Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SAB/Gd 7/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie bezczynności polegającej na nie załatwieniu sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej [...] zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Gd 1069/07 postanawia: umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

W skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego Gmina [...] zarzuciła organowi rażące przekroczenie terminu do załatwienia sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 października 2007 r.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 200 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy jego prowadzenie jest bezprzedmiotowe.

W ocenie Sądu z akt sprawy, w tym złożonych przez obie strony pism procesowych oraz informacji posiadanych przez Sąd z urzędu, jednoznacznie wynika, że niniejsze postępowanie w przedmiocie bezczynności jest bezprzedmiotowe, ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą Prokuratora Prokuratury Okręgowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 października 2007 r. zostało już prawomocnie zakończone. Tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze - wbrew przekonaniu strony skarżącej - nie pozostaje w bezczynności, ponieważ nie ma ono uprawnień do ustosunkowania się do skarg, które były już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego.

Powyższe zostało stwierdzone przez Sąd na podstawie szczegółowej analizy przebiegu postępowań dotyczących określania Gminie [...] podatku od nieruchomości za 1996 r. Przebieg tych postępowań był następujący.

Decyzją z dnia 21 marca 1996 r. Wójt Gminy [...] określił Gminie wysokość podatku od nieruchomości na 1996 r. w kwocie 98 820 zł. (decyzja nr 1).

Decyzją z dnia 28 grudnia 2005 r. Wójt Gminy [...] uchylił swoją decyzję z dnia 21 marca 1996 r. i określił Gminie wyższy wymiar podatku od nieruchomości za 1996 r. w kwocie 694 454,38 zł (decyzja nr 2 - skutkiem jej wydania jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji nr 1).

Odwołaniem z dnia 12 stycznia 2006 r. Gmina zakwestionowała decyzję z dnia 28 grudnia 2005 r.

Decyzją z dnia 5 października 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję z dnia 28 grudnia 2005 r. (decyzja nr 3 - skutkiem jej wydania jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji nr 2, co powoduje, że w mocy pozostaje decyzja nr 1).

Decyzją z dnia 11 grudnia 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność swojej decyzji z dnia 5 października 2006 r. (decyzja nr 4 - skutkiem jej wydania jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji nr 3, co powoduje, że w mocy pozostaje decyzja nr 2).

Decyzją z dnia 16 sierpnia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło swoją decyzję dnia 11 grudnia 2006 r. (decyzja nr 5 - skutkiem jej wydanie jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji nr 4, po powoduje, że w mocy pozostaje decyzja nr 3 - uchylająca decyzję nr 2. W efekcie, w zakresie wymiaru podatku w mocy pozostaje zatem decyzja nr 1)

Skargą zarejestrowaną pod sygn. akt I SA/Gd 1069/07 Prokurator wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchylenie decyzji SKO z dnia 16 sierpnia 2007 r. (decyzji nr 5).

Decyzją z dnia 30 listopada 2007 r., wydaną w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tryb samokontroli organu w przypadku całkowitego uwzględnienia skargi) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło swoją decyzję dnia 16 sierpnia 2007 r. (decyzja nr 6 - skutkiem jej wydania jest wyeliminowanie z obrotu decyzji nr 5 , co powoduje, że mocy pozostaje decyzja nr 4 - stwierdzająca nieważność decyzji nr 3. W efekcie w zakresie wymiaru podatku w mocy pozostaje zatem decyzja nr 2).

Postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 1069/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie ze skargi Prokuratora na decyzję z dnia 16 sierpnia 2007 r., ponieważ została ona wyeliminowana z obrotu prawnego. Postanowienie to jest prawomocne, mając na uwadze, że Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził jego prawidłowość orzeczeniem z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt II FSK 837/08.

Skargą zarejestrowaną pod sygn. akt I SA/Gd 156/08 Gmina wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchylenie wydanej przez SKO w trybie samokontroli decyzji z dnia 30 listopada 2007 r.

Wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 165/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję SKO z dnia 30 listopada 2007 r. (prawomocny wyrok uchylający decyzję nr 6). Skutkiem tego wyroku w mocy pozostaje decyzja nr 5 tj. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 sierpnia 2007 r. Strona skarżąca słusznie zatem zauważa, że w wyniku działania Sądu, który uchylił decyzję autokontrolą SKO w obrocie prawnym zaistniała decyzja, względem której Prokurator wniósł wcześniej skargę. Jak wskazano wyżej postępowanie w tej sprawie zostało już jednak prawomocnie zakończone (umorzenie postępowania ze skargi Prokuratora postanowieniem z dnia z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 1069/07). Zatem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostaje w bezczynności, ponieważ na skutek uchylenia decyzji autokontrolnej z dnia 30 listopada 2007 r. skarga Prokuratora nie uległa bowiem "aktualizacji". Ustawa P.p.s.a. nie przyznaje sądom administracyjnym kompetencji do uchylania własnych, kończących postępowanie prawomocnych orzeczeń, strona z kolei nie skorzystała z możliwości wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego na podstawie 273 § 2 P.p.s.a.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.