Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3127/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 159 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Waldemar Śledzik, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Kleiber, sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia zajęcia zabezpieczającego oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: “Skarżąca" lub “Spółka") uchylenia zajęcia zabezpieczającego z wierzytelności na rachunku bankowym w [...] S.A.

Z motywów postanowienia wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. decyzją z [...] listopada 2010 r. zabezpieczył na majątku Skarżącej zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za okres: styczeń 2010 r. w kwocie 528.442,00 zł, za luty 2010 r. w kwocie 857.836,00 zł oraz odsetki od tych zobowiązań za: styczeń 2010 r. w kwocie 27.536,90 zł, za luty 2010 r. w kwocie 38.120,80 zł, liczone na dzień 29 listopada 2010 r.

Na podstawie tej decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego w dniu [...] listopada 2010 r. wydał zarządzenia zabezpieczenia o nr [...] i [...] , obejmujące należności z tytułu podatku od towarów i usług za ww. okresy. Następnie na ich podstawie, zawiadomieniami z [...] grudnia 2010 r. o nr od [...] do [...] dokonał zajęcia zabezpieczającego prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego odpowiednio w [...] S.A., [...] S.A., [...] S.A. i [...] S.A.

Pismem z 3 grudnia 2010 r. [...] S.A. poinformował o ustanowieniu zajęcia zabezpieczającego na kwotę ww. zajęcia. Pismem z 3 grudnia 2010 r. [...] S.A. poinformował, że rachunki Skarżącej zostały zablokowane na poczet zabezpieczenia. Salda rachunków na dzień zajęcia wynoszą: 40,24 PLN i 197. 034,38 EUR.

W związku z tym Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z 16 grudnia 2010 r. zwrócił się do [...] S.A. z prośbą o sprecyzowanie pisma z 3 grudnia 2010 r. W odpowiedzi Bank poinformował, iż blokada środków została ustanowiona na rachunku Spółki w wysokości 1.451.935,70 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego zawiadomieniami z [...] grudnia 2010 r. uchylił zajęcia zabezpieczające wierzytelności z rachunków bankowych Skarżącej w innych bankach.

Pismem z 10 grudnia 2010 r. Skarżąca złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania zabezpieczającego na podstawie ww. zarządzeń zabezpieczenia z [...] listopada 2010 r.

Postanowieniem z [...] stycznia 2011 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. oddalił złożone zarzuty.

Ponieważ [...] S.A. poinformował, że zajęcie zabezpieczające nie może zostać zrealizowane, gdyż na rachunkach Skarżącej nie ma środków na jego realizację, organ zawiadomieniami z [...] stycznia 2011 r. o nr od [...] do [...] ponownie dokonał zajęcia zabezpieczającego prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego odpowiednio w [...] S.A., [...] S.A. i [...] S.A.

Pismem z 21 stycznia 2011 r. [...] S.A. poinformował o przyjęciu zajęć do realizacji oraz dokonaniu blokady rachunków, na których występują salda dodatnie w wysokości 10.580,54 zł oraz 150.034,38 EUR. Pismem z 10 lutego 2011 r. [...] S.A. poinformował o zabezpieczeniu rachunków bankowych, których salda na dzień sporządzenia przedmiotowego pisma wynoszą: 1.097,08 zł, 73,42 GBP, 38,69 EUR.

Postanowieniem z [...] lutego 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przedłużył termin zabezpieczenia dokonanego na majątku Skarżącej na podstawie zarządzeń zabezpieczenia z [...] listopada 2010 r.

Po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącej na ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] stycznia 2011 r. w sprawie oddalenia zarzutów, Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z [...] kwietnia 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w części dotyczącej oddalenia zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego oraz uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej oddalenia zarzutu nieistnienia obowiązku podatkowego i orzekając co do istoty sprawy stwierdził niedopuszczalność wniesionego zarzutu w tym zakresie.

Zawiadomieniem z [...] lipca 2011 r. organ dokonał zajęcia zabezpieczającego prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 21 kwietnia 2011 r., wyrokiem z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1877/11 uchylił zaskarżone postanowienie. Od przedmiotowego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł skargę kasacyjną.

W dniu 12 kwietnia 2012 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego wpłynął wniosek Skarżącej o uchylenie na podstawie art. 159 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) – dalej: “u.p.e.a.", zabezpieczenia na rachunku bankowym prowadzonym w euro w [...] S.A.

Postanowieniem z [...] lipca 2012 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. działając jako organ egzekucyjny na podstawie art. 159 § 1a w związku z § 1 u.p.e.a. odmówił uchylenia zajęcia zabezpieczającego z wierzytelności na rachunku bankowym w [...] S.A. W uzasadnieniu powołując się na treść art. 159 § 1 u.p.e.a. wskazał, że przepis ten określa warunki jakie muszą być spełnione, aby zabezpieczenie mogło być uchylone. W przypadku braku przedłużenia terminu zabezpieczenia, a także niezgłoszenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w ściśle oznaczonym przez ustawodawcę terminie, organ egzekucyjny uchyla dokonane zabezpieczenie na żądanie zobowiązanego.

W ocenie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w niniejszej sprawie nie zachodzą wymagane pozytywne przesłanki, ponieważ postępowanie zabezpieczające zostało przedłużone, a samo żądanie Strony jest przesłanką niewystarczającą. Wskazał też, że zajęcie zabezpieczające w [...] S.A. zostało dokonane 21 stycznia 2011 r. (w dacie doręczenia zawiadomienia do Banku), natomiast w dniu 28 lutego 2011 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. przedłużył termin zabezpieczenia dokonanego na majątku Spółki na podstawie zarządzeń zabezpieczenia z 30 listopada 2010 r.

Postanowienie to zostało wydane z zachowaniem terminów wynikających z art. 159 § 1 i 2 u.p.e.a. i nie zostało zaskarżone, więc pozostaje w obrocie prawnym.

W zażaleniu na to postanowienie Spółka stwierdziła, że przepisy art. 159 § 1 i 2 u.p.e.a. nie mogą być interpretowane w ten sposób, że wydanie postanowienia o przedłużeniu terminu zabezpieczenia zobowiązania o charakterze pieniężnym pozbawia zobowiązanego możliwości złożenia wniosku o uchylenie tego zabezpieczenia. Przepisy te należy rozpatrywać w kontekście zasad ogólnych postępowania administracyjnego (w tym zabezpieczającego), a w szczególności szybkości postępowania, zaufania, słusznego interesu strony. W celu realizacji zasad ogólnych, organ egzekucyjny powinien wyznaczyć rozsądny termin przedłużenia terminu zabezpieczenia tak, aby organ podatkowy mógł zakończyć postępowanie podatkowe, jeśli nie mógł tego uczynić bezzwłocznie, ale także aby zobowiązany zachował rzeczywistą kontrolę nad majątkiem stanowiącym jego własność. Jeśli natomiast organ egzekucyjny nie wyznaczył żadnego terminu przedłużenia zabezpieczenia, to w ocenie Spółki, zobowiązany ma prawo w każdym czasie złożyć wniosek o uchylenie zabezpieczenia, a obowiązkiem organu jest merytoryczne rozpoznanie wniosku w kontekście art. 159 § 1 i 2 u.p.e.a. W przeciwnym razie instytucja zabezpieczenia będzie sankcjonować opieszałość organu, co ma miejsce w niniejszej sprawie.

W ocenie Spółki interpretacja, że zobowiązany do świadczeń niepieniężnych zachowuje prawo do złożenia wniosku o uchylenie zabezpieczenia a zobowiązany do świadczenia pieniężnego już nie, byłaby sprzeczna z zasadą równości wobec prawa i ochroną prawa własności. Ponadto przepis art. 159 § 2 u.p.e.a. nie może mieć zastosowania w sprawie, ponieważ zgodnie z brzmieniem tego przepisu organ egzekucyjny działa na wniosek, a nie z urzędu, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. W okolicznościach sprawy wyłączną podstawą rozstrzygnięcia jest art. 159 § 1 u.p.e.a.

Pismem z 2 sierpnia 2012 r. Spółka wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] lutego 2011 r. w sprawie przedłużenia terminu zabezpieczenia.

Postanowieniem z [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wszczął na wniosek Spółki postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanego postanowienia.

W zaskarżonym postanowieniu z [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wskazał, iż badaniu poddał jedynie prawidłowość wydanego na podstawie art. 159 § 1 i § 1a u.p.e.a. postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] lipca 2012 r. w sprawie odmowy uchylenia zabezpieczenia i nie może badać prawidłowości wydanego na podstawie art. 159 § 2 u.p.e.a. ww. postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] lutego 2011 r. w sprawie przedłużenia terminu zabezpieczenia.

Zauważył, że zgodnie z art. 159 § 3 u.p.e.a. na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie przedłużenia terminu zabezpieczenia lub odmowy przedłużenia tego terminu służy wierzycielowi i zobowiązanemu zażalenie. Regulacja ta gwarantuje zatem zobowiązanemu możliwość obrony swoich interesów. Zobowiązany może skorzystać z przysługującego mu prawa i złożyć na nie zażalenie, a w dalszej kolejności zwrócić się ze skargą do sądu administracyjnego. Tymczasem Skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia nie skorzystała z tej możliwości i nie złożyła takiego zażalenia, na skutek czego, sama pozbawiła się możliwości kwestionowania w trybie zwyczajnym postanowienia z dnia [...] lutego 2011 r. na dalszym etapie postępowania zabezpieczającego.

Organ podniósł, że wnioskiem z 2 sierpnia 2012 r. Spółka co prawda wystąpiła o stwierdzenie nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] lutego 2011 r. w sprawie przedłużenia terminu zabezpieczenia, jednak postępowanie to nie zostało jeszcze zakończone. Przedmiotowe postanowienie pozostaje zatem w obrocie prawnym.

Następnie Dyrektor Izby Skarbowej po przeanalizowaniu treści przepisów art. 159 § 1, § 1a oraz § 2 u.p.e.a. stwierdził, że w przypadku takim jaki miał miejsce w sprawie, tj. wydaniu decyzji o zabezpieczeniu przyszłych zobowiązań podatkowych, organ uchyla zabezpieczenie na żądanie zobowiązanego, jeżeli w terminie trzech miesięcy od dokonania zabezpieczenia nie został zgłoszony wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, z tym że ów trzymiesięczny termin może być przedłużony na wniosek wierzyciela. Termin ten dla obowiązków o charakterze niepieniężnym został określony na okres do trzech miesięcy.

Uchylenie zabezpieczenia na podstawie art. 159 § 1 u.p.e.a. jest zatem, zdaniem organu, możliwe w przypadku wystąpienia łącznie dwóch przesłanek: pozytywnej, związanej ze zgłoszeniem przez zobowiązanego żądania uchylenia zabezpieczenia oraz negatywnej w postaci zaniechania przez wierzyciela złożenia w wymaganym terminie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Zabezpieczenie nie może być uchylone na żądanie zobowiązanego w przypadku przedłużenia terminu zabezpieczenia na wniosek wierzyciela złożony przed jego upływem.

Przez dokonanie zabezpieczenia rozumie się skuteczne zastosowanie przez organ egzekucyjny jednego ze środków zabezpieczenia. W przypadku zaś gdy w postępowaniu zabezpieczającym zastosowano kilka środków zabezpieczenia, termin, o którym mowa w art. 159 § 1 u.p.e.a., liczony jest od dnia dokonania pierwszej czynności zabezpieczającej, która doprowadziła do skutecznego zastosowania środka zabezpieczenia. W niniejszej sprawie taką czynnością było zajęcie zabezpieczające prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w [...] S.A. i [...] S.A., dokonane z chwilą odbioru przez dłużników zajętej wierzytelności, tj. 1 grudnia 2012 r. W związku z tym pomimo błędnego określenia przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w zaskarżonym postanowieniu terminu dokonania zabezpieczenia na dzień 21 stycznia 2011 r., przedłużenia terminu zabezpieczenia organ egzekucyjny dokonał w wymaganym przez ustawodawcę terminie. Ponadto postanowienie o przedłużeniu terminu zabezpieczenia nie zostało przez Spółkę zaskarżone i nadal znajduje się w obrocie prawnym.

Reasumując Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w sprawie wystąpiła tylko jedna z dwóch wymaganych przesłanek do uchylenia zabezpieczenia na podstawie art. 159 § 1 u.p.e.a. Mając natomiast na uwadze, iż organ egzekucyjny nie ma dowolności przy podejmowaniu rozstrzygnięć w zakresie uchylenia zabezpieczenia na ww. podstawie, nie mógł wydać w niniejszej sprawie innego rozstrzygnięcia niż odmowa uchylenia zabezpieczenia.

Na marginesie organ wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. określił Spółce zobowiązanie podatkowe za styczeń 2010 r. w wysokości 1.857.556 zł i za luty 2010 r. w wysokości 1.285.615 zł. Od przedmiotowej decyzji Spółka złożyła odwołanie.

Pismem z 11 października 2012 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejsze postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 159 § 1 i 2 u.p.e.a., polegające na niewłaściwym ich zastosowaniu, skutkiem czego była odmowa merytorycznego rozpoznania wniosku ze względu na przeszkody formalne.

W związku z tym Spółka wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi Spółka podtrzymała swoją dotychczasową argumentację oraz wskazała, że wbrew twierdzeniom organów w obrocie prawnym nie ma postanowienia, o którym mowa w art. 159 § 2 u.p.e.a, a więc postanowienia o przedłużeniu terminu zabezpieczenia wydanego przez organ egzekucyjny na wniosek wierzyciela. W obrocie prawnym pozostaje tylko postanowienie wydane samoistnie przez organ egzekucyjny, a więc tylko w oparciu o jedną przesłankę, o której mowa we wzmiankowanym przepisie. Ponieważ Spółka zastosowała nadzwyczajny środek odwoławczy od postanowienia to nie jest prawdą, że postanowienie "nie zostało przez Spółkę zaskarżone".

Niemniej jednak, nawet gdyby w obrocie znajdowało się prawidłowo wydane postanowienie o przedłużeniu terminu zabezpieczenia, to obowiązkiem organu egzekucyjnego jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o zwolnienie zabezpieczenia. Przy tym, w sytuacji gdy postanowienie o przedłużeniu terminu zabezpieczenia nie zawiera terminu do jakiego dokonano przedłużenia, organ egzekucyjny ma obowiązek zwolnienia zabezpieczenia na każdy wniosek strony. W przeciwnym razie organ egzekucyjny mógłby arbitralnie wydłużyć okres zabezpieczenia.

Ponadto, w ocenie Spółki, odmowa zwolnienia zabezpieczenia na wniosek strony, w oparciu o przeszkodę formalną jaką stanowi bezterminowe przedłużenie zabezpieczenia, jest nie do pogodzenia z zasadami konstytucyjnymi, a w szczególności zasadami praworządności, pewności prawa i ochrony własności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna. Zważywszy na argumenty podnoszone w skardze przede wszystkim wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: “p.p.s.a." sąd oceniając zaskarżony akt rozstrzyga w granicach danej sprawy, co oznacza, że sąd zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi "wkraczać" w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania przed organem administracji i wydanych w nim aktów administracyjnych. Natomiast granice rozpoznania skargi przez sąd są wyznaczone przez kryterium legalności działań administracji publicznej oraz przez całokształt tylko prawnych aspektów sprawy i tylko tego stosunku administracyjnoprawnego, który jest objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. J.P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 196-197).

W niniejszej sprawie jej granice zostały zakreślone rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, które dotyczy odmowy uchylenia zajęcia zabezpieczającego z wierzytelności na rachunku bankowym w [...] S.A. Zatem Sąd nie może poddać ocenie zarzutów dotyczących przedłużenia terminu zabezpieczenia (w tym zgodności z Konstytucją RP tej instytucji prawnej). Ta kwestia została rozstrzygnięta odrębnym postanowieniem, które mocą art. 159 § 3 u.p.e.a. jest zaskarżalne i jako postanowienie wydane w postępowaniu zabezpieczającym, na które służy zażalenie podlega kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.), ale wyłącznie w ramach skargi wniesionej na to postanowienie.

Wyjaśnić też trzeba, że stosownie do postanowień art. 133 p.p.s.a. sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy, co oznacza, że sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu (czynności). W dacie zaś wydania zaskarżonego postanowienia w obrocie prawnym pozostawało ostateczne postanowienie z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie przedłużenia terminu zabezpieczenia i bez względu na to, czy postanowienie to jest prawidłowe, czy też nieprawidłowe, do czasu jego funkcjonowania w obrocie prawnym ma ono moc wiążącą. Inaczej mówiąc, w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, termin zabezpieczenia był skutecznie przedłużony.

Przesłanki stanowiące podstawę uchylenia zabezpieczenia zostały określone w art. 159 § 1 u.p.e.a., który to przepis stanowi, iż organ egzekucyjny na żądanie zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 2, uchyla zabezpieczenie, jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie został zgłoszony w terminie 30 dni od dnia dokonania zabezpieczenia należności pieniężnej, a w terminie 3 miesięcy od dokonania zabezpieczenia w związku z wydaniem decyzji, o której mowa w art. 33a i 33b ustawy - Ordynacja podatkowa lub w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, lub zabezpieczenia obowiązku o charakterze niepieniężnym. Stosownie do postanowień § 2 ww. artykułu termin określony w § 1 może być przez organ egzekucyjny przedłużony na wniosek wierzyciela, jeżeli z uzasadnionych przyczyn postępowanie egzekucyjne nie mogło być wszczęte, jednakże termin wszczęcia postępowania egzekucyjnego co do obowiązku o charakterze niepieniężnym może być przedłużony tylko o okres do trzech miesięcy.

Z przytoczonych regulacji wynika, że organ może uchylić zabezpieczenie tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia warunków określonych przez ustawodawcę (ta kwestia nie została pozostawiona do uznania organu). Warunkami tymi zaś są: zgłoszenie przez zobowiązanego żądania uchylenia zabezpieczenia oraz nie zgłoszenie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w terminie 30 dni od dnia dokonania zabezpieczenia należności pieniężnej albo w terminie 3 miesięcy od dokonania zabezpieczenia w związku z wydaniem decyzji, o której mowa w art. 33a i 33b O.p.lub zabezpieczenia obowiązku o charakterze niepieniężnym. Przesłanki te muszą wystąpić kumulatywnie. Przy tym termin określony w omawianym przepisie może być przez organ egzekucyjny przedłużony na wniosek wierzyciela, jeżeli z uzasadnionych przyczyn postępowanie egzekucyjne nie mogło być wszczęte.

W niniejszej sprawie została wydana decyzja z dnia [...] listopada 2010 r. o zabezpieczeniu przyszłych zobowiązań podatkowych, na podstawie której Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. dokonał zabezpieczenia należności pieniężnej. Wydał on bowiem zarządzenia zabezpieczenia z dnia [...] listopada 2010 r. i zawiadomieniami z 1 grudnia 2010 r. dokonał skutecznego zajęcia zabezpieczającego prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w [...] S.A. i [...] S.A. Kolejnymi zawiadomieniami z 20 stycznia 2011 r. organ ponownie dokonał zajęcia zabezpieczającego prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego odpowiednio w [...] S.A., [...] S.A. i [...] S.A.

Postanowieniem z [...] lutego 2011 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. przedłużył termin zabezpieczenia dokonanego na majątku Skarżącej na podstawie zarządzeń zabezpieczenia z [...] listopada 2010 r.

Ponieważ w rozpoznanej sprawie termin zgłoszenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego został przedłużony, zgodnie z uprawnieniem przyznanym organowi mocą § 2 art. 159 § 1 u.p.e.a., stwierdzić należy, że nie została spełniona przesłanka określona w § 1 tego artykułu warunkująca możliwość uchylenia zabezpieczenia (nie zgłoszenie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego we właściwym terminie). W takiej zaś sytuacji organ nie miał uprawnień do uchylenia zabezpieczenia, zatem zaskarżone postanowienie, wbrew zarzutom skargi nie narusza art. 159 § 1 i 2 u.p.e.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji