Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 6/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J.B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" wniosku J.B.K. w przedmiocie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a I. ustanowić dla J.B.K. celem reprezentowania go w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie wniosku o zwolnienie w całości od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J.B.K. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wniósł o zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ppsa oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przy czym muszą być to możliwości realne, istniejące w chwili składania wniosku. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy.

Koszty postępowania, w którym J.B.K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" sprowadzają się jedynie do kosztu minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania wnioskującego, który wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Natomiast odnośnie żądania zwolnienia w całości od kosztów sądowych zauważyć należy, że wnioskujący zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ppsa zwalniającym od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych strony skarżącej działanie bądź bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej zwolniony jest w rozpatrywanej sprawie w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Sprawa bowiem, w której J.B.K. wniósł skargę dotyczy decyzji organu administracji drugiej instancji utrzymującej w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika "[...]" Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu "[...]", Nr "[...]" odmawiającą wnioskującemu przyznania pomocy w formie zasiłku celowego a więc jest to sprawa z zakresu pomocy społecznej.

Z oświadczenia wnioskującego wynika, że jest on osobom samodzielnie prowadzącą gospodarstwo domowe, utrzymującą się wyłącznie ze świadczenia z miejskiego ośrodka pomocy społecznej w kwocie 444 złotych. Wnioskujący jest właścicielem drewnianego, wymagającego remontu domu o powierzchni 395 m2.

W związku z tym, że jak to powyżej wykazano wnioskujący o przyznanie prawa pomocy w sprawie, w której wniósł skargę jest ustawowo zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jego wniosek o zwolnienie w całości od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy a postępowanie o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstawie art. 258 § 2 ppsa w związku z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa.

Odnośnie natomiast wniosku o ustanowienie adwokata, w ocenie referendarza sądowego J.B.K. wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów jego ustanowienia. Wnioskujący utrzymuje się jedynie ze świadczenia z pomocy społecznej wynoszącego miesięcznie 444 złote natomiast koszt minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania wnioskującego w niniejszej sprawie wynosi 292,80 złotych brutto. Poniesienie przez wnioskującego minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje, że na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych pozostanie mu 151,20 złotych. Kwota, która pozostanie wnioskującemu po uiszczeniu minimalnego wynagrodzenia adwokata jest zdaniem referendarza sądowego na tyle znikoma, że przyjąć należy, iż wnioskujący nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Biorąc jednak pod uwagę, że wnioskujący ustawowo zwolniony jest w sprawie, w której wniósł powyższą skargę od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych dokonana niniejszym postanowieniem ocena możliwości płatniczych wnioskującego skutkować będzie na gruncie prawa pomocy ustanowieniem dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa i art. 246 § 1 pkt 1 ppsa należało orzec jak w postanowieniu.