Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 215/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

A.Sp. z o.o. w G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia Spółce kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W petitum skargi zawarto wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-303/15, zainicjowanej pytaniem prejudycjalnym Sądu Okręgowego w Ł. Uzasadniając ww. wniosek Spółka w końcowej części skargi wskazała natomiast, że w związku z zawisłą przed Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprawą C-303/15 wnosi o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ nie ustosunkował się do zgłoszonej przez Spółkę potrzeby zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-303/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a. ustanawia zaś obowiązek zawieszania przez sąd administracyjny postępowania z urzędu, jeżeli sam przedstawił w tym postępowaniu pytanie prawne Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zawieszone postępowanie sąd podejmuje z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia (art. 128 cyt. ustawy). Mając na uwadze powyższe w postanowieniu o zawieszeniu postępowania konieczne jest precyzyjne wskazanie przyczyny zawieszenia.

Sąd stwierdza, że w sprawie zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania na podstawie 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy bezpośrednio zależy bowiem od treści postępowania zainicjowanego wnioskiem o wydanie przez skład siedmiu sędziów NSA uchwały abstrakcyjnej, dotyczącej charakteru art. 89 ustawy o grach hazardowych w rozumieniu przepisów prawa unijnego.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 8 marca 2016 r. wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 264 § 1-3 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a.:

"1. Czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.), którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i czy wobec niewykonania tego obowiązku, przepis ten mógł być podstawą wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie niektórych przepisów ustawy o grach hazardowych?

2. Czy dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego opisanego w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) oraz stosowalności tego przepisu w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, ma znaczenie techniczny - w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.) - charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy oraz nieprzekazanie projektu tego przepisu Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy?"

3. Czy urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez koncesji i wymaganej rejestracji automatu, podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.), czy też karze pieniężnej przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy?"

Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II GPS 1/16.

W przedstawionej sytuacji uzasadnione jest zawieszenie z urzędu postępowania przez sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie, do czasu wydania uchwały wyjaśniającej wskazane w pytaniu wątpliwości interpretacyjne. Treść uchwały będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia występującego w niniejszej sprawie. Przedmiotem uchwały będzie bowiem wyjaśnienie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisów prawa, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do wniosku Spółki, Sąd nie znajduje uzasadnionych podstaw do zawieszania postępowania do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C 303/15, - ani na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ani tym bardziej na wskazanej przez Spółkę podstawie z art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a.

Jak wskazano wyżej na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Wskazane przez Spółkę pytanie prawne nie zostało jednak przedstawione w niniejszym postępowaniu, lecz w postępowaniu karnoskarbowym prowadzonym przez sąd powszechny.

Postępowanie w sprawie C 303/15 zostało zainicjowane przez Sąd Okręgowy w Ł., który postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt [...] zawiesił postępowanie karne i zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem " czy przepis art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego może być interpretowany w ten sposób, że brak notyfikacji przepisów uznanych za mające charakter techniczny dopuszcza możliwość zróżnicowania skutków tj. dla przepisów dotyczących swobód nie polegających ograniczeniom przewidzianym w art. 36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej brak notyfikacji skutkować powinien tym, że nie mogą być one stosowane w konkretnej sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia, zaś dla przepisów odnoszących się do swobód podlegających ograniczeniom z art. 36 Traktatu dopuszczalna jest ich ocena przez sąd krajowy, będący jednocześnie sądem unijnym, czy mimo nie notyfikacji są one zgodne z wymogami art. 36 Traktatu i nie podlegają sankcji braku możliwości ich stosowania".

W sprawie [...] sąd powszechny zwiesił postępowanie odwoławcze, zainicjowane zażaleniem Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. na postanowienie Sądu Rejonowego o umorzeniu postępowania w zakresie czynu polegającego na naruszeniu obowiązku wynikającego z art. 6 ustawy o grach hazardowych tj. o czyn z art. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego.

Rozstrzygnięcie kwestii zgodności z prawem zaskarżonej przez Spółkę decyzji nie zależy od wyniku postępowania w sprawie C 303/15 zawisłej przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie Sądu nie jest uzasadnione, aby w sprawie administracyjnej dotyczącej zgodności z prawem, w tym także prawem unijnym, decyzji wydanej na podstawie art. 89 ustawy o grach hazardowych, zawieszać postępowanie z uwagi na ww. pytanie prejudycjalne. Zadane w sprawie karnoskarbowej pytanie nie dotyczy bezpośrednio art. 89 ustawy o grach hazardowych, ale art. 6 tej ustawy. Wniosek o wydanie uchwały został skierowany do NSA w oparciu o art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a. z uwagi na potrzebę wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wydanie uchwały w sprawie II GPS 1/16 w tym trybie, jednoznacznie, bezpośrednio i na poziomie generalnym rozstrzygnie kwestię, czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.). Okoliczność ta stanowi jedyną uzasadnioną przesłankę do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Przyczyna zawieszenia niniejszego postępowania ustąpi z chwilą wydania uchwały w sprawie II GPS 1/16.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.