Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1437/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata ze skargi M. B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia 1. przyznać M. B. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. 2. odmówić przyznania M. B. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą M. B. zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku z dnia 26 czerwca 2012 r., oświadczyła, że pieniądze, które otrzymała w ramach rekompensaty za mienie pozostawione poza granicami RP podzieliła między rodzeństwo, część, która jej przypadła przeznaczyła częściowo na remont mieszkania w 2010 i 2011 r. Dodała również, że znaczną część jej oszczędności pochłania leczenie (jej stan zdrowia pogarsza się, czasami zmuszona jest wykonywać prywatnie dodatkowe badania lekarskie, jak również kupować leki, które nie są refundowane), potrzeby mieszkaniowe oraz wyżywienie. Wnioskodawczyni wyjaśniła również, że od kilku lat jest wdową, obecnie ma 77 lat i wszelkie koszty ponosi sama, utrzymuje się wyłącznie z renty rodzinnej w wysokości 1430 zł. Oświadczyła ponadto, że nie ma żadnych dochodów a wszelkie wydatki dodatkowe jak np. opłata sądowa są dla niej ogromnym uszczerbkiem w budżecie domowym. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu M. B. wskazała, że oprócz zwolnienia z kosztów domaga się przyznania jej adwokata. W oświadczeniu złożonym na formularzu wnioskodawczyni wyjaśniła, że posiada mieszkanie o powierzchni 46,9 m2, jak również jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 10,4434 ha (1/3 udziału), którą dostała w spadku, i nieruchomości o powierzchni 0,312 ha, która stanowi jej własność. Wyjaśniła, że ww. nieruchomości są znacznie oddalone od miejsca jej zamieszkania, nie uprawia ich i nie osiąga z tego tytułu żadnych dochodów.

Rozpoznając wniosek na wstępnie należy zauważyć, że stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).

Dokonując oceny sytuacji majątkowej M. B. w świetle przedstawionych okoliczności sprawy stwierdzić należało, że daje ona podstawy do częściowego uwzględnienia złożonego wniosku. Skarżąca jest w podeszłym wieku i utrzymuje się ze świadczenia rodzinnego z którego znaczna część przeznaczana jest na koszty związane z leczeniem i codziennym utrzymaniem. Oczywiste zatem jest, że przy relacji dochodu do wydatków miesięcznych skarżąca nie jest w stanie samodzielnie opłacić jednocześnie kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z drugiej jednak strony podkreślenia wymaga to, że prawo pomocy jest w pierwszej kolejności skierowane do tych osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. A nie można uznać, że M. B. mając zapewnione potrzeby bytowe, oraz uzyskując stały miesięczny dochód zalicza się do osób bardzo ubogich, których sytuacja majątkowa jest bardzo trudna i uzasadniałaby całkowite uwzględnienie jej wniosku. Wspomnieć również należy, że na obecnym etapie rozpoznania sprawy rozpoznanie skargi jest uzależnione od uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł, który co wyraźnie należy podkreślić jest najwyższym z kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym. Jego nieopłacenie powoduje odrzucenie skargi.

W tej sytuacji przyjąć nalezy, że skarżąca, która ma zabezpieczone potrzeby bytowe oraz ma zapewniony stały dochód, pomimo podeszłego wieku i wydatków z tym związanych jest w stanie – w ocenie referendarza sądowego – ponieść część wydatków związanych z prowadzeniem postępowania. W związku z powyższym zasadnym jest częściowe uwzględnienie jej wniosku i przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Natomiast uzasadniona jest odmowa przyznania prawa pomocy w postaci profesjonalnego pełnomocnika, tym bardziej, że jego udział w postępowaniu sądowym do wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji nie jest obowiązkowy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.