Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1024/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw z  art. 198
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 1024/16, odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez A. M. (dalej: skarżący) od wyroku Sądu z dnia 11 października 2016 r., oddalającego skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu [...] lutego 2017 r.

Pismem z [...] marca 2017 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu [...] marca 2017 r., skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na to, że ww. zażalenie nie zostało podpisane, skarżący został zobowiązany przez Sąd do jego podpisania lub nadesłania podpisanego odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nadesłał podpisany przez siebie odpis zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej.

Stosownie natomiast do treści art. 194 § 4 zd. 1 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Wyjątek od tej zasady sformułowany w odpowiednio stosowanym art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a dopuszcza możliwość sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami a także w sprawach własności przemysłowej odpowiednio przez doradców podatkowych oraz rzeczników patentowych.

W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone i podpisane przez skarżącego osobiście. Skarżący nie jest ani radcą prawnym ani adwokatem ani żadną z osób wskazaną w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Skarżący, który pomimo świadomości istnienia obowiązku sporządzenia zażalenia przez podmiot do tego uprawniony, o czym został skutecznie pouczony w piśmie z [...] lutego 2017 r. (punkt 5 pouczenia), postanowił jednakże samodzielnie zainicjować postępowanie odwoławcze.

Stąd też nie ma wątpliwości, że zażalenie nie spełnia ustawowego wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika, zaś skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.

W tej sytuacji zażalenie – jako niedopuszczalne – należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 198 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.