Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 208/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 129 par 2 , art. 109 par 1 , art. 151
journal: Dz.U. 2001 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk Meder /spr./, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi P. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z dnia [...]r. Nr [...] udzielił firmie "Przedsiębiorstwo A. zgodę na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie wytwórni mas bitumicznych na działkach nr [...] i [...], obręb [...], gmina [...]". Burmistrz w decyzji tej określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia.

Od decyzji organu I instancji w dniu [...]r., odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł P. I. Wnosił o uchylenie decyzji w całości podając, że jest właścicielem działki

nr [...] bezpośrednio sąsiadującej z wytwórnią mas bitumicznych. W ocenie odwołującego się przedsiębiorstwo nie powinno otrzymać lokalizacji w środku osiedla domków jednorodzinnych, natomiast decyzja Burmistrza w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie wytwórni mas bitumicznych, usytuowanej na działce nr [...] i [...]

w obrębie [...], gmina [...] nie zabezpiecza sąsiednich posesji przed szkodliwym wpływem wytwórni.

Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 i art. 16 § 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, iż zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, a gdy decyzja została ogłoszona stronie ustnie-od dnia ogłoszenia. Termin na wniesienia odwołania upłynął stronie

w dniu [...]r. i z dniem [...]r. decyzja Burmistrza stała się ostateczna.

Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2006 r. I SA/Wa 1854/05 (Lex 221943) organ odwoławczy stwierdził, że stronie, która nie brała udziału w postępowaniu przed organem I instancji przysługuje prawo do wniesienia odwołania wówczas, gdy podmiot ten, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji (a jest stroną

w rozumieniu art. 28 Kpa), wnosi odwołanie w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono. W razie nieskorzystania przez strony z odwołania w podanym terminie decyzja staje się, w myśl art. 16 § 1 Kpa, ostateczna niezależnie od tego, czy organ doręczył lub ogłosił ją wszystkim stronom. Decyzja ostateczna może być natomiast wzruszona tylko w trybie nadzwyczajnym, uregulowanym w rozdziałach 12 i 13 działu II Kpa. Wówczas stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się

o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, przysługuje wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, nie przysługuje jej natomiast wniosek, o którym mowa w art. 58

§ 1 Kpa. Z przepisu tego może bowiem korzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję, lecz która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w terminie ustawowym. Oznacza to, że termin z art. 129 Kpa dotyczący wniesienia odwołania odnosi się tylko do osób, którym decyzja została doręczona, nie dotyczy natomiast osób, które nie brały udziału w postępowaniu przed organem I instancji i którym decyzji nie doręczono.

Kolegium stwierdziło również, że w rozpoznawanej przez ten organ sprawie podstawę stwierdzenia niedopuszczalności odwołania stanowi okoliczność, że decyzja, od której odwołał się P. I. stała się ostateczna i upłynął już termin do wniesienia odwołania stronie, której decyzję doręczono.

W dniu [...]r. P. I. wniósł skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , kwestionując prawidłowość przeprowadzonego w sprawie postępowania oraz zasadność i legalność decyzji

w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Skarżący wskazał również na uciążliwość funkcjonującej instalacji, zagrażającej,

w Jego opinii, zdrowiu i życiu Mieszkańców [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...]r. wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ten wynik, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a.").

Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie mogło być i było jedynie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. wydane w kwestii proceduralnej. To konkretne orzeczenie było przedmiotem skargi i tylko do zbadania zgodności z prawem tego postanowienia ograniczona była kontrola Sądu

w rozpoznawanej sprawie. Z uwagi na przedmiot skargi Sąd nie mógł więc w tym postępowaniu zajmować się decyzjami wydanymi w przedmiocie udzielenia zgody Przedsiębiorstwu A. na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Przebudowa wytwórni mas bitumicznych na działkach [...] i [...], obręb [...] gmina [...] oraz określenia uwarunkowań środowiskowych realizacji przedsięwzięcia".

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Kolegium,

w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie powyżej wskazanych przepisów, należało uznać iż orzeczenie to jest prawidłowe,

a wobec tego skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

Przypomnieć należy, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek wniesienia przez P. I. odwołania w dniu [...] r.,

w którym skarżący wskazał, iż nie zgadza się z decyzją Burmistrza z dnia [...]r. i wnosi o jej uchylenie. Treść pisma z dnia [...] r. wskazuje jednoznacznie, iż należało potraktować je jako odwołanie od decyzji

I instancji. Potwierdził tą okoliczność również skarżący w piśmie z dnia [...]r. Istotne w sprawie jest i to, że decyzja organu I instancji na skutek jej doręczenia stronie (firmie A.), w dniu [...] r. stała się ostateczna.

Oceniając odwołanie stwierdzić należało, że Kolegium słusznie przyjęło, że jest ono niedopuszczalne w świetle art. 134 Kpa, bowiem odwołanie to zostało wniesione od decyzji, która uzyskała przymiot ostatecznej.

Zauważyć warto, że przepis art. 134 Kpa rozróżnia stwierdzenie niedopuszczalności odwołania oraz stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. To ostatnie może nastąpić w sytuacji, gdy nie dochowała terminu z art. 129 § 2 k.p.a. strona biorąca udział w postępowaniu, której doręczono kończące to postępowanie rozstrzygnięcie i wobec której rozpoczął bieg czternastodniowy termin wskazany w tym przepisie. Niedopuszczalne jest natomiast orzeczenie

o stwierdzeniu uchybienia terminu wobec podmiotu, któremu decyzja nie została doręczona i co do którego indywidualnie ten termin nie biegnie, albowiem może on wnieść odwołanie tylko w terminie biegnącym dla innej strony, a gdy ten upłynie, może wyłącznie skorzystać z wznowienia postępowania. W konsekwencji , odwołanie złożone przez podmiot, któremu nie doręczono w trybie art. 109 § 1 Kpa decyzji kończącej postępowanie i który nie wniósł odwołania od tej decyzji

w terminie otwartym dla stron postępowania biorących w nim udział, jest niedopuszczalne, co organ odwoławczy stwierdził wydając postanowienie na podstawie art. 134 Kpa.

W związku z powyższym, w ocenie Sądu, zaskarżone przez P. I. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia [...]r. jest zgodne z prawem. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium w sposób nie budzący wątpliwości wyjaśniło odwołującemu się swoje stanowisko. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu uchybień natury formalnej mogących mieć wpływ na wynik sprawy, co w konsekwencji powoduje, iż skarga podlega na gruncie art. 151 P.p.s.a. oddaleniu.