Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 13/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 2, art. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 63, art. 173 par. 1, art. 194 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. Ł. o ponowne rozpoznanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 286/12 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 286/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił R. Ł. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Na powyższe postanowienie R. Ł. (dalej jako "skarżący") wywiódł zażalenie, w którym domagał się uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt I FZ 13/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego.

W motywach rozstrzygnięcia NSA wskazał, że skarżący nie przedstawił wszystkich istotnych danych wymaganych do rozstrzygnięcia kwestii istotnych dla przyznania prawa pomocy. Niewyjaśniona pozostała kwestia rachunków bankowych posiadanych przez skarżącego, jak również czy i ewentualnie w jakiej wysokości skarżący otrzymuje dochody w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej.

Pismem z dnia 24 lutego 2014 r., zatytułowanym "wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy", skarżący wniósł o ponowne rozpoznanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 286/12 i zwolnienie go od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek jest niedopuszczalny.

Postępowanie sądowoadministracyjne jest z mocy art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej jako "P.u.s.a.") postępowaniem dwuinstancyjnym. Orzeczenia wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpoznania środka odwoławczego są ostateczne i prawomocne. Dwuinstancyjność postępowania sądowoadministracyjnego odpowiada wymogom wynikającym z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Przepis ten wymaga, aby postępowanie sądowe było co najmniej dwuinstancyjne. Określenie ustroju sądów pozostawia zaś ustawom (art. 176 ust. 2 Konstytucji RP) i w tym przypadku regulację taką zawarto w powołanej ustawie o ustroju sądów administracyjnych. Na wyrażoną w art. 176 ust. 1 Konstytucji RP zasadę składa się m.in. konieczność zapewnienia sprawności sądowej i określenia oznaczonej liczby instancji. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 1 kwietnia 2008 r., (sygn. akt. SK 77/06, OTK ZU nr 3/A/2008, poz. 39) stwierdził, że w pewnym momencie musi zapaść rozstrzygnięcie, które nie podlega kontroli innych organów i z którym wiąże się domniemanie zgodności z prawem, niepodlegające obaleniu w dalszym postępowaniu (postanowienie NSA z dnia 26 października 2010 r., sygn. akt II FZ 327/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl "CBOSA").

Żaden przepis ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ustawa ta za środki odwoławcze uznaje przy tym skargę kasacyjną (art. 173 § 1 P.p.s.a.) i zażalenie (art. 194 § 1 P.p.s.a.). Art. 227 § 1 P.p.s.a. wśród orzeczeń podlegających zaskarżeniu wymienia jedynie zarządzenia przewodniczącego oraz postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W myśl art. 63 P.p.s.a. wniosek wszczyna postępowanie sądowe jeżeli ustawa tak stanowi. Przepisy ustawy nie przewidują zaś możliwości wszczynania postępowania zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jako sądu odwoławczego.

Z tych względów wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu, na podstawie art. 63, art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 178 i art. 193 P.p.s.a.