Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 366/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł.


UZASADNIENIE

M. W. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt S. D. w Domu Pomocy Społecznej.

W toku postępowania skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji bezspornie stanowiłoby dla skarżącej duże obciążenie finansowe, a co za tym idzie stałe i znaczne uszczuplenie jej budżetu. Skarżąca podniosła, że jej sytuacja materialna nie pozwala na comiesięczne ponoszenie opłat z tytułu pobytu faktycznie obcej dla niej osoby w DPS. Biorąc pod uwagę relacje skarżącej ze S. D., a także całokształt sytuacji osobistej i majątkowej skarżącej, partycypowanie przez nią w kosztach pobytu S. D. w DPS byłoby zdaniem skarżącej niesparwiedliwe i niesłuszne. Wykonanie decyzji wyrządzałoby znaczną szkodę. Skarżąca nie może ponosić negatywnych, ujemnych konsekwencji działań, aktów czy decyzji organów administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).

Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku.

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Jest to bowiem związane z tym, że użyte przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. nieostre pojęcia - "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki", a zatem każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia uczynienia zadość temu żądaniu. Innymi słowy dokonywana przez sąd ocena wystąpienia w określonym przypadku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że niewątpliwie nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu zobowiązującego do zapłaty określonego świadczenia pieniężnego winno być uzasadnione takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., może zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaniechała bowiem wyczerpującego uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Skarżąca w ogóle nie uzasadniła, dlaczego w jej ocenie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione, natomiast skarżąca nie podniosła żadnych konkretnych argumentów, które pozwoliłyby sądowi na obiektywną ocenę, czy w rozpoznawanej sprawie faktycznie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak jest bowiem dokumentów wskazujących na trudną sytuację materialną wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu, przemawiających za stanowiskiem, że uszczuplenie majątku skarżącej o kwotę wskazaną w zaskarżonej decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że sąd obowiązany jest uwzględnić wszystkie okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w związku z tym nie może oprzeć się wyłącznie na oświadczeniach skarżącej. Wobec faktu, że skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła żadnych informacji o uzyskiwanych dochodach oraz ponoszonych wydatkach, które umożliwiłyby jakąkolwiek ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji istotnie wpłynie na sytuację finansową w rodzinie skarżącej, nie bez znaczenia dla rozpoznania ww. wniosku mają zatem informacje wynikające z załączonych do akt administracyjnych dokumentów. Z dokumentów tych wynika, że ustalony przez organ I instancji miesięczny dochód w rodzinie skarżącej w okresie listopad 2014r. - październik 2015r. przekraczał 5.000,00 zł. Zestawienie dochodów osiąganych w rodzinie skarżącej z kwotami ustalonych opłat za pobyt S. D. w DPS za poszczególne okresy, świadczy o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji ani nie spowoduje wyrządzenia znacznej szkody ani nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków.

Należy przy tym także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania.

W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł,

jak w sentencji.

a.bł.