Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 87/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 36/19 ze skargi K. J. na bezczynność lub przewlekłość Komendanta Powiatowego Policji w B. w przedmiocie wydania zaświadczenia w sprawie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2019 r. (data prezentaty) K. J. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Gdańsku – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 36/19 ze skargi K. J. na bezczynność lub przewlekłość Komendanta Powiatowego Policji w B. w przedmiocie wydania zaświadczenia w sprawie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Z akt wynika, że ww. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 7 maja 2019 r. (data prezentaty Sądu). Zarządzeniem z tego samego dnia skarga została zarejestrowana pod sygnaturą III SAB/Gd 36/19, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono termin losowania sędziego sprawozdawcy/składu orzekającego. W dniu 21 maja 2019 r. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. J.

Pismem z dnia 1 lipca 2019 r. (data prezentaty) K. J. wniósł o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku. Przy piśmie z dnia 19 lipca 2019 r. doręczono skarżącemu odpis wyroku z uzasadnieniem.

W dniu 23 lipca 2019 r. K. J. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia oraz wniosek o "wyjaśnienie wątpliwości wyroku".

Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2019 r. zobowiązano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Ponadto postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wykładni wyroku z dnia 19 czerwca 2019 r. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu przy piśmie z dnia 20 sierpnia 2019 r.

W tych okolicznościach K. J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że skarga dotyczy nie załatwienia jego wniosku z dnia 23 lipca 2019 r. "o udostępnienie dokumentów z akt sądowych"

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (7 maja 2019 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (16 września 2019 r.) upłynęły zaledwie cztery miesiące. Ponadto wskazać należy, że wyrokiem z dnia 19 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. J. Podnoszone zaś w skardze na przewlekłość argumenty dotyczą w istocie wniosku o udostępnienie dokumentów a nie rozpoznania skargi. Przy czym zauważyć trzeba, że w odpowiedzi na ww. wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku poinformował, skarżącego, że nie jest możliwe udostępnienie akt w postaci elektronicznej o co wnioskował w ww. piśmie. Wyjaśnić tu należy, że skarga na przewlekłość postępowania służy wyłącznie kontroli terminowości rozpoznania sprawy nie zaś ocenie prawidłowości podejmowanych czynności na skutek składanych przez strony postępowania pism.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.