Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 154/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 130a
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 15 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) sędzia NSA Anna Lech sędzia del. WSA Iwona Kosińska Protokolant starszy asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach, a Prezydentem Miasta Katowice w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Katowice jako organ właściwy do rozpoznania wniosku.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 10 września 2012 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Katowice poprzez wskazanie Prezydenta Miasta Katowice jako organu właściwego do rozpoznania wniosku Przedsiębiorstwa P. Spółka Akcyjna w K. w przedmiocie zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów [...], [...], [...], [...], [...].

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pismem z dnia 26 lipca 2012 r. Prezydent Miasta Katowice uznał, że nie jest właściwy w sprawie zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów i przekazał korespondencję dotyczącą tych pojazdów Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach według właściwości. Prezydent Miasta Katowice w przedmiotowym piśmie nie wyszczególnił jednak pojazdów, których ono dotyczy tylko Faktury VAT dotyczące tychże pojazdów.

W uzasadnieniu swojego pisma Prezydent Miasta Katowice stwierdził między innymi, że nieprawidłowe jest wywodzenie kompetencji starosty do działania w imieniu Skarbu Państwa w zakresie zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdów o których stanowi art. 13 ustawy nowelizującej oraz przyznania należnego z tego tytułu wynagrodzenia. Z przepisów ustawy nowelizującej, a zwłaszcza art. 12 oraz art. 130a Prawo o ruchu drogowym wynika, że przepisy te dotyczą działań podejmowanych przez starostę w imieniu i na rzecz powiatu, nie zaś na rzecz Skarbu Państwa.

Prezydent Miasta Katowice zaprezentował również pogląd, że nieprawidłowe jest stanowisko NSA prezentowane w postanowieniach rozstrzygających spory kompetencyjne pomiędzy starostami a naczelnikami urzędów skarbowych w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku podmiotu o zwrot wydatków związanych z usuwaniem lub przechowywaniem pojazdów na parkingu.

Stanowiska tego nie podzielił jednak Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach. Zgodnie bowiem z art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 10 lit. k) ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy-Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw zmieniającej z dniem 4 września 2010r. ustawę Prawo o ruchu drogowym. W tej ostatnio powołanej ustawie zmieniającej zamieszczone zostały również regulacje międzyczasowe. Nowela ta w art. 13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym. Istotnie rozstrzygając o kosztach ustawodawca wskazał ogólnie na Skarb Państwa, bez wskazania statio fisci; jednocześnie jednak nie rozstrzygnięto w sposób odmienny, niż wskazany w znowelizowanym przepisie art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym organ orzekający w tego rodzaju przypadkach.

Wniosek o zwrot wydatków za przechowywanie pojazdów w niniejszej sprawie został złożony w 2012 r. co oznacza, że postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte po nowelizacji art. 130a Prawa o ruchu drogowym i dodaniu do niego ust. 10h w obowiązującym nadal brzmieniu. Ten zaś przepis wprost wskazuje starostę jako organ właściwy do załatwienia tego rodzaju wniosków.

W odpowiedzi na ww. wniosek Prezydent Miasta Katowice wniósł o wskazanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach jako organu właściwego do rozpoznania wniosków Przedsiębiorstwa P. S. A. w K.

W uzasadnieniu wskazano, że w obowiązującym od dnia 4 września 2010 r. stanie prawnym koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi, w myśl art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym, osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu (przy czym decyzję, o zapłacie tych kosztów wydaje starosta).

W przypadku zaś pojazdów, których 6-miesięczny termin od dnia ich usunięcia z drogi upłynął w okresie od dnia 11 czerwca 2009 r. do dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, koszty przechowywania tychże pojazdów, jakie powstały po upływie wskazanego terminu 6 miesięcy aż do dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, ponosi, zgodnie z art. 13 ustawy nowelizującej, Skarb Państwa.

Odnośnie trybu oraz organu właściwego w zakresie zwrotu kosztów przechowywania pojazdów, o których mowa w art. 13 ustawy nowelizującej, zaznaczono, że art. 13 ustawy nowelizującej nie wskazuje podmiotu, który w imieniu Skarbu Państwa obowiązany jest do ponoszenia wymienionych w tym przepisie kosztów przechowywania pojazdów. Brak jest także podstaw do wywodzenia kompetencji w tym zakresie z innych przepisów ustawy nowelizującej oraz z Prawa o ruchu drogowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a. sprawy te rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny, a do ich rozstrzygania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Przez spór kompetencyjny, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej uważają się za właściwe w sprawie (spór pozytywny) lub też każdy z organów uważa się za niewłaściwy (spór negatywny).

W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym pomiędzy Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach a Prezydentem Miasta Katowice, albowiem żaden z organów nie uważa się za właściwy do załatwienia wniosku Przedsiębiorstwa P. S. A. w K. o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem usuniętych z drogi pojazdów.

Zgodnie z treścią art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 10 lit. k ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 1018) zmieniającej z dniem 4 września 2010 r. ustawę Prawo o ruchu drogowym. W tej ostatnio powołanej ustawie zmieniającej zamieszczone zostały również regulacje międzyczasowe. Nowela ta w art. 13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym. Podkreślić przy tym należy, że rozstrzygając o kosztach, ustawodawca wskazał ogólnie na Skarb Państwa, bez wskazania statio fisci. Jednocześnie jednak nie rozstrzygnięto w sposób odmienny, niż wskazany w znowelizowanym przepisie art. 130a ust. 10h ustawy Prawo o ruchu drogowym, o organie orzekającym w tego rodzaju przypadkach. Zgodnie z tym przepisem decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta (zd. 2 powyższego przepisu). Taki też pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w postanowieniach z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt I OW 95/12 (npubl.), z dnia 13 lipca 2012 r., sygn. akt I OW 93/12 oraz sygn. akt I OW 94/12, z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OW 96/11 czy z dnia 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OW 72/11 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl), który to pogląd Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela.

W niniejszej sprawie wniosek o zwrot wydatków za przechowywanie pojazdów został złożony po nowelizacji art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym i dodaniu do niego ust. 10h w obowiązującym nadal brzmieniu. Ten zaś przepis wprost wskazuje starostę jako organ właściwy do załatwienia tego rodzaju wniosków. Mając na względzie, że miasto Katowice jest miastem na prawach powiatu, właściwym w sprawie jest Prezydent tego miasta - sprawujący funkcję starosty.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.