Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 543/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53, art. 54, art. 58 par 1 pkt 2 i par 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2018 r. znak [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. decyzją z dnia 14 marca 2018 r. znak [...] orzekł w przedmiocie zobowiązania M. K. (dalej: Skarżący) w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r.

Decyzja ta została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącego – B. M. – S. sp. z o.o. dnia 19 marca 2018 r.

M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 19 kwietnia 2018 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie.

W piśmie procesowym z dnia 2 lipca 2018 r. Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia.

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Stosownie natomiast do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.

Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd - podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi - również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Sądu, została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 19 marca 2018 r.

Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 18 kwietnia 2018 r. Tymczasem Skarżący wniósł skargę w dniu 19 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., nie składając przy tym wniosku o przywrócenie terminu.

Z oczywistych względów, wobec nieskutecznego wniesienia skargi, a zatem niewszczęcia postępowania sądowego, wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a także o zawieszenie postępowania sądowego, należało uznać za bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.