Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1954/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant referent stażysta Martyna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2017 r. sprawy ze skargi W. U. i H. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] - po rozpatrzeniu odwołania W. U. i H. U. od decyzji Zarządu Dzielnicy [...][...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. orzekającej o odmowie uchylenia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Decyzja powyższa wydana została w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

H. U. i W. U. wnioskiem z dnia [...] grudnia 1999 r. zwrócili się do Urzędu Dzielnicy [...] Gminy [...] Centrum Wydział Gospodarki Komunalnej, Mieszkaniowej i Geodezji o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], ozn. jako działka nr [...] o pow. [...] m2 - w prawo własności.

Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] odmówił przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] m2 , objętej księgą wieczystą nr [...].

W dniu [...] maja 2015 r. W. U. i H. U. wystąpili z wnioskiem do Prezydenta [...] o prawidłowe doręczenie ww. decyzji na wskazany we wniosku adres do doręczeń. Wniosek uzasadnili faktem, iż powyższa decyzja została doręczona na adres siedziby prowadzonej przez H. U. działalności gospodarczej pomimo innego adresu - adresu zamieszkania - wskazanego we wniosku o przekształcenie. Wskazali ponadto, że decyzja ta została odebrana przez ich syna i nie została im przekazana.

Z uwagi na fakt, iż procedura administracyjna uregulowana w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego nie zawiera instytucji ponownego doręczenia decyzji Prezydent [...] pismem z dnia [...] października 2015 r. wezwał pełnomocnika wnioskodawców do zajęcia jednoznacznego stanowiska, jaki charakter i zakres żądania ma ww. wniosek z dnia [...] maja 2015 r.

Pismem z dnia [...] października 2015 r. pełnomocnik wnioskodawców poinformował, że nie wnosił o ponowne doręczenie decyzji, lecz o prawidłowe doręczenie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Wskazał przy tym, iż przedmiotowa decyzja nie posiada przymiotu ostateczności, gdyż nie została doręczona żadnemu z małżonków [...]. w sposób prawidłowy. W związku z czym, w jego ocenie, wniosek o prawidłowe doręczenie decyzji obu małżonkom jest zasadny.

Prezydent [...] pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. poinformował pełnomocnika wnioskodawców, że kodeks postępowania administracyjnego normuje system weryfikacji rozstrzygnięć na drodze administracyjnej, który obejmuje weryfikację decyzji w toku instancji (odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zażalenie) oraz weryfikację poza tokiem instancji (postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oraz postępowanie w sprawie zmiany lub uchylenia decyzji) oraz opisał powyższe tryby postępowania. Wezwał jednocześnie do doprecyzowania z jakiego środka zaskarżenia weryfikacji decyzji Prezydenta [...] pełnomocnik korzysta w imieniu swoich mocodawców.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik wnioskodawców pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wniósł o uchylenie w trybie art. 155 kpa decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] oraz o ponowne rozpatrzenie wniosku z dnia [...] grudnia 1999 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

W związku z treścią tego pisma Prezydent [...] w dniu [...] marca 2016 r. ponownie wezwał pełnomocnika wnioskodawców do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje wniosek zawarty w tym podaniu, czy też korzysta z innego środka zaskarżenia.

Pismem z dnia [...] marca 2016 r. pełnomocnik wnioskodawców podtrzymał wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji w trybie ww. przepisu.

W związku z powyższym pismem z dnia [...] lipca 2016 r. Prezydent [...] poinformował pełnomocnika wnioskodawców o wszczęciu postępowania w trybie art. 155 kpa.

Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Prezydent [...] odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w sprawie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] objętej księgą wieczystą nr [...].

W uzasadnieniu wyjaśnił, że we wniosku z dnia [...] grudnia 1999 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego - wszczynającego postępowanie zakończone kwestionowaną decyzją – strony wskazały adres zamieszkania: ul. [...] 4/34, [...] [...]. Decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. została zaadresowana wspólnie do obojga małżonków U.. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. decyzji widnieje natomiast pieczęć imienna "[...] H. U." wraz z własnoręcznym podpisem "H. U.".

Dodał, że w piśmie z dnia [...] maja 2015 r. wnioskodawcy wskazali, że decyzja została odebrana przez ich syna i nie została im przekazana. Niemniej jednak na gruncie przepisów kpa nie można przyjąć, iż przedmiotowa decyzja nie wywołała żadnych skutków prawnych, a w szczególności, że tak doręczona nie wchodzi do obrotu prawnego. Ponadto nie była ona przedmiotem weryfikacji w postępowaniu przed organem drugiej instancji wywołanym odwołaniem stron, zatem stałą się ostateczna.

W dalszej części uzasadnienia Prezydent wskazał, iż tryby postępowania z art. 154 i art. 155 kpa stosuje się do decyzji wolnych od wad materialnoprawnych i procesowych, jak też wadliwych ale wolnych od wad kwalifikowanych. Zmiana decyzji w trybie art. 155 kpa może mieć miejsce, gdy strona nabyła prawo, za jej zgodą, gdy przemawia za tym interes strony lub interes społeczny, ale w sytuacji, gdy brak jest podstaw do zmiany decyzji w trybie stwierdzenia nieważności lub wznowienia postepowania. Decyzja odmowa tj. taka na mocy której strona nie nabyła prawa - a taką była decyzja z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] - nie może być zmieniona w trybie art. 155 kpa. Do tego służy tryb wymieniony w art. 154 kpa. Ponadto tryb z art. 155 kpa nie służy rozpoznaniu sprawy po raz trzeci w kolejnej instancji i jest możliwy do stosowania tylko w stosunku do decyzji uznaniowych a nie związanych.

Tymczasem decyzja w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, na gruncie przepisów ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest decyzją związaną tj. w przypadku, gdy strona spełni warunki ustawowe, organ nie może wydać decyzji odmownej.

Dlatego też wniosek o zmianę decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. musiał zostać załatwiony odmownie.

W. U. i H. U. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji zarzucając Prezydentowi [...] naruszenie art. 155 kpa poprzez stwierdzenie, że:

- decyzja z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] jest decyzją na mocy której strona nie nabyła prawa,

- przepis ten nie służy weryfikacji decyzji dotkniętych wadami kwalifikowanymi,

- nie może być w tej sprawie zastosowany, z uwagi na fakt, iż ww. decyzja jest decyzją związaną, bo została wydana zgodnie z prawem podczas, gdy została wydana z naruszeniem przepisów ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w świetle wykładni przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. dokonanej przez Trybunał Konstytucyjny, ogłoszonej w wyroku z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt P 31/10.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...].

Kolegium wyjaśniło, że dla zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 kpa spełnione muszą być łącznie następujące przesłanki:

- decyzja jest ostateczna,

- na mocy tej decyzja strona nabyła prawo,

- strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji,

- przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji,

- za zmianą lub uchylenie przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.

Celem postępowania prowadzonego na podstawie tego przepisu nie jest ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie zaskarżonej sprawy, lecz dokonanie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej wyłącznie na podstawie przesłanek w tym przepisie wymienionych.

Wskazało, że "nabycie praw" następuje w sytuacji, gdy zmienia się sytuacja prawna strony, nie dochodzi natomiast do nabycia praw, gdy jej sytuacja pozostaje niezmienna. Ponadto możliwość zmiany decyzji ostatecznej na podstawie art. 155 kpa odnosi się do sytuacji, gdy w wyniku rozpoznania sprawy administracyjnej organ mógłby podjąć różne wariantowe rozstrzygnięcia. Tryb ten nie może natomiast służyć zmianie rozstrzygnięcia na takie, które w wyniku związania organu bezwzględnie obowiązującą normą byłoby niedopuszczalne. Wzruszenie więc decyzji ostatecznej w tym trybie nie jest zatem możliwe w sprawach, które nie są rozpoznawane w ramach tzw. uznania administracyjnego.

Dalej Kolegium wskazało, że ww. przepis stwarza możliwość zmiany bądź uchylenia zarówno decyzji prawidłowych, jak i dotkniętych wadami, ale wadami niekwalifikowanymi, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Odnosząc się do zarzutów skarżących organ wyjaśnił, iż na mocy kwestionowanej decyzji Prezydenta [...] strona nie nabyła prawa, ponieważ po jej wydaniu nie zmieniała się sytuacja prawna stron.

Ponadto ww. tryb stosuje się wyłącznie do zmiany lub uchylenia decyzji prawidłowych lub wadliwych, lecz zawierających wady niekwalifikowane.

Wskazał też, że decyzja wydana w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości jest decyzją związaną, co oznacza, iż jeżeli wnioskodawca spełni wszystkie warunki ustawowe, to organ musi orzec o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości lub odmówić, jeżeli wnioskodawca nie spełnia choćby jednego warunku ustawowego.

W dalszej części uzasadnienia Kolegium podniosło, że jedną z ogólnych zasad kodeksu postępowania administracyjnego jest trwałość decyzji ostatecznej wyrażona w art. 16 §1 kpa. Jeżeli zaś postępowanie związane z decyzją dotknięte jest wadą kwalifikowaną - stosuje się tryb wznowienia postępowania, jeżeli zaś wadą taką dotknięta jest sama decyzja - stosuje się tryb stwierdzenia nieważności decyzji.

Podsumowując Kolegium jeszcze raz podkreśliło, iż we wniosku z dnia [...] stycznia 2016 r. pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w trybie art. 155 kpa - wskazując wadliwość jej doręczenia. Nie jest to jednak przesłanka, która może być badania w tym trybie. Natomiast żądanie strony dotyczące ponownego rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, mogłoby być rozpoznane merytorycznie wyłącznie w toku instancyjnym, po wyeliminowaniu decyzji w jednym z trybów nadzwyczajnych - wznowieniowym lub nieważnościowym.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu W. U. i H. U. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie.

W skardze zarzucili organowi:

1) naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.:

a. art. 155 k.p.a. polegającego na stwierdzeniu, że:

- decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. odmawiająca przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (i podtrzymanie w tym zakresie stanowiska Prezydenta [...] wyrażonego w decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r.) stanowi decyzję, na podstawie której strona nie nabyła prawa, a zatem przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, podczas gdy odmowna decyzja Prezydenta [...] wpływa na uprawnienia strony i kształtuje jej sytuację prawną w rozumieniu użytego w art. 155 k.p.a. pojęcia "nabycia praw";

- przepis ten nie jest podstawą do uchylenia decyzji w przypadku wystąpienia wad kwalifikowanych, podczas gdy w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego tryb wzruszenia decyzji ostatecznych przewidziany w art. 154 i 155 kpa znajduje zastosowanie w razie konieczności wzruszenia decyzji ostatecznych zawierających wady kwalifikowane, gdy nie ma możliwości wznowienia postępowania lub stwierdzenia jego nieważności;

- przepis ten w niniejszej sprawie nie może być zastosowany z uwagi na fakt, że decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].07.2007r. została wydana zgodnie z obowiązującym prawem (a zatem jest decyzją związaną), podczas gdy w świetle wykładni przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w brzmieniu wskazanym w Dzienniku Ustaw z 2005r. Nr 175 poz. 1459 dokonanej przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia [...] grudnia 2011r. sygn. [...] ww. decyzja Prezydenta [...] została wydana z naruszeniem przepisów ww. ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości;

b. art. 6 i art. 7 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. podczas, gdy decyzja ta dotknięta była naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 155 kpa, polegającym na odmowie uchylenia decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. podczas, gdy stanowi decyzję, na podstawie której strona nie nabyła prawa, a zatem przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie podczas, gdy odmowna decyzja Prezydenta [...] wpływa na uprawnienia strony i kształtuje jej sytuację prawną w rozumieniu użytego w art. 155 kpa pojęcia "nabycia praw".

2) a w przypadku nieuwzględnienia przez Sąd, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do zmiany decyzji w trybie art. 155 kpa, zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy:

a. art. 6 i art. 7 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez utrzymanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. podczas, gdy decyzja ta utrzymuje w obrocie prawnym decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. opartą na art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, co do którego Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia [...] grudnia 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt [...], a nadto utrzymanie w mocy decyzji opartej na niekonstytucyjnych przepisach jest sprzeczne z interesem społecznym oraz słusznym interesem strony;

b. art. 154 § 1 k.p.a. poprzez nierozważenie przez organ I i II instancji, czy przepis ten nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie, podczas gdy przepis art. 154 § 1 k.p.a. jest stosowany przez organ z urzędu, a nadto w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki interesu społecznego i słusznego interesu strony przemawiającego za uchyleniem decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].07.2007r. wobec rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego wydanego w sprawie o sygn. akt P 31 /10

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 pkt "c " p.p.s.a. i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a.").

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.

Przede wszystkim wskazać należy, iż podstawę prawną odmownej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r., stanowił przepis art. 155 kodeksu postępowania administracyjnego.

Postępowanie prowadzone w trybie tego przepisu stanowi jeden z elementów systemu nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego i umożliwia wzruszenie decyzji ostatecznych, na mocy której strona nabyła prawo.

Warunkiem jego zastosowania, a co za tym idzie uchylenia wnioskowanej przez stronę decyzji, jest ostateczność decyzji, okoliczność nabycia na jej mocy praw, zgoda strony, brak sprzeciwu przepisów szczególnych oraz występowanie interesu społecznego lub słusznego interesu stron.

Jak słusznie podniosły organy obu instancji orzekające w niniejszej sprawie, kwestionowana przez skarżących decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], nie doprowadziła do nabycia przez nich żadnych praw. Odmówiono nią bowiem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]. Zarówno zatem charakter, jak i liczba posiadanych przez nich praw do przedmiotowej nieruchomości pozostał niezmienny. Nie ma więc mowy o nabyciu praw w świetle ww. art. 155 kpa.

Już zatem jedynie z tej przyczyny uznać należało, że zasadnie organy obu instancji odmówiły uchylenia kwestionowanej przez nich decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r.

Niezasadnym jest zatem podniesiony przez skarżących zarzut naruszenia art. 155 kpa w tym zakresie.

Podkreślić ponadto należy, iż powyższy przepis dotyczy jedynie wzruszenia (uchylenia lub zmiany) decyzji dotkniętych wadami niekwalifikowanymi oraz decyzji prawidłowych – nie dotkniętych żadnymi wadami.

Niekwalifikowane wady - o których mowa w niniejszym przepisie - to wady, które nie mogą być wyeliminowane w trybie postępowań nadzwyczajnych wznowienia postępowania na podstawie art. 145 kpa oraz stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 kpa.

Podnoszona zaś przez skarżących okoliczność niedoręczenia im odpisu decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. stanowi jedną z kwalifikowanych wad wymienionych w art. 145 kpa, która mogłaby by być oceniana przez organ jedynie w sytuacji, gdyby został złożony wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego - a nie w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o uchylenie decyzji w trybie art. 155 kpa.

Na uwagę w tym miejscu zasługuje okoliczność, że po złożeniu przez skarżących w dniu [...] maja 2015 r. wniosku o ponowne doręczenie ww. decyzji odmawiającej przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, organ kilkukrotnie wzywał ich do doprecyzowania z jakiego środka zaskarżenia weryfikacji decyzji zamierzają skorzystać, informując ich jednocześnie o trybach przewidzianych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego.

Zaś z pisma złożonego w dniu [...] stycznia 2016 r. przez profesjonalnego pełnomocnika skarżących wprost wynika, iż skarżący wnoszą o uchylenie decyzji w trybie art. 155 kpa.

Ponadto - jak słusznie wskazały organy obu instancji - tryb z art. 155 kpa nie ma zastosowanie do decyzji związanych, które zostały wydane w oparciu o przepisy, nie dające organowi żadnego "luzu decyzyjnego" - żadnej innej możliwości rozstrzygnięcia w konkretnym stanie faktycznym. Decyzja w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności ma natomiast charakter decyzji związanej, przy której wydawaniu organ bada jedynie spełnienie ustawowych warunków do przyznania bądź odmowy przyznania prawa własności. Rozstrzygniecie to nie jest natomiast uzależnione od tzw. "uznania administracyjnego", ani nie można go uzasadnić względami społecznymi.

Podsumowując - jeszcze raz należy podkreślić, że przesłanki z art. 155 kpa - co wynika z samej redakcji tego przepisu - muszą zostać spełnione kumulatywnie. Wykazanie zatem braku dopełnienia choćby jednej przesłanki określonej w tym art. - powoduje niemożność zmiany decyzji.

W ocenie Sądu, organy obu instancji orzekające w sprawie, uwzględniły charakter kwestionowanej decyzji i prawidłowo uznały, iż tryb uregulowany w art. 155 kpa nie mógł znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie - dlatego też słusznie odmówiły uchylenia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Prowadząc zaś postępowanie administracyjne nie dopuściły się naruszenia wskazanych w skardze przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Zatem za nieuzasadnione uznać należało zarzuty skarżących dotyczące naruszenia art. 155 kpa oraz art. 6 i art. 7 w zw. z art. 138 § 1 i 2 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).