Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 437/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: § 10 ust. 2, § 35 ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 5 poz 34
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1 z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług  pocztowych
article: art. 53 § 1, art. 184 w zw. z art. 182§ 1 w zw. z art. 120
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Polskich Kolei Państwowych S.A. w Warszawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2110/09 odrzucającego skargę Polskich Kolei Państwowych S.A. w Warszawie na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 2009 r. [...] w przedmiocie komunalizacji mienia p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 2110/09 odrzucił skargę Polskich Kolei Państwowych S.A. w Warszawie na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie komunalizacji mienia.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż przedmiotowa skarga została złożona z uchybieniem 30 - dniowego terminu, bowiem zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 13 października 2009 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, zatem termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu – stosownie do treści art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), upływał w dniu 12 listopada 2009 r., natomiast strona wniosła skargę w dniu 13 listopada 2009 r. i jako spóźniona podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 2 P.p.s.a.

W skardze kasacyjnej, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 58 § 1 pkt 2 tejże ustawy poprzez odrzucenie skargi z powołaniem się na przekroczenie terminu do jej wniesienia, w sytuacji, gdy termin ten został zachowany, art. 53 § 1 ust. 1 tejże ustawy poprzez bezpodstawne ustalenie, że skarżący naruszył ten przepis, mówiący o 30 - dniowym terminie na złożenie skargi, podczas, gdy ten przepis został zachowany, na co wskazuje załączony do niniejszej skargi dowód w postaci pieczęci z prezentatą.

Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie kosztów postępowania za wszystkie instancje według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż zaskarżona decyzja z dnia [...] września 2009 r. została doręczona w dniu 14 października 2009 r., a nie, jak błędnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny, w dniu 13 października 2009 r., o czym świadczy dołączona do skargi kasacyjnej koperta z sygnaturą sprawy nadaną przez Krajową Komisję Uwłaszczeniową wraz z prezentatą wpływu 14 października 2009 r. Skargę wniesiono w ostatnim 30 - tym dniu tj. 13 listopada 2009 r. za pośrednictwem Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej - dowód: potwierdzenie nadania pisma.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Kluczowe znaczenie dla rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej ma ustalenie daty doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 2009 r. [...], bowiem to od daty doręczenia należy liczyć bieg terminów do wniesienia środków odwoławczych.

Sąd I instancji odrzucił skargę opierając się na tym co znajduje się na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki, z którego wynika, że została ona odebrana przez stronę w dniu 13 października 2009 r.

Skarżąca kasacyjnie kwestionuje wskazaną datę podnosząc, iż przesyłkę otrzymała w dniu 14 października 2009 r., o czym świadczy dołączona koperta z sygnaturą akt sprawy nadaną przez Krajową Komisję Uwłaszczeniową wraz z prezentatą 14 października 2009 r. jako datą wpływu.

Należy wskazać, iż w/w argument autora skargi kasacyjnej – koperta z prezentatą 14 października 2009 r., jako dowód poświadczający odbiór zaskarżonej decyzji właśnie w tej dacie, jak również dowód nadania skargi w dniu 13 listopada 2009 r. nie mogą świadczyć o tym, iż przesyłkę odebrano w dniu 14 października 2009 r. a nie 13 października 2009 r., przede wszystkim z uwagi na charakter i treść formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru, który ma walor dokumentu urzędowego, co skutkuje domniemaniem jego autentyczności i zgodności z prawdą (tak: postanowienie NSA z dnia 21 października 2008 r. sygn. akt I FSK 1580/08, wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt II GSK 555/08). Choć istnieje oczywiście możliwość podważenia jego prawdziwości, w przedmiotowej sprawie skutecznie tego nie uczyniono.

Do takiego wniosku prowadzi nie tylko skonfrontowanie twierdzeń strony i przedstawionych dowodów, co do rzeczywistej daty odbioru zaskarżonej decyzji, z treścią formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru ale również z procedurą wynikającą z przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5 poz. 34 ze zm.), które w § 10 ust. 2 przewiduje, iż potwierdzenie odbioru polega na doręczeniu nadawcy formularza z pokwitowaniem adresata odbioru przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego, a stosownie do § 35 ust. 4 tegoż rozporządzenia, jeżeli adresatem przesyłki lub przekazu pocztowego jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, pokwitowanie odbioru powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy, datę odbioru i odcisk stempla firmowego, a w przypadku braku stempla firmowego - informację o dokumencie potwierdzającym uprawnienie do odbioru przesyłki. Formularz zwrotnego potwierdzenia odbioru wypełniany jest w momencie doręczania przesyłki, zarówno przez doręczyciela, jak i adresata, po czym formularz ten odłączany jest od wydanej adresatowi przesyłki i doręczany nadawcy formularza (w niniejszej sprawie – organowi, który wydał decyzję).

W świetle powyższego należy podkreślić, iż wiążącą dla Sądu I instancji przy sprawdzeniu zachowania terminu do wniesienia środków odwoławczych, w niniejszej sprawie skargi, jest wyłącznie treść wypełnionego formularza zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, na którym widnieje odcisk datownika Spółki PKP S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami wskazujący datę 13 października 2009 r. jako datę odbioru zaskarżonej decyzji. Co należy podnieść, niezgodnie z w/w § 35 ust. 4 rozporządzenia, brak jest podpisu odbiorcy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jednakże w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność ta nie ma istotnego wpływu dla sprawy, gdyż po pierwsze nie jest to okoliczność kwestionowana w skardze kasacyjnej, co w świetle wynikającej z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasady związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej skutkuje niemożnością badania na tej podstawie skuteczności doręczenia, a po drugie nawet brak podpisu pracownika, przy nie budzącym wątpliwości odcisku datownika firmowego PKP S.A. nie zmienia faktu, iż widnieje tam data 13 października 2009 r. a nie 14 października 2009 r.

Wobec powyższego, wbrew stanowisku skarżącej kasacyjnie, datą doręczenia przedmiotowej decyzji był 13 października 2009 r., co skutkuje przyjęciem, iż termin do złożenia skargi upłynął, zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., w dniu 12 listopada 2009 r. a nie 13 listopada 2009 r., zatem postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 w zw. z art. 120 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.