Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3623/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie NSA Bogusław Moraczewski (spr.), As. WSA Bogusław Cieśla, Protokolant sekr. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2004 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej D. S. kwotę 10 (dziesięć) złotych z tytułu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...].08.2002r., po zapoznaniu się z odwołaniem D. S. od decyzji Burmistrza Gminy W. nr [...] z dnia [...].06.2002 r. zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej J. i K. L. na przebudowę lokalu mieszkalnego nr [...] i poddasza nieużytkowego nad tym lokalem na cele mieszkalne w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w W., działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa

"stwierdził niedopuszczalność odwołania ze względu na wniesienie przez osobę nie będącą stroną w postępowaniu w niniejszej sprawie".

Organ odwoławczy uznał, że D. S., jako członek [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", w której posiada mieszkanie własnościowe, nie ma przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym przebudowy mieszkania i adaptacji strychu przez innego członka tej spółdzielni.

Wymienione postanowienie organu odwoławczego D. S. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła, że zostało ono wydane z "rażącym naruszeniem" art. 7, art. 8, art. 10. art. 28, art. 104, art. 134 i art. 144 kpa przez to, że uznano, iż nie ma przymiotu strony oraz że "zaniechano wszechstronnego wyjaśnienia sprawy przy ustaleniu posiadania (przez nią) interesu prawnego". Zarzuciła również, że rozstrzygniecie odwołania od decyzji administracyjnej winno nastąpić w formie decyzji a nie postanowienia. W obszernej skardze (7 str.) przedstawiła okoliczności, które w jej przekonaniu świadczą, że jest stroną przedmiotowego postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

W związku z reformą sądownictwa administracyjnego sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zważył co następuje.

Skarga D. S. zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej zarzutu naruszenia art. 134 kpa. Jeżeli Wojewoda [...] uznał, że skarżąca w przedmiotowym postępowaniu nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa, to na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa winien decyzją umorzyć postępowanie odwoławcze. Ustalenie interesu prawnego następuje w toku rozpoznania odwołania na podstawie stanu faktycznego wynikającego z dowodów zebranych przez organ I instancji. Wniesienie odwołania nie przez stronę postępowania zakończonego decyzją organu I instancji, nie świadczy, że jest ono niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 kpa. Przepis ten ma bowiem zastosowanie w zupełnie innych przypadkach (uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999 r. OPS 16/98, ONSA 1999, nr 4, poz. 119). Z tego też względu zaskarżone postanowienie nie mogło się ostać.

W zaistniałej sytuacji nie zachodzi potrzeba ustosunkowania się do pozostałych zarzutów skargi. Stwierdzić jedynie należy, że pogląd organu co do braku przymiotu strony członka spółdzielni mieszkaniowej, w której ma własnościowe prawo do lokalu, w postępowaniu dotyczącym przebudowy innego lokalu spółdzielczego i w którym stroną jest zarząd tej spółdzielni, nie jest wadliwy. Natomiast roszczenia związane z ewentualnymi szkodami powstałymi w wyniku prowadzonych prac budowlanych mogą być dochodzone jedynie w postępowaniu przed sądem powszechnym. Szkód tych nie można wiązać z treścią pozwolenia na budowę, ale ze sposobem wykonywania przebudowy lokalu mieszkalnego.

Z tych też względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.