Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1361/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 1-4
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: par. 6 ust. 3
journal: Dz.U. 2010 nr 161 poz 1085
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów  ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant ref. staż. Klaudia Kruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2014 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Finansów decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm., dalej jako "ustawa - Ordynacja podatkowa") oraz art. 8, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 2 i 3, art. 35 pkt 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm., dalej jako "ustawa o grach hazardowych"), art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 9, poz. 999 z późn. zm., dalej jako "ustawa o języku polskim"), § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry lub zezwolenia na prowadzenie salonu gry bingo pieniężne (Dz. U. Nr 161, poz. 1085 z późn. zm., dalej jako "rozporządzenie MF w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu"), pkt 9 zawiadomienia o przetargu nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (wcześniej C. sp. z o.o., dalej także jako "Spółka") od decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], odmawiającej udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...], utrzymał w mocy swą wcześniejszą decyzję.

W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności przedstawił stan faktyczny sprawy. Wskazał, że w związku z faktem, iż do Ministra Finansów wpłynęły wnioski podmiotów o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyn gry w W., zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o grach hazardowych oraz z przepisami rozporządzenia MF w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu, w dniu [...] czerwca 2012 r. na tablicy ogłoszeń i w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Ministra Finansów zamieszczone zostało zawiadomienie nr [...] o przetargu na prowadzenie kasyna gry w W.. Określona w nim została m.in. wymagana treść ofert, jak też kryteria i sposób oceny ofert przetargowych. Po opublikowaniu ww. zawiadomienia o przetargu do organu wpłynęły oferty następujących podmiotów: 1) P.Sp. z o.o. z siedzibą w W. (wcześniej C.Sp. z o.o. z siedzibą w B.) - 1 oferta, 2) Z. S.A. z siedzibą w W. - 2 oferty, 3) E.Sp. z o.o. z siedzibą w O. - 2 oferty, 4) C.Sp. z o.o. z siedzibą w W. - 1 oferta. Stosownie do treści art. 33 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, Minister Finansów powołał komisję przetargową, która rozpatrzyła oferty złożone przez ww. podmioty. Komisja przetargowa przeanalizowała złożone oferty zgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych, biorąc pod uwagę zapisy określone w pkt 2 zawiadomienia o przetargu z dnia [...] czerwca 2012 r., dotyczącego treści ofert. Analiza dokumentów i informacji przedłożonych przez poszczególne spółki pozwoliła komisji przetargowej stwierdzić, że:

- oferta złożona przez P.Sp. z o.o. dotycząca udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...], nie spełnia wymagań co do treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu w zakresie pkt 2.1., tj. dokumentów określonych w art. 35 ustawy o grach hazardowych;

- oferta złożona przez E. Sp. z o.o. dotycząca udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...] nie spełnia wymagań co do treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu w zakresie pkt 2.1., tj. dokumentów określonych w art. 35 ustawy o grach hazardowych,

- oferta złożona przez E.Sp. z o.o. dotycząca udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w G. przy ul. [...], w wyniku dokonanych ustaleń w zakresie spełnienia wymogów co do treści ofert przetargowych określonych w pkt 1 zawiadomienia o przetargu, nie spełnia wymagań dotyczących treści ofert, określonych w zawiadomieniu o przetargu w zakresie pkt 1 tego zawiadomienia.

Mając na względzie fakt, że oferty podmiotów: P.Sp. z o.o. na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...] oraz oferty E. Sp. z o.o. na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...] oraz na prowadzenie kasyna gry w G. przy ul. [...] nie spełniają wymagań co do treści ofert określonych w pkt 2.1. zawiadomienia o przetargu, tj. dokumentów określonych w art. 35 ustawy o grach hazardowych oraz pkt 1 zawiadomienia o przetargu, komisja przetargowa - stosownie do § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a i b ww. rozporządzenia - odrzuciła powyższe oferty. Po dokonaniu analizy ofert spółek: Z. S.A. (2 oferty) oraz C.Sp. z o.o. (1 oferta), komisja przetargowa stwierdziła, że zawierają one dokumenty określone w pkt 2 zawiadomienia o przetargu. W związku z tym komisja przetargowa przystąpiła do analizy i oceny tych ofert w zakresie ich zgodności z kryteriami określonymi w pkt 8 zawiadomienia o przetargu z dnia [...] czerwca 2012 r., takimi jak: 1) spełnienie warunków określonych w ustawie o grach hazardowych, 2) kryteria do oceny ofert określone w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów oraz w załączniku do zawiadomienia o przetargu. W oparciu o wskazane kryteria, komisja przetargowa stwierdziła, że suma punktów uzyskanych przez ofertę Z. S.A. dotyczącą udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ulicy [...] - wyniosła 32, ofertę Z. S.A. dotyczącą udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy Placu [...] - wyniosła 27 oraz ofertę C.Sp. z o.o. dotyczącą udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...] - wyniosła 26. W związku z powyższym komisja przetargowa, zgodnie z § 6 ust. 3 pkt 2 powoływanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów i pkt 10 zawiadomienia o przetargu z dnia [...] czerwca 2012 r., dokonała oceny ofert i ich uszeregowania, umieszczając na pierwszym miejscu ofertę, która uzyskała największą liczbę punktów, tj. 1) Z. S.A. ul. [...] - 32 punkty, 2) Z. S.A. Plac [...]- 27 punktów, 3) C.Sp. z o.o. - 26 punktów.

Organ podniósł, że po przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry, uwzględniając przeprowadzone postępowanie przetargowe, Minister Finansów - odrębnymi decyzjami - udzielił Z. S.A. koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...] i odmówił udzielenia koncesji pozostałym podmiotom, tj. E. Sp. z o.o. na prowadzenie kasyna w G. przy ul. [...] oraz na prowadzenie kasyna we W. przy ul. [...], P. Sp. z o.o. na prowadzenie kasyna w W. przy ul. [...], C. Sp. z o.o. na prowadzenie kasyna w W. przy ul. [...] oraz Z. S.A. na prowadzenie kasyna w W. przy PI. [...].

Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Minister Finansów odmówił Spółce udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry we W. przy ul. [...].

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła jej:

1. rażące naruszenie art. 207 § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, poprzez błędne przyjęcie, że skoro, zdaniem Ministra Finansów w zaskarżonej decyzji, przepis ten formułuje regulację, iż: "decyzje rozstrzygają sprawę co do istoty "w całości lub w części" albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji", a przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa "nie określają żadnych przesłanek dopuszczalności wydania decyzji częściowej", organ posiada swobodę w "dzieleniu sprawy" i był uprawniony do wydania odrębnych "decyzji częściowych" wobec uczestników jednego postępowania przetargowego, czym dodatkowo narusza się prawa strony, w szczególności stanowiąc potencjalnie wadę kwalifikowaną z art. 240 § 1 pkt 4 ustawy - Ordynacja podatkowa,

2. rażące naruszenie art. 33 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, poprzez ogłoszenie przetargu o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry na terenie województwa [...] na podstawie zawiadomienia z dnia [...] listopada 2012 r. (znak [...]) z ograniczeniem go jedynie do jednej miejscowości tego [...] - miasta W.,

rażące naruszenie art. 194a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych, poprzez błędne uznanie, że stosowanie tej regulacji jest w niniejszej sprawie wyłączone,

rażące naruszenie art. 35 ustawy o grach hazardowych w zw. z § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia MF w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu, poprzez niezasadne odrzucenie ofert: C. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o. oraz niezasadne nie odrzucenie ofert Z. S.A.

Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy -Ordynacja podatkowa związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych, Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Ministra Finansów udzielającej podmiotowi Z. S.A. koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...] w postępowaniu przetargowym nr [...] i unieważnienie przetargu przeprowadzonego na podstawie zawiadomienia z dnia [...] listopada 2012 r. (znak [...]) w całości.

Po przedstawieniu ww. stanu faktycznego, Minister Finansów w dalszej części uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia wskazał, że postępowanie w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry uruchamiane jest zawsze na wniosek (żądanie) podmiotu, niezależnie od faktu, czy rozstrzygnięcie postępowania w przedmiocie udzielenia koncesji następuje w trybie zwykłego postępowania administracyjnego czy też wskutek ogłoszenia i przeprowadzenia postępowania przetargowego. Podkreślił, że organ ogłasza i przeprowadza przetarg, gdy o jedną koncesję ubiega się więcej niż jeden podmiot, a zatem, gdy zainteresowanych prowadzeniem kasyna gry w danej miejscowości czy województwie jest więcej podmiotów niż dopuszczalna liczba kasyn wynikająca z obowiązujących limitów. Ogłoszenie przetargu poprzedzone jest zatem złożeniem przez zainteresowane podmioty wniosków o udzielenie koncesji. W tej sytuacji organ ocenia dopiero, czy w świetle obowiązujących limitów oraz w kontekście liczby podmiotów zainteresowanych zachodzi konieczność ogłoszenia przetargu.

Organ podniósł, że w chwili ogłoszenia przetargu podmioty zainteresowane prowadzeniem kasyna gry i uzyskaniem stosownej koncesji zobligowane są do złożenia oferty przetargowej, co stanowi element przystąpienia do przetargu. Oferta ta określa zakres i przedmiot postępowania odnośnie danego podmiotu. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Spółka zwróciła się z żądaniem udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W., przy ul. [...], a tym samym z żądaniem przyznania jej uprawnienia w zakresie urządzania gier cylindrycznych, w karty oraz gier na automatach w kasynie gry we wskazanej lokalizacji. Z takim żądaniem wystąpili również inni uczestnicy postępowania przetargowego, z tym że każda ze stron żądała udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w lokalizacji wskazanej w swojej ofercie przetargowej. Poza sporem jest, że po przeprowadzeniu postępowania organ wydał decyzje rozstrzygające sprawę co do jej istoty w granicach żądania określonego przez daną stronę. Decyzje organu zostały wydane i załatwiały sprawę w całości odnośnie żądań poszczególnych uczestników postępowania przetargowego. Na ocenę powyższą nie ma wpływu fakt, że w stosunku do żądań poszczególnych uczestników organ wydał rozstrzygnięcia odrębnymi decyzjami. W każdym z przypadków organ wydał bowiem rozstrzygnięcia, co do całości sprawy określonej i wyznaczonej żądaniem poszczególnych stron, w stosunku do każdego z określonych podmiotów. Powyższej oceny nie zmienia fakt, że decyzje zostały wydane po postępowaniu przetargowym. Postępowanie to jest tylko częścią postępowania w przedmiocie udzielenia koncesji, które służy wstępnej fazie oceny ofert przetargowych w określonym zakresie, dokonanej przez komisję przetargową, nie zastępuje jednakże oceny tych ofert dokonanej przez Ministra Finansów w ramach postępowań prowadzonych w stosunku do poszczególnych podmiotów ubiegających się o uzyskanie koncesji. Tym samym decyzje organu zostały wydane i załatwiały - zgodnie z art. 207 § 1 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa - sprawę w całości odnośnie żądań poszczególnych uczestników postępowania przetargowego. Stosownie do art. 166 § 1 ww. ustawy w sprawach, w których prawa i obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ podatkowy, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. Niemniej sytuacja ta dotyczy postępowań prowadzonych z urzędu, a nie wskutek żądania stron. W niniejszej sprawie stan faktyczny nie był jednakowy, albowiem stan faktyczny zdeterminowany jest treścią ofert złożonych poprzez poszczególnych oferentów, a także okoliczności uzasadniające odmowę udzielenia koncesji na kasyno gry były różne, co też znalazło odzwierciedlenie w różnej podstawie prawnej wydanych decyzji. Z tego względu wydawanie odrębnych decyzji jest jak najbardziej zasadne. Ponadto wydawanie odrębnych decyzji jest uzasadnione z uwagi na fakt, że organ jest zobowiązany do przestrzegania ustawowo chronionych tajemnic, przykładowo tajemnicy skarbowej bądź tajemnicy przedsiębiorstwa, a także do ochrony dóbr osobistych osób fizycznych, zwłaszcza w sytuacji, gdy badane jest spełnienie różnorodnych przesłanek warunkujących udzielenie koncesji, a dotyczących zarówno legalności źródeł pochodzenia kapitału, posiadania nienagannej opinii czy braku zastrzeżeń z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego lub bezpieczeństwa interesów ekonomicznych państwa.

Organ powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 1975/12 w którym to zawarto pogląd, że dopuszczalność wydania decyzji częściowej związana jest z charakterem przedmiotu postępowania, który może być podzielony w tym sensie, że możliwe jest rozstrzyganie kolejno co do istoty, o kilku elementach składających się na całe uprawnienie lub obowiązek. W powyższym wyroku wskazano, że również z brzmienia zapisów ustawy o grach hazardowych, w szczególności art. 41 oraz art. 42 ustawy, wynika dopuszczalność wydawania w stosunku do poszczególnych podmiotów biorących udział w przetargu odrębnych, skierowanych do poszczególnych konkretnych podmiotów, decyzji, czy to pozytywnych (koncesja), czy też odmawiających udzielenia koncesji.

Następnie organ zauważył, że realizując zawartą w przepisach ustawy o grach hazardowych zasadę odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa, trzeba mieć na uwadze specyfikę postępowań o udzielenie koncesji na kasyno gry, po przeprowadzeniu przetargu. Udzielenie bądź odmowa udzielenia koncesji przez Ministra Finansów, po przeprowadzeniu przetargu, następuje w drodze decyzji indywidualnej rozstrzygającej co do całości sprawę w stosunku do określonego podmiotu, określonej i wyznaczonej żądaniem poszczególnych stron. Nie jest to więc sytuacja (czego nie dostrzega Spółka), w której prawa i obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego sprawy oraz tej samej podstawy prawnej. W przedmiotowej sprawie, do wszystkich podmiotów uczestniczących w przetargu zostały skierowane odrębne decyzje rozstrzygające i załatwiające sprawę w całości, w zakresie złożonych przez poszczególne podmioty indywidualnych wniosków.

W ocenie organu brak jest podstaw do unieważnienia przetargu na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy o grach hazardowych. Chybiony jest zarzut odwołującej się dotyczący rażącego naruszenia art. 33 ust. 2 w związku z art. 15 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez ogłoszenie przetargu o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry na terenie województwa [...] z ograniczeniem go jedynie do jednej miejscowości tego [...] - miasta W.. Postępowanie przetargowe o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. prowadzone było na podstawie zawiadomienia o przetargu z dnia [...] czerwca 2012 r. Liczba mieszkańców w województwie [...] - zgodnie ze stanem ludności na dzień [...] grudnia 2011 r. przekazanym przez Główny Urząd Statystyczny - wynosiła [...]. Mając zatem na względzie normę art. 15 ust. 1 powołanej ustawy liczba lokalizacji w ww. województwie wynosi 4. Przy czym, limit ten został wykorzystany w części poprzez udzielenie 3 koncesji na kasyna gry we wcześniejszym terminie. A zatem, limit wolnych lokalizacji na kasyna gry w województwie [...] wynosił 1. Zgodnie zaś ze stanem ludności w miastach liczących powyżej 100 tys. mieszkańców na dzień [...] grudnia 2011 r. przekazanym przez Główny Urząd Statystyczny, liczba mieszkańców w W. wynosiła 631.235. Tym samym, limit lokalizacji na kasyna gry w W. wynosi 3. Natomiast z uwagi na fakt, że obecnie w W. działają na podstawie obowiązujących koncesji 2 kasyna gry, limit wolnych lokalizacji na prowadzenie kasyna gry w W. wynosił 1. Wbrew twierdzeniom Spółki z powyższych przepisów nie wynika, aby każdorazowo organ zobligowany był do ogłoszenia przetargu na województwo, a nie na poszczególne miejscowości województwa.

Organ wyjaśnił, że na dzień ogłoszenia przetargu, tj. [...] czerwca 2012 r. w Ministerstwie Finansów złożono i zgłoszono na stronę internetową trzy, kompletne pod względem formalnym, wnioski o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry w miejscowości W.. W tym czasie nie wpłynął natomiast żaden wniosek dotyczący prowadzenia kasyna gry w innej miejscowości województwa [...]. W przypadku, gdyby jakiś podmiot zainteresowany był prowadzeniem kasyna gry w innej miejscowości województwa [...] niż miasto W., winien złożyć stosowny wniosek, determinując w ten sposób zakres i przedmiot postępowania przetargowego do całego województwa, a nie do pojedynczego miasta.

Zdaniem organu błędne jest stanowisko Spółki wskazujące na województwo jako podstawowy charakter jednostki terytorialnej limitującej ilość kasyn. Tym samym zarzut rażącego naruszenia art. 33 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 ww. ustawy jest nieuzasadniony. W świetle ustawy o grach hazardowych oraz rozporządzenia MF w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu, kompetencja w zakresie określenia przedmiotu przetargu należy do Ministra Finansów, który przy jego ogłaszaniu bierze pod uwagę okoliczności, które w świetle art. 33 ust. 2 i art. 15 powołanej ustawy obligują organ do ogłoszenia i przeprowadzenia przetargu. Zawiadomienie o przetargu dotyczące udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry zawierało wszystkie elementy, prawidłowo informując podmioty zainteresowane o przedmiocie przetargu, jak również wymogach odnośnie treści ofert przetargowych. Tym samym niezrozumiałe są uwagi Spółki odnośnie braku prawidłowego poinformowania potencjalnych uczestników przetargu jego przedmiotem. Organ w oparciu o przepisy i zgodnie z nimi ogłosił i przeprowadził przetarg na prowadzenie kasyna gry w W., zaś podmioty zainteresowane uczestnictwem w tym przetargu decydowały o ubieganiu się o uzyskanie koncesji na prowadzenie kasyna gry we W.. Jeżeli natomiast inne podmioty były zainteresowanie prowadzeniem kasyna gry w innej miejscowości województwa [...], winny podjąć skuteczne działania, które w świetle art. 33 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, obligowałyby organ do ogłoszenia przetargu odnoszącego się do całego województwa [...].To bowiem podmioty zainteresowane prowadzeniem kasyna gry poprzez złożone wnioski określają przedmiot postępowania. Wbrew stanowisku Spółki, na dzień ogłoszenia zawiadomienia o przetargu, żaden podmiot nie był zainteresowany prowadzeniem kasyna gry w innej miejscowości w tym województwie. W sytuacji braku złożonych wniosków o udzielenie stosownej koncesji Minister Finansów nie mógł domniemywać, że takie zainteresowanie istnieje. Ogłaszając przetarg na prowadzenie kasyna gry w W. w związku z wnioskami, które wpłynęły do organu, Minister Finansów ustalając, czy dopuszczalne jest ogłoszenie i przeprowadzenie przetargu sprawdził limity wolnych lokalizacji zarówno w miejscowości W., jak i województwie [...] i mając na względzie wyznaczony wnioskami stron przedmiot postępowania, ogłosił przetarg. Zgodnie z pkt 1 zawiadomienia z dnia [...] czerwca 2012 r. przetarg ogłoszony został w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W.. Złożona w odpowiedzi na owo zawiadomienie oferta E. Sp. z o.o. dotycząca lokalizacji kasyna gry w G., przy ul. [...], nie dotyczyła przedmiotu przetargu jednoznacznie określonego w zawiadomieniu. Tym samym zarzut Spółki dotyczący nieuprawnionego odrzucenia oferty ww. podmiotu jest niezasadny.

Następnie organ podniósł, że w myśl pkt 2.1 zawiadomienia o ogłoszeniu przetargu z dnia [...] czerwca 2012 r. wymaganą treść ofert stanowią dokumenty określone w art. 35 ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 35 pkt 5 ww. ustawy wniosek o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry powinien zawierać opis usytuowania geograficznego budynku lub miejsca, w którym ma być ulokowane kasyno gry, określenie jego rozmiarów, wraz z planem budynku. W złożonej przez Spółkę ofercie dokument stanowiący plan budynku, w którym ma być ulokowane kasyno gry został zaś sporządzony w języku niemieckim bez tłumaczenia na język polski. W świetle więc pkt 2.1. zawiadomienia o przetargu oraz art. 35 pkt 5 ustawy o grach hazardowych w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o języku polskim oferta złożona przez Spółkę nie czyniła zadość wymogom formalnym co do treści ofert określonych w zawiadomieniu, albowiem nie zawierała koniecznego i złożonego we właściwej formie dokumentu, wymaganego treścią zawiadomienia i przepisami prawa. Niedopuszczalne jest zaś, w świetle powołanych przepisów dokonywanie przez organ analizy obcojęzycznego tekstu bez jego przetłumaczenia.

Organ nie zgodził się ze stanowiskiem Spółki, że przyczyna eliminacji oferty powinna być poważna i istotna, a nie błaha czy niemająca znaczenia dla prawidłowej klasyfikacji oferty. Z uwagi na fakt, że Spółka do swojej oferty dołączyła plan budynku, sporządzony jedynie w języku niemieckim bez tłumaczenia na język polski, a zatem z naruszeniem wymogów określonych w art. 35 ustawy o grach hazardowych w związku z ustawą o języku polskim oraz art. 27 Konstytucji RP, komisja przetargowa jednogłośnie odrzuciła jej ofertę dotyczącą udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W., przy ul. [...] jako niespełniającą wymagań określonych w przepisach ustawy o grach hazardowych. W oparciu zaś o ustalenia komisji przetargowej, Minister Finansów zasadnie odmówił Spółce udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry.

Zdaniem organu niezasadne są zarzuty odwołującej się dotyczące naruszenia art. 194a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych formułowane w odniesieniu do ofert złożonych przez Z. S.A. Spółka wskazuje na niewłaściwe oceny ofert przetargowych złożonych przez Z. S.A. w zakresie przedłożenia odpisów dokumentów nieprawidłowo poświadczonych przez radców prawnych i adwokatów załączonych do dwóch ofert ww. podmiotu, tym samym niespełniających wymogów formalnych dla oferty, co znajduje oparcie w art. 194a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, mającego zastosowanie na podstawie art. 8 ustawy o grach hazardowych. Według Spółki dane dokumenty może uwierzytelnić radca prawny, czy adwokat, ale wyłącznie występujący w danej sprawie, do której ich odpisy czy kopie są przedkładane. Zatem skoro szereg dokumentów załączonych do ofert Z. S.A. zostało uwierzytelnionych przez adwokatów i radców prawnych nie występujących w sprawie z uwagi na brak pełnomocnictw, to przedmiotowe oferty należało uznać za niepełne i podlegające odrzuceniu.

Odnosząc się do powyższego zarzutu organ wyjaśnił, że w przedmiotowym postępowaniu przetargowym Z. S.A. nie ustanowiła pełnomocnika i występowała osobiście. Jej oferty zostały podpisane przez osobę uprawnioną do reprezentowania Spółki zgodnie z Krajowym Rejestrem Sądowym. Odrębną zaś kwestią jest prawidłowość poświadczenia dokumentów załączonych do wniosku/oferty w postępowaniu o udzielanie koncesji na kasyno gry. Kwestię tę reguluje art. 57 ustawy o grach hazardowych. Przepis ten nie wprowadza zastrzeżenia, że w wypadku potwierdzenia dokumentów za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego lub adwokata, może to nastąpić tylko w toku postępowania, w którym działa on jako pełnomocnik strony. Wbrew twierdzeniom Spółki, również wymogu takiego nie przewiduje zawiadomienie o przetargu, w którym, w zakresie możliwości przedstawienia poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów, powtórzono normę art. 57 ustawy o grach hazardowych. Niezasadne jest zatem powoływanie się przez Spółkę na art. 194a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa w sytuacji, gdy kwestie związane z formą dokumentów dołączanych do wniosku/oferty zostały jednoznacznie i wyraźnie uregulowane w art. 57 ustawy o grach hazardowych.

W ocenie organu niezasadny jest również zarzut Spółki dotyczący rzekomych braków formalnych oferty Z. S.A., na podstawie której udzielono koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...], z uwagi na przedstawienie niepełnego tekstu statutu tego podmiotu, przez pominięcie istotnej jego treści. Organ podkreślił, że statut wymagany przepisami art. 35 pkt 1 ustawy o grach hazardowych w pełnej wersji, został przedstawiony na kartach nr 000006-000050 oferty. Dołączony do części II oferty tekst statutu (karty 001063-001064) był dodatkowym dokumentem potwierdzającym legalność źródeł pochodzenia kapitału, zgodnie z art. 35 pkt 16 lit. b) ww. ustawy.

Również zarzut Spółki, że oferta Z. S.A. na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...] zawiera istotną wadę, poprzez kwalifikację tej lokalizacji jako budynek zabytkowy, zdaniem organu nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka zarzuciła bowiem, że komisja przetargowa pominęła całkowicie zaświadczenie nr [...] D. Konserwatora Zabytków w W. z dnia [...] czerwca 2012 r., to jest jedynego kompetentnego organu administracyjnego do poświadczania wykazów zabytków zgodnie z ustawą z dnia [...] lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003 r., Nr 162, poz. 1568 ze zm.), według którego przedmiotowa kamienica w W. przy ul. [...] nie jest wpisana do rejestru zabytków, a jedynie jest usytuowana na terenie zabytkowego zespołu urbanistycznego Starego Miasta w W. Zdaniem organu komisja przetargowa słusznie zakwalifikowała lokalizację kasyna gry w kamienicy wpisanej do wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków miasta W. jako "budynek zabytkowy" w rozumieniu przepisów rozporządzenia MF w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu przyznając w tym zakresie odpowiednią ilość punktów ofercie Z. S.A.

Konkludując organ stwierdził, że w niniejszej sprawie nie nastąpiło "rażące naruszenie prawa, ani jakiekolwiek inne naruszenie przepisów prawa.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła Spółka (dalej jako "skarżąca") podtrzymując w całości zarzuty zawarte uprzednio w odwołaniu. Wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że wydanie decyzji częściowych - załatwienie sprawy przez wydanie kilku decyzji częściowych, jest dopuszczalne w razie "dzielności" przedmiotu postępowania, ale bez zmian podmiotowych i przedmiotowych danej sprawy. Podtrzymała zarzut rażącego naruszenia art. 33 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez ogłoszenie przetargu o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry na terenie województwa [...] z ograniczeniem go jedynie do jednej tylko miejscowości tego województwa - miasta W.. Zdaniem skarżącej zgodnie z art. 33 ust. 1 i 2 ww. ustawy dopuszczalne jest przeprowadzanie przetargów, w razie istnienia wolnej lokalizacji w danym województwie, wyłącznie na prowadzenie kasyna gry w "województwie", a nie jedynie w dowolnie przez Ministra Finansów wybranej "miejscowości" danego województwa. Organ nie ma prawa do dowolnego, swobodnego i według własnego uznania, dokonywania wyboru, na którą miejscowość "jedynie" w danym województwie ma być przeprowadzony przetarg, w szczególności takiego wyboru nie uzasadnia okoliczność, że w chwili ogłaszania przetargu zostały złożone wnioski wyłącznie na daną miejscowość. Przeciwnie, Minister Finansów jest zobowiązany do umożliwienia udziału w postępowaniu przetargowym wszystkim oferentom, którzy według własnego uznania zamierzają prowadzić kasyno gry w dowolnej miejscowości w danym województwie. Zawiadomienie organu o przetargu nieprawidłowo stosuje art. 15 ust. 1 ustawy o grach hazardowych przez ograniczenie ww. przetargu dla województwa [...] tylko do miejscowości miasta W. Powyższe uniemożliwiło wielu pomiotom, w tym skarżącej, zainteresowanych prowadzeniem kasyna gry na terenie województwa [...], także poza miastem W., które nie mogły wskutek tego zaprezentować innych ofert w kwestionowanym przetargu. Wobec braku podstaw ustawowych ograniczenia przetargu do miasta W., także odrzucenie oferty E. Sp. z o.o. było oczywiście niezasadne, co miało istotny wpływ na wynik ustaleń komisji przetargowej, przez pominięcie klasyfikacji (punktowania) tej oferty. Zdaniem skarżącej już z powyższych względów należy na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy o grach hazardowych unieważnić całe postępowanie przetargowe, jako dotknięte nieusuwalną na obecnym etapie wadą.

W ocenie skarżącej przetarg został przeprowadzony z rażącym naruszeniem przepisów prawa i tym samym z naruszeniem interesu publicznego, wyrażającym się w szczególności w naruszeniu zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania uczestników postępowania przetargowego. Oferta skarżącej została odrzucona z przyczyn formalnych, z powołaniem się na okoliczność, iż "plan pomieszczeń przeznaczonych na kasyno gry" został sporządzony w języku niemieckim, a nie dołączono do oferty tłumaczenia tego dokumentu na język urzędowy - język polski. Taka argumentacja organu odnosząca się do tego dokumentu jest szczególnie rygorystyczna. Postępowanie przetargowe winno być bowiem tak kształtowane, aby nie eliminowało ono z postępowania podmiotów spełniających wymagania warunkujące uzyskanie koncesji. Przyczyna eliminacji oferty powinna być poważna i istotna, a nie błaha czy nie mająca znaczenia dla prawidłowej klasyfikacji oferty. Dlatego też, zdaniem skarżącej pominięcie klasyfikacji (punktowania) jej oferty było nieuzasadnione i niesłuszne. Komisja przetargowa w tym samym postępowaniu przetargowym pomija zaś istotne uchybienie ofert Z. S.A., które to zawierają kopie dokumentów "uwierzytelnione" jedynie odpowiednio przez radców prawnych lub adwokatów nie będących pełnomocnikami ww. spółki w tym postępowaniu. Uprawnienie radców prawnych oraz adwokatów do "uwierzytelniania" odpisów dokumentów wynika bowiem wyłącznie z udzielonego im pełnomocnictwa do występowania w danej i konkretnej sprawie lub w danym i konkretnym postępowaniu, o ile występują w danej sprawie - prowadzonej w trybie ustawy - Ordynacja podatkowa, jako pełnomocnicy strony. Dane dokumenty może uwierzytelnić radca prawny czy adwokat, ale wyłącznie występujący w danej sprawie. Skoro zaś szereg wymaganych dokumentów załączonych do ofert Z. S.A. zostało uwierzytelnionych przez adwokatów i radców prawnych "nie występujących w sprawie", to ww. oferty Z. S.A. należy uznać za niepełne i podlegające odrzuceniu. Nadto, oferta Z. S.A. na podstawie której udzielono koncesji na kasyno gry w W. przy ul. [...] nie spełnia wymagań warunków przetargu określonych w zawiadomieniu, bowiem do akt sprawy złożono niepełny tekst statutu ww. spółki. Zestawiając zaś to uchybienie z innymi, które w ocenie komisji przetargowej wykluczały w tym samym przetargu inne oferty, należy uznać je za dużo poważniejsze, bowiem statut stanowi podstawowy dokument korporacyjny spółki akcyjnej. Powyższe miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zaskarżonymi decyzjami częściowymi, bowiem już wcześniej należało pominąć (odrzucić) obie oferty Z. S.A., dlatego też zdaniem skarżącej aktualnie należy unieważnić całe postępowanie przetargowe, jako dotknięte nieusuwalną na obecnym etapie wadą w postaci klasyfikowania (punktowania) ofert Z. S.A. i przyznania tej spółce koncesji. Dodatkowo oferta Z. S.A. posiada istotną wadę, przez podanie nieprawdziwego zdania, że "kasyno gry usytuowane będzie w zabytkowej kamienicy". Przedmiotowa kamienica w W. przy ul. [...] nie jest bowiem wpisana do rejestru zabytków, a jedynie jest usytuowana na terenie zabytkowego zespołu urbanistycznego Starego Miasta w W. W związku z tym, zdaniem skarżącej należało pominąć wskazaną "cechę" przy wartościowaniu ww. oferty Z. S.A.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.

Na rozprawie przed Sądem w dniu 15 października 2014 r. pełnomocnik skarżącej złożył pismo procesowe będące uzupełnieniem skargi w którym cofnął powyżej przytoczoną skargę w części, mianowicie w zakresie zarzutu dotyczącego rażącego naruszenia art. 35 ustawy o grach hazardowych w zw. z § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia MF w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu, poprzez niezasadne odrzucenie ofert: C. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o. oraz niezasadne nie odrzucenie ofert Z. S.A., która nie spełnia warunków do jej przyjęcia wobec jej niekompletności o dokumenty bezwzględnie wymagane.

W swoim piśmie pełnomocnik skarżącej co do zasady podtrzymał dotychczasową argumentację skarżącej. Wskazał dodatkowo, że organ jest związany lokalizacją wskazaną przez podmiot ubiegający się o wydanie koncesji tylko w jednym przypadku, mianowicie wtedy, gdy zostanie złożony tylko jeden wniosek o udzielenie koncesji na kasyno gry. W przypadku natomiast dwóch lub większej liczby wniosków, Minister Finansów jest zobowiązany rozpisać przetarg dla podmiotów ubiegających się o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry, jednak wówczas organ związany jest tylko i wyłącznie ustawowo określonymi limitami liczby kasyn w danych województwach i miejscowościach, bez możliwości ograniczenia jego zasięgu terytorialnego do jednej miejscowości.

Autor pisma podniósł nadto, że wydanie przez organ kilku odrębnych decyzji w sytuacji, gdy kilka podmiotów ubiega się o jedną koncesję, powoduje, iż podmioty, którym koncesji nie udzielono, tracą uprawnienie do podważania zasadności argumentów, na jakich bazował organ udzielając koncesji innemu podmiotowi. Gdyby rozstrzygnięcie takie zostało zawarte w jednej decyzji, umożliwiłoby to pełniejszą kontrolę całego postępowania, zapewniając tym samym pozostałym podmiotom zbadanie przesłanek, którymi kierował się Minister Finansów udzielając koncesję wyłonionemu w drodze przetargu podmiotowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.").

Mając na uwadze powyższe kryteria, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Organ nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia przepisów prawa procesowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na jej wynik. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w szczególności nie dopatrzył się w tym zakresie naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Ministra Finansów utrzymująca w mocy jego własną decyzję o odmowie udzielenia skarżącej koncesji na prowadzenie kasyna gry w W. przy ul. [...], po przeprowadzeniu przetargu.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Postępowanie w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry uruchamiane jest zawsze na wniosek (żądanie) podmiotu, niezależnie od faktu, czy rozstrzygnięcie postępowania w przedmiocie udzielenia koncesji następuje w trybie zwykłego postępowania administracyjnego czy też wskutek ogłoszenia i przeprowadzenia postępowania przetargowego. Organ ogłasza i przeprowadza przetarg, gdy o jedną koncesję ubiega się więcej niż jeden podmiot, a więc gdy zainteresowanych prowadzeniem kasyna gry w danej miejscowości czy województwie jest więcej podmiotów niż dopuszczalna liczba kasyn wynikająca z obowiązujących limitów. Po przeprowadzeniu postępowania organ wydaje decyzje rozstrzygające sprawę co do jej istoty w granicach żądania określonego przez daną stronę.

Odmowna decyzja organu w niniejszej sprawie została wydana przede wszystkim z uwagi na fakt, że oferta skarżącej została odrzucona przez komisję przetargową w toku postępowania z powodu nie spełnienia wymagań co do treści ofert określonych w zawiadomieniu o przetargu w zakresie pkt 2.1., tj. dokumentów określonych w art. 35 ustawy o grach hazardowych. Skarżąca w toku postępowania przedstawiła bowiem jeden z wymaganych dokumentów, tj. plan budynku, w którym ma być ulokowane kasyno gry w języku niemieckim bez tłumaczenia na język polski. Zdaniem organu, tym samym, oferta skarżącej nie czyniła zadość wymogom formalnym co do treści określonych w zawiadomieniu, bowiem nie zawierała koniecznego i złożonego we właściwej formie dokumentu, wymaganego treścią zawiadomienia i przepisami prawa.

Podstawę do odrzucenia oferty skarżącej stanowił § 6 ust. 3 pkt 1 lit. a oraz b rozporządzenia MF w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu, zgodnie z którym to przepisem w części niejawnej przetargu komisja przetargowa odrzuca oferty niespełniające wymagań a) określonych w przepisach ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, b) dotyczących treści ofert, określonych w zawiadomieniu o przetargu.

W ocenie Sądu zgodzić się należy z organem, że w niniejszej sprawie istniała podstawa do odrzucenia oferty skarżącej. Zgodnie bowiem z art. 35 pkt 5 ustawy o grach hazardowych wniosek o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry powinien zawierać opis usytuowania geograficznego budynku lub miejsca, w którym ma być ulokowane kasyno gry, określenie jego rozmiarów, wraz z planem budynku.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że skarżąca przedstawiła plan budynku, w którym ma być ulokowane kasyno gry w języku niemieckim bez tłumaczenia na język polski. W świetle więc pkt 2.1. zawiadomienia o przetargu oraz art. 35 pkt 5 ustawy o grach hazardowych w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o języku polskim oferta złożona przez skarżącą nie czyniła zadość wymogom formalnym co do treści ofert określonych w zawiadomieniu, bowiem nie zawierała koniecznego i złożonego we właściwej formie dokumentu, wymaganego treścią zawiadomienia i przepisami prawa. Niedopuszczalne jest zaś w świetle powołanych przepisów dokonywanie przez organ analizy obcojęzycznego tekstu bez jego przetłumaczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się bowiem, że art. 27 Konstytucji oraz art. 4 pkt 1 ustawy o języku polskim stanowią, iż językiem urzędowym konstytucyjnych organów państwa jest język polski, a oświadczenia składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 powołanej ustawy). Obcojęzyczne dokumenty, bez ich urzędowego przetłumaczenia na język polski, nie mogą więc, w świetle art. 180 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, być uznane za dowód w sprawie, gdyż posługiwanie się nimi w postępowaniu prowadzonym przez organ administracji publicznej jest sprzeczne z prawem. Powyższe wynika z art. 27 Konstytucji RP oraz art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy o języku polskim. Językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest bowiem język polski. Załączenie przez skarżącą do wniosku dokumentów w języku obcym bez ich urzędowego tłumaczenia, których dołączenie stanowi wymóg formalny wniosku stanowi brak formalny wniosku.

Odnosząc się do zarzutu rażącego naruszenia art. 207 § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, wyjaśnić należy, że Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela tego zarzutu. Zgodnie z art. 207 § 1 ww. ustawy organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. W myśl zaś § 2 ww. artykułu decyzja rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Decyzje organu zostały wydane i załatwiały - zgodnie z art. 207 § 1 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa - sprawę w całości odnośnie żądań poszczególnych uczestników postępowania przetargowego.

Zauważyć w tym miejscu należy, że koncesja to akt administracyjny wydawany przez organ koncesyjny i upoważniający koncesjonariusza do prowadzenia ściśle określonej działalności gospodarczej. Koncesja jest przejawem reglamentacji działalności gospodarczej dokonywanej przez państwo. Wyraża ona akt zgody władz publicznych na podjęcie i prowadzenie działalności przez określonego przedsiębiorcę. Zawiera w sobie cechy pozwolenia, a zarazem różni się od niego tym, że jest udzielana w pewnym tylko zakresie działalności gospodarczej. Rodzaje działalności koncesjonowanej wymienione są enumeratywnie w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 46 wspomnianej ustawy działalnością koncesjonowaną jest: m.in. prowadzenie kasyna gry (ust. 1 pkt 7). Szczegółowy zakres i warunki wykonywania działalności gospodarczej podlegającej koncesjonowaniu określają przepisy odrębnych ustaw (ust. 2). Wszystkie rodzaje działalności koncesjonowanej są zatem szczegółowo uregulowane w stosownych ustawach. Koncesja ogranicza zasadę swobody działalności gospodarczej wprowadzając szczególne przesłanki jej wykonywania i uzależniając je od zgody organu koncesyjnego. Rozdział 5 ustawy o grach hazardowych poświęcony jest koncesjom na prowadzenie kasyna gry. W myśl art. 32 ust. 1 tej ustawy, koncesji na prowadzenie kasyna gry udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych. Zgodnie z art. 33 ust. 1 w przypadku złożenia wniosku o udzielenie koncesji albo zezwolenia, których wydanie podlega ograniczeniom ilościowym, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra informację o złożeniu wniosku, wraz ze wskazaniem nazwy podmiotu, przedmiotu wniosku oraz miejscowości, której wniosek dotyczy. Jeżeli o koncesję albo zezwolenie, których wydanie podlega ograniczeniom ilościowym, ubiega się więcej niż jeden podmiot spełniający warunki określone w ustawie, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza i przeprowadza przetarg (art. 33 ust. 2). Przedmiotem postępowania przetargowego jest udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry w danej lokalizacji i decyzje wydane po przeprowadzeniu postępowania, rozstrzygają sprawę co do jej istoty w granicach żądania określonego przez stronę.

Zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej był ogłoszony i prowadzony przetarg, a organ w sposób prawidłowy wydał w tej sprawie decyzje rozstrzygające w sposób indywidualny każdą złożoną ofertę. Z brzmienia zapisów ustawy o grach hazardowych, w szczególności art. 41 oraz art. 42, wynika, że dopuszczalne jest wydawanie w stosunku do poszczególnych podmiotów biorących udział w przetargu odrębnych, skierowanych do poszczególnych konkretnych podmiotów, decyzji, czy to pozytywnych (koncesja), czy tez odmawiających udzielenia koncesji. Zatem, Minister Finansów mógł, po przeprowadzeniu postępowania przetargowego odrębnymi decyzjami udzielić lub odmówić koncesji poszczególnym spółkom. Tym samym, skład orzekający podziela pogląd tutejszego Sądu zawarty w wyrokach z dnia 4 lutego 2013 r. sygn. akt VI Sa/Wa 1975/12 oraz z dnia 1 września 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 3586/13.

Odnosząc się z kolei do zarzutu skargi dotyczącego rażącego naruszenia przez organ art. 33 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, poprzez ogłoszenie przetargu o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry na terenie województwa [...] na podstawie zawiadomienia z dnia [...] listopada 2012 r. z ograniczeniem go jedynie do jednej miejscowości tego województwa - miasta W., zauważyć należy, że na dzień ogłoszenia przetargu, tj. [...] czerwca 2012 r. do organu zostały złożone i zgłoszone na stronę internetową trzy, kompletne pod względem formalnym, wnioski o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry w miejscowości W.. W tym czasie nie wpłynął natomiast żaden wniosek dotyczący prowadzenia kasyna gry w innej miejscowości województwa d.. Z uwagi na fakt, że o koncesję na prowadzenie kasyna gry w W. ubiegało się więcej podmiotów niż to wynikało z wolnych lokalizacji w tym mieście, Minister Finansów słusznie ogłosił więc przetarg na udzielenie koncesji na prowadzenia kasyna gry jedynie w miejscowości W. Wbrew stanowisku skarżącej, brak jest bowiem w obowiązującej regulacji prawnej dotyczącej ogłaszania i przeprowadzania przetargu na prowadzenie kasyna gry - podstaw do przyjęcia stanowiska, że Minister Finansów ogłasza przetarg niejako "z urzędu" w oderwaniu od tego, czy wpłynęły wnioski o udzielenie stosownej koncesji oraz przedmiotu postępowania określonego i wyznaczonego wnioskami, które wpłynęły do organu. W przypadku, gdy jakiś podmiot zainteresowany jest prowadzeniem kasyna gry w innej miejscowości województwa [...] niż miasto W., winien więc złożyć stosowny wniosek, determinując w ten sposób zakres i przedmiot postępowania przetargowego do całego województwa, a nie do pojedynczego miasta. W sytuacji braku złożonych wniosków o udzielenie stosownej koncesji Minister Finansów nie mógł domniemywać, że takie zainteresowanie istnieje.

Zgodzić się należy z organem, że w świetle ustawy o grach hazardowych oraz rozporządzenia MF w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia przetargu kompetencja w zakresie określenia przedmiotu przetargu należy do Ministra Finansów, który przy jego ogłaszaniu bierze pod uwagę okoliczności, które w świetle art. 33 ust. 2 i art. 15 ww. ustawy obligują organ do ogłoszenia i przeprowadzenia przetargu. W niniejszej sprawie zawiadomienie o przetargu dotyczące udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry zawierało wszystkie niezbędne elementy i prawidłowo informowało podmioty zainteresowane o przedmiocie przetargu, jak również wymogach odnośnie treści ofert przetargowych. Organ w oparciu o przepisy i zgodnie z nimi ogłosił i przeprowadził przetarg na prowadzenie kasyna gry w W., zaś podmioty zainteresowane uczestnictwem w tym przetargu decydowały o ubieganiu się o uzyskanie koncesji na prowadzenie kasyna gry w W.. Jeżeli natomiast inne podmioty były zainteresowanie prowadzeniem kasyna gry w innej miejscowości województwa [...], winny były podjąć skuteczne działania, które w świetle art. 33 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, obligowałyby organ do ogłoszenia przetargu odnoszącego się do całego województwa [...]. O zakresie (przedmiocie) postępowania przetargowego decydują bowiem wnioski, które wpłynęły do organu i których wpływ obligował organ do ogłoszenia i przeprowadzenia przetargu. Wnioski te wyznaczyły zakres tego postępowania którym jest udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry we Wrocławiu. Przetarg prawidłowo więc został ogłoszony w przedmiocie udzielenia koncesji na prowadzenie kasyna gry w W.

W ocenie Sądu błędne jest stanowisko skarżącej wskazujące na województwo jako podstawowy charakter jednostki terytorialnej limitującej ilość kasyn. Nietrafny jest tym samym zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 33 ust. 2 w związku z art. 15 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez ogłoszenie przetargu o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry na terenie województwa [...] z ograniczeniem go jedynie do jednej miejscowości tego województwa - miasta W.. Wbrew twierdzeniom skarżącej z ww. przepisów wcale nie wynika, aby każdorazowo organ zobligowany był do ogłoszenia przetargu na województwo, a nie na poszczególne miejscowości województwa. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, kasyna gry mogą być lokalizowane w miejscowościach liczących do 250 tys. mieszkańców - 1 kasyno. Na każde kolejne rozpoczęte 250 tys. mieszkańców liczbę dozwolonych kasyn gry zwiększa się o 1. Łączna liczba kasyn gry w województwie nie może być jednak wyższa niż 1 kasyno na każde pełne 650 tys. mieszkańców województwa. W powyższym przepisie w pierwszej kolejności jest więc mowa o miejscowościach, a nie o województwie.

W związku z tym brak jest podstaw do unieważnienia postępowania przetargowego w trybie art. 33 ust. 4 ustawy o grach hazardowych z uwagi na przeprowadzenie przetargu z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie bowiem z ww. przepisem minister właściwy do spraw finansów publicznych unieważnia przetarg, w drodze decyzji, jeżeli zostały rażąco naruszone przepisy prawa lub interes publiczny. W niniejszej sprawie nie doszło jednak do naruszenia prawa, dlatego też brak jest podstaw do unieważnienia przetargu.

W ocenie Sądu niezasadne są także zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia art. 194a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych formułowane w odniesieniu do ofert złożonych przez podmiot, któremu po przeprowadzeniu przetargu udzielono koncesji. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 57 ustawy o grach hazardowych dokumenty dołączane do wniosków powinny zostać przedłożone w formie oryginałów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem przez notariusza, adwokata lub radcę prawnego. Powyższa regulacja, jak słusznie zresztą zauważył organ nie wprowadza więc zastrzeżenia, że w wypadku potwierdzenia dokumentów za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego lub adwokata, może to nastąpić tylko w toku postępowania, w którym działa on jako pełnomocnik strony. Wbrew twierdzeniom skarżącej, również wymogu takiego nie przewiduje zawiadomienie o przetargu, w którym, w zakresie możliwości przedstawienia poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów, powtórzono normę art. 57 ustawy o grach hazardowych. Niezasadne jest zatem powoływanie się przez skarżącą na art. 194a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa zgodnie z którym to przepisem zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Regulacja art. 57 ustawy o grach hazardowych jest bowiem przepisem lex specialis w stosunku do art. 194a § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa.

W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.