Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1860/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...], decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003r , na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane, nałożył na A. Ż. obowiązek rozbiórki pomieszczenia murowanego bez fundamentów o wymiarach 5,30x2,65m, wysokości ok. 2,70m z dachem jednospadowym, konstrukcji drewnianej, krytym blachą falistą, dobudowanego samowolnie do istniejącego pawilonu handlowo- usługowego usytuowanego przy ul. [...] w [...].

W uzasadnieniu podniósł, iż w trakcie przeprowadzonych oględzin, stwierdzono istnienie pomieszczenia murowanego o wyglądzie opisanym jak wyżej.

Pomieszczenie to zostało w 1999r dobudowane samowolnie przez A. Ż. do pawilonu handlowego będącego jego własnością.

Organ pierwszej instancji ustalił, że dobudowane pomieszczenie służy jako "zabudowa zejścia do dolnej części lokalu użytkowego", znajdującego się w piwnicy budynku, a istniejąca ściana oporowa, wystająca 0,25m nad poziomem terenu, posłużyła jako fundament na którym wykonane zostały ściany zewnętrzne z bloczków gazobetonowych, otynkowanych od zewnątrz.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł A. Ż.

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2003r, na podstawie art. 138§1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy uznał, iż stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony.

W przypadku zaistnienia samowoli budowlanej, żadne okoliczności jej powstania nie są brane pod uwagę. Organ pierwszej instancji był zobligowany do wydania decyzji w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994r, nakazującej rozbiórkę dobudowanego pomieszczenia.

Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. Ż .

W skardze podnosi, iż będąc właścicielem lokalu użytkowego w pawilonie usługowym, dokonał zmiany zabudowy zejścia od tyłu pawilonu handlowego w ten sposób, że usunął istniejącą zabudowę w postaci konstrukcji stalowej szkieletowej z dachem z tworzywa i w to miejsce postawił zabudowę będącą przedmiotem sprawy.

Skarżący podkreśla, że posiadał zgodę [...] Spółdzielni Mieszkaniowej do której należał pawilon, wyrażoną w piśmie z dnia [...] września 1998r na zmianę zabudowy.

Dokonanie zmiany zabudowy było konieczne ze względu na zalewanie lokalu położonego poniżej poziomu gruntu oraz niszczenie przez wandali dotychczasowej zabudowy.

Pismem z dnia [...] września 1999r dokonał zgłoszenia tej zabudowy do Wydziału Urbanistyki i Architektury, a ponieważ rozbiórka będzie stanowiła nieuzasadnione merytorycznie marnotrawstwo dlatego wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Na podstawie art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skarga nie może być uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a tylko taka okoliczność mogłaby uzasadniać uwzględnienie skargi.

Bezspornym jest, że skarżący w 1999r dokonał zmiany zabudowy zejścia od tyłu pawilonu handlowo-usługowego, którego był właścicielem, jako spółdzielczego lokalu własnościowego.

Zmiana zabudowy polegała na usunięciu istniejącej konstrukcji stalowej szkieletowej z dachem z tworzywa i postawienie na istniejącej ścianie oporowej, wystającej 0,25m nad poziomem terenu, ścian zewnętrznych z bloczków gazobetonowych otynkowanych od zewnątrz.. Pomieszczenie dobudowane miało wymiary 5,30mx2,65m, wysokość 2,70m i pokryte było dachem jednospadowym , konstrukcji drewnianej, krytym blachą falistą.

Dobudowa wykonana została w 1999r, a więc pod rządami ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane.

Ustanowienie w art. 28 wyżej powołanej ustawy, generalnej zasady obowiązkowego uzyskiwania pozwolenia na wykonanie jakichkolwiek robót budowlanych , odnosi się również do omawianej dobudowy.

Dobudowa ta nie została wyłączona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, bowiem nie mieści się w dyspozycji art. 29 Prawa budowlanego, który enumeratywnie wylicza obiekty i roboty budowlane nie wymagające uzyskania pozwolenia na budowę.

Bezspornym jest, że skarżący nie posiadał pozwolenia na budowę, lecz dysponował wyłącznie zgodą [...]Spółdzielni Mieszkaniowej- Dyrekcji Osiedla [...]

na wykonanie zabudowy zejścia do lokalu pod warunkiem " nie przekroczenia istniejących gabarytów."

Zgoda Spółdzielni Mieszkaniowej, na którą powołuje się skarżący, nie może zastąpić pozwolenia na budowę, a nieznajomość przepisów prawa nie może być okolicznością usprawiedliwiającą samowolę budowlaną.

Skarżący już po wykonanej dobudowie, pismem z dnia [...] września 1999r wystąpił do Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Dzielnicy [...] z prośbą o zgodę na zmianę zabudowy zejścia, wyjaśniając, że nie wiedział, iż musiał uczynić to wcześniej.

Pismo powyższe złożone już po fakcie dokonanej zabudowy nie może usprawiedliwić samowoli budowlanej.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, to na nim jako inwestorze spoczywał obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, a nie na Dyrekcji Osiedla czy Spółdzielni Mieszkaniowej.

Wobec dokonania jednoznacznych ustaleń o spełnieniu przesłanek z art. 48 Prawa budowlanego, ustawa nie przewiduje możliwości zalegalizowania w takich przypadkach samowoli budowlanej.

Fakt zrealizowania dobudowy pomieszczenia murowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, obligował organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji o nakazie rozbiórki zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane.

W tym stanie rzeczy, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ).