Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 240/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2014 roku wniosku M.J. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie: zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z 24 kwietnia 2014r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W wyniku wniesienia przez stronę skarżącą sprzeciwu przeciwko wskazanemu postanowieniu straciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 dalej cyt. jako p.p.s.a.).

Wnioskiem z dnia 10 lutego 2014 r. skarżący M.J. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata A.R. zwrócił się o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych – zwolnienia od wpisu sądowego od skargi.

Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochody z tytułu "prac dorywczych" w wysokości około 600 zł miesięcznie. Ponadto ze złożonego formularza wniosku wynika, iż skarżący jest posiadaczem ¾ udziału w domu, który jest obciążony hipoteką w wysokości 530.000 zł, oraz mieszkania o powierzchni 200 m2. Nadto jest w posiadaniu samochodu ciężarowego marki I., z którego prowadzona jest egzekucja. Wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną, nie osiąga stałych dochodów. Oświadczył, że zobowiązany jest płacić alimenty na trójkę dzieci, przy czym jak zaznaczył z obowiązku tego wywiązuje się tylko częściowo. Na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, referendarz sądowy może zażądać od strony złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie z możliwości tej skorzystano i wystosowano do strony wezwanie z dnia 25 maca 2014 r. W wezwaniu tym zwrócono się w terminie siedmiu dni o przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe z dnia 2.04.2014, w którym oświadczył, że na chwilę obecną skarżący uiścił kwotę 400 zł, co do reszty wynagrodzenia jest ono uzależnione od wyników postępowania. Do pisma załączył: wyrok Sądu Okręgowego z dnia 31.12.2012 r. orzekającego separację związku małżeńskiego K. J. i M. J. oraz zasądzającego alimenty na trójkę dzieci w wysokości po 800 zł na rzecz każdego z nich, postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności prawomocnemu wyrokowi z dnia 31.12.2012 r., obwieszczenie o licytacji ruchomości z dnia 07.11.2012 r. – samochodu I. – cena wywoławcza 75.000 zł, wezwanie do zapłaty należności z dnia 4.01.2013 r., wniosek Komornika Sądowego do wydziału ewidencji pojazdów o dokonanie wpisu w rejestrze pojazdów dotyczący samochodów: I., M., M., wniosek Komornika Sądowego do wydziału ewidencji pojazdów o dokonanie wpisu w rejestrze pojazdów dotyczący samochodów: P., dwa zajęcia wierzytelności wierzyciela banku A. należne M.J. od Urzędu Skarbowego w O., harmonogram spłaty kredytu uruchomionego w dniu 13.08.2008 r., zawiadomienie o niedopłacie – niedopłata na dzień 3.03.2014 r. 3.389,27 zł, historię rachunku bankowego nr "[...]" za okres od 01.12.2013r. do 31.03.2014 r., umowę zlecenia z dnia 08.02.2014 r. zawartą z adw.. A. R. z Kancelarii Adwokackiej w S. przy ul. M. 6/1.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym , w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

Wnioskodawca nie przedstawił rzetelnie swej sytuacji materialnej. Jak wynika bowiem z oświadczeń złożonych na formularzu wniosku PPF i odpowiedzi na wezwanie skarżący utrzymuje się z "prac dorywczych", z których uzyskuje dochód ok. 600 zł miesięczne. Natomiast z oświadczeń wnioskodawcy w zakresie ponoszonych wydatków, wynika, że skarżący spłaca miesięczne raty z tytułu kredytu hipotecznego w wysokości ok. 3.400 zł, nadto jak sam stwierdził "częściowo" wypłaca alimenty na dzieci, przy czym nie określił w jakiej dokładnie wysokości wypełnia ciążący na nim obowiązek. Podkreślić przy tym należy, że przedstawiony przez wnioskodawcę dokument z dnia 3.03.2014 r. dotyczący spłaty raty kredytu potwierdza wyłącznie, że wnioskodawca nie spłacił w terminie jednej raty kredytu, w związku z tym posiada zadłużenie w spłacie na kwotę 3.389,27 zł, zaś zadłużenie z tytułu kredytu wynosiło 470.275,90 zł. Natomiast z przedstawionego harmonogramu spłaty kredytu z dnia 2.04.2014r. wynika, że na dzień 01.05.2014 r. do spłaty pozostała kwota 467.052,96 zł. Z tego tylko zestawienia wynika, że w okresie od 03.03.2014 r. do 02.04.2014 r. kwota zadłużenia z tytułu kredytu zmniejszyła się o 3.222,94 zł. W tej sytuacji wyjaśnienia wnioskodawcy, że uzyskuje dochody wyłącznie w wysokości 600 zł, stoją w sprzeczności z ww. ustaleniami. Podkreślić należy, że wnioskodawca nie wyjaśnił z jakich dochodów spłacił ww. zadłużenie. Dodatkowo stwierdzić należy, że pomimo wezwania do przedstawienia szczegółowego zestawienia miesięcznych wydatków skarżący nie złożył oświadczenia co do wysokości ponoszonych kosztów związanych z własnym utrzymaniem, które z pewnością musi ponosić, podobnie jak ogół społeczeństwa. Zauważyć należy, że wnioskodawca oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nadto pomimo wezwania nie określił czy korzysta z pomocy finansowej (rzeczowej) innych osób, organizacji ewentualnie instytucji.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka określona art.. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. Skarżący jest w stanie uregulować wpis sądowy od skargi w kwocie 730 zł. Należy wskazać, że wnioskodawca pozostaje z żoną w separacji. W oświadczeniu z 27 maja 2014r. wskazał, że małżonkowie nie posiadają majątku wspólnego. W związku z tym za długi odpowiada wyłącznie wnioskodawca.

W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.