Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 932/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 22 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lipca 2019 r. sygn. akt II SA/Gd 249/19 o odrzuceniu skargi J. L. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego budowy obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 249/19 odrzucił skargę J. L. (dalej powoływanej jako skarżąca) na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego budowy obiektu budowlanego, a nadto zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.

Motywując podjęte rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że dwoma zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 kwietnia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej, będącego radcą prawnym, do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi przez wskazanie adresu zamieszkania skarżącej, nadesłanie 9 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Na wykonanie zarządzeń zakreślono termin 7 dni i zastrzeżono, że nieuzupełnienie braków oraz nieuiszczenie wpisu spowoduje odrzucenie skargi.

W wykonaniu powyższych zarządzeń pełnomocnik uiścił wpis od skargi oraz nadesłał m.in. uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, który, w ocenie Sądu pierwszej instancji, nie spełniał jednak wymogów z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.). Pełnomocnictwo to nie zawierało bowiem podpisu skarżącej, co podważyło skuteczność jego udzielenia. Uznając zatem, że pełnomocnik nie uzupełnił jednego z braków formalnych skargi, Sąd odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się jego uchylenia w całości. Zarzucając niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a pełnomocnik zakwestionował zasadność odrzucenia skargi przez Sąd z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych bez ponownego wezwania do uzupełnienia braku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie pozbawione jest uzasadnionych podstaw.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że podstawą odrzucenia skargi w niniejszej sprawie było nieusunięcie przez pełnomocnika skarżącej, pomimo wezwania, jednego z braków formalnych skargi.

Powyższe nie jest w istocie kwestionowane w ramach rozpatrywanego zażalenia. Pełnomocnik stoi bowiem na stanowisku, że nadesłanie wadliwego pełnomocnictwa (bez podpisu skarżącej), przy jednoczesnym uzupełnieniu pozostałych braków formalnych skargi, nie powinno skutkować jej odrzuceniem, lecz kolejnym wezwaniem do uzupełnienia stwierdzonego już braku formalnego skargi.

Stanowisko to jest błędne, jego przyjęcie prowadziłoby do nieuzasadnionego przerzucenia na sąd ciężaru sprawowania nadzoru nad działaniami strony skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika. Jak wynika bowiem z treści art. 46 § 3 p.p.s.a. to na pełnomocniku wnoszącym pismo do sądu, w imieniu reprezentowanej przez siebie strony, spoczywa obowiązek dołączenia do niego pełnomocnictwa; dodać trzeba - pełnomocnictwa sporządzonego zgodnie z przepisami. Obowiązek ten wynika także z art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Treść przywołanego przepisu w sposób jednoznaczny wskazuje, że pełnomocnictwo, które powinien przedłożyć pełnomocnik reprezentujący stronę postępowania przed sądem administracyjnym, powinno być opatrzone podpisem mocodawcy. Niewątpliwie podpis na tego rodzaju dokumencie stanowi potwierdzenie woli podmiotu udzielającego pełnomocnictwa do reprezentowania jej interesów przez inny podmiot (pełnomocnika) i sankcjonuje działania jakie podejmie on w toku sprawy na rzecz i w imieniu swojego mocodawcy.

W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i wniesiona do sądu przez radcę prawnego, który nie dołączył do skargi dokumentu pełnomocnictwa ani jego wierzytelnego odpisu. Przewodniczący Wydziału prawidłowo zatem wezwał pełnomocnika do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi m.in. przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wskazując, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wprawdzie w zakreślonym terminie pełnomocnik przedłożył uwierzytelniony przez siebie odpis pełnomocnictwa, które jednak nie zawierało podpisu mocodawcy (skarżącej). W takiej sytuacji brak było podstaw do ponownego wzywania zarówno pełnomocnika, jak i skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji w przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga której brak formalny np. w postaci braku podpisu, nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez ponownego wezwania (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 1157/16, LEX nr 2317016). Natomiast istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Strona ponosi zaś wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych.

W takiej sytuacji uznać należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę, bowiem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zostało wykonane w ustawowym terminie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.