Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 560/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1314
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2020 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. jako organ egzekucyjny prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku M. B. (powoływanej dalej jako zobowiązana lub skarżąca) na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...].08.2019r nr [...] wystawionego przez Burmistrza Miasta i Gminy N. z tytułu opłaty za wykonanie zastępcze w kwocie należności głównej 640,00zł.

Zobowiązana pismem z dnia [...].12.2019r zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. o "umorzenie postępowania egzekucyjnego na mocy art. 59 § 1 pkt. 2,3,4 i 10 upea oraz o uchylenie czynności egzekucyjnych na mocy art. 60 upea". Zobowiązana uzasadniła m.in, iż obowiązek nie istniał, gdyż w 2009r został prawomocnie umorzony decyzją Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...].12.20111r. nr [...], którą to decyzję utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławczego w K. (dalej: SKO) w dniu [...].02.2012r. W treści wniosku zobowiązana wskazała, iż wspólna nieruchomość nr [...] w S. jest współwłasnością w ˝ M. B. i w [...] T. i J. S.. Nieruchomość ta została przyłączona do sieci kanalizacyjnej (protokołem odbioru z dnia 02.04.2005r przez jednego współwłaściciela t.j T. S.) wybudowanej w S. przez inwestora Burmistrza Miasta i Gminy N.. Zobowiązana podniosła, iż dla wspólnej nieruchomości nr [...] zostały wydane z naruszeniem prawa warunki techniczne dla jednego współwłaściciela T. S.. Zobowiązana podniosła, iż z uwagi na umorzone przez Burmistrza postępowanie w sprawie przyłączenia nieruchomości [...] do sieci kanalizacyjnej, Burmistrz narusza prawo, dokonując ponownego podłączenia tej samej nieruchomości nr [...] do kanalizacji sanitarnej. Według zobowiązanej żadne przepisy ustawy, nie dopuszczają dwukrotnego podłączenia do kanalizacji sanitarnej tej samej nieruchomości nr [...]. Do wniosku zobowiązana dołączyła kserokopie pism t.j: decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].02.2012r nr [...], decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...].12.201 lr nr [...]

Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. rozpatrując wniosek o umorzenie, postanowieniem z dnia [...].01.2020r nr [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie w/w tytułu wykonawczego.

Zobowiązana nie godząc się z w/w postanowieniem złożyła w ustawowym terminie zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. W treści zażalenia podtrzymała stanowisko prezentowane w piśmie z dnia [...].12.2019r, oraz wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji oraz o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 23 § 6 upea.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K., postanowieniem z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołał się na art. 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i uznał, że wystąpienie którejkolwiek sytuacji wymienionej w pkt 1-10 w czasie trwającego postępowania egzekucyjnego powoduje konieczność umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zaznaczono, iż organ prowadzący egzekucję zobligowany jest do umorzenia postępowania w sytuacji, gdy wystąpi przynajmniej jedna z przesłanek. Nie można zatem mówić o uznaniowości w powyższym zakresie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. zauważył, iż organ pierwszej instancji dążąc do dokładnego rozpoznania sprawy, zwrócił się do wierzyciela o wyrażenie swojego stanowiska w sprawie argumentów podnoszonych przez zobowiązaną. W odpowiedzi wierzyciel pismem z dnia [...].01.2020 nr [...] wniósł o nieuwzględnienie wniosku zobowiązanej o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel wyraził, iż nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 59§1 pkt. 2,3,4 i 10 upea. Wierzyciel wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. (dalej: WSA) wyrokiem z dnia 30.10.2019r sygn. akt II SA/Kr 670/19 oddalił skargę zobowiązanej na postanowienie SKO z dnia [...].04.2019r w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego. Następnie wierzyciel wyjaśnił, iż z kolei wyrokiem z dnia 22.11.2019r sygn. akt II SA/Kr 287/19 WSA w Krakowie oddalił skargę zobowiązanej na decyzję SKO w K. z grudnia 2018r w przedmiocie nakazu ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko. Wierzyciel wyraził, że bezsprzecznie w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 56§1 pkt 2 upea, ponieważ obowiązek istnieje, jest wymagalny, nie został umorzony ani nie wygasł. Zdaniem wierzyciela nie zaszły również przesłanki z pkt 3 § 1 bowiem egzekwowany obowiązek został określony zgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji administracyjnej, co zostało potwierdzone wyrokiem z dnia 22.11.2019r sygn. akt II SA/Kr 287/19 WSA w Krakowie. Nie znaleziono również przesłanek z pkt 4 § 1, ponieważ nie doszło do błędu co do osoby zobowiązanej, a egzekucja może być prowadzona w stosunku do tej osoby, oraz z pkt 10 § 1, gdyż nie ma w przedmiotowej sprawie do czynienia z innymi przypadkami przewidzianymi w ustawach.

Biorąc powyższe pod uwagę, organ egzekucyjny stwierdził, że nie zaszły w niniejszej sprawie żadne przesłanki określone w art. 59 § 1 upea, wobec czego odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego wystawionego przez Burmistrza Miasta i Gminy N..

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. odpowiadając na zarzuty zobowiązanej naruszenia art. 1, art. 138 § 1 pkt. 1 i 3 kpa zauważył, iż organ egzekucyjny stosuje przepisy kpa w związku z art. 18 upea w zakresie w nim wskazanym. Artykuł 138 kpa ma zastosowanie do organu odwoławczego, tym samym nie mógł zostać naruszony w zaskarżonym postanowieniu wydanym przez organ pierwszej instancji.

Odnosząc się do naruszenia art. 7, 8, 9, 75, 76 § 1, 77 § 1, 80 kpa zauważył, że w postępowaniu administracyjnym zgromadzono pełny materiał dowodowy pozwalający na rozstrzygnięcie sprawy przez organ pierwszej instancji. To, że zobowiązana nie zgadza się z przyjętym przez organ sposobem rozstrzygnięcia sprawy, nie oznacza, że rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny oraz nie wyjaśniono wszechstronnie materiału dowodowego. W toku trwającego postępowania przed organem pierwszej instancji zobowiązana była informowana o okolicznościach, o których mowa w art. 9 kpa, t.j w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...].01.2020 nr [...] Biorąc powyższe pod uwagę organ pierwszej instancji przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy w całości, a zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło na podstawie całokształtu tego materiału.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 5.1 pkt. 2 ustawy z dnia 13 września 1996r o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wyjaśnia, iż podjęte rozstrzygnięcie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego zostało przez organ pierwszej na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018r poz. 2096 ze zm,) w związku z ustawą z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2019r poz. 1438 ze zm,) tym samym nie mogły zostać naruszone w/w artykuły ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ponieważ ustawa ta w niniejszych rozstrzygnięciach nie miała zastosowania.

Odnosząc się do naruszenia art. 1,2,3 upea, art. 59§ 1 upea oraz naruszenie art. 23§1 i §4 pkt. 2 upea i niezastosowanie art. 45§1 upea należy zauważyć, iż organ pierwszej instancji postępowanie egzekucyjne prowadzi w sposób właściwy i zgodny z przepisami prawa, mając umocowanie w skierowanym do egzekucji administracyjnej tytule wykonawczym nr [...] Ponadto nie zaistniały żadne przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego wynikające z art. 59§1 upea, co zostało stwierdzone po uzyskaniu stanowiska wierzyciela. Zarówno nie zaistniały żadne powody, o których mowa w art. 45§1 upea, dla których organ egzekucyjny czy egzekutor miałby odstąpić od czynności egzekucyjnych.

Odnosząc się do wniosku zobowiązanej zawartego w zażaleniu "o wstrzymanie i postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 23 § 6 upea wyjaśniono, że upea nie zawiera środka prawnego pozwalającego na skuteczne wniesienie przez stronę wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 23§ 6 upea. Tym samym złożony wniosek "o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego " na podstawie powołanego artykułu nie może przynieść pozytywnego skutku i być rozpatrzony.

Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucono naruszenia :

1 ) brak wyjaśnienia dokładnego całokształtu rozpoznania sprawy, w tym pominięcia i zrzucenia dowodów wniosku skarżącej z [...].12.2019r. na okoliczność prawomocnego umorzenia postępowania w zakresie podłączenia części nieruchomości [...] w S. [...] z dnia [...].12.2011r. utrzymane w mocy przez SKO w K. [...], z dn. [...].02.2012r. które utrzymał w mocy WSA w K. w dniu [...].09.2012r. sygn. akt; II SA/Kr 638/12, Sąd podniósł iż M. B. nie ma obowiązku przyłączenia części nieruchomości do sieci, bo takiego podłączenia dokonał współwłaściciel T. S., protokołem odbioru z dn. [...].04.2005r.;

Brak całkowitego odniesienia się przez wierzyciela Burmistrza Miasta i Gminy N. do dowodów ; Protokołu odbioru technicznego z podłączenia całej wspólnej nieruchomości [...] z dnia [...].04.2005r. przez współwłaściciela T. S.. Wierzyciel tuszuje naruszenia prawa - odniósł się wyłącznie do Wyroku zaocznego WSA w K. dnia [...].10.2019r. sygn. akt; II SA Kr 670/19 ( sąd nie przesłał skarżącej odpowiedzi na skargę żeby mogła się do niej ustosunkować) oraz Wyroku z dnia 22.11.2019r. sygn. akt; II SA/Kr 287/19;

2) art. 1, 1a.pkt.2.,7,12 a) i b) - wykonania zastępczego nałożonego przez wierzyciela na skarżącą decyzją w dniu [...].09.2018r. Nr. [...], podłączenia przez skarżącą części nieruchomości [...] do sieci kanalizacyjnej - nie wydając skarżącej warunków technicznych, przez 15 lat nie nałożył kary na współwłaściciela T. S., której w dn. [...].03.2005r. wydano warunki Techniczne Nr. [...], dla podłączenia całej wspólnej nieruchomości [...] do sieci kanalizacyjnej w miejscu istniejącego szamba, które po spisaniu protokołu odbioru z dnia [...]04.2005r. winno być zlikwidowane;

Wierzyciel obowiązki współwłaścicieli oraz swoje przerzuca od lat bezpodstawnie na skarżącą M. B., która nie miała żadnego udziału w dokonanym naruszeniu prawa, skarżąca nie może brać odpowiedzialności za naruszenia prawa przez wierzyciela, który omijając prawo w oszukańczy sposób wykorzystywał swoje stanowisko w Gminie, działając na szkodę jednego współwłaściciela na skarżąca.

3) art.59 § 1 .pkt.l, 2, 3, 4, 7, 10, art.29.§ 2, art.33., art.60 § 1., art. 127 i art. 128., ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4) art. 138.§ 1 pkt. l oraz art.144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeksu postępowania administracyjnego w z zawiązku z art. 18, art.23 § 4 art. pkt 1 art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

5) art. 1. kpa. art. 6, 7, 8, 9, art.28., art.75, art.76, art. 77 § 1., art.80., art. 81., art. 107 § 3., Kpa poprzez nie odniesienie się przez organ II instancji do art. 23 § pkt.2. oraz art. 45 § 1 Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wniósł jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W razie stwierdzenia braku podstaw do uchylenia decyzji bądź postanowienia, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że korzystając z uprawnienia, które przyznaje sądowi administracyjnemu art. 119 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 120 p.p.s.a., dopuszczający możliwość rozpoznania w postępowaniu uproszczonym skargi, której przedmiotem jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, Sąd procedował w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] kwietnia 2019r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z [...] stycznia 2019r. w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Burmistrza Miasta i Gminy N. .

Podstawę prowadzenia egzekucji w niniejszej sprawie stanowił tytuł wykonawczy z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] wydany na podstawie postanowienia z dnia [...] lutego 2019r, znak [...], gdzie Burmistrz Miasta i Gminy N. orzekł o zastosowaniu wobec M. B. wykonania zastępczego wobec niewykonania przez nią obowiązku wymienionego w tytule wykonawczym z [...] stycznia 2019 r., wystawionym przez Burmistrza Miasta i Gminy N.. Obowiązek ten polegał na zaprzestaniu korzystania przez zobowiązaną z będącego w złym stanie technicznym zbiornika na nieczystości ciekłe znajdującego się na działce położonej w S. oraz podłączeniu do kanalizacji sanitarnej parteru budynku, zajmowanego na parterze przez zobowiązaną poprzez wykonanie faktycznego połączenia instalacji wewnętrznej z istniejącym na terenie nieruchomości przyłączem kanalizacyjnym.

W prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym organ egzekucyjny dokonał zawiadomieniem nr [...] z dnia [...].08.2016r. zajęcia wynagrodzenia za pracę w C. P. Sp. z o. o. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem w/w tytułu wykonawczego zostało doręczone zobowiązanej w dniu [...].09.2019r. Zajęcie egzekucyjne okazało się skuteczne, przy czym pracodawca poinformował organ egzekucyjny pismem z dnia [...].09.2019r. o zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do wynagrodzenia za pracę. Organ egzekucyjny pismem nr [...] z dnia [...].09.2019r. zawiadomił wierzyciela, zobowiązaną i pracodawcę, o przekazaniu egzekucji z wynagrodzenia za pracę sądowemu organowi egzekucyjnemu tj. Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w W., który dokonując zajęcia jako pierwszy, łącznie prowadzi egzekucję z tego wynagrodzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r., utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] lutego 2019r, znak [...], w przedmiocie orzeczenia o zastosowaniu wobec M. B. wykonania zastępczego wobec niewykonania przez nią obowiązku wymienionego w tytule wykonawczym z [...] stycznia 2019 r.,

Wyrokiem z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 670/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wyrok ten jest prawomocny.

W wyroku tym zaznaczono , że "Skarżąca nie wykonała obowiązku nałożonego na nią decyzją Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] września 2018 r., polegającego na wstrzymaniu użytkowania zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe oraz podłączenie do kanalizacji sanitarnej części budynku (parter) zajmowanego przez skarżącą, poprzez wykonanie faktycznego połączenia instalacji wewnętrznej z istniejącym na terenie nieruchomości gruntowej przyłączem kanalizacyjnym.

Decyzji tej w pkt. 2 nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Istotą natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnych jest to, że decyzja staje się wykonalna i stanowi tytuł egzekucyjny, mimo że nie jest ostateczna.

Zgodnie zaś z ugruntowaną linią orzecznictwa sądów administracyjnych "dopóki w obrocie prawnym pozostaje decyzja nakładająca określony obowiązek, dopóty możliwe jest wszczęcie i prowadzenie egzekucji w celu jego wykonania" (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 25 października 2007 r., sygn. II SA/GL 335/07, CBOSA).

W analizowanej sprawie spełnione zostały natomiast wszystkie wymagania formalne uprawniające organ do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Stosownie do treści art. 15 ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1438 z późn. zm.), zwana dalej u.p.e.a., warunkiem wszczęcia egzekucji administracyjnej jest uprzednie przesłanie zobowiązanemu przez wierzyciela pisemnego upomnienia, zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, gdyż postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Celem instytucji upomnienia "przedegzekucyjnego" uregulowanego w wyżej wskazanym przepisie jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania określonego obowiązku i tym samym niedoprowadzenie do wszczęcia postępowania.

W niniejszej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy N. sporządził w dniu [...] listopada 2018 r. pisemne upomnienie, w którym wezwał skarżącą do wykonania ciążących na niej obowiązków wynikających z decyzji z dnia [...] września 2018 r. Upomnienie zostało odebrane przez Skarżącą w dniu [...] grudnia 2018 r. Z powodu niewykonania przez skarżącą egzekwowanego obowiązku, organ egzekucyjny w dniu [...] stycznia 2019 r. wystawił tytuł wykonawczy, który został skarżącej doręczony w dniu [...] lutego 2019 r.

W ocenie Sądu, efektywności zastosowanego przez organ środka egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie nie sposób podważyć, w szczególności w kontekście tego, że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W przypadku egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, organ ma zasadniczo do wyboru dwa środki egzekucyjne: nałożenie grzywny w celu przymuszenia albo wykonanie zastępcze. Niemniej nakładanie grzywny, która miałaby skłonić skarżącą do wykonania obowiązków, stanowiłoby prawdopodobnie bardziej uciążliwy środek egzekucyjny. Nadto wykonanie zastępcze jest efektywniejszym środkiem realizacji obowiązku nałożonego decyzją, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności."

Zgodnie natomiast z treścią art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2017 r. poz.1201 - dalej upea) postępowanie egzekucyjne umarza się:

1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;

2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał;

3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa;

4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;

5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;

6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego;

7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu;

8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;

9) na żądanie wierzyciela;

10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

Stosownie zaś do treści § 2 tego przepisu postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.

Wskazane wyżej przesłanki stanowią katalog zamknięty, czyli przytoczone wyżej wyliczenie zawiera wyłączne, a zarazem jedyne dopuszczalne sytuacje umorzenia postępowania egzekucyjnego. Przesłanki te mają charakter obligatoryjny, co z kolei determinuje konieczność umorzenia postępowania egzekucyjnego w przypadku wystąpienie choćby jednej z nich. W okolicznościach niniejszej sprawy organy obu instancji prawidłowo uznały, iż żadna ze wskazanych wyżej podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego nie zachodzi, co musiało skutkować odmową jego umorzenia.

Skarżąca kwestionując postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego swoich racji upatruje w postępowaniu administracyjnym zakończonym wyrokiem tut. Sądu z 18.09.2012 r. sygn. akt II SA/Kr 638/12. Wbrew twierdzeniom skargi w wyroku tym Sąd nie stwierdził, iż zobowiązana nie ma obowiązku przyłączenia części nieruchomości do sieci, bo takiego podłączenia dokonał współwłaściciel. W wyroku jedynie stwierdzono, że organy nie wyjaśniły dlaczego uznały, że współwłaścicielka przedmiotowej nieruchomości M. B. nie dopełniła obowiązku z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach [...] w związku z tym należało na nią nałożyć obowiązek w trybie art. 5 ust. 7 cyt. ustawy. Uchylając zaskarżone decyzję Sąd jedynie nakazał wyjaśnienie tej kwestii. W wyniku późniejszego postepowania stwierdzono natomiast , że zobowiązana korzysta z bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, nie będąc podłączona do kanalizacji . Z poczynionych przez organ administracyjny ustaleń wynika, że przedmiotowy zbiornik nie nadaje się do eksploatacji z uwagi na brak szczelności poszczególnych komór osadczych, brak kominków wentylacyjnych dla każdej z komór osadczych oraz brak szczelnego przykrycia z otworem do usuwania nieczystości. Według organu występuje negatywne oddziaływanie na środowisko powiązane z korzystaniem z przedmiotowego zbiornika, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji o nałożeniu obowiązku polegającego na wstrzymaniu użytkowania zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe oraz podłączenia do kanalizacji sanitarnej części budynku (parter) zajmowanego przez skarżącą, poprzez wykonanie faktycznego połączenia instalacji wewnętrznej z istniejącym na terenie nieruchomości gruntowej przyłączem kanalizacyjnym. Brak wykonania tego obowiązku skutkował wystawieniem tytułu wykonawczego z dnia [...].08.2019r nr [...] z tytułu opłaty za wykonanie zastępcze w kwocie należności głównej 640,00zł.

Zgodzić się zatem należy z organami, że nie zaszły żadne okoliczności określone w art. 59 § 1 upea.

Niemniej jednak podkreślić należy, że po wpłynięciu wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej, organ egzekucyjny nie może badać zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, co wyraźnie wynika z art. 29 § 1 u.p.e.a. Jeżeli podstawę prawną egzekwowanego obowiązku stanowi decyzja administracyjna, to zakwestionowanie jej prawidłowości stanowi nieuprawnione wkroczenie w kompetencje organu administracji publicznej, który w postępowaniu rozpoznawczym (jurysdykcyjnym) w sposób władczy rozstrzygnął o prawach i obowiązkach strony, wynikających z przepisów prawa materialnego. W konsekwencji na etapie postępowania egzekucyjnego nie jest możliwe wprowadzanie zmian w tej materii, która jednoznaczne została rozstrzygnięta w decyzji administracyjnej, kończącej postępowanie rozpoznawcze.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, to wskazać należy, że w istocie zmierzają one do kwestionowania wszystkich dotychczasowych ustaleń faktycznych oraz rozstrzygnięć, zapadłych zarówno przed organami administracji publicznej jak i przed sądami administracyjnymi, związanych z szeroko rozumianym problemem kanalizacji sanitarnej na nieruchomości stanowiącej współwłasność Skarżącej. Historia ta ma co najmniej kilkanaście lat, w sprawie zapadały liczne wyroku sądów administracyjnych zarówno WSA w Krakowie jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co Sądowi wiadomym jest z urzędu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną