Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 143/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 19 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 6 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie kosztów przechowywania broni w depozycie Policji postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 6 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie kosztów przechowywania broni w depozycie Policji.

W związku z tym został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu - na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 maja 2019 r. - do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kwocie 310 zł. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 27 maja 2019 r., do rąk dorosłego domownika E. G., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzeniu odbioru przesyłki.

W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi W. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 62/19.

Prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 31 lipca 2019 r. sygn. akt II SPP/Op 62/19. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 sierpnia 2019 r., skierowano do skarżącego, na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., pismo z dnia 30 sierpnia 2019 r. informujące o obowiązku - wynikającym z zarządzenia z dnia 16 maja 2019 r. - uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 310 zł, w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Jednocześnie pouczono skarżącego, że od pisma informacyjnego nie przysługują środki zaskarżenia. Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2019 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki do rąk dorosłego domownika E. G. (patrz: k-28 akt sądowych).

W zakreślonym tygodniowym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi (patrz: zapisek urzędowy k-30 akt sądowych) .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. W niniejszej sprawie wpis ten jest stosunkowy, wymagany na podstawie art. 231 P.p.s.a. w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Stosownie bowiem do § 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, według którego wpis stosunkowy zależy od wysokości należności objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, wpis w mniejszej sprawie wyniósł 4 % z kwoty 7.784,84 zł, czyli 310 zł. Przy czym został on zaokrąglony do pełnych złotych z kwoty 311,39 zł, na podstawie art. 219 § 2 zd. 2 P.p.s.a. zgodnie, z którym końcówki opłat zaokrągla się do pełnych złotych.

Skarżącemu nie zostało przez WSA w Opolu przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż jego wniosek w tym przedmiocie został rozstrzygnięty odmownie. Dlatego Sąd ponownie wyznaczył skarżącemu termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi. Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., skarżący obowiązany był uiścić w terminie 7 dni od doręczenia pisma informującego o tym obowiązku, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym został pouczony. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2019 r., do rąk dorosłego domownika. Doręczenie nastąpiło, zatem w trybie art. 67 § 1 i art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, natomiast jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Zatem termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego rozpoczął bieg w dniu 4 września 2019 r. i zakończył się w dniu 10 września 2019 r. (wtorek).

Skoro skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, skargę - jako nieopłaconą - należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.