Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 2053/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1, art. 197, art. 206
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 września 2014r., sygn. akt I SA/Ol 552/14 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. S.A. w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 19 października 2009r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005, 2006 i 2007 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem zawartym w pkt III wyroku z 25 września 2014r., I SA/Ol 552/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie na rzecz skarżącej spółki kwotę 26.832 złote tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd wskazał, że w "zasadne jest zasądzenie zwrotu tylko części kosztów postępowania, do czego podstawę stanowi art. 206 p.p.s.a. Za przyjętym w wyroku miarkowaniem kosztów przemawia to , że zarzuty skarżącej uwzględnione zostały tylko częściowo. W szczególności wskazać należy, że w całości bezzasadne okazały się zarzuty dot. zobowiązań podatkowych za lata 2006, 2006 i 2007 co do odpowiednio kwot: 456.915 zł, 1.929.712 zł i 2.817.885 zł (łącznie 5.204.523 zł), stanowiących podaną przez Spółkę wartość przedmiotu zaskarżenia , a odpowiadającą kwocie zwolnienia podatkowego , o które bezzasadnie Spółka się ubiegała". W ocenie sądu uznać można, że zasądzona część poniesionych kosztów odpowiada zakresowi uwzględnienia zarzutów skarżącej. Skarżąca uiściła łącznie tytułem wpisów od skargi 52.047 zł, a koszty zastępstwa procesowego jednego pełnomocnika w odniesieniu do każdego roku podatkowego wynosiły 7.200 zł plus 17 opłaty skarbowej. "Pełne koszty wynosiły więc 73.698 zł (por. cyt. wyżej wyrok WSA sygn. akt I SA/Ol 869/09 i uzasadnienie wyroku NSA sygn. akt II FSK 1308/10 in fine ). Zasądzona kwota 23. 832 zł stanowi 30,9 % całości poniesionych kosztów."

2. W zażaleniu na powyższe postanowienie SKO w Olsztynie podniosło, że uzasadnienie wyroku pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej : "P.p.s.a.") w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Treść przepisu pozwala na stwierdzenie, iż intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis oraz w jakiej części należy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia jej skargi. Jednakże w razie miarkowania tych kosztów obowiązkiem sądu jest precyzyjne uzasadnienie takiego rozstrzygnięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 lutego 2011 r., II FZ 8/11). Uzasadnienie powinno wskazywać jasno na spełnienie przesłanek warunkujących skorzystanie z miarkowania kosztów, zarówno w zakresie częściowego uwzględnienia skargi jak i okoliczności, które uznano za "uzasadniony przypadek", o którym mowa w art. 206 P.p.s.a. Ponadto w uzasadnieniu sąd powinien wskazać kwotę zasądzonych kosztów jak i metodę ich obliczenia, w szczególności zatem powinien sprecyzować ogólną kwotę kosztów postępowania jak i sposób ich miarkowania.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że sąd pierwszej instancji orzekając o zwrocie kosztów postępowania orzekał na podstawie art. 206 P.p.s.a. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazał, że "Pełne koszty wynosiły więc 73.698 zł ( por. cyt. wyżej wyrok WSA sygn. akt I SA/Ol 869/09 i uzasadnienie wyroku NSA sygn. akt II FSK 1308/10 in fine ). Zasądzona kwota 23. 832 zł stanowi 30,9 % całości poniesionych kosztów." Jednocześnie jak wynika z sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 25 września 2014r., I SA/Ol 552/14 pkt III sąd zasądził od SKO w Olsztynie na rzecz skarżącej spółki kwotę 26.832 (dwadzieścia sześć tysięcy osiemset trzydzieści dwa) złote tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego.

Zasadny jest zarzut kolegium, że uzasadnienie orzeczenia pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją. Kwota zasądzonych kosztów postępowania wskazana w uzasadnieniu orzeczenia jest inna niż sformułowana w sentencji wyroku pkt III. Przedstawiony wskaźnik procentowy w odniesieniu do całości poniesionych kosztów ("30,9 % całości poniesionych kosztów") także nie koresponduje z kwotą wskazaną zarówno w treści uzasadnienia rozstrzygnięcia jak i jego sentencji. Uzasadnienie orzeczenia zawiera zatem błędy uniemożliwiające weryfikację prawidłowości zastosowanej normy zawartej w art. 206 P.p.s.a., co czyni zaskarżone rozstrzygnięcie wadliwym i uzasadnia jego uchylenie. Ponownie orzekając w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sąd pierwszej instancji uwzględni powyższe uwagi co do uzasadnienia rozstrzygnięcia wydawanego na podstawie art. 206 P.p.s.a.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.