Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1873/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 13 ust. 1, art. 102 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 7 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia del. WSA Lidia Ciechomska-Florek (spr.) Sędziowie NSA Henryk Wach Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. W., P. S., R. S. - wspólników spółki cywilnej D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 16 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Wr 504/13 w sprawie ze skargi D. W., P. S., R. S. - wspólników spółki cywilnej D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., wyrokiem z dnia 16 lipca

2013 r., ,sygn. akt I SA/Wr 504 oddalił skargę D. A. D. W.,

P. S., R. Sz. spółki cywilnej we W. na decyzję

Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego

nabycia samochodu osobowego.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

Naczelnik Urzędu Celnego we W. decyzją z dnia [...] r. nr

[...], działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3,

art. 51 § 1, art. 53 § 1 i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja

podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749; dalej: O.p.), art. 3 ust. 1 i 2, art.

100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art.

104 ust. 12, art. 105, art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku

akcyzowym (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.; dalej: u.p.a.).

określił skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu

wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...]w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgromadzony w sprawie materiał

dowodowy wskazuje, że nabyty przez spółkę pojazd w chwili jego nabycia był

samochodem osobowym, zakwalifikowanym do kodu CN 8703 (pojazdy

samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób).

Orzekając na skutek odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej we W.

decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalając skargę wskazał, że

istotą sporu w sprawie jest po pierwsze, czy F. U. był należycie

umocowany do reprezentowania spółki w postępowaniu podatkowym (kwestia

podniesiona po raz pierwszy na etapie skargi) oraz czy zgromadzony w sprawie

materiał dowodowy dawał podstawę do uznania, że przedmiotem nabycia

wewnątrzwspólnotowego był samochód osobowy, kwalifikowany do kodu CN 8703, a

w konsekwencji, czy nabycie to podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Sąd wyjaśnił, że podatnikiem, a zarazem i stroną postępowania przed

organami podatkowymi w zakresie podatku akcyzowego, jest spółka cywilna, a nie jej

wspólnicy. Wynika to z literalnego brzmienia art. 102 ust. 1 u.p.a., w myśl którego

podatnikiem akcyzy od samochodów osobowych jest osoba fizyczna, osoba prawna

oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje

czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 (w tym nabycia

wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na

terytorium kraju zgodnie z przepisami

o ruchu drogowym). W ocenie Sądu, spółka cywilna, ze względu na swoją formę

organizacyjno-prawną (spółka osobowa) jest jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej i na gruncie podatku akcyzowego to na niej ciąży obowiązek z

tego tytułu. W kwestii natomiast prowadzenia spraw spółki cywilnej, a przede

wszystkim jej reprezentowania przed organami podatkowymi, należało - zdaniem

Sądu - odwołać się do przepisów kodeksu cywilnego i odczytując przepis art. 866

k.c. w związku z art. 865 § 1 i 2 k.c., stwierdzić, że jeżeli umowa spółki cywilnej nie

stanowi inaczej, spółka może być reprezentowana w sprawach nieprzekraczających

zwykłego zarządu przez każdego wspólnika, o ile nie nastąpi sprzeciw

któregokolwiek ze wspólników przed zakończeniem takiej sprawy, gdyż

reprezentacja ta odbywa się w granicach upoważnienia ustawowego.

W ocenie Sądu, zestawienie postanowień umowy spółki z [...] r.

prowadzi do wniosku, że każdy ze wspólników spółki, w tym D. W., miał

prawo reprezentowania spraw spółki, obejmujących zobowiązania lub wydatki do

kwoty [...] zł. Tym samym, każdy ze wspólników uzyskał prawo do

samodzielnego reprezentowania spółki i wykonywania czynności w postępowaniu

podatkowym w jej imieniu, w tym także udzielenia pełnomocnictwa w takim zakresie,

w jakim był uprawniony do reprezentowania spraw spółki. Odnosząc się do treści

pełnomocnictwa udzielonego przez D. W.a F. U. "w

sprawie wszczętej przez Naczelnika Urzędu Celnego (...) dotyczącej ustalenia

zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia

wewnątrzwspólnotowego samochodu A. (...)", WSA wskazał, że organ

podatkowy wezwał pełnomocnika do potwierdzenia zapisu zawartego w

pełnomocnictwie, wyjaśniając jednocześnie, że postępowanie zostało wszczęte

wobec spółki. Pełnomocnik w odpowiedzi oświadczył, że pełnomocnictwo obejmuje

reprezentowanie podatnika i zostało udzielone w imieniu spółki. Jakkolwiek więc

wezwanie powinno być skierowane do spółki (choć w przekonaniu Sądu z uwagi na

treść pełnomocnictwa takie wezwanie nie było konieczne) nie zaś jej pełnomocnika,

to wspomniane naruszenie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Reasumując, w ocenie Sądu I instancji F. U. był prawidłowo

umocowany przez D. W.a do reprezentowania spółki w postępowaniu, a w

konsekwencji strona nie została pozbawiona udziału w tym postępowaniu i nie

zaistniała podstawa wznowienia postępowania podatkowego określona w art. 240 §

1 pkt 4 O.p.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. uznał również, że zarzuty

oparte o powołane w skardze przepisy Ordynacji podatkowej nie zasługują na

uwzględnienie, gdyż cały materiał dowodowy został wyczerpująco zebrany i

rozpoznany, zaś jego ocena nie przekroczyła granic swobodnej oceny dowodów. Z

kolei analiza stwierdzonych podczas oględzin cech pojazdu nie pozostawiała

wątpliwości, że były one charakterystyczne dla samochodu osobowego oraz

świadczyły o dominującej funkcji (osobowej) związanej z jego przeznaczeniem.

W skardze kasacyjnej D.-A. D. W., P. S.,

R. Sz. spółka cywilna we W. zaskarżyła wyrok w całości

zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270;

dalej: p.p.s.a.) naruszenie:

I. Przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik

sprawy, tj.:

1) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. art. 122 O.p., art. 187 § 1 O.p., art. 191 O.p i art.

194 § 1 i 2 O.p. poprzez to, że sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji

zaaprobował naruszenia dokonane przez organ II instancji tj. pominięcie faktów

wynikających z dokumentów urzędowych takich jak: dowód rejestracyjny pojazdu

oraz zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów, w których

jednoznacznie stwierdzony został ciężarowy charakter spornego pojazdu oraz

pominięcie tych dowodów w sprawie,

2) art. 145 § 1 pkt 1 lit b) p.p.s.a. w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 O.p., poprzez to,

że sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie uchylił zaskarżonej

decyzji i nie dostrzegł istnienia przesłanki do wznowienia postępowania

polegającej na tym, że strona nie z własnej winy nie brała udziału w

postępowaniu,

II. Przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe

zastosowanie, tj.:

3) art. 65 § 2 k.c. poprzez błędną wykładnię umowy spółki cywilnej w

zakresie § 7 pkt. 5 umowy,

4) art. 65 § 1 k.c. poprzez błędną wykładnię pełnomocnictwa udzielonego

F. U. przez D. W.a,

5) art. 96 k.c. i art. 103 § 1 k.c. poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że F.

U. był należycie umocowany do występowania w imieniu spółki,

6) art. 100 ust. 1 pkt. 2 i ust. 4 u.p.a., poprzez jego błędne zastosowanie i

przyjęcie, że sporny samochód jest samochodem osobowym tj. zakwalifikowania

go do pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów mechanicznych

objętych pozycją CN 8703, a nie samochodem ciężarowym przystosowanym do

przewozu towarów i uznaniem, że wewnątrzwspólnotowe nabycie spornego

pojazdu podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym,

7) art. 3 ust. 1 u.p.a. w związku z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 948/2009 z

dnia 30 września 2009 r. zmieniającym Rozporządzenie Rady (EWG) nr

2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie

Wspólnej Taryfy Celnej - dalej Rozporządzenie, poprzez błędną wykładnię reguł 1

i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej ORINS) i w

konsekwencji niewłaściwe zakwalifikowanie spornego pojazdu do pozycji CN

8703, a nie pozycji CN 8704.

Podnosząc te zarzuty skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego wyrokuw całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA we W. oraz

zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa

procesowego według norm przepisanych.

Argumentację na poparcie zarzutów skarżąca przedstawiła w uzasadnieniu

skargi kasacyjnej.

Dyrektor Izby Celnej we W. w piśmie procesowym stanowiącym

odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów

postępowania według norm prawem przepisanych.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu [...] r.

wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego

Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.

- Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art.

264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a.: "Czy w rozumieniu art. 13 ust. 1 oraz art.

102 ust. 1-3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r.

poz. 752 z późn. zm.) podatnikiem jest spółka cywilna, czy jej wspólnicy?". Wniosek

ten został zarejestrowany pod sygn. akt I GPS 1/15.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi

na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne

(prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego

zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się

postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w

postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniu pytania

prawnego zadanego w dniu [...] r., sygn. akt I GSK 1/15 wyraźnie

wskazał, iż podjęcie uchwały wymaga dokonania wykładni, w składzie siedmiu

sędziów NSA, art. 13 ust. 1 oraz art. 102 ust. 1-3 u.p.a. w związku z art. 7 § 1 O.p., w

celu wskazania, kto jest podatnikiem w rozumieniu podatku akcyzowego - spółka

cywilna czyjej wspólnicy.

W przedstawionej sytuacji w sposób oczywisty uzasadnione jest zawieszenie z

urzędu postępowania przez sąd administracyjny w rozpoznawanej sprawie, do czasu

wydania uchwały wyjaśniającej wskazane w pytaniu wątpliwości interpretacyjne.

Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.

125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., z urzędu zawiesił postępowanie w sprawie ze

skargi kasacyjnej D. W.a, P. S., R.

Sz.- wspólników spółki cywilnej D.-A.od wyroku Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego we W. z dnia 16 lipca 2013 r. do czasu rozpoznania przez

Naczelny Sąd Administracyjny pytania prawnego sformułowanego we wniosku

Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I GPS 1/15.