Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 336/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 184 w zw z zart. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt III SAB/Kr 8/10 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego NSA P. L. od rozpoznania sprawy w sprawie ze skargi A. W. na bezczynność Wójta Gminy Bochnia w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. sygn. akt III SAB/Kr 8/10 oddalił wniosek A. W. o wyłączenie sędziego NSA P. L. od orzekania w sprawie.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca we wniosku o wyłączenie powołała się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2010 r. , sygn. akt I OP 48/10 stwierdzające przewlekłość postępowania, a ponadto podniosła, że w innej sprawie Sąd, w którego składzie orzekał sędzia L., wymierzył Wójtowi Gminy Bochnia grzywnę w zbyt niskiej wysokości.

Oddalając w/w wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wyłączenie sędziego. Taką okolicznością nie może być fakt stwierdzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny przewlekłości postępowania, ani też okoliczność wymierzenia zbyt niskiej grzywny organowi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. W., domagając się jego uchylenia i wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie.

W uzasadnieniu wnosząca zażalenie wskazała, że w sprawie zachodzi wątpliwość co do bezstronności sędziego. Nie ma przy tym znaczenia, że sędzia złożył oświadczenie, iż nie zachodzą podstawy do jego wyłączenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 P.p.s.a. Niezależnie od wymienionych w art. 18 P.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (por. postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu przed Sądem I instancji, a wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia sędziego – stwierdzić należy, że postanowienie Sądu I instancji było zgodne z prawem.

A. W. nie wykazała ani we wniosku o wyłączenie sędziego, ani w zażaleniu, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność złożonego przez sędziego oświadczenia. Podstawą wyłączenia nie może być w szczególności powoływanie się na przewlekłość postępowania, a także rozpoznawanie przez sędziego NSA P. L. innych spraw skarżącej. Stwierdzić ponadto należy, iż zarzuty co do sposobu prowadzenia postępowania skarżąca może podnosić w środkach odwoławczych od ewentualnych orzeczeń Sądu I instancji, natomiast nie mogą one stanowić podstawy do uwzględnienia tego rodzaju wniosku i wyłączenia w związku z tym konkretnego sędziego.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.