Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 477/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargi
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 154 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg "[...]" na Wójta Gminy "[...]" w przedmiocie niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 36/15 postanawia 1) odrzucić skargi, 2) zwrócić skarżącym uiszczony wpis w kwotach po 200 zł (słownie: dwieście złotych).


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 36/15, zobowiązał Wójta Gminy "[...]" do rozpoznania wniosku z dnia 11 marca 2013 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzję Wójta Gminy "[...]" z dnia 28 maja 2012 r. - w terminie 30 dni - od dnia zwrotu akt organowi; stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; nie wymierzył organowi grzywny oraz zasądził od Wójta Gminy "[...]", tytułem zwrotu kosztów postępowania, na rzecz "[...]" kwoty po 357 zł.

"[...]" wniosły w dniu 10 marca 2016 r. skargi na niewykonanie powyższego wyroku. Podniosły, że Wójt wydał w dniu 18 lutego 2016 r. postanowienie, w którym powielił argumentację zawartą uprzednio w postanowieniu z dnia 2 października 2014 r., uchylonym przez organ odwoławczy. Zarzuciły, że organ ten w stanie faktycznym sprawy niewłaściwie interpretuje art. 97 K.p.a., a ponadto organ ten winien być wyłączony od załatwienia tej sprawy na podstawie art. 25 § 1 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy "[...]" wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej. Z uwagi na fakt, że skarżące nie dopełniły obowiązku wezwania Wójta do wykonania wyroku, organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, zaś w przypadku uznania, że wniesiona skarga nie dotyczy przedmiotowego wyroku, lecz postanowienia Wójta Gminy z dnia 18 lutego 2016 r. w sprawie wszczętej na podstawie wniosku z dnia 11 marca 2013 r. - wniósł o odrzucenie skargi w całości jako niedopuszczalnej.

Organ przyznał, że wyrokiem z dnia 8 października 2015 r., sygn. II SAB/OI 36/15, Sąd zobowiązał Wójta do rozpoznania wniosku z dnia 11 marca 2013 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy "[...]" z dnia 28 maja 2012 r.

w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt organowi. Wójt wykonał ciążące na nim zobowiązanie i rozpatrzył wniosek z dnia 11 marca 2013 r. przez wydanie w dniu 18 lutego 2016 r. postanowienia, w którym odmówił wznowienia postępowania. Zaznaczył, że Sąd nie wskazał sposobu załatwienia sprawy, w związku z czym wydane postanowienie uznać należy za wykonanie wyroku w zakresie punktu I. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skarg Wójt podniósł, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a skargę na niewykonanie wyroku przez organ można wnieść po uprzednim pisemnym wezwaniu tego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, którego to obowiązku skarżące nie dopełniły. Wójt wywiódł ponadto, że przedmiotowa skarga powinna być rozumiana jako skarga na postanowienie Wójta z dnia 18 lutego 2016 r., na co wskazują okoliczności sprawy i treść skargi, odnosząca się do treści tego postanowienia.

Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. skarżące zostały wezwane do nadesłania dokumentu potwierdzającego, że wezwały organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt

II SAB/Ol 36/15, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym dnia 26 kwietnia 2016 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 4 maja 2016 r.

W zakreślonym terminie skarżące nadesłały pismo procesowe, w którym podały, że wezwały Wójta Gminy "[...]" do wykonania przedmiotowego wyroku. Do pisma załączyły kserokopie wezwań kierowanych do Wójta Gminy "[...]": z dnia 15 stycznia 2016 r. do wykonania przedmiotowego wyroku w zakresie zwrotu zasądzonych na ich rzecz kosztów postępowania i z dnia 27 kwietnia 2016 r. - do wykonania przedmiotowego wyroku.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę

w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z treści cytowanego przepisu wynika wprost, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Wezwanie to stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji. Oznacza to, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu.

Przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżące nie wezwały Wójta Gminy Kalinowo do wykonania wyroku tut. Sądu z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 36/15. Wezwanie takie wystosowały dopiero po wniesieniu skargi na niewykonanie wyroku, zaś przed wniesieniem skargi wezwały organ wyłącznie do zwrotu zasądzonych na rzecz skarżących kosztów postępowania. Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżące nie dochowały warunków formalnych wniesienia skargi o wymierzenie grzywny organowi administracji za niewykonanie wyroku na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało postanowić, jak w pkt. 1 sentencji.

Jednocześnie wobec faktu, że wniesione skargi zostały odrzucone, skarżącym przysługuje zwrot uiszczonych wpisów na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.