Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 1772/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Zamówienia publiczne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 43 ust. 2,
journal: Dz.U. 2021 poz 1129
law: Ustawa z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Bogdan Fischer (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 września 2021 r. sygn. akt I SA/Ol 530/21 w sprawie ze skargi Powiatu Nidzickiego na decyzję Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie z dnia 1 czerwca 2021 r. nr 4/p/2021 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie na rzecz Powiatu Nidzickiego 2700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt I SA/Ol 530/21, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Powiatu Nidzickiego na decyzję Zarządu Województwa Warmińsko - Mazurskiego w Olsztynie

z dnia 1 czerwca 2021 r., nr 4/p/2021 w przedmiocie zwrotu środków na realizację projektu, w pkt. 1/ uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, w pkt. 2/ umorzył postępowanie administracyjne, w pkt. 3/ zasądził od Zarządu Województwa Warmińsko - Mazurskiego w Olsztynie na rzecz Powiatu Nidzickiego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

Powiat Nidzicki (dalej: "zamawiający", "beneficjent", "strona", "skarżący") realizując Projekt pn. Zintegrowana informacja geodezyjna i kartograficzna Warmii i Mazur w Powiecie Nidzickim (dalej: "Projekt"), realizowanego na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] z 30.11.2017 r. przeprowadził postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego nr [...], pn. Modernizacja ewidencji gruntów i budynków jednostki ewidencyjnej 281103_2 Gmina Kozłowo, w trybie przetargu nieograniczonego o wartości powyżej 221 000 euro, na podstawie ustawy z dnia 29.01.2004 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1579 ze zm., dalej: "p.z.p").

Beneficjent w dniu 13.04.2018 r. przekazał ogłoszenie o zamówieniu Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej, następnie w dniu 17.04.2018 r. zamieścił całość dokumentacji przetargowej na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego. Termin składania ofert upłynął 21.05.2018 r. Do tego czasu w ramach 6 części zadania wpłynęło łącznie siedem ofert. W dniu 05.06.2018 r. Beneficjent zamieścił na stronie internetowej zawiadomienie o wyborze najkorzystniejszych ofert, zaś 26.06.2018 r. zostały podpisane umowy.

Izba Administracji Skarbowej w Olsztynie w ramach audytu w zakresie gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej w ramach RPO Województwa Warmińsko-Mazurskiego na lata 2014-2020 ujawniła, że zamawiający - beneficjent przekazując w dniu 13.04.2018 r. Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej ogłoszenie o zamówieniu i wyznaczając w nim termin na składanie ofert na dzień 21.05.2018 r. godz. 9:00 nie zachował minimalnego terminu składania ofert, który w trakcie prowadzonego postępowania powinien wynosić minimum 40 dni.

Zarząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego, pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Warmińsko-Mazurskiego na lata 2014-2020 (dalej: "IZ", organ") w związku z ujawnionymi nieprawidłowościami pismem z 17.07.2020 r. wezwał beneficjenta do zwrotu środków w wysokości 59.179,62 zł wraz z odsetkami, nakładając na beneficjenta korektę finansowa w wysokości 5%. Organ decyzją z 02.03.2021 r. nr 4/2021 określił kwotę przypadającą do zwrotu i termin od którego nalicza się odsetki oraz sposób zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektu pn. Zintegrowana informacja geodezyjna i kartograficzna Warmii i Mazur w Powiecie Nidzickim (dalej: "Projekt"), realizowanego na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] z 30.11.2017 r.

W uzasadnieniu IZ oceniła, że beneficjent naruszył art. 43 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p. oraz art. 18 pkt 5 lit. a ustawy z dnia 22.06.2016 r. o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1020, dalej: "ustawa zmieniająca"), poprzez ustalenie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego terminu składania ofert krótszego niż termin ustawowy, czego konsekwencją mogło być naruszenie zasad równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji. Stwierdziła, że w tych okolicznościach doszło do wypełnienia dyspozycji normy określonej w art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27.08.2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 305, dalej: "u.f.p").

Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Warmińsko-Mazurskiego na lata 2014-2020 po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy decyzją z dnia 1 czerwca 2021 r., nr 4/p/2021 utrzymała w mocy decyzję – swoją jako organu I instancji.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że w czasie prowadzenia przez beneficjenta postępowania o udzielenie zamówienia publicznego obowiązywał art. 43 ust. 2 p.z.p. (zmieniony przez art. 1 pkt 61 lit. a ustawy zmieniającej), zgodnie z którym, minimalny termin składania ofert w tzw. przetargach unijnych nie mógł być krótszy niż 35 dni od dnia przekazania ogłoszenia o zamówieniu Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej oraz art. 18 pkt 5 lit. a ustawy zmieniającej, w myśl którego, w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego wszczętych i niezakończonych przed 18.10.2018 r., termin, o którym mowa w art. 43 ust. 2 ustawy zmienianej, wynosił 40 dni. Przyjęto przy tym, że co najmniej 35-dniowy termin na składanie ofert, o którym mowa w art. 43 ust. 2 p.z.p., zmienionym przez art. 1 pkt 61 lit. a ustawy zmieniającej, mógł być możliwy do zastosowania dopiero w postępowaniach wszczętych po 18.10.2018 r., a z taką sytuacją nie mamy do czynienia w sprawie, w której postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego wszczęto w dniu 13.04.2018 r., a zatem przed 18.10.2018 r. Wywiedziono, że w sytuacji, gdy przepis stanowi, że dla postępowań wszczętych i niezakończonych przed 18.10.2018 r. stosujemy termin 40 dni na składanie ofert, to tym bardziej należy stosować termin 40 dni dla postępowań wszczętych i zakończonych przed 18.10.2018 r.

Tym samym, uznano, że niezależnie czy zakończenie postępowania o udzielenie zamówienia nastąpiło przed, czy po dniu 18.10.2018 r., zamawiający winien zastosować termin 40-dniowy, gdyż wszczynając postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, nie jest przecież w stanie przewidzieć, kiedy się ono zakończy. Oceniono także, że przyjęcie stanowiska prezentowanego przez beneficjenta, że dla postępowań wszczętych i niezakończonych do 18.10.2018 r. obowiązuje termin 40-dniowy, a dla wszczętych i zakończonych przed 18.10.2018 r. termin 35-dniowy, prowadziłoby do sytuacji, że w tym samym momencie/czasookresie (od wszczęcia danego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego do dnia 18.10.2018 r.), wchodziłyby w grę dwie różne regulacje określające długość terminu składania ofert (co najmniej 35 dni i co najmniej 40 dni).

W ocenie IZ, zamawiający, wyznaczając 38-dniowy termin na składanie ofert, nie zachował minimalnego terminu, który w trakcie prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia powinien wynosić minimum 40 dni. Stwierdzono, że powyższe spowodowało naruszenie przez beneficjenta art. 43 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p. oraz art. 18 pkt 5 lit. a ustawy zmieniającej, a ustalony stan faktyczny wypełnia dyspozycję normy art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. i skutkuje nałożeniem korekty finansowej w wysokości 5%. Organ wyjaśnił przy tym, że nałożenie korekty finansowej nastąpiło zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 29.01.2016 r. w sprawie warunków obniżenia wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzieleniem zamówień (Dz. U. z 2018 r., poz. 971, dalej: "rozporządzenie MR z dnia 29.01.2016 r.") i stanowiącym załącznik do tego aktu Taryfikatorem (pkt 14, kwalifikacja naruszenia z punktu 1). Dalej IZ wskazała, że choć przepisy przewidują możliwość obniżenia wskaźnika procentowego korekty (do 2%), dotyczy to tylko przypadku naruszeń mniejszej wagi, a przy miarkowaniu korekty istotnym jest przeanalizowanie przez organ, czy doszło do naruszenia fundamentalnych zasad konkurencyjności, o czym stanowi § 3 ust. 2 rozporządzenia MR z dnia 29.01.2016 r. Zdaniem organu, Zamawiający wyznaczając termin na składanie ofert krótszy niż ustawowy, naruszył naczelne zasady, którymi obowiązany był się kierować w trakcie całego postępowania (tj. uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców). Organ uznał bowiem, że działanie beneficjenta mogło spowodować, że wykonawcy mogący przedstawić korzystniejsze warunki realizacji zamówienia (w tym niższą cenę), nie wzięli udziału w postępowaniu przetargowym. W związku z powyższym, organ nie znalazł podstaw do obniżenia nałożonej korekty do 2%.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylając decyzję organu I instancji oraz II instancji, wskazał, że w kontrolowanej sprawie postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzone było w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. 2017 poz. 1579 ze zm.). Szacunkową wartość zamówienia skarżący ustalił w wysokości przekraczającej kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 p.z.p., tzw. "progi unijne". Skarżący nie jest przy tym centralnym zamawiającym w rozumieniu p.z.p.

Sąd wskazał, że warunkiem zastosowania sankcji z pkt 14 Taryfikatora stanowiącego załącznik do rozporządzenia MR z dnia 29.01.2016 r. (kwalifikacja naruszenia z pkt 1) jest uprzednie stwierdzenie, że doszło do naruszenia art. 43 ust. 1-2b p.z.p. poprzez ustalenie terminów składania ofert krótszych niż terminy ustawowe, w przetargu nieograniczonym, a ustalony termin został skrócony o mniej niż 30% terminu wymaganego.

Dalej Sąd wskazał, że w stanie prawnym kontrolowanej sprawy kwestię terminu składania ofert regulował art. 43 ust. 2 p.z.p., który został zmieniony przez art. 1 pkt 61 lit. a ustawy zmieniającej, w następujący sposób: "Jeżeli wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8, termin składania ofert nie może być krótszy niż 35 dni od dnia przekazania ogłoszenia o zamówieniu Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej". Przepis art. 43 ust. 2 p.z.p. został zmieniony z dniem 28 lipca 2016 r. Ustawa zmieniająca zawierała jednak także przepisy przejściowe, a w tym art. 18 pkt 5 lit. a, w świetle którego: "W postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonych przez innych zamawiających niż centralny zamawiający, których wartość zamówienia jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem 18 października 2018 r., a w przypadku postępowań prowadzonych przez centralnego zamawiającego, przed dniem 18 kwietnia 2017 r. termin, o którym mowa w art. 43 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 40 dni".

W przepisie art. 18 pkt 5 lit. a ustawy zmieniającej rozstrzygnięto zatem o czasowym utrzymaniu w mocy 40-dniowego terminu składania ofert, który uległ skróceniu (do 35 dni) w wyniku nowelizacji przepisu art. 43 ust. 2. Jednocześnie w przepisie tym wskazano, że 40-dniowy termin składania ofert obowiązuje w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego, które nie są prowadzone przez centralnego zamawiającego, wszczętych i niezakończonych przed dniem 18.10.2018 r.

Zdaniem Sądu w kontrolowanej sprawie organ nie wskazał argumentów, które uprawniałyby do zastosowania wykładni rozszerzającej art. 18 pkt 5 lit a ustawy zmieniającej i objęcia zakresem tej regulacji także postępowań wszczętych i zakończonych przed dniem 18.10.2018 r. Za takie nie mogą być bowiem uznane argumenty organu, że wszczynając postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego zamawiający nie jest w stanie przewidzieć, kiedy się ono zakończy, czy też argument o jednoczesnym obowiązywaniu w tym samym momencie/czasookresie dwóch różnych terminów składania ofert.

W ocenie Sądu, pierwszy argument organu dotyczy bowiem działania zamawiającego, które choć podejmowane jest na jego ryzyko, to jednak w ramach prawnie dopuszczalnych. Trafne jest więc stanowisko autora skargi, że od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej do dnia 18.10.2018 r., w przypadku gdy postępowanie zakończyło się, obowiązywał termin 35-dniowy na składanie ofert i zamawiający, który wyznaczył taki termin nie naruszył przepisów. Natomiast gdyby postępowania nie udało się zakończyć przed tą datą, a zamawiający wyznaczył 35-dniowy termin na składanie ofert, to dopuściłby się naruszenia przepisów.

Zdaniem Sądu, także drugi z wskazanych argumentów organu uznać należy za nieuprawniony. Zawarcie w akcie normatywnym przepisów przejściowych ze swej istoty powoduje bowiem obowiązywanie w jednym czasie dwóch reżimów prawnych.

Tym samym, nie ma usprawiedliwionych podstaw dodatkowy argument organu, sformułowany w oparciu o uzasadnienie projektu ustawy zmieniającej na s. 11-12 decyzji pierwszoinstancyjnej, jakoby zastosowanie 35-dniowego terminu na składanie ofert możliwe było dopiero wraz z pełną elektronizacją postępowania przetargowego, którą odroczono do 18.10.2018 r. Brak jest bowiem w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej odniesienia do sytuacji zamawiającego, który zakończył postępowanie przetargowe przed 18.10.2018 r.

Dalej Sąd wskazał, że w przedstawionych okolicznościach zasadny okazał się zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 43 ust. 2 p.z.p. w zw. z art. 18 pkt 5 lit. a ustawy zmieniającej poprzez jego błędną wykładnię, co doprowadziło do stwierdzenia, że skarżący jako zamawiający miał obowiązek zastosowania 40-dniowego terminu na składanie ofert, w sytuacji gdy w stanie faktycznym niniejszej sprawy skarżący obowiązany był do zastosowania 35-dniowego terminu na składanie ofert, z uwagi na fakt, że postępowanie o udzielenie zamówienia zostało wszczęte i zakończone przed dniem 18.10.2018 r.

Sąd I instancji stwierdził, że naruszenie wskazanych przepisów niewątpliwie miało wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do nieuprawnionego nałożenia na skarżącego korekty finansowej, o której mowa w pkt 14 (kwalifikacja naruszenia z pkt 1 Taryfikatora stanowiącego załącznik do rozporządzenia MR z dnia 29.01.2016 r.). Bowiem nie zostały wykazane przesłanki łączne nieprawidłowości, wymienione w art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013. Sąd zauważył, że z akt sprawy nie wynika, aby doszło do naruszenia przez skarżącego przepisów prawa krajowego ustanawiających wymogi związane z wydatkowaniem środków finansowych budżetu Unii. Brak spełnienia jednej z ww. przesłanek wyklucza stwierdzenie omawianej nieprawidłowości.

Zarząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty, poprzez oddalenie skargi w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz organu. Pełnomocnik organu zrzekł się rozpoznania sprawy na rozprawie.

Na podstawie art. 174 pkt. 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325 j.t., dalej: p.p.s.a.) zarzucono naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego, poprzez ich błędną wykładnię:

- art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. w zw. z art 43 ust 2 p.z.p. w zw. z art 18 pkt 5 lit a ustawy zmieniającej polegające na błędnym uznaniu, że:

zgodnie z art 43 ust 2 p.z.p. termin na składanie ofert wynosi 35 dni w przypadku jeżeli postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego wszczęto i zakończono przed 18.10.2018 r., podczas gdy zgodnie z art 43 ust 2 p.z.p. w zw. z art 18 pkt 5 lit a ustawy zmieniającej w przypadku wszczęcia i zakończenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego przed 18.10.2018 r. termin na składanie ofert wynosi 40 dni, z uwagi na fakt iż przepis art 18 pkt 5 lit a należy interpretować rozszerzające poprzez objęcie nim postępowań o udzielenie zamówienia publicznego wszczętych i zakończonych przed 18.10.2018 r., co doprowadziło do mylnego przyjęcia przez Sąd I instancji, iż organ dokonał błędnej wykładni przepisu art 43 ust 2 p.z.p w zw. z art 18 pkt 5 lit a ustawy zmieniającej i skutkuje nieprawidłowym stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym wyroku, dotyczącym naruszenia przez skarżącego kasacyjnie art 43 ust 2 p.z.p. w zw. z art 18 pkt 5 lita ustawy zmieniającej i niesłusznym uchyleniem decyzji;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie tj.:

- art 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. w zw. z art 43 ust 2 p.z.p, polegające na zastosowaniu art 43 ust 2 p.z.p. zgodnie z którym termin na składanie ofert wynosi 35dni podczas gdy zastosowanie ma art 43 ust 2 p.z.p. w zw. z art 18 pkt 5 lit a ustawy zmieniającej, zgodnie z którym termin na składanie ofert wynosi 40 dni, co doprowadziło do mylnego przyjęcia przez Sąd I instancji, iż organ niewłaściwie zastosował przepis art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art 184 u.f.p. w zw. z art 43 ust 2 p.z.p. w zw. z art. 18 pkt 5 lit a ustawy zmieniającej i skutkuje nieprawidłowym stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym wyroku, dotyczącym niezastosowania przepisu art 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 u.f.p. w zw. z art. 43 ust. 2 p.z.p. w zw. z art. 18 pkt 5 lit. a ustawy zmieniającej i uchyleniem decyzji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ przedstawił uzasadnienie wniesionych zarzutów.

Pełnomocnik Powiatu Nidzickiego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od organu na rzecz Powiatu koszty postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu przedstawił stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzuty skargi nie są zasadne.

Zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Związanie podstawami środka prawnego polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego czy procesowego określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Naczelny Sąd Administracyjny bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to NSA związany jest granicami skargi kasacyjnej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oczywiście niezasadny jest zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Do naruszenia tego przepisu mogłoby dojść wtedy, gdyby sąd administracyjny stwierdził naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ale odmówił zastosowania tego przepisu, albo gdyby przepis ten zastosował pomimo uznania, że do naruszenia prawa materialnego nie doszło. W rozpoznawanej sprawie żaden ze wskazanych przypadków nie zaszedł.

Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie czy Powiat Nidzicki, który wszczął oraz zakończył postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego przed dniem 18 października 2018 r. powinien zastosować 40-dniowy czy też 35-dniowy termin na składanie ofert. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzone było w oparciu o przepisy p.z.p. W stanie prawnym przedmiotowej sprawy kwestię terminu składania ofert regulował art. 43 ust. 2 p.z.p, który został zmieniony przez art. 1 pkt 61 lit. a ustawy zmieniającej. Artykuł 18 pkt. 5 lit a ustawy zmieniającej rozstrzygnął o czasowym utrzymaniu w mocy 40-dniowego terminu składania ofert, który uległ skróceniu (do 35 dni) w wyniku nowelizacji przepisu art. 43 ust. 2 p.z.p. Na podstawie art. 18 pkt. 5 lit a "W postępowaniach (...) wszczętych i niezakończonych przed dniem 18 października 2018 r., (...) termin, o którym mowa w art. 43 ust. 2 (...), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wynosi 40 dni".

Sąd I instancji zastosował wykładnię językową (gramatyczną) tego przepisu, która zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wystarczająca i nie budzi wątpliwości. Należy też zgodzić się z Sądem I instancji, że nie zostały przedstawione przez organ argumenty uzasadniające dopuszczenie w przedmiotowym przypadku wykładni rozszerzającej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie uznał że dla prawidłowego zastosowania art. 18 pkt 5 lit. a) niezbędne jest uwzględnienia dwóch aspektów, tj. daty wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz daty jego zakończenia. Brzmienie tego przepisu pozwoliło Sądowi I instancji jednoznacznie wskazać, że 40 dniowy termin nie będzie miał zastosowania jeżeli zarówno wszczęcie przedmiotowego postępowania, jak i jego zakończenie nastąpiło przed dniem 18.10.2018 r. Jak potwierdził Sąd I instancji na podstawie akt sprawy, a co nie było kwestionowane przez organ ani stronę postępowania, taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż Powiat Niedzicki 13.04.2018 r. przekazał ogłoszenie o zamówieniu Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej, zaś 26.06.2018r. zostały podpisane umowy w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

W konsekwencji powyższych uwag, jak trafnie stwierdził Sąd I instancji, zastosowanie będzie miał krótszy tj. 35 dniowy termin przewidziany przez znowelizowany art. 43 ust.2 p.z.p. ze względu na niespełnienie obydwu przesłanek wymaganych przez art. 18 pkt 5 lit. a) ustawy nowelizującej. Nie ma więc uzasadnienia twierdzenie skarżącego kasacyjnie, że pozbawione racjonalności jest interpretowanie spornego przepisu przez pryzmat przewidywania w momencie wszczęcia postępowania czy się ono zakończy przed 18.10.2018 r. Nie sposób również zgodzić się ze skarżącym kasacyjnie, iż z punktu widzenia niniejszej sprawy, istotna jest przede wszystkim data wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego i to niezależnie czy zakończenie postępowania o udzielenie zamówienia nastąpiło przed czy po dniu 18 października 2018 r.

Wobec powyższego oraz w okolicznościach niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego, w wysokości 2700 zł, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej będącego radcą prawnym, orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.).

-----------------------

9