Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 231/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Reforma rolna
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 lit. e
journal: Dz.U. 1945 nr 3 poz 13
law: Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
article: art. 145 par. 1 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.), Sędziowie sędzia WSA Dariusz Chaciński, sędzia WSA Magdalena Durzyńska, Protokolant ref. staż. Agata Abramowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2017 r. sprawy ze skargi K. A., A. B., D. A., H. A., I. A., K. A., M. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi solidarnie na K. A., A. B., D. A., H. A., I. A., K. A., M. W. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] , uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia, że nieruchomość położona w obrębie [...],[...], gmina [...], powiat [...], stanowiąca dawny zespół dworsko-parkowy (zwany [...]), składająca się z części parceli pgr. [...], odpowiadająca obecnej działce nr [...] o powierzchni [...] ha, objęta księgą wieczystą nr [...], nie podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy.

K. A., A.B., M.W., D. A., I.W., H.A. i K.A. wystąpili z wnioskiem do Wojewody [...] o stwierdzenie, że przejęta w roku 1945 od Z.A. i Z.A. przez Skarb Państwa nieruchomość obejmująca obecną działkę nr [...] , dla której Sąd [...] prowadzi K W nr [...] (na dzień przejęcia część pgr. [...], objęta [...] - na której posadowiony był budynek dworski i park dworski), nie podpadała pod działanie przepisów dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm., zwanego dalej "dekretem").

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] umorzył postępowanie administracyjne prowadzone z powyższego wniosku. W uzasadnieniu organ wskazał, że brak jakiekolwiek aktu prawnego potwierdzającego przejęcie na cele reformy nieruchomości położonych w obrębie [...],[...], gm. [...], powiat [...], stanowiących własność rodziny [...], w tym dawnej parceli kat. nr [...] stanowi o bezprzedmiotowości tego postępowania i uzasadnia jego umorzenie.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] , uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I ínstancji, wskazując, że dokonał on wybiórczej analizy dokumentów znajdujących się w aktach prowadzonej przez Sąd Okręgowy sprawy zakończonej wyrokiem z dnia [...] listopada 2011 r., sygn. akt [...], nie wystąpił do Archiwum Akt Nowych w [...] w celu zgromadzenia materiału dowodowego, a także nie przeprowadził dowodu z zeznań świadków i stron na okoliczność nacjonalizacji majątku.

Po ponownym rozpoznaniu wniosku Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] , stwierdził, że nieruchomość położona w obrębie [...],[...], gm. [...], powiat [...], stanowiąca dawny zespół dworsko-parkowy (zwany [...]). składająca się z części parceli pgr. [...], odpowiadająca obecnej działce nr [...] o pow. [...] ha, objęta księgą wieczystą nr [...], nie podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu. W uzasadnieniu organ podniósł, że w wyniku przeprowadzonych kwerendy w Archiwum Państwowym w [...], Archiwum Państwowym w [...] i Archiwum Akt Nowych w [...], nie odnaleziono dokumentów potwierdzających przejęcie ww. majątku ziemskiego na własność Skarbu Państwa, niemniej przejęcie to miało miejsce w stanie faktycznym, co wynika z dalszych losów tego majątku. Ponadto stwierdzono, że przejęcie przedmiotowego majątku w trybie dekretu potwierdzone zostało w piśmie Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 1991 r., nr [...],a także pośrednio wskazuje na to fakt, że sąsiedni majątek ziemski znajdujący się w [...] w gminie [...], będący własnością [...], został ujęty w ewidencji nieruchomości ziemskich podlegających dekretowi. Biorąc pod uwagę cały zgromadzony materiał dowodowy organ I instancji stwierdził, że brak jest związku funkcjonalnego pomiędzy zespołem dworsko-parkowym a pozostałą częścią majątku, która mogła istnieć i działać niezależnie od dworu, a tym samym zespół dworsko-parkowy, ze względu na swój mieszkalno-reprezentacyjny charakter nie podlegał przejęciu na rzecz Państwa w oparciu o dekret.

Od powyższej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. . odwołanie wniósł Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstw o Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...], wnosząc o uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Odwołujący wskazał, że decyzja Wojewody [...] została wydana sprzecznie z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 10, poz. 51 ze zm. zwanego dalej "rozporządzeniem").

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznający powyższe odwołanie wskazał, że zasługuje ono na uwzględnienie choć z innych powodów niż w nim wskazano. Organ odwoławczy wskazał, że materialnoprawną podstawę kwestionowanej decyzji stanowi art. 2 ust. 1 lit. e dekretu. Na mocy tego przepisu na cele reformy rolnej przeznaczone były nieruchomości ziemskie o charakterze rolniczym, stanowiące własność albo współwłasność osób fizycznych lub prawnych, jeżeli ich rozmiar łączny przekraczał bądź 100 ha powierzchni ogólnej, bądź 50 ha użytków rolnych, a na terenie województw poznańskiego, pomorskiego i śląskiego - jeśli ich rozmiar łączny przekraczał 100 ha powierzni ogólnej, niezależnie od wielkości użytków rolnych tej powierzchni. Wszystkie tak opisane nieruchomości przechodziły na własność Skarbu Państwa bezzwłocznie (tj. z mocy samego prawa w dacie wejścia w życie dekretu), bez żadnego wynagrodzenia, w całości. Minister podniósł, że sposób rozumienia pojęcia "nieruchomość ziemska" nie został unormowany przez ustawodawcę, toteż należy zastosować jego wykładnię dokonaną przez Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 19 września 1990 r. sygn. akt W 3/89, zgodnie z którą nieruchomością ziemską w rozumieniu dekretu jest taka nieruchomość ziemska o charakterze rolniczym, która jest lub może być wykorzystana do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej, zwierzęcej lub sadowniczej. Nieruchomość taka musi nadawać się do realizacji celów reformy rolnej, określonych w art. 1 ust. 2 dekretu. Przy czym przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego ustanawia administracyjny tryb rozstrzygania, czy dana nieruchomość podpadała pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu.

Organ odwoławczy podniósł, że ze zgromadzonego w sprawie materiału, w tym dekretu własności z dnia [...] marca 1887 r. Sądu [...] i dowodu intabulacji z dnia [...] kwietnia 1887 r. wynika, że przedmiotowa nieruchomość położona w [...] objęta [...] została nabyta w dniu [...] marca 1887 r. w toku [...] od M.S. przez J.A. Z opinii geodezyjnej z dnia [...] czerwca 201 1 r. sporządzonej przez geodetę uprawnionego R. J., wynika, że po dokonaniu analizy starych map katastralnych można stwierdzić jednoznacznie, że obszar [...] był oznaczony na mapie katastru [...] jako parcela o nr [...]. W dalszej części wskazano, że działka nr [...](objęta przedmiotowym postępowaniem) wchodziła w skład pgr. [...]. Jak stwierdził biegły sądowy przy Sądzie Okręgowym w [...] z zakresu geodezji M. S., działka nr [...]o powierzchni [...] ha powstała w 1993 roku z podziału działki nr [...] o powierzchni [...] ha.

Działka nr [...] o powierzchni [...] ha od założenia ewidencji gruntów dla wsi [...], tj. od roku 1965 była we władaniu Państwowego Gospodarstwa Rolnego - [...]. Po dokonaniu podziału tej działki, działka nr [...](objęta przedmiotowym postępowaniem) na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia [...] lutego 1994 r. została przekazana Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu - Nadleśnictwu [...] i w jego władaniu pozostaje do dzisiaj.

Minister zważył, że pomimo kwerend przeprowadzonych w Archiwum Państwowym w [...], Archiwum Państwowym w [...], Archiwum Akt Nowych w [...], w tym kwerend dokonanych osobiście przez pracownika [...] Urzędu Wojewódzkiego i Nadleśnictwa [...] oraz zapytań skierowanych do Starostwa Powiatowego w [...]. Nadleśnictwa w [...], Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w [...], a także przejrzeniu w Sądzie Okręgowym w [...] akt sprawy o sygn. [...] i [...], nie udało się odnaleźć dokumentów wskazujących w jakim trybie przedmiotowa nieruchomość przeszła na Skarb Państwa. Jednocześnie, w ocenie Ministra, nie może zostać uznane za przesądzające w przedmiotowej sprawie pismo, na którym oparł się organ I instancji, tj. pismo z Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 1991 r., nr [...], w którym stwierdzono, że nieruchomości ziemskie - wchodzące w skład majątku [...]przejęte zostały na cele reformy rolnej na podstawie dekretu i rozdysponowane na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej. Zdaniem Ministra zwrócić należy uwagę, iż pismo to nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a., gdyż nie można uznać, że jest ono dokumentem sporządzonym przez powołany do tego organ państwowy w zakresie jego działania (kierownicy urzędów rejonowych nie byli organami właściwymi rzeczowo do wydawania zaświadczeń o podpadaniu nieruchomości pod dzianinie przepisów o reformie rolnej), nie jest też sporządzone we właściwej dla dekretu o reformie rolnej formie (zaświadczenie lub decyzja). Organ odwoławczy podkreślił, że pismo z dnia [...] czerwca 1991 r. jest jedynie odpowiedzią na wniosek w sprawie zwrotu nieruchomości. Ponadto pismo to nie zawiera informacji na jakiej podstawie organ stwierdził przejęcie nieruchomości na podstawie dekretu, a co więcej nie wskazuje konkretnej jednostki redakcyjnej i konkretnego przepisu dekretu, który miał zostać zastosowany, a od którego obecnie zależy właściwość organu orzekającego w sprawie. Przy czym Minister zauważył, iż Starostwo Powiatowe w [...] (następca byłego Urzędu Rejonowego w [...]) poinformowało organ I instancji, że nie posiada dokumentacji dotyczącej przejęcia na rzecz Skarbu Państwa przedmiotowej nieruchomości i nie jest w stanie stwierdzić na jakiej podstawie została ona przejęta. Starostwo dodało również, że jedyną informacją jaką posiada jest to, że działka [...] w chwili założenia ewidencji gruntów tj. w roku 1965 wchodziła w skład działki nr [...] o powierzchni [...] ha, która była we władaniu Państwowego Gospodarstwa Rolnego - [...]. Poza tym z faktów znanych organowi odwoławczemu z urzędu wynika, że takie pisma w latach 90-tych tworzone były nagminnie, wręcz szablonowo, w celu poinformowania wszystkich ubiegających się wówczas o zwrot nieruchomości przejętych na rzecz Skarbu Państwa, że nie ma podstaw do zwrotu nieruchomości i muszą oni oczekiwać na ustawę reprywatyzacyjną. Zatem, w opinii Ministra, wskazane argumenty pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że pismo z dnia [...] czerwca 1991 r. nie może stanowić podstawy uznania, że przedmiotowa nieruchomość została przejęta na rzecz Skarbu Państwa w myśl dekretu o reformie rolnej, a tym bardziej przejęcia na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu.

Zdaniem Ministra nie jest również prawidłowe i zasadne wnioskowanie pośrednie w oparciu o fakt zgodnie z którym sąsiedni majątek ziemski znajdujący się w [...] w gminie [...], będący własnością [...], został ujęty w "Ewidencji nieruchomości ziemskich podlegających Dekretowi z dnia 6 IX.1944 r. o przeprowadzeniu Reformy Rolnej", przez co organ I instancji niesłusznie przyjął, że na takiej samej podstawie mogła zostać przejęta nieruchomość należąca do J.A. Ponadto, w ocenie Ministra, z żadnych innych dokumentów nie wynika, że majątek został przejęty na podstawie dekretu. Natomiast nawet nieruchomości znajdujące się w jednej miejscowości bywały przejmowane na rzecz Skarbu Państwa na podstawie różnych przepisów.

Odnosząc się natomiast do wyroku Sądu Okręgowego w [...] Wydział Cywilny z dnia [...] listopada 2011 r., sygn. akt [...] , Minister stwierdził, że wyrokiem tym zostało ustalone pierwszeństwo rodziny [...] w nabyciu nieruchomości składającej się z działki nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w [...], obręb [...], gmina [...]. Działka ta przed przejęciem przez Skarb Państwa wchodziła w skład majątku ziemskiego rodziny [...], a obecnie sąsiaduje z działką nr [...](objętą przedmiotowym postępowaniem). Wyrok ten nie dotyczy więc nieruchomości objętej niniejszym postępowaniem. Co więcej, w wyroku tym sąd nie ustalał podstawy przejęcia majątku, a jedynie czy nieruchomość została przejęta na rzecz Skarbu Państwa przed dniem 1 stycznia 1992 r. W uzasadnieniu wyroku sąd stwierdził, że "po zakończeniu II wojny światowej nieruchomości wchodzące w skład majątku rodziny [...] zostały przejęte przez Skarb Państwa w trybie Dekretu z dnia 6.09.1944 r. o przeprowadzeniu Reformy Rolnej na cele reformy i rozdysponowane na rzecz jednostki gospodarki uspołecznionej", nie powołując przy tym żadnych dokumentów źródłowych z okresu reformy rolnej. Ponadto,zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, moc wiążąca orzeczenia sądu odnosi się tylko do treści jego sentencji, a nie uzasadnienia. Nie mają zatem mocy wiążącej ani poglądy prawne wyrażone w uzasadnieniu orzeczenia, ani motywy i ustalenia faktyczne zawarte w uzasadnieniu. Według Sądu Najwyższego, przedmiotem prawomocności materialnej jest bowiem ostateczny rezultat rozstrzygnięcia, a nie przesłanki które do niego doprowadziły. Sąd przy wydaniu wyroku nie jest związany zarówno ustaleniami faktycznymi poczynionymi w innej sprawie, jak i poglądami prawnymi wyrażonymi w uzasadnieniu zapadłego w niej wyroku.

Minister zwrócił również uwagę, że przed Sądem Okręgowym w [...] toczy się postępowanie o sygn. akt [...] o ustalenie nieistnienia przejścia z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w [...] Wydział Ksiąg Wieczystych, składającej się z działki nr [...]o powierzchni [...] ha, położonej w [...], obręb [...], gmina [...]. Mimo, że postępowanie to zostało o zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego, to w ocenie Ministra, z uwagi na brak dowodów wskazujących na postawę przejęcia nieruchomości należącej [...], to sąd cywilny powinien rozstrzygnąć tę sporną kwestię.

Reasumując Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał, że pomimo przeprowadzenia szczegółowego postępowania dowodowego, nie udało się pozyskać jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego przejęcie przedmiotowej nieruchomości na cele reformy rolnej na podstawie dekretu, a tym bardziej na postawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu. Tym samym w związku z wystąpieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania z art. 105 § 1 k.p.a. podlegało umorzeniu postępowanie prowadzone z wniosku K. A., A. B., M.W., D. A., I. W., H. A. i K. A., że przejęta w roku 1945 od Z.A. i Z.A. przez Skarb Państwa nieruchomość obejmująca obecną działkę nr [...] , dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi KW nr [...] (na dzień przejęcia część pgr [...]. objęta [...] - na której posadowiony był budynek dworski i park dworski), nie podpadała pod działanie przepisów dekretu.

Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2016 r. stała się przedmiotem skargi K. A., A. B., M.W., H. A., D. A., I. A. i K. A., reprezentowanych przez radcę prawnego C.A.,, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili obrazę:

1) art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. wskutek dokonania dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i przyjęcie, iż strona nie udowodniła faktu przejęcia nieruchomości objętej niniejszym postępowaniem w trybie art. 2 ust. 1 pkt e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej;

2) art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, wskutek błędnej konkluzji, iż prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe i w rezultacie umorzenie postępowania.

Wskazując na powyższe, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w całości i zasądzenie od tego organu na rzecz skarżących kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wedle norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi naruszyła przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Postępowanie, którego wynik ocenia Sąd dotyczy nieruchomości odpowiadającej obecnie działce nr [...] o powierzchni [...] ha. Na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia [...] lutego 1994 r. została przekazana Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu – Nadleśnictwo [...] w jego władanie, w którym pozostaje nadal. Poza sporem pozostaje, że powyższa działka wydzielona została w roku 1993 z działki oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] ha. Na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego z dnia [...] lutego 1994 r. Strony postępowania nie kwestionowały faktu przejęcia przedmiotowej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, tyle tylko, że brak wśród dowodów zgromadzonych w toku postępowania, przesądzającego o tym, że do przejęcia doszło na podstawie przepisu art. 2 ust.1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r.

W ocenie Sądu dowodem takim nie jest pismo Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] czerwca 1991 r. nr [...]. Z w/w pisma wynika bowiem jedynie, że nieruchomości ziemskie wchodzące w skład majątku [...] przejęte zostały na cele reformy rolnej na podstawie dekretu i rozdysponowane na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej. Sąd zwraca uwagę, że w treści powyższego pisma, wydanego zresztą w związku ze złożonym wnioskiem o zwrot tejże nieruchomości, nie została wskazana konkretna podstawa prawna, bowiem jeżeli nawet przyjąć, że był to dekret PKWN z dnia 6 września 1944 r. to składały się na niego liczne jednostki redakcyjne. Pomimo jednak stwierdzenia, że omawiane zaświadczenie, stanowiące niewątpliwie dowód w przedmiotowej sprawie nie może przesądzić o podstawie przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, przedwczesne jest zdaniem Sądu umorzenie niniejszego postępowania. W ocenie Sądu to na organie spoczywa obowiązek ustalenia podstawy prawnej wpisu Skarbu Państwa jako właściciela przedmiotowej nieruchomości do księgi wieczystej. Z akt sprawy nie wynika, aby Minister dokonał badania stanu wieczysto – księgowego dotyczącego działki oznaczonej numerem [...] , z której wydzielona została przedmiotowa działka, a zdaniem Sądu przeprowadzenie tego dowodu jest konieczne dla prawidłowego i nie budzącego żadnych wątpliwości rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Podstawy prawnej wpisu tytułu prawnego nie sposób domniemywać, przy jednoczesnym podkreśleniu, że zgodnie z tezą uchwały NSA z dnia 10 stycznia 2011 r. sygn. akt I OPS 3/10 "§ 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. Nr 10, poz.51 ze zm.) może stanowić podstawę do orzekania w drodze decyzji administracyjnej o tym, czy dana nieruchomość lub jej część wchodzi w skład nieruchomości ziemskiej, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit e w/w dekretu.....". Trudno zatem na tym etapie postępowania, bez uzupełnienia materiału dowodowego przesadzić czy wniosek następców prawnych byłych właścicieli majątku może zostać rozpoznany w zastosowanym przez organ I instancji trybie, ani czy postępowanie należało umorzyć.

Wobec powyższego przy ponownym rozstrzyganiu w niniejszej sprawie Minister zobowiązany będzie do przeprowadzenia badania akt wieczysto-księgowych celem ustalenia podstawy wpisu Skarbu Państwa jako właściciela przedmiotowej nieruchomości. W zależności od wyniku w/w postępowania dowodowego organ ponownie dokona oceny prawidłowości decyzji organu I instancji.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 145 § 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.