Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 349/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Leszek Kamiński, po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 17/15 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. W. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia 7 października 2014 r. nr ... w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 17/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy z wniosku K. W., zw. dalej skarżącą lub stroną, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2015 r. oddalającego skargę K. W. na uchwałę Rady Gminy L., zw. dalej Radą, z dnia 7 października 2014 r., nr ..., w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że wyrokiem z 19 czerwca 2015 r. oddalił skargę strony. Postanowieniem z 27 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie z 12 października 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, wniesionej za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika skarżącej. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uzasadniając uchybienie terminu stanem podgorączkowym praktykanta przygotowującego pisma do wysyłki podczas nieobecności pełnomocnika skarżącej w siedzibie kancelarii.

Rozpoznając wniosek Sąd I instancji uznał, że wniosek ten nie jest zasadny. W ocenie Sądu, nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd wywiódł, że pełnomocnik skarżącej powinien był, w przypadku choroby osoby odpowiedzialnej za przygotowanie pism do wysyłki, zapewnić stosowne zastępstwo innej osoby, mogącej prawidłowo wykonać te czynności. Zdaniem Sądu, nieobecność pełnomocnika skarżącej w siedzibie kancelarii, w sytuacji nieobecności w tej siedzibie osoby mogącej zawiadomić pełnomocnika skarżącej o złym samopoczuciu praktykanta bądź w sytuacji zaniechania zawiadomienia przez nią o takiej okoliczności, stanowi o braku należytej staranności w prowadzeniu sprawy. Sąd I instancji zarzucił pełnomocnikowi skarżącej brak nadzoru nad praktykantem, czego konsekwencją było błędne zaadresowanie pisma. Tym samym uznał, że nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy uznać, że jako brak winy nie może zostać zakwalifikowana nieuwaga bądź zaniedbanie leżące nie tylko bezpośrednio po stronie skarżącej bądź reprezentującego ją profesjonalnego pełnomocnika, ale także zaniedbanie osoby, którą pełnomocnik posłużył się przy dokonywaniu czynności. Należy podzielić pogląd reprezentowany w doktrynie, że nawet lekkie niedbalstwo powinno prowadzić do odmowy przywrócenia terminu. Podkreślenia również wymaga, że wina w działaniu pracownika kancelarii nie była przez pełnomocnika skarżącego kwestionowana. Wskazywanie na omyłkę pracownika świadczy o tym, że gdyby pracownik ten dołożył należytej staranności w wykonywaniu powierzonych mu czynności, uchybienia terminu można było uniknąć.

Jak wyżej wskazano w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, iż pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. obejmuje swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania pełnomocnika, ale również działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym. To bowiem na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Nie chodzi przy tym wyłącznie o teoretyczne zabezpieczenie "modelowego" zorganizowania, ale o praktyczną ochronę mandantów profesjonalnego pełnomocnika od zaniedbań jego pracowników (praktykantów). Podkreślić należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw. W sytuacji jak w niniejszej sprawie, pełnomocnik miał świadomość, że merytoryczne rozpoznanie skargi kasacyjnej zależy nie tylko od napisania skargi kasacyjnej, ale również od terminowego jej doręczenia do sądu, profesjonalny pełnomocnik dochowując należytej staranności powinien był trzymać pieczę przez skontrolowanie dokonanych przez pracownika czynności, nad prawidłowością nadania przesyłki. Nie ma zatem podstaw do uznania, że pełnomocnik skarżącego nie ponosi winy w uchybieniu termu z uwagi na pomyłkowe nadanie przesyłki do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a, oddalił zażalenie.

-----------------------

3