Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 266/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji w części
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7,  art. 77 § 1, 80 oraz art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2018 r. sprawy ze skargi B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko – M. O.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 266/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...], wydaną na wniosek BO z dnia 30 sierpnia 2017 r., Burmistrz Miasta [...] :

1. przyznał BO świadczenie wychowawcze na rzecz MO, ur. 18 lipca 2008 r., na okres od 1 października 2017 r. do 30 września 2018 r.

2. odmówił przyznania tego świadczenia na rzecz MO ("pierwsze dziecko"), ur. 4 listopada 2001 r.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji, wskazał, że wnioskodawczyni spełnia warunki do przyznania świadczenia wychowawczego na rzecz jej drugiego dziecka. Nie spełnia natomiast warunków do pozytywnego uwzględnienia zgłoszonego przez nią żądania na rzecz jej pierwszego dziecka, z powodu przekroczenia kryterium dochodowego.

Burmistrz wskazał, że na dochód czteroosobowej rodziny skarżącej w 2016 r. złożyły się:

1. dochód BO - dochód osiągany z tytułu zatrudnienia, podjętego przez BO w dniu 1 kwietnia 2017 r. i uzyskany za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło zatrudnienie, tj. za maj 2017 r. w wysokości 1 448,29 zł miesięcznie. Organ wskazał ponadto, że wnioskodawczyni osiągnęła dochód z diet nieopodatkowanych w wysokości 1 430,48 zł miesięcznie, co przy uwzględnieniu wynagrodzenia za pracę daje kwotę 1 567,50 zł miesięcznie; dochód w wysokości 10 618,64 zł nie został przez organ uwzględniony, gdyż nie był uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczenia;

2. dochód osiągnięty przez męża wnioskodawczyni – AO z gospodarstwa rolnego w wysokości 39 087,94 zł oraz dochód osiągnięty przez AO z tytułu otrzymanego zasiłku chorobowego w wysokości 3 480 zł. Tym samym miesięczny dochód męża skarżącej wyniósł 3 547,33 zł.

Organ I instancji podał, że miesięczny dochód rodziny w rozumieniu ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1851 z późn. zm.) – dalej: "u.p.p.", wyniósł 5 114,82 zł (1 567,50 zł + 3 547,33 zł), a w przeliczeniu na osobę w rodzinie – 1 278,71 zł. Przekracza zatem kryterium dochodowe warunkujące przyznanie świadczenia na rzecz pierwszego dziecka, o którym mowa w art. 5 ust. 3 u.p.p., określone na kwotę 1 200 zł, co z kolei oznacza, że wniosek BO w części odnoszącej się do przyznania świadczenia wychowawczego na rzecz jej syna M nie był możliwy od uwzględnienia.

W odwołaniu od tej decyzji BO wniosła o uchylenie pkt 2 rozstrzygnięcia – odmowy przyznania świadczenia na rzecz MO. Zakwestionowała przyjętą przez organ metodykę wyliczenia dochodu przypadającego na osobę w rodzinie. Jej zdaniem organ nie powinien wliczać dochodu osiągniętego z tytułu zatrudnienia wnioskodawczyni, ponieważ zawarła umowę o pracę na czas określony – do końca 2017 r. Tym samym, najprawdopodobniej od 2018 r. będzie pozostawała bez pracy. Niezależnie od powyższego odwołująca podniosła, ze zasiłek chorobowy został wypłacony jej mężowi w 2016 r., natomiast w 2017 r. takiego zasiłku nie otrzymał. Za naruszenie art. 7 ust. 6 pkt 1 u.p.p. uznała również przyjęcie "fikcyjnego" dochodu wyliczonego od całości gospodarstwa wskazując, że około 10ha zostało wydzierżawione na dziesięć lat przez brata jej męża.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Zdaniem Kolegium, Burmistrz wydał zaskarżone rozstrzygnięcie w oparciu o właściwie ustalony stan faktyczny sprawy, w tym właściwie ustalił dochód przypadający na osobę w rodzinie skarżącej. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium podało, że wyłączenie, o którym mowa w art. 7 ust. 6 u.p.p. nie znajduje zastosowania w opisywanej sprawie, gdyż mąż odwołującej nie wydzierżawił gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. Za bezprzedmiotowe uznano zarzuty odwołania odnoszące się do niepobierania przez męża odwołującej zasiłku chorobowego, gdyż fakt pobierania takiego świadczenia wynika z zaświadczenia z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Oddziału Regionalnego w [...] z dnia 1 sierpnia 2017 r. nr [...]. W odniesieniu zaś do terminowego charakteru umowy o pracę Kolegium podało, że dopiero rozwiązanie stosunku pracy, czyli utrata jednego ze źródeł dochodu, może skutkować odliczeniem dochodu utraconego od dochodu rodziny wyliczanego na potrzeby rozpatrzenia wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, BO wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postepowania, a ponadto o dopuszczenie dowodu uzupełniającego z akt administracyjnych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w celu wykazania, że wcześniejsza praktyka stosowania prawa przez ten organ dowodzi naruszenia art. 8 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: "k.p.a.". Skarżąca podniosła, że w takim samym stanie faktycznym Samorządowe Kolegium odwoławcze w [...], w dniu 15 grudnia 2016 r. wydało decyzje nr [...] przyjmując, że gospodarstwo rolne męża skarżącej spełnia wymogi stawiane gospodarstwo oddanemu w dzierżawę, ze skutkiem wyłączenia go ze źródeł dochodu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zwarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wskazując, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów postępowania, a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 1 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r., poz. 195, ze zm.), zwanej dalej ustawą, która wprowadziła świadczenie wychowawcze, jako świadczenie mające na celu częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 tej ustawy świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka do dnia ukończenia przez dziecko 18. roku życia. Wysokość świadczenia wynosi 500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie (art. 5 ust. 1 ustawy), z tym, że na pierwsze dziecko przysługuje ono, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł (art. 5 ust. 3 ustawy), a w przypadku rodziny z dzieckiem niepełnosprawnym – 1.200 zł.

W postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją organy przyznały skarżącej świadczenie wychowawcze na syna MO, natomiast odmówiły przyznania świadczenia wychowawczego na "pierwsze dziecko" – MO z uwagi na uzyskanie dochodu przekraczającego kryterium dochodowe, uprawniające do tego świadczenia.

Kluczową i jednocześnie sporną w sprawie kwestią jest wysokość dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę determinująca uzyskanie świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko.

W ustawie o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci zdefiniowane zostały pojęcia "dochodu rodziny" i "dochodu członka rodziny". Przez dochód rodziny należy rozumieć sumę dochodów członków rodziny (art. 2 pkt 4 ustawy), a przez dochód członka rodziny przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3 (art. 2 pkt 2 ustawy). Przepis art. 7 ust. 1-3 ustawy określa zasady uwzględniania utraty i uzyskania dochodu.

W zakresie "dochodu" ustawa o pomocy państwa w wychowaniu dzieci odsyła natomiast do przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych (art. 2 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a ustawy z dnia z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1518 z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób m.in. przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.

We wspomnianym art. 7 ust. 1-3 ustawy przewidziano szczególne sytuacje zmian w strukturze dochodów rodziny, które powinny być uwzględnione w celu ustalenia dochodu. Zmiany te mogą polegać zarówno na utracie dochodu w roku kalendarzowym poprzedzającym okres na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego lub po tym roku, w efekcie czego przy ustalaniu dochodu nie uwzględnia się dochodu utraconego (ust. 1), jak też na uzyskaniu dochodu w roku kalendarzowym poprzedzającym okres na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego (ust. 2) oraz po roku kalendarzowym poprzedzającym okres na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego (ust. 3), skutkującego odpowiednim jego zaliczeniem. Przy czym w razie uzyskania dochodu warunkiem jego doliczenia jest uzyskiwanie tego dochodu w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego.

W przypadku rodziny skarżącej składającej się z 4 osób na dochód złożyły się dochody skarżącej oraz jej męża – AO.

Jeśli chodzi o rok "obliczeniowy" – 2016 – osiągnięty w tym roku przez skarżącą dochód w wysokości 10.618,64 zł został uznany za utracony, natomiast w związku z podjęciem zatrudnienia od 1.04.2017 r. przez BO, doliczono jej dochód uzyskany – obliczony jako kwota osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu – czyli za maj 2017 r., po spełnieniu warunku uzyskiwania tego dochodu w okresie na jaki ustalane jest prawo do świadczenia (art. 7 ust. 3). Prawidłowo też zaliczono w poczet dochodu kwotę 1430,48 zł uzyskaną z tytułu diet wypłaconych przez Sąd Rejonowy w [....] w 2016 r.

W odniesieniu do dochodów męża skarżącej organy przyjęły, że uzyskał on dochód z gospodarstwa rolnego, wyliczony zgodnie z art. 7 ust. 5 u.p.p. jako 1/12 dochodu ogłaszanego corocznie przez Prezesa GUS z 1 ha przeliczeniowego (w 2016 r. – kwota 2 577 zł z 1 ha przeliczeniowego). Przy czym powierzchnia gospodarstwa przyjęta przez organy do obliczeń to 15,168 ha przeliczeniowych. Do dochodu osiągniętego przez AO w 2016 r. został też zaliczony wypłacony mu w okresie 1.01.2016 – 31.12.2016 zasiłek chorobowy z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

Skarżąca zakwestionowała wysokość tak obliczonego dochodu rodziny, wskazując, że grunty będące własnością jej męża zostały w części wydzierżawione bratu, który czerpie z nich dochody i otrzymuje dopłaty unijne, a zatem tej części nie powinno się wliczać do powierzchni gospodarstwa rolnego AO.

Ponadto zasiłek chorobowy, który organy zaliczyły w poczet dochodu, wypłacony został mężowi skarżącej w 2016 r., a w 2017 r. nie przebywał on w ogóle na zasiłku chorobowym.

W skardze BO powołała się natomiast na stanowisko wyrażone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] wydanej w sprawie przyznania świadczenia wychowawczego na MO i MO na poprzedni okres zasiłkowy.

W decyzji tej Kolegium przyjęło dochód AO uzyskany z gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,902 ha przeliczeniowych, wskazując na konieczność odliczenia pozostałej powierzchni gospodarstwa wobec oddania go w dzierżawę bratu w związku z wystąpieniem z wnioskiem o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w rolnictwie. Kolegium powołało się przy tym na uzgodnienia AO z bratem TO, zgodnie z którymi mąż skarżącej nie otrzymał żadnych należności z tytułu oddania w dzierżawę części gruntów rolnych z uwagi na wzajemne rozliczenia z bratem.

W odniesieniu natomiast do zasiłku chorobowego z KRUS, który skarżący pobierał w 2014 r. (był to rok "obliczeniowy" dla dochodów stanowiących podstawę przyznania świadczenia wychowawczego na rok 2016/2017), SKO w [...] przyjęło w decyzji z dnia 15 grudnia 2016 r., że dochód ten jest dochodem utraconym, bowiem jego celem jest kompensata czasowej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Skoro jednak w przypadku skarżącego został ustalony dochód z gospodarstwa rolnego zgodnie z art. 7 ust. 5 u.p.p., dochód z tytułu zasiłku chorobowego z ubezpieczenia rolniczego nie może być z nim skumulowany i podlega odliczeniu.

Z poglądem tym Sąd się nie zgadza, a jednocześnie stwierdza, że powołana przez skarżącą decyzja SKO w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] nie stanowi przykładu utrwalonej praktyki rozstrzygnięcia spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, o którym mowa w art. 8§ 2 K.p.a.

Wyrażone w tej decyzji i decyzji z tej samej daty o nr [...] poglądy nie znajdują oparcia w orzecznictwie zarówno organów administracji, jak i sądowoadministracyjnym, zostały wyrażone wyłącznie na potrzeby konkretnego postępowania. Tym samym nie jest zasadny zarzut skargi naruszenia art. 8 § 2 k.p.a. Oczywiście możliwe jest odliczenie dochodów z gospodarstwa rolnego, jak również z tytułu pobieranego zasiłku chorobowego, ale wyłącznie na zasadach określonych odpowiednio w art. 7 ust. 6 w zw. z art. 7 ust. 5 u.p.p. oraz art. 7 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 19 pkt f u.p.p.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 u.p.p.w zw. z art. 3 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach rodzinnych za dochód rodziny przyjmuje się m.in. dochód uzyskany z gospodarstwa rolnego. Z treści art. 7 ust. 5 u.p.p. wynika natomiast, że w przypadku ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego, przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 1/12 dochodu ogłaszanego corocznie w drodze obwieszczenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z kolei z ustępu 6 pkt 1 wynika, że ustalając dochód rodziny uzyskany z gospodarstwa rolnego, do powierzchni gospodarstwa stanowiącego podstawę wymiaru podatku rolnego wlicza się obszary rolne oddane w dzierżawę, z wyjątkiem oddanej w dzierżawę, na podstawie umowy dzierżawy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, części lub całości znajdującego się w posiadaniu rodziny gospodarstwa rolnego. Przepisy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników wprowadzają zasadę, że na podstawie jej przepisów wydzierżawienie gruntów rolnych odnosi się tylko do sytuacji zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej przez emeryta lub rencistę w sytuacji, gdy wydzierżawi swoje gospodarstwo rolne wraz z nim we wspólnym gospodarstwie domowym na okres co najmniej 10 lat i przedmiotowa umowa dzierżawy zostanie zawarta w formie pisemnej, a także ostanie zgłoszona do ewidencji gruntów i budynków (art. 28 ust. 4 pkt 1 tej ustawy).

Stosownie do powyższych przepisów ustawodawca przyjął w ustawie o pomocy państwa (...) domniemanie, że z gospodarstwa rolnego uzyskuje się dochód, niezależnie od tego, czy się na nim pracuje, czy się je wydzierżawia. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy gospodarstwo rolne zostało wydzierżawione przez osobę będącą emerytem lub rencistą, co wiąże się z zaprzestaniem prowadzenia działalności rolniczej i utratą potencjalnego dochodu z gospodarstwa rolnego. Taki jest cel regulacji art. 7 ust. 6 pkt 1 u.p.p. w związku z art. 28 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Dlatego w sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o przyznanie świadczenia wychowawczego wydzierżawiła gospodarstwo, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy umowa dzierżawy spełnia wymogi określone w art. 28 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, a z brzmienia i celu tego przepisu, interpretowanego w związku z art. 7 ust. 6a pkt 1 u.p.p. wynika, że jest ona zawierana wyłącznie pomiędzy podmiotami wymienionymi w tych przepisach, w świetle których wydzierżawiającym zawsze pozostaje emeryt lub rencista (por. wyrok NSA z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 1922/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Pomniejszenie dochodu rolnika na podstawie w/w przepisów możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, gdy gospodarstwo (lub jego część) zostało oddane w dzierżawę w ściśle określonych przez ustawodawcę warunkach.

Należy przy tym podkreślić, że wszelkie przewidziane w przepisach prawa odstępstwa od metody obliczania dochodu w sposób określony w ustawie o świadczeniach rodzinnych i w ustawie o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci mają charakter wyjątku i jako takie powinny być interpretowane ściśle (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 233/13).

Kwestia możliwości nie wliczania obszarów rolnych oddanych w dzierżawę nie została w rozpoznawanej sprawie należycie wyjaśniona, a w związku z tym przyjęcie przez organy, że w stosunku do AO nie zachodzą przesłanki z art. 7 ust. 6 pkt 1 u.p.p. uznać należy za arbitralne i przedwczesne, poczynione z naruszeniem przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które to przepisy obligują organy do wnikliwego i wszechstronnego zebrania materiału dowodowego i takiej też jego oceny.

Znajdujące się w aktach sprawy pismo Wójta Gminy [...] potwierdza fakt wydzierżawienia TO gruntu o pow. 7,40 ha (10,3945 ha przeliczeniowych), a zatem okoliczność ta nie stoi w sprzeczności z oświadczeniami skarżącej co do tego, że grunt został wydzierżawiony w związku ze staraniem się męża o rentę rolniczą. Okoliczności te wymagają wyjaśnienia w celu ustalenia czy w przypadku dochodu męża skarżącej znajdzie zastosowanie art. 7 ust. 6 pkt 1 u.p.p. Podobnie wyjaśnienia wymaga także kwestia dalszego pobierania zasiłku chorobowego w 2017 r. i ewentualnego zaliczenia go do dochodu utraconego.

Utrata zasiłku chorobowego stanowi bowiem utratę dochodu, o ile spełnione są przesłanki z art. 7 ust. 1 u.p.p., a celem tej regulacji jest ustalenie prawa do świadczeń na podstawie dochodu zbliżonego do dochodu faktycznie uzyskiwanego przez rodziny w okresie pobierania świadczeń (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 491/13, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 108/17).

Brak wyjaśnienia tych podniesionych wyżej kwestii wskazuje na naruszenie przepisów postępowania – art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., który nakazuje wskazanie w uzasadnieniu faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Naruszenia te mają istotny charakter i mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w części dotyczącej odmowy przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko.

Z wszystkich tych przyczyn Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.