Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1073/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 d,  239 f
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Dnia 19 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Małgorzata Górecka ( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi W S na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z dnia ....roku nr .... w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej określenia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012 r., Prezydent Miasta K na podstawie art. 169 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej pozostawił bez rozpatrzenia wniosek W S z dnia 25.05.2012 r. o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta K z dnia 5 grudnia 2011 r.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w dniu 31 maja 2012 r. wezwano podatnika do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez dostarczenie zabezpieczenia wskazanego w art. 33 d § 2 Ordynacji podatkowej – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Wnioskodawca pismem z dnia 25.05.2012 r. ( wpływ do organu – 6.06.2012 r. ) złożył propozycję zabezpieczenia wykonania przedmiotowej decyzji poprzez zastaw na udziałach Sp. z o. o. w likwidacji w W wraz z prawami do sum likwidacyjnych. Powyższe nie stanowi jednak zabezpieczenia spełniającego wymogi z art. 33 d § 2 Ordynacji podatkowej.

W zażaleniu od tego postanowienia W S wniósł o jego uchylenie i nakazanie organowi I instancji nadania dalszego biegu sprawie, zarzucając rażące naruszenie :

- art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez pozbawienie strony prawa do czynnego udziału w postępowaniu i błędne przyjęcie, że odpowiedziała ona na wezwanie organu przed otrzymaniem tego wezwania

- art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie ustalenia, czy pismo strony, które wpłynęło do organu w dniu 6.06.2012 r. zostało nadane w urzędzie pocztowym przed, czy po dacie otrzymania przez stronę wezwania z dnia 31.05.2012 r.

Zdaniem strony pismo z dnia 4.06.2012 r. ( opatrzone błędną datą 25.05.2012 r. ) stanowiło uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji organu z 5.12.2011 r. Dopiero po nadaniu tego pisma do organu strona otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków wniosku, na które udzieliła odpowiedzi. Organ I instancji błędnie uznał wobec tego pismo strony z 4.06.2012 r. jako odpowiedź na wezwanie z 31.05.2012 r., które strona otrzymała w okresie późniejszym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K postanowieniem z dnia 3.08.2012 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji, podzielając jego ustalenia faktyczne i rozważania prawne.

Organ II instancji podkreślił, że zgodnie z art. 239 f § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy I instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia tego sądu, działając na wniosek strony i po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami ( art. 33 d § 2 ) – do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania.

Organ wskazał, że w piśmie z dnia 25.05.2012 r. strona nie wskazała skutecznie zabezpieczenia z art. 33 d § 2 Ordynacji, a w piśmie z dnia 18.06.2012 r. ( będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 31.05.2012 r. ) podtrzymała, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został już uzupełniony w piśmie z dnia 25.05.2012 r. i zawarta w nim propozycja stanowi zabezpieczenie wykonania decyzji, zgodne z art. 239 f § 1 Ordynacji. Organ odwoławczy zaznaczył, że wbrew twierdzeniu organu podatkowego zawartemu w skarżonym postanowieniu, pismo podatnika z dnia 25.05.2012r. nie stanowiło odpowiedzi na wezwanie organu, które podatnik otrzymał dopiero 12.06.2012r. niemniej podatnik nie ustanowił zabezpieczenia, a więc nie uzupełnił braków, o które to uzupełnienie był wzywany przez organ.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona zarzuciła organowi naruszenie art. 120, 168 §1, 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia przed doręczeniem stronie wezwania do jego uzupełnienia. Postanowienie I instancji wydano w dniu 11.06. 2012 r., a wezwanie do uzupełnienia wniosku strona odebrała dopiero 12. 06. 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 239 f § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy I instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia tego sądu, działając na wniosek strony i po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami ( art. 33 d § 2 ) – do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania. Zabezpieczenie wykonania decyzji następuje ( zgodnie z art. 33 d § 2 ) w formie m. in. gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, poręczenia banku, weksla z poręczeniem wekslowym banku, potwierdzonego czeku i zastawu rejestrowego.

W Si pismem z dnia 25.05.2012 r. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta K z dnia 5. 12. 2011 r. Organ I instancji wskazał, że pismem z dnia 31. 05. 2012 r. wezwano podatnika do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez dostarczenie zabezpieczenia wskazanego w art. 33 d § 2 Ordynacji podatkowej – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania ( k. 2 akt adm. ). Wnioskodawca pismem z dnia 25.05.2012 r. ( wpływ do organu – 6.06.2012 r. ) złożył propozycję zabezpieczenia wykonania przedmiotowej decyzji poprzez zastaw na udziałach Sp. z o. o. w likwidacji w W wraz z prawami do sum likwidacyjnych ( k. 3 akt ). Powyższe nie stanowiło jednak – w ocenie organów obu instancji - zabezpieczenia spełniającego wymogi z art. 33 d § 2 Ordynacji podatkowej.

W piśmie z dnia 25.05.2012 r. strona nie wskazała zatem skutecznie zabezpieczenia z art. 33 d § 2 Ordynacji, natomiast w piśmie z dnia 18.06.2012 r. ( będącym odpowiedzią na powyższe wezwanie organu z 31.05.2012 r. ) podtrzymała, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został już uzupełniony w piśmie z dnia 25.05.2012 r. i zawarta w nim propozycja stanowi w ocenie strony zabezpieczenie wykonania decyzji, zgodne z art. 239 f § 1 Ordynacji ( k. 5 akt ).

Organ I instancji wydał postanowienie w trybie art. 169 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w dniu 11 czerwca 2012 r., czyli przed doręczeniem skarżącemu wezwania do uzupełnienia braku wniosku ( które nastąpiło w dniu 12.06.2012 r. ). Zachowanie organu I instancji nie było prawidłowe, gdyż orzeczono o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia przed doręczeniem stronie wezwania do uzupełnienia wniosku, wystosowanego do skarżącego przez organ. Zdaniem Sądu brak jednak podstaw do stwierdzenia, że było to naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zważyć bowiem trzeba, że w piśmie datowanym na 25.05.2012 r. ( wpływ do organu – 6.06.2012 r., czyli przed wydaniem postanowienia I instancji ) strona wskazała sposób zabezpieczenia wykonania decyzji, spełniający w jej ocenie wymagania z art. 33 § 2 d Ordynacji podatkowej. W swoim piśmie z dnia 18.06.2012 r. strona sama oświadczyła, że pismo z dnia 25.05.2012 r. stanowiło de facto uzupełnienie wniosku, chociaż dokonane z inicjatywy samej strony, a nie na skutek wezwania organu.

Ostatecznie zatem były podstawy do przyjęcia tezy, że wniosek skarżącego, uzupełniony przez niego w toku postępowania, nie spełniał wymogów z art. 239 f § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej, gdyż sposób zabezpieczenia zaproponowany przez stronę nie zapewniał zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami, wskazanego w art. 33 d § 2 Ordynacji podatkowej.

Tym samym skargę jako bezzasadną należało oddalić, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).