Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 43/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. i R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. K. i R.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku gospodarczego z funkcją mieszkalną p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

II SA/Łd 43/11

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga A. K. i R. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku gospodarczego z funkcją mieszkalną.

Z kolei w dniu 27 stycznia 2011r. wpłynął, również złożony za pośrednictwem organu, wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazując na zasadność złożonego wniosku skarżący podnieśli szereg zarzutów merytorycznych dotyczących postanowienia będącego przedmiotem skargi. Podkreślili, iż z uwagi na szereg uchybień jakich dopuściły się organy administracji publicznej uiszczenie kary pieniężnej w kwocie 5 000 zł wraz z ustawowymi odsetkami, spowoduje rzeczywiste niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody, bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, wynika to w głównej mierze z faktu wysokości egzekwowanej kwoty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Jak wynika z powyższej regulacji, istotą ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku którejś z przesłanek oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009r., sygn.akt I FZ 148/09, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 564208).

Reasumując powyższe rozważania i przenosząc je na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, iż strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wykazała przesłanek uzasadniających takie wstrzymanie. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Tym bardziej, iż użyte w powołanym przepisie nieostre pojęcia "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji. Natomiast strona skarżąca, w zasadzie, podkreśliła jedynie, iż z uwagi na wysokość nałożonej kary, uiszczenie jej na tym etapie postępowania spowoduje rzeczywiste niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Nie podała żadnych konkretnych, poważnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, przytoczyła jedynie fragment przepisu. W ocenie Sądu, cała argumentacja wniosku zasadza się na kwestionowaniu prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z całą stanowczością należy podkreślić, iż na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie bada merytorycznej poprawności zaskarżonego postanowienia. Uzasadnienie wniosku co do naruszenia prawa przez kwestionowane w skardze rozstrzygnięcie nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania (postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2005 roku, II OZ 513/05, niepubl. dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 roku, II OZ 184/05, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 302251).

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

ar