Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 58/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Przeciwdziałanie alkoholizmowi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1 pkt 1, art. 18 ust. 10 pkt 1
journal: Dz.U. 2007 nr 70 poz 473
law: Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 kwietnia 2013 r. sprawy ze skarg M. S. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października [...] r. nr [...],[...],[...] w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, 1. Uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] października [...] r. [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy M. z dnia [...] sierpnia [...] r. nr [...], 2. Uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października [...] r. [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy M. z dnia [...] sierpnia [...] r. nr [...], 3. Uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października [...] r., [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy M. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], 4. Określa, że decyzje opisane w punkcie 1, 2, 3 wyroku nie mogą być wykonane, 5. Nakazuje ściągnąć od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w P.) kwotę 1500 złotych (tysiąc pięćset) tytułem nieuiszczonych wpisów sądowych.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] (dalej decyzja nr 1 z dnia [...] sierpnia 2012 r.) Burmistrz Gminy M. (dalej Burmistrz albo organ I instancji) działając na podstawie art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) w związku z art. 18 ust. 10 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. 2007 r., nr 70, poz. 473 ze zm., dalej ustawa z 1982 r.) cofnął zezwolenie nr [...] wydane M. S. (dalej strona, odwołująca albo skarżąca) na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających pow. 18% zawartości alkoholu do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo - przemysłowym w M. przy ul. F. [...].

W uzasadnieniu organ I instancji ustalił, że dnia [...] lutego 2012 r. w placówce handlowej prowadzonej przez stronę doszło do sprzedaży alkoholu osobie nietrzeźwej. Alkohol został sprzedany przez ekspedientkę, która w trakcie postępowania oświadczyła, że od kupującego mężczyzny nie wyczuła woni alkoholu, a jego mowa, zachowanie i chód nie wskazywały na to, że może być nietrzeźwy. Zachowanie klienta nie wskazywało na to, że jest pod wpływem alkoholu.

W toku postępowania organ I instancji dnia [...] lipca 2012 r. wystąpił do Prokuratury Rejonowej w Ś. o przestanie postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia. Z otrzymanego dnia [...] lipca 2012 r. dokumentu wynika, że Prokuratura Rejonowa w Ś. odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie dopuszczenia się w dniu [...] lutego 2012 r. w sklepie spożywczym "S." w M. przy ul. F. [...] sprzedaży alkoholu osobie nietrzeźwej wobec braku znamion czynu zabronionego. Dodatkowo dnia [...] lipca 2012r. organ przesłuchał funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Kościanie P. K., który zeznał, że nie pamięta przebiegu interwencji, a notatnik został zdeponowany w archiwum. Natomiast drugi funkcjonariusz J. G. zeznał na podstawie notatnika służbowego, że w dniu [...] lutego 2012 r. pełniąc służbę na terenie M. wraz z drugim funkcjonariuszem zauważył jak do sklepu S. w M. przy ul. F. [...] wszedł mężczyzna chwiejnym krokiem, a gdy wyszedł w ręku trzymał butelkę piwa. Od ww. mężczyzny wyczuwalna była woń alkoholu i został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Wynik badania [...] mg/l.

Organ I instancji dał wiarę zeznaniom funkcjonariusza policji który stwierdził, że zachowanie osoby, której alkohol został sprzedany ewidentnie wskazywało na spożywanie alkoholu przed zakupem w ww. placówce, bowiem był on naocznym świadkiem zataczania się mężczyzny, przyznania się do spożywania alkoholu, co potwierdziło badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. W ocenie organu I instancji przedstawione przez świadka J. G. zachowanie mężczyzny, któremu sprzedano alkohol w sposób jednoznaczny wskazywało, że znajduje się on w stanie nietrzeźwości. Stąd też zdaniem organu sprzedawczyni powinna była odmówić sprzedaży alkoholu tej osobie.

W ocenie organu I instancji, w oparciu o wyniki prowadzonego postępowania należy uznać, że strona prowadząca sklep spożywczo - przemysłowy w M. przy ul. F. [...] nie przestrzegała określonych w ustawie z 1982 r. zasad.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] (dalej decyzja nr 2 z dnia [...] sierpnia 2012 r.), opartą na tożsamej podstawie faktycznej i prawnej jak decyzja nr 1organ I instancji cofnął stronie zezwolenie nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu z wyjątkiem piwa do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo-przemysłowym w M. przy ul. F. [...].

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] (dalej decyzja nr 3 z dnia [...] sierpnia 2012 r.), opartą na tożsamej podstawie faktycznej i prawnej jak decyzja nr 1 i 2 organ I instancji cofnął stronie zezwolenie nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu z wyjątkiem piwa do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo-przemysłowym w M. przy ul. F. [...].

W pisemnych odwołaniach z dnia [...] września 2012 r. strona wniosła o uchylenie powyżej opisanych decyzji i przekazanie spraw do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Odwołująca podkreśliła, że prowadzenie sklepu jest Jej głównym źródłem utrzymania, a z kolei bez sprzedaży alkoholu staje się ono nierentowne. Jednorazowa interwencja policji nie powinna skutkować utratą koncesji na sprzedaż alkoholu. Sprzedawczyniom ciężko jest niekiedy jednoznacznie ocenić, czy dany klient jest nietrzeźwy. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości alkohol nie jest sprzedawany.

Decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...] (dalej decyzja nr 1 z dnia [...] października 2012 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO albo Kolegium) utrzymało w mocy decyzję nr 1 z dnia [...] sierpnia 2012 r.

Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy Kolegium zauważyło, że mimo jedynego dowodu w postaci notatki urzędowej policji, na podstawie której sporządzono wniosek o cofnięcie zezwolenia, biorąc pod uwagę badania alkoholu w wydychanym powietrzu u osoby zatrzymanej przez policjantów należy stwierdzić, że sprzedaż alkoholu w przedmiotowym sklepie osobie nietrzeźwej miała miejsce. Tym bardziej, że klient został poddany badaniu zaraz po wyjściu ze sklepu, po wylegitymowaniu go przez funkcjonariuszy. W aktach sprawy brak jest nagrań z monitoringu, gdyż sklep takim monitoringiem nie dysponuje. Powyższe oznacza, że organ I instancji wydając decyzję o cofnięciu zezwolenia dysponował dowodem w postaci notatki, która zawierała wyniki badań świadczące o stanie nietrzeźwości klienta (0,69 mg/l w wydychanym powietrzu). Kolegium stwierdziło, że zgromadzony w aktach sprawy materiał daje podstawę do stwierdzenia, że w przedmiotowym sklepie sprzedaż alkoholu nietrzeźwemu miała miejsce.

Jednorazowa sprzedaż alkoholu osobie nieletniej, czy nietrzeźwej skutkuje obowiązkowym cofnięciem zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy z 1982 r. dotyczy działania zarówno jednorazowego, jak i powtarzających się zdarzeń.

Decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...], Kolegium utrzymało w mocy decyzję nr 2 z dnia [...] sierpnia 2012 r., prezentując taką samą argumentację jak w decyzji nr 1 z tego samego dnia.

Decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...], Kolegium utrzymało w mocy decyzję nr 3 z dnia [...] sierpnia 2012 r., prezentując taką samą argumentację jak w decyzji nr 1 i 2 z tego samego dnia.

We wniesionych skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) z dnia [...] grudnia 2012 r. strona zarzuciła decyzjom nr 1-3 z dnia [...] października 2012 r. naruszenie:

1) art. 7, art. 75 §1 i art. 77 §1 kpa oraz art. 80 kpa przez nieprzeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego,

2) art. 18 ust. 10 pkt 1 ustawy z 1982 r. przez jego błędną wykładnię, co skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji z dnia [...] października 2012 r. oraz poprzedzających je decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżąca zwróciła uwagę, że w niniejszej sprawie nie zostało jednoznacznie ustalone, czy alkohol został sprzedany osobie, której zachowanie wskazywało, że klient znajduje się w stanie nietrzeźwości. Rozstrzygnięcie oparto głównie na zeznaniach funkcjonariuszy Policji. Organy obu instancji rozstrzygając w niniejszej sprawie poprzestały wyłącznie na twierdzeniu, że ujawnienie przypadku sprzedaży alkoholu osobie nietrzeźwej samo w sobie skutkuje koniecznością cofnięcia posiadanego zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organy dokonując oceny materiału dowodowego zupełnie pominęły zeznania skarżącej, która wskazywała, że osoba kupująca alkohol nie zachowywała się tak, jakby była w stanie nietrzeźwym. W przypadku dorosłej osoby, jeżeli nie zachowuje się ona w sposób agresywny, czy też wyzywający trudno jest dokonać oceny stanu trzeźwości. W niniejszej sprawie kupujący alkohol u skarżącej nie wzbudził swym zachowaniem podejrzeń. Zachowywał się normalnie, w związku z czym sprzedająca nie była w stanie stwierdzić, że znajduje się on w stanie nietrzeźwym. Woń alkoholu nie była wyczuwalna z uwagi na odległość dzielącą skarżącą (szerokość lady sklepowej) od kupującego. Definitywne zatem ustalenie, czy dana osoba znajduje się w stanie nietrzeźwości, czy też tylko w stanie po użyciu alkoholu jest możliwe po przeprowadzeniu specjalistycznych badań w tym zakresie. Ustalenie powyższej okoliczności ma istotne znaczenie dla oceny, czy nastąpiło naruszenie omawianego zakazu.

Zdaniem skarżącej, wykładnia art. 18 ust. 10 pkt 1 ustawy z 1982 r. prowadzi do wniosku, że ustawodawca, mówiąc o nieprzestrzeganiu zasad obrotu napojami alkoholowymi, zawartych w ustawie, a w szczególności sprzedaży alkoholu osobom nieletnim, miał na myśli nie jednorazowe działanie i to jeszcze niezawinione, a wiec sporadyczny przypadek, ale powtarzające się zdarzenia. Nie budzi wątpliwości, że nawet jednorazowa sprzedaż napojów alkoholowych nietrzeźwemu stanowi naruszenie zasad obrotu napojami alkoholowymi zawartych w ustawie, nie mniej należy odnieść to do oceny, czy takie zdarzenie wypełnia już wszystkie przesłanki z art. 18 ust. 10 pkt la ustawy z 1982 r. i powinno spowodować obligatoryjne cofnięcie koncesji.

Trudno się zgodzić z dokonaną przez organy administracji wykładnią semantyczną powyższego przepisu art. 18 ust. 10 pkt 1 ustawy z 1982 r., a w szczególności słowa "nieprzestrzeganie" użytego w tym przepisie, że oznacza ono nawet jednorazowe działanie polegające w tym przypadku na jednorazowym fakcie sprzedaży alkoholu osobie nietrzeźwej, a nie powtarzające się działanie. Logiczna interpretacja przepisu art. 18 ust. 10 pkt 1 ustawy z 1982 r. wskazuje, że ustawodawca nie mógł przewidzieć tak dotkliwej i surowej sankcji w postaci cofnięcia pozwolenia na sprzedaż, alkoholu za jednorazową sprzedaż alkoholu nietrzeźwemu. Byłaby to sankcja nieadekwatna i niewspółmierna do czynu (k. 407 akt IV SA/Po 58/13, k. 4-7 akt IV SA/Po 59/13, k. 4-7 akt IV SA/Po 60/13).

W odpowiedzi na skargi z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], nr [...], nr [...] Kolegium wniosło o ich oddalenie (k. 9-12 akt IV SA/Po 58/13, k. 8-11 akt IV SA/Po 59/13, k. 8-11 akt IV SA/Po 60/13).

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., sygn. akt [...], WSA połączył sprawy o sygn. akt [...],[...] i [...] w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sprawy te były prowadzone pod sygn. akt [...] (k. 24-25 akt IV SA/Po 58/13).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Złożone skargi zasługiwały na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sprawowanej przez Sąd pod względem zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu były trzy decyzje Kolegium z dnia [...] października 2012 r. utrzymujące w mocy decyzje Burmistrza cofające skarżącej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa, zawierających powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu z wyjątkiem piwa, zawierających powyżej 18% alkoholu, do spożycia poza miejscem sprzedaży. Powyższe postępowania zainicjowane zostały wnioskiem Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], z uwagi na sprzedaż piwa osobie nietrzeźwej w prowadzonym przez skarżącą sklepie dnia [...] lutego 2012 r.

Materialnoprawną podstawą zapadłych rozstrzygnięć były postanowienia ustawy z 1982 r., która już w preambule uznaje życie obywateli w trzeźwości za niezbędny warunek moralnego i materialnego dobra Narodu. Potwierdzeniem dążenia do osiągnięcia tego celu są liczne szczegółowe uregulowania analizowanego aktu prawnego, dotyczące zasad sprzedaży napojów alkoholowych oraz przeciwdziałania alkoholizmowi. Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1982 r., zabrania się sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom, których zachowanie wskazuje, że znajdują się w stanie nietrzeźwości. Kiedy dana osoba znajduje się w stanie nietrzeźwości stanowi art. 46 ust. 3 ustawy z 1982 r. Stosownie do art. 18 ust. 10 pkt 1 analizowanej ustawy, zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych organ zezwalający cofa w przypadku nieprzestrzegania określonych w ustawie zasad sprzedaży napojów alkoholowych, a w szczególności sprzedaży i podawania tych napojów osobom nietrzeźwym. Zezwolenie oznacza dopuszczenie przedsiębiorcy do wykonywania określonej działalności gospodarczej, po uprzednim stwierdzeniu, że przedsiębiorca spełnia określone prawem warunki wykonywania tej działalności. Uznając cofnięcie zezwolenia za rodzaj sankcji stanowiącej konsekwencję naruszenia ustawowych warunków sprzedaży napojów alkoholowych, należy interpretować przepisy prawne dotyczące stosowania tej sankcji w sposób zapewniający osiągnięcie wszystkich jej celów, a więc nie tylko spowodowanie dolegliwości dla naruszającego prawo, ale również ochronę (w tym ochronę prewencyjną) wartości i dóbr, w które godziło naruszanie warunków i zasad sprzedaży napojów alkoholowych. Z tego względu w orzecznictwie sądowym przyjęto, że w razie nieprzestrzegania określonych w ustawie z 1982 r. warunków sprzedaży napojów alkoholowych, objętych zezwoleniem na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz na piwo (art. 18 ust. 3 pkt 1), organ zezwalający cofa wszystkie zezwolenia udzielone temu samemu podmiotowi na sprzedaż napojów alkoholowych w tym samym miejscu (uchwała NSA z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt II GPS 2/07, ONSAiWSA 2008/1/3). Naruszenie zakazu o którym stanowi art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy z 1982 r. ma charakter obiektywny w tym znaczeniu, że nie jest on uzależniony od stopnia zawinienia podmiotu, któremu udzielone zostało zezwolenie, czy też ekspedienta. Zakaz ten należy jednak pojmować również w ten sposób, że konieczne jest także uwzględnienie zachowania się osoby, której sprzedawany jest napój alkoholowy - chodzi o takie zachowanie, które stwarza realne możliwości oceny, że osoba kupująca napój alkoholowy jest w stanie nietrzeźwości. Takie rozumienie tego zakazu stwarza realne możliwości jego przestrzegania przez przedsiębiorców prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych i ich pracowników (wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II GSK 270/06, lex nr 287957).

Zadaniem organów obu instancji w niniejszej sprawie było ustalenie czy nastąpiła sprzedaż osobie, której zachowanie wskazywało, że znajduje się w stanie nietrzeźwości. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że stan nietrzeźwości osoby, której sprzedano napój alkoholowy, został zauważony przez funkcjonariuszy Policji, którzy dnia [...] lutego 2012 r. o godz. 13.10 w trakcie wykonywanych czynności służbowych w M. przy ul. F. [...] zauważyli mężczyznę, który chwiejnym krokiem wszedł do sklepu spożywczego i zakupił tam piwo. W wydychanym powietrzu osoba ta miała [...] mg/l alkoholu. Powyższemu stanowi faktycznemu zaprzeczyła jednak ekspedientka, która tego dnia sprzedawała towar we wskazanym sklepie oraz sama skarżąca. W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę skarżąca w przekonujący oraz logiczny sposób zwróciła uwagę na istotne braki postępowania dowodowego, które skutkowały co najmniej przedwczesnym cofnięciem Jej zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Po pierwsze, organy obu instancji nie rozważyły w ogóle konsekwentnie podnoszonego przez skarżącą twierdzenia o nieznacznym przekroczeniu stanu nietrzeźwości przez klienta sklepu. Faktem powszechnie znanym pozostaje przy tym, że w Polsce w odniesieniu do dopuszczalności prowadzenia pojazdu mechanicznego po spożyciu alkoholu występuje jedna z najniższych w całej Europie granic jego zawartości we krwi (http://www.prawo24.pl/a/prowadzenie-po-alkoholu-w-innych-krajach-europejskich), co w sposób pośredni powinno być również wskazówką dla organów prowadzących niniejsze postępowanie w odniesieniu do zawartości alkoholu we krwi ustalonej u klienta sklepu skarżącej. Organy nie oceniły jednak, w jakim stopniu sprzedawczyni z punktu widzenia nieznacznego przekroczenia granicy stanu nietrzeźwości miała realną możliwość ocenienia zachowania kupującego jako wskazującego na bycie w stanie nietrzeźwości i przestrzegania ustanowionego zakazu. Po drugie, Sąd miał na uwadze niekompletność akt niniejszej sprawy. Organ I instancji powołując się na notatki urzędowe sporządzone przez funkcjonariuszy policji dnia 29 lutego 2012 r. nie załączył ich kserokopii do akt sprawy. Było to o tyle istotne, że jeden z funkcjonariuszy w ogóle nie pamiętał zdarzenia, a drugi w swoich zeznaniach oparł się właśnie na notatniku służbowym. W aktach sprawy znajduje się kserokopia postanowienia Prokuratora Rejonowego w Ś. z dnia [...] marca 2012 r., nr L.dz. [...], o odmowie wszczęcia dochodzenia o przestępstwo z art. 43 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy z 1982 r. W aktach nie ma natomiast uzasadnienia tego postanowienia. Po trzecie, organy obu instancji nie rozważyły w ogóle motywów umorzenia postępowania karnego w niniejszej sprawie i wpływu ustaleń poczynionych przez Prokuratora na podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Po czwarte, Sąd miał również na uwadze ponad trzymiesięczny odstęp czasowy pomiędzy datą zdarzenia, a sporządzeniem kluczowej dla sprawy notatki urzędowej z dnia [...] czerwca 2012 r. Skarżąca zasadnie zauważyła, że to na organach administracji publicznej z mocy art. 7 oraz 77 §1 kpa spoczywał obowiązek dokładnego i wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego sprawy, a następnie jego opisania w uzasadnieniu wydanych decyzji, jak stanowi o tym art. 107 §3 kpa. Organ powinien przy tym skorzystać ze wszystkich dostępnych środków dowodowych, nie opierając się jedynie na zeznaniu funkcjonariusza policji, które odczytane zostało z notatnika urzędowego.

Odnosząc się natomiast do drugiego ze sformułowanych w skardze zarzutów, w ocenie Sądu okazał się on niezasadny. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela prezentowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że analiza treści art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a oraz art. 43 ust. 1 ustawy z 1982 r. uzasadnia stwierdzenie, że przepisy te mają zastosowanie w wypadku jednorazowego naruszenia jednego z zakazów, o których mowa w art. 15 ust. 1 tej ustawy. Z art. 18 ust. 10 pkt 1 ustawy z 1982 r. nie można wyprowadzić wniosku, że o naruszeniu zasad sprzedaży napojów alkoholowych można mówić wtedy, gdy nastąpiło kilka zdarzeń (co najmniej 2), stanowiących zakazaną sprzedaż napojów alkoholowych (wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II GSK 270/06, lex nr 287957, wyrok NSA z dnia 27 września 2005 r., sygn. akt II GSK 198/05, lex nr 191898).

Mając powyższe na uwadze Sąd w pkt 1 wyroku działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) uchylił decyzję SKO nr 1 z dnia [...] października 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję nr 1 z dnia [...] sierpnia 2012 r.

W pkt 2 wyroku Sąd działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ppsa uchylił decyzję SKO nr 2 z dnia [...] października 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję nr 2 z dnia [...] sierpnia 2012 r.

W pkt 3 wyroku Sąd działając na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ppsa uchylił decyzję SKO nr 3 z dnia [...] października 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję nr 3 z dnia [...] sierpnia 2012 r.

Ponownie rozpoznając niniejsze sprawy organ I instancji powinien w dokładny sposób ustalić stan faktyczny ściągając akta prokuratorskie i ustalając, dlaczego w opisanym powyżej postanowieniu odmówiono wszczęcia dochodzenia, rozważając ewentualny wpływ tego postanowienia na prowadzone postępowania, załączając do akt sprawy kserokopię sporządzonej przez funkcjonariuszy policji notatki służbowej w dniu [...] lutego 2012 r. oraz odnosząc się w dokładny sposób do zajętego w sprawie stanowiska odnośnie stanu faktycznego sprawy przez skarżącą.

W pkt 4 wyroku Sąd działając na podstawie art. 152 ppsa wskazał, że decyzje opisane w pkt 1, 2, 3 wyroku nie mogą zostać wykonane.

W pkt 5 wyroku Sąd działając na podstawie art. 223 §2 ppsa nakazał ściągnąć od Kolegium na rzecz Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 1500 zł tytułem nieuiszczonych wpisów sadowych. ja