Wyrok NSA oz. w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1610/98
NSA oz. w Lublinie
Data orzeczenia: 1999-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 162
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: W niniejszej sprawie organ administracji niewłaściwie zastosował art. 162 Kpa. Zaskarżona decyzja wydana, więc została bez podstawy prawnej i jest dotknięta wadą nieważności.

Nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa wyrażony przez organ administracji, pogląd, iż decyzja o nakazaniu rozbiórki budynku stała się bezprzedmiotowa, gdyż inwestor wykonał nałożone na niego obowiązki wydane na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.

TEZY

W niniejszej sprawie organ administracji niewłaściwie zastosował art. 162 Kpa. Zaskarżona decyzja wydana, więc została bez podstawy prawnej i jest dotknięta wadą nieważności.

Nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa wyrażony przez organ administracji, pogląd, iż decyzja o nakazaniu rozbiórki budynku stała się bezprzedmiotowa, gdyż inwestor wykonał nałożone na niego obowiązki wydane na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.


SENTENCJA

Naczelny Sąd po rozpoznaniu sprawy ze skargi Edwarda Ś. na decyzję Wojewody L. z dnia 16 października 1998 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji - stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. L. z dnia 10 sierpnia 1998 r. (...), (...).


UZASADNIENIE

Zastępca Dyrektora Wydziału Zagospodarowania Przestrzennego i Nadzoru Budowlanego, działając z upoważnienia Wojewody L., decyzją z dnia 16 października 1998 r. wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania Edwarda Ś., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w O. L. z dnia 10 sierpnia 1998 r. (...) stwierdzającą wygaśnięcie decyzji wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w O. L. z dnia 20 października 1997 r. (...) o nakazie rozbiórki budynku gospodarczego Józefa R. zrealizowanego na działkach nr 1740, 1781/1 i 1781/2 w B. Gmina J.

Z motywów zaskarżonej decyzji wynika, że decyzja z dnia 20.11.1997 r. o nakazaniu Józefowi R. rozbiórki budynku gospodarczego wydana została na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, wobec nie wykonania przez inwestora obowiązku opracowania i przedłożenia w wyznaczonym terminie do 1.09.1997 r. projektu budowlanego obiektu zrealizowanego niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Inwestor w dniu 11 maja 1998 r. złożył żądane dokumenty i wystąpił o wydanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

W tych warunkach decyzja o nakazaniu rozbiórki, będąca sankcją za niewykonanie nałożonego obowiązku - stała się bezprzedmiotowa i podlegała wygaszeniu na podstawie art. 162 par. 1 pkt 2 Kpa, gdyż leży to w interesie strony.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Edward Ś., który wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że inwestor realizując budynek przesunął go o 7 m w stronę działki skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim stwierdzić należy, że przedmiotem oceny Sądu w zakresie pozostawania w zgodności z przepisami prawa jest wyłącznie zaskarżona decyzja wydana na podstawie art. 162 par. 1 pkt 2 Kpa. W myśl tego przepisu organ administracji państwowej, który wydał decyzję w I instancji stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:

1/ stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa, albo, gdy leży to w interesie społecznym lub interesie strony,

2/ została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku /według J. Borkowskiego - Decyzja administracyjna Ł.-Z. G. 1998 r./.

Cytowany artykuł zawiera w sobie trzy osobne przepisy prawa. Pierwszy z nich dotyczy bezprzedmiotowości, co ma miejsce wówczas, gdy decyzję uprawniającą do jednorazowego działania wykonano w całości albo, gdy uległ zniszczeniu przedmiot używany na podstawie decyzji bądź - gdy strona utraciła kwalifikacje potrzebne do wykonywania uprawnień wynikających z decyzji. Organ administracyjny stwierdza wygaśnięcie takiej decyzji na mocy art. 162 par. 1 pkt 1 Kpa.

Drugi przepis odnosi się do przypadku, w którym w decyzji dodano warunek, uzależniając jej skutek od przyszłego, niepewnego zdarzenia losowego i gdy warunek ten nie ziścić się. Organ administracyjny stwierdza wygaśnięcie takiej decyzji na podstawie art. 162 par. 1 pkt 2 Kpa. Trzeci przepis dotyczy tych przypadków, gdy do decyzji dodano obowiązek wykonania dodatkowej czynności, zaniechanie wykonania zleconego obowiązku w ustalonym terminie stanowi podstawę do uchylenia decyzji na mocy art. 162 par. 2 Kpa.

W niniejszej sprawie organ administracji niewłaściwie zastosował art. 162 Kpa. Zaskarżona decyzja wydana, więc została bez podstawy prawnej i jest dotknięta wadą nieważności. Nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa wyrażony przez organ administracji, pogląd, iż decyzja o nakazaniu rozbiórki budynku stała się bezprzedmiotowa, gdyż inwestor wykonał nałożone na niego obowiązki wydane na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy prawo budowlane.

Podobnie nie może być mowy o tym, iż decyzja o wygaśnięciu decyzji nakazującej rozbiórkę leży w interesie strony - skoro skarżący Edward Ś. konsekwentnie domaga się wykonania orzeczonej prawomocnie rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego.

Tak, więc w sprawie niewłaściwie zastosowano art. 162 Kpa, a pouczenie zawarte w decyzji organu II instancji z dnia 10 lipca 1998 r. w sprawie (...) było nieprawidłowe. Zatem zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wydane bez podstawy prawnej, czyli dotknięte wadą wskazaną w art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa - wymagały stwierdzenia nieważności.

Z tych względów i na mocy art. 22 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania wydano na mocy art. 55 ust. 1 cytowanej ustawy o NSA.