Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1896/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać radcy prawnemu D. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 147,60 zł, w tym: kwotę 120 zł tytułem opłaty za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 4 maja 2009 r. ustanowił dla H. W. - uczestnika postępowania w przedmiotowej sprawie - adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 13 maja 2009 r. pełnomocnikiem wyznaczyła adwokat D. P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 września 2009 r. oddalił skargę S. W. na powołana decyzję Wojewody [...]. Jednocześnie Sąd przyznał wyznaczonej z urzędu pełnomocnik H. W. kwotę 240 zł oraz kwotę 52,80 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

S. W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2009 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2006/09 oddalił skargę kasacyjną.

Na rozprawie przez Sądem drugiej instancji pełnomocnik z urzędu reprezentowała H. W. i wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

W uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że nie orzekł o przyznaniu wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, ponieważ wynagrodzenie to przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W piśmie z dnia 31 maja 2011 r. wyznaczona z urzędu pełnomocnik H. W. oświadczyła, że opłaty za udzieloną przez nią pomoc prawną nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków

Ustanowiona z urzędu pełnomocnik H. W. (D. P.) wyznaczona została przez Okręgową Radę Adwokacją w W. na podstawie postanowienia referendarza sądowego, którym przyznano uczestniczce postępowania prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Obecnie pełnomocnik z urzędu nie wykonuje zawodu adwokata. Wpisana jest na listę radców prawnych prowadzoną przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w K..

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W przedmiotowej sprawie wyznaczona z urzędu pełnomocnik H. W. otrzymała już wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji wzięła natomiast udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W tej sytuacji radca prawny D. P. powinna otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) powoływanego rozporządzenia. Ponieważ prowadziła sprawę ta sama radca prawny w pierwszej i w drugiej instancji, opłata za czynności przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.

Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.