Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1014/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 29,  art. 30
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi S. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a także postanowienie Starosty P. z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego S. L. kwotę 500 zł. (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 1014/09

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania S. L., utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] grudnia 2008r. wnoszącej sprzeciw w sprawie przyjęcia zgłoszenia przebudowy istniejącego ogrodzenia działki nr [...], położonej przy ul. K. w M. i nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008r. Starosta P. wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru przebudowy ogrodzenia działki nr [...] przy ul. K. w M. i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Inwestor – S. L. złożył odwołanie od w/w decyzji. Odwołujący stwierdził, że dostarczył dokumenty wymagane postanowieniem nr [...] Starosty P., posiada zgodę Wójta Gminy M. na dokonanie przebudowy zgodnie ze złożoną dokumentacją. Podniósł także, że decyzja ponownie traktuje o budowie, dokonuje się natomiast przebudowy (modernizacji) ogrodzenia na istniejącym fundamencie po starym ogrodzeniu, z drobną zmianą jaką jest wykonanie 1,5 m ustępu w głąb działki na zjazd zgodny z decyzją Wójta Gminy M. z [...] sierpnia 2006 r. Wniósł o traktowanie działań jako przebudowy ogrodzenia a nie jego budowy. Według odwołującego stare i projektowane ogrodzenie biegną na działce nr ew. [...] a nie w pasie drogi (ul. K.). Z pomiarów geodezyjnych wynika, że prawie metrowej szerokości pas drogi przynależy do działki nr [...]. Istniejący stan został uwzględniony w pozwoleniu na budowę budynku jednorodzinnego na działce nr ew. [...] zaakceptowanym przez Starostwo Powiatowe w P. Nie zgodził się z traktowaniem przez Starostę P. osłon śmietnikowych. Ma z sąsiadem, właścicielem działki nr ew. ., wspólny cel wybudowania śmietnika w granicy działek.

Po rozpoznaniu odwołania organ odwoławczy wskazał, że niniejsze postępowanie jest drugim postępowaniem odwoławczym w sprawie przebudowy ogrodzenia działki nr ew. [...] w M. W pierwszym postępowaniu,

prowadzonym w wyniku odwołania złożonego przez inwestora Wojewoda [...] wydał [...] listopada 2008r. decyzję uchylającą decyzję Starosty P. z [...] sierpnia 2008 r. wnoszącą sprzeciw w sprawie zgłoszenia budowy ogrodzenia działki nr ew. [...] w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Przedmiotem postępowania odwoławczego obecnie jest ponowne rozpatrzenie sprawy administracyjnej rozstrzygniętej wcześniej decyzją organu pierwszej instancji. Zgodnie zasadami ogólnymi zawartymi w kpa organ drugiej instancji ocenił w toku postępowania rozpoznawczego całość materiału dowodowego łącznie z materiałem dołączonym do rozpatrywanego obecnie odwołania.

Nie budzi wątpliwości wniosek odwołującego, aby planowane roboty budowlane uznać za przebudowę ogrodzenia działki nr [...]. Wynika to bowiem z treści żądania S. L. z 17 lipca 2007r. zawartego w zgłoszeniu złożonym Staroście P. dotyczącym zamiaru wykonania "przebudowy istniejącego ogrodzenia z cegły na terenie położonym w M. przy ul. K. [...], dz. nr ewid [...], obręb M.". Powyższe pociąga za sobą określone konsekwencje prawne.

Przepisy art. 29 Prawa budowlanego zawierają katalog obiektów i robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i nie ma do nich zastosowania ogólna zasada wyrażona w art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 — 31 Prawa budowlanego. Katalog ten ma formę listy zamkniętej, a więc wyłącznie tam wymienione obiekty i roboty budowlane nie wymagają pozwolenia na budowę. Organy administracji architektoniczno — budowlanej nie mogą dowolnie ustalać, które budowy lub roboty budowlane wymagają pozwolenia na budowę, a które nie. Dla budowy ogrodzeń, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 23 Prawa budowlanego, nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Jednak, zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m, wymaga zgłoszenia. Nie budzi wątpliwości, że ogrodzenie działki nr ew. [...] jest położone od strony ulicy i z tego względu jego budowa wymagałaby zgłoszenia właściwemu organowi.

Pojęcie "przebudowa" odnoszące się w omawianym przypadku do realizacji

ogrodzenia i podkreślane przez odwołującego, zostało zdefiniowane w art. 3 pkt. 7a Prawa budowlanego i nie jest tożsame, jako rodzaj robót budowlanych (definicja w art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego), z pojęciem "budowa", zdefiniowanym w art. 3 pkt. 6 Prawa budowlanego.

W świetle powołanego wcześniej przepisu art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, skoro przebudowa ogrodzenia nie została wprost wymieniona w przepisie art.29 budowlanego roboty budowlane polegające na przebudowie ogrodzenia od strony ulicy mogą być realizowane na podstawie pozwolenia na budowę.

Organ podzielił zastrzeżenia Starosty P. co do braku mocy prawnej pisma Urzędu Gminy w M. z [...] grudnia 2008r. Udzielona zgoda na wykonanie przebudowy ogrodzenia wg stanu istniejącego jest sprzeczna z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2001 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru M. - osiedle M. w gminie M." (Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...], z [...] marca 2002 r., z późn. zm.).

W § 21 obowiązującego mpzp określono zasady lokalizowania ogrodzeń i winny być one przestrzegane w przypadku przebudowy ogrodzeń. Działania winny także uwzględniać m.in zapisy § 15 pkt 3 i 4 mpzp zakazujące dla terenów komunikacji kołowej KD lokalizowania zabudowy, dopuszczając jedynie remonty i modernizacje istniejących urządzeń komunikacyjnych i sieci uzbrojenia inżynieryjnego. Zgodnie z § 35 ust. 2 lit. c mpzp ul. K. jest traktowana jako ulica dojazdowa i została oznaczona 24KDD. Dla ul. K. w § 58 mpzp ustalono szerokość drogi w liniach rozgraniczających 8 m i zalecaną szerokość jezdni 5 m.

Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że ogrodzenie znajduje się w liniach rozgraniczających ulicy. Tym samym przebudowa ogrodzenia narusza wprost wyżej przywołane przepisy obowiązującego mpzp.

Właściwy organ administracji architektoniczno — budowlanej, jeżeli w wyniku rozpatrywania zgłoszenia stwierdzi, że zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę (art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego) lub narusza ustalenia mpzp lub inne przepisy (art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego) jest obowiązany wnieść sprzeciw w drodze decyzji administracyjnej. Wniesienie sprzeciwu oznacza zakaz wykonywania zgłoszonych robót.

Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że z wcześniejszego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, z 17 lipca 2008r., wynika, że współwłaścicielem działki nr ew. [...] jest J. P. Nowe oświadczenia z 24 listopada 2008 r. pomijają ten fakt. Oznacza to, że wnioskodawca nie złożył kompletu wymaganych oświadczeń. Żądanie doprowadzenia rysunków do zgodności ze zgłoszeniem, wyrażone w postanowieniu nr [...] Starosty P., znajduje uzasadnienie w fakcie, że załączone do wniosku zgłoszeniowego rysunki z opisem oraz uzupełnienia z [...] listopada 2008 r. nie spełniają wymogu przepisu art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.

S. i M. L. złożyli skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzucili:

naruszenie art. 138§1 pkt. 1 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie

polegające na przyjęciu, że decyzja Starosty powinna być utrzymana w mocy.

naruszenie art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez jego

niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że ma on zastosowanie do prac

budowlanych polegających na przebudowie;

art. 29 ust. 1 pkt. 23 oraz 30 ust. 1 pkt. 3 prawa budowlanego poprzez ich

błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wynika z nich obowiązek uzyskania

pozwolenia na budowę na prowadzenie prac budowlanych polegających na

przebudowie;

art. 30 ust. 6 pkt. 1 prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe

zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie istniały

podstawy do jego zastosowania.

naruszenie art. 138§1 pkt. 2 kpa, w zw. z art. 105 kpa poprzez jego

niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że brak jest podstaw do

umorzenia postępowania przed organem I instancji.

W przypadku nieuwzględnienia powyższych zarzutów skarżący wnieśli o

uznanie, że zaskarżona decyzja narusza art. 138§1 pkt. 1 kpa budowlanego poprzez

jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że decyzja starosty

powinna być utrzymana w mocy, mimo że narusza następujące przepisy prawa

materialnego:

7. art. 30 ust. 2 prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwe

8. zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że w niniejszej sprawie istniał wymóg uzgodnienia przebudowy z zarządcą drogi publicznej,

8. art. 38 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych

budowlanego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym

przyjęciu, że przebudowa wymaga uzgodnienia z zarządca drogi publicznej;

9. §21 oraz §15 pkt. 3 i 4 uchwały Gminy M. w sprawie

zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru

osiedle M. poprzez jego błędną wykładnię wyrażającą się w przyjęciu, iż

wynika z niego zakaz lokalizowania ogrodzeń w liniach rozgraniczających ulice.

W uzasadnieniu poszczególnych zarzutów podniósł, że wykładnia gramatyczna pojęcia "budowa" i "przebudowa" prowadzi do wniosku, iż budowa to większe przedsięwzięcie niż przebudowa albowiem przebudowa zmienia jedynie w pewnym zakresie obiekt budowlany, który został wzniesiony w wyniku wcześniejszej budowy. A zatem, skoro dla prowadzenia budowy ogrodzenia nie jest potrzebne legitymowanie się inwestora pozwoleniem na budowę to tym bardziej uzyskanie takiego pozwolenia nie jest wymagane dla prowadzenie robót budowlanych polegających na przebudowie ogrodzenia. Jedynie w odniesieniu do budowy pewnego rodzaju ogrodzeń określonych w art. 30 ust. 1 pkt.3 ustawodawca nakłada na inwestora obowiązek zgłoszenia takiej inwestycji organowi. Jednakże przepisu tego nie należy wykładać w ten sposób, że do przebudowy tego typu ogrodzeń wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę W świetle art. 29 ust. 1 pkt. 23 stanowiłoby to niedopuszczalną wykładnię rozszerzającą ingerująca w sposób nieuprawniony w wyrażoną w art. 4 zasadę wolności budowlanej. Ponieważ przebudowa stanowi inwestycję, dla której nie istnieje wymóg uzyskania pozwolenia na budowę jak również nie jest objęta obowiązkiem zgłoszenia jej właściwemu organowi to niniejsze postępowanie jest bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone w oparciu o art. 105 kpa.

Skarżący podkreślił dalej, że na inwestora w niniejszej sprawie nie może być nałożony obowiązek uzgodnienia przebudowy z zarządcą drogi, ponieważ ogrodzenie to nie znajduje się w pasie drogowym a zatem nie ma zastosowania art. 38 ust. 2 tej ustawy.

W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący podkreślili, że przebudowa ogrodzenia nie narusza zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albowiem z §21 nie wynika zakaz lokalizacji ogrodzeń w liniach

rozgraniczających ulice i ciągi piesze, ust. 2 tego § nakłada na inwestora obowiązek lokalizowania ogrodzeń w liniach rozgraniczających ulice. Jednakże wyjątek ten ma zastosowanie jedynie do działek inwestycyjnych. W ocenie skarżących ich działka stanowi taką działkę albowiem została na niej zrealizowana inwestycja polegająca na budowie dwulokalowego domu mieszkalnego.

Odnosząc się do kwestii prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazano, że 23 października 2008r. J. i B. P. darowali swoją część udziału M. L.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wycofując się jedynie z zarzutów dotyczących wadliwości oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r. WSA odrzucił skargę M. L.

Rozpoznając skargę S. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazuje, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji jak też poprzedzającej ją decyzji organu I instancji lecz przede wszystkim z innych przyczyn niż w niej wskazanych.

Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego - art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy.

Z treści tego przepisu wynika, że do dokonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu.

A zatem - jak wynika z treści tego przepisu (jak i dalszych przepisów prawa budowlanego) ustawodawca przewidział możliwość wniesienia sprzeciwu w ściśle określonych w przepisach prawa sytuacjach a dodatkowo ograniczył tę możliwość terminem 30 dniowym do jego wniesienia. Kwestia sposobu obliczania terminu do wniesienia sprzeciwu był wielokrotnie przedmiotem analizy sądów administracyjnych. O ile data początkowa tego terminu nie budziła wątpliwości i był to dzień następny po dniu wpływu zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych do organu architektoniczno - budowlanego, o tyle kwestia w jakim dniu upływał ten termin była wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych. Ostatecznie przyjęto stanowisko, że termin 30-dniowy przewidziany na wniesienie sprzeciwu jest terminem do doręczenia sprzeciwu. Taki pogląd został bowiem wyrażony w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego (skład 7- osobowy) z dnia 15 października 2008r., sygn. akt II GPS 4/08. Uchwała ta co prawda dotyczyła sprzeciwu wydawanego przez Ministra Sprawiedliwości na podstawie art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (j.t. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.), a nie sprzeciwu wnoszonego przez organy budowlane w stosunku do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, jednakże zauważyć należy, że terminy te mają taki sam materialny charakter, upływ tych terminów powoduje podobne skutki.

Zgodnie z tezą powołanej uchwały "termin 30 dni do wyrażenia przez Ministra Sprawiedliwości sprzeciwu, na podstawie art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.), jest terminem do doręczenia sprzeciwu okręgowej radzie adwokackiej lub zainteresowanemu". W uzasadnieniu podjętej uchwały Sąd wskazał, że "cechą właściwą decyzji administracyjnej, będącej kwalifikowanym aktem administracyjnym, jest uzewnętrznienie oświadczenia woli kompetentnego organu administracji publicznej. Uzewnętrznienie oświadczenia woli (...) następuje przez zakomunikowanie woli jednostce, której uprawnienia lub obowiązki kształtuje decyzja administracyjna. Formę uzewnętrznienia oświadczenia woli kompetentnego organu administracji publicznej przez zakomunikowanie woli jednostce reguluje kodeks postępowania administracyjnego. Z rozwiązań przyjętych w kodeksie postępowania

administracyjnego wynika, że wyłączną formą zakomunikowania oświadczenia woli jednostce jest doręczenie lub ogłoszenie decyzji. Według art. 109 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego "Decyzję doręcza się stronie na piśmie". Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż z art. 109 § 1 kpa wynika, że nie można w tym zakresie zastosować rozwiązania prawnego z art. 57 § 5 kodeksu, bowiem rozdział 10 "Terminy" wprawdzie zamieszczony jest w Dziale I "Przepisy ogólne", reguluje jednak sposób obliczania terminów procesowych czynności stron i nie ma zastosowania do terminów załatwiania spraw przez organ administracji publicznej. Zdaniem NSA, "przyjmując jako podstawową cechę decyzji administracyjnej uzewnętrznienie woli organu administracji publicznej przez zakomunikowanie woli jednostce w trybie prawnym, nie można przyjąć, że nadanie decyzji przed upływem terminu w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego jest uzewnętrznieniem woli. Uzewnętrznienie woli organu administracji publicznej musi nastąpić tylko przez zakomunikowanie woli jednostce w trybie prawnym, a tym trybem jest wyłącznie doręczenie decyzji".

Przewidziany w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego trzydziestodniowy termin do wniesienia sprzeciwu w stosunku do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych będzie zatem zachowany, jeżeli przed jego upływem sprzeciw ten w formie decyzji administracyjnej zostanie doręczony inwestorowi.

Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] grudnia 2008r., którą wniesiono sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Nie uszło wprawdzie uwadze organu odwoławczego, że decyzje te były już kolejnymi decyzjami wydanymi w sprawie albowiem po raz pierwszy sprzeciw w tej sprawie został wniesiony decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r., która to decyzja została uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] listopada 2008r, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi I instancji, jednakże z faktu tego organ odwoławczy nie wyciągnął odpowiednich skutków procesowych. Tymczasem należy podkreślić, że w dniu [...] grudnia 2008r. organ wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych dokonanego w dniu 17 lipca 2008r. (data wpływu do organu). Co za tym idzie sprzeciwu dokonano po upływie terminu określonego w art. 30 ust.5 Prawa budowlanego. Bez znaczenia przy tym pozostaje, że w sprawie

została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez jej uchylenie przez organ II instancji.

Jedynie na marginesie wskazać należy, że również wniesienie sprzeciwu decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. zostało dokonane po upływie 30 dniowego terminu. Decyzja ta została bowiem inwestorowi doręczona - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru dnia 18 sierpnia 2008r. W tym stanie rzeczy należało uznać, niezależnie od zarzutów zawartych w skardze, że - po upływie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia organ architektoniczno budowlany utracił prawo do wniesienia sprzeciwu do dokonania robót budowlanych polegających na przebudowie ogrodzenia działki nr [...] położnej w M. [...]przy ul. K. Okoliczności będące przedmiotem rozważań organu zawarte w uzasadnieniu decyzji mogą zatem, co najwyżej, być oceniane przez organy nadzoru budowlanego w przypadku wszczęcia przez te organy postępowania.

Konsekwencją przyjęcia, że w okolicznościach niniejszej sprawy organ architektoniczno - budowlany utracił prawo do skutecznego wniesienia sprzeciwu jest ocena, że z naruszeniem przepisu art. 30 ust. 5 prawa budowlanego zostało wydane również postanowienie z dnia [...].11.2008r., którym nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia nieprawidłowości w zgłoszeniu.

Reasumując zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138§1 pkt. 1 kpa albowiem utrzymywała w mocy decyzję wydaną z naruszeniem art. 30 ust. 5 prawa budowlanego. W konsekwencji oba te rozstrzygnięcia jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...].11.2008r. należało wyeliminować z obrotu prawnego poprzez ich uchylenie.

Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę wskazaną wyżej ocenę prawną to jest przede wszystkim okoliczność, że utracił on prawo do wniesienia sprzeciwu, co do zamiaru wykonania robót budowlanych określonych w zgłoszeniu S. L z dnia [...].07.2008r.

W tym stanie rzeczy niecelowym było odnoszenie się do zarzutów zawartych w skardze a przez to ocena zasadności wniesienia sprzeciwu z przyczyn wymienionych w decyzji.

Mając powyższe na uwadze - w oparciu na mocy art. 145§1 pkt. 1 lit. a oraz art. 135 i 152 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 i 205 tej ustawy.