Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 11/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 2 pkt 1 lit. b), art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 220 par. 1 i par. 3, art. 230 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 16 marca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zobowiązania dotyczącego uiszczenia opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

P. N. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zobowiązania dotyczącego uiszczenia opłaty adiacenckiej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 8 lutego 2021 r. skarżący został wezwany do wskazania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.

Stosowne wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącemu 16 lutego 2021 r.

Pismem z 18 lutego 2021 r. P. N. oświadczył, że w związku z prowadzonymi innymi czynnościami prawnymi w tej sprawie na obecnym etapie cofa skargę.

W ustawowym terminie, który upływał w dniu 23 lutego 2021 r. braki skargi nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." – skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do wskazania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązków w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, jej braki nie zostały usunięte. Okoliczności te uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu 18 lutego 2021 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był dzień 23 lutego 2021 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie.

Na marginesie wskazać należy, że oświadczenie skarżącego z 18 lutego 2021 r. o cofnięciu skargi nie może odnieść zamierzonego skutku, bowiem merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby skarga została opłacona w należytej wysokości i nie zawierała innych braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli natomiast skarga zawiera braki, które nie zostały usunięte w ustawowym terminie, sąd skargę odrzuca.

Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

a.bł.