Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 642/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi S. S.A. w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 642/10

UZASADNIENIE

S. SA, wnioskiem z dnia 31 marca 2009r. wystąpiło do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004r., utrzymującej w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2004r., stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2000r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] marca 2000r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany zamienny preizolowanej magistrali sieci cieplnej 2xDnl000 i Dn900 "Południowa Bis" etap I od E.C. "S." do komory P-4 w W.. Zadanie 2 od ul. Z. do komory P-3 w W. i udzielającą S.. S.A. pozwolenia na budowę sieci cieplnej w liniach rozgraniczających ul. A. ode. od ul. P. do ul. Z. (magistrala s.c. "Południowa BIS" etap I zad. 2) w W..

S. SA, zarzuciło nadzorczej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego rażące naruszenie prawa tj.

1. przepisu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., prawo budowlane (Dz. U.

z 2003 r. Nr 207 poz. 2016) w zw. z art. 28 k.p.a polegające na przyznaniu S.

P. właścicielowi działki ewidencyjnej Nr [...]z obrębu [...] interesu

prawnego do wszczęcia oraz bycia stroną w postępowaniu administracyjnym o

stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych dotyczących zatwierdzenia projektu

budowlanego oraz zezwalającego na budowę inwestycji liniowej znajdującej się również

na innych działkach ewidencyjnych tj działce ewidencyjnej Nr [...] z obrębu [...]

2. przepisu art. 140 k.c. w zw. z art. 49 § 1 k.c. poprzez stwierdzenie

nieważności decyzji zezwalającej na budowę magistrali sieci cieplnej w całości, w

sytuacji gdy przedmiotowa inwestycja budowlana stanowiła inwestycje liniową a zatem

nie istnieje możliwość wydzielenia niezależnej części magistrali cieplnej w granicach

nieruchomości stanowiącej działkę Nr [...] z obrębu [...], bez istotnej ingerencji w

pozostałej część magistrali stanowiącej oddzielny od nieruchomości stanowiącej działkę

Nr [...] z obrębu [....] przedmiot własności wnioskodawcy (przedsiębiorstwa

przesyłowego).

3. przepisu art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261 poz. 2603) poprzez stwierdzenie

nieważności decyzji zezwalającej na budowę magistrali sieci cieplnej w sytuacji gdy

całkowite zrealizowanie inwestycji liniowej na znacznym obszarze jako istotne dla

VII SA/Wa 642/10

określonej wspólnoty państwowej lub samorządowej stanowi samodzielną podstawę ograniczenia przewidzianych art. 140 k.c. uprawnień właścicielskich do korzystania własności nieruchomości stanowiącej działkę nr [....] z obrębu [....].

Decyzją z dnia [...] listopada 2009r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] marca 2004r. znak: [...], a utrzymującej w mocy też własną decyzję z dnia [...] lutego 2004r., stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2000r., Nr [...], znak: [...]; utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] marca 2000r., Nr [....].

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] stycznia 2010r., znak:[...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2009r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że rozstrzygnięcie z dnia [...] marca 2004r., utrzymujące w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2004r., było przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2005r, sygn. akt VII SA/Wa 603/04 skargę oddalił.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że skutkiem oddalenia skargi przez sąd jest niedopuszczalność stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, albowiem sąd z urzędu ustala, czy występują okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności w myśl art. 156 § 1 K.p.a. Żadna z okoliczności wymienionych w tym przepisie (pkt 1-7) nie zmienia swej wartości prawnej z upływem czasu. Jeżeli nie występowały przyczyny nieważności w chwili wydania decyzji, to nie powstaną one również po jej wydaniu, a więc wszystkie mogą być ujawnione w postępowaniu przed sądem administracyjnym

Mając powyższe na uwadze podniesiony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzut braku zbadania przesłanek nieważności z innych przyczyn, aniżeli rażące naruszenie prawa organ uznał ten zarzut za nietrafny, albowiem sąd z urzędu ustala, czy występują okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności w myśl art. 156 § 1 K.p.a.

Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego bezzasadnym, z uwagi na brzmienie art. 153 oraz 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), pozostaje zarzut braku związania wykładnią prawa oraz wytycznymi, co do dalszego postępowania. W związku z powyższym organ stwierdził, że niezrozumiałym jest zarzut,

VII SA/Wa 642/10

jakoby orzeczenie WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 603/04; dotyczyło wyłącznie części zaskarżonej decyzji GINB z dnia [...] marca 2004r., znak: [...] ; co jednoznacznie wynika z sentencji ww. wyroku.

Niezależnie od powyższego organ wskazał, że próba stwierdzenia nieważności decyzji, co do której oddalono skargę oceniana jest jako niedopuszczalna ingerencja w prawomocne orzeczenie sądu (por. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2009r., sygn. akt I OSK 23/2008), skutkiem czego nikt nie może negować treści orzeczenia (por. wyrok NSA z dnia 11 maja 2009r., sygn. akt I OSK 700/2008).

S. wniosło skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] stycznia 2010r., znak:[...] zarzucając naruszenie:

1/ przepisu art. 153 w zw. z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270) polegające na pominięciu okoliczności, że organ administracyjny związany jest oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2005 r., (sygn. VII SA/Wa 603/04) tj. również okolicznościami faktycznych oraz motywami uzupełniającymi stan prawny sentencji rozstrzygnięcia.

2/ przepisu art. 156 § 1 k.p.a w zw. z art. 153 p.p.s.a. polegające na braku zważenia, iż organ administracyjny w wypadku stwierdzenia jednej z autonomicznych przyczyn nieważności i skontrolowania legalności tej przyczyny przez sąd administracyjny, jest zwolniony z obowiązku dalszego badania pozostałych ewentualnych przyczyn nieważności, a w konsekwencji organ nadzorczy nie jest zobowiązany do badania pozostałych przyczyn stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w tym naruszenia art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2003 Nr 207 poz. 2016) tj. uznania S. P. za stronę postępowania nadzorczego w zakresie nieruchomości, których nie był właścicielem, użytkownikiem wieczystym bądź też zarządcą pomimo, iż wadliwie została stwierdzona nieważność decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a w zw. art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2003 Nr 207 poz. 2016)

Zdaniem strony skarżącej, powaga rzeczy osądzonej, powinna być oceniania według istoty orzeczenia w związku ze stanem i zakresem sprawy mającym swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu. Treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu

VII SA/Wa 642/10

Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2005 r. (sygn. VII SA/Wa 603/04) wskazuje, zdaniem strony, iż zakresem rozstrzygnięcia a zatem analizowanego stanu faktycznego była wyłącznie kwestia dysponowania nieruchomością stanowiącej działkę ew. Nr [...] z obrębu [...] na cele budowlane oraz relacji własnościowych tej działki (Gmina Warszawa C. bądź S. P.) w okresie realizowania inwestycji budowlanej na podstawie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W. Nr [...] z dnia [...]sierpnia 2006 r.,

Zdaniem strony skarżącej , odmienny stan faktyczny tj. dotyczący pozostałych

nieruchomości stanowiące działki ewidencyjne [...] z obrębu [...], Nr [...] Nr

[...] z obrębu [...], nie był przedmiotem wcześniejszej skargi S.SA, ani też przedmiotem jakichkolwiek

rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zatem ocena prawna

(wykładnia prawa) oraz wytyczne co dalszego postępowania, w żaden sposób nie mogła dotyczyć pozostałych, wyżej wskazanych nieruchomości co do których nie było sporu co do dysponowania przez S. S.A prawem do ich dysponowaniem na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt. 2 ustawy prawo budowlane).

Z powyższych okoliczności strona wywiodła, że nieuprawnione są twierdzenia organu nadzorczego jakoby wniosek o stwierdzenie nieważności stanowił niedopuszczalną próbę ingerencji w prawomocne orzeczenie sądu bądź też negowanie treści zapadłego rozstrzygnięcia sądowo — administracyjnego.

Ponadto zdaniem strony , wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2005 r. (sygn. VII SA/Wa 603/04) stanowi wyłącznie kontrolę legalności w trybie zwykłym (sądowo administracyjnym) decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]marca 2004 r., utrzymującej w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. wydanych na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a w zw. z art. 32 ust. 2 pkt 4 prawa budowlanego w zakresie nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną [...]z obrębu [...].

Nie ma zatem przeszkód, aby w zakresie pozostałych nieruchomości stanowiących działki ewidencyjne Nr [...] z obrębu [...]Nr [...] z obrębu [...], dokonać zbadania w trybie nadzorczym legalności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r., utrzymującej w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. przez pryzmat art. 156 § 1 k.p.a. Dokonanie

VII SA/Wa 642/10

bowiem stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego zostało dokonane z naruszeniem art. 28 ust. 2 praw budowlanego w zw. z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. Innymi słowy, przedmiotowe decyzje nadzorcze Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostały skierowane do S.P., który nie posiadał przymiotu strony ani w postępowaniu zwykłym ani nadzorczym w zakresie nieruchomości stanowiące działki ewidencyjnej Nr [...] z obrębu [...] oraz Nr [...] z obrębu [...]. Interes odwoławczy oraz skargowy S. P. był bowiem ograniczony do nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną Nr [...] z obrębu [...]. Znamiennym jest bowiem, iż stwierdzenie nieważności decyzji w oparciu o jedną przyczynę stwierdzenie nieważności nie zamyka drogi do inicjowania postępowania nadzwyczajnego w oparciu o inną przyczynę stwierdzenia nieważności (por wyrok NSA z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. I OSK 177/07, publ.www.nsa.gov.pl).

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy własną decyzję o odmowie stwierdzenia nieważność decyzji wcześniejszej własnej decyzji z dnia [....] marca 2004r., utrzymującej w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2004r., stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia[...] lipca 2000r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...] marca 2000r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany zamienny preizolowanej magistrali sieci cieplnej 2xDnl000 i Dn900 "Południowa Bis" etap I od E.C. "S." do komory P-4 w W. zadanie 2 od ul. Z. do komory P-3 w W. i udzielającą S. S.A. pozwolenia na budowę sieci cieplnej w liniach rozgraniczających ul. A.ode. od ul. P.do ul. Z. (magistrala s.c. "Południowa BIS" etap I zad. 2) w W.

W sprawie istotne jest to, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] marca 2004r. było przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 603/04 skargę oddalił oraz to, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji z tego powodu uznając, że jest niedopuszczalne stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, albowiem sąd z urzędu ustala, czy występują okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności w

VII SA/Wa 642/10

myśl art. 156 § 1 K.p.a.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd stwierdził, że kontrolował zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni i stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mógł uwzględnić.

Sąd wskazał również, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2004r. prawidłowo stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [....] lipca 2000r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] marca 2000r. gdyż decyzja ta rażąco narusza art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r. Z uzasadnienia wyroku wynika ,że Sąd odnosząc się do zarzutów skargi przeanalizował szczegółowo stan prawny jednej z nieruchomości o nr ewid [...] stwierdzając, że w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę tj. [...] marca 2000r. nie była Gmina W..

Sąd wskazał również, że sprawa w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę magistrali cieplnej była rozpoznawana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku z dnia 28 listopada 2003r. sygn. akt IV SA 1495/02 sąd ten wyraził pogląd, że skoro w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, właścicielem działki (w wyniku zasiedzenia) był S.P., wyrażona przez gminę zgoda na dysponowanie działką nr [...] na cele budowlane, nie mogła rodzić skutków prawnych wymaganych przepisami Prawa budowlanego.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych decyzji administracyjnych z dnia [...] marca 2004r. i z dnia [...] lutego 2004r., polegała zatem na badaniu ich zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. 2002r., Nr 153 poz. 1269 ze zm.) niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270)).

Skoro wyrok Sądu z dnia 26 kwietnia 2005r., oddalający skargę ustalił, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] marca 2004r. nie była prawnie wadliwa z punktu widzenia ustanowionych w tym przepisie kryteriów zgodności z prawem decyzji administracyjnych to nie ulega wątpliwości ,że w świetle art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczenie prawomocne

VIISA/Wa642/10

wiąże w tej sprawie nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Moc wiążąca wcześniejszego orzeczenia oznacza, że określona sprawa kształtuje się tak jak stwierdzono w prawomocnym wyroku.

Oddalenie skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka zatem organowi administracyjnemu w tej sprawie drogę do stwierdzenia nieważności jego decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu. Próby zaś stwierdzenia nieważności decyzji kontrolowanej już przez sąd - oddalający skargę na niezgodność tej decyzji z prawem - są zaś w istocie, w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z 9.10.2008r. VII Sa/Wa 722/08). Wskazać również należy ,że podmioty wymienione w przepisie art. 170 p.p.s.a. są faktem i treścią orzeczenia związane, co musi skutkować w sposób bezwzględny uwzględnieniem treści prawomocnego wyroku w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach. Przepis ten gwarantuje zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy( patrz wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10.03.2009r ISA/Go 13/09).

Sąd nie podziela zatem zarzutów strony skarżącej zawartych we wniosku z dnia 31 marca 2009r. jak również zarzutów zawartych w skardze, że zakresem rozstrzygnięć organów i Sądu była wyłącznie kwestia dysponowania nieruchomością stanowiącej działkę ew. Nr [...] z obrębu [...] na cele budowlane oraz relacji własnościowych tej działki (Gmina W.bądź S. P.i) a zatem dotyczyła części przedmioty sprawy objętej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004r.

Jak wynika z akt sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w trybie nadzwyczajnym decyzją z dnia [...] lutego 2004r., utrzymaną w mocy kolejną decyzją z dnia [...] marca 2004r. wyeliminował w całości z obrotu prawnego decyzję Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2000r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] marca 2000r, gdyż decyzja ta rażąco narusza art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r., a Sąd Administracyjny oddalił skargę S. na w/w decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Analiza treści uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 26 kwietnia 2005r. pozwala na ustalenie , że intencją sądu było potwierdzenie przez sąd konieczności wyeliminowania

VII SA/Wa 642/10

w/w decyzji Wojewody i Starosty w całości, mimo braku szczegółowych rozważań Sądu stanu prawnego innych niż działka nr [...]nieruchomości.

Podnieść nadto należy, że skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują przyszłe postępowanie administracyjne, w tym także w sprawie stwierdzenia nieważności aktu i wznowienia postępowania administracyjnego, oraz ewentualne przyszłe postępowanie sądowoadministracyjne, w tym także przed NSA w przypadku ewentualnego rozpoznawania skargi kasacyjnej od ponownego wyroku sądu pierwszej instancji. Skutkiem wyroku sądu administracyjnego w toku każdego z tych postępowań jest zakaz formułowania nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej przez sąd administracyjny poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku. Odstąpienie od tej zasady uzasadniają dwie okoliczności, a mianowicie zmiana stanu prawnego sprawy lub istotna zmiana okoliczności faktycznych (A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Zakamycze 2006, wyd. II, str. 325-326).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w poprzednio podjętym w tej sprawie wyroku z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 603/04.

Taka zmiana stanu prawnego sprawy lub istotna zmiana okoliczności faktycznych w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Wszystkie okoliczności sprawy były znane w toku rozpoznawania sprawy

To, że stan faktyczny tj. dotyczący pozostałych nieruchomości stanowiące działki ewidencyjne [...]z obrębu [...], Nr [...] z obrębu [...], nie był przedmiotem wcześniejszej skargi S. S.A. ani tez przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie zdezaktualizowała zawartej w tym wyroku oceny i wykładni sądu administracyjnego.

Zarzut strony, że stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na budowę magistrali sieci cieplnej nastąpiło w całości, w sytuacji gdy przedmiotowa inwestycja budowlana stanowiła inwestycje liniową również jest niezasadny, bowiem kwestia wyeliminowania całej decyzji Wojewody również była przedmiotem oceny Sądu, który doszedł do przekonania, że decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2000r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...]

VII SA/Wa 642/10

marca 2000r. należało wyeliminować w całości, a to że Sąd nie odniósł się szczegółowo do tej kwestii czy stanu prawnego innych działek objętych projektowaną inwestycją nie uzasadnia tezy, że organ a następnie Sąd rozstrzygnął jedynie część sprawy.

Reasumując stwierdzić należy, że organ jak również Sąd jest związany nie tylko wytycznymi wskazanych orzeczeń sądowych ale istotą mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia ( postanowienie NSA z 5.09.2008r. I OSK 1052/08).

Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.

- f