Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 519/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 18 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.-K. o wznowienie postępowania sądowego sygn. II SAB/Ka 25/00 w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga A. K.-K. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB/Ka 25/00 o umorzeniu postępowania sądowego w zakresie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego pomocy społecznej.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2007 r. została ona wezwana do uzupełnienia, w terminie 7 dni od utrzymania wezwania, braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi i określenie swego żądania.

Strona skarżąca w wezwaniu opisanym powyżej została pouczona o konsekwencjach uchybienia wskazanemu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci odrzucenia skargi. Skarżąca odebrała skierowane do niej za pośrednictwem poczty pismo Wojewódzkiego sądu Administracyjnego, w dniu [...] r. o czym świadczy potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach i w tym też dniu osobiście podpisała w budynku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego swoją skargę.

W pozostałym natomiast zakresie zarządzenie Sądu nie zostało wykonane. W piśmie bowiem doręczonym w dniu [...] r. skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy opisując swoją sytuację zdrowotną i finansową, wyrażając swoją dezaprobatę co do rozstrzygnięć sądów powszechnych, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygn. II SA/Ka 1448/00-1750/00.

W dalszej korespondencji kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która doręczana była z przekroczeniem 7 dniowego terminu wskazanego w zarządzeniu z dnia 15 maja 2007 r. skarżąca ponownie opisując swoją życiową sytuację przedstawiła szereg sygnatur postępowań zarówno sądowo-

administracyjnych jak i sądów powszechnych.

Odnosząc się do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2000 r. sygn. akt II SAB/Ka 25/00 wskazała, iż było to bezzasadne orzeczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Zgodnie z treścią art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) zwanej dalej p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Jak stanowi przepis art. 280 § 2 p.p.s.a. na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia, a niezachowanie warunków formalnych powoduje, iż nie można nadać skardze biegu.

Skarżąca stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwana do uzupełnienia w określonym, 7 dniowym terminie, braków formalnych, czego nie uczyniła.

W konsekwencji należy przyjąć, iż wezwana prawidłowo do podjęcia określonych działań wskazanych w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie dopełniła ich, a tym samym zaniechanie to wypełniło przesłanki, o których mowa w treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W konsekwencji powyższego, po myśli wskazanego przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.