Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3292/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230 par 1 - 3, art. 220 par. 1, art. 83 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca – B. Sp. o. o. z/s w W. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym. Do skargi został załączony wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2014r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca złożyła sprzeciw od ww. postanowienia.

Po ponownym rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Skarżąca pismem z dnia 3 czerwca 2014 r. złożyła zażalenie na postanowienie tutejszego sądu z dnia 24 kwietnia 2014 r., które to zażalenie postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2014r., sygn. akt [...], zostało oddalone.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie, przesłana na adres pełnomocnika skarżącej, była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócone z adnotacją o niepodjęciu przez adresata w terminie – została uznana za doręczoną z dniem 27 października 2014r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a.").

Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 7 listopada 2014 r. nie odnotowano wpłaty na poczet wpisu od skargi w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, że pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 28 października 2014 r. Termin do uiszczenia opłaty od skargi upłynął zatem z dniem 3 listopada 2014 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do dnia 7 listopada 2014 r. nie odnotowano wpływu kwoty stanowiącej wpis od skargi, należało przyjąć, że skarżąca nie uiściła przedmiotowego wpisu w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 160 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.