Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 477/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 7 października 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od lipca 2009 r. do września 2010 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu J. M. (dalej skarżący), działając przez ustanowionego pełnomocnika, zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z 7 października 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z 19 marca 2015 r., którą określono skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od lipca 2009 r. do września 2010 r.

W wyniku wezwania z dnia 15 grudnia 2016 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 76.851 zł, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, obejmujących wpis od skargi.

Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. referendarz sądowy w WSA w Opolu odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Rozpatrując złożony na to orzeczenie sprzeciw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 20 marca 2017 r., wydanym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) - /dalej jako ppsa/, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku strony.

W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 20 marca 2017 r. zobowiązał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 marca 2017 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 5 kwietnia 2017 r. Pomimo upływu terminu wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa.

Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone skarżącemu 29 marca 2017 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał w dniu 5 kwietnia 2017 r. (środa) wpisu nie uiścił.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.