Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1432/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1,  art. 28
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

U Z AS D N I E N I E

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z [...] stycznia 2020 r. nr [...] umarzającą postępowanie wszczęte wnioskiem A. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z [...] maja 1971 r. nr [...], w części dotyczącej działki nr [...], położonej w miejscowości [...], w gminie [...], w województwie [...].

Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] decyzją z [...] lutego 1971 r. nr [...], działając na podstawie art. 1 i art. 3 dekretu z dnia 27 lipca 1949 r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich, położonych w niektórych powiatach województwa [...], [...], [...] i [...] (Dz. U. Nr 46, poz. 339), orzekło o przejęciu nieruchomości rolnej położonej we wsi [...], pow. [...], o powierzchni ok. [...] ha, stanowiącej własność J. R.

Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L., po rozpatrzeniu odwołania J. R., decyzją z [...] maja 1971 r. utrzymało w mocy ww. rozstrzygnięcie PPRN w [...].

A. S. wnioskiem z [...] stycznia 2017 r. zwróciła się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z [...] maja 1971 r. w części dotyczącej działki nr [...] podnosząc m.in., że jej rodzina nigdy nie otrzymała decyzji pozbawiającej prawa własności do nieruchomości i przeniesieniu go na Skarb Państwa. Zdaniem wnioskodawczyni nieruchomość jej rodziców została przejęta na Skarb Państwa wraz z gruntami sąsiednimi, należącymi do J. R., decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z [...] maja 1971 r. Tymczasem dekret z 27 lipca 1949 r. nie mógł mieć zastosowania do gospodarstwa C. i G. R. (rodziców wnioskodawczyni), bowiem nie było ono opuszczone.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] stycznia 2020 r. umorzył postępowanie o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z [...] maja 1971 r. w części dotyczącej działki nr [...] podnosząc, że A. S. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa, umożliwiającego uzyskanie rozstrzygnięcia we wnioskowanym zakresie, bowiem zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza, że działka nr [...] została przejęta na rzecz Skarbu Państwa decyzją z [...] maja 1971 r., jak również, że działka ta stanowiła własność poprzedników prawnych wnioskodawczyni.

A. S. wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznając sprawę przytoczył art. 105 § 1 kpa, stosowne orzecznictwo oraz zasady dotyczące umorzenia - jako bezprzedmiotowego - postępowania administracyjnego, w tym wskutek stwierdzenia braku legitymacji procesowej wnioskodawcy i zaznaczył, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Minister podkreślił, że o konieczności umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie zdecydowały dwie okoliczności, z których każda stanowi samodzielną przesłankę umorzenia, tj. nie wykazano, aby poprzednicy prawni A. S. byli właścicielami działki nr [...], ani że działka ta została przejęta na własność Skarbu Państwa na podstawie orzeczenia PWRN w [...] z [...] maja 1971 r.

Organ nadzoru dokonał analizy postępowań cywilnych dotyczących przedmiotowej nieruchomości, w tym. m.in. procedury scaleniowej gruntów we wsi Ś., mapy scaleniowej z 1942 r. oraz opinii biegłych powołanych w sprawach sądowych, tj. opinii sporządzonej przez geodetę sądowego J. D. oraz opinii geodety K. K., które zdaniem A. S. potwierdzają prawo własności jej poprzedników prawnych do działki nr [...] i zaznaczył, że w postępowaniach tych nie został podważony tytuł prawny Skarbu Państwa do nieruchomości stanowiącej działkę nr [...]. Postępowania te potwierdzają przy tym brak tytułu prawnego poprzedników prawnych wnioskodawczyni do przedmiotowej działki.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi powołując stosowne dokumenty odnoszące się do nieruchomości należących do rodziny wnioskodawczyni podkreślił, że z ich analizy wynika, że poprzednicy prawni wnioskodawczyni posiadali określone grunty, jednakże nie pozyskano dokumentów potwierdzających ich prawo do działki nr [...]. Zdaniem organu prawo własności do przedmiotowej działki nie wynika z powoływanej przez wnioskodawczynię mapy scaleniowej wsi [...] z 1942 r., jak też z zeznań świadków złożonych przed Sądem Rejonowym w [...], zwłaszcza, że postępowaniu administracyjnym organ nie może rozsądzać na podstawie jakichkolwiek zeznań komu przysługiwało prawo własności spornych działek.

Minister zaznaczył ponadto, że zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza również, że działka nr [...] została przejęta na Skarb Państwa na podstawie decyzji z [...] maja 1971 r.

Organ wskazał, że z pisma Sądu Rejonowego w [...] Wydziału Ksiąg Wieczystych z 5 września 2019 r. wynika, że nieruchomość położona w miejscowości [...], w gminie M., ozn. nr [...] o pow. [...] ha, obecnie objęta jest KW nr [...], a w dziale II jako właścicielka wpisana jest A. S. na podstawie umowy sprzedaży z [...] listopada 2008 r., tj. aktu notarialnego Rep. A Nr [...], sporządzonego przez notariusza S. M. Aktem tym A. S. nabyła nieruchomość od Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych. Wcześniej przedmiotowa nieruchomość jako stanowiąca własność Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych uregulowana była w KW nr [....], a tytuł prawa własności Skarbu Państwa ujawniony był na podstawie przeniesienia tytułu własności z księgi Rep. 5 [...] "[...]", ostatecznej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] grudnia 1994 r. nr [...] (wydanej na podstawie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw) i protokołu zdawczo-odbiorczego z 9 maja 1996 r.

Organ wskazał, że w księdze hipotecznej [...] ostatnie zapisy wskazują, że nieruchomość J. i P. W. o powierzchni [...] ha [...] m² została przejęta na Skarb Państwa na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN o przeprowadzeniu reformy rolnej. Natomiast z obszaru [...] ha [...] arów, wchodzących w skład dóbr uregulowanych na rzecz Skarbu Państwa, wymienione w księdze osoby nabyły poszczególne działki w trybie dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. Na liście właścicieli, którym nadano własność w trybie dekretu nie ma C. i G. R. (rodziców wnioskodawczyni) jak i M. i O. R. (dziadków wnioskodawczyni). Nazwiska rodziny R. nie pojawiają się także w żadnym innym miejscu księgi hipotecznej Rep [...] "[...]". Dodatkowo w analizowanej księdze hipotecznej widnieje zapis, że nieruchomość o powierzchni [...] ha po nowym pomiarze, w skład której wchodzi m.in. działka nr [...] "z księgi niniejszej uregulowanej w dziale II na rzecz Skarbu Państwa odłączono do [...]".

Zdaniem Ministra z dokumentów tych wynika zatem, że działka nr [...] nie została przejęta na Skarb Państwa na podstawie decyzji PWRN w [...] z [...] maja 1971 r. oraz że działka ta nie stanowiła własności rodziców wnioskodawczyni – C. i G. R., czy też dziadków – M. i O. R.

Minister podkreślił dodatkowo, że decyzja PWRN w [...] z [...] maja 1971 r. oraz decyzja PPRN z [...] lutego 1971 r. dotyczące przejęcia nieruchomości rolnej położonej we wsi [...], pow. [...] o powierzchni ok. [...] ha, stanowiącej własność J. R., były już przedmiotem kontroli Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który decyzją z [...] marca 2015 r., utrzymaną w mocy decyzją z [...] grudnia 2014 r., odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 660/15 oddalił skargę na ww. decyzję z [...] grudnia 2014 r. Postępowanie to było prowadzone przez następcę prawnego J. R. W postępowaniu tym Minister ustalił, że ww. orzeczenia obejmowały jedynie nieruchomość J. R. o powierzchni ok. [...] ha położoną we wsi Ś. i taka też powierzchnia nieruchomości należących do J. R. została uwidoczniona w jego karcie przesiedleńczej.

W świetle powyższego organ uznał, że A. S. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa w przedmiotowym postępowaniu. Zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza, że działka nr [...] została przejęta na Skarb Państwa decyzją z [...] maja 1971 r., jak również, że działka ta stanowiła własność poprzedników prawnych wnioskodawczyni.

A. S. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem skarżącej Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wadliwie uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe ze względu na brak interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa.

Skarżąca podkreśliła, że jej poprzednicy prawni (dziadkowie M. i O. R.) byli właścicielami działki nr [...] od chwili scalenia w 1939 r., co potwierdzają stosowne mapy scaleniowe. Następnie prawo do działki posiadał G. R., ojciec skarżącej, jako ich bezpośredni spadkobierca. Fakt, że działka należała do poprzedników prawnych skarżącej wynika również z zeznań mieszkańców wsi Ś. przed Sądem Rejonowym w H. Potwierdzają to również inne dokumenty i okoliczności, takie jak decyzja o przejęciu działki pod Rolniczą Spółdzielnię Produkcyjną w Ś. oraz opinie sporządzone przez J. D. oraz K. K.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z [...] maja 2021 r. skarżąca zarzuciła ponadto zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 28 kpa poprzez błędne uznanie, że skarżąca nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy, w sytuacji, gdy organ nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania,

2. art. 15 kpa poprzez brak dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy,

3. art. 105 § 1 kpa poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie postępowanie jest bezprzedmiotowe, w sytuacji, gdy skarżąca ma interes prawny w wydaniu rozstrzygnięcia merytorycznego w zakresie postępowania nieważnościowego,

4. art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa w zw. z art. 80 kpa poprzez:

a) brak dokładnej analizy stanu faktycznego i zgromadzonych dowodów w sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego polegającego na uznaniu, że skarżąca nie wykazała, aby jej poprzednicy prawni nabyli prawo własności do działki nr [...],

b) dowolną, a nie swobodną ocenę zebranego materiału w sprawie,

c) brak odniesienia się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu,

d) nieprzesłuchanie skarżącej oraz osób przez nią wskazanych (m.in. osób składających zeznania w Sądzie Rejonowym w [...]), które mają wiedzę na temat posiadania działki nr [...] przez jej poprzedników prawnych, a jedynie oparcie się na protokołach z postępowania cywilnego,

5. art. 8 kpa poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, co doprowadziło organ do błędnego ustalenia stanu faktycznego oraz poprzez brak odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu,

6. art. 9 kpa poprzez zaniechanie należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, nieudzieleniu niezbędnych wyjaśnień i wskazówek do uniknięcia szkody z powodu nieznajomości prawa, w szczególności polegających na tym, że organ administracji nie wskazał skarżącej, że w ocenie organu postępowanie dowodowe należy uzupełnić,

7. art. 104 kpa w zw. z art. 107 kpa poprzez wydanie decyzji niezawierającej wszystkich elementów koniecznych decyzji, w szczególności uzasadnienia faktycznego i prawnego, a ponadto poprzez brak odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu.

W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] kwietnia 2020 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z [...] stycznia 2020 r. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Zaskarżoną decyzją Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi umorzył, w trybie art. 105 § 1 kpa, postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z 31 maja 1971 r. w części dotyczącej działki nr [...], położonej w miejscowości [...], gmina [...], [...], [...], uznając, że A. S. nie mogła skutecznie wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji we wskazanej części. Zdaniem organu w sprawie nie wykazano, aby poprzednicy prawni A. S. byli właścicielami przedmiotowej działki, a ponadto działka ta nie została przejęta na rzecz Skarbu Państwa na podstawie kwestionowanej decyzji z [...] maja 1971 r.

Zdaniem Sądu stanowisko organu jest prawidłowe.

W rozpoznawanej sprawie A. S. wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z [...] maja 1971 r. w części dotyczącej działki nr [...] podnosząc, że działka ta stanowiła własność jej poprzedników prawnych i przejęcie jej na rzecz Skarbu Państwa mocą ww. decyzji było bezpodstawne. Przedmiotową decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...], po rozpatrzeniu odwołania J. R., utrzymało w mocy rozstrzygnięcie PPRN w [...] z [...] lutego 1971 r., mocą której organ działając na podstawie art. 1 i art. 3 dekretu z dnia 27 lipca 1949 r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich, położonych w niektórych powiatach województwa [...], [...], [...] i [...] (Dz. U. Nr 46, poz. 339), orzekł o przejęciu nieruchomości rolnej położonej we wsi [...], pow. [...], o powierzchni ok. [...] ha, stanowiącej własność J. R.

Wbrew twierdzeniom skarżącej ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, aby sporna działka nr [...] objęta została kwestionowaną decyzją z [...] maja 1971 r. Brak jest też dokumentów potwierdzających tytuł prawny do przedmiotowej działki przysługujący poprzednikom prawnym skarżącej.

Jak wynika z akt sprawy nieruchomość ta położona w miejscowości [...], w gminie [...], ozn. nr [...] o pow. [...] ha, została nabyta przez A. S. od Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych na mocy aktu notarialnego - umowy sprzedaży z [...] listopada 2008 r. Rep. A Nr [...], co potwierdza m.in. treść KW nr [...] prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości.

Z treści KW nr [...], w której uprzednio znajdowała się m.in. ww. działka wynika natomiast, że jako właściciel tej nieruchomości ujawniony był Skarb Państwa – Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa na podstawie przeniesienia tytułu własności z działu II Rep. [...] "[...]" oraz na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] grudnia 1994 r. nr [...] (wydanej na podstawie art. 16 ust. 3 i art. 19 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw) i protokołu zdawczo-odbiorczego z 9 maja 1996 r. Analiza znajdującej się w aktach Księgi Wieczystej [...] nr hip. [...] wskazuje natomiast, że nieruchomość J. i P. W. o pow. [...] ha [...] m² została przejęta na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej oraz że z obszaru [...] ha [...] arów, wchodzących w skład dóbr uregulowanych na rzecz Skarbu Państwa, wymienione w księdze osoby nabyły poszczególne działki w trybie ww. dekretu. Wśród wymienionych w księdze właścicieli, którym nadano własność w trybie dekretu, nie ma zarówno C. i G. R. (rodziców wnioskodawczyni) jak i M. i O. R. (dziadków wnioskodawczyni). Nazwiska poprzedników prawnych wnioskodawczyni nie pojawiają się także w żadnym innym miejscu Księgi hip. rep. [...]. W księdze tej znajduje się zaś zapis, że z Księgi uregulowanej w dziale II na rzecz Skarbu Państwa odłączono do KW nr [...] nieruchomość o powierzchni [...] ha po nowym pomiarze odpowiadającej m.in. działce nr [...].

Słusznie zatem Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uznał, że działka nr [...] nie została przejęta na rzecz Skarbu Państwa na mocy kwestionowanej przez skarżącą decyzji z [...] maja 1971 r. Wbrew twierdzeniom skarżącej znajdujące w się w aktach sprawy dokumenty nie potwierdzają również tytułu własności do przedmiotowej działki przysługującego jej poprzednikom prawnym. Zgodzić się należy z twierdzeniami organu nadzoru, że tytułu własności do przedmiotowej działki nie można wywieść z powoływanych przez skarżącą dokumentów zgromadzonych m.in. w prowadzonych postępowaniach cywilnych dotyczących działki nr [...], w tym z opinii sporządzonych przez geodetę uprawnionego K. K. oraz przez biegłego geodetę sądowego J. D., czy też ze sporządzonej w 1942 r. przez J. R. mapy scaleniowej, które zostały szczegółowo przeanalizowane i opisane przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Prawidłowo Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uznał przy tym, że w kwestii dotyczącej ustalenia prawa własności nieruchomości organ nie może opierać się na zeznaniach świadków złożonych przed sądem powszechnym. Moc dowodową dla ustalenia prawa własności posiadają jedynie określone dokumenty takie jak prawomocne orzeczenia sądowe, ostateczne decyzje administracyjne, stosowne akty notarialne.

Zauważyć trzeba, że znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, takie jak akt notarialny z [...] kwietnia 1929 r., karta przesiedleńcza nr [...] z [...] czerwca 1947 r., protokół sporządzony 15 marca 1975 r. w sprawie ustalenia danych do nabycia własności nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r., czy też akty własności nieruchomości potwierdzają prawo własności przysługujące poprzednikom prawnym skarżącej do określonych w nich nieruchomości. Z dokumentów tych nie wynika jednak tytuł prawny do działki nr [...].

W świetle powyższego stwierdzić należy, że prawidłowo organ nadzoru uznał, że zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie niniejszego postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności ww. decyzji z [...] maja 1971 r. w części dotyczącej działki nr [...] w trybie art. 105 § 1 kpa. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa działka nie stanowiła własności poprzedników prawnych skarżącej, a ponadto nie została przejęta na rzecz Skarbu Państwa na podstawie kwestionowanej decyzji z [...] maja 1971 r. Istotne przy tym jest przedmiotowa decyzja była już przedmiotem kontroli Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który decyzją z [...] marca 2015 r., utrzymaną w mocy decyzją z [...] grudnia 2014 r., odmówił stwierdzenia jej nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 660/15 oddalił skargę na ww. decyzję z [...] grudnia 2014 r. Postępowanie to było prowadzone przez następcę prawnego J. R. W postępowaniu tym Minister ustalił, że ww. orzeczenie obejmowały jedynie nieruchomość J. R. o powierzchni ok. [...] ha położoną we wsi Ś.

Słusznie zatem organ uznał, że A. S. nie mogła skutecznie wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] maja 1971 r. we wskazanej części. Wydane w sprawie decyzje obu instancji są wiec zgodne z prawem. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszenia powołanych przez skarżącą przepisów kpa. Postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z regułami określonymi w kodeksie. Minister prawidłowo ustalił, dla potrzeb postępowania nadzorczego stan faktyczny w sprawie, zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, w tym materiał archiwalny jaki udało się zgromadzić oraz wyjaśnił motywy, jakimi kierował się wydając decyzję. Uzasadnił przy tym przekonująco swoje stanowisko. Wniesiona skarga jest więc bezzasadna i podlega oddaleniu.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 w związku z art. 120 powołanej ustawy.