Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 334/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6280 Utworzenie Kościoła lub innego związku wyznaniowego, wykreślenie z rejestru
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. [...] w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1114/21 o odrzuceniu skargi G. [...] w W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 października 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1114/21, odrzucił skargę G. [...] w W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2021 r., nr [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 1 czerwca 2021 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 16 sierpnia 2021 r. Pomimo wezwania skarżąca wpisu w wymaganej wysokości nie uiściła. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), orzekł jak w postanowieniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła strona skarżąca, zarzucając naruszenie: "prawa wolnościowego art. 1, 2, 3, 6, 7, 8"; "prawa procesowego 7, 10 28 kpa"; "Konstytucji - art. 45". W uzasadnieniu środka zaskarżenia skarżąca wskazała, że "Zarządzeniem Przewodniczącej I Wydziału w dniu 01 czerwca 2021r skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200zł w terminie 7 dni, zaznaczając, iż I. jest Arabem urodzonym w S. i posługuje się językiem arabskim. W tym zakresie, korzystając z prawodawstwa UE należało potraktować te wezwanie z terminem prekluzyjnym 2 miesięcznym. Odpis tego zarządzenia został doręczony w dniu 16 sierpnia 2021r kiedy IMAM przebywał w J. w zakresie odbywanych kontaktów religijnych. Ustanowiony pełnomocnik do odbioru korespondencji sądowej nie miał możliwości odebrania korespondencji i złożył REKLAMACJE POCZTOWĄ do Dyrekcji POCZTY POLSKIEJ SA ul. [...]. Prosiliśmy też o wykaz korespondencji nieodebranej, będąc osobiście: Imam oraz Pełnomocnik w Urzędzie Pocztowym W. [...]. Nie otrzymaliśmy takiej informacji, poza jedną jednostka administracyjną, gdzie wystąpiliśmy z pismem uzupełniającym. Niestety nie wiedzieliśmy nic o piśmie z Ministerstwa DWRMNiE i wezwaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w zakresie konieczności wniesienia takiej opłaty administracyjnej.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).

W niniejszej sprawie skarżąca nie jest zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie została zwolniona z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2021 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia został skutecznie doręczony w dniu 16 sierpnia 2021 r. (odbiór kwitował Z. G.). Skarżąca nie skorzystała z możliwości zaskarżenia ww. zarządzenia i stało się ono prawomocne. W wyznaczonym terminie nie uiszczono żądanej zarządzeniem kwoty w wysokości 200 zł. Nie ulega zatem wątpliwości, że brak fiskalny skargi nie został usunięty. W związku z powyższym, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacja podniesiona w zażaleniu nie zmienia powyższego zapatrywania. Stwierdzenie, że strona skarżąca nic nie wiedziała o wezwaniu Sądu w zakresie konieczności wniesienia opłaty, nie koresponduje ze stwierdzeniem zawartym także w zażaleniu, że odpis zarządzenia został doręczony w dniu 16 sierpnia 2021 r., nie ma potwierdzenia w aktach sprawy. Odpis zarządzenia został przesłany na adres wskazany w skardze i został odebrany. Strona skarżąca nie skorzystała z możliwości wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie Przewodniczącej Wydziału, w tej sytuacji, wysuwanie obecnie zarzutów w stosunku do zarządzenia, w zakresie prawidłowości zakreślonego nim terminu do uiszczenia wpisu, nie może okazać się skuteczne. Poza zakresem badania, na tym etapie postępowania, pozostają okoliczności, które legły u podstaw tego, że strona pomimo doręczenia wezwania, nie wywiązała się ze swego obowiązku. W odniesieniu do redakcji zarzutów zauważyć należy, że autor środka zaskarżenia nie wskazuje, co należy rozumieć przez przepisy prawa wolnościowego, całkowicie bezpodstawnie zarzuca także naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 7, 10, 28 k.p.a.), które mają zastosowanie w toku postępowania administracyjnego. Co zaś dotyczy naruszenia art. 45 Konstytucji RP, to wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od niej nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu (zob. postanowienia NSA: z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. akt II OZ 152/19; z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt II GZ 267/20).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.