Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 717/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II inst oraz postanowienie
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 134 par. 1, art. 145 par. 1, art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 20
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: Art. 240
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Katarzyna Dydaś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi P. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego z tytułu importu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, z dnia [...] [...] oraz postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] [...] II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] określił kwotę podatku akcyzowego w zgłoszeniu celnym SAD [...] z dnia [...], w prawidłowej wysokości - 6.368 PLN, w stosunku do skarżącego P. F.

Jako podstawę prawną wskazał art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U., nr 87, poz. 825 ze zm.)

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że w dniu 16.04.2007r., złożone zostało przez skarżącego zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu używanego, uszkodzonego samochodu osobowego marki Subaru, rok produkcji: 2006, poj. silnika 3000 cm3, importowanego z USA. Zgłaszający wykazał w zgłoszeniu celnym kwotę podatku akcyzowego w wysokości 4.654 PLN, liczoną od podstawy 34.220 PLN, przy zastosowaniu stawki 13,6 %.

Naczelnik Urzędu Celnego wydał przed zwolnieniem towaru do procedury, decyzję z dnia [...] 2007r., określającą całkowitą kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 4.256 PLN, należną z tytułu importu pojazdu.

Decyzja celna miała wpływ na kwotę akcyzy należną z tytułu importu przedmiotowego pojazdu, ponieważ art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym określa, że jeżeli organ celny stwierdzi, iż w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości. Biorąc pod uwagę decyzję celną prawidłowa kwota akcyzy została obliczona w sposób następujący:

- podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym - wartość celna ustalona przez organ celny w decyzji celnej (42.564 PLN), powiększona o cło liczone od tej wartości celnej (4.256 PLN) = 46.820 PLN,

- stawka akcyzy - 13,6 %,

- kwota akcyzy - 6.368 PLN.

P. F. wniósł odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że podana w zgłoszeniu celnym spornego samochodu kwota podatku została wskazana nieprawidłowo, a co za tym idzie organ zobowiązany był wydać decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i ustalenie podatku akcyzowego w wysokości zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Skarżący podniósł, że w zgłoszeniu celnym wykazana została kwota podatku akcyzowego w wysokości 4 654 zł. liczona od podstawy 38874 zł. przy zastosowaniu stawki 13,6 %. Zdaniem skarżącego, brak jest podstaw do przyjęcia, że wskazana przez niego kwota podatku jest nieprawidłowa, co podniósł także w odwołaniu od decyzji w sprawie długu celnego. Wartość podatku akcyzowego obliczona została w oparciu o cenę transakcyjną pojazdu zgodnie z przedłożonymi do zgłoszenia celnego dokumentami. Cena zakupu była taka jak wynika z dokumentu sprzedaży. Pojazd nie był sprawny - mimo jego wieku, wymagał wielu napraw i wymiany części. Zatem zadeklarowana jego wartość była prawidłowa. Realna możliwość kwestionowania przez organ celny wartości transakcyjnej wskazanej w zgłoszeniu byłaby możliwa, gdyby organ ustalił w sposób prawidłowy wartość pojazdu tej marki, uszkodzonego, ale na rynku amerykańskim a nie polskim, czyli na terytorium tego państwa, w którym zawarta została umowa sprzedaży. Podkreślił, że z opinii biegłego wynika ustalona wartość pojazdu na rynku USA w wysokości 11.800 USD, co zbieżne jest ze zgłoszeniem celnym. Wobec powyższego jako wartość celną pojazdu należało przyjąć wartość wynikającą z dokumentu zakupu, a nie inną ustaloną w toku postępowania przez organ celny. Zatem także i wartość należnego podatku akcyzowego winna odpowiadać kwocie wskazanej przez podatnika.

Postanowieniem z dnia [...] 2007 r. Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej zwrócił sprawę organowi I instancji celem dokonania wymiaru uzupełniającego podatku akcyzowego z tytułu importu.

Decyzją z dnia [...] 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego zmienił decyzję z dnia [...] 2007 r., w ten sposób, że określoną w sentencji kwotę podatku akcyzowego 6368 PLN zmienił na kwotę 6432 PLN. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że organ celny I instancji decyzją z dnia [...] 2007 r. dokonał ponownych przeliczeń w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej i wyliczonej od niej kwoty cła uzyskując: wartość celną 42 994 zł., kwota cła 4299 zł. Przyjmując tak wyliczoną wartość celną powiększoną o kwotę cła od tej podstawy, należna akcyza przy zastosowaniu stawki 13,6 % wynosi 6432 zł.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 22 kwietnia 2008 r. utrzymał w mocy decyzję podatkową w podatku akcyzowym Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2007r., zmienioną decyzją tego samego organu z dnia [...] 2007r.

Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 207, art. 210 § 1 i § 4, art. 230 § 3 i § 4, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zmianami), art. 2 pkt 9, art. 4 ust.1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art.10 ust.1 pkt 4, art.20 ust.1, ust.2, ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004r., nr 29, poz. 257 ze zmianami),

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że kwestia ustalenia podatku akcyzowego z tytułu przywozu towaru na obszar celny Wspólnoty stanowi pochodną zagadnień celnych. Ustalenia dotyczące elementów wchodzących w skład podstawy opodatkowania tym podatkiem dokonane zostały w ramach postępowania celnego, a swój wyraz znalazły w decyzji celnej w której kreślono, między innymi, prawidłową kwotę wynikającą z długu celnego. W rozstrzygnięciu w sprawie celnej organ celny zarówno pierwszej jak i drugiej instancji obszernie wyjaśnił, na czym polegały jego wątpliwości, co do uznania deklarowanej wartości celnej towaru jako wiarygodnej.

Zakwestionowanie deklarowanej wartości celnej, a w konsekwencji odrzucenie jej jako wartości transakcyjnej i przyjęcie dla obliczenia wartości celnej metody "ostatniej szansy" było wynikiem zgromadzenia i przeanalizowania materiału dowodowego. W pierwszej kolejności organ celny porównał ceny pojazdów tej samej marki, co samochód będący przedmiotem spornej odprawy, po jakich oferowane są one na rynku kraju wywozu. Uwzględniając te dane oraz informację o stopniu uszkodzeń badanego pojazdu jak i inne ustalenia poczynione przez rzeczoznawcę samochodowego stwierdzono, iż wartość podana przez stronę jest znacznie zaniżona. Wobec zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2.07.1993r. określającego niektóre przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 253 z 11.10.1993r., ze zmianami; Dz. U. WE polskie wydanie specjalne z 2004r., roz. 2, t. 6, str. 3), deklarowana wartość celna nie mogła zostać przyjęta za podstawę do ustalenia prawidłowej kwoty długu celnego oraz należności podatkowych. W rezultacie wartość celną ustalono w oparciu o cenę pojazdu przywiezionego wskazaną przez rzeczoznawcę z uwzględnieniem uszkodzeń. Cena ta ustalona została z uwzględnieniem warunków na rynku polskim nie zaś amerykańskim.

Dane na temat cen na rynku kraju eksportu służą jedynie zweryfikowaniu prawidłowości deklarowanej w zgłoszeniu wartości celnej. Nie ma możliwości przyjmowania najniższej lub najwyższej z odnalezionych w ten sposób cen towaru.

Nie ma też podstaw prawnych do przyjmowania na przykład średniej wartości spośród tych ustalonych na rynku amerykańskim. Wynika to z jednej strony z faktu, iż w grę wchodzi wartość pojazdu używanego noszącego bardzo indywidualne cechy będące wynikiem używania przez konkretną lub konkretne osoby. Stąd też przyjmowanie średniej wartości ustalonej w zasugerowany sposób nie znajdowałoby żadnego uzasadnienia. Z tego względu również wartość, o której skarżący pisze w swoim odwołaniu, tj. kwota 11.800 USD, nie mogła zostać przyjęta do wyliczenia prawidłowej kwoty podatku.

Poza tym, z regulacji art. 181a RWKC oraz z art. 29, art. 30 i art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wynika, między innymi, że w przypadku, gdy zaistnieją okoliczności uzasadniające odrzucenie metody wartości transakcyjnej oraz kolejnych metod ustalania wartości celnej, wartość celna ustalana jest z wykorzystaniem tzw. metody ostatniej szansy. Ta zaś wymaga, aby wartość celną towaru ustalano na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, a przy ustalaniu wartości w taki sposób, nie można opierać się, między innymi, na cenach towarów na rynku wewnętrznym kraju wywozu (w tym przypadku - na rynku amerykańskim). Innymi słowy - ceny pojazdów na rynku USA posłużyć mogły jedynie do dokonania weryfikacji prawdziwości i wiarygodności deklarowanej wartości. Organ celny odwoławczy nie kwestionuje obliczeń należności podatkowych w podatku akcyzowym, nie stwierdził też żadnych nieprawidłowości w decyzji podatkowej.

Decyzja podatkowa, jako decyzja ściśle związana z rozstrzygnięciem w sprawie celnej, dzieli los tej ostatniej. W związku zaś z tym, że decyzja wydana w sprawie celnej została utrzymana w mocy, koniecznym staje się utrzymanie w mocy również zaskarżonej decyzji podatkowej.

P. F. wniósł skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając jej naruszenie:

- art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że podana w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wskazana nieprawidłowo;

- art. 80 k.p.a. tj. przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów polegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego z pominięciem istotnej części dowodów zarówno w ocenie okoliczności zakupu samochodu, jak i jego rzeczywistej wartości.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpatrzenia.

Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe argumenty oraz podniósł, że fakt uszkodzenia pojazdu znalazł również potwierdzenie w opinii rzeczoznawcy z dnia 15.04.2007 r. Wynika z niej, że pojazd był niekompletny i niesprawny technicznie. Na chwilę wydania opinii pojazd był niesprawny i nie było możliwości jego uruchomienia. Z opinii biegłego wynika, że wartość pojazdu na rynku USA wynosi 11.800 USD, co jest zbieżne ze zgłoszeniem celnym. Ceny samochodów marki Subaru na rynku amerykańskim są znacznie niższe. Organ celny odmówił wiarygodności przedłożonych dokumentów w zakresie potwierdzenia ceny nabycia spornego pojazdu. Zdaniem skarżącego, nie podważono skutecznie wiarygodności przedstawionych przez skarżącego dokumentów, co więcej, organ celny przy określeniu wartości rynkowej pojazdu wziął pod uwagę nie cenę pojazdu obowiązującą na rynku USA lecz cenę pojazdu na rynku polskim. Uczyniono to pomimo faktu, że z opinii rzeczoznawcy samochodowego wynika, że wartość samochodu na rynku USA została ustalona na kwotę 11.800 USD, która została określona jako wartość pojazdu w stanie uszkodzonym, niekompletnym, wymagającym naprawy, bez możliwości uruchomienia. Nie wzięto pod uwagę również specyfiki rynku amerykańskiego.

Deklarowana wartość celna towaru była prawidłowa, a zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadniał konieczności odstąpienia od podstawowej metody ustalania wartości celnej w oparciu o cenę transakcyjną i zastąpienia jej "metodą ostatniej szansy". Błędne było działanie organów celnych, które kwestionowały wartość celną samochodu przez odwołanie się do cen rynkowych w Polsce.

Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo, gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Organy celne są wówczas upoważnione do oceny przedłożonych dokumentów nie tylko pod względem formalnym, ale również pod względem materialnym dotyczącym informacji w nich zawartych, w celu wyeliminowania przypadków wprowadzania na polski obszar celny towarów o zaniżonej wartości celnej. Konieczne jest, zatem łączne spełnienia dwóch przesłanek: braku wiarygodności dokumentów lub braku samych dokumentów oraz wskazanie przez organ celny przyczyn braku wiarygodności dokumentów. Organy celne nie kwestionując formalnej wiarygodności dokumentów stwierdzających wartość celną samochodu, zakwestionowały jego wartość transakcyjną, z uwagi na, ich zdaniem, niską cenę wskazaną w fakturze zakupu. Ocena prawna zawarta w zaskarżonej decyzji budzi zastrzeżenia.

Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniającej jej odrzucenie jest dopuszczalna wtedy, gdy okaże się, że była ona rażąco niska. Stwierdzenie, że cena była rażąco niska zakłada jej porównanie z innymi cenami. Ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju sprzedawcy. Kwestionowanie materialnej wiarygodności informacji i dokumentów powinno następować z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności zakupu. W sprawie fakt zakupu samochodu niesprawnego, z uszkodzonym silnikiem stanowi z pewnością indywidualną okoliczność, którą należy uwzględnić przy badaniu wiarygodności ceny wynikającej z umowy kupna sprzedaży.

Niedopuszczalne jest ustalenie zaniżenia ceny transakcyjnej przez jej porównanie z cenami samochodów podobnych obowiązujących na rynkach innych krajów, niż kraj eksportu. Weryfikacja zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru w pierwszej kolejności musi skutecznie podważyć dane wynikające z przedłożonych dokumentów przy uwzględnieniu cen obowiązujących w miejscu zawarcia transakcji, aby można było ustalić wartość celną towaru w oparciu o jedną z metod wskazanych we Wspólnotowym Kodeksie Celnym.

Z ustaleń organów celnych nie wynika, by przeprowadzono postępowanie na okoliczność ustalenia cen obowiązujących w miejscu zawarcia przez skarżącego transakcji kupna samochodu z uwzględnieniem indywidualnych cech transakcji. W tym stanie rzeczy skarżący stwierdził, że zakwestionowanie wartości transakcyjnej, jako wartości celnej, nie mało uzasadnionych podstaw i uczynione zostało w sposób dowolny, z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Wartością transakcyjną jest cena (zapłacona lub należna). W gospodarce wolnorynkowej, w warunkach wysokiej konkurencji, nie jest wykluczone oferowanie nawet na tym samym rynku różnych cen przez różnych producentów, a nawet przez tego samego producenta, w zależności od szczegółowych warunków kontraktu dotyczących warunków płatności, dostawy czy ilości sprzedawanego towaru. Wartość transakcyjna zależy od wielu czynników związanych z indywidualną transakcją lub obiektywnymi warunkami na rynku sprzedawcy. W sprawie należało uwzględnić stan pojazdu i wszystkie elementy wpływające na jego wartość, jak zużycie, naprawy, remonty, akcesoria w porównaniu z wartością typowego pojazdu służącego za punkt odniesienia.

Dyrektor Izby Celnej, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że argumenty zawarte w skardze odnoszą się w przeważającej części do kwestii wartości celnej oraz zasadności jej zakwestionowania. Zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracji celnej dotyczy natomiast podatku akcyzowego z tytułu importu towaru, obliczenie którego jest uzależnione od ustalenia elementów wchodzących w skład podstawy opodatkowania, tj. wartości celnej oraz cła. Stąd też, odniósł się w odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze, podkreślając równocześnie, że uznanie prawidłowości ustaleń organu co do wartości celnej oraz kwoty cła odnosi się również do uznania prawidłowości ustaleń co do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu importu towaru.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego wskazał, że w sprawach celnych nie znajdują zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawy - Ordynacja podatkowa (w szczególności zaś dział IV Ordynacji, zawierający regulacje odnoszące się do postępowania podatkowego). W Ordynacji podatkowej znajduje się analogiczny przepis, którego naruszenia Dyrektor Izby Celnej jednak nie stwierdza. W zaskarżonej decyzji organ celny dokonał analizy wszystkich dowodów zgromadzonych w postępowaniu zarówno pierwszo-jak i drugoinstacyjnym, wyjaśniając, którym z nich odmówiono wiarygodności i dlaczego. W szczególności organy celne wskazały, jakie materiały dowodowe zgromadziły, w jaki sposób wpłynęły one na ocenę wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej oraz w jaki sposób przeprowadzone zostały obliczenia należności celnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. sygnatura III SA/Kr 715/08 uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22.04.2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2007r. skierowaną do skarżącego P. F. - określającą całkowitą pierwotnie księgowaną kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 4 256 PLN, należną z tytułu importu samochodu osobowego marki Subaru, zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...], oraz uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] wydaną w trybie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej zmieniającą w zakresie kwoty długu celnego decyzję z [...] 2007 r. i określającą kwotę cła na poziomie 4 299 PLN.

W sprawie tej postanowieniem z dnia [...] 2007r. Dyrektor Izby Celnej w oparciu o art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej zlecił organowi I instancji dokonanie wymiaru uzupełniającego. Organ celny I instancji decyzją z dnia [...] 2007r., określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego w wysokości 43 zł. stanowiącej różnicę między kwotą cła obliczoną pierwotnie w decyzji organu I instancji z dnia [...] 2007r. a kwotą, jaką uzyskano z wyliczenia przeprowadzonego z uwzględnieniem uwag zawartych w postanowieniu Dyrektora Izby Celnej. Postanowieniem z dnia [...] 2008r. Dyrektor Izby Celnej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji celnej z dnia [...] 2007r., a następnie decyzją z dnia [...] 2008r. stwierdził nieważność tej decyzji.

W dniu [...] 2008r. organ I instancji wydał w trybie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej decyzję zmieniającą w zakresie kwoty długu celnego decyzję z [...] 2007 r. i określił kwotę cła na poziomie 4.299 zł. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że prawidłowe wyliczenie wartości celnej powinno być dokonane w następujący sposób: 72 100 :1,1= 65 545,45 wartość pomniejszona o zwyczajową marżę 10%, 65 545,45 :1,22= 53725,77 (pomniejszona o kwotę 22% VAT), 53725,77: 1,136= 47293,81 (pomniejszona o kwotę 13, 6% podatku akcyzowego), 47293,81: 1,1= 42 994,37 (pomniejszona o kwotę cła 10%). Przyjmując tak wyliczoną wartość jako podstawę 42 994,37: 10 % = 4299 zł. Różnica pomiędzy kwotą cła obliczoną w decyzji z dnia [...] 2007 r. a wyżej obliczoną kwotą wynosi 43 zł (4299 - 4256 = 43 zł.).

Decyzją z dnia 22.04.2008 r. Dyrektor Izby Celnej po rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji celnej organu I instancji z dnia [...] 2007 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję zmienioną decyzją z dnia [...] 2008 r.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie w uwzględnieniu zarzutów w niej podniesionych.

Kwestia ustalenia podatku akcyzowego z tytułu importu towaru na obszar celny Wspólnoty stanowi pochodną zagadnień celnych. Ustalenia dotyczące elementów wchodzących w skład podstawy opodatkowania tym podatkiem dokonane zostały w ramach postępowania celnego, a swój wyraz znalazły w decyzji celnej, w której kreślono, między innymi, kwotę wynikającą z długu celnego, ponieważ art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym określa, że jeżeli organ celny stwierdzi, iż w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości.

Zgodnie z treścią art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. III SA/Kr 715/08 uchylił decyzje w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, które stanowiły podstawę do wydania zaskarżonych decyzji podatkowych pozostawiając w obrocie prawnym decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2007r. określającą całkowitą pierwotnie księgowaną kwotę wynikającą z długu celnego. Ponadto postanowieniem z dnia [...] 2008r. Dyrektor Izby Celnej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji celnej uzupełniającej - wymiarowej z dnia [...], a następnie decyzją z dnia [...] 2008r. stwierdził nieważność tej decyzji.

W sprawie poddanej kontroli Sądu, decyzja zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia [...] 2007 r. w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu importu towaru zostały, więc wydane w oparciu o decyzje celne wyeliminowane z obrotu prawnego, co ma wpływ na treść decyzji podatkowych.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie wskazanych przepisów określając, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane (art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Koniecznym także w tej sytuacji, stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2007 r. o zwrocie sprawy organowi I instancji celem dokonania wymiaru uzupełniającego podatku akcyzowego z tytułu importu na podstawie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie, bowiem z treścią art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do jej końcowego załatwienia.

Przy ponownym rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu importu towaru, organ odwoławczy uwzględni treść decyzji określających kwotę długu celnego (art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).