Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1696/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2 w zw.z art. 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. J., przedstawicielki ustawowej małoletnich dzieci M. i K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać M. J. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

M. J. wraz ze skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania jej dzieciom świadczenia w drodze wyjątku, złożyła również wniosek o przyznanie prawa pomocy.

We wniosku złożonym na urzędowym formularzu wskazała, że wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu z uwagi na brak środków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że sytuacja materialna rodziny jest bardzo trudna, gdyż jest osobą niepracującą, ma na utrzymaniu dwoje dzieci, a jedynym stałym źródłem utrzymania jest zasiłek rodzinny na dzieci. Podniosła też, że korzysta z pomocy rodziców.

Oświadczyła, że nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Przedmiotem skargi M. J. jest odmowa przyznania jej dzieciom przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych renty po zmarłym ojcu w drodze wyjątku.

Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżąca z mocy prawa zwolniona jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.

Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej jest bardzo trudna – skarżąca nie pracuje, a jedynym stałym źródłem utrzymania rodziny jest zasiłek rodzinny na dzieci oraz dodatek dla matki samotnie wychowującej dzieci, w łącznej wysokości 436 zł miesięcznie. Skarżąca korzysta z pomocy rodziców.

W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.

Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.