Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 321/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 72 ust. 1 pkt 5, art. 72 ust. 2 pkt 5, art. 78a
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędzia WSA Ewa Alberciak Protokolant Asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 roku sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego - A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], znak: [...] Prezydent Miasta Ł. działając w oparciu o treść art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 108 póz. 908 z późn. zm.) w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (tekst jedn. Dz.U. z 2007r., Nr 186, poz. 1322) oraz art. 104 k.p.a. odmówił A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. zarejestrowania pojazdu marki Mercedes Benz 1213 o numerze VIN: [...]. W uzasadnieniu decyzji, Prezydent Miasta Ł. odwołując się do treści art. 72 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz § 3 ust. 1 cytowanego powyżej rozporządzenia wskazał, że w przypadku rejestracji pojazdu sprowadzanego z zagranicy, wnioskodawca jest zobligowany przedłożyć dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Dowód rejestracji powinien być załączony do wniosku o rejestrację pojazdu, a jego brak stanowi przeszkodę uniemożliwiającą dokonanie rejestracji pojazdu. W niniejszej sprawie wnioskodawca pomimo skutecznie doręczonego wezwania do uzupełnił braków formalnych wniosku o rejestrację pojazdu, nie uzupełnił wniosku poprzez przedstawienie dowodu rejestracyjnego.

Od powyższej decyzji A. Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. wniosła odwołanie, w którym podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania - tj. art. 7, 77, 80, 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności pominięcie zgłaszanych przez Spółkę dowodów w postaci zaświadczenia o wyrejestrowaniu pojazdu oraz karty pojazdu, które w sposób jednoznaczny potwierdzają fakt, iż pojazd nie był zarejestrowany oraz naruszenie przepisów prawa materialnego - tj. art. 72 ust. 1 pkt. 5 ustawy - Prawo o ruchu drogowym w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów poprzez ich niewłaściwe zastosowania w sprawie, a w konsekwencji żądanie dowodu rejestracyjnego pojazdu pomimo faktu, iż zgłaszany do rejestracji pojazd nie był zarejestrowany, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy lub jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu Spółka podniosła, iż pojazd został wyrejestrowany w dniu 18 stycznia 2002 roku i od tego czasu nie był ponownie rejestrowany, natomiast stary dokument został zniszczony. Jedyne dokumenty jakie zostały wydane przez niemieckie organy administracji to zaświadczenie o wyrejestrowaniu pojazdu (Abmeldebescheinigung fur den Fahreughalter) i karta pojazdu (Fahrzeugebrief).Wszelkie dowody wskazują na to, że pojazd nie posiadał dowodu rejestracyjnego, bowiem od czasu jego wyrejestrowania w 2002 roku nie nastąpiła ponowna rejestracja. Tym samym żądanie dowody rejestracyjnego jest pozbawione podstaw.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż do złożonego w dniu 30 grudnia 2008 roku wniosku o zarejestrowanie sprowadzonego z zagranicy pojazdu marki Mercedes Benz 1213 o numerze VIN: [...] załączono kserokopię faktury nr [...] wystawionej w dniu 1 sierpnia 2007 roku przez B. Sp. z o.o. dotyczącą sprzedaży ww. pojazdu wraz z tłumaczeniem, kserokopię zaświadczenia potwierdzającego uiszczenie podatku od towarów i usług, kserokopię zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 30 września 2008 roku wraz z dokumentem identyfikacyjnym, kserokopię zaświadczenia o wyrejestrowaniu pojazdu (Abmeldebescheinigung fur den Fahreughalter), wraz z tłumaczeniem, kserokopię karty pojazdu (Fahrzeugebrief), wraz z tłumaczeniem i kserokopię zaświadczenia z dnia 22 grudnia 2008 roku wystawionego przez Prezydenta Miasta R. (wraz z tłumaczeniem), z treści którego wynika, że pojazd o numerze rejestracyjnym [...] wyrejestrowany został w dniu 18 stycznia 2002 roku i nie ma żadnego dowodu rejestracyjnego, albowiem dokument ten został zatrzymany i zniszczony. Pomimo wezwania skierowanego do Spółki z dnia 7 stycznia 2009 roku do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie oryginałów dokumentów załączonych do wniosku i przedłożenie dowodu rejestracyjnego, strona nie przedstawiła dowodu rejestracyjnego. Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne organ odwoławczy odwołując się do treści art. 72 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz § 3 ust. 1 cytowanego powyżej rozporządzenia podkreślił, że fakt wyrejestrowania pojazdu nie jest tożsamy z tym, że pojazd ten nie był rejestrowany. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przypadku kiedy pojazd był wyrejestrowany, to logiczną konsekwencją tego stwierdzenia jest to, że pojazd ten był uprzednio zarejestrowany, co w konsekwencji stanowi o obowiązku przedłożenia dowodu rejestracyjnego i bez znaczenia w sprawie są powody, dla których dokument ten nie mógł zostać załączony do wniosku. Organ podkreślił, iż obecne brzmienie przywołanych norm wynikające z nowelizacji ustawy Prawo o ruchu drogowym mocą ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 roku o zmianie niektórych ustaw w związku z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (Dz.U. Nr 176, poz. 1238) dostosowuje polskie prawo do wymagań Artykułu 5 Dyrektywy 1999/37/WE z dnia 29 kwietnia 1999 roku w sprawie dokumentów rejestracyjnych pojazdów i wyłącza jakiekolwiek odstępstwa od spełnienia warunku, jakim jest przedstawienie dowodu rejestracyjnego. Byłoby to niezgodne z w/w Artykułem 5 Dyrektywy, który zobowiązuje do przedłożenia dowodu rejestracyjnego w celu przerejestrowania pojazdu wcześniej zarejestrowanego w innym państwie członkowskim. Powyższa dyrektywa nie posługuje się pojęciem dowodu rejestracyjnego lecz terminem odpowiadającemu temu dokumentowi tj. świadectwa rejestracji, które oznacza dokument poświadczający, że pojazd jest zarejestrowany w państwie członkowskim, co jednocześnie oznacza, że pojazd taki musi być dopuszczony do ruchu. Uwzględniając powyższe, oraz mając na uwadze fakt, iż pojazd marki Mercedes Benz 1213 o numerze VIN: [...], został w dniu 18 stycznia 2002r. wycofany z ruchu przez Prezydenta Regionu działającego z upoważnienia Regionu H., organ stwierdził, że dokonanie rejestracji przedmiotowego pojazdu - a więc ponowne dopuszczenie go do ruchu - byłoby sprzeczne z wyżej przywołaną dyrektywą. Ustosunkowując się do sformułowanych przez stronę zarzutów, organ odwoławczy podkreślił, iż przedłożone przez wnioskodawcę zaświadczenie z dnia 22 grudnia 2008r. wystawione przez Prezydenta Miasta R. (wraz z tłumaczeniem), z treści którego wynika, że pojazd o numerze rejestracyjnym [...] wyrejestrowany w dniu 18 stycznia 2002 roku nie ma żadnego dowodu rejestracyjnego, albowiem dokument ten został zatrzymany i zniszczony, nie ma żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Obowiązek bowiem przedłożenia ostatniego dowodu rejestracyjnego spoczywa na wnioskodawcy, a powody dla których wnioskodawca nie może przedłożyć wymaganego ustawowo dokumentu są bez znaczenia.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona skarżąca podtrzymując zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 72 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 72 ust. 2 pkt 5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż pojazd o nr rejestracyjnym [...] został w dniu 18 stycznia 2002 roku czasowo wyłączony z ruchu. W przypadku natomiast czasowego wyłączenia pojazdu z ruchu nie istnieje konieczność przedstawienia przez Spółkę dowodu rejestracyjnego na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 72 ust. 2 pkt 5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w skardze Samorządowe Kolegium Odwoławcze dodatkowo podniosło, iż wymaganie przedłożenia przy rejestracji pojazdu dowodu rejestracyjnego nie dotyczy pojazdu wycofanego czasowo z ruchu, w tym bowiem przypadku zamiast dowodu rejestracyjnego, wnioskodawca obowiązany jest do przedstawienia decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu. Regulacja zawarta w art. 78a ustawy – Prawo o ruchu drogowym dotyczy instytucji "czasowego wycofania pojazdu z ruchu", podczas gdy, jak wskazuje strona " w dniu 18 stycznia 2002 roku pojazd został czasowo wyłączony z ruchu". W ocenie organu są to dwie odrębne instytucje, których nie należy ze sobą utożsamiać. Czasowe wycofanie pojazdu z ruchu następuje w formie decyzji, a wnioskodawca ma obowiązek jej przedłożenia zamiast dowodu rejestracyjnego. W niniejszej sprawie strona takiej decyzji nie przedłożyła, nie wiadomo także jak długo trwało wyłączenie pojazdu z ruchu. Powołując się na systematykę rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku organ podkreślił, iż instytucja "czasowego wycofania pojazdu z ruchu" uregulowana w art. 78a ustawy – Prawo o ruchu drogowym nie dotyczy rejestracji pojazdów sprowadzanych z zagranicy.

W piśmie procesowym z dnia 5 listopada 2009 roku pełnomocnik strony skarżącej odnosząc się do argumentów przedstawionych w odpowiedzi na skargę podniósł, iż nie zgadza się ze stanowiskiem organu administracji w zakresie interpretacji pojęcia "czasowego wycofania pojazdu z ruchu" oraz "czasowego wyłączenia pojazdu z ruchu". Zdaniem pełnomocnika wskazane pojęcia to synonimy, a organy rejestrujące nie posiadając wiedzy w kwestii czasowego wycofania pojazdu, czy wyłączenia pojazdu z ruchu na gruncie prawa niemieckiego nie mogą dokonywać oceny skutków wyłączenia lub wycofania pojazdu z ruchu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art. 145 § 1 powoływanej powyżej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził naruszeń przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 108 poz. 908 ze zm.), określające zasady rejestracji pojazdów i dopuszczenie ich do ruchu. Zgodnie z treścią art. 72 ust. 1 pkt 5 powołanej ustawy, rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Przepis ten nie budzi wątpliwości co do tego, że dokument w postaci dowodu rejestracyjnego, jest niezbędny do zarejestrowania pojazdu już wcześniej zarejestrowanego. Oznacza to zatem, że powinien on być dołączony do wniosku o rejestrację, zaś jago brak stanowi przeszkodę do rejestracji pojazdu. Wbrew bowiem twierdzeniom strony skarżącej jest to bezwzględna podstawa do rejestracji pojazdu, a odstępstwo może mieć miejsce tylko w przypadkach wymienionych w art. 72 ust. 2 ustawy.

Ponadto o obowiązku przedłożenia organowi rejestrującemu wymaganych dokumentów przez składającego wniosek o rejestrację pojazdu właściciela, stanowi też jednoznacznie § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (tekst jedn. Dz.U. z 2007r., Nr 186, poz. 1322 ze zm.).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż bezspornym jest, że w dniu 30 grudnia 2008 roku strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zarejestrowanie pojazdu marki Mercedes Benz 1213 o numerze nadwozia; VIN: [...] sprowadzonego z państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Do wniosku Spółka załączyła dokumenty w postaci; 1) kserokopii faktury nr [...] wystawionej w dniu 1 sierpnia 2008 roku przez B. Sp. z o.o. dotyczącej sprzedaży ww. pojazdu wraz z tłumaczeniem, 2) kserokopii zaświadczenia potwierdzającego uiszczenie podatku od towarów i usług, 3) kserokopii zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 30 września 2008 roku wraz z dokumentem identyfikacyjnym, 4) kserokopii zaświadczenia o wyrejestrowaniu pojazdu (Abmeldebescheinigung fur den Fahreughalter), wraz z tłumaczeniem, 5) kserokopii karty pojazdu (Fahrzeugebrief), wraz z tłumaczeniem 6) kserokopii zaświadczenia z dnia 22 grudnia 2008 roku wystawionego przez Prezydenta Miasta R. (wraz z tłumaczeniem), z treści którego wynika, że pojazd o numerze rejestracyjnym [...] wyrejestrowany został w dniu 18 stycznia 2008 roku i nie ma żadnego dowodu rejestracyjnego, albowiem dokument ten został zatrzymany i zniszczony.

W dniu 7 stycznia 2009 roku organ rejestrujący wezwał Spółkę do przedłożenia oryginałów dokumentów załączonych do wniosku oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu wraz z jego przysięgłym tłumaczeniem. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka przedstawiła oryginały załączonych do wniosku dokumentów, nie przedstawiła jednak dowodu rejestracyjnego. W piśmie z dnia 20 stycznia 2009 roku poinformowała organ rejestrujący, że zgodnie z załączonym do dokumentów zaświadczeniem wystawionym przez organ niemieckiej administracji dowód rejestracyjny został zatrzymany i zniszczony po uprzednim wyrejestrowaniu pojazdu w dniu 18 stycznia 2008 roku. W ocenie Spółki w takiej sytuacji dowód rejestracyjny nie jest konieczny, bowiem zakupiony pojazd nie był zarejestrowany.

Wobec powyższego na tle przedstawionych okoliczności faktycznych orzekające w sprawie organy obu instancji trafnie uznały, że w świetle obowiązujących przepisów prawa brak dowodu rejestracyjnego stanowi podstawę odmowy zarejestrowania sprowadzonego pojazdy specjalistycznego.

W ocenie Sądu oczywiście bezzasadne jest stanowisko strony, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie było konieczności przedstawiania dowodu rejestracyjnego pojazdu, bowiem pojazd nie był zarejestrowany. Jak wynika z akt sprawy Spółka przedstawiła dokumentację świadczącą o wyrejestrowaniu pojazdu co jednoznacznie wskazuje na fakt, iż był on wcześniej zarejestrowany. Nie można bowiem wyrejestrować czegoś, co nie było wcześniej zarejestrowane. Sytuacja, na którą powołuje się skarżąca dotyczy tylko takich aut, które nigdy wcześniej nie były zarejestrowane. Z uwagi na powyższe dokumentem koniecznym do rejestracji pojazdu był więc dowód rejestracyjny. W sytuacji bowiem, gdy wymogiem ustawowym jest między innymi przedłożenie dowodu rejestracyjnego dla uzyskania kolejnej rejestracji, to organy orzekające w sprawie nie miały obowiązku ustalania przyczyn niezłożenia tego dokumentu przez stronę skarżącą, skoro z jednoznacznego brzmienia przepisu art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym taki, obowiązek organów nie wynika. Obowiązek załączenia do wniosku o rejestrację dokumentów wymaganych przepisami prawa spoczywa na osobie na rzecz której dokonuje się rejestracji pojazdu.

Odnosząc się natomiast do przedstawionych w odwołaniu i skardze zarzutów należy wskazać, iż są nieuzasadnione. W opinii Sądu nie można postawić organom zarzutu naruszenia art. 7,77 § 1, 80 i 107 § 3 Kpa poprzez zaniechanie wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz pominięcia zgłoszonych przez stronę dowodów potwierdzających fakt wyrejestrowania pojazdu w szczególności zaświadczenia o wyrejestrowaniu pojazdu. Analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi do wniosku, że organy rejestrujące w sposób wyczerpujący zebrały, a następnie rozpatrzyły zgromadzony materiał dowodowy. Właśnie w oparciu o ten materiał organy uznały fakt wcześniejszego zarejestrowania pojazdu rodzący obowiązek przedłożenia dowodu rejestracyjnego i bezspornie ustaliły, że Spółka nie przedstawiła dowodu rejestracyjnego. Jak wyżej wskazano w sprawie nie mają znaczenia okoliczności dla których strona nie przedstawiła (czy też nie mogła przedstawić ) dowodu rejestracyjnego. Rolą organów nie jest bowiem poszukiwanie dowodów na potwierdzenia stanowiska strony. Fakt, iż w postępowaniu administracyjnym na organach administracji ciąży obowiązek zebrania i wnikliwego rozpoznani materiału dowodowego nie oznacza, że strona jest zwolniona z poszukiwania i przedstawienia dowodów, szczególnie w sytuacji, gdy wywodzi z nich korzystne dla siebie skutki prawne. Właśnie analiza zgromadzonego materiału dowodowego uzasadnia prawidłowe według Sądu rozstrzygnięcie organów. Okoliczność, iż dopiero na etapie skargi Spółka podniosła zarzut nieuwzględnienia zapisu o czasowym wyłączeniu pojazdu z ruchu nie stanowi podstawy uwzględnienia skargi. W kontekście zgromadzonych bowiem w sprawie dowodów wynika, że jeżeli nawet sporny pojazd był wcześniej tylko czasowo wyłączony z ruchu ( z przedłożonego dokumentu nie wiadomo nawet na jak długo), to w świetle niekwestionowanego zaświadczenia z dnia 22 grudnia 2008 roku został ostatecznie wyrejestrowany, a dowód rejestracyjny zniszczony. Tylko na marginesie sprawy należy podnieść, że instytucja czasowego wycofania pojazdu z ruchu jest również znana polskiemu prawu o ruchu drogowym i uregulowana w art. 78a Prawa o ruchu drogowym oraz rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 grudnia 2004r. w sprawie czasowego wycofania pojazdów z ruchu (Dz.U. Nr 285 poz. 2856 ze zm.). Zgodnie z art. 78a ustawy – Prawo o ruchu drogowym, czasowego wycofania pojazdu z ruchu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu lub podmiotu, któremu powierzono pojazd w trybie przepisu art. 73 ust. 5, starosta właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, wydając decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu. Decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu wydaje za opłatą organ, o którym mowa w ust. 1, po złożeniu przez właściciela pojazdu lub podmiot, któremu powierzono pojazd w trybie przepisu art. 73 ust. 5, do depozytu w tym organie dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych (art. 78a ust. 3 ustawy). Analiza przepisów obowiązujących w tym zakresie prowadzi do wniosku, iż brak obowiązku przedłożenia dowodu rejestracyjnego dla pojazdu czasowo wycofanego z ruchu wynika więc z faktu, iż dowód rejestracyjny w okresie czasowego wycofania pojazdu z ruchu znajduje się w depozycie organu rejestrowego, dlatego przy ponownej rejestracji nie ma obowiązku jego przedkładania, bowiem to organ jest w jego posiadaniu. Instytucja czasowego wycofania pojazdu z ruchu nie przewiduje więc niszczenia dowodu rejestracyjnego pojazdu czasowo wycofanego z ruchu.

Konkludując, bez znaczenia w sprawie są powody, dla których dokument w postaci dowodu rejestracyjnego pojazdu nie został załączony do wniosku. Brak jest również podstaw do usprawiedliwiania tego braku wniosku. Również przyczyny dla których nie przedstawiono dowodu rejestracyjnego nie mogły stanowić podstawy, czego domaga się strona, do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego ds. prawa niemieckiego w zakresie rejestracji pojazdów na okoliczność charakteru prawnego "zaświadczenia o wyrejestrowaniu pojazdu" w treści którego znalazł się kontrowersyjny zapis o czasowym wyłączeniu pojazdu z ruchu. Sytuacja w jakiej znalazła się skarżąca Spółka nie oznaczała bowiem w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa, iż to do organu rejestrującego należeć miało uzupełnienie w tym zakresie materiału dowodowego.

Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Organy orzekające w sprawie podjęły bowiem wszelkie możliwe kroki do dokładnego i rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia, a przytoczona w uzasadnieniach decyzji argumentacja w pełni zasługuje na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.

a.ł.