Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 850/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na wysyłanie wyrobów akcyzowych postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. H. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...], którą organ I instancji odmówił udzielenia zezwolenia na wysyłanie wyrobów akcyzowych.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 września 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej (np. wypis z KRS) oraz wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 4 października 2021 r.

W dniu 11 października 2021 r. skarżąca uiściła na rachunek bankowy Sądu brakujący wpis sądowy od skargi, lecz nie nadesłała dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej (np. wypis z KRS).

Termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 11 października 2021 r.

W dniu 25 października 2021 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi z załączoną informacją z KRS odpowiadającą odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców (według pieczęci nadania w urzędzie pocztowym na kopercie przesyłkę nadano 22 października 2021 r.).

W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że brak formalny skargi nie został usunięty w terminie bez winy strony skarżącej, albowiem Prezes Zarządu skarżącej D.S. w dniu 8 października 2021 r. miał kontakt z osobą zarażoną COVID-19 i w związku z powyższym zmuszony był pozostawać w samoizolacji do dnia 22 października 2021 r. Ponieważ w dniu 11 października 2021 r. u D.S. wystąpiły objawy chorobowe i zaleceniem lekarza przez okres 5 dni, tj. do dnia 16 października 2021 r. powstrzymywał się z wykonywaniem obowiązków zawodowych (do wniosku załączone zostało zaświadczenie lekarskie). Dodatkowo D.S. wskazał, iż proces leczenia intensywnej infekcji całkowicie uniemożliwił mu podejmowanie jakichkolwiek czynności zawodowych, a wobec faktu, że Spółka H. nie zatrudnia żadnych pracowników, nie było możliwym zlecenie komukolwiek dokonania czynności nadania korespondencji sądowej w placówce pocztowej. D.S. jako jedyna osoba uprawniona do reprezentowania Spółki i osoba samotnie zamieszkująca nie mógł zlecić tej czynności nikomu innemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Wymogi formalne takiego wniosku precyzuje treść art. 87 § 1 do § 4 p.p.s.a. wprowadzając wymóg, by wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1); w jego treści zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (§ 2); wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3), a wraz z nim by wnioskodawca dokonał czynności, której nie dokonał w terminie (§ 4).

Należy podkreślić, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej (o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a.) stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Komentatorzy (Komentarz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007) zwracają uwagę, iż art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Orzecznictwo sądów wskazuje, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; postanowienie SN z 29 października 1999 r., I CKN 556/98; postanowienie SN z 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP 2000, nr 12, poz. 6). Potwierdził to również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu wydanym w dniu 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżącą, a dokładnie osoba uprawniona do jej reprezentacji, wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w zakresie nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej. Strona skarżąca zachowała przy tym wymogi formalne umożliwiające merytoryczne rozpoznanie wniosku. Ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu usunięty został brak formalny poprzez złożenie odpisu KRS, potwierdzającego, iż skarga podpisana została przez osobę uprawnioną do reprezentacji skarżącej Spółki.

Wskazaną przez stronę skarżącą okolicznością uzasadniająca przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi stanowiło nagłe zachorowanie wymagające izolacji (COVID-19), przy braku możliwości zapewnienia dokonania czynności usunięcia braku formalnego skargi przez inną osobę.

Zdaniem Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu należało uwzględnić. Przytoczone przez reprezentującego skarżącą Spółkę Prezesa Zarządu okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do usunięcia braku formalnego skargi zostały uprawdopodobnione załączonym do wniosku zaświadczeniem lekarskim. Nagłe zachorowanie skarżącego, połączone z istotnym ograniczeniem kontaktu z innymi osobami i brakiem innych osób, które mogłyby dokonać czynności usunięcia braku formalnego skargi, spowodowało, że brak formalny skargi nie został usunięty w terminie tj. do 11 października, a 22 października 2021 r.

Wobec powyższego zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.