Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 313/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 73, art. 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 41/17 odrzucające skargę T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, maj i wrzesień 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowienie sądu I instancji

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 41/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. Sp. z o.o. w W. (dalej: spółka, skarżąca), na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, maj i wrzesień 2009 r.

2. Uzasadnienie rozstrzygnięcia sądu I instancji

Sąd przypomniał, że spółka, reprezentowana przez prezesa i wiceprezesa zarządu, pismem z dnia 21 grudnia 2016 r. wniosła do WSA w Poznaniu skargę na ww. decyzję organu. Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 czerwca 2017 r. (po odmowie przyznania prawa pomocy) spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Próbę doręczenia skarżącej odpisu ww. zarządzenia na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 14 czerwca 2017 r. (pierwsze awizo) i 22 czerwca 2017 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącą podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 30 czerwca 2017 r. nastąpił jej zwrot do sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 116 akt sądowych), z adnotacją doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia 2 sierpnia 2017 r. brak fiskalny skargi nie został usunięty.

Nieodebranie przez skarżącą spółkę przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: P.p.s.a.) dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 28 czerwca 2017 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku procesowego upływał z dniem 5 lipca 2017 r. Strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej przez skarżącą skargi.

3. Zażalenie

3.1. W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia odrzucającego skargę w całości oraz o przywrócenie terminu do usunięcia braku fiskalnego. W uzasadnieniu zażalenia spółka podniosła, że sytuacja, jaka miała miejsce, wynikała z niedopełnienia przez Pocztę Polską obowiązku polegającego na włożeniu do skrytki całej korespondencji przychodzącej do spółki, w tym awiza, albo poinformowania pytającego o korespondencję, że jest do odbioru przesyłka polecona. Spółka wytłumaczyła, że biurowiec w którym mieści się jej siedziba, został oddany do kapitalnego remontu kilka miesięcy wcześniej, wobec czego spółka musiała zdać klucze do lokalu i obecnie korzysta ze skrytki pocztowej. Do zażalenia spółka dołączyła dokumenty, na podstawie których korzysta ze skrytki pocztowej.

3.2. W dniu 5 września 2017 r. spółka została wezwana do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, czy pismo stanowi zażalenie na postanowienie z 2 sierpnia 2017 r. o odrzuceniu skargi, czy też wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem przyjęcia, że pismo to stanowi zażalenie.

Przesyłka zawierająca ww. wezwanie nie została podjęta w terminie, w związku z czym pozostawiono ją w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 25 września 2017 r.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1. Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.

4.2. W opinii NSA odrzucenie skargi przez WSA w Poznaniu - z uwagi na przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. - było zasadne. Bezspornie bowiem, brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, na co wskazuje sama skarżąca, wnosząc w zażaleniu m.in. o przywrócenie terminu do opłacenia skargi.

Skoro we wniesionym zażaleniu (a jako taki środek należy je traktować w wyniku niewyjaśnienia na wezwanie sądu, czy jest to zażalenie, czy też wniosek o przywrócenie terminu) strona skarżąca nie tylko nie neguje faktu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie, ale wręcz przedkłada wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, to nie można sądowi I instancji zarzucić nieprawidłowości w odrzuceniu skargi.

Z uzasadnienia zażalenia nie wynikają żadne argumenty, które pozwoliłyby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zakwestionowanie legalności zaskarżonego postanowienia. Zamiast tego spółka powołuje się na brak swojej winy w nieuiszczeniu wpisu od skargi w terminie określonym przez WSA. Tymczasem, jak już w trybie art. 6 P.p.s.a. poinformował spółkę sąd, zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu stanowią dwa wykluczające się wzajemnie środki procesowe.

Powołane w zażaleniu okoliczności nie mogą spowodować uchylenia postanowienia z dnia 2 sierpnia 2017 r.

4.3. Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.