Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2125/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M. T. złożył skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], którym wznowiono postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2020 r. r. nr [...] w sprawie zwolnienia z opłacenia składek z okres od marca 2020 r. do maja 2020 r.

W odpowiedzi na skargę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawnioskował o odrzucenie skargi wskazując, że na postanowienie o wznowieniu nie przysługuje zażalenie ani żaden inny środek zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 365), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem.

Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – zwana dalej w skrócie "p.p.s.a."). Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sądy administracyjne.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...], którym wznowiono postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2020 r. r. nr [...] w sprawie zwolnienia z opłacenia składek z okres od marca 2020 r. do maja 2020 r.

Wskazać należy, że zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z powyżej opisanych kategorii spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje bowiem możliwości zaskarżenia takiego postanowienia zażaleniem, nie kończy ono postępowania w sprawie, nie rozstrzyga również sprawy administracyjnej co do jej istoty. Zgodnie z art. 149 § 1, § 3 i § 4 k.p.a. zarówno wznowienie, jak i odmowa wznowienia postępowania następują w drodze postanowienia, jednakże zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że zamiarem ustawodawcy było przyznanie uprawnień procesowych do kwestionowania w drodze instancyjnej jedynie rozstrzygnięcia odmawiającego wznowienia postępowania.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 142 k.p.a. prawidłowość podjęcia postanowienia o wznowieniu postępowania może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji. Postanowienie o wznowieniu postępowania jest jedynie postanowieniem wszczynającym postępowanie i nie może zawierać innych treści, poza wskazaniem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. Postanowienie to jest tylko aktem procesowym, nierozstrzygającym sprawy wznowienia postępowania, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie.

Jak wyżej wskazano zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Skoro więc postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną nie mieści się w żadnej z trzech powyżej opisanych kategorii postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, to skarga złożona na takie (jak w niniejszej sprawie) niezaskarżalne orzeczenie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji