Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 195/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 199. 200, 201, 203, 204, 157, 166, 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy Krokowa o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I OW 195/15 w sprawie z wniosku Starosty Puckiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Puckim a Wójtem Gminy Krokowa w przedmiocie wskazania organu właściwego do pokrycia kosztów pogrzebu mieszkańca Domu Pomocy Społecznej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r., I OW 195/15 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie z wniosku Starosty Puckiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Puckim a Wójtem Gminy Krokowa w przedmiocie wskazania organu właściwego do pokrycia kosztów pogrzebu mieszkańca Domu Pomocy Społecznej w pkt. 1. odrzucił wniosek, w pkt. 2 zwrócił Staroście Puckiemu kwotę 200 złotych tytułem uiszczenia wpisu z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wnioskiem z dnia 13 stycznia 2016 r. Wójt Gminy Krokowa zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie postanowienia w zakresie kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wskazał, że Sąd pominął fakt, iż uczestnik złożył odpowiedź na wniosek, w którym wniósł o zasądzenie kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaznaczył, że bezsporne jest w sprawie, że uczestnik reprezentowany był przez zawodowego pełnomocnika i wykonał pracę, za którą zgodnie z przepisami sąd powinien zasądzić mu zwrot kwoty zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Wyjątki od tej ogólnej zasady określają przepisy art. 200-201 oraz art. 203-204 i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Żaden ze wskazanych przepisów nie może być stosowany w sprawie z wniosku organu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, a w szczególności nie może być odpowiednio stosowany art. 200 stanowiący o zwrocie kosztów w razie uwzględnienia skargi. Przepis ten wyraźnie odnosi się do zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (zob. postanowienie NSA z 26.9.2007 r., I OW 62/07, postanowienie NSA z 3.12.15 r., I OW 143/15, CBOSA). Ugruntowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym o dochodzeniu praw nie można mówić w sprawie z wniosku organu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W postępowaniu tym znajduje zastosowanie ogólny przepis art. 199 p.p.s.a., a zatem brak jest podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, W-wa 2015, s. 738 oraz cyt. tam orzecznictwo). Organ występujący z wnioskiem w takiej sytuacji nie dochodzi swych praw, ale zwraca się do sądu administracyjnego o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy.

W związku z powyższym brak było podstaw do zasądzenia na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania, a wniosek o uzupełnienia postanowienia w tym zakresie podlegał oddaleniu.

Z tych względów na podstawie art. 157 § 1 – 3 w związku z art. 166 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.