Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1108/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 270
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 57 , art. 129 par 2 , art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., [...] Wójt Gminy B., na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz.U. z 2014 r., poz. 567 ze zm.), odmówił przyznania M. R. zasiłku dla opiekuna z tytułu sprawowania opieki nad ojcem Z. R..

W uzasadnieniu organ wskazał, że z akt sprawy oraz złożonego przez M. R. oświadczenia wynika, że jest on rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne. Natomiast zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 powołanej ustawy zasiłek dla opiekuna przysługuje rolnikom w przypadku zaprzestania prowadzenia przez nich gospodarstwa rolnego albo wykonywania przez nich pracy w gospodarstwie rolnym, co potwierdza się stosownym oświadczeniem złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. R., powołujac sie na przepis art. 233 § 1 k.k. oświadczył, że z powodu całodobowej opieki nad ojcem nie pracuje w gospodarstwie rolnym. Nadto wyjaśnił, że brak tego oświadczenia w aktach sprawy, spowodowany jest tym, że nikt go od niego nie żądał.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] r., [...] na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) stwierdziło, że odwołanie M. R. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego złożenia.

Kolegium wyjaśniło, że decyzja organu I instancji z prawidłowym pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Zgodnie z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r., natomiast skarżący odwołanie złożył w dniu 18 lipca 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej), czyli po upływie zakreślonego terminu.

Mając na uwadze, że skarżący został prawidłowo pouczony o przysługujących środkach odwoławczych, w tym o terminie wniesienia odwołania, oraz nie wniósł prośby o przywrócenie terminu z jednoczesnym uprawdopodobnieniem, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, Kolegium pozostawiło odwołanie bez rozpoznania.

Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w S. M. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.. Skarżący wywiódł, że wbrew stanowisku Kolegium złożył odwołanie w przewidzianym 14. dniowym terminie, ponieważ należy odliczyć od niego wypadające w tym czasie trzy niedziele. Powyższe powoduje wydłużenie terminu o trzy dni, a tym samym jego odwołanie należy uznać za złożone w terminie.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podtrzymało w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ocena Sądu w niniejszej sprawie sprowadzała się zatem do odpowiedzi na pytanie, czy prawidłowo zaskarżonym postanowieniem stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Przeprowadzona kontrola przez Sąd w tym zakresie, według kryteriów zakreślonych ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wykazała, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa.

Zgodnie z art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy bada z urzędu dochowanie terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, co w konsekwencji wyłącza dopuszczalność jej skontrolowania w zwyczajnym postępowaniu odwoławczym. Wydanie postanowienia na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zależy więc od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia, organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W myśl natomiast art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin ten jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które go spowodowały, powoduje konieczność stwierdzenia, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu.

Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny sprawy nie jest kontrowersyjny i został prawidłowo ustalony przez organ II instancji. M. R., jak sam potwierdza w skardze, otrzymał decyzję organu I instancji w dniu 3 lipca 2014 r. (potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych pierwszej instancji). Jak wynika z treści decyzji Wójta skarżący został pouczony o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Termin 14. dniowy, liczony od daty 3 lipca 2014 r., upłynął w dniu 17 lipca 2014 r. natomiast M. R. odwołanie złożył w dniu 18 lipca 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym).

Skarżący zarzucił błędne wskazanie przez organ terminu do wniesienia odwołania, wywodząc, że termin ten upłynął w dniu 20 lipca 2014 r. gdyż należało odliczyć od terminu złożenia tegoż odwołania wypadające w tym czasie trzy niedziele.

Powyższy zarzut skarżącego jest nieuzasadniony.

Zasady liczenia terminów do wniesienia odwołania określa art. 57 K.p.a., który stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, zaś upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 K.p.a.). Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy, następny dzień powszedni (art. 57 § 4 K.p.a.). Z powyższego wynika, że Kodeks postępowania administracyjnego wiąże skutek procesowy z dniami ustawowo wolnymi od pracy tylko w sytuacji, gdy ostatni

dzień terminu przypada w tych dniach i wtedy termin do złożenia pisma procesowego upływa najbliższego dnia roboczego. Natomiast gdy dni ustawowo wolne od pracy są

objęte terminem, nie ma podstaw prawnych, aby tych dni nie uwzględniać przy obliczaniu terminu.

W tej sytuacji prawidłowo organ wskazał, że termin do złożenia odwołania upłynął w dniu [..] r.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zarzuty skargi dotyczące błędnego obliczenia terminu do złożenia odwołania były bezzasadne, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.