Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2155/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 133 par. 1 kpa
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędzia WSA Elżbieta Lenart Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi K. P., R. S. i U. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 2155/14

UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2014 r. K. P., R. S. i U. W. wniosły na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wydanej przez Starostę [...] decyzji z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], polegającej na błędnej interpretacji obliczeń prawidłowo sporządzonego operatu szacunkowego, gdyż należna kwota ustalona w pkt 2 ww. decyzji powinna być w ich ocenie równa zwaloryzowanemu odszkodowaniu i wynosić [...]zł.

Starosta [...] po rozpatrzeniu ww. wniosku postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r., nr [...].

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Starosta [...] orzekł o zwrocie na rzecz K. P. udział 1/3, R. S. udział 1/3 oraz U. W. udział 1/3 części wywłaszczonej nieruchomości położonej w P., stanowiącej obecnie działkę oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków nr [...] o pow. [...] ha (część działki o dawnym numerze [...] oraz działka o dawnym numerze [...]). Jednocześnie wskazał, że decyzją tą ustalono wysokość zwaloryzowanej należności tytułem zwrotu odszkodowania na kwotę [...] zł, którą ww. są zobowiązane wpłacić na rzecz Gminy Miast P. w 10 równych ratach.

W uzasadnieniu postanowienia Starosta wskazał, że sprostowanie przedmiotowej decyzji w zakresie żądania ww. przekracza uprawienie organu wynikające z art. 113 § 1 k.p.a., z tego względu, że w tym trybie nie ma możliwości korygowania merytorycznej treści rozstrzygnięcia Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. Ponadto w ocenie Starosty sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji, czy ponownego rozstrzygnięcia w sposób odmienny od pierwotnego, a z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Reasumując Starosta [...] wskazał, że sprostowanie decyzji poprzez zmianę kwoty ustalonej w jej pkt 2 - stanowiłoby rażące naruszenie art. 113 § 1 k.p.a.

Na skutego złożonego zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], podtrzymując dotychczasowe stanowisko zaprezentowane przez organ I instancji.

Dodatkowo Wojewoda wskazał, że już samo obszerne uzasadnienie wniosku o sprostowanie decyzji Starosty [...] jak i uzasadnienie zawarte w zażaleniu są dowodem, że nie wystąpiła oczywista omyłka pisarska, gdyż podnoszone argumenty dotyczą prawidłowości przyjętego rozstrzygnięcia. W jego ocenie ewentualna zmiana merytorycznego rozstrzygnięcia decyzji może nastąpić wyłącznie w trybie przewidzianym dla wzruszenia ostatecznych decyzji, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie złożyły K. P., R. S. i U. W. Wniosły o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o wstrzymanie zobowiązania wypłaty na rzecz Gminy Miasto P. należności tytułem zwrotu odszkodowania ustalonej w pkt 2 decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r.

W uzasadnieniu skargi skarżące wskazały że wadliwość decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. należy uznać za wadliwość nieistotną, wobec czego decyzja ta winna być rektyfikowana w trybie sprostowania. W ich ocenie nie zmieni to treści merytorycznej decyzji, ani nie dojdzie do ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto ich zdaniem kwota ustalona prawidłowo przez rzeczoznawcę majątkowego zawarta w dowodzie w postaci operatu i nieprawidłowo odczytana przez urzędnika nie jest meritum decyzji.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżące przedstawiły dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz argumenty mające przemawiać za uwzględnieniem skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa.

Stosownie do treści art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

Przedmiotem sprostowania może być decyzja, postanowienie (art. 126 k.p.a.) i ugoda (art. 122 k.p.a.).

Jak powszechnie wskazuje się zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w doktrynie, przyjęta w treści art. 113 k.p.a. klasyfikacja wadliwości decyzji (postanowienia), uzasadniająca jej sprostowanie jest wyczerpująca. Sprostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 k.p.a. może dotyczyć tylko nieistotnych wadliwości decyzji, polegających na prostowaniu błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek.

Uregulowana w wyżej wymienionym przepisie instytucja sprostowania zawartych w decyzjach oczywistych omyłek służy przywróceniu rzeczywistej woli organu, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą tego organu a jej wyrażeniem na piśmie.

Jak już wyżej wskazano sprostowaniu w trybie cytowanego przepisu podlegają wyłącznie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe oraz oczywiste pomyłki. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów, czy daty. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami. Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu. Błąd rachunkowy oznacza z kolei omyłkę w wykonaniu działania matematycznego. Na równi z błędami pisarskimi i rachunkowymi potraktowano inne oczywiste omyłki (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2001 r. II SA 863/00).

W orzecznictwie i piśmiennictwie powszechnie przyjęta jest teza, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie organ I instancji odmówił sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009r. w zakresie zwrotu kwoty zwaloryzowanego odszkodowania określonego na sumę [...] zł . Skarżący argumentowali swój wniosek twierdzeniem , że organ , który wskazaną decyzję wydał wadliwie zinterpretował obliczenia w prawidłowo sporządzonym operacie szacunkowym wykonanym dla potrzeb dokonanego w niej rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy orzekł o utrzymaniu wskazanego postanowienia w mocy. Zarówno Starosta [...] jak i Wojewoda [...] stanęli na stanowisku, że uwzględnienie wniosku o dokonanie sprostowania prowadziłoby do zmiany merytorycznej treści decyzji , której on dotyczy.

Stanowisko to zasługuje na aprobatę Sądu.

W ocenie Sądu sprostowanie wysokości należnego do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania , dokonane w trybie art. 113 § 1 k.p.a., nie odpowiadałoby treści tego przepisu albowiem w ten sposób doszłoby do zmiany rozstrzygnięcia zawartego w treści decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r.

Sprostowanie skutkowałoby bowiem zmianą rozstrzygnięcia co do istoty tj. wysokości kwoty podlegającej zwrotowi, co wykracza poza materię uregulowaną w art. 113 k.p.a.

Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.