Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 504/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 2a i par. 2b.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1578/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Komisji Nadzoru Finansów Publicznych z dnia 25 marca 2022 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 października 2022 r., odrzucił skargę P. S. na decyzję Komisji Nadzoru Finansów Publicznych z dnia 25 marca 2022 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych.

Sąd I instancji wskazał, że w związku z wymienioną skargą strona pismem z dnia 27 czerwca 2022 r. wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentacji strony skarżącej podpisującego skargę. Wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 4 lipca 2022 r.

W odpowiedzi, w dniu 6 lipca 2022 r., do Sądu wpłynęło pismo skarżącego z tej samej daty w formie dokumentu elektronicznego, do którego załączono odpis pełnomocnictwa. Kwalifikowanym podpisem elektronicznym podpisane zostało jedynie pismo przewodnie, nie zaś załączone do niego pełnomocnictwo, które nie zawierało podpisu.

W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdził, że skarżący nie usunął braków formalnych skargi, gdyż nie nadesłał prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.

P. S., zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie.

Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

a) art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 49 § 1, art. 57 § 1 oraz art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. i § 3 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego, poprzez odrzucenie skargi ze względu na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi w postaci niedołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej w sytuacji, w której w chwili wpływu skargi do Sądu do akt sprawy zostało już dołączone pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego (udzielone pełnomocnikowi skarżącego wnoszącemu skargę) z dnia 12 lutego 2020 r, obejmujące zakresem umocowania wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz reprezentowanie skarżącego przed sądami administracyjnymi w sprawie;

b) naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi ze względu na nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej w sytuacji, w której skarżący w terminie wyznaczonym przez Sąd złożył do Sądu dokument elektroniczny podpisany za pośrednictwem platformy ePUAP i obejmujący stosowne pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego;

c) naruszenie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a poprzez ich niezastosowanie w sprawie i niewezwanie strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie złożonego pełnomocnictwa lub podpisanie skargi przez skarżącego, skutkujące przedwczesnym i nieuprawnionym jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a także pozbawieniem strony skarżącej możliwości działania i prawa do sądu wynikającego z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącym do nieważności postępowania zachodzącej na podstawie art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a, jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw;

d) naruszenie art. 6 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, tj. nieudzielanie skarżącemu niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań, pomimo uzasadnionej potrzeby, w sytuacji, gdy zdaniem Sądu pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego nie zostało prawidłowo złożone (podpisane), a w konsekwencji skarżący występował w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie podważa prawidłowości postanowienia Sądu I instancji.

Mając na uwadze motywy ległe u podstaw zaskarżonego postanowienia oraz zarzuty zażalenia wraz z ich argumentacją stwierdzić należy, ze istota sprawy sprowadza się do oceny prawidłowości stwierdzonego przez Sąd I instancji nieuzupełnienia braku formalnego skargi wynikłego z nadesłania przez skarżącego pełnomocnictwa do jego reprezentowania w postępowaniu sądowym drogą elektroniczną, które to pełnomocnictwo nie zostało opatrzone stosownym do zastosowanej przez stronę drogi nadesłania do sądu wymaganych dokumentów, podpisem.

Kwestia wnoszenia do sądu administracyjnego pism procesowych drogą elektroniczną została uregulowana w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a.

Powołany przepis w § 2a określa, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W § 2b określono natomiast, że zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Wskazania wymaga na tle powołanych regulacji, że Platforma ePUAP jest pozbawiona technicznych możliwości nadesłania samego załącznika (bez jego uprzedniego "zapakowania" do formularza pisma ogólnego), jak również podpisania załącznika do formularza pisma ogólnego. O ile formularz pisma ogólnego można podpisać zarówno podpisem zaufanym, jak i kwalifikowanym, o tyle nie ma technicznej możliwości podpisania z poziomu ePUAP załącznika. Brak technicznej możliwości podpisania załącznika z poziomu ePUAP nie wyklucza w ogóle możliwości podpisania takiego dokumentu w innym miejscu, a następnie dołączenie do korespondencji. Należy zwrócić także uwagę na to, że strona nie musi załączać żadnych dodatkowych plików - treść jej żądania może być zawarta w piśmie ogólnym, które można podpisać w wymagany sposób. Zauważyć również należy, że ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt II GZ 99/21).

Kwestia konieczność opatrzenia kwalifikowanym podpisem elektronicznym pism procesowych nadawanych drogą elektroniczną była również przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, w której stwierdzono, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wszystkie z przedłożonych przez skarżącego w formie elektronicznej, a stanowiące wykonanie wezwania do uzupełniania braków formalnych skargi, dokumenty powinny zostać opatrzonej jego podpisem elektronicznym. Innymi słowy podpisem strony powinno zostać opatrzone nie tylko pismo przewodnie ale również nadesłane pełnomocnictwo, którym skarżący umocował adwokata M. T. do reprezentacji w sprawie wywołanej wnoszoną na decyzję Komisji Nadzoru Finansów Publicznych z dnia 25 marca 2022 r., skargą.

Analiza akt sprawy, wskazuje natomiast, że skarżący w wykonaniu wezwania z dnia 27 czerwca 2022 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz nadesłania pełnomocnictwa udzielonemu wymienionemu adwokatowi, podpisem elektronicznym opatrzył pismo przewodnie. Wymaganym, zgodnie z powołanymi regulacjami, podpisem elektronicznym nie zostało natomiast opatrzone wspomniane pełnomocnictwo, które stanowiło załącznik korespondencji elektronicznej przesłanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

W tym stanie sprawy Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że skarżący nie uzupełnił stwierdzonego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, wynikającym z daty doręczenia stronie wezwania do uzupełnienia rzeczonego braku. W konsekwencji zasadnie, będąc zobligowanym mocą art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd skargę tą odrzucił.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.