Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 280/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. T. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 stycznia 2009 r. sygn. akt II SO/Ke 17/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi W.T. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie utarty statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach pozostawił bez rozpoznania wniosek W. T. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Sąd zauważył, iż skarżący zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2008 r. wezwany został do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie zażalenia w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, które strona otrzymała w dniu [...] grudnia 2008 r. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo w którego treści znalazło się między innymi sformułowanie: "realizacja wezwania z [...]. 12. 08. wydanego [...]. 12. 08. - uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu złożenia zażalenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż takie pismo nie stanowi wykonania wezwania, nie może ono być bowiem uznane za zażalenie z uwagi na brak jakichkolwiek zarzutów i postanowił o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zażalenie na to postanowienie wniósł W. T., nie stawiając zaskarżonemu orzeczeniu żadnego zarzutu naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przedmiotowej sprawie W. T. domagał się przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Jednocześnie z wnioskiem nie dokonał on czynności procesowej, której nie dokonano w terminie, co jest wymogiem formalnym niezbędnym do rozpoznania wniosku o przywrócenie w myśl art. 87 § 4 P.p.s.a., w związku z czym wezwany został do złożenia zażalenia w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo, adresowane do szeregu sądów oraz centralnych organów Państwa, w którym domagał się między innymi powołania tłumacza przysięgłego dla sporządzenia tłumaczenia dwóch pism w języku angielskim, nadesłanych jako załączniki. W treści tego pisma zawarte było w prawdzie zdanie skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach "realizacja wezwania z 15. 12. 08. wydanego 27. 12. 08. - uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu złożenia zażalenia", jednakże Sąd I instancji nie uznał tej okoliczności jako wykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu. Stanowisko to uznać trzeba za w pełni uzasadnione.

Nie można bowiem przyjąć, iż zdanie "realizacja wezwania z [...]. 12. 08. wydanego [...]. 12. 08. - uzupełnienie braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu złożenia zażalenia" było zażaleniem na postanowienie, do złożenia którego przywrócenia terminu domagał się skarżący. Wprawdzie zażalenie jako środek zaskarżenia obwarowany jest wymogami formalnymi daleko mniej niż skarga kasacyjna, jednakże musi ono spełniać podstawowe warunki przewidziane dla pisma procesowego, wskazane w art. 46 § 1 P.p.s.a. Pismo W. T. z dnia 2 stycznia 2009 r. warunków tych nie spełniało, słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie można go było uznać za zażalenie, a tym samym trafnym było stanowisko o nieuzupełnieniu braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone zarządzenie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.