Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 137/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. , art. 87 par. 1,2,4, art. 72 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Kielcach odrzucił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a.

Powyższe orzeczenie zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 5 marca 2015r.

W dniu 9 kwietnia 2015r. J. P. złożył w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, argumentując że nie otrzymał ww. orzeczenia, a o jego wydaniu dowiedział się dopiero podczas wizyty w siedzibie Sądu w dniu 9 kwietnia 2015r. Ponadto skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z dnia 15 maja 2015r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie zwolnił J. P. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu. W dniu 21 maja 2015r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącego adwokata. W dniu 8 czerwca 2015r. adwokat skarżącego wniósł do tut. Sądu skargę kasacyjną od ww. postanowienia z dnia 26 lutego 2015r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei stosownie do przepisu art. 87 tej ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4).

Zgodnie z powyższym, jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy jej ocenie przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005r. o sygn. akt II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671).

Mając na uwadze powyższe podnieść trzeba, że jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powołuje brak doręczenia mu postanowienia z dnia 26 lutego 2015r. Tymczasem, jakkolwiek na zwrotnym poświadczeniu odbioru przeznaczonej dla skarżącego przesyłki z ww. orzeczeniem widnieje nieczytelny podpis, to z adnotacji na tym poświadczeniu odbioru wynika, że osobą, które go złożyła był J. P. – nie zaś jego dorosły domownik. W konsekwencji uznać należy, że przedmiotową korespondencję skarżący odebrał osobiście. Jest to zresztą zgodne z twierdzeniami zawartymi w skardze kasacyjnej, gdzie wskazano, że skarżący "z uwagi na niepełnosprawność praktycznie nie opuszcza domu". W takiej sytuacji nie istnieją bowiem podstawy do dokonania doręczenia zastępczego przewidzianego w art. 72 § 1 ustawy P.p.s.a. – dopuszczalnego wyłącznie w sytuacji, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu. Podkreślić przy tym trzeba, że skarżący, pomimo ogólnych twierdzeń o "sfałszowaniu" jego podpisu nie uprawdopodobnił tego w jakikolwiek inny sposób.

Jedynie ubocznie wskazania wymaga, że skarżący podjął kroki w celu przyznania mu adwokata – celem sporządzenia skargi kasacyjnej – już po upływie terminu do wniesienia tego środka odwoławczego.

Ze względu na powyższe brak podstaw, aby uznać że J. P. wykazał brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej – wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a.