Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1906/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2007 r. sprawy ze skargi K. M. i J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowień oddala skargę


UZASADNIENIE

Z akt sprawy wynika, że Prezydent W. decyzjami z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [....] i [...] lutego 2004 r. nr [...] ustalił K. M. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2003 rok i 2004 rok .

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. Prezydent W. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w decyzjach z dnia [...] stycznia 2003 r. i [...] lutego 2004 r. w ten sposób, że w miejsce imienia "K." wpisuje się "K. i J.". Organ uzasadnił omyłkę w imionach podatników błędnym wprowadzeniem imion do bazy danych, w oparciu o niezbyt czytelny wykaz najemców otrzymany od ówczesnego Zarządu Budynków Komunalnych. Postanowieniami z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji.

Pismem z dnia 27 lutego 2006 r. K. i J. M. złożyli wniosek o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia i do prawa odwołania wydanych postanowień z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] i [...] stwierdzających uchybienie terminu do wniesienia odwołania i tym samym wydania nowych postanowień.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 213 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej: ord. pod.) odmówił uzupełnienia ostatecznych postanowień [...] i [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż zgodnie z art. 215 ord. pod. organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji. Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. Zgodnie z art. 213 § 1 ord. pod. strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach, a zgodnie z art. 213 § 2 organ podatkowy może z urzędu, w każdym czasie, uzupełnić albo sprostować decyzję w zakresie, o którym mowa w § 1. W myśl art. 214 ord. pod. nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia, jednakże w przypadku zamieszczenia w postanowieniu w sposób poprawny pouczenia o środku zaskarżenia oraz trybie i terminie jego wniesienia, żądanie przez podatnika uzupełnienia lub sprostowania decyzji jest bezprzedmiotowe.

W opinii organu rozstrzygniecie oraz pouczenie znajdują się w treści obu kwestionowanych postanowień. Postanowienia zawierają rozstrzygnięcia oraz pełne uzasadnienie w zakresie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Podatnicy zostali również prawidłowo pouczeni o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Pismem z dnia 19 maja 2006 K. M. i J. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z treści skargi wynika, że skarżący zarzucają SKO w W. naruszenie prawa materialnego i administracyjnego. Zdaniem skarżących postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, gdyż postępowanie powinno być prowadzone z zachowaniem wszystkich zasad postępowania podatkowego i administracyjnego w tym zasady praworządności i dochodzenia prawdy obiektywnej.

Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako "p.p.s.a." sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Sąd uznał, że jest ono zgodne z prawem.

Zgodnie z art. 213 § 1 ord. pod. strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji lub postanowienia (art. 213 w zw. z art. 219 ord. pod.) zażądać ich uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do orzeczenia powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji lub postanowieniu pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie rozstrzygnięcia sprawy ma miejsce wówczas, gdy organ nie pouczy strony co do przysługujących środków zaskarżenia lub z powodu błędu w ocenie stanu faktycznego i prawnego sprawy lub niedbalstwa przy sporządzaniu decyzji wydano decyzję w istocie częściową, chociaż w ocenie organu ją wydającego miała ona załatwiać sprawę. Niekompletność rozstrzygnięcia sprawy powinna być widoczna przy porównaniu go z materiałami zawartymi w aktach sprawy, a więc z żądaniami strony, zakresem postępowania wyjaśniającego, z zebranymi w sprawie materiałami i dowodami (wyrok WSA z 17 czerwca 2004 r., III SA 708/03, LEX nr 147331). Uzupełnienie decyzji lub postanowienia nie może prowadzić do ich merytorycznej zmiany.

Z akt sprawy wynika, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., wydając postanowienia z dnia [...]lutego 2006 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołań, prawidłowo pouczyło skarżących o możliwości oraz trybie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, powołując się na odpowiednie przepisy p.p.s.a. Jak wynika z zebranego materiału, strona z możliwości zaskarżenia tych postanowień skorzystała i pismem z dnia 19 maja 2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1904/06 i III SA/Wa 1905/06).

W opinii Sądu organ wydając w/w postanowienia z dnia [...] lutego 2006 r. zawarł w nich kompletne rozstrzygnięcia, ponieważ wskazał podstawę prawną na której się oparł wydając rozstrzygnięcia (art. 228 § 1pkt 2 ord. pod.) oraz sentencje o jedynej treści jaka może być wydana na podstawie tego przepisu.

Zdaniem składu orzekającego zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem, ponieważ w świetle przepisów ordynacji podatkowej brak jest podstaw do uzupełnienia, w jakimkolwiek zakresie, postanowień z dnia [...] lutego 2006 r.

Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.