Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 320/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: par. 18
journal: Dz.U. 2015 poz 415
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz 1 art. 167, art. 168, art. 178
law: Dyrektywa Rady z dnia  28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi T.D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2020 oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Skarżący T.D. – dalej zwany Stroną, Skarżącym – złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji i Modernizacji Rolnictwa - dalej zwany D ARMiR, organ II instancji – nr [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – dalej zwanego Kierownikiem, organ I instancji – z dnia [...] marca 2021r wydaną w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2020.

Z akt administracyjnych wynika następujący stan faktyczny:

W dniu 10 czerwca 2020 r. do Biura Powiatowego ARiMR został złożony wniosek Strony o przyznanie płatności na rok 2020. W złożonym wniosku Strona wskazała, że ubiega się o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (dalej zwaną płatnością PRSK) w ramach wariantu 5.5 półnaturalne łąki świeże, do powierzchni 8,61 ha.

Gospodarstwo rolne Strony zostało wytypowane do kontroli na miejscu.

W rezultacie kontroli na miejscu, której ustalenia zostały zawarte w raporcie z czynności kontrolnych nr [...], stwierdzono, że na działkach rolnych: "F1" oraz "G1" nie przeprowadzono w bieżącym sezonie wegetacyjnym zabiegów agrotechnicznych przeciwdziałających występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów (zastosowany kod DR14). Ponadto inspektorzy terenowi w rubryce "uwagi" zamieścili adnotację "działka rolna nie została wykoszona". Stan w/w działek rolnych zobrazowany został na fotografiach sporządzonych [...].12.2020 r. Na przedmiotowych zdjęciach (miejsca wykonywania fotografii wskazane na szkicach z kontroli stanowiących integralną część w/w raportu) uwidoczniono obszary porośnięte wykształconymi trzcinami. Jednolitość trzcinowiska zobrazowana na w/w fotografiach wskazuje na to, że w roku 2020 na całym obszarze działek rolnych "F1" oraz "G1" do dnia 30.09.2020 r. (ostateczny termin na wykonanie zabiegów agrotechnicznych, wynikający z załącznika nr 2 do Rozporządzenia PRSK) nie przeprowadzono zabiegów agrotechnicznych mających na celu usunięcie chwastów oraz zebranie skoszonej biomasy.

W zakresie działek rolnych "H1", "J1" oraz "R1" w wyniku kontroli na miejscu stwierdzono, że na obu działkach zaniechano prowadzenia działalności rolniczej (kod DR18). Ponadto inspektorzy terenowi w rubryce "uwagi" w rubrykach dotyczących działek "H1", "J1" oraz "R1" zamieścili adnotację "działka rolna nie została wykoszona, liczne samosiejki i drzewa, kilkuletnie zaniedbania". Stan w/w działek rolnych zobrazowany został na fotografiach sporządzonych w dniu [...].12.2020 r. Na dokumentacji fotograficznej (miejsca wykonywania fotografii wskazane na szkicach z kontroli stanowiących integralną część w/w raportu) zobrazowano całe obszary w/w działek porośnięte systematycznymi i wyschniętymi trzcinami, których stan wegetatywny świadczy o tym, iż przeszły cały cykl wegetacyjny od wzrostu aż do zeschnięcia. Ponadto na opisywanych fotografiach występują liczne samosiejki drzew i krzewów, których występowanie jednoznacznie świadczy o tym, iż na całych obszarach omawianych działek rolnych zaniechano prowadzenia działalności rolniczej (kod DR18).

W zakresie działki rolnej "P1" w wyniku kontroli na miejscu stwierdzono, iż cała działka rolna nie jest gruntem rolnym (kod DR33). Ponadto inspektorzy terenowi w rubryce "uwagi" w rubryce dotyczącej działki "P1" zamieścili adnotację "stwierdzono las". Potwierdzeniem tego faktu jest dokumentacja fotograficzna sporządzona w dniu [...].12.2020 r. Przedmiotowe zdjęcia obrazują obszar trwale i systematycznie zalesiony młodym drzewostanem, którego wielkość i sam fakt występowania jednoznacznie świadczy o tym, iż działka rolna "P1" nie jest gruntem rolnym, na którym była prowadzona w roku 2020 działalność rolnicza.

W zakresie działek rolnych oznaczonych jako: "C1, "D1","E1", "I1", "M1", "N1" oraz "O1" kontrola na miejscu wykazała, że ich powierzchnie kwalifikujące się do płatności są mniejsze niż deklaracja Strony (zastosowany kod DR13+). W przypadku wymienionych działek rolnych metodologia czynności kontrolnych prowadzonych przez inspektorów terenowych sprowadzała się do pomiarów - w granicach danej działki rolnej - całości obszaru wskazującego na fakt rolniczego użytkowania w roku 2020. W zakresie działki rolnej "C1" w wyniku kontroli na miejscu ustalono, że obszar trwałego użytku zielonego jaki można zakwalifikować do płatności PRSK wynosi 0,51 ha, tj. mniej niż deklaracja Skarżącego wynosząca 0,98 ha. Z obszaru kwalifikującego się do płatności wyłączono zatem obszar zlokalizowany we wschodniej części działki rolnej - teren porośnięty zeschnięta trzciną, jak również samosiejkami drzew, a więc obszar, na którym ewidentnie nie była prowadzona działalność rolnicza.

W zakresie działki rolnej "D1" w wyniku kontroli na miejscu ustalono, że obszar trwałego użytku zielonego jaki można zakwalifikować do płatności PRSK wynosi 1,03 ha, tj. mniej niż deklaracja Skarżącego wynosząca 1,20 ha. Z obszaru kwalifikującego się do płatności wyłączono obszar zlokalizowany w południowej części działki rolnej, jak również enklawę o powierzchni 0,05 ha znajdująca się w północno - wschodniej części działki rolnej "D1" - teren porośnięty zeschnięta trzciną, a pomiar prowadzony był wzdłuż deklarowanej granicy działki rolnej aż do linii wskazującej na fakt rolniczego użytkowania.

W zakresie działki rolnej "E1" w wyniku kontroli na miejscu ustalono, iż obszar trwałego użytku zielonego (dalej TUZ) jaki można zakwalifikować do płatności PRSK wynosi 0,71 ha, tj. mniej niż deklaracja Skarżącego wynosząca 1,00 ha. Z obszaru kwalifikującego się do płatności wyłączono obszar zlokalizowany w południowej części działki rolnej - teren porośnięty zeschniętą trzciną oraz drzewami, a pomiar prowadzony był wzdłuż deklarowanej granicy działki rolnej aż do linii wskazującej na fakt rolniczego użytkowania.

W zakresie działki rolnej "I1" w wyniku kontroli na miejscu ustalono, iż obszar trwałego użytku zielonego (dalej TUZ) jaki można zakwalifikować do płatności PRSK wynosi 0,29 ha tj. mniej niż deklaracja Skarżącego wynosząca 0,56 ha . Z obszaru kwalifikującego się do płatności PRSK wyłączono obszar zlokalizowany w południowo wschodniej części deklarowanej działki rolnej - teren porośnięty wysoką, zeschniętą trzciną oraz drzewami. Pomiar został zatem przeprowadzony wzdłuż deklarowanej granicy działki rolnej aż do linii wskazującej na rolnicze użytkowanie. Z obszaru uprawnionego do płatności wyłączono całość terenu znajdującego się w deklarowanych granicach działki rolnej "I1", lecz wskazującego na brak prowadzenia działalności rolniczej.

W zakresie działki rolnej "L1" w wyniku kontroli na miejscu ustalono, iż obszar trwałego użytku zielonego jaki można zakwalifikować do płatności PRSK wynosi 0,14 ha, tj. mniej niż deklaracja Skarżącego wynosząca 0,28 ha. Z obszaru kwalifikującego się do płatności wyłączono obszar zlokalizowany w północno - zachodniej części działki, który okazał się być obszarem porośniętym zeschniętą trzciną. Ponadto wyłączono też obszar znajdujący się we wschodniej części deklarowanej działki będący terenem porośniętym wieloletnim drzewostanem oraz krzakami.

W zakresie działki rolnej "M1" w wyniku kontroli na miejscu ustalono,

iż obszar trwałego użytku zielonego jaki można zakwalifikować do płatności PRSK wynosi 1,66 ha, tj. mniej niż deklaracja Skarżącego wynosząca 2,01 ha. Z płatności wyłączono obszar zlokalizowany w północno - wschodniej części działki rolnej, który jest obszarem porośniętym kilkuletnimi krzakami oraz drzewami, które uniemożliwiają prowadzenie działalności rolniczej.

W zakresie działki rolnej "N1" w wyniku kontroli na miejscu ustalono, iż obszar trwałego użytku zielonego jaki można zakwalifikować do płatności PRSK wynosi 0,25 ha, tj. mniej niż deklaracja Skarżącego wynosząca 0,31 ha. Pomiar prowadzony przez inspektorów terenowych wzdłuż deklarowanej granicy działki rolnej wyniósł 0,27 ha (szkic z kontroli), a dodatkowo wyłączono z płatności obszar 0,02 ha terenu porośniętego wieloletnimi krzakami (szkic z kontroli, enklawa zlokalizowana w centralnej części działki rolnej).

W zakresie działki rolnej "O1" w wyniku kontroli na miejscu ustalono, iż obszar trwałego użytku zielonego jaki można zakwalifikować do płatności PRSK wynosi 0,41 ha tj. mniej niż deklaracja Skarżącego wynosząca 0,53 ha. Z obszaru kwalifikującego się do płatności wyłączono obszar zlokalizowany we wschodniej części działki, który okazał się być obszarem porośniętym zeschniętą trzciną. Zatem do płatności PRSK w granicach działki rolnej "O1" zakwalifikowano całość obszaru wskazującego na fakt rolniczego użytkowania, który wyniósł 0,41 ha.

W przypadku działki rolnej "K1" inspektorzy terenowi nie stwierdzili nieprawidłowości w zakresie kwalifikowalności powierzchni.

Organ stwierdził w odniesieniu do płatności PRSK różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (8,61 ha), a powierzchnią stwierdzoną (5,60 ha) wynoszącą 3,07 ha, co stanowiło przedeklarowanie powierzchni na poziomie 55,42%.

Kierownik mając na względzie ustalenia wydał decyzję w której odmówił przyznania Skarżącemu płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej o którą ubiegał się we wniosku o przyznanie płatności na rok 2020 do działek zadeklarowanych w ramach: wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże i nałożył sankcję w wysokości 3.324,81 zł. Odmówił przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych z tytułu sporządzenia dokumentacji przyrodniczej oraz ustalił obszar gruntów objęty zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym stanowiący powierzchnię - zobowiązanie Wariant: 5.5 Półnaturalne łąki świeże podjęte w dniu 2020-03-[...] na powierzchnię 5,54 ha.

Strona od decyzji złożyła odwołanie w którym zarzucił decyzji naruszenie

art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez przyjęcie, wbrew zebranemu w sprawie materiałowi dowodowemu i poczynionym przez organ ustaleniom faktycznym,

że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku w ramach wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże, a powierzchnią stwierdzoną

w ramach kontroli organu wynosi 55,41% oraz naruszenie art. 19 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 oraz § 18 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poprzez ich bezpodstawne i niewłaściwe zastosowanie.

D ARiMR decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika.

W skardze od decyzji organu II instancji decyzji zarzucono:

a) mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy naruszenie art. 77§1 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. poprzez przyjęcie, wbrew zebranemu w sprawie materiałowi dowodowemu i poczynionym przez organ na jego podstawie ustaleniom faktycznym, że procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku w ramach wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże, a powierzchnią stwierdzoną w ramach kontroli organu wynosi 55,42%. W ocenie Strony różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną w ramach kontroli organu wynosi nie 55,42% lecz najwyżej 36 % co wynika wprost ze stosunku powierzchni deklarowanych we wniosku (8,6 ha) do powierzchni stwierdzonych w toku kontroli (5,54 ha).

b) mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy naruszenie art. 19 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 oraz §18 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poprzez ich bezpodstawne i niewłaściwe zastosowanie.

W związku z powyższym pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zasądzenie kosztów postępowania.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie przypomnieć należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej zwana P.p.s.a. - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Niniejsza sprawa na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. została rozpoznana w trybie uproszczonym.

W przypadku niniejszej sprawy kwestią sporną są ustalenia poczynione przez ARiMR w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie Skarżącego metodą inspekcji terenowej podczas której stwierdzono, że obszar działek rolnych, który można zakwalifikować do płatności PRSK na rok 2020 jest mniejszy o łącznie 3,07 ha, niż deklarowany we wniosku Skarżącego.

W zakresie płatności PRSK Skarżący zadeklarował obszar 8,61 ha, a w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że obszar jaki można zakwalifikować do przedmiotowego rodzaju pomocy finansowej wynosi 5,54 ha. Wskazane powierzchnie nie są sporne. Sporne jest ustalenie wielkości procentowego przedeklarowania powierzchni. Zdaniem organu jest to 55,42 %, a w ocenie Strony najwyżej 36%. Skarżący zakwestionował prawidłowość wyliczenia przedeklarowania powierzchni i zarzucił organowi naruszenie art. 19 ust. 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 (zwanego dalej Rozporządzeniem nr 640/2014).

Mając na względzie ustalenia i pomiary dokonane przez inspektorów terenowych w sporządzonym raporcie nr [...] (które to ustalenia nie były kwestionowane przez Stronę ) stwierdzony w trakcie czynności kontrolnych stan części wykluczonych z płatności działek rolnych: "C1", "D1", "E1", "I1", "L1", "M1" "N1" oraz "O1", jak również całych obszarów działek "J1", "H1" oraz "P1", nie pozwala uznać, iż na fragmentach wykluczonych z płatności PRSK (trzcinowiska, obszary zakrzaczone, zadrzewione, las etc.) prowadzona była działalność rolnicza określona w art. 4 lit. c ppkt (ii) oraz (iii) Rozporządzenia nr 1307/2013, jak też nie pozwala uznać, iż spełnione zostały w niniejszej sprawie wymagania wynikające z w/w art. 32 ust. 4 Rozporządzenia nr 1307/2013 (brak możliwości uznania, iż wymienione działki były objęte prowadzeniem działalności rolniczej - na całej deklarowanej powierzchni - przez cały rok kalendarzowy).

Raport z czynności kontrolnych nr [...] został przekazany bezpośrednio Stronie w dniu [...].02.2021 r. po otrzymaniu w/w raportu Skarżący nie zgłaszał jakichkolwiek uwag co do wyników kontroli. Z tego też względu brak jest podstaw pozwalających na odmówienie wiarygodności ustaleniom dokonanym w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w gospodarstwie Skarżącego w zakresie kwalifikowalności powierzchni.

Odnosząc się do zarzutu Skarżącego, że procentowa różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym we wniosku a obszarem stwierdzonym wynosi 36%, a nie jak stwierdziły organy wskazać należy, iż sposób wyliczenia wielkości przedeklarowania został Skarżącemu szczegółowo wyjaśniony w uzasadnieniu decyzji. Dla ustalenia prawa do otrzymania płatności znaczenie ma rzeczywisty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona uprawa.

Mając na względzie przedmiotową okoliczność zauważyć należy, iż w przypadku rozbieżności pomiędzy obszarem deklarowanym do płatności, a obszarem stwierdzonym przez organ ARiMR, zastosowanie w danej sprawie ma regulacja określona w art. 19 ust. 1- 3 Rozporządzenia nr 640/2014, który stanowi, że jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru zatwierdzonego. Jeśli różnica ta przekracza 20% obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Jeśli różnica ta przekracza 50%, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18.

Wielkość przedeklarowania wylicza się na zasadzie procentowego współczynnika zawyżenia, tzn. proporcji dotyczącej różnicy między obszarem deklarowanym, a stwierdzonym w odniesieniu do obszaru stwierdzonego (tak jak uczyniły to organy). Różnica wskazywana przez pełnomocnika (36%) sprowadza się do wyliczenia w formule "różnica pomiędzy obszarem deklarowanym, a stwierdzonym w odniesieniu do obszaru deklarowanego", co stoi w sprzeczności ze wskazanymi wyżej regulacjami. Prawidłowo organ ustaliły różnicę pomiędzy obszarem zadeklarowanym do płatności (8,61 ha), a zatwierdzonym do płatności (5,54 ha) – w wielkości wynoszącej 3,07 ha. Oznacza to przedeklarowanie powierzchni do płatności przekraczające 50% powierzchni stwierdzonej (czyli powierzchni 5,54 ha). Prawidłowo organ odnosi współcznnik zawyżenia do obszaru stwierdzonego (5,54 ha), a nie do obszaru zadeklarowanego (8,61 ha). .

Z tego względu zarzut naruszenia art. 19 ust. 2 Rozporządzenia nr 640/2014 jest niezasadny. Z uwagi na stopień przedeklarowania powierzchni kwalifikującej się do płatności organ I instancji zobligowany był do zastosowania przepisów określonych w art. 19 ust. 1 - 3 Rozporządzenia nr 640/2014, z motywów którego wynika konieczność odmowy przyznania płatności PRSK oraz nałożenia potrąceń finansowych. W konsekwencji również jako prawidłowe należało uznać odmowę przyznania refundacji kosztów transakcyjnych.

W przypadku stwierdzenia przedeklarowania powierzchni kwalifikującej się do płatności PRSK zastosowanie ma art. 19 ust. 1 - 3 Rozporządzenia nr 640/2014, który stanowi, że jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru zatwierdzonego. Jeśli różnica ta przekracza 20% obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Jeśli różnica ta przekracza 50%, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18. Jeśli kwota obliczona zgodnie z ust. 1 i 2 nie może być w całości odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z art. 28 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 anuluje się saldo pozostałe do spłaty.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 7 oraz art. 77 § 1 Kpa. Zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 2 - 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2020 r. poz. 217 j.t.) - dalej zwana ustawą PROW - w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kpa nie stosuje się. Organ w niniejszej sprawie działał zgodnie z zasadą praworządności i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Dopełnił powinności tak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego, jak i prawidłowej jego oceny, nie naruszając w tym względzie podstawowej zasady postępowania dowodowego, tj. zasady swobodnej oceny dowodów. Ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego znalazła swój wyraz w obszernym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organy ARiMR dokonały w niniejszej sprawie prawidłowej wykładni zastosowanych przepisów prawa materialnego, a tym samym Agencja poczyniła niezbędne ustalenia faktyczne i dokonała prawidłowej oceny zebranego w sprawie materiał dowodowy. Prawidłowo oceniła też treści normy prawnej na podstawie której odmówiono przyznania pomocy. Materiał dowodowy będący podstawą rozstrzygnięcia w sprawie został zgromadzony prawidłowo, z uwzględnieniem zasad wynikających z obowiązujących przepisów prawa procesowego.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez Sąd pod uwagę z urzędu wykazała, że decyzja ta jest zgodna z prawem, nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego, na podstawie art.151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.