Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 715/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretacje
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 6, art. 86 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz / spr./ Sędziowie WSA Tomasz Smoleń WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 października 2014r. sprawy ze skargi Gminy J. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) określa, że interpretacja wymieniona w pkt. 1) nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej Gminy J. kwotę 440 (słownie: czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Finansów, interpretacją indywidualną z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], uznał za nieprawidłowe stanowisko Gminy J. – zwanej dalej skarżącą lub Gminą, odnośnie jej pytania, dotyczącego możliwości odliczenia wydatków poniesionych przez nią na modernizację i rozbudowę targowiska, a także zastosowania "klucza" w celu określenia części podatku naliczonego oraz prawa do dokonania korekty rozliczenia podatku. Jednocześnie organ uznał za prawidłowe stanowisko skarżącej odnośnie do opodatkowania podatkiem od towarów i usług odpłatnego udostępniania stanowisk handlowych, za poborem opłaty rezerwacyjnej.

Wnioskiem z dnia 14 stycznia 2014 r. skarżąca zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w zakresie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, formułując następujące pytania:

• czy udostępnianie stanowisk handlowych za poborem opłaty rezerwacyjnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ?

• czy skarżącej będzie przysługiwać prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług, wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione na rozbudowę i modernizację targowiska; w przypadku negatywnej odpowiedzi na to pytanie, skarżąca zwróciła się o wyjaśnienie w jaki sposób i z zastosowaniem jakiego klucza powinna określić część podatku naliczonego, podlegającą odliczeniu i czy będzie miała prawo odliczyć podatek naliczony, poprzez korektę okresów w których powstał obowiązek podatkowy, w odniesieniu do wydatków poniesionych w przeszłości na realizację inwestycji.

Skarżąca przedstawiła następujący opis zdarzenia przeszłego, w oparciu o który sformułowała swoje pytania:

W 2013 r. skarżąca zrealizowała inwestycję polegającą na rozbudowie i modernizacji targowiska stałego w miejscowości J., w ramach której na placu targowym powstały miejsca do prowadzenia handlu, takie jak: boksy handlowe, ławki, zadaszone lady, a także budynek hali z boksami handlowymi. Realizując przedmiotową inwestycję skarżąca miała zamiar odpłatnego udostępniania miejsc handlowych, na terenie targowiska zainteresowanym podmiotom. Aktualnie przeprowadzane są kalkulacje, mające na celu prawidłowe określenie wysokości planowanej opłaty, a skarżąca zwróciła się także do instytucji finansującej inwestycję z zapytaniem, co do możliwości wprowadzenia opłaty rezerwacyjnej, w kontekście postanowień umowy na dofinansowanie. Przedmiotowa opłata zostanie wprowadzona po otrzymaniu pozytywnej odpowiedzi ze strony instytucji finansującej.

Obecnie skarżąca udostępnia stanowiska targowe jedynie za pobraniem opłaty targowej. Planowana opłata rezerwacyjna będzie zaś pobierana równolegle z opłatą targową i będzie od niej niezależna, a jej uiszczenie będzie obligatoryjne dla wszystkich podmiotów handlujących na targowisku. Pobranie opłaty rezerwacyjnej będzie dokumentowane fakturą VAT.

Odnośnie samego targowiska skarżąca dodała, że stanowi ono jej środek trwały, o wartości przekraczającej 15 000 zł, którym zarządza i które utrzymuje.

Precyzując treść zadanych pytań skarżąca dodała, że przedmiotem niniejszego wniosku jest odliczenie podatku od towarów i usług jedynie od tej części targowiska, która była modernizowana. Jeżeli chodzi bowiem o pozostałą część targowiska, która nie była objęta modernizacją, to handel prowadzony na niej nie będzie obciążony koniecznością uiszczenia opłaty rezerwacyjnej.

Ustosunkowując się do wezwania organu z dnia 1 kwietnia 2014 r., odnośnie uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego skarżąca dodała, że docelowo, cała zmodernizowana część targowiska będzie odpłatnie udostępniana. Opłata rezerwacyjna będzie pobierana na podstawie umów cywilnoprawnych, zawieranych z poszczególnymi handlującymi, a jej wysokość będzie regulowania na mocy zarządzenia wójta. Tak więc osoby prowadzące handel na zmodernizowanej części targowiska będą równocześnie płaciły na rzecz skarżącej dwie opłaty, tj. opłatę targową i opłatę rezerwacyjną.

Do tej pory gmina nie realizowała swojego prawa do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ nie miała pełnej wiedzy odnośnie tego, że prawo takie jej przysługuje.

Skarżąca zauważyła też, że nakłady inwestycyjne, o których mowa we wniosku, są nakładami na wytworzenie nieruchomości, w rozumieniu art. 2 pkt 14a ustawy o podatku od towarów i usług, stąd nie powinna mieć do nich jednak zastosowania regulacja z art. 86 ust. 7 b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r., Nr 177 poz. 1054 ze zm., dalej: ustawa o podatku od towarów i usług).

W ocenie skarżącej odpłatne udostępnianie stanowisk handlowych, za poborem opłaty rezerwacyjnej, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, skarżącej przysługiwać zaś będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na rozbudowę i modernizację targowiska. Oprócz tego dodała, że w związku z odliczaniem podatku, nie ma ona możliwości zastosowania "klucza", przy pomocy którego mogłaby dokonywać częściowego odliczania podatku. Tak więc będzie ona uprawniona do odliczenia całego podatku w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, w odniesieniu do wydatków na modernizację targowiska, co w zakresie przyszłych wydatków będzie skutkowało koniecznością korekty stosownych deklaracji.

Uzyskanie statusu podatnika podatku od towarów i usług, w związku z poborem opłaty rezerwacyjnej, skarżąca wywiodła z regulacji art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, które przypisują jednostce samorządu terytorialnego cechy podatnika, gdy wykonują one samodzielnie działalność gospodarczą.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego skarżąca wywiodła z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który uzależnia możliwość dokonania odliczenia od tego czy zakupione towary i usługi zostały nabyte przez podatnika podatku od towarów i usług i czy pozostają one w związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. W jej ocenie spełnia ona oba te warunki, albowiem gdyby nie ponosiła wydatków na modernizację targowiska, to nie miałaby możliwości poboru opłaty rezerwacyjnej.

Skarżąca podkreśliła, że stanowisko odmienne – kwestionujące jej prawo do odliczenia podatku naliczonego – pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą obowiązującą na gruncie podatku od towarów i usług, jaką jest zasada neutralności.

W dalszej części uzasadnienie skarżąca wyraziła opinię, że jej prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie się rozciągać na całość wydatków związanych z modernizacją i rozbudową targowiska. Wynika to z tego, że targowisko, docelowo, będzie w całości wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływu nie może też mieć fakt pobierania opłaty targowej, obok opłaty rezerwacyjnej. W tym zakresie skarżąca powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. I SA/Go 564/13 (dost. w CBOiS – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem skarżącej, z mocy art. 86 ust. 10 i ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości, będzie ona również mogła dokonać korekty rozliczeń podatku od towarów i usług, uwzględniając to odliczenie w okresach, w których otrzymała faktury, ponieważ już na etapie realizacji inwestycji intencją skarżącej było wykorzystywanie targowiska w całości do działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Minister Finansów, interpretacją indywidualną z dnia [...] kwietnia 2014 r., uznał stanowisko skarżącej za prawidłowe, jedynie odnośnie kwestii związanych z opodatkowaniem odpłatnego udostępniania stanowisk handlowych, za poborem opłaty rezerwacyjnej. W pozostałym zakresie nie zgodził się z poglądem skarżącej, zaprezentowanym we wniosku.

Zdaniem organu, odpłatne udostępnianie stanowisk handlowych, za pobraniem opłaty rezerwacyjnej, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż czynność ta będzie realizowana w oparciu o postanowienia umów cywilnoprawnych. Skarżąca więc nie będzie w tym wypadku korzystała z wyłączenia z opodatkowania, na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jeżeli chodzi o możliwość odliczenia podatku naliczonego, to zdaniem organu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wyklucza możliwość dokonania obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do realizowania czynności opodatkowanych (zwolnionych lub niepodlegających temu podatkowi). Ponadto nie jest możliwe odliczenie w przypadkach, o których traktuje art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie natomiast, będąca przedmiotem wniosku inwestycja, nie jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Opłatę rezerwacyjną ma ona bowiem zamiar wprowadzić dopiero w przyszłości. Tymczasem prawo do odliczenia jest nierozłącznie związane ze statusem nabywcy, jeżeli więc działa on jako podatnik to nabywa prawo do odliczenia w momencie zakupu. W przeciwnym zaś razie nie może skorzystać z prawa do odliczenia.

Skarżąca w niniejszej sprawie, rozbudowując i modernizując targowisko, realizowała zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2013 r. poz. 594, ze zm., zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym). Aktualnie zaś pobiera jedynie opłatę targową, a opłatę rezerwacyjną dopiero planuje wprowadzić. Tak więc realizuje ona władztwo publiczne, nie występując w charakterze podatnika. Brak jest więc podstaw do uznania, że poniesione przez nią wydatki inwestycyjne związane były z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym skarżącej nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na rozbudowę i modernizację targowiska.

Skarżąca, wezwaniem z dnia 14 maja 2014 r., zwróciła się do Ministra Finansów o usunięcie naruszenia prawa, którego ten miał się, w jej ocenie, dopuścić w związku z wydaniem wyżej wymienionej interpretacji indywidualnej.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie Minister Finansów stwierdził, że brak jest podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej z dnia [...] kwietnia 2014 r.

Skargę na wyżej opisaną interpretację indywidualną Ministra Finansów wniosła Gmina, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonej interpretacji zarzuciła:

• naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 14 h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm., zwanej dalej Ordynacją podatkową), poprzez jego niezastosowanie skutkujące tym, że organ wydał interpretację indywidualną sprzeczną z kilkudziesięcioma interpretacjami indywidualnymi, wydanymi przez Ministra Finansów w stanach faktycznych analogicznych do zaprezentowanego przez stronę skarżącą,

• art. 91 ust. 8 w zw. z art. 91 ust. 1 – ust. 7 d ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez ich błędne zastosowanie (niezastosowanie) skutkujące uznaniem, że skarżąca nie ma prawa do jednorazowego odliczenia podatku naliczonego, od wydatków poniesionych na modernizację targowiska, przed podjęciem ostatecznej decyzji o zmianie przeznaczenia targowiska na cele działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,

• art. 86 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 6 oraz art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013), poprzez ich błędna wykładnię, skutkującą uznaniem przez organ, że skarżąca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na modernizację targowiska, poniesionych po podjęciu ostatecznej decyzji o zmianie przeznaczenia targowiska na cele działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, pomimo istnienia związku tych wydatków z działalnością opodatkowana podatkiem od towarów i usług, prowadzoną przez skarżącą oraz pomimo tego, że skarżąca ponosząc przedmiotowe wydatki działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu złożonej skargi podkreślono, że na sam fakt uzyskania prawa do odliczenia podatku naliczonego nie powinien mieć wpływu to, kiedy zostanie wprowadzona opłata rezerwacyjna, zwłaszcza, że już w chwili ponoszenia wydatków modernizacyjnych zamiarem skarżącej było wprowadzenie tej opłaty. O istnieniu tego zamiaru świadczy chociażby zasięgnięcie opinii kancelarii prawnej na temat możliwości ustanowienia tego typu opłaty i jej skutków, a także zwrócenie się do instytucji finansującej inwestycję o zgodę na ta opłatę, która to zgodę otrzymała.

Stanowisko Ministra Finansów, odnośnie przedstawionych we wniosku kwestii prowadzi, w ocenie skarżącej, do absurdalnych konkluzji. Wynika to przede wszystkim z tego, że w chwili ponoszenia wydatków nie było możliwości, aby skarżąca występowała w roli podatnika podatku od towarów i usług. Nie mogła ona bowiem w tym czasie pobierać opłaty rezerwacyjnej, gdyż targowisko nie było oddane do użytku. Gdyby więc przyjąć tok rozumowania organu, to skarżąca nigdy nie miałaby możliwości odliczenia podatku naliczonego, w związku z dokonanym zakupem towarów i usług, służących modernizacji targowiska.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Organ zwrócił ponadto uwagę, że przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było prawo do odliczenia podatku w drodze korekty, o której mowa w art. 86 ust. 10 i ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, a nie art. 91 tego aktu. Niezasadne jest zatem podnoszenie na etapie skargi zarzutu dotyczącego naruszenia art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług, skoro przepis ten nie był w ogóle przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a przedstawiony opis sprawy w żadnym zakresie nie wskazywał na możliwość jego zastosowania.

Minister Finansów, odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdził, że skoro po zakończeniu inwestycji, tj. po oddaniu targowiska do użytku, było ono wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu, to tym samym brak było podstaw do uznania, że zamiarem wnioskodawcy w momencie ponoszenia wydatków było wykorzystanie nabytych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych. Oprócz tego istotne w tej kwestii jest również, to że skarżąca w momencie realizowania inwestycji nie wiedziała, że targowisko będzie wykorzystywane do działalności opodatkowanej, albowiem zwróciła się ona do kancelarii prawnej oraz inwestora z pytaniami w tej kwestii. Tak więc zamiar wprowadzenia opłaty rezerwacyjnej, w momencie realizowania inwestycji, nie był ostatecznie ukształtowany.

Minister Finansów zauważył ponadto, że w przypadku podatku naliczonego obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tj. podatnik jest zobowiązany od razu, w momencie wykonania jakiejś czynności, dokonać jej kwalifikacji z punktu widzenia podatku od towarów i usług. Tym samym za nieprawidłowe należy uznać takie postępowanie podatnika, który podejmuje określone czynności, a dopiero po upływie miesięcy od ich wykonania, dokonuje kwalifikacji przedmiotowych czynności pod względem podatkowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zasada neutralności stanowi podstawową zasadę unijnego systemu podatku od wartości dodanej. Realizuje się ona przez prawo do odliczenia podatku naliczonego. W polskim prawie podatkowym zostało ono zawarte w art. 86 ustawy o VAT. Jednym z założeń prawa do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego jest uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT w toku jego działalności (Katarzyna Judkowiak, Halina Lebrand, Justyna Pomorska. VAT 2014 Komentarz dla praktyków ODDK Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.p.k., Gdańsk 2014, str. 211). ETS w sprawie C-37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NW (przywołany w VI dyrektywa VAT pod red. K.Sachsa, Warszawa 2011, s. 443): "Wspólny system podatku VAT gwarantuje w ten sposób, iż wszelka działalność gospodarcza niezależnie od jej celu lub rezultatu, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny pod warunkiem że działalność ta podlega temu podatkowi" i wyrok ten nadal jest aktualny.

System odliczenia podatku naliczonego został wyrażony na gruncie przepisów unijnych w art. 167 – 192 dyrektywy 2006/112/WE i implementowany przez ustawodawstwo polskie głównie poprzez treść art. 86 ustawy o VAT. Ma on na celu zwolnienie podatnika z całości obciążeń VAT naliczonego w toku jego działalności gospodarczej. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania VAT naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku są traktowane w doktrynie współczesnego systemu VAT jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jak jego przywilej (Katarzyna Judkowiak [...], ibidem).

Minister Finansów wydając zaskarżoną do Sądu interpretację dokonując oceny przedstawionego przez skarżącą Gminę zdarzenia przyszłego w niedostatecznym stopniu uwzględnił zasadę neutralności podatku od towarów i usług.

Po pierwsze należy podkreślić, że Minister Finansów uznał za prawidłowe stanowisko Skarżącej w zakresie opodatkowania VAT odpłatnego udostępniania stanowisk handlowych za poborem opłaty rezerwacyjnej to jest, że udostępnianie stanowisk handlowych za poborem opłaty rezerwacyjnej będzie podlegać opodatkowaniu VAT. Czynność ta bowiem będzie wykonywana na podstawie umowy cywilnoprawnej, co oznacza że Gmina będzie działała jak podatnik podatku od towarów i usług i nie będzie korzystała z wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT (s. 11 Interpretacji).

Natomiast Minister, uznając za nieprawidłowe stanowisko Gminy w zakresie prawa do pełnego odliczenia VAT naliczonego, wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione na rozbudowę i modernizację targowiska, zastosowanie klucza w celu określenia części podatku naliczonego podlegającego odliczeniu oraz prawa do dokonania korekty odliczenia podatku naliczonego, stwierdził, że Gmina rozbudowując i modernizując targowisko realizowała zadanie własne gminy dotyczące zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie targowisk i hal targowych (art. 7 ust. 1 pkt 11 ustawy o samorządzie gminnym), a efekty tej inwestycji udostępniła na rzecz handlujących w drodze czynności niemającej charakteru umowy cywilnoprawnej. Gmina pobiera od handlujących opłatę targową, zaś opłatę rezerwacyjną, pobieraną na podstawie umów cywilnoprawnych zamierza dopiero wprowadzić. Inwestycja (rozbudowa i modernizacja targowiska) została oddana do użytku w lipcu 2013r. i od momentu oddania do użytkowania nie jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT. Osoba nie będąca podatnikiem nie ma prawa do odliczenia VAT, który mogła zapłacić przy nabyciu dobra. Stanowisko to – w ocenie Ministra - znajduje potwierdzenie w wyroku TSUE z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie C-378/02 (pkt 32-35). Gmina przymiot podatnika uzyska w związku z planowanym wprowadzeniem opłaty rezerwacyjnej na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych. Jednakże późniejsze wykorzystanie targowiska do czynności opodatkowanych VAT nie oznacza, że w momencie zakupów towarów i usług Gmina nabyła prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli gmina dokonywała zakupów nie działając w charakterze podatnika to późniejsze uzyskanie przez nią statusu podatnika oraz przeznaczenie nabytych towarów i usług do działalności opodatkowanej nie daje jej prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z tymi zakupami, a zatem nie istnieje podatek, który można odliczyć przez dokonanie korekty deklaracji. Również przepisy art. 86 ust. 10 i 13 ustawy o VAT, regulujące kwestie terminu odliczenia podatku naliczonego, nie przyznają prawa do odliczenia ani nie zmienią podatku naliczonego związanego pierwotnie z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu w podatek podlegający odliczeniu w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się do powyższych stwierdzeń Sąd zauważa, że z opisu okoliczności podanych we wniosku o wydanie interpretacji wynika, że już w trakcie realizacji inwestycji gmina miała zamiar, aby po jej oddaniu do użytku była ona wykorzystywana poprzez odpłatne wykorzystywanie na rzecz osób prowadzących handel na terenie targowiska. W tym celu, jeszcze przed oddaniem inwestycji do użytku, gmina podjęła działania polegające na konsultacjach w zakresie możliwości wprowadzenia takiego rozwiązania z kancelarią prawną. Obecnie (tj. w chwili złożenia wniosku –przyp. Sądu) Gmina podjęła działania polegające na konsultacjach w zakresie możliwości wprowadzenia takiego rozwiązania z kancelarią prawną i gmina jest w trakcie dokonywania niezbędnych kalkulacji związanych z ustaleniem wysokości tej opłaty. Gmina ponadto skierowała pismo do instytucji finansującej inwestycję w celu potwierdzenia możliwości wprowadzenia opłaty rezerwacyjnej w świetle zawartej umowy o dofinansowanie. Gmina wprowadzi opłatę rezerwacyjną niezwłocznie po otrzymaniu pozytywnej odpowiedzi od instytucji finansującej. Gmina – jak dalej podano – jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. W analogicznym przedstawionym opisie okoliczności, przyjęto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 grudnia 2013r. I SA/Go 564/13, od którego NSA, wyrokiem z dnia 2 września 2014r. I FSK 379/14, oddalił skargę kasacyjną), że gmina ma pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z budową (modernizacją targowiska). Sam Minister Finansów w wydanej interpretacji (str. 12) zauważył, że ustawodawca formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną nie uzależnił prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Wbrew dalszym wywodom Ministra taki zamiar został w sposób jednoznacznie podjęty i wykazany. Minister Finansów dalej wskazał, że w każdym przypadku należy dokonać oceny czy intencją podatnika wykazującego określone czynności, z którymi łączą się skutki prawnopodatkowe, było wykonywanie czynności opodatkowanych a ponadto, że z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Jak już wykazano skarżąca Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela cytowane stanowisko zawarte w powołanym już wyroku NSA z dnia 2 września 2014r. I FSK 379/14. Również w zakresie przyjęcia, że w sytuacji pobierania przez skarżącą Gminę opłaty rezerwacyjnej cała część zmodernizowanego targowiska będzie wykorzystywana do działalności podlegającą opodatkowaniu.

W tych warunkach Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja narusza prawo i na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej: Ppsa) uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd nie był umocowany do uchylenia interpretacji w części, mimo, że w zakresie jednego z pytań Minister uznał stanowisko skarżącej za prawidłowe. Interpretacja ma bowiem charakter niepodzielny (wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2013r. II FSK 78/12). Orzekł o niewykonywaniu interpretacji do chwili uprawomocnienia się wyroku (art. 152 Ppsa).

O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 Ppsa.