Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 896/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi "A" na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ (dalej: organ, Dyrektor Śląskiego OW NFZ), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 7 lipca 2017 r. wniesionego przez E. R.- R. dotyczącego decyzji tego organu z dnia [...] r. [...] w przedmiocie oddalenia odwołania E. R.- R. (dalej: strona, odwołująca,wnioskodawczyni), dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenia stomatologiczne, w zakresie: świadczenia chirurgii stomatologicznej i periodontologii- utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.

Decyzję oparto na art. 104, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 23, dalej kpa) oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 1793, ze zm., dalej zwana ustawą).

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 5 kwietnia 2017 r. Dyrektor Śląskiego OW NFZ na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2017 r. do 30 czerwca 2022 r., w rodzaju świadczeń leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia chirurgii stomatologicznej i periodontologii na obszarze obejmującym C., K., M., R., S., S. W ogłoszeniu podano wartość zamówienia nie większą niż 613.800,00 zł. Oferty w przedmiotowym postępowaniu należało złożyć w terminie do dnia 20 kwietnia 2017 r. W ogłoszeniu wskazano obowiązujące przepisy dotyczące wymogów, jakie muszą być spełnione przez podmioty składające oferty.

W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert oraz potwierdziła spełnienie przez 8 oferentów wymagań określonych w przepisach prawa stwierdzając, że oferty te braków formalnych nie zawierają. Działając na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 z późn. zm.), Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert, w wyniku której oferta E. R.- R. została odrzucona.

W ustawowym terminie strona wniosła odwołanie podnosząc w nim niezasadne odrzucenie oferty przez Komisję Konkursową z tytułu braku rentgena stomatologicznego pantomograficznego lub umowy z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć pantomograficznych.

W uzasadnieniu do złożonego odwołania, odwołująca podniosła w szczególności, iż posiada nowoczesny aparat RTG do zdjęć pantomograficznych oraz decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (ŚPWIS) na uruchomienie pracowni rentgenowskiej w obu gabinetach jej przychodni. Ponadto odwołująca wskazała, że przedłożyła Komisji Konkursowej dwie umowy na podwykonawstwo na czas remontu przechodni pokrywające się okresem z wymogami konkursu. Zarzuciła także Przewodniczącemu Komisji Konkursowej nie wezwanie do uzupełnienia oferty w zakresie RTG z terminem 2 dni roboczych oraz ,,manipulowanie oraz wywieranie agresywnej presji" na odwołującej i podwykonawcach co miało spowodować pomyłki ze strony odwołującej.

W uzupełnieniu odwołania strona wskazała, że:

- brak jest podstawy prawnej, która pozwalałaby ze względu na brak zezwolenia ŚPWIS na wykonywanie działalności z użyciem cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych, na odrzucenie oferty,

- błędne jest założenie, że deklaracja oferenta w przedmiocie zapewnienia aparatu rentgenowskiego wiąże się nie tylko z posiadaniem samego aparatu ale także z dysponowaniem przez podmiot wszystkimi zezwoleniami i zgodami koniecznymi dla uruchomienia i stosowania aparatu,

- posiadane przez niego urządzenie pozytywnie przeszło specjalistyczne testy celem kontroli fizycznych parametrów, co daje podstawy do założenia, że decyzja zezwoleniowa zostanie wydana,

- bezzasadnie zakwestionowano umowę z podwykonawcą z dnia 1 października 2017r.

Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Śląskiego OW NFZ oddalił odwołanie E. R.-R..

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w przedmiotowym postępowaniu zostało złożonych 9 ofert. W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno- prawnej złożonych ofert, jak również przeprowadziła kontrole u 2 oferentów biorących udział w postępowaniu. Oferta odwołującej została odrzucona jako niespełniająca warunków wymaganych w przepisach prawa na co strona złożyła protest. Komisja Konkursowa rozpatrzyła protest jako oczywiście bezzasadny.

Organ wskazał, że 8 ofert, jako spełniające wymagane warunki niezbędne dla realizacji wyżej wymienionego świadczenia, zostały zakwalifikowane do części niejawnej postępowania. Podkreślił nadto, że fakt spełniania wszystkich warunków określonych przepisami prawa, nie skutkuje wybraniem oferty celem zawarcia umowy, lecz pozwala na podstawie art. 148 ustawy na dokonanie jej oceny według odpowiednich kryteriów.

Odnosząc się do zarzutu niezasadnego odrzucenia oferty organ stwierdził, że odwołująca w ofercie przedstawiła RTG pantomograficzne nie posiadając stosownego zezwolenia na jego uruchomienie i stosowanie, które wydawane jest w formie decyzji administracyjnej przez właściwy Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny. Kwestia obowiązku posiadania takiego zezwolenia winna być bezsporna, a argumenty odwołującej w tym zakresie, w świetle obowiązujących przepisów prawa są nietrafne. Wskazano, że podstawą wydawanych przez Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny zezwoleń na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego są art. 4 ust. 1 i pkt. 5 w zw. z art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7a ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 576 z późn. zm.). Komisja konkursowa wezwała oferenta do przedstawienia właśnie tego rodzaju zezwolenia, a nie zgody wydawanej na podstawie art. 33 e ustawy Prawo atomowe.

Organ dodał, że kwestia uzyskiwania stosownych zezwoleń nie budziła jakichkolwiek wątpliwości wśród oferentów, którzy na wezwanie komisji takie decyzje dostarczali. Zaakcentował, że odwołującą osobiście w pisemnym oświadczeniu złożonym 18 maja 2017 r. przed Komisją konkursową przyznała, że zezwolenia nie posiada i o nie dopiero wystąpi. Odwołująca do oświadczenia dołączyła umowę z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć panoramicznych zawartą w dniu 1 maja 2017 r. Mając na uwadze brak decyzji ŚPWIS zezwalającej na korzystanie z wykazanego w ofercie pantomografu oraz przedłożenie umowy z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć RTG panoramicznych zawartej po terminie złożenia oferty zasadnym było odrzucenie oferty z uwagi na niespełnianie warunków do realizacji świadczeń. W ofercie bowiem odwołująca złożyła jednoznaczne oświadczenie, iż posiada tytuł prawny do korzystania ze sprzętu i aparatury medycznej stanowiącej ich wyposażenie, a wobec braku zezwolenia tego tytułu nie posiadała.

Nadto Dyrektor Śląskiego OW NFZ zaznaczył, że Komisja Konkursowa nie dała wiary wyjaśnieniom oferenta złożonym w proteście. Do protestu odwołująca przedłożyła bowiem kolejną umowę z tym samym podwykonawcą na realizację zdjęć panoramicznych zawartą w dniu 1 maja 2017 r. na okres od 1 maja 2016 r. do 30 kwietnia 2017 r. Wezwany przez Komisję Konkursową podwykonawca oświadczył, że ww. umowa nie została przez niego podpisana jak również nigdy nie była zawarta z datą 1 maja 2016 r. W tym miejscu, odnosząc się jednocześnie do zarzutów odwołującej wyjaśniono, iż rzeczywiście wobec zasadniczych wątpliwości co do wiarygodności przedstawionej umowy Przewodniczący Komisji Konkursowej skontaktował się telefonicznie z podwykonawcą. E. S. (wspólnik spółki A) przyjechała dobrowolnie do siedziby Śląskiego OW NFZ gdzie złożyła własnoręcznie napisane oświadczenie, iż umowy dołączonej do protestu nie podpisywała. Twierdzenia oferenta o rzekomej agresywnej presji czy manipulacjach oraz przesłuchiwaniu podwykonawców nie mają oparcia w okolicznościach sprawy. Podkreślono budzącą niepokój zbieżność tych działań (26 maja - piątek) z niezwłocznym (poniedziałek - 29 maja) przekazaniem przez odwołującą kolejnej umowy zawartej z tym samym podwykonawcą tym razem od 1 października 2016 r. do 30 kwietnia 2017 r. Uzasadniając powyższe oferent wskazał, iż działając pod presją czasu omyłkowo do protestu dołączył umowę z dnia 1 maja 2016 r., która to umowa nie weszła w życie.

W odniesieniu do podniesionych w uzupełnieniu odwołania zarzutów, organ wskazał przede wszystkim, że odrzuca się ofertę jeżeli oferent lub oferta nie spełnia wymaganych warunków opisanych w przepisach prawa. W kontekście zarzutu braku podstawy prawnej do odrzucenia oferty z uwagi na brak zezwolenia ŚPWIS zaznaczył, że zezwolenie takie wymagane jest ustawą Prawo atomowe na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 4, a zatem jest wymogiem prawa powszechnie obowiązującego. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 sierpnia 2002 r. w sprawie przypadków, w których działalność związana z narażeniem na promieniowanie jonizujące nie podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia albo zgłoszenia, oraz przypadków, w których może być wykonywana na podstawie zgłoszenia (Dz. U. z 2002 r., nr 137, poz. 1153 z późn. zm.) określa szczegółowo przypadki, w których zezwolenie takie nie jest wymagane. Zatem jest to lex specialis wobec ogólnej zasady wymogu posiadania zezwolenia. Dyrektor Śląskiego OW NFZ nie zgodził się zatem z odwołującą, że samo posiadanie aparatu rentgenowskiego bez zezwolenia na jego uruchomienie i stosowanie (czyli de facto brak faktycznej możliwości udzielania przez oferenta świadczeń) wypełnia znamiona dostępności.

Odnosząc się do bezzasadnie zakwestionowanej umowy z podwykonawcą z dnia 1 października 2016 r. organ wskazał, że Komisja Konkursowa w toku postępowania ma za zadanie wyłonić do realizacji świadczeń opieki zdrowotnej najlepszych oferentów na podstawie złożonych przez nich ofert, co odbywa się, celem zachowania bezstronności przez przypisywanie punktów zgodnie ze stosownym, wskazanym wcześniej rozporządzeniem. Jednocześnie oferent powinien dawać rękojmię należytego wykonywania umowy. Kierując się doświadczeniem życiowym oraz okolicznościami sprawy postawiono tezę, że odwołująca rękojmi takiej nie daje. Pierwotnie bowiem potwierdziła posiadanie w lokalizacji pantomografu cyfrowego, nie mając możliwości udzielania świadczeń za pomocą niniejszego urządzenia. Po wezwaniu Komisji przedstawiła umowę z podwykonawcą zawartą po dniu złożenia oferty (a więc nieobowiązującą na dzień złożenia oferty) co dalej stanowiło niespełnianie wymogów przepisów prawa. Kolejno przedstawiła nieistniejącą umowę z podwykonawcą. Ta kolej rzeczy, w ocenie Dyrektora Śląskiego OW NFZ, daje podstawę do wnioskowania o nierzetelności oferenta i podważa jego wiarygodność.

Na koniec organ podniósł, że zasady, według których prowadzone było przedmiotowe postępowanie określone są wprost w ustawie oraz wskazanych wcześniej aktach wykonawczych Ministra Zdrowia i zarządzeniach Prezesa NFZ. Komisja Konkursowa w ramach postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. Zgodnie z art. 134 ust. 2 ustawy wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępnione były wszystkim oferentom na tych samych zasadach, dostępne były na tablicach ogłoszeń w siedzibie Oddziału oraz na stronach internetowych Oddziału. Taki sposób udostępnienia materiałów umożliwiał zapoznanie się z nimi przez wszystkich Oferentów. W świetle powyższych okoliczności należy uznać; że postępowanie Komisji Konkursowej w żaden sposób nie naruszało zasady równości stron.

Od powyższej decyzji E. R.- R. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podniosła następujące zarzuty:

1) naruszenia przepisów postępowania a to:

a) art. 107 § 1 pkt 3 kpa, poprzez brak wskazania w skarżonej decyzji adresata,

b) art. 7,77,80 kpa, poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i dokonanie błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,

c) art. 6 kpa poprzez wydanie rozstrzygnięcia z pominięciem treści obowiązujących przepisów prawa,

2) naruszenia przepisów prawa materialnego a to:

a) art. 149 § 1 ust. 1 pkt 7 ustawy poprzez wadliwe przyjęcie, iż oferta wnioskodawcy nie spełnia warunków określonych w przepisach prawa,

b) art. 149 § 1 ust. 2 i 7 ustawy poprzez wadliwe przyjęcie, iż brak potwierdzenia zgodności oświadczeń wnioskodawcy ze stanem faktycznym, może być rozpatrywany w kategoriach niespełnienia przez ofertę warunków określonych przepisami prawa,

c) art 4 pkt 5 w zw. z art. 5 ust 4, 5, 7 i 7a ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe poprzez przyjęcie, iż zezwolenie na uruchomienie i stosowanie cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych stanowi tytuł prawny do korzystania z tego sprzętu,

d) art. 149 § 1 ust. 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt. 2 ustawy w zw. z § 7 i § 17 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy w zw. z § 2 ust. 6 i § 3 Zarządzenia Dyrektora Śląskiego OW NFZ nr [...] z dnia [...]r. w sprawie wprowadzania zasad weryfikacji oferentów uczestniczących w postępowaniach poprzedzających zawarcie umów o udzielanie świadczeń poprzez ich nienależyte zastosowanie, polegające na weryfikacji faktu zawarcia przez wnioskodawcę umowy z podwykonawcą, mimo braku podstawy prawnej takiego działania,

e) załącznika nr 5 tabela numer 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego w zw. z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń poprzez uznanie, iż kryteria realizacji świadczeń określone w rozporządzeniu z dnia 5 sierpnia 2016 r. nie mają charakteru rankingującego.

f) art 134 ustawy, poprzez przeprowadzenie postępowania z naruszeniem zasady równego traktowania świadczeniobiorców.

W wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Dyrektor Śląskiego OW NFZ decyzją z dnia [...]r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W motywach uzasadnienia organ w pierwszej kolejności przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania oraz powołał prawne regulacje dotyczące przedmiotu postępowania.

Dalej Dyrektor zakwestionował argumenty strony dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego.

Nadto Dyrektor Śląskiego OW NFZ Odnosząc się do zarzutów wadliwego uznania iż oferta wnioskodawcy nie spełnia warunków określonych przepisami prawa a w konsekwencji bezzasadnego jej odrzucenia wskazał, iż zgodnie z art 149 ust. 1 pkt 7 ustawy, odrzuca się ofertę, jeżeli oferent nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawą w tym warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie ait. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie natomiast z załącznikiem nr 5, tabela nr 1, poz. 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz. U. 2017 poz. 193 tj) świadczeniodawca zapewnia realizację świadczenia obejmującego wykonanie technicznego zdjęcia pantomograficznego. Ww. świadczenie jest udzielane 1 raz na 3 lata z wpisaniem opisu do dokumentacji medycznej - w połączeniu ze świadczeniami chirurgii stomatologiczneji periodontologii (nazwa świadczenia: rentgenodiagnostyka - zdjęcie pantomograficzne z opisem).

Dalej organ wskazał, że zapewnienie ww. świadczenia jest warunkiem bezwzględnie wymaganym, a jego realizacja może nastąpić przy użyciu aparatu RTG pantomograficznego, którym dysponuje świadczeniodawca posiadając tytuł prawny, tj. zezwolenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektoratu Sanitarnego, do jego uruchomienia i stosowania ( wówczas spełnia warunek rankingujący), bądź też na podstawie umowy, zawartej z podwykonawcą na wykonywanie ww. zdjęć, obowiązującej w dniu łożenia oferty.

Wnioskodawczyni w złożonej ofercie przedstawiła RTG pantomograficzne nie posiadając stosownego zezwolenia na jego uruchomienie i stosowanie. Zezwolenie, o którym mowa powyżej wydawane jest w formie decyzji administracyjnej przez właściwy Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny. Kwestia obowiązku posiadania takiego zezwolenia winna być bezsporna. Zdaniem Dyrektora Śląskiego OW NFZ argumenty w tym zakresie, w świetle obowiązujących przepisów prawa są nietrafne. Organ wskazał, że podstawą wydawanych przez Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny zezwoleń na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego są art. 4 ust 1 i pkt 5 w zw. z art. 5 ust 4,5,7 i 7a ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe (tj. Dz:U. z 2017 r. poz. 576 z późn. zm.). Komisja konkursowa wezwała oferenta do przedstawienia właśnie tego rodzaju zezwolenia a nie zgody wydawanej na podstawie art 33 e ustawy Prawo atomowe.

Jednocześnie organ podkreślił, że wnioskodawczyni wezwana do przedłożenia stosownego zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu RTG do zdjęć pantomogiaficznych, przyznała, że zezwolenia nie posiada. Powyższe zostało potwierdzone w piśmie Śląskiego Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2017 r., w którym wskazano, iż przeprowadzona u wnioskodawczyni kontrola wykazała, iż nie posiada ona zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych.

Dalej organ stwierdził, że wnioskodawczyni do oświadczenia o braku posiadania stosownego zezwolenia dołączyła umowę z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć panoramicznych zawartą w dniu 1 maja 2017r. Mając na uwadze brak decyzji ŚPWIS zezwalającej na korzystanie z wykazanego w ofercie panlomografu oraz przedłożenie umowy z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć RTG panoramicznych zawartej po terminie złożenia oferty, zdaniem organu, zasadnym było odrzucenie oferty z uwagi na niespełnianie warunków do realizacji świadczeń. Organ ponownie nie dał wiary wyjaśnieniom wnioskodawczyni dotyczącym umów zawartych z podwykonawcą.

Zdaniem organu wnioskodawzyni nie daje rękojmi należytego wykonywania umowy.

Wobec powyższego, w opinii organu, oferta wnioskodawczyni na dzień jej złożenia nie spełniała warunków wymaganych do realizacji świadczeń ponieważ nie zapewniała ona realizacji świadczeń gwarantowanych w zakresie zdjęć pantomograficznych. Nie sposób uznać za zasadne zarzutów, iż oferta została odrzucona z powodu niespełniania kryterium rankingującego jakim jest posiadanie aparatu RTG, albowiem podstawą odrzucenia oferty było niespełnienie warunków wymaganych (posiadanie aparatu RTG lub ważna na dzień składania ofert umowa z podwykonawcą).

Reasumując Dyrektor Śląskiego OW NFZ podtrzymał stanowisko o prawidłowości odrzucenia oferty wnioskodawczyni, która nie spełniała warunków wymaganych do realizacji świadczeń, a jej wyjaśnień w tym zakresie, w świetle zasad doświadczenia życiowego nie mógł za wiarygodne.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze E. R.- R. zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynika sprawy, a to:

a) art. 7, 77 i 80 k.p.a., poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i dokonanie błędnej, dowolnej (nie zaś swobodnej) oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, prowadzącej do bezpodstawnego nieuznania skuteczności (względnie ważności lub wiarygodności) umowy zawartej przez skarżącą z podwykonawcą dnia 1 października 2016 r.,

b) art. 6 k.p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia z pominięciem treści obowiązujących przepisów prawa;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:

a) art. 149 §1 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez jego nienależyte zastosowanie, prowadzące do wadliwego przyjęcia, że złożona przez skarżącą oferta nie spełniała warunków określonych w przepisach prawa, co skutkowało uznaniem za zasadne stanowiska o odrzucenie oferty w toku postępowania konkursowego, a w konsekwencji naruszeniem prawnie chronionego interesu skarżącej wskutek naruszenia zasad postępowania,

b) art. 149 §1 ust. 2 i 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez ich nienależyte zastosowanie, prowadzące do wadliwego przyjęcia, że brak potwierdzenia w toku postępowania konkursowego zgodności oświadczeń oferenta ze stanem faktycznym, może być rozpatrywany w kategoriach niespełnienia przez ofertę/oferenta warunków określonych przepisami prawa,

c) art. 4 pkt. 5 w zw. z art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7a ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe poprzez ich nienależytą wykładnię polegającą na błędnym przyjęciu, że zezwolenie na uruchomienie i stosowanie cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych stanowi tytułu prawny do korzystania z rzeczonego sprzętu,

d) art. 149 §1 ust. 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z § 7 i 17 rozporządzenia Ministra Zdrowi z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy w zw. z § 2 ust. 6 i §3 Zarządzenia wewnętrzne Dyrektora Śląskiego oddziału wojewódzkiego NFZ nr [...] z dnia [...]r. w sprawie wprowadzenia zasad weryfikacji oferentów uczestniczących w postępowaniach poprzedzających zawarcie umów o udzielani świadczeń opieki zdrowotnej, poprzez ich nienależyte zastosowanie, prowadzące do podjęcia przez Organ działań zmierzających do weryfikacji faktu zawarcia przez oferenta umowy z podwykonawcą, mimo braku podstawy prawnej do takiego działania,

e) załącznika numer 5 tabela numer 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego w zw. z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, poprzez ich nienależytą zastosowanie przejawiające się uznaniem, że warunki/kryteria realizacji świadczeń (również w zakresie posiadanego sprzętu — wyposażenia) określone w ww. Rozporządzeniu z dnia 5.08.2016 r. nie mają wyłącznie charakteru rankingującego,

f) art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenia postępowania z naruszeniem zasady równego traktowania świadczeniobiorców.

W obszernym uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że nie mógł być stosowany art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy, który znalazł zastosowanie w toku postępowania konkursowego z uwagi na niespełnienie przez oferenta wymogów przewidzianych przepisami prawa atomowego. Zauważyła, że z ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert wynikało, że oferty mogą składać wyłącznie osoby będące świadczeniobiorcami w rozumieniu obowiązujących przepisów i spełniające wymaganie określone we wskazanych w ogłoszeniu aktach prawnych. W jej ocenie wśród tychże aktów, których lista jest kompletna, brak jest ustawy prawo atomowe, bezpodstawne jest zatem wskazywanie na niespełnienie przez oferenta wymogów z tego aktu prawnego wynikających. Skoro zatem oferent był świadczeniobiorcą w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa i spełniał wymagania objęte aktami prawnymi podanymi w ogłoszeniu (wykaz dziesięciu aktów prawnych), tzn., że jego oferta nie mogła być odrzucona na zasadzie art. 149 ust. 1 pk.t 7 ustawy.

Ponadto skarżąca oświadczyła, że nawet gdyby uznać inaczej i przyjąć, że skarżąca w celu skutecznego udziału w konkursie powinna była posiadać kwestionowane zezwolenie wynikające z przepisów prawa atomowego to błędne i sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa jest założenie, że brak zezwolenia powoduje, iż oferta bądź oferent nie spełniają wymogów przewidzianych w przepisach prawa, względnie w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy. Skarżąca podniosła, że z całości aktów prawnych obowiązujących w postępowaniu konkursowym wynika, że do kwestii posiadania cyfrowego aparatu RTG do zdjęć pantomograficznych odnosi się wyłącznie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i do tego właśnie aktu odwołał się organ w decyzji wydanej na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy. Z § 3 tego rozporządzenia wynika, iż wykaz szczegółowych kryteriów wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisaną im wartością w rodzaju leczenie stomatologiczne określa załącznik numer 7. Jednocześnie w § 9 zastrzeżono, że " w przypadku uzyskania jednakowej łącznej oceny oferty przez co najmniej dwóch oferentów kryterium różnicującym oferty stanowi ocena uzyskana w kolejności według następujących kryteriów/ jakość, kompleksowość, dostępność, ciągłość oraz cena" Sposób sformułowania przepisów pozwala przyjąć, że rozporządzenie określa pewne wymagania o charakterze wyłącznie rankingowym- innymi słowy niespełnienie wymagania przewidzianego rozporządzeniem może skutkować jedynie odmową przyznania oferentowi punktów (w ilości określonej przez rozporządzenie) bądź przyznaniem mu punktów ujemnych, nie może zaś prowadzić do odrzucenia oferty. W tym przypadku, brak aparatu RTG (jeśli uznać, że brak kwestionowanego zezwolenia z brakiem aparatu może być w ogóle utożsamiany) oznacza co najwyżej (zgodnie z załącznikiem numer 7 pkt 4 - świadczenia chirurgii stomatologicznej i periodontologii - kategoria 2 - sprzęt i aparatura medyczna), że oferent nie mógł dostać 2 względnie 3 dodatkowych punktów za niespełnienie kryterium sprzętowego. Jednocześnie gdyby brak określonego sprzętu miał stanowić o niespełnieniu przez oferenta wymogów konkursu to z całą pewnością przepis powinien jednoznacznie wskazywać skutki, jakie z niespełnieniem tego wymogu się łączą.

Dalej skarżąca zaznaczyła, że jedynie brak sprzętu mógłby skutkować odrzuceniem oferty, tylko posiadanie tego wyposażenia stanowiło bowiem warunek sine qua non udziału w konkursie. Jednocześnie bez znaczenia jest w tym przypadku powoływany przez organ wykaz świadczeń gwarantowanych obejmujący rentgenodiagnostykę - zdjęcie pantomograficzne z opisem, do kwestii sprzętu odnosi się bowiem kompleksowo tylko i wyłącznie załącznik numer 5- tabela numer 2.

Ponadto skarżąca zaznaczyła, że stanowisko organu jest błędne również w zakresie przyjęcia, że oferent nie posiadał żadnego tytułu prawnego do urządzenia, albowiem nie uzyskał zezwolenia wynikającego z przepisów prawa atomowego. Skarżąca podkreśliła, że zezwolenie, o którym mowa w art. 4 i 5 ustawy prawo atomowe uprawnia jedynie do wykonywania działalności z wykorzystaniem określonej aparatury, samo w sobie zaś żadnego tytułu prawnego do tejże aparatury nie tworzy. Nie ulega przy tym żadnej wątpliwości, że kwestia ewentualnego tytułu prawnego do urządzenia powinna być rozpatrywana wyłącznie w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego, który reguluje prawo własności oraz inne stosunki prawne, na podstawie których oferent może być uprawniony do wykorzystywania w swojej działalności sprzętu medycznego.

Kolejny zarzut skarżącej dotyczy weryfikacji umowy z dnia 1 października 2016 r. zawartej przez skarżącą z podwykonawcą na realizację zdjęć panoramicznych, którą organ uznał za niewiarygodną.

Skarżąca zauważyła, że przedłożyła komisji konkursowej ważną i skuteczną umowę z dnia 1 października 2016 r. oraz, że również podwykonawca złożył jednoznaczne oświadczenie o zawarciu umowy (z datą 1 października 2016 r.), stąd w opinii skarżącej obowiązkiem organu było przyjęcie do wiadomości tejże okoliczności.

Skarżąca nadto zaznaczyła, powołując stosowne przepisy, że kontakt organu z podwykonawcą skarżącej naruszał wszelkie standardy obowiązujące w konkursie.

W ocenie skarżącej istotne są również kwestie:

- posiadania przez nią decyzji Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego Nr [...] z [...] na uruchomienie pracowni RTG w gabinetach nr I i nr II w zakresie diagnostyki medycznej (stomatologicznej),

- posiadania przez nią “Sprawozdania z testów specjalistycznych urządzeń stosowanych w stomatologii-aparaty do zdjęć pantomograficznych oraz cefalometrii cyfrowej" Nr [...] z [...], wykonanego przez firmę B z Z., potwierdzającego, że RTG jest całkowicie sprawny i bezpieczny. Wykonanie takich badań jest wymagane dla RTG panoramicznego co rok zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 12 listopada 2015 (Dz.U. 2015 poz. 2040 z późn. zmianami),

- uzyskania następczo przez nią spornego zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu RTG, wymaganego zdaniem Organu przepisem art.4 ust.l pkt 5 i 6 ustawy Prawo Atomowe, które to zezwolenie wydane zostało ostatecznie przez Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w dniu [...] decyzją Nr [...].

Powyższe, zdaniem skarżącej potwierdza, że również w dacie złożenia oferty skarżąca była w posiadaniu sprawnego technicznie urządzenia, zdatnego do realizacji określonych świadczeń na rzecz pacjentów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Śląskiego OW NFZ, podtrzymując w całości argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369- zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją ww. świadczeń. Stanowi ponadto podstawę dla określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami".

W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił Dyrektorowi Śląskiego OW NFZ na stwierdzenie, że stan faktyczny wyczerpuje ustawowe przesłanki określone w przepisach powołanego Działu VI ww. ustawy i w granicach wyznaczonych przez przepisy tej ustawy. Grupa przepisów art. 142-145 określa zasady prowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert i rokowań. Konkurs ofert jest trybem podstawowym. Ogłoszenie o konkursie jest skierowane do nieokreślonej liczby adresatów.

Na wstępie należy zauważyć, że zastosowany w niniejszej sprawie przepis art. 149 ust. 1 pkt. 7 ustawy stanowi, że odrzuca się ofertę jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2.

Aby zatem rozstrzygnąć zasadność zastosowania przez organ tej regulacji koniecznym jest przeanalizowanie trybu zawierania umów w zakresie świadczeń opieki zdrowotnej. Zaakcentować przy tym należy, że postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, unormowane w dziale VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi specyficzną procedurę zawarcia umowy w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie to cechuje wysoki formalizm, czego przykładem jest art. 149 ustawy określający przypadki, w których organ obligatoryjnie odrzuca ofertę. Ponadto ustawodawca stworzył szczególne wymagania dotyczące trybu przeprowadzenia postępowania. Co do zasady więc zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu albo rokowań (art. 139 ust. 1 ustawy) i w tym celu powoływana jest komisja, której tryb pracy określa regulamin uchwalony przez Radę Funduszu (art. 139 ust. 4 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej konkursu ofert Komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 1 i ust. 2 ustawy). Natomiast w części niejawnej konkursu ofert Komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej (art. 142 ust. 5 ustawy).

Przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców określa Prezes Funduszu (art. 146 ust. 1 ustawy). W myśl art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Z kolei, zgodnie z art. 132 ustawy podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2).

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stwierdza, że w przedmiotowym postępowaniu organ przeprowadził postępowanie z poszanowaniem powyższych reguł.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postepowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach.

Należy zauważyć, że w postępowaniu złożono 9 ofert. Warunki konkursu były jasne, czytelne i jednakowe dla wszystkich oferentów.

Zgodnie z art 149 ust 1 pkt7 ustawy, odrzuca się ofertę, jeżeli oferent nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa, w tym warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art 146 ust 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie natomiast z załącznikiem nr 5, tabela nr 1, poz 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz U. 2017 poz 193), świadczeniodawca zapewnia realizację świadczenia obejmującego wykonanie technicznego zdjęcia pantomograficznego. Ww. świadczenie jest udzielane 1 raz na 3 lata z wpisaniem opisu do dokumentacji medycznej - w połączeniu ze świadczeniami chirurgii stomatologicznej periodontologii (nazwa świadczenia: rentgenodiagnostyka - zdjęcie pantomograficzne z opisem).

Zapewnienie powyższego świadczenia jest warunkiem bezwzględnie wymaganym, a jego realizacja może nastąpić przy użyciu aparatu RTG pantomograficznego, którym dysponuje świadczeniodawca, posiadając tytuł prawny, tj. zezwolenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektoratu Sanitarnego, do jego uruchomienia i stosowania ( wówczas spełnia warunek rankingujący), bądź też na podstawie umowy, zawartej z podwykonawcą na wykonywanie ww. zdjęć, obowiązującej w dniu złożenia oferty.

Bezspornym jest, że skarżąca w ofercie przedstawiła rtg pantomograficzne nie posiadając stosownego zezwolenia na jego uruchomienie i stosowanie wydawanego w formie decyzji administracyjnej przez właściwy Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny.

Podstawą wydawanych przez Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny zezwoleń na uruchomienie i stosowanie aparatu rentgenowskiego są art. 4 ust. 1 i pkt 5 w zw. z art. 5 ust. 4, 5, 7 i 7 a prawa atomowego. Zgodnie z powyższymi przepisami wykonywanie działalności związanej z narażeniem, polegającej na: uruchamianiu i stosowaniu urządzeń wytwarzających promieniowanie jonizujące, wymaga zezwolenia albo zgłoszenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, z zastrzeżeniem art. 6 pkt 1. Zezwolenie na uruchamianie i stosowanie aparatów rentgenowskich do celów diagnostyki medycznej, radiologii zabiegowej, radioterapii powierzchniowej i radioterapii schorzeń nienowotworowych oraz uruchamianie pracowni stosujących takie aparaty wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny. Wydanie zezwolenia albo przyjęcie zgłoszenia następuje po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności związanej z narażeniem, wymagającej zezwolenia albo zgłoszenia. Wydanie zezwolenia albo przyjęcie zgłoszenia następuje po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności związanej z narażeniem, wymagającej zezwolenia albo zgłoszenia.

Analiza powołanych przepisów w sposób jednoznaczny wskazuje, że uruchomienie pracowni rentgenowskiej oraz korzystanie z aparatów rentgenowskich między innymi do celów diagnostycznych wymaga uzyskania zezwolenia – decyzji. Dopiero posiadanie odpowiedniej decyzji przez podmiot chcący prowadzić działalność diagnostyczną z użyciem aparatury rentgenowskiej, jak sama strona skarżąca, uprawnia go do prowadzenia diagnostyki medycznej z użyciem aparatury wytwarzającej promieniowanie jonizujące (por. wyrok NSA z 7 marca 2017 r., sygn. II GSK 1672/15, dostępny w CBOIS).

Z samej istoty zezwolenia wynika, że musi ono zostać uzyskane jeszcze przed rozpoczęciem działalności poddanej takiej reglamentacji. Bezsporne jest zaś, że skarżąca w dniu złożenia oferty, a także w dniu jej otworzenia, nie dysponowała wymaganym zezwoleniem.

Nadto podkreślić należy, że sama skarżąca złożyła oświadczenie o braku posiadania wymaganego zezwolenia.

Jednocześnie Sąd podziela stanowisko organu, co do pozostałych zarzutów skargi. Skarżąca do oświadczenia o braku posiadania stosownego zezwolenia dołączyła umowę z podwykonawcą na wykonywanie zdjęć panoramicznych zawartą w dniu 1 maja 2017r. Komisja Konkursowa nie dała wiary wyjaśnieniom skarżącej złożonym w proteście. Do protestu skarżąca przedłożyła bowiem kolejną umowę z tym samym podwykonawcą na realizację zdjęć panoramicznych zawartą w dniu 1 maja 2016r. na okres od 1 maja 2016r. do 30 kwietnia 2017r. Wezwany przez Komisję Konkursową podwykonawca oświadczył, że ww. umowa nie została przez niego podpisana jak również nigdy nie była zawarta z datą 1 maja 2016 r. Zdaniem Sądu wobec powyższego nie była wiarygodna umowa przedstawiona przez oferenta z datą 1 października 2016 r.

Nie są również zasadne zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania. Organ przeprowadził wyczerpujące postępowanie w związku z przedstawianymi przez skarżącą zarzutami i dokonał szczegółowej analizy przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym zarzutów skarżącej i szczegółowo się do nich odniósł.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a.skargę oddalił