Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 947/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: PrzewodniczącySędzia NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant: sek. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uposażenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2004 r. [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącego J. M. kwotę 240,- zł /słownie: dwieście czterdzieści/ tyti

ł

xzwrotu kosztów postępowania sądowego.,


UZASADNIENIE

II SA/Rz 947/04

U Z A S A D N I E N I E

Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] września 2004 r. Nr [...], wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania st. kapitana mgr. inż. J. M. od angażu Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2004 r. /[...]/, utrzymał w mocy zaskarżony angaż. Rozstrzygnięcie uzasadniono następująco: Sprawę mianowania J. M. rozstrzygnęła ostateczna decyzja Komendanta PSP z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] i zgodnie z nią na stanowisku służbowym "specjalista" zostało mu przyznane uposażenie w wysokości 3.176,20 zł. Strażakowi mianowanemu uposażenie przyznaje Komendant Powiatowy PSP na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 lipca 1997 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej /Dz. U. Nr 94, poz. 575 ze zm./. Prawo do dodatku służbowego wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym ustały warunki uzasadniające jego przyznanie /§ 5 ust. 3 cyt. rozporządzenia/. W związku z powyższym prawo J. M. do poprzedniej wysokości dodatku służbowego wygasło z dniem 30 kwietnia 2004 r., natomiast od dnia 1 maja 2004 r. przysługuje mu dodatek w nowej wysokości. Kwestionowany przez J. M. angaż z dnia 11 maja 2004 r. /[...]/ został wydany w związku z wejściem w życie noweli z dnia 19 kwietnia 2004 r. rozporządzenia wyżej wymienionego /Dz. U. Nr 75, poz. 710/, wprowadzającą zwiększenie stawki dodatku za posiadany przez strażaka stopień służbowy. Wobec powyższego Komendant Powiatowy obowiązany był określić J. M. nową wysokość dodatku za posiadany stopień służbowy od dnia mianowania w Komendzie Powiatowej PSP /od dnia ostatecznej decyzji o mianowaniu/. W dniu 11 maja 2004 r. Komendant Powiatowy PSP wydał angaż /[...]/ uwzględniający zmianę dodatku za stopień służbowy od dnia 1 stycznia 2004 r., gdzie przysługiwało mu uposażenie zgodnie z angażem z dnia 9 maja 2001 r. oraz angaż /[...]/ uwzględniający, z dniem 1 maja 2004 r., zmianę dodatku za stopień służbowy w związku z ostateczną decyzją o mianowaniu i wygaśnięciem prawa do wcześniejszego dodatku. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] organu II instancji, stwierdzono nieważność w/w angażu z dnia 11 maja 2004 r. /[...]/ z tej przyczyny, że Komendant Powiatowy PSP nie był organem właściwym zmienić J. M. uposażenie przed dniem mianowania na stanowisko służbowe w Komendzie Powiatowej PSP. Rozpoznając odwołanie organ II instancji stwierdził, że składniki uposażenia wymienione w angażu z dnia 27 stycznia 2004 r. /[...]/ oraz składniki wymienione w angażu z dnia 11 maja 2004 r. /[...]/ różnią się tylko wysokością dodatku za posiadany stopień służbowy oraz wzrostem uposażenia wynikającym z tytułu wysługi lat. Zmiana wysokości dodatku za posiadany stopień służbowy – starszy kapitan – nastąpiła zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 kwietnia 2004 r. z 685 zł do 720 zł. Natomiast wzrost uposażenia z tytułu wysługi lat z dniem 13 lutego z 22% do 22,5%. Porównanie angażu z dnia 27 stycznia 2004 r. /[...]/ przyznającego uposażenie w związku z mianowaniem na stanowisko służbowe "specjalista" z angażem z dnia 11 maja 2004 r. /[...]/ dowodzi, że poza obligatoryjnym wzrostem dodatku za stopień oraz wzrostem wynikającym z tytułu wysługi lat pozostałe składniki nie uległy żadnym zmianom i nie nastąpiła zmiana warunków pracy i płacy na niekorzyść odwołującego się. Dlatego zarzut odwołania dotyczący naruszenia art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych nie znajduje oparcia w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy. Podzielając natomiast zarzut odwołania o braku w angażu pouczenia o sposobie wniesienia odwołania, organ II instancji stwierdził, że zgodnie z przyjętą praktyką ustawowe podwyżki w grupie uposażenia lub w dodatku za stopień organy PSP przyznają w angażach, które są częścią indywidualnych decyzji o mianowaniu na stanowiska służbowe. Jeżeli inne składniki tych decyzji nie ulegają zmianie nie ma konieczności prowadzenia postępowania i wydawania odrębnych decyzji.

Opisaną decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie J. M. Zarzucając tej decyzji oraz decyzji organu I instancji naruszenie art. 106 k.p.a., art. 30 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych oraz art. 32 powyższej ustawy przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy, skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji nr [...] w całości. Według twierdzeń skarżącego stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, a ponadto organ II instancji przedstawia oczywiste fakty i dowody wyłącznie na swoją korzyść, pomijając datę obowiązywania angażu z dnia 27 stycznia 2004 r. /[...]/. W świetle art. 32 ust. 1 pkt 3 i art. 33 pkt 4 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej decyzja [...] została wydana przez organ właściwy. Prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy wymagało ustalenia przez organ: jakie uposażenie pobierał skarżący przed 7 kwietnia 2004 r., czy po tym dniu zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zmieniła jednostronnie na niekorzyść skarżącego warunki płacy i czy podlegał on ochronie przewidzianej w art. 32 ustawy o związkach zawodowych, gdyż jest to sporne. Skarżący podał, ze od 1.01. do 7.04.04 zgodnie z angażem z dnia 9 maja 2001 r., przysługiwało mu wynagrodzenie w wysokości 4201,80 zł powiększone o uposażenie z tytułu wysługi lat. Powyższy fakt potwierdza również decyzja z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], zatem oczywistym jest, że do dnia 6 kwietnia 2004 r. przyznane mu było i takie pobierał – uposażenie wg grupy 15 w łącznej kwocie 4286 zł miesięcznie. Angaż [...] z dnia 11 maja 2004 r. o przyznaniu mu uposażenia od dnia 1 stycznia 2004 r. w wysokości 4311,20 zł został unieważniony decyzją organu II instancji z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] – na wniesione odwołanie nie otrzymał dotychczas odpowiedzi. Skarżący podkreślił, że niezasadnym było porównanie przez organ II instancji angażu z dnia 27 stycznia 2004 r. [...] z angażem z dnia 11 maja 2004 r. [...], gdyż obowiązują one od tej samej daty. Natomiast zasadnym i prawidłowym jest porównanie angażu z dnia 9 maja 2001 r. lub angażu z dnia 11 maja 2004 r. [...] z angażem [...], bowiem na podstawie tych właśnie angaży skarżący pobierał uposażenie przed dniem 7 kwietnia 2004 r. i po tym dniu. To angaż [...] od dnia 7 kwietnia 2004 r. faktycznie i prawnie pomniejszył na jego niekorzyść uposażenie z kwoty 4286 zł lub z kwoty 4311,20 zł na kwotę 3221 zł. Nie tylko nastąpiło zmniejszenie uposażenia, ale również zmiana grupy uposażenia zasadniczego z 15 na 9, co zmienia "możliwości awansowe w stopniu oraz w zakresie wynagrodzenia". Wskutek więc wydania angażu [...] nastąpiło wyraźne zmniejszenie mu wynagrodzenia na niekorzyść, co jednak nie może odnieść wobec niego skutku, gdyż z mocy stosownej uchwały organizacji związkowej należy do osób podlegających ochronie przewidzianej w art. 32 ustawy o związkach zawodowych. Pracodawca nie mógł dokonać skutecznie takiej zmiany, bowiem nie uzyskał zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej i stąd też całkowicie bezzasadny jest pogląd zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż nie doszło do naruszenia art. 32 ustawy związkowej. Nadto skarżący podniósł, że pracodawca nie zwrócił się do organizacji związkowej, jak tego wymaga art. 30 ust. 2 ustawy w/w, o informację o pracownikach korzystających z ochrony. W tej sytuacji zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy angaż [...] powinna zostać uchylona ze względu na naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wnosił o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej /§ 1/, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną /art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270/; ze wskazanej możliwości normatywnej skorzystał Sąd przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy.

Przedmiotem zaskarżenia, a tym samym kontroli Sądu, jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2004 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2004 r. /[...]/, którą to decyzją, ostatnio wymieniony organ, orzekł o przyznaniu st. kapitanowi J. M. – specjaliście w Komendzie Powiatowej PSP – z dniem 7 kwietnia 2004 r., uposażenia w wysokości ogółem 3221 zł /uposażenie zasadnicze wg 9 grupy – 1960 zł, z tytułu wysługi lat – wzrastające z dniem 13.02 – 441 zł, dodatek za stopień służbowy – 720 zł, dodatek służbowy – 100 zł/. Decyzja ta, według oceny organu II instancji, poza obligatoryjnym wzrostem dodatku za posiadany stopień służbowy w myśl postanowień rozporządzenia Ministra spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 kwietnia 2004 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej /Dz. U. Nr 75, poz. 710/ oraz wzrostem wynikającym z tytułu wysługi lat nie spowodowała zmiany pozostałych składników uposażenia J. M., w szczególności nie skutkowała zmianą warunków pracy i płacy na jego niekorzyść.

Z dołączonej do akt dokumentacji sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej mianował J. M. – z dniem 4 czerwca 2003 r. – na stanowisko specjalisty w Komendzie Powiatowej PSP i z tym też dniem przyznał mu uposażenie w wysokości ogółem 3.176,20 zł.

Wskutek zakwestionowania powyższej decyzji w odwołaniu J. M., Komendant Wojewódzki PSP, wydaną w dniu [...] kwietnia 2004 r. decyzją Nr [...], uchylił też decyzję w części dotyczącej daty mianowania i ustalił nową datę mianowania na 7 kwietnia 2004 r., utrzymując decyzję w pozostałej części w mocy. Powyższa decyzja w istocie stanowiła następnie podstawę dla podjęcia przez Komendanta Powiatowego PSP w dniu [...] maja 2004 r. decyzji Nr [...] i Nr [...] określającej uposażenie skarżącemu – odpowiednio od dnia 1 stycznia 2004 r. i od dnia 7 kwietnia 2004 r. – i była ona również eksponowana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, tj. z dnia [...] września 2004 r.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] Komendant Wojewódzki PSP stwierdził z urzędu nieważność w/w decyzji z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...], a wskutek wniesienia przez J. M. Komendant Główny PSP decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie I instancji.

Skarżący J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę również na powołaną wyżej decyzję Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko specjalisty. Wyrokiem z dnia 11 października 2005 r. sygn. akt II SA 463/04 została uchylona zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna /z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W rezultacie więc oznacza to sytuację, której dotyczy przepis art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., a który w swej treści jako podstawę wznowienia postępowania wymienia to, że "decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione". Niewątpliwe bowiem jest, że decyzja o mianowaniu skarżącego na stanowisko specjalisty wchodziła w skład szeroko rozumianej podstawy prawnej zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2004 r., jak również utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

Uchylenie /lub zmiana/ tej podstawy musi oczywiście wywrzeć odpowiedni wpływ na moc obowiązującą decyzji i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych /vide W. Dawidowicz, Ogólne postępowanie administracyjne. Zarys systemu, W-wa 1962, s. 234/.

Z mocy zaś art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270/ decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Stąd też z przytoczonych wyżej względów i na podstawie cytowanego przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały uchylone.

Zatem rozstrzygnięcie co do określenia uposażenia skarżącego, wymaga uprzedniej decyzji w przedmiocie mianowania na konkretne stanowisko. W związku z powyższym Sąd zwolniony jest od merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji oraz zarzutów zawartych w skardze, bowiem taka ocena byłaby co najmniej przedwczesna. Co do wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd orzekł po myśli art. 152 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.