Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1109/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60 art. 161 par. 1 pkt 1 art. 232par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za sierpień i wrzesień 2000 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu połowy uiszczonych wpisów sądowych.


UZASADNIENIE

III SA/Wa 1109/09

UZASADNIENIE

Pismami z dnia 29 maja 2007 r. J. P., wniósł dwie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na dwie decyzje Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za sierpień i wrzesień 2000 r.

Sprawy z tych skarg zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Postanowieniem z dnia 1 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe, a następnie postanowieniem z dnia 1 lipca 2009 r. podjął zawieszone postępowanie.

Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2009 r. została wyznaczona rozprawa w niniejszej sprawie. Zawiadomienie o rozprawie pełnomocnik Skarżącego otrzymał w dniu 15 lipca 2009 r.

W dniu 20 lipca 2009 r. wpłynął do Sądu wniosek Skarżącego cofający skargę, nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 15 lipca 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

postępowanie sądowe należało umorzyć.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.

W związku ze złożonym wnioskiem Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd był związany skutecznym cofnięciem skargi.

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W przypadku cofnięcia skargi jeżeli cofnięcie nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, sąd z urzędu zwraca stronie połowę uiszczonego wpisu, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd zwrócił Skarżącemu połowę uiszczonych wpisów, bowiem sprawa została skierowana na rozprawę w dniu 4 września 2009 r. Pełnomocnik Skarżącego cofnął skargi w dniu 15 lipca 2009 r., a tego dnia otrzymał już zawiadomienie o terminie rozprawy, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.