Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 269/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zaliczka alimentacyjna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2007 nr 192 poz 1378
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 września 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oddala skargę,


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 marca 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta S. przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia 21 stycznia 2010 r. znak: [...], zobowiązującą M. K. do zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami do dnia spłaty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 stycznia 2009 r. do 30 września 2009 r. na rzecz D. K. w kwocie 300 zł miesięcznie, P. K. w kwocie 400 zł miesięcznie oraz P. K. w kwocie 250 zł miesięcznie oraz ustalającą kwotę należności podlegającej zwrotowi w wysokości 8.550 zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż z akt sprawy wynika, że na rzecz P. K., D. K. i P. K. - jako osób uprawnionych - wypłacane było świadczenie z funduszu alimentacyjnego odpowiednio po 400 zł, 300 zł i 250 zł miesięcznie w okresie od 01.01.2009 r. do 30.09.2009 r. Powołując się na treść art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 192, poz. 1378 ze zm.), Kolegium podniosło, iż organ pierwszej instancji zobowiązany był po zakończeniu okresu świadczeniowego do wydania decyzji nakazującej zwrot wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Skoro Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w S. wypłacał świadczenie z funduszu alimentacyjnego w łącznej wysokości 950 zł miesięcznie (400 zł + 300 zł + 250 zł = 950 zł), to mając na uwadze długość okresu świadczeniowego, tj. 9 miesięcy, należność podlegająca zwrotowi wyniosła 8.550 zł (9 miesięcy x 950 zł = 8.550 zł).

W związku z powyższym, w ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji prawidłowo nakazał M. K. zwrot należności z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych oraz właściwie wyliczył ich wysokość.

Skargę na powyższą decyzję wniósł M. K., argumentując, że zapewne znalazłyby się stosowne przepisy, według których można by rozstrzygnąć sprawę na jego korzyść.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż skarżący nie wywiązywał się z ciążącego na nim z mocy wyroku sądowego obowiązku alimentacyjnego względem jego dzieci: P. K., D. K. oraz P. K.

W związku z powyższym świadczenia z tytułu alimentów w kwotach: 400 zł miesięcznie na rzecz P. K., 300 zł na rzecz D. K. oraz 250 zł miesięcznie na rzecz P. K. wypłacane były uprawnionym z funduszu alimentacyjnego na mocy ostatecznej decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta S. z dnia 19 stycznia 2009 r. znak: [...]. Przedmiotowa decyzja obejmowała świadczenia za okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 30 września 2009 r.

W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Zgodnie zaś z ust. 2 powołanego przepisu, organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Wskazać należy, iż decyzja wydawana na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 powołanej ustawy ma charakter związany, co oznacza, iż przy jej wydaniu organ nie bierze pod uwagę czynników subiektywnych, takich jak trudna sytuacja osobista czy finansowa zobowiązanego. Jedynymi przesłankami nałożenia obowiązku zwrotu należności wypłaconych tytułem świadczeń alimentacyjnych jest zatem niewykonywanie przez dłużnika ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz otrzymanie tych świadczeń przez osobę uprawnioną z funduszu alimentacyjnego.

W niniejszej sprawie w związku z zakończeniem okresu świadczeniowego organ administracji zobowiązany był zatem do wydania decyzji nakazującej skarżącemu, jako dłużnikowi alimentacyjnemu, zwrot należności wypłaconych na rzecz jego trojga dzieci z funduszu alimentacyjnego. Iloczyn łącznej wysokości wypłacanych miesięcznie świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz ilość miesięcy przypadająca na okres rozliczeniowy, zgodnie z obliczeniem organów, daje kwotę 8.550 zł, do której zwrotu organowi właściwemu wierzyciela zobowiązany jest skarżący.

Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w związku z czym skarga, jako nie mająca uzasadnionych podstaw, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na marginesie wskazać należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, skarżącemu przysługuje prawo złożenia do organu właściwego wierzyciela wniosku o umorzenie jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości lub w części, odroczenie terminu płatności albo rozłożenie należności na raty.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.