Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1173/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od skargi
Powołane przepisy: article: art.86 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 23 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.A. i B.A. na decyzję Wojewody [....] z dnia 17 września 2008r. Nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od skargi.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W.A. i B.A. z racji tego, że została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika skarżących bez jednoczesnego jej opłacenia.

Pismem z dnia [....] lutego 2009r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od skargi, przedkładając jednocześnie dowód uiszczenia jej w dniu 16 lutego 2009r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pełnomocnik skarżących nie ponosi winy w nie terminowym opłaceniu skargi. Jako argument za tym przemawiający podniesione zostało, że Sąd pismem z dnia 5 grudnia 2008 r. doręczył odpis odpowiedzi na skargę i wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenia pełnomocnictwa procesowego pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe w ocenie pełnomocnika oznacza, że skoro sąd podjął czynności, mimo, iż skarga nie została należycie opłacona to brak było podstaw do jej odrzucenia, gdyż w świetle art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli sąd działałby zgodnie z obowiązującym prawem, to pełnomocnik byłby w stanie wpis od skargi uiścić w terminie. Nadto podniesiono, iż zaskarżona decyzja dotyczyła odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, zatem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, której wypłaty skarżącym odmówiono. Decyzja orzekała o umorzeniu postępowania jednak jej istotą było ustalenie i wypłata odszkodowania, a zatem "istnieją wątpliwości, czy w sprawie niniejszej zachodzi obowiązek wnoszenia wpisu stałego".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenie terminu w dniu 17 lutego 2009r. (data nadania pisma), a zatem w terminie 7 dni od daty dowiedzenia się o uchybieniu terminu (data odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi: 10 luty 2009r.) i jednocześnie uiścił opłatę. Niemniej jednak Sąd uznał, że argumenty pełnomocnika skarżących nie przemawiają za uznaniem, że brak jest jego winy w uchybieniu terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki w niniejszej sprawie, Sąd przyjął szczególny miernik staranności, której można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem.

W ocenie Sądu skarga wniesiona przez pełnomocnika skarżących dotyczyła decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, a zatem powyższa sprawa sądowoadministracyjna podlega opłacie wpisem stałym, a nie stosunkowym. Wpis stosunkowy pobiera się jedynie w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Skarga na decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania do tej kategorii nie należy. W ocenie Sądu szeroka wykładnia tego pojęcia wskazana we wniosku o przywrócenie terminu w oparciu o pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 22 czerwca 2006 r, sygn. akt l FZ 206/06 (nie publ.), iż są to "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie", nie jest w niniejszej sprawie uzasadniona. Postanowienie na które pełnomocnik się powołuje zapadło w sprawie w przedmiocie podatku akcyzowego, gdzie zaskarżona decyzja taką należność określała.

Powoływanie się na czynności podjęte przez Sąd przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi nie może prowadzić do uznania, że brak jest winy pełnomocnika w uchybieniu terminu, ponieważ okoliczność stanowiąca podstawę do odrzucenia skargi Sąd powinien brać pod uwagę w każdym stadium postępowania sądowego, a brak wydania takiego rozstrzygnięcia prowadzi do uchylenia wydanego w sprawie orzeczenia ze względu na naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 23 września 2008r., a skargę wniesiono 23 października 2008r., a zatem w ostatnim dniu terminu. W związku z tym wydawane przez Przewodniczącego po tym terminie zarządzenia nie mogły w jakimkolwiek stopniu wpłynąć na uiszczenie, bądź nie uiszczenie wpisu od skargi w terminie, a tym bardziej nie może to prowadzić do wniosku, że pełnomocnik został wprowadzony w błąd co do zachowania terminu do uiszczenia wpisu.

Sąd uznał zatem, że pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu, co prowadzi do odmowy przywrócenia terminu.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.