Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1677/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 sierpnia 2014 r. Nr: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a ustanowić dla M. S. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych


UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2014 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. S. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie radcy prawnego.

Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód wynosi 266,54 zł netto i stanowi go zasiłek okresowy w wysokości 146,54 zł i zasiłek celowy na żywność w wysokości 120 zł. M. S. jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 35,79 m². Nie dysponuje on zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż znajduje się w bardzo trudnej i złożonej sytuacji życiowej (rodzinnej i materialnej). Od dłuższego czasu nie posiada żadnych dochodów, a jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek okresowy przyznany na dwa miesiące przez MOPS. Wnioskodawca podał, iż cierpi na przewlekłe schorzenia neurologiczne i psychiczne. Jest osobą niepełnosprawną. Nieleczone, z powodu braku środków, choroby - zwłaszcza psychiczne - uniemożliwiają mu normalne funkcjonowanie i obronę swoich praw przed sądem. Wydatki skarżącego na media (gaz i energię elektryczną) oraz telefon wynoszą 120-150 zł miesięcznie. Niezbędne koszty leczenia i rehabilitacji kształtują się na poziomie 600-900 zł miesięcznie, jednakże ze względu na brak środków finansowych są przez stronę realizowane jedynie w minimalnym stopniu. Skarżący posiada zobowiązania w kwocie ok. 4.500 zł, ponadto często zalega w ponoszeniu opłat stałych. Z tych względów nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje.

Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.

Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. ustanowienie radcy prawnego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W ocenie orzekającego w przedmiotowej sprawie M. S. wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku w koniecznym własnym utrzymaniu ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Skarżący nie należy do osób majętnych. Jedynym źródłem jego utrzymania są zasiłki z pomocy społecznej: stały oraz celowy na żywność. Uzyskiwane środki finansowe przeznaczane są w całości na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania strony. Pomimo problemów zdrowotnych tylko w minimalnym stopniu może pokryć koszty leczenia, gdyż brakuje mu na ten cel funduszy. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Jest zadłużony na sumę ok. 4.500 zł.

Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.