Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 3/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono wniosek - kończące SO
Powołane przepisy: article: art.3par.2 i 3,art.54par.2,art.58par.1pkt6 w zw. z art.64par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. K. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek J. K. o wymierzenie grzywny "A" Sp. z o.o. w S. za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi.

Przedmiotowa skarga dotyczyć miała naruszenia przez w/w podmiot przepisów prawa budowlanego oraz decyzji wydanych w procesie inwestycyjnym obejmującym przebudowę oświetlenia na ul. [...] w G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W świetle art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ jest z kolei zobligowany przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Niezastosowanie się do powyższego obowiązku uzasadniać może wymierzenie organowi przez sąd, na wniosek skarżącego, w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 w/w aktu normatywnego, grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wskazać należy, iż przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków inicjowanych wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Co istotne, kwestia wymierzenia grzywny pozostawiona została uznaniu Sądu, który "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Jak wskazuje się w piśmiennictwie (por. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259) taka regulacja oznacza, iż sąd administracyjny podejmując rozstrzygnięcie w przedmiotowej kwestii powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ przypisanych obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz to czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ swoim obowiązkom uczynił zadość.

Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 64 § 2 w/w ustawy wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych.

Z kolei zgodnie z art. 64 § 3 w/w ustawy do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

We wniesionym wniosku skarżący nie wskazał organu, który to miał naruszyć obowiązki wskazane w art. 54 § 2 ustawy. Jako organ oznaczono zaś przedsiębiorcę świadczącego usługi z zakresu energetyki, który z mocy prawa lub na innej podstawie nie jest uprawniony do wydawania aktów administracyjnych i podejmowania czynności o których mowa w art. 3 § 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nie można zatem w takim przypadku mówić o naruszeniu przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Stąd też wniesiony wniosek należało uznać za niedopuszczalny i go odrzucić, o czym Sąd orzekł w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.