Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 208/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi S.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 208/06

U Z A S A D N I E N I E

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [,...]r. [...]/, wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm./ po rozpatrzeniu zażalenia S.S. na postanowienie Wójta Gminy P. z dnia [....]r. [....]/ w sprawie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr 376/4, położonej w miejscowości W., utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w R. wystąpiła do Wójta Gminy P. o wydanie opinii o zgodności wstępnego podziału m.in. działki nr 376/4 poł. w miejscowości W. własności S.S., przeznaczonej pod pas drogowy obwodnicy Miasta J. z ustaleniami decyzji z dnia [....]r. /[....] /. Decyzją tą Burmistrz Miasta J. ustalił warunki zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi obwodowej Miasta J. w ciągu drogi krajowej nr 4 /E-40/ J.-K., na odcinku od km 632 + 593 do km 643 + 830 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji w granicach województwa podkarpackiego. Postanowieniem z dnia [....] r. Wójt Gminy P. pozytywnie zaopiniował przedłożony wstępny projekt podziału w/w działki, powołując się na jego zgodność z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. S.S. w zażaleniu na to postanowienie wskazał, że względem swoich nieruchomości ma inne plany inwestycyjne, a realizacja zamierzenia doprowadzi do utraty znaczenia gospodarczego jego działki. Organ II instancji uznał zażalenie za niezasadne. Podkreślił przy tym, że problematykę będącą przedmiotem niniejszego postępowania regulują przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm./. Zgodnie z art. 93 ust. 1 tej ustawy podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, w razie braku planu stosuje się jej art. 94. Z art. 94 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że w przypadku braku planu miejscowego – jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nie objętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do sporządzenia planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. Celem niniejszego postępowania jest wyłącznie porównanie treści założeń decyzji lokalizacyjnej z warunkami wstępnego projektu podziału nieruchomości zaproponowanej przez inwestora. Taka zgodność istnieje między decyzją z dnia [...]r. /[...] / i warunkami wstępnego projektu podziału działki nr 376/4 poł. w miejscowości W. zaproponowanymi przez inwestora, nie było więc podstaw do negatywnego zaopiniowania przedsięwzięcia. Zarzuty zażalenia na obecnym etapie postępowania są przedwczesne i dla prawidłowości podjętego postanowienia nie mają znaczenia.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisane postanowienie z dnia [...]r. S.S. stwierdził, że w razie podziału działki nie będzie mógł korzystać z budynków gospodarczych, domu mieszkalnego i pola ornego, gdyż w projekcie nie został przewidziany dojazd. Działka jest wąska i w razie podziału znacznie straci na wartości. Przez działkę przebiegają dwie rury gazowe o średnicy 400 i 700 mm, co ogranicza możliwość jej zabudowy. Skarżący podał również, że działkę nabył w celu prowadzenia działalności gospodarczej, zainwestował w nią sporo pieniędzy oraz pracy i nie chce w związku z budową obwodnicy - która jest konieczna i nie jest jej przeciwnikiem – ponieść strat.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Po myśli art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza z kolei przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Zgodnie z jego brzmieniem Sąd nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W związku z powyższym usunięcie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c, w pkt 2, a także w przypadku przewidzianym w pkt 3 tegoż przepisu powołanej wyżej ustawy. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 tej ustawy, skarga podlegała oddaleniu.

Według art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm./ podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Z kolei zgodnie z brzmieniem ust. 1 ostatnio wymienionego przepisu, stanowiącym materialnporawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji, w przypadku braku planu miejscowego – jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do sporządzenia planu – podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji.

Można zatem dokonać podziału nieruchomości, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji.

Nadto z art. 93 ust. 4 omawianej ustawy wynika, że zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, z tym że w przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1 cytowanym wyżej.

Z akt administracyjnych nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że w dniu złożenia wniosku przez inwestora obowiązująca była, wydana przed dniem jego złożenia, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, tj. decyzja Burmistrza Miasta J z dnia [...]r. /[...] /. Decyzją tą ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie drogi obwodowej miasta J w ciągu drogi krajowej Nr 4 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji w granicach województwa p, m. innymi w gminie P wieś W. i T.

Analiza treści tej decyzji w zestawieniu z wstępnym projektem podziału działki nr 376/4 położonej w W., stanowiącej własność skarżącego S.S., zaznaczonym kolorem czerwonym na kopii mapy zasadniczej dołączonej do wniosku inwestora z dnia 30 marca 2005 r. prowadzi do wniosku, że jest on zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. Zgodność ta nie jest też kwestionowana przez skarżącego.

W takiej sytuacji, a więc spełnienia w rzeczywistości warunków, o jakich mowa w art. 94 ust. 1 cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak trafnie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Wójt Gminy P. nie mógł wyrazić negatywnej opinii. Zatem na gruncie obowiązującego prawa materialnego Wójt Gminy P zasadnie wyraził pozytywną opinię. Tym samym wydane przez niego postanowienie z dnia [...] r., jak i utrzymujące go w mocy przez organ II instancji zaskarżone postanowienie, nie naruszają prawa. W rezultacie Sąd nie ma powodów do usunięcia tych postanowień z obrotu prawnego.

W świetle warunków /pkt IV i V/ powołanej wyżej decyzji z dnia [...]r., w szczególności więc, że planowana inwestycja nie może pozbawiać dostępu do drogi publicznej i ma być realizowana na zasadach określonych w art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm., czyli z zastosowaniem rozwiązań projektowych uwzględniających wymagania dotyczące ochrony osób trzecich, obawy skarżącego w tym względzie są nieuzasadnione. Podniesiona zaś w skardze kwestia ewentualnego poniesienia strat w związku z realizacją inwestycji jest bez wątpienia na tym etapie postępowania przedwczesną, w żaden więc sposób nie może mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia.

Z tych względów i na podstawie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.