Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SAB/Sz 13/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA –Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.T. o unieważnienie postępowania toczącego się pod sygn. akt I SAB/Sz 13/15 w sprawie z jego skargi na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o unieważnienie postępowania


UZASADNIENIE

C.T. zamieścił w piśmie z dnia 30 października 2015 r. wniosek o unieważnienie postępowania toczącego się pod sygn. akt I SAB/Sz 13/15 zakończonego postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 30 września 2015 r. odrzucającym skargę oraz wniosek o przyznanie adwokata do wniesienia skargi kasacyjnej.

W piśmie z dnia 2 grudnia 2015 r. C.T. ponowił wnioski oraz argumentację zamieszczą w ww. piśmie.

Pismami z dnia 4 listopada 2015 r. oraz 8 grudnia 2015 r. sąd zawiadomił C.T. o kolejności rozpoznawania przedmiotowych wniosków oraz wezwał do nadesłania wypełnionego i podpisanego formularza PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Po rozpoznaniu wniosku C.T. przedmiocie przyznania prawa pomocy, referendarz sądowy wydał postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015 r., którym ustanowił dla C.T. adwokata z urzędu i zwolnił od kosztów sądowych. Postanowienie zostało doręczone C.T. w dniu 31 grudnia 2016 r.. Następnie na podstawie ww. postanowienia [...] Izba Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adw. K.T.

W piśmie z dnia 19 kwietnia 2016 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Przewodniczącej Wydziału I z dnia 30 marca 2016 r., C.T. ponowił wniosek o unieważnienie postępowania. W uzasadnieniu podniósł, że orzeczono za jego plecami, z powodu niemożliwości jego działania, nie badania materiału dowodowego, bez jego wiedzy.

Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2016 r. doręczono ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi kopie pisma C.T. z dnia 30 października 2015 r. oraz wezwano pełnomocnika do odniesienia się i ewentualnego doprecyzowania wniosku

w terminie 14 dni od doręczenia zarządzenia.

Pełnomocnik C.T. pismem z dnia 9 lutego 2016 r. wstąpił do sprawy przedkładając za pismem przewodnim opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Sz 13/15. Ponadto w piśmie z dnia 16 lutego 2016 r. pełnomocnik odnosząc się do wezwania z dnia 8 lutego 2016 r. wskazał, iż będąc związany stanowiskiem C.T. podtrzymuje złożony przez niego wniosek o unieważnienie postępowania toczącego się pod sygn. akt I SAB/Sz 13/15.

Następnie w pismem z dnia 24 lutego 2016 r. C.T. odniósł się do przedłożonej przez pełnomocnika opinii prawnej w zakresie zasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 30 września 2015 r. Dodatkowo w jego treści wniósł o przydzielenie adwokata do wniesienia środka odwoławczego, który będzie posiadał wiedzę większą od dotychczasowego pełnomocnika. Sąd pismem z dnia 3 marca 2016 r. poinformował C.T. o konsekwencjach takiego wniosku.

Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2016 r., w konsekwencji stanowiska C.T. będącego odpowiedzią na wezwanie z dnia 30 marca 2016 r., Przewodniczący Wydziału I przyjął za C.T., że żądanie obejmuje unieważnienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

C.T. zwrócił się z wnioskiem o unieważnienie postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się pod sygn. akt SAB/Sz 13/15. Tego typu wniosek jest niedopuszczalny, albowiem ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako: "p.p.s.a." nie przewiduje możliwości złożenia wniosku o unieważnienie przez sąd administracyjny postępowania sądowoadministracyjnego. Możliwości takiej nie dają również przepisy odrębnych ustaw.

Przepisy p.p.s.a. przewidują w ramach trybów nadzwyczajnych możliwość wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem oraz skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Jednakże jak wynika z treści pism z dnia 30 października 2015 r., 2 grudnia 2015 r., 19 kwietnia 2016 r. oraz pisma z dnia 16 lutego 2016 r. (ustanowionego w sprawie pełnomocnika), C.T. żąda unieważnienia postępowania sądowoadministracyjnego.

Nie można także uznać, by wniosek C.T. inicjował postępowanie wpadkowe w ramach toczącego się pod niniejszą sygnaturą akt postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 63 § 1 p.p.s.a. postępowanie przed sądem administracyjnym wszczyna się na wniosek wyłącznie wówczas, gdy tak stanowi przepis ustawy. Do grupy takich wniosków nie zalicza się jednakże sformułowany przez C.T. wniosek o unieważnienie postępowania.

Mając powyższe na uwadze, sąd uznał wniosek C.T. o unieważnienie postępowania toczącego się pod niniejszą sygnaturą za niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., postanowił jak sentencji, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64

§ 3 p.p.s.a. uczynił to postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym.