Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 774/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8, art. 23a , art. 23b ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 262 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekr. sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], o nałożeniu na G. Sp. z o.o. w N. kary porządkowej w kwocie [...] zł.

Postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy.

Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. pismem z dnia [...] maja 2010 r. zawiadomił G. Sp. z o.o. w N. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych o nazwie F. F. E. nr fabryczny [...], nr inwentarzowy [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. Postępowanie zostało wszczęte albowiem w wyniku badania z dnia 26 września 2007 r., poprzedzającego rejestrację ww. automatu ustalono, że automat może dopuszczać możliwość urządzania pojedynczej gry za stawkę wyższą niż dopuszczalna stawka określona w art. 129 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540).

G. Spółka z o.o. w N. została pismem z dnia [...] lutego 2012 r., doręczonym w dniu [...] lutego 2012 r., zobowiązana na podstawie art. 23 "b" ust. 1 ustawy o grach hazardowych, do poddania ww. automatu badaniu sprawdzającemu przez Izbę Celną w P., upoważnioną przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Organ wyznaczył właścicielowi automatu 7 – dniowy termin na dostarczenie automatu do wskazanej jednostki badającej oraz poinformował, że niewywiązanie się z obowiązku skutkować będzie nałożeniem kary porządkowej w oparciu o art. 262 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

W dniu [...] maja 2012 r. organ uzyskał informację, że automat nie został dostarczony do jednostki badającej, a w dniu [...] maja 2012 r. wydał postanowienie nr [...], mocą którego z powołaniem się na art. 262 § 1 i 5 Ordynacji podatkowej, nałożył na G. Sp. z o.o. w N. karę porządkową w kwocie [...] złotych. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że wezwanie strony do poddania automatu badaniu sprawdzającemu było konieczne dla wyjaśnienia stanu faktycznego w prowadzonym postępowaniu, w którym zebranie materiału dowodowego jest obowiązkiem organu, dla wypełnienia którego to obowiązku organ ma uprawnienie procesowe do żądania od strony, aby przedstawiła dowód będący w jej posiadaniu. Zgodnie zaś z art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej strona, pełnomocnik strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłowego wezwania organu, bezzasadnie odmówili złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, czy okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności, mogą zostać ukarani karą porządkową do [...] złotych. Organ wskazał przy tym, że uprawnienie do żądania poddania automatu badaniu sprawdzającemu przez upoważnioną jednostkę wynika z art. 23b ustawy o grach hazardowych oraz, że Minister Finansów w dniu 8 kwietnia 2011 r. upoważnił Izbę Celną w P. do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier oraz sporządzania opinii technicznych a upoważnienie to zachowało ważność również po wejściu w życie nowelizacji ustawy o grach hazardowych dokonanej ustawą zmieniającą z dnia [...] maja 2011 r. z mocą od [...] lipca 2011 r. i Izba Celna w P. figuruje na stronie internetowej Ministerstwa Finansów w wykazie jednostek upoważnionych do badań automatów.

Dyrektor Izby Celnej w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że strona mimo nałożonego obowiązku i kilkukrotnych wezwań, w sposób uporczywy nie dostarczała automatu do badań upoważnionej do ich przeprowadzenia jednostce, co uniemożliwiło prowadzenie dalszego postępowania.

Skarga na ww. postanowienie, wywiedziona przez Spółkę, została oddalona nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 770/12.

Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. wezwał G. Sp. z o.o. w N. do poddania automatu do gier o nazwie F. F. E. badaniu sprawdzającemu przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów (upoważnienie nr [...]z dnia [...] listopada 2012 r.) do badań technicznych automatów i urządzeń do gier - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B. Naczelnik wskazał jako podstawę prawną art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych oraz na uzasadnione podejrzenie, że ww. automat o niskich wygranych nie spełnia warunków określonych w niniejszej ustawie. Na przekazanie przedmiotowego automatu wyznaczono stronie termin 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W treści przedmiotowego wezwania organ podatkowy zawarł pouczenie o skutkach jego niewykonania, powołując się na art. 262 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa.

W dniach [...] lutego 2013 r., [...] marca 2013 r. oraz [...] kwietnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. zwracał się do Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w B. z zapytaniami, czy przedmiotowy został dostarczony do siedziby jednostki celem przeprowadzenia badania sprawdzającego. Zgodnie z uzyskaną informacją, do dnia [...] kwietnia 2013 r., automat niniejszy nie został dostarczony przez G. Sp. z o.o. w Ni. do Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej w B.

Wobec powyższych ustaleń Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. w dniu [...] kwietnia 2013 r. wydał postanowienie nr [...] o nałożeniu na G. Sp. z o.o. w N. kary porządkowej w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że wezwanie z dnia [...] stycznia 2013 r., zostało doręczone stronie [...] lutego 2013 r., a Spółka nie dostarczyła w wyznaczonym terminie automatu do gier o niskich wygranych do wskazanej przez organ prowadzący postępowanie upoważnionej jednostki badającej i nie podjęła żadnych działań w celu uzasadnienia swojego zaniechania w tym zakresie. Organ wskazał, że Spółka została już w toku postępowania ukarana przez organ karą porządkową w kwocie [...] zł za odmowę dostarczenia przedmiotowego automatu do wskazanej przez organ uprawnionej jednostki badającej w celu umożliwienia przeprowadzenia badania sprawdzającego i sporządzenia opinii technicznej. Organ powołał się na art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który stanowi podstawę prawną nałożonego na Spółkę obowiązku poddania automatu badaniu sprawdzającemu. Organ wskazał, że niniejszy obowiązane nałożony na Spółkę ma charakter czynności dowodowej, zaś art. 262 § 1 Ordynacji podatkowej przewiduje możliwość ukarania strony postępowania karą porządkową za bezzasadną odmowę złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności. Skoro zaś dokonanie przez uprawnioną jednostkę badania sprawdzającego wymaga współdziałania strony, polegającego na dostarczeniu przedmiotu badania do jednostki, odmowa jej dokonania jest równoznaczna z odmową udziału w innej czynności.

Wskutek rozpoznania zażalenia Spółki na ww. postanowienie, Dyrektor Izby Celnej w B. postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji podtrzymał stanowisko wyrażone przez organ I instancji, wskazując ponadto, że Spółka nie zajęła stanowiska odnośnie kompetencji Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej w B. do przeprowadzenia badań sprawdzających automatów do gier o niskich wygranych. Ponadto Spółka bezzasadnie i w sposób jednoznaczny wskazała na brak woli poddania się nałożonemu obowiązkowi, zatem organ dysponował w istocie możliwością zastosowania sankcji wobec kontrolowanego, który uniemożliwia lub utrudnia realizację uprawnień przysługujących kontrolującemu.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na powyższe postanowienie, G. Sp. z o.o. w N. podniosła zarzuty:

1) naruszenia art. 262 § 1 O.p. w związku z art. 23b ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poprzez jego bezzasadne zastosowanie, chociaż nie ziściły się przesłanki nałożenia kary porządkowej,

2) naruszenia art. 262 § 1 O.p. w związku z art. 23 b ust. 5 ustawy o grach hazardowych poprzez bezzasadną próbę obciążenia strony kosztami związanymi z realizacją badań sprawdzających automatu do gier, wykonywanych przez jednostkę badającą, przed uzyskaniem wyniku tych badań,

3) naruszenia art. 262 § 1 O.p. poprzez jego zastosowanie mimo braku wykazania, przesłanki bezzasadności zarzucanego Stronie, rzekomo bezprawnego zaniechania,

4) rażącego naruszenia art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, poprzez zlecenie i wykonanie badania sprawdzającego automatu do gier w Izbie Celnej w B., który to podmiot nie posiada żadnej obligatoryjnej akredytacji, o której mowa we wskazanym przepisie, a zatem nie spełnia formalnego, ustawowego wymogu narzuconego każdej Jednostce Badającej,

5) rażącego naruszenia art. 23f ust. 1 pkt 4 ustawy o grach hazardowych, poprzez zlecenie i wykonanie badania sprawdzającego automatu do gier w Izbie Celnej w B., albowiem kierujący Izbą Celną w B. jej Dyrektor pozostaje ze stroną w takich stosunkach, które bez wątpienia wywołują uzasadnione zastrzeżenia, co do jego bezstronności, w szczególności, bowiem ów organ celny pozostaje ze Stroną w licznych sporach prawnych zawisłych przed sądami administracyjnymi różnych instancji, a nadto sam prowadzi wobec Strony liczne postępowania podatkowe, w tym przede wszystkim niniejsze, czyli dokładnie do samo, w którym podległa mu Izba Celna w B. wykonała przedmiotowe "badanie sprawdzające".

Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego orzeczenia wydanego w I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna i podlegała oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa zarówno materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zatem kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest natomiast według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu oraz na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zakres tej kontroli wyznaczają zatem nie zarzuty skargi, ale granice sprawy administracyjnej rozstrzygniętej przez organ zaskarżonym aktem. Podkreślenia przy tym wymaga, że uszczegółowieniem zasady niezwiązania sądu granicami skargi jest przepis art. 135 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Działania takie służyć mają bowiem zapewnieniu ostatecznego i pełnego załatwienia sprawy, czyli stworzenia takiego stanu, w którym w obrocie prawnym nie będzie funkcjonował żaden akt organu administracji publicznej niezgodny z prawem.

Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie z punktu widzenia kryterium legalności jest zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2013 r. o nałożeniu na G. Sp. z o.o. w N. kary porządkowej w kwocie [...] zł.

W ocenie Sądu, zarzuty podniesione w skardze są niezasadne. Przede wszystkim należy stwierdzić, że stanowiący podstawę prawną zaskarżonego postanowienia przepis art. 262 Ordynacji podatkowej wbrew twierdzeniom skarżącej mógł mieć zastosowanie w prowadzonym przez organy celne postępowaniu w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Z art. 8 ustawy z dnia 1 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540 ze zm.) wynika bowiem wprost, że do postępowań określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych jest jednym z postępowań przewidzianych ustawą o grach hazardowych (vide: art. 23a i 23b ustawy o grach hazardowych, dodane ustawą zmieniającą ustawę o grach hazardowych oraz niektóre inne ustawy z dnia 26 maja 2011 r. – Dz. U. z 2011 r. Nr 134, poz. 779), a zatem od strony proceduralnej, w kwestiach nieuregulowanych odrębnie w ustawie o grach hazardowych, ma zastosowanie procedura przewidziana przepisami Ordynacji podatkowej.

Również wbrew zarzutowi skarżącej spółki, czynność związana z poddaniem automatu do gier - przez podmiot eksploatujący - badaniu sprawdzającemu, wynikająca z obowiązku nałożonego przez właściwego miejscowo naczelnika urzędu celnego na podstawie art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych, mieści się w katalogu czynności objętych możliwością nałożenia kary porządkowej w przypadku bezzasadnej odmowy jej wykonania. Z przepisu art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wynika bowiem, że możliwość ukarania między innymi strony postępowania, karą porządkową została przewidziana za bezzasadną odmowę złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności. Obowiązek poddania automatu do gier badaniu, nałożony na podstawie art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych, jest właśnie inną czynnością dowodową, o jakiej mowa w art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucając skargi podmiotów eksploatujących automaty do gier na wezwania wystosowane przez organy celne do poddania automatów badaniu sprawdzającemu, oparte na treści art. 23b ustawy o grach hazardowych, stwierdził, że wezwanie do poddania automatu badaniu sprawdzającemu ma charakter czynności dowodowej, a nie czynności rozstrzygającej o uprawnieniach i obowiązkach administracyjnoprawnych strony (vide: prawomocne postanowienia WSA w Białymstoku w sprawach II SA/Bk 463/12, II SA/Bk 464/12, II SA/Bk 465/12 i II SA/Bk 466/12). Skoro badanie sprawdzające automatu, przeprowadzane przez uprawnioną do tego jednostkę badającą, wymaga współdziałania strony polegającego na dostarczeniu przedmiotu badania do jednostki, odmowa wykonania powyższej czynności będzie równoznaczna z odmową strony "udziału w innej czynności", o jakiej mowa w art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Przepis art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi o dopuszczalności dyscyplinowania strony nałożeniem kary porządkowej w przypadku bezzasadnej odmowy dokonania czynności dowodowej. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II FSK 775/10, bezzasadna odmowa strony udziału w czynności dowodowej, to odmowa nieznajdująca potwierdzenia w obowiązujących przepisach. Powyższe oznacza, jak z kolei wskazał WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 875/11, że przed nałożeniem sankcji na stronę za odmowę udziału w czynności dowodowej, istnieje obowiązek organu ustalenia, czy w konkretnym stanie faktycznym strona zobowiązana do dokonania czynności podjęła starania celem wyjaśnienia przyczyn niewykonania wezwania oraz czy wskazane przez nią przyczyny były obiektywnie uzasadnione. W okolicznościach niniejszej sprawy, o ile nie można odmówić stronie skarżącej starań w wyjaśnianiu przyczyn, dla których nie dostarczyła automatu do wskazanej przez organ jednostki celem poddania badaniu sprawdzającemu, o tyle przyczyny usprawiedliwiające taką postawę, nie znajdują potwierdzenia w obowiązujących przepisach, a tym samym nie mogą być uznane za obiektywnie uzasadnione.

Izba Celna w B. została upoważniona przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier i sporządzania opinii technicznych upoważnieniem z dnia [...] listopada 2012 r., na które powołuje się organ I instancji w wezwaniu skierowanym do strony. Upoważnienie to zostało wydane w oparciu o właściwą podstawę prawną i przez właściwy organ i wskazuje zakres upoważnienia. Organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu nie mają uprawnienia do podważania czy weryfikacji upoważnień Ministra Finansów udzielonych jednostkom badającym do przeprowadzania badań automatów. Stąd zastrzeżenia strony, co do obiektywizmu jednostki badającej, pozostającej w strukturach Służby Celnej, a także dotyczące jej akredytacji, nie mogły stanowić dla organu wystarczającego uzasadnienia dla odmowy poddania automatu badaniu przez wyznaczoną jednostkę. Podważanie bezstronności jednostki badającej bez znajomości wyniku badań, jest przedwczesne. Podważanie bowiem mocy dowodowej każdego dowodu może nastąpić dopiero po jego przeprowadzeniu. Nie mogły zatem odnieść zamierzonego skutku zarzuty Skarżącej co do niespełnienia pozostałych wymogów przez Jednostkę Badającą Izby Celnej w B. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 23f ust. 1 ustawy o grach hazardowych upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia warunki: akredytacji PCA lub innego państwa UE; zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań; osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię; posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń. Z kolei według art. 23f ust. 2 ustawy o grach hazardowych upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na wniosek jednostki badającej, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1, w szczególności: 1) certyfikat akredytacji; 2) certyfikaty lub inne dokumenty określające standard przeprowadzanych badań; 3) aktualne zaświadczenia, że osoby wymienione w ust. 1 pkt 3 nie były skazane za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) oświadczenia złożone, pod rygorem odpowiedzialności karnej, przez osoby wymienione w ust. 1 pkt 3, że nie pozostają z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych ani z osobami: a) zarządzającymi takim podmiotem lub go reprezentującymi, b) będącymi akcjonariuszami (wspólnikami) takiego podmiotu lub jego pracownikami – w stosunku prawnym lub faktycznym, który może wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności. Ponadto według art. 23f ust. 3 ustawy o grach hazardowych upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji.

W świetle powołanych przepisów trudno uznać argumenty skarżącej za trafne, bowiem udzielenie upoważnienia przez Ministra Finansów Jednostce Badającej Izby Celnej w B. wymagało przeprowadzenia przez ten organ ustaleń w zakresie spełnienia wymogów z art. 23 f ust. 1 ustawy, co mogło nastąpić po przedłożeniu wniosku przez Izbę spełniającego wymogi z art. 23f ust. 2 ustawy.

Ponadto zarzuty co do badań i ewentualnego niespełnienia wymogów prawem przewidzianych przez jednostkę badającą mogłyby być podnoszone po ich przeprowadzeniu. Tymczasem skarżąca spółka jeszcze przed badaniami dyskredytuje Jednostkę Badawczą zarzucając jej brak bezstronności i akredytacji. Na tym etapie postępowania by rozstrzygnąć o zasadności skargi tut. Sąd nie widział potrzeb by badać przygotowanie merytoryczne i akredytację Jednostki Badawczej, powołanej zgodnie z procedurą przez Ministra Finansów, skoro badanie nie miało miejsca.

Sąd nie podziela także zarzutu strony skarżącej jakoby wezwanie do poddania spornego w sprawie automatu badaniu sprawdzającemu przez Izbę Celną w B. było równoznaczne z przerzuceniem na stronę kosztów przeprowadzenia badania. Obowiązek poniesienia kosztów badania powstaje dopiero po przeprowadzeniu badania i jest związany z wynikiem badania (vide: art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych). Póki badanie nie nastąpi, zarzut przerzucenia na stronę ciężaru finansowego badań trafia w próżnię.

Orzeczenia organów zawierają także uzasadnienie wysokości wymierzonej kary. Mając na względzie całokształt okoliczności sprawy, w tym okres, w którym działanie skarżącej spółki uniemożliwiało prowadzenie postępowania w sprawie i wielokrotność wezwań organu, przy uwzględnieniu ogólnego zagrożenia karą porządkową, wymierzona kara porządkowa nie jest dowolna.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.