Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 141/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1-2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w wykonywaniu obowiązków przewidzianych prawem postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 14 maja 2014 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w wykonywaniu obowiązków. Podniósł, że Komendant pozostaje w bezczynności, nie podejmując czynności nakazanych prawem wobec "terroryzowania" skarżącego. Zarzucił "totalną bezczynność" i stwierdził, że skarżony organ "kpi z prawa".

Komendant Główny Policji wniósł o odrzucenie skargi. W odpowiedzi na skargę wskazał, że z analizy materiałów zgromadzonych w Biurze Kontroli Komendy Głównej Policji wynika, iż podłożem skarg Z. S. jest wieloletni konflikt rodzinny dotyczący własności nieruchomości. Nadmienił, że każdego roku do Komendy Głównej Policji, Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] i [...] Komisariatu Policji w [...] wpływa kilkadziesiąt pism od Z. S. Zarzuty w nich formułowane dotyczą osób zamieszkujących sporną posesję, w których zachowaniu skarżący dopatruje się naruszenia zasad współżycia społecznego.

Komendant oświadczył, że w związku z pismami Z. S. wykonywano wiele czynności zgodnie z przepisami m.in. działu VIII K.p.a., K.p.k., K.p.o.w. W sprawie poruszanej w korespondencji nie prowadzono postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej w rozumieniu K.p.a. Komendant zauważył, że załatwianie spraw w sposób inny niż oczekiwany przez Z. S. staje się pretekstem do jego kolejnych skarg, w których podnosi nieprawidłowe załatwianie spraw przez Policję i inne podmioty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jajko ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z. S. zarzuca Komendantowi Głównemu Policji bezczynność w wykonywaniu obowiązków nakazanych prawem. Dopatruje się w działaniach Komendanta oraz innych organów Policji celowego ignorowania jego pism, mających wskazywać na nieprawidłowości w funkcjonowaniu tych organów.

Analizując treść skargi należy stwierdzić, że przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego. Kwestionowane przez skarżącego zaniechania Komendanta Głównego Policji nie dotyczą bowiem zakresu działalności, która realizowana jest przez niego w którejś z prawnych form działania administracji, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa.

Korespondencji Z. S. można przypisać co najwyżej charakter skarg wnoszonych do organów administracji w trybie przepisów działu VIII K.p.a.; skarg, których przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest jednakże prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ppsa i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. wydane w odniesieniu do art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - zachowujące aktualność w aktualnym stanie prawnym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. LEX nr 48017, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. LEX nr 160611).

Zatem, ponieważ kwestionowane przez skarżącego zaniechanie Komendanta Głównego Policji nie dotyczy żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, co do której dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność, a kognicja sądu administracyjnego nie wynika w przedmiotowej sprawie także z przepisów szczególnych, to przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.