Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 16/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. P. (zwany dalej: "skarżącym") pismem z dnia 22 lutego 2022 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie bezczynności i przewlekłego prowadzenie postępowania w sprawie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. W skardze M. P. domagał się orzeczenia, że nie obciąża go przedawniony dług z tytułu zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, orzeczony decyzją Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego, reprezentowanego przez Dyrektora Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 17 lipca 2017 r., nr DAO.4013.3.2017.AC, zarzucając mu niedopełnienie obowiązków, przekroczenie uprawnień, brak nadzoru, bezczynność i nieuzasadnioną przewlekłość postępowania egzekucyjnego.

Uzasadniając skargę M. P. wniósł o polecenie skarżącemu przesłania:

1. decyzji Dyrektora PUP w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 17 lipca 2017 r., nr DAO.4013.3.2017.2017.AC,

2. wniosku Dyrektora PUP w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 23 listopada 2021 r., nr DAO.090.1.44.2021.AK

3. decyzji Wojewody Opolskiego z dnia 13 stycznia 2022 r., nr PS.III.8641.52.2021.ADZ,

na potwierdzenie faktu, że z powodu zaniedbania organu, przewlekłości postępowania i bezczynności w kontroli, przez 5 lat prowadzono niezgodnie z prawem działania egzekucyjne.

Powyższa skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SAB/Op 16/22. Sformułowany w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego, został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 25/22 i postanowieniem z dnia 17 maja 2022 r. oddalony z uwagi na bezzasadność skargi.

Skarżący został bowiem wezwany na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 marca 2022 r. do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem wyczerpał tryb z art. 37 K.p.a. i w tym celu do nadesłania kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu).

Skarżący odpowiedział na wezwanie pismem z dnia 6 kwietnia 2022 r. k. 49 akt sądowych). W piśmie tym, jak wskazał, przesłał wykaz ponagleń skierowanych do Wojewody Opolskiego, za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu. Wymienił nim daty tych ponagleń: 14 maja 2021 r., 6 lipca 2021 r., 23 lipca 2021 r., 20 sierpnia 2021 r., 1 października 2021 r. Skarżący wyjaśnił, że przebywając w zakładzie karnym, nie jest w stanie wykonać w terminie 7 dni kopii ponagleń, dlatego wnosi o polecenie przesłania ich kopii "pozwanemu" według wykazu. Skarżący, w związku z tą odpowiedzią został ponownie wezwany, na zarządzenie Sędziego z dnia 21 kwietnia 2022 r., do jednoznacznego wskazania, jakiego konkretnie postępowania dotyczy skarga oraz wydania, jakiego aktu lub podjęcia czynności się domagał, a zatem w jakim zakresie organ był bezczynny, a także do przesłania w tym samym terminie kopii złożonego w tej sprawie ponaglenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący odpowiedział na wezwanie pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r., w którym poinformował, że chodzi o postępowanie egzekucyjne prowadzone przez "pozwanego" od 17 lipca 2017 r., - wydania decyzji o zwrocie świadczeń do – 13 stycznia 2022 r. decyzji o nieważności decyzji z dnia 17 lipca 2022 r. Skarżący wskazał, że jako "powód" domagał się umorzenia postępowania z powodu przedawnienia roszczeń, a ww. stan prawny potwierdził Wojewoda Opolski 13 stycznia 2022 r., organ "pozwany" nie podjął działań, zgodnie z wnioskami "powoda", wtedy organ był bezczynny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych .

W myśl przepisu art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności albo przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu, wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z przepisem art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa się do ich uzupełnienia.

W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jednoznaczne wskazanie, jakiego konkretnie postępowania dotyczy skarga oraz wydania, jakiego aktu lub podjęcia jakiej czynności się domagał, a zatem w jakim zakresie organ był bezczynny lub przewlekle prowadził postępowanie, a także do przesłania w tym samym terminie kopii złożonego w tej sprawie ponaglenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie wraz z pouczeniem o skutkach nie usunięcia wskazanych braków skargi, stosownie do treści art. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zostało skarżącemu doręczone w sposób prawem przewidziany w dniu 28 kwietnia 2022 r. Skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie wprawdzie udzielił odpowiedzi, w piśmie wysłanym w dniu 28 kwietnia 2022 r., jednakże nie wykonał wezwania Sądu i nie wskazał ani jaki jest przedmiot jego skargi, ani którego w istocie organu bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania - miałyby być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Nie można bowiem udzielonej odpowiedzi uznać za wywiązanie się z nałożonego obowiązku, skoro skarżący jednoznacznie nie określił wydania jakiego aktu się domaga, ani którego organu administracji publicznej skarga dotyczy. Brak takiego doprecyzowania skargi uniemożliwił nadanie dalszego biegu oraz właściwą kwalifikację wniesionego środka prawnego. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 lipca 2011 r., brak wskazania, pomimo wezwania sądu, jaki jest przedmiot skargi ani którego organu działanie - lub bezczynność - miałyby być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu oraz właściwą kwalifikację wniesionego środka prawnego (por. sygn. akt I OZ 524/11, LEX 1082952). Zadaniem Sądu nie jest natomiast precyzowanie intencji autora skargi, bowiem zgodnie z przywołanymi przepisami, z żądania skargi powinno jasno wynikać, czego domaga się skarżący i w działaniu (bezczynności) którego organu, jej autor upatruje naruszenie przepisów wskazanych w podstawach skargi.

Skarżący nie przesłał także kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi, nie wykazał, zatem, że wyczerpał tryb z art. 37 K.p.a. Wskazał wprawdzie, że wystosował 5 ponagleń i wymienił ich daty, jednakże nie sprecyzował, jakiego konkretnie postępowania ponaglenia te dotyczą. Dlatego skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie, jakiego konkretnie wydania aktu lub podjęcia jakiej czynności się domagał, a zatem, w jakim zakresie organ pozostawał bezczynny lub przewlekle prowadził postępowanie.

Skoro skarżący na wezwanie nie uzupełnił braków formalnych skargi, to należało ją uznać za niedopuszczalną, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie, z którym sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

W tym stanie rzeczy, Sąd, orzekł jak w sentencji.