Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 379/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 2,  art. 4 ust. 1 pkt 5,  art. 80 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca), Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 lipca 2012r. sprawy ze skargi "A" w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania S. P. R. S. P. Z. O. Z. w B. P. (podatnik) – wcześniej W. S. P. R. i T. S., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [....], uchylającą w całości decyzję nr [...] z dnia [...].oraz określającą podatnikowi zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes Benz 212D o numerze nadwozia [...] w wysokości 4 847 zł.

Z akt sprawy wynika, iż Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...], wszczął wobec podatnika postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes Benz 212D o numerze nadwozia [...], a następnie decyzja z dnia [...] umorzył je jako bezprzedmiotowe z uwagi na nie ustalenie kto dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Następnie w oparciu o art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie podatkowe zakończone decyzją nr [...] z dnia [...]

Następnie decyzją z dnia [...] organ podatkowy pierwszej instancji uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...] oraz określił podatnikowi zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes Benz 212D o numerze nadwozia [...] w wysokości 4 847 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik zarzucił naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego oraz art. 2 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym.

Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w pierwszej kolejności wskazał, iż przesłanką do wznowienia postępowania podatkowego w sprawie był fakt wyjścia na jaw nowych okoliczności faktycznych nie znanych organowi podatkowemu w dniu wydawania decyzji. W dniu [...] wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonał upoważniony pracownik podatnika.

W wyniku oględzin przeprowadzonych w dniu [...], ustalono, że przedmiotowy pojazd – karetka pogotowia, posiada dwie części (pasażerską z miejscem dla kierowcy i pasażera oraz przeznaczoną do transportu pacjentów). Część przeznaczona do transportu pacjentów posiada jedno składane siedzenie przy drzwiach przesuwanych, łóżko wysuwane do transportu osób oraz fotel z podnośnikiem. Obie części pojazdu oddzielone są przegrodą zamontowaną na stałe, w której znajduje się otwór okienny. W części pasażerskiej pomiędzy fotelem kierowcy i pasażera znajduje się butla z tlenem połączona z aparatem tlenowym w części przeznaczonej do transportu pacjentów. W części przeznaczonej do transportu pacjentów nie stwierdzono specjalistycznego sprzętu medycznego.

Podatnik wskazał, iż przedmiotowy samochód od momentu darowizny do dnia oględzin nie był poddawany zmianom technicznym.

Organ podatkowy wskazał, iż w sprawie znajduje zastosowanie ustawa z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (dz. u. z 2004 r., Nr 29 poz. 257 ze zm.) – dalej "ustawa akcyzowa", obowiązująca w dniu powstania obowiązku podatkowego. Zgodnie z art. 80 akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca obowiązany jest zapłacić w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia pojazdu, złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego oraz zapłacić należny podatek, nie później niż z chwilą rejestracji pojazdu. Podatkowi akcyzowemu podlega każdy samochód nowy, bez względu na miejsce nabycia oraz zasadniczo każdy samochód używany, nabyty przez podatnika w innym państwie członkowskim.

Organ podatkowy wskazał, iż na gruncie przepisów akcyzowych pod pojęciem "samochód osobowy" należy rozumieć pojazd samochodowy i inny pojazd mechaniczny przeznaczony zasadniczo do przewozu osób (inny niż objęty pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Przepisy prawa o ruchu drogowym znajdą w sprawie zastosowanie jedynie co do stwierdzenia obowiązku rejestracji pojazdu. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy akcyzowej do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz dostawie o nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). Ustanowioną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L z 1987 Nr 256 poz. 1 ze zm.). Organ wskazał, iż noty wyjaśniające do kodu CN, przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych.

Organ podatkowy wyjaśnił, iż noty wyjaśniające do pozycji CN 8703 – stanowią o pojazdach samochodowych i pozostałych pojazdach mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Niniejsza pozycja obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702 tj. pojazdy mechaniczne do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą. W omawianej pozycji określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Ponadto noty wskazują, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób (...). Dodatkowo wskazano w punkcie 2 not wyjaśniających, że pozycja ta obejmuje również specjalistyczne pojazdy transportowe, takie jak ambulanse, więźniarki i pojazdy pogrzebowe.

Organ podatkowy uznał, iż skoro z przepisów wyraźnie wynika, że ambulanse winny zostać klasyfikowane do pozycji CN 8703, to należy je traktować jako pojazdy samochodowe osobowe w rozumieniu art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Zaklasyfikowanie pojazdu do pozycji CN 8705 nie znalazłoby uzasadnienia W nocie wyjaśniającej do pozycji 8705 (obejmującej pojazdy mechaniczne specjalnego przeznaczenia, inne od tych, które zostały zasadniczo zbudowane do przewozu osób lub towarów, np. pojazdy pogotowia technicznego, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie, betoniarki samochodowe, zamiatarki, polewaczki, przewoźne warsztaty, ruchome stacje radiologiczne) wskazano, że obejmuje ona pojazdy samochodowe, specjalnie skonstruowane albo przystosowane, wyposażone w różne urządzenia umożliwiające wykonywanie niektórych funkcji nietransportowych. Oznacza to, że pierwotnym przeznaczeniem pojazdu w tej pozycji nie jest transport. Nota ta zawiera katalog pojazdów samochodowych i nie ma w niej wymienionych pojazdów przeznaczonych do transportu chorych.

W konsekwencji zdaniem organu zaklasyfikowanie spornego pojazdu do pozycji 8703 było w pełni uzasadnione, albowiem spełnia on warunki wymienione w nocie wyjaśniającej do tej pozycji, a nie został wymieniony w enumeratywnym wyliczeniu pojazdów objętych pozycją 8705.

Nadto przy określaniu pojazdów samochodowych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (innych niż objętych pozycją CN 8702), dla potrzeb podatku akcyzowego, żaden przepis traktujący o tym podatku nie odsyła do prawa o ruchu drogowym. Zasadniczą cechą pojazdów determinujących ich klasyfikację celną będzie ich funkcja podstawowa. Samochody osobowe objęte pozycją CN 8703 to pojazdy, które wprawdzie mogą pełnić pewne wyspecjalizowane funkcje (w tej sprawie będzie to funkcja ratownicza, czy reanimacyjna), jednak ich zasadniczym przeznaczeniem jest przewóz osób. Inaczej jest w przypadku pojazdów objętych pozycją CN 8705, gdzie ich konstrukcja i wyposażenie przystosowuje je zasadniczo do funkcji nietransportowych, a niejako przy okazji mogą one przewozić ludzi (np. kierowcę, personel strażacki, operatora zamontowanych na nich urządzeń etc.).

Mając na uwadze powyższe, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w ocenie Dyrektora Izby Celnej nabyty wewnątrzwspólnotowo przez podatnika samochód będący karetką pogotowia należy klasyfikować do pozycji CN 8703. Dlatego decyzja organu podatkowego nie naruszyła art. 2 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 80 ust. 1 ustawy akcyzowej.

Organ odwoławczy mając na uwadze dyspozycję art. 194 Ordynacji podatkowej wskazał odnośnie dowodu rejestracyjnego pojazdu, iż zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, organy podatkowe są obowiązane do stosowania klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisów o ruchu drogowym. Tym samym fakt, iż samochód, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym został uznany w kraju jak i zagranicą jako samochód ciężarowy według organu rejestrującego, nie ma wpływu na klasyfikację w Nomenklaturze Scalonej (CN).

Organ podatkowy wskazał, iż w niniejszej sprawie w pełni zgromadzono i rozpatrzono materiał dowodowy oraz przestrzegano procedur postępowania, a także zastosowano obowiązujące przepisy prawa materialnego.

W skardze na powyższą decyzję podatnik domagał się jej uchylenia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego oraz art. 2 pkt 1, art. 3 ust. 2 i art. 80 ust. 1 ustawy akcyzowej w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez błędne uznanie, że przedmiotowy pojazd podlega akcyzie.

W uzasadnieniu podatnik wskazał, iż przedmiotowy pojazd winien być zakwalifikowany, jako pojazd specjalny do pozycji 8705 z uwagi na zaświadczenie o przeprowadzonym w kraju badaniu technicznym oraz jego klasyfikację w dowodzie rejestracyjnym. Wskazał na naruszenie dyspozycji art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej. Przywołał także tezy z wyroków I SA/Gl 734/10, SA/Gd 1411/ oraz I SA/Wr 1256/99. Wskazał, iż organ nie jest uprawniony do samodzielnej kwalifikacji pojazdu na gruncie ustawy akcyzowej wbrew powyższym dokumentom.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak też naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy.

Poza sporem były okoliczności stanu faktycznego dotyczące czasu nabycia przedmiotowego samochodu, następnie jego przemieszczenia na terytorium kraju.

Sporna w sprawie była kwalifikacja samochodu. Organy zakwalifikowały go jako samochód osobowy do kodu CN 8703, podatnik wskazał, iż jest to karetka pogotowia czyli pojazd specjalny zatem winien być zakwalifikowany do kodu CN 8705.

Na wstępie należy wskazać, iż w niniejszej sprawie znalazły zastosowanie przepisy nieobowiązującej już ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (dz.u. z 2004r., poz. 257 ze zm.) Jak wynika z akt sprawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe nastąpiło w maju 2006r. Zgodnie natomiast z treścią art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (dz.u. z 2011r., poz. 629 ze zm.) jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy powstał przed dniem wejścia w życie ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008r. (tj. przed 1 marca 2009r.) i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. ustawę o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004r.

Z art. 4 ust.1 pkt 5 ustawy akcyzowej wynika, że opodatkowaniu akcyzą podlega, między innymi nabycie wewnątrzwspólnotowe, definiowane jako przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Z kolei pod pojęciem wyrobów akcyzowych należy rozumieć wszystkie wyroby, które ustawodawca wymienił w załączniku nr 1 do ustawy, jako wyroby podlegające akcyzie (art.2 pkt.1 ww. ustawy). Pod pozycją 59 załącznika nr 1 zamieszczone zostały samochody osobowe o symbolu PKWiU 34.10.2 i kodzie CN 8703, tj. pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Zgodnie z dyspozycją art. 80 ust. 1 i 2 ustawy akcyzowej, akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Dla celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie Scalonej Nomenklatury (CN) - art. 3 ust. 2 ustawy akcyzowej.

Wbrew zarzutom skargi, z analizy akt sprawy wynika, że organy podatkowe wyczerpująco zebrały materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Nie naruszyły dyspozycji art. 122 Ordynacji podatkowej. Nadto organy podatkowe właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego, a swoją argumentację dotyczącą podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia, w sposób wyczerpujący uzasadniły.

W świetle ww. regulacji art. 3 ust. 2 ustawy akcyzowej nie budzi wątpliwości, że do celów poboru akcyzy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów istotna pozostaje klasyfikacja wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN).

Dlatego za prawidłową uznać należy argumentację organów, gdzie wskazują, iż dla klasyfikacji towarów w celu poboru akcyzy nie mogą mieć zastosowania przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym, tym samym dane w dowodzie rejestracyjnym, w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym to dane potrzebne jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu, nie mające zastosowania dla potrzeb opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Wbrew zarzutom skargi organy nie pominęły dowodów z dokumentów urzędowych, nie działały wbrew dyspozycji art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, lecz dokonały ich oceny mając na względzie zasadę autonomii prawa podatkowego.

W kontekście powyższych rozważań, uzasadnienia nie znajdują przywołane przez podatnika tezy z wyroków I SA/Gl 734/10, I SA/Wr 1256/99 wydane w innym stanie faktycznym, gdzie przedmiotem postępowania nie był podatek akcyzowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia, a podatek od środków transportowych i podatek od towarów i usług. Sąd nie może odnieść się do trzeciego z powołanych wyroków, bowiem wskazana przez skarżącego sygnatura akt jest niepełna.

Zgodnie z pozycją 59 załącznika nr 1 do ustawy akcyzowej jako towary akcyzowe wymieniono samochody osobowe, klasyfikowane w kodzie CN 8703 z dodatkowym wyjaśnieniem, że chodzi tu o pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Podobne sformułowanie użyte zostało w treści kodu 8703 Nomenklatury Scalonej, gdzie stwierdzono, że kod ten obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Należy wskazać, iż Nomenklatura Scalona (CN) stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów podzielonych na duże grupy towarowe, a następnie na sekcje, działy, pozycje i podpozycje oraz kody. Oparta jest na Zharmonizowanym Systemie Oznakowania i Kodowania Towarów (HS), opracowanym przez Radę Współpracy Celnej i przyjętym w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów z 14 czerwca 1983r., a prawidłowa klasyfikacja towaru do kodu CN wymaga uwzględnienia dwóch podstawowych kryteriów: właściwości materiałowych towaru i jego przeznaczenia (funkcji).

W celu dokonania właściwej klasyfikacji towarów należy natomiast kierować się brzmieniem Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, które są zamieszczone na początku Taryfy Celnej oraz brzmieniem uwag do sekcji i działów Taryfy Celnej, które decydują jak należy klasyfikować poszczególne towary, a także w dalszej kolejności Notami wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej.

Podnieść należy, za organami podatkowymi iż Noty Wyjaśniające nie stanowią samodzielnego źródła prawa i nie są podstawą rozstrzygnięcia klasyfikacyjnego, jednak stanowią istotną wskazówkę interpretacyjną przyczyniającą się do ujednolicenia praktyki dokonywania przyporządkowania towarów do poszczególnych kodów CN. Nadto obwieszczenie Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (MP.Nr 86.880), które weszło w życie z dniem 4 grudnia 2006 r., jako akt wydany na podstawie delegacji zawartej w ustawie z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne nie ma bezpośredniego zastosowania, i co do zasady należy go stosować w celu zapewnienia właściwej interpretacji i jednolitego stosowania Taryfy Celnej.

Dlatego ww. obwieszczenie Ministra Finansów, a także Noty wyjaśniające do CN, stanowić mogły jedynie wskazówkę interpretacyjną, przyczyniającą się do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji CN, a nie podstawę rozstrzygnięcia.

Zasadnie zatem organy podatkowe wskazały, iż zgodnie z unormowaniami Nomenklatury Scalonej, do kodu CN 8703 należy zakwalifikować pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, a do kodu CN 8705 - pojazdy silnikowe specjalnego przeznaczenia, inne niż te zasadniczo przeznaczone do przewozu osób lub towarów (na przykład pojazdy pogotowia technicznego, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie, betoniarki samochodowe, zamiatarki, polewaczki, przewoźne warsztaty, ruchome stacje radiologiczne)

Zatem do kodu CN 8703 - można zakwalifikować pojazd, który jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, tzn. podstawowym, najważniejszym, ale nie jedynym jego przeznaczeniem jest przewóz osób. Dopiero spełnienie tego warunku uprawnia do zastosowania dalszej procedury klasyfikacji w oparciu o Noty wyjaśniające. Kryterium rozstrzygającym o zastosowaniu klasyfikacji taryfowej w przypadku pojazdów samochodowych jest główna funkcja pojazdu, której pełnienie wynika między innymi z jego budowy i wyposażenia oraz przeznaczenia.

Zdaniem Sądu, analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w tym protokołu z oględzin dokonanych w dniu 9 maja 2011r., pozwoliła stwierdzić, że nie jest dowolna ocena organów podatkowych, iż nabyty przez podatnika samochód, na moment powstania obowiązku podatkowego, był samochodem osobowym, zgodnie z kodem CN 8703. Poza sporem pozostawał fakt, iż od dnia nabycia do dnia dokonania oględzin, w przedmiotowym pojeździe nie dokonywano zmian konstrukcyjnych. Dlatego protokół z oględzin dokonanych dopiero w 2011r., mógł stanowić podstawę ustaleń stanu pojazdu na datę jego wewnątrzwspólnotowego nabycia tj. na dzień 7 grudnia 2006r.

W trakcie oględzin ustalono, iż przedmiotowy pojazd (karetka pogotowia), posiada dwie części (pasażerską z miejscem dla kierowcy i pasażera oraz przeznaczoną do transportu pacjentów). Część przeznaczona do transportu pacjentów posiada jedno składane siedzenie przy drzwiach przesuwanych, łóżko wysuwane do transportu osób oraz fotel z podnośnikiem. Obie części pojazdu oddzielone są przegrodą zamontowaną na stałe, w której znajduje się otwór okienny. W części pasażerskiej pomiędzy fotelem kierowcy i pasażera znajduje się butla z tlenem połączona z aparatem tlenowym w części przeznaczonej do transportu pacjentów. W części przeznaczonej do transportu pacjentów nie stwierdzono specjalistycznego sprzętu medycznego.

Mając na uwadze powyższe nie można uznać za dowolne stanowisko organów, że główną funkcją nabytego przez podatnika pojazdu jest przewóz osób, a sam fakt specyfiki nabytego pojazdu (karetka pogotowia), nie czyni go w świetle regulacji taryfowej pojazdem specjalnego przeznaczenia, o jakim mowa w kodzie CN 8705. Do wskazanego kodu mogą zostać zakwalifikowane jedynie te pojazdy, których konstrukcja i wyposażenie przystosowuje je zasadniczo do funkcji nietransportowych, a niejako przy okazji mogą one przewozić pasażerów (kierowcę, operatora sprzętu itp.)

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa materialnego, a mianowicie przepisów art. 2 pkt 1, art. 3 ust. 2 i art. 80 ust. 1 ustawy akcyzowej w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez błędne uznanie, że przedmiotowy pojazd podlega akcyzie okazały się chybione.

Dlatego w ocenie Sądu fakt nabycia przez podatnika samochodu – karetki pogotowia - służącego do transportu pacjentów wraz z obsługą medyczną przesądza o jego przeznaczeniu do przewozu osób, a tym samym o właściwej ocenie jego klasyfikacji dokonanej przez organy podatkowe jako samochodu osobowego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz.u. z 2012 r. poz. 270), orzeczono jak w sentencji.