Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 444/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 63 par. 3, art. 64, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2008 r. sprawy ze skargi H.M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ J. Szaniecka /-/ M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] ([...]) nałożył na H.M. obowiązek doprowadzenia systemu grzewczego do stanu poprzedniego poprzez likwidację przyłącza kotła typu UNI 1 m2 o mocy nominalnej 8 kw i przywrócenie zasilania instalacji grzewczej do istniejącego systemu centralnego ogrzewania w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym w miejscowości [...], przy ul. [...].

W dniu 18 lutego 2008 r. H.M. złożyła, z zachowaniem terminu, odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji. Przesyłkę nadała w urzędzie pocztowym.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 64 § 2 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania H.M. od decyzji organu I instancji.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że odwołanie powinno spełniać formę pisma procesowego i zgodnie z art. 63 § 3 kpa powinno zawierać podpis osoby wnoszącej. Tymczasem odwołanie H.M. nie zostało opatrzone takim podpisem. Wezwaniem z dnia 5 marca 2008 r. organ odwoławczy wezwał H.M. do uzupełnienia odwołania w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma poprzez podpisanie załączonego do wezwania oryginału odwołania i następnie jego przesłanie do Inspektoratu.

Następnie organ odwoławczy wskazał, że H.M., zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru poleconej przesyłki, odebrała wezwanie w dniu 10 marca 2008 r. Do dnia wydania postanowienia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie uzupełniła braku formalnego odwołania.

Wobec powyższego zgodnie z art. 64 § 2 kpa niedopuszczalne jest rozpatrzenie odwołania, gdy strona nie usunęła braków odwołania w terminie wskazanym w wezwaniu.

H.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że na skutek stwierdzenia niedopuszczalności odwołania z dnia 18 lutego 2008r. decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazująca doprowadzenie systemu grzewczego do stanu poprzedniego została faktycznie utrzymana w mocy. W dalszej części uzasadnienia skarżąca podniosła jedynie merytoryczne zarzuty, co do nieprawidłowości rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez organ I instancji.

Zdaniem skarżącej organy nadzoru budowlanego dopuściły się wielu błędów w zakresie postępowania dowodowego. Organy oparły się na wnioskach z analizy kominiarskiej przeprowadzonej na zlecenie podmiotu bezpośrednio zainteresowanego w rozstrzygnięciu sprawy, zamiast na opinii niezależnych biegłych. W wyniku tego doszło do ustalenia błędnego stanu faktycznego i wydania nietrafnej opinii. Skarżąca podkreśliła, że wcześniejsze decyzje wydane w oparciu o tą analizę były uchylane. Skarżąca podniosła także, że w rzeczywistości nie doszło do uzupełniania wydanych opinii kominiarskich, na co wskazywał w wytycznych Wojewódzki Sąd Administracyjny uprzednio rozpoznający przedmiotową sprawę.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia (art. 64 § 2 kpa), wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym odbytej w dniu 18 września 2008 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił zarzuty skargi wywodząc, że w istocie H.M. wniosła podpisane przez siebie odwołanie. Na potwierdzenie powyższego pełnomocnik skarżącej przedłożył do akt pozostające w posiadaniu skarżącej odwołanie z dnia 18 lutego 2008 r. opatrzone jej podpisem (k. 29 - 30 akt sąd.). Powołując się na wyjaśnienia uzyskane od skarżącej stwierdził, że przedłożony w dniu rozprawy dokument stanowi kopię odwołania wniesionego przez skarżącą do organu.

Pełnomocnik organu odwoławczego podtrzymując stanowisko zaprezentowane w odpowiedzi na skargę podniósł, że przedłożone przez skarżącą do akt sądowych odwołanie jest tym egzemplarzem, który zwrócony został przez organ skarżącej celem jego podpisania, na co wskazuje zamieszczona na nim numeracja kart oraz pierwotne zagięcia odpowiadające rozmiarom koperty, w której został przez skarżącą przesłany do organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 63 § 3 kpa odwołanie wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego, co oznacza konieczność umieszczenia własnoręcznego podpisu przez autora pisma pod jego treścią. Brak podpisu wnoszącego odwołanie, jako brak formalny podania może być uzupełniony na wezwanie organu w trybie art. 64 kpa. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy prawidłowo i skutecznie wezwał skarżącą do podpisania wniesionego przez nią odwołania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Równocześnie doręczył skarżącej przesłane przez nią odwołanie (oryginał), zachowując w aktach jego kserokopię. Na wezwanie to skarżąca nie zareagowała. W tych okolicznościach odwołaniu skarżącej nie można było nadać dalszego biegu. Niedopuszczalne jest bowiem rozpatrzenie odwołania, które nie zawiera podpisu strony. W konsekwencji prawidłowo organ odwoławczy zastosował w sprawie art. 134 kpa stwierdzając niedopuszczalność odwołania.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie może budzić wątpliwości, że przedłożony przez pełnomocnika skarżącej do akt sądowych egzemplarz odwołania jest tym pismem, które zwrócone zostało skarżącej celem podpisania. Zważyć bowiem należy, że odwołanie to opatrzone zostało datą wpływu do Starostwa Powiatowego, a następnie PINB-u (odpowiednio 20 luty i 21 luty 2008 r.), gdy tymczasem skarżąca wniosła odwołanie za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 18 lutego 2008 r. (por. kopertę, w której nadano odwołanie, w aktach organu II instancji). Ponadto na omawianym odwołaniu widnieją oryginalne oznaczenia numeru kart (166, 167), odpowiadające kolejnym numerom akt organu I instancji, oraz treści tzw. wykazu akt sprawy (por. chronologię akt organu I instancji i kolor oznaczenia kolejnych kart akt tego organu - czerwony).

Już tylko na marginesie można dodać, że zagięcia widniejące na odwołaniu złożonym do akt sądowych odpowiadają rozmiarom i kształtowi koperty, w której nadane zostało odwołanie.

Przedstawione wyżej okoliczności oznaczają, że wniesione przez skarżącą, nie podpisane odwołanie, zostało wyłączone z akt administracyjnych i zwrócone skarżącej celem usunięcia tego braku. Tego odwołania, stanowiącego oryginał, skarżąca nie przesłała organowi po jego podpisaniu, przedkładając je dopiero w postępowaniu sądowym. Równocześnie skarżąca nie tylko nie wykazała, ale nawet nie twierdziła, aby inny egzemplarz podpisanego odwołania przesłała na wezwanie organu odwoławczego z dnia 5 marca 2008 r., a zatem aby uzupełniła brak formalny odwołania.

Podniesione zaś po raz pierwszy na rozprawie sądowej twierdzenie, jakoby skarżąca w dniu 18 lutego 2008 r. złożyła odwołanie nie zawierające braków formalnych t.j. podpisane, należy uznać za całkowicie dowolne. Dowodu takiego nie może stanowić przedłożone w postępowaniu sądowym odwołanie, już tylko dlatego, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, nie może stanowić ono kopii wniesionego 18 lutego 2008 r. odwołania, o czym była już mowa wyżej.

Z tych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Szaniecka /-/ M.Kwiecińska

MK