Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 29/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2013r. sprawy ze skargi P. Spółka Akcyjna Spółka Komandytowo - Akcyjna w Ś. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

P. Spółka Komandytowo-Akcyjna z siedzibą w Ś. złożyła w dniu 6 grudnia 2011r. wniosek o dofinansowanie projektu ,,Nowa technologia produkcji pelletu, ze słomy z siana i ich mieszaniny’’.

Przedmiotowy projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Działanie 4.3 Kredyt technologiczny.

Pismem z dnia 27 kwietnia 2012r. Instytucja Wdrażająca (IW), którą jest Bank Gospodarstwa Krajowego, wezwała do :

1. przedłozenia wyjaśnień dotyczących możliwości opatentowania ,,Nieopatentowanej wiedzy technicznej w zakresie procesu produkcji pelletu, ze słomy z siana i ich mieszaniny’’, gdyż informacja dotycząca postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej została przedstawiona we wniosku, jednakże nie została potwierdzona w opinii o nowej technologii.

2. przedstawienia zakresu prac, które ujęte będą przy wytworzeniu linii technologicznej oraz ewentualne skorygowanie zapisów w harmonogramie rzeczowo-finansowym w związku z tym, że zadanie ujęte w tym harmonogramie określone jako ,,Linia produkcyjna do pelletu’’ jest niespójne z informacją zawartą zarówno we wniosku o dofinansowanie jak i opinii o nowej technologii.

3. przedstawienia informacji na temat właściwości świadczących o możliwości wdrożenia nowej technologii do wytwarzania znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług – wobec braku takiej informacji w opinii.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2012r B., po dokonaniu weryfikacji merytorycznej wniosku, zawiadomił spółkę o odmowie przyznania promesy premii technologicznej, gdyż projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, tj.

1. Zaplanowana inwestycja nie spełnia przesłanek ustawy z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej dotyczących inwestycji technologicznej. Z dokumentacji aplikacyjnej wynika, iż projekt będzie polegał na odpowiednim doborze maszyn i urządzeń o wymaganych parametrach. Wnioskodawca zamierza zakupić i zintegrować w procesie produkcyjnym poniższe elementy składowe: rozdrabniacz wstępny, sieczkarnia, zbiornik buforowy, rozdrabniacz końcowy (młyn bijakowy), granulator, chłodnica, urządzenie pakujące, systemy transportowe. Mając na uwadze powyższe, planowana do wdrożenia technologia polega jedynie na odpowiednich nastawach maszyn i świadczy o tym, że technologia znajduje się w linii technologicznej, a precyzyjne możliwości ustawcze i techniczne pozwalają jedynie na jej wykorzystanie. Jakiekolwiek ustawienie czy dobór reżimów pracy maszyny/urządzenia nie może być traktowane jako nowa technologia w rozumieniu zapisów ustawy. Powyższe operacje są jedynie wykorzystaniem opcji maszyny, już wcześniej opracowanych i wdrożonych przez wykonawcę maszyn. Technologia umożliwiająca przeprowadzenie operacji opisanych w ,,Opinii o innowacyjności’’ jest już zawarta w konstrukcji i funkcjach urządzeń. W świetle dokumentacji aplikacyjnej, technologia będąca przedmiotem projektu sprowadza się do automatyzacji procesu produkcji. Należy zauważyć, że technologia znajduje się już w gotowych urządzeniach, a odpowiednie ich zestawienie i konfiguracja pozwalają jedynie na ich wykorzystanie, w związku z czym nie jest spełniony art. 3 ust. 4 ustawy.

2. Konsekwencją nie spełnionego warunku, jest brak opisu sposobu wdrożenia technologii w ,,opinii’’. Opis sposobu wdrożenia technologii obejmuje zakup środków trwałych, montaż zakupionych środków trwałych i uruchomienie produkcji. Opis sposobu wdrożenia nie zawiera informacji w jaki sposób opracowano te technologię, jakie działania podejmie wnioskodawca w celu wdrożenia technologii np. badania, prace rozwojowe, prototypy, test itp., w jaki sposób zidentyfikowano i wytypowano do realizacji te działania itp. Opis sposobu wdrożenia nie zawiera zatem merytorycznego sposobu wdrożenia technologii, co jest sprzeczne z art.5 ust. 3 pkt 2 lit. b ustawy.

3. W związku z powyższym wniosek nie spełnia kryteriów merytorycznych przyznania premii technologicznej:

- projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3. PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej

- Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2008r., stwierdzającą, że technologia która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat.

W dniu 30 sierpnia 2012r. Spółka złożyła protest.

Zarzuciła w nim błędną ocenę wniosku, dokonaną przez organ. Wskazała, że błędne jest twierdzenie, że projekt polega na zakupie maszyn. Sama technologia jest wytworem niematerialnym, nie mającym postaci. Traktowana jest jako know-how będące tajemnica przedsiębiorstwa. Żeby w jakikolwiek sposób ,,zaistniała, musi mieć materialne – istniejące nośniki. Takimi nośnikami są poszczególne maszyny wchodzące w skład linii technologicznej. Powołując się na uzasadnienie do projektu ustawy z 30 maja 2008r, wskazała, że możliwy jest a nawet konieczny zakup środka trwałego, w którym można dopiero wdrożyć nową technologię. Wprost wskazuje na to art. 10 ust. 5 pkt 3 ustawy, wskazujący zakup środków trwałych jako koszt kwalifikowany. Nowa technologia ma być ,,zainstalowana’’ w poszczególnych elementach składowych linii produkcyjnej.

Protestująca podkreśliła także, że nowa technologia nie dotyczy wszystkich a tylko niektórych etapów produkcji pelletu (istota innowacyjności: wyeliminowanie procesu suszenia) ma wpływ na budowę takich maszyn jak granulator, wpływa również na przyspieszenie procesu produkcyjnego oraz znaczną redukcję zapotrzebowania na energię elektryczną, możliwe jest jej wdrożenie i uzyskanie nowego ulepszonego produktu końcowego tylko poprzez zakup kompletnej linii produkcyjnej. Wskazała, że granulowanie mokrego surowca spowoduje konieczność przebudowy/zmodyfikowania standardowego granulatora przystosowanego do pracy z surowcem już osuszonym. Do granulatora trzeba zakupić np. rozdrabniacz, sieczkarnię czy standardowe przenośniki taśmowe, inaczej granulator pozostanie niewykorzystany.

Tak więc zarzut, że nowa technologia jest już zawarta w planowanych do zakupu maszynach i polega tylko na odpowiednich ich nastawach, jest, zdaniem spółki nieuzasadniony.

Ponadto P. podkreśliła, że na str. 7 wniosku, str. 10,11 biznes planu zostało wskazane w jaki sposób opracowano nową technologię, a kredyt technologiczny udzielany jest na wdrożenie a nie stworzenie nowej technologii, zatem na moment ubiegania się o kredyt, dana technologia musi już istnieć.

Wskazała też, że sposobem wdrożenia technologii jest przeprojektowanie granulatora przez wnioskodawcę i wytworzenie go przez dostawcę na podstawie projektu wnioskodawcy i na jego specjalne zamówienie, dokupienie pozostałych urządzeń typowych wchodzących w skład linii produkcyjnej (sieczkarnie, rozdrabniacze, młyn bijakowy, przenośniki), skonfigurowanie wszystkich elementów i zespolenie ich w jedną linie technologiczną.

Nadto spółka wyraziła pogląd, że nic nie stało na przeszkodzie, aby IW wezwała wnioskodawczynię również do uzupełnienia opinii o ,,opis sposobu wdrożenia technologii’’, jeżeli uważała, że opis zawarty w opinii jest niewystarczający.

Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z dnia [...] grudnia 2012r. Minister Gospodarki uznał złożony protest za niezasadny.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia IP wskazała, w myśl postanowień Przewodnika ocena spełnienia przez wniosek kryterium ,,Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3. PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ‘’, polega na weryfikacji , czy:

1. dany projekt wpisuje się w cele i założenia działania 4.3 PO IG – na podstawie opisu projektu, postawionych w nim celów i określonych wskaźników (część IV wniosku o dofinansowanie ,,Informacje o projekcie – inwestycji technologicznej’’),

2. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy – podstawą do uznania tego warunku za spełniony jest pozytywna ocenia informacji zawartych w części IV wniosku o dofinansowanie ,,Informacje o projekcie – inwestycji technologicznej’’ oraz o nowej technologii,

3. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z wymogami zawartymi w art. 3 ust.3 i 4 ustawy – weryfikacji dokonuje się na podstawie części IV wniosku o dofinansowanie ,,Informacje o projekcie – inwestycji technologicznej’’ oraz opinii o nowej technologii,

4. przedstawione we wniosku i załącznikach wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowanych dla działania określonym w:

- ustawie,

- wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013,

- Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, 2007-2013, oraz są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

4. zachowano zgodność kwoty obliczonej premii technologicznej z wymogami zawartymi w art. 10 ustawy.

IP podkreśliła, że aby kryterium mogło zostać uznane za spełnione, projekt musi zostać pozytywnie zweryfikowany w zakresie powyższych punktów.

Ponadto wskazano, że z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji aplikacyjnej wynika, że technologia wytwarzania pelletu ze słomy, siana lub ich mieszaniny, którą zamierza wykorzystać wnioskodawca, jest tożsama ze standardowym wykorzystaniem planowanej do zakupu linii technologicznej. Także z Opinii o nowej technologii nie wynika aby inwestycja zawierała jakieś elementy innowacyjne oprócz wykorzystania nowoczesnej linii technologicznej. Samo zastosowanie nowoczesnej linii technologicznej nie może zostać uznane za wdrożenie nowej technologii w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy. Ponadto, planowana do wdrożenia technologia jest de facto linią technologiczną. Wnioskodawca sam podkreśla, że uzyskanie ulepszonego produktu końcowego możliwe jest tylko poprzez zakup kompletnej linii technologicznej.

Wskazano także, że , zdaniem IP, w Opinii o nowej technologii brak jest opisu sposobu wdrożenia nowej technologii. Brak informacji w jaki sposób opracowano/wybrano nową technologię, dlaczego i w jaki sposób wdrożenie technologii umożliwi produkcję nowych/ulepszonych produktów lub usług. Opis wdrożenia nie zawiera merytorycznego sposobu wdrożenia technologii, co jest sprzeczne z art. 5 ust.3 pkt 2 lit. b ustawy.

Co do zarzutu wnioskodawcy, że IW nie wezwało go do rozszerzenia opisu sposobu wdrożenia technologii, IP stwierdziło, iż uzupełnienie w tym zakresie nie było zasadne, gdyż projekt dotyczy zakupu kompletnej linii technologicznej, w której dostawca dokonał już wdrożenia technologii.

Odnośnie zarzutu wnioskodawcy iż uzasadnienie rozstrzygnięcia (na które złożył protest) jest sprzeczne z jego sentencją, Minister Gospodarki wskazał, że IW wyraźnie poinformowała wnioskodawcę, ze wniosek nie spełnia kryteriów merytorycznych przyznania premii technologicznej.

W skardze na powyższe rozstrzygniecie P.Spółka Komandytowo-Akcyjna w Ś. (dalej: Skarżąca), wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Rozstrzygnięciu zarzuciła:

1. naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz,U. z 2008r. Nr 116, poz. 730 ze zm.) poprzez błędne uznanie, że projekt nie zawiera nowej technologii w rozumieniu ustawy,

2. art. 3 ust.3 pkt 2 lit.b ustawy poprzez błędne uznanie, że projekt nie zawiera opisu sposobu wdrożenia nowej technologii,

3. naruszenie art. 3 ust. 4 ustawy poprzez błędne uznanie, że istotą projektu jest zakup środków trwałych, w których wdrożono już nową technologię,

4. naruszenie § 10 pkt. 2 Załącznika nr 4.4 (Procedura odwoławcza) do Szczegółowego Opisu Priorytetów POIG poprzez brak szczegółowego ustosunkowania się do poszczególnych zarzutów protestu.

Rozwijając powyższe zarzuty w motywach skargi, Spółka podkreśliła, że istotą innowacyjności zgłoszonej technologii jest wyeliminowanie procesu suszenia surowca w trakcie procesu produkcji pelletu. Nowa technologia pozwala na obróbkę surowca wilgotnego, co przyspiesza produkcję i zmniejsza jej energochłonność. Skarżący wskazuje także, że nie jest prawda jakoby projekt polegał na zakupie urządzeń zawierających już w sobie opisywana technologię, która może być wykorzystywana przy odpowiednich ,,nastawach’’ maszyn. Podkreśla, że posiadana technologia polegać będzie na ingerencji w budowę istniejących maszyn (co w rezultacie doprowadzi do ich modyfikacji i przystosowania do opisanego nowatorskiego procesu produkcyjnego pelletu) i połączenie tak zmodyfikowanych maszyn z innymi, standardowymi w ramach linii technologicznej do produkcji p3elletu.

Skarżąca stwierdziła też, że IP nie odniosła się do zarzutów i argumentów przedstawionych w proteście, gdyż powieliła argumenty z rozstrzygnięcia IW. Podkreśliła także, że w Opinii wskazano sposób wdrożenia: odpowiednie skonfigurowanie linii technologicznej, w skład której będą wchodzić urządzenia typowe oraz urządzenia samodzielnie zaprojektowane i wykonane w oparciu o know-how firmy. Stwierdziła również, że nic nie stało na przeszkodzie aby wezwać ją do uzupełnienia o ,,opis sposobu wdrożenia technologii’’ jeśli organ uważał, że opis zawarty w Opinii jest niewystarczający, skoro wzywał wnioskodawcę do uzupełnienia , bo jego zdaniem (organu) brak było ,,informacji na temat właściwości świadczących o możliwości wdrożenia nowej technologii do wytwarzania znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług’’.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w rozstrzygnięciu protestu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m. inn. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), dalej: ,, p.p.s.a.’’, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W tym miejscu należy zaznaczyć, że materialnoprawną podstawą rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712), dalej; u.z.p.p.r.

W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, rozpoznając skargę (art. 30c ust. 3-5).

W zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odpowiednie zastosowanie mają przepisy p.p.s.a., określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, 61§ 3-6, 115-122, 146, 150 i 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy).

Sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w przypadku stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą , tym samym uwzględniając skargę.

Wskazać należy, że zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności, bądź jej braku, z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając do ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju kryterium ,,naruszenia prawa’’, prawodawca jednocześnie ustalił, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tej ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych - nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 37 ustawy).

Wobec tego, wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie, skoro sąd nie jest związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien zbadać ich zgodność z przepisami ustaw i Konstytucji, a więc z prawem powszechnie obowiązującym.

W tym miejscu WSA w Warszawie wskazuje, iż zna stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z dnia 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie w jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust.2 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji RP, jak też z art. 30c ust. 1 tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach nie będących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie to zostało opublikowane w Dz.U. z 2011r. Nr 279, poz. 1644. Jednakże należy pamiętać, że TK odroczył wejście w życie tego orzeczenia na okres 18 miesięcy od daty jego ogłoszenia. Dla niniejszej sprawy oznacza to, iż orzekając w niej WSA nie mógł uwzględnić tego, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO IG 2007-2013 znajdują się poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować.

Tak więc, odnosząc się do obowiązujących, wskazanych wyżej, w sprawie regulacji, należy mieć na uwadze, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień, sąd ma możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony postępowania, ale ma też ograniczenia w postaci, m. innymi, braku możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem z dokumentu. Nie może więc powołać biegłego , gdy w sprawie są wymagane wiadomości specjalne, celem uzyskania od niego opinii i przeprowadzenia z niej dowodu w sprawie. W sytuacji więc, gdy w toku oceny projektu dokonywanej przez odpowiedni organ w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający wiedzę specjalistyczną z danej dziedziny, objętej programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd administracyjny nie może wejść w rolę kolejnego eksperta. Nie może wiec ocenić usług i opinii wydanej przez eksperta , powołanego zgodnie z przepisami, gdyż sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, którymi dysponuje powołany ekspert, nie ma też możliwości powołania biegłego. Brak jest bowiem przepisów, wśród regulujących sądową procedurę kontroli legalności oceny projektu przeprowadzoną przez właściwą instytucję, które dałyby podstawę prawną do przeprowadzenia takiego dowodu.

W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu, sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa ustanowionego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu.

Kontrolując legalność oceny projektu dokonanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego oraz legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej przez Ministra Gospodarki, należy stwierdzić, że odpowiadają one prawu.

Ocena WSA sprowadza się do zbadania zgodności postępowania z prawem powszechnie obowiązującym, w tym z:

- Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach PO IG , Priorytet 4 – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny;

- Procedurą odwoławczą w ramach PO IG załącznik 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG 2007-2013.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy sąd doszedł do przekonania, że B. w sposób prawidłowy dokonał oceny wniosku, zgodnie z obowiązującymi w konkursie procedurami.

Wniosek o dofinansowanie powinien zawierać wszystkie niezbędne elementy, które mogłyby przekonać ekspertów o spełnieniu warunków konkursu i tym samym spowodować przyznanie przez B. promesy premii technologicznej. Skarżąca wskazała, że za nowa technologię uważa wyeliminowanie z procesu produkcji pelletu etapu suszenia surowca, nie wyjaśniając przy tym sposobu, który spowodowałby pominiecie tego etapu. Stwierdza, że w celu realizacji projektu planuje zakupić linię technologiczną do produkcji pelletu w oparciu o nieopatentowaną wiedzę techniczną. Brak jest jednocześnie informacji o odmiennościach technicznych jakie miałyby zostać wprowadzone w zakupionej linii technologicznej. W tej sytuacji organ zasadnie uznał, że nie zostało wykazane, że wiedza posiadana przez wnioskodawcę jest nową technologią w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2008r., o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. W opinii o nowej technologii brak jest opisu sposobu wdrożenia zgodnie z art. 5 ust 3 pkt 2 lit. b wskazanej wyżej ustawy.

Zasadnie uznano, że samo zastosowanie nowoczesnej linii technologicznej nie może zostać uznane za wdrożenie nowej technologii (art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Zarzuty Skarżącej, że organ powinien ja wezwać do uzupełnienia Opinii o nowej technologii są niezasadne w świetle obowiązujących w tym konkursie uregulowań. Zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu w trakcie oceny merytorycznej w przypadku zaistnienia wątpliwości, na wniosek członków oceniających KK. Przewodniczący KK lub jego zastępca może zwrócić się do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji i wyjaśnień do treści wniosku o dofinansowanie lub załączników. Ponieważ zapisy w Opinii o nowej technologii w zakresie opisu sposobu wdrożenia technologii nie były niejasne ale błędne, wiec ich poprawa byłaby modyfikacją wniosku, a to jest zabronione.

Również przy rozpoznaniu protestu sąd nie stwierdza naruszenia obowiązującej Procedury odwoławczej. W piśmie z dnia [...] grudnia 2012r. ustosunkowano się do zarzutów zawartych w proteście i szczegółowo uzasadniono stanowisko stwierdzające, że protest został uznany za niezasadny. Tym samym nie miało miejsca naruszenie § 10 pkt 2 Załącznika 4.4.

Wobec powyższego - skoro w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku – nie zostały naruszone żadne zasady postępowania obowiązujące w danym konkursie, uznając, iż protest został rozpoznany prawidłowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.o.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.