Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 65/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 141 par. 1 pkt 1, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w wyniku rozpatrzenia odwołania E. K., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2020 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Powyższa zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm. - zwanej w skrócie "K.p.a."), art. 3 ust. 1 w zw. z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 - zwanej w skrócie "u.d.p.") oraz w oparciu o akta administracyjne sprawy oraz ustalenia organu w sprawie.

Jak wynika z akt administracyjnych badanej sprawy wyrokiem z dnia 21 maja 2020 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 205/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r., znak: [...] oraz poprzedzającą ja decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., znak: [...], i jednocześnie zobowiązał organ do podjęcia czynności umożliwiających Wnioskodawczyni przed rozpoznaniem jej wniosku, wykazanie szczególnego interesu prawnego w domaganiu się żądanych informacji, jako wymogu niezbędnego w jej uzyskaniu.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, wyżej opisaną decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. Starosta [...] orzekł o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

Jak wyjaśniono, pismem z dnia 22 września 2020 r. Organ I instancji wezwał Wnioskodawczynię do wykazania szczególnej istotności jej wniosku dla interesu publicznego, na co pismem z dnia 29 września 2020 r. Wnioskodawczyni odpowiedziała wskazując, że żądane dane pozwolą na ustalenie zakresu działań Starosty [...] odbiegających od praktyki pozostałych 379 powiatów w kraju. Wskazała również, że dowolna interpretacja przepisów Starosty [...] narusza zasadę równości 50000 mieszkańców powiatu w stosunku do bliska 30 min właścicieli zarejestrowanych pojazdów w pozostałych powiatach naszego kraju.

Organ I instancji orzekając w sprawie uznał, że jedynie w części (pkt 3-5) żądne dane należy do kategorii informacji publicznej i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie. W zakresie zaś pytań w pkt 1-2, Organ ten odpowiedział Wnioskodawczyni w dniu 02 stycznia 2020 r. informując, że w sytuacji gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, iż żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą.

Organ I instancji uznał, że wnioskowane dane mają charakter informacji publicznej przetworzonej. Wyjaśnił przy tym, że nie ma możliwości poprzez system teleinformatyczny wygenerowania ilości zarejestrowanych w nim dokonanych zmian konstrukcyjnych pojazdów. Wymagałoby to odrębnego - ręcznego wyszukania, a następnie przeanalizowania każdego pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, w wyniku których zmieniono rodzaj pojazdu. Mając na uwadze ilość (kilkunastu tysięcy) pojazdów zarejestrowanych w latach 2016-2019, analiza każdego pojazdu z osobna wymaga bardzo czasochłonnego nakładu pracy. Dlatego też wymagany do powyższych czynności nakład pracy w zdecydowanym stopniu zakłóci właściwą i płynną (efektywną) organizację pracy.

Oceniając natomiast stanowisko Strony co do istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, przemawiającego za wytworzeniem oczekiwanego zestawienia uznano, że jest ono uzasadnione jedynie prywatnymi potrzebami. Wyjaśniono, że do kontroli zakresu prawidłowości stosowanych przepisów przez Starostę [...] uprawnione są inne organy, zaś zastrzeżenia wykazane w piśmie Wnioskodawczyni są bezzasadne, gdyż Starosta [...] działa w zakresie obowiązującego prawa. Nie może stanowić szczególnie istotnej dla interesu publicznego polemika wnioskodawcy z organem na kanwie innego postępowania administracyjnego. Dlatego też Organ uznał, że przedstawione przez Wnioskodawczynię okoliczności nie wskazują na istnienie szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, a co za tym idzie — nie przemawiają za udostępnieniem wnioskowanej informacji publicznej.

W odwołaniu od powyższej decyzji Organu I instancji z dnia [...] października 20020 r. Strona zarzuciła jej naruszenie:

- art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej bezzasadną odmową udzielenia informacji publicznej,

- art. 11 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i 3 K.p.a. przez nie wyjaśnienie zasadności przestanek załatwienia sprawy.

Wskazano, że w odwołaniu tym Strona podkreśliła, że między stronami istnieje długotrwały spór co do przekroczenia uprawnień działającego z upoważnienia Starosty [...] Wydziału Komunikacji i Transportu, Pana K. Z..

W ocenie Strony, Kierownik Wydziału Komunikacji i Transportu, Pan K. Z. nie miał podstaw prawnych do dokonania zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela pojazdu, jak i dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu, wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b) ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Strona uważa, że jeżeli działania Starosty [...] — z jego upoważnienia działa Kierownik Wydziału Komunikacji — są powszechnie stosowane w powiecie [...], to naruszają konstytucyjną zasadę równości obywateli wobec organów administracji. Według jej wiedzy, powiat [...] jako jedyny w kraju dokonuje zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela pojazdu, jak i dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne, zmieniające rodzaj pojazdu, wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b) ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

W zakresie istnienia podstaw przetworzenie wnioskowanej informacji publicznej, w ocenie Strony oczekiwane dane pozwolą na ustalenie Jej zakresu działań Starosty [...] odbiegających od praktyki pozostałych 379 powiatów w kraju. Wyjaśniła, że zmiany konstrukcyjne przekładają się na zmiany w dowodzie rejestracyjnym. Jeśli dany pojazd przestaje być samochodem ciężarowym, a staje się osobowym, to należy to zgłosić ubezpieczycielowi OC. Zazwyczaj towarzystwa ubezpieczeniowe zapisują w warunkach ubezpieczenia taki obowiązek. Obliczanie składki OC i AC opiera się na wielu parametrach. Ubezpieczyciele biorą pod uwagę nie tylko doświadczenie kierowcy i jego dane, ale także sposób użytkowania pojazdu i jego aspekty techniczne. Wobec powyższego, zmiana przeznaczenia pojazdu wpływa na wysokość kosztów utrzymania pojazdu potencjalnie 50.000 mieszkańców Powiatu [...]. Dowolna interpretacja przepisów Starosty [...] narusza zasadę równości 50.000 mieszkańców powiatu w stosunku do bliska 30 milionów właścicieli zarejestrowanych pojazdów w pozostałych powiatach naszego kraju. Wobec powyższego, niewątpliwie mieszkańcy powiatu [...] nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji działań władz lokalnych. Zatem, udostępnienie żądanych danych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Strona odwołująca podzieliła stanowisko Starosty w zakresie zakwalifikowania żądanych informacji jako informacji przetworzonych, jednakże w Jej ocenie, w toku postępowania uzasadniła szczególnie istotny interes publiczny przemawiający za tym, ażeby Starosta dołożył wszelkich starań i powyższej informacji jako informacji przetworzonej udzielił.

W wyniku rozpoznania zarzutów odwołania wyżej opisaną decyzją z dnia [...].12.2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy powyższą decyzję organu I instancji wskazując, co następuje.

Postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest postępowaniem administracyjnym, uregulowanym zasadniczo przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, do którego — w określonym zakresie mają również zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.). Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności (nawet jeśli, żądane informacje nie stanowią informacji publicznej) - w terminie wskazanym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej (14 dni od dnia złożenia wniosku). Jeśli wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, podmiot ten ma obowiązek:

1) udostępnić tę informację w fermie czynności materialno — technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) lub

2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, lub

3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się - art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej) lub

4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

Jeżeli natomiast objęta wnioskiem informacja nie ma charakteru informacji publicznej, organ ma natomiast obowiązek powiadomić o tym pisemnie wnioskodawcę, przy czym poinformowanie to nie wymaga formy decyzji administracyjnej, o jakiej stanowi art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W badanej sprawie - jak dalej wskazało Kolegium - w zakresie trzech pytań (pkt 1, 2 i 6) organ poinformował Stronę o braku charakteru informacji publicznej. Powyższe działanie pozostaje poza zakresem rozstrzygania przez Kolegium albowiem organ odwoławczy nie jest władny do weryfikacji czynności materialno - technicznych w toku wykonywania przedmiotowej ustawy. Takie czynności mogą być zaskarżane przez stronę bezpośrednio do sądu administracyjnego na zasadach opisanych w art. 53 § 2 lub 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.).

Natomiast w zakresie, w jakim organ odmówił Wnioskodawczyni udostępnienia informacji publiczne, tj.:

3. wskazania w stosunku do ilu podmiotów (właścicieli pojazdów) Kierownik Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa w C. dokonał zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela w ww. zakresie jak i bez dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. B ustawy - Prawo o ruchu drogowym (dotyczy lat 2016-2019);

4. wskazania ilości zmian przeznaczenia pojazdu, dokonanych w drodze decyzji administracyjnych (dotyczy lat 2016-2019);

5. wskazania ilości zmian przeznaczenia pojazdu, dokonanych w jedynie poprzez zmianę wpisu w dowodzie rejestracyjnym (dotyczy lat 2016-2019);

- powołano się w decyzji na przetworzony charakter powyższych danych.

Kolegium nie znalazło podstaw do kwestionowania ustaleń Starosty, że organ ten nie ma możliwości przez system teleinformatyczny wygenerowania zestawień ilości zarejestrowanych w nim dokonanych zmian konstrukcyjnych pojazdów a czynności takie wymagałyby odrębnego - ręcznego wyszukania, a następnie przeanalizowania każdego pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, w wyniku których zmieniono rodzaj pojazdu. Powyższe nie jest zresztą kwestionowane przez Stronę odwołującą.

W ocenie Kolegium, stwierdzona w tym zakresie liczba kilkunastu tysięcy pojazdów zarejestrowanych w latach 2016 - 2019, oraz związana z tym konieczność wglądu w każdy z rekordów, wiązałaby się z nakładem pracy tak znacznym, że uzasadnia to przypisanie takiemu działaniu charakteru informacji publicznej przetworzonej.

Aktualnie spornym pomiędzy Stroną a organem administracji jest to, czy za wytworzeniem wnioskowanych danych przemawia szczególny interes publiczny. Strona obszernie opisała okoliczności, jakie skłoniły ją do zażądania danych i wskazała, że pozwolą - Jej zdaniem - ocenić, czy Starosta nie narusza równości obywateli.

Jakkolwiek co do zasady Kolegium uznało za uzasadniony zarzut co do nadmiernej lakoniczności uzasadnienia decyzji Starosty w tym zakresie, niemniej jednak w ocenie Kolegium wnioski wyciągnięte przez organ administracji co do braku szczególnie istotnego interesu w sprawie uznało za uzasadnione.

Jak dalej wskazało Kolegium, wniosek dotyczy spraw o charakterze indywidualnym, a oczekiwane dane w istocie sprowadzają się do gromadzenia danych o charakterze statystycznym, które nie mogą posłużyć obiektywnej ocenie działań organu administracji, w szczególności ocenie istnienie podstaw do takiego działania. Uzyskanie oczekiwanych danych liczbowych w żaden racjonalny sposób nie dawałoby podstaw do weryfikacji realizacji względnie naruszania praw konstytucyjnych strony. Nawet, jeśli okazałoby się, że jedynie w stosunku do Wnioskodawczyni dokonana została wywodzona zmiana przeznaczenia pojazdu, nie oznaczałoby, że doszło do naruszenia prawa, gdyż mogłoby również oznaczać, że w innych przypadkach nie było podstaw do takiego działania. Poczynienie żądanych ustaleń nie usprawniłoby też działania organu administracji. Wręcz przeciwnie, ich zbieranie według kryteriów podanych przez Wnioskodawczynię, mogłoby zakłócić statutowe działanie organu negatywnie wpływając na realizowanie jego ustawowych zadań.

Mając na względzie, że Wnioskodawczyni domaga się danych o wydanych decyzjach (pyt. 4) i czynnościach materialno-technicznych (pyt. 5), nie sposób nie dostrzegać też - jak wskazało Kolegium - że przepisy ustawy do dostępie do informacji publicznej nie mają służyć rozstrzyganiu sporów pomiędzy obywatelem a organem administracji publicznej w indywidualnych sprawach. W sprawach indywidualnych, zarówno prawidłowość interpretacji obowiązujących przepisów, jak ich stosowanie, może być przez każdego obywatela weryfikowane w procedurze odwoławczej (w przypadku spraw załatwianych decyzjami administracyjnymi). Natomiast w razie braku takiej procedury, czynności organów administracji mogą zostać poddane ocenie sądu administracyjnego na podstawie wskazanych powyżej przepisów art. 53 § 2 lub 2a P.p.s.a. Stąd każdy obywatel, który nie byłby zadowolony z działania Starosty dokonującego zmiany przeznaczenia pojazdu, czy to poprzez wydanie decyzji administracyjnej, czy poprzez zmianę wpisu w dowodzie rejestracyjnym bez takiej decyzji, ma (miał) możliwość uzyskania ochrony prawnej, czy to w trybie odwoławczym, jednym z trybów nadzwyczajnych wzruszania decyzji, czy w trybie skargowym przed sądem administracyjnym. Nie sposób zatem uznać, że uzyskanie danych objętych wnioskiem miało charakter szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego bardzo duże zaangażowanie środków publicznych w jego realizację. W tym przypadku bowiem ów interes winien być rozpatrywany obiektywnie, nie zaś przez pryzmat sporu prowadzonego przez Stronę z organem administracji. Ów spór może i powinien być w pierwszej kolejności załatwiany poprzez wykorzystanie przysługujących każdemu obywatelowi środków zaskarżenia, nie zaś przez gromadzenie przetworzonych danych w trybie dostępu do informacji publicznej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].12.2020 r., Wnioskodawczyni, wnosząc o jej uchylenie i poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

- art. 77 § 1 w zw. z art. 80, w zw. z art. 7 K.p.a. przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego przedstawionego w sprawie i tym samym niedokładne i nierzetelne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz załatwienie jej bez wzięcia pod uwagę interesu społecznego i słusznego interesu obywatela

- art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. przez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2020 r. w sytuacji, gdy organ zobligowany był na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca przypomniała w skrócie przebieg postępowania oraz stanowisko i argumentację Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarte w zaskarżonej decyzji z dnia [...].12.2020 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wskazała przy tym, że z twierdzeniami Kolegium nie sposób się zgodzić.

W pierwszej kolejności Skarżąca wskazała, że Starosta [...] wezwał Skarżącą do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego uprzednio złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, na co w odpowiedzi podkreśliła, że udostępnienie informacji przetworzonej wiąże się z wykazaniem "szczególnie istotnego interesu publicznego". Jak przy tym wskazał, w ocenie NSA, określenie "szczególnie istotne dla interesu publicznego" nie może być definiowane w sposób abstrakcyjny, w oderwaniu od konkretnej sytuacji (wyrok NSA z 5 grudnia 2002 r., II SA/Wr 1600/02, cyt. za D. Fleszer, op. cit.). W judykaturze podkreśla się, iż interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05). Wnioskodawca powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych do poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r. I OSK 1870/10). Za sprawę szczególnie istotną dla interesu publicznego należy uznać taką, która - ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób i okoliczności rozstrzygania i późniejszej realizacji - w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków. Podstawowym elementem pozwalającym na właściwe uzasadnienie szczególnego interesu publicznego jest wykazanie, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub będzie wywoływało skutki dla potencjalnie dużego kręgu adresatów. Wnioskodawca musi wykazać, że informacje, które zamierza uzyskać, nie dotyczą wyłącznie jego interesu, jak również nakreślenia okoliczności i faktów, które zostaną uznane za wystarczające dla przyjęcia, że działa on w interesie publicznym, a sprawa, o której chce zostać poinformowany, ma szczególne znaczenie (wyrok WSA w Warszawie II S.A/Wa z dnia 23 listopada 2010 r. II SA 927/10).

Wobec powyższego Skarżąca wskazała, że:

- według GUS, w Polsce zarejestrowanych jest obecnie 29 656 238 pojazdów wszelkich typów. Dla porównania, jeszcze dekadę temu było ich 22 024 697.

- Bezspornie zatem liczba aut w kraju rośnie. Zdaniem GUS w Polsce zarejestrowanych jest też obecnie blisko 3,3 min samochodów ciężarowych i aż 1 428 299 motocykli. Również w tym przypadku mówić można o absolutnym rekordzie.

- Wobec powyższego dla blisko 30 milionów właścicieli pojazdów w Polsce istotna jest procedura zmiany przeznaczenia pojazdu.

- Powiat [...] zamieszkuje około 50.000 osób. Zatem potencjalnie 50 000 osób winno mieć gwarancję dokonania procedury zmiany przeznaczenia pojazdu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

- Zgodnie z art. 32 Konstytucji, wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

- Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Zatem, szczególnie istotne dla interesu publicznego jest ustalenie:

1. wymaganych dokumentów do dokonania zmiany przeznaczenia pojazdu w Powiecie [...] (powołany we wniosku o udostępnienie informacji publicznej Urząd Miasta w L. postępuje tak jak wszystkie jednostki w kraju z wyjątkiem Powiatu [...],

2. czy w ocenie Starosty [...] dokonanie zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela pojazdu jak i dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi przekroczenie uprawnień Kierownika Wydziału Komunikacji (zakres ww. informacji jest następstwem logicznym pyt. nr 1),

3. w stosunku do ilu podmiotów (właścicieli pojazdów) Kierownik Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa w [...] dokonał zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela w ww. zakresie jak i bez dokumentu potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym (dotyczy lat 2016-2019) - pytanie niezbędne celem ustalenia liczby podmiotów potraktowanych niezgodnie z art. 32 Konstytucji,

4. ilości zmian przeznaczenia pojazdu dokonanych w drodze decyzji administracyjnych (dotyczy lat 2016-2019)- zakres ww. informacji jest następstwem logicznym pyt. nr 1,2,3;

5. ilości zmian przeznaczenia pojazdu dokonanych w jedynie poprzez zmianę wpisu w dowodzie rejestracyjnym (dotyczy lat 2016-2019) zakres ww. informacji jest następstwem logicznym pyt. nr 1,2,3,4, ponieważ dane te pozwolą na ustalenie zakresu działań Starosty [...] odbiegających od praktyki pozostałych 379 powiatów w kraju. Nadto zmiany konstrukcyjne przekładają się na zmiany w dowodzie rejestracyjnym. Jeśli dany pojazd przestaje być samochodem ciężarowym, a staje się osobowym, to należy to zgłosić ubezpieczycielowi OC. Zazwyczaj towarzystwa ubezpieczeniowe zapisują w warunkach ubezpieczenia taki obowiązek. Obliczanie składki OC i AC opiera się na wielu parametrach. Ubezpieczyciele biorą pod uwagę nie tylko doświadczenie kierowcy i jego dane, ale także sposób użytkowania pojazdu i jego aspekty techniczne. Wobec powyższego zmiana przeznaczenia pojazdu wpływa na wysokość kosztów utrzymania pojazdu potencjalnie 50 000 mieszkańców Powiatu [...]. Dowolna interpretacja przepisów Starosty [...] narusza zasadę równości 50 000 mieszkańców powiatu w stosunku do bliska 30 milionów właścicieli zarejestrowanych pojazdów w pozostałych powiatach naszego kraju.

Wobec powyższego, niewątpliwie mieszkańcy powiatu [...] nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji działań władz lokalnych. Zatem, udostępnienie żądanych danych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Kolejno, Starosta [...] w decyzji z dnia [...].10.2020 r. odmawiającej udostępnienia informacji publicznej nie uzasadnił, z jakich powodów nie uwzględnia argumentów strony w przedmiocie wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Po przytoczeniu obszernego orzecznictwa w przedmiocie istoty informacji publicznej w oderwaniu od przedstawionego stanu faktycznego wskazał, iż "Tym samym wnioskodawczyni, żądaną treść informacji uzasadnia swoimi prywatnymi potrzebami". Wobec powyższego Starosta oceniając, iż działa na podstawie i w granicach prawa dodaje, iż "nie może stanowić szczególnie istotnej dla interesu publicznego polemika Wnioskodawczym z tutejszym organem na kanwie innego postępowania administracyjnego" (str. 4 decyzji).

Nadto, organ wskazał, w ślad za decyzją z [...].01.2020 r., na czasochłonność wytworzenia żądanych informacji. Starosta podkreślił, iż przygotowanie żądanych informacji wymagałoby odrębnego- ręcznego wyszukiwania a następnie przeanalizowania każdego pojazdu w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, w wyniku których dokonano zmian konstrukcyjnych.

W efekcie powyższego Skarżąca wniosła odwołanie do SKO od przedmiotowej decyzji podnosząc naruszenie :

- art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej bezzasadną odmowę udzielenia informacji publicznej,

- art. 11 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a. przez nie wyjaśnienie zasadności przesłanek załatwienia sprawy.

W ocenie Skarżącej, decyzja Starosty została wydana z naruszeniem przepisów postępowania zawartych w art. 11 K.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż zasada przekonywania, o której mowa w art. 11 K.p.a., nie zostanie zrealizowana, na skutek pominięcia milczeniem twierdzeń jak i nie odniesieniem się do faktów istotnych dla danej sprawy. Natomiast brak uzasadnienia decyzji stanowi o istotnym naruszeniu prawa.

Natomiast SKO, rozpoznając odwołanie zarzucające spornej decyzji Starosty brak uzasadnienia, w pierwszej kolejności przyznało co do zasady jej lakoniczność, kolejno utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy i ostatecznie w uzasadnieniu swojej decyzji wskazało, z jakich powodów, w ocenie SKO, wniosek o udostępnienie informacji publicznej winien zostać oddalony.

Tym samym SKO dokonało konwalidacji spornej decyzji Starosty.

Strona zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej wystąpiła ze stosownym wnioskiem do organu właściwego w sprawie Starosty. Kolejno stronie przysługuje odwołanie od decyzji Starosty do SKO. Teoretycznie w odwołaniu do SKO strona winna podnieść zarzuty w stosunku do rozstrzygnięcia jak i informacji zawartych w jego uzasadnieniu. W opisanym stanie faktycznym istotnym naruszeniem był brak uzasadnienia Starosty odmawiającego udzielania informacji publicznej. Oczywiście brak uzasadnienia nie był dosłowny. Uzasadnienie do spornej decyzji nie odnosiło się do wykazanego przez stronę szczególnie istotnego interesu publicznego, czyli istoty zagadnienia.

Natomiast SKO, przyznając stronie rację "co do zasady" w kwestii braku uzasadnienia decyzji, dokonało konwalidacji czynności Starosty, wskazując co konkretnie było powodem takiego, a nie innego rozstrzygnięcia organu. Tym samym, w ocenie strony, SKO uzasadniło decyzję wydaną przez Starostę, broniąc niejako jego stanowiska. Natomiast rolą SKO jest ocena legalności decyzji, a niej jej uzupełnienie, czy też przekonywanie strony do tego, co w ocenie SKO mogło być podwodem wydania takiej a nie innej decyzji przez organ właściwy w sprawie (mogło być, ponieważ sporna decyzja Starosty uzasadnienia w sprawie nie zawierała).

Ustosunkowując się natomiast do osi uzasadnienia stanowiska decyzji SKO, tj. wskazania, iż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają służyć rozstrzyganiu sporów pomiędzy obywatelem a organem administracji publicznej w indywidualnych sprawach Skarżąca wskazała, iż pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy.

Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, zdaniem Skarżącej, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Uwzględniając wszystkie te aspekty, można zatem powiedzieć, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mienieni komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej i dotyczących sfery jego działalności.

Art. 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Zdaniem Skarżącej, bezspornie ustawodawca nie wprowadził przesłanki negatywnej uzasadniającej odmowę udzielenia informacji publicznej w postaci konfliktu między stroną a organem, jak i braku wykorzystania środków odwoławczych od wydanej w przeszłości decyzji, która owy spór zainicjowała.

Wbrew twierdzeniom SKO, wniosek Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej nie miał na celu statystycznego gromadzenia danych. Jego celem było natomiast obnażenie skali naruszeń procedury administracyjnej dotyczącej zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela w skali powiatu.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej wymaga od wnioskodawcy wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Bezsporne, zdaniem Skarżącej, zadaniu temu Skarżąca podołała. Wskazała na bardzo prawdopodobne naruszenie równości obywateli - mieszkańców danego powiatu w stosunku do mieszkańców powiatów ościennych na skutek naruszenia ww. procedury administracyjnej.

Starosta nie zdołał uzasadnić odmowy swojej decyzji. SKO natomiast uzasadniło powody, dla których wniosek strony nie może zostać rozpoznany pozytywnie, podkreślając prywatny interes i ugruntowaną spór między skarżącą a Starostą. Niemniej jednak wniosek o udostępnienie informacji publicznej Strony absolutnie nie zastępuje przysługujących jej środków odwoławczych. Jeszcze raz Skarżąca podkreśliła, że Skarżąca jako obywatel nie interesuje się hobbistycznie gromadzeniem danych. Natomiast biorąc pod uwagę praktykowaną w Starostwie procedurę dokonania zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela pojazdu, jak i dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu, wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym, jej celem przy składaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej było obnażenie skali naruszeń procedury administracyjnej, a docelowo umożliwienie innym mieszkańcom powiatu korzystanie z przysługujących im praw.

Decyzja SKO, utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...], nie dokonała analizy wniosku, jak i wykazanego interesu Skarżącej pod kątem przesłanek pozytywnych. Uzasadnienie decyzji SKO poszło jednak o krok dalej - zawiera bowiem przesłanki negatywne nieznane ustawie - tj. ugruntowany spór strony ze Starostą, jak i wydanie uprzednio niekorzystnej dla strony decyzji w sprawie, od której przysługują środki odwoławcze.

Wbrew twierdzeniom SKO, celem Skarżącej jest wykazanie powszechnej, naruszającej prawo praktyki administracyjnej w danym powiecie, gdyż sposób rozpoznania jej sprawy jest bezspornie znany.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenia, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z dnia [...].12.2020 r.

Rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r., która obecnie jest przedmiotem skargi, a tym samym kontroli sądowej, została wydana na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 maja 2020 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 205/20, którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r., znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., znak: [...], zobowiązując jednocześnie organ do podjęcia czynności umożliwiających Wnioskodawczyni przed rozpoznaniem jej wniosku, wykazanie szczególnego interesu prawnego w domaganiu się żądanych informacji, jako wymogu niezbędnego w jej uzyskaniu.

Jak wynika z akt administracyjnych badanej sprawy, Starosta [...] pismem z dnia 22.09.2020 r. wezwał Skarżącą do wykazania szczególnego interesu prawnego w domaganiu się żądanych informacji, zaś pismem z dnia 29.09.2020 r. Skarżąca, przypomniała, że pismem z dnia 18.12.2019 r. wystąpiła do Starosty [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie wskazania:

1. wymaganych dokumentów do dokonania zmiany przeznaczenia pojazdu.

2. wskazania czy dokonanie zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela pojazdu jak i dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi przekroczenie uprawnień Kierownika Wydziału Komunikacji;

3. wskazania w stosunku do ilu podmiotów (właścicieli pojazdów) Kierownik Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa w C. dokonał zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela w ww. zakresie jak i bez dokumentu potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym (dotyczy lat 2016-2019);

4. wskazania ilości zmian przeznaczenia pojazdu dokonanych w drodze decyzji administracyjnych (dotyczy lat 2016-2019);

5. wskazania ilości zmian przeznaczenia pojazdu dokonanych w jedynie poprzez zmianę wpisu w dowodzie rejestracyjnym (dotyczy lat 2016-2019).

Następnie Skarżąca wskazała na doktrynę i orzecznictwo sądów administracyjnych, po czym wyjaśniła, że udostępnienie informacji przetworzonej wiąże się z wykazaniem "szczególnie istotnego interesu publicznego", na co powołała wyrok NSA z 05.12.2002 r., II SA/Wr 1600/02.

Dalej Skarżąca wyjaśniła, że według GUS w naszym kraju zarejestrowanych jest obecnie 29 656 238 pojazdów wszelkich typów. Dla porównania, jeszcze dekadę temu było ich 22 024 697. Wskazała, że bezspornie zatem liczba aut w kraju rośnie. Zdaniem GUS, w Polsce zarejestrowanych jest też obecnie blisko 3,3 mln samochodów ciężarowych i aż 1 428 299 motocykli. Również w tym przypadku - jak dalej wskazała Skarżąca - mówić można o absolutnym rekordzie.

Wobec powyższego, jak wskazała Skarżąca, dla blisko 30 milionów właścicieli pojazdów w Polsce istotna jest procedura zmiany przeznaczenia pojazdu.

Wskazał przy tym, że Powiat [...] zamieszkuje około 50.000 osób. Zatem, potencjalnie 50 000 osób winno mieć gwarancję dokonania procedury zmiany przeznaczenia pojazdu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Wskazała, że zgodnie z art. 32 Konstytucji, wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Wobec powyższego, jak wskazała Skarżąca, szczególnie istotne dla interesu publicznego jest ustalenie:

1. wymaganych dokumentów do dokonania zmiany przeznaczenia pojazdu w Powiecie [...] (powołany we wniosku o udostępnienie informacji publicznej Urząd Miasta w L. postępuje tak jak wszystkie jednostki w kraju z wyjątkiem Powiatu [...]

2. czy w ocenie Starosty [...] dokonanie zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela pojazdu, jak i dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit, b ustawy - Prawo o ruchu drogowym stanowi przekroczenie uprawnień Kierownika Wydziału Komunikacji (zakres ww. informacji jest następstwem logicznym pyt, nr 1);

3. w stosunku do ilu podmiotów (właścicieli pojazdów) Kierownik Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa w C. dokonał zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela w ww. zakresie jak i bez dokumentu potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym (dotyczy lat 2016-2019) - pytanie niezbędne celem ustalenia liczby podmiotów potraktowanych niezgodnie z art. 32 Konstytucji;

4. ilości zmian przeznaczenia pojazdu dokonanych w drodze decyzji administracyjnych (dotyczy lat 2016-2019) - zakres ww. informacji jest następstwem logicznym pyt. nr 1.2,3:

5. ilości zmian przeznaczenia pojazdu dokonanych w jedynie poprzez zmianę wpisu w dowodzie rejestracyjnym (dotyczy lat 2016-2019) zakres ww. informacji jest następstwem logicznym pyt, nr 1,2,3,4.

Dane to - jak wskazała Skarżąca - pozwolą na ustalenie zakresu działań Starosty [...] odbiegających od praktyki pozostałych 379 powiatów w kraju.

Dalej Skarżąca wskazała, że zmiany konstrukcyjne przekładają się na zmiany w dowodzie rejestracyjnym. Jeśli dany pojazd przestaje być samochodem ciężarowym, a staje się osobowym, to należy to zgłosić ubezpieczycielowi OC. Zazwyczaj towarzystwa ubezpieczeniowe zapisują w warunkach ubezpieczenia taki obowiązek.

Obliczanie składki OC i AC opiera się na wielu parametrach. Ubezpieczyciele biorą pod uwagę nie tylko doświadczenie kierowcy i jego dane, ale także sposób użytkowania pojazdu i jego aspekty techniczne.

Wobec powyższego, zmiana przeznaczenia pojazdu wpływa na wysokość kosztów utrzymania pojazdu potencjalnie 50 000 mieszkańców Powiatu [...]. Dowolna interpretacja przepisów Starosty [...] narusza zasadę równości 50 000 mieszkańców powiatu w stosunku do bliska 30 milionów właścicieli zarejestrowanych pojazdów w pozostałych powiatach naszego kraju.

Niewątpliwie mieszkańcy powiatu [...] nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji działań władz lokalnych.

Zatem - jak końcowo wskazała Skarżąca - udostępnienie żądanych danych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Jak wynika z treści ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2020 r., oceniając stanowisko Strony co do wykazania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, Organ ten, powołując się na orzecznictwo, w tym przykładowo wyrok NSA z dnia 27.01.2011 r., I OSK 1870/10, stwierdził, że żądaną treść informacji Wnioskodawczyni uzasadnia jedynie prywatnymi potrzebami. Trafnie przy tym wyjaśnił, że do kontroli zakresu prawidłowości stosowanych przepisów przez Starostę [...] uprawnione są inne organy, zaś zastrzeżenia wykazane w piśmie Wnioskodawczyni są bezzasadne, gdyż Starosta [...] działa w zakresie obowiązującego prawa. Wskazał przy tym, że nie może stanowić szczególnie istotnej dla interesu publicznego polemika wnioskodawcy z organem na kanwie innego postępowania administracyjnego. Dlatego też Organ uznał, że przedstawione przez Wnioskodawczynię okoliczności nie wskazują na istnienie szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, a co za tym idzie — nie przemawiają za udostępnieniem wnioskowanej informacji publicznej.

Zaskarżoną decyzją Kolegium zasadnie zaakceptowało powyższą decyzję Organu I instancji, przypominając przy tym, że aktualnie sporne w niniejszej sprawie jest, czy za wytworzeniem wnioskowanych danych przemawia szczególny interes publiczny. Kolegium wskazało, że Strona obszernie opisała okoliczności, jakie skłoniły ją do zażądania danych i wskazała, że pozwolą - Jej zdaniem - ocenić, czy Starosta nie narusza równości obywateli. Kolegium, uznając za uzasadniony zarzut co do nadmiernej lakoniczności uzasadnienia decyzji Organu I instancji w tym spornym zakresie, stwierdziło jednakże, że wnioski wyciągnięte przez ten Organ co do braku szczególnie istotnego interesu w sprawie są uzasadnione.

Kolegium wyjaśniło przy tym, że wniosek Skarżącej dotyczy spraw o charakterze indywidualnym, a oczekiwane dane w istocie sprowadzają się do gromadzenia danych o charakterze statystycznym, które nie mogą posłużyć obiektywnej ocenie działań organu administracji, w szczególności ocenie istnienie podstaw do takiego działania. Uzyskanie oczekiwanych danych liczbowych w żaden racjonalny sposób nie dawałoby podstaw do weryfikacji realizacji względnie naruszania praw konstytucyjnych strony. Nawet, jeśli okazałoby się, że jedynie w stosunku do Wnioskodawczyni dokonana została wywodzona zmiana przeznaczenia pojazdu, nie oznaczałoby, że doszło do naruszenia prawa, gdyż mogłoby również oznaczać, że w innych przypadkach nie było podstaw do takiego działania. Zdaniem Kolegium, poczynienie żądanych ustaleń nie usprawniłoby też działania organu administracji. Wręcz przeciwnie, ich zbieranie według kryteriów podanych przez Wnioskodawczynię, mogłoby zakłócić statutowe działanie organu negatywnie wpływając na realizowanie jego ustawowych zadań.

Kolegium podkreślając, że Wnioskodawczyni domaga się danych o wydanych decyzjach (pyt. 4) i czynnościach materialno-technicznych (pyt. 5) - odnosząc się do zarzutu co do dowolności interpretacji przepisów przez Starostę [...] - wskazało, że przepisy ustawy do dostępie do informacji publicznej nie mają służyć rozstrzyganiu sporów pomiędzy obywatelem a organem administracji publicznej w indywidualnych sprawach. W sprawach indywidualnych, zarówno prawidłowość interpretacji obowiązujących przepisów, jak ich stosowanie, może być przez każdego obywatela weryfikowane w procedurze odwoławczej (w przypadku spraw załatwianych decyzjami administracyjnymi). Natomiast w razie braku takiej procedury, czynności organów administracji mogą zostać poddane ocenie sądu administracyjnego na podstawie wskazanych powyżej przepisów art. 53 § 2 lub 2a P.p.s.a. Stąd każdy obywatel, który nie byłby zadowolony z działania Starosty dokonującego zmiany przeznaczenia pojazdu, czy to poprzez wydanie decyzji administracyjnej, czy poprzez zmianę wpisu w dowodzie rejestracyjnym bez takiej decyzji, ma (miał) możliwość uzyskania ochrony prawnej, czy to w trybie odwoławczym, jednym z trybów nadzwyczajnych wzruszania decyzji, czy w trybie skargowym przed sądem administracyjnym. Zdaniem Kolegium, nie sposób zatem uznać, że uzyskanie danych objętych wnioskiem miało charakter szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego bardzo duże zaangażowanie środków publicznych w jego realizację. W tym przypadku bowiem ów interes winien być rozpatrywany obiektywnie, nie zaś przez pryzmat sporu prowadzonego przez Stronę z organem administracji. Ów spór może i powinien być w pierwszej kolejności załatwiany poprzez wykorzystanie przysługujących każdemu obywatelowi środków zaskarżenia, nie zaś przez gromadzenie przetworzonych danych w trybie dostępu do informacji publicznej.

W skardze Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 77 § 1w zw. z art. 80, w zw. z art. 7 K.p.a. przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego przedstawionego w sprawie i tym samym niedokładne i nierzetelne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz załatwienie jej bez wzięcia pod uwagę interesu społecznego i słusznego interesu obywatela, podnosząc przy tym, że wskazała na bardzo prawdopodobne naruszenie równości obywateli - mieszkańców danego powiatu w stosunku do mieszkańców powiatów ościennych na skutek naruszenia ww. procedury administracyjnej, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Według Skarżącej, Jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej absolutnie nie zastępuje przysługujących jej środków odwoławczych. Skarżąca wskazała, że biorąc pod uwagę praktykowaną w Starostwie procedurę dokonania zmiany przeznaczenia pojazdu bez pisemnego wniosku właściciela pojazdu, jak i dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu, wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt. 6 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym, jej celem przy składaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej było obnażenie skali naruszeń procedury administracyjnej, a docelowo umożliwienie innym mieszkańcom powiatu korzystanie z przysługujących im praw. Wbrew twierdzeniom SKO, celem Skarżącej jest wykazanie powszechnej, naruszającej prawo praktyki administracyjnej w danym powiecie.

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zarzuty skargi są niezasadne, Sąd bowiem, w wyniku kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, nie stwierdził by Organ dopuścił się takiego naruszenia przepisów prawa, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wymagałoby uchylenia zaskarżonego aktu, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) P.p.s.a.

Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a) lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Oznacza to, że nie wystarczy by sąd administracyjny stwierdził samo naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania, lecz nadto, konieczne jest stwierdzenie takiego naruszenia przepisów prawa, które miało lub mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. A zatem, muszą wystąpić łącznie dwie przesłanki by doszło do uwzględnienia skargi, po pierwsze – sąd musi stwierdzić, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, po drugie - sąd musi stwierdzić, że te naruszenia odpowiednio mają lub mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy (na końcowe merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy). Dopiero wówczas, gdy wystąpią te przesłanki łącznie, zachodzi konieczność wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego. Wystąpienie więc tylko pierwszej przesłanki stwierdzającej naruszenie prawa, bez drugiej przesłanki, skutkuje uznaniem, że orzeczenie odpowiada prawu, bowiem mimo stwierdzonych naruszeń prawa nie budzi wątpliwości, że sentencja zaskarżonego rozstrzygnięcia nie uległaby zmianie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.08.2004 r., FSK 207/04).

Wyjaśnić przy tym nadto należy, że ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć przez naruszenie prawa materialnego "mające wpływ na wynik sprawy". Przyjmuje się jednak, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji, gdy nawet przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść decyzji lub postanowienia byłaby taka sama. W przypadku zaś naruszenia przepisów postępowania, ustawodawca wymaga by ich naruszenie "mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy". Ustawa nie wymaga więc w tym przypadku, aby naruszenie przepisów postępowania miało wpływ na wynik sprawy, wystarczy bowiem uznanie, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

A zatem, nie każde naruszenie przepisów, czy to prawa materialnego czy też procesowego, skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego aktu poddanego kontroli sądowej. W każdej sprawie sąd indywidualnie bada, czy doszło do naruszenia przepisów prawa w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała, że podniesione w skardze zarzuty co do naruszenia przepisów postępowania (art. 77 § 1 w zw. z art. 80, w zw. z art. 7 K.p.a.), miały lub mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd w szczególności podziela stanowisko Kolegium, że wniosek Skarżącej z dnia 18.12.2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dokonania zmiany przeznaczenia pojazdu bez wniosku właściciela pojazdu lub bez wymaganych dokumentów potwierdzających, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu, wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b) ustawy - Prawo o ruchu drogowym - dotyczy spraw o charakterze indywidualnym. Oznacza to, że sprawy takie są przedmiotem procesu administracyjnego, w którym rozstrzygana jest konkretna sprawa indywidualnego podmiotu, w której na podstawie obowiązujących przepisów prawnych, organy administracji publicznej są władne podjąć decyzję administracyjną, orzekając w niej o uprawnieniach lub o obowiązkach indywidualnego podmiotu albo stwierdzając o niedopuszczalności orzekania. Każda ze stron takiego postępowania ma możliwość skorzystania z przysługujących jej środków zaskarżenia, o ile nie zgadza się z meritum rozstrzygnięcia zawartego w decyzji administracyjnej.

A poza tym, zgodzić się należy z Organem odwoławczym, że Skarżąca obszernie opisuje w piśmie z dnia 29.09.2020 r. okoliczności, jakie skłoniły ją do zażądania danych we wniosku z dnia 18.12.2020 r., jednak nie wykazała spełnienia ustawowego wymogu dla ich udostępnienia w formie przetworzonej, przewidzianego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a mianowicie, że żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Rację również należy przyznać Organowi I instancji (Staroście [...], że do kontroli zakresu prawidłowości stosowanych przepisów przez Starostę [...] uprawnione są inne organy.

W istocie bowiem zarzutów skargi Skarżąca zarzuca organom obu instancji, że nie wzięły pod uwagę interesu społecznego i słusznego interesu obywatela, chociaż ani argumentacja Skarżącej w wyżej przytoczonym piśmie z dnia 29.09.2020 r., jak również argumentacja skargi, nie wskazują, że żądane informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego, natomiast argumentacja skargi sprowadza się w zasadzie do wskazywania, że żądane informacje mają na celu wykazanie nielegalnych działań Starosty [...] w zakresie procedury zmiany przeznaczenia pojazdu. Jednak przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznych nie mają służyć podejmowaniu działań w celu wykazywania pozaprawnych działań organów administracji publicznej. Temu celowi służą inne regulacje prawne i powołane są do tego właściwe organy. Cel taki można bowiem osiągnąć w trybie wystąpienia do organów ścigania przewidzianym przepisami prawa.

Zgodnie bowiem z art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2021 r., poz. 66), prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności.

W myśl zaś art. 3 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze, obowiązki określone w art. 2 Prokurator Generalny, Prokurator Krajowy i pozostali zastępcy Prokuratora Generalnego oraz podlegli im prokuratorzy wykonują między innymi przez:

- podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do prawidłowego i jednolitego stosowania prawa w postępowaniu sądowym, administracyjnym, w sprawach o wykroczenia oraz w innych postępowaniach przewidzianych przez ustawę (pkt 3);

- zaskarżanie do sądu niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych oraz udział w postępowaniu sądowym w sprawach zgodności z prawem takich decyzji (pkt 7);

- koordynowanie działalności w zakresie ścigania przestępstw lub przestępstw skarbowych, prowadzonej przez inne organy państwowe (pkt 8);

- współdziałanie z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami społecznymi w zapobieganiu przestępczości i innym naruszeniom prawa (pkt. 9).

Nie można tracić z pola widzenia - co wynika z treści skargi - że cel, dla którego Skarżąca żąda we wniosku z dnia 18.12.2020 r. udostępnienia informacji publicznej "było obnażenie skali naruszeń procedury administracyjnej", a także "wykazanie powszechnej, naruszającej prawo praktyki administracyjnej w danym powiecie". Zatem, by osiągnąć ten cel, właściwymi w tym zakresie działaniami nie jest podejmowanie działań w trybie przepisów ustawy o udostępnienie informacji publicznych, lecz w trybie zasygnalizowania tych kwestii powołanym do tego organom. Tym samym zasadnie organy obu instancji uznały, że Skarżąca nie wykazała w niniejszej sprawie istnienia szczególnie istotnego interesu, co nakazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyżej powołanym wyroku z dnia 21 maja 2020 r., II SA/Sz 205/20, przez zobowiązanie organu do podjęcia czynności umożliwiających Wnioskodawczyni przed rozpoznaniem jej wniosku, wykazanie szczególnego interesu prawnego w domaganiu się żądanych informacji, jako wymogu niezbędnego w jej uzyskaniu, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Skoro więc Skarżąca, mimo ww. wezwania Organu pismem z dnia 22.09.2020 r. do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej, nie zadośćuczyniła temu wezwaniu, a więc nie spełniła wymogu przewidzianego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. koniecznego do udostępnienia przetworzonej informacji publicznej, tym samym Sąd stwierdził, że Organy wykonały wskazania Sądu zawarte w ww. wyroku z dnia 21 maja 2020 r., II SA/Sz 205/20, i w sposób uprawniony odmówiły Skarżącej jej udostępnienia.

W tym stanie sprawy Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.

Z uwagi na realnie istniejące zagrożenie dla zdrowia osób uczestniczących w rozprawie, niniejsza sprawa, wyznaczona na rozprawę, została skierowana i rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, a podstawą były następujące przepisy: art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), art. 20 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 późn. zm.) oraz § 3 zarządzenia Nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 oraz § 1 ust. 1 i 2 zarządzenia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obszarem, na którym wystąpił stan epidemii.

Wyżej powołane wyroki są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na internetowej stronie pod adresem: www.nsa.gov.pl