Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 125/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska- Rzepecka ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2005 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej S. C. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 125/04

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie wykonanych robót budowlanych dotyczących utwardzenia wjazdu na działkę w [...] przy ul. [...] poprzedzonych stosownym zgłoszeniem.

W uzasadnieniu stwierdził, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w dniu [...] sierpnia 2003r. pracownicy Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dokonali kontroli w terenie i stwierdzili, że inwestor wykonał roboty budowlane przy utwardzeniu wjazdu zgodnie ze zgłoszeniem i załączonym szkicem na mapie geodezyjnej z dnia [...] maja 2002r.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania S. C. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, że organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie.

Przedmiotem postępowania było zbadanie zgodności przeprowadzonych robót budowlanych z obowiązującymi przepisami prawa.

Stosownie do brzmienia art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych. Skoro, zatem organ pierwszej instancji ustalił, że utwardzenie powierzchni gruntu na wjeździe na działkę nr ew. [...] w obrębie [...] położoną przy ul. [...] w [...] zostało zrealizowane zgodnie ze zgłoszeniem dokonanym w dniu [...] maja 2002r., co, do którego organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu, to prowadzenie postępowania w omawianym przypadku i wydanie rozstrzygnięcia, co do istoty sprawy jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa.

Z tych względów jedynym zasadnym rozstrzygnięciem w przedmiotowej sprawie było umorzenie postępowania administracyjnego przez organ pierwszej instancji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła S. C. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazała, że obie decyzje naruszają prawo - § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. – w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz naruszają jej interes prawny – art. 5 ust., 1 pkt 2b i pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane.

Organy administracji zdaniem skarżącej nie rozpatrzyły istoty sporu – to jest nie dokonały przewidzianych prawem czynności zmierzających do ustalenia, czy inwestor na własnej posesji przy ul. [...], wykonując wewnętrzną drogę przy granicy z jej działką nie naruszył § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., a już "na oko" widać, że teren, na którym została wybudowana droga jest, co najmniej o 20 cm wyżej od terenów sąsiednich działek i ze spadkiem na stronę jej działki.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej dotyczący podwyższenia stwierdził, że z protokołu sporządzonego na okoliczność przeprowadzonej wizji wynika bezspornie, iż inwestor dokonał jedynie utwardzenie terenu a nie jak twierdzi strona – podwyższenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, albowiem organy administracji obu instancji naruszyły przepisy zarówno prawa materialnego jak i procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania. Nie istnieją, bowiem okoliczności, które czyniłyby wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwe. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 kpa, to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji publicznej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest, więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjno - prawnego, takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego.

Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli braknie któregoś z elementów tego stosunku materialnoprawnego (wyrok NSA z 26 marca 1998r. sygn. akt IISA70/98 Lex nr 43205).

W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek S. C. w dniu [...] sierpnia 2003r. ([..] – zawiadomienie) w sprawie utwardzenia powierzchni gruntu na wjeździe na działkę nr ew. [...].

Tak, więc organ nadzoru budowlanego rozpoznając sprawę w trybie postępowania administracyjnego winien załatwić ją przez wydanie decyzji pozytywnej lub negatywnej.

Przedstawiony pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na przykład w wyrokach z dnia 10 stycznia 1989r. SA/Wr957/88 ONSA 1989 nr 1 poz. 22 i z dnia 16 stycznia 1992r. I SA1298/91 ONSA 1992 nr 1, poz. 17 wyrażono pogląd, że brak ustawowej przesłanki uwzględnienia żądania zgłoszonego we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne nie czyni tego postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, lecz oznacza jedynie bezzasadność żądania strony.

Ponadto w przedmiotowej sprawie organy nadzoru budowlanego obu instancji naruszyły inne przepisy postępowania – art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego tak, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością.

Zgodnie natomiast z art. 107 kpa decyzja wydana przez organ administracji publicznej powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. W myśl postanowień powołanego przepisu uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Skarżąca konsekwentnie zarówno we wniosku o wszczęcie postępowania jak i w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji oraz w skardze do sądu podnosi, że inwestorka dokonując utwardzenia powierzchni gruntu wjazdu na swoją działkę dokonała podwyższenia terenu.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu swoich decyzji zupełnie pomijają ten podstawowy zarzut nie ustosunkowując się do niego. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji stwierdził, że zarzut skarżącej dotyczący podwyższenia terenu nie znajduje potwierdzenia, bowiem z protokołu przeprowadzonej wizji wynika bezspornie, iż inwestor dokonał jedynie utwardzenia terenu, a nie podwyższenia.

Z protokołu oględzin znajdującego się w aktach sprawy ([...]) z dnia [...] sierpnia 2003r. wynika jedynie, że na działce nr ew. [...] A. L. dokonała utwardzenia wjazdu na działkę o wymiarach 3,0 x 18,0m trelinką i utwardzenie wjazdu zlokalizowane jest w odległości 1,2 m od granicy działki. Utwardzenie to zostało wykonane w okresie od lipca 2002r. do [...] lipca 2003r.

Nie ma zupełnie mowy czy w związku z tymi robotami nastąpiło czy nie podwyższenie terenu. Tak, więc wywody zawarte w odpowiedzi na skargę są zupełnie bezpodstawne i organ winien to wyjaśnić.

Zauważyć również należy, co pominęły organy nadzoru budowlanego, że w chwili zgłoszenia (tj. [...] maja 2002r.) robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na takie roboty budowlane było potrzebne pozwolenie na budowę, a nie forma zgłoszenia.

Znowelizowany art. 29 ust., 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r., według którego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych, a jedynie zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy zgłoszeniu właściwemu organowi wszedł w życie [...] lipca 2003r.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt I wyroku.

Na mocy art. 152 powołanej wyżej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt II wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.