Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 726/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia treści ostatecznego postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia treści ostatecznego postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). Jedną z podstaw do odrzucenia skargi jest jej niedopuszczalność, z którą mamy do czynienia w niniejszej sprawie (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).

I tak, stosownie do przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Istotne jest, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., sygn.akt I SA 2813/03 - dostępny http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze istotne jest, iż jak wynika z lektury zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] jest to rozstrzygnięcie, od którego stronie przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co ważne stosowne pouczenie zamieścił organ w treści tegoż aktu. Jednakże jak wynika z akt sprawy skarżący nie wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., natomiast od razu złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Strona skarżąca nie wyczerpała tym samym wszystkich środków zaskarżenia, które przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym, a których wyczerpanie warunkuje skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wobec powyższego złożenie skargi do sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowym. W tej sytuacji sąd uprawniony jest na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.

a.bł.