Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 120/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o uchylenie postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. i B. M. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części zadaszenia oraz wykonania systemu odwodnienia połaci dachu budynku mieszkalnego z częścią usługową postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wstrzymał wykonanie swojej decyzji z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części zadaszenia oraz wykonania systemu odwodnienia połaci dachu budynku mieszkalnego z częścią usługową na działce nr [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że przepis szczególny nie zabrania wstrzymania wykonania skarżonej decyzji, a on sam uznał, że ze względu na nieodwracalne skutki jakie może wywołać wykonanie powyższej decyzji uzasadnione jest wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd.

Pismem z dnia 27 marca 2018 r. uczestnik postępowania – E. G. wniosła o uchylenie postanowienia organu o udzieleniu ochrony tymczasowej wywodząc, iż w niniejszej sprawie doprowadzenie spornej wiaty do stanu zgodnego z prawem może odbyć się wyłącznie poprzez rozbiórkę części jej zadaszenia. W związku z tym wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – zdaniem wnioskodawcy - ma na celu wyłącznie wydłużenie jej wykonania, co skutkuje nadal trwającym stanem zagrożenia bezpieczeństwa dla życia, zdrowi i mienia wnioskodawczym z uwagi na zagrożenie pożarowe. Dodatkowo, na skutek samowolnego podwyższenia dachu wiaty budynek wnioskodawczyni jest zacieniony, przez co niezapewniony jest od lat dostateczny napływ światła słonecznego, jaki jest wymagany w przypadku pobytu ludzi w budynkach mieszkalnych.

Nadto wnioskodawczyni podniosła, że w niniejszym przypadku nakaz rozbiórki części zadaszenia wiaty nie spowoduje powstania szkody, która nie mogłaby być zrekompensowana ani nieodwracalnych skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednak z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Natomiast stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Postanowienia, o których mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).

Z cytowanej powyżej regulacji art. 61 § 4 wynika, że warunkiem uchylenia postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania jest stwierdzenie, że nastąpiła zmiana okoliczności, które uzasadniały podjęcie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2006, s. 190), a inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki uzasadniające uchylenie postanowienia w tym przedmiocie spoczywa na wnioskodawcy.

W ocenie Sądu, w realiach rozpoznawanej sprawy wnioskodawczyni nie wykazała, że nastąpiła zmiana okoliczności uzasadniająca uchylenie postanowienia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu w przedmiocie wstrzymania wykonania. Tymczasem warunkiem podjęcia postanowienia o uchyleniu postanowienia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. W realiach badanej sprawy wnioskodawczyni nie wskazała na takie okoliczności, które stanowiłyby o zmianie okoliczności w jakich zapadło sporne postanowienie. Skoro zatem ustawodawca możliwość uchylenia postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania uzależnił od jednoznacznego wykazania, że nastąpiła zmiana okoliczności na podstawie, których wydane zostało postanowienie udzielające ochronę tymczasową, to brak wystąpienia tejże przesłanki uzasadnia w realiach niniejszej sprawy nieuwzględnienie wniosku.

Mając zatem powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, kierując się dyspozycją z art. 61 § 4 p.p.s.a.