Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 4015/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2007 r. sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity : Dz. U. z 2005 r. nr 8 , poz. 60 ze zm.) - rozpatrując odwołanie Pani A. J. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] dotyczące wygaszenia decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. umarzającej z kolei postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia spadku po zm. A. J. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż termin do wniesienia odwołania od decyzji wynosił 14 dni od dnia jej doręczenia. W ocenie organu decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...]dotycząca wygaszenia decyzji nr [...]z dnia [...] kwietnia 2005 r. została doręczona w dniu 21 lipca 2006 r. Termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 4 sierpnia 2006 r. Natomiast odwołanie zostało złożone w Urzędzie Skarbowym W. w dniu 7 sierpnia 2006 r. a zatem po upływie terminu wskazanego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca składając na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o jego zmianę, gdyż jako osoba młoda bez odpowiedniej wiedzy, która pomogłaby uniknąć pułapek i kruczków prawnych, zamiast w piątek złożyła odwołanie w poniedziałek, wcześniej napotykając na swojej drodze niechęć i opieszałość urzędników i urzędów, szukając Dzienników Ustaw dokumentujących jej prawa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu powtarzając argumentację w nim zawartą, dowodząc jednocześnie, iż bezspornie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, że wydane zostało z naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Zatem skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż zostały podniesione w skardze.

Doręczeniom pism w ustawie Ordynacja podatkowa poświęcony został rozdział piąty tejże ustawy. Przepisy te określają sposób doręczenia, podmioty doręczające oraz adresatów, którym pisma są doręczane a także obowiązki stron postępowania wynikające z przepisów art. 144- 154 ord. pod. Przechodząc do analizy przepisów prawnych tego rozdziału, mających zastosowanie w niniejszej sprawie, należy powołać na wstępie art. 144. ord. pod., z którego wynika wprost, iż organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby. Przepis ten określa zatem podmioty doręczające a także obowiązek pokwitowania odbioru pisma, które jest dowodem doręczenia odpowiedniej osobie.

Z faktem doręczenia ustawodawca wiąże obowiązek własnoręcznego podpisania potwierdzenia odbioru przez adresata lub osobę upoważnioną do odbioru a także wskazania przez adresata daty doręczenia. Jeżeli powyższe przesłanki zostaną spełnione należy uznać, iż doręczenie nastąpiło w sposób prawidłowy. Doręczenie decyzji poza skutkiem materialnoprawnym nakładającym na adresata odpowiednie uprawnienia lub obowiązki, powoduje również rozpoczęcie biegu różnych terminów, wśród których jest też termin do wniesienia środka zaskarżenia.

Przechodząc do analizy stanu faktycznego sprawy należy stwierdzić, że brak jest w aktach sprawy potwierdzenia odbioru decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...]dotyczącej wygaszenia decyzji nr [...]z dnia [...]kwietnia 2005 r. umarzającej z kolei postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia spadku po zm. A. J. Organ podatkowy dowodzi, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...]została doręczona A. J. w dniu 21 lipca 2006 r. Twierdzenie to wywodzi ze zwrotnego potwierdzenia odbioru stanowiącego kartę akt podatkowych nr 97. Tymczasem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierała decyzję nr [...]z [...] lipca 2006 r. a nie decyzję z [...] czerwca 2006 r. nr[...]. Nie zmienia postaci rzeczy dodanie na zwrotnym potwierdzeniu adnotacji w nawiasie "+ wygaśnięcie". Z takiego zapisu nie wynika jaką decyzję miał na myśli organ a także czy w ogóle chodziło o decyzję.

Mając to na uwadze w sprawie niniejszej istnieje dowód odbioru jednej decyzji z [...] lipca 2006 r. Brak jest dowodu na to, że strona odebrała w tej dacie przesyłkę z decyzją z dnia [...]czerwca 2006 r. od której wniosła odwołanie.

Nie bez znaczenia w sprawie jest również to, że pocztowy dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 2 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz.U. nr 130 poz. 1188 ze zm.), co oznacza, że stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dowodem, jeżeli zostało prawidłowo sporządzone. W innym razie nie może zostać uznane za dowód.

Mając to na uwadze, poza brakiem wskazania numeru i daty decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r., należy również zauważyć, iż zwrotne potwierdzenie odbioru nie zawiera daty i podpisu osoby doręczającej przesyłkę. Zatem nie zostało ono prawidłowo sporządzone, w związku z czym nie można z tego dowodu wyciągać skutków w postaci daty doręczenia przedmiotowej decyzji.

Mając powyższe na uwadze doszło w niniejszej sprawie do naruszenia art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organ również naruszył art. 122, art.187 i 194 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie wyjaśnił kluczowej w niniejszej sprawie kwestii, a mianowicie daty doręczenia decyzji z [...] czerwca 2006 r. nr [...]

Sąd, mając na uwadze powyższe ustalenia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.