Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 629/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. Ł. na zarządzenie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] postanawia: zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. P. B. kwotę 360 zł (trzystu sześćdziesięciu złotych) oraz kwotę 82,80 zł (osiemdziesięciu dwóch złotych osiemdziesięciu groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – łącznie kwotę 442,80 zł (czterystu czterdziestu dwóch złotych osiemdziesięciu groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2011 r. przyznano skarżącemu J. Ł. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został adw. P. B..

Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Sąd odrzucił skargę J. Ł.. W dniu 4 lipca 2012 r. wpłynęła skarga kasacyjna od ww. postanowienia, która została oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2012 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym.

Pismem z dnia 25 września 2012 r. adw. A. G., działająca z substytucji adw. P. B., złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu, w wysokości 150% stawki minimalnej za każdą instancję. W dniu 15 października 2012 r. do sprawy wpłynął wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, o identycznej treści, podpisany przez adw. P. B..

W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) wskazano, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi pierwszej instancji wynosi 240 zł, stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym II instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1.

Zgodnie zaś z § 2 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Jednocześnie zastrzeżono, że opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

Ustawodawca pozostawił zatem możliwość uwzględnienia przy ustalaniu wynagrodzenia pewnych nadzwyczajnych, szczególnych okoliczności, które pojawiając się w danej sprawie zwiększają diametralnie nakład pracy niezbędnej do prawidłowej realizacji obowiązków profesjonalnego pełnomocnika procesowego (post. Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 września 2009 r. sygn. akt II AKz 643/09 LEX nr 553823). Jednocześnie wskazać należy, że w orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, że nie ma powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, gdy jego aktywność w wypełnianiu obowiązków w toku całego postępowania nie przekracza granic zwykłej staranności (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 września 2006 r. II AKz 350/06 KZS 2006/10/21 Lex nr 208197, postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. II SA/Ol 742/08 Lex nr 1105790 i z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. II SA/Ol 349/10 Lex nr 790842, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2011 r. sygn. III SA/Kr 319/10 Lex nr 905241).

W świetle powyższego uznano, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku pełnomocnika o zasądzenie wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby udzielenie pomocy prawnej w niniejszej sprawie wiązało się z poniesieniem szczególnego nakładu pracy. Aktywność pełnomocnika z urzędu przejawiła się bowiem w przejrzeniu akt sprawy, złożeniu pisma popierającego skargę J. Ł. oraz wniesieniu skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 24 maja 2012 r. Podjęte przez pełnomocnika działania stanowiły zwykłe czynności procesowe, jakie powinny być podjęte w ramach pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadne jest przyznanie adw. P. B. wynagrodzenia w wysokości 360 zł. Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.