Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1200/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok w części i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1, art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. N. na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie czwartym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 363/17 w sprawie ze skargi M. N. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego przetwarzania danych osobowych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie czwartym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r. i w tym zakresie sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 363/17, po rozpoznaniu skargi M. N. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego przetwarzania danych osobowych - 1. zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 6 września 2016 r. w zakresie przetwarzania danych osobowych, w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddalił skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu opisanego wyroku odnośnie do punktu czwartego - zwrotu kosztów postępowania, wskazano jedynie podstawę prawną ich zasądzenia, tj. art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bez wyjaśnienia co składa się na kwotę zasądzonych kosztów.

Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie co do punktu czwartego wyroku z dnia 9 stycznia 2018 r. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez nieuwzględnienie w orzeczeniu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika poniesionych w związku z celowym dochodzeniem praw w czasie postępowania przed Sądem I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do treści art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Jako koszt postępowania niezbędny do celowego dochodzenia prawa, w rozumieniu art. 200 P.p.s.a., powinna być także zakwalifikowana opłata skarbowa od pełnomocnictwa.

W niniejszej sprawie skarżącemu należy się zwrot kosztów postępowania, gdyż skarga na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych została uwzględniona. Z akt sprawy wynika, że skargę do Sądu I instancji sporządził adwokat, który wnosząc skargę, wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo do sporządzenia i wniesienia skargi na bezczynność GIODO wraz z dowodem potwierdzającym uiszczenie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Skarżący uiścił również wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.

Sąd I instancji wydając postanowienie o kosztach postępowania lakonicznie odniósł się do podstawy prawnej zasądzenia kosztów. Przywołał w uzasadnieniu wyroku wyłącznie art. 200 P.p.s.a., pomijając jakąkolwiek argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Wskazany art. 200 P.p.s.a. jedynie ogólnie określa, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, natomiast nie stanowi samodzielnej podstawy do ustalenia ich wysokości. Brak uzasadnienia co do składników tych kosztów oraz brak szczegółowej podstawy prawnej nie pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zbadanie poprawności zasądzonej na rzecz skarżącego kwoty zwrotu kosztów postępowania. Dalsze czynności podejmowane przez Sąd I instancji w tej sprawie (m.in. próba uzupełnienia zaskarżonego orzeczenia) sugerują jedynie, że Sąd I instancji zasądził na rzecz strony zwrot kosztów postępowania obejmujący kwotę wpisu sądowego od skargi, nie orzekł natomiast o zwrocie kosztów wynagrodzenia adwokata za sporządzenie skargi.

Sąd I instancji rozpoznając ponownie sprawę w zakresie kosztów postępowania zobowiązany będzie szczegółowo przedstawić podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, a także wskazać konkretne kwoty, jakie składają się na zasądzone koszty. WSA zobowiązany będzie również uwzględnić koszt wpisu od niniejszego zażalenia, bowiem zarówno przepisy ustawy P.p.s.a., jak i przepisy odrębne, nie dają podstaw do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny kosztów postępowania w związku z uchyleniem zaskarżonego postanowienia w przedmiocie kosztów, natomiast koszt ten z pewnością stanowił koszt niezbędny do celowego dochodzenia praw skarżącego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.