Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 927/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. M. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: - oddalić wniosek o przywrócenie terminu;


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. M. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r.

Pismem z dnia 22 października 2010 r. (data nadania) skarżący złożył do Sądu pismo, które należało potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W piśmie tym skarżący wskazał bowiem, że na rozprawie z dnia 29 września 2010 r., na której został wydany wyrok, reprezentował go profesjonalny pełnomocnik, który zgodnie z ustaleniami miał wystąpić do Sądu o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Pełnomocnik nie złożył jednak wniosku i nie potrafił wytłumaczyć tego zaniedbania. Podsumowując skarżący stwierdził, że czuje się oszukany przez swojego pełnomocnika oraz wniósł o doręczenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługiwał na uwzględnienie.

Podstawę prawną przywrócenia terminu dla dokonania określonej czynności procesowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stanowi przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Zgodnie z przywołaną regulacją, Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie nastąpiło bez jej winy.

W nawiązaniu do okoliczności podniesionych we wniosku o przywrócenie terminu należy wskazać, że nie uprawdopodobniają one, że do uchybienia terminowi doszło na skutek zdarzeń, za które strona nie ponosi odpowiedzialności.

Powołany na wstępie przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. otwiera stronie możliwość przywrócenia uchybionego terminu dla dokonania określonej czynności procesowej przed sądem pod warunkiem, że strona uprawdopodobni, że do uchybienia terminowi doszło z przyczyn – obiektywnie ujmując – przez nią niezawinionych.

Przesłanka braku winy jako zasadnicze kryterium przywrócenia terminu procesowego była wielokrotnie poddawana wykładni orzecznictwa sądowego. Odwołując się do jego dorobku należy wyjaśnić, że spełnienie tej przesłanki równoznaczne jest z wykazaniem wystąpienia takich okoliczności, które nawet przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). A contrario, za zawinione przez stronę należy uznać te okoliczności, które przy dołożeniu należytej staranności nie stanowiłyby przeszkody do zachowania terminu. W tym zaniedbania spowodowane nawet lekkim niedbalstwem.

W przedmiotowej sprawie wskazać trzeba, iż w terminie do złożenia przedmiotowego wniosku skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. W takim natomiast przypadku – gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika – przy ustalaniu winy strony w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze również działania tego pełnomocnika. Tak więc strona działająca w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika ponosi odpowiedzialność za jego działania i obciążana jest w pełni skutkami jego zaniedbań. Podkreślić należy, iż wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika (por. post. SN z dnia 9 maja 1960 r., II CR 559/59, OSPiKA 1960, z. 6, poz. 120). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje bowiem także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można natomiast mówić jedynie wtedy, gdy strona, a w przypadku gdy reprezentuje ją pełnomocnik tenże pełnomocnik, nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw, skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku skarżący nie kwestionował faktu, że w sprawie doszło do uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie negował także, że do uchybienia doszło z przyczyn leżących po stronie jego pełnomocnika wskazując, że pełnomocnik nie potrafił wytłumaczyć, dlaczego nie wniósł wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w zakreślonym terminie.

Mając na uwadze powyższe należało uznać, że przedstawiona we wniosku argumentacja, oceniana przez pryzmat przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a nie mogła zasługiwać na uwzględnienie. Do uchybienia terminowi w sprawie nie doszło na skutek obiektywnych przeszkód, czego wymaga dyspozycja ww. przepisu, lecz na skutek braku staranności pełnomocnika skarżącego, za którego działania odpowiedzialność ponosi skarżący. Nie ma przy tym znaczenia dla oceny zasadności wniosku okoliczność, że skarżący polecił swojemu pełnomocnikowi wystąpić do Sądu ze stosownym wnioskiem.

Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia