Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 419/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par.1 pkt.3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Beata Łomnicka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi T.M. na decyzję Wojewody z dnia 3 lutego 2016 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 419/16

Uzasadnienie

Wojewoda [....] decyzją z dnia 03.02.2016 r., znak [....] na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy-z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2013.1409 - jednolity tekst ze zmianami ) oraz art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2016.23 -zwanej dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania T.M. , od decyzji Prezydenta Miasta K. z 3.11.2015 r. Nr 2809/2015 znak: [....] o zmianie decyzji Prezydenta Miasta K. z 31.10.2014 r. Nr 239/2014 znak: [....] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na wykonanie robót budowlanych pn.: "Nadbudowa, przebudowa oraz zmiana sposobu użytkowania części pomieszczeń piwnic, parteru i poddasza budynku wielorodzinnego na cele usługowo-mieszkalne, położonego w K. , przy ul. [....] , z infrastrukturą techniczną: wodnokanalizacyjną, gazową, grzewczą, wentylacji, elektryczną, na działce nr [....] obr. [....] , przeniesionej na nowego inwestora" — w zakresie zmian zagospodarowania terenu, kubatury budynku, likwidacji ścian pomieszczenia gospodarczego i obrysu budynku - umorzył postępowanie odwoławcze.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

Prezydent Miasta K. decyzją z 3.11.2015 r. Nr 2809/2015 orzekł o zmianie decyzji z 31.10.2014 r. Nr 239/2014 o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących nadbudowę, przebudowę oraz zmianę sposobu użytkowania części pomieszczeń piwnic, parteru i poddasza budynku wielorodzinnego na cele usługowo-mieszkalne, położonego w K. , przy ul. [....] , wraz z infrastrukturą techniczną, na działce nr [....] obr. [....] . Jak wynika z decyzji zmiany obejmowały zmiany w zakresie zagospodarowania terenu, kubatury budynku, likwidacji ścian pomieszczenia gospodarczego i obrysu budynku.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł T.M. Uzasadniając swój interes prawny skarżący wskazał, że jest właścicielem trzech odrębnych lokali znajdujących się w budynku położonym na działce nr [....] , graniczącej z działką, na której realizowana jest inwestycja i okna jego lokalu nr [....] skierowane są na teren inwestycji. W odwołaniu zarzucono, że inwestor zaniżył wielkość powierzchni usługowych i przedstawił niezgodny z rzeczywistością sposób użytkowania lokali, ponadto wadliwie została określona ilość miejsc postojowych bowiem ilość ta nie zabezpieczy prawidłowego rzeczywistego sposobu użytkowania budynku, a miejsca postojowe które naprawdę powstaną będą naruszać przepisy w zakresie ich lokalizacji. Wskazano również, że nieprawidłowe jest usytuowanie miejsc postojowych, które powstaną po wyburzeniu garażu, pod oknami pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w przebudowywanym budynku, zarzucono ponadto, że inwestor samowolnie rozebrał ogrodzenie, które wraz z budynkiem przy ul. [....] wpisane są do gminnej ewidencji zabytków, a zaproponowane w projekcie budowlanym założenia dotyczące miejsc postojowych naruszają zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżącego błędne ustalenia faktyczne i nie zastosowanie właściwych norm prawa materialnego spowodowało nieuzasadnione uznanie przez organ I instancji, że skarżący oraz pozostali właściciele nieruchomości przy ul. Zaleskiego 3 nie są stronami postępowania.

Na wstępie organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie odwoławcze rozpoczyna się od badania przesłanek formalnych warunkujących dopuszczalność wniesienia odwołania. Na tym etapie postępowania wstępnego organ odwoławczy obowiązany jest więc ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych oraz czy zostało wniesione w terminie. Czynności w nim podejmowane zmierzają do ustalenia czy istnieją przesłanki formalne dopuszczalności odwołania. Jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią istnienie negatywnych przesłanek do uznania dopuszczalności odwołania, ustawa Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje wydanie aktu administracyjnego, który kończy ostatecznie postępowanie zarówno wstępne jak i całe postępowanie odwoławcze.

Następnie organ odwoławczy wskazał, że ustalenie stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę następuje w oparciu o art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym: "Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele. użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu".

Przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego zawęża krąg stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia budowlanego jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości. Ograniczenie to winno wynikać z przepisów odrębnych i musi ograniczać konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania własnej nieruchomości. W postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, ustalając obszar oddziaływania projektowanego obiektu budowlanego, organ administracji musi zbadać czy istnieje przepis prawa materialnego, który uzasadniałby uznanie działki sąsiedniej lub innych, dalszych działek jako objętych wpływem danej inwestycji. Ustalenia takie nie są dowolne. Musi istnieć konkretny przepis prawa (np. przepis z zakresu ochrony środowiska, prawa wodnego albo przepis ujęty w rozporządzeniach wykonawczych do prawa budowlanego), który w odniesieniu do tej konkretnej inwestycji wskazywałby na naruszenie uprawnień sąsiada w użytkowaniu lub zagospodarowaniu działek. W niniejszej sprawie ocena w powyższym zakresie dotyczy inwestycji w kształcie określonym w decyzji Prezydenta Miasta K. z 3.11.2015 r. Nr 2809/2015 o zmianie decyzji Prezydenta Miasta K. z 31.10.2014 r. Nr 239/2014. Jak wynika z posiadanych dokumentów T.M. nie uczestniczył w postępowaniu zakończonym zarówno decyzją zmienianą z 31.10.2014 r. Nr 239/2014 jak i decyzją zmieniającą z 3.11.2015 r. W odniesieniu do posiadania przez skarżącego przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta Miasta K. z 31.10.2014 r. Nr 239/2014 o pozwoleniu na budowę ostatecznie wypowiedział się Wojewoda [....] w decyzji z 11.03.2015 r. znak: [....] w przedmiocie wznowienia postępowania. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że obszar oddziaływania inwestycji nie obejmuje nieruchomości, której skarżący jest współwłaścicielem i członkiem wspólnoty mieszkaniowej. Wykazano wówczas, że T.M. nie posiada indywidualnego interesu prawnego do występowania w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jako strona tego postępowania. Stanowisko to zostało zaaprobowane w nieprawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17.06.2015 r. sygn. II SA/Kr 519/15, którym oddalono skargę na decyzję Wojewody [....] z 11.03.2015 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej po wznowieniu postępowania.

W ramach postępowania odwoławczego, ocenie organu odwoławczego podlegało więc, czy skarżący jest stroną w postępowaniu w sprawie zamiany decyzji o pozwoleniu na budowę. Z decyzji Prezydenta Miasta K. z 3.11.2015 r. o zmianie decyzji o pozwolenia na budowę wynika , że zmiana dotyczy zmian w zagospodarowaniu terenu, w kubaturze i obrysie budynku oraz obejmuje likwidację ścian pomieszczenia gospodarczego. Zmiany związane ze zmianą zagospodarowania terenu dotyczą: likwidacji ścian pomieszczenia gospodarczego i zlokalizowania w tym miejscu miejsca postojowego (od strony wschodniej budynku), niwelacji terenu od strony zachodniej i lokalizacji miejsca na odpady stałe (od strony zachodniej budynku), dodatkowe okna połaciowe (strona zachodnia). Zmiany obejmują również korektę rzędnej w poziomie piwnic, związaną z innym aniżeli zakładano w projekcie pierwotnym poziomem posadowienia fundamentów. Ponieważ nieruchomość skarżącego znajduje się od strony wschodniej budynku podlegającego przebudowie, ustalono, że od tej strony zmiana obejmuje likwidację ścian budynku gospodarczego i wykonanie częściowo w tym miejscu miejsca postojowego. Likwidacja ścian budynku gospodarczego spowodowała zmianę obrysu budynku i zwiększenie jego odległości od granicy w tym i od budynku na działce nr [....] . Zaprojektowane częściowo w miejscu pomieszczenia gospodarczego miejsce postojowe znajduje się obecnie (w miejscu najmniejszego oddalenia) w odległości 5,27 m od granicy działki i ponad 12 m od budynku na działce nr [....] , będącego współwłasnością skarżącego. Zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odległości te dla zgrupowania do 4 miejsc postojowych winny wynosić odpowiednio 3 m od granicy i 7 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym. Z powyższych wyjaśnień lokalizacja miejsca postojowego (czwartego) w miejscu budynku gospodarczego po likwidacji jego ścian w niczym nie wpłynie ani na sposób zagospodarowania nieruchomości skarżącego, ani na sposób dotychczasowego użytkowania jego nieruchomości tj. działki nr [....] . Pozostałe zmiany również pozostają w ocenie organu bez wpływu na zmiany w oddziaływaniu inwestycji na nieruchomość skarżącego, bowiem obejmują albo zmiany wewnątrz budynku, albo dotyczą drugiej strony budynku (od ulicy ....).

Z uwagi na powyższe ustalenia odwoławczy uznał, że wnioskodawca nie posiada interesu prawnego w niniejszej sprawie. Wskazywane argumenty, że inwestor podaje w projekcie budowlanym stan inny aniżeli jest planowany w rzeczywistości czy też zarzuty, że miejsc postojowych będzie więcej aniżeli wskazano w projekcie budowlanym, nie dają w ocenie organu podstawy do uznania, że po stronie skarżącego istnieje przymiot strony. Jak wynika z projektu budowlanego miejsc postojowych ma być 4, w tym jedno w miejscu zlikwidowanego budynku gospodarczego. Odległość tych miejsc postojowych od granicy z działką nr [....] wynosi ponad 3 m. Na ocenę czy wnioskodawca posiada przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, nie wpływa potencjalna możliwość dokonania zmian i odstępstw od tego projektu w trakcie realizacji inwestycji. Zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę nr [....] z 31.01.2014 r. i zmieniony decyzja z 3.11.2015 r. nr [....] , opieczętowane przez organ I instancji projekty budowlane pokazują konkretne rozwiązanie projektowe, w tym wskazaną ilość miejsc postojowych o określonej lokalizacji. Powyższe decyzje i zatwierdzone nimi projekty budowlane będą stanowiły podstawę prowadzenia przez inwestora prac budowlanych. W odniesieniu do pokazanych w tym projekcie budowlanym rozwiązań, organ administracji dokonuje oceny obszaru oddziaływania. Jeżeli inwestor będzie planował istotnie odstąpić od rozwiązań zawartych w zatwierdzonym projekcie budowlanym, winien będzie uzyskać kolejną decyzję o zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 36a Prawa budowlanego). Ewentualne przyszłe działania inwestora związane z tą inwestycją pozostają poza kontrolą w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jak i nie rzutują na uznanie, że osoba kwestionująca taką decyzję posiada przymiot strony.

Reasumując stwierdzono, że wnioskodawca nie posiada własnego, indywidualnego interesu prawnego do uczestniczenia w postępowaniu jako strona tego postępowania.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [....] z dnia 3 lutego 2016 r. wniósł T.M. , zaskarżył w całości decyzję oraz wniósł o jej uchylenie, o orzeczenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

- naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 i 77 k.p.a., a w rezultacie art. 28 ust.2 Prawa budowalnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść wydanej decyzji, a to przez oparcie ustaleń, w zakresie stwierdzenia czy nieruchomości lokalowe należące do skarżącego i działka nr [....] , w której to nieruchomości posiada udziały, związane z jego prawem własności odrębnych lokali, znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji — wyłącznie o treść wniosku inwestora i przedłożonego przez niego projektu zamiennego bez jakiegokolwiek zbadania i odniesienia się do okoliczności podniesionych przez skarżącego (vide: pismo z 12 stycznia 2016 r.), które to okoliczności wpływają bezpośrednio na ustalenie "obszaru oddziaływania obiektu";

W uzasadnieniu skarżący wskazał jako podstawowe uchybienie zaskarżonej decyzji całkowite pominięcie przez organ, bez jakiegokolwiek zbadania i merytorycznego odniesienia się do nich, okoliczności podniesionych przez skarżącego w piśmie z dnia 12 stycznia 2016 r. Ustalając "obszar oddziaływania" obiektu, na potrzeby niniejszego postępowania, Wojewoda oparł się w rezultacie bezkrytycznie na wniosku inwestora i załączonym do niego zamiennym projekcie budowalnym. Wszystkie zarzuty skarżącego zostały de facto skwitowane stwierdzeniem: "Wskazywane argumenty, że inwestor podaje w projekcie budowalnym stan inny aniżeli jest planowany w rzeczywistości czy też zarzuty, że miejsc będzie więcej aniżeli wskazano w projekcie budowalnym, nie dają podstaw do uznania, że po stronie skarżącego istnieje przymiot strony. Jak wynika z projektu budowlanego miejsc postojowych ma być 4...0dległość tych miejsc postojowych od granicy z działką nr [....] wynosi ponad 3m. (..) Na ocenę...nie wpływa potencjalna możliwość dokonania zmian i odstępstw od tego projektu w trakcie realizacji inwestycji.." (zob. s. 4 uzasadnienia decyzji, trzeci i czwarty akapit). Z takim zaś postawieniem sprawy nie można się zgodzić.

Po pierwsze, skarżący wcale nie powoływał się na: "potencjalną możliwość dokonania zmian i odstępstw od projektu w trakcie realizacji inwestycji." ale konkretnie wskazywał, że np. sam projekt zawiera dane i informacje, które wprost wskazują, iż podana przez inwestora liczba miejsc postojowych jest niższa, niż wymagane prawem minimum.

Ilość miejsc postojowych zgodna z prawem (o czym szerzej skarżący wywodził na s. 2 i n. pisma z dnia 12 stycznia 2016 r., w aktach postępowania odwoławczego), dla takiej inwestycji, jaka jest realizowana — wprost implikuje konieczność zlokalizowania ich tuż przy granicy działki nr [....] , z naruszeniem przepisów dot. zachowania minimalnych odległości od nieruchomości skarżącego (vide: s. 6 pisma z dnia 12 stycznia 2016 r.). Po drugie, nieuprawnione jest twierdzenie, że skarżący powoływał się na "potencjalną" możliwość wystąpienia niezgodności z prawem, czy stanem rzeczywistym działań inwestora. W piśmie z dnia 12 stycznia 2016 r. skarżący wprost wskazał Wojewodzie, gdzie już teraz podane we wniosku o zmianę pozwolenia na budowę i projekcie zamiennym dane są niezgodne z rzeczywistością. wewnętrznie sprzeczne i naruszające przepisy prawa. Organ jednak tych twierdzeń w żaden sposób nie zweryfikował, a ograniczył się tylko do automatycznego oparcia się na danych przedstawionych przez inwestora. Takie działanie wprost narusza zasadę swobodnej oceny dowodów regulującą także niniejsze postępowania, a także dyspozycję art. 7 k.p.a. Skoro bowiem skarżący podniósł zarzuty, szczegółowo jej argumentując (vide: pismo z dnia 12 stycznia 2016 r.), iż dane podane przez inwestora zostały celowo spreparowane, w taki sposób, aby wyłączyć działkę nr [....] z obszaru oddziaływania obiektu, to rzeczą organu było to zbadać i do tego się merytorycznie odnieść .Aprioryczne opieranie się w takiej sytuacji na treści kwestionowanego projektu budowlanego, dla ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji, w tym (nie)przysługiwania praw strony T.M. , stanowi o naruszeniu art. 7 i 77 k.p.a.

Powyższe w ocenie skarżącego uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewodzie [....] , który powinien odnieść się szczegółowo do okoliczności i argumentów wskazanych w piśmie skarżącego 12 stycznia 2016 r. Dopiero wynik analizy tych okoliczności, mógł pozwolić orzec o posiadaniu bądź nie, przez T.M. , statusu strony w prowadzonym postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, a zaskarżone orzeczenie nie narusza przepisów prawa.

W niniejszej sprawie Wojewoda [....] decyzją z dnia 03.02.2016 r., po rozpatrzeniu odwołania T.M. , od decyzji Prezydenta Miasta K. z 3.11.2015 r. o zmianie decyzji Prezydenta Miasta K. z 31.10.2014 r. Nr 239/2014 znak: [....] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na wykonanie robót budowlanych - umorzył postępowanie odwoławcze.

Podstawę podjętego przez organ odwoławczy orzeczenia stanowi przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., w którym ustawodawca określił jeden z rodzajów rozstrzygnięć kończących postępowanie odwoławcze. W tej sytuacji kontroli Sądu poddana jest kwestia prawidłowości zastosowania przez organ II instancji tej formy rozstrzygnięcia. Łączy się to przede wszystkim z koniecznością oceny, czy Wojewoda [....] prawidłowo uznał, że wnoszący odwołanie nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę.

W pierwszej zatem kolejności zwrócić należy uwagę, że zagadnienie bycia stroną w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę reguluje przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujący się w obszarze oddziaływania obiektu.

W tym stanie prawnym, przy ustalaniu, czy dany podmiot posiada przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę należy mieć na uwadze kategorie podmiotów wyszczególnionych w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz właściwie rozumiany obszar oddziaływania obiektu. Stosownie bowiem do art. 5 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych (...), zapewniając poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich - pkt 9. Określenie obszaru oddziaływania obiektu jest niezbędne zatem do zdefiniowania interesu prawnego osób trzecich w ramach postępowania o pozwolenie na budowę. Jeśli bowiem nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania danego obiektu właścicielowi tej nieruchomości, jej użytkownikowi wieczystemu lub ewentualnie jej zarządcy przysługuje przymiot strony we wskazanym postępowaniu.

W myśl art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego, na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Przepis ten nie definiuje pojęcia obszaru oddziaływania obiektu wprost, lecz poprzez odesłanie do licznych regulacji, przewidujących m.in. szczegółowe wymogi dla odległości w zabudowie i zagospodarowaniu terenu. Do przepisów odrębnych, w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, należą m.in. przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, ochrony przyrody, prawo wodne. Oznacza to, że organ winien zbadać wszelkie okoliczności sprawy, z uwzględnieniem przepisów odrębnych, o jakich mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. W sytuacji, gdy z przepisów odrębnych, w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, wynikają ograniczenia w zagospodarowaniu, a zatem również w zabudowie sąsiednich nieruchomości, należy uznać, że dana nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. To zaś oznacza, iż w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ administracji architektoniczno - budowlanej winien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu winno nastąpić, biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych. Szczegółowe określenie, który z podmiotów, poza inwestorem, posiada legitymację do występowania jako strona w danym postępowaniu, możliwe jest na podstawie ustaleń faktycznych danej sprawy i przepisów prawa mogących mieć w sprawie zastosowanie.

Zaznaczyć przy tym należy, iż przy ocenie czy podmiot jest stroną postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie ma znaczenia czy został naruszony interes prawny tego podmiotu, a jedynie czy interes taki podmiotowi przysługiwał.

Przenosząc powyższe wywody na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że organ odwoławczy prawidłowo przeanalizował obszar oddziaływania zmian w decyzji zmieniającej dotychczasowe pozwolenie na budowę, w kontekście rodzaju wprowadzonych zmian. Jak wynika z ustaleń organu I instancji, nie kwestionowanych w odwołaniu i także w skardze, zmiany te dotyczą zmian w zagospodarowaniu terenu, w kubaturze i obrysie budynku oraz obejmują likwidację ścian pomieszczenia gospodarczego. W szczególności zmiany związane ze zmianą zagospodarowania terenu dotyczą: likwidacji ścian pomieszczenia gospodarczego i zlokalizowania w tym miejscu miejsca postojowego (od strony wschodniej budynku), niwelacji terenu od strony zachodniej i lokalizacji miejsca na odpady stałe (od strony zachodniej budynku), dodatkowe okna połaciowe (strona zachodnia).

Nieruchomość skarżącego znajduje się od strony wschodniej budynku podlegającego przebudowie, ustalono zatem, że od tej strony zmiana obejmuje likwidację ścian budynku gospodarczego i wykonanie częściowo w tym miejscu miejsca postojowego. Likwidacja powyższych ścian budynku gospodarczego spowodowała zmianę obrysu budynku i zwiększenie jego odległości od granicy w tym i od budynku na działce nr [....] .

Z dalszych ustaleń wynika nadto, że zaprojektowane częściowo w miejscu pomieszczenia gospodarczego miejsce postojowe znajduje się obecnie (w miejscu najmniejszego oddalenia) w odległości 5,27 m od granicy działki i ponad 12 m od budynku na działce nr [....] , będącego współwłasnością skarżącego. Co nie narusza warunków technicznych określonych § 19 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie odległości jaki muszą być zachowane dla zgrupowania do 4 miejsc postojowych.

Na podstawie powyższych okoliczności w ocenie Sądu organ odwoławczy doszedł do słusznego wniosku, że lokalizacja miejsca postojowego (czwartego) w miejscu budynku gospodarczego, po likwidacji jego ścian, w niczym nie wpłynie ani na sposób zagospodarowania nieruchomości skarżącego, ani na sposób dotychczasowego użytkowania jego nieruchomości tj. działki nr [....]. Pozostałe zmiany również pozostają bez wpływu na zmiany w oddziaływaniu inwestycji na nieruchomość skarżącego, bowiem obejmują albo zmiany wewnątrz budynku, albo dotyczą drugiej strony budynku (od ulicy [....] ). Należy przy tym podkreślić, że T.M. nie posiadał od początku procesu inwestycyjnego, , tj. od wszczęcia postępowania o pozwolenie na budowę przymiotu strony i nie posiada go także w postępowaniu o zmianę pozwolenia na budowę.

Bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego będzie miała miejsce wtedy, gdy strona skutecznie cofnie odwołanie (art. 137), bądź jeżeli organ odwoławczy w toku postępowania ustalił, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w sprawie (art. 127 § 1). Wypełnia to przesłankę bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2013 r., II SA/Wr 800/12, LEX nr 1330373; wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 czerwca 2011 r., III SA/Łd 146/11, LEX nr 995278; wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2008 r., VII SA/Wa 1838/07, LEX nr 508433). W przypadku gdy organ odwoławczy stwierdzi, że podmiot w występujący w postępowaniu nie ma przymiotu strony, powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 (zob. wyrok NSA z dnia 25 września 2008 r., II OSK 1058/07, LEX nr 508475).

Odnosząc się zatem do zarzutów skargi Sąd pragnie zauważyć, że są one bezprzedmiotowe z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 1 p.p.s.a. Z godnie z treścią przywołanego przepisu Sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia bowiem jedynie legalność działania administracji, co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawa.

Wyżej Sąd ocenił prawidłowość wydanej decyzji organu odwoławczego w kontekście przepisów prawa materialnego i postępowania. Ocenił zatem czy było dopuszczalne umorzenie postępowania odwoławczego w stanie faktycznym niniejszej sprawy . Tymczasem zarzuty skargi zmierzają do kontroli merytorycznej decyzji wydanej przez organ I instancji albowiem zmierzają do kwestionowania zatwierdzonych zmian w projekcie budowlanym w kontekście realizacji przedsięwzięcia niezgodnie z projektem oraz rzeczywistej zmiany przeznaczenia do użytkowania poszczególnych pomieszczeń przez inwestora. Temu bowiem służy argumentacja zmierzającą do wykazania zbyt małej liczby miejsc postojowych dla planowanego przedsięwzięcia przewidzianych zarówno w pierwotnym, jaki zmienionym projekcie budowlanym. Tym czasem jak słusznie zauważył organ odwoławczy w postępowaniu niniejszym nie są badane odstępstwa od zatwierdzonego projektu, czy zmiana sposobu użytkowania budynku albowiem te kwestie mogą być przedmiotem badania w odrębnym postępowaniu i nie mogą być brane pod uwagę przy ocenie interesu prawnego skarżącego do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 151 p.p.s.a.

-----------------------

-3-