Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 359/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8 i  par. 3, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 238 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na przewlekłość postępowania Starosty w przedmiocie wniosku z dnia 7 sierpnia 2003 r. o wszczęcie postępowania wewnętrznego w celu wyjaśnienia nieprawidłowości w postępowaniu scaleniowym p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2013 r. J.H. złożył skargę do Sądu na bezczynność Starosty w przedmiocie wniosku z dnia 7 sierpnia 2003 r. (nr 2) o wszczęcie postępowania wewnętrznego w celu wyjaśnienia nieprawidłowości w postępowaniu scaleniowym.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga J. H. dotyczy bezczynności Starosty polegającej na nierozpatrzeniu przez ten organ wniosku skarżącego z dnia 7 sierpnia 2003 r., oznaczonego numerem 2, dotyczącego nieprawidłowości w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty z dnia [...] r., nr [...], zatwierdzającą projekt scalenia wsi S., gmina S., w części dotyczącej działek nr 135, 187, 133 i 150, obejmujących skorygowany obszar 38,3039 ha wykazany na mapach oraz w rejestrach pomiarowych.

We wniosku tym J. H. zwrócił się do Starosty o wszczęcie postępowania wewnętrznego w celu:

1. ustalenia, kto imiennie dokonał w rejestrze gruntów, załączonym w 1975 r. do decyzji z dnia 12 września 1975 r. zatwierdzającej scalenie gruntów we wsi S., fałszerstw dotyczących działki nr 150 o pow. całkowitej 6,06 ha;

2. zlikwidowania dokonanego w rejestrze gruntów wpisu ołówkiem dla działki nr 150 w dopisanej poz. 56.

Treść przedmiotowego wniosku świadczy, iż stanowi on tzw. skargą powszechną, wnoszoną w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Po rozpoznaniu tej skargi organ zawiadamia skarżącego o sposobie jej załatwienia (art. 238 § 1 K.p.a.). Takie zawiadomienie nie mieści się we wskazanym w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego. Sądowej kontroli takiego zawiadomienia nie przewiduje również przepis żadnej z ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 P.p.s.a.

Skoro zatem skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność organu w przypadkach określonych w art. art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., a skarga wniesiona przez J. H. w trybie art. 227 i n. K.p.a. nie należy do żadnego z aktów wymienionych w tych przepisach, Sąd uznał skargę na bezczynność organu w niniejszej sprawie za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.