Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2036/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 36a  ust. 5,  art. 50  ust. 1  pkt 4 i  art. 48  ust. 1,  art. 49  ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi W. K. i G. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy

1. [...] Wojewódki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]czerwca 2015 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania W. K. i G. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z dnia [...]marca 2015 r. nr [...]umarzającej postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej zawiadomienia o zakończeniu budowy rozbudowanego budynku mieszkalnego (bez zadaszenia łącznika pomiędzy budynkiem mieszkalnym a istniejącym warsztatem) na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...]w [...]- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 późn. zm.) - dalej "kpa", oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.).

2. W uzasadnieniu decyzji [...]Wojewódki Inspektor Nadzoru Budowlanego – dalej "[...]WINB" podał, że Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1993 r. nr [...]zatwierdził plan realizacyjny oraz udzielił M. i T. S. pozwolenia na rozbudowę istniejącego na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...]w [...]budynku mieszkalnego. Z opisu technicznego zawartego w pkt 1 projektu budowlanego wynika, że w ramach planowanej rozbudowy budynku przewidziano dobudowę od strony wschodniej dwóch kondygnacji nadziemnych wraz z podpiwniczeniem i nową klatką schodową, wyburzenie istniejących schodów i wykonanie stropu nad parterem w miejscu byłej klatki schodowej, wykonanie łazienki i holu na parterze, a na piętrze holu.

W dniu [...]listopada 1996 r. do Wydziału Architektury [...] wpłynęło zgłoszenie M. i T. S. o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania rozbudowanego budynku mieszkalnego oraz budynku warsztatowego znajdujących się na tej działce oraz dodatkowe pismo inwestorów zawierające prośbę o wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie tych obiektów.

Organ wskazał, że w niniejszej sprawie organy administracyjne wydały szereg rozstrzygnięć w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego budynku mieszkalnego, które następnie były wyeliminowane z obrotu prawnego, sprawa była badana w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Prowadzone w tym zakresie od wielu lat postępowanie administracyjne zostało ostatecznie załatwione decyzją PINB [...]z dnia [...] kwietnia 2012 r. o jego umorzeniu, utrzymaną w mocy decyzją [...]WINB z dnia [...]lipca 2012 r. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2010/12 oddalił skargę W. K. i G. K. na tę decyzję, i podzielił stanowisko organu wojewódzkiego, że dokonywanie oceny skuteczności zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpienia do użytkowania, jak również odniesienie się do rodzaju i zakresu odstępstw od projektu, ich istotności wykracza poza zakres decyzji o umorzeniu postępowania prowadzonego w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, a tym samym winno być przedmiotem odrębnego postępowania.

Organ powiatowy - w związku z postanowieniem [...]WINB z dnia [...]października 2013 r. dotyczącym niepodjęcia przez PINB [...]stosownych działań zgodnych z wiążącymi organy nadzoru budowlanego wytycznymi zawartymi w ww. prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 r. - pismem z dnia [...] listopada 2013 r. zawiadomił M. P., T. S., W. K. i G. K. o tym, że zostało wszczęte na wniosek W. K. i G. K. postępowanie administracyjne w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy rozbudowanego budynku mieszkalnego (bez zadaszenia łącznika pomiędzy budynkiem mieszkalnym a istniejącym warsztatem) znajdującego się na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...]w [...].

Następnie organ powiatowy - po uprzednim przeprowadzeniu w dniu [...] listopada 2013 r. czynności kontrolnych w zakresie zmian dokonanych w rozbudowanej części budynku mieszkalnego, z czego został sporządzony protokół nr [...]- wydał w dniu [...] grudnia 2013 r. na podstawie art. 105 § 1 kpa decyzję nr [...]o umorzeniu prowadzonego w tej sprawie postępowania administracyjnego, a [...]WINB decyzją z dnia [...]kwietnia 2014 r. nr [...]uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2013 r. i przekazał sprawę organowi powiatowemu do ponownego rozpatrzenia.

W toku prowadzonego przez PINB [...]postępowania w dniu [...]czerwca 2014 r. zostały przeprowadzone oględziny obiektu, z których sporządzono protokół nr [...]. Ponadto organ powiatowy postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]zobowiązał M. P. i T. S. do przedłożenia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów. Następnie organ powiatowy postanowieniem z dnia [...]lutego 2015 r. uchylił własne postanowienie nr [...].

PINB [...]decyzją z dnia [...]marca 2015 r. po rozpatrzeniu materiału dowodowego - powtórnie orzekł o umorzeniu postępowania decyzją z dnia [...]marca 2015 r. nr [...]. Od decyzji tej odwołali się W. K. i G. K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy organowi powiatowemu do ponownego rozpatrzenia.

3. W uzasadnieniu decyzji [...]WINB stwierdził, że PINB [...]w świetle wiążących wytycznych zawartych w prawomocnym wyroku zobowiązany został do uczynienia przedmiotem odrębnego postępowania kwestii związanej z oceną skuteczności wniesionego przez inwestorów w dniu [...]listopada 1996 r. zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych polegających na rozbudowie istniejącego na działce położonej przy ul. [...]w [...]budynku mieszkalnego, prowadzonych w oparciu o projekt budowlany zatwierdzony decyzją z dnia [...] czerwca 1993 r.

Organ zauważył, że wydana przez organ powiatowy w dniu [...] grudnia 2013 r. decyzja o umorzeniu postępowania dotyczyła szerszego zakresu przedmiotowego niż wynikało to treści zawiadomienia PINB [...]z dnia [...] listopada 2013 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego, gdyż odnosiła się nie tylko do rozbudowanej części obiektu, ale także do przebudowy budynku istniejącego, polegającej na rozbiórce stropodachu i innych elementów konstrukcyjnych starej części budynku mieszkalnego (nieobjętej pozwoleniem na rozbudowę) oraz odbudowie stropodachu i innych elementów konstrukcyjnych. Powyższe połączenie dwóch różnej kategorii spraw administracyjnych w jednym postępowaniu i rozstrzygnięcie ich w jednym orzeczeniu administracyjnym zostało ocenione przez tutejszy organ wojewódzki jako nieprawidłowe, co zasygnalizowano w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej [...]WINB z dnia [...]kwietnia 2014 r.

Z ustaleń organu wynika, że wniesione przez inwestorów w dniu [...]listopada 1996 r. zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych dotyczyło rozbudowanej części istniejącego na działce położonej przy ul. [...]budynku mieszkalnego, która została zrealizowana na podstawie projektu budowlanego zatwierdzoną decyzją Burmistrza [...]decyzją nr [...]z dnia [...] czerwca 1993 r. Do zawiadomienia został załączony m.in. dziennik budowy nr [...], do którego ostatniego wpisu dokonał w dniu [...]sierpnia 1993 r. kierownik budowy o treści: "zakończono budowę domu w stanie surowym przy ul. [...]; roboty prowadzono zgodnie ze sztuką budowlaną i zgodnie z projektem". Właściwy wówczas do rozpatrywania tego rodzaju spraw administracyjnych organ nie wniósł sprzeciwu w drodze decyzji w stosunku do tego zawiadomienia. Inwestorzy w trakcie trwającego przez wiele lat postępowania w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tej inwestycji budowlanej przedkładali szereg dokumentacji, w tym m.in. aktualizację inwentaryzacji budowlanej przedmiotowej rozbudowy budynku mieszkalnego sporządzonej w czerwcu 2002 r. przez mgr inż. P. Ł. i mgr inż. arch. A. K. ekspertyzę techniczną sporządzoną w lutym 2007 r. przez mgr. inż. M. Ł.. Z powyższej dokumentacji oraz z przeprowadzonych w dniu [...]czerwca 2014 r. przez przedstawiciela PINB [...]czynności kontrolnych wynika, że w trakcie realizacji przedmiotowej rozbudowy dokonano odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego polegających na zmianie usytuowania wejścia do budynku (drzwi wejściowe zamiast od strony północnej elewacji zostały zrealizowane od strony elewacji wschodniej), zmianie usytuowania schodów wewnętrznych, zmianie usytuowania ścianek działowych, wybudowaniu kominów, zmianie usytuowania i wielkości otworów w ścianach elewacyjnych (dodatkowe okno od strony warsztatu, otwór drzwiowy w pozycji piwnicy w ścianie konstrukcyjnej łączący część istniejącą budynku z częścią dobudowaną).

Organ powiatowy, przywołując treść art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, dokonał własnej analizy dokonanych zmian, stwierdzając, iż nie mają one charakteru odstępstw istotnych. Ponadto organ powiatowy wskazał, iż do podobnych wniosków, iż wprowadzone zmiany mają charakter odstępstw nieistotnych doszli autorzy przedłożonych dokumentacji technicznych. Organ wojewódzki podzielił stanowisko organu I instancji oraz ww. opiniodawców, że dokonane zmiany w trakcie realizacji przedmiotowej rozbudowy nie mają charakteru odstępstw istotnych, a tylko takie stwierdzenie obligowałoby organy nadzoru budowlanego do wdrożenia tzw. procedury naprawczej w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. W tym stanie rzeczy, zdaniem organu, należało uznać, iż ww. zgłoszenie jest prawne skutecznie, bowiem rozbudowana część istniejącego budynku mieszkalnego została zrealizowana ze zmianami nieodstępującymi w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Zdaniem organu, z uwagi na brak podstaw prawnych do wdrożenia w stosunku do rozbudowanej części budynku mieszkalnego tzw. procedury naprawczej w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane, którą należałoby podjąć jedynie w sytuacji stwierdzenia, że dokonane odstępstwa mają charakter istotny w rozumieniu art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, należało stwierdzić, iż umorzenie przez organ powiatowy z powyższych względów postępowania jest prawidłowe.

Organ stwierdził również, że zastrzeżenia organu wojewódzkiego budzi jedynie fragment uzasadnienia zaskarżonej decyzji o treści: " Wobec powyższego uznać należy, iż roboty budowlane wykonane zarówno w części rozbudowanej, jaki i w istniejącym budynku mieszkalnym realizowane na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją nr [...]z dnia [...].06.1993 r. były zmianami, ale o charakterze nieistotnym.", bowiem organ powiatowy nie był uprawniony do zajmowania w treści niniejszej decyzji stanowiska odnośnie robót budowlanych wykonanych w części istniejącego budynku mieszkalnego. Decyzja o pozwoleniu na rozbudowę istniejącego budynku nie przewidywała ingerencji w istniejącą cześć budynku, a zatem o ile rzeczywiście doszło do jakichkolwiek robót budowlanych w obrębie starej części budynku organ powiatowy winien to zweryfikować w odrębnym postępowaniu, na co zwrócił już uwagę tutejszy organ wojewódzki podjętej decyzji kasacyjnej.

4. Skargę na decyzję [...]WINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli W. K. i G. K.; zarzucając naruszenie art. 7 i 77 kpa, gdyż organy nie przeprowadziły postępowania zgodnie z jego przedmiotem, nie ustaliły stanu faktycznego i nie rozstrzygnęły co do istoty prowadzonego postępowania - domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania na rzecz skarżących.

5. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

II. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. Zgodnie z art. 145 § 1 ppsa, wyeliminowanie przez sąd z porządku prawnego zaskarżonego aktu może nastąpić w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a-c), a także wówczas, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (pkt 2) lub też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach. W razie jednak nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, na mocy art. 151 ppsa.

7. Zaskarżoną decyzją [...]WINB utrzymał w mocy decyzję umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej zawiadomienia o zakończeniu budowy rozbudowanego budynku mieszkalnego (bez zadaszenia łącznika pomiędzy budynkiem mieszkalnym a istniejącym warsztatem) na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...]w [...].

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa.

8. Zgodnie z art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Podkreślić zatem należy, że organy nadzoru budowlanego I i II instancji orzekające w sprawie niniejszej związane były wytycznymi zawartymi w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2010/12, w którym Sąd podzielił stanowisko organu wojewódzkiego, że dokonywanie oceny skuteczności zawiadomienia o zakończeniu budowy i przystąpienia do użytkowania, jak również odniesienie się do rodzaju i zakresu odstępstw od projektu, wykracza poza zakres decyzji o umorzeniu postępowania prowadzonego w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, a tym samym winno być przedmiotem odrębnego postępowania. Również niniejszy skład orzekający tą oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania był związany.

9. Z akt sprawy wynika, że decyzja PINB [...] nr [...]i decyzja [...]WINB nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania - odnosiły się do udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Natomiast decyzja PINB [...]nr [...]i decyzja [...]WINB nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania - odnoszą się do instytucji zawiadomienia o zakończeniu budowy rozbudowanego budynku mieszkalnego (bez zadaszenia łącznika pomiędzy budynkiem mieszkalnym a istniejącym warsztatem) oraz oceny dokonanych w tym zakresie odstępstw od projektu – i są przedmiotem niniejszego postępowania.

10. Zgodnie z art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi.

Zgodnie natomiast z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Postępowanie określone w art. 50-51 ustawy Prawo budowlane ma na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem przez nałożenie na inwestora obowiązków związanych z uzupełnieniem dokumentacji budowlanej czy też wykonaniem konkretnych robót.

Z akt sprawy wynika, że Burmistrz [...]decyzją z dnia [...] czerwca 1993 r. zatwierdził plan realizacyjny oraz udzielił M. i T. S. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, natomiast z opisu technicznego projektu budowlanego wynika, że w ramach planowanej rozbudowy budynku przewidziano dobudowę od strony wschodniej dwóch kondygnacji nadziemnych wraz z podpiwniczeniem i nową klatką schodową, wyburzenie istniejących schodów i wykonanie stropu nad parterem w miejscu byłej klatki schodowej, wykonanie łazienki i holu na parterze, a na piętrze holu.

W dniu [...]listopada 1996 r. do Wydziału Architektury [...]wpłynęło zgłoszenie M. i T. S. o zakończeniu budowy i zamiarze przystąpienia do użytkowania rozbudowanego budynku mieszkalnego oraz budynku warsztatowego znajdującego się na działce oraz dodatkowe pismo inwestorów zawierające prośbę o wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie. To zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych dotyczyło rozbudowanej części istniejącego na działce położonej przy ul. [...]budynku mieszkalnego, która została zrealizowana na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Burmistrz [...]decyzją nr [...]z dnia [...] czerwca 1993 r.

Organ właściwy do rozpatrywania tego rodzaju spraw administracyjnych nie wniósł sprzeciwu w drodze decyzji w stosunku do tego zawiadomienia.

Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji tej oraz z przeprowadzonych w dniu [...]czerwca 2014 r. przez przedstawiciela PINB [...]czynności kontrolnych wynika, że w trakcie realizacji przedmiotowej rozbudowy dokonano odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego polegających na zmianie usytuowania wejścia do budynku - drzwi wejściowe zamiast od strony północnej elewacji zostały zrealizowane od strony elewacji wschodniej, zmianie usytuowania schodów wewnętrznych, zmianie usytuowania ścianek działowych, wybudowaniu kominów, zmianie usytuowania i wielkości otworów w ścianach elewacyjnych - dodatkowe okno od strony warsztatu, otwór drzwiowy w pozycji piwnicy w ścianie konstrukcyjnej łączący część istniejącą budynku z częścią dobudowaną.

Słusznie organ powiatowy, mając na uwadze treść art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane i przedłożoną dokumentację techniczną, uznał, że dokonane zmiany nie mają charakteru odstępstw istotnych, i zasadnie organ wojewódzki podzielił to stanowisko organu I instancji, że dokonane zmiany w trakcie realizacji przedmiotowej rozbudowy nie mają charakteru odstępstw istotnych, a tylko takie stwierdzenie obligowałoby organy nadzoru budowlanego do wdrożenia tzw. procedury naprawczej w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane.

Zdaniem Sądu, to stanowisko obu organów jest prawidłowe. Zgłoszenie jest prawne skutecznie, bowiem rozbudowana część istniejącego budynku mieszkalnego została zrealizowana ze zmianami nieodstępującymi w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego. Skoro nie ma podstaw prawnych do wdrożenia w stosunku do rozbudowanej części budynku mieszkalnego tzw. procedury naprawczej w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane, którą należałoby podjąć jedynie w sytuacji stwierdzenia, że dokonane odstępstwa mają charakter istotny w rozumieniu art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, to słusznie organ stwierdził, iż umorzenie postępowania jest prawidłowe.

Nie budzi wątpliwości, że zgłoszenie jest prawnie skuteczne, bowiem rozbudowana część istniejącego budynku mieszkalnego została zrealizowana ze zmianami nieodstępującymi w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego, i inwestor mógł przystąpić do użytkowania rozbudowanej części budynku mieszkalnego.

11. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

12. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.