzie oznaczać wspólne gospodarowanie. W ocenie Kolegium, w przypadku skarżącego to matka z wujem w całości pokrywają koszty zarówno związane z wynajmem mieszkania jak i opłatami eksploatacyjnymi związanymi z lokalem, w którym we trójkę zamieszkują. Na poparcie swojej argumentacji Kolegium przywołało orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. P. zarzucając tej decyzji naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

W uzasadnieniu skargi podniósł, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności odmienne od okoliczności wskazanych w wyroku WSA w Białymstoku z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 146/13, których organ nie uwzględnił i celowo je pominął tj. m. in. w trakcie przeprowadzania rodzinnego wywiadu środowiskowego skarżący podawał pracownikowi, iż osiąga regularny dochód z prac dorywczych. Ponadto skarżący i jego matka zgodnie oświadczyli, iż prowadzą dwa odrębne gospodarstwa domowe, co spowodowane jest m.in. konfliktem wynikającym z faktu uzależnienia od substancji psychoaktywnych skarżącego. Tych okoliczności organ nie uwzględnił, a w wydanej decyzji nie wskazał z jakich przyczyn odmówił ww. oświadczeniom wiarygodności.

Skarżący wskazał, iż w tej sytuacji zaszły okoliczności, na które wskazał m. in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt IV Sa/Po 259/15, w którym podkreślono iż obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym. Skarżący przywołał definicję rodziny i wskazał, że wspólne gospodarowanie oznacza wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego. Przywołał również wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1996 r., sygn. akt II URN 56/95, publ. OSNAPiUS 1996, Nr 16, poz. 240 i wskazał, że przekładając powołane w skardze orzecznictwo na realia sprawy ustaleń takich jest brak. W aktach znajdują się oświadczenia skarżącego i jego matki, że nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. W wywiadzie środowiskowym brak jest jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie, nie ma żadnych ustaleń dotyczących braku bądź korzystania ze wspólnych sprzętów, braku korzystania przez skarżącego ze sprzętów gospodarstwa domowego, istnienia, bądź nie "podziału" mieszkania do korzystania, wskazującego na faktyczną rozdzielność bądź wspólność. Nie ma ustaleń w zakresie zasad przyrządzania posiłków, robienia codziennych zakupów, gospodarowania wynagrodzeniem matki skarżącego, źródeł finansowania wyżywienia, środków czystości czy leków przez skarżącego. Brak ustaleń czy stan zdrowia matki skarżącego umożliwia jej utrzymanie syna. W jego ocenie, organ dysponuje możliwością weryfikacji twierdzeń skarżącego dysponując środkiem dowodowym w postaci wywiadu środowiskowego przeprowadzanym w miejscu zamieszkania skarżącego, poczynieniem odpowiedniego rozeznania przez pracownika socjalnego w mieszkaniu skarżącego, a także innymi dowodami z art. 75 kpa, takimi jak dowody z przesłuchania świadków. Pominięcie ustalenia tych okoliczności w drodze choćby dokładniejszego ustalenia okoliczności faktycznych przez pracownika socjalnego sporządzającego wywiad środowiskowy narusza art. 7 i 77 kpa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podnosząc, iż z aktualizacji wywiadu środowiskowego wynika, że skarżący wraz z matką razem stale zamieszkuje w jednym mieszkaniu, a związane z tym koszty pokrywane są z dochodów matki. Kolegium wskazało, iż skarżący jest osobą, która uzyskuje sporadyczne dochody [...] - [...] zł miesięcznie co wskazuje na to, że musi korzystać z dochodów swojej matki. W tej sytuacji, w ocenie organu, nie można uznać, że skarżący oraz jego matka są osobami prowadzącymi oddzielne gospodarstwa domowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej "ppsa", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Warszawie, jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają obowiązujących przepisów prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], o odmowie przyznania M. P. zasiłku okresowego.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 163 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 38 ust. 1 powołanej ustawy, zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie spełniającej odpowiednie kryterium dochodowe.

Uzyskanie żądanej przez skarżącego pomocy finansowej zależało zatem od spełnienia przez niego dwóch kryteriów: kryterium dysfunkcji oraz kryterium dochodowego. Jak wynika z akt sprawy, poza sporem pozostaje spełnienie przez skarżącego kryterium dysfunkcji (niepełnosprawność). Spór w niniejszej sprawie powstał natomiast na tle spełniania przez skarżącego kryterium dochodowego. Spór ten koncentruje się wokół pytania czy skarżący tworzy razem z matką rodzinę w rozumieniu przepisów ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

W ocenie Sądu, na tak postawione pytanie należało udzielić odpowiedzi twierdzącej.

Definicję rodziny zawiera art. 6 pkt 14 powołanej ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z tym przepisem, przez rodzinę rozumie się osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące.

W literaturze utrwalił się pogląd, który podziela sąd w składzie orzekającym, że w sytuacjach wątpliwych czy mamy do czynienia z osobą samotnie gospodarującą, czy prowadzącą gospodarstwo z osobami wspólnie zamieszkującymi, powinien rozstrzygać wywiad środowiskowy (tak: Iwona Sierpowska: Pomoc społeczna. Komentarz, Lex 2014). To bowiem pracownik przeprowadzający wywiad jest najwłaściwszą osobą do oceny rzeczywistej odrębności gospodarstw, w szczególności tego, czy osoby mające ten sam adres zamieszkania nie zaspokajają wzajemnie swoich potrzeb, nie ponoszą wspólnych wydatków, nie czerpią wzajemnych korzyści, nie przyczyniają się do funkcjonowania tworzonej przez nich wspólnoty, nie zarządzają czymś wspólnie.

W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skarżącego, kwestionowane rozstrzygnięcie oparte zostało na rzetelnie przeprowadzonym wywiadzie środowiskowym i przekonująco umotywowanych wnioskach pracownika socjalnego o prowadzeniu przez skarżącego i jego matkę wspólnego gospodarstwa.

Jak wynika z akt sprawy, w związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o przyznanie zasiłku okresowego, w dniu [...] kwietnia 2016 r. pracownik socjalny przeprowadził ze skarżącym rodzinny wywiad środowiskowy. Z informacji uzyskanych w trakcie wywiadu wynika, iż wnioskodawca mieszka w wynajmowanym przez matkę E.P. i wujka 2 – pokojowym lokalu. Wnioskodawca otrzymuje pomoc od matki w formie wydzielonego miejsca do spania na materacu. Ma dostęp do kuchni i łazienki. Nie dokłada się do opłat mieszkaniowych, ponieważ zarobione pieniądze przeznacza na zakup żywności i odzieży. Ponadto organ wskazał, iż z informacji uzyskanych w trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] grudnia 2015 r. w trybie art. 103 ustawy o pomocy społecznej z matką wnioskodawcy E. P. wynika, iż pomaga ona synowi w formie opłat za mieszkanie 1/3 kosztu wynajmu tj. [...] zł oraz ciepłego posiłku. Według własnego oświadczenia prowadzi ona odrębne gospodarstwo domowe. Jak wynika z akt sprawy, E. P. otrzymuje świadczenie z ZUS w wysokości [...] zł netto pomniejszane o potrącenia komornicze w wys. [...] zł. W dołączonym do wywiadu środowiskowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. oświadczeniu M. P. oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z prac dorywczych. Poinformował, że w marcu 2016 r. uzyskał dochód w wysokości [...] zł netto, a w lutym 2016 r. - [...] zł netto.

W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko organów powzięte na podstawie zebranych w trakcie postępowania administracyjnego danych, iż skarżący nie prowadzi samodzielnego gospodarstwa domowego. Jak wynika z akt sprawy, skarżący zamieszkuje z matką w jednym mieszkaniu o pow. [...] m2 na stałe. Mieszkanie, w którym mieszka skarżący składa się z dwóch pokoi, kuchni i łazienki. Z akt sprawy ponadto wynika, iż związane z tym zamieszkaniem koszty pokrywane są w całości z dochodów matki. Skarżący otrzymuje pomoc od matki w formie wydzielonego miejsca do spania na materacu, korzysta on ze wspólnej kuchni i łazienki. Skoro skarżący wraz z matką wspólnie zamieszkują w jednym mieszkaniu i korzystają ze wspólnych urządzeń to nie można przyjąć, że nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Wspólne gospodarowanie to bowiem nie tylko ponoszenie wspólnych ciężarów, ale również czerpanie korzyści, przy czym nie musi mieć to wymiaru jedynie ekonomicznego.

Jak wskazano powyżej, skarżący zamieszkuje na stałe wraz z matką w jedynym mieszkaniu. Jak ponadto wynika z akt sprawy, stałe miesięczne wydatki na mieszkanie ponosi matka. Z oświadczenia skarżącego z [...] kwietnia 2016 r. i z treści skargi wynika, iż skarżący uzyskuje nieregularne dochody z prac dorywczych w wysokości [...] – [...] złotych miesięcznie. Skoro zatem skarżący zamieszkuje na stałe z matką i nie ma własnego regularnego dochodu pozwalającego na samodzielne utrzymanie to stwierdzić trzeba, że razem z nią gospodaruje. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, iż wspólne zamieszkiwanie, finansowane z dochodu tylko jednej osoby zawsze będzie oznaczać wspólne gospodarowanie (por: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2011 r. I OSK 1061/11, dostępny w bazie: www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Ponadto, jak wskazuje się w orzecznictwie sądowodministracyjnym, w przypadku osoby pełnoletniej, zamieszkującej razem z matką, niedysponującej własnym dochodem, wykluczone jest prowadzenie jednoosobowego gospodarstwa domowego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 146/13, dostępny w bazie: www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Przywołane w tych orzeczeniach poglądy sąd w składzie orzekającym w całości podziela.

Mając powyższe na względzie, Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, iż skarżący oraz jego matka prowadzą oddzielne gospodarstwa domowe. W tych okolicznościach organy prawidłowo rozważały, czy dochód rodziny tworzonej przez skarżącego i jego matkę nie przekracza kryterium dochodowego na osobę w rodzinie określonego w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dochód rodziny skarżącego w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku wyniósł łącznie [...] zł, na co złożyła się kwota [...] zł świadczenia emerytalnego E. P. i kwota [...] zł z pracy dorywczej skarżącego. Daje to dochód w wysokości [...] zł na osobę. Kryterium dochodowe dla dwuosobowego gospodarstwa wynosi zaś [...] zł, to jest [...] złotych na osobę. Dochód rodziny skarżącego ustalony w opisany wyżej sposób przekroczył zatem ustawowe kryterium dochodowe warunkujące przyznanie przedmiotowego świadczenia, co uzasadniało odmowę jego przyznania.

Uznać zatem należało, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wydane zostały zgodnie z obowiązującym prawem, w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania i ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych, jak również prawidłowej ich oceny. Ponadto, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy działające w sprawie przepisów prawa materialnego, które miały zastosowanie przy podejmowaniu decyzji, ani zarzucanego w skardze naruszenia norm proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić trzeba, iż organy zgromadziły istotne dla sprawy dowody i prawidłowo je oceniły mając na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiał dowodowego.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) orzekł jak w sentencji.