Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 882/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi K.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 maja 2010 r. znak: [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Skarżąca K.S. , reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M.M. , wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2010 r. znak: [...], utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia K.S. kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr 1 w F. w wysokości 10.000 zł.

Jako uzasadnienie wniosku podano, iż okoliczności sprawy, przy uwzględnieniu stanu majątkowego oraz możliwości zarobkowych skarżącej, wskazują, iż uiszczenie kary w wysokości 10.000 zł stanowi wypełnienie przesłanek w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, iż swoją sytuację opisała szczegółowo we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w skardze, podając, iż jej dom uległ pożarowi, a Gmina nie zapewniła jej lokalu zastępczego, nie uzyskała również zapomogi, a nadto utraciła pracę

Wojewódzki Sąd administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej "P.p.s.a."- wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zatem wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania takiej (zaskarżonej) decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków w razie wykonania tej decyzji. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji i utrzymanej ją w mocy decyzji organu I instancji może być zainicjowane jedynie na wniosek strony. Tak złożony wniosek nie zwalnia sądu od oceny z urzędu wszystkich okoliczności danej sprawy, które mają znaczenie dla wydania prawidłowego orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania aktu administracyjnego.

Sąd mając na uwadze, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest w pełni postępowaniem opartym o zasadę kontradyktoryjności, przeprowadził z urzędu badanie akt sprawy w zakresie ewentualnego istnienia (występowania) jakichkolwiek okoliczności wskazujących na powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych dla niej do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu sytuacja osobista i majątkowa skarżącej jest bardzo ciężka i zapłata kwoty 10.000 zł w obecnej sytuacji prowadziłoby do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych dla niej do odwrócenia skutków. Dodatkowo należy podnieść, że Sądowi znany jest z urzędu fakt całkowitego zwolnienia skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych oraz przyznania jej adwokata z urzędu, które to zwolnienie uzyskują jedynie osoby niemogące w żadnej części ponieść kosztów sądowych. Skoro więc skarżąca nie była w stanie uiścić wpisu od skargi, to tym bardziej nie jest w stanie bez powstania poważnej dla niej szkody uiścić kwoty 10.000 zł.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. art. 61 § 3 P.p.s.a.