Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1515/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – asesor WSA Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 lipca 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 1515/08 w sprawie ze skargi W. Ś. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

Pismem z 12 maja 2008 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, W. Ś. wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] kwietnia 2008 r. Nr [...], wraz z wnioskiem o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 9 czerwca 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu.

Następnie, rozpoznając wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanowieniem z 9 lipca 2008 r. tut. Sąd odmówił wstrzymania wykonania skarżonego orzeczenia. Wymienione postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 lipca 2008 r. (k. 73 akt sąd.).

W dniu 6 sierpnia 2008 r. adwokat ustanowiony w sprawie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na wydane w tej sprawie postanowienie Sądu z 9 lipca 2008 r. oraz zażalenie na to postanowienie.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazał, iż informację o wyznaczeniu go do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie otrzymał w dniu 21 lipca 2008 r. W dniu 29 lipca 2008 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym podpisane pełnomocnictwo dla wyznaczonego w sprawie adwokata. Pełnomocnictwo to doręczone zostało pełnomocnikowi w dniu 30 lipca 2008 r. i następnego dnia zostało złożone do akt sądowych sprawy. Adwokat wskazał także, iż w dniu 1 sierpnia 2008 r. zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 5 sierpnia 2008 r. otrzymał od skarżącej posiadaną przez nią dokumentację w tej sprawie. Powyższe okoliczności -zdaniem pełnomocnika ustanowionego w sprawie- jednoznacznie wskazują, że zarówno strona skarżąca jak i pełnomocnik działający tu z urzędu nie ponoszą winy za niedochowanie terminu do złożenia zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie niespornym jest, że pełnomocnik skarżącej nie zachował terminu do wniesienia zażalenia. Należy zaś wyjaśnić, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Tym samym zasadnie pełnomocnik skarżącej wystąpił o przywrócenie uchybionego terminu.

Rozpoznawany wniosek został złożony w dniu 6 sierpnia 2008 r., a mając na uwadze, iż pełnomocnik skarżącej w dniu 30 lipca 2008 r. otrzymał umocowanie do działania w sprawie, należało uznać, iż wniosek ten został wniesiony w terminie 7 dni wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w niniejszej sprawie na postanowienie Sądu z 9 lipca 2008 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji ustała bowiem w dniu, w którym ustanowiony pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia ww. zażalenia. Do czasu uzyskania pełnomocnictwa wyznaczony z urzędu adwokat nie mógł skutecznie reprezentować skarżącej i podejmować w jej imieniu jakichkolwiek działań (v. postanowienie NSA z 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OZ 1115/06 i postanowienie NSA z 8 lutego 2007 r. sygn. akt II OZ 68/07).

Należy także zaznaczyć, iż składając wniosek pełnomocnik skarżącej jednocześnie dopełnił czynności, której nie dokonano w terminie, a tym samym wypełnił przesłankę z § 4 ww. przepisu p.p.s.a.

W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił również okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Termin ten upływał z dniem 23 lipca 2008 r., natomiast adwokat -występujący w niniejszej sprawie z urzędu- dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w dniu 21 lipca 2008 r. i niezwłocznie po otrzymaniu pisma z Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie wystąpił do strony o udzielenie mu pełnomocnictwa. W terminie 7 dni od umocowania złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, uprzednio zapoznając się z aktami sprawy.

Rozpoznając wniosek Sąd miał również na względzie, że strona wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w dniu złożenia skargi i postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 czerwca 2008 r. przyznano jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.