Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 365/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Zasądzono zwrot opłaty kancelaryjnej
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. d, art. 211, art. 225.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi A. S. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 25 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze postanawia: zwrócić skarżącemu opłatę sądową w kwocie 100 (sto) złotych. 2


UZASADNIENIE

W dniu 20 lutego 2014 r., A. S., reprezentowany przez radcę prawnego E. S., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 365/13, którym oddalono jego skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 25 lipca 2013 r., nr [...], w przedmiocie umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Od złożonej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej uiszczona została również opłata sądowa w kwocie 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przepisie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej: P.p.s.a. uregulowano zakres przedmiotowo-podmiotowych zwolnień od obowiązku uiszczania kosztów sądowych, tj. opłat sądowych – wpisu i opłaty kancelaryjnej oraz zwrotu wydatków (art. 211–213 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Niniejsza sprawa, mieści się w powyższym zakresie wobec czego uiszczoną przez skarżącego opłatę sądową w wysokości 100 zł. należało uznać za nienależną.

Stosownie do art. 225 P.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi, a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.

Cytowany wyżej przepis dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Przy czym, nadpłata wystąpi także wtedy, gdy pobrane koszty sądowe (art. 211 P.p.s.a.) będą wyższe od należnych albo zostaną pobrane od strony zwolnionej od ponoszenia kosztów, np. w sytuacjach, o których mowa w art. 239 P.p.s.a. (por. Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 225 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ. Lex 2011) .

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

-----------------------

2