Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 131/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1  pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej pozbawienia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a I. przyznać P. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca P. K. pismem z dnia 6 marca 2008 r. wniosła o ustanowienie adwokata. Do pisma strona skarżąca dołączyła potwierdzenie odbioru emerytury za miesiąc marzec 2008 r. i zaświadczenie Burmistrza Miasta F. z dnia 6 marca 2008 r.

W związku z tym, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu wezwano stronę skarżącą do wypełnienia w zakreślonym terminie urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. Stronie skarżącej wraz z wezwaniem przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. W zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) strona skarżąca wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

W związku z uiszczeniem przez stronę skarżącą wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych obecnie koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 w związku z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192) zaś stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,8 złote brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z małżonką, z którą zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto.

W powyższym stanie faktycznym w ocenie referendarza sądowego brak jest podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca wykazała, iż nie ma realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w rozpoznawanej sprawie. Porównanie miesięcznych dochodów strony skarżącej oraz poszczególnych kosztów związanych z rozpoznawaną sprawą wskazuje, że strona skarżąca ma realne możliwości partycypowania w kosztach niniejszego postępowania, czego dowodzi uiszczenie przez nią wpisu sądowego od wniesionej skargi. Z tego powodu referendarz sądowy nie przyznał stronie skarżącej prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie.

Brak podstaw do uwzględnienia w całości wniosku strony skarżącej nie stanowi przeszkody w rozważeniu możliwości przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym uzależnione jest od wykazania przez wnoszącego, że poniesienie kosztów narazi jego i jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. W ocenie referendarza sądowego porównanie dochodów strony skarżącej do wysokości kosztów sądowych, które strona skarżąca może być zobowiązana ponieść w toku niniejszego postępowania wskazuje, że ma ona realną możliwość ich poniesienia nie narażając siebie i małżonkę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Dowodzi tego również uiszczenie wpisu sądowego od wniesione skargi. Strona skarżąca uiszczając jednorazowo cały wpis sadowy od wniesionej skargi, którego wysokość przewyższa dwukrotnie wysokość każdego jednego z potencjalnych kosztów sądowych mogących wystąpić w dalszym toku niniejszego postępowania dowiodła, że ma realne możliwości uiszczenia pozostałych kosztów sądowych związanych z rozpoznawaną sprawą zwłaszcza, iż występować będą one sukcesywnie. Porównanie zaś wysokości dochodu strony skarżącej do wysokości minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania jej w toku niniejszego postępowania przy uwzględnienie, że w rozpoznawanej sprawie strona ponosić będzie koszty sądowe wskazuje, że poniesienie przez stronę skarżącą kosztów sądowych ponad uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi wraz z kosztami ustanowienia adwokata narazi ją i jej małżonkę na uszczerbek w koniecznych kosztach utrzymania. Ponadto porównanie wysokości pozostałych w sprawie kosztów sądowych do wysokości kosztu ustanowienia adwokata wskazuje, że poniesienie przez stronę skarżącą kosztów ustanowienia adwokata w większym stopniu obciąży budżet domowy strony skarżącej niż poniesienie kosztów sądowych. Z tych powodów referendarz sądowy ustanowił dla strony skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w L.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.