Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 622/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Protokolant:: WSA Maria Zawadzka WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr) WSA Urszula Zięba Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2005r sprawy ze skarg A. Spółka z o.o. w K. na decyzje Izby Skarbowej z dnia 12 marca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za styczeń, luty. czerwiec, sierpień, październik, listopad i grudzień 1998r I. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 12.337zł (dwanaście tysięcy trzysta trzydzieści siedem złotych).


UZASADNIENIE

Sygn. ISA/Kr 622/01

UZASADNIENIE

Izba Skarbowa utrzymała w mocy siedem decyzji wydanych przez Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...]. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej płatnika , określających zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych , nie pobrany i nie wpłacony we właściwym terminie za miesiące styczeń , luty, czerwiec , sierpień, październik, listopad i grudzień 1998 roku wraz z należnymi odsetkami.

Podatek ten wynikał z tytułu należności licencyjnych wypłaconych osobie zagranicznej z siedzibą w Irlandii.

Odwołując się od decyzji organu I instancji "A".Spółka z o.o. z siedzibą w K.przedstawiła stan prawny dotyczący art. 21 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych / DZ. U. z 1993 r. Nr 106 , poz. 482 z późn. zm./ oraz art. 12 umowy z dnia 13 listopada 1995 r. miedzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu / DZ. U. z 1996 r. Nr 29 , poz. 129/ dowodząc , ze należności licencyjne dotyczą prawa autorskiego wyłącznie od dzieła literackiego , artystycznego lub naukowego. Spółka podnosiła ,ze zgodnie z art. 12 ust 3. lit. a powołanej umowy zawartej z Irlandią, określenie " należności licencyjne " użyte w tym artykule , oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego , artystycznego lub naukowego .

Program komputerowy jej zdaniem t nie mieszcząc się w żadnej z tych kategorii , nie spełnia dyspozycji przepisu art. 12 ust. 1 umowy , dotyczącego opodatkowania należności licencyjnych.

W konsekwencji, pomimo , że program komputerowy korzysta zgodnie z art. 1 i art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych / DZ. U. Nr 24 , poz. 83 z późn. zm./ z takiej samej ochrony jak utwory literackie , okoliczność, iż nie stanowi on utworu mieszczącego się w powyższych kategoriach , przesądza zdaniem strony - o tym , że zgodnie z art. 22 ust. 1 powołanej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, dochody osoby mającej siedzibę w umawiającym się państwie , podlegają opodatkowaniu w tym państwie , czyli w Irlandii.

Dlatego należności wypłacone firmie M. za użytkowanie prawa do programu komputerowego , nie spełniając definicji należności licencyjnych , nie mogą być opodatkowane. Opodatkowując je naruszono poza powołanymi przepisami, art. 217 Konstytucji RP.

Utrzymując w mocy decyzje organu I instancji Izba Skarbowa zwróciła uwagę na fakt, że ustawową zasadą prawa autorskiego jest ochrona praw twórcy , który jest podmiotem wyłącznie uprawnionym do danego utworu. W kontekście autorskich praw majątkowych oznacza to prawo do rozporządzania utworem oraz prawo do korzystania z utworu.

Udzielenie innemu podmiotowi uprawnienia do korzystania /licencji/ z utworu -co między innymi miało miejsce w konkretnej sytuacji - obliguje ten podmiot do przekazywania z tego tytułu opłat licencyjnych na rzecz licencjodawcy.

Niewątpliwie opłata taka będzie dla niego przychodem w rozumieniu art. 21 ust 1 pkt. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych , podlegającym opodatkowaniu.

Nie budzi wątpliwości fakt, że w niniejszej sprawie zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zostały opodatkowane należności faktycznie wypłacone przez Spółkę na rzecz powiązanego z nią umowami dystrybucyjnymi podmiotami oraz ,że w potwierdzających te okolicznościach fakturach określone zostały jako należności licencyjne.

Strona kwestionując ustalenia organu kontrolnego sama określa, iż powyższe należności są należnościami licencyjnymi Jednak nie w pojęciu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Sama Spółka przyznaje , że program komputerowy korzysta zgodnie z art. 1 i art. 74 ust. 1 powołanej ustawy o prawie autorskim z takiej samej ochrony jak utwory literackie.

Jeżeli zatem w powołanym wyżej art. 12 ust. 3a umowy z Irlandią przyjęto ,że użyte w tym przepisie określenie " należności licencyjne" oznacza wszelkiego rodzaju należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania między innymi dzieła literackiego , a z kolei z art. 74 ustawy o prawie autorskim przewidziano taką samą ochronę dla programów komputerowych jak dla dzieł literackich , trudno mieć wątpliwości, iż opłaty dokonywane przez Spółkę z tytułu nabywanych przez nią licencji na prawo do korzystania z programu komputerowego na rzecz firmy M. z siedzibą w Irlandii, stanowią należności licencyjne i jako takie podlegaj ą zasadom opodatkowania , wynikającym z art. 21 w zw. z art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Nawiązując do powołania się przez stronę na umowy zawarte z innymi krajami / Malta , Kazachstan/ mającymi stanowić dowód na poparcie jej stanowiska, w których zakres pojęciowy spornych należności obejmował prawo do programów komputerowych , Izba Skarbowa podkreśliła , iż umowy te zawierane były w tym samym okresie lub wcześniej niż umowa zawarta z Irlandią, a nie jak błędnie wskazywano w okresie późniejszym.W skargach na powyższe decyzje Izby Skarbowej z dnia 12 marca 2001 r. " A" Spółka z o.o. zarzuca naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 21 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych / jedn. Tekst DZ. U. z 1993 r. Nr 106 , poz. 482 ze zm./ w zw. z art. 7 ust. 1 i 7 oraz art. 12 ust. 3 lit. a umowy z dnia 13 listopada 1995 r. pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania / DZ. U. z 1996 r. Nr 29 , poz. 1297 a także naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 120 i 121 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa / DZ. U. Nr 137 , poz. 926 ze zm./.

Podnosząc te zarzuty strona skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonych decyzji w całości i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarg podnoszone są argumenty zasadniczo po wołane już w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Prezentując swe stanowisko strona stwierdza zwłaszcza co następuje :

Przychód z tytułu odpłatnego udostępnienia do użytkowania programu komputerowego przez jego zagranicznego dysponenta należy w terminologii podatkowej zdefiniować jako przychód z praw autorskich , o którym mowa w art. 21 powołanej ustawy podatkowej o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przychody z tych tytułów , jeżeli są uzyskane przez podatników nie mających w Polsce siedziby lub zarządu są opodatkowane podatkiem zryczałtowanym , chyba że umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu zawarta z krajem będącym siedzibą podatnika nie stanowi inaczej.

Umowa z dnia 13 listopada 1995 r. pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w art. 12 ust. 3 lit. a nieco odmiennie aniżeli polska ustawa podatkowa definiuje należności licencyjne .

Skoro w żadnym aspekcie nie wymienia programów komputerowych, to przychody z praw autorskich do programów komputerowych , nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu powołanej umowy.

Były to natomiast zyski przedsiębiorstwa /podmiotu gospodarczego/, o których mowa w art. 7 ust. 1 tejże umowy , osiągnięte na terytorium Polski z działalności gospodarczej tej firmy, opodatkowane w całości w Irlandii.

W rezultacie z tytułu zapłaconych opłat licencyjnych na rzecz przedsiębiorstwa prowadzącego działalność gospodarczą w Irlandii - nie występuje obowiązek podatkowy wynikający z art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Organy dokonały rozszerzającej wykładni przepisów , co jest niedopuszczalne i niezgodne z Konstytucją poprzez nałożenie na spółkę obowiązku zapłaty podatku nie wynikającego z ustawy.

Izba Skarbowa wnosiła o oddalenie skarg podtrzymując dotychczasową argumentację a nadto stwierdziła ,że stanowisko organów znajduje potwierdzenie w komentarzu do Modelowej Konwencji OECD/ pkt. 131 komentarza do art. 12 - wersja 2000 r. /.

Odwołanie się do powyższego Komentarza w tej wersji zostało zakwestionowane przez stronę skarżącą z uwagi na to ,że umowa między Rządem Polski a Rządem Irlandii została zawarta w 1995 roku i Komentarz w tej wersji nie może mieć do niej zastosowania.

W rozpoznawanej sprawie zastosowanie ma tekst Modelowej Konwencji w sprawie Podatku od Dochodu i Majątku w wersji z roku 1998 . Nie jest też prawdą jak twierdzi Izba Skarbowa, że Komentarz do Modelowej Konwencji OECD kategorycznie zaleca rozszerzające potraktowanie pojęcia prawa autorskie do dzieła literackiego , artystycznego, literackiego lub naukowego i objęcie tym pojęciem również programów komputerowych. Strona skarżąca odwołała się również do treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2001 r. sygn. III S.A. 163/2000 nadto do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2005 r. sygn. III S.A. 630/2005 .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skargi należy uznać za zasadne.

Z uwagi na brzmienie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych / tekst jedn. Z 1993 r. Nr 106 r. Nr 106 , poz. 482 ze zm./ decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu miedzy stronami w niniejszej sprawie ma umowa dwustronna z dnia pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylania się od opodatkowania w zakresie podatku od dochodów / DZ. U. 1996 r. Nr 209 , poz. 129/.

Istota sporu sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie , czy objęte nabytymi przez stronę skarżącą licencjami prawa do użytkowania programów komputerowych mieszczą się w opisie przedmiotów należności licencyjnych zawartych w przepisie art. 12 ust 3 litera a tej umowy, a konkretnie czy prawo do użytkowania programów komputerowych może być uznane za prawa do użytkowania praw autorskich z tytułu twórczości literackiej, artystycznej lub prac naukowych.

Powyższy przepis stanowi bowiem, iż określenie " należności licencyjne" ,użyte w niniejszym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego , artystycznego lub naukowego .

Izba Skarbowa na poparcie zajętego w niniejszej sprawie stanowiska odwołała się między innymi do Komentarza do Modelowego Traktatu o Unikaniu Podwójnego Opodatkowania , przy czym stwierdzić należy , iż rację ma strona skarżąca że nie jest prawdą iż kategorycznie zaleca on rozszerzające potraktowanie pojęcia "prawa autorskie do dzieła naukowego" i objęcie tym pojęciem programów komputerowych.

W Komentarzu tym / wersja 1998 r./ zwraca się uwagę na problem kwalifikowania opłat za programy komputerowe jako opłat licencyjnych , który powstał z uwagi na rozwijającą się w ostatnich latach technikę komputerową i zakres międzynarodowego transferu technologii w tej dziedzinie.

Z Komentarza dotyczącego art. 12 o użytkowaniu należności licencyjnych wynika bowiem , że Państwa , które pragną uregulować w sposób bardziej precyzyjny kwestie z tymi należnościami związane , mogą to uczynić w drodze dwustronnych negocjacji.

Generalna ocena tam zawarta sprowadza się do stwierdzenia, ze żadna z kwalifikacji - twórczość artystyczna , twórczość literacka i praca naukowa – nie jest dla programów komputerowych zadawalająca.

Utożsamianie programu komputerowego z dziełem naukowym jest najbardziej realistycznym podejściem.

Możliwość zastosowania takiej wykładni odnosi się do krajów, gdzie jest to dopuszczalne z uwagi na prawo wewnętrzne.

Zwrócić uwagę należy na treść artykułu 3 ust. 2 powołanej umowy z Irlandią, który stanowi że przy jej stosowaniu przez Umawiające się Państwo Jeżeli z treści przepisu nie wynika inaczej, każde określenie w niej nie zdefiniowane będzie miało takie znaczenie jakie przyjmuje się według prawa danego , umawiającego się Państwa w zakresie podatków do które ma zastosowanie niniejsza umowa.

Oznacza to , ze kwestia zakwalifikowania programu komputerowego powinna być oceniana na gruncie obowiązującego w Polsce ustawodawstwa w zakresie prawa autorskiego - czyli ustawy z dni 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych / DZ. U. nr 24, poz. 83 ze zm./ Na gruncie tej ustawy , program komputerowy nie może być utożsamiany z utworem literackim, utworem artystycznym czy pracą naukową, gdyż jej przepisy uznają program komputerowy za odrębną kategorię utworów będących przedmiotem prawa autorskiego.

W art. 1 ust.2 pkt. 1 tej ustawy wymienia się utwory wyrażone symbolem , słowem , symbolami matematycznymi, znakami graficznymi /literackie, publicystyczne , naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe/ ,w dalszych zaś punktach wymieniane są utwory , które można kwalifikować jako artystyczne.

Ponadto odrębność prawną programów komputerowych podkreśla rozdział 7 ustawy , zawierający przepisy szczególne dotyczące tego rodzaju programów . Tak więc od dnia wejścia w życie omawianej ustawy programy komputerowe nie mogą być uznawane za mieszczące się w pojęciu praw autorskich z tytułu twórczości literackiej, artystycznej lub prac naukowych. Z tego względu dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie może odnieść również skutku odwołanie się między innymi organów do art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim , iż programy komputerowe podlegaj ą ochronie obowiązującym prawem autorskim.

W świetle powyższego interpretacja przepisu art. 12 ust. 3 lit a umowy między Rządem Polski a Rządem Irlandii z 1995 r. nie może się ostać. Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest zbieżne z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego / wyr. NSA z dnia 29 VI. 2001 r. III S.A. 163/00, wyrok NSA z dnia 5 lipca 2001 R. i S.A./Łd 758/99,/ orzecznictwem Wojewódzkich Sądów Administracyjnych / wyrok WSA z dnia 23 V. 2005 r. III SA 630/2005/.

Sąd podziela pogląd strony skarżącej , że skoro w treści umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w artykule definiującym pojecie należności licencyjne , nie wymieniono należności z tytułu licencji do programów komputerowych , to mając na uwadze obowiązujący w Polsce porządek prawny, nie można przyporządkować ich do żadnej z wymienionych tam grup a co za tym idzie uznać iż podlegają one opodatkowaniu. Skoro wypłacone przez stronę należności nie były opodatkowane w myśl umowy dwustronnej z 1995 r. wyżej powołanej, to na stronie skarżącej nie ciążył obowiązek wynikający z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p. pobrania i odprowadzenia podatku.

Dlatego też uznając skargi za zasadne uchylił zaskarżone decyzje organu II instancji oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji orzekając jak w pkt. 1 sentencji na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm./ O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.