Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 647/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 24 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] czerwca 2021 roku nr UNP: [...] w przedmiocie podatku VAT za niektóre miesiące 2015 roku p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 1203 (jeden tysiąc dwieście trzy) złote uiszczoną tytułem wpisu od skargi zaksięgowaną w dniu 21 września 2021 roku, pod pozycją 3292.


UZASADNIENIE

K. M. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie podatku VAT za niektóre miesiące 2015 roku.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków skargi - w terminie 7 dni - pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenia wpisu sądowego oraz wskazanie numeru PESEL skarżącego, a także złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi uiszczono wymagany wpis sądowy, a także wskazano numer PESEL. Ponadto nadesłany został uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa ogólnego, udzielonego na formularzu PPO-1, do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz w innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.), skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W sytuacji, gdy pismo wnosi pełnomocnik, powinien przedstawić pełnomocnictwo, o ile wcześniej nie zostało to uczynione (art. 46 § 3 p.p.s.a.).

Przepis art. 36 pkt 1-3 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnictwo może być: ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw oraz do niektórych tylko czynności w postępowaniu.

Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie skarga została podpisana przez doradcę podatkowego.

Zarządzeniem z 3 września 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, m.in. przez złożenie pełnomocnictwa spełniającego wymogi określone w art. 35 p.p.s.a..

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik, w zakreślonym przez sąd terminie, przedłożył pełnomocnictwo ogólne, udzielone na formularzu PPO-1, jednak po jego analizie sąd uznał, że nie można na jego podstawie wywieść umocowania dla pełnomocnika do wniesienia skargi w imieniu K. M..

Z treści ww. pełnomocnictwa wynika umocowanie do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych. Zostało ono udzielone na sformalizowanym druku PPO-1, gdzie wskazano także podstawę prawną pełnomocnictwa, a mianowicie art. 138d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej – o.p.). Okoliczności te nie pozostają bez znaczenia dla ustalenia znaczenia treści pełnomocnictwa. Brak jest mianowicie podstaw, aby takie pojęcia, jak "sprawa podatkowa" czy "organy podatkowe" odczytywać w oderwaniu od ich normatywnego kontekstu.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2021 r., sygn. akt I FZ 99/21 (www.cbois.nsa.gov.pl) "w przepisach o.p. nie ma definicji "sprawy podatkowej", tym niemniej mając na uwadze przepisy tej ustawy, w uchwale z dnia 22 kwietnia 2002 r., sygn. akt FPS 1/02, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sprawą podatkową jest indywidulany, niepowtarzalny związek między faktem a prawem, z którym prawo materialne łączy skutek i konsekwencję w postaci konieczności wydania decyzji podatkowej. Z kolei zamknięty katalog organów podatkowych znajduje się w art. 13 o.p. (...). Do grona organów podatkowych nie sposób zakwalifikować sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej".

Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że pełnomocnictwo udzielone przez K. M. dla doradcy podatkowego nie upoważniało do występowania przed sądem administracyjnym, ponieważ zostało udzielone na podstawie pełnomocnictwa ogólnego, którego zakres został ograniczony do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz w innych sprawach, należących do właściwości organów podatkowych.

W konsekwencji uznać należy, że strona skarżąca nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co z kolei obligowało sąd do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a..

O zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi podlegającej odrzuceniu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..

Ake.