Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 704/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4, art. 151 par. 2, art. 146 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi S. I. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]., Nr [...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa, art. 80ust.1pkt.2, art. 81ust.1pkt.1i2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz.2016 ze zm.) Wojewoda po rozpoznaniu odwołania S. I. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...]., znak: [...] stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa decyzji własnej z dnia [...]., znak: [...] w sprawie udzielenia W. i M. C.-M. pozwolenia na budowę.

Decyzją z dnia [...]. Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił W. i M. C.-M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza wodociągowego oraz zbiornika na ścieki sanitarne na działce nr ewid. [...] w miejscowości K..

Następnie do Starostwa wpłynął wniosek S. I. o wznowienie postępowania na tej podstawie, że wnioskodawca będący właścicielem sąsiedniej działki nie brał udziału w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę.

Decyzją z dnia [...]. organ I instancji odmówił wznowienia, ale organ II instancji uchylił powyższą decyzję.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Starosta postanowieniem z dnia [...] . wznowił postępowanie, w wyniku którego wydał w dniu [...]. decyzję, którą stwierdził wadliwość postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, polegającą na tym, że w sprawie nie zapewniono udziału S. I., ale jednocześnie postanowił nie uchylać decyzji własnej z dnia [...]. Decyzją z dnia [...]. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty.

Następnie sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 24 maja 2005r., sygn. akt II SA/Lu 333/05 uchylił decyzje organów administracyjnych obu instancji, wskazując, że Starosta wadliwie zastosował art. 151 kpa: odmawiając uchylenia decyzji z dnia [...]. stwierdził równocześnie wadliwość postępowania poprzedzającego wydanie tej decyzji, co jest ze sobą sprzeczne.

W postępowaniu prowadzonym po wyroku sądu administracyjnego Starosta zawiadomił S.I. o toczącym się ponownie postępowaniu i o prawie składania wyjaśnień, a następnie wydał decyzję z dnia [...]. stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa decyzji własnej z dnia [...].

Organ odwoławczy decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy powyższą decyzję, jako podstawę prawną powołując art. 151§2kpa w zw. z art. 146§2kpa. Zdaniem organu odwoławczego w postępowaniu o udzielenie W. i M. C. pozwolenia na budowę zostały naruszone przepisy postępowania (nie brał udziału w sprawie S. I.), ale jednocześnie naruszenie to nie miało wpływu na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego.

Organy rozpoznające sprawę nie stwierdziły natomiast naruszenia przepisów Prawa budowlanego ani warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Skargę do sądu administracyjnego wniósł S. I., domagając się uchylenia decyzji Wojewody z dnia [...].

Skarżący zarzucił naruszenie przy jej wydaniu art. 145 § 1pkt. 3 kpa w zw. z art. 24 § 3 kpa oraz art. 151 kpa, co potwierdził - jego zdaniem - sąd administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2005r.

Skarżący podniósł również, że nie brał udziału w postępowaniu o wydanie decyzji Wójta Gminy z dnia [...]. ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Została ona wydana w postępowaniu wznowieniowym wszczętym na wniosek skarżącego na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 kpa.

W rozpatrywanej sprawie organ administracyjny rozpoznał zatem na nowo wniosek W. i M. C. o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w miejscowości K., przy czym postępowanie toczyło się z udziałem S. I., który bez swojej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji dotychczasowej z dnia [...].

Organ administracji prowadził postępowanie wznowieniowe według ogólnych zasad, a następnie stosując właściwą normę prawa materialnego wydał decyzję określoną w art. 151 § 2 kpa orzekającą o wydaniu zaskarżonej (dotychczasowej) decyzji z naruszeniem prawa /skoro uznał, że w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art.146kpa/ Paragraf 2 art. 146 kpa wyłącza dopuszczalność uchylenia decyzji dotychczasowej, jeśli w wyniku wznowienia postępowania mogła zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej.

Wbrew zarzutom skargi, w świetle powołanego przepisu istnieje zatem podstawa prawna wydania decyzji Starosty o z dnia [...] stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji własnej z dnia [...]. udzielającej W. i M. C. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w miejscowości K..

Prawidłowe są ustalenia organów obu instancji, że w sprawie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 146 § 2 kpa umożliwiające podjęcie decyzji stwierdzającej wydanie decyzji dotychczasowej z naruszeniem prawa.

Zgodnie z tym przepisem nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Zebrany materiał dowodowy potwierdza, że inwestorzy spełnili określone w ustawie - Prawo budowlane wymogi do uzyskania pozwolenia na budowę, przedstawiając projekt i ostateczną decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazali prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a zatem organ administracji był uprawniony do stwierdzenia, że zachodzą podstawy udzielenia inwestorom pozwolenia na budowę.

Zwrócić należy uwagę, że wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzono zawiadomieniem S. I. o prawie wzięcia udziału w postępowaniu, składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, konwalidując wadliwość poprzedniego postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę.

Prawidłowe jest stanowisko zaskarżonej decyzji, że skarżący w postępowaniu wznowieniowym nie przedstawił dowodów wskazujących na naruszenie przez organ przepisów ustawy - Prawo budowlane przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, powołując się jedynie na fakt wydania orzeczenia o pozwoleniu na budowę oraz decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu bez jego udziału.

Toczące się obecnie postępowanie wznowieniowe prowadzone jest z udziałem skarżącego i jego stanowisko organ administracji rozważył przy wydaniu zaskarżonej decyzji, natomiast przedstawiona przez inwestora decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jako ostateczna wiąże organ administracji orzekający o pozwoleniu na budowę.

Skoro zatem zachodziły podstawy wydania pozwolenia na budowę, a jednocześnie usunięto wadę poprzedniego postępowania, organ był uprawniony do wydania wyłącznie decyzji stwierdzającej wydanie decyzji własnej z naruszeniem prawa. (art. 151§2kpa) bez konieczności jej uchylenia.

Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).