Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 3/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z  art. 154 par. 6, art. 200 w zw. z  art. 210 par. 2 w zw. z  art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.J. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi A w C. w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi A.J. na bezczynność Dyrektora A w C. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1. nałożyć na Dyrektora A w C. grzywnę w kwocie 200 zł (dwieście złotych); 2. zasądzić od Dyrektora A w C. na rzecz skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. A.J. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi A w C. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. za nieprzekazanie w terminie skargi zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Gl 13/17.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż w dniu 29 grudnia 2016 r. organ otrzymał skargę na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej jednakże nie przekazał jej do tut. Sądu.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor A w C. stwierdziła, iż nie jest zasadna ani skarga na bezczynność ani wniosek o wymierzenie grzywny za jej nieprzekazanie do sądu administracyjnego albowiem zgodnie z treścią art. 54 § 1 P.p.s.a. organ przekazał skargę do sądu w terminie 30 dni od jej otrzymania. Jednocześnie oświadczyła, że interpretacja przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nasuwa wiele wątpliwości i błędnych interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa wyżej, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 - dalej w skrócie "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Powołany wyżej art. 21 pkt 1, stanowi unormowanie szczególne w stosunku do normy art. 54 § 2 P.p.s.a. w zakresie terminu przekazania skargi, przewidując jego skrócenie do 15 dni. Niezachowanie tego terminu, podobnie jak niezachowanie terminu 30-dniowego, wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. skutkować może wymierzeniem grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Stanowi on bowiem, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Unormowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a., na podstawie którego został złożony wniosek o ukaranie grzywną stanowi natomiast regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz zapobieganie przetrzymywaniu skarg przez te organy. Wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję represyjną, która służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), ma ono także na celu funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r. sygn. I OZ 328/12, z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1039/11, z dnia 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 431/11, z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OZ 594/11 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2013 r. sygn. akt IV SO/Gl 49/12).

Przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I OZ 719/11, Lex 965940), a przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 P.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W ocenie Sądu wniosek A.J. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi A w C. za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia 29 grudnia 2016 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa ze skargi A.J. na bezczynność Dyrektora A w C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygnaturą akt IV SAB/Gl 13/17. Nie ulega wątpliwości, że organ otrzymał powyższą skargę w dniu 29 grudnia 2016 r. i obowiązany był do nadania jej właściwego biegu w terminie 15 dni, który upłynął w dniu 13 stycznia 2017 r. Tymczasem organ nadał skargę pocztą dopiero w dniu 27 stycznia 2017 r. natomiast odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi przekazał do tut. Sądu dopiero w dniu 10 marca 2017 r.

Odnosząc się do argumentacji podniesionej przez organ należy zauważyć, że obowiązek organu przekazania Sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. jest niezależny od tego, czy skarga jest zasadna a także nie wpływają na niego wątpliwości interpretacyjne organu dotyczące przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazane przez organ okoliczności nie są zatem tego rodzaju, żeby usprawiedliwiały zaistniałe opóźnienie. Wyjaśnić należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu.

Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze stopień winy organu, okres jaki faktycznie upłynął pomiędzy złożeniem skargi a przekazaniem jej do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, brak istnienia obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będącej przedmiotem skargi.

Zważywszy przywołane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. uznając, że jej wysokość jest adekwatna do stopnia stwierdzonego uchybienia. O zwrocie kosztów postępowania, na które składa się wpis w kwocie 100 zł, orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.