Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1275/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151, art.3 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art.22  ust.1 , art.5 ust.1 pkt 18,art.21 ust. 2 i 3,
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: §18 ust.1, 3 i 4, §21,
journal: Dz.U. 2008 nr 139 poz 883
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata  2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2014r. sprawy ze skargi A. Ł. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2010 r. do Ś. Oddziału Regionalnego ARiMR w C. wpłynął wniosek skarżącej A. Ł. o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013.

W wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy oraz załączonych do niego dokumentów organ uznał, że zachodzi potrzeba usunięcia braków i nieprawidłowości. W związku z powyższym pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków i nieprawidłowości. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała pismo z dnia [...] stycznia 2014r.

Po złożeniu przez skarżącą uzupełnień w wyniku dalszej weryfikacji wniosku ponownie stwierdzono liczne braki i nieprawidłowości. W związku z powyższym ponownie, pismem z dnia [...] stycznia 2014r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków i nieprawidłowości.

W dniu [...] lutego 2014r. do organu wpłynął wniosek skarżącej o wydłużenie terminu na dokonanie uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy, wskazanych w piśmie z dnia [...] stycznia 2014r.

W dniu [...] lutego 2013r. organ pismem nr [...] poinformował skarżącą, że nie została wyrażona zgoda na przedłużenie terminu na dokonanie uzupełnień we wniosku o przyznanie pomocy.

Następnie, w dniu [...] lutego 2014r. pismem nr [...] organ odmówił przyznania pomocy finansowej A. Ł. w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiostw" objętego PROW na lata 2007-2013, ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.).

W uzasadnieniu wskazano, że w wyniku analizy dostarczonej dokumentacji stwierdzono, że wniosek o przyznanie pomocy złożony w przedmiotowej sprawie nie kwalifikuje się do dalszej oceny, z uwagi na nieuzupełnienie braków i nieprawidłowości we wniosku o przyznanie pomocy. Organ szczegółowo wymienił dostrzeżone braki:

Kopia dokumentu tożsamości.

Zaświadczenie wydane przez KRUS o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych lub Zaświadczenie wydane przez KRUS wskazujące zakres i okres podlegania ubezpieczeniu lub Zaświadczenia wydane przez ZUS potwierdzające fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu

Poprawnie wypełnione Oświadczenie Wnioskodawcy podejmujące wykonywanie działalności gospodarczej, że w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie był wpisany do ewidencji działalności gospodarczej albo ewidencji prowadzonej przez jednostki samorządu terytorialnego obowiązane do prowadzenia odpowiedniego typu szkół i placówek publicznych.

Ekonomiczny Plan Operacji.

Poprawnie wypełnione Oświadczenie Wnioskodawcy o wielkości otrzymanej pomocy de minimis.

Dokument potwierdzający tytuł prawny Wnioskodawcy do nieruchomości, w/na której realizowana będzie operacja.

Oświadczenie właściciela/współwłaściciela nieruchomości, że wyraża on zgodę na realizację operacji bezpośrednio związanej z nieruchomością na obowiązującym formularzu -w przypadku, gdy działka znajduje się w posiadaniu zależnym.

Kosztorys inwestorski.

Rysunki charakterystyczne pozwalające na identyfikację planowanych do wykonania robót budowlanych i porównania ich z przedmiarem robót.

Ostateczne pozwolenie na budowę, Zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi z wymaganymi dokumentami wraz z:

Oświadczeniem Wnioskodawcy, że w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, właściwy organ nie wniósł sprzeciwu lub

Zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ, że nie wniósł sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych

Niewyjaśnienie możliwości wystąpienia konfliktu lokalizacyjnego.

Ponadto organ podniósł, iż Wnioskodawca nie poprawił wniosku o przyznanie pomocy zgodnie z zaleceniami instrukcji wypełniania wniosku w Punktach: Pkt. 17; Pkt. III.A; Pkt. 18, Pkt. V.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. skarżąca wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Prezesa ARiMR podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła m.in. o uwzględnienie skargi. Zarzuciła organowi rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

a. rażące naruszenie art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich z dnia 7 marca 2007 r. (Dz.U. Nr 64, poz. 427) - poprzez bezpodstawną odmowę przyznania pomocy,

b. rażące naruszenie art. 21 ust. 2 pkt. 1 i 3 ww. ustawy, poprzez zaniechanie udzielenia przez Agencję pouczenia, że w sytuacji skorzystania przez Skarżącą z prośby o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków wniosku powinna ona liczyć się ryzykiem generalnej odmowy ze strony Agencji przedłużenia terminu o jakikolwiek, nawet miesięczny, okres czasu na uzupełnienie nieprawidłowości a w konsekwencji korzystając z takiej możliwości Skarżąca powinna liczyć się z odmową przyznania pomocy,

c. rażące naruszenie przez Agencję przepisów § 21 oraz § 18 ust. 7 Rozporządzania poprzez odmowę przedłużenia terminu wyłącznie z powodu dokonanej przez skarżącą zmiany lokalizacji Inwestycji (co jest działaniem dopuszczalnym na podstawie § 18 ust. 7 Rozporządzania a nadto było wprost sugerowane przez Agencję w jej piśmie z dnia [...].01.2014 r.), a w konsekwencji zaniechanie oceny przywołanych przez skarżącą w prośbie o przedłużenie terminu okoliczności w kontekście możliwości uzupełnienia przez nią braków formalnych wniosku w wyznaczonym przez Agencję 21-dniowym terminie,

d. rażące naruszenie zasady proporcjonalności poprzez odmowę przedłużenia

terminu chociażby o jeden miesiąc, co umożliwiłoby skarżącej zachowanie szansy na otrzymanie dofinansowania i realizowałoby cel Programu, a zamiast tego wydanie decyzji o definitywnej odmowie przyznania pomocy,

e. rażące naruszenie przepisu art. 50 § 1 Kodeksu Postępowaniu Administracyjnego w zw. z art. 22 ust. 2 u ww. ustawy poprzez zaniechanie wystąpienia do skarżącej o złożenie wyjaśnień, co do okoliczności związanych ze zmianą lokalizacji Inwestycji a przez to uniemożliwienie skarżącej wykazania przyczyn podjętej przez nią decyzji o zmianie lokalizacji inwestycji, a zwłaszcza związanej z tym faktem brakiem możliwości uzupełnienia nieprawidłowości i braków w wyznaczonym 21 dniowym terminie,

f. rażące naruszenie § 21 Rozporządzania oraz zasady praworządności z art. 21

ust. 2 pkt. 1 ustawy poprzez wykorzystanie, wskutek nierzetelnych pouczeń zawartych w pismach Agencji, instytucji prośby Beneficjenta o przedłużenie terminu w celach szkodliwych dla skarżącej, jak też naruszenia prawa w pozostałym zakresie przedstawionym w uzasadnieniu skargi oraz w zakresie ustalonym bezpośrednio przez Sąd Administracyjny, który nie jest związany zarzutami skargi.

W motywach skarga skarżąca przedstawiła stan faktyczny sprawy i rozwinęła powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw. Podtrzymał argumentację przedstawioną we wcześniejszych pismach wydanych w toku postępowania administracyjnego.

W piśmie procesowym z dnia 1 sierpnia 2014 r. skarżąca ponownie wniosła o uwzględnienie skargi oraz dopuszczenie w poczet materiału dowodowego dokumentów wskazujących jej zdaniem na naruszenie przez ARiMR zasady równości beneficjentów przy rozpoznawaniu jej wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz.427 ze zm., zwana dalej ustawą). Zgodnie z art. 22 ust.3 ustawy w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast ust.4 przewiduje, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014 r. Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie to odpowiada prawu.

Na wstępie należy przypomnieć, że zasady przyznawania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013, działanie " Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" w zakresie przepisów krajowych zostały uregulowane w ww. ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 139, poz.883 ze zm., dalej: rozporządzenie.).

Stosownie do art.22 ust.1 w zw. z art.5 ust.1 pkt 18 ustawy pomoc w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiebiorstw" przyznawana jest w drodze umowy. Do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej (art.22 ust.2). Do postępowań takich odpowiednio stosuje się przepisy art.21 ust.2 i 3 ustawy, które stanowią, że postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Jako podstawę prawną odmowy przyznania wnioskowanego dofinansowania ARiMR wskazała przepis §18 ust.5 rozporządzenia. W §18 rozporządzenia ustalona została procedura postępowania w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki.

Zgodnie z §18 w ust.1, 1a i 2 stanowią, że Agencja nie przyznaje pomocy jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, chyba że dane, które należy podać w wymaganych pozycjach wniosku o przyznanie pomocy, wynikają bezpośrednio z innych pozycji wniosku, z dokumentów dołączonych do wniosku lub są zawarte w ewidencji producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Agencja nie przyznaje pomocy również jeżeli wniosek nie został złożony w terminie, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek.

Jeżeli we wniosku o przyznanie pomocy nie wskazano adresu wnioskodawcy i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

Stosownie do §18 ust.3 i 4 jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone wyżej nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia nieprawidłowości lub braków:

1) nie usunął w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków, Agencja nie przyznaje pomocy, o czym informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy;

2) usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania.

Natomiast §18 ust.5 rozporządzenia stanowi, że jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy.

Jak wynika z akt sprawy oraz prawidłowo ustalonego przez ARiMR stanu faktycznego A. Ł. złożyła w lipcu 2010 r. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Pismem z dnia [...].11.2010 r. odmówiono skarżącej przyznania pomocy z powołaniem się na § 18 ust. 1 rozporządzenia . A. Ł. od tego rozstrzygnięcia odwołała się do WSA , który wyrokiem z dnia 15.11.2011 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1468/11 uwzględnił skargę. Od powyższego rozstrzygnięcia Agencja złożyła skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 maja 2013 r. oddalił skargę Agencji. Należy o tym wspomnieć, aby przypomnieć, że od momentu złożenia wniosku o pomoc finansową ( który nie zawierał żadnych załączników ) do momentu wystosowania do skarżącej pierwszego wezwania dot. uzupełnienia wniosku minęło ok. 3,5 roku.

Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. (doręczonym [...].12..2013r.) wnioskodawczyni została wezwana do uzupełnienia i poprawienia wniosku. Pismo zawierało 19 grup zagadnień wymagających poprawy lub uzupełnienia. Wnioskodawczyni została zobowiązana do dokonania ww. czynności w terminie 21 dni kalendarzowych od daty otrzymania wezwania. Przy piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. . wnioskodawczyni uzupełniła wniosek o następujące dokumenty : oświadczenie wnioskodawcy podejmującego wykonywanie działalności gospodarczej, formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis - oraz o oświadczenie wnioskodawcy o wielkości otrzymanej pomocy de minimis .

Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. ARiMR ponownie poinformowała wnioskodawcę, że złożony przez niego wniosek wymaga uzupełnienia i złożenia poprawnych dokumentów w zakresie 18 zagadnień. Strona została pouczona, że w przypadku braku uzupełnienia wniosku w terminie nastąpi odmowa przyznania pomocy. Pismo zostało doręczone skarżącej 20 stycznia 2014 r.

Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. strona zwróciła się z wnioskiem o przedłużenie terminu na uzupełnienie wniosku o 6 miesięcy, ze względu na konieczność zmiany lokalizacji inwestycji. Podała, że zleciła dla nowej lokalizacji wykonanie nowych map geodezyjnych z uwagi na terminy wydawania map przez Wydział Geodezji Powiatu Raciborskiego. Do pisma dołączyła umowę zawartą z firmą geodezyjną na wykonanie mapy dla celów projektowych pod inwestycję budowy budynku gastronomicznego w P. na działce nr 107/7 . Termin wykonania ustalono na 20 dni. Dołączone też zostało pismo firmy [...] , iż wykonanie mapy w tym terminie nie będzie możliwe z uwagi na czas oczekiwania na mapę w Starostwie ( ok. 30 dni ).

Powyższy stan faktyczny jest między stronami bezsporny. Skarżąca jako bezpodstawną i krzywdzącą uznaje odmowę przedłużenia terminu do uzupełnienia braków wniosku.

Agencja odmawiając przedłużenia terminu wskazywała, że Wnioskodawca planując wystąpienie z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej, powinien uwzględnić czas niezbędny do wykonania i uzgodnienia projektu budowlanego, czas na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz dodatkowo czas, w którym decyzja stanie się ostateczna (21 dni, tj. 14 dni oraz 7 dni na wpłynięcie korespondencji z odwołaniem). Zatem, Wnioskodawca z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę powinien wystąpić odpowiednio wcześniej. Cała inwestycja, w tym w szczególności – zakres kosztów kwalifikowanych oraz lokalizacja inwestycji powinny być przemyślane.

Zwracała też uwagę, że nie zostały uzupełnione braki wniosku o dokumenty i zaplanowane przed złożeniem Wniosku które w okresie odłożenia wniosku do momentu otrzymania wezwania do uzupełnienia braków w złożonym wniosku, powinien już posiadać (np. dowód osobisty, zaświadczenie wydane przez KRUS lub ZUS, tytuł prawny do nieruchomości, kosztorys inwestorski oraz rysunki charakterystyczne pozwalające na identyfikację planowanych do wykonania . Dodatkowo wskazano, że wezwanie do uzupełnienia wniosku, dotyczyło pisemnego wyjaśnienia wnioskodawcy np. odnośnie wspólnego adresu lokalizacji operacji, lub wypełnienia formularzy np. odnośnie podejmowania wykonywania działalności gospodarczej, uzyskania pomocy de minimis, oświadczenia właściciela/współwłaściciela nieruchomości - jeżeli dotyczyło, Ekonomicznego Planu Operacji, poprawnego wypełnienia formularza Wniosku o przyznanie pomocy. Zdaniem Agencji te okoliczności wskazują, że skarżąca nie wykazała żadnej staranności przy przygotowywaniu wniosku o przyznanie pomocy i uzupełnienie jego braków.

Sąd podziela stanowisko Agencji. Należy podkreślić, że zasadą jest usunięcie braków wniosku w pierwszym terminie. Drugie wezwanie i zakreślony przez nie drugi 21 dniowy termin są swoistym "wentylem bezpieczeństwa" na wypadek omyłki czy niezrozumienia w pełni treści pierwszego pisma. W tej sprawie skarżąca od dnia doręczenia pierwszego wezwania ( 19.12.2013 r. ) właściwie nie zrobiła nic, dostarczyła tylko 3 oświadczenia dot. pomocy de minimis, w tym jedno na niewłaściwym druku. Wniosek o przyznanie pomocy nie zawiera żadnych załączników, jest całkowicie nieprzygotowany. A trzeba przypomnieć, że sam wniosek został złożony w lipcu 2010 r., a od maja 2013 r. skarżąca miała świadomość , że jej wniosek wraca do ponownej weryfikacji. Sąd nie znajduje więc żadnych argumentów , aby uznać że odmowa przedłużenia terminu o kolejne 6 miesięcy była nieuzasadnione i krzywdząca.

Należy przy tym zauważyć, że przepis § 21 nie zobowiązuje Agencji do przedłużenia terminu na każdy wniosek wnioskodawcy uzasadniony w jakikolwiek sposób. Przez użycie słów "Agencja może wyrazić zgodę" Agencja dostaje możliwość przedłużenia terminu na wniosek zainteresowanego w takich przypadkach, gdy uzna podawane przez niego powody za uzasadniające takie przedłużenie. Tym samym na wnioskującym spoczywa obowiązek wykazania zarówno samych przyczyn opóźnienia, jak i przekonywującego uzasadnienia, jak te przyczyny wpływają na obiektywną konieczność przedłużenia terminu. Agencja w zakresie podjęcia decyzji o przedłużeniu terminu (bądź odmowie przedłużenia) działa w granicach uznania administracyjnego i wykonywanie przez nią prawa w zakresie rozstrzygnięcia na podstawie § 21 Rozporządzenia sprowadza się do przeprowadzenia analizy przesłanek do udzielenia lub odmowy przedłużenia terminu i wyjaśnienia podstaw swojej decyzji w tym przedmiocie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2011 r. VIII SA/Wa 464/11; wyrok dostępny na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy też wskazać, że skarżąca była informowana przez Agencję w piśmie z dnia [...].01.2014 r. o treści § 21 rozporządzenia. Z treści pouczenia w żaden sposób nie wynika obowiązek , ale prawo Agencji do wyrażenia zgody na przedłużenie terminu. Twierdzenia skarżącej, że w oparciu o treść tego pouczenia liczyła na przedłużenie terminu są chybione.

Z równie chybione należy uznać zarzuty dot. odmiennego potraktowania innych osób ubiegających się o pomoc w ramach tego samego działania. Sąd bada prawidłowość działania Agencji w tej konkretnej sprawie i decyzje podejmowane w innych sprawach nie mogą mieć na tę ocenę żadnego wpływu.

Reasumując, należy stwierdzić, że wobec nieuzupełnienia braków wniosku w terminie, pomimo dwukrotnego wezwania do ich uzupełniania ARiMR stosownie do §18 ust.5 rozporządzenia prawidłowo odmówiła przyznania wnioskowanej pomocy.

Z wyżej wyłożonych względów Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.