Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 669/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 152 ,art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Małgorzata Frej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2006 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym I stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta [...] z [...] r. Nr [...], II orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III zasądza na rzecz skarżącego H. K. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kwotę [...] (... ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z [...] r. Sąd Rejonowy w [...] sygn. akt I [...] nakazał pozwanemu H. K. aby opróżnił lokal mieszkalny położony w [...] przy ul. [...].

Wniosek o wszczęcie egzekucji złożył do Prezydenta [...] wierzyciel tj. Zakłady Chemiczne [...] w [...].

Przez wiele lat trwała wymiana korespondencji pomiędzy wierzycielem, Prezydentem [...] i H.K., a egzekucja nie przyniosła rezultatu.

Postanowieniem z [...]r. Prezydent [...] na podstawie art. 59 § 1 pkt 5 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzył postępowanie w sprawie eksmisji H.K. z lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] z uwagi na jego niewykonalność.

Postanowienie powyższe stało się ostateczne.

Dnia [...]r. wnioskodawca – wierzyciel obiekty Sanatoryjno-Wczasowe [...] ul. [...] w [...] zastąpiona przez Kancelarię Radców Prawnych wystąpiła z wnioskiem, o eksmisję H. K. z lokalu przy ul. [...] w [...] i załączyła wyrok Sądu Rejonowego w [...] z [...]r.

Wierzyciel przedstawił, że na skutek przekształceń stał się następcą prawnym Zakładów Chemicznych [...] w [...].

Prezydent [...] r. wezwał H.K. do opróżnienia lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w terminie do [...]r.

H.K. wniósł zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego.

Prezydent postanowieniem z [...]r. na podstawie art. 34 § 3 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie uwzględnił zgłoszonych zarzutów.

Rozpatrując zażalenie H.K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2005r. H. K. stwierdził, że proponowany lokal zamienny nie spełnia wymogów art. 2 ust.6 ustawy o ochronie praw lokatorów, a ponadto w powyższej sprawie nastąpiło przedawnienie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł , co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonych postanowień prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna acz z innych powodów niż podniesione w skardze.

Sąd ustalił, że Prezydent postanowieniem z [...]r. umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 1 pkt 5 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w sprawie eksmisji H.K. z uwagi na jego niewykonalność.

Nie ulega też wątpliwości, że postanowienie stało się ostateczne.

W toku postępowania może powstać sytuacja, gdy osiągnięcie zasadniczego celu postępowania egzekucyjnego staje się niemożliwe, wówczas postępowanie ulega umorzeniu.

Umorzenie to zaniechanie postępowania na skutek wystąpienia trwałych przyczyn uniemożliwiających dalsze prowadzenie tego postępowania.

Postępowanie egzekucyjne w administracji podlega umorzeniu w przypadku zaistnienia przesłanek z art.59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Są to przesłanki, będące przeszkodami tak natury prawnej jak i faktycznej.

Ustawodawca przewidział tylko jeden przypadek dotyczący możliwości wszczęcia ponownej egzekucji, gdy stanie się ona dopuszczalna.

Według art. 61 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wszczęcie ponownej egzekucji może nastąpić wówczas, gdy zostanie ujawniony majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.

Dotyczy to przypadku gdy podstawą umorzenia postępowania był art. 59 § 2 wspomnianej ustawy. Umorzenie postępowania na tej podstawie nie stanowi przeszkody do wszczęcia ponownej egzekucji.

Natomiast brak jest podstaw prawnych, aby ponownie wszcząć egzekucję administracyjną, która została umorzona na podstawie art. 59 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z powodu niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność postanowień organów obu instancji.

Nadto Sąd orzekł o wykonalności postanowienia na podstawie art. 152 oraz o kosztach postępowania na podstawie art. 200 wspomnianej ustawy.