Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1074/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 145 par. 1, art. 145a, art. 145b, art. 146 par. 1, art. 148 par. 1, art. 149
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka, Sędziowie: Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.), WSA Maria Zawadzka, , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postepowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lipca 2017 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] 2017 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzja ostateczną z dnia 26 kwietnia 2011 r., nr [...] w sprawie cofnięcia A. R. uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, C, BE, CE i T.

Postępowanie to zostało poprzedzone następującymi okolicznościami:

Decyzją z dnia [...] 2011 r., nr [...] Starosta orzekł o cofnięciu A. R. uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, C, BE, CE i T z uwagi na orzeczenie wydane przez Ośrodek Medycyny Pracy z dnia 14 stycznia 2011 r. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 27 kwietnia 2011 r. i nie została zaskarżona stając się decyzją ostateczną i prawomocną.

Z akt wynika, że A. R. podejmował próby wzruszenia powyższej decyzji wnosząc m.in. w 2012 r. o wznowienie postępowania, o stwierdzenie nieważności decyzji, które zakończyły się odmową uchylenia decyzji (decyzja z dnia 20 listopada 2012 r. - nr 9 akt adm.) i odmową stwierdzenia nieważności decyzji (decyzja z dnia 9 października 2012 r. – nr 8 akt adm.) z uwagi na brak podstaw do uwzględnienia wniosków.

W dniu 20 czerwca 2017 r. A. R. złożył wniosek o ponowne wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, C, BE, CE i T.

Postanowieniem z dnia [...] 2017 r. nr [...] Starosta odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzja ostateczną z dnia [...] 2011 r., nr [...] w sprawie cofnięcia A. R. uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, C, BE, CE i T wskazując na przepisy art. 149 § 3 i art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) – Kodeks postepowania administracyjnego (k.p.a.). Organ I instancji wskazał także, iż A. R. nie dochował terminu przewidzianego w art. 148 § 1 in fine k.p.a. (1 miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postepowania) oraz art. 146 § 1 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 3-8 i art. 145a k.p.a., albowiem od daty doręczenia decyzji upłynął okres dłuższy niż 5 lat.

Od powyższego postanowienia A. R. złożył zażalenie podnosząc, że postanowienie jest wadliwe.

Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] 2017 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] 2011 r., nr [...] w sprawie cofnięcia A. R. uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, C, BE, CE i T. Na uzasadnienie powyższego organ II instancji wskazał na treść przepisów w art. 145 § 1 k.p.a, art. 148 § 1 k.p.a., art. 149 kp.a. oraz art. 146 § 1 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 3-8, art. 145a i art. 145b k.p.a., podkreślając m.in. naruszenie przez skarżącego terminów wskazanych w wymienionych wyżej przepisach oraz powołując się na stanowisko orzecznictwa sądowoadministracyjnego zawarte w wyroku WSA w Szczecinie (z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 7/17 oraz w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt II OSK 1783/15 i wyrok z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1576/15).

W skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący ujawnił niezadowolenie z treści wydanych dotychczas decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga A. R. nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę prawną orzekania w przedmiocie wznowienia postępowania stanowią przepisy wskazane i przytoczone w zaskarżonym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego (art. 145 § 1 k.p.a, art. 148 § 1 k.p.a., art. 149 kp.a. oraz art. 146 § 1 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 3-8, art. 145a i art. 145b k.p.a.).

Sąd podziela w pełni stanowisko organów obu instancji podkreślające niezachowanie przez skarżącego terminów wynikających wprost z przytoczonych przez organy przepisów k.p.a. W szczególności jest niewątpliwym, że skarżący przyjmujący jako podstawę wznowienia "naruszenie praw" wynikających z wydanej decyzji, nie dotrzymał miesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania licząc od dnia, gdy dowiedział się o podstawie wznowienia postepowania, co nastąpiło z dniem 27 kwietnia 2011 r. jako data doręczenia decyzji, a także naruszył termin 5 lat do zgłoszenia żądania o wznowienie postępowania licząc także od daty doręczenia mu decyzji z dnia 26 kwietnia 2011 r.

Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdza, iż skarga A. R. nie zawiera zarzutów mogących być uwzględnionymi. Sąd nadto podkreśla, iż nie dopatrzył się w przeprowadzonym postępowaniu naruszeń prawa mających znaczenie dla wyniku sprawy – ani prawa materialnego, ani procesowego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, a zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł – jak w wyroku.