Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2224/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. C. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu S. C. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący – S. C., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2013 r.

odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W

uzasadnieniu wskazano między innymi, że nienadesłanie przez skarżącego kompletu dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, w szczególności dokumentów potwierdzających istnienie pomiędzy skarżącym a jego żoną rozdzielności majątkowej, uniemożliwia dokonanie oceny spełnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

Pismem z dnia 9 maja 2013 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Nadmienił, że wszelkie oświadczenia oraz nadesłane przez niego dokumenty odpowiadają rzeczywistości i winny być uznane za wystarczające. Podniósł również, że orzeczenie potwierdzające rozdzielność majątkową jest

w posiadaniu żony, której nie informował o toczącym się postępowaniu. W jego ocenie, oświadczenie złożone przez skarżącego o utrzymywaniu córki, która jest studentką dzienną, jest wystarczające i nie wymaga pozyskania przez nią stosownego zaświadczenia z uczelni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. od postanowień wydanych na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt.

ustawy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw.

Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sprzeciw został złożony w przewidzianym terminie.

Sąd rozpoznał zatem wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy

i stwierdził, iż stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Dla dokonania przez Sąd oceny z punktu widzenia art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. istotne są zatem złożone przez skarżącego dokumenty obrazujące jego sytuację rodzinną i majątkową.

Z powołanego przepisu wynika zatem, iż to wnioskodawca winien wykazać, iż jego dochody i sytuacja majątkowa nie pozwalają na poniesienie kosztów postępowania. Na nim spoczywa bowiem ciężar dowodu w tym zakresie.

Skarżący przy piśmie z dnia 18 grudnia 2012 r. nadesłał zestawienie zapisów księgowych za okres styczeń – listopada 2012 r. dotyczące prowadzonej przez niego działalności gospodarczej; PIT-36 L za rok 2011; wyciąg z rachunku bankowego skarżącego za okres 4 września 2012 r. – 10 grudnia 2012 r. Skarżący wskazał

w powyższym piśmie, że w chwili obecnej nie może przedstawić orzeczenia potwierdzającego zawartą z żoną umowę rozdzielności majątkowej oraz zaświadczenia z uczelni potwierdzającego, że córka studiuje. Złożył oświadczenie,

że dokumenty te prześle do końca 2013 r., jednakże do dnia dzisiejszego żądane dokumenty nie wpłynęły do Sądu. Nadto we wniesionym sprzeciwie podniósł, że wszelkie oświadczenia oraz nadesłane przez niego dokumenty odpowiadają rzeczywistości i winny być uznane za wystarczające.

Biorąc pod uwagę zarówno informacje ujęte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak i zakres przedstawionych przez skarżącego dokumentów, stwierdzić należy, że skarżący nie udokumentował w sposób pełny swojej sytuacji majątkowej, dającej podstawę do ustalenia, jakimi środkami miesięcznie dysponuje on

i pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym żona i córka oraz na jakim poziomie kształtują się koszty ich utrzymania, w tym z czyich środków

pokrywane są koszty utrzymania studiującej w trybie dziennym córki, skoro z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskuje dochód w wysokości około 1000 zł brutto miesięcznie. Tym samym uniemożliwił Sądowi ustalenie, czy poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby się wiązać z uszczerbkiem uzasadniającym przyznanie prawa pomocy. Ponadto analiza przedstawionego rachunku bankowego wskazuje, że skarżący dokonuje regularnych wpłat rzędu kilkuset złotych.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1

w związku z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.