Postanowienie NSA, sygn. akt I FW 1/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przekazać według właściwości
Powołane przepisy: article: art. 289 § 1, art. 290 § 2 , art. 59 § 1 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy w przedmiocie odtworzenia zaginionych akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o sygn. I SA/Bd 535/10 oraz akt Naczelnego Sadu Administracyjnego o sygn. I FZ 164/11 ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 26 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, czerwiec, wrzesień 2004 r. oraz kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2005 r. postanawia: 1) wszcząć z urzędu postępowanie w sprawie zaginięcia akt o sygn. I SA/Bd 535/10 oraz I FZ 164/11 celem ich odtworzenia, 2) przekazać sprawę odtworzenia zaginionych akt Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy według właściwości.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I FZ 164/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 535/10, wydane w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 26 marca 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, czerwiec, wrzesień 2004 r. oraz kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2005 r.

Z ustaleń Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż w dniu 29 czerwca 2011 r. paczka z aktami powyższej sprawy została omyłkowo zaadresowana do pełnomocnika W. O. – adwokata A. N., zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Przesyłkę tę, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, adw. A. N. odebrał w dniu 6 lipca 2011 r.

Pracownik Sekretariatu podjął starania mające na celu odzyskanie akt. Adw. A. N. telefonicznie poinformował pracownika, iż przedmiotowe akta sądowe wraz z aktami administracyjnymi przekazał swojemu mocodawcy, W. O. W dniu 16 sierpnia 2011 r. W. O. zadzwonił do Sądu i poinformował pracownika, że spalił akta.

W dniu 16 sierpnia 2011 r. oraz 6 października 2011 r. do adw. A. N. zostały skierowane pisma o zwrot akt.

W związku z brakiem odpowiedzi pełnomocnika na powyższe pisma, w dniu 6 grudnia 2011 r. wystosowane zostało pismo do W. O., w którym Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się ponownie o niezwłoczny zwrot akt.

W dniu 12 grudnia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo adw. A. N. z dnia 6 grudnia 2011 r. W piśmie tym A. N. potwierdził, że przedmiotowa przesyłka pocztowa została zaraz po jej doręczeniu w całości przekazana jego mandantowi, W. O.. Z ustnej relacji W.O. wynikało, że zawartość przedmiotowej przesyłki została przez niego zniszczona. Jednocześnie A. N. wskazał, że nie jest już pełnomocnikiem W. O. w przedmiotowej sprawie.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, na podstawie art. 289 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wszcząć z urzędu postępowanie w razie zaginięcia akt celem ich odtworzenia. Zgodnie z art. 290 § 2 powołanej ustawy, w razie jednoczesnego zaginięcia lub zniszczenia akt sądu pierwszej i drugiej instancji sprawy będącej w toku, Naczelny Sąd Administracyjny przekazuje sprawę ich odtworzenia wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Wobec stwierdzenia, iż zaginęły akta Sądu pierwszej instancji (sygn. akt I SA/Bd 535/10) wraz z częścią obejmującą postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (sygn. akt I FZ 164/11), o przekazaniu sprawy ich odtworzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy orzeczono na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 193 cytowanej ustawy.