Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2281/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. art. 5 par. 2 pkt 4, 24 par. 1 pkt 5, 127 par. 3, 145 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 207 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2013 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 10 257 (dziesięć tysięcy dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Minister Finansów decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012, poz. 749; cytowanej dalej jako "Op.") oraz art. 8, art. 32, art. 35 pkt 16 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; cytowanej dalej jako "ugh."), § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne (Dz.U. Nr 161, poz. 1085 ze zm.; cytowanego dalej jako "rozporządzenie Ministra Finansów"); pkt 3 zawiadomieni o przetargu nr [...] z dnia [...] października 2011 r., po rozpatrzeniu odwołania C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (cytowanego dalej jako "strona", "spółka") z dnia [...] czerwca 2012 r., postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną tym odwołaniem decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r. wydaną po przeprowadzeniu przetargu, odmawiającą ww. spółce udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w Centrum Handlowym w J., przy ul. [...] (województwo [...]).

Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W związku z faktem, że do Ministra Finansów wpłynęły wnioski podmiotów o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyn gry w województwie [...], zgodnie z art. 33 ust. 2 ugh. oraz z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów, w dniu [...] października 2011 r. na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Ministerstwa Finansów zamieszczone zostało zawiadomienie nr [...] o przetargu na prowadzenie kasyna gry w województwie [...]. Określona w nim została m.in. wymagana treść ofert, jak też kryteria i sposób oceny ofert przetargowych.

Po opublikowaniu ww. zawiadomienia o przetargu, w wyznaczonym w nim terminie, do Ministerstwa Finansów wpłynęły oferty następujących podmiotów:

1. F. Sp. z o.o. z siedzibą w W., przy ulicy [...],

2. Z. S.A. z siedzibą w W., przy ulicy [...],

3. C. Sp. z o.o. z siedzibą w W., przy ulicy [...],

4. C. Sp. z o.o. z siedzibą w W., przy ul. [...],

5. C. Sp. z o.o. z siedzibą w W., przy ulicy [...],

6. C. Sp. z o.o. z siedzibą w W., przy ulicy [...].

Stosownie do treści art. 33 ust. 3 ugh., Minister Finansów powołał komisję przetargową, która zapoznała się z treścią ofert złożonych przez ww. podmioty.

W wyniku przeanalizowania złożonych ofert oraz załączonych do nich dokumentów komisja przetargowa odrzuciła ofertę spółki dotyczącą udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w Centrum Handlowym w J. przy ul. [...], z uwagi na fakt, że jej oferta nie spełniała wymagań dotyczących treści ofert określonych w pkt 2 zawiadomienia o przetargu, zgodnie z którym oferta winna zawierać dokumenty określone w art. 35 ugh. (pkt 2.1 zawiadomienia o przetargu). W złożonej ofercie spółki dokumenty finansowe spółki O., będącej wspólnikiem spółki oferenta, zostały przedłożone w języku angielskim bez tłumaczenia na język polski, a zatem, jak podał organ, z naruszeniem wymogów określonych w ustawie o grach hazardowych, w związku z ustawą z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim.

Komisja przetargowa odrzuciła również ofertę C. Sp. z o.o. dotyczącą udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w L., przy ulicy [...], z uwagi na fakt, że jej oferta nie spełniała wymagań dotyczących treści ofert określonych w pkt 2 zawiadomienia o przetargu. Jak podała komisja, oferta tej spółki pochodziła od podmiotu, który wykazuje strukturę kapitału oraz skład Rady Nadzorczej niezgodne z decyzjami Ministra Finansów oraz nie udokumentował legalności źródeł pochodzenia kapitału.

Komisja przetargowa odrzuciła także ofertę C. Sp. z o.o. dotyczącą udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. w [...], jako niespełniającą wymagań określonych w przepisach ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. Komisja stwierdziła między innymi, że ustawa o grach hazardowych określa, że koncesja na prowadzenie kasyna gry udzielana jest na 6 lat. Jak podała, lokalizacja zgłoszona w ofercie C. Sp. z o.o. jest objęta koncesją, która wygasa w 2016 r.

Komisja przetargowa odrzuciła również oferty Z. S.A., F. Sp. z o.o., C. Sp. z o.o. dotyczące udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W., przy ul. [...],[...] jako niespełniające wymagań określonych w przepisach ww. ustawy. Komisja przetargowa powzięła wiadomość, że decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. udzielona została C. Sp. z o.o. koncesja na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...],[...]. Z porównania dokumentów załączonych do ofert Z. S.A., F. Sp. z o.o., C. Sp. z o.o. wynika, że w ofertach tych chodzi o lokalizację objętą już ww. koncesją.

Komisja przetargowa sporządziła protokół z posiedzenia komisji przetargowej, który został w dniu [...] lutego 2012 r. zaakceptowany przez Ministra Finansów.

Jak wskazał organ, zgodnie z § 6 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, komisja przetargowa odrzuca oferty złożone po wyznaczonym terminie oraz niespełniające wymagań określonych w przepisach ustawy o grach hazardowych lub niespełniające wymagań dotyczących treści ofert określonych w rozporządzeniu oraz w zawiadomieniu o przetargu. Zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem, komisja przetargowa odrzuciła wszystkie oferty złożone przez podmioty biorące udział w przetargu, w tym również ofertę C. Sp. z o.o.

Zdaniem organu, stosownie do art. 207 § 2 Op., decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Dopuszczalność wydania decyzji częściowej związana jest z charakterem przedmiotu postępowania, tj. gdy sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia jest podzielona, a więc "można z niej wyodrębnić części nadające się do rozstrzygnięcia względnie samodzielnego." Biorąc pod uwagę, że przedmiotem postępowania przetargowego jest udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry w danej lokalizacji, związane z żądaniem udzielenia koncesji złożonym przez poszczególne podmioty, decyzje wydane po przeprowadzeniu postępowania rozstrzygają sprawę co do jej istoty w granicach żądania określonego przez stronę. W związku z powyższym Minister Finansów decyzjami częściowymi dokonał rozstrzygnięcia w zakresie żądania poszczególnych uczestników postępowania.

W odwołaniu od decyzji Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r., odmawiającej spółce udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w Centrum Handlowym w J., przy ul. [...] (województwo [...]), strona zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 207 § 1 i § 2 Op., art. 33 ugh. oraz § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) - b) rozporządzenia Ministra Finansów, polegające na odrzuceniu oferty spółki i następnie odmówieniu jej udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w ww. lokalizacji, pomimo że złożona przez nią oferta spełnia wszystkie wymagania dotyczące treści ofert, określone w art. 35 ugh. oraz zawiadomieniu Ministra Finansów o przetargu z dniu [...] października 2011 r.,

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 169 § 1 Op. w związku z art. 8 ugh. w związku z art. 4 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, polegające na odrzuceniu oferty spółki i następnie odmówieniu jej udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry ze względu na stwierdzenie braków formalnych w ofercie spółki, bez uprzedniego wezwania strony do usunięcia braków formalnych oferty, poprzez przedłożenie tłumaczenia przysięgłego na język polski dokumentów finansowych spółki O., do czego organ (komisja przetargowa) był zobowiązany na podstawie art, 169 § 1 Op. w związku z art. 8 ugh.

3. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 120 oraz 121 § 1 i § 2 Op., polegające na prowadzeniu postępowania w niniejszej sprawie oraz wydaniu rozstrzygnięcia w sposób rażąco sprzeczny z zasadami ogólnymi wyrażonymi w ww. przepisach Ordynacji podatkowej.

Jednocześnie spółka wniosła o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r. w całości,

- udzielenie spółce koncesji na prowadzenie kasyna gry w województwie [...] w Centrum Handlowym w J., przy ul. [...].

Ponadto, w celu uzupełnienia oferty, spółka przedłożyła tłumaczenie przysięgłe na język polski dokumentów, które zostały załączone do jej oferty w języku angielskim, tj. tłumaczenie przysięgłe sprawozdania finansowego spółki O. za rok 2007, 2008, 2009, 2010 oraz I kwartał 2011 r.

Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. strona została poinformowana w trybie art. 200 § 1 Op. o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W dniu [...] lipca 2012 r. osoby upoważnione przez zarząd spółki dokonały przeglądu akt sprawy.

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, Minister Finansów decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nie znajdując podstaw do uchylenie zaskarżonej decyzji, utrzymał ją w mocy.

Minister Finansów za nieuzasadniony uznał zarzut spółki dotyczący naruszenia art. 207 § 1 i § 2 Op., art. 33 ugh. oraz § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) - b) rozporządzenia Ministra Finansów, poprzez bezpodstawne odrzucenie oferty spółki, która spełniała wymogi ustawy oraz wymagania dotyczące treści oferty określone w zawiadomieniu o przetargu.

Jak wskazał organ, stosownie do art. 207 § 1 Op. organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Zgodnie zaś z § 2 powołanego przepisu decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Przywołany przepis prawa wskazuje, zdaniem organu, że ustawodawca dokonuje podziału decyzji podatkowych na dwie kategorie: decyzje rozstrzygające "co do istoty" (tzw. materialne) oraz decyzje "w inny sposób" kończące postępowanie podatkowe (tzw. formalne). Minister Finansów odniósł się również do pojęcia "sprawa administracyjna". Wskazał, że w niniejszej sprawie spółka zwróciła się z żądaniem udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w ww. lokalizacji, a tym samym z żądaniem przyznania jej uprawnienia w zakresie urządzania gier cylindrycznych, w karty oraz gier na automatach w kasynie gry. Bezspornym pozostaje, jak podał organ, że po przeprowadzeniu postępowania organ wydał decyzję rozstrzygającą sprawę co do jej istoty w granicach żądania określonego przez stronę. Tym samym, jak zauważył Minister Finansów, sformułowany w powyższym zakresie zarzut jest całkowicie niezasadny, ale również niezrozumiały. Co prawda decyzja organu co do treści nie odpowiada oczekiwaniom strony, jednakże nie zmienia to faktu, że została wydana i załatwiła zgodnie z art. 207 § 1 i § 2 Op. sprawę określoną żądaniem spółki.

Minister Finansów nie zgodził się również z zarzutem naruszenia art. 33 ugh. Organ wskazał, że w związku z faktem wpływu wniosków o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyn gry w województwie [...], w dniu [...] października 2011 r. na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Ministerstwa Finansów zamieszczone zostało zawiadomienie o przetargu na prowadzenie kasyna gry. Określona w nim została między innymi wymagana treść ofert, jak też kryteria i sposób oceny ofert przetargowych. Minister Finansów w celu przeprowadzenia przetargu powołał komisję, która po jego przeprowadzeniu sporządziła protokół z posiedzenia. Protokół ten został zaakceptowany przez Ministra Finansów, zaś komunikat dotyczący ww. postępowania przetargowego został opublikowany na stronie internetowej Ministerstwa Finansów w dniu [...] lutego 2012 r. Jak podał Minister Finansów, zrealizował nałożony na niego w art. 33 ust. 5 ugh. obowiązek i wydał rozporządzenie z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne. W świetle powyższych okoliczności, zarzut naruszenia art. 33 ugh. jest, zdaniem organu, nieuzasadniony.

Podobnie nieuzasadniony, w ocenie organu, jest zarzut naruszenia § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) - b) rozporządzenia Ministra Finansów polegający na odrzuceniu oferty spółki i następnie odmówieniu udzielenia jej koncesji na prowadzenie kasyna gry. W tym miejscu organ podał, że w przypadku postępowania administracyjnego o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry w sytuacji, gdy o koncesję, której wydanie podlega ograniczeniom ilościowym, ubiega się więcej niż jeden podmiot spełniający warunki określone w ustawie, warunki jego przeprowadzenia określone zostały w ustawie o grach hazardowych, zaś elementy uzupełniające ustawodawca powierzył do unormowania ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, który miał ustalić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przeprowadzenia wspomnianego przetargu z uwzględnieniem w szczególności by sposób ogłoszenia przetargu zapewniał właściwe poinformowanie podmiotów zainteresowanych przetargiem, by warunki uczestnictwa w przetargu nie eliminowały podmiotów spełniających wymagania warunkujące uzyskanie zezwolenia oraz by oceny ofert miały charakter obiektywny, przejrzysty i niedyskryminujący żadnego uczestnika przetargu. Minister Finansów, wykonując upoważnienie ustawowe, wydał stosowne rozporządzenie. Z regulacji dotyczącej postępowania przetargowego wynika m.in., że podmiotem właściwym do prowadzenia postępowania przetargowego będzie komisja złożona z co najmniej z trzech osób wyznaczonych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych spośród pracowników ministerstwa (art. 33 ust. 3 ustawy). Ponadto w rozporządzeniu postanowiono, że podmioty ubiegające się o udzielenie koncesji lub zezwolenia składają w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych ofertę w formie pisemnej, w zalakowanych lub zaplombowanych kopertach (§ 3 rozporządzenia), zawiadomienie o przetargu zawiera m.in. treść ofert (§ 1 ust. 2 pkt 3), ustalono kryteria oceny ofert (§ 2), przetarg ofert będzie się składał z dwóch części - tj. części jawnej i niejawnej (§ 6). W części jawnej przetargu komisja przetargowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia przetargu, odrzuca oferty złożone po wyznaczonym terminie oraz otwiera pozostałe koperty z ofertami (§ 6 ust. 2), zaś w części niejawnej (§ 6 ust. 3) - odrzuca oferty niespełniające wymagań określonych w przepisach ustawy o grach hazardowych oraz wymagań co do treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu, wybiera najkorzystniejszą ofertę albo ustala, że żadna z ofert nie została przyjęta. Z wykonania tych działań komisja sporządza protokół i przekazuje go ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (§ 7 ust. 1 i ust. 2), przekazanie protokołu ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych kończy postępowanie przetargowe (§ 7 ust. 3). W niniejszej sprawie, jak podał organ, komisja przetargowa dokonała analizy oferty spółki, złożonej w zalakowanej kopercie, a następnie podjęła ustalenia względem tej oferty stosownie do § 6 rozporządzenia Ministra Finansów. Dodatkowo organ wskazał, odnosząc się do wskazanego przez spółkę braku wezwania jej do usunięcia braków formalnych oferty, że możliwość skorzystania z tej instytucji określonej art. 169 § 1 Op. zastrzeżona jest dla organu.

Minister Finansów za zaskakujący uznał pogląd wyrażony przez spółkę, zgodnie z którym ustawa o grach hazardowych nie wprowadza żadnego wymogu dotyczącego języka, w jakim powinny być sporządzane dokumenty ofertowe. Jak podał organ, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim, chyba, że przepisy szczególne stanowią inaczej. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do oświadczeń woli, podań i innych pism składanych organom, o których mowa w art. 4. Z powyższego wynika, w ocenie organu, że organy administracji publicznej dokonują wszelkich czynności urzędowych w języku polskim. Do czynności urzędowych zalicza się również zbieranie i analizowanie materiału dowodowego. Niedopuszczalne jest, w świetle powołanych przepisów, dokonywanie przez organ analizy obcojęzycznego tekstu bez jego przetłumaczenia. Nie zmienia to faktu, co podkreślono, że dowodem w sprawie będzie nadal treść dokumentu obcojęzycznego, a nie jego tłumaczenie. To ostatnie nie zastępuje dokumentu sporządzonego w języku obcym, lecz służy jedynie ustaleniu, jaka jest jego treść. Organ nadmienił, że z uwagi na fakt, że w odniesieniu do ustawy o grach hazardowych nie ma przepisów szczególnych określających możliwość przyjmowania dokumentów w językach obcych, dokumenty, o których mowa w art. 35 ugh. powinny spełniać ww. wymagania, a zatem powinny być przedkładane w języku polskim lub, w przypadku, gdy zostały sporządzone w języku obcym, powinno być załączone ich tłumaczenie na język polski. W konsekwencji, jak podał organ, stanowisko spółki, że przedstawienie do oferty dokumentów w języku angielskim bez przedstawienia ich urzędowego tłumaczenia nie stanowi braków oferty przetargowej, jest całkowicie niezasadne.

Minister Finansów za chybiony uznał również zarzut naruszenia art. 120 i art. 121 § 1 i 2 Op., polegający na prowadzeniu postępowania oraz wydaniu rozstrzygnięcia w sposób rażąco sprzeczny z zasadami ogólnymi w wyrażonymi w tych przepisach.

W skardze na powyższą decyzję C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca) wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji ją poprzedzającej.

Skarżąca decyzji Ministra, Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) - b) rozporządzenia Ministra Finansów w związku z art. 169 § 1 Op. oraz z art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 35 pkt 16 lit. b) ugh., polegające na odmówieniu udzielenia skarżącej koncesji na prowadzenie kasyna gry w województwie [...] w Centrum Handlowym w J., przy ul. [...] w następstwie odrzucenia przez komisję przetargową złożonej przez nią oferty, pomimo że oferta ta spełniała wszystkie wymagania dotyczące treści ofert, określone w ustawie o grach hazardowych (w szczególności w art. 35) oraz zawiadomieniu Ministra Finansów o przetargu z dnia [...] października 2011 r., a jednocześnie nie była dotknięta tego rodzaju brakami formalnymi, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) - b) rozporządzenia Ministra Finansów, w związku z czym nie zachodziły podstawy do odrzucenia oferty na podstawie ww. przepisów tego rozporządzenia;

- art. 169 § 1 Op. w związku z art. 8 ugh. i w związku z art. 4 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, polegające na uznaniu, że ww. przepis Ordynacji podatkowej nie miał zastosowania w postępowaniu przetargowym, pomimo że oferta skarżącej nie była dotknięta tego rodzaju brakami formalnymi, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) - b) rozporządzania Ministra Finansów, w związku z czym nie było podstaw do odrzucenia tej oferty, a komisja przetargowa była zobowiązana do wezwania skarżącej do usunięcia stwierdzonych przez siebie braków formalnych oferty, poprzez przedłożenie tłumaczenia przysięgłego na język polski dokumentów finansowych spółki O.;

- art. 207 § 1 i 2 oraz art. 187 § 1 i art. 122 Op. w związku z art. 169 § 1 Op. oraz z art. 8 ugh., polegające na zaniechaniu przeprowadzenia przez Ministra Finansów wyczerpującego postępowania wyjaśniającego i dowodowego przed wydaniem decyzji w przedmiocie udzielenia skarżącej koncesji na prowadzenie kasyna gry ze względu na brak wezwania jej do usunięcia braków formalnych oferty, poprzez przedłożenie tłumaczenia przysięgłego na język polski dokumentów finansowych spółki O.;

- art: 120 oraz art. 121 § 1 i § 2 Op. w związku z art. 8 ugh., polegające na prowadzeniu postępowania w niniejszej sprawie oraz wydaniu rozstrzygnięcia w sposób rażąco sprzeczny z zasadami ogólnymi wyrażonymi w ww. przepisach Ordynacji podatkowej.

Skarżąca wobec pierwszego z zarzutów, wskazując na przepis § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) - b) rozporządzenia Ministra Finansów, podała, że katalog przyczyn pozwalających komisji na odrzucenie oferty ma charakter zamknięty i ograniczony do okoliczności wymienionych w tym przepisie. Uznała w związku z tym, że nie każda wada lub brak formalny oferty umożliwia jej odrzucenie prze komisję przetargową, a jedynie takie wady lub braki, które zostały wskazane w ww. przepisie. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, zgodnie z którym na skutek przedłożenia dokumentów finansowych spółki O. wyłącznie w języku angielskim, bez ich tłumaczenia na język polski, oferta skarżącej nie spełnia wymagań dotyczących treści ofert, określonych w pkt 2 zawiadomienia o przetargu. Zdaniem skarżącej, powyższy punkt zawiadomienia nie przewiduje wymogu, aby dokumenty stanowiące załączniki do ofert były składane w języku polskim lub przedstawiane było tłumaczenie przysięgłe na język polski obcojęzycznych dokumentów. Jak podkreśliła skarżąca, zarówno powyższe zawiadomienie nie odnosi się do formy dokumentów składanych przez oferentów, jak i ustawa o grach hazardowych nie wprowadza wymogu dotyczącego języka, w jakim powinny być sporządzane dokumenty ofertowe. W szczególności, jak podała skarżąca, w art. 35 ugh., który jest przywoływany w zawiadomieniu o przetargu oraz uzasadnieniu obu decyzji Ministra Finansów, ustawodawca określił wyłącznie rodzaj dokumentów i informacje, jakie powinny być przedłożone przez podmiot zainteresowany uzyskaniem koncesji, a nie ich formę i język.

Nadto skarżąca wskazała, że wymóg przedkładania dokumentów w języku polskim może co najwyżej wynikać z ustawy o języki polskim (art. 4 i art. 5 ust. 2 tej ustawy). Jest to jednak, w ocenie skarżącej, zupełnie inny akt prawny niż ustawa o grach hazardowych, czy też zawiadomienie o przetargu. Skoro zatem, jak podała skarżąca, wymóg składania ofert w języku polskim, czy też tłumaczenia dokumentów na język polski nie został określony ani w ustawie o grach hazardowych, ani w powyższym zawiadomieniu, to odrzucenie oferty skarżącej oraz odmówienie jej udzielenia koncesji nie miało podstawy prawnej. Zdaniem skarżącej, w takiej sytuacji jako podstawa prawna odrzucenia oferty przez komisję przetargową nie mógł służyć ani przepis § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów (niespełnienie wymagań określonych w ustawie o grach hazardowych), ani przepis § 6 ust. 3 pkt 1 lit. b) tego rozporządzenia (niespełnienie wymagań dotyczących treści ofert, określonych w zawiadomieniu o przetargu).

Skarżąca odwołała się również do treści protokołu z posiedzenia komisji przetargowej z dnia [...] lutego 2012 r., w którym na str. 18 tego dokumentu zostało urzędowo stwierdzone, że jej oferta zawiera "informacje i dokumenty zawierające dane konieczne do oceny ofert przetargowych według kryteriów i sposobu oceny ofert przetargowych, wskazanych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. oraz w załączniku do zawiadomienia o przetargu z dnia [...] października 2011 r.".

Skarżąca wobec drugiego z podanych zarzutów wskazała, że na podstawie odesłania zawartego w art. 8 ugh., do postępowania przetargowego w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry znajduje odpowiednie zastosowanie art. 169 Op. Brak jest, zdaniem skarżącej, w ustawie o grach hazardowych jakiegokolwiek przepisu szczególnego, który wyłączałby zastosowanie w tym postępowaniu ww. przepisu Ordynacji podatkowej. Jak podała skarżąca, w myśl art. 169 § 1 Op., jeżeli podanie (rozumiane w sposób szeroki jako każde pismo wszczynające określone postępowanie, stosownie do art. 168 § 1 Op.) nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W ocenie skarżącej, w sytuacji, gdy komisja przetargowa uznała, że brak przedłożenia przez skarżącą polskojęzycznych wersji dokumentów finansowych spółki O. stanowi brak formalny oferty z punktu widzenia ustawy o języku polskim, powinna była wezwać skarżącą do usunięcia tego braku. Dopiero wówczas gdyby skarżąca nie uczyniła zadość takiemu wezwaniu w przepisanym terminie, komisja konkursowa byłaby uprawniona do pominięcia jej oferty w postępowaniu przetargowym. Skarżąca podała również, że obowiązek wezwania jej do usunięcia stwierdzonego braku formalnego oferty, wynikał nie tylko bezpośrednio z art. 169 § 1 Op., ale również z zasad ogólnych postępowania dowodowego wyrażonych w art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem skarżącej, w niniejszej sprawie doszło również do naruszenia zasady zaufania wyrażonej w art. 121 § 1 Op., gdyż w innych sprawach w analogicznym stanie faktycznym i prawnym, oferty składane przez skarżącą były rozpatrywane merytorycznie i Minister Finansów wydawał decyzje pozytywne. Jak podała skarżąca, przedkładanie przez nią dokumentów finansowych spółki O. (jednego z udziałowców skarżącej spółki) wyłącznie w języku angielskim stanowiło dotychczas praktykę w pełni akceptowaną przez Ministra Finansów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie jednak z innych przyczyn niż w niej wskazano. Wojewódzki Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przez organ administracji przepisu art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez zaakceptowanie dopuszczalności podpisania przez Sekretarza Stanu zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej.

Istotą instytucji prawnej wyłączenia, unormowanej w Dziale I Rozdziale 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, zatytułowanym "Wyłączenie pracownika oraz organu", jest zapewnienie realizacji zasady prawdy obiektywnej poprzez stworzenie warunków do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez pracownika organu administracji, a także sam organ, który nie jest zainteresowany w sposobie jej rozstrzygnięcia. Wymaga podkreślenia gwarancyjna funkcja przepisów prawa procesowego o wyłączeniu, które z założenia mają chronić bezstronność i obiektywizm orzekania, zapewniając warunki "uczciwego procedowania".

Zgodnie z treścią art. art. 24. § 1 pkt 5 k.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, Ponadto reguła owa ma również zastosowanie do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 k.p.a., tzn. do sytuacji, w której pracownik naczelnego organu administracji publicznej lub samorządowego kolegium odwoławczego brał udział w wydaniu przez ten organ decyzji lub postanowienia w pierwszej instancji, następnie zaskarżonej do tego samego organu wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy (vide: A. Wróbel, M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, wyd. II, s. 221, J. Borkowski, B. Adamiak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 183 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 213/06 - LEX nr 235133, uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r., sygn. akt II GPS 2/06, ONSAiWSA 2007/3/61, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1507/08 - LEX nr 529978).

Jednakże, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I OPS 13/09 art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie ma zastosowania do osoby piastującej funkcję Głównego Geodety Kraju jako ministra w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 k.p.a., a zatem w sytuacji, gdy decyzje wydaje piastun funkcji ministra w postępowaniu, o jakim mowa w art. 127 § 3 k.p.a. Stąd też, w myśl powyższej uchwały, przepisy prawa przyznają organom administracji publicznej kompetencje do samokontroli własnych decyzji, a to oznacza, że nie można wyłącznie w oparciu o formalistycznie pojmowaną bezstronność pozbawić ministra kompetencji do rozpatrzenia wniosku na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. Reasumując, osobą której nie dotyczy zakaz ponownego rozpatrzenia sprawy w rozumieniu art. 127 § 3 k.p.a. jest jedynie piastun funkcji ministra (art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a.).

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, co Minister Finansów dopuścił się naruszenia powyższych przepisów, tj. art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., bowiem podpisującym zarówno pierwszą decyzję, jak i decyzję wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, był - działający z upoważnienia organu - Podsekretarz Stanu J. K., nie zaś sam piastun funkcji, czyli Minister Finansów.

W myśl zaś art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27 k.p.a.

Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w razie wystąpienia jednej z przesłanek wznowieniowych, określonych w przepisach k.p.a., sąd administracyjny jest zobligowany do wydania rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., bez względu na to, czy naruszenie to miało, czy też nie miało wpływu na wynik sprawy.

Na marginesie sprawy warto również zauważyć, że w dniu 18 lutego 2013 r. zapadła uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt IIGPS 4/12, z której wynika, że "Artykuł 24 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed jego zmianą dokonaną przepisem art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18 ze zm.) miał zastosowanie do pracownika organu jednoosobowego w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem, o którym mowa w art. 127 § 3 tego Kodeksu."

Skład orzekający w niniejszej sprawie zauważa ponadto, że organ jedynie w sposób zdawkowy wskazał, że w niniejszym postępowaniu w trybie art. 207 § 2 ordynacji podatkowej dopuszczalne jest wydanie decyzji częściowej. Organ podniósł, że wydania takiej decyzji związane jest z charakterem przedmiotu postępowania, nie przeprowadzając dalszej analizy powyższej kwestii, co uniemożliwia Sądowi kontrolę powyższego rozstrzygnięcia w tym zakresie. Przy powtórnym rozstrzygnięciu sprawy organ winien wykazać dlaczego w jego cenie możliwe jest w trybie art. 207 § 2 ordynacji podatkowej w postępowaniu koncesyjnym, którego przedmiotem jest udzielenie jednej koncesji.

W tym stanie rzeczy za przedwczesne należy uznać odnoszenie się przez Sąd do zarzutów skargi, jak również do wniosku skarżącego o uchylenie decyzji Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r.

Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., orzeczono jak w sestercji, o niewykonalności orzeczono w oparciu o rat. 152 p.p.s.a., a o kosztach w oparciu o art. 200 p.p.s.a.