Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1039/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3133/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3133/15 odmówił [...] wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Sąd I instancji oddalając wniosek [...] - dalej: skarżąca lub spółka - o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, sąd nie może działać w tym zakresie za stronę.

Zdaniem Sądu I instancji, w toku postępowania wpadkowego skarżąca spółka nie uprawdopodobniła, że w stosunku do niej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wobec czego nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej jedynie ogólnikowo stwierdził, iż istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez Spółkę i wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącego oraz że będzie on zmuszony zamknąć prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą, co w istocie rzeczy doprowadzić może do jego niewypłacalności. Znamienne jest przy tym, iż wnioskującą jest osoba prawna (spółka z o.o.), natomiast argumentacja pełnomocnika odnosi się do "rodziny skarżącego" i prowadzonej przez "niego" działalności gospodarczej. Kwestia ta nie została jednak ani szerzej wyjaśniona ani odpowiednio uzasadniona i poparta dowodami potwierdzającymi wpływ zaskarżonej decyzji na sytuacje rodzinną jakiejś osoby fizycznej.

WSA podkreślił, że spółka nie zobrazowała swej aktualnej kondycji finansowej, ani też nie wskazała konkretnych skutków finansowych jakie mogłyby wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie przedłożyła wraz z wnioskiem żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby zobrazować stan jej majątkowego posiadania, nie przedstawiła choćby wykazu środków trwałych, bilansu zysków i strat za ostatni rok obrotowy, odpisów zeznań podatkowych, czy też dokumentów bankowych obrazujących obrót środkami finansowymi. Dopiero porównanie podnoszonych argumentów z aktualną sytuacją majątkową Spółki może doprowadzić do uprawdopodobnienia omawianych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zażalenie na wskazane postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie, a także o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Dodatkowo na podstawie art. 196 p.p.s.a. spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia postępowania zażaleniowego.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu zażalenia strona stwierdziła w szczególności, że przeciwko niej prowadzone są również inne postępowania dotyczące kar pieniężnych. Chodzi tu o kary w wysokości od [...] zł. Wskazała konkretne decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. Tym samym realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje poważne konsekwencje finansowe dla spółki. W związku z powyższym okoliczności sprawy powinny zostać uznane za powodujące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgłoszony przez spółkę wniosek o wstrzymanie na podstawie art. 196 p.p.s.a. wykonania zaskarżonego niniejszym zażaleniem postanowienia do czasu rozstrzygnięcia postępowania zażaleniowego nie jest rozpatrywany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 196 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. O wstrzymaniu wykonania postanowienia decyduje Sąd I instancji przed przekazaniem akt sądowi kasacyjnemu. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w obecnej chwili nie może odnieść zamierzonego skutku. Naczelny Sąd Administracyjny niniejszym postanowieniem wydanym w postępowaniu zażaleniowym, rozstrzygnął zażalenie (tak też NSA w postanowieniu z dnia 3 września 2015 r., I FZ 290/15).

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Należy wskazać, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Złożony przez spółkę w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sprowadzał się do ogólnych sformułowań, nieuprawdopodobnionych jakimikolwiek okolicznościami faktycznymi. Skarżąca wskazała, że na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej występuje ryzyko utraty jej płynności finansowej oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody. Nie przedłożyła jednak jakichkolwiek dokumentów, odnoszących się w szczególności do jej sytuacji majątkowej, które uprawdopodabniałyby podnoszone twierdzenia. W tej sytuacji Sąd I instancji zgodnie z prawem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skoro do dnia rozpatrzenia wniosku skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności istotnych z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym miejscu należy zauważyć, że skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedłożyła informację (w postaci wskazania konkretnych decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. k. 12 akt sądowych), iż przeciwko niej prowadzone są również inne postępowania dotyczące kar pieniężnych. Chodziło o kary w wysokości od [...] zł. Jednakże co istotne dla dalszych rozważań skarżąca nie przedłożyła do wniosku (jak i do zażalenia) ww. decyzji administracyjnych celem uprawdopodobnienia swego twierdzenia. Powyższe uniemożliwia ocenę, czy względem skarżącej toczą się postępowania zmierzające do wyegzekwowania ww. kwot i czy w rezultacie wpływają one na sytuację materialną skarżącej skutkującą zastosowaniem względem spółki ochrony tymczasowej.

NSA zwraca jedynie uwagę, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Strona może zatem złożyć wniosek o zmianę zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji, jeśli wykaże, że doszło do zmiany okoliczności związanych z kwestią wstrzymania wykonania decyzji organu administracji.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.

Na uwzględnienie nie zasługuje zawarte w zażaleniu żądanie zasądzenia kosztów postępowania. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527).