Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 763/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 79 ust. 3,  art. 80 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i M. B. na pismo Starosty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji opłaty z tytułu wieczystego użytkowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2011 r. A. B. i M. B., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika, złożyli skargę do Sądu na pismo Starosty z dnia [...] r., nr [...], którym organ wypowiedział skarżącym wysokość dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego działki nr ewid. [...] w H. i zaproponował ustalenie nowej wysokości tej opłaty w kwocie 8 880,00 zł.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w określonych wyżej przypadkach oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2 pkt 8 i § 3 p.p.s.a).

Z akt administracyjnych wynika, iż pismem z dnia [...] r. Starosta wypowiedział spółce cywilnej wysokość dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczonej jako działka nr ewid. [...] o powierzchni 8009 m2, położonej w obrębie P. jednostki ewidencyjnej H. Miasto i zaproponował nową wysokości tej opłaty w kwocie 8 880,00 zł (k. 3 akt adm.).

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że powyższe pismo nie stanowi żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Sądowej kontroli zaskarżonego pisma nie przewidują również przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), dalej jako: "ustawa", które regulują kwestie dotyczące aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości.

Zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości.

W myśl ustępu 2 tego artykułu użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości.

Należy zauważyć, że do postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym , wywołanego wnioskiem skarżących z dnia 27 czerwca 2011 r., przepisy k.p.a. stosuje się odpowiednio, z wyłączeniem przepisów dotyczących odwołań i zażaleń (art. 79 ust. 7 ustawy). Kolegium rozpoznając ten wniosek wydaje orzeczenie o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty. Od orzeczenia takiego (gdyby zostało ono wydane) nie przysługiwałoby skarżącym odwołanie, a jedynie sprzeciw, którego wniesienie byłoby równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. W razie bowiem złożenia wspomnianego sprzeciwu wniosek skarżących z dnia 27 czerwca 2011 r. przekształciłby się w pozew rozpoznawany przez sąd powszechny (art. 79 ust. 3, art. 80 ust. 1 i 2 ustawy).

Od przedmiotowego pisma nie służyła zatem skarżącym skarga do sądu administracyjnego, a jedynie mogli oni – jako użytkownicy wieczyści przedmiotowej nieruchomości – kwestionować prawidłowość tego pisma składając do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Wniosek taki, jak wynika z akt administracyjnych, skarżący złożyli zresztą w dniu 27 czerwca 2011 r.

Skarga na pismo Starosty z dnia [...] r., nr [...], podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.