Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1831/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Akta stanu cywilnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 35, 36
journal: Dz.U. 2020 poz 463
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 463 z późn. zm.).

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi T. T. na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu urodzenia oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją" albo "decyzją odwoławczą") Wojewoda [...] (dalej "Wojewoda" albo "Organ") po rozpatrzeniu odwołania T. T. (dalej "Skarżącej") oraz V. D, od decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...], orzekającej o odmowie sprostowania w akcie urodzenia sporządzonym w rejestrze stanu cywilnego za numerem [...] na imię i nazwisko "B. T." - nazwiska osoby której akt dotyczy "T." na "N.", imion matki "T. L." na "T. L.", nazwiska rodowego matki "T." na ".T. – utrzymał decyzję Kierownika USC w mocy.

II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez Wojewodę zaskarżonej obecnie decyzji odwoławczej, przedstawia się następująco:

1. Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2020 r. Skarżąca oraz V. D. (dalej łącznie "Wnioskodawcy") zwrócili się do Kierownika USC o sprostowanie w akcie urodzenia ich córki sporządzonym w rejestrze stanu cywilnego za numerem [...] (dalej także "przedmiotowy akt") na imię i nazwisko B. T (dalej także "dziecko") - nazwiska osoby, której akt dotyczy "T." na "N.", imion matki "T. L." na "T. L." oraz nazwiska rodowego matki "T." na "T.".

Do wniosku załączono: 1) kserokopię paszportu wydanego przez Ambasadę Socjalistycznej Republiki [...]w W. nr [...]sporządzonego na imię i nazwisko "T. L. T.", 2) odpis aktu małżeństwa nr [...] (wraz z aktami zbiorowymi), sporządzonego dnia [...] lipca 2015 r. w Urzędzie Stanu Cywilnego [...] na imiona i nazwiska: "V. N.D." oraz "T. L. T.".

Wnioskodawcy wyjaśnili, że przy sporządzaniu aktu urodzenia ich dziecka Skarżąca posłużyła się podrobionym dokumentem tożsamości, a dane w nim zawarte nie odpowiadały rzeczywistości. Na dowód powyższego załączono kserokopię wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla W. [...] w W. [...] Wydział Karny z dnia [...] maja 2018 r., sygn. akt [...] (dalej także "wyrok sądu karnego"), na podstawie którego Skarżąca została uznana za winną zarzucanych jej czynów, tj. m.in. posłużenia się jako autentycznym podrobionym dokumentem w postaci paszportu seria i nr [...]wydanym przez Socjalistyczną Republikę [...]na dane "T. Lê T.", czym wprowadziła w błąd funkcjonariusza publicznego, tj. urzędnika stanu cywilnego, sporządzającego akt urodzenia dziecka nr [...] na dane B.. T.

Wnioskodawcy załączyli również kopię postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] w W. [...]Wydział Cywilny z dnia [...] stycznia 2016 r., sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu urodzenia nr [...].

2. Decyzją z dnia [...] marca 2020 r. Kierownik USC orzekł o odmowie sprostowania przedmiotowego aktu urodzenia dziecka, stwierdzając brak przesłanek, uzasadniających takie sprostowanie, przewidzianych w art.35 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U z 2020 r., poz. 463, poz. 695, z 2019 r. poz. 2294), dalej "p.a.s.c.".

3. Wnioskodawcy wnieśli do Wojewody odwołanie do decyzji Kierownika USC.

III. Jak już wskazano, decyzją zaskarżoną obecnie Wojewoda rozpoznał odwołanie Wnioskodawców od decyzji Kierownika USC, utrzymując tę decyzję w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia odwoławczego wskazano w szczególności, co następuje:

(i) Na mocy art. 35 p.a.s.c. kierownik urzędu stanu cywilnego, który akt sporządził, może go sprostować, gdy zachodzą przesłanki wymienione w ust. 1 i 2 tego artykułu, tj. gdy akt stanu cywilnego zawiera dane niezgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego. Sprostowanie aktu stanu cywilnego może być dokonane na podstawie zagranicznego dokumentu stanu cywilnego, jeżeli w państwie wystawienia jest on uznawany za dokument stanu cywilnego, lub innego dokumentu zagranicznego potwierdzającego stan cywilny, wydanego w państwie, w którym nie jest prowadzona rejestracja stanu cywilnego, jeżeli zawierają one dane, które podlegają sprostowaniu, stwierdzają zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych. Brzmienie tego przepisu wskazuje zatem na zakres postępowania dowodowego, które kierownik urzędu stanu cywilnego obowiązany jest przeprowadzić, aby ustalić, czy można w tym trybie dokonać sprostowania aktu stanu cywilnego. Tylko dokumenty w nim wymienione mogą stanowić podstawę sprostowania aktu stanu cywilnego. Sprostowanie w trybie art. 35 p.a.s.c. ma formę czynności materialno - technicznej. W przypadku sprostowania aktu urodzenia dziecka w zakresie danych dotyczących rodziców aktem stwierdzającym wcześniejsze zdarzenie stanu cywilnego, o którym mowa w przytoczonym powyżej artykule, może być akt małżeństwa rodziców i/lub akty urodzenia rodziców.

(ii) W ślad za Kierownikiem USC stwierdzić należy brak niezgodności pomiędzy przedłożonym aktem urodzenia dziecka a dokumentami, na podstawie których został on sporządzony, tj. aktami zbiorowymi, na które składają się: (-) protokół zgłoszenia urodzenia, (-) akt urodzenia matki sporządzony w języku [...], przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego na język polski, (-) zaświadczenie wydane przez Socjalistyczną Republikę [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., z którego wynika, że T. L jest stanu wolnego.

Podkreślenia również wymaga, że Wnioskodawca, uznając swoje ojcostwo przed Kierownikiem USC w dniu [...] stycznia 2014 r., potwierdził, że wskazane w akcie dziecko, urodzone w dniu [...] listopada 2013 r., pochodzi od matki T.T Załączone przez Wnioskodawców do akt sprawy dokumenty, tj. (-) odpis aktu małżeństwa nr [...] oraz (-) kopia postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] w W. [...] Wydział Cywilny z dnia [...] stycznia 2016 r., sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu urodzenia nr [...], nie mogą być uznane za dokumenty spełniające warunki określone w art. 35 p.a.s.c. Podkreślenia wymaga, że Wnioskodawcy zawarli związek małżeński w dniu [...] lipca 2015 r., tj. już po urodzeniu się dziecka.

Tym samym akt małżeństwa nie może być uznany za akt, który stwierdza zdarzenie wcześniejsze. Jak zostało wskazane powyżej, art. 35 p.a.s.c. daje możliwość sprostowania aktu stanu cywilnego osoby na podstawie wcześniej sporządzonych aktów stanu cywilnego. Intencją ustawodawcy było zastosowanie chronologii zdarzeń zawartych w aktach stanu cywilnego. Również postanowienie sądu nie może być uznane za dokument, na podstawie którego możliwe jest sprostowanie ww. aktu urodzenia, bowiem nie jest on wymieniony w art. 35 p.a.s.c., jako dokument, na podstawie którego może nastąpić sprostowanie aktu stanu cywilnego.

Kierownik USC prawidłowo ustalił zatem, że akt urodzenia dziecka został sporządzony zgodnie z danymi zawartymi w dokumentach znajdujących się w aktach zbiorowych do tego aktu. Organ prawidłowo również ustalił, że nie ma innych aktów stanu cywilnego, które stwierdzałyby zdarzenie wcześniejsze i dotyczyłyby dziecka. Z samej istoty aktu urodzenia wynika bowiem, że jest on pierwotnym dokumentem osoby, której dotyczy. Zatem w omawianym przypadku dane zawarte w przedmiotowym akcie urodzenia mogłyby zostać sprostowane jedynie wtedy, gdyby były niezgodne z aktami stanu cywilnego, stwierdzającymi zdarzenie wcześniejsze dotyczącymi wstępnych dziecka, w tym aktem małżeństwa rodziców dziecka. Co prawda istnieje akt urodzenia sporządzony na imiona i nazwiska Skarżącej jednak z żadnego dokumentu stanu cywilnego nie wynika, aby to Skarżąca była matką dziecka ujętego w akcie. Organ podziela zatem uzasadnioną wątpliwość Kierownika USC, czy wskazana w akcie T. T. oraz Skarżąca to te same kobiety.

Jeżeli Wnioskodawcy uważają, że treść przedmiotowego aktu urodzenia jest niezgodna z prawdą, powinni w trybie art. 39 p.a.s.c., złożyć do sądu powszechnego wniosek o jego unieważnienie. Zgodnie bowiem z art. 39 p.a.s.c., unieważnienia aktu stanu cywilnego lub dołączonej do niego wzmianki dodatkowej dokonuje sąd w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego, jeżeli akt ten lub wzmianka stwierdzają zdarzenie niezgodne ze stanem faktycznym lub stwierdzono uchybienia, które zmniejszają jego moc dowodową.

IV. Pismem z dnia 23 lipca 2020 r. Skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Wojewody (wnosząc o rozpoznanie jej w trybie uproszczonym), wskazując, że: (-) okoliczność, iż Skarżąca jest matką dziecka ujętego w przedmiotowym akcie urodzenia, potwierdza przedłożony organom wyrok sądu karnego, (-) na możliwość sprostowania aktu urodzenia przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego wskazał Sąd Rejonowy dla W. [...] w załączonym do wniosku postanowieniu z dnia [...] stycznia 2016 r. sygn. akt [...], wydanym w sprawie drugiego dziecka Skarżącej, tj. B. T., które znajduje się w podobnej sytuacji i w sprawie którego Skarżąca również wniosła o sprostowanie aktu urodzenia.

V. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia 24 sierpnia 2020 r., Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

VI. Sąd rozpoznał skargę na decyzję Organu z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j. Dz.U z 2019, poz. 2167). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325, zwanej dalej "p.p.s.a.").

Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Stosownie do art.119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy;

Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a.

W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził.

VII. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji Organu prowadzi do następujących wniosków:

1. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego było sprostowanie aktu urodzenia na podstawie art.35 Prawa o aktach stanu cywilnego. Trafnie uznały organy obu instancji, iż wskazane w tym przepisie przesłanki, warunkujące dopuszczalność sprostowania aktu stanu cywilnego, nie zostały w niniejszej sprawie spełnione. W tej sytuacji odmowa sprostowania przedłożonego organom aktu była prawidłowa.

2. Stan prawny, regulujący przedmiot sprawy, przedstawia się następująco:

Kwestię sprostowywania aktów stanu cywilnego uregulowano w art.35 i 36 p.a.s.c., dzieląc kompetencje w tym zakresie pomiędzy kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt (art.35) oraz sąd w postępowaniu nieprocesowym (art.36).

Z art.35 ust.1 p.a.s.c. jednoznacznie wynika, iż sprostowanie aktu stanu cywilnego kierownika urzędu stanu cywilnego, który go sporządził jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy akt ten zawiera dane niezgodne z danymi zawartymi:

1) w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych albo

2) z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego.

Jednocześnie w art.35 ust.2 ustawy zastrzeżono, iż sprostowanie aktu stanu cywilnego może być dokonane na podstawie zagranicznego dokumentu stanu cywilnego, jeżeli w państwie wystawienia jest on uznawany za dokument stanu cywilnego, lub innego dokumentu zagranicznego potwierdzającego stan cywilny, wydanego w państwie, w którym nie jest prowadzona rejestracja stanu cywilnego, jeżeli zawierają one dane, które podlegają sprostowaniu, stwierdzają zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych.

Jak trafnie wskazano w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 123/20, publ. CBOSA, "Przepis art. 35 ust. 1 p.a.s.c. precyzyjnie określa przesłanki, które muszą być spełnione, aby sprostowania aktu dokonał kierownik urzędu stanu cywilnego w trybie czynności materialno-technicznej. Zawiera on również zamknięty katalog dokumentów, na podstawie których można dokonać sprostowania.".

Art.36 p.a.s.c. reguluje natomiast kwestię sprostowania aktu stanu cywilnego w sytuacji, w której dokonanie takiego sprostowania w oparciu o dokumenty, o których mowa w art.35 ust.1 i 2 nie jest możliwe. Art.36 stanowi zatem, iż sprostowania aktu stanu cywilnego dokonuje sąd w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego, jeżeli:

1) sprostowanie aktu stanu cywilnego jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub innych aktów stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych albo zagranicznych dokumentów stanu cywilnego, o których mowa w art. 35 ust. 2;

2) sprostowanie aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego nie jest możliwe wyłącznie na podstawie dokumentów wymienionych w pkt 1.

3. Odniesienie powyższych uwarunkowań prawnych do stanu faktycznego niniejszej sprawy prowadzi do następujących wniosków:

Przedmiotem żądania Wnioskodawców było sprostowanie aktu urodzenia dziecka, który to akt został sporządzony przez Kierownika USC w dniu 16 stycznia 2014 r., w zakresie następujących danych: (-) nazwiska dziecka, (-) imion i nazwiska rodowego matki dziecka. Intencją Wnioskodawców było usunięcie skutków w zakresie rejestracji stanu cywilnego, wynikających z nielegalnego posługiwania się przez Skarżącą w dacie rejestracji dziecka dokumentem tożsamości innej osoby.

Warunkiem niezbędnym do uwzględnienia wniosku o sprostowanie było jednoznaczne wykazanie, iż w/w dane przedmiotowego aktu urodzenia są niezgodne z danymi zawartymi w dokumentach, o których mowa w art.35 ust.1 p.a.s.c., tj.: (-) z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych albo (-) z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego, spełniającymi kryteria z art.35 ust.2 p.a.s.c.

Z zestawienia art.35 ust.1 i 2 oraz art.36 p.a.s.c. wynika w sposób nie budzący wątpliwości, iż dokonanie sprostowania aktu przez kierownika urzędu stanu cywilnego dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy nieprawidłowość danych zawartych w akcie objętym wnioskiem o sprostowanie wynika z samego porównania tych danych z danymi zawartymi w dokumentach wskazanych w art.35 ust.1 i 2 p.a.s.c. Sprostowanie to (w trybie art.35 p.a.s.c.) nie jest natomiast dopuszczalne wtedy, gdy stwierdzenie wywodzonej przez wnioskodawcę nieprawidłowości wymagałoby przeprowadzenia dowodu z jakichkolwiek innych dokumentów, niewymienionych w art.35 ust.1 i 2 p.a.s.c. (w tym np. wyroków sądowych). Sytuacja tego rodzaju upoważnia natomiast osobę zainteresowaną do żądania sprostowania aktu przez sąd powszechny zgodnie z art.36 p.a.s.c.

Stwierdzić należy, iż organy obu instancji przeprowadziły w tym kontekście szczegółową analizę zarówno akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, z których to akt nie wynika rozbieżność z danymi zawartymi w przedmiotowym akcie urodzenia, jak i z dokumentów przedłożonych przez Wnioskodawców, tj. kserokopii zagranicznego paszportu Skarżącej oraz odpisu aktu małżeństwa Wnioskodawców, które to dokumenty – jak to wykazały organy - nie spełniają kryteriów, o których mowa w art.35 ust.1 i 2 p.a.s.c. Stanowisko to, obszernie zreferowane wcześniej, Sąd w całości popiera, traktując jak własne. Trafnie zatem skonkludowały organy, iż w toku postępowania administracyjnego nie został ujawniony żaden taki materiał dowodowy, spełniający kryteria, o których mowa w art.35 ust.1 i 2 p.a.s.c., który potwierdzałby to, iż w miejsce danych osoby wymienionej w przedmiotowym akcie urodzenia dziecka jako jego matka winny być umieszczone dane Skarżącej.

Wbrew stanowisku skargi dowodu na tę okoliczność nie mógł stanowić w postępowaniu prowadzonym na podstawie art.35 p.a.s.c. przedłożony przez Skarżącą wyrok karny z 2018 r., stwierdzający, iż to Skarżąca nielegalnie posłużyła się przed organami administracji (tj. przed Kierownikiem USC, Wojewodą [...]m oraz Szefem Urzędu do Spraw Cudzoziemców) danymi innej osoby, ujawnionymi następnie w akcie urodzenia dziecka Skarżącej jako jego matka, wprowadzając funkcjonariuszy publicznych, tj. urzędników urzędów obsługujących te organy, w błąd co do swojej tożsamości. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w/w orzeczenie nie jest dokumentem, o którym mowa w art.35 ust.1 i 2 p.a.s.c., tj. ani nie stanowi części akt zbiorowych przedmiotowego aktu urodzenia dziecka ani nie jest polskim ewentualnie zagranicznym aktem stanu cywilnego. Dowód z tego dokumentu będzie można natomiast przeprowadzić w postępowaniu o sprostowanie, prowadzonym przez sąd powszechny na podstawie art.36 p.a.s.c.

Skarżąca powołuje się na fakt, iż postępowanie oparte na art.36 p.a.s.c., wszczęte na wniosek Skarżącej w stosunku do drugiego z dzieci Wnioskodawców, które pozostaje w tej samej sytuacji zakończyło się odrzuceniem wniosku przez sąd powszechny z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej w następstwie stwierdzenia przez SR, iż sprostowanie aktu winno nastąpić w trybie i na zasadach wskazanych w art.35 p.a.s.c. (postanowienie Sądu Rejonowego dla W. [...] w Warszawie [...]Wydział Cywilny z dnia [...]stycznia 2016 r., sygn. akt [...]).

Abstrahując od faktu, iż w/w orzeczenie sądu powszechnego nie zapadło w odniesieniu do dziecka, którego akt urodzenia jest przedmiotem wniosku o sprostowanie w niniejszej sprawie, stwierdzić generalnie należy, iż postanowienia sądu powszechnego, odrzucającego wniosek o dokonanie sprostowania aktu stanu cywilnego na podstawie 36 p.a.s.c. w związku z uznaniem przez ten sąd, iż sprostowanie to winno nastąpić na drodze administracyjnej na podstawie art.35 p.a.s.c. nie można traktować jako orzeczenia, które bezwzględnie obliguje kierownika urzędu stanu cywilnego do dokonania takiego sprostowania na podstawie art.35 p.a.s.c. lub wiążąco przesądza, iż materialnoprawne przesłanki do dokonania sprostowania w tym trybie zostały spełnione.

Przypomnieć należy, o czym była mowa wcześniej, iż w myśl art.35 i 36 p.a.s.c. kompetencje do sprostowania aktu stanu cywilnego przyznano zarówno kierownikowi urzędu stanu cywilnego, jak i sądowi powszechnemu a elementem rozgraniczającym właściwość w tym zakresie jest wyłącznie katalog dowodów, w oparciu o które sprostowanie to może być dokonane (tj. katalog ograniczony w odniesieniu do sprostowania na drodze administracyjnej oraz katalog nieograniczony przy sprostowywaniu aktu na drodze sądowej). Z art.36 i 36 p.a.s.c. wynika zatem jednoznacznie, iż: (-) sprostowania aktu stanu cywilnego na drodze administracyjnej dokonuje się wyłącznie w tej sytuacji, w której zasadność sprostowania jednoznacznie wynika z dowodów wskazanych w art.35 ust.1 i 2 p.a.s.a., (-) nieistnienie tego rodzaju dowodów, czy też sytuacja, w której dowody te nie są wystarczające upoważnia stronę zainteresowaną do żądania dokonania takiego sprostowania (w oparciu o inne dowody) przez sąd powszechny.

Z powyższego należy wnosić, iż: (-) o ile w następstwie odrzucenia przez sąd powszechny wniosku opartego na art.36 p.a.s.c. (z uwagi na przyjęcie przez sąd, wnioskodawca winien zainicjować postępowanie, o którym mowa w art.35 p.a.s.c.) strona wniesie przed właściwym kierownikiem urzędu stanu cywilnego o przeprowadzenie postępowania, opartego na art.35 p.a.s.c., to organ administracji zobowiązany jest do dokonania samodzielnej oceny tego, czy sprostowanie to jest możliwe w świetle kryteriów wskazanych w art.35 ust.1 i 2 p.a.s.c., (-) o ile w wyniku powyższego organ stwierdzi brak podstaw do dokonania sprostowania aktu na podstawie art.35 p.a.s.c., strona jest uprawniona do ponownego złożenia wniosku do Sądu na podstawie art.36 p.a.s.c.

W świetle całokształtu powyższych wywodów, stwierdzić należy, iż negatywne rozpatrzenie żądania strony o sprostowanie aktu stanu cywilnego na podstawie art.35 p.a.s.c., niezależnie do tego, czy poprzedzone wcześniejszym zainicjowaniem przed sądem powszechnym procedury przewidzianej w art.36 p.a.s.c. (zakończonej odrzuceniem wniosku), czy też nie (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie), upoważnia stronę do żądania sprostowania aktu przez sąd powszechny na podstawie art.36 p.a.s.c. Trafnie zatem wskazał Skarżącej Wojewoda, iż winna ona zainicjowanie takiego postępowania rozważyć.

W świetle powyższych okoliczności skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.