Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1700/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 12  ust. 1  w  zw. z  art. 11 ust. 1, 12  ust. 3  w  zw. z art. 11  ust. 2-2b
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 14c, 14b, 14h
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Ciołek, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant: starszy sekretarz sądowy Lucyna Barańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 września 2014 r. sprawy ze skargi A S.A. Oddział [...] G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (Dyrektora Izby Skarbowej w P.) z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. orzeka, że akt uchylony w pkt I nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. – działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. Postępowanie podatkowe przed organami podatkowymi.

1.1. Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów (Dyrektora Izby Skarbowej w P.; dalej: organ podatkowy) wydana na rzecz A S.A. Oddział w G. (dalej: spółka/ strona/ skarżąca) z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

1.2. We wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, dotyczącym zaistniałego stanu faktycznego, skarżąca podała, że organizuje dla pracowników różnego rodzaju imprezy o charakterze promocyjnym i biznesowo-integracyjnym.

Spółka organizuje m.in. akademie zakładowe związane z wręczaniem odznaczeń. Uczestnikami akademii, oprócz wyróżnionych pracowników są inni pracownicy i goście specjalni niebędący pracownikami, co sprzyja promocji działalności biznesowej. Dla wyróżnionych osób oraz kierowników i dyrektorów oddziałów przygotowywane są imienne zaproszenia. Ze względów praktycznych nie jest prowadzona ewidencja uczestników. Udział w akademiach jest dla uczestników nieodpłatny.

Z okazji Dnia Hutnika spółka organizuje spotkania skierowane do określonej grupy osób jakimi są emeryci oraz orkiestra. Organizacja tych spotkań, w tym poczęstunek oraz podarunki finansowane są ze środków własnych spółki, a udział jest dla uczestników bezpłatny. Strona nie jest w stanie określić liczby osób przybywających na takie spotkania, gdyż obecność na spotkaniu nie jest odnotowywana.

Ponadto spółka organizuje coroczne festyny o charakterze rekreacyjnym. Na imprezie dostępne są nieodpłatnie programy rozrywkowe oraz różnego rodzaju atrakcje dla każdej grupy wiekowej, ponieważ obecni i emerytowani pracownicy są zapraszani wraz z rodzinami. Impreza ma charakter zamknięty. Prowadzone są również zapisy zgłoszeń do wzięcia udziału, ale zdarza się, że uczestniczą w festynie także osoby z zewnątrz będące członkami lokalnej społeczności. Spółka nie jest w stanie określić dokładnej liczby osób przybywających na te spotkania. Do dyspozycji uczestników przygotowane są częściowo dofinansowane przez spółkę posiłki, które można otrzymać poprzez okazanie karty uprawniającej do otrzymania posiłku. Koszty organizacji spotkań ponoszone przez spółkę mają co do zasady charakter ryczałtowy, za wyjątkiem kart umożliwiających korzystanie z cateringu na festynie, które wydawane są konkretnym uczestnikom i wydatki na nie są częściowo pokrywane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej: ZFŚS). W zakresie nieobjętym dopłatą z ZFŚS koszt karty pokrywają pracownicy. Pozostałe koszty organizacji imprezy pokrywane są ze środków własnych spółki.

Spółka organizuje imprezy związane z obchodami Barbórki i święta hutników, takie jak combry czy karczmy. Katalog osób uczestniczących w imprezach związanych z tymi imprezami jest zróżnicowany i zależy od rodzaju imprezy. W przypadku karczmy i combra centralnego udział w nim biorą nie tylko pracownicy strony, ale także pozostałych oddziałów spółki oraz innych spółek z grupy, emerytowani pracownicy spółki, a także inne osoby z zewnątrz, co sprzyja promocji działalności biznesowej strony. Istotnym elementem ww. imprez są drobne podarunki przekazywane ich uczestnikom, zazwyczaj przyjmujące postać okolicznościowych kufli. Udział w imprezie jest nieodpłatny, a impreza finansowana jest ze środków własnych strony. Strona nie prowadzi ewidencji uczestników ww. imprez. Decydują o tym względy praktyczne (obecność osób nie tylko zaproszonych przez spółkę, ale także osoby zaproszone odrębnie przez centralę grupy spółek, do której należy skarżąca), które nie pozwalają na ewidencjonowanie listy obecności.

Skarżąca przygotowuje także imprezę mikołajkową dla dzieci pracowników, podczas której rozdawane są paczki świąteczne z upominkami. Paczki wydawane są nieodpłatnie dla pracowników będących na sporządzonej liście. Koszty prezentów oraz organizacji zabawy finansowane są z ZFŚS.

Ponadto strona organizuje narady produkcyjne skierowane do jej pracowników technicznych. Celem narad jest omówienie istotnych kwestii dotyczących procesu produkcyjnego oraz wymiana uwag w przedmiocie organizacji pracy. Dodatkowym elementem tych spotkań są catering oraz inne atrakcje, które finansowane są ze środków własnych spółki.

Koszty ogólne wyżej opisanych imprez ponoszone przez spółkę są związane m.in. z ubezpieczeniem, ochroną, cateringiem, nagłośnieniem, transportem, dekoracją oraz realizacją programu artystycznego. Mają one co do zasady charakter ryczałtowy. Biorąc pod uwagę zmienną liczbę osób uczestniczących oraz niemożność oceny stopnia skorzystania z dostępnych elementów spotkania (nie jest prowadzona ewidencja np. skonsumowanych potraw), spółka nie jest w stanie w żaden sposób określić poziomu faktycznych korzyści/uczestnictwa (nie zna precyzyjnie ich zakresu, ilości, rodzajów) dla poszczególnych osób uczestniczących w spotkaniu. Jednocześnie spółka oferuje podczas tych wydarzeń świadczenia indywidualne, które są przypisywane konkretnym osobom i których wartość można określić, np. kufle, prezenty mikołajkowe.

Na gruncie tak przedstawionego stanu faktycznego skarżąca sformułowała następujące pytania:

1) czy z tytułu uczestnictwa w wydarzeniach, takich jak opisane w stanie faktycznym, (w stosunku do kosztów ogólnych organizacji imprezy) po stronie pracowników spółki powstanie przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy spółka jako płatnik jest obowiązana obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy?

2) czy w przypadku gdy spółka przekazuje konkretnym pracownikom indywidualnie oznaczone świadczenia w ramach organizowanych wydarzeń, stanowią one przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy spółka jako płatnik jest obowiązany pobrać od pracowników zaliczkę na ten podatek?

3) czy w przypadku indywidualnych i oznaczonych świadczeń finansowanych z ZFŚS są one zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.), a w konsekwencji czy spółka jako płatnik nie jest obowiązana do obliczenia i pobrania od pracowników zaliczki na wskazany podatek z tytułu przekazania tych świadczeń?

4) czy spółka jest obowiązana wystawić informację PIT-8C dla uczestników wydarzeń, takich jak opisane w stanie faktycznym, którzy nie są pracownikami spółki, zgodnie z art. 42a u.p.d.o.f.?

Zdaniem strony, w zakresie pytania nr 1, z tytułu uczestnictwa w wydarzeniach, takich jak w opisanym stanie faktycznym, organizowanych przez spółkę (w stosunku do kosztów ogólnych organizacji imprezy) po stronie pracowników nie powstaje przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu.

W zakresie pytania nr 2, w ocenie strony, indywidualnie oznaczone świadczenia, skierowane do konkretnego pracownika stanowią przychód ze stosunku pracy, a w konsekwencji na stronie będą ciążyły obowiązki płatnika, o ile przychód z tego tytułu nie będzie zwolniony na podstawie przepisów u.p.d.o.f.

W zakresie pytania oznaczonego nr 3, w ocenie strony, w przypadku oznaczonych i zindywidualizowanych świadczeń finansowanych z ZFŚS będą one zwolnione z opodatkowania pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f. (które w opisywanym stanie faktycznym są spełnione), w związku z czym strona nie jest obowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki z tego tytułu, jeżeli w ciągu roku podatkowego wysokość tych świadczeń nie przekroczy 380 zł.

W zakresie pytania oznaczonego nr 4, w ocenie strony, spółka jest obowiązana do wystawienia informacji PIT-8C uczestnikom imprez, niebędącym pracownikami spółki jedynie w przypadku indywidualnie oznaczonych świadczeń, skierowanych do konkretnego uczestnika. Ponadto, jeżeli przychód z tytułu indywidualnie oznaczonych świadczeń można ustalić, lecz spełnia on warunki określone w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 38 i 68a u.p.d.o.f. (jak ma to miejsce w opisanym stanie faktycznym), jest to przychód zwolniony z opodatkowania. W takiej sytuacji spółka nie ma obowiązku wystawienia informacji PIT-8C.

W uzasadnieniu, w odniesieniu do pytania nr 1, podniesiono, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, brak jest realnego przysporzenia po stronie pracownika. Udział w imprezie nie stanowi dla pracownika dodatkowego benefitu mającego walor finansowy. Wręcz przeciwnie, to spółka oczekuje od pracowników uczestnictwa w imprezie, co wiąże się z ograniczeniami narzuconymi pracownikom w dysponowaniu czasem wolnym od pracy. Niezależnie od powyższego, brak też możliwości ustalenia wartości świadczenia. Spółka nie jest w stanie ustalić, którzy pracownicy wzięli udział w imprezie oraz jakie konkretne świadczenia otrzymali. Strona nie prowadzi ewidencji uczestników i nie wie, którzy pracownicy biorą udział w danej imprezie.

W odniesieniu do pytania nr 2 podniesiono, że w przypadku świadczeń indywidualnych strona jest w stanie stwierdzić, które osoby otrzymują takie świadczenia, a także jak jest ich wartość. Z tego powodu spółka stoi na stanowisku, że po stronie pracownika powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, a na spółce jako płatniku ciąży obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki od takiego przychodu.

W odniesieniu do pytania nr 3 podniesiono, że niezależnie od kwestii rozważanych w poprzednich punktach, część świadczeń otrzymanych przez pracowników spółki, tj. karta uprawniająca do odbioru posiłku podczas festynu oraz paczki mikołajkowe jest dofinansowana z ZFŚS zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych z (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 592 ze zm.; dalej: ustawa o ZFŚS). Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f., świadczenia te do kwoty 380 zł rocznie są wolne od podatku dochodowego. Z tego powodu przychód pracowników spółki z tytułu paczek mikołajkowych i kart uprawniających do korzystania z cateringu, będzie zwolniony z opodatkowania, a w konsekwencji spółka nie ma obowiązku odprowadzenia zaliczki na podatek z ich tytułu.

W odniesieniu do pytania nr 4 podniesiono, że koszty ogólne imprez mają charakter ryczałtowy i są niezależne zarówno od liczby osób uczestniczących w imprezie jak i od faktu skorzystania oraz stopnia skorzystania z danych świadczeń, brak jest podstaw do ustalenia dla konkretnego uczestnika imprezy kwoty przychodu uzyskanego z tytułu finansowania przez spółką kosztów ogólnych imprezy (festyn, karczma, spotkanie dla emerytów i orkiestra), tym bardziej że strona nie ewidencjonuje uczestnictwa i nie wie kto wziął udział w imprezie. W efekcie spółka nie jest zobowiązana do sporządzenia informacji PIT-8C w zakresie dotyczącym kosztów ogólnych, z powodu braku możliwości ustalenia czy konkretna osoba uczestniczyła w imprezie okolicznościowej i uzyskała w związku z tym świadczenie oraz jaka jest jego wartość.

Natomiast w zakresie świadczeń indywidualnych, które są przypisywane konkretnym osobom i których wartość można określić (karty uprawniające do odbioru posiłku podczas festynu oraz upominki wydawane podczas spotkań, kufle okolicznościowe, prezenty dla emerytów), spółka jest w stanie stwierdzić, które osoby otrzymały świadczenie, a także określić jego wartość. Wartość obiadu jest wartością faktyczną, a nie hipotetyczną (statystyczną, szacunkową). Nie ma też wątpliwości co do tego czy dana osoba skorzystała z określonego świadczenia, ani co do określenia wartości świadczenia.

W ocenie strony w przypadku świadczeń oznaczonych dla osób z zewnątrz takich jak podarunki okolicznościowe wręczane podczas karczm należy odnieść się do art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f., który stanowi że wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń z innych źródeł otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł. Wartość podarunków otrzymywanych przez konkretne osoby nie przekracza kwoty 200 zł. A zatem, jeżeli wartość indywidualnych świadczeń nie przekroczy kwoty 200 zł będą one zwolnione z opodatkowania, a spółka nie będzie zobowiązana do wystawienia informacji PIT-8C.

W szczególnym przypadku, kiedy adresatami świadczeń oznaczonych są emerytowani pracownicy spółki, należy odnieść się do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., stanowiącym, iż świadczenia otrzymywane przez emerytów i rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych są zwolnione z opodatkowania do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym 2.280 zł. A zatem, jeżeli wartość indywidualnych świadczeń dla emerytów nie przekroczy kwoty 2.280 zł (w roku podatkowym) będą one zwolnione z opodatkowania, a spółka nie będzie zobowiązana do wystawienia informacji PIT-8C.

1.3. W powołanej na wstępie interpretacji indywidualnej organ podatkowy uznał stanowisko skarżącej:

- w części dotyczącej przychodu u pracownika – za nieprawidłowe,

- w części dotyczącej przychodu u osób niebędących pracownikami – za nieprawidłowe,

- w części dotyczącej zwolnień z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. – za prawidłowe,

- w części dotyczącej zwolnień z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f. – za prawidłowe,

- w części dotyczącej zwolnień z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. – za prawidłowe.

W uzasadnieniu, powołując art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. i art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. wskazano, że przychód ze stosunku pracy powstaje w każdym przypadku, w którym mamy do czynienia z uzyskaniem przez pracownika realnej korzyści. Tak więc, jeżeli pracownik nie weźmie udziału w spotkaniu, to nie otrzyma nieodpłatnego świadczenia, a w związku z tym nie powstanie u niego przychód podatkowy. Natomiast wzięcie przez pracownika udziału w spotkaniu, zorganizowanymi i sfinansowanym przez pracodawcę jest równoznaczne z otrzymaniem przez tego pracownika nieodpłatnego świadczenia, którego wartość ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2a u.p.d.o.f. Nieistotne jest przy tym, co i ile dana osoba skonsumuje, czy i z jakich atrakcji skorzysta, gdyż koszty zakupu poszczególnych postawionych do dyspozycji świadczeń, będą ponoszone niezależnie od tego, czy uprawnione osoby skorzystają z nich w pełnym zakresie, czy też nie. W ocenie organu podatkowego, istotnym dla celów podatkowych jest to, że osoby te skorzystały z możliwości udziału w spotkaniu zaoferowanym im przez pracodawcę.

Organ podatkowy uznał, że ewentualne trudności towarzyszące indywidualizacji świadczeń na rzecz poszczególnych pracowników, którzy będą uczestniczyć w spotkaniu, mają charakter drugorzędny i nie mogą wpływać na byt i zakres obowiązku podatkowego. Wskazał, że w przedmiotowej sytuacji możliwe będzie ustalenie uczestników imprez, które adresowane są do określonej grupy osób jak i kosztów ponoszonych w związku z ich zorganizowaniem, co pozwoli na ustalenie wartości świadczenia przypadającego na pracownika uczestniczącego w imprezie. Spółce, skoro ma zapewnić świadczenia i atrakcje zaproszonym osobom (np. konsumpcję), znana jest ilość osób (choćby potencjalna), do których skierowano zaproszenie do uczestnictwa w imprezie. Spółka zatem winna jedynie określić konkretne osoby, które uczestniczyły w imprezie. Zatem ustalenie przychodu u poszczególnych uczestników jest sprawą oczywistą, nawet jeżeli zapłata za usługi obce nastąpi w sposób zryczałtowany i nie będzie określała jednostkowej ceny tego świadczenia.

Jedynie u pracowników, u których uczestnictwo w spotkaniach ma charakter obowiązkowy, nie powstaje przychód ze stosunku pracy. Pracownicy bowiem uczestnicząc w tych spotkaniach będą wykonywać swoje obowiązki pracownicze.

Jednocześnie zaznaczono, że wartość wręczanych pracownikom upominków i odznaczeń (statuetki, kufle) sfinansowanych ze środków spółki nie będzie stanowiła nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli przedmioty te będą miały wyłącznie wartość symboliczną i pamiątkową.

W przypadku świadczeń finansowanych z ZFŚS, organ podatkowy uznał stanowisko spółki są prawidłowe. Wskazał, że świadczenia te będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f., w związku z czym spółka nie jest obowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek od wartości tych świadczeń, jeżeli w ciągu roku podatkowego ich wysokość nie przekroczy 380 zł.

W kwestii dotyczącej zwolnienia z opodatkowania świadczeń otrzymanych podczas organizowanych przez spółkę imprez przez osoby niebędące pracownikami (członków rodzin pracownika) organ podatkowy stwierdził, że wartość tego świadczenia stanowić będzie przychód pracownika ze stosunku pracy albowiem świadczenie to związane jest ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą. Do ustalenia wysokości przychodów z tytułu otrzymanych przez te osoby świadczeń, należy zastosować zasady i metodykę analogiczne do zasad dotyczących określenia przychodów osiąganych przez pracowników. W związku z tym na spółce będą ciążyć obowiązki wystawienia świadczeniobiorcom informacji PIT-8C.

Jednocześnie zaznaczono, że na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f., wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; Wobec tego stanowisko strony w części dotyczącej zwolnienia z opodatkowania świadczeń przekazywanych uczestnikom wydarzeń w ramach promocji i reklamy spółki jest prawidłowe.

Odnosząc się do świadczeń otrzymanych przez emerytów oraz ich rodziny, organ wskazał, że zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. podlegają świadczenia otrzymane przez emerytów wraz z członkami ich rodzin, do wysokości nieprzekraczającej w danym roku podatkowym kwoty 2.280 zł. Z kolei, od nadwyżki powyżej limitowanej kwoty, zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., spółka jest zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 10% należności. Do ustalenia wysokości przychodów z tytułu otrzymanych przez te osoby świadczeń, należy zastosować zasady i metodykę analogiczne do zasad dotyczących przychodów osiąganych przez pracowników.

1.4. Pismem z dnia 14 marca 2014 r. wezwano organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa.

1.5. W piśmie z dnia 28 marca 2014 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej.

1.6. W piśmie z dnia 5 września 2014 r. strona podniosła, że kwestia dotycząca opodatkowania świadczeń, które mogą być nawet potencjalnie otrzymane przez pracownika w związku z pozostawaniem przez niego w stosunku pracy, a które są dodatkowo ściśle związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez pracodawcę, była omawiana w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014r., sygn. akt K 7/13, opubl. Dz. U. z 2014 r. poz. 947.

2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.

2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wskazaną wyżej interpretację indywidualną wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów, zarzucono naruszenie:

1) art. 14c § 1 i 2 w związku z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.; dalej: O.p.) poprzez przyjęcie za podstawę wydanej interpretacji stanu faktycznego innego niż przedstawiony we wniosku strony;

2) art. 14c § 1 i 2 O.p. oraz art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez niepełne ustosunkowanie się do stanowiska strony przedstawionego we wniosku, jak również poprzez zawarcie w interpretacji wzajemnie sprzecznych: oceny stanowiska strony oraz uzasadnienia prawnego tej oceny w zakresie zwolnienia świadczeń finansowanych z ZFŚS;

3) art. 14e § 1 O.p. i art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez brak odniesienia się w interpretacji do przytoczonych przez stronę wyroków sądów administracyjnych;

4) art. 11 ust. 1, 2, 2a i 2b u.p.d.o.f., art. 12 ust. 1, 2 i 3 u.p.d.o.f., art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz art. 31 u.p.d.o.f. i art. 42a u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, że w sytuacji organizowania przez stronę wydarzeń opisanych w stanie faktycznym, u uczestników wydarzeń powstaje przychód (ze stosunku pracy lub z innych źródeł) z tytułu samego uczestnictwa, niezależnie od ustalenia faktycznego grona uczestników, możliwości konkretyzacji otrzymanego świadczenia oraz możliwości określenia wartości świadczeń otrzymanych przez indywidualnego podatnika;

5) art. 11 ust. 1 oraz ust. 2a u.p.d.o.f. w związku z art. 217 Konstytucji RP poprzez pominięcie uregulowań zawartych w u.p.d.o.f. kreujących moment powstania przychodu oraz zasady ustalania wysokości tego przychodu, podczas gdy przychód z nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 u.p.d.o.f., podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku faktycznego otrzymania tych świadczeń (nie zaś, postawienia ich do dyspozycji) oraz wyłącznie według zasad wskazanych w art. 11 ust. 2a u.p.d.o.f.

2.2. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. Skarga jest zasadna.

3.2. Przedmiot sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy z tytułu uczestnictwa w różnego rodzaju imprezach o charakterze promocyjnym i biznesowo-integracyjnym, takich jak opisane powyżej, po stronie pracowników spółki (członków ich rodzin) powstanie przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy spółka jako płatnik jest obowiązana obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy. Zdaniem organu podatkowego wzięcie przez pracownika udziału w spotkaniu (członka jego rodziny), zorganizowanymi i sfinansowanym przez pracodawcę jest równoznaczne z otrzymaniem przez tego pracownika nieodpłatnego świadczenia, którego wartość ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2a u.p.d.o.f. i będzie skutkowało wypełnieniem obowiązków płatnika przez spółkę w odniesieniu do przedmiotowych świadczeń. Powyższego stanowiska nie podziela skarżąca wskazując na m.in. brak realnego przysporzenia po stronie pracownika i brak możliwości ustalenia wartości świadczenia.

3.3. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Przychodami (...) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (art. 11 ust. 1 u.p.d.f.). Zgodnie zaś z art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Zgodnie z art. 12 ust. 3 u.p.d.o.f. wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b. W świetle natomiast art. 11 ust. 2a pkt 2 u.p.d.o.f. wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu.

3.4. W kwestii wykładni wymienionych regulacji wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 stwierdzając, że art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 3 w związku z art. 11 ust. 2–2b u.p.d.o.f. rozumiane w ten sposób, że "inne nieodpłatne świadczenie" oznacza wyłącznie przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości, otrzymane przez pracownika, są zgodne z art. 2 w związku z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji za podlegający opodatkowaniu przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. mogą być uznane takie "inne nieodpłatne świadczenia", które posiadają następujące cechy:

1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie);

2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść;

3) korzyść ta jest wymierna i można ją w skonkretyzowanej wysokości przypisać indywidualnemu pracownikowi, a nie tylko sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

3.5. O ile nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie pierwszy z warunków został spełniony albowiem pracownik (członek rodziny podatnika) skorzystał z udziału w ww. imprezie w sposób dobrowolny. To nie można uznać, że dwa kolejne warunki aby przypisać świadczeniu charakter przysporzenia o indywidualnie określonej wartości zostały spełnione. Wspomniane imprezy w części leżą w interesie pracodawcy (np. narady produkcyjne), a jeżeli nawet zostały spełnione w interesie pracownika to korzyści takiej nie można mu przypisać w skonkretyzowanej wysokości. Tym samym trudno uznać, że po stronie pracownika powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu uczestnictwa we wskazanych wyżej imprezach.

3.6. Należy tym samym uznać, że organ podatkowy naruszył art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. i w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2a u.p.d.o.f. oraz art. 12 ust. 3 u.p.d.o. f.

3.7. Rację też ma skarżąca, że w sprawie doszło do naruszenia art. 14e § 1 O.p. i art. 121 § 1O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez nie odniesienie się przez organ podatkowy do wyroków sądów administracyjnych. Należy podkreślić, że odwołanie się przez stronę do orzeczeń sądowych oznaczało, że oceny prawne zawarte w tych wyrokach uznała jako własne, wzmacniając tym samym swoje stanowisko. Wprawdzie z art. 170 w zw. z art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa), wynika iż prawomocne wyroki sądów administracyjnych wiążą strony danego postępowania, sąd który je wydał, inne sądy i organy, jedynie co do przedmiotu rozstrzygnięcia, w którym został on wydany, zatem, nie mają one charakteru wiążącego tak dla sądów administracyjnych jak i organów podatkowych w przypadku rozpoznawania innych spraw i to pomimo możliwego podobieństwa zaistniałych stanów faktycznych. To jednak art. 14e O.p. stanowi wskazówkę do dokonywania wykładni prawa z uwzględnieniem tego orzecznictwa także przy udzielaniu interpretacji, a nie tylko przy jej zmianie. W szczególności istotnym dla realizacji zasady zaufania, określonej w art. 121 § 1 O.p. jest ustosunkowanie się przez organ w uzasadnieniu interpretacji do orzeczeń, na które strona powołała się we wniosku o interpretację. Nie oznacza to obowiązku uwzględnienia takich wyroków sądów administracyjnych, ale jedynie wymóg odniesienia się do ich argumentacji. W doktrynie (zob. B Gruszczyński [w:] S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2007, s. 495), jak i w orzecznictwie (por. wyrok NSA z dnia 10 maja 2012r. sygn. akt I FSK 1010/11, opubl. CBOSA) wyrażano już bowiem pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że pogłębianiu zaufania do organów podatkowych nie służy ograniczenie się w uzasadnieniu interpretacji podatkowej do stwierdzenia, że orzeczenie sądu powołane przez stronę w piśmie procesowym na poparcie jej tezy, nie wiąże organu podatkowego w sprawie rozpatrywanej. Jakkolwiek orzeczenia sądowe rzeczywiście wiążą organ podatkowy tylko w sprawie, w której zostały wydane, to jednak powołanie ich w innej sprawie powoduje, że argumentacja sądu na temat wykładni konkretnego przepisu staje się argumentacją samego podatnika właśnie w sprawie rozpatrywanej. Jeżeli więc organ podatkowy nie podziela wspomnianej argumentacji, powinien szczegółowo odnieść się do uzasadnienia wyroku sądowego i ustosunkować się do wyrażonych tam poglądów, wyjaśniając szczegółowo, dlaczego je odrzuca. Wiąże się to z regułą, która oznacza powinność wyczerpującego odniesienia się do wszystkich wysuniętych przez odwołujący się podmiot zarzutów i żądań (wyrok NSA z dnia 30 października 2001 r., sygn. akt III SA 1409/00, LEX nr 603692; z dnia 2 września 2014r. sygn. akt I FSK 379/14, opubl. CBOSA).

3.8. Trudno uznać, że organ podatkowy naruszył art. 14c § 1 i 2 O.p. oraz art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. Skoro zgodnie z art. 14c § 1 zdanie drugie O.p. można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie to trudno jest czynić skuteczny zarzut organowi podatkowemu, że uznając za prawidłowe stanowisko spółki uzasadnił swoje stanowisko w sposób ograniczony.

W pozostałym zaś zakresie Sąd uznał, że bezprzedmiotowym jest odnoszenie się do zarzutów strony.

3.9. Z tych też względów uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną w oparciu o art. 146 § 1 ppsa. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 ppsa. Zaś wstrzymanie wykonania ww. aktu orzeczono w oparciu o art. 152 ppsa.

3.10. Organ podatkowy udzielając ponownie interpretacji indywidualnej powinien uwzględnić stanowisko zawarte w niniejszym wyroku. Jednocześnie aby nadać interpretacji indywidualnej walor bardziej czytelny powinien odnosić się do stanowiska spółki powiązanego z konkretnym pytaniem.