Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 260/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.M. z dnia 6 marca 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r. [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla S.M. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

S.M. - w dniu 9 kwietnia 2013 r. - wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 260/13, o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm..; dalej powoływana jako ppsa), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Oznacza to, że złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w całości rozpoznawany przez Sąd w świetle przesłanek z art. 246 ppsa, a Sąd orzekając w tym zakresie nie jest w żaden sposób związany wcześniej wydanym orzeczeniem.

I tak, z treści wniosku oraz z treści dokumentów nadesłanych przez skarżącego, w wykonaniu wezwania z dnia 11 marca 2013 r., wynika, że skarżący w roku 2012 osiągnął dochód w wysokości 35.857,88 zł z tytułu świadczeń emerytalnych. Skarżący wynajmuje pokój o powierzchni 8 m kw z używalnością kuchni i łazienki. Z tego tytułu uiszcza na rzecz wynajmującego czynsz najmu w kwocie 200 zł oraz ryczałt za media w wysokości 150 zł miesięcznie (umowa najmu w aktach sprawy). Wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe.

Orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w C. z dnia [...] lutego 2009 r. skarżący został zaliczony na stałe do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności (ww. orzeczenie w aktach sprawy). Do akt sprawy skarżący przedłożył szereg faktur za zakup leków.

Skarżący oświadczył też, że nie korzysta obecnie, jak również nigdy nie korzystał, z żadnych form pomocy społecznej.

Skarżący przedstawił również wyciąg ze swojego rachunku bankowego za okres od 14 lutego do 5 marca 2013 r., na którym zgromadzono środki pieniężne w kwocie 1.242,10 zł.

Nadto wedle treści dokumentów złożonych przez skarżącego wraz ze sprzeciwem przyznane mu świadczenie emerytalne, z powodu potrącenia świadczeń alimentacyjnych na rzecz żony, podlega od marca 2012 r. zmniejszeniu do kwoty 669 zł netto.

W myśl zaś art. 246 § 1 ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że wolna do jego dyspozycji kwota, po odliczeniu wydatków związanych z zajmowanym lokalem, wynosi miesięcznie zaledwie 319 zł i musi wystarczyć na pokrycie pozostałych, podstawowych kosztów utrzymania (zakup żywności, leków, odzieży).

Należało zatem uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie bowiem skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania już na obecnym jego etapie (wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł).

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.