Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 203/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OZ 203 / 06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 marca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 września 2005r., sygn. akt II SA/Wr 352/05 o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lipca 2005r., sygn. akt II SA/Wr 352/05 odrzucającego skargę M. J. na uchwałę Rady Miejskiej w Stroniu Śląskim z dnia 31 marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

U z a s a d n i e n i e.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 września 2005 r. r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez M. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2005 r. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2005 r. Sąd I instancji odrzucił skargę M. J. na uchwałę Rady Miejskiej w Stroniu Śląskim z dnia 31 marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a.

Pismem z dnia 25 sierpnia 2005 r. M. J., reprezentowana przez pełnomocnika adwokata I. K. P., wniosła skargę kasacyjną od postanowienia o odrzuceniu skargi.

Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził, iż stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 4 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie podlegała opłacie stałej, do uiszczenia której pełnomocnik skarżącej był zobowiązany przy jej wnoszeniu do Sądu. Warunku tego pełnomocnik M. J. jednak nie dopełnił. Stąd też wniesioną skargę kasacyjną należało odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 221 i art. 230 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. J. i wskazując na art. 194 § 3 p.p.s.a. zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:

1. obrazę przepisów art. 178 w związku z art. 221 i art. 230 p.p.s.a. przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie;

2. obrazę przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. Nr 221 poz. 2193) przez jego niezastosowanie i niewezwanie w sposób określony w ust. 1 § 5 wyżej cytowanego rozporządzenia do uiszczenia wpisu sądowego, po przekazaniu skargi Sądowi.

Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącej działający w jej imieniu wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzuty zawarte w zażaleniu uznać trzeba za chybione.

Zgodnie z art.231 § 2 p.p.s.a., pismami o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a. są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art.220 § 1p.p.s.a.). Od tej reguły wezwania do uiszczenia wpisu art. 221 p.p.s.a. ustanawia wyjątek, stanowiąc "Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej".

Z kolei według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przy czym pismem procesowym jest zarówno skarga, jak i skarga kasacyjna (por. art. 45 p.p.s.a. i art. 57 § 1p.p.s.a. oraz art. 176 p.p.s.a.), ale są to całkowicie dwa różne środki zaskarżenia. Tym samym nie jest dopuszczalne przyjmowanie, że pomiędzy skargą, a skargą kasacyjną zachodzi tożsamość. Te dwa pojęcia zostały wyraźnie zróżnicowane.

Zważywszy na powyższe stwierdzić należy, że zarzut naruszenia § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) jest nietrafny, bowiem ta norma prawna dotyczy uiszczenia wpisu od skargi, a nie skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie z uwagi na jej przedmiot należny wpis od skargi wszczynającej postępowanie przez Sądem I instancji wynosił 300 zł stosownie do dyspozycji § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wobec treści § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów w przedmiotowej sprawy należny wpis od skargi kasacyjnej jest wpisem stałym. W sytuacji, gdy wpis jest stały, a skarga kasacyjna wniesiona została przez pełnomocnika będącego adwokatem upoważnionym do występowania w sprawie w imieniu skarżącej, zasadnym było z uwagi na brak uiszczenia stałej opłaty zastosowanie w przedmiotowej sprawie konsekwencji przewidzianych w art. 221 w zw. z art. 178 p.p.s.a.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżane postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.