Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 560/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], wydaną po rozpatrzeniu odwołania M.Z. od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podano, iż Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] orzekł o odmowie przyznania M.Z. dodatku mieszkaniowego, ponieważ wymieniony utracił tytuł prawny do zajmowanego lokalu z dniem [...] czerwca 2012 r., strona za zajmowany lokal nie płaci czynszu tylko odszkodowanie, nie jest zatem możliwe przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Od decyzji M.Z. złożył odwołanie, do którego załączył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 643/13 oraz stwierdził, że wyrok ten przywraca mu prawo do dodatku mieszkaniowego "cofniętego decyzją nr [...] z dnia [...]".

Organ odwoławczy wskazał, iż kryteria przyznawania dodatku mieszkaniowego określa ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje:

1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,

2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,

3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,

4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,

5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Z akt sprawy wynika, że M.Z. na podstawie wypowiedzenia umowy najmu lokalu z dnia [...] maja 2012 r. z dniem [...] czerwca 2012 r. utracił tytuł prawny do lokalu. Nie jest też osobą oczekującą na dostarczenie przysługującego lokalu zamiennego lub socjalnego.

Z powyższego wynika, że M.Z. nie spełnia warunków wskazanych w powyżej cytowanym przepisie art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zatem dodatek mieszkaniowy nie może być przyznany.

Organ rozpoznając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego dokonuje oceny przesłanek do jego przyznania w dacie rozpoznawania wniosku, a niespełnienie jednej z przesłanek określonych w art. 2 ust. 1 ustawy, uniemożliwia przyznanie dodatku.

Organ odwoławczy wskazał, że nie jest zasadne twierdzenie M.Z., że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 643/13, przywraca mu prawo do dodatku mieszkaniowego. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] i utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., którą stwierdzono wygaśnięcie decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., przyznającej dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [...] czerwca 2012 r. do dnia [...]listopada 2012 r. W wyniku tego rozstrzygnięcia, że organ pierwszej instancji ponownie rozpozna zasadność wygaśnięcia decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., przyznającej dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [...] czerwca 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M.Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący stwierdził, iż wnoszona skarga jest rezultatem nieuwzględnienia przez Wydział Spraw Lokalowych Urzędu Gminy [...] prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2013 r., który uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]. Pomimo tego korzystnego wyroku, Wydział Zasobów Lokalowych nie uwzględnił wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Ponadto wskazany Wydział nie wypłacił na rzecz Zakładu Gospodarki Nieruchomościami [...] zaległych kwot z tytułu przyznanego od [...] czerwca 2012 r. dodatku mieszkaniowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, który określa katalog tytułów prawnych do lokalu mieszkalnego, uprawniających do ubiegania się o dodatek mieszkaniowy. Wynika z niego, że dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom posiadającym jeden z wymienionych tytułów prawnych, a także osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Z niekwestionowanych ustaleń wynika, iż skarżący na podstawie wypowiedzenia umowy najmu lokalu dokonanego przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] z dnia [...] maja 2012 r. ze skutkiem na dzień [...] czerwca 2012 r., utracił tytuł prawny do lokalu. Nie jest też osobą oczekującą na dostarczenie przysługującego lokalu zamiennego lub socjalnego.

Zasadnie zatem organ przyjął, iż skarżący nie spełnia warunków wskazanych w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a zatem jego wniosek o przyznanie takiego dodatku nie mógł być uwzględniony.

Organ odwoławczy prawidłowo też wskazał, iż przywołanym przez skarżącego wyrokiem z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 643/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji tego organu przyznającej skarżącemu dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [...] czerwca 2012 r. do dnia [...] listopada 2012 r. oraz że rozstrzygnięcie to nie ma wpływu na wynik sprawy niniejszej dotyczącej przyznania dodatku mieszkaniowego za dalszy okres.

Dlatego uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.