Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1441/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. V. N. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi N. V. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] dotyczącą odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wniósł N. V. N.. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy.

Pełnomocnikiem z urzędu Okręgowa Rada Adwokacja wyznaczyła adw. R. O..

Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał ww. pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu ww. zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt z sprawy przesyłka zawierająca ww. pismo była dwukrotnie awizowana zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) tj. pierwsze awizo dnia 30 sierpnia 2010 r., drugie awizo dnia 7 września 2010 r. i następnie przesyłka w dniu 15 września 2010 r. została zwrócona do Sądu. W takim przypadku datą doręczenia niniejszego zarządzenia był dzień 13 września 2010 r., a termin 7 dniowy minął w dniu 20 września 2010 r.

W dniu 19 października 2010 r. wpłyną do Sądu wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. Wniosek sporządziła adw. T. N. działającą z substytucji adw. R. O..

Zarządzeniem z dnia 20 października 2010 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Przesyłka zawierająca odpis ww. zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego (tj. R. O.) w sposób przewidziany w art. 73 p.p.s.a. tj. pierwsze awizo dnia 2 listopada 2010 r., drugie awizo dnia 10 listopada 2010 r. i następnie przesyłka w dniu 18 listopada 2010 r. została zwrócona do Sądu. W takim przypadku datą doręczenia niniejszego zarządzenia był dzień 16 listopada 2010 r., a termin 7 dniowy minął w dniu 23 listopada 2010 r.

W dniu 10 stycznia 2011 r. wpłynęło do Sądu pismo (datowane na dzień 7 stycznia 2011 r.) adw. T. N. w którym to wskazała, iż zarządzenie z dnia 20 października 2010 r. nie zostało doręczone pełnomocnikowi. Podniosła, iż z ww. zarządzeniem zapoznała się w dniu 7 stycznia 2011 r.. Wskazała, iż przyczyną uchybienia terminu ustała w dniu 12 października 2010 r. kiedy to zapoznała się ona z aktami sprawy. Ponownie podniosła, iż przyczyną uchybienia terminu było to, iż pełnomocnik przebywał poza [...] i nie mógł odebrać przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Dodatkowo wskazała, iż zarządzenie Sądu (z dnia 20 października 2010 r.) do wskazania przyczyn uchybienia terminu do uiszczenia wpisu oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy po stronie pełnomocnika, z przyczyn od niego niezależnych również nie zostało odebrane, bowiem osoba upoważniona do odbioru korespondencji nie powiadomiła o tym pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).

Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy Skarżący wniósł go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sądowych substytut pełnomocnika Skarżącego zapoznał się z aktami w dniu 12 października 2010 r., a wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wpłynął w dniu 19 października 2010 r., a więc ww. termin został zachowany.

Z przedmiotowego wniosku oraz pisma z dnia 7 stycznia 2011 r. wynika, iż przyczyną uchybienia terminu do uiszczenia wpisu był fakt nie odebrania przez pełnomocnika Skarżącego przesyłki zawierającej odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. Pełnomocnik nie odebrał ww. przesyłki ponieważ przebywał poza Warszawą.

W ocenie Sądu Skarżący w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy.

Wskazać należy, iż w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy dodatkowo uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika.

Należy stwierdzić, iż pełnomocnik Skarżącego nie zachował należytej staranności ponieważ nie zapewnił sobie możliwości odbierania korespondencji w kancelarii podczas jego nieobecności. Przebywanie poza [...] nie jest przesłanką wyłączającą winę.

Należy również zauważyć, iż przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, została również nie odebrana przez pełnomocnika (awizo).

Na powyższe nie ma wpływu również fakt, iż wniosek o przywrócenie terminu złożyła adw. T. N. działająca z substytucji adw. R. O.. Nie wskazała ona w przedmiotowym wniosku, iż korespondencję w sprawie należy kierować do niej. Pełnomocnictwo substytucyjne nie powoduje wyłączenia odpowiedzialności pełnomocnika wyznaczonego w sprawie ani też tego, że Sąd będzie niejako z automatu kierował korespondencje do pełnomocnika substytucyjnego.

Sąd nie może ,,zgadywać do kogo ma być skierowana korespondencja" i dlatego związany przepisami prawa kieruje ją do pełnomocnika ustanowionego sprawie. Nawet w przypadku ustanowienia dwóch pełnomocników, kiedy nie wskazano do którego ma być kierowana korespondencja Sąd może wybrać jednego z nich. Nie jest tym wyborem związany i za każdym razem może wysłać ją raz do jednego raz do drugiego.

Należy również zauważyć, iż substytutem może być każdorazowo ktoś inny.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).