Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1207/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bożena Marciniak, sędzia WSA Joanna Skiba, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Z.W., E.P., J.P. i W.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania J. i E. małżonków P. oraz Z. i W. C. małżonków W., od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] nr [...] odmawiającej ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w [...] przy ul. [...], utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Decyzja powyższa wydana została w następującym stanie sprawy.

Nieruchomość [...] położona przy ul. [...] ozn. hip. "Willa [...] nr [...]" znajduje się na terenie objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) – zwanego dalej “dekretem". Nieruchomość ta, co potwierdza zaświadczenie z dnia 22 sierpnia 1958 r. wydane przez Sąd Powiatowy dla [...], stanowiła własność Z.W. Grunt przedmiotowej nieruchomości z dniem 27 maja 1990 r. stał się z mocy prawa własnością [...], co potwierdził Wojewoda [...] decyzjami nr [...] i [...] z dnia [...] oraz nr [...] z dnia [...]. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju Miasta Stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 48, poz. 195 ze zm.) grunt przedmiotowej nieruchomości stał się własnością [...]. Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2000 r. o ustroju Miasta Stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.) grunt ten stał się własnością Miasta [...].

Wnioskiem z dnia 20 grudnia 1958 r. Z. W. wystąpił o "przywrócenie mu posiadania i administrowania budynkiem" na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...], który wpłynął do Prezydium Rady Narodowej Stołecznego Zarządu Gospodarki Mieszkaniowej w dniu 31 grudnia 1958 r.

Następnie wnioskiem z dnia 21 marca 1959 r. zwrócił się o "przywrócenie terminu do złożenia wniosku do ww nieruchomości na [...] wraz z zabudowaniami zapisanej w księdze wieczystej "Willa [...] nr [...] ". Pismo to zostało opatrzone prezentatą Prezydium Rady Narodowej w [...] : "Wniosek o własność czasową do gruntu nieruchomości [...] Nr hip. Willa [...][...]" ul. [...], wobec przywrócenia terminu, wpłynął dn. 20.12.1958 r."

Ponadto, akta własnościowe zawierają odpis pisma Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia 26.03.1959r. stwierdzającego, że wniosek złożony w dniu 20 grudnia 1958 r. w sprawie przywrócenia terminu na złożenie wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...] hip. "Willa [...] " - uznany zostaje za złożony w terminie i rozpatrzony będzie po ostatecznym opracowaniu planu zagospodarowania przestrzennego na ten teren.

Aktem notarialnym z dnia [...] (Rep.[...] ) - pełnomocnik Z. W. zbył na rzecz Z. W. w 1/2 części oraz E. i J. P. w 1/2 części - prawa i roszczenia o przyznanie prawa własności czasowej do działki nr [...] o powierzchni [...] m2.

Decyzją z dnia [...] nr [...] (zmienioną decyzją Nr [...] z dnia [...] ), Dzielnicowy Zarząd Gospodarki Mieszkaniowej [...] ustanowił użytkowanie wieczyste na działce nr [...] o pow. [...] m 2 położonej przy ul. [...], nr hip. [...] na rzecz E.P., w celu wybudowania domu jednorodzinnego (segmentu budynku bliźniaczego). W wykonaniu tej decyzji, zawarta została umowa notarialna z dnia [...] (Rep.[...]), mocą której E. i J. małż. P. zostali użytkownikami wieczystymi powyższego gruntu (obecnie działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...]).

Natomiast decyzją nr [...] z dnia [...] (zmienioną decyzją Nr [...] z dnia [...]), Dzielnicowy Zarząd Gospodarki Mieszkaniowej [...] ustanowił użytkowanie wieczyste na działce nr [...] o pow. [...] m2 położonej przy ul. [...], nr hip. [...] - na rzecz Z. W., w celu wybudowania domu jednorodzinnego (segmentu budynku bliźniaczego). W wykonaniu tej decyzji, zawarto w dniu [...] umowę notarialną (Rep.[...]), mocą której Z. W. i W. C. zostali użytkownikami wieczystymi gruntu uregulowanego w KW nr [...], położonego przy ul. [...] (obecnie działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...]).

W dniu 22 sierpnia 1990 r. wniosek o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do części działki nr [...] przy ul. [...] złożył Z.W. W dniu 27 sierpnia 1990 r. wniosek o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do części działki nr [...] przy ul. [...] złożył E. P. Wnioski o ustanowienie użytkowania wieczystego były ponowione w latach późniejszych, m.in. w 2005 r.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent [...] odmówił ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "Willa [...] nr [...]", złożonego przez Z. W., stanowiącego obecnie działki ew. nr [...] o pow. [...] m 2 i [...] o pow. [...] m 2 z obr. [...], położone przy ul. [...].

Po rozpatrzeniu odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], utrzymało powyższą decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał na przepis art. 7 ust. 1 dekretu, zgodnie, z którym użytkownicy gruntu mogą w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę zgłosić wniosek o przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że objęcie przedmiotowego gruntu przez [...] nastąpiło w dniu ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Nr 20 Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...] tj. z dniem 16 sierpnia 1948 r. Powyższe oznacza, zdaniem organu, że termin na złożenie wniosku w trybie art. 7 ust. 1 dekretu w przypadku przedmiotowego gruntu upływał w dniu 16 lutego 1949 r.

W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że wniosek o ustanowienie prawa własności czasowej złożony został przez Z. W. po terminie wynikającym z art. 7 ust. 1 dekretu, jak również wnioski składane przez małżonków P. i małżonków W. w latach 90-tych i później.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli J. i E. małżonkowie P. oraz Z. W. wnosząc o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1975/12 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Prezydenta [...].

W uzasadnieniu wyroku Sad wskazał, że jego zdaniem zaprezentowane stanowisko organów w kwestii trybu i daty objęcia przedmiotowego gruntu w posiadanie przez gminę [...] nie zostało dokładnie i wszechstronnie wyjaśnione. Sąd wskazał, że z twierdzeń organów zawartych w uzasadnieniach decyzji, wynika, że albo organy błędnie powołują się na rozporządzenie z 1946 r., albo błędnie wskazują jako miejsce opublikowania ogłoszenia o objęciu gruntu w posiadanie przez gminę Dziennik Urzędowy Nr 20 Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...].

Wobec tego Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie w jakim trybie i w jakim dniu grunt położony przy ul. [...] został objęty w posiadanie przez [...]. Organy nie wykazały zatem, że termin 6 miesięczny na złożenie wniosku o przyznanie prawa własności czasowej otworzył się i upłynął w dniu 16 lutego 1949 r.

Rozpoznając sprawę ponownie Prezydent [...] decyzją z dnia [...] odmówił J. i E. małżonkom P. oraz Z. i W.C. małżonkom W. ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w [...] przy ul. [...].

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że objęcie w posiadanie przez gminę nieruchomości położonej przy ul. [...] nastąpiło w dniu 16 sierpnia 1948 roku tj. z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Nr 20 Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...], w pkt 13. Tak więc termin do złożenia wniosku w trybie art.7 ust.1 dekretu upływał w dniu 16 lutego 1949 roku. Dodał, że ogłoszenie to zostało zamieszczone w "[...]" nr 225 z dnia 16.08.1948r. Zdaniem organu, bezspornym jest zatem, że wniosek z 1958r. Z. W. - złożony został po terminie określonym w art. 7 ust.1 dekretu z dnia 26.10.1945 r.

W wyniku rozpoznania odwołania J. i E. małżonków P. oraz Z.W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy powyższą decyzję.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że organ I instancji wykazał, iż wniosek o przyznanie prawa do gruntu nie został złożony w terminie. Objęcie gruntu przy ul. [...] w posiadanie gminy nastąpiło bowiem w dniu 16 sierpnia 1948 r., co potwierdza pkt 13 ogłoszenia zamieszczonego w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...] nr 20 z dnia 16.08.1948 r. Wobec tego wskazany w dekrecie termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa wieczystej dzierżawy gruntu upłynął w dniu 16 lutego 1949r. Organ dodał, że były właściciel – Z. W. miał także świadomość wniesienia wniosku z uchybieniem dekretowego terminu, o czym świadczy fakt złożenia w dniu 20.12.1958r. w tym samym piśmie, także wniosku o przywrócenie terminu na złożenie wniosku do nieruchomości zarejestrowanej w księdze hipotecznej "Willa [...] " o pow. [...] m ².

Organ wyjaśnił, że na mocy art. 1 dekretu z 26.10.1945 r. od dnia objęcia gruntu w posiadanie przez gminę [...] należało liczyć początek terminu na zgłoszenie wniosku o przyznanie własności czasowej. Zgodnie z rozporządzenie z dnia 27 stycznia 1948 r. w sprawie obejmowania w posiadanie gruntów przez [...] (Dz. U. Nr 6, poz. 43), obejmowanie w posiadanie przez gminę [...] gruntów na obszarze tej gminy nie objętych dotychczas w posiadanie na podstawie rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 1946 r. następowało w drodze ogłoszeń Zarządu Miejskiego [...] podanych do publicznej wiadomości przez zamieszczenie ogłoszenia w organie urzędowym Zarządu Miejskiego.

W niniejszej sprawie gmina przystąpiła do obejmowania przedmiotowego gruntu w posiadanie poprzez zamieszczenie ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...] nr 20 z dnia 16. 08.1948r., a zatem sześciomiesięczny termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej upływał w dniu 16 lutego 1949 r.

Za bezzasadny zatem organ uznał zarzut naruszenia zasad obejmowania tego gruntu. Organ stwierdził, że dołączone do akt sprawy i zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...] nr 20 z dnia 16. 08.1948r. pod poz. I. 1. ogłoszenie o objęciu gruntów w posiadanie przez Gminę [...] zawiera wszystkie elementy wymienione w § 2 ww. rozporządzenia. Organ odwoławczy nie zgodził się także z zarzutem strony wskazującym na zlekceważenie przez organ I instancji zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż szczegółowo wyjaśnione zostały przez organ I instancji wszystkie kwestie wskazane przez Sąd.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli Z. i W. C. małżonkowie W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] i przyznanie im prawa do użytkowania wieczystego przedmiotowej działki.

Skarżący podnieśli, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiotowej decyzji potwierdza, iż Prezydium Rady Narodowej [...] w dniu 26.03.1959 uznało iż "wniosek złożony został w terminie". Zdaniem skarżących, przy wydawaniu decyzji organ powinien oprzeć się na stanie prawnym przedstawionym w piśmie z dnia 26.03.1959r. Prezydium Rady Narodowej [...].

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270, zwana dalej p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy podnieść, że przedmiotowa sprawa ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w [...] przy ul. [...] ozn. hip. "Willa [...] nr [...] ", złożonego przez Z. W., stanowiącego obecnie działki ew. nr [...] o pow. [...] m2 i nr [...] o pow. [...] m2 z obr. [...], położone przy ul. [...] była już przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 4 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1975/12 Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak : [...] jak i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydent [...] z dnia [...] Nr [...], którą odmówiono przyznania E. i J. małżonkom P. oraz Z. i W. C. małżonkom W. przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu stanowiącego obecnie działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] z obrębu [...] położonego przy ul. [...].

Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] zostały wydane po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia 20 grudnia 1958 r. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...] ozn. hipotecznie "Willa [...] nr [...]", złożonego przez Z.W.

Stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Z powyższego przepisu wynika wprost, że ilekroć dana sprawa jest przedmiotem rozpoznania przez sąd lub organ, jest on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną istotnej zmianie przepisy. W pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego. Wykładnia w tym sensie zmierza do wyjaśnienia istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych. W wyniku wydania wyroku o charakterze kasacyjnym sprawa wraca do stadium postępowania przed organem administracyjnym. Oznacza to obowiązek powtórnego rozpoznania tej sprawy przez ten organ i wydania decyzji, z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w wyroku. Podkreślenia wymaga, że zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku (zob. wyrok NSA z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 920/10, treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uwzględniając powyższe, Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję, nie mógł dokonać jej oceny z pominięciem oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1975/12. Sąd w niniejszym składzie obowiązany jest uwzględnić powyższą okoliczność w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 153 i art. 170 p.p.s.a., bowiem zgodnie z tym ostatnim przepisem, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że orzekając ponownie zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] jak i Prezydent [...], w sposób prawidłowy zastosowały się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 marca 2013 r.

Należy przypomnieć, że koniecznym warunkiem skutecznego złożenia wniosku w trybie wskazanym w przepisach dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) było złożenie wniosku przez osobę uprawnioną w terminie 6 miesięcy od dnia objęcia gruntu w posiadanie gminy.

Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wskazany w dekrecie sześciomiesięczny termin był terminem zawitym prawa materialnego, który nie podlega przywróceniu, a złożenie wniosku o przyznanie własności czasowej po upływie tego terminu stanowi okoliczność wystarczającą do wydania decyzji odmownej, bez względu na przyczynę uchybienia (Por. uchwała NSA z dnia 14 października 1996 r. OPK 19/96, ONSA 1997, z. 2, poz. 56, wyrok NSA sygn. akt I OSK.1544/11 z dnia 30. 01. 2013r. i sygn. akt I OSK 1118/12 z dnia 09. 10. 2013r. CBOSA). Zatem nie złożenie wniosku dekretowego lub też jego złożenie z uchybieniem wskazanego terminu skutkowało wygaśnięciem roszczeń o ustanowienie prawa wieczystej dzierżawy i stanowiło wystarczającą podstawę odmowy przyznania tego prawa. Przywrócenie terminu prawa materialnego jest dopuszczalne, ale tylko wówczas, gdy taką możliwość przewidują przepisy określające dany termin, jednak dekret warszawski takiej możliwości nie przewidywał.

Wyjaśnić należy, że na mocy art. 1 dekretu z 26.10.1945 r. wszelkie grunty na obszarze [...] przeszły z dniem jego wejścia w życie na własność gminy [...]. Od dnia objęcia gruntu w posiadanie przez gminę [...] należało zatem liczyć początek terminu na zgłoszenie wniosku o przyznanie własności czasowej. Natomiast prawne pojęcie "objęcia w posiadanie gruntów" należy łączyć z datą, którą określa rozporządzenie wydane na podstawie art. 4 dekretu. W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje rozporządzenie z dnia 27 stycznia 1948 r. w sprawie obejmowania w posiadanie gruntów przez gminę [...] (Dz. U. Nr 6, poz. 43), które znacznie uprościło procedurę w § 1 stanowiąc, iż obejmowanie w posiadanie przez gminę [...] gruntów na obszarze tej gminy, nie objętych dotychczas w posiadanie na podstawie rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 1946 r. następuje w drodze ogłoszeń Zarządu Miejskiego [...], podanych do publicznej wiadomości przez zamieszczenie ogłoszenia w organie urzędowym Zarządu Miejskiego.

Podkreślić należy, że skutek prawny objęcia gruntu w posiadanie przez gminę określony został w § 3 rozporządzenia, który wprost stanowi, że grunty uważa się za objęte w posiadanie "z dniem wydania numeru organu urzędowego Zarządu Miejskiego". Oznacza to, że prawne znaczenie dla objęcia gruntu w posiadanie ma wyłącznie ogłoszenie dokonane w tym organie. Za dzień objęcia gruntu w posiadanie przez gminę należy zatem przyjąć dzień wydania dziennika urzędowego.

Prawidłowo zatem organy przyjęły, że objęcie gruntu przy ul. [...] w posiadanie gminy nastąpiło w dniu 16 sierpnia 1948 r., co potwierdza pkt 13 ogłoszenia zamieszczonego w Dzienniku Urzędowy, Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...] nr 20 z dnia 16.08.1948 r. Ogłoszenie o objęciu w posiadanie przedmiotowego gruntu zostało także opublikowane w gazecie "[...]" nr 225 z dnia 16.08.1948 r. na stronie 3. Z powyższego wynika zatem, że sześciomiesięczny termin do złożenia wniosku w trybie art. 7 ust. 1 dekretu upływał w dniu 16 lutego 1949 r. Wniosek Z.W. z dnia 20 grudnia 1958 r. został zatem złożony bezspornie z uchybieniem ustawowego terminu.

W tej sytuacji podzielić należy ocenę organów, że zarówno wniosek Z.W. z 1958 r., jak i wnioski składane przez E. i J. małżonków P. oraz Z. i W.C. małżonków W. zostały złożone po terminie określonym w art. 7 ust. 1 dekretu.

Złożenie natomiast wniosku dekretowego z uchybieniem wskazanego terminu skutkować musiało wygaśnięciem roszczeń o ustanowienie prawa wieczystej dzierżawy i stanowiło wystarczającą podstawę do odmowy przyznania tego prawa przez organ. Dodać należy, iż jak trafnie zauważył organ były właściciel – Z. W. miał także świadomość wniesienia wniosku z uchybieniem dekretowego terminu, o czym świadczy fakt złożenia, w dniu 20.12.1958r. w tym samym piśmie, także wniosku o przywrócenie terminu na złożenie wniosku do nieruchomości zarejestrowanej w księdze hipotecznej "Willa [...]" o pow. [...] m ².

W ocenie Sądu, rozpoznając sprawę ponownie organy dokładnie i wszechstronnie wyjaśniły kwestię trybu i daty objęcia w posiadanie przedmiotowej nieruchomości przez gminę [...].

Wobec prawidłowego ustalenia, że podstawę prawną objęcia przedmiotowej nieruchomości w posiadanie stanowiło rozporządzenie Ministra Odbudowy z dnia 27 stycznia 1948 r. w sprawie obejmowania gruntów przez gminę [...] w posiadanie prawidłowo organy przyjęły jako datę objęcia przedmiotowych gruntów w posiadanie dzień 16.08.1948 r. tj. datę ogłoszenia zamieszczonego w Dzienniku Urzędowym nr 20 Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego [...] w pkt 13. Bezspornym jest zatem, że sześciomiesięczny termin do złożenia wniosku w trybie art. 7 ust. 1 dekretu upływał z dniem 16 lutego 1949 r., a zatem wniosek Z.W. został wniesiony z uchybieniem terminu.

Słusznie zatem organy odmówiły następcom prawnym tj. E. i J. małżonkom P. oraz Z. i W. C. małżonkom W. przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu stanowiącego obecnie działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] położonego przy ul. [...] w [...].

Zasadne ustalenia organów powodują, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę oddalił.