Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1204/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 77 ust. 2 pkt 2, art. 40a ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2005 nr 187 poz 1577
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - tekst jednolity
article: art. 305 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
article: art. 43 ze zn. 5
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2010 r. sprawy ze skargi "F." S.A. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

"F." S. A. z siedzibą w O. (dalej też jako skarżąca, strona, spółka) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych (też jako GIJHARS) z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] (też jako WIJHARS) z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] wymierzającą spółce karę pieniężną w wysokości 500 zł za wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych trzech partii artykułów rolno-spożywczych.

Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. – dalej też jako k.p.a.), art. 21, art. 40a, ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm.) w związku z: art. 7 ust. 2 pkt 2, art. 40a ust. 5 tej ustawy, § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca

2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 966).

Podstawę faktyczną stanowiły następujące ustalenia:

W dniach [...] - [...] sierpnia oraz [...] i [...] września 2009 r. inspektor Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] działając na podstawie upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora JHARS w [...] przeprowadził kontrolę w zakresie jakości handlowej przetworów owocowych i warzywnych w "F." Spółka Akcyjna z siedzibą w O.

W toku przeprowadzonej kontroli, zakwestionowano oznakowanie trzech partii artykułów rolno-spożywczych z uwagi na nieumieszczenie danych identyfikujących producenta, zgodnie z odpisem aktualnym z Rejestru Przedsiębiorców, nr KRS: [...] wg stanu na dzień [...] lipca 2009 r.

W wyniku wszczętego następnie postępowania administracyjnego Wojewódzki Inspektor JHARS w [...] w dniu [...] stycznia 2010 r. wydał decyzję wymierzającą karę pieniężną w wysokości 500 zł za wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych ww. partii artykułów rolno-spożywczych, wyprodukowanych przez "F." Spółka akcyjna z siedzibą w O. W oznakowaniu wyrobu, firmę pod która działa spółka oznaczono jako: F. S.A. W oznakowaniu artykułów rolno-spożywczych nie podano natomiast części nazwy firmy, tj.: "P.".

W odwołaniu od powyższej decyzji spółka podniosła, że stosowanie skrótu firmy w oznakowaniu środków spożywczych jest dopuszczalne, pod warunkiem ujawnienia tego skrótu m.in. w statucie spółki, z uwagi na to, iż informacje o statucie spółki są zamieszczone w rejestrze przedsiębiorców KRS. Jej zdaniem, możliwość posługiwania się nazwą skróconą przewiduje postanowienie § 1 Statutu Spółki, zawartego w Akcie Notarialnym z dnia [...] lutego 1992 r., co odpowiada regulacji art. 435 § 1 i 4 Kodeksu Cywilnego (Dz. U. z 1964 r., Nr 16 poz. 93 z późn. zm.) oraz art. 318 pkt 1 Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. z 2000 r., Nr 94 poz. 1037 z późn. zm.). Zgodnie z art. 435 § 4 Kodeksu Cywilnego, przedsiębiorca może posługiwać się skrótem firmy. Przepis art. 432 § 2 stosuje się odpowiednio. Ustawodawca zezwala osobom prawnym na posługiwanie się skrótem firmy. Warunkiem jest zarejestrowanie skrótu firmy w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.

Zgodnie z art. 38 pkt 3 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym z dnia 20 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186), w dziale I rejestru przedsiębiorców zamieszcza się w przypadku podmiotu niebędącego osobą fizyczną - informacje o statucie lub umowie, wzmiankę o ich zmianie, okres, na który podmiot został utworzony, oraz jego numer REGON. Zgodnie z art. 1 przedstawionego przez stronę statutu, spółka działa pod firmą "F." w O. Spółka akcyjna, z prawem używania skrótu firmy "F. S.A.".

Strona nadmieniła, że rejestr przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie przewiduje ujawnienia skrótu firmy, a jej ujawnienie następuje poprzez zasadę jawności akt rejestrowanych i obowiązek złożenia, w przypadku spółek akcyjnych, tekstu jednolitego statutu spółki. Podkreśliła, że w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego brak jest miejsca, gdzie ewentualnie podmiot miałby dokonać wpisu swojego skrótu firmy. Ujawnienie skrótu firmy w rejestrze następuje poprzez zamieszczenie go w umowie bądź statucie spółki, które są objęte zasadą jawności. Ponadto, we wniosku o rejestrację podmiotu w rejestrze przedsiębiorców nie istnieje pole, w którym podmiot mógłby dokonać zgłoszenia do ww. rejestru swojego skrótu firmy. Użycie więc skrótu firmy w oznakowaniu środków spożywczych nie powinno wiązać się z zastosowaniem wobec niej sankcji.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych po rozpatrzeniu odwołania wskazał, że stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania. Zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy, jakość handlowa oznacza cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Uznał, że producent jest zobowiązany do zapewnienia jakości towaru zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa żywnościowego, a oznakowanie artykułów rolno-spożywczych jest istotnym elementem jakości handlowej. Obowiązkiem producenta jest wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych w sposób rzetelny, zgodnie z przepisami.

Organ odwoławczy ocenił, że kwestionowane partie mrożonych przetworów warzywnych nie spełniały wymagań zawartych w przytoczonych aktach prawnych, z uwagi na niewłaściwe oznakowanie, naruszające obowiązujące przepisy o jakości handlowej. Stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, oznakowanie opakowanych środków spożywczych zawiera dane identyfikujące producenta albo producentów, w tym firmę albo nazwę i adres, albo imię, nazwisko i adres. Nadto zgodnie z § 2 ust. 1, pkt 5 lit. a Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych, opakowany środek spożywczy znakuje się, podając dane identyfikujące osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która produkuje lub paczkuje środki spożywcze lub wprowadza środki spożywcze do obrotu, jeżeli działalność w tym zakresie jest zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

W toku przedmiotowej kontroli ustalono tymczasem, że w oznakowaniu badanych partii artykułów rolno-spożywczych nie zamieszczono pełnej nazwy firmy, zgodnie z informacją podaną w odpisie aktualnym z KRS, pod którą strona prowadzi działalność gospodarczą. Organ odwoławczy nie podzielił przy tym jej stanowiska, że zamieszczenie w statucie spółki skrótu firmy, umożliwia stosowanie tego skrótu również w oznakowaniu produktów. Możliwość używania skrótu firmy ujawnionego wyłącznie w statucie spółki, pozwoliłaby na zastosowanie dowolnych skrótów w oznakowaniu wyrobów, jedynie na podstawie zmiany statutu. W przypadku użycia skrótu mocno odbiegającego od pełnej nazwy producenta, konsument zostałby wprowadzony w błąd, co do źródła lub miejsca pochodzenia w ten sposób oznakowanych produktów.

W skardze na decyzję z [...] kwietnia 2010 r. spółka wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

Zarzuciła:

1) niezgodność ustaleń organu z rzeczywistym stanem, poprzez przyjęcie, iż skarżący mógł, czy też wprowadził w błąd kontrahentów, w tym będących konsumentami, używając nazwy skróconej swojej firmy: "F. S.A. [...] O., ul. [...]", a nie pełnej nazwy firmy: P., ul. [...],[...] O.;

2) mające wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa materialnego:

- przepisu art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.), poprzez błędne jego zastosowanie;

- przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w związku z postanowieniem § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.), poprzez błędną ich interpretację i przyjęcie, iż skarżący naruszył rzeczone przepisy w wyniku oznaczenia produktów skróconą formą swojej firmy, w postaci "F. S.A. [...] O., ul. [...]";

- przepisu art. 435 § 1 i 4 Kodeksu cywilnego i przepisu art. 318 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych, poprzez ich niezastosowanie w przedmiotowej sprawie;

- przepisu § 50 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowej treści wpisów w tych rejestrach (Dz. U. Nr 117, poz. 1237 ze zm.), poprzez błędne przyjęcie, iż w dziale pierwszym akt rejestrowych dla spółki akcyjnej wpisuje się, w rubryce pierwszej, w polu trzecim - skróconą formę firmy, pod którą spółka jest uprawniona działać.

Podniosła, że w aktualnym stanie prawnym, jest uprawniona do posługiwania się w obrocie gospodarczym nazwą skróconą firmy. Wynika to wprost z przepisu art. 434 § 1 i 4 Kodeksu cywilnego oraz z przepisu art. 304 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych, które uprawniają przedsiębiorcę do posługiwania się w obrocie gospodarczym brzmieniem swojej firmy w formie skróconej, o ile możliwość taką przewiduje umowa spółki i równocześnie nie dochodzi do wprowadzenia w błąd kontrahentów, w tym także konsumentów. Co więcej, w aktualnym stanie prawnym skarżąca nie posiada prawnej możliwości dokonania rejestracji skróconej formy firmy w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Ujawnienie to następuje natomiast pośrednio. Wynika to z faktu, iż akta rejestrowe Krajowego Rejestru Sądowego obejmujące, w przypadku spółki akcyjnej, również ujawnienie statutu spółki, są objęte zasadą jawności. Są zatem dostępne dla każdego podmiotu. W sytuacji, gdy statut spółki zawiera oznaczenie nazwy skróconej, należy przyjąć, iż jej ujawnienie we właściwym rejestrze nastąpiło właśnie poprzez zamieszczenie w aktach rejestrowych stosownego dokumentu. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku skarżącej. Skarżąca poinformowała nadto, że w dniu [...] stycznia 2010 r. złożyła pisemny wniosek o dokonanie w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wpisu nazwy skróconej. Sąd Rejonowy w [...], Wydział [...] Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2010 r. (sygn. akt: [...]), w punkcie pierwszym odmówił dokonania wpisu.

Skarżąca uznała zatem, że skoro nie tylko nie istnieje formalnoprawny obowiązek, ale nawet możliwość zarejestrowania nazwy skróconej w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, to nie można interpretować przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i postanowienia § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia w sprawie znakowania środków spożywczych, w taki sposób, który z użyciem przez przedsiębiorcę nazwy skróconej (określonej w umowie spółki lub w statucie) wiązałby zastosowanie sankcji, o której mowa w przepisie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. W szczególności, gdy umowa spółki lub statut ujawniony został w stosownym rejestrze.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Artykułów Rolno -Spożywczych wniósł o jej oddalenie. Powołując się na wskazane w decyzji normy prawne wskazał, że podana w oznakowaniu nazwa, pod którą producent wykonuje działalność powinna być tożsama z nazwą wskazaną w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, ze względu na prawo konsumenta do pełnej i rzetelnej informacji o nabywanym produkcie, której jednym z elementów są pełne dane identyfikacyjne producenta. Organ nie podzielił stanowiska strony, zgodnie z którym zamieszczenie w statucie spółki skrótu firmy, umożliwia stosowanie tego skrótu również w oznakowaniu produktów, a podawanie całej nazwy firmy wskazanej w odpisie aktualnym z rejestru przedsiębiorców nie jest konieczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż ustalony w sprawie stan faktyczny jest bezsporny. Strona skarżąca nie kwestionuje stwierdzonego przez organ faktu umieszczenia w oznakowaniu wyrobu skrótu firmy. Uważa jednakże, w przeciwieństwie do organu, iż użycie takiego skrótu jest dopuszczalne, pod warunkiem ujawnienia tego skrótu m.in. w statucie spółki, z uwagi na to, iż informacje o statucie spółki są zamieszczone w rejestrze przedsiębiorców KRS.

W ocenie Sądu stanowisko powyższe nie zasługuje na aprobatę. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oznakowanie opakowanych środków spożywczych zawiera dane identyfikujące producenta albo producentów, w tym firmę albo nazwę i adres. Z kolei w myśl § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.) w sprawie znakowania środków spożywczych: "opakowany środek spożywczy znakuje się, podając między innymi dane identyfikujące osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która produkuje lub paczkuje środki spożywcze lub wprowadza środki spożywcze do obrotu, jeżeli działalność w tym zakresie jest zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub na terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym". Zgodnie z § 2, ust. 5 cyt. rozporządzenia: "dane identyfikujące, o których mowa wyżej obejmują firmę lub nazwę ze wskazaniem formy prawnej i adres, a w przypadku osoby fizycznej - imię i nazwisko oraz nazwę, pod którą osoba ta wykonuje działalność, oraz jej adres.

W odniesieniu do skarżącej kwestię jej firmy, jaka powinna zostać umieszczona w myśl powyższych przepisów na oznakowaniu produktów rolno – spożywczych, regulują przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu spółek handlowych.

I tak zgodnie z art. 435 § 1 Kodeksu cywilnego firmą osoby prawnej jest jej nazwa. W myśl § 2 cyt. przepisu firma zawiera określenie formy prawnej osoby prawnej, które może być podane w skrócie, a ponadto może wskazywać na przedmiot działalności, siedzibę tej osoby oraz inne określenia dowolnie obrane. Z kolei § 4 ww. przepisu przewiduje, iż przedsiębiorca może posługiwać się skrótem firmy. Zgodnie natomiast z art. 305 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych firma spółki może być obrana dowolnie; powinna zawierać dodatkowe oznaczenie "spółka akcyjna", przy czym dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "S.A."

Na tle wykładni powyższych przepisów doszło w istocie do sporu, czy w oparciu o przepis art. 305 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych skrót firmy osoby prawnej może dotyczyć wyłącznie oznaczenia jej formy prawnej, czy też na podstawie brzmienia art. 435 § 4 Kodeksu cywilnego należy uznać za dopuszczalne posługiwanie się przez spółkę akcyjną skrótem całej firmy, w tym jej fantazyjnego rdzenia. W ocenie spółki za właściwą należy uznać drugą z powyższych możliwości. Z taką interpretacją przepisów nie można się jednak zgodzić. W przypadku spółek handlowych w pierwszej kolejności stosowane będą bowiem przepisy kodeksu spółek handlowych odnoszące się do skrótu firmy, które jako przepisy szczególne na mocy art. 2 k.s.h. stanowiącego, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy kodeksu cywilnego, derogują normę ogólną zawartą w Kodeksie cywilnym. Oznacza to brak możliwości skrócenia członu fantazyjnego firmy (tak też Ł. Zamojski "Działalność gospodarcza osób fizycznych", Glosa z 2004 nr 4 poz. 4). Z brzmienia art. 305 § 2 k.s.h. wynika, że dopuszczalność skrótu firmy w obrocie można odnosić tylko do dodatku ("S.A."). Nie mogą być skracane korpusy (p. Komentarz kodeksu spółek handlowych, A. Kidyba, LEX/el. 2010). Również P. Zaporowski ("Prawo spółek", nr 4 z 2006 r.) podkreśla, iż na gruncie przepisów k.s.h. odmiennie niż w świetle art. 435 § 4 k. c. w przypadku spółek kapitałowych dopuszczalność używania skrótu dotyczy wyłącznie dodatkowego oznaczenia formy spółki, nie zaś rdzenia firmy. Zauważa on także, co podkreślono również w skardze, iż zarówno przepisy ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym z dnia 20 sierpnia 1997 roku (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186), jak i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowej treści wpisów w tych rejestrach (Dz. U. Nr 117, poz. 1237 z późn. zm.) nie przewidują możliwości ujawniania w rejestrze skrótów firm. W tym też kontekście bezprzedmiotowym było zamieszczenie w decyzji organu pierwszej instancji adnotacji o braku potwierdzenia przez spółkę faktu zgłoszenia skrótu firmy we wniosku skierowanym do sądu celem ujawnienia w Krajowym Rejestrze Sądowym, przy czym nie miało to wpływu na wynik postępowania.

Reasumując, w ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skargi, wykładnia przepisu art. 7 ust.2 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych dokonana przez organ odwoławczy nie jest wadliwa. Celem przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych jest identyfikacja producenta, a przez to zagwarantowanie konsumentowi możliwości odróżnienia konkretnego producenta od innych występujących na rynku. W przypadku skarżącej jej oznaczenie powinno odpowiadać firmie zgłoszonej na podstawie art. 318 k.s.h. do sądu rejestrowego a następnie zamieszczonej zgodnie z art. 38 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym w dziale I rejestru. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie sporne oznaczenie firmy skarżącej nie spełniało warunków określonych art. 7 ust.2 pkt 2 o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych, zasadnym było nałożenie na nią kary pieniężnej w oparciu o przepis art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych. Nie była kwestionowana jej wysokość, a zasada odpowiedzialności. Organ zastosował najniższą stawkę kary pieniężnej.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji wyroku.