Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1158/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski ( spr.) Sędziowie: NSA Grażyna Danielec AWSA Dorota Dąbek Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2005 r sprawy ze skargi B. J. i A. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 marca 2002r Nr: [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej B.J. tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę [...] złotych ( [...] )


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28 marca 2002 r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania B.J., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] 2002 r. Nr [...], orzekającą o "zatwierdzeniu zmian powierzchni, konfiguracji i oznaczenia w ewidencji gruntów i budynków działek oznaczonych : Nr [...] w obrębie [...] oraz [...] i [...] w obrębie [...] miasta Z.." W podstawie prawnej decyzji powołano art.138 paragraf 1 pkt 1 kpa oraz art.7 "b" ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj.Dz.U. z 2000 r Nr 100, poz.1086 z późn.zm. ).

W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.

Burmistrz Miasta Z., umocowany na podstawie Porozumienia Nr [...] z dnia [...] 1995 r. zawartego między Kierownikiem Urzędu Rejonowego w N. a Zarządem Miasta Z.( ogłoszonego w Dz.Urz. Woj. N. Nr [...] i [...]) oraz na podstawie art.89 ustawy z dnia 13 października 1998 r. .Przepisy wprowadzające ustawę reformującą administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz.872), decyzją z dnia 15 stycznia 2001 r. Nr. [...] zatwierdził zmiany w obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczące m.in. działki Nr [...] w obr. [...] miasta Z. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji złożone przez A.F. i B. J. jako współwłaścicieli dz.ewid. Nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia [...] 2001 [...], uchylił tę decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Przesłankę rozstrzygnięcia stanowiły wady dokumentacji geodezyjnego-kartograficznej, na której oparto rozstrzygnięcie.

Ponownie rozpatrując sprawę Burmistrza Miasta Z., z powołaniem na wyżej wskazane umocowanie, decyzją z dnia 28 stycznia 2002 r. Nr [...], orzekł o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta Zakopanego, przez skorygowanie błędów mapy ewidencji gruntów w sposób oznaczony, na stanowiącej załącznik do decyzji mapy uzupełniającej sporządzonej dnia [...] 2001 r. przez geodetę uprawnionego mgr inż. B.H. za L.ks. zam. [...].Korekta błędów wg. wyrzeczenia decyzji polega na zmianie powierzchni, konfiguracji i oznaczenia;

I działki ewidencyjnej Nr [...]w obrębie [...], o pow. [...] ha na dz.ewid. [...]w obrębie [...] o pow. [...] ha,

II działki ewidencyjnej Nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] na działki ewidencyjne Nr [...], [...] i [...] o sumie powierzchni [...] ha,

III działki ewidencyjnej Nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] ha na działkę ewid. [...]o pow. [...] ha .

Organ odwoławczy za własne przyjął ustalenia organu I instancji z których wynika, że zarówno mapa ewidencji gruntów obowiązująca przed [...] 1997 r., jak i mapa ewidencji gruntów zatwierdzona po jej modernizacji Obwieszczeniem Wojewody N. z dnia [...] 1997 r (Dz.Urz. Wojew. N. z dnia 5.08.1997 r Nr [...], poz. [...] ), zawierały błąd wynikający z nieujawnionego w części kartograficznej (mapowej) i opisowej (rejestrze), przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod Nr [...] w dniu [...] 1972 operatu technicznego pt. "wywłaszczenie nieruchomości ul. T.".

Organ ustalił z powołaniem na akta księgi wieczystej [...], iż ze znajdującego się w niej wykazu zmian gruntowych wynika, że objęta nią dz.ewid.2 z obr. [...]o pow. [...] ha, stanowiąca współwłasność B.J. i A. F., stanowi odpowiednik działki L.kat. [...], powstałej z podziału działki [...], na działki [...] i [...].Obie działki objęte były operatem technicznym " wywłaszczenia nieruchomości ul.T.", przy czym działka [...] (objęta KW [...] jako c.d. Lwh [...]) miała wejść w obszar ulicy T., obecnej działki ewid. [...].

Błąd mapy ewidencyjnej polegał na tym, że północno- zachodnią granicę dz.ewid. Nr [...], wykreślono na tej mapie według północno- zachodniej granicy działki [...], a nie według północno- zachodniej granicy działki [...], której odpowiada działka ewid. [...]w obr. [...]. Zdaniem organu I instancji, błąd kreślarski mapy ewidencyjnej, powtórzony w zmodernizowanym w 1997 r. operacie, podlega usunięciu w drodze decyzji organu prowadzącego ewidencję, czego następstwem są zmiany objęte rozstrzygnięciem. Czyniąc powyższe ustalenia odwołał się organ I instancji do "analizy przebiegu linii granic na zmodernizowanej mapie ewidencji gruntów miasta Z. w świetle istniejących dokumentów archiwalnych " sporządzonej przez geodetę uprawnionego B.H. za L.ks. zam. [...] z [...] 1999, danych zawartych w księgach wieczystych [...] i Lwh [...] cd.KW [...], oraz operatu technicznego "Wywłaszczenie Nieruchomości ul. T." zaklauzulowanego P.O.D.G K. Z. dnia [...] 1972 za Nr [...].

W odwołaniu od tej decyzji B.J. podniosła szereg zarzutów dotyczących naruszenia przepisów Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia [...] 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w szczególności zarzucając, iż stanowiąca załącznik do decyzji organu I instancji mapa nie została przyjęta do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oraz kwestionując stanowisko organu I instancji, że właścicielem działki ewid. [...], obejmującej i obszar działki kat. [...], z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa stała się Gmina Miasta Z., na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

Podejmując decyzję utrzymującą w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia organ odwoławczy w nawiązaniu do zarzutów odwołania zajął stanowisko, że rozstrzygnięcia zawarte w decyzji co do istoty nie pozostają w zależności od ich uprzedniego czy późniejszego przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego, gdyż istotnym jest aby dokumentacja została wykonana poprawnie, a ten warunek został spełniony .Wyrażono pogląd, że "ostateczna decyzja w sprawie zmian danych ujawnionych w operacie ewidencyjnym oraz dokumentacja przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, to warunki konieczne dla ujawnienia zmian danych objętych operatem, w trybie zawiadomienia o wprowadzeniu zmiany ".

Zarazem zdaniem organu odwoławczego, zapisy w księgach wieczystych potwierdzają nieuregulowany stan prawny ul. T., co pozostaje bez znaczenia wobec zatwierdzonych zmian. Sprawy dotyczące sposobu regulacji stanu prawnego nie były przedmiotem rozstrzygnięć zawartych w sentencji decyzji organu I instancji, a więc zarzuty w tym zakresie są bezprzedmiotowe.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, na powyższą decyzję złożyli B.J. i A.F.

W skardze, oraz w uzupełniającym zarzuty piśmie skarżącego A.F. z dnia [...]2003 r. zarzucono naruszenie szeregu przepisów postępowania, oraz przepisów materialnych..

Podniesiono, podtrzymując zarzuty odwołania, że z naruszeniem art.10 kpa uniemożliwiono stronom zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym a ustalenia poczyniono z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 kpa. Wskazano, że porównawczy opis zmian gruntowych zawiera stwierdzenie, że i operat podziału parcel zatytułowany " wywłaszczenie nieruchomości ul. T." dotknięty jest też błędem, gdyż nie uwzględnia cieku wodnego. Zaznaczono, że stanowiąca załącznik decyzji mapa uzupełniająca w istocie dzieli działkę ewid. Nr [...], na działki [...] i [...], z których drugą włącza do dz. ewid. [...], bez podstawy prawnej i na rzecz innego właściciela. Zdaniem skargi rozstrzygnięcie ingeruje w prawo własności, a księgą wieczystą [...] objęte są nadal działki. L.kat. [...] i [...] o pow. [...] znajdującą się w innym miejscu, niż wskazano w opracowaniu.

Na rozprawie dnia 17 stycznia 2004 r., pełnomocnik skarżącej B.J. wykazał odpisem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] 2004 r., sygn. [...], że uwzględniono jej powództwo negatoryjne przeciwko Gminie Z., o ochroną północno-zachodniej części dz. ewid. Nr [...]

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, iż podstawę zmiany ewidencji stanowiło ustalenie nieujawnienia w części kartograficznej przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania p.t. " Wywłaszczenie nieruchomości ul. T." z 1972 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył :

Skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie przed tą datą nie zostało zakończone. Stosownie zatem do przepisu art.97 paragraf 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z przepisem art.3 paragraf 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 1 paragraf 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269). W sprawowaniu tej kontroli pod względem zgodności z prawem, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, (art. 134 paragraf 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Dokonana na tej płaszczyźnie kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do uznania skargi za uzasadnioną

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficznego ( tj. Dz.U. 2000 r Nr 100, poz. 1086 z późn. zm. ) - zwana dalej ustawą - w przepisie art. 2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków ( kataster nieruchomości ) jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Podmiotowy i przedmiotowy zakres informacji objętych informacji objętych ewidencją gruntów i budynków określają przepisy art.20 ustawy oraz ewentualnie wydane na podstawie jej art.20 ust.4 rozporządzenia Rady Ministrów. W świetle art.20 ust.1 pkt 1 ustawy, do informacji przedmiotowych dotyczących gruntów należą m. In. Informacje o ich położeniu, granicach, powierzchni oraz oznaczeniach ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą te gruntu.

Nośnikiem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, zgodnie z art.24 ust.1 ustawy jest tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów . Zarazem przepisy art.23, 37 ust. 2 ustawy wskazują właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne jako podmioty obowiązane do przesyłania staroście ( jako organowi prowadzącemu ewidencję gruntów - art. 22 ust.1 ) odpisów prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów. Również na właścicielach oraz - w oznaczonym ustawą zakresie ( art.20 ust.2 pkt 1 i art.51 ) - na władających gruntami, ciąży obowiązek zgłaszania wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, a na żądanie starosty osoby zgłaszające zmiany są obowiązane ( art. 22 ust.3 ) dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

W dacie wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, obowiązywało już (od dnia 3 czerwca 2001 r.) Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38, poz. 454 ). Rozporządzenie to nie zna już pojęcia "prostowania " danych ewidencyjnych, którym posługiwały się przepisy poprzednio obowiązującego Rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 158, poz. 813 z późn. zm.), oraz przepisy - mającego zastosowanie w przypadkach określonych paragrafem 65 ust.2 w/w Rozporządzenia - zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów ( Mon.Pol. Nr 11, poz. 48 z późn. zm. ).

Przepisy powołanego Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 20021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - dalej zwanego Rozporządzeniem – regulując zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zasady wymiany danych ewidencyjnych, posługują się, kategorią aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do danych ewidencyjnych. Przy czym aktualizacja nastąpić może z urzędu lub na wniosek (paragraf 45 ust.1, 46 ust.1 ). Zgodnie z postanowieniem paragrafu 46 ust.2 pkt 2 podstawę wprowadzenia zmian stanowić może również zmiana wynikająca z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych.

W świetle powyższych uregulowań istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi ( paragraf 44 pkt 2). W pojęciu " aktualizacji " ewidencji gruntów i budynków mieści się zatem także, usuwanie ( prostowanie ) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych.

Z przepisu paragrafu 84 Rozporządzenia wynika, że określone nim zasady aktualizacji mają zastosowanie do operatów ewidencyjnych założonych i prowadzonych przed jego wejściem w życie w takim zakresie w jakim umożliwia tę aktualizację, system informatyczny obsługujący bazę danych ewidencyjnych.

Stosownie do przepisu paragrafu 9 ust.1 powołanego Rozporządzenia, działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.

Według obowiązującego operatu ewidencji gruntów zatwierdzonego - jak ustalają organy - po jego modernizacji, obwieszczeniem Wojewody N. z dnia [...] 1997 r ogłoszonym w Dzienniku. Urzędowym Województwa N. z dnia [...]1997 r, Nr 32, poz.119 ), działka ewidencyjna Nr [...]na mapie ewidencyjnej tego operatu, przedstawiała właśnie jednorodny pod względem prawnym obszar gruntu wydzielony na tej mapie liniami granicznymi. Stan prawny tej działki obrazuje wpis w księdze wieczystej Nr 15923, na opis której powołał się geodeta w tzw. " sprawdzeniu ksiąg wieczystych".

Wprawdzie powierzchnia nieruchomości, jako element oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej nie jest objęta domniemaniem prawdziwości prawa ( art.3 ), ani nie jest chroniona rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych ( art. 5) jako domniemaniami statuowanymi ustawą z dnia 6 lipca 1982 r o księgach wieczystych i hipotece (tj. .Dz.U. z 2001 r Nr 124, poz. 1361 ze zm. ), to jednak pole powierzchni jest tylko funkcją granic nieruchomości.

Zgodnie z paragrafem 28 ust.1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia element treści mapy ewidencyjnej stanowią m.in. granice działek, oraz oznaczenia punktów granicznych.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem zmiany części kartograficznej operatu ewidencji gruntów - mapy ewidencyjnej - jest wymiana danych ewidencyjnych działki ewidencyjnej, stanowiącej zarazem nieruchomość w rozumieniu przepisów k.c i ustawy o księgach wieczystych i hipotece, dotycząca nie tylko zmiany powierzchni i oznaczeń nieruchomości, lecz także jej konfiguracji a zatem przebiegu linii granicznych, to zmiana taka nie ma już charakteru wyłącznie przedmiotowego, lecz także charakter podmiotowy .Następstwem takiej zmiany wobec zmiany przebiegu linii granicznych ( zmiany konfiguracji ) jest bowiem przejście części jednorodnego prawnie obszaru dotychczasowej działki w inny obszar z założenia jednorodny pod względem prawnym. Czym innym jest natomiast spowodowane błędem kartograficznym, objęcie jedną działką ewidencyjną obszarów niejednorodnych pod względem prawnym, dla których dokumenty źródłowe określają przebieg granic.

Przepisy paragrafu 36 i 37 wyczerpująco określają rodzaje postępowań, w których sporządzana jest dokumentacja geodezyjna, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego, na podstawie której wykazuje się w ewidencji gruntów przebieg granic działek ewidencyjnych.

Do postępowań tych należą m.in. postępowania rozgraniczeniowe, i o podział nieruchomości .

Zmiana granic na mapie ewidencyjnej, a więc zmiana przebiegu linii odzwierciedlających zasięg prawa własności (władania) daną działką, musi mieć oparcie w podstawie prawnej, a nie tylko w dokumentacji geodezyjnej i to przyjętej przed decyzją do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego .

Organy obu instancji, za podstawę wprowadzania zmiany " aktualizującej " obowiązujący od 1997 r operat ewidencji, przyjęły, operat techniczny pt." Wywłaszczenie nieruchomości ul. T." wprowadzony do zasobu geodezyjnego i kartograficznego 14 kwietnia 1972 r. Jednakże samo wprowadzenie tego dokumentu do zasobu, oznacza tylko jego poprawność, z punktu widzenia zasad sporządzenia takich dokumentów, nie przesądza zaś o tym, czy odzwierciedla od stan po prawomocnym (ostatecznym) podziale nieruchomości w drodze postępowania wywłaszczeniowego. Na taki akt administracyjny, w postaci ostatecznej decyzji rozstrzygającej o podziale działki, z której powstała m.in. dz.ewid. [...] i L.kat [...], oraz na podstawie którego wywłaszczono by tę ostatnią organy nie wskazują.

Nie ustalono zatem, czy powyższy operat techniczny, stanowi integralną część aktu ostatecznie rozstrzygającego o wywłaszczeniu.

Pomijając, że przedstawione akta sprawy nie zawierają tej ich części, która poprzedzała decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2001 r., należy stwierdzić, iż wprowadzając zmiany w ewidencji, Burmistrz Miasta Z. miał świadomość braku tytułu prawnego dla podziału parcel odzwierciedlonego "planem podziału parcel objętych ul. T. " z [...] 1972 ( k.10 akt ) . Świadczy o tym fakt, iż mimo ustalenia, że działka L.kat [...] objętą jest KW [...] ( c.d L [...]), jako stanowiąca własność H.R., przyjął, iż weszła ona w skład działki [...], na podstawie art. 73 ustawy z 13 października 1998 r przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872), z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. Nawet gdyby zdarzenie to stanowiło podstawę aktualizację ewidencji, to nie mogło prostować błędu ewidencji, który rzekomo miał istnieć przed obwieszczeniem o zmodernizowaniu ewidencjii w 1997 r.

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2002.05.16 IV CK 1071/00 (OSNC 2003/9/120), wyjaśnił, że w świetle w/wym przepisu art.73 ust.1 i 3, powołanej ustawy z 13 października 1998 r, wyłączny dowód nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego, stanowi ostateczna decyzja Wojewody.

Powierzenie Burmistrzowi prowadzenia spraw z zakresu ewidencji gruntów i budynków, nie może służyć pomijaniu, wymaganych prawem postępowań, w których powstają tytuły prawne stanowiące podstawę wprowadzania zmian podmiotowych lub przedmiotowych w ewidencji gruntów.

Takie motywy natomiast legły u podstaw decyzji organu I instancji, mimo, że podkreślona wcześniej istota ewidencji gruntów polega na jej funkcji informatycznej, odzwierciedlającej stan prawny, a nie na funkcji prawotwórczej.

Akceptacja decyzji organu I instancji w postępowaniu odwoławczym, przy podkreśleniu, że stan prawny ul. T. nie jest uregulowany, narusza przepis art.2 ust.8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z postanowieniami paragrafów 36, 37 oraz 46 ust.2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Z postanowień paragrafu 36 i paragrafu 46 ust.2 pkt 2, wynika, iż wprowadzenie zmian wynikających z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, może być oparte tylko na takich opracowaniach, które są przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz zawierają wykaz zmian ewidencyjnych, którego elementy określa ust.3 pkt 1-8 tego przepisu. Sprzeczne z tymi przepisami jest stanowisko organu odwoławczego, że rozstrzygnięcia zawarte w decyzji "nie pozostają w zależności" z przyjęciem uprzednio operatu do państwowego zasobu geodezyjnego.

Przepisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów udostępnienia tych baz (Dz.U. Nr 78 poz. 837 ) m.in. regulują ( a zwłaszcza paragraf 8, 9, 110 ), tryb i zasady zgłaszania, kontroli i przyjmowania dokumentacji do zasobu. Zupełnie zaś niezrozumiałe jest stanowisko organu II instancji, z którego zdaje się wynikać pogląd niczym nie umotywowany, iż tylko dla wprowadzenia zmian w trybie tzw. zawiadomienia, konieczne jest uprzednie przyjęcie opracowania geodezyjnego i kartograficznego do zasobu.

W świetle powyższych stwierdzeń nie można akceptować stanowiska organu odwoławczego, że " sprawy dotyczące sposobu regulacji stanu prawnego ul. T." nie były przedmiotem rozstrzygnięć .

Należy mieć na uwadze, iż w zakresie w jakim rozstrzygnięcia dotyczyły obszaru działki L.kat. [...]obj. KW [...], który jako części działki ewid. Nr [...] miał wejść w skład dz.ewid. [...], decyzje zapadły bez udziału właściciela tej działki lub jego następców prawnych, a zatem w warunkach przesłanki wznowienia opisanej art. 145 paragraf 1 pkt 4 kpa.

Stan akt sprawy wskazuje, iż trafne są zarzuty skarżących, co do pozbawienia ich możności czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności umożliwienia przed wydaniem decyzji organów obu instancji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów ( art.10 paragraf 1 kpa).

Naruszono także przepisy art.7 i 77 kpa obligujące do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, przy zachowaniu przewidzianej art. 80 kpa zasady, iż przyjęcie okoliczności za udowodnioną oparte być musi na ocenie całokształtu materiału dowodowego.

Skoro przedmiotem - jak zdaje się wynikać z przedstawionych akt - wszczętego z urzędu postępowania, była wymiana danych ewidencyjnych, błędnie odzwierciedlających stan jaki powinien być uwidoczniony już w ewidencji założonej w 1997 r. to przedmiot tak określonego postępowania determinował czasowy zasięg zdarzeń prawnych i faktycznych, podlegających odzwierciedleniu w operacie ewidencyjnym, o którego zmodernizowaniu obwieszczono w 1997 r.

Oczywiście nie wyłącza to postępowania o wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych na podstawie późniejszych zdarzeń, jednakże jest to postępowanie wynikające z obowiązku utrzymywania operatu w stanie aktualności ( paragraf 44 pkt 2 ) a nie usuwanie błędów organów ewidencji, przez wymianę w drodze " aktualizacji" błędnych czy nieścisłych danych ewidencyjnych.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I-szym sentencji na podstawie art. 145 paragraf 1 pkt 1 Lit a,b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ). Treść uchylonych decyzji, przemawia za opartym na przepisie art. 152 powołanej ustawy orzeczeniu, iż nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku .Orzeczenie w przedmiocie zwrotu na rzecz skarżącej B. J. zastępowanej przez pełnomocnika adwokata kosztów postępowania w kwocie [...] zł oparto na przepisach art. art. 200, 205 paragraf 2 i 210 powołanej ustawy.