Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 756/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 58 1 PKT 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków i skarg postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia [...] października 2015 r. z którego wynika, że skarży bezczynność Prezydenta [...] w zakresie szeregu wniosków i skarg.

Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. Sąd wezwał wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej – adw. M. D. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez jednoznaczne i dokładne sprecyzowanie przedmiotu skargi z dnia [...] października 2015 r., tj. wskazanie przedmiotu bezczynności - wskazanie w rozpoznaniu jakich wniosków i skarg (wskazanie dokładnie jak był zatytułowany i czego dotyczył wniosek lub skarga oraz wskazanie ich daty) Prezydent [...] pozostaje bezczynny. Jednocześnie poinformował, że zarówno z treści przedmiotowej skargi oraz z treści pism T. G. z dnia [...] grudnia 2015 r. i z dnia [...] lutego 2016 r. (w których skarżąca przywołuje szereg pism z różnych dat) Sąd nie jest w stanie jednoznacznie ustalić przedmiotu skargi. Sąd nie może się domyślać przedmiotu skargi, a to czego skarga dotyczy musi wynikać bezspornie z jej treści – zatem strona w skardze ma obowiązek w sposób nie budzący wątpliwości wskazać przedmiot skargi. Wezwał również do udzielenia informacji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi skarżąca składała wezwanie, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa, a jeśli tak wezwał do nadesłania jego odpisu wraz z potwierdzeniem nadania bądź złożenia w organie.

W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia [...] maja 2016 r., wskazała, że przedmiotem skargi z dnia [...] października 2015 r. jest bezczynność Prezydenta [...] w:

1) sprawach zainicjowanych pismami (wnioski i skargi) wymienionymi w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] czerwca 2015 r. wymienionymi w pkt I, pkt 1-7 skargi;

2) sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2013 r., których dotyczyło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] lipca 2015 r.;

3) sprawie skargi dotyczącej treści pisma z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] skierowanego do pana J. W. w odpowiedzi na interwencję posła w sprawie skarżącej;

Ponadto pełnomocnik stwierdziła, że skarżąca nie dysponuje kopiami składanych pism (wniosków i skarg), które zgodnie z jej oświadczeniem zostały złożone w siedzibie Centrum Pomocy Społecznej. Wskazała także, że zgodnie z art. 233 Kpa skarga w sprawie indywidualnej, która nie była i nie jest przedmiotem postępowania administracyjnego powoduje wszczęcie postępowania, a zgodnie z przepisem art. 237 § 1 Kpa organ właściwy do załatwienia skargi zobowiązany jest skargę załatwić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca. Podniosła, że przy odpowiedzi na skargę organ nie dołączył kompletu akt administracyjnych i w dniu [...] maja 2016 r. nie miała możliwości zapoznania się z treścią wniosków i skarg wymienionych przez skarżącą w pkt 1-7 pkt I skargi oraz treścią wniosku z pkt 1 pkt III skargi, zatem dalsze doprecyzowanie skargi możliwe będzie po nadesłaniu przez organ kompletu akt administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r., poz. 270, ze zm.) dalej Ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 Ppsa stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Treść pisma T. G. - stanowiącego skargę na bezczynność Prezydenta [...] - wskazuje, że jego przedmiotem jest nierozpoznanie pism (wniosków i skarg) skarżącej, co wskazał jej pełnomocnik w piśmie z dnia [...] maja 2016 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do sprecyzowania przedmiotu skargi.

Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącej nie wykonała zarządzenia z dnia [...] kwietnia 2016 r. w całości, nie wskazała bowiem w sposób dostatecznie precyzyjny, co stanowi przedmiot skargi złożonej do Sądu, gdyż w piśmie z dnia [...] maja 2016 r. podała, że stanowi ona skargę na bezczynność Prezydenta [...] w "sprawach zainicjowanych pismami (wnioski i skargi) wymienionymi w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] czerwca 2015 r. wymienionymi w pkt I, pkt 1-7 skargi; sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2013 r., których dotyczyło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] lipca 2015 r. oraz sprawie skargi dotyczącej treści pisma z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] skierowanego do pana J. W. w odpowiedzi na interwencję posła w sprawie skarżącej".

Powyższe stwierdzenia powodują, że przedmiot skargi T. G. nie został w całości sprecyzowany. Jednocześnie pomijając ww. stwierdzenia wskazać należy, że pełnomocnik skarżącej wskazała częściowo na wnioski skarżącej, jednakże ich także nie sprecyzowała w sposób dostateczny, używając np. zwrotów: wniosków i skarg wymienionych w pkt I, pkt 1-7 skargi, wniosku z dnia [...] maja 2013 r., skargi dotyczącej treści pisma z dnia [...] czerwca 2015 r.

Treść pisma pełnomocnika skarżącej nie pozwala zatem ustalić w sposób niebudzący wątpliwości przedmiotu wniesionej do Sądu skargi T. G.

Z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 Ppsa, w skardze i w pismach procesowych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. W niniejszej sprawie natomiast treść złożonej do Sądu skargi nie pozwala Sądowi na jednoznaczne ustalenie w rozpatrzeniu jakich konkretnych wniosków skierowanych do Prezydenta [...] organ ten pozostawał bezczynny.

W przepisie art. 57 § 1 Ppsa zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny." (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wa 19/15 – publ. CBOIS).

Sposób redakcji skargi wniesionej do Sądu przez skarżącą uniemożliwia Sądowi zrekonstruowanie treści jej żądania. Taki sposób sformułowania skargi powoduje, że żądania strony nie są wskazywane w sposób zrozumiały, jasny i precyzyjny, tj. taki który pozwoliłby Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazać jaki konkretny wniosek skarżącej nie został rozpoznany. Treść skargi ma charakter zbiorczego schematu znanego tylko skarżącej, odnoszącego się do bliżej nieokreślonych wniosków i skarg. Przy czym w przypadku skarżącej wskazanie jedynie daty skarżonego pisma nie może być uznane za sprecyzowanie skargi, gdyż T. G. wnosi w jednym piśmie kilkadziesiąt żądań dotyczących różnych spraw i jednocześnie kieruje te wnioski do różnych organów. Przy czym Sądowi znany jest z urzędu fakt, że skarżąca wniosła już kilkaset skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z czym złożenie niniejszej skargi nie było dla niej okolicznością nową i jej nieznaną.

Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika stwierdzić należy, że aby organ mógł zająć stanowisko w sprawie bezczynności oraz nadesłać do niej komplet akt, skarga odpowiadać musi wyżej omówionym wymogom, tj. jednoznacznie i dokładnie precyzować przedmiot.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga na bezczynność wniesiona w piśmie z dnia [...] października 2015 r. nie wskazuje przedmiotu zaskarżenia w taki sposób, aby nadać jej dalszy bieg.

Z tego względu Sąd, uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.