Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 18/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w zakresie bezczynności organu
Powołane przepisy: article: art. 13
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 3  par. 1, art. 161  par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant sekretarz sądowy Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Burmistrza w udostępnieniu informacji publicznej I. umarza postępowanie w części dotyczącej żądania udostępnienia informacji publicznej, zawartego we wniosku z dnia "[...]"; II. stwierdza, że bezczynność Burmistrza nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że w dniu 3 sierpnia 2016 r. D. K. złożył do Burmistrza Miasta wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie rejestru umów/zleceń dotyczących zamówień poniżej 30.000 euro za okres 01.01.2015- 31.07.2016 r.

W odpowiedzi z 24.08.2016 r. organ stwierdził, że "przedmiotowy rejestr za okres 01.01.2016-31.07.2016. w chwili obecnej nie istnieje w Urzędzie. Przetworzenie danych i opracowanie rejestru wymaga zaangażowania wielu osób i poświęcenia sporo czasu. Obecnie jesteśmy w trakcie zbierania danych z 2016 roku i opracowywania rejestru. W związku z tym powyższy zbiór danych zostanie przekazany Panu w późniejszym terminie." Ponadto organ przesłał skarżącemu rejestr umów/zleceń dotyczących zamówień poniżej 30.000 euro za rok 1015.

Następnie pismem z 6 września 2016 r. organ wezwał wnioskodawcę do wykazania, w terminie 14 dni, interesu publicznego, stwierdzając, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną. Jednocześnie organ wskazał, że w przypadku nie wykazania wspomnianego interesu, postępowanie zostanie umorzone.

W piśmie z 10.01.2017 r. wnioskodawca stwierdził, że wnioskowana informacja nie jest informacją przetworzoną i wniósł o niezwłoczne udostępnienie informacji. Jednocześnie zmienił zakres swojego wniosku na cały 2016 r. oraz stwierdził, że nawet jeżeli zdaniem organu wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną i nie wykazano interesu publicznego to winien on wydać decyzję odmowną, a nie umarzającą postępowanie.

Pismem z dnia 17 lutego 2017r. D. K. wywiódł skargę na bezczynność Burmistrza w zakresie rozpatrzenia wniosku z 3 sierpnia 2016r. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 10 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. 1993 Nr 61, poz. 284 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudzielenie informacji publicznej. Strona skarżąca wniosła o zobowiązanie przez Burmistrza Miasta do wykonania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi oraz stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że udzielił wnioskowanych informacji za 2015r., gdyż przypadkowo takie posiadał. Nie dysponuje natomiast wykazem rzeczonych umów za 2016r. W ocenie organu są to informacje przetworzone. Dlatego też strona została wezwana do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego otrzymanie przez nią takich informacji.

W piśmie procesowym z dnia 3 kwietnia 2017r. skarżący podtrzymał zarzuty zawarte w skardze. Stwierdził również, że argumentacja organu jest niespójna i chaotyczna. Nieprawdą jest też, że organ nie posiada wnioskowanego rejestru umów za 2016r., gdyż strona skarżąca drogą nieformalną otrzymała wersję elektroniczną wykazu rzeczonych umów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 j. t.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 j.t., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Badając skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej trzeba mieć na względzie, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016r., poz. 1764 j.t.), udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże, jeśli organ odmawia udostępnienia informacji, to obowiązany jest tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje, jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę. Dopiero przejaw działalności organu w jednej z tych form działania, zwalnia podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej z zarzutu bezczynności.

Wyjaśnić także należy, że instytucja skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 p.p.s.a., ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie oraz ustalenia, czy bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa.

W obecnym stanie prawnym rozpoznanie skargi na bezczynność organu, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Załatwienie przez organ wniosku strony w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku zbadania, czy bezczynność, której się dopuścił, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W takiej sytuacji umorzenie postępowania sądowego może dotyczyć jedynie zobowiązania organu do dokonania czynności, ponieważ tylko w tym zakresie postępowanie to stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA z 2009 r., z. 4, poz. 63).

Bezsprzecznie Burmistrz udostępnił stronie skarżącej wnioskowany rejestr umów za 2015 r. Nie kwestionuje tego skarżący. Jednakże kwestią sporną pozostaje udostępnienie rejestru umów za wnioskowany okres 2016 r. Organ uznał żądane informacje w zakresie roku 2016, za informacje o charakterze przetworzonym. Nadmienić należy, że na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 11 kwietnia 2017 r. pełnomocnik organu złożyła do akt decyzję Burmistrza z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wspomnianą decyzją Burmistrz odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej ze względu na to, że jest to informacja przetworzona, a brak jest wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w zakresie prawa do uzyskania żądanej informacji publicznej. Tym samym na dzień rozpoznawania skargi w niniejszej sprawie funkcjonowała już w obrocie prawnym decyzja załatwiająca wniosek strony skarżącej o udostepnienie rejestru umów za 2016 r. Z oświadczenia pełnomocnika organu złożonego na rozprawie wynika, że w sentencji decyzji wkradła się oczywista omyłka (odmowa udostępnienia rejestru umów zleceń za okres od 01.01.2015 do 31.07.2016 r.), a decyzja Burmistrza z dnia "[...]" dotyczyła rejestru umów z całego roku 2016 r., co wynika z jej uzasadnienia. Sąd w niniejszym postępowaniu nie był oczywiście władny oceniać zgodności z prawem tej decyzji, gdyż może być ona przedmiotem odrębnego zaskarżenia. Skarżący zaś na rozprawie przed Sądem w dniu 11 kwietnia 2017 r. potwierdził otrzymanie tej decyzji i zwrócił się o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz wniósł o umorzenie postępowania w pozostałym zakresie.

Dlatego też Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a w pkt I umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie bezczynności organu.

Zaistniała bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Samo uchybienie terminowi z art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przesądza o rażącym charakterze bezczynności. W niniejszej sprawie podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej wprawdzie naruszył termin ustawowy do załatwienia wniosku strony, prawdopodobnie jednak uczynił to nieumyślnie, będąc przekonanym, że prawidłowo rozpoznaje wniosek strony. Organ podejmował bowiem pewne czynności, nawiązując korespondencję ze stroną. Ponadto rejestr umów za 2015 r. został skarżącemu przesłany w dniu 24 sierpnia 2016 r. Ostatecznie także na dzień orzekania przez Sąd organ załatwił wniosek skarżącego dotyczący rejestru umów za 2016 r. Postępowanie organu, bardziej niż o umyślności, świadczy o niepewności co do sposobu załatwienia wniosku strony. Dlatego też Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt III na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego uiszczony wpis w kwocie 100 zł.