Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 888/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Sekretarz sądowy – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2014 roku sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2010 roku p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...], określającą "A" zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2010 r. w kwocie 10.342,00 zł.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny:

W dniach od [...] do [...] funkcjonariusze Urzędu Celnego w P. przeprowadzili kontrolę podatkową w firmie "A" z siedzibą w P., w zakresie kontroli obrotu i zużycia wyrobów akcyzowych, w tym wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe lub paliwa opałowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych lub paliw opałowych, a także kontrolę prawidłowości ustalania podstawy opodatkowania i rzetelności rozliczania zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym oraz rozliczania opłaty paliwowej za okres od 1 grudnia 2009 r. do 30 czerwca 2010 r.

Działalność Spółki "A" w całym okresie objętym kontrolą polegała na odzysku surowców z materiałów segregowanych. W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Spółka "A" produkowała i sprzedawała komponent szerokiej frakcji KTS-F o kodzie CN 3811. Produkcja tego komponentu odbywała się poza składem podatkowym. Spółka sprzedając komponent jako dodatek do ciężkich paliw opałowych nie odbierała oświadczeń o przeznaczeniu wyrobów do celów opałowych. Ponadto nie składała deklaracji podatkowych i nie płaciła należnego podatku akcyzowego.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole kontroli z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w P., postanowieniem z dnia [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia Spółce zobowiązania podatkowego w akcyzie za miesiąc grudzień 2009 r.

Ustalono, że w miesiącu marcu 2010 r. Spółka "A" dokonała sprzedaży komponentu KTS-F do firmy "B", na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] w ilości 4700 kg.

Przesłuchany dwukrotnie w charakterze strony Prezes Zarządu Spółki G. W. wyjaśnił, że szeroka frakcja komponentu powstaje w wyniku depolimeryzacji poliolefin. Komponent przed dalszym przetworzeniem może być dodawany tylko do ciężkich olejów opałowych. Po dalszym przetworzeniu - w zależności od uzyskanej frakcji - może być także dodawany do benzyn, do olejów napędowych i oczywiście do paliw opałowych. Nie może być on używany jako samoistne paliwo opałowe czy napędowe, z uwagi na zanieczyszczenia mineralne oraz zanieczyszczenia wodą oraz na zachodzące w nim procesy powtórnej polimeryzacji, co ma wpływ na zanieczyszczenie i blokowanie instalacji paliwowych. Złożone zeznania poparto pismem Sekretarza Stanu w Ministerstwie Środowiska z dnia [...] znak [...], w którym stwierdzono, że uzyskana w tym procesie mieszanina węglowodorów może stanowić wyłącznie komponent do wsadu i dalszego przerobu w zakładach rafineryjnych, w instalacjach rurowo-wieżowych w celu uzyskania odpowiednich frakcji paliw płynnych. Ponadto, produkt nie może być stosowany bezpośrednio do komponowania paliw silnikowych, jak benzyna czy olej napędowy. Wyklucza się również bezpośrednie wykorzystywanie go jako oleju opałowego.

G. W. w trakcie przesłuchania potwierdził, że Spółka "A" nie płaciła podatku akcyzowego od produkcji czy sprzedaży komponentu. Spółka sprzedając komponent jako dodatek do paliw opałowych nie odbierała od nabywców komponentu oświadczeń o przeznaczeniu komponentu na cele opałowe. Poza tym podtrzymał stanowisko zawarte w zastrzeżeniach do protokołu z kontroli podatkowej w zakresie opodatkowania komponentu akcyzą oraz jego produkcji w składzie podatkowym. G. W. zeznał, że sprzedał komponent firmie "B" w celu dalszej odsprzedaży. Nie miał przy tym wiedzy o jej celu, bowiem nabywca nie poinformował go o tym twierdząc, że jest to jego tajemnica handlowa. Negocjacje handlowe odbywały się ustnie przez telefon. Zeznał ponadto, że przekazał nabywcy kartę charakterystyki komponentu, zatem miał on świadomość do czego wyrób ten może być wykorzystywany.

G. W. wskazał, że w rozmowach handlowych dotyczących sprzedaży komponentu Spółka zwracała uwagę, iż miesza się on z mazutem lub innymi paliwami opałowymi, przy czym posiada korzystniejsze od nich parametry w tym: wyższą kaloryczność, mniejszą zawartość siarki czy niższą temperaturę płynięcia dzięki czemu można utrzymywać go w niższych temperaturach w instalacjach zbiornikowych. W zastrzeżeniach do protokołu wskazano także, że wyrób ten nie mieści się w definicji paliw opałowych, wskazanej w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym i tym samym nie podlega akcyzie. Ponadto, w ocenie Spółki, zgodnie z art. 89 ust. 2 u.p.a. wyrób ten powinien podlegać preferencyjnej stawce podatkowej.

Jak zaznaczono, również na gruncie Dyrektywy Rady nr 2003/96 trudno zgodzić się ze stwierdzeniem, że komponent KTSF podlega akcyzie. W konsekwencji zdaniem Spółki nie ma również obowiązku produkowania przedmiotowego wyrobu w składzie podatkowym oraz nie ma obowiązku odbierania od nabywców oświadczeń o jego przeznaczeniu na cele opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym.

Wykorzystanie do celów grzewczych komponentu nabytego od Spółki "A" potwierdził G. K. oraz jego pracownik J. R., przesłuchani w charakterze świadków. Zeznali oni, że komponent KTSF zakupiony od Spółki "A" służył do ogrzewania szklarni po uprzednim zmieszaniu go z mazutem, to jest ciężkim olejem opałowym C-3. Komponent ten służył do podniesienia parametrów jakościowych mazutu, takich jak kaloryczność czy lepkość. G. K. zeznał, że ogrzewał także samym komponentem. Jednak zastrzegł, ze samym komponentem można było palić przez kilka dni, ponieważ przy takim spalaniu w instalacjach osadzał się osad, który mógł "przeżreć" instalacje. Z ofertą sprzedaży komponentu przyjechali do niego przedstawiciele firm "B" i "A" – J. O. i G. W.

Świadek potwierdził, że w trakcie spalania komponentem pojawiły się przecieki w instalacji, które trzeba było uszczelnić. Jednocześnie zaznaczył, ze na powstanie tych uszkodzeń nie miało wpływu czy palił komponentem KTSF samodzielnie, czy razem z mazutem. G. K. odpowiedział, że na początku komponent spalał razem z mazutem. Jednakże później ogrzewał już samym komponentem. Ostatni raz mazut zakupił w dniu 15 grudnia 2009 r.

Kaloryczności obu wyrobów – komponentu i mazutu były podobne. KTSF był tańszy od mazutu. Jego zdaniem Panowie W. i O. wiedzieli, że pali komponentem samodzielnie. Świadek podkreślił, że nigdy nie otrzymał od Panów W. i O. informacji w jakich proporcjach ma mieszać KTSF z mazutem. Tę okoliczność potwierdził G. W.

Na wniosek organu I instancji Naczelnik Urzędu Celnego w W. przeprowadził czynności sprawdzające w firmie "B" J. O. W trakcie kontroli potwierdzono fakturę sprzedaży Spółce przedmiotowego komponentu. Przesłuchany w charakterze świadka J. O. zeznał, że komponent zakupiony od Spółki "A" według faktury nr [...] z dnia [...] chciał odsprzedać w celu zarobkowym, gdyż sam jest producentem i chciał zwiększyć obrót w firmie. Zeznał również, że sprzedawca nie poinformował go do czego komponent może być użyty, on zaś nie poinformował sprzedawcy w jakim celu zamierza komponent zakupić. Zdaniem świadka, komponent KTSF można użyć w celu komponowania lub do dalszej przeróbki na specjalistycznych urządzeniach (wieżach rafineryjnych, gdzie otrzymuje się oczekiwane frakcje). Świadek zeznał ponadto, że zna Spółkę "A" stąd, iż posiada ona taką samą instalację do utylizacji tworzyw sztucznych, jaką używa świadek, zakupioną u tego samego producenta.

Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego w P. wydał decyzję z dnia [...] którą określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2010 r.

Od powyższej decyzji Spółka odwołała się pismem z dnia [...]. W odwołaniu zarzuciła naruszenie art. 8 ust. 1, 2 i 6 oraz art. 13 i art. 86 ustawy o podatku akcyzowym poprzez żądanie zapłaty akcyzy od skarżącego, uchybienie w zakresie art. 86 cytowanej ustawy poprzez uznanie KTS-F za dodatek do paliw, niewłaściwe zastosowanie art. 89 ust. 2 ustawy poprzez przyjęcie, że KTSF podlega innej stawce niż 0%, błędne zastosowanie norm art. 89 ust. 4 ustawy poprzez zastosowanie stawki sankcyjnej, obrazę art. 2 Dyrektywy Rady nr 96/2003 w zakresie opodatkowania w/w specyfiku, naruszenie norm prawa procesowego w zakresie art. 120, art. 121, art. 122, art. 125 i art. 180 oraz art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa w dziedzinie zbierania materiału dowodowego .

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji wskazano, iż w odniesieniu do stanu prawnego obowiązującego w 2010 r. zasada opodatkowania podatkiem akcyzowym wynika z art. 8 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 poz. 11 z późn. zm.).

Organ powołał brzmienie art. 10 ust. 8 i 9, art. 86 ust. 3 i art. 88 ust. 1 oraz art. 89 ustawy o podatku akcyzowym.

Dyrektor Izby Celnej w [...] zauważył, iż w niniejszej sprawie kwestią sporną jest okoliczność, czy wyrób energetyczny stanowiący dodatek do paliwa opałowego w celu poprawienia jego parametrów fizykochemicznych można zaliczyć do paliw opałowych oraz czy na tego rodzajach wyrobach energetycznych ciąży akcyza w stawce innej niż 0 zł określona w art. 89 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987. str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). W załączniku nr 1 do ustawy - wykazie wyrobów akcyzowych w poz. 38 wskazano kod 3811 - środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów co oleje mineralne. Wyroby akcyzowe o kodzie CN 3811 zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, należą do wyrobów energetycznych. Wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych są w myśl art. 86 ust. 3 ww. ustawy, paliwami opałowymi. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie bezsprzecznym jest, iż Spółka sprzedała do firmy Gospodarstwo Ogrodnicze G. K. komponent uzyskiwany w wyniku katalitycznego przerobu odpadów z tworzyw sztucznych Szeroką Frakcję Węglowodorów KTS-F klasyfikowany do kodu PKWiU 24.66.32-90.00 i CN 3811. Bezsprzecznym jest również to, iż nabywca ww. wyrób energetyczny przeznaczył na cele grzewcze. A zatem uznać należy, iż w istocie mamy do czynienia z paliwem opałowym albowiem jak wynika z przytoczonej wcześniej definicji ustawowej, paliwami opałowymi są wyroby energetyczne (w przedmiotowej sprawie wyrób o kodzie CN 3811) przeznaczony do użycia, oferowany na sprzedaż lub używany do celów opałowych.

Dyrektor Izby Celnej w [...] nie zakwestionował faktu, że Spółka sprzedawała komponent KTSF jako dodatek do ciężkich olejów opałowych ze względu na jego właściwości fizykochemiczne oraz, że sposób użycia wyrobu przez nabywcę w sposób niezgodny z zaleceniami sprzedawcy tzn. samoistne spalanie nie może obciążyć tego ostatniego. Jednakże bezspornym jest, że dodatki łącząc się z paliwami opałowymi podnoszą ich właściwości fizykochemiczne i faktycznie służą temu samemu celowi co paliwo, do którego zostały dodane, czyli celowi opałowemu. W związku z tym podlegają one opodatkowaniu podatkiem akcyzowym według stawki określonej w art. 89 ust. 1 pkt. 15 ustawy o podatku akcyzowym.

Organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. I GSK 837/10 zgodnie z którym, choć dodatki lub domieszki do paliw silnikowych to wyroby dodawane do paliw w celu poprawy ich właściwości, to mieszczą się one w zakresie definicji paliw silnikowych zawartej w art. 86 ust. 2 u.p.a. Zdaniem Sądu wniosek ten uzasadnia okoliczność, że dodatki te ze swej natury stanowią składniki paliw silnikowych i z chwilą przeznaczenia ich do dodania do paliw silnikowych stają się one paliwem silnikowym w rozumieniu art. 86 ust. 2 u.p.a. Co prawda powyższe rozstrzygnięcie dotyczy kwestii opodatkowania wyrobów o kodzie CN 3811 jako dodatków do paliw silnikowych a nie opałowych, to z uwagi na istotę rozstrzyganej kwestii uzasadnione jest powołanie się na wymieniony wyrok. Uzasadnione zatem jest stwierdzenie, że definicja paliw opałowych wskazana w art. 86 ust. 3 u.p.a obejmuje również inne wyroby określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, np. dodatki do tych paliw. Zatem komponent KTSF sprzedany przez Spółkę z o.o. "A" jako dodatek do paliw opałowych należy zaliczyć do tej grupy paliw. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że Spółka "A" sprzedawała komponent KTSF zarówno podmiotom go zużywającym, jak i podmiotom zajmującym się dalszą odsprzedażą, jako wyrób mający zastosowanie jako dodatek do ciężkiego oleju opałowego. W świetle zeznań G. K. nie można wykluczyć, iż Spółka mogła oferować przedmiotowy komponent również jako samodzielne paliwo.

Organ powołał brzmienie art. 8 ustawy o podatku akcyzowym. Wskazał, iż zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone u załączniku 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy innych niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym (za wyjątkami wskazanymi w pkt 1 do 6 tego przepisu, które ze względu na przypadki których dotyczą nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Spółka "A" produkowała komponent KTSF, który nie jest wymieniony w załączniku nr 2. Zatem co do zasady Spółka nie miała obowiązku produkowania go w składzie podatkowym. Jednakże jak wskazuje cytowany przepis, jeśli produkcja dotyczy wyrobu, który z uwagi na swoje przeznaczenie objęty jest stawką akcyzy inną niż zerowa, wyrób ten winien być produkowany w składzie podatkowym. W związku z tym, że Spółka sprzedany firmie "B" komponent wyprodukowała poza składem podatkowym, już na tym etapie powstało wobec niej zobowiązanie podatkowe. Jak wynika z protokołu kontroli Spółka nie była w posiadaniu dokumentacji produkcyjnej i magazynowej, dysponowała jedynie inwentaryzacjami stanów magazynowych wytwarzanego przez siebie produktu, sporządzanymi na koniec każdego roku kalendarzowego.

Organ powołał brzmienie art. 89 ust. 5 - 15 ustawy o podatku akcyzowym. Podkreślił, iż niespełnienie warunków określonych w powyższych przepisach powoduje zastosowanie stawki akcyzy określonej w ust. 4 pkt. 1 (art. 89 ust. 16 u.p.a.).

Spółka "A" nie odebrała od firmy "B" oświadczenia o tym, że nabyty wyrób będzie sprzedany z przeznaczeniem na cele opałowe tym samym naruszyła warunki określone w art. 89 ust. 5 do 15 u.p.a Dokonała zatem sprzedaży wyrobu akcyzowego znajdującego się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętego określoną stawką akcyzy związaną z jego przeznaczeniem, bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy, czyli dokonała czynności określonej w art. 8 ust. 2 pkt 3 u.p.a.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Dyrektor Izby Celnej w [...] wyjaśnił ponadto, że art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy o podatku akcyzowym należy odczytywać zgodnie z brzmieniem i wykładnią językową. Zatem należy stwierdzić, że w przypadku komponentu KTSF o kodzie CN 3811 jako dodatku do paliwa ma zastosowanie jedna ze stawek akcyzy określonych w art. 89 ust. 1 pkt 15 u.p.a. (w zależności od jego gęstości w temperaturze 15 stopni Celsjusza).

Pismem z dnia [...] organ podatkowy I instancji wezwał Spółkę do wskazania gęstości komponentu KTSF w temperaturze 15 stopni Celsjusza (g/cm3) produkowanego i/lub sprzedawanego przez Spółkę w okresie objętym postępowaniem. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 11 lutego 2012 r. Spółka poinformowała, że zgodnie z badaniami z dnia 17 maja 2010 r. Wykonanymi przez "C" w T. komponent o temperaturze 15 stopni Celsjusza posiada gęstość 0.828 b/ml.

W związku z powyższym, po dokonaniu stosownych obliczeń Organ uznał, że zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2010 r. wynosi 10.342,00 złotych.

Wskazano ponadto, iż w trakcie postępowania odwoławczego Strona wniosła pismem z dnia [...] o włączenie do akt sprawy opinii zleconej Instytutowi Nafty i Gazu w K. dot. wiadomości i sposobu wykorzystania produktu - Szerokiej Frakcji Węglowodorów KTS-F uzyskiwanej w wyniku termokatalitycznego przetwarzania odpadowych tworzyw sztucznych przy użyciu instalacji będącej w posiadaniu Spółki "A". Jednakże opinia przedstawiona przez Spółkę nr [...] z dnia [...] została wydana na wniosek Z. T., a nie Spółki "A". Nie może być zatem przyjęta jako dowód w niniejszej sprawie ponieważ nie dotyczy komponentu produkowanego przez stronę postępowania. Ponadto w piśmie z dnia [...]. Strona wniosła o włączenie do akt sprawy decyzji nieostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. nr [...] z dnia [...] odmawiającej prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu instalacji do termokrystalicznego przetwarzania odpadowych tworzyw sztucznych na szeroką frakcję węglowodorów KTS-F. Po dokonaniu analizy w/w decyzji organ odwoławczy zauważył, ze dotyczy ona podatku VAT za okres kwiecień i maj 2007 r. Natomiast kontrola przeprowadzona przez organ podatkowy w zakresie akcyzy dotyczy okresu od 1 grudnia 2009 r. do 30 czerwca 2010 r. Z protokołu kontroli nr z dnia [...] wynika, że Spółka "A" w 2009 i 2010 r. produkowała komponent KTS-F we własnym zakresie ponieważ posiadała instalację do produkcji tego wyrobu. Ponadto w toku postępowania odwoławczego przedstawione zostały jeszcze: opracowanie Wydziału Chemii Politechniki W. traktujące o kierunku możliwego zagospodarowania komponentu KTS-F, kserokopia opinii Wydziału Chemicznego Politechniki W. z dnia [...], kserokopia opinii wydanej przez dr hab. Inż. A. L. prof. Uniwersytetu [...] w R. - Zakład Materiałoznawstwa Przetworów Naftowych. Przedmiotowe opinie dotyczą m.in. kwestii jak postępować z wyrobem, do czego może być użyty, jak klasyfikowany. Jednakże w prowadzonym postępowaniu bezsprzecznie ustalono, że komponent KTS-F zakupiony przez Spółkę "A" od Spółki "D" i następnie sprzedany G. K. został użyty do ogrzewania szklarni jako samoistny produkt oraz z połączeniu z mazutem.

W ocenie organu odwoławczego nie jest również zasadny podniesiony w odwołaniu zarzut obrazy art. 2 Dyrektywy energetycznej.

Organ odwoławczy zauważył, że w rozpatrywanej sprawie istotne znaczenie ma cel do jakiego został użyty KTSF. Zaś poza sporem jest, że został on użyty do celów opałowych. Sam Skarżący w odwołaniu podnosi, ze wyrób ten został sprzedany z zamiarem zmiany parametrów paliwa opałowego.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w [...] także zarzuty podnoszone przez Spółkę dotyczące naruszenia art.120, art.121,art.122, art.125, art.180, art.187 Ordynacji podatkowej są nieuzasadnione.

Na powyższą decyzję Spółka "A" wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zarzuciła naruszenie art. 8 ust. 1, 2 i 6 oraz art. 13 i art. 86 ustawy o podatku akcyzowym poprzez żądanie zapłaty akcyzy od skarżącego, uchybienie w zakresie art. 86 ww. ustawy przez uznanie KTS-F za paliwo, niewłaściwe zastosowanie art. 89 ust. 2 ustawy poprzez przyjęcie, że KTS-F podlega innej stawce niż 0%, błędne zastosowanie norm art. 89 ust. 4 ustawy poprzez zastosowanie stawki sankcyjnej, wadliwe użycie normy art. 47 ustawy poprzez błędne przyjęcie obowiązku produkcji KTS-F w składzie podatkowym, obrazę art. 234 ustawy Ordynacja podatkowa w dziedzinie oceny i zbierania materiału dowodowego.

Skarżąca zarzuciła, że Dyrektor Izby Celnej powołał się na przesłankę konieczności produkcji KTSF w składzie podatkowym dopiero w zaskarżonej decyzji, co zmieniło podstawę orzekania i w zasadniczy sposób pogorszyło sytuację strony.

W związku z powyższym Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do przedstawionych przez skarżącą opinii wskazał, że dotyczą one m. in. kwestii jak postępować z wyrobem, do czego może być użyty, jak klasyfikowany. Jednakże w postępowaniu bezsprzecznie ustalono, że komponent KTSF został użyty do ogrzewania szklarni jako samoistny produkt oraz w połączeniu z mazutem.

Organ nie zgodził się z zarzutem naruszenia art. 234 o. p.

Postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił Spółce "A" przyznania prawa pomocy. Natomiast postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd wstrzymał Spółce wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W toku postępowania Sąd powziął wiadomość, że Naczelny Sąd Administracyjny skierował pytania do Trybunału Sprawiedliwości w dniu 12 września 2013 r. o treści: 1) "Czy art. 2 ust. 3 akapit drugi Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 283 z dnia 31 października 2003 r., s. 51, z późn. zm.), przewidujący regułę opodatkowania dodatków do paliw silnikowych według stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego, to jest paliwa, do którego dodatek lub rozcieńczalnik zostały zastosowane, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on stosowaniu do produktów objętych pozycją CN 3811 stawki podatkowej odpowiedniej dla tzw. pozostałych paliw silnikowych określonej w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 1 ze zm.)? 2) Czy art. 2 ust. 3 w związku z art. 2 ust. 1 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 283 z dnia 31 października 2003 r., s. 51, z późn. zm.) jest bezwarunkowy i wystarczająco precyzyjny, aby mógł być bezpośrednio skuteczny i stanowić bezpośrednie źródło prawa i obowiązku, przesądzającego o stosowaniu do dodatków lub domieszek (rozcieńczalników) do paliw silnikowych stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego?"

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odpowiedzi na przytoczone wyżej pytania, mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z uwagi na tożsamość problemu prawnego. Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa w realiach niniejszej sprawy zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia spraw prejudycjalnych, które mają istotne znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

b.a.