Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1754/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2005 r. w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku skarżącego o wyłączenie od załatwienia sprawy o rozgraniczenie działek Wójta Gminy K. oraz Gminy K. postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 sierpnia 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący Z.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2005r. w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku skarżącego o wyłączenie Wójta Gminy K. oraz Gminy K. od załatwienia sprawy o rozgraniczenie działek oznaczonych numerami [...] i [...], położonych we wsi N., gm. K.. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż Wójt Gminy K. jako reprezentujący Gminę K. oraz Gmina K. jako właściciel gruntu są stroną w sprawie dotyczącej rozgraniczenia i w związku z tym nie mogą wydać decyzji dotyczącej ich własnej sprawy.

Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz.1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

W sprawie niniejszej należało zatem zbadać czy zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., którym nieuwzględniono wniosku skarżącego o wyłączenie od załatwienia sprawy o rozgraniczenie działek Wójta Gminy K. oraz Gminy K. podlega kontroli sądu administracyjnego.

Analiza przedstawionych wyżej kategorii postanowień, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. nie należy do żadnej z tych kategorii. Przedmiotowe postanowienie nie rozstrzyga bowiem sprawy co do istoty i nie kończy postępowania w sprawie o rozgraniczenie. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia nie jest ono również postanowieniem, na które w myśl art. 141 kpa służy zażalenie. Stosownie do treści art. 141 kpa zażalenie, będące środkiem zaskarżenia od postanowień, przysługuje tylko w razie, gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego, zaś kodeks w sytuacji takiej jak rozpoznawana w niniejszej sprawie nie przewiduje środka zaskarżenia.

Ponadto należy wskazać, że zaskarżony akt nie został wydany w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym.

Zatem zaskarżone postanowienie, jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji.