Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 631/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 18, 19, 22
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o wyłączenie sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Sędziego WSA Krzysztofa Przasnyskiego, Sędziego WSA Ewy Wojtynowskiej, Sędziego WSA Janiny Guść w sprawie ze skargi M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2018 r. o oddaleniu wniosku Skarżącej o wyłączenie sędziego NSA Małgorzaty Gorzeń, Skarżąca sformułowała wniosek o wyłączenie od sprawy sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – Sędziego WSA Krzysztofa Przasnyskiego, Sędziego WSA Ewy Wojtynowskiej, Sędziego WSA Janiny Guść, wyrażając wątpliwość, co do bezstronności sędziów.

Zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 8 lutego 2018 r. akta sprawy przedłożono wskazanym sędziom Wydziału I celem złożenia oświadczenia w trybie art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.").

Sędziowie Wydziału I: Krzysztof Przasnyski, Ewa Wojtynowska i Janina Guść, działając na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. złożyli oświadczenia, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 p.p.s.a.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 lutego 2018 r., w celu wyznaczenia składu orzekającego do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów, przeprowadzono losowanie, w wyniku którego ustalono skład orzekający Sądu: przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska oraz sędzia WSA Irena Wesołowska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącej o wyłączenie sędziów Wydziału I tut. Sądu od udziału w jej sprawie podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.

W myśl art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Art. 19 p.p.s.a. stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego od udziału w sprawie na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady nie ma możliwości wpływania na skład sądu, rozpoznającego daną sprawę. Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest wyżej przytoczona regulacja dotycząca wniosku o wyłączenie sędziego.

W ocenie Sądu Skarżąca nie wskazała okoliczności uzasadniających ustalenie, że w odniesieniu do poszczególnych sędziów orzekających w Wydziale I tut. Sądu zachodzi uzasadniona wątpliwość co do ich bezstronności w sprawie.

Z oświadczeń wskazanych Sędziów wynika, że nie zachodzą określone w przepisach podstawy uzasadniające wyłączenie sędziego z urzędu lub złożenie wniosku o wyłączenie.

Nie stanowi okoliczności budzącej wątpliwość co do bezstronności sędziów subiektywne przekonanie Skarżącej o nieobiektywnym i dyskryminującym działaniu sędziów.

Skarżąca w złożonym wniosku o wyłączenie sędziów nie wskazała żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wydanie takiego rozstrzygnięcia. Nie wykazała bowiem, że istnieją takie okoliczności, które skutkowałyby wyłączeniem sędziego z mocy prawa jak również, że istnieją okoliczności tego rodzaju, iż mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w danej sprawie wskazanych we wniosku sędziów. Przedłożony wniosek nie zawiera obiektywnych i realnych podstaw wyłączenia sędziów, natomiast argumentacja przedstawiona we wniosku ogranicza się do bezpodstawnych stwierdzeń. Zdaniem Sądu, wskazane we wniosku ogólne, niczym niepoparte twierdzenie, dotyczące zamknięcia prawa do sądu, co jest przejawem skrajnej dyskryminacji i blokowaniem tego prawa, nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. W tym zakresie Skarżąca nie wskazała na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić formułowany zarzut, a tym samym uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów.

Zdaniem Sądu, subiektywne przeświadczenie Skarżącej o braku bezstronności sędziów, bez wskazania w tym zakresie jakichkolwiek okoliczności skutecznie uzasadniających ten zarzut, nie stanowi wystarczającej przesłanki do wyłączenia sędziów na podstawie art.19 p.p.s.a. Sąd stwierdza zatem, że Skarżąca we wniosku nie wykazała, aby ziściła się którakolwiek z ustawowych przesłanek, uzasadniających wyłączenie wskazanych sędziów.

Podnieść należy, że z akt sprawy także nie wynika, aby zachodziły jakiekolwiek z wymienionych w art. 18 i art. 19 P.p.s.a. przyczyny wyłączenia sędziów. Należy podkreślić, że w aktach sprawy znajdują się pisemne oświadczenia sędziów, z których wynika, że po ich stronie nie istnieją żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności, ani nie zachodzą przesłanki wyłączenia ich od rozpoznania sprawy z mocy prawa, określone w art. 18 p.p.s.a.

W ocenie Sądu, prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości, a argumentacja przedstawiona przez Skarżącą nie podważyła wiarygodności tych oświadczeń.

Dodatkowo należy zauważyć, że prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być ono przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń. Jego realizacja może być zależna od spełnienia różnych wymogów proceduralnych, w tym od uiszczenia wpisu od skargi. Dla podmiotów, które nie są w stanie uiścić wpisu w wymaganej wysokości w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ustawa p.p.s.a. przewiduje możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości, że w niniejszej sprawie Skarżąca nie została pozbawiona tej możliwości, służącej realizacji zasady prawa do sądu.

W świetle powyższego, wobec braku podstaw do wyłączenia sędziów, Sąd na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.