Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 414/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 98
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 36 ust. 3, art. 46 ust. 2
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
article: art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 1967 nr 24 poz 110
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski Sędzia WSA Wojciech Czajkowski ( spr. ) Protokolant Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia 1 ) odrzucić skargę, 2 ) zwrócić skarżącemu ze środków budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę 100 ( słownie: sto ) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2008r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarga G.G. na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", nr "[...]", w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Pismem z 3 października 2008r. o sygn. jak wyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wezwał G.G. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, jak również do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

Jednocześnie w wezwaniu z dnia 3 października 2008r. pouczono skarżącego o tym, że nieusunięcie braków w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a..

Odbiór wezwania skarżący pokwitował osobiście w dniu 6 października 2008r.. Następnie w dniu 8 października 2008r. uiścił wpis sądowy od skargi. Jednakże, pomimo wezwania Sądu, nie został usunięty brak formalny w postaci braku podpisu pod wniesioną skargą.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia braków powoduje tym samym anulowanie wszystkich skutków skargi, jakie zostały spowodowane jej wniesieniem. Wyznaczony w oparciu o wymieniony przepis ustawy termin nie może być zaś przedłużony przez sąd na wniosek strony.

W sytuacji więc, gdy nie budzi wątpliwości, iż pomimo wezwania Sądu usunięcie braków skargi w wyznaczonym terminie nie nastąpiło, należało ją odrzucić na podstawie cytowanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a..

Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.

Omówione uregulowanie wzorowano na art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 88 ze zm.), który miał zastosowanie w postępowaniu przed NSA do końca 2003 r. na podstawie art. 36 ust. 3, z modyfikacją wynikającą z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

W aktualnym stanie prawnym powołany przepis budzi wątpliwości interpretacyjne, gdyż wskutek reformy sądownictwa administracyjnego zmienił się sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego z bezpośredniego na pośredni (art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przepis ten natomiast nie znajduje zastosowania w odniesieniu do skarg wnoszonych w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a.. Zgodnie bowiem z tym trybem, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, który przekazuje następnie skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Nadmienić należy, iż możliwość składania skargi bezpośrednio do sądu, a co za tym idzie wysyłania przez sąd odpisu skargi do organu w celu ustosunkowania się do niej dopuszczona została jedynie w okresie przejściowym, do końca 2005 r., na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153 poz. 1271). Ograniczenie co do wysokości zwracanego wpisu od skargi odrzuconej lub cofniętej po jej wysłaniu organowi można zatem wprowadzić jedynie w sytuacji przewidzianej w tym przepisie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 232 p.p.s.a.).

W sytuacji więc, gdy skargę wniesiono za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, ograniczenie wysokości zwracanego wpisu od skargi odrzuconej po jej przekazaniu przez organ, zdaniem Sądu, nie zachodzi. Tym samym w związku z odrzuceniem skargi z powodu nieusunięcia braków formalnych, należało dokonać zwrotu całego uiszczonego wpisu.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.