Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 718/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1,3,5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty K. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] r.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Spółki A, utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...]r., nr [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za usunięcie bez zezwolenia dwóch sztuk drzew z gatunku modrzew o obwodzie pni 56,52 cm i 45,22 cm, z nieruchomości położonej w W., działka nr [...], gmina P.

Spółka A, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 27 maja 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na opisaną wyżej decyzję z dnia [...] r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Uzasadniając wniosek Spółka wskazała, że charakter zarzutów podniesiony w skardze, w kontekście decyzji organu II instancji, uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Z tego względu, w ocenie skarżącej, bezcelowe jest wykonanie przedmiotowej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy w razie wniesienia skargi na decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania organ, który wydał zaskarżoną decyzję, może z urzędu lub na wniosek strony skarżącej uwzględnić ten wniosek i w całości lub w części wstrzymać jego wykonanie. Ponadto, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z przepisu tego wynika zatem, że to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek w nim zawartych, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (patrz: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06 dostępne w internecie).

Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje zatem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podzielając powyższe poglądy należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Z uzasadnienia skargi wynika natomiast, że wniosek o ochronę tymczasową miałby opierać się na tych samych przesłankach co skarga na decyzję ostateczną, czyli na sprzeczności zaskarżonego orzeczenia z przepisami prawa, w tym z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o ochronie przyrody. Skarżąca kwestionuje bowiem zasadność wymierzenia jej administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie dwóch drzew bez zezwolenia.

Wskazać jednak należy, że przedstawione w treści skargi zarzuty będą dopiero przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, a ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne kwestie. Kontrola legalności aktu jest bowiem celem postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast wstrzymanie wykonania aktu lub czynności ma charakter tymczasowy i zgodnie z art. 61 § 6 traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W świetle powyższego oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonej decyzji. Tym samym argumenty podniesione przez skarżącą, nie mogą stanowić postawy do uwzględnienia powyższego wniosku (patrz: postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 62/16) .

W tym stanie rzeczy sąd – mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. - nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.