Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1083/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: Par. 44 pkt 2
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: Art. 138 par. 2 , art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak (spr.) Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2010 r. sprawy ze skargi I. P., B. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 8 września 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Starosta, decyzją z dnia [...] 2008r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1, oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.), § 44 pkt. 2, § 45, § 46 ust. 1, § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454), oraz art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku J. B., odmówił wprowadzenia zmiany przedmiotowej w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obręb B., polegającej na zmianie konfiguracji działek nr 861, 863 zgodnie ze szkicem polowym nr 72 z dnia 30 lipca 1958r., oraz zmianie powierzchni działki nr 861.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13.06.2007r., sygn. akt III SA/Kr 1363/06, oddalił skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2006r. znak: [...], który uchylił decyzję Starosty z dnia [...] 2006r., nr [...], odmawiającą wprowadzenia zmiany przedmiotowej w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obręb B. polegającej na zmianie konfiguracji działek nr 861, 863, oraz powierzchni działki nr 861 i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Wniosek J. B. z dnia 27 stycznia 2006r. dotyczył sprostowania zapisów w części mapowej i opisowej operatu ewidencji gruntów działki nr 861 położonej w B. zgodnie ze szkicem nr 72 z dnia 30.07.1958r. W roku 1958 podczas zakładania ewidencji gruntów dla obrębu B., został dokonany pomiar stanu posiadania na gruncie, z którego zostały sporządzone szkice pomiarowe oraz spisany w dniach od 15.06 do 15.08.1958r. protokół ustalenia stanu władania wsi B. W Powiatowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym znajdują się szkice polowe nr 71, 72, 73, 74 z roku 1958, które przedstawiają konfiguracje działek nr 861 i 863. Na szkicu nr 72 jest uwidoczniony przebieg granic przedmiotowych działek oraz sporna stodoła z przehaczeniami do działek 861 oraz 863. Sporny pas gruntu oznaczony jest na szkicu nr 72 numerem działki 861. W roku 1958 został sporządzony pierworys mapy ewidencyjnej km. 7. Obszar wraz z budynkiem pomiędzy drogą publiczną a działkami nr 859, 865 nie został oznaczony żadnymi numerami ewidencyjnymi. Brak jednoznacznego przyporządkowania tego obszaru do działki 861 bądź działki 863. Stodoła została przehaczona do "placu spornego nie oznaczonego żadnym numerem ewidencyjnym" a więc niezgodnie ze szkicem polowym nr 72, na którym przehaczono ją zarówno do działki nr 861 jak i do działki 863. W protokole ustalenia stanu władania pod pozycją nr 190 figuruje m. in. działka 861, gdzie jako posiadacz gruntu wpisana jest B. I. c. W. E. i mąż M. zamieszkali B. ul. A 13, pod pozycją nr 157 figuruje między innymi działka 863, gdzie jako posiadacz gruntów wpisana jest K. M. c. M. zamieszkała B., ul. A 15. W operacie założenia ewidencji gruntów dla obrębu B. nr [...] znajduje się dziennik z obliczeniami powierzchni działek z roku 1958/59, oraz dziennik z obliczeniami powierzchni działek z roku 1963.

W dzienniku z obliczeń powierzchni z roku 1958/59 na str. 541- w rubryce "powierzchnia którą należy przyjąć do katastru", do działki 861 przypisana była pow. 0,1010 ha, która została skreślona i zmieniona na pow. 0,0670 ha, dla działki nr 863 ujawniona była powierzchnia 0,0710 ha, która również została skreślona i zmieniona na powierzchnię 0,0970ha. Skreślenia takie znajdują się również przy innych działkach.

W obliczeniach powierzchni z 1963 roku do działek 861 i 863 zostały przyjęte powierzchnie : do dz. 861 - 0,0670ha a do dz. 863 - 0,0970ha, następnie wprowadzone do rejestrów gruntów. W sprawozdaniu technicznym wykonanym w roku 1963, dołączonym do operatu pomiarowego znajduje się zapis: "po wykonaniu zestawień powierzchni wg klas i wpisaniu powierzchni do rejestru w dniach 15,22,23,24,25 września 1963r. dokonano ponownego okazania ustalonego stanu posiadania we wsi B. Na 378 gospodarstw zgłosiło się 206 gospodarzy, którzy zgłosili 66 skarg. Podczas okazania stwierdzono, że szereg działek uległo zmianie na skutek zmiany w użytkowaniu oraz wykopaniu rowów melioracyjnych na terenie łąk". W szkicach pomiaru działek i rowów melioracyjnych z roku 1963 brak jest załącznika kartograficznego dla działek 861 i 863. W operacie tym nie znalazły się żadne zastrzeżenia do działek 861 i 863.

W roku 1964 zgodnie ze stanem posiadania na gruncie zostały założone rejestry ewidencji gruntów dla obrębu B. Pod pozycją rejestrową nr 22 została ujawniona działka nr 861 o pow. 0,0,0670ha jako władanie I. B. c. E. zam. B, ul. A 13, pod pozycją nr 125 została ujawniona działka nr 863 o powierzchni 0,0970ha jako władanie M. K. c. M. zam. B, ul. A 15.

W dniu 10.05.1975r. został wydany Akt Własności Ziemi nr [...], na mocy którego J. J. K. s. J. i J. stał się właścicielem m.in. działki nr 863 o pow. 0,0970ha. W dniu 29.04.1975r. został wydany Akt Własności Ziemi nr [...], na mocy którego J. M. B. s. C. i I. oraz I. N. B. zd. W. c. F. i E. stali się właścicielami m.in. działki nr 861 o pow. 0,0670ha. Stan ten w roku 1975 został ujawniony w części opisowej operatu ewidencji gruntów obręb B. W dokumentach uwłaszczeniowych w Urzędzie Gminy Klucze dotyczących działek: 861, 863 znajdują się AWZ i protokoły przesłuchania stron, brak jest załączników kartograficznych. Kopie w/w Aktów Własności Ziemi wraz z protokołami przesłuchań na działki 861, 863 są w posiadaniu Starostwa. W PODGiK znajduje się operat pomiarowy kontroli terenowej w aspekcie uwłaszczeń we wsi B. nr [...].

Umową sprzedaży Rep. A nr [...] z dnia 14.07.2003r. J. K. sprzedał działkę nr 863 o pow. 0,0970ha I. i B. małż P.

W Sądzie Rejonowym w Wydziale V Ksiąg Wieczystych dla działki nr 863 prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. Powierzchnia działki ujawnionej w KW [...] odpowiada powierzchni działki ujawnionej w operacie ewidencji gruntów, niezmienionej od 1964 roku. W aktach księgi wieczystej znajduje się opis i mapa, na której znajduje się odrys działki 863 wykonany z analogowej mapy ewidencyjnej (km.7), zamalowanej we fragmencie bez spornego pasa gruntów.

Stosownie do zaleceń organu II instancji w dniu 29.11.2007r. organ przeprowadził oględziny w terenie, oraz przesłuchał świadków i strony postępowania dążąc do ustalenia, kto użytkował i użytkuje sporną stodołę, oraz pas gruntu za stodołą – poprzednicy i obecni właściciele działki nr 861, czy też działki nr 863. Treść tych zeznań została obszernie przedstawiona w uzasadnieniu decyzji.

Nadto J. B. w trakcie rozprawy oświadczył, że według niego przedmiotem uwłaszczenia była m.in. dz. 861 z zabudowaniami, łącznie ze spornym pasem gruntu za stodołą. Do AWZ nr [...] nie wnosił zastrzeżeń w stosownym czasie, będąc świadomy, iż sporny plac wchodzi w skład działki nr 861. Potwierdził, że nie było rozgraniczenia ani wznowienia znaków granicznych działki nr 861, 863. Podtrzymał swoje stanowisko, że sporny pas gruntu za stodołą i stodoła należą do niego i jego matki – I. B. I. i B. P. oświadczyli, że kupili działkę nr 863 o powierzchni 0,0970ha aktem notarialnym nr Rep. A nr [...] z dnia 14.07.2003r. od J. K. W momencie zakupu o żadnym sporze nie wiedzieli i działkę zakupili w dobrej wierze w granicach łącznie ze spornym placem za stodołą a granice działki nr 863 okazał im w terenie J. K.

Dalej organ ustalił, że konfiguracja działek 861, 863 przedstawiona jest na pierworysie mapy ewidencyjnej km.7 z roku 1958, jednak nie wynika z niej jednoznacznie, do której z działek należy obszar gruntu wraz z budynkiem pomiędzy działką 859, drogą publiczną a działką 865. Dostarczona przez J. B. mapa wraz z opisem z roku 1982 jest wykonana przez biuro usługowe – H. B. i potwierdzona przez Kierownika Działu Pomiarów i Usług Geodezyjnych, jednak nie zawiera klauzuli organu potwierdzającego za zgodność z ewidencją gruntów. W Powiatowym Zasobie brak jest mapy z naniesioną dwukrotnie numeracją działki, która mogłaby być podstawą do sporządzenia w/w opisu i mapy z roku 1982. Z dokumentacji uwłaszczeniowej- AWZ nr [...] i [...], oraz dołączonych do nich protokołów przesłuchania stron wynika, że działka nr 861 ma powierzchnię 0,0670ha natomiast działka 863 ma powierzchnię 0,0970ha. Powierzchnie te figurują w rejestrze ewidencji gruntów od chwili założenia tj. od roku 1964. Z Aktów Własności Ziemi wynika, że na przedmiotowych działkach nr 861 i 863 znajdują się dwa domy mieszkalne, jedna stodoła, szopa i dwie obory natomiast ze szkiców pomiarowych nr 61-64 z założenia operatu ewidencji gruntów wynika, że na działkach tych znajdują się trzy stodoły i dwa budynki mieszkalne. Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie jest właściwy do przeprowadzania dowodu, jakie budynki znajdowały się na gruncie w chwili uwłaszczeń. W związku z dostarczeniem przez J. B. kserokopii wniosku do Urzędu Gminy z dnia 16.09.1980r. o sprostowanie Aktu Własności Ziemi nr [...] organ wystąpił do Urzędu Gminy o udostępnienie korespondencji z J. B. w sprawie sprostowania AWZ lub wniosku o rozgraniczenie. Gmina udzieliła informacji, że przedmiotowe działki nie były przedmiotem postępowania rozgraniczeniowego, oraz że nie odnaleziono dokumentacji o rozstrzygnięciu wniosku o sprostowanie AWZ.

Starosta stwierdził, że dowód z oględzin w terenie nie wyjaśnił jednoznacznego użytkowania spornego pasa gruntu przez żadną ze stron postępowania. Przesłuchanie świadków (dokonane zgodnie z zaleceniem organu II instancji), oraz ich oświadczenia o użytkowaniu spornego pasa gruntów przez J. B., a wcześniej przez jego poprzedników prawnych nie mogą stanowić dowodu w sprawie sprostowania konfiguracji i powierzchni działki w postępowaniu ewidencyjnym, bowiem stosownie do § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: w postępowaniu rozgraniczeniowym, w celu podziału nieruchomości, w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków, zaś zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia, zeznania świadków nie mogą stanowić potwierdzenia prawa własności do nieruchomości przed organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13.06.2007r. sygn. akt III

SA/Kr 1363/06 wskazał na konieczność odniesienia się, do jakich map odwołują się Akty Własności Ziemi i jak przedstawiona jest na tych mapach wzajemna konfiguracja działek 861 i 863, oraz na konieczność ustalenia, czy istnieje wzajemna sprzeczność w opisie będących przedmiotem odrębnej własności działek 861 i 863, czy powstanie tej sprzeczności jest następstwem dających się wskazać błędów czy niedoskonałości przy wprowadzaniu zmian ewidencyjnych i zakładaniu mapy ewidencyjnej. W operacie pomiarowym kontroli terenowej w aspekcie uwłaszczeń we wsi B. nr [...] znajdują się kopie map ewidencyjnych –m. in. km.7, na której przedstawione jest położenie działek nr 861 i 863. Konfiguracja tych działek jest identyczna z konfiguracją przedstawioną na analogowym pierworysie mapy km.7. Również na tej mapie sporny pas gruntu nie ma przyporządkowanego numeru działki a sporna stodoła została przehaczona do działki bez numeru. W operacie tym znajdują się obliczenia powierzchni działek, oraz wykazy zmian gruntowych. Ze sprawozdania technicznego wynika, że zmianami objęto ogółem 160 działek, dla których sporządzone zostały szkice polowe, obliczono dla nich powierzchnie, oraz sporządzono wykazy zmian gruntowych. W tej liczbie nie znalazły się jednak działki nr 861 i 863. Ze sprawozdania technicznego operatu z założenia ewidencji gruntów nr [...] wynika, że w dniach od 02.06 do 20.08 1958 r. wykonano pomiar osnowy i pomiar stanu władania. W roku 1958/59 dokonano znaczących korekt przy obliczaniu powierzchni działek 861 i 863, o których mowa wyżej. Zmiana tych powierzchni nie znalazła odzwierciedlenia w kolejnych szkicach pomiarowych (jedyne szkice znajdujące się w PODiG wykonano dnia 30.07.1958r.). Konfigurację przedmiotowych działek naniesiono na pierworys mapy ewidencyjnej km.7 z 1958 r. Jednak na mapie tej sporny plac nie został oznaczony żadnym numerem. Działka nr 861 o powierzchni 0,0670ha i dz. 863 o pow. 0,0970ha zostały ujawnione w części opisowej operatu ewidencji gruntów w 1964 r. a następnie na te powierzchnie zostały wydane AWZ nr [...] i nr [...]. Powstanie sprzeczności w opisie działek 861 i 863 pomiędzy częścią opisową ewidencji gruntów a konfiguracją wynikającą ze szkiców polowych nastąpiło w momencie zakładania operatu ewidencji gruntów w latach 1958/1959. Z zapisów dziennika robót prowadzonego w trakcie zakładania ewidencji gruntów dla obrębu B. wynika, że prace poddawane były kontroli a uwagi i zalecenia były wpisywane celem zrealizowania, lecz nie zostały tam ujęte żadne uwagi do działek nr 861 i 863 km. 7, z których można by wywieść powód zmiany ich powierzchni. Tym samym nie można stwierdzić, czy zmiana powierzchni w działkach była skutkiem interwencji ówczesnych ich użytkowników czy też wynikiem błędu. Powierzchnie takie zostały uwidocznione w rejestrach gruntów i na takie powierzchnie zostały wydane ostateczne AWZ, oraz dokonana transakcja notarialna dla dz. 863. Nie jest więc możliwe wskazanie źródeł powstałych błędów z uwagi na brak jakichkolwiek wyjaśnień w sprawozdaniu technicznym czy sporządzonym dzienniku robót.

Odnośnie zarzutu J. B. dotyczącego nieprawidłowego naniesienia konfiguracji działek nr nr 861 i 863 w mapie numerycznej obr. B. organ wskazał, że w 2004 roku przy sporządzaniu mapy numerycznej prawdopodobnie z uwagi na niejednoznaczny przebieg ich konfiguracji na analogowej mapie ewidencyjnej km. 7 i powierzchnię wykazaną w rejestrach gruntów oraz na AWZ nr [...] i AWZ nr [...], konfigurację działek na mapie numerycznej przyporządkowano do powierzchni działek, zgodnie ze stanem prawnym ujawnionym w AWZ nr [...] i AWZ nr [...]. Stosownie do przepisów § 20 ust.1 i 2, 21 ust.1 i 2; § 22 ust.1 i 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, częściami składowymi operatu ewidencyjnego są: tzw. operat geodezyjno prawny i operat opisowo kartograficzny. Podstawowym składnikiem części geodezyjno prawnej operatu ewidencji gruntów jest rejestr gruntów, zaś podstawowym składnikiem części opisowo kartograficznej operatu jest stosowny fragment mapy ewidencyjnej. W prawidłowo prowadzonym operacie ewidencji dane z obu części z obu operatu są wzajemnie zgodne. Ponieważ operat ewidencji gruntów obręb B. prowadzony jest w zintegrowanym systemie informatycznym [...], istnieje możliwość porównania powierzchni ujawnionej w części opisowej jak i powierzchni graficznej. Działka nr 861 wykazana na mapie numerycznej bez spornej stodoły i bez spornego pasa gruntu posiada powierzchnię w części graficznej 0,0669ha a w części opisowej 0,0670ha a więc zgodną ze stanem prawnym ustalonym AWZ nr [...], natomiast działka nr 863 posiada w części graficznej powierzchnię 0,0946ha a w części opisowej powierzchnię 0,0970ha czyli zgodną ze stanem prawnym ustalonym AWZ nr [...]. Można więc uznać, że dane pomiędzy częścią opisową a kartograficzną w działkach nr 861 i 863 są obecnie wzajemnie zgodne.

Ponadto w 2003 r. nastąpił obrót nieruchomością objętą AWZ nr [...] oznaczoną numerem działki 863 o pow. 0,0970ha. Nieruchomość tę zakupili I. i B. P. wg. konfiguracji przedstawionej na mapie analogowej, a więc o niejednoznacznym przyporządkowaniu spornego pasa gruntu. Zamalowanie konfiguracji działki 863 (prawdopodobnie przez geodetę sporządzającego opis i mapę ) bez spornego pasa gruntu na opisie i mapa włączonej do akt [...], nie może stanowić dowodu na potwierdzenie takiej konfiguracji przez organ prowadzący ewidencję gruntów, gdyż organ ten nie poświadcza zamalowanych obszarów na opisie i mapie a jedynie zgodność odrysu z oryginałem mapy.

Wobec przedstawionego wyżej stanu, oraz wobec sprzecznych twierdzeń aktualnych właścicieli działek nr 861 i 863 organ uznał, że istnieje ewidentny spór graniczny o zasięg prawa własności.

Nadto uznał organ, iż skoro brak jest sprostowania powierzchni w AWZ nr [...], to wniosek J. B. z 1980 r. o sprostowanie nie został rozstrzygnięty zgodnie z jego żądaniem.

W sytuacji, gdy brak jednoznacznych dokumentów mogących stanowić podstawę zmiany konfiguracji i powierzchni działki nr 861, oraz z uwagi na treść ostatecznych Aktów Własności Ziemi nr [...] i AWZ nr [...], a także zawartą transakcję notarialną w 2003 roku Rep. A nr [...] do nieruchomości oznaczonej numerem działki 863, brak jest podstaw do uznania żądania wnioskodawcy.

Przywołując treść § 44 pkt. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów organ wskazał, że przepisy rozporządzenia posługują się pojęciem aktualizacji ewidencji gruntów, a nie jej prostowania. Usuwanie błędów lub omyłek w ewidencji w ramach jej aktualizacji nie jest wyłączone, jednak pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja gruntów ma odzwierciedlać, a nie tworzyć. Strony postępowania nie przedłożyły dokumentacji geodezyjnej (dokumentacji takiej brak jest również w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej), oraz stosownych decyzji, bądź postanowień sądowych mogących stanowić postawę zmiany powierzchni i konfiguracji działek nr 861, 863 położonych w B. Podejmowanie przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków jakichkolwiek działań zmierzających do zlikwidowania sporu granicznego pomiędzy granicami działek nr 861, 863 położonych w B. w nawiązaniu do szkicu nr 72 byłoby niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Organy ewidencyjne nie mogą samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, dlatego za pomocą zmian w ewidencji gruntów nie można dochodzić i udowadniać praw właściciela do spornego pasa gruntu. Spory na tle własności mogą być dochodzone przed sądami powszechnymi.

Od powyższej decyzji złożył odwołanie J. T. - pełnomocnik I. B. i J. B., wnosząc o jej uchylenie i rozpatrzenie sprawy ponownie.

W odwołaniu zarzucono, że decyzja Starosty nie odzwierciedla faktów (zwłaszcza nowych), które zgromadzono w trakcie postępowania, natomiast opiera się w dalszym ciągu na niewyjaśnionych błędach uwypuklając w uzasadnieniu fakty mało istotne. Wskazano na nieprawidłową i niepełną ocenę zeznań świadków, zarzucono, iż AWZ zostały utworzone bez dokumentacji kartograficznej, nadto zarzucono pominięcie materiałów źródłowych wskazujących na stan pierwotny na mapie ewidencyjnej, oraz materiałów wytworzonych na bazie tej mapy – np. opis i mapa dołączona do aktu kupna działki nr 863- Rep. A. nr [...], wskazująca właściwe granice a w opisie błędną powierzchnię, niewyjaśnienie przyczyn "zniknięcia" odcinka granicy m. działkami nr 861 i 863, oraz błędne zakwalifikowanie problemu jako sporu granicznego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 8 września 2008r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa oraz art. 7b ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy podał, że w myśl art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt III.S.A./Kr 1363/06 ma moc wiążącą w odniesieniu do rozstrzygnięcia decyzyjnego organów administracji publicznej. Oznacza to, że Starosta, prowadzący ewidencję gruntów i budynków musi przyjąć stanowisko Sądu Administracyjnego w Krakowie, powstałe w wyniku kontroli badanej sprawy pod względem zgodności z prawem i będące syntezą oceny ustaleń faktycznych wynikających z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego w postępowaniu ewidencyjnym. Organ przytoczył obszerne fragmenty uzasadnienia powyższego wyroku, zawierające stanowisko i pogląd prawny Sądu, oraz zawarte w wyroku wskazania co do dalszego postępowania. Odnosząc powyższe do treści rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że odwołanie od decyzji Starosty z dnia [...] 2008 r. znak : [...] zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organ I instancji zrealizował zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w wyroku z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt III S.A./Kr 1363/06 w zakresie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i zgromadzenia obszernego materiału dowodowego, natomiast wydał sprzeczne ze zgromadzonymi dowodami orzeczenie decyzyjne.

Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, stan posiadania rolników, oraz powierzchnia nieruchomości do wydania aktu własności ziemi określane były według danych zawartych w ewidencji gruntów z uwzględnieniem zmian w stanie samoistnego posiadania, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie ustawy tj. 4 listopada 1971 r.

Ze zgromadzonych w sprawie materiałów wynika, że dla obrębu B. gmina K. w roku 1965 został założony i przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...], operat ewidencyjny, stanowiący materiał źródłowy, składający się ze szkiców polowych z bezpośredniego pomiaru nieruchomości, protokołów ustalenia stanu władania, rejestrów gruntów, map ewidencyjnych, dowodów zmian.

Przebieg granic ustalonych i przedstawionych na szkicach polowych Nr 71, 72, 73, 74 z pomiaru bezpośredniego między innymi dla działek 861 i 863 jak również ich przebieg przedstawiony na pierworysie i matrycy analogowej mapy ewidencyjnej karta mapy 7 obrazuje zasięg działki 861 od ulicy A do drogi gminnej i sąsiadującej z działkami nr 860, 859, 2616- droga, 865, 863, 862, 2611- ul. A, natomiast działka 863 graniczy z działkami 861, 865, 864, 862.

Taki sam przebieg granic działek 861 i 863 przedstawiony jest na analogowej mapie klasyfikacyjnej z roku 1978, na analogowej mapie ewidencyjnej km 7 po odnowie operatu ewidencji gruntów przyjętego w dniu 29.11.1985 r. pod nr. [...] do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co więcej na analogowej mapie ewidencyjnej w operacie pomiarowym kontroli terenowej w aspekcie uwłaszczeń we wsi B. przyjętym w dniu 11.02.1986 r. pod nr. [...] do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Opisany przebieg granic działek 861 i 863 potwierdzają również jednostkowe wyrysy z mapy ewidencyjnej "Opis i Mapa", służące za podstawę wpisu do ksiąg wieczystych - ( str. 108,109,261 akt ) a także odrys z księgi wieczystej Nr [...] dla działki 863 - ( str. 56 i 203 akt).

Ponadto mocą Aktu Własności Ziemi z dnia 29 kwietnia 1975 r. Nr [...] wydanym przez Naczelnika Powiatu I. N. B. z d. W. i J. M. B. s. C. i I. stali się właścicielami nieruchomości o łącznej powierzchni 4,827 ha wraz z zabudowaniami w całości ( dom, stodoła, szopa, obora ) zawierającej między innymi działkę nr 861.

Mocą AWZ z dnia 10 maja 1975 r. Nr [...] J. J. K. stał się właścicielem nieruchomości o łącznej pow.3,481 ha wraz z zabudowaniami w całości (dom, obora) zawierającej między innymi działkę nr 863. J. K. aktem notarialnym z dnia 14.07.2003 r. Rep. A Nr [...] sprzedał I. i B. małż. P. działkę 863 o pow. 0,0970 ha wraz z walącym się domem mieszkalnym, objętą AWZ Nr [...], dla której nie było założonej księgi wieczystej ani zbioru dokumentów ( § 2 i § 6 tego aktu). Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych w księdze wieczystej Nr [...] na podstawie złożonego wniosku z dnia 22 lipca 2003 r. [...] oraz opisu i mapy ujawnił działkę 863 o pow. 0,0970 ha z prawem własności na rzecz I. i B. P. w ustawowej wspólności małżeńskiej. Opis i mapa sporządzona przez geodetę uprawnionego M. W. przedstawiała konfigurację działki 863 taką jak opisano powyżej tj. zgodnie ze szkicami polowymi oraz pierworysem i matrycą analogowej mapy ewidencyjnej KM7.

Oględziny działek nr 861 i 863 a także wykonane zdjęcia (chociaż nieopisane) obrazujące stan faktyczny użytkowania, wśród nich zdjęcia świadczące o istnieniu muru z furtką usytuowanego na granicy działek 861 i 863, której to przebieg jest przedstawiony na wszystkich mapach analogowych zgodnie z materiałem źródłowym - szkicami polowymi Nr 71 - 74, natomiast brak tego odcinka granicy w obowiązującej mapie numerycznej, która przecież powstała na kanwie analogowej mapy ewidencyjnej. Zeznania stron i świadków dowodzą niezmienności i trwałości użytkowania działki 861 w granicach przedstawionych na analogowych mapach ewidencyjnych. Stan ten wyznaczał także przedmiot uwłaszczenia. Skoro zatem uwłaszczenia działek 861 i 863 dokonano w granicach przedstawionych na mapach analogowych, co potwierdza analogowa mapa ewidencyjna zawarta w operacie pomiarowym kontroli terenowej w aspekcie uwłaszczeń we wsi B. przyjętego w dniu 11.02.1986 r. pod numerem [...] do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także złożone zeznania świadków tzn. że mur odgraniczał własność pp. B. od własności p. K. oraz, że właścicielem stodoły jest niewątpliwie p. B., to zgodnie z zaleceniem zawartym w wyroku sądu, konfiguracja działek 861 i 863 objętych aktami własności ziemi z dnia 29 kwietnia 1975 r. Nr [...] i z dnia 10 maja 1975 r. Nr [...] w postępowaniu ewidencyjnym podlega ich odtworzeniu w obowiązującej numerycznej mapie ewidencyjnej, natomiast nie może służyć zmianie przedmiotu uwłaszczenia i wprowadzeniu korekty granic do wykazanej powierzchni w rejestrze gruntów.

Organ podkreślił, iż nie ulega wątpliwości, że powierzchnia działek wynika z przebiegu ich granic a nie odwrotnie. Nie można dostosowywać konfiguracji działek 861 i 863 do wadliwie wyliczonej powierzchni, na dodatek metodą graficzną wykazaną dla tych działek w rejestrze gruntów dla obrębu B. Nadto odtworzenie wcześniej ustalonej i przedstawionej na szkicach polowych Nr 71-74 z pomiaru bezpośredniego granicy dla działek 861 i 863, czyli także granicy określającej przedmiot uwłaszczenia w postępowaniu ewidencyjnym nie wymaga akceptacji jej przez strony postępowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego z dnia 8 września 2008 r., [...] wnieśli I. P. i B. P.

Skarżący zakwestionowali w całości stanowisko organu odwoławczego, który ich zdaniem podzielił bezzasadne argumenty odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem skarżących decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa i brak podstaw do jej kwestionowania przez organ odwoławczy. Skarżący odnieśli się do treści protokołów stanu władania sporządzonych w 1958 r., oraz do pierworysu mapy ewidencyjnej km 7 twierdząc, iż sporna część gruntu jest częścią działki nr 863, zaś sugestia, jakoby w opisie umieszczono błędną powierzchnię jest niczym nie uzasadniona, ponieważ powierzchnia ta pojawiła się w materiałach źródłowych – w dzienniku obliczeniowym i od tej pory figuruje we wszystkich ewidencjach , oraz w AWZ. Zdaniem skarżących, organ odwoławczy pominął fakt istnienia dzienników z obliczeniami powierzchni działek z 1958/9 r., fakt, iż sporny grunt, na pierworysie mapy analogowej nie został "przypisany" do żadnej z działek Skarżący obszernie i szczegółowo odnieśli się do zarzutów odwołania dotyczących treści zeznań poszczególnych świadków, kwestionując stanowisko przedstawione w odwołaniu.

Zdaniem skarżących organ I instancji, w oparciu o istniejący stan prawny i faktyczny wydał słuszną decyzję. Sprawa była już dwukrotnie wnikliwie rozpatrywana przez organ I instancji z uwzględnieniem zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oraz zaleceń organu II instancji, mimo to nie znaleziono podstaw do zmiany konfiguracji działek, ani powierzchni działki nr 861, z uwagi na brak jednoznacznych dowodów mogących stanowić podstawę takich zmian.

Skarżący zarzucają, iż dokładny ogląd pierworysu mapy ewidencyjnej wskazuje, że sporna część gruntu jest integralną częścią działki 863, co wynika również z konfiguracji działek sąsiednich. Twierdzą, iż stodoła B. stoi w części na ich gruncie teren pod stodołą jest więc niewątpliwie sporny. Skarga zawiera szczegółową analizę zeznań świadków, z których to zeznań, zdaniem skarżących, wbrew ustaleniom organów nie wynika w sposób jednoznaczny przebieg granicy między działkami. Nie wynika on również z faktu istnienia i umiejscowienia muru. Zarzucają skarżący, że zeznania świadków, wobec treści § 12 i § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie mogą stanowić podstawy do zmiany własności.

Zdaniem skarżących, organ odwoławczy "sugeruje" przypisanie spornego obszaru do działki nr 861. Takie stanowisko jest niezgodne z kpa, który stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa, czyli bezstronnie rozstrzygać sprawy. Skarga kwestionuje ustalenia organu odwoławczego dotyczące nieprawidłowości podczas wykonywania obliczeń powierzchni w trakcie sporządzania AWZ. Zdaniem skarżących brak dowodów, iż aktualne zapisy w prowadzonej ewidencji są błędne, zaś stan własności wyznaczają akty własności ziemi i stan posiadania, który nie był kwestionowany.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 53, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną i jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a. W przypadku, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem przepisu art. 134 p.p.s.a. prowadzi do uznania, że zapadła ona z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego.

Przede wszystkim wskazać należy, że w kontrolowanej sprawie zapadł już jeden wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zatem w toku kolejnej sądowej kontroli legalności działalności organów administracji należało zbadać, czy zgodnie z art. 153 p.p.s.a. zastosowano się do oceny prawnej, oraz zrealizowano wskazania co do dalszego postępowania zawarte w uzasadnieniu wyroku Sądu z dnia 13 czerwca 2007 r. , sygn. akt III SA/Kr 1363/06.

Po drugie, mając na uwadze, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 kpa, czyli jest decyzją kasacyjną powodującą przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji należało zbadać, czy jej wydanie, wobec treści tego przepisu było w kontrolowanej sprawie dopuszczalne.

Kontrola prowadzona w aspekcie dopuszczalności uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia winna uwzględniać treść art. 15 kodeksu postępowania administracyjnego, statuującego zasadę dwuinstancyjności. Zgodnie z tą zasadą sprawa administracyjna jest dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, po raz pierwszy w pierwszej instancji, a następnie w drugiej instancji. Oznacza to obowiązek dwukrotnego prowadzenia postępowania wyjaśniającego i dwukrotnego rozstrzygnięcia sprawy, z uwzględnieniem przez organy obydwu instancji w szczególności zasad wynikających z przepisów art. 7 i 8 kpa, oraz przepisów Rozdziału 4, regulujących zasady prowadzenia postępowania dowodowego, oraz oceny dowodów w sprawie zgromadzonych. Te bowiem przepisy gwarantują stronom postępowania wyjaśnienie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, czyli jej "załatwienia", o którym mowa w art. 104 kpa. Organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę, zatem nie może ograniczać się wyłącznie do kontroli decyzji organu pierwszej instancji.

Oceniając zatem dopuszczalność wydania zaskarżonej decyzji w świetle art. 138 § 2 kpa wskazać należy, iż w przeciwieństwie do regulacji przewidzianej w § 1 tego przepisu, możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia wymaga zaistnienia przesłanki wskazanej w § 2. Przesłanką tą jest konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Oznacza to, iż organ odwoławczy powinien stwierdzić, że sprawa nie została przez organ pierwszej instancji wyjaśniona w stopniu dostatecznym dla potrzeb rozstrzygnięcia i nie ma możliwości, bez narażenia się na zarzut naruszenia tego przepisu podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Treść art. 138 § 2 kpa musi być odczytywana i interpretowana łącznie z przepisem art. 136 kpa, określającym granice postępowania dowodowego przed organem odwoławczym. Granice te zostały zakreślone przez umożliwienie organowi odwoławczemu przeprowadzenia na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, bądź zlecenia przeprowadzenia tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego z przekroczeniem granic wynikających z art. 136 kpa powodowałoby naruszenie zasady dwuinstancyjności. Przyjąć więc należy, że organ odwoławczy może powołać się na przepis art. 138 § 2 zd. 1 kpa tylko wówczas, gdy wykaże, że przeprowadzenie przezeń dodatkowego postępowania wyjaśniającego w granicach wyznaczonych przez art. 136 nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. W sytuacji, gdy przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego przewidzianego w art. 136 umożliwiłoby temu organowi prawidłowe załatwienie sprawy, podjęcie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej z tym uzasadnieniem, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania w całości lub w znacznej części, jest równoznaczne z naruszeniem obu tych przepisów (tak M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydanie II, Zakamycze 2005, komentarz do art. 138 ustawy). Powszechnie przyjmuje się, że wydanie decyzji kasacyjnej uzasadnione jest wówczas, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, bądź przeprowadził je z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu czyniącym sprawę niewyjaśnioną w całości, co z kolei nie pozwala na skorzystanie przez organ odwoławczy z możliwości przewidzianej w art. 136 kpa. Uwzględniając reguły i zasady wynikające z powołanych przepisów, a także treść art. 107 § 3 kpa, który wskazuje na konieczne elementy uzasadnienia decyzji wyjaśnienia zarówno podstawy faktycznej jak i prawnej podstawy prawnej, dodać należy, iż uzasadnienie decyzji podjętej na podstawie art. 138 § 2 kpa powinno wskazywać wyrażnie na istnienie przesłanek przewidzianych w tym przepisie, oraz przyczyny niezastosowania przepisu art. 136 kpa (por. wyrok NSA z 5.02.2008 r., II OSK 860/07, LEX nr 469766, wyrok WSA w Warszawie z 27.05.2008 r., VII SA/Wa 364/08, LEX nr 518835).

Odnosząc powyższe rozważania do treści zaskarżonej decyzji i jej uzasadnienia stwierdzić należy, że wydana ona została z naruszeniem art. 138 § 2 kpa, oraz art. 107 § 3 kpa, mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał, że organ pierwszej instancji zastosował się do wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku Sądu III SA/Kr 1363/06, natomiast wydał orzeczenie sprzeczne z zebranymi dowodami. Przypomnieć w tym miejscu należy, że w wyroku tym Sąd wskazał na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego poprzez ustalenie, do jakich map odwołują się akty własności ziemi i jak na tych mapach przedstawiona jest wzajemna konfiguracja działek, a następnie dokonanie ponownej oceny materiału dowodowego celem ustalenia, czy istnieje wzajemna sprzeczność w opisie działek nr 861 i 863 i czy powstanie tej sprzeczności jest następstwem dających się wskazać błędów czy niedokładności przy wprowadzaniu zmian ewidencyjnych i zakładaniu mapy ewidencyjnej, oraz - w przypadku ustalenia sprzeczności w opisach konfiguracji działek - rozważenie, czy usunięcie tej rozbieżności jest możliwe w ramach aktualizacji operatu ewidencji, czy też tylko w postępowaniu przed sądem powszechnym, którego przedmiotem jest rozstrzygnięcie sporu o zasięg prawa własności. Wyraził Sąd także pogląd, zgodnie z którym punktem odniesienia dla oceny, czy zachodzi sprzeczność pomiędzy obowiązującą mapą ewidencyjną a materiałem źródłowym, jest istniejący na datę 4 listopada 1971 r. stan co do opisu działek 861 i 863, ponieważ akty własności ziemi i dokonane na ich podstawie ewentualne wpisy do ksiąg wieczystych miały charakter decyzji i stwierdzały nabycie określonych w nich nieruchomości z mocy prawa według stanu istniejącego w tej dacie.

Uznać należy istotnie, że ocena zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż organ pierwszej instancji zrealizował wskazania sądu co do dalszego postępowania, jest prawidłowa. Świadczą o tym wyniki przeprowadzonego uzupełniającego postępowania dowodowego, przedstawione przez organ pierwszej instancji (str. 4 i 5 uzasadnienia decyzji Starosty). Wyniki te zostały prawidłowo i zgodnie ze stanowiskiem Sądu ocenione przez organ odwoławczy, w przeciwieństwie do poglądu organu pierwszej instancji, którego rezultatem była odmowa wprowadzenia zmiany konfiguracji działek nr 861 i 863, oraz powierzchni działki 861. Niezrozumiałe jest zatem rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji polegające na uchyleniu decyzji pierwszoinstacyjnej i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia. Z zebranych w sprawie materiałów dowodowych, w toku postępowania toczącego się po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku z dnia 13 maja 2007 r. wynika, iż rozstrzygnięcie sprawy wszczętej wnioskiem J. B. nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Nie wynika to także z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które nie zawiera nawet próby wyjaśnienia podstawy prawnej. Organ odwoławczy stwierdził jedynie, że organ pierwszej instancji "musi przyjąć stanowisko Sądu Administracyjnego w Krakowie" (str. 3 uzas.). Skoro jednak rozstrzygnięcie sprawy nie wymaga przeprowadzenia czynności procesowych, o których mowa w przepisie art. 138 § 2 kpa, to Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego miał obowiązek jako organ drugiej instancji rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, w sposób uwzględniający stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Konieczność bowiem dokonania prawidłowej oceny zgromadzonego materiału, która będzie oceną odmienną od przedstawionej przez organ pierwszej instancji nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji tego organu i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia. Przesłanki takiej nie przewiduje przepis art. 138 § 2 kpa.

W tym stanie rzeczy nie mogły zostać uwzględnione zarzuty skarżących, sprowadzające się w przeważającej mierze do polemiki z poglądami i stanowiskiem wyrażonym przez uczestników w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, oraz kwestionujące treść zeznań świadków i stron postępowania, które to zeznania i wyjaśnienia dotyczące faktycznego użytkowania spornego pasa oraz gruntu, oraz stodoły nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, w świetle regulacji ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Pozostałe natomiast zarzuty, jako zmierzające do konieczności uwzględnienia "stanu posiadania" i przebiegu granic zgodnie z treścią umowy, na podstawie której skarżący nabyli własność działki nr 863, kwestionują co do zasady ocenę prawną Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą związane są organy rozstrzygające sprawę po wydaniu wyroku, oraz ten Sąd, na mocy art. 153 p.p.s.a.

Wykazane wady zaskarżonej decyzji, stanowiące naruszenie przepisów postępowania, a to art. 138 § 2 kpa i art. 107 § 3 kpa nie tylko mogły mieć wpływ na wynik sprawy, ale wpływ ten miały, bowiem doprowadziły do bezpodstawnego uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sporawy do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia. Wady te stanowią podstawę uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dlatego też na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w sentencji.

Z uwagi na brak stosownego wniosku, w związku z treścią art. 210 p.p.s.a., pomimo uwzględnienia skargi nie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżących.