Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 54/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 marca 2009 r. Sąd odrzucił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu ze względu na fakt, iż skarżący, będąc reprezentowany przez radcę prawnego nie uiścił wymaganego wpisu od skargi w sposób przewidziany w art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej nazywanej P.p.s.a.).

Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego - radcy prawnemu M. B. w dniu 16 kwietnia 2009 r.

W dniu 9 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wyjaśnił w nim, że do dnia 8 kwietnia 2009 r. nie zdawał sobie sprawy z tego, iż wpis od skargi został uiszczony w sposób, którego nie przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. w znakach opłaty sądowej. Uchybienie w tym zakresie powstało, zdaniem pełnomocnika, bez jego winy, gdyż jest ono wynikiem błędu pracownika kancelarii. W dniu, w którym skarga została nadana do Sądu, pełnomocnik przebywał poza kancelarią w związku z prowadzeniem innych spraw i nie miał możliwości skontrolowania sposobu uiszczenia wspomnianego wpisu. W dniu 9 kwietnia skarżący uiścił wpis w wymaganej wysokości poprzez polecenie przelewu kwoty 500 zł na rachunek Sądu, co w ocenie pełnomocnika przemawia za uwzględnieniem złożonego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przywrócenie terminu stanowi wyjątek od zasady, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Aby możliwe było przywrócenie terminu konieczne jest kumulatywne spełnienie trzech przesłanek: strona winna złożyć wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu); strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu).

Oceniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek R. S. został złożony w terminie wskazanym w art. 87 § 1 P.p.s.a., a zarazem uiszczono wymagany wpis. Tym samym spełnione zostały dwie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu.

Nie mniej jednak nie sposób stwierdzić, że wykazano, iż zaistniała przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Oznacza to w konsekwencji, że nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku.

Podnoszona przez pełnomocnika strony skarżącej argumentacja nie trafia do przekonania. Przede wszystkim należy zauważyć, że brak winy to sytuacja, w której obiektywne okoliczności uniemożliwiły dochowanie terminu. Co do zasady chodzi więc o stan, w którym nawet przy najdalej idącym wysiłku nie da się dokonać określonej czynności w wymaganym terminie. Trzeba równocześnie zauważyć, że strona ponosi wszelkie konsekwencje zaniedbań swojego pełnomocnika i nie może skutecznie powoływać się na brak wpływu na jego poczynania. W odniesieniu do fachowego pełnomocnika (którym niewątpliwie jest radca prawny) kryteria oceny braku winy są zaostrzone. Od takiej osoby oczekiwać bowiem wypada szczególnej staranności w prowadzeniu spraw osób, które reprezentuje. Podwyższone kryteria staranności odnoszą się również do osób, przy pomocy których taki pełnomocnik świadczy swe usługi. Brak należytego nadzoru nad poczynaniami pracowników kancelarii nie może być więc uznany za okoliczność uzasadniającą brak winy. Właściwa organizacja pracy kancelarii jest bowiem obowiązkiem fachowego pełnomocnika, który ponosi przed mocodawcą odpowiedzialność za ewentualne uchybienia swoich pracowników. Teza ta znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 1999 r. sygn. akt I SA/Gd 745/98 – Lex nr 42023, czy też postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2006 r. sygn. akt II FZ 386/06 – nie publ.) jak i w literaturze (por. G. Radecki [w:] G. Radecki, R. Mikosz, Ł. Strzępek Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. komentarz, orzecznictwo, wzory. Warszawa 2008 r., str. 93). W kontekście poczynionych uwag, argumenty podniesione we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą w sposób dostateczny uprawdopodobnić braku winy.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.