Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 443/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2004r. do stycznia 2005r. postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu w kwocie powyżej 500 złotych; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie postanowieniem z dnia 16 października 2007r. odmówił przyznania J. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 24 października 2007r., nadanym w UP E. w dniu 29 października 2007r., skarżący reprezentowany przez radcę prawnego złożył sprzeciw od tego postanowienia.

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", na skutek wniesienia sprzeciwu, spełniającego formalne wymagania, postanowienie referendarza sądowego z dnia 16.10.2007r. utraciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarżący złożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie podatku od towarów i usług w łącznej wysokości 51.341 zł.

We wniosku skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną A. K. i synem Ł., który uczęszcza do szkoły. Nadto skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, natomiast posiada rozdzielność majątkową z żoną.

W postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym na podstawie art. 255 ppsa ustalono, że skarżący nie posiada rachunków bankowych i lokat dewizowych ani też nie posiada żadnych dochodów i kredytów. Wnioskodawca wyjaśnił, że pozostaje na utrzymaniu żony i swojej matki.

J. K. oświadczył, że w okresie od 1 stycznia 2004r. do 25 września 2007r. posiadał 11 samochodów, z których 10 sprzedał, natomiast za skradziony pojazd otrzymał odszkodowanie. Żona posiada samochód osobowy marki "[...]" z 2000 roku o wartości około 25.000 zł i "[...]" z 1994r. uszkodzony, o wartości około 3.000 zł. Żona osiągnęła w 2006r. dochód netto w wysokości 19.631,78 zł.

Skarżący złożył oświadczenie, że radca prawny zrezygnował z opłaty za prowadzenie sprawy na podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.).

Ponadto do sprzeciwu dołączono:

– wyciąg/zestawienie z PKO BP Oddział 1 E. T. B. i W. K., informujące, że w miesiącu wrześniu 2007r. otrzymali świadczenie emerytalno-rentowe odpowiednio 831.57 zł i 970 zł. Z treści sprzeciwu wynika, że jest to konto rodziców J. K.;

– zaświadczenie z Zarządu Budynków Komunalnych w E., że A. i J. K. zajmują lokal należący do zasobu Gminy E. na podstawie umowy najmu lokalu z dnia "[...]".

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że skarżący jest w stanie ponieść część kosztów sądowych, co stanowi przesłankę do częściowego przyznania prawa pomocy na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 ppsa.

W ocenie Sądu, uwzględniając realne dochody rodziny, na której utrzymaniu pozostaje J. K., pozwalają one na uiszczenie częściowej opłaty – wpisu w wysokości 500 zł.

Sąd nie znalazł przesłanek do uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie. Wobec powyższego Sąd postanowił, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa jak w sentencji.