Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 819/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7 , art. 77 par 1 i art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Krystyna Daniel Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 marca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej A.G. kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 grudnia 2012r. (uzupełnionym pismem z dnia 14 marca 2013r.) A.G. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...] . W uzasadnieniu podała, iż w związku z jej nieobecnością w mieszkaniu decyzja została prawdopodobnie doręczona na inny adres, a doręczyciel nie pozostawił zawiadomienia o doręczeniu pisma. Nadto powzięła wiadomość o wydanej decyzji z rozmowy telefonicznej z Urzędem Gminy przeprowadzonej w dniu 20.12.2012 r., wcześniej nie wiedziała o tym zdarzeniu. W dniu 21 grudnia 2012r. z powodu grypy żołądkowej nie była w stanie wysłać odwołania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] marca 2013r. znak: [...], działając na podstawie art. 58 § 1 kpa i art. 59 § 2 kpa, odmówiło A.G. przywrócenia terminu do złożenia odwołania.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, iż na zwrotnym dowodzie doręczenia przesyłki zaznaczono, iż doręczono przesyłkę w dniu 7.12.2012r. dorosłemu domownikowi z powodu nieobecności adresata. Zdaniem organu doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 7.12.2012r., zaś odwołanie zostało złożone w urzędzie pocztowym w dniu 22.12.2012 r. a więc nie został zachowany 14 dniowy termin do jego wniesienia. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że kwestionowana decyzja organu I instancji została doręczona na właściwy podany przez stronę adres, oraz została doręczona dorosłemu domownikowi, który podjął się odebrania przesyłki (siostrzenica) w przewidziany przepisami sposób tzw. doręczenia zastępczego.

W niniejszym przypadku zdaniem organu zachowane zostały wymogi art. 43 kpa, co zostało potwierdzone dokumentem urzędowym jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru pisma, zalegające w aktach sprawy. W tej sytuacji wobec niespornego uchybienia terminu do wniesienia odwołania, oraz nieuprawdopodobnienia braku winy w tym opóźnieniu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania nie mógł być pozytywnie załatwiony .

Skargę na to postanowienie wniosła A.G. , zarzucając naruszenie: art. 7, 43, 77, 80 i 126 w zw. z art. 107 § 3 kpa polegające na wadliwym przeprowadzeniu postępowania dowodowego , poprzez niewyjaśnienie przez organ istotnych okoliczności sprawy i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz sporządzenie wadliwego uzasadnienia faktycznego postanowienia, nie wskazującego przyczyn, z powodu których organ nie dał wiary okolicznościom doręczenia przesyłki przywołanym przez skarżącą, ograniczającego się do dania wiary potwierdzeniu odbioru, co skutkowało uznaniem, iż decyzja Wójta Gminy Z. została skarżącej doręczona zastępczo w sposób prawidłowy, na adres jej zamieszkania osobie z nią spokrewnionej - siostrzenicy, podczas gdy przesyłka została doręczona na adres inny od adresu zamieszkania skarżącej, osobie z nią niespokrewnionej i niebędącej jej domownikiem ani sąsiadem, bez pozostawienia o tym fakcie jakiegokolwiek zawiadomienia dla skarżącej i doprowadziło do wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadniając zarzuty skarżąca podała, iż organ wadliwie i sprzecznie z rzeczywistością przyjął, iż miało miejsce prawidłowe, zgodne z art. 43 kpa doręczenie zastępcze decyzji. M.W. , która figuruje na dowodzie doręczenia nie zamieszkuje ze skarżącą, lecz przy ul. [...], nie jest także jej siostrzenicą - w ogóle nie jest osobą spokrewnioną ze skarżącą. Celem wyjaśnienia zawartego we wniosku o przywrócenie terminu sformułowania, iż decyzja została odebrana przez członka rodziny, skarżąca wskazała, iż uważa M.W. za członka jej rodziny, ponieważ jest ona żoną syna jej siostry. Ponadto, jak wynika, z pisma skarżącej z dnia 14.03.2013 r. skarżąca zamieszkuje sama, nie ma zatem żadnych osób, które można by było uznać za jej domowników w rozumieniu art. 43 kpa. Nadto dom, do którego miało miejsce doręczenie tj. mieszczący się w B. przy ul. [...] nie mieści się w sąsiedztwie domu, w którym zamieszkuje skarżąca, a biorąc pod uwagę odległość pomiędzy domami, należy stwierdzić, iż nie można mieszkańców domu przy ul. [...] uznać za sąsiadów skarżącej. Nieprawidłowym było zatem uznanie M.W., za sąsiada, któremu można w sytuacji wypełnienia przesłanek z art. 43 kpa doręczyć zastępczo przesyłkę. Jednocześnie, zgodnie z utrwalonym poglądem doktryny niepozostawienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub w drzwiach mieszkania zawiadomienia o doręczeniu pisma do rąk sąsiada prowadzi do bezskuteczności doręczenia pisma skarżącej.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i

odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa..Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jeżeli zaś sąd nie stwierdzi tego rodzaju naruszeń prawa, oddala skargę.

Skarga jest zasadna ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane bez zbadania istoty sprawy, co narusza art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, które to naruszenia miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrolowana sprawa dotyczyła rozpatrzenia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ale przedstawione przez wnioskodawczynię w samym wniosku okoliczności wskazywały, że istnieją wątpliwości czy decyzja Wójta Gminy Z. z dnia 3 grudnia 2012r. została prawidłowo doręczona skarżącej. Skarżąca wskazała bowiem, że decyzja została doręczona w sposób nieprawidłowy – nieuprawnionej do odbioru osobie i na błędny adres. Tymczasem okoliczność prawidłowego doręczenia decyzji rzutuje na kwestię ewentualnej konieczności przywracania terminu do wniesienia odwołania lub okoliczności wpływających na ocenę, czy skarżąca ponosi winę w niedochowaniu terminu z racji tego czy faktycznie otrzymała pismo i kiedy. Okoliczności tych organ jednak nie zbadał, czym naruszył w/w przepisy, ograniczając się w zasadzie do stwierdzenia uchybienia terminu oraz gołosłownego uznania, iż pomimo wezwania skarżąca nie wykazała okoliczności wyłączających jej winę. Nastąpiło to zatem bez zbadania podnoszonych przez nią okoliczności, dotyczących kluczowych w/w kwestii, tj. czy decyzja została w ramach doręczenia zastępczego z art. 43 kpa odebrana przez uprawnioną do odbioru osobę. Nadto jak wynika z załączonych do skargi dokumentów M.W. , która figuruje na dowodzie odbioru decyzji, nie jest domownikiem, gdyż nie zamieszkuje pod adresem doręczenia, ani też sąsiadem skarżącej z racji innej lokalizacji mieszkania, w którym jest zameldowana (k. [...] akt sądowych). Wadą postanowienia było zatem przedwczesne rozstrzygnięcie bez zbadania tych okoliczności.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ winien ustosunkować się do w/w twierdzeń skarżącej oraz przedstawionych przez nią dokumentów, w kontekście ustalenia czy doszło do prawidłowego doręczenia decyzji Wójta Gminy Z. z dnia 3 grudnia 2012r.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.