Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 16/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 15 a ust. 1, ust. -7-11, ust. 12, art. 18 ust. 1 pkt 5b
journal: Dz.U. 2001 nr 55 poz 577
law: Ustawa z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 3 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant ref. staż. Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2012 roku sprawy ze skargi E. J. C. na bezczynność Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. w przedmiocie niepodjęcia uchwały opiniującej kandydaturę skarżącej na członka Kolegium RIO w Ł. oddala skargę.


UZASADNIENIE

E. J. C. przystąpiła do konkursu na etatowego członka Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł.

Pismem z dnia 22 lutego 2012 r. Przewodniczący Komisji Konkursowej poinformował E. J. C. o wynikach postępowania konkursowego. Kandydatka otrzymała w części I konkursu łącznie 44,3 punkty.

Komisja Konkursowa podjęła uchwałę o przedstawieniu Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. kandydatury E. J. C. na członka etatowego Kolegium.

Przewodniczący komisji konkursowej, przedstawił Kolegium Izby listę kandydatów oraz dokumentację z przebiegu postępowania konkursowego, celem zaopiniowania kandydata.

Na posiedzeniu w dniu 14 marca 2012 r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. podjęło uchwałę nr [...] o negatywnym zaopiniowaniu kandydatury E. J. C.

Pismem z dnia 15 marca 2012 r. Prezes Regionalnej Izby Obrachunkowej, poinformował E. J. C., że wobec nieuzyskania większości głosów (art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych) nie może skierować do Prezesa Rady Ministrów wniosku w sprawie powołania jej na stanowisko etatowego członka Kolegium RIO.

Pismem z dnia 25 marca 2012 r. E. J. C. wezwała Kolegium RIO do podjęcia uchwały w przedmiocie zaopiniowania jej kandydatury na członka Kolegium. Strona podniosła, że do wyłącznej właściwości kolegium izby należy opiniowanie kandydatów na członków kolegium. Kolegium ma nie tylko kompetencje, ale i obowiązek zaopiniowania przedstawionego przez komisję konkursową kandydata na członka kolegium. Czynność ta musi być dopełniona, jest prawnym obowiązkiem tego organu, zaniechanie w tym zakresie nie może prowadzić do unicestwienia ustawo określonych reguł i zasad postępowania.

Pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r. Przewodniczący RIO w Ł. poinformował kandydatkę, że podjęta została w jej przypadku uchwała o charakterze negatywnym (uchwała z dnia [...] nr [...]) Ponadto Przewodniczący RIO w Ł. poinformował, że wobec brzmienia art. 15 ust. 2 ustawy o rio trudno jest wskazać jakimi motywami kierowali się członkowie kolegium podczas głosowania.

Pismem z dnia 9 maja 2012 r. E. J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność organu administracji publicznej. Wniosła o stwierdzenie bezczynności Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. polegającej na niepodjęciu uchwały opiniującej kandydaturę skarżącej na członka Kolegium RIO w Ł.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że skoro żaden przepis ustawy z dnia 7 października 1992 roku o regionalnych izbach obrachunkowych nie odnosi się do treści uchwały Kolegium (pozytywna - negatywna), a jedynie do faktu jej podjęcia, pismem z dnia 25 marca 2012 r. wezwała RIO w Ł. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niepodjęciu czynności, której obowiązek dokonania wynika z przepisu prawa. Pismem [...] z dnia [...] Prezes Regionalnej Izby Obrachunkowej - Przewodniczący Kolegium RIO w Ł., negatywnie odniósł się do wniosku skarżącej stwierdzając, że Kolegium podjęło uchwałę negatywną, co do jej kandydatury. Jak jednak wynika z protokołu posiedzenia Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. z dnia [...] na posiedzeniu głosowano jedynie opinię w przedmiocie zaopiniowania kandydatury skarżącej. Wynik głosowania był następujący: za kandydaturą było 6 głosów, przeciw 5, wstrzymało się 5. Przewodniczący Kolegium, na podstawie tak protokołowanych wyników głosowania, stwierdził w tymże protokole negatywne zaopiniowanie kandydatury. Zdaniem skarżącej powyższe stanowisko nie jest trafne. Skoro art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 7 października 1992 roku o regionalnych izbach obrachunkowych dla podjęcia uchwał określonych w art. 18 ust. 1 [w tym i pkt 5b), tj. opiniowanie kandydatów na członków kolegium] tej ustawy wymaga bezwzględnej większości, to wymaga jej zarówno do podjęcia opinii pozytywnej, jak i negatywnej. Żaden przepis ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych nie stawia znaku równości między brakiem podjęcia uchwały pozytywnej, a podjęciem uchwały negatywnej. W ocenie skarżącej w świetle powyższego należy uznać, że żadna uchwała nie została przez Kolegium RIO w Ł. podjęta, a skarga zasługuje na uwzględnienie.

W odpowiedzi na skargę RIO wnosiła o jej odrzucenie. Organ wskazał, że skarżąca - formułując zarzuty skargi - nie podjęła próby zakwalifikowania zaskarżonej czynności do określonej kategorii spraw objętych kognicją sądów administracyjnych, a wymienionych w art. 3 § 1 pkt 1-7 P.p.s.a. W ocenie organu, wydanie (zaniechanie) przez kolegium RIO opinii o kandydacie na członka Kolegium nie należy do kategorii spraw, o których mowa w przywołanym wyżej przepisie, albowiem nie jest to rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Aby takie działanie mogło być uznane za akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., musi ono dotyczyć uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa i mieć charakter prawnie wiążący. Oznacza to, że wpływa ono na sytuację danego podmiotu w taki sposób, że samo tę sytuację wyznacza, bądź wywołuje określony skutek prawny. Organ stwierdził, że z faktu wydania opinii o kandydacie na członka kolegium nie wynikają dla niego żadne uprawnienia. Ani ustawa z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych, ani rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzania konkursu na członków kolegium regionalnej izby obrachunkowej nie wiążą z faktem wydania przedmiotowej opinii obowiązku przesłania dokumentacji konkursowej Prezesowi Rady Ministrów, który nie ma także prawnego obowiązku powołania zgłoszonego kandydata na członka kolegium. Za powyższą interpretacją dodatkowo przemawia fakt, iż na mocy art. 5 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach m.in. odmowy mianowania na stanowisko lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek powołania lub mianowania wynika z przepisów prawa, czego w niniejszej sprawie brak. Zdaniem organu procedura wyłaniania kandydatów, jak i ewentualne decyzje o odmowie powołania na stanowisko, nie są poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Jeżeli tak, to trudno uznać, by kandydatowi na członka Kolegium przysługiwała skarga na zaniechanie wydania opinii, by na kolejnym etapie podejmowania decyzji personalnej tej kontroli zainteresowanej odmówić. Taka wykładnia byłaby nieracjonalna, stąd skargę należy odrzucić. Ponadto organ wskazał, że w sytuacji, gdyby jednak Sąd nie podzielił zaprezentowanego wyżej stanowiska, w ocenie Regionalnej Izby Obrachunkowej skarga jako niezasadna, winna ulec oddaleniu. Skarżąca, wnosząc skargę na bezczynność organu, żąda podjęcia przez kolegium RIO uchwały w sprawie zaopiniowania jej kandydatury na stanowisko etatowego członka kolegium, wywodząc, że uchwała ze względu na wymóg art. 18 ust. 2 ustawy regionalnych izbach obrachunkowych nie została podjęta. Konstatacja skarżącej jest nieuprawniona. Wbrew temu, co pisze skarżąca, Kolegium- zgodnie z przyjętą procedurą - podjęło uchwałę w sprawie zaopiniowania kandydata (dowód: uchwała Kolegium RIO w Ł. z dn. [...]). Okoliczności podnoszone przez skarżącą, a dotyczące trybu i sposobu ustalania wyników głosowania w aspekcie prawidłowości bądź wadliwości podjętej uchwały, nie są przedmiotem skargi, stąd nie zachodzi potrzeba ustosunkowania się do tego zagadnienia.

W piśmie procesowym z dnia 17 sierpnia 2012 r. skarżąca podniosła, że zaskarżona czynność mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotowy konkurs zakłada przeprowadzenie szeregu czynności opisanych w przepisach ustawy o rio oraz przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 kwietnia 2004 r. Procedura konkursu mieści się w zakresie norm prawa administracyjnego publicznego, a podejmowane w ramach tej procedury akty lub czynności odnoszą się do uprawnień osoby uczestniczącej w postępowaniu konkursowym. W przypadku wyboru przez komisję konkursową danej osoby, jako kandydata, który zostanie przedstawiony kolegium regionalnej izby obrachunkowej – uczestnik ma prawo uzyskania opinii co do swojej osoby wyrażonej przez kolegium izby oraz prawo do przedstawienia jego kandydatury, jako kandydata na członka kolegium, Prezesowi Rady Ministrów, do czego niezbędny jest wniosek prezesa izby. Zdaniem skarżącej ma ona w tym postępowaniu określone uprawnienia, którym odpowiadają stosowne obowiązki, w szczególności wynikająca z art. 18 ust. 1 pkt 5b ustawy o rio powinność kolegium zaopiniowania kandydata, co nie determinuje oczywiście powołania (po dokonaniu stosownych czynności przez prezesa rio) przez Prezesa Rady Ministrów danej osoby na stanowisko członka kolegium izby. Udokumentowane protokołem posiedzenia Kolegium RIO w Ł. czynności wskazują, biorąc pod uwagę art. 18 ust. 2 ustawy o rio, na fakt niepodjęcia przez Kolegium RIO w Łodzi uchwały wymaganej art. 18 ust. 1 pkt 5b ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.

Dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy).

Z treści powyższego przepisu wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność, polegającą na niewydaniu w terminie decyzji oraz postanowień, sprowadza się do tego, iż skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środka prawnego przewidzianego w art. 37 k.p.a. tzn. winien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.

W sytuacji, gdy bezczynność organu ma miejsce w sprawach, w których organ winien wydać inny akt bądź dopełnić określonej czynności skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna pod warunkiem wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa.

Zdaniem Sądu, skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała powyższy tryb, bowiem pismem z dnia 25 marca 2012 r. wezwała Regionalną Izbę Obrachunkową w Ł. do usunięcia naruszenia prawa.

W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest więc określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dotyczy to zatem sytuacji, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że przedmiotem skargi jest bezczynność Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. w sprawie opiniowania kandydata na członka kolegium izby.

W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy sprawa ta mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego. Kwestia właściwości sądu administracyjnego do orzekania w sprawach dotyczących postępowania konkursowego na stanowisko członka kolegium regionalnej izby obrachunkowej wymaga przypomnienia, że zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz.U. z 2001 r. nr 56, poz. 577 ze zm.) kandydatów na członków kolegium wyłania się w drodze konkursu. Konkurs ogłasza prezes izby, który przewodniczy pracom komisji konkursowej (art. 15a ust. 2). W skład komisji konkursowej wchodzi prezes izby oraz dwóch członków kolegium izby, wybranych przez to kolegium zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy jego składu (art. 15a ust. 4 ustawy). Komisja nie dopuszcza do konkursu ofert niespełniających wymagań określonych w ogłoszeniu o konkursie lub złożonych po upływie terminu składania ofert. Komisja orzeka po zapoznaniu się z dokumentami złożonymi przez kandydatów i po przeprowadzeniu z nimi rozmowy, czy spełniają oni kryteria określone w ogłoszeniu o konkursie oraz sprawdza znajomość obowiązujących przepisów prawa w zakresie działania regionalnych izb obrachunkowych. Wyboru kandydatów dokonuje się zwykłą większością głosów. W przypadku równej liczby głosów o rozstrzygnięciu głosowania decyduje głos przewodniczącego. Komisja konkursowa w terminie 7 dni od podjęcia uchwały w sprawie niedopuszczenia kandydata do konkursu, o którym mowa w ust. 6, albo podjęcia uchwały w sprawie wyboru kandydatów, o którym mowa w ust. 8, zawiadamia kandydata na piśmie o podjętej uchwale. W terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 9, kandydat ma prawo odwołać się do kolegium izby. Kolegium izby rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania. Przewodniczący komisji konkursowej przedstawia kolegium izby listę kandydatów na członków kolegium (art. 15a ust. 7-11).

Na podstawie art. 15a ust. 12 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzania konkursu na członków kolegium regionalnej izby obrachunkowej.

Skarżąca powyżej przedstawiony etap konkursu na stanowisko członka kolegium regionalnej izby obrachunkowej przeszła pozytywnie, uzyskując wymaganą liczbę punktów. Natomiast komisja podjęła uchwałę w sprawie wyboru kandydatki do przestawienia Kolegium Izby. Wobec tego skarżąca nie składała odwołania, o którym mowa w art. 15a ust. 10 ustawy oraz § 17 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzania konkursu na członków kolegium regionalnej izby obrachunkowej.

Dalszy etap konkursu to opiniowanie kandydata przez kolegium izby (art. 18 ust. 1 pkt 5b ustawy). Zgodnie z § 16 ust. 4 powołanego rozporządzenia przewodniczący komisji, w terminie 7 dni od dnia podjęcia przez komisję uchwały w sprawie wyboru kandydatów, przekazuje kolegium izby listę kandydatów wraz z dokumentacją przebiegu postępowania konkursowego. Opiniowanie kandydatów przez kolegium izby następuje w formie uchwały. Stosownie bowiem do treści art. 18a ust. 3 i 4 ustawy o rio rozstrzygnięcia nadzorcze, postanowienia i opinie kolegium w sprawach objętych ustawą są podejmowane w formie uchwał. Uchwały kolegium podpisuje osoba przewodnicząca w jego posiedzeniu. Uchwały organu regionalnej izby obrachunkowej - kolegium izby - zapadają bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej ½ liczby członków kolegium izby (art. 18 ust. 2 ustawy).

Z powyższego wynika, że konkurs na członka kolegium izby obejmuje nie tylko postępowanie konkursowe prowadzone przez komisję konkursową, ale także postępowanie prowadzone przez kolegium izby, a więc obejmuje etap wyłonienia kandydatów przez komisję konkursową (skład: prezes izby oraz dwóch członków kolegium izby) oraz etap opiniowania kandydatów przez kolegium izby. Wszelkie czynności podejmowane w ramach ogłoszonego konkursu na stanowisko członka kolegium izby zmierzające do wyłonienia kandydata są de facto czynnościami organu izby, tj. kolegium izby.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona przez E. C. uchwała w sprawie zaopiniowania jej kandydatury na członka Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Łodzi ma charakter aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., z zakresu administracji publicznej i dotyczy sfery praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa. "Akty mają charakter sformalizowany i przybierają z reguły formę pism, wykazów, czy zaświadczeń..." (patrz: J. Drachal, "Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. prof. Romana Hausera i prof. Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011r ., s. 60). W niniejszej sprawie akt przyjął formę uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł.

Należy podkreślić, że uchwała kolegium izby – organu administracji publicznej - o negatywnym zaopiniowaniu kandydata na członka kolegium izby – w celu przedstawienia jego kandydatury - Prezesowi Rady Ministrów, nie pozostaje bez wpływu na sytuację osoby zainteresowanej, która w odpowiedzi na ogłoszenie konkursu wzięła w nim udział.

Zdaniem Sądu, czynności podejmowane w toku konkursu, na podstawie i w granicach prawa, przez kolegium regionalnej izby obrachunkowej jako organu administracji publicznej mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatem są uczestnicy konkursu realizujący swoje własne uprawnienia do udziału w konkursie. Ogłoszenie konkursu i zgłoszenie w nim udziału przez określoną osobę nie jest źródłem powstania zobowiązaniowego stosunku prawnego pomiędzy uczestnikiem konkursu a organem administracji publicznej przeprowadzającym konkurs. Powstałe w związku z prowadzeniem konkursu stosunki prawne między uczestnikami konkursu a organem administracji publicznej nie są oparte na równości (równorzędności) podmiotów. Sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej. Rozstrzygnięcia dotyczące zatem m.in. opiniowania kandydata biorącego udział w konkursie na członka kolegium są aktami stosowania prawa przez organ administracji publicznej, które kształtują sytuację prawną uczestników konkursu.

W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych postępowanie konkursowe jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej. Natomiast badanie zgodności z prawem wyników konkursu podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 857/12, Lex 1145133, wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt OSK 460/04, Lex nr 156420). Orzeczenia te dotyczą wprawdzie innych postępowań konkursowych, ale istotne jest to, że wskazują na upoważnienie sądów administracyjnych do badania zgodności z prawem wyników konkursu.

W konsekwencji, zdaniem Sądu należy uznać, że skarga na bezczynność kolegium regionalnej izby obrachunkowej w przedmiocie niepodjęcia uchwały opiniującej kandydata na członka kolegium izby należy do sfery administracji publicznej, nad którą kontrolę sprawują sądy administracyjne.

Wobec powyższego Sąd uznał, że w niniejszej sprawie skarga jest dopuszczalna.

W dalszej części rozważań wskazać należy, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka (jest to wyjątek), biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy, istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (por. J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi , Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 196).

Stosownie do treści art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W niniejszej sprawie, Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. podjęło uchwałę nr [...] o zaopiniowaniu negatywnie kandydatury E. C. na etatowego członka Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. Skoro uchwała została podjęta, to organ nie był w bezczynności. To, że uchwała rozstrzyga negatywnie o uprawnieniach skarżącej nie oznacza, że organ zwleka z wydaniem aktu. Wobec powyższego nie było podstaw do zastosowania art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym oddalił skargę.

b.a.