Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 38/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 maja 2013 r. sprawy ze skargi A.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A. T. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy G wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], w której ustalił A T-C podatek od nieruchomości za rok 2006 r. w kwocie [...] zł. Podatniczka odwołała się od ww. decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zwanego dalej "SKO".

SKO wydało w dniu [...]r. decyzję nr [...], w której utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Podatniczka złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który w dniu 14 czerwca 2012 r. wyrokiem w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 222/12 uchylił zaskarżoną decyzję. Wyrok uprawomocnił się 30 sierpnia 2012 r.

Sąd w ww. wyroku zobowiązał organ do ustalenia: czy na spornych działkach w 2006 r. była prowadzona działalność gospodarcza, czy stan spornych nieruchomości pozwalał na prowadzenie działalności gospodarczej oraz czy działka nr 108 o charakterze rolnym oznaczona w ewidencji gruntów i budynków symbolem Ba była w 2006 r. zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej.

Sąd zobowiązał organ do zawarcia w uzasadnieniu decyzji, przyporządkowania budynków i budowli do konkretnych działek gruntu o wskazanych numerach, będących przedmiotem sporu oraz dokonania ustaleń w zakresie obiektów budowlanych: wiaty magazynowej na działce nr 95 oraz oczyszczalni ścieków na działce nr 94/15 czy są to budynki czy budowle, gdyż ma to wpływ na podstawę opodatkowania zgodnie z art. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Ponadto zalecił przeprowadzenie dowodu z akt Sądu Rejonowego w Goleniowie o sygn. II K 720/09 i I C 46/07 na okoliczność stanu technicznego spornych nieruchomości w 2006 r. w celu weryfikacji inwentaryzacji z kwietnia 2005 r. tych nieruchomości.

SKO wydało w dniu [...]r. decyzję nr [...], w której uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i ustaliło A T-C wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości należnego Gminie za 2006 r. w kwocie [...]zł.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy. Organ odwoławczy podał, że nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu zawartym w ww. wyroku, bowiem ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie uzależnia obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości od stanu technicznego obiektu. Podatek od nieruchomości ma charakter majątkowy, dlatego też, jeżeli dany obiekt istnieje, nie podlega rozbiórce i jest w posiadaniu podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, to podlega opodatkowaniu według stawki właściwej dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Wyłączenie z tego opodatkowania może nastąpić wówczas, kiedy to nieruchomość podlega wyłączeniu z użytkowania w całości lub części ze względu na jej zły stan techniczny, zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że działka nr 108 nie wchodziła w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym i nie była zajęta na prowadzenie działalności rolniczej oraz nie stanowiła użytku rolnego, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) podstawowym kryterium rozstrzygającym o sposobie opodatkowania gruntów od dnia 1 stycznia 2003 r. są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. W przypadku występowania w ewidencji oznaczeń, w których występują symbole dwuczłonowe, np. Ba/RIIIa, Bi/RV, Bz/RIVa, o przynależności gruntu do danego użytku gruntowego decyduje pierwszy człon oznaczenia, wskazujący na grunty nie będące użytkami rolnymi.

Organ odwoławczy ustalił na podstawie art. 2, art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 ze zm.), zwanej dalej "u.p.o.l.", że strona jako użytkownik wieczysty i właściciel wymienionych działek gruntu i budynków jest podatnikiem podatku od nieruchomości. Działka nr 94/13 o pow. 41m2 podlega opodatkowaniu jako grunt pozostały, a pozostałe działki, w tym udziały w gruncie, o łącznej powierzchni [...]podlegają opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem działalności, gdyż znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy. Organ odwoławczy na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. ustalił, że nieruchomości i obiekty budowlane posiadane przez przedsiębiorcę uznane są przez ustawodawcę za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz iż strona jest przedsiębiorcą. Organ odwoławczy podniósł, że względów technicznych wykorzystywane do prowadzenia działalności nie są i nie mogą być jedynie grunty skarżone, czy zalane, które wówczas opodatkowane są jako grunty pozostałe. Powyższa okoliczność w sprawie nie występowała. Odnośnie działki nr 94/9 oznaczonej symbolem "dr", organ odwoławczy ustalił, że była to droga wewnętrzna, która w 2006 r. nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Organ odwoławczy ustalił na podstawie odpisów z ksiąg wieczystych, danych z ewidencji gruntów i budynków, ze wszystkie działki za wyjątkiem działki nr 94/9 są zabudowane. Budynek na działce nr 94/13 posiada funkcję mieszkalną, zaś funkcja innych budynków na pozostałych działkach określona została jako budynki niemieszkalne, handlowo-usługowe.

W dniu 7 stycznia 2005 r. Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął posterowanie administracyjne w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego nieużytkowanych obiektów po byłej Spółdzielni Mleczarskiej. Ponadto jako dowód w sprawie dopuszczono inwentaryzację budynków na przedmiotowych działkach w 2005 r. dokonaną przez biegłego rzeczoznawcę. W żadnym opisie tych budynków nie padło stwierdzenie o braku dachu, tak jak w akcie notarialnym i zeznaniach świadka, a strona nie złożyła żadnego dokumentu na ta okoliczność. Wobec czego, organ odwoławczy nie dał wiary twierdzeniom strony o braku dachu. Organ odwoławczy podał, że budynki na działkach o nr 94/6-15 i 95 w 2006 r. (budynek produkcyjno-techniczny nr 2 o pow. [...], budynki nr 5 i 5a o pow. [...], budynek pralni nr 13 o pow. [...]) były w stanie uniemożliwiającym ich użytkowanie, w tym niemożliwe było ich wykorzystanie do prowadzenia działalności gospodarczej. Wobec powyższego należało do nich zastosować stawkę podatkową jak dla budynków pozostałych.

Odnośnie budynku biurowo-socjalnego nr 1 o pow. [...], budynku magazynowego nr 6 o pow. [...], budynku wiaty magazynowej obudowanej nr 7 o pow. [...], budynku trafostacji nr 8 o pow. [...],, budynku magazynowego nr 9 o pow. [...], budynku portierni nr 12 o pow. [...], budynku wiaty magazynowej nr 14 o pow. [...], należało zastosować stawkę jak dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Dal budynku mieszkalnego o pow. [...]należało zastosować stawkę jak dla budynków mieszkalnych.

Organ odwoławczy podał, że w tabeli zamieszczonej w uzasadnieniu decyzji organu I instancji zauważył błędy rachunkowe, co było powodem uchylenia decyzji organu I instancji i ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2006 w poprawnej wysokości przez organ odwoławczy.

A T-C złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję i wniosła o jej uchylenie.

Skarżąca podała, że organ odwoławczy nie wykonał zaleceń Sądu zawartych w wyroku o sygn. akt I SA/Sz 222/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego posterowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Przez ocenę prawną rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie (por. np. S. Hanausek (w:) System prawa procesowego cywilnego, t. 3, Zaskarżanie orzeczeń sądowych, red. W. Siedlecki, Ossolineum 1986, s. 318). Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie (czynności), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt (czynność), zostało uznane za błędne. Ocena prawna o charakterze wiążącym musi dotyczyć właściwego zastosowania konkretnego przepisu czy też prawidłowej jego wykładni w odniesieniu do ściśle określonego rozstrzygnięcia podjętego w konkretnej sprawie. Musi ponadto pozostawać w logicznym związku z treścią orzeczenia sądu administracyjnego, w którym została sformułowana. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. S. Hanausek, tamże, s. 319).

Z uwagi na to, że organ odwoławczy nie złożył skargi kasacyjnej od wyroku Sądu o sygn. akt I SA/Sz 222/12, wytyczne co do dalszego postępowania wynikające z ww. wyroku są dla organu podatkowego wiążące.

Zgodnie z ww. wytycznymi organ odwoławczy winien ustalić czy na spornych działkach w 2006 r. (wszystkich, w tym na działce nr 108) była prowadzona działalność gospodarcza przez podatniczkę. Powyższe może być ustalone przez organ, np. na podstawie zeznań podatniczki, czy jej męża. Następnie organ powinien odnieść fakt prowadzenia, czy też nieprowadzenia działalności gospodarczej przez podatniczkę na ww. działkach do treści art. 1a ust.1 pkt 3 u.p.o.l. (określić jaki ma wpływ ustalona przez organ okoliczność na treść ww. przepisu) i wyjaśnić pojęcie "związania z prowadzeniem działalności gospodarczej" w odniesieniu do gruntów i budynków (budowli).

Odnośnie działki nr 108, którą Sąd w wyroku o sygn. akt I SA/Sz 222/12 nazywa działką rolną, wskazać należy, że jest to ustalenie faktyczne i jako takie nie jest wiążące dla organu odwoławczego. Z pisma Starostwa Powiatowego z 24.06.2010 r. i wydruku zmian do ewidencji gruntów i budynków (k.124-119) wynika, że od 5.07.2002 r. działka nr 108 o pow. [...]posiadała użytek o symbolu Ba-RV o pow. [...]ha i Ba-PsV o pow. [...]ha. Od 3.07.2006r. działka nr 108 posiadała użytek o symbolu Ba o pow. 0,2979ha, zaś od 16.09.2008r.- użytek o symbolu Bp o tej samej powierzchni. Biorąc pod uwagę zmiany w ewidencji gruntów i budynków dot. działki nr 108, organ odwoławczy winien wyjaśnić zmiany symbolu użytku na przestrzeni 2006 r. i ich wpływ na opodatkowanie przez określenie czy działka ta podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym czy też podatkiem od nieruchomości. Organ odwoławczy winien uzasadnić swoje stanowisko przez odwołanie się do przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (art.21).

Organ odwoławczy winien przyporządkować budynki i budowle do konkretnych działek gruntu o wskazanych numerach, będących przedmiotem sporu. Powyższe jest niezbędne, choćby z uwagi, że inwentaryzacja sporządzona przez rzeczoznawcę w 2005 r. dotyczyła obiektów budowlanych bez określenia, na jakich działkach ewidencyjnych są położone, zaś decyzja organu I instancji operowała jedynie numerami działek. Następnie organ odwoławczy winien ustalić czy stan spornych nieruchomości pozwalał na prowadzenie działalności gospodarczej w 2006r. i z uwagi na treść art.1a ust.1 pkt 3 u.p.o.l. wyjaśnić czy przedmiot opodatkowania może lub nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Organ odwoławczy winien wyjaśnić pojęcie "względów technicznych" w stosunku do gruntów i obiektów budowlanych oraz wpływu tego pojęcia na stawkę opodatkowania.

Zdaniem Sądu, organ odwoławczy może oprzeć się na inwentaryzacji przeprowadzonej przez rzeczoznawcę w 2005 r., lecz musi dokonać "aktualizacji" stanu obiektów budowlanych na rok 2006 r. na podstawie zebranych dowodów, w tym zeznań świadków (D. T na k. 50- potwierdził zdjęcie dachu 2005 r. na obiekcie po byłej mleczarni- organ odwoławczy winien przeprowadzić ocenę wiarygodności zeznań świadków i oświadczeń pełnomocnika- męża podatniczki z pozostałym materiałem dowodowym) i akt spraw Sądu Rejonowego w Goleniowie o sygn. II K 720/09 i I C 46/07.

Inwentaryzacja przeprowadzona w 2005 r. została dopuszczona jako dowód w sprawie, z zeznań biegłej wynikało, że podatniczka została zawiadomiona o terminie przeprowadzenia oględzin, w oględzinach brał udział jej pełnomocnik J R, ponadto mąż podatniczki również jej pełnomocnik przywoził na miejsce oględzin J R i razem z nim oraz biegłą brał udział w oględzinach i pomiarach części piwnicznych znajdujących się w trudno dostępnych miejscach pobawionych światła słonecznego (k. 59-53, k.47-43). Tym samym nie ma powodu do zdyskredytowania wyników ww. inwentaryzacji.

W wyroku o sygn. akt I SA/Sz 222/12 Sąd nakazał organowi odwoławczemu dokonania ustaleń w zakresie obiektów budowlanych: wiaty magazynowej na działce nr 95 oraz oczyszczalni ścieków na działce nr 94/15 czy są to budynki czy budowle, gdyż ma to wpływ na podstawę opodatkowania zgodnie z art. 4 u.p.o.l. Powyższe ustalenia winny być odniesione przez organ odwoławczy do danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków (art. 21 ustawy Prawo geodezyjne kartograficzne).

Kwestia opodatkowania budynku mieszkalnego i działki oznaczonej symbolem "dr" była bezsporna.

Wskazać należy również, że zgodnie z art. 70 § 8 ustawy Ordynacja podatkowa, zobowiązanie podatkowe zabezpieczone hipoteką nie ulega przedawnieniu. Sytuacja ta miała miejsce w niniejszej sprawie (k.114, 134-128).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ odwoławczy po dokonaniu ww. ustaleń i przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego oraz wskazaniu przepisów prawnych, wyda stosowne orzeczenie w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit.c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270), Sąd orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 tej ustawy.

Sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego w kwocie równej uiszczonemu wpisowi stosunkowemu w wysokości [...]zł (ustalonemu na podstawie § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).