Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1023/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Asesor WSA Jarosław Trelka (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

III SA/Wa 1023/08

U Z A S A D N I E N I E

Skarżąca, C. Sp. z o.o. z siedzibą w D., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...]sierpnia 2007 r. Wydane decyzje dotyczyły rozliczenia podatku od towarów i usług za wskazane miesiące roku 2005 i 2006, a także ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w tym podatku za te miesiące. Podstawą nałożenia dodatkowego zobowiązania podatkowego był art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej też dalej "ustawą".

W swojej skardze na decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. Spółka oceniła, że organy naruszyły m.in. art. 199a § 3 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie wystąpienia do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego określającego relację Spółki z jej partnerami handlowymi z H., H. i W., naruszenie art. 42 ust. 1 ustawy poprzez nieuprawnioną odmowę zakwalifikowania dostawy towarów jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, oraz bezpodstawne zastosowanie instytucji dodatkowego zobowiązania podatkowego, określonej w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy, i wynikającej z tego przepisu 30% sankcji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał ocenę co do legalności zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd z urzędu ustalił, że postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 1062/06, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:

1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?,

2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?

3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.)?

Zgodnie z art. 125 § 1 punkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze skierowaniem do ETS pytania prejudycjalnego w sprawie innej – choć dotyczącej tego samego problemu prawnego, tj. dopuszczalności ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego.

W ocenie Sądu okoliczność, że w art. 125 § 1 punkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymieniono wprost ETS, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. ETS jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym, a zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które, zdaniem Sądu, mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 punkt 1 ustawy procesowej.

W świetle tego przepisu, sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed ETS. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed ETS na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS na użytek sprawy o sygn. akt I FSK 1062/06 będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania, jako że zaskarżona decyzja obejmuje również dodatkowe zobowiązanie podatkowe naliczone na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 punkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez ETS odpowiedzi na opisane wyżej pytanie prejudycjalne.