Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 143/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 października 2018 r. sprawy ze skargi M. J. L. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy Z. do udostępnienia informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Gminy Z. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 2 maja 2018 r. M. J. L., redaktor naczelny czasopisma "[...]" zwrócił się do Wójta Gminy Z. o udostępnienie informacji publicznej w postaci kopii następujących dokumentów, wymienionych w piśmie Urzędu Marszałkowskiego z dnia 1 marca 2018 r. nr [...], niezbędnych do podpisania umowy o dofinansowanie projektu "Zagospodarowanie terenu po byłym basenie kąpielowym przy ul. [...] w Z. na teren rekreacyjno-sportowo-kulturalny wraz z modernizacją drogi gminnej ul. [...]"

- całego zakresu projektu zagospodarowania terenu po byłym basenie w Z.,

- pozwolenia na budowę inwestycji "Zagospodarowanie terenu po byłym basenie w Z.",

- umowy z wykonawcą, jeżeli została zawarta,

- pisma przewodniego, stanowiącego odpowiedź na pismo Urzędu Marszałkowskiego z dnia 1 marca 2018 r. wraz z załącznikami lub pisma wysłanego w odpowiedzi.

W dniu 16 lipca 2018 r. wnioskodawca złożył za pośrednictwem Wójta Gminy Z. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu sprawy; stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wyznaczenie organowi terminu do załatwienia sprawy; obciążenie organu, którego działanie objęte jest przedmiotem skargi kosztami postępowania. Wnioskodawca wskazał, że do dnia złożenia skargi, pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie udostępnił informacji publicznej ani nie zareagował w żaden przewidziany ustawą sposób.

Pismem z dnia 18 lipca 2018 r. (doręczonym stronie w dniu 20 lipca 2018 r.) Wójt Gminy Z. poinformował wnioskodawcę, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną i wezwał wnioskodawcę do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Z. wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ czasopismo nie ma zdolności procesowej lub o umorzenie postępowania, ponieważ organ wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Przy piśmie procesowym z dnia 10 sierpnia 2018 r. organ poinformował, że w dniu 8 sierpnia 2018 r. wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W piśmie procesowym z dnia 14 sierpnia 2018 r. skarżący wskazał, że żądanie odrzucenia skargi jest chybione, natomiast postępowanie powinno ulec umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do wykonania czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że nieuzasadniony jest wniosek organu o odrzucenie skargi, ponieważ skarga w istocie została złożona przez osobę fizyczną M. J. L. jako redaktora naczelnego czasopisma "[...]".

Skarga co do zasady zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności po myśli art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., przy jednoczesnym jednakże rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 u.p.p.s.a. W odmiennej sytuacji, tj. gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, to wówczas skargę należy oddalić.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że żądana przez skarżącego informacja stanowiła informację publiczną, przy czym organ uznał, iż w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co wiąże się z koniecznością wykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W rozpatrywanej sprawie Sąd zobowiązany jest do oceny, czy organ nadal pozostaje w bezczynności co do udzielenia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, po wniesieniu skargi w dniu 16 lipca 2018 r. za pośrednictwem organu, organ w dniu 18 lipca 2018 r. wystosował do skarżącego wezwanie do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (wezwanie doręczono stronie w dniu 20 lipca 2018 r.). Następnie w dniu 8 sierpnia 2018 r. organ wydał decyzję nr [...], odmawiającą wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej (podlegającej odrębnemu zaskarżeniu).

Stwierdzić zatem należało, że w sytuacji, gdy - tak jak w niniejszej sprawie - zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd, to postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku).

Umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia skarżącemu danych publicznych, o które zawnioskował, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności przez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a u.p.p.s.a. Biorąc zatem pod uwagę, że w wyniku wniosku z dnia 2 maja 2018 r. organ wystosował wezwanie z dnia 18 lipca 2018 r. i wydał decyzję w dniu 8 sierpnia 2018 r., stwierdzić należy, iż organ dopuścił się bezczynności, która jednak nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ nie wynikała z lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków, a była wynikiem zakwalifikowania żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej. Po otrzymaniu skargi na bezczynność organ niezwłocznie przystąpił do rozpatrywania wniosku. Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a u.p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.

O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 u.p.p.s.a., w pkt III sentencji wyroku.