Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 468/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 , art. 61 par. 3 i par. 5 P.p.s.a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] wymierzającą B. P. prowadzącej działalność gospodarczą pn. "B.P." karę pieniężną w kwocie [...] za zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej, poprzez umieszczenie reklamy przymocowanej równolegle do ściany budynku [...] bez zezwolenia zarządcy drogi w okresie od dnia [...] do dnia [...]

W dniu 18 marca 2015 r. (data nadania) B.P. powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Natomiast w piśmie z dnia 29 kwietnia 2015r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi mały punkt gastronomiczny i wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie trudnymi do odwrócenia skutkami związanymi ze szkodami w jej majątku. Oznacza to konieczność zaciągnięcia pożyczki, od której naliczane odsetki, w sytuacji pozytywnego wyroku, będą nie do odzyskania. Ponadto, wykonanie decyzji grozi zachwianiem płynności potrzebnej do regulowania zobowiązań na bieżąco wobec kontrahentów i pracowników. Zachwianie płynnością zwiększy szkody związane z niezrealizowaną dochodowością na działalności, których nigdy nie da się odzyskać.

Skarżąca wskazała, że wniosek jest tym bardziej zasadny, iż decyzja obarczona jest znaczną ilością zarzutów, których nie powinien dopuścić się profesjonalny organ. Brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje u skarżącej nieodwracalne skutki związane z postrzeganiem, że mikroprzedsiębiorca nie ma szans swobodnie rozwijać się w mieście, gdzie proste procesy trwają latami i generują znaczne koszty, których nigdy nie odzyska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

Jak wynika z treści powyższego przepisu, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Jej twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej lub majątkowej (vide: J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2010, str.206).

B.P. we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazuje iż trudnym do odwrócenia skutkiem w przypadku wykonania zaskrzonej decyzji, będzie wystąpienie szkody w jej majątku oraz zachwianie płynności finansowej, potrzebnej do regulowania zobowiązań na bieżąco wobec kontrahentów i pracowników.

Powyższe okoliczności nie są jednak wystarczające by ocenić skutki wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową skarżącej, w świetle przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawczyni nie skonkretyzowała swojej sytuacji finansowej ani nie poparła jej stosownymi dokumentami, w związku z czym Sąd nie miał możliwości stwierdzenia, jaka w istocie powstałaby szkoda majątkowa w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, ani czy skutki decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Również w aktach sprawy brak jest dokumentów świadczących o trudnej sytuacji finansowej skarżącej.

Skutkiem uiszczenia kary niewątpliwie będzie uszczuplenie w majątku skarżącej, być może i utracone zyski. Jest to jednak naturalna konsekwencja wypłaty ze środków zobowiązanego, nie świadczy jednak o powstaniu szkody, czy o wystąpieniu nieodwracalnych skutków w rozumieniu powołanego przepisu (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt II GSK 2129/14). W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty. Reasumując nie można przyjąć aby skarżąca wykazała, iż w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego .

Podkreślić też należy, że w ramach rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, gdyż przesłanki umożliwiające wstrzymanie decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd, mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku i postanowił jak w sentencji.