Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 23/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2005 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie wpłynęła skarga J. Ż. na bezczynność Wójta Gminy. Zarzucono w niej, iż ww. organ nie przekazał do Sądu złożonej przez skarżącego w dniu 11 marca 2008 roku skargi na jego bezczynność.

Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2008 roku Sąd wezwał skarżącego

o usunięcie braków formalnych skargi poprzez wskazanie rodzaju sprawy, w której wójt dopuścił się bezczynności oraz o wyjaśnienie, czy w związku z tą bezczynnością skarżący, stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, dalej k.p.a.), składał zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W odpowiedzi skarżący poinformował, iż skarga dotyczy nie załatwienia przez Wójta Gminy sprawy o podział jego działek rolnych oraz nie przekazania do Sądu skargi jaką wniósł na jego bezczynność. Po przesłaniu, na wezwanie Sądu, oryginału skargi z dnia 11 marca 2008 roku ustalenie to zostało potwierdzone jej treścią – k. 29 akt sądowych. Skarżący wyraził nadto zaniepokojenie, iż w Sądzie "zauważa się bezczynność oraz matactwa na rzecz Wójta Gminy". Podał również, iż nie rozumie postępowania Sądu polegającego na zarejestrowaniu tej samej sprawy pod dwiema sygnaturami. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, iż nie jest prawnikiem, nie zna treści art. 37 k.p.a. i nie wiedział o konieczności wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia.

Ponieważ w aktach sprawy znajduje się pismo SKO z dnia 30 maja 2008 roku, nr [...] (k. 24 akt sadowych), z którego wynika, iż J. Ż. pismem z dnia 19 marca 2008 roku złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy, Sąd zarządzeniem z dnia 21 lipca 2008 roku zwrócił się do tego organu o udzielenie informacji, w jakim trybie ww. skarga została rozpatrzona, a w szczególności, czy została potraktowana, jako zażalenie w trybie art. 37 k.p.a.

W odpowiedzi, SKO wyjaśniło, iż skargę/pismo z dnia 19 marca 2008 roku potraktowano, jako wniosek o wszczęcie postępowania w trybie art. 20 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. 2001 r. Nr 79, poz. 856, ze zm.). Po jego przeprowadzeniu organ, postanowieniem z dnia 30 maja 2008 roku zasygnalizował Komisji Rewizyjnej Rady Gminy oraz Wojewodzie, iż w pracy Wójta Gminy stwierdzono istotne uchybienia. Organ końcowo wyjaśnił, iż w sprawie ze skargi z dnia 19 marca 2008 roku nie prowadzono postępowania w trybie art. 37 k.p.a. (k. 71 akt sądowych).

Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd przyjął, iż przedmiotem postępowania jest skarga z dnia 11 marca 2008 roku na bezczynność Wójta Gminy polegająca na niezałatwieniu sprawy o zatwierdzenie podziału nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na "nie wyczerpanie trybu instancyjności".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), skuteczność wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Jak wynika z oświadczenia skarżącego oraz pisma SKO nie składał on w trybie art. 37 § 1 i 2 K.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenia na bezczynność Wójta Gminy. Mając na uwadze tę okoliczność Sąd w oparciu o

art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. zobligowany był skargę odrzucić.

Na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd wyjaśnia, iż pod sygn. akt II SO/Rz 7/08 zarejestrowana jest sprawa z wniosku skarżącego o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.. Jest to sprawa oddzielna o tej, której dotyczy niniejsze postanowienie. Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do zobowiązania organu administracji publicznej do załatwienia sprawy administracyjnej. Natomiast wniosek o wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. ma celu ukaranie organu za nie przekazanie skargi do Sądu zgodnie z postanowieniami art. 54 § 1-3 P.p.s.a.. Ponieważ skarżący zwrócił się do Sądu zarówno z wnioskiem o jakim wyżej mowa (pismo z dnia 29 maja 2008 roku), jak i ze skargą na bezczynność, zainicjowane zostały dwie samodzielne sprawy, które należało zarejestrować pod dwiema oddzielnymi sygnaturami.

Końcowo Sąd podkreśla również, iż odrzucenie skargi niniejszym postanowieniem, nie pozbawia skarżącego możliwości ponownego jej wniesienia. Stosownie jednak do tego co wcześniej wyłożono należy tego dokonać po uprzednim wniesieniu zażalenia na bezczynność Wójta Gminy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.