Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 522/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.) Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Asesor WSA Anna Szymańska Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2004 r. sprawy ze skargi P. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA 522/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy K. po rozpatrzeniu wniosku P. N. na podstawie art. art. 39, 40 ust. 1 i 3, 42 i 46 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 / oraz planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i [...] Uzdrowiska K. zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy w K. z dnia [...] stycznia 1987 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na adaptacji istniejącego budynku mieszkalnego na pensjonat w połączeniu z jego przebudową oraz na budowie garażu wolnostojącego z mieszkaniem służbowym przewidzianej do realizacji na terenie działki nr ew. [...] położonej w [...] przy ul. [...] oznaczonej kolorem żółtym i literami ABCD na załączniku graficznym stanowiącym integralną część decyzji. W uzasadnieniu decyzji podano, że przedmiotowa inwestycja będzie realizowana na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...] jako: "Tereny doliny rzeki [...], przewidziane na zieleń parkową z ciągami pieszo-spacerowymi, zintegrowane do ogólnomiejskiego systemu zieleni parkowej uzdrowiska. Istniejąca zabudowa mieszkaniowa i zabytkowa do adaptacji z dopuszczeniem remontu zabezpieczającego. Należy zabezpieczyć swobodny przepływ rzeki w jej naturalnym korycie. Zakaz realizacji inwestycji niezwiązanej z funkcją wiodącą". Wobec powyższego przebudowa istniejącego budynku na pensjonat oraz budowa garażu wolnostojącego z mieszkaniem służbowym nie koliduje z ustaleniami planu a mając na uwadze, iż funkcją wiodącą jest funkcja uzdrowiskowa zakaz wyrażony w cytowanym fragmencie planu nie dotyczy przedmiotowej inwestycji.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania S. M. od w/w decyzji:

1. na podstawie art. 137 k.p.a. nie uwzględniło cofnięcia odwołania S. M.,

2. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzje w całości i odmówiło ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego.

W uzasadnieniu decyzji podano, że wnioskodawca w złożonym w dniu 4 grudnia 2001 r. wniosku określił zamierzoną inwestycję jako: " modernizację i przebudowę istniejącego budynku mieszkalnego na pensjonat oraz budowę garażu wolnostojącego z mieszkaniem służbowym", natomiast plan przewiduje wyłącznie adaptację z dopuszczeniem remontu zabezpieczającego, dlatego też przewidziane zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z ustaleniami planu. Ponadto w zaskarżonej decyzji organ I instancji ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu niezgodnie ze złożonym wnioskiem przystosowując opis inwestycji z wniosku do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czego bez wyraźnej zgody strony nie może robić.

Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzje złożył inwestor P. N. zarzucając obrazę art. 107 k.p.a. poprzez przyjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze za podstawę rozstrzygnięcia art. art. 137 i 138 k.p.a., podczas gdy z uzasadnienia decyzji wynika, iż podstawą rozstrzygnięcia był art. 46a pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. oraz art. 43 w/w ustawy poprzez przyjęcie, iż zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżącego stanowisko organu II instancji w interpretacji ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest bardzo restrykcyjne i uniemożliwiające jakąkolwiek inwestycje poza remontem zabezpieczającym. Kluczowym pojęciem do interpretacji ustaleń planu jest znaczenie słowa "adaptacja", zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego tom I, PWN, Warszawa 1980 "jest to przystosowanie do innego użytku, przerobienie do innego charakteru, np. budynku". Przyjęcie takiej interpretacji ustaleń planu zdaniem skarżącego powoduje, iż zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoją dotychczasową argumentację i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.

Skarga jest zasadna, jednakże z innych względów niż w niej podniesione.

Przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu bada się przede wszystkim zgodność planowanego zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest to promesa do następnego etapu procesu inwestycyjnego a mianowicie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę na warunkach w niej określonych, ale dopiero wówczas, gdy spełnione zostaną warunki przewidziane w przepisach Prawa budowlanego. Według art. 3 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, a wnioskodawcy ubiegającemu się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu organ administracji nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 43 cyt. ustawy). W przedmiotowej sprawie organ II instancji zajął się przede wszystkim rozważaniami na temat treści wniosku inwestora i jego modyfikacji przez organ I instancji, natomiast nie zwrócono uwagi na znajdujące się w aktach administracyjnych pismo inwestora z dnia 21 marca 2002 r. modyfikujące poprzedni wniosek. Podstawową kwestią do ustalenia w przedmiotowym postępowaniu jest problem zgodności zamierzenia inwestycyjnego z następującymi ustaleniami planu: " istniejąca zabudowa mieszkaniowa i zabytkowa do adaptacji ....". Jak wynika z wniosku inwestora, którym nie ulega wątpliwości organ administracyjny ustalający warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest związany, zamierzenie inwestycyjne polega m.in. na adaptacji istniejącego budynku mieszkalnego na pensjonat. Należy rozważyć, czy zmiana przeznaczenia / adaptacja / budynku mieszkalnego na pensjonat jest zgodna z wyżej wymienionymi ustaleniami planu. Ten problem należy rozpatrzyć mając na uwadze również ustalenia planu w części ogólnej, której treści sądowi orzekającemu nie przedstawiono. Jak wynika z uzasadnienia organu I instancji funkcją wiodącą jest funkcja uzdrowiskowa i w kontekście tych ustaleń należy rozważyć czy zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na pewno pomocnym przy interpretacji powyższych ustaleń planu będzie znaczenie słowa "adaptacja" przedstawione w Słowniku Języka Polskiego.

Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 w/w ustawy.