Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2349/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata K. B. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2349/14 odrzucił skargę E. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego. Następnie postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Z kolei postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącą.

W tej sytuacji w dniu 6 lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej z dnia 2 lutego 2015 r., do którego załączona została opinia "o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej". Pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Jak wynika z akt sprawy ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził opinię "o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej". Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia (120 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania.

Przy czym zaznaczyć trzeba, że na wynagrodzenie ustanowionego z urzędu pełnomocnika składa się kwota 120 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej, powiększona o stosowną kwotę podatku od towarów i usług. Zdaniem referendarza sądowego w rozpoznawanej sprawie brak było natomiast podstaw do przyznania pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej. Zauważyć trzeba, że przepis § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie, określający katalog czynności w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, za które przysługuje wynagrodzenie, nie przewiduje możliwości przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Co prawda zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie za postępowanie zażaleniowe. Trudno jednak uznać, że przedmiotowa opinia, stanowiąca w istocie element opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowiła czynność podjętą w postępowaniu zażaleniowym, za którą należy się adwokatowi określone, odrębne wynagrodzenie. Istotne jest przy tym, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie jedynie w związku z faktycznym (rzeczywistym) udzieleniem pomocy prawnej. Zdaniem referendarza sądowego wskazana opinia tak rozumianej pomocy prawnej nie stanowiła.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.