Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 150/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub podjęcia czynności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Sebastian Pietrzyk SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 8 kwietnia 2022 r. l. zobowiązuje Dyrektora Szkoły Podstawowej w W. do podjęcia aktu lub wykonania czynności w zakresie wniosku skarżącego z dnia 8 kwietnia 2022 r., II. stwierdza, że Dyrektor Szkoły Podstawowej w W. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Dyrektora Szkoły Podstawowej w W. na rzecz skarżącego R. S. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2022 r. Organowi zarzucił naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167) (dalej jako: MPPOiP) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie, a przez to nieuzasadnione ograniczenie prawa do swobodnego pozyskiwania i rozpowszechniania informacji, skutkujące ograniczeniem debaty publicznej o wykonywaniu zadań z zakresu oświaty oraz kształcenia,

2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

3) art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2, (dalej jako: "EKPCz"), w zakresie w jakim z konwencji wynika, iż każdemu przysługuje prawo do otrzymywania i przekazywania informacji, bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe, poprzez zaniechanie udostępnienia informacji objętych wnioskiem, co prowadzi do ograniczenia debaty publicznej o wykonywaniu zadań z zakresu oświaty oraz kształcenia,

4) art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, iż przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek.

5) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez niezastosowanie, a w konsekwencji nieudostępnienie informacji na wniosek.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie, iż organ dopuścił się bezczynności,

2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 8 kwietnia 2022 r., w terminie 14 dni od dnia zwrotu organowi akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem,

3) zasądzenie od organu na moją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2022 r. zwrócił się do Dyrektora Szkoły Podstawowej w W. z wnioskiem o udostępnienie następujących informacji:

1. Informację o zatrudnionych nauczycielach i kadrze kierowniczej na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, kontrakt menadżerski, ewentualnie innej umowy cywilno-prawnej w szkole Podstawowej w W. na dzień 31.03.2022 rok wraz z podaniem stażu pracy, okresem trwania i obowiązywania umowy.

2. Podanie w formie tabeli ilości zastępstw realizowanych w szkole przez kadrę kierowniczą w okresie od dnia 01.09.2021 do dnia 31.03.2022. W szczególności proszę o podanie:

• Daty i godziny, w których były realizowane doraźne zastępstwa i/lub godziny ponadwymiarowe kadry kierowniczej '

• Kiedy zastępstwa i/lub godziny ponadwymiarowe zaczynały się i kiedy kończyły,

• Jakich przedmiotów to dotyczyło,

• Czy w dniach i godzinach zastępstw realizowanych przez dyrekcję szkoły byli inni nauczyciele do dyspozycji? Jeżeli tak to proszę o pokazanie tego w podziale na dni i godziny,

• grafik dyżurów nauczycieli podczas przerw między lekcyjnych,

• grafik zastępstw za nieobecnych nauczycieli na zajęciach.

3. Podanie wynagrodzenia zasadniczego kadry kierowniczej wraz ze wszystkimi dodatkami, premiami, nagrodami i innymi składnikami wynagrodzenia w okresie od dnia 01.09.2021 do dnia 31.03.2022. Jeżeli były przyznawane nagrody, dodatki, premie lub inne składniki wynagrodzenia ponad wynagrodzenie zasadnicze proszę o wskazanie daty przyznania, za co zostało przyznane, kto o tym decydował i na jakiej podstawie prawnej?

4. Podanie informacji o ocenach pracy nauczycieli zarówno tych uzyskiwanych z własnej inicjatywy jak też z inicjatywy organu sprawującego nadzór pedagogiczny, organu prowadzącego szkołę, rady szkoły, rady rodziców w okresie od dnia 01.09.2021 do dnia 31.03.2022 r. Proszę o wskazanie z jaką datą następował wniosek nauczyciela i pozostałych organów, a z jaką datą otrzymywana była ocena.

5. Czy w okresie od dnia 01.09.2021 do dnia 31.03.2022 były przyznawane i wypłacane nagrody dla nauczycieli i kadry kierowniczej bez uzyskania oceny pracy? Jeżeli tak to dla kogo, w jakich kwotach i terminach?

6. Proszę o udostępnienie kserokopii protokołów z zebrania rady pedagogicznej szkoły w okresie od dnia 01.09.2021 do dnia 11.04.2022.

7. Proszę o informację czy były wypracowane procedury odnośnie ewentualnych zwolnień pracowników pedagogicznych. Kiedy zostały te procedury wypracowane? Czy zostali o nich poinformowani wszyscy pracownicy? Jeżeli tak to proszę o kserokopię.

8. Proszę o przedstawienie arkusza organizacyjnego szkoły dokonanego w roku 2022. Czy przed opracowaniem arkusza organizacyjnego były przygotowane kryteria typowania (doboru) do ewentualnego zwalniania i redukcji etatu? Proszę o kserokopię.

9. Proszę o informacje czy w okresie od dnia 01.09.2021 do dnia 31.03.2022 szkoła pozyskała zewnętrzne środki finansowe, jeżeli tak to z jakich źródeł i jak zostały wykorzystane, na podstawie jakich kryteriów?

10. Proszę o przedstawienie w jaki sposób nastąpiło wykorzystanie środków finansowych z tytułu organizacji kiermaszu świątecznego w miesiącu grudniu 2021 roku. Kiedy kiermasz się rozpoczął i kiedy zakończył? Kto był organizatorem tego kiermaszu? Czy w jego trakcie następowało pozyskiwanie środków pieniężnych lub innych rzeczy materialnych niefinansowych? Ile zostało zebranych środków pieniężnych? Czy zebrane środki finansowe zostały przekazane instytucji, która była ich organizatorem? Jeżeli tak to w jakiej formie (przelew, gotówka) Jeżeli to był przelew proszę o potwierdzenie przelewu, jeżeli wpłata gotówkowa to proszę o informację z raportu kasowego. Czy środki te zostały zaksięgowane w prowadzonej dokumentacji finansowo-księgowej?

11. Kto organizuje i wydaje posiłki na stołówce szkolnej? Czy stołówka szkolna opiera się na posiłkach realizowanych we własnym zakresie pracownikami szkoły czy posiłki są pozyskiwane z zewnętrznych źródeł? Jeżeli do prowadzenia stołówki szkolnej przewidziani są pracownicy szkoły to proszę o ich imienne wskazanie wraz z okresem zatrudnienia, ich badań lekarskich i datami ich przeprowadzenia?

Pismem z dnia 25 kwietnia 2022 r. organ wezwał do wykazania szczególnego interesu publicznego w pozyskaniu informacji publicznej. Organ nie wskazał z czego wynika konieczność przetworzenia informacji.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 28 kwietnia 2022 r. skarżący podtrzymał stanowisko w sprawie oraz wykazał szczególny interes publiczny.

Pismem z dnia 10 maja 2022 r. organ poinformował, iż "podjął decyzję o nie udzieleniu informacji publicznej określonej we wniosku, gdyż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej".

Z uwagi na to, iż pismo zawierało obligatoryjne elementy decyzji administracyjnej, pismem z dnia 30 maja 2022 r. skarżący wniósł od niego odwołanie.

Pismem z dnia 9 czerwca 2022 r. organ poinformował, iż pismo nie jest decyzją administracyjną, a jedynie stanowiskiem w sprawie.

Skarżący w pierwszej kolejności zwrócił uwagę, iż organ bezpodstawnie zawezwał wnioskodawcę do wykazania szczególnego interesu publicznego w pozyskaniu informacji. Skierowane przez organ wezwanie nie uzasadniało w żaden sposób dlaczego informacje wymagają przetworzenia oraz jaki nakład pracy jest konieczny do ich wytworzenia. Organ nie wskazał czy informacje istnieją już we wskazanej formie, a jeśli nie to jakie czynności organ zmuszony będzie podjąć, by uczynić zadość wnioskowi.

Mimo wykazania przez skarżącego szczególnego interesu publicznego oraz wskazania, iż organ posiada informacje o żądanym brzmieniu i w określonej formie, organ poinformował, iż informacje nie stanowią informacji publicznej. Wobec stanowiska organu o charakterze pisma, pismo z dnia 10 maja 2022 r. należy traktować jako zawiadomienie o tym, iż informacja nie stanowi informacji publicznej.

Bezprzedmiotowym było zatem wezwanie skarżącego do wykazania wspomnianego już interesu, skoro organ nie uznawał informacji za informacje publiczne, a zatem nie mógł stosować przepisów u.d.i.p. Takowe postępowanie dążyło jedynie do przewlekłości postępowania.

Kolejno należy wskazać, iż organ pozostaje w błędnym przekonaniu co do charakteru informacji objętych żądaniem wniosku. Organ nie wskazuje w żaden sposób jaki jest charakter owych informacji, skoro nie są to informacje publiczne, jak też nie określa innego trybu ich uzyskania, który by to tryb wyłączał stosowanie u.d.i.p.

Informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną o wykonywaniu zadań publicznych z zakresu oświaty, dotyczą osób pełniących funkcje publiczne, a nadto odnoszą się do sposobu gospodarowania mieniem publicznym. W świetle ugruntowanego orzecznictwa nie budzi wątpliwości, iż zatrudnienie nauczycieli i kadry kierowniczej jest informacją publiczną. Za taką informację należy oczywiście uznać także wypłacone nagrody, oceny pracy nauczycieli, protokoły z zebrań rady pedagogicznej, arkusz organizacyjny, czy wykorzystanie środków publicznych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły Podstawowej w W. wniósł o jej oddalenie, o nieuwzględnienie wniosku dotyczącego zobowiązania organu do załatwienia wniosku z dnia 8 kwietnia 2022r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu organowi akt sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem, a także o zasądzenie od Skarżącego na rzecz Organu obowiązku zwrotu kosztów postępowania.

Wskazał, że pismem z dnia 08.04.2022r. ( data wpływu 12.04.2022r.) D. S. reprezentowana przez pełnomocnika R. S. złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazanym w skardze.

Organ pismem z dnia 25.04.2022r. wezwał R. S. jako pełnomocnika D. S. o wskazanie, czy wnioskowana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia 28.04.2020r. pełnomocnik Wnioskującej podtrzymał swoje stanowisko twierdząc, że wnioskowana informacja ma charakter publiczny. Ostatecznie organ pismem z dnia 10.05.2022r. uznał, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej albowiem udzielenie tych informacji byłoby zaspokojeniem indywidualnych (prywatnych) potrzeb Wnioskodawczyni D. S. w imieniu której występuje pełnomocnik jej mąż R. S..

Podkreślenia wymaga, że pismem z dnia 21.04.2022r. organ rozwiązał z D. S. stosunek pracy, które to oświadczenie D. S. otrzymała w dniu 22.04.2022r. W dniu 05.04.2022r. miała miejsce rozmowa telefoniczna pomiędzy Dyrektorem Szkoły M. O., a D. S., w której to rozmowie D. S. została poinformowana o tym, że zostanie z nią rozwiązany stosunek pracy. Informację o zamiarze rozwiązania stosunku pracy D. S. otrzymała na 7 dni przed złożeniem wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W ocenie organu wnioskowane informacje nie tylko muszą posiadać status informacji publicznej, ale ich żądanie musi być również podyktowane interesem publicznym. Potrzeba zaspokojenia własnych potrzeb i interesu prywatnego świadczy o "nadużywaniu" prawa do informacji. W przedmiotowej sprawie żądanie D. S. nie jest podyktowane interesem publicznym, tylko interesem prywatnym w związku z dokonanym wypowiedzeniem umowy o pracę.

Intencją D. S. było pozyskanie informacji dla celów sporu w związku z wypowiedzeniem stosunku pracy, który obecnie toczy się w Sądzie Rejonowym w Nowym Sączu - Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pod sygn. akt IV P 48/22. Z dokumentów ze sprawy sądowej załączonych do odpowiedzi na skargę wynika, że żądane informacje stanowią realizację prywatnych interesów D. S.. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada 2020r., sygn. akt II SAB/Po 72/20 cyt: "nie budzi wątpliwości, że przedmiotowy wniosek obiektywnie nie służy jakiemukolwiek dobru powszechnemu, nie tylko nie prowadzi do poprawy funkcjonowania urzędu, wręcz przeciwnie, ma stanowić dla niego dokuczliwość". W istocie wniosek nie służy usprawnieniu realizacji przez organ zadań publicznych, a godzi w realizacje tych zadań.

Reasumując z uwagi na okoliczność, że żądanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wypływa z interesu prywatnego, a nie z interesu publicznego w związku z dokonanym wypowiedzeniem umowy o pracę D. S., to informacje nie zostały udostępnione. Organ nie pozostawał bezczynny, gdyż sprawa została niezwłocznie załatwiona.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Jeżeli natomiast sąd dojdzie do przekonania że skarga jest bezzasadna – oddala ja na nasadzie art. 151 p.p.s.a.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla których określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością podmiotu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości przebieg zdarzeń.

Dnia 12 kwietnia 2022 r. do Dyrektora Szkoły Podstawowej w W. wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie opisanym powyżej.

Pismem z 25 kwietnia 2022 r. organ poinformował wnioskodawcę, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej i wzywa do wykazania, że informacje te są szczególnie istotne dla interesu publicznego – w terminie 14 dni, pod rygorem wydania decyzji o odmowie ich udostępnienia.

W dniu 28 kwietnia 2022 r. do organu wpłynęło stanowisko wnioskodawcy, w którym wywodzi, że objęte wnioskiem informacje nie stanowią informacji przetworzonej, ale jednocześnie wskazuje na okoliczności mające dowodzić o istnieniu szczególnie istotnego interesu publicznego.

W piśmie z 10 maja 2022 r. Dyrektor Szkoły Podstawowej w W. udzielił odpowiedzi na stanowisko wnioskodawcy. Treść tego pisma warto przytoczyć w całości"

"W odpowiedzi na Pani pismo z dnia 08.04.2022r. informuję, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2001 Nr 112 poz. 1198 z późn. zm).

Tutejszy organ po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze Pani pismo z dnia 28.04.2022r. w którym nie wykazała Pani interesu publicznego odpowiadając na pismo SPW - 05/1- 4/2022 z dnia 25.04.2022r. oraz pismo z dnia 21.04.2022r. sygn. SPW-1103-3/2022 dotyczące rozwiązania z Panią stosunku pracy za wypowiedzeniem, tut. organ podjął decyzję o nie udzieleniu informacji publicznej określonej we wniosku z dnia 08.04.2022r, gdyż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 200lr. o dostępie do informacji publicznej informuję, że udzielenie informacji publicznej byłoby zaspokojeniem indywidualnych (prywatnych) potrzeb wnioskodawcy.

W myśl wyroku NSA z dnia 11 maja 2017r. sygn. akt I OSK 2777/16), sąd wskazał, że celem ustawy nie jest zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb, w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych, lecz przeznaczonych dla celów zawodowych. Wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej"."

Już sama treść tego pisma pozostaje wewnętrznie sprzeczna, bowiem dwukrotnie jest w nim mowa, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, ale również, że "organ podjął decyzję o nie udzieleniu informacji publicznej", a także, że wnioskodawczyni nie wykazała interesu publicznego. Tymczasem brak wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego do udostępnienia informacji przetworzonej winien prowadzić do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, natomiast w przypadku, gdy organ dojdzie do wniosku, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej – winien stanowisko swoje przedstawić na piśmie, bez zachowania szczególnej formy.

Przyczyną, dla której żądana przez skarżącego informacja publiczna nie została mu udostępniona było przyjęcie, że "udzielenie informacji publicznej byłoby zaspokojeniem indywidualnych (prywatnych) potrzeb wnioskodawcy". Mimo niejednoznacznego (jak wyżej wskazano) stanowiska organu należy uznać, że w jego ocenie działanie w interesie prywatnym, a nie publicznym, zwalnia organ od obowiązku rozpoznania wniosku w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Stanowisko to zostało potwierdzone w odpowiedzi na skargę, gdzie podkreślono spór pomiędzy organem a D. S. z zakresu prawa pracy. Ze stanowiska Dyrektora wynika, że żądane informacje mają nie tylko mieścić się w zakresie przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej tj. dotyczyć spraw publicznych, ale również "ich żądanie musi być podyktowane interesem publicznym. Potrzeba zaspokojenia własnych potrzeb i interesu prywatnego świadczy o "nadużywaniu prawa do informacji".

Ze stanowiskiem tym nie sposób się zgodzić. Przede wszystkim trzeba zauważyć, że obowiązujące przepisy prawa nie znają pojęcia "nadużycia prawa do informacji publicznej". W szczególności ustawa o dostępie do informacji publicznej nie uznaje takiej podstawy odmowy udostępnienia informacji publicznej. W żadnym zaś wypadku konieczność działania w interesie publicznym nie stanowi dodatkowej przesłanki – koniecznej do stwierdzenia, że wniosek dotyczy udostępnienia informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 2 ust. 2 stanowi: "Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego", natomiast w art. 3 ust. 1 pkt 1 stanowi: "Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego".

Fakt prowadzenia sporu z zakresu prawa pracy z podmiotem domagającym się udostępnienia informacji publicznej nie rozstrzyga o tym, że żądana przez niego informacja nie ma charakteru informacji publicznej i nie zwalnia organu z załatwienia takiego wniosku stosowanie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W okolicznościach niniejszej sprawy organ nie dokonał analizy wniosku, który jest bardzo rozbudowany. Trzeba się zgodzić ze stroną skarżącą, że co do zasady sprawy objęte wnioskiem dotyczą informacji publicznej, bowiem obejmują kwestie dotyczące wykonywania zadań publicznych z zakresu oświaty, dotyczą osób pełniących funkcje publiczne, a nadto odnoszą się do sposobu gospodarowania mieniem publicznym. Wśród licznych pytań we wniosku są jednak takie, które w ogóle nie dotyczą informacji publicznej (np. grafik dyżurów nauczycieli podczas przerw międzylekcyjnych); takie, które obejmują informację prostą; informację przetworzoną, jak również takie, które nie mogą zostać udostępnione z uwagi na ochronę przewidzianą w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (np. w jakich kwotach były przyznawane i wypłacane nagrody dla nauczycieli).

Tymczasem organ odpowiadając na wniosek z początku uznał wszystkie żądane informacje za informacje przetworzone, w żaden sposób nie uzasadniając swojego stanowiska, a następnie równie arbitralnie uznał, że informacje te nie mają charakteru informacji publicznej.

Tego rodzaju zachowanie nie stanowi prawidłowego załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a zatem należało przyjąć, że Dyrektor pozostaje w bezczynności w załatwieniu tego wniosku i zobowiązać go do załatwienia wniosku – na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Rozpoznając wniosek organ dokona jego pogłębionej analizy (każdego pytania z osobna), w sposób szczegółowy rozważając kwalifikację i ewentualną możliwość udostępnienia poszczególnych informacji zawartych we wniosku.

W pkt II wyroku Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, że organ pozostawał w bezczynności (bowiem odpowiedź na wniosek nie była prawidłowa), która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. II OSK 1602/21, rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. oznacza wadliwość działania organu administracji o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, co ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania wymaganych czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Dokonując więc oceny czy naruszenie prawa ma charakter rażący, nie można poprzestać na prostym zestawieniu terminów, ale należy wziąć pod uwagę wszelkie uwarunkowania danej sprawy. Nadto podkreślić należy, że zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. rażące naruszenie prawa odnosi się do wadliwości o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, mającej miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2019 r. sygn. II OSK 1557/18; wyrok NSA z dnia 5 września 2018 r. sygn. II OSK 272/18; wyrok NSA z dnia 24 maja 2018 r. sygn. II OSK 381/18).

W okolicznościach tej sprawy Sąd nie dopatrzył się istnienia okoliczności świadczących o szczególnie dużym natężeniu złej woli czy też o lekceważeniu podstawowych norm prawnych po stronie organu.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł uiszczoną przez nią tytułem wpisu od skargi.