Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2087/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.


UZASADNIENIE

J. L. wnosząc skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2010r. wystąpiła z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzy PPF z 23 września 2010r.) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z dorosłą córką oraz jej małoletnim dzieckiem, utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego o powierzchni 7,64 ha w wysokości ok. 1000 złotych miesięcznie. Wyjaśniła, iż posiada mieszkanie o powierzchni 54 m2 i nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Ponadto wskazała, iż córka obecnie nie pracuje i przebywa na urlopie wychowawczym oraz że tymczasowo mieszka w W. u ojca dziecka. Oświadczyła, iż na terenie gospodarstwa rolnego znajduje się dom mieszkalny, obora, stodoła oraz budynek gospodarski.

W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, zarządzeniem z 27 października 2010 r. wezwano ją do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów.

W odpowiedzi na powyższe, skarżąca złożyła pismo procesowe z 16 listopada 2010 r. (data nadania), w którym podała, iż ponosi miesięcznie wydatki w granicach 500 złotych. Wyjaśniła, iż nie korzysta z wizy lekarski, leczy się sama zebranymi przez siebie ziołami. Córka nie pracuje, przebywa na urlopie wychowawczym. Obecnie skarżąca z racji wyjazdu córki samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Oświadczyła ponownie, iż nie posiada oszczędności pieniężnych, lokat i przedmiotów wartościowych, posiada rachunek bankowy ze stanem w wysokości 50 złotych. Wyjaśniła także, że nie korzysta z pomocy finansowej organizacji społecznych i osób trzecich. Do pisma skarżąca załączył m.in. dokumenty potwierdzające ponoszone wydatki, decyzję o przyznaniu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (1855,92 złotych), zaświadczenie o dochodowości prowadzonego przez skarżącą gospodarstwa rolnego (roczny przychód 6.514,44 złotych)

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe.

Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych i innych mogących w przyszłości powstać kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację majątkową oraz dochody. Dochód uzyskiwany przez skarżącą w wysokości ok. 1000 złotych po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.