Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 80/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, art. 47 par. 1, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2086/17 odrzucające skargę W. P. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2017 r. nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji oraz umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2086/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. P. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2017 r. nr ... w przedmiocie uchylenie decyzji oraz umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do nadesłania 4 odpisów skargi oraz na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 28 września 2017 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 5 października 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał wymaganych odpisów skargi, zaś po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 6 listopada 2017 r. nie zidentyfikowano do niniejszej sprawy wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi.

Sąd pierwszej instancji mając na uwadze, że czynności skarżącego, od których zależała skuteczność skargi nie zostały wykonane w terminie, stwierdził, iż skarga wniesiona została bez dopełnienia wymaganego przez prawo warunku, nie można zatem było nadać dalszego biegu sprawie.

W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. P. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W treści zażalenia wskazał, że na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a. zaskarżonej decyzji zarzuca rażące naruszenie:

1. art. 7 k.p.a., w zakresie którego skarżący wskazał na niewszechstronne zbadanie okoliczności faktyczno-prawnych, kiedy istota sporu, winna zostać poddana wnikliwej kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego,

2. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 12 k.p.a. w zw. z art. 80, art. 127 § 3 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na uznaniu zaskarżonej decyzji jako odpowiadającej przepisom prawa, przy czym w ocenie skarżącego warunki formalne skargi winny zostać ustalone na etapie organu administracji który to, po ocenie złożonej dokumentacji w sprawie winien wezwać do uzupełnienia braków skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego, czego organ nie uczynił przekazując akta sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 19 września 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd pierwszej instancji dopełnił obowiązku pouczenia skarżącego o sposobie uiszczenia wpisu oraz o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Zarządzenie to zostało doręczone 28 września 2017, tak więc termin do jego wykonania upłynął w dniu 5 października 2017 r. Dlatego też zasadnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi.

Stosownie do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 21 września 2017 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie czterech egzemplarzy odpisu skargi w zakreślonym terminie. Skarżący nie wykonał nałożonego obowiązku.

Brak uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi powodował, że skarga nie mogła być merytorycznie rozpoznana, lecz podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i art. 220 § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazać należy, że wbrew użytej tam argumentacji, na podstawie wyżej wymienionych przepisów obowiązkiem Sądu, nie organu administracji, jest wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi.

Ponadto należy zauważyć, że w zażaleniu sformułowano zarzuty nieadekwatne do stanu sprawy. Skoro braki formalne skargi nie zostały usunięte przez skarżącego, to chybione jest powoływanie w zażaleniu zarzutów skierowanych do zaskarżonej decyzji, gdyż sprawa nie była rozpatrywana merytorycznie. Odrzucenie skargi z przyczyn formalnych oznacza, że Sąd Wojewódzki ni kontrolował zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

-----------------------

3