Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 441/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-10-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę w stosunku do
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6, art. 232 par 1 pkt 1  i par 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., Stowarzyszenia A. na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r., Nr XXI/288/2008 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo p o s t a n a w i a : 1) odrzucić skargę Stowarzyszenia A.; 2) zwrócić Stowarzyszeniu A. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. M. S. oraz Stowarzyszenie wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na uchwałę Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r., Nr XXI/288/2008 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Darłowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5a, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446), dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Z akt sprawy wynika, że skarżące Stowarzyszenie poprzedziło skargę wezwaniem z dnia [...] r. (data wpływu do organu 7 luty 2017 r.) Rady Gminy D. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Rady Gminy Darłowo z dnia 26 listopada 2008 r., Nr XXI/288/2008.

Rada Gminy Darłowo uchwałą z dnia 27 marca 2017 r. Nr XXXIII.300.2017 w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie uwzględniła wskazanego wezwania.

Należy wskazać, że już wcześniej, tj. pismem z dnia 27 maja 2016 r. skarżące Stowarzyszenie dokonało analogicznego wezwania Rady Gminy Darłowo do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego uchwałą tego organu z dnia 26 listopada 2008 r., Nr XXI/288/2008. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 1263/16 orzekł o odrzuceniu skargi na przedmiotową uchwałę, z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Postanowienie to jest prawomocne.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby działania znaczenia prawnego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić bezpieczeństwo tego obrotu. Nie mówiąc już o tym, że takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. w pozycji bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty, wnoszące skargi na podstawie innych przepisów. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały, byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP. Strony którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej, niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 u.s.g. Prowadzi to do wniosku, że wezwanie do usunięcia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w cyt. przepisie jest czynnością prawną przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do jednej uchwały (zarządzenia) tylko raz; następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. (por. postanowienia NSA w składzie 7 sędziów z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. OSA 2/02; z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2737/12).

Mając na uwadze powyższe, skoro skarżące Stowarzyszenie składało już wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wezwanie z dnia 2 lutego 2017 r., dotyczące tej samej uchwały, zawierające to samo żądanie, jak wezwanie z dnia 27 maja 2016 r. nie może zostać uznane za wezwanie w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. i nie wywołuje skutku prawnego w postaci uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy.