Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 23/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Minister Kultury
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę. -


UZASADNIENIE

W. F. wniósł w dniu 22 stycznia 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewódzkiego Mazowieckiego Konserwatora Zabytków w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej w zakresie procedury naboru na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno - Organizacyjnego. W skardze wniósł o 1) zobowiązanie organu do odniesienia się do wniosku o udzielenie informacji publicznej w części, w jakiej organ uchyla się od jej udzielenia, tzn. o udzielenie informacji o dwóch kandydatach poprzez wskazanie okresu ich zatrudnienia w administracji publicznej, okresu pracy na stanowiskach kierowniczych z podaniem nazwy stanowisk oraz rodzaju pracodawcy, szczegółowego wskazania rodzaju doświadczenia w zamówieniach publicznych w związku z jednostkami sektora finansów publicznych 2) zobowiązanie do udzielenia informacji w części, która nie podlega ochronie prawnej, czyli wskazanie sposobu oceny poziomu wiedzy poszczególnych kandydatów, w szczególności w dziedzinie prawa, skoro stronie nie postawiono pytania w tym zakresie, podanie sposobu oceny cech osobowości strony wraz z informacją kto dokonywał oceny sylwetki psychologicznej strony i który z członków komisji miał kwalifikacje do tworzenia obrazu psychologicznego kandydata oraz 3) o zobowiązanie organu do przedstawienia Sądowi dokumentacji przeprowadzonej procedury naboru na stanowisko w służbie cywilnej, a także 4) o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że podniesione w skardze zarzuty są bezzasadne, ponieważ udzielano W. F. odpowiedzi na Jego wnioski w terminach przewidzianych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Natomiast art. 12 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218 ze zm.) stanowi, że informacje o wyniku naboru są informacją publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze, stąd udzielanie dalszych informacji dotyczących wszystkich kandydatów, w szczególności po zakończeniu rekrutacji, jest sprzeczne ze składanymi przez kandydatów oświadczeniami o wyrażeniu zgody na przetwarzanie ich danych osobowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa

oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 zd. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (art. 61 ust. 4 Konstytucji RP).

Ustawą, która miała całościowo regulować tryb dostępu do informacji publicznej jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Przepisy tej ustawy nie naruszają jednak przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej), a informacja o konkursie na wyższe stanowisko w służbie cywilnej jest informacją publiczną w zakresie określonym w przepisach odrębnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. h ustawy o dostępie do informacji publicznej).

Według przepisu art. 12 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 170, poz. 1218 ze zm.), informacje o wyniku naboru są informacją publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze. Z kolei ogłoszenie o naborze powinno zawierać:

1. nazwę i adres urzędu,

2. określenie stanowiska pracy,

3. wymagania związane ze stanowiskiem pracy zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe,

4. zakres zadań wykonywanych na stanowisku pracy,

5. wskazanie wymaganych dokumentów,

6. termin i miejsce składania dokumentów (art. 11 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej).

Analizując treść powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że informacje, o których udostępnienie wnosił skarżący, nie są informacjami publicznymi w rozumieniu tych przepisów. Przepis art. 11 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej wymienia bowiem enumeratywnie rodzaj i zakres informacji uznanych za informacje publiczne, a żądania skarżącego, czyli: zobowiązanie organu do odniesienia się do wniosku o udzielenie informacji publicznej w części, w jakiej organ uchyla się od jej udzielenia, tzn. o udzielenie informacji o dwóch kandydatach poprzez wskazanie okresu ich zatrudnienia w administracji publicznej, okresu pracy na stanowiskach kierowniczych z podaniem nazwy stanowisk oraz rodzaju pracodawcy, szczegółowego wskazania rodzaju doświadczenia w zamówieniach publicznych w związku z jednostkami sektora finansów publicznych, zobowiązanie do udzielenia informacji w części, która nie podlega ochronie prawnej, czyli wskazanie sposobu oceny poziomu wiedzy poszczególnych kandydatów, w szczególności w dziedzinie prawa, skoro stronie nie postawiono pytania w tym zakresie, podanie sposobu oceny cech osobowości strony wraz z informacją kto dokonywał oceny sylwetki psychologicznej strony i który z członków komisji miał kwalifikacje do tworzenia obrazu psychologicznego kandydata, wykraczają poza ten zakres.

Ponadto, podkreślić należy, że W. F. uzyskał od Wojewódzkiego Mazowieckiego Konserwatora Zabytków w W. informacje, które organ mógł i miał obowiązek udostępnić jako informacje publiczne (skarżącemu przesłano protokół naboru na stanowisko kierownika Wydziału Administracyjno - Organizacyjnego), przekazano również nazwiska osób wchodzących w skład komisji kwalifikacyjnej poinformowano także o posiadanym przez dwóch najlepszych kandydatów wykształceniu i doświadczeniu zawodowym.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.