Postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt III RN 73/02
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 2002-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 15, art. 17
journal: Dz.U. 1967 nr 24 poz. 110
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Teza: Opłata wpisu stałego może nastąpić skutecznie dopóty, dopóki otwarty jest termin na wniesienie środka zaskarżenia.

TEZY

Opłata wpisu stałego może nastąpić skutecznie dopóty, dopóki otwarty jest termin na wniesienie środka zaskarżenia.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi "SPP" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. /poprzednio:" DEA MP" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P./ na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 3 września 2001 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, PO rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego (...) od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2001 r. II SA/Wr 2746/01 - uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł rewizję nadzwyczajną od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2001 r. Zaskarżonym postanowieniem odrzucono skargę "DEA MP" Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Powyższa skarga została odrzucona bowiem skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym nie uiścił wpisu stałego od skargi jednocześnie z wniesieniem samej skargi, a uczynił to dnia następnego, mieszcząc się jednak w terminie do wniesienia środka zaskarżenia.

W rewizji nadzwyczajnej zarzucono rażące naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz art. 393[13] par. 1 Kpc w związku z art. 10 ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 43 poz. 189 ze zm./, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Rewizję nadzwyczajną należy uznać za uzasadnioną, a argumenty w niej zawarte są przekonujące. Ustawa o NSA w art. 36 wyraźnie stanowi, iż od skargi do NSA pobiera się wpis, a wysokość oraz zasady pobierania tego wpisu określi Rada Ministrów, co nastąpiło w drodze rozporządzenia wydanego przez ten organ w dniu 3 października 1995 r.

Z brzmienia art. 15 i art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ wynika, iż opłatę sądową /wpis/ należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, a w przypadku pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, zwraca się bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie w wysokości stałej. Również bez wezwania o uiszczenie opłaty należy odrzucić wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego środki zaskarżenia podlegające opłacie w wysokości stałej.

Rację ma zatem wnoszący rewizję nadzwyczajną, że art. 17 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zobowiązuje radcę prawnego /adwokata/ wnoszącego pismo lub środek zaskarżenia podlegający opłacie stałej do opłacenia takiego pisma lub środka zaskarżenia bez wezwania ze strony sądu. Jednakże termin na uiszczenie opłaty wpisu stałego inaczej kształtuje się w zakresie pism procesowych, inaczej w zakresie środków zaskarżenia. O ile bowiem w tym pierwszym przypadku, wniesienie opłaty powinno nastąpić równocześnie z wniesieniem pisma do sądu, o tyle w drugim przypadku, opłata wpisu stałego może nastąpić skutecznie dopóty, dopóki otwarty jest termin na wniesienie środka zaskarżenia.

Pogląd taki jest także zgodny z orzecznictwem sądowym a w tym z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 25 września 1970 r. /III CZP 58/70 - OSN 1971 z. 9 poz. 146/, "Uiszczenie przez adwokata wpisu stałego od rewizji /art. 17 ustawy o kosztach sądowych w postępowaniu cywilnym/ po wniesieniu rewizji, ale przed upływem terminu do jej wniesienia, jest prawnie skuteczne.". Podobne stanowisko zajęte zostało w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 1969 r. III CRN 136/69 - nie publ. "Przepis art. 17 ustawy o kosztach sądowych, zwalniający sąd od wzywania do uiszczenia opłaty stałej przypadającej od pisma wnoszonego przez adwokata, nie oznacza jeszcze obowiązku równoczesnego dokonania opłaty wraz z wniesieniem pisma. Oznacza on natomiast, że opłata - bez wzywania - powinna być uiszczona w takim terminie, jaki jest dopuszczalny dla złożenia pisma podlegającego takiej opłacie".

Na marginesie warto też zauważyć, że zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądowym w wypadkach wątpliwych należy wypowiadać się na rzecz otwarcia drogi do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez niezawisły sąd, co znajduje odzwierciedlenie w zasadzie "in dubio pro actione", wynikającej, między innymi, z przepisu art. 6 ratyfikowanej przez Polskę Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 1950 r. /postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1997 r. III RN 43/97 - OSNAPU 1998 nr 6 poz. 172/.

Biorąc te okoliczności pod uwagę Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.