Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1117/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 208 § 1, art. 270, art. 175 § 1, art. 178, art. 276
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1938/17 o oddaleniu zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 103/16 odrzucające wniosek Z.B. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie ze skargi Z. B.na bezczynność Prokuratora Okręgowego w T. w przedmiocie niewykonania wniosku z dnia 29 września 2016 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. oddalił zażalenie Z.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 103/16 odrzucające wniosek Z.B. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 lipca 2017 r. w sprawie ze skargi Z.B. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w T.w przedmiocie niewykonania wniosku z dnia 29 września 2016 r.

W dniu 25 października 2018 r. Z. B., w oparciu o art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "p.p.s.a."), wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania sadowego zakończonego powyższym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga o wznowienie jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 276 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem I instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Zatem skarga o wznowienie postępowania powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia (art. 178 tej ustawy). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo).

W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została sporządzona osobiście przez skarżącego. Nie spełnia ona zatem kryterium określonego w art. 175 p.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy przytoczonych przepisów i art. 280 § 1 w zw. z art. 270 oraz art. 175 § 1 i art. 178 w zw. z art. 276 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.