Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 33/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 3§2 PKT 2 I 8, ART. 58 §1 PKT 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: ART. 26 § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. i J. W. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 grudnia 2014 r. J. W. oraz J. W. (dalej jako: "skarżących") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania wniosku skarżących w sprawie wznowienia postępowań administracyjnych na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 Kpa lub wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] września 1994 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "Ppsa"), sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym,

na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne niż określone

w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z powyższych regulacji wynika, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powołanych wyżej przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Stosownie do treści art. 26 § 2 Kpa w przypadku wyłączenia organu sprawę załatwia: 1) w okolicznościach przewidzianych w art. 25 § 1 pkt 1 - organ wyższego stopnia nad organem załatwiającym sprawę; 2) w okolicznościach przewidzianych

w art. 25 § 1 pkt 2 - organ wyższego stopnia nad organem, w którym osoba wymieniona w tym przepisie zajmuje stanowisko kierownicze. Organ wyższego stopnia może do załatwienia sprawy wyznaczyć inny podległy sobie organ. W razie gdy osobą wymienioną w art. 25 § 1 pkt 2 jest minister albo prezes samorządowego kolegium odwoławczego, organ właściwy do załatwienia sprawy wyznacza Prezes Rady Ministrów.

W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1900/09, LEX nr 582861, postanowienie wydane na podstawie art. 26 § 2 Kpa o wyznaczeniu przez organ wyższego stopnia do załatwienia sprawy innego podległego mu organu, nie jest żadnym z postanowień, o którym mowa w treści art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Wynika z tego, że nie przysługuje od niego zażalenie, a także jako rozstrzygnięcie incydentalne wydawane w toku innego postępowania zmierzającego do rozstrzygnięcia wniosku strony, nie kończy postępowania w sprawie jak i nie rozstrzyga jej co do istoty. Na postanowienie to nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Z powyższego wynika, że nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że skoro na postanowienie wydane w trybie art. 26 § 2 Kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to tym samym nie przysługuje skarga na bezczynność organu polegająca na nierozpoznaniu wniosku wniesionego w trybie art. 26 § 2 Kpa, w tym także na niewyrażeniu stanowiska przez ten organ w formie postanowienia.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, postanowił

jak w sentencji.