Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 361/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] znak [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie uznania zarzutów za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę R.T.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 361/18

Uzasadnienie

J. N., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] (znak [...]) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie uznania zarzutów za nieuzasadnione. W skardze postawiono szereg zarzutów naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] utrzymujące w mocy stanowisko wierzyciela – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] – zawarte w postanowieniu z 21 grudnia 2017 r., wydane na podstawie art. 34 § 1 i § 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.) [dalej: u.p.e.a.).

Przypomnieć zatem należy, iż 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) [dalej: ustawa nowelizująca), mocą której znowelizowano dotychczasowe brzmienie ustawy p.p.s.a.

W myśl art. 1 pkt 1 lit. a ustawy nowelizującej, art. 3 § 2 pkt 3 ustawy p.p.s.a. otrzymał następujące brzmienie: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu".

Jak wynika z uzasadnienia do ustawy nowelizującej, wymienione w art. 3 § 2 pkt 3 ustawy p.p.s.a. postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu (art. 34 § 1a u.p.e.a.) oraz postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela (art. 34 § 2 u.p.e.a.) mają charakter incydentalny, zaś w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej (postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów).

Wobec powyższego stwierdzić należało, iż złożona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym jest niedopuszczalna z mocy samego prawa i jako taka musi zostać przez sąd administracyjny odrzucona.

Dodatkowo wskazać należy, iż w zaskarżonym postanowieniu z [...] pouczono stronę skarżącą, iż na postanowienie to nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.

Z tych też względów, tj. z uwagi na ustawową niedopuszczalność skargi sąd nie zajmował się wnioskiem o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o konstytucyjność przepisów ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Przedmiotowe może stać się przedmiotem ewentualnego wniosku do Trybunału w ramach rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej.

R.T.