Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 27/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 4 ust. 3 i 4, art. 140 ust.1
journal: Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Bożena Walentynowicz Sędzia del. WSA Grzegorz Czerwiński Protokolant Daniel Zdzieszyński po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Starosty Rzeszowskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Rzeszowskim a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego. postanawia: odrzucić wniosek Starosty Rzeszowskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Starosta Rzeszowski wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między nim, a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie w sprawie udzielenia dla zadania inwestycyjnego pn.: "Budowa Peronów na przystankach osobowych [...] i [...]na linii nr [...]– przystanek osobowy [...] i [...]", pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego – wylotu ścieków W-A oraz na wprowadzanie wód opadowo – roztopowych do rowu (ziemi) w km [...] linii kolejowej [...], na działce nr [...] w miejscowości [...].

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 25 marca 2010 r. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w W. Centrum Realizacji Inwestycji, Oddział w K. zwrócił się do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej – Kraków w Krakowie z wnioskiem w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych oraz na szczególne korzystanie z wód dla zadania inwestycyjnego pn.: "Budowa Peronów na przystankach osobowych [...] na linii nr [...] – przystanek osobowy [...]".

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie działając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał Staroście Rzeszowskiemu wniosek PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. w W., uznając się niewłaściwym do wydania przedmiotowego pozwolenia, gdyż projektowany wylot W-A oraz ścieki opadowe i roztopowe wprowadzane będą do rowu (ziemi) w km [...] linii kolejowej [...], w obrębie działki numer [...], która nie została objęta załącznikiem do decyzji Ministra Infrastruktury z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe, jako terenów zamkniętych (Dz.Urz. MI z 2009 r. Nr 14, poz. 51).

Występując z wnioskiem o rozpoznanie sporu kompetencyjnego, Starosta Rzeszowski wskazał, że w świetle art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), dalej Prawo wodne, starosta jest właściwy do rozpoznania wniosku na szczególne korzystanie z wód oraz wykonanie urządzeń wodnych, które nie są związane z przedsięwzięciem realizowanym na terenie zamkniętym.

Odpowiedź na wniosek Starosty, złożył Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie i wniósł o wskazanie Starosty Rzeszowskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. w W., Centrum Realizacji i Inwestycji, Oddział w K.

W uzasadnieniu odpowiedzi powtórzono argumentację zawartą w postanowieniu z dnia 1 kwietnia 2010 r., że przedmiotem postępowania objętego wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest żądanie wydania decyzji – pozwolenia wodnoprawnego – na szczególne korzystanie z wód, tj. wprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych do ziemi poprzez rów w km [...] linii kolejowej [...], w obrębie działki numer [...], nie będącej terenem zamkniętym. Stąd przedsięwzięcie to nie zawiera się w dyspozycji art. 140 ust. 2a jak i art. 140 ust. 2b Prawa wodnego określających właściwość dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powołanej jako p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość oraz spory kompetencyjne w przypadkach określonych w art. 4 p.p.s.a. oraz w art. 22 § 1 i 2 k.p.a.

Rozstrzygnięcie sporu pomiędzy Starostą Rzeszowskim a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie, zaistniałego w tej sprawie, nie należy do Naczelnego Sądu Administracyjnego z następujących powodów.

Zgodnie z art. 140 ust. 1 Prawa wodnego organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych jest starosta, wykonujący to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

W przypadkach określonych w ust. 2a i 2b art. 140 organem właściwym (I instancji) do wydania pozwolenia wodnoprawnego, jest dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Zgodnie z art. 4 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do starosty.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do marszałków województw i dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej w sprawach określonych ustawą.

Tak więc w tym przypadku Starosta Rzeszowski i Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie mają wspólny organ wyższego stopnia – Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, do którego na podstawie art. 22 § 1 pkt 8 k.p.a. powinni skierować wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.