Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2543/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 2a
journal: Dz.U. 2003 nr 153 poz 1502
law: Ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania realizacji przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] opiniujące negatywnie wniosek M. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wydanie pozwolenia na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich dla przedsięwzięcia o nazwie: "[...]".

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. sp. z o.o., podnosząc zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyny, którą Sąd wziął pod uwagę z urzędu.

Zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające zapadły z naruszeniem art. 23 ust. 2a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502 ze zm.). Z przepisu tego wynika, że właściwy organ wydaje opinię w terminie nie dłuższym niż 90 dni od dnia otrzymania wniosku, zaś niewydanie opinii w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń.

W przedmiotowej sprawie Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zwrócił się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wydanie opinii w przedmiocie wniosku inwestora M. sp. z o.o. w dniu [...] kwietnia 2012 r., co zostało potwierdzone prezentatą widoczną na piśmie przewodnim znajdującym się na karcie nr 192 akt administracyjnych. Bieg terminu, o którym mowa w art. 23 ust. 2a ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, rozpoczął się w dniu [...] kwietnia 2012 roku.

W kwietniu 2012 roku pozostało jeszcze [...] dni, w maju 2012 roku było 31 dni, a w czerwcu 2012 roku było 30 dni co razem daje [...] dni. Termin dziewięćdziesięciu dni do wydania opinii upływał więc w dniu [...] lipca 2012 roku. Wydanie przedmiotowego postanowienia w dniu [...] lipca 2012 r. oznacza, że wydano je w [...]. dniu od wpłynięcia wniosku o zaopiniowanie, co stanowiło naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy. Gdyby bowiem Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zastosował się do wynikającego z art. 23 ust. 2a ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej wymogu wydania opinii w terminie nie dłuższym niż 90 dni od otrzymania wniosku, to zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające negatywnie opiniujące planowane przedsięwzięcie nie mogłyby być wydane. Niewydanie opinii w ciągu 90 dni od otrzymania wniosku skutkowałoby z mocy prawa niewniesieniem przez Ministra zastrzeżeń do planowanego przedsięwzięcia.

Uchybienie, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu było wystarczająca podstawą do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia je poprzedzającego. Dokonywanie oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów było w tej sytuacji zbędne. Niecelowe było też przytaczanie treści tych zarzutów.

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pakt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.