Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1598/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 25 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 12 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. i K. M. na uchwałę Rady Miasta Mszana Dolna z dnia 25 października 2013 r. nr XLII/298/2013 w przedmiocie zmiany uchwały nr XXXII/223/2012 Rady Miasta Mszana Dolna z dnia 29 grudnia 2012r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki tej opłaty ze zmianami uchwała: nr XXXVII/249/2013 Rady Miasta Mszana Dolna z dnia 30 kwietnia 2013r. postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 listopada 2013 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) wniesiono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę podpisaną przez I. M. i K. M. na opisaną wyżej uchwałę Rady Miasta Mszana Dolna z dnia 25 października 2013 r. nr XLII/298/2013.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna do skarżącej wniosła o jej odrzucenie, względnie z ostrożności procesowej o jej oddalenie.

W uzasadnieniu przedmiotowej odpowiedzi na skargę organ podniósł, że w ewidencji ludności nie figurują osoby skarżące tj. I. M. i K. M., jak też nie istnieje numer domu podany w piśmie skierowanym przez skarżących do Przewodniczącego Rady Miasta.

W dalszej kolejności Rada Miasta Mszana Dolna wskazała, że do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę nie wpłynęło pismo wzywające Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa, co z kolei daje podstawę do żądania odrzucenia skargi z racji niewyczerpania trybu jaki ustawodawca przewidział w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli sprawy sąd administracyjny zobowiązany jest do zbadania m.in. dopuszczalności skargi, w tym w zakresie zdolności sądowej stron postępowania.

W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.

Z uwagi na podniesiony przez organ zarzut, iż osoby widniejące na skardze jako jej autorzy faktycznie nie istnieją oraz fakt, że korespondencja adresowana do skarżących przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na wskazany przez nich adres tj. M., ul. S. wróciła z adnotacją poczty, że podany numer domu nie istnieje, Sąd zwrócił się do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – Wydziału Personalizacji Dokumentów o potwierdzenie adresu zamieszkania skarżących. W odpowiedzi nadesłanej z Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pismami z dnia 30 stycznia 2014 r. poinformowano, że osoby o personaliach I. M. i K. M. nie figurują w rejestrze PESEL. Mając na uwadze powyższe należy podzielić zarzut przedstawiony w odpowiedzi na skargę, iż osoby oznaczone w skardze jako jej autorzy w rzeczywistości nie istnieją, co tym samym przemawia za brakiem posiadania przez nie zdolności sądowej , o której mowa we art. 25 § 1 p.p.s.a.. W realiach niniejszej sprawy przedmiotowy brak z uwagi na swój charakter nie może zostać uzupełniony, co wyklucza zastosowanie przez Sąd dyspozycji art. 58 § 2 p.p.s.a..

W tej sytuacji wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.