Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 41/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Barbara Pasternak NSA Anna Szkodzińska (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] skargę oddala


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie "A" z siedzibą w K. w dniu 23 sierpnia 2006 r. wystąpiło do Prokuratora Rejonowego z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej polegającej na podaniu imion i nazwisk oraz pełnionych w prokuraturze funkcji, kompetencji i zakresu powierzonych funkcji osób pracujących, praktykujących lub zatrudnionych w Prokuraturze Rejonowej [...] : prokuratorów, asesorów, praktykantów i aplikantów.

Pismem Prokuratora Rejonowego [...] z dnia 25 sierpnia 2006 r. Stowarzyszenie zostało poinformowane, że udzielenie wnioskowanych informacji jest uzależnione od nadesłania przez Stowarzyszenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego fakt jego zarejestrowania.

Stowarzyszenie "A" z siedzibą w K. w dniu 13 października 2006 r. wystosowało pismo do Prokuratora Rejonowego [...] w którym wniosło o usunięcia naruszenia prawa polegającego na nieudzieleniu bez zbędnej zwłoki żądanej informacji publicznej lub niepodjęciu w terminie 14 dni od złożenia wniosków innych przewidzianych ustawą czynności lub orzeczeń.

W dniu 23 października 2006 r. Prokurator Rejonowy w [...] poinformował Stowarzyszenie że nadal nie został uzupełniony wniosek o wydanie informacji publicznej przez dołączenie aktualnego odpisu z KRS oraz obowiązującego statutu stowarzyszenia. Równocześnie zakreślił termin 14 dni do uzupełnienia wniosku.

Pismem z dnia 16 listopada 2006 r. Stowarzyszenie powiadomiło Prokuratora Rejonowego, że KRS jest jawny i organ może w nim sprawdzić interesujące go dane oraz po złożeniu odpowiedniego wniosku zapoznać się ze statutem Stowarzyszenia.

W odpowiedzi na w/w pismo Prokurator Rejonowy podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 23 października 2006 r. jednocześnie informując Stowarzyszenie, że ponieważ to ono zwraca się o udzielenie informacji to na nim spoczywa obowiązek uzupełnienia wniosku bez względu na jawność KRS.

Pismem z dnia 1 kwietnia 2007 r. Stowarzyszenie ponownie zwróciło się o usunięcie naruszenia prawa jak w piśmie z dnia 13 października 2006 r.

W dniu 3 kwietnia 2007 r. skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyło Stowarzyszenie "A".

W skardze wskazano i podniesiono co następuje:

Wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Reakcja podmiotu zobowiązanego na wniosek o udzielenie informacji publicznej winna nastąpić niezwłocznie, jednak w terminie nie dłuższym niż 14 dni. Informacja publiczna udostępniana jest w formie i w sposób zgodny z wnioskiem, chyba że organ nie ma możliwości technicznych. W takim przypadku zobowiązany jest do poinformowania wnioskodawcy o innym sposobie udostępnienia informacji publicznej. Organ może odmówić udostępnienia informacji publicznej tylko w przypadku określonym ustawą. Winien tego dokonać w formie decyzji administracyjnej. Stowarzyszenie nie otrzymało żądanej informacji publicznej lub innego przewidzianego odpowiednimi przepisami pisma, w szczególności stowarzyszenie nie otrzymało pisma, z którego wynikałoby, iż Prokurator nie jest w posiadaniu żądanej informacji publicznej lub, że została wydana decyzja administracyjna o odmowie udzielenia tej informacji. Organ nie powiadomił Stowarzyszenia o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu, wobec czego Stowarzyszenie nie ma obowiązku wykazania swojej osobowości prawnej. Nie miałoby go zresztą także w przypadku wszczęcia postępowania administracyjnego, albowiem w takim przypadku przepisy k.p.a. należy stosować tylko do decyzji i to w sposób odpowiedni. Krajowy Rejestr Sądowy jest jawny i organ może w nim sprawdzić interesujące go informacje, które zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi posiada z urzędu jako podległy Ministerstwu Sprawiedliwości. W piśmie z 13 października 2006 roku Stowarzyszenie informowało, iż pod wnioskiem podpisany jest jego organ statutowy oraz podało numer KRS, co przesądza o braku obowiązku przedstawiania pełnomocnictwa i jest wystarczające do stwierdzenia osobowości prawnej stowarzyszenia. Zgodnie z ustawą uprawnionym do dostępu do informacji publicznej jest "każdy" co oznacza, iż niezgodne z prawem jest uzależnianie udzielana informacji publicznej od spełnienia nieprzewidzianych prawem obowiązków takich jak np. nadesłanie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy Prokuratury [...] wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że Stowarzyszenie uzyskało żądaną informacje publiczną w dniu 4 września 2006 r. za pośrednictwem Prokuratury Okręgowej w [...], a więc w terminie 14 dniowym od złożenia stosownego wniosku i w związku z tym nie można mówić o bezczynności. Nadto wskazano, że Prokurator podtrzymywał i nadal podtrzymuje swoje stanowisko oparte na postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2006 r. sygn. I OZ 1330/06 z którego wynika, że do podejmowania czynności prawnych w imieniu Stowarzyszenia "A" potrzeba podpisu dwóch osób. Poza tym to Stowarzyszenie zwraca się do strony przeciwnej o udzielenie informacji publicznej i to na nim spoczywa obowiązek dołączenia dokumentów, o które strona przeciwna wnosi. Nie ma w tym momencie żadnego znaczenia czy Krajowy Rejestr Sądowy jest jawny czy też nie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Prokurator nie kwestionuje, iż informacja żądana przez Stowarzyszenie jest informacja publiczną. Twierdzi jedynie, że brak formalny wniosku o jej udostępnienie nie został uzupełniony, zasadne było więc pozostawienie go bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 kpa.

Zasadniczą więc kwestią w sprawie jest to, czy w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej mają zastosowanie wprost przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Do tej ustawy ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła jedynie w art. 16 w odniesieniu tylko do decyzji administracyjnych. Jednocześnie jednak ustawa o dostępie do informacji publicznej nie reguluje w sposób szczegółowy wszystkich elementów postępowania związanego z wnioskami o udostępnienie informacji publicznej. Nie ma bowiem wątpliwości, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wszczyna postępowanie administracyjne, w ramach którego mogą być podejmowane różnorakie czynności. Z założenia ma to jednak być postępowanie odformalizowane i szybkie. Ustawodawca nie przewidział żadnych szczególnych wymagań ani co do wniosku, ani co do osoby wnioskodawcy, określił natomiast stosunkowo krótkie terminy instrukcyjne dla podmiotu zobowiązanego. Te dwie, dające się wyraźnie wyróżnić zasady postępowania, determinować muszą wynik dokonywanej w ramach badania zarzutu bezczynności, sądowej oceny podejmowanych przez podmiot zobowiązany czynności.

Jest rzeczą oczywistą, że także i w ramach takiego postępowania może okazać się konieczne uzupełnienie złożonego wniosku o udostępnienie informacji. Każdy wniosek, niezależnie od tego, jaki rodzaj postępowania ma wszczynać, musi zawierać co najmniej takie dane i być na tyle precyzyjny, aby możliwe było jego załatwienie zgodnie z prawem. Nie można więc wykluczyć, że także i wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej nie będzie nadany bieg, jeśli jego treść nie pozwoli na ustalenie przedmiotu i istoty żądania, a wnioskujący takiego braku nie uzupełni. Czynności zmierzające do uzupełnienia takiego wniosku, czy też ustalenia rzeczywistej treści żądania nie będą co prawda podejmowane w trybie art. 64 kpa, ale w realizacji ogólnych zasad wynikających zarówno z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak i z art. 6 - 12 kpa. Te ostatnie bowiem, jakkolwiek zamieszczone w kodeksie mającym zastosowanie do postępowań w sprawach rozstrzyganych decyzją administracyjną, mają charakter uniwersalny i należy je odnosić do każdego działania administracji /władzy/ publicznej.

Wbrew temu, co zdaje się uważać skarżący, to, że prawo do informacji publicznej przysługuje "każdemu" /art. 2 ustawy/ nie oznacza, że osoba wnioskodawcy może być "anonimowa". Założyć należy, że wskazanie przez osobę wnioskującą danych pozwalających na jej identyfikację, czy też przedłożenie dokumentów pozwalających na ustalenie jej podmiotowości, statusu prawnego, zasad reprezentacji /jeśli chodzi o inny podmiot niż osoba fizyczna/, jest minimalnym wymaganiem. Podmiot zobowiązany ma pełne prawo domagać się takich danych, które pozwolą na należyte określenie podmiotu /i ew. zasad jego reprezentacji/, wobec którego mają być podjęte czynności związane z realizacją wniosku. Jednym z instrumentów, którymi organ może posłużyć się realizując to uprawnienie jest domaganie się od podmiotu wpisanego do KRS - stosownego odpisu z rejestru, a także statutu. W tej kwestii Sąd rozpoznający sprawę niniejszą nie podziela w pełni poglądu wyrażonego w wyroku tutejszego Sądu z dnia 18 kwietnia 2007 r. w sprawie II SAB/Kr 11/07. Skoro nieudzielanie odpowiedzi na wezwanie Prokuratora usprawiedliwiało pozostawienie wniosku bez nadania mu dalszego biegu, to zarzut bezczynności organu nie może być uznany za uzasadniony.

Na marginesie w tej sytuacji wskazać należy, że zawarte w odpowiedzi na skargę wywody dotyczące reprezentacji Stowarzyszenia, są bezprzedmiotowe. To nie brak należytej reprezentacji był przyczyną niezałatwienia wniosku o udzielenie informacji, lecz niedostarczenie dokumentów pozwalających dopiero m.in. na wyjaśnienie tej kwestii. Twierdzenie zaś o przekazaniu Stowarzyszeniu pełnej żądanej informacji w piśmie Prokuratora Okręgowego z dnia 14 września 2006 r. nie odpowiada rzeczywistości. Z porównania zakresu wniosku z dnia 23 sierpnia 2006 r. z treścią w/w pisma w części dotyczącej Prokuratury Rejonowej w [...] w sposób oczywisty wynika, że owe pismo zawiera jedynie część żądanych informacji. Jak wyżej jednak wskazano, ta okoliczność na ocenę zasadności rozpoznanej skargi nie mogła mieć wpływu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w wyroku.