Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 184/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 14; art. 21 ust. 1 i 2, 3; art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a
journal: Dz.U. 2016 poz 1387
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - tekst jedn.
article: art. 9; art. 10; art. 7; art. 77 § 1; art. 76; art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 września 2017 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania H., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

W dniu 26 kwietnia 2013 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek H. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, w drugim roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, z tytułu realizacji pakietu Rolnictwo ekologiczne, wariant Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) (2.10) do powierzchni 5,16 ha, wariant Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) (2.3) do powierzchni 0,87 ha oraz wariant Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) (2.1) do powierzchni 5,68 ha.

W dniach od 5 do 10 lipca 2013 r. oraz w dniu 22 października 2013 r. w gospodarstwie rolnym skarżącego została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego, kwalifikowalności powierzchni oraz wzajemnej zgodności.

Decyzjami wydanymi kolejno w dniach [...] marca 2014 r. oraz [...] sierpnia 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] rozstrzygał o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 w pomniejszonej wysokości. Na skutek odwołań skarżącego powyższe decyzje zostały uchylone decyzjami Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydanymi – odpowiednio – w dniach [...] czerwca 2014 r. oraz [...] października 2014 r.

Po kolejnym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. ponownie przyznał skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na rok 2013 w pomniejszonej wysokości.

Po rozpatrzeniu odwołania H., organ odwoławczy decyzją z dnia [...] marca 2015 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na ostatnio wymienioną decyzję. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2015 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 586/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] marca 2015 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ zaniechał wyjaśnienia, dlaczego w odmienny sposób ocenione zostało oświadczenie rolnika z dnia 10 września 2013 r. o wystąpieniu okoliczności nadzwyczajnych. Skarżący, oprócz płatności rolnośrodowiskowej, ubiegał się równocześnie o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. W decyzji z dnia [...] marca 2014 r. dotyczącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] orzekł, że oświadczenie rolnika z dnia 10 września 2013 r. o wystąpieniu okoliczności nadzwyczajnych zostało złożone w terminie, o którym mowa w § 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U.UE.L. 2006.368.15 z późn. zm.). Z tego wynika, że to samo oświadczenie rolnika organy oceniły odmiennie. W ramach przedmiotowej płatności rolnośrodowiskowej, za ten sam okres, organy uznały oświadczenie rolnika z dnia 10 września 2013 r. za spóźnione względem terminu określonego w przepisie § 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006, natomiast rozstrzygając wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 – to samo oświadczenie zostało uznane za złożone w terminie. Zdaniem Sądu, argumentacja użyta w decyzji przy dokonywaniu oceny przedmiotowego oświadczenia i wyciągane przez organ sprzeczne wnioski są nieprzekonywujące i noszą znamiona dowolności. Brak w kwestionowanej decyzji należytego uzasadnienia stanowiska organu w tym zakresie stanowi także naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Organy nie uzasadniły należycie i wystarczająco podjętych rozstrzygnięć, a nadto organ pierwszej instancji wydał w stosunku do skarżącego dwie decyzje oparte na tych samych okolicznościach faktycznych, odmiennie oceniając sytuację skarżącego w kontekście złożonego przez rolnika oświadczenia o wystąpieniu okoliczności nadzwyczajnych.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ odwoławczy decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

Kolejną decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznał skarżącemu płatność rolnośrodowiskową na rok 2013 w pomniejszonej wysokości, w łącznej kwocie 5.253,40 zł, z tytułu realizacji pakietu Rolnictwo ekologiczne, w tym wariant Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) (2.1) w wysokości 4.487,20zł, wariant Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) (2.3) w wysokości 226,20zł oraz wariant Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) (2.10) w wysokości 540,00 zł.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że kontrola na miejscu w gospodarstwie skarżącego ujawniła nieprawidłowości na działkach rolnych O i P.

Na działce rolnej O stwierdzono 128 sztuk drzewek. W uwagach do raportu z kontroli zapisano, że na działce O stwierdzono znaczne uszkodzenia drzewek jabłoni (drzewka uschnięte, połamane przez zwierzynę płową), liczba drzew niekwalifikujących się wynosi 76 sztuk (odjęto od wyliczeń minimalnej obsady). Na działce rolnej P stwierdzono 185 sztuk drzewek jabłoni domowej. W uwagach do raportu zapisano, że znaczna część plantacji uległa uszkodzeniu (drzewka uschnięte, połamane przez zwierzynę płową). Liczba drzewek niekwalifikujących się wynosi 245 sztuk.

Raport z kontroli został doręczony stronie w dniu 10 lipca 2013 r., a w dniu 4 września 2013 r. stronie została doręczona korekta przedmiotowego raportu.

W dniu 10 września 2013 r., a więc po otrzymaniu raportu z czynności kontrolnych, H. złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] oświadczenie o wystąpieniu na działkach rolnych O i P w czerwcu, lipcu i sierpniu 2013 roku siły wyższej w postaci suszy. Skarżący przedstawił oświadczenia dwóch świadków o wystąpieniu szkód w uprawach rolnych spowodowanych przez suszę oraz zwierzynę płową. Ponadto skarżący dołączył protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu 9 września 2013 r., sporządzony przez Koło Łowieckie nr [...]. Z protokołu wynika, że szkody zostały wyrządzone na powierzchni 4,86 ha w okresie kilku miesięcy i polegały na zniszczeniu sadzonek poprzez wyłamania i zgryzienia liści i wierzchołków. Zniszczeniom uległo około 30% sadzonek.

Organ wyjaśnił, że w świetle § 47 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 oraz § 45 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 z późn. zm.), jeżeli rolnik nie był w stanie wypełnić zobowiązań w wyniku wystąpienia siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, nie jest wymagany zwrot przyznanej pomocy. Jednakże zgodnie z § 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 rolnik zobowiązany jest powiadomić organ o zaistniałych okolicznościach w terminie 10 dni roboczych od dnia, w którym rolnik lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać takiej czynności, wraz z dowodami potwierdzającymi wystąpienie siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności.

Organ podkreślił, że we wniosku na rok 2013 skarżący zobowiązał się do niezwłocznego informowania na piśmie o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności, a także o każdej zmianie, która nastąpi w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności. W myśl art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U.UE.L.2009.316.65 z późn. zm.) zmniejszeń i wykluczeń nie stosuje się w odniesieniu do tych części wniosku o przyznanie pomocy, co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że organ ten nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Natomiast oświadczenie skarżącego o wystąpieniu okoliczności nadzwyczajnych oraz dokumenty poświadczające wystąpienie siły wyższej zostało złożone w dniu 10 września 2013 r., a więc po terminie przeprowadzonej kontroli na miejscu stwierdzającej nieprawidłowości. Strona została powiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli telefonicznie w dniu 5 lipca 2013 r., kontrola odbyła się w dniach od 5 do 10 lipca 2013 r., a raport i jego korekta zostały doręczone stronie odpowiednio w dniach 10 lipca 2013 r. oraz 4 września 2013 r. Do pisma z dnia 10 września 2013 r., obejmującego zastrzeżenia do raportu z kontroli, strona dołączyła m.in. kopię protokołu z kontroli obligatoryjnej produkcji roślinnej i zwierzęcej, przeprowadzonej w dniu 29 maja 2013 r. przez [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W protokole tym stwierdzono, że uprawy sadownicze na działkach O i P są częściowo uszkodzone przez mróz i zwierzynę płową. To zaś wskazuje, że beneficjent już w tym terminie miał wiedzę o zaistniałej sytuacji, jednakże nie dokonał zgłoszenia faktu wystąpienia siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności przed terminem powiadomienia o kontroli. Zatem dowody potwierdzające wystąpienie siły wyższej zostały przedstawione przez skarżącego po terminie. Poinformowanie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] o wystąpieniu okoliczności nadzwyczajnych dopiero po przeprowadzonej kontroli na miejscu stwierdzającej nieprawidłowości skutkuje zaś brakiem podstaw do odstąpienia od sankcji zgodnie z art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

Mając na uwadze wskazania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie organ podniósł, że płatność rolnośrodowiskowa wypłacana jest w formie zryczałtowanej i stanowi rekompensatę utraconego dochodu, dodatkowych poniesionych kosztów oraz ponoszonych kosztów transakcyjnych. Płatności rolnośrodowiskowe są przyznawane rolnikom, którzy dobrowolnie przyjmują na siebie zobowiązania rolnośrodowiskowe. Podstawowe wymagania nie są objęte płatnością rolnośrodowiskową. Płatność rolnośrodowiskowa jest pomocą wieloletnią, wypłacaną corocznie, po wykonaniu określonego zestawu zadań w ramach danego wariantu. Program rolnośrodowiskowy z uwagi na swoją specyfikę oferuje korzystniejsze płatności, jednak są one obwarowane koniecznością przestrzegania dodatkowych wymogów. Brak spełnienia minimalnej obsady drzew w pakiecie 2.10. Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) w wyznaczonej przez rozporządzenie liczbie 125 sztuk/ha jest traktowane jako uchybienie mające istotne znaczenie w świetle założeń całego programu. Dlatego skutki braku wymaganej obsady, nieuzupełnienie obsady do poziomu minimalnego w liczbie 125 sztuk na hektar użytków lub też niezłożenie w terminie oświadczenia o wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnych niesie za sobą odmienne skutki niż w płatnościach bezpośrednich. Zgłoszenie uprawy jabłoni we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich nie powoduje powstania obowiązku spełnienia szczegółowych wymogów co do ilości drzewek lub rozstawu w międzyrzędziach. W związku z powyższym stwierdzenie siły wyższej we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich nie może być traktowane tożsamo, jak we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych. Narzucenie obowiązku spełnienia szeregu wymagań szczegółowych, których producent jest świadomy przystępując dobrowolnie do realizacji programu rolnośrodowiskowego, jest rekompensowane dodatkową gratyfikacją finansową. W konsekwencji uznanie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] siły wyższej w przypadku płatności bezpośrednich pozostaje bez wpływu na okoliczność braku uznania siły wyższej w programie rolnośrodowiskowym, ze względu na fakt odmiennych celów osiąganych w dwóch różnych rodzajach płatności.

Organ podkreślił, że zniszczone uprawy należało uzupełnić materiałem spełniającym wymagania dotyczące średnicy elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla krzewów jagodowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego, po powzięciu informacji po przeprowadzonej kontroli przez jednostkę certyfikującą, czyli już w dniu 29 maja 2013 r. do poziomu minimalnej obsady 125 sztuk sadzonek na hektar.

Organ wskazał, że we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 skarżący ubiegał się o przyznanie płatności do pakietu - Rolnictwo ekologiczne, wariant Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) (2.1) do działek rolnych A, B, C, D, G, H. N, Ł o łącznej powierzchni 5,68 ha. Kontrola na miejscu ujawniła nieprawidłowości mające wpływ na wysokość przyznanej płatności. Różnica między zadeklarowaną powierzchnią 5,68 ha, a stwierdzoną powierzchnią 5,63 ha wyniosła 0,05 ha, co stanowi 0,89 % powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej. Różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną nie przekracza 0,10 ha i nie jest większa niż 20% całkowitej powierzchni zadeklarowanej kwalifikowanej, w związku z czym płatność rolnośrodowiskowa w wariancie 2.1 została przyznana do powierzchni deklarowanej 5,68 ha. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. wysokość płatności w wariancie 2.1. wynosi 790,00 zł/ha. W konsekwencji płatność z tytułu tego wariantu została przyznana w wysokości 4 487,20 zł.

W przypadku wariantu Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) (2.3) strona ubiegała się o przyznanie płatności do powierzchni 0,87 ha dla działek rolnych F, I, J, K. W przypadku działki rolnej I powierzchnia stwierdzona wyniosła 0,17 ha, podczas gdy powierzchnia deklarowana wynosiła 0,15 ha. W związku z tym płatność została przyznana do powierzchni zadeklarowanej 0.87 ha. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. wysokość płatności w wariancie 2.3. wynosi 260,00 zł/ha. W konsekwencji płatność z tytułu tego wariantu została przyznana w wysokości 226,20 zł.

W przypadku wariantu Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) (2.10) strona ubiegała się o przyznanie płatności do powierzchni 5,16 ha dla działek rolnych: E, L, M, O, P. Kontrola na miejscu ujawniła nieprawidłowości mające wpływ na wysokość przyznanej płatności. W przypadku działki O stwierdzono nieprawidłowość oznaczoną kodem DR13 - "Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej". Powierzchnia stwierdzona wyniosła 1,58 ha, podczas gdy zadeklarowano powierzchnię 1,42 ha. Ponadto stwierdzono nieprawidłowości oznaczone kodami E7- "Nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów", E2 - "Materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań" oraz E6 - "Prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby".

W przypadku działki rolnej P stwierdzono nieprawidłowość oznaczoną kodem DR50 "Granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej". Powierzchnia stwierdzona wyniosła 3,24 ha, podczas gdy powierzchnia deklarowana wynosiła 3,44 ha. Jako powierzchnię kwalifikującą się do płatności przyjęto powierzchnię stwierdzoną 3,24 ha. Ponadto stwierdzono nieprawidłowości oznaczone kodami E7 - "Nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów", kodem E2 - "Materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań" oraz kodem E6 - "Prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby".

Organ podniósł, że we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 na działkach rolnych O oraz P, z zadeklarowanym wariantem 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania), w plonie głównym została zadeklarowana przez skarżącego uprawa jabłoni. W związku z tym obowiązkiem rolnika było stosowanie się do wymogu minimalnej obsady drzew, wynoszącej 125 sztuk/ha. Zatem, przy uwzględnieniu 5 % tolerancji, w przypadku działki rolnej O prawidłowa obsada jabłoni powinna wynosić 188 sztuk. Natomiast stwierdzona w trakcie kontroli minimalna obsada drzew kwalifikowanych wynosi 128 sztuk. Z kolei w przypadku działki rolnej P prawidłowa obsada jabłoni powinna wynosić 409 sztuk. Natomiast stwierdzona w trakcie kontroli minimalna obsada drzew kwalifikowanych wynosi 185 sztuk. Zatem wymóg utrzymywania minimalnej obsady drzew na działkach rolnych O i P nie został spełniony.

Zgodnie z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 z późn. zm.) w odniesieniu do wariantu 2.10 zmniejszenie płatności rolnośrodowiskowej w przypadku nieprawidłowości polegającej na nieutrzymywaniu minimalnej obsady drzew i krzewów wynosi 100%. Zatem w przypadku działek rolnych O i P z deklaracją wariantu 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania), na których zostały stwierdzone nieprawidłowości oznaczone kodami E2, E6 i E7 wysokość zmniejszenia płatności wyniosła 100% za każdą z działek. W związku z tym płatność rolnośrodowiskowa w wariancie 2.10 została przyznana do działek rolnych: E, L, M o łącznej powierzchni 0,30 ha. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. wysokość płatności w wariancie 2.10. wynosi 1.800,00 zł/ha. W konsekwencji płatność z tytułu tego wariantu została przyznana w wysokości 540,00 zł.

Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu twierdzenia o niedochowaniu terminu do złożenia powiadomienia o wystąpieniu okoliczności o charakterze siły wyższej ze względu na chorobę żony skarżącego i konieczność obecności skarżącego w szpitalu organ wyjaśnił, że podniesione przyczyny uchybienia terminu nie uprawdopodabniają dochowania należytej staranności w dochowaniu terminu do poinformowania organu o zaistniałych okolicznościach w terminie 10 dni roboczych od dnia, w którym rolnik lub upoważniona przez niego osoba był w stanie dokonać takiej czynności wraz z dowodami potwierdzającymi wystąpienie siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności. Organ zwrócił ponadto uwagę, że strona mogła nadać pismo przez pocztę, osobiście lub przez osobę trzecią, a z przedstawionych przez stronę argumentów nie wynika, iż we wskazanym okresie była niezdolna do wykonywania czynności prawnych, jak również aby w tym okresie nie mogła zlecić wysłania pisma osobie trzeciej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie H. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia 10 marca 2017 r., zarzucając:

1. obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 8, 9, 75, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności na: pominięciu ustaleń dokonanych podczas kontroli na miejscu w dniu 10 lipca 2013 r. dotyczących drzewostanu na działce O i działce P, poprzez uznanie prowadzenia produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby; braku odniesienia się do dowodu z dokumentu (protokołu kontroli na miejscu z dnia 5 lipca 2013 r.) potwierdzającego uszkodzenie drzewek; uznaniu, że stwierdzenie zaistnienia okoliczności siły wyższej we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich nie może być tożsamo traktowane jak we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych, nieuznaniu wskazanych przez skarżącego faktów w kwestii uszkodzeń sadzonek przez mróz i zwierzynę łowną za udowodnioną niezależnie powstałą szkodę; niewskazanie w uzasadnieniu decyzji, jakim dowodom organ dał wiarę, a jakim odmówił tej wiarygodności i dlaczego, a w konsekwencji nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji polegające na braku wyjaśnienia stronom argumentacji przemawiającej za przyznaniem przedmiotowej płatności w pomniejszonej wysokości i brakiem odniesienia się organu do okresu konwersji czyli przestawiania gospodarstwa na rolnictwo ekologiczne, zawarcie w treści przepisów prawa unijnego jak i krajowego bez ich wyjaśnienia;

2. obrazę przepisów prawa materialnego: § 3, § 4 ust. 2, § 9, § 10 pkt. 2 lit. a, § 38 ust. 1 rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 poprzez błędną ich wykładnię i przyjęcie, że skarżący nie prowadził produkcji rolnej zgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną oraz nie zachował przy produkcji rolnej należytej staranności o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby, a materiał szkółkarski nie spełniał określonych wymagań, gdy faktycznie drzewka owocowe zostały zniszczone przez zwierzęta dziko żyjące.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przeprowadzona przez Sąd według wskazanych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 w pomniejszonej wysokości wykazała, że nie jest ona dotknięta uchybieniami, które skutkowałyby koniecznością usunięcia jej z obrotu prawnego. W szczególności brak podstaw do skutecznego podważenia prawidłowości przeprowadzonego postępowania administracyjnego.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (aktualnie Dz. U. z 2016 r. poz. 1387 z późn. zm.) program ten obejmuje między innymi działanie "Program rolnośrodowiskowy". Warunki i tryb udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" regulowane są w drodze rozporządzenia wydanego w oparciu o delegację zawartą w art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a powołanej ustawy. Na tej podstawie w dniu 26 lutego 2009 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 z późn. zm.), które zostało uchylone na mocy § 58 kolejnego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2013 r. poz. 361 z późn. zm.). Przy tym stosownie do § 50 ust. 1 rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r. rolnik, który podjął zobowiązanie rolnośrodowiskowe na podstawie rozporządzenia, o którym mowa w § 58, w zakresie wariantu dziewiątego, dziesiątego, jedenastego lub dwunastego pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne, może kontynuować realizację tego zobowiązania zgodnie z wymogami określonymi dla tych wariantów w przepisach rozporządzenia, o którym mowa w § 58.

Zaskarżoną decyzją przyznano skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2013 rok w pomniejszonej wysokości w wyniku ustalenia przez organy w drodze kontroli na miejscu, że w odniesieniu do działek rolnych oznaczonych literami O i P, zadeklarowanych zgodnie z wnioskiem rolnika do realizacji pakietu Rolnictwo ekologiczne, wariant Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) (2.10) wystąpiły nieprawidłowości oznaczone kodami – odpowiednio – DR13 "Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej" oraz DR50 "Granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku", a nadto wystąpiły nieprawidłowości oznaczone kodami E7 "Nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów", E2 "Materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań" oraz E6 "Prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby". Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że poinformowanie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] o wystąpieniu okoliczności nadzwyczajnych, mających charakter siły wyższej, nastąpiło dopiero po przeprowadzonej kontroli na miejscu stwierdzającej nieprawidłowości, co skutkuje brakiem podstaw do odstąpienia od sankcji zgodnie z art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

Skarżący kwestionuje prawidłowość powyższych ustaleń i oceny, wywodząc stąd wadliwość zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji przyznającej płatności rolnośrodowiskowe na 2013 rok w pomniejszonej wysokości. Stanowisko skarżącego nie zasługuje jednak na podzielenie.

Przede wszystkim podkreślić należy, że ustalenia przyjęte za podstawę zaskarżonej decyzji zostały poczynione w toku bezpośredniej kontroli w gospodarstwie rolnym skarżącego przeprowadzonej w dniach 5-10 lipca 2013 r. i uwidocznione w raporcie z czynności kontrolnych nr [...], który został doręczony skarżącemu w dniu 10 lipca 2013 r., a jego korekta doręczona stronie w dniu 4 września 2013 r.

Takie działanie organu było zgodne z przepisami ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, która w art. 30 ust. 1 przewiduje, że agencja płatnicza oraz podmioty wdrażające przeprowadzają kontrole, w tym kontrole na miejscu i wizytacje w miejscu. Przepis art. 31 ust. 1 tej ustawy wskazuje, że czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie do ich wykonywania wydane przez organ agencji płatniczej lub przez właściwy organ podmiotu wdrażającego. Stosownie do art. 31 ust. 5 ustawy osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności raport. Podmiot kontrolowany ma zaś prawo zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole osobie, która sporządziła raport.

Raport z czynności kontrolnych ma moc prawną dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 k.p.a., co oznacza, że stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 492/07 (LEX nr 469736), o wadze dowodu z protokołu kontroli świadczy fakt, iż kontrole mogą być przeprowadzone tylko przez określone – bezstronne i wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi) podmioty. Z tego też względu dowodom z protokołu kontroli należy co do zasady przypisać walor wiarygodności.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia zasad sporządzania dokumentacji pokontrolnej. Raport z czynności kontrolnych został sporządzony w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa (§ 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 sierpnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania kontroli na miejscu i wizytacji w miejscu w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1493). Zarówno raport, jak i jego korekta zostały doręczone stronie. Trafnie też w zaskarżonej decyzji zwrócono uwagę, że stan faktyczny działek został odzwierciedlony dowodem w postaci wykonanej w trakcie oględzin dokumentacji fotograficznej. Fotografie wykonane podczas kontroli na działkach rolnych O (zdjęcia o numerach: [...][...][...][...][...][...][...][...][...]) oraz P (zdjęcia o numerach: [...][...][...][...][...][...][...][...]) obrazują brak spełnienia wymogów w ramach wariantu 2.10.

Jednocześnie, w związku z podniesionymi w skardze zarzutami naruszenia przepisów postępowania administracyjnego trzeba zwrócić uwagę, że ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w istotny sposób modyfikuje wynikające z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego obowiązki organu właściwego do wydawania decyzji i pozycję strony postępowania. Ustawa zawiera bowiem przepisy szczególne w stosunku do ogólnych zasad postępowania administracyjnego, wynikających z art. 9, art. 10, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. – zobowiązujących organ do udzielania stronie informacji faktycznej i prawnej oraz do zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu w każdym jego stadium, a także do podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy k.p.a., chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Przepis art. 21 ust. 2 ustawy przewiduje, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Stosownie zaś do art. 21 ust. 3 ustawy to na stronie oraz innych osobach uczestniczących w postępowaniu ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Natomiast w toku postępowania skarżący nie przedstawił dowodów podważających skutecznie prawidłowość ustaleń wynikających ze sporządzonego w tej sprawie raportu z czynności kontrolnych, korzystającego z opisanej wyżej mocy dowodowej dowodu urzędowego. Brak było zatem podstaw do odmowy przyjęcia za podstawę rozstrzygnięcia wynikających z raportu ustaleń co do rodzaju nieprawidłowości na zadeklarowanych do płatności działkach rolnych w gospodarstwie skarżącego. Zarzuty podniesione w tym zakresie w treści skargi są zatem niezasadne.

Zarazem wymaga podkreślenia, że skarżący dopiero w dniu 10 września 2013 r., a więc dwa miesiące po przeprowadzeniu kontroli, złożył Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...] oświadczenie o wystąpieniu w czerwcu, lipcu i sierpniu 2013 roku uszkodzeń upraw w sadzie jabłoniowym na działkach rolnych O i P w wyniku suszy, a nadto dołączył oświadczenia świadków i protokół z oględzin dokonanych przez koło łowieckie o wystąpieniu szkód spowodowanych przez zwierzynę płową. Tymczasem, jak słusznie podniósł organ w zaskarżonej decyzji, treść złożonego przez stronę protokołu z kontroli obligatoryjnej produkcji roślinnej i zwierzęcej, przeprowadzonej w dniu 29 maja 2013 r. przez [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością wskazuje, że rolnik już w dacie sporządzenia wymienionego protokołu miał wiedzę o uszkodzeniu upraw sadowniczych na działkach rolnych O i P. Mimo to, skarżący przed terminem powiadomienia o kontroli w zakresie realizacji działania Program rolnośrodowiskowy, co nastąpiło w dniu 5 lipca 2013 r., nie dokonał zgłoszenia wystąpienia siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, a kontrola ta ujawniła nieprawidłowości.

Tymczasem w sekcji IX wniosku o przyznanie płatności "Oświadczenia i zobowiązania" skarżący zobowiązał się do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności, a także o każdej zmianie, która nastąpi w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności, lub pomocy finansowej objętych wnioskiem.

Z przepisu art. 73 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 wynika, że zmniejszeń i wykluczeń nie stosuje się w przypadku gdy rolnik złożył wniosek zgodny ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają z jego winy. Jednocześnie jednak przepis art. 73 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 przewiduje, że zmniejszeń i wykluczeń nie stosuje się w odniesieniu do tych części wniosku o przyznanie pomocy, co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że organ ten nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku.

Przywołany przepis dotyczy sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, to jest sytuacji gdy rolnik wystąpił z wnioskiem o przyznanie płatności. Ustawodawca unijny odwołuje się bowiem do wniosku o przyznanie pomocy i jego nieprawidłowości lub dezaktualizacji od czasu jego złożenia, czego konsekwencją jest modyfikacja wniosku o przyznanie pomocy do stanu zgodnego z rzeczywistością. Warunkiem zaś niestosowania zmniejszeń wysokości płatności lub wykluczeń z pomocy jest zawiadomienie przez wnioskodawcę o wadliwości lub dezaktualizacji wniosku od czasu jego złożenia i dokonanie tego zawiadomienia zanim organ poinformuje beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu oraz o nieprawidłowościach wniosku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2017 r., II GSK 5053/16).

Skarżący, wbrew przepisowi art. 73 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, przed powiadomieniem go przez organ o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, w czasie której stwierdzono nieprawidłowości, nie złożył organowi wymaganej pisemnej informacji o zdezaktualizowaniu się wniosku w związku ze stanem faktycznym upraw na przedmiotowych działkach, a kontrola stwierdziła nieprawidłowości w tym zakresie. W konsekwencji zaś przyznanie płatności w pomniejszonej wysokości uznać należy za zgodne z przepisami prawa.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ szczegółowo przedstawił wpływ poszczególnych uchybień w zakresie realizacji wymogów Programu rolnośrodowiskowego na wysokość należnej z tego tytułu płatności na 2013 rok. Ocena ta, poparta odwołaniem się do właściwych przepisów prawa, nie budzi zastrzeżeń.

Stosownie do § 9 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 (Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne) płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako sady, w których są uprawiane drzewa lub krzewy z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli:

a) wszystkie uprawiane drzewa są ukorzenione i spełniają wymagania dotyczące wysokości i grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla drzewek owocowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego,

b) wszystkie uprawiane krzewy są ukorzenione i spełniają wymagania dotyczące średnicy elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla krzewów jagodowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego

- w przypadku wariantu dziewiątego, dziesiątego, jedenastego i dwunastego.

Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów określone są w załączniku nr 3 do rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. Jednym z tych wymogów w przypadku wariantu 2.10. Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) jest utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów określonej w zawartej w załączniku tabeli. Pod Lp. 6 tabeli przewidziano, że w przypadku jabłoni domowej minimalna obsada wynosi 125 sztuk/ha. W świetle wyników kontroli na miejscu w gospodarstwie rolnym skarżącego nie budzi zaś wątpliwości, że wymóg ten nie został zachowany.

Stosownie zaś do § 27 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części dotyczącej działek rolnych, w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu. Wysokość zmniejszeń płatności rolnośrodowiskowej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, jest określona w załączniku nr 7 do rozporządzenia (§ 27 ust. 2 rozporządzenia). Zgodnie z treścią załącznika nr 7 w przypadku nieutrzymywania minimalnej obsady drzew i krzewów wysokość zmniejszeń płatności rolnośrodowiskowej wynosi 100 %.

Trzeba przy tym zauważyć, że wskazana wyżej minimalna obsada, a także wysokość zmniejszenia płatności w przypadku jej nieutrzymywania, jest przewidziana dla wariantu w okresie przestawiania. Niezasadny jest zatem zarzut skarżącego, iż organ nie uwzględnił faktu przestawiania jego gospodarstwa na rolnictwo ekologiczne.

Prawidłowości zaskarżonej decyzji nie podważa także zarzut odwołujący się do faktu uznania w decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, że skarżący zachował termin przewidziany w § 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 na złożenie przez rolnika oświadczenia o wystąpieniu siły wyższej.

Wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu prowadzonym po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydanym w dniu 8 grudnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 586/15, którym to wyrokiem Sąd uchylił wydaną wcześniej w tej samej sprawie decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r. W myśl art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wydając zaskarżoną decyzję organ wykonał wskazania zawarte w wyroku z dnia 8 grudnia 2015 r., wyjaśniając przyczyny, dla których w niniejszej sprawie uznał, iż termin przewidziany w § 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 nie został zachowany. Niemniej trzeba zauważyć, że rozstrzygające znaczenie w sprawie ma okoliczność niezłożenia przez skarżącego stosownego oświadczenia przed zawiadomieniem rolnika o zamiarze przeprowadzenia przez właściwy organ kontroli na miejscu (stwierdzającej nieprawidłowości), o czym stanowi art. 73 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 5053/16).

Wbrew zarzutom skarżącego organ rozpatrzył materiał dowodowy sprawy, zasadnie przypisując istotne znaczenie raportowi z kontroli przeprowadzonej na miejscu, której wyniki zostały uwidocznione także w dokumentacji fotograficznej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza art. 107 § 3 k.p.a. Organ przedstawił zarówno ustalenia faktyczne oraz ich podstawę w postaci materiału dowodowego sprawy, jak również przywołał podstawy prawne rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu decyzji organ odniósł się także trafnie do podniesionych w odwołaniu zarzutów, w tym argumentów dotyczących niezłożenia w terminie powiadomienia o wystąpieniu okoliczności o charakterze siły wyższej.

Z tych wszystkich względów, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.