Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1186/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15  ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 14 lutego 2007r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku oddala skargę


UZASADNIENIE

IISA/Bd 1186/06

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 3 ust. 23, art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 października 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) utrzymało w mocy decyzję Kierownika Referatu w Wydziale Świadczeń Społecznych Urzędu Miasta w B., wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2006r. Nr [...] odmawiającej A. Z. przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego dla syna R. Z

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał się na ustalenia jakich dokonano w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.

Jak wynika z akt sprawy Kierownik Referatu w Wydziale Świadczeń Społecznych Urzędu Miasta B. w oparciu o treść wskazanych przepisów ustawy oświadczeniach rodzinnych odmówił A. Z. wnioskowanego świadczenia uznając, iż przekroczyła ona ustawowe kryterium dochodowe warunkujące możliwość jego przyznania o 117,78 zł tj., co w przeliczeniu na jedną osobę wynosi 58,89 zł., a zatem przekracza kwotę najniższego zasiłku - 48 zł.

Powyższe stanowisko strona zakwestionowała wnosząc odwołanie. Mianem niezrozumiałego określiła zaprezentowany przez organ w uzasadnieniu decyzji sposób obliczenia jej dochodu. Podniosła, iż uwzględnienie przy jego ustalaniu jedynie miesiąca stycznia 2006r., w którym uzyskała najwyższe wynagrodzenie jest dla niej krzywdzące, albowiem w badanym okresie była zatrudniona na pół etatu i otrzymywała je w różnej - niższej wysokości. Nadto, wskazała na trudną sytuację finansową w jakiej się znajduje oraz problemy zdrowotne zarówno swoje jak i syna.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. powołując się na przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych stwierdziło, iż stanowisko odwołującej co do krzywdzącego jej zdaniem, uwzględnienia przy obliczaniu dochodu miesiąca stycznia 2006r. jest nieuprawnione. Sposób wyliczenia bowiem narzucał zapis § 18 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 81 ze zm.). Organ nie mógł zatem brać pod uwagę innego miesiąca, ponieważ to właśnie styczeń 2006r. był pełnym miesiącem, z którego odwołująca otrzymała wynagrodzenie i tylko taki nakazał uwzględnić ustawodawca. Tym samym w niniejszym przypadku nie można mówić o dowolnym jego wyborze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podzieliło argumenty odwołującej wskazujące na jej trudne warunki materialne niemniej jednak oceniło, iż wydana decyzja jest zgodna z prawem.

Na powyższe rozstrzygnięcie A. Z. złożyła skargę do Sądu. Podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu. Choć nie kwestionowała samego faktu przekroczenia granicy dochodu, to nadal twierdziła, iż sposób jego wyliczenia jest dla niej niezrozumiały i krzywdzący. Powtórzyła również argumenty wskazujące na trudną sytuację finansową w jakiej się znajduje. Przepisy, na mocy których zapadło orzeczenie określiła jako absurdalne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to, iż kompetencją Sądu jest wyłącznie ocena czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Sąd nie może zatem wkraczać w uprawnienia organów administracji orzekając bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Nie może także oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zasadność decyzji w zakresie, w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jego legalności, stwierdzić należy, iż nie uchybia ona prawu.

Podstawę materialno – prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej stanowi art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 października 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem zasiłek rodzinny przysługuje wówczas, gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 504,00 złotych. Przewidziany w ust. 3 niniejszej regulacji zapis określa, iż w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do przedmiotowego świadczenia w dniu 24 lipca 2006r. Oznacza to, iż organ orzekający w oparciu o art. 3 pkt 2 wskazanej ustawy, winien był uwzględnić dochód rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy – czyli za 2005r. W związku z powyższym zasadnie wzięto pod uwagę, dochód skarżącej wykazany w zaświadczeniu Urzędu Skarbowego w B. za 2005r., jak również określony w oświadczeniu z tytułu uzyskanych na syna alimentów oraz dochód netto wynikający z zaświadczenia z firmy "[...]".

Podkreślenia wymaga fakt, iż w niniejszej ustawie występuje instytucja tzw. "uzyskanego dochodu" mająca zastosowanie w przypadku zatrudnienia. Skarżąca podjęła pracę dnia 12 grudnia 2005r. w firmie [...] i pierwszym przepracowanym przez nią pełnym miesiącem był styczeń 2006r., za który otrzymała wynagrodzenie w lutym w wysokości 845,78 zł. Tym samym w świetle przytoczonych wyżej przepisów, właściwym było dodanie do dochodu rodziny wskazanej pierwszej miesięcznej jego kwoty, uzyskanej przez członka rodziny w 2006r.

Należy również zaznaczyć, iż prezentowane w skardze argumenty skarżącej, nie mogą mieć wpływu na ocenę zasadności odmowy przyznania świadczenia – legalności wydanej decyzji, czyli zgodności jej z przepisami ustawy. Jedynym wymaganym kryterium było bowiem osiąganie dochodu poniżej granicy na jaką wskazuje przepis, co stanowiło przesłankę uprawniającą do uzyskania świadczenia, a która w przypadku skarżącej nie została spełniona.

W ocenie Sądu, organy orzekające nie miały więc prawnej możliwości wydania innego rozstrzygnięcia niż zaskarżone. Nie można też czynić zarzutu z faktu orzekania na podstawie przepisów prawa bowiem jest to obowiązkiem organów administracji. Nadto, regulacje mające zastosowanie w niniejszej sprawie nie miały charakteru uznaniowego, zatem organ nie miał jakiejkolwiek możliwości dokonania własnej oceny opartej na tzw. uznaniu administracyjnym.

Ze względu na powyższe uznając, iż w niniejszej sprawie nie doszło do naruszeń zarówno przepisów prawa materialnego jak i procesowego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) oddalił skargę.