Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 159/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od nieruchomości, skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie zwracał uwagę, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OZ 310/12, z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09).

Nie wystarczy więc samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wnioskodawca musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero wówczas Sąd będzie zdolny ocenić, czy wniosek jest zasadny. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od Sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt I FSK 2109/13, czy też z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04 wyraźnie wskazał, że wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Zaznaczyć należy, że sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku, do wzywania strony o ich przedstawienie.

Stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Poza gołosłownym wskazaniem przez skarżącego, że wykonanie przedmiotowej decyzji będzie skutkować poniesieniem znacznych kosztów, we wniosku nie przedstawiono żadnej argumentacji popartej faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, na jego poparcie. W takiej sytuacji Sąd nie miał możliwości zweryfikowania, czy w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jak już wskazano wyżej, ciężar wykazania występowania tych przesłanek spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie ochrony tymczasowej.

Nadmienić także wypada, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r. sygn. akt II GSK 49/11).

Ponadto należy również wskazać, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Zaskarżona decyzja będzie podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.

Podsumowując stwierdzić należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. musi być wykładany ściśle, a zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania i uprawdopodobnienia istnienia wymienionych przesłanek. Skarżący nie uprawdopodobnił by wykonanie decyzji mogło spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.