Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 481/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.65
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 481/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie: Asesor WSA Jacek Kuza (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: Referent stażysta Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nałożył na Z. C. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 zł. z powodu uchylania się od obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...], polegającego na wykonaniu rozbiórki wiaty drewnianej położonej w miejscowości M., ul. L. Postanowienie to zostało doręczone w dniu 4 listopada 2004 r. osobiście Z. C. (zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki listowej poleconej - k. I 7 akt administracyjnych).

Zażalenie na to postanowienie zostało złożone w dniu 19 listopada 2004 r. osobiście przez Z. C. w Biurze Obsługi Klienta Urzędu Wojewódzkiego ( k II -3 akt administracyjnych).

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu podał, że wbrew wymogom art. 129 § 3 w zw. z art. 141 § 2 kpa, zażalenie zostało złożone przez stronę w 15 dniu po otrzymaniu przez stronę postanowienia , co w myśl art. 134 kpa skutkuje stwierdzeniem uchybienia termin do wniesienia zażalenia.

W skardze na to postanowienie wniesionej w dniu 17 styczna 2005 r. Z. C. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie jej zażalenia z dnia 19 listopada 2004 r. skierowanego do Wojewody oraz jej pisma skierowanego w dniu 4 stycznia 2005 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o dokonanie oględzin jej wiaty. W uzasadnieniu podała, że złożyła również "zażalenie do Najwyższego Sądu Administracyjnego w Warszawie".

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo organ podniósł, że brak wniosku Z. C. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, nie dawał organowi odwoławczemu możliwości ewentualnego jego uwzględnienia. Odnośnie wspomnianego w skardze "zażalenie do Najwyższego Sądu Administracyjnego w Warszawie", organ wyjaśnił, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach pod sygnaturą II SA/Kr 678/04 toczy się postępowanie ze skargi Z. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]. znak [...], nakazującą Z. C. dokonanie rozbiórki drewnianej wiaty położonej w miejscowości M. przy ulicy L. W toku tego właśnie postępowania skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie do NSA w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art.122 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( tekst jednolity Dz. U. Nr 110/2002 poz. 968 ze zm.) zobowiązanemu służy prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. W myśl art. 141 § 2 kpa w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie.

Według art. 58 § 1 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Niekwestionowane w sprawie było, że mimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]. nakładającego grzywnę w celu przymuszenia, Z. C. uchybiła ustawowemu, siedmiodniowemu terminowi do złożenia zażalenia na to postanowienie. Złożyła je bowiem osobiście w Biurze Obsługi Klienta Urzędu Wojewódzkiego, w dniu 19 listopada 2004 r. a więc w 15 dni od daty doręczenia jej skarżonego postanowienia. Fakt złożenia zażalenia do niewłaściwego organu, (mimo prawidłowego również w tym zakresie pouczenia strony, zawartego w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] ), nie miał wpływu na obliczenie terminu do wniesienia zażalenia, ponieważ zgodnie z art. 65 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, a podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Brak prośby skarżącej o ewentualne przywrócenie uchybionego terminu, a także brak w zażaleniu z dnia 19 listopada 2004 r. jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby świadczyć o braku winy skarżącej w uchybieniu terminu, uniemożliwiały organowi rozpatrzenie zażalenia pod tym kątem. Należy dodać, że nawet w skardze sporządzonej przez stroną już po otrzymaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, nie znalazły się stwierdzenia mogące świadczyć o braku winy strony w uchybieniu terminu, ani o jej woli starania się o przywrócenie terminu. Potwierdza to ocenę organu administracji, że intencją strony nie było proszenie o przywrócenie uchybionego terminu.

Oceniając te intencje należy zauważyć, że niniejsza skarga jest w dużej części efektem niezrozumienia przez skarżącą istoty i celu postępowania egzekucyjnego toczącego się w sprawie. Ze skargi i z zażalenia Z. C. zdaje się wynikać, że celem jej obecnych działań jest wstrzymanie wykonania nakazu rozbiórki jej drewnianej wiaty, ze względu na niemożność sprostania stawianym jej wymogom oraz z uwagi na złożenie przez nią zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie skargi na decyzje nakazującą przedmiotową rozbiórkę, rozpoznawanej przez WSA w Krakowie. W tym zakresie należy stwierdzić, że ponieważ wykonanie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nakazującą Z. C. dokonanie rozbiórki drewnianej wiaty położonej w miejscowości M. przy ulicy L.- zostało wstrzymane (co wynika z okazanego na rozprawie przez skarżącą postanowienia NSA w Warszawie z dnia 5 sierpnia2005 r.), to również i administracyjne postępowanie egzekucyjne mające na celu przymuszenie strony do wykonania tego nakazu rozbiórki - musi ulec wstrzymaniu. Zdarzenia te nie mają jednak wpływu na niniejsze postępowanie, bo rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależy od wyniku postępowania toczącego się w sprawie nakazu rozbiórki. Zaskarżone postanowienie bowiem nie zostało wydane w oparciu o decyzję nakazującą rozbiórkę, lecz w toku incydentalnego postępowania zażaleniowego dotyczącego egzekucji nakazu rozbiórki. Zakończenie tego incydentalnego postępowania nie zmieni sytuacji strony, skoro dopuszczalność egzekucji nakazu rozbiórki i tak zależy od istnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym wydanym w sprawie w dniu 25 października 2004 r. Istnienie tego obowiązku jest natomiast przedmiotem rozpoznania w postępowaniu toczącym się w innej sprawie, a na skutek wstrzymania przez NSA wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]( będącą podstawą obowiązku objętego tytułem wykonawczym z dnia [...] postępowanie egzekucyjne dotyczące rozbiórki wiaty, nie będzie mogło się toczyć.

Ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ).