Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 16/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6279 Inne o symbolu podstawowym  627
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 2b, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu wniosku o przedłużenie zezwolenia na pracę cudzoziemca postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 20 stycznia 2020 r. A., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o przedłużenie zezwolenia na pracę cudzoziemca.

Zarządzeniem z 4 marca 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez udzielenie informacji, czy przed wniesieniem skargi skarżąca Spółka wniosła ponaglenie do właściwego organu.

Nadto zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, również w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpisy powyższych zarządzeń doręczono pełnomocnikowi skarżącej Spółki za pośrednictwem poczty elektronicznej (e-PUAP) w dniu 10 marca 2020 r. (vide: k. 64 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Stosownie do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest zatem uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności.

Ponadto, przepis art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., stanowi, że od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia - pomimo wezwania - wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Co do zasady, zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków skargi upłynąłby skarżącej Spółce w dniu 17 marca 2020 r., ale sytuacja w tym zakresie uległa zmianie ze względu na wprowadzony od dnia 14 marca 2020 r. rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. 2020, poz. 433), stan zagrożenia epidemicznego.

Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020, poz. 374 ze zm.), zwanej dalej ustawą COVID-19, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

Pomimo tego, że ww. przepis wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., to wynika z niego, że nierozpoczęcie biegu terminów, jak i zawieszenie terminów już rozpoczętych, obowiązuje w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Jeśli więc stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., to z tym dniem uległy zawieszeniu terminy procesowe i sądowe w postępowaniu sądowym.

Dopiero wejście w życie, z dniem 16 maja 2020 r., ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020, poz. 875) spowodowało rozpoczęcie biegu wskazanych terminów. Przepis art. 68 ust. 6 powołanej wyżej ustawy stanowi, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46 (ustawa COVID-19), których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosownie do art. 76 ustawa ta weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, tj. w dniu 16 maja 2020 r., co oznacza, że bieg terminów rozpoczął się w dniu 24 maja 2020 r.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że termin procesowy na uzupełnienie braków skargi oraz uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 11 marca 2020 r. (w dniu następującym po dacie odbioru odpisów zarządzeń) i uległ zawieszeniu z dniem 14 marca 2020 r., następnie znów zaczął biec od dnia 24 maja 2020 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie tych braków, był dzień 27 maja 2020 r.

We wskazanym terminie skarżąca Spółka nie wykazała, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi spełniła formalny wymóg wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Sytuację taką taktować należy jako nieuzupełnienie braku formalnego skargi, uzasadniające odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 14 lutego 2020 r. sygn. akt I OZ 33/20, CBOSA orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Ponadto skarżąca Spółka we wskazanym terminie nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Okoliczność ta uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 53 § 2b p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.