Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 329/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak, Sędziowie NSA Jan Bała, Jan Grabowski (spr.), Protokolant Anna Fyda, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2006 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P.T.C. Spółka z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1637/04 w sprawie ze skargi P.T.C. Spółka z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia 5 lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie usługi telekomunikacyjne oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1637/04 , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P.T.C. Sp. z o.o. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia 5 lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa w zakresie wykorzystania numeracji dostępu do serwisów audiotekstowych.

Sąd oparł się na następującym stanie faktycznym. Pismem z dnia 18 lipca 2003 r. zwrócił się z do PTC o złożenie wyjaśnień w sprawie wykorzystania przez nią numeracji NDIN (krajowy nr w sieci inteligentnej) - 700 PQMCDU w zakresie dla P = 1-9, przydzielonej w zezwoleniu dla potrzeb TP S.A. Spółka złożyła wyjaśnienia wskazując, że schemat wybierania numeru przez użytkownika sieci [...] nie przewiduje wybierania na początku cyfry "0" ani sygnału zgłoszenia -pomiędzy cyfrą "0" a dziewięciocyfrowym numerem o formacie 700XXXXXX. Stwierdziła, że nr o wyżej wskazanym formacie nie jest nr zakończenia sieci a służy do połączenia bezpośrednio z centralą PABX (Private Automatic Branch Exchange) podmiotu świadczącego usługi audiotekstowe.

Pismem z dnia 30 stycznia 2004 r. Prezes URTiP zawiadomił PTC Sp. z o.o. oraz TP S.A. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zgodności z prawem telekomunikacyjnym wykorzystywania przez PTC numeru dostępu do serwisów audiotekstowych w sieci inteligentnej.

W związku z powyższym zawiadomieniem PTC złożyła wniosek o umorzenie wszczętego postępowania oraz złożyła stosowne wyjaśnienia. Wyjaśniła, że współpracuje z trzema podmiotami świadczącymi usługi audiotekstowe: M.N.I. Sp. z o.o., M. Sp. z o.o. oraz T. Sp. z o.o. Umowy zawarte z tymi firmami przewidują, że PTC utworzy w swojej sieci specjalne numery umożliwiające abonentom PTC korzystanie z serwisów multimedialnych dostarczanych przez firmy audiotekstowe. Za pomocą tych numerów użytkownik sieci [...] może uzyskać dostęp do usług świadczonych przez wyżej wymienione trzy podmioty. W celu zapewnienia dostępu użytkowników PTC do świadczących usługi audiotekstowe, sieć PTC jest połączona z infrastrukturą każdego z wymienionych kontrahentów. Połączenie z danym podmiotem jest realizowane poprzez bezpośrednie połączenie centrali TSC sieci PTC z centralą PABX tego podmiotu za pomocą dedykowanego łącza stałego. Spółka skarżąca stwierdziła, że numer o formacie 700XXXXXX, który wybiera użytkownik sieci PTC, nie jest numerem zakończenia sieci, będącego w dyspozycji podmiotu świadczącego usługi audiotekstowe. Numer ten służy uzyskaniu połączenia przez użytkownika przez użytkownika sieci PTC bezpośrednio z centralą PABX podmiotu świadczącego usługi audiotekstowe. Wybierając numer użytkownik nie uzyskuje połączenia ani z innym zakończeniem o zmiennej lokalizacji w sieci PTC, ani z zakończeniem sieci w sieci innego operatora publicznego (w szczególności TP S.A.) lecz z centralą PABX podmiotu świadczącego usług audiotekstowe. Połączenie to jest więc połączeniem wewnątrzsieciowym, nie przechodzi ono przez sieć TP S.A. Skarżąca zakładała, iż firmy audiotekstowe zawierając z PTC umowę, która przewiduje współpracę polegającą na kierowaniu bezpośrednio do tych firm połączeń do numerów 700XXXXXX, są uprawnione do dysponowania numeracją o tym formacie na podstawie odpowiednich umów z TP S.A., oraz że firmy te są uprawnione do kierowania ruchu poprzez bezpośrednie połączenie PTC. Spółka skarżąca stwierdza, że takie korzystanie z formatu 700XXXXXX nie narusza uprawnień TP S.A., nie zakłóca pracy sieci, żadna z czynność przez nią wykonywanych nie ma związku z funkcjonowaniem sieci TP S.A. Naruszenie takie miałoby miejsce wtedy, gdyby abonenci sieci PTC rozpoczynali wybieranie numeru od prefiksu "0". Zakresy numeracji przydzielonej TP S.A. wykorzystywanej po wybraniu prefiksu "0" i zestawy cyfr stosowane w sieci PTC do realizacji połączeń z centralami PABX dostawców usług audiotekstowych nie mają żadnego punktu stycznego, a zatem nie może nastąpić naruszenie uprawnień TP S.A.

Po tych wyjaśnieniach Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wydał decyzję w dniu 20 kwietnia 2004 r. o nr [...]. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 119 w zw. z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 73, poz. 852 z późn. zm.) dalej zwana P.t. Organ stwierdził naruszenie przez PTC Sp. z o.o. przepisów art. 99 ust 1 oraz art. 101 P.t. poprzez wykorzystywanie bez wymaganego przydziału numeracji NDIN - 700PQMCDU w zakresie dla P=1-9, przydzielonej dla potrzeb TP S.A. przez Prezesa URTiP w zezwoleniu telekomunikacyjnym Nr [...] z dnia 28 lutego 2001 r. i nakazał usunięcie naruszeń w terminie 30 dni od otrzymania decyzji.

Decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia 5 lipca 2004 r. Nr [...], po rozpoznaniu wniosku PTC o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

Wydając powyższe decyzje organ posłużył się następującą argumentacją. Stwierdził, iż numeracja w publicznej sieci telefonicznej winna być wykorzystywana zgodnie z ustawą - Prawo telekomunikacyjne i rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 15 kwietnia 2000 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych, a więc także z uwzględnieniem schematu wybierania w Planie Numeracji Krajowej (PNK) określonego w powołanym rozporządzeniu. Zgodnie z art. 99 ust 1 P.t., numeracja przyznawana jest operatorom przez Prezesa URTiP w zezwoleniu zgodnie z PNK, Art. 101 P.t. numeracja przydzielona określonemu operatorowi może być wykorzystywana przez innego operatora wyłącznie na podstawie pisemnej umowy. PTC wykorzystywała numerację w schemacie 700PQMCDU w zakresie dla P od 1 do 9, która została przydzielona TP S.A., a PTC nie zawarła z T. umowy o udostępnienie tej numeracji. Zdaniem organu bez znaczenia jest okoliczność, że połączenia z wykorzystaniem przedstawionego schematu mogą być wykorzystywane tylko "wewnątrzsieciowo", tj. ani po stronie nabywcy ani odbiorcy nie wychodzą poza sieć PTC. Stwierdził, że numeracja sama w sobie jest bowiem chronionym prawnie zasobem, podlegającym zasadom określonym w powszechnie obowiązujących przepisów. Nie jest również istotne, że połączenia ww. schemacie nie są poprzedzane prefiksem "0", jak ma to miejsce w przypadku połączeń w sieci TP S.A. Gdyby PTC uzyskała przydział na te numery na podstawie decyzji Prezesa URTiP, to abonenci sieci PTC wybieraliby numer bez prefiksu "0" - zgodnie z określonym w PNK schematem wybierania numeru krajowego z ruchomej sieci telefonicznej i ustalonym w PNK format NDIN. Numeracja wykorzystywana przez PTC nie jest numeracją wewnętrzną, tym bardziej, że przepisy ustawy P.t. i rozporządzenia nie zawierają pojęcia "numeracji wewnętrznej".

PTC złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia 5 lipca 2004 r. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 99 i 101 P.t. wnosząc o uchyleniu obu decyzji organu. Skarżąca posłużyła się podobną argumentacją jak przed organami administracyjnymi. Podkreśliła, iż jej działalność nie narusza przepisów art. 99 ust 1 oraz art. 101 P.t.. oraz pkt 4.6.1 ppkt 3 oraz pkt 4.10 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 września 2002 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych. Połączenia realizowane za pomocą spornych numerów mają zdaniem Spółki charakter połączeń wewnątrzsieciowych, realizowanych bez prefiksu "0" i w niczym nie naruszają uprawnień TP S.A. związanych z przydzieloną jej numeracją. W ocenie skarżącej powołane wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury nie zakazuje realizacji połączeń innych niż wymienione w pkt 3, co oznacza, iż realizacja połączeń nie przewidzianych wprost w planie numeracji krajowej jest zgodna z obowiązującym prawem. Numeracja jest prawnie chronionym zasobem narodowym, ale tylko w takim zakresie, w jakim został wytworzony przepisami rozporządzenia (PNK) i jest objęty przydziałami na podstawie art. 99 ust 1 P.t.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę stwierdził, że działania PTC w sposób oczywisty zmierzają do obejścia prawa.

Zdaniem Sądu bez znaczenia jest wewnątrzsieciowy charakter połączeń wykorzystywanych przez PTC. Tego rodzaju połączenia występują w różnych sieciach. Format i schemat wybierania spornych numerów jest zgodny z numeracją NDIN=KNA., czyli numeracją krajową, określoną dla sieci publicznych. W ocenie Sądu pominięcie prefiksu "0" wbrew twierdzeniom PTC nic nie zmienia, gdyż sporna numeracja wewnętrzna oferowana przez PTC stwarza abonentom sieci [...] dostęp do takich samych, a w wielu przypadkach do tych samych usług informacyjnych i rozrywkowych, które są dla klientów TP S.A. dostępne tylko dzięki zezwoleniu udzielonemu przez Prezesa URTiP. PTC wykorzystuje swobodę, jaka stwarza możliwość eksploatowania tzw. numeracji wewnętrznej. Kształtuje numery istniejące w tej numeracji, w istocie dochodzi do wykorzystania przez PTC takiej samej numeracji jak wykorzystywana przez TP S.A. na podstawie stosownego zezwolenia.

Sąd zgodził się z organem, wskazując że przepisy art. 99 i art. 101 P.t. przewidują dwa sposoby uzyskiwania numeracji w sieci publicznej dla działalności usługowej prowadzonej w skali zdecydowanie wykraczającej poza granice potrzeb, w jakich zwyczajowo używana jest sieć wewnętrzna. Zostały naruszone interesy TP S.A., poprzez niezawarcie z nią umowy o udostępnienie numeracji w schemacie 700PQMCDU, w zakresie dla P od 1 do 9, która to została przydzielona TP S.A. Zostało w ten sposób naruszone także zezwolenie Prezesa URTiP przyznające TP S.A. tą numerację.

W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego PTC wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, względnie, jeżeli Naczelny Sąd Administracyjny uzna, że naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, nie nastąpiło lub nie może być uwzględnione, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i wyniku rozpoznania skargi zgodnie z art. 188 p.p.s.a. o uchylenie w całości decyzji Prezesa URTiP z dnia 5 lipca 2004 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z kwietnia 2004 r. Wniosła również o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, a w szczególności:

- art. 99 ust 1 P.t. poprzez przyjęcie, iż numery w formacie 700PQMCDU używane przez PTC jako numery wewnątrzsieciowe służące świadczeniu usług dodatkowych wyłącznie dla abonentów PTC są przedmiotem publicznoprawnej reglamentacji wprowadzonej we wskazanym przepisie, a tym samym, że mogą być używane tylko na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale numeracji albo umowy zawartej z podmiotem uprawnionym do jej używania;

- art. 101 ust 1 P.t. poprzez przyjęcie numery w formacie 700PQMCDU używane przez PTC jako numery wewnątrzsieciowe służące świadczeniu usług dodatkowych wyłącznie dla abonentów PTC są przedmiotem publicznoprawnej reglamentacji wprowadzonej we wskazanym przepisie, a tym samym, że mogą być używane tylko na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale numeracji albo umowy zawartej z podmiotem uprawnionym do jej używania;

- art. 1 ust 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 września 2002 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych (Dz.U. Nr 145, poz. 1223) w zw. z pkt 4.10 załącznika do tego rozporządzenia poprzez przyjęcie, iż numery w formacie 700PQMCDU używane przez PTC jako numery wewnątrzsieciowe służące świadczeniu usług dodatkowych wyłącznie dla abonentów PTC są numerami sieci inteligentnej (NDIN) w rozumieniu tego przepisu;

- art. 119 P.t. poprzez przyjęcie, że działalność polegająca na używaniu przez PTC numerów w formacie 700PQMCDU jako numerów wewnątrzsieciowych służących świadczeniu usług dodatkowych dla abonentów PTC stanowi naruszenie lub obejście przepisów prawa telekomunikacyjnego, względnie decyzji z zakresu telekomunikacji, co daje podstawy do wydania przez właściwy organ decyzji określonej w tym przepisie.

Skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwana dalej p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia, co uniemożliwia dokonania oceny toku wywodu, który doprowadził do wydania orzeczenia.

Skarżąca w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych stwierdza, iż celem publicznoprawnej reglamentacji numeracji telefonicznej stanowi ochrona interesu publicznego, polegającego na sprawnym działaniu systemu telekomunikacyjnego. Działaniem naruszającym chroniony interes publiczny byłoby używanie przez jednego z operatorów numeru przydzielonego innemu operatorowi. PTC podkreśla, że nie używa ona numerów przydzielonych TP S.A. Używane numery nie korzystają z końcówek sieci TP S.A. Żaden z używanych numerów nie jest poprzedzony cyfrą "0" w przeciwieństwie do nr, które zostały przyznane TP S.A., co powoduje, iż z udostępnianych przez PTC numerów nie mogą skorzystać klienci innych operatorów. Abonent PTC wybierający numer w formacie 700PQMCDU, dodzwania się zawsze na centralę PABX podmiotu świadczącego usługi audiotekstowe. Jest to połączenie bezpośrednie, a cały proces łączności realizowany jest w obrębie sieci PTC.

Zdaniem PTC numery jakimi się posługuje w ww. formacie nie są numerami tzw. sieci inteligentnej w rozumieniu pkt 4.10 rozporządzenia PNK. Numery używane przez PTC nie stanowią ze względów technicznych nigdy tych samych, a jedynie podobne pod względem formy numery do numerów przyznanych TP S.A. Przepisy prawa telekomunikacyjnego zdaniem Spółki nie zakazują stosowania numerów podobnych (a nawet identycznych pod względem treści) do numerów przyznanych operatorom w drodze decyzji administracyjnej, które nie są jednak numerami należącymi do planu numeracji krajowej. Działalność tak w żaden sposób nie powoduje zakłóceń w sieci ani nie ogranicza innych operatorów w korzystaniu z przyznanych im numerów.

Zdaniem skarżącej uznanie, że jej działalność polegająca na świadczeniu usług dodatkowych na rzecz abonentów za pomocą nr o formacie 700PQMCDU jest naruszeniem prawa, oznacza ograniczenie swobody działalności gospodarczej. Narusza to art. 22 Konstytucji RP, który stanowi, iż ograniczenie takie może nastąpić wyłącznie w drodze ustawy i wyłącznie ze względu na ważny interes publiczny. Interpretacja art. 99 ust. 1, art. 101 ust 1 P.t. oraz pkt 4.10 rozporządzenia PNK wywiedziona przez Sąd prowadzi do wniosku iż ograniczenia nałożone na skarżącą nie służą realizacji interesu publicznego.

Skarżąca stwierdza, że konstrukcja obejścia prawa w ogóle w rozpoznawanej sprawie nie może mieć zastosowania. Działanie polegające na używaniu przez PTC numerów w formacie 700PQMCDU jako numerów wewnątrzsieciowych, służących świadczeniu usług dodatkowych dla abonentów, musi być uznane za realizację konstytucyjnie chronionej wolności działalności gospodarczej.

Skarżąca zarzucając naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. podkreśla, iż Sąd I instancji poprzestał na bardzo ogólnikowych stwierdzeniach, a uzasadnienie stanowi jedynie kompilację stanowisk prezentowanych w trakcie postępowania, nie wyjaśniając dlaczego uznaje je za słuszne. Zdanie Spółki wyrok nie zawiera uzasadnienia rozumianego jako wskazanie motywów rozstrzygnięcia. Sąd nie zdecydował czy działalność PTC może być zakwalifikowana jako naruszenie czy jako obejście prawa.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes URTiP wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie od Skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego, według obowiązujących przepisów. Prezes oparł się w istocie na argumentacji prezentowanej dotychczas w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 par.1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatruje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w niniejszej sprawie nie wchodzi w rachubę. Związanie Sądu granicami kasacji oznacza konieczność przytoczenia przez stronę skarżącą m. in. podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie /art. 176 p.p.s.a./. Prawidłowe sformułowanie podstaw skargi kasacyjnej polega na powołaniu konkretnych przepisów prawa materialnego lub procesowego, którym - zdaniem strony skarżącej - uchybił Sąd I instancji, uzasadnieniu zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - również wykazanie, że wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie strona skarżąca zarzuca wyrokowi Sądu I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego, polegające na ich błędnej wykładni, a w szczególności : art. 99 ust.1, ar. 101 ust. 1 oraz art. 119 P.t., a także naruszenie par. 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 września 2002 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych . Skarga kasacyjna zawiera ponad to zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, w szczególności art. 141 par. 4 p.p.s.a., poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia, co - zdaniem skarżącej - uniemożliwić miało dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do wydania orzeczenia.

Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, tj. art. 141 par. 4 p.p.s.a. należy uznać za pozbawiony uzasadnionych podstaw. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo i rzetelnie ustalił stan faktyczny dotyczący postępowania przed organem administracji, a następnie - w uzasadnieniu prawnym wyroku - przedstawił w sposób precyzyjny zasadnicze motywy, którymi kierował się oddalając zarzuty podniesione w skardze. Nawet, gdyby zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji działania PTC raz są kwalifikowane jako naruszenie przepisów art. 99ust. 1 i art. 101 ust. 1 P.t., a innym razem jako działania zmierzające do obejścia tych przepisów, to brak jest podstaw do przyjęcia, że tego typu uchybienie mogło mieć wpływ na wynik na wynik sprawy. Zgodnie bowiem z art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw, albo jeśli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał również za trafne ani zasadne zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów, jakoby Sąd I instancji dokonał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, tj. art. 99 ust. 1, art.101ust. 1oraz art. 119 P.t.

Nie ulega wątpliwości, że podstawą korzystania przez operatora sieci publicznej z określonej numeracji może być ,w świetle przepisów P.t., wyłącznie decyzja Prezesa URTiP o przydziale numeracji określonemu operatorowi zgodnie z planami numeracji krajowej dla sieci publicznych. Decyzja ta może również określać warunki wykorzystywania i udostępniania numeracji (art. 99 ust.1 P.t.).

Innym legalnym sposobem nabycia uprawnień do posługiwania się numeracją przydzieloną w drodze decyzji określonemu operatorowi sieci publicznej jest zawarcie przez zainteresowanego nabyciem takich uprawnień innego operatora, pisemnej umowy z operatorem posiadającym przydział określonej numeracji o udostępnieniu tej numeracji. Umowa ta, podobnie jak wskazana wyżej decyzja o przydziale numeracji, może ustalać warunki wykorzystywania udostępnionej numeracji (art. 101 ust. 1 i 2 P.t.).

Jest faktem bezspornym, że PTC Sp. z o.o. wykorzystywała numerację dostępu w schemacie 700XXXXXX, w zakresie dla P od 1 do 9, przydzieloną dla potrzeb T. P. S.A. przez Prezesa URTiP w zezwoleniu telekomunikacyjnym z 28 lutego 2001 r., pomimo że nie zawarła z TP S.A umowy o udostępnienie tej numeracji. Strona skarżąca twierdzi, że używanie przez nią powyższej numeracji wyłącznie jako numerów wewnątrzsieciowych, służących wyłącznie świadczeniu usług dodatkowych dla abonentów PTC, nie dających abonentom (z powodu braku prefiksu 0) możliwości łączenia się z końcami sieci TP S.A. - nie stanowi naruszenia ani obejścia przepisów art. 99 oraz 101 P.t.

Strona skarżąca przyjmuje też w wywodach skargi kasacyjnej /s. 5/ trudną do zaakceptowania wykładnię celowościową w.w. przepisów P.t. Otóż skarżąca twierdzi, że podstawowym celem publicznoprawnej reglamentacji numeracji telefonicznej stosowanej przez operatorów sieci publicznej jest zapewnienie sprawnego działania systemu telekomunikacyjnego. Prowadzi ja to do wniosku, że używanie przez PTC numeracji przydzielonej w zezwoleniu innemu operatorowi wyłącznie jako numeracji wewnątrzsieciowej, tj bez możliwości łączenia się z końcami sieci uprawnionego operatora, nie prowadzi do powstania zakłóceń w funkcjonowaniu sieci telekomunikacyjnej i nie wymaga odrębnego tytułu prawnego do posługiwania się taka numeracją. Skarżąca twierdzi ponad to, że skoro P.t. nie zawiera żadnych przepisów odnoszących się do stosowania numeracji w ramach połączeń wewnątrzsieciowych operatorów telekomunikacyjnych, to nie ma uzasadnienia dla stanowiska, ze wszelkie cyfry wykorzystywane do zestawienia połączeń w publicznych sieciach telekomunikacyjnych stanowią prawnie chroniony zasób narodowy i nie mogą być wykorzystywane dla potrzeb numeracji wewnątrzsieciowej.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd przyjęty w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, że w rozpatrywanej sprawie nie ma znaczenia argument o wewnątrzsieciowym charakterze połączeń wykorzystywanych przez PTC. Tego typu połączenia, stosowane w sieciach poszczególnych operatorów, mogą być oczywiście realizowane przy pomocy różnych kombinacji cyfrowych. Nie oznacza to jednak, że operator danej sieci może stosować, jako numerację połączeń wewnętrznych, numery, których schemat jest zgodny ze schematem określonym dla ruchomych sieci telefonicznych i formatem numerów NDIN regulowanych w przepisach Planu Numeracji Krajowej, odpowiadające numeracji, jaka na podstawie stosownego zezwolenia została przydzielona innemu operatorowi. Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Sądu I instancji, że w rozpatrywanym przypadku, numeracja wewnętrzna oferowana przez PTC stwarza abonentom sieci "[...]" dostęp do takich samych usług informacyjnych i rozrywkowych, które są dla abonentów sieci TP S.A. dostępne tylko dzięki zezwoleniu udzielonemu jej przez Prezesa URTiP.

Skoro zatem strona skarżąca (PTC) nie zawarła z TP S.A. umowy o udostępnienie spornej numeracji, przydzielonej na mocy zezwolenia do wyłącznego wykorzystywania przez TP S.A., to wykorzystywanie tej numeracji jako wewnątrzsieciowej narusza interesy TP S.A.

i zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest sprzeczne z przepisami art. 99 ust.1 oraz art. 101 ust.1 P.t. W tej sytuacji, Prezes URTiP miał też pełne podstawy do wydania decyzji, o której mowa w art. 119 P.t., stwierdzającej naruszenie przez PTC przepisów prawa telekomunikacyjnego w przedmiotowym zakresie.

Z przytoczonych wyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.