Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 953/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 122, art. 123, art. 140 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2004 nr 2 poz 15
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek spr. Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Halina Jakubiec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 czerwca 2008 r , Nr : [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy kategorii B I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji , II. orzeka , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane , III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł ( dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I.

M. P. otrzymał prawo jazdy kat. B, przy czym z wydanego w dniu 27 maja 1997 roku świadectwa lekarskiego nr [...] wynika, że konieczna jest kontrola stanu zdrowia kierowcy w okresie do 27 maja 2000 roku polegająca na badaniu okulistycznym.

Z Orzeczenia lekarskiego nr [...] wydanego [...] 2001 roku wynika, że u M. P. stwierdzono brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wyznaczając datę ponownego badania na 14 września 2004 roku.

Orzeczeniem lekarskim nr [...] z daty [...] 2004 roku stwierdzono ponownie u badanego M. P. brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi wyznaczając datę kolejnego badania na 12 grudnia 2007 roku.

II.

W dniu 25 stycznia 2008 roku zostało wydane przez Ośrodek Medycyny Pracy - Przychodnię Chorób Zawodowych – Gabinet Badań Kierowców Orzeczenie lekarskie nr [...], w którym stwierdzono u M. P. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi nie określając w orzeczeniu daty ponownego lub kontrolnego badania lekarskiego. Orzeczenie to zawiera pouczenie możliwości odwołania się w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. W aktach brak dowodu doręczenia tego orzeczenia M. P.

III.

W dniu 31 stycznia 2008 roku z up. Prezydenta Miasta wydano zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego zmierzające do wydania, w trybie art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, decyzji o cofnięciu posiadanego przez M. P. uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kat. B uzasadniając wszczęcie istnieniem przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi u tego kierowcy.

Na oryginale tego dokumentu zawarta jest własnoręczna adnotacja M. P. opatrzona datą 31.01.2008r., stwierdzająca, że na tym etapie nie będzie wnosił żadnych wyjaśnień i dodatkowych informacji i został pouczony, że decyzja będzie wydana około 05.02.2008 r.

Decyzją z dnia [...] 2008 roku nr [...] Prezydent Miasta orzekł o cofnięciu M. P. "uprawnienia kategorii B dokument nr: [...] druk nr: [...] wydane dnia 2005-01-24 przez Prezydenta Miasta". Jako podstawę prawna decyzji wskazano art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, a na uzasadnienie podano, iż orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...] 2008r. stwierdzono u M. P. "przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii B". To orzeczenie doręczono M. P. w dniu 12 lutego 2008 roku.

W dniu 15 lutego 2008 r. M. P. złożył odwołanie od decyzji nr [...] podając, że nie rozumie dlaczego cofnięto mu prawo jazdy i wyraził przypuszczenie, że być może jest to wynikiem błędnego wpisu w jego dokumentacji w 1997 roku, iż jest chory na epilepsję, na którą to chorobę nigdy nie chorował.

W dniu 22 lutego 2008 roku zostało wydane przez Kierownika - Przychodni Chorób Zawodowych Gabinet Badań Kierowców - Ośrodek Medycyny Pracy "Potwierdzenie zasadności wydanego orzeczenia nr [...] dla p. M. P." ([...]), w którym to piśmie stwierdzono, że M. P. był badany w tej Poradni i w trakcie wykonywanych badań wykluczono istnienie u pacjenta padaczki. Nadto podano, że: "Jednakże w wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono u pacjenta p/wskazania do prowadzenia pojazdów na okres 1 roku. W następnych badaniach pacjent otrzymywał orzeczenia o braku p/wskazań. W ostatnim badaniu z dnia 25.01.2008r. ponownie stwierdzono, że pacjent jest niezdolny do prowadzenia pojazdów z przyczyn takich samych jak w roku 2000 (nie jest to padaczka)". Podano, że M. P. miał prawo złożyć odwołanie od orzeczenia lekarskiego w ciągu dni 14, jednak nie skorzystał z tego prawa a nadto zastrzeżono, że "na badanie ponowne może zgłosić się najwcześniej w 01.2009r."

Organ II instancji – Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 czerwca 2008 roku w wyniku rozpatrzenia odwołania M. P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Na uzasadnienie podano, że organ I instancji prawidłowo wydał decyzję o cofnięciu prawa jazdy w oparciu o orzeczenie lekarskie nr [...], które było ostateczne, gdyż "strona nie składała od niego odwołania" podkreślając, że orzeczenie to jest w sprawie "decydującym dowodem".

Z decyzją tą nie zgodził się M. P., który w skardze zarzucił, iż nie jest mu znana choroba, która miałaby powodować jego niezdolność do kierowania pojazdami, a nadto podniósł, że jego odwołanie było jednocześnie odwołaniem od orzeczenia lekarskiego, skoro na tej podstawie cofnięto mu uprawnienia. Jako niezrozumiałe uznał stwierdzenia, iż jego dolegliwości uniemożliwiające kierowanie pojazdami trwają od 2000 roku, skoro do tej pory wydawano mu prawo jazdy, jak również za niezrozumiałe uznał wskazanie, że może poddać się ponownemu badaniu w styczniu 2009 roku, co oznaczałoby, że nieznana mu choroba może wówczas minąć bez leczenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podniosło, że w aktach sprawy zamieszczone jest orzeczenie lekarskie z pouczeniem o prawie i trybie odwołania i z tego wynika, że skarżący wnosząc odwołanie od decyzji o cofnięciu nie może twierdzić, że wnosił odwołanie od tego orzeczenia lekarskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga jest w pełni uzasadniona.

Na wstępie rozważań Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę na treść art. 122 i art. 123 oraz art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm) oraz treść Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15), w oparciu o które organy podejmują decyzje w przedmiocie cofnięcia lub odmowy cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

Sąd zauważa, że Orzeczenie lekarskie nr [...], w którym stwierdzono u M. P. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi zostało wydane w dniu [...] 2008 roku. Orzeczenie to zawiera co prawda pouczenie możliwości odwołania się w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, jednak brak dowodu, aby orzeczenie to doręczono kiedykolwiek skarżącemu. Z zestawienia samych dat wynika, że nawet gdyby skarżącemu doręczono przedmiotowe orzeczenie najwcześniej jak to możliwe, a więc w dacie jego wydania, tj. w dniu [...] 2008 roku, to termin do jego zaskarżenia upływał dopiero w dniu 9 lutego 2008 roku, a już w dacie [...] 2008 roku (przed upływem terminu do zaskarżenia orzeczenia ) została wydana decyzja przez organ I instancji o cofnięciu M. P. uprawnienia do kierowania pojazdami, którą niesłusznie organ II instancji uznał za prawidłową podkreślając - niezgodnie z dokumentami zalegającymi w aktach - jakoby orzeczenie lekarskie stanowiące podstawę wydania decyzji było ostateczne. W ten sposób organy uniemożliwiając skarżącemu odwołanie się od niekorzystnego dla niego orzeczenia lekarskiego, mającego daleko idące skutki – zdaniem Sądu - w sposób rażący naruszyły obowiązujące przepisy prawa.

Sąd nadto zwraca uwagę na to, że – jak wynika z akt - stwierdzenie istnienia u M. P. przeciwwskazań do kierowania pojazdami zostało wydane po raz pierwszy. Nie może być więc uzasadnione twierdzenie o "ponownym stwierdzeniu przeciwwskazań", jak również nie może być uzasadnione twierdzenie, że nastąpiło to z przyczyn "takich samych jak w roku 2000", skoro do dnia wydania orzeczenia nr [...] przeciwwskazań nie stwierdzono.

Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 pkt 1a p.p.s.a. uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji – jak w pkt I wyroku.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane – jak w pkt II wyroku, a na mocy art. 200 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie skarżącemu kosztów - jak w pkt III wyroku.