Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 251/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 584 (2) § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1030
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 93a
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Sławomir Pauter Protokolant Asystent sędziego Marta Surmacz-Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2018 r . sprawy ze skargi G spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia AEO 1. Uchyla w całości: zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...]. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Agencja G Spółka z o.o. – dalej zwana Spółką, Stroną, Skarżącą- złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2018 r. w której cofnięto pozwolenie AEO nr [...].

Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym:

P.G. prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą – G P.G. uzyskał status upoważnionego przedsiębiorcy AEO w dniu [...] lipca 2012r. na podstawie pozwolenia nr [...] udzielonego firmie przez Dyrektora Izby Celnej.

Status AEO przyznawany jest przedsiębiorcy posiadającemu siedzibę na obszarze Unii Europejskiej oraz spełniającemu określone kryteria i warunki, co zostało uregulowane w art. 38 ust. 1 oraz art. 39 unijnego kodeksu celnego.

W związku z czasową niezdolnością przedsiębiorcy do spełniania warunków koniecznych do posiadania statusu AEO, w dniu [...] listopada 2013r., decyzją wydaną na wniosek firmy G P.G., pozwolenie nr [...] zostało przez Dyrektora Izby Celnej zawieszone.

W dniu 15 listopada 2016r. do Izby Celnej wpłynęło pismo z dnia [...] listopada 2016r. informujące o przekształceniu firmy G P.G., będącej jednoosobową działalnością gospodarczą, zarejestrowanej w centralnej ewidencji działalności gospodarczej CEIDG, posiadającej numery: EORI: [...], NIP/VAT: [...] w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie Agencja G Sp. z o.o., tj. spółkę prawa handlowego, zarejestrowaną w KRS pod nr [...], posiadającą numery EORI: [...], NIP/VAT [...].

Pismo zostało podpisane przez Prezesa Zarządu Agencji G Sp. z o.o. Ł.G.. Na dowód powyższego do pisma załączono wydruk z systemu KRS - informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców - stan na dzień [...] listopada 2016r.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej na podstawie art. 22 ust. 6 UKC, pismem nr [...] z dnia [...] listopada 2017r., powiadomił Stronę o zamiarze cofnięcia pozwolenia AEO, wskazując na bezprzedmiotowość pozwolenia w sytuacji, gdy:

- przedsiębiorca G P.G., prowadzący działalność gospodarczą jako osoba fizyczna został w dniu [...] lutego 2017r., na wniosek, wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,

- numer EORI przedsiębiorcy stanowiący unikalny identyfikator firmy we wszystkich transakcjach i czynnościach celnych na terenie UE, tworzony w Polsce

w oparciu o nr NIP, został na wniosek przedsiębiorcy dezaktywowany wraz ze wszystkimi danym podmiotu przez Dyrektora Izby Celnej w dniu [...] lutego 2017r.

Organ celny w powyższym piśmie poinformował Stronę, że z uwagi na obowiązującą w całej UE weryfikację pozwoleń AEO poprzez numer EORI, nie może ono być wydane i funkcjonować bez ważnego numeru EORI. Spółce wyznaczono

30 dniowy termin do zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie.

Prezes Zarządu Agencji G Sp. z o.o. korzystając z uprawnienia do zajęcia stanowiska w sprawie, w którym nie zgodził się z zapowiadanym w piśmie z dnia [...] listopada 2017r. sposobem rozstrzygnięcia postępowania w I instancji i zakwestionował prawidłowość ustaleń oraz zasadność motywów tam wyrażonych.

W piśmie przedsiębiorca zgłosił gotowość przejścia ponownej oceny posiadanego pozwolenia AEO w celu wykazania, że warunki konieczne do jego posiadania są nadal spełniane.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jako organ I instancji decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2018r. cofnął pozwolenie AEO nr [...].

Od powyższego rozstrzygnięcia Strona złożyła odwołanie, w którym zaskarżyła wskazaną decyzję w całości, zarzucając jej naruszenie: przepisów Prawa materialnego, tj.:

1. art. 5841 Kodeksu spółek handlowych w zw. z art. 93a Ordynacji podatkowej przez uznanie, że posiadaczem AEO nie stała się spółka powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, podczas gdy przepisy te w sposób jednoznaczny precyzują, że tak się właśnie stało,

2. art. 28 ust.1 lit. a Unijnego kodeksu celnego przez całkowicie błędne przekonanie, że którykolwiek z warunków dla uzyskania pozwolenia AEO przestał być spełniany, podczas gdy kwestia spełniania tych warunków nie była przez organ w ogóle sprawdzana,

II. naruszenie przepisów postępowania, tj. w szczególności:

1. art. 133 Ordynacji podatkowej przez brak wydania i doręczenia przedmiotowej decyzji wobec P.G., czyli osoby, która wedle oceny organu jest posiadaczem przedmiotowego pozwolenia AEO,

2. obowiązku działania na podstawie przepisów prawa (art. 120 Ordynacji podatkowej), obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej) przez cofnięcie pozwolenia AEO wbrew obowiązującym przepisom.

W konsekwencji Skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia AEO.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2018r., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...].01.2018r., wydaną w I instancji.

Na przedmiotową decyzję Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarżący zaskarżył wskazaną decyzję w całości, zarzucając:

- "wydanie decyzji bez podstawy prawnej, tj. naruszenie art. 247 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz brak wskazania podstawy prawnej w decyzji, tj. naruszenie art. 210 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, przez wydanie decyzji opartej na art. 12 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników z jednej strony - który to przepis nie ma zastosowania do niniejszej sprawy, skoro dotyczy on numeru NIP, a nie pozwolenia EORI - oraz z drugiej strony na piśmie TAXUD-AEO-Helpdesk

z dnia [...] marca 2015r b/n - a więc na akcie nie będącym powszechnie obowiązującym źródłem prawa";

- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1. art. 5841 Kodeksu spółek handlowych w zw. z art. 93a Ordynacji podatkowej przez uznanie, że posiadaczem pozwolenia AEO nie stała się spółka powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, podczas gdy przepisy te w sposób jednoznaczny precyzują, że tak się właśnie stało,

2. art. 28 ust.1 lit. a Unijnego Kodeksu Celnego przez całkowicie błędne przekonanie, że którykolwiek z warunków dla uzyskania pozwolenia AEO przestał być spełniany, podczas gdy kwestia spełniania tych warunków nie była przez organ w ogóle sprawdzana;

- naruszenie przepisów postępowania, tj. w szczególności:

1. art. 133 Ordynacji podatkowej przez brak wydania i doręczenia przedmiotowej decyzji wobec P.G., czyli osoby, która wedle oceny organu jest posiadaczem przedmiotowego pozwolenia AEO,

2. obowiązku działania na podstawie przepisów prawa (art. 120 Ordynacji podatkowej), obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej) przez cofnięcie pozwolenia AEO wbrew obowiązującym przepisom.

Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważyła co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej wskazywanej jako P.p.s.a.), decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Podkreślić przy tym należy, że stosownie do art. 134 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nie mającym tu zastosowania).

W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego - to jest: art. 5842 § 1 i § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1577 ze zm.) – dalej zwana KSH, art. 93 a § 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 28 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE.L.2013.269.1 ze zm.) - dalej zwane UKC.

Przekształcenie firmy G P.G. (jednoosobowej działalności gospodarczej zarejestrowanej w CEIDG), w spółkę prawa handlowego o nazwie Agencja Celna G Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, nastąpiło w trybie art. 5841 § 1 oraz art. 5842 § 1 i 2 KSH. Zgodnie z pierwszym powołanym przepisem – przedsiębiorca przekształcany staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie właściwy organ ewidencyjny z urzędu wykreśla przedsiębiorcę przekształconego z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Natomiast zgodnie z art. 5842 § 1 i 2 KSH - spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego. Spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane przedsiębiorcy przed jego przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 74 Prawa celnego w zakresie praw i obowiązków następców prawnych i podmiotów przekształconych stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 14 działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej stanowi, że jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa przekształcanego przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych. Z kolei przepis art. 93e Ordynacji podatkowej precyzuje, że art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowi inaczej.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2016 r. II CZ 94/15 wskazał, że skutkiem przekształcenia przedsiębiorcy jednoosobowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością przekształceniu ulega nie sam podmiot, lecz przedmiot jego działalności, tj. prowadzone przez niego przedsiębiorstwo. Po przekształceniu przestaje istnieć jedynie jako przedsiębiorca, lecz istnieje nadal jako podmiot prawa. Nie staje się też nowym - przekształconym podmiotem, lecz jest jedynym wspólnikiem spółki. Nie mamy tu więc do czynienia z sukcesją generalną, czy pełną kontynuacją podmiotu przekształcanego w inną postać prawną, które sytuowałyby spółkę przekształconą w sytuacji następcy prawnego jednoosobowego przedsiębiorcy. Ograniczony zakres kontynuacji wynikający z art. 5842 § 1 KSH oznacza wstąpienie utworzonej spółki w prawa i obowiązki związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez jednoosobowego przedsiębiorcę, które nie skutkuje następstwem prawnym o charakterze ogólnym, a ma jedynie charakter sukcesji szczególnej.

Oznacza to, że Skarżąca Spółka o nazwie Agencja G Sp. z o.o.

w momencie przekształcenia weszła w prawa i obowiązki związane z działalnością gospodarczą prowadzoną pod nazwą G P.G.. W świetle przywołanych przepisów jak i przytoczonego poglądu, Spółka pozostała podmiotem pozwolenia AEO, które nadawało status upoważnionego przedsiębiorcy. Pozwolenie to na wniosek przedsiębiorcy było zawieszone decyzją z dnia [...] listopada 2013 r.

W uzasadnieniu decyzji nie sposób odszukać stanowiska organu, czy w jego ocenie w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy – na Spółkę przeszło posiadanie pozwolenie AEO. Organ wskazał, że "bezsprzecznym pozostaje, że Spółka o nazwie Agencja G Sp. z o.o. w momencie przekształcenia stała się następcą prawnym jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej pod nazwą G P.G.". Co Sąd rozumie jako wstąpienie utworzonej spółki w prawa i obowiązki związane z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy. Jednak co do najistotniejszej w niniejszej sprawie kwestii organ powołując się na przepisy dotyczące NIP z których wynika, że numer ten nie przechodzi na następcę prawnego oraz na fakt unieważnienia numeru EORI z uwagi na wygaśnięcie numeru NIP wskazuje, że pozwolenie AEO "jest bezprzedmiotowe i nie może funkcjonować bez ważnego numeru EORI, ponieważ osoba fizyczna, której wydano pozwolenie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zaprzestała działalności". Taka argumentacja sugeruje, że organ uznał, iż na Spółkę nie przeszło posiadanie pozwolenie AEO. Zdaniem Sądu stanowisko organu jest nieuprawnione.

W tym miejscu wskazać należy na niekonsekwencję organu. Skoro organ uznał, że spółka nie została posiadaczem pozwolenia, to postępowanie powinno być prowadzone wobec osoby fizycznej – P.G.. Organ przyjmując, że przekształcenie nie przeniosło posiadania pozwolenia AEO, jako adresata decyzji cofającej to pozwolenie określił jednak Spółkę.

Przepis art. 12 ust. 1 Ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników stanowi, że NIP nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego. Wśród wyjątków nie wymienia sytuacji będącej przedmiotem niniejszej sprawy.

Z kolei art. 9 ust. 1 Unijnego kodeksu celnego stanowi, że "przedsiębiorcy mający siedzibę na obszarze celnym Unii są zobowiązani do zarejestrowania się; rejestracji dokonują organy celne właściwe ze względu na siedzibę przedsiębiorcy", natomiast art. 1 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. U. UE. L2015.343.1 ze zm.) – dalej zwane RD w punkcie 18 definiuje "numer rejestracyjny i identyfikacyjny przedsiębiorcy" ("numer EORI"), oznacza numer identyfikacyjny niepowtarzalny na obszarze celnym Unii, przyznany przez organ celny przedsiębiorcy lub innej osobie w celu zarejestrowania tej osoby do potrzeb celnych.

W Polsce od 1 lipca 2009r. przedsiębiorcy podlegają rejestracji w systemie EORI. Nadanym unikalnym nr EORI przedsiębiorca posługuje się we wszystkich transakcjach i czynnościach celnych na terenie UE, tam gdzie jest wymagany ten identyfikator. W Polsce przyjęto zasadę tworzenia numeru EORI przedsiębiorcy

w oparciu o numer NIP. Składa się on z 17 znaków: litery PL+ numer NIP+ pięć zer.

W rozpatrywanym przypadku numer NIP przedsiębiorcy przekształconego wygasł, a numer EORI, związany z pozwoleniem AEO nr [...] został unieważniony. Podmiot gospodarczy powstały z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej, posługuje się swoim unikatowym numerem NIP oraz nowym nadanym numerem EORI przypisanym tylko i wyłącznie do powstałej z przekształcenia Spółki z ograniczoną działalnością.

Nieprawidłowo jednak organ przyjął, że w takiej sytuacji pozwolenie AEO nr [...] stało się bezprzedmiotowe i nie może funkcjonować bez ważnego numeru EORI, ponieważ osoba fizyczna, której wydano pozwolenie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zaprzestała działalności. Sąd nie kwestionuje twierdzenia, że pozwolenie AEO nie może funkcjonować bez ważnego numeru EORI. Wskazać jednak należy, że pozwolenie AEO wydawane jest po przeprowadzeniu procedury która jest określona w przepisach UKC oraz przepisach wykonawczych do tego aktu oraz po spełnieniu kryteriów które zostały określone w art. 39 UKC.

AEO to instytucja określana w polskim porządku prawnym jako upoważniony przedsiębiorca. Jest to podmiot prowadzący działalność gospodarczą, posiadający siedzibę we Wspólnocie, który po spełnieniu przewidzianych przepisami prawa warunków i kryteriów uzyskał jedno ze świadectw (obecnie pozwoleń) AEO i jako wiarygodny przedsiębiorca korzysta z ułatwień odnoszących się do kontroli celnej dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony oraz uproszczeń przewidzianych w ramach przepisów celnych. Posiadanie statusu upoważnionego w zależności od posiadanego pozwolenia wiąże się z uzyskaniem określonych w przepisach przywilejów.

Z tego względu pozwolenia AEO nie można postrzegać jako nadanego numeru przedsiębiorcy. Pozwolenie to stanowi nadanie statusu upoważnionego przedsiębiorcy. Numer pozwolenia AEO jest kwestią wtórną do samego nadania statusu.

Zgodnie z powołanymi przepisami KSH oraz Ordynacji podatkowej – Spółka wstąpiła w uprawnienia wynikające z pozwolenia AEO w takim samym zakresie

w jakim przysługiwały one P.G. w chwili przekształcenia jego działalności. W niniejszej sprawie pozwolenie AEO było na wniosek zawieszone, a więc Spółka weszła w uprawnienia wynikające z posiadania pozwolenia AEO wobec którego wydana została decyzja o zawieszeniu. Spółka więc do czasu cofnięcia zawieszenia, nie będzie mogła korzystać z przywilejów związanych z posiadaniem statusu upoważnionego przedsiębiorcy.

Z przepisów art. 18 ust. 1 lit. "b" RD wynika, że zawieszenie zostanie cofnięte w przypadkach, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b i c, w sytuacji gdy posiadacz decyzji podejmie, w sposób zadawalający organ celny właściwy do wydania decyzji, niezbędne środki w celu zapewnienia spełnienia warunków przewidzianych w decyzji lub wypełnienia obowiązków nałożonych na mocy tej decyzji, w którym to przypadku zawieszenie wygasa z dniem cofnięcia.

Ponadto z uwagi na treść art. 23 ust. 2 UKC – posiadacz decyzji niezwłocznie informuje organy celne o wszystkich okolicznościach zaistniałych po wydaniu decyzji, a mogących wpływać na jej dalsze obowiązywanie lub jej treść. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 RD organ celny w takim przypadku musi ponownie ocenić decyzję . Z uwagi na czas jaki upłynął po wydaniu decyzji o zawieszeniu pozwolenia jak i zaistniałe okoliczności, Spółka jako posiadacz pozwolenia AEO będzie zobowiązana do przejścia procedury przewidzianej w takim przypadku. Procedując organ musi mieć na względzie konieczność przeprowadzenia procedury informacyjnej i weryfikację nowych kryteriów oraz przeprowadzenie czynności audytowych w obszarach, które uległy zmianie w związku z przekształceniem, np. wypłacalności finansowej czy sposobu prowadzenia ewidencji Nie ma więc ryzyka, które zdaje się przyświecał organowi przy wydaniu zaskarżonej decyzji, że "nowy" podmiot nie będzie spełniał kryteriów uprawniających do posiadania statusu upoważnionego przedsiębiorcy. Ponieważ i tak kryteria te będą podlegały ponownej ocenie. Ponadto, Strona zajmując stanowisko w sprawie zgłosiła gotowość przejścia ponownej oceny posiadanego pozwolenia AEO.

Błędne jest zatem stanowisko organu, że w okolicznościach niniejszej sprawy warunki konieczne do posiadania pozwolenia AEO nie są już spełniane, gdyż działalność gospodarcza, w związku z którą je wydano przestała istnieć. Jak już wcześniej wskazano, działalność nie przestała istnieć, a nastąpiło przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę kapitałową. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 lit. "a" UKC – korzystna decyzja zostaje cofnięta (...) w przypadkach innych niż określone w art. 27 jeżeli jeden lub kilka warunków wymaganych do jej wydania nie zostało spełnionych lub przestało być spełnianych.

W ocenie Sądu, z akt administracyjnych niniejszej sprawy jak również

z uzasadnienia decyzji nie wynika by organ badał warunki uzyskania pozwolenia AEO i tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że Spółka przestała którykolwiek warunek spełniać. Tym samym zasadnie strona wskazuje na naruszenie art. 28 ust.1 lit. "a" UKC. Na tym etapie postępowania organ nie przedstawił dowodów umożliwiających ocenę, że Spółka przestała spełniać warunki wymagane wobec upoważnionego przedsiębiorcy. .

Wobec powyższego, w omawianym przypadku nie należało cofać pozwolenie AEO, ale dokonać jego aktualizacji, weryfikując dane przedsiębiorcy. Żadna

z przesłanek określonych w art. 28 ust. 1 UKC odnoszących się do cofnięcia

i zmian korzystnych decyzji – a więc odnosząca się również do pozwolenia AEO – nie przewiduje cofnięcie pozwolenia AEO z uwagi na powiązania numeru pozwolenia z numerem EORI.

W ocenie Sądu nie jest zasadny zarzut wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa - bez podstawy prawnej. Organ jest uprawniony do wydania decyzji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia AEO, na podstawie przepisów 28 ust. 1 UKC.

W powołanej podstawie prawnej organ wskazał, że decyzja została wydana w oparciu o art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 69 ust.1 pkt. 2 lit. c, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo Celne (tekst jednolity Dz. U. z 2018r., poz. 167), w związku z art. 28 ust. 1 lit. a UKC. W niniejszej sprawie pomimo, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, jednak naruszenie to nie miało charakteru rażącego.

Powołanie przepisu art. 12 ust.1 ustawy o zasadach ewidencji identyfikacji podatników w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odnosiło się do wyjaśnienia sposobu powstawania numeru EORI. Numeru NIP w Polsce stanowi część numeru rejestracyjnego i identyfikacyjnego EORI, który funkcjonuje w całej UE. Jak wyjaśnił organ, numer EORI nadawany podmiotom krajowym składa się z 17 znaków i posiada następującą strukturę: litery PL oraz numer NIP uzupełniony o pięć zer. Nie oznacza to jednak, że przepis ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników stanowił podstawę prawną zaskarżonej decyzji.

Również powołany w uzasadnieniu decyzji dokument TAXUD-AEO-Helpdesk z dnia [...] marca 2015r. nie stanowi podstawy prawnej, na której została oparta decyzja, a jedynie informację o tym, że Komisja Europejska wyraziła w nim opinię na temat przeniesienia pozwolenia AEO na inny podmiot, którą to opinię organ przywołał na poparcie swojego stanowiska. Poza sporem jest, że przedmiotowa opinia nie stanowi prawa, należy ją traktować jako niewiążące wsparcie stanowiska organu.

Mając powyższe na względzie zasadny jest zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego z art. 5841 KSH , art. 584 2 KSH w zw. z art. 93a Ordynacji podatkowej przez nieuznanie tego, że posiadaczem pozwolenia AEO stała się spółka powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą oraz art. 28 ust. 1 lit. "a" UKC przyjmując, że w wyniku przekształcenia działalności gospodarczej w trybie art. 584 2 KSH podmiot gospodarczy przestał istnieć tym samym została spełniona przesłanka umożliwiająca cofnięcie pozwolenia AEO.

Niezasadny jest zarzut naruszenia przepisów postępowania określonych w art. 133 Ordynacji podatkowej przez brak wydania i doręczenia decyzji organu I instancji cofającej AEO P.G.. Z uwagi, że Spółka stała się posiadaczem pozwolenia AEO prawidłowo postępowanie dotyczące przedmiotowego pozwolenia prowadzone było wobec Spółki.

Ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni dokonaną interpretację przepisów zaprezentowaną w niniejszym uzasadnieniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Zwrot kosztów orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. i obejmuje on zwrot uiszczonego wpisu od skargi.