Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 248/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-10-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art.18 par.1, art.22 par.1 i par.2, art.103;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.45 ust.1;
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie WSA Renata Kantecka NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. U. o wyłączenie sędziów: R.M., T.P. i W.Cz. w sprawie ze skargi A. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

A. U. na rozprawie dnia "[...]" złożył wniosek o wyłączenie sędziów : R.M., T. P. i W.Cz.

Jako podstawę wniosku wskazał brak bezstronności sędziów we wcześniej rozpoznawanych sprawach, dotyczących jego osoby.

Według twierdzeń wnioskodawcy przewodniczący składu we wcześniej rozpoznawanych sprawach nie pozwolił mu na przedstawienie istotnych argumentów.

W piśmie z z dnia "[...]" A. U. podnosi, iż przewodniczący składu w dawniej rozpoznawanej sprawie pozwolił sobie na "szyderstwo".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Podstawy wyłączenia sędziego (sędziów) z mocy samej ustawy określone zostały w przepisie art. 18 § 1 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Uzasadnienie wniosku o wyłączenie sędziów R. M., T. P. i W. Cz. nie mieści się w treści powołanego przepisu ustawy.

Okoliczności podniesione przez A. U. należało zatem rozpatrzyć w aspekcie przepisu art. 19 powołanej wyżej ustawy p.p.s.a.

Otóż zgodnie z tym przepisem sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Skarżący A.U. nie wykazał by pomiędzy sędziami, o wyłączenie których złożył wniosek, a nim jako stroną w sprawie bądź między sędziami a organem podatkowym zachodziły takie stosunki osobiste, które mogłyby rzutować na bezstronność sędziów.

Każdy z sędziów, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, złożył oświadczenie na piśmie. Z oświadczeń tych w sposób jednoznaczny wynika, że pomiędzy sędziami, a A. U. nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby budzić wątpliwości co do ich bezstronności.

Nadto z oświadczeń sędziów R. M. i T. P. wynika, że postępowanie w sprawach wcześniej prowadzonych przebiegało zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a A. U. korzystał z pomocy prawnej przyznanej mu z urzędu.

Z akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, sygn. akt "[...]" – na które powołuje się A. U. w piśmie z "[...]" – nie wynika by strona żądała uzupełnienia lub sprostowania protokołu rozprawy. Takie uprawnienie przysługiwało A. U. z mocy art. 103 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lecz w terminie 30 dni od 13"[...]". Taki wniosek zawarty w piśmie z "[...]" nie może wywrzeć skutków prawnych.

Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, ze protokół rozprawy z "[...]" w sprawie "[...]" nie odzwierciedla przebiegu rozprawy.

Wyrok wydany w sprawie "[...]" uprawomocnił się w pierwszej instancji. Nie wniesiono od niego kasacji, pomimo, iż A.U. miał przyznaną pomoc prawną i działał z pełnomocnikiem.

Przytoczone fakty i okoliczności nakazują stwierdzić, że w sprawie brak jest istnienia stosunków osobistych pomiędzy sędziami a stronami, które mogłyby rodzić wątpliwości co do bezstronności sędziów, jak też brak jest innych okoliczności mogących budzić wątpliwości co do bezstronności sędziów. Tym samym nie można mówić o tym, iż udział sędziów – o których wyłączenie wniósł A. U. – w rozpoznaniu sprawy – uchybia przepisowi z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił wniosek.