Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 387/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawca zamieszkuje samotnie, nie posiada żadnego majątku poza zajmowanym lokalem mieszkalnym o pow. 43 m2, a źródłem jego utrzymania się jest renta inwalidzka w wysokości 1245 zł brutto miesięcznie. Do druku formularza skarżący dołączył szereg dokumentów obrazujących stan jego zdrowia oraz kopię decyzji o waloryzacji przysługującego mu świadczenia rentowego, z której wynika, że świadczenie to, ze względu na prowadzoną egzekucję zmniejsza się o 311 zł a obecnie jego wysokość netto wynosi 741 zł.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.

W realiach rozpoznawanej sprawy okoliczności powołane przez wnioskodawcę pozwalają stwierdzić, że jego sytuacja materialna uzasadnia opłacenie ze środków publicznych fachowego pełnomocnika, który reprezentowałby stronę przed Sądem.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na wysokość osiąganego przez wnioskodawcę dochodu. Biorąc pod uwagę realia ekonomiczno - gospodarcze jest on stosunkowo niski i w zasadzie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Skarżący nie dysponuje zaś majątkiem, którego zbycie lub obciążenie mogłoby wygenerować dodatkowe środki pozwalające na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego. Wskazać ponadto przyjdzie, że wnioskodawca cierpi na liczne, poważne schorzenia o przewlekłym charakterze, które pozwalają przypuścić, ze ponosi on dodatkowe koszty związane z leczeniem. W tej sytuacji niepodobna przyjąć, że będzie on w stanie samodzielnie ponieść wydatek na fachowego pełnomocnika.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.