Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 62/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 § 2, art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt III SO/Kr 7/07 o oddaleniu wniosku J. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] w K. z tytułu nieterminowego przekazania akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt III SO/Kr 7/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako: "P.p.s.a."), oddalił wniosek J. B. o wymierzenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że we wniosku skarżąca podała, iż jej skarga adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] wpłynęła do tego organu w dniu 30 maja 2007 r. Odpowiedź zaś na tę skargę złożono w dniu 3 lipca 2007 r., a więc cztery dni po upływie terminu 30 dni, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.

W odpowiedzi na wniosek organ wyjaśnił, że skarga J. B. przesłana została w dniu 1 czerwca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który odbiór skargi potwierdził dnia 4 czerwca 2007 r. Z uwagi na niedołączenie do skargi akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę, w następstwie wezwania Sądu doręczonego 28 czerwca 2007r., w zakreślonym siedmiodniowym terminie tj. dnia 3 lipca 2007 r. przedłożono kompletne akta administracyjne i odpowiedź na skargę, co zdaniem organu wniosek czyni bezzasadnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalając wniosek J. B. wskazał, że z przedstawionych akt postępowania dyscyplinarnego (przy aktach III SA/Kr 449/07) zakończonego orzeczeniem Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2007 r. wynika, iż orzeczenie to doręczono J. B. w dniu 30 kwietnia 2007 r.

Zgodnie z niekwestionowanym przez organ twierdzeniem skarżącej, jej skarga wpłynęła do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w dniu 30 maja 2007 r., zatem termin trzydziestu dni do przekazania Sądowi przez organ skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę upływał w dniu 29 czerwca 2007 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SA/Kr 449/07, sama skarga została przesłana Sądowi przy piśmie z dnia 31 maja 2007 r. nadanym 1 czerwca 2007 r., natomiast odpowiedź na skargę datowaną na 29 czerwca 2007 r., złożono osobiście w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym dopiero 3 lipca 2007 r., a zatem w czwartym dniu po upływie terminu. Złożenie akt i odpowiedzi na skargę poprzedzone zostało doręczonym 28 czerwca 2007 r. wezwaniem Sądu o uzupełnienie przesłanej skargi.

Sąd I instancji za całkowicie błędne uznał stanowisko Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej, że terminowe wykonanie doręczonego w dniu 28 czerwca 2007 r. zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie uzupełnienia przesłanej skargi, aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, czyni wniosek bezzasadnym. Wynikający bowiem z art. 54 § 2 P.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, i żaden przepis prawa nie przewiduje przerwy biegu terminu lub przesunięcia daty jego zakończenia. Wydane zarządzenie przewodniczącego nie miało zatem żadnego wpływu na bieg terminu ustawowego z art. 54 § 2 P.p.s.a.

Za trafne uznał Sąd stanowisko skarżącej, że Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna dla Studentów Uniwersytetu [...] nie zastosowała się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Wskazano też, że art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Mając więc na uwadze okoliczności sprawy, w szczególności iż opóźnienie jest niewielkie i obejmuje w istocie dwa dni robocze Sądu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że wniosek J. B. o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazano, że już sam fakt złożenia wniosku o wymierzenie grzywny i potwierdzenie okoliczności, iż o cztery dni przekroczono termin, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. stanowią zdarzenie wystarczająco dyscyplinujące na przyszłość Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną dla Studentów Uniwersytetu [...].

Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt III SO/Kr 7/07 zażalenie wniosła J. B.. Podnosząc zarzut naruszenia art. 2, art. 7, art. 8 ust. 2, art. 9 w związku z art. 91 ust. 1 i ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, jak i obrazę art. 54 § 2 P.p.s.a., skarżąca wniosła o zmianę lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu I instancji, jakoby istniała jakaś różnica w nieprzekazaniu w terminie akt sprawy i odpowiedzi na skargę z przekroczeniem terminu czterodniowym lub dłuższym. W ocenie skarżącej jest to zawsze takie samo niewywiązanie się przez organ z nałożonych przez prawo obowiązków, co uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. W zamyśle bowiem prawodawcy wymierzenie grzywny ma nie tylko walor dyscyplinujący, ale przede wszystkim walor sankcji za uchybienie przez organ ustawowym obowiązkom.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a skargę wnosi się za pośrednictwem organu i organ ten zobligowany jest przekazać do sądu skargę wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Niedopełnienie tego obowiązku we wskazanym terminie może skutkować wymierzeniem organowi grzywny. Tak więc omawiana grzywna ma charakter dyscyplinująco - represyjny. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia przez skarżącego wniosku oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Spełnienie tych wymogów umożliwia jedynie, a nie obliguje sąd do wymierzenia organowi grzywny na wskazanej podstawie. Skoro kwestia możliwości zastosowania tej sankcji pozostawiona jest uznaniu sądu, to - w zależności od okoliczności konkretnej sprawy - ma on prawo, a nie powinność skorzystania z takich uprawnień.

Niesporne w rozpoznawanej sprawie jest, że J. B. skargę na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2007 r. złożyła do organu w dniu 30 maja 2007 r., a więc powinna być ona przekazana przez organ do sądu administracyjnego najpóźniej w dniu 29 czerwca 2007 r. Nie budzi wątpliwości również fakt, iż organ nie dopełnił obowiązku przewidzianego w art. 54 § 1 P.p.s.a., bowiem przekazanie akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę nastąpiło z przekroczeniem terminu, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Dopiero w dniu 3 lipca 2008 r., a więc z czterodniowym opóźnieniem, organ, wzywany przez Sąd do nadesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy, przesłał wskazane dokumenty, nastąpiło to więc jeszcze przed wniesieniem przez skarżącą wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Z powyższych względów istniały podstawy do odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Dlatego uznać należy, iż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a wniesione od niego zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.