Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 334/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek ...
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. A.W. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 19 września 2010 r. adwokat M. L. działający z substytucji r.pr. A. W., zawarł opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2010 r. oddalającego skargę W. K. Jednocześnie wniósł on o przyznanie wynagrodzenia tytułu świadczonej W.K. z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej, która to pomoc nie została dotychczas opłacona ani w całości ani w części.

W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje.

Na wstępie wskazać należy, iż wynagrodzenie z tytułu świadczonej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej przysługuje radcy prawnemu, który został na pełnomocnika strony wyznaczony. Pełnomocnikiem W. K. wyznaczonym przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. był zaś r.pr. A. W. Jemu zatem, a nie działającemu z jego substytucji adwokatowi mogłoby być przyznane w niniejszej sprawie wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl tego przepisu wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie wniosek pełnomocnika nie mógł być jednak uwzględniony, gdyż jest to kolejny wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu świadczonej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej, wniesiony po oddaleniu przez Sąd skargi W. K. Uprzednio złożony wniosek, wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 16 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej W. K. od wyroku z dnia 7 maja 2010 r., został rozpoznany prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 września 2010 r. Postanowieniem tym przyznane zostało wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi wynagrodzenie.

Przyznane wówczas wynagrodzenie, aczkolwiek ustalone zostało w związku ze złożeniem opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia zażalenia, jednakże obejmuje całość wynagrodzenia należnego ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi za pomoc prawną świadczoną na rzecz skarżącego, od chwili wyznaczenia na pełnomocnika przez właściwy organ samorządu radcowskiego do podjęcia ostatniej czynności w sprawie. Dotyczyło ono zatem wszystkich czynności jakie w ramach tej pomocy prawnej radca prawny świadczył na rzecz swojego klienta.

Zważyć przy tym należy, że ani przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), nie przewidują opłacania przez Skarb Państwa tego samego ustanowionego z urzędu pełnomocnika odrębnie za każdą czynność procesową, podejmowaną przez niego w ramach tej samej sprawy.

W tym stanie rzeczy ponowne żądanie przyznania wynagrodzenia za opłaconą już pomoc prawną nie ma usprawiedliwionych podstaw, co skutkować musi oddaleniem wniosku z dnia 19 września 2010 r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.