Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 983/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. o wznowienie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2004 r. sygn.akt 6 II SA 4825/03 w przedmiocie zwolnienia z opłaty abonamentu RTV postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

We wniosku złożonym w Urzędzie Pocztowym dnia 24 maja 2004r. J. J. domagał się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2004 r. sygn.akt 6 II SA 4825/03 o odrzuceniu skargi, którego odpis otrzymał przy piśmie Sądu z dnia 6 maja 2004r.

W treści uzasadnienia swojej skargi kwestionował zasadność tego postanowienia, nie zgadzał z argumentami uzasadnienia Sądu, wnosząc o uznanie go "za bezprawne, niewłaściwe i nie na temat".

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.,Nr 153, poz.1270) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy.

Ustawowe podstawy wznowieniowe określają przepisy art. 271-274 powołanej ustawy:

Art. 271. Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Art. 272. § 1. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową

międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

§ 2. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

Art. 273. § 1. Można żądać wznowienia na tej podstawie, że:

1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

§ 2. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

§ 3. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.

Art. 274. Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.

Podnieść należy, iż wskazana ustawa formalizuje tryb złożenia skargi o wznowienie postępowania.

Art. 279 stanowi, że skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Art. 280 § 1 w/w ustawy o p.p.s.a. określa, iż Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy, w ocenie Sądu skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna. Nie tylko nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, ale złożona została w czasie, kiedy postanowienie z dnia 29 kwietnia 2004r. nie było prawomocne. W sprawie 6 II SA 4825/03 wpłynęła bowiem skarga kasacyjna, która wprawdzie została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 5 lipca 2004r., ale w dacie orzekania w niniejszej sprawie - nie jest ono prawomocne.

Skarga o wznowienie postępowania w sprawie, gdzie orzeczenie jest nieprawomocne, jak i nie oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 280 § 1 zdanie 2 oraz art. 281 zdanie 1 ustawy o p.p.s.a.