Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 174/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu nienależnie pobranych kwot przez komornika sądowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga T. K. (dalej: strona, skarżący) na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. (dalej: Prezes Sądu Rejonowego) w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu nienależnie pobranych kwot przez komornika sądowego. W treści skargi strona wniosła o zobowiązanie Prezesa Sądu Rejonowego do "wydania stosownej decyzji administracyjnej", zgodnie z którą to Sąd - a nie komornik sądowy - będzie uprawniony do prowadzenia depozytu sądowego na rzecz skarżącego w sprawie egzekucyjnej prowadzonej pod sygn. akt [...]. Skarżący domagał się również m.in. wskazania podstawy prawnej i faktycznej prowadzenia depozytu sądowego przez komornika sądowego oraz wskazania faktycznego stanu konta depozytu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu, skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Z treści skargi wniesionej do Sądu w niniejszej sprawie można wywnioskować, że skarżący kwestionuje de facto czynności dokonane przez komornika sądowego w postępowaniu egzekucyjnym polegające na nieprawidłowym prowadzeniu w tym postępowaniu depozytu sądowego oraz zarzuca Prezesowi Sądu Rejonowego bezczynność w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu nienależnie pobranych przez komornika sądowego kwot. W świetle przytoczonego art. 3 § 2 p.p.s.a. rozpatrywana sprawa nie mieści się jednak w katalogu aktów i czynności należących do kognicji sądu administracyjnego. Czynności komornika sądowego nie zostały również objęte regulacją żadnej z ustaw szczególnych, o jakich mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. Ponadto żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości dokonywania przez sąd administracyjny oceny orzeczeń wydawanych przez sądy powszechne, czy też kontroli prowadzonych przez te sądy postępowań.

Zgodnie z treścią art. 767 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postepowania cywilnego (Dz. U. z 2018, poz. 1360 ze zm., dalej: k.p.c.) na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Do rozpoznania skargi na czynności komornika właściwy jest sąd, przy którym działa komornik. Jeżeli do prowadzenia egzekucji został wybrany komornik poza właściwością ogólną, skargę rozpoznaje sąd, który byłby właściwy według ogólnych zasad. Z literalnego brzmienia cytowanego przepisu art. 767 § 1 k.p.c. jednoznacznie zatem wynika, który sąd jest właściwy do rozpatrywania skarg na czynności komornicze.

W związku z powyższym, przedmiotowa skarga nie podlega zaskarżeniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tym samym skargę - jako niedopuszczalną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.