Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1503/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 30 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. W. i J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. i J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącym J. W. i J. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2013 roku J. W. i J. W. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. roku w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok. W skardze zawarty była wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi.

W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF skarżący rozszerzyli swój wniosek domagając się zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dołączonych do niego wyjaśnień wynika, że wnioskodawcy wspólnie ze studiującym i niepracującym synem prowadzą gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania po utracie rodzinnej firmy jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości 2.768 zł (brutto) miesięcznie, które jednak w 50 % podlega zajęciu egzekucyjnemu, wobec czego do wypłaty przypada skarżącej kwota 1.023 zł. Skarżący są właścicielami domu o powierzchni 460 m2, w którym zamieszkują objętego zajęciem egzekucyjnym posiadają także sporny udział 5/100 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości o powierzchni 5.600 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawców zamykają się kwotą ok. 694 zł (energia elektryczna, olej opałowy, telefon, internet, telewizja) nie uwzględniając wydatków na wywóz śmieci i nieczystości oraz zakup leków, biletów komunikacji miejskiej. Wnioskodawcy wskazali, że posiadane dochody nie pozwalają im na pełne pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania ich trzyosobowej rodziny (od lat nie płacą podatku od posiadanej nieruchomości), dlatego zmuszeni są do korzystania ze wsparcia finansowego swojej córki i zięcia, a w sytuacjach ekstremalnych z doraźnej pomocy przyjaciół.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy J. i J. W. wskazali, że wspólnie ze studiującym i niepracującym synem prowadzą gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę skarżącej podlegające w 50 % zajęciu egzekucyjnemu, wobec czego wynosi ono 1.023 zł miesięcznie. Skarżący są właścicielami domu o powierzchni 460 m2, w którym zamieszkują objętego zajęciem egzekucyjnym posiadają także sporny udział 5/100 w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości o powierzchni 5.600 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawców zamykają się kwotą ok. 694 zł (energia elektryczna, olej opałowy, telefon, internet, telewizja) nie uwzględniając wydatków na wywóz śmieci i nieczystości oraz zakup leków, biletów komunikacji miejskiej. Posiadane dochody nie pozwalają wnioskodawcom na pełne pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania ich trzyosobowej rodziny, dlatego zmuszeni są do korzystania ze wsparcia finansowego swojej córki i zięcia, a w sytuacjach ekstremalnych z doraźnej pomocy przyjaciół. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (200 zł), oraz fakt, że przed tutejszym sądem ze skarg wnioskodawców zawisło równocześnie 8 spraw, a łączna wysokość obciążających ich wpisów sądowych wynosi 1.600 zł stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

AK.