Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 791/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 19 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 116 poz 1203
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia finansowego umożliwiającego pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, w zakresie jej punktu 2 - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., przyznającą J. P. świadczenie finansowe na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego od dnia 1 lutego 2002 r. do dnia 5 lutego 2002 r. i odmawiającą przyznania mu świadczenia finansowego w pozostałym zakresie, tj. za okres od dnia 6 lutego 2002 r. do dnia 28 lutego 2002 r. wraz z żądanymi odsetkami.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Dyrektor Oddziału Terenowego WAM w P. decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. przyznał J. P. świadczenie finansowe umożliwiające pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, za okres od dnia 1 listopada 2001 r. do dnia 31 stycznia 2002 r., tj. do czasu przydzielenia mu kwatery stałej.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. Dyrektor Oddziału Rejonowego WAM w P. utrzymał w mocy powyższą decyzję.

Następnie Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w P., w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 13 stycznia 2005 r. o sygnaturze akt 4/II SA/Po 2174/02, uchylającego ww. decyzje organu I i II instancji w części, w której nie orzeczono o prawie do świadczenia za okres od dnia 1 lutego 2002 r. oraz w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 lutego 2007 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 12/07, decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., orzekł o przyznaniu J. P. świadczenia finansowego na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego od dnia 1 lutego 2002 r. do dnia 5 lutego 2002 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że jest ona realizacją wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 lutego 2007 r. W wyroku z dnia 13 stycznia 2005 r. WSA w P. uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w P. z dnia [...] lipca 2002 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego WAM z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w tej tylko części, w której nie orzeczono o prawie do świadczenia finansowego na pokrycie kosztów najmu lokalu za okres począwszy od dnia 1 lutego 2002 r. Zdaniem bowiem Sądu, realizacja prawa do kwatery nie następuje z momentem wydania decyzji, lecz z chwilą, gdy nie może ona być w toku administracyjnym instancji wzruszona, a zatem od momentu, gdy stała się ostateczna.

W wyroku zaś Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 lutego 2007 r. (sygn. akt II SA/Wa 12/07), Sąd uchylił decyzję Prezesa WAM z dnia [...] października 2006 r. oraz decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w P. z dnia [...] czerwca 2006 r., zarzucając organom orzekającym nieuwzględnienie okoliczności faktycznych oraz dowodów powołanych przez stronę, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

J. P. odwołał się od tej decyzji jednakże Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2008 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

J. P. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., który wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 817/08 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, że decyzja nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w P. z dnia [...] grudnia 2007 r. nie zawiera rozstrzygnięcia o całości żądania J. P. Podał też, że dopuszczalne jest wydanie decyzji częściowej, jeżeli sprawa jest podzielna i można z niej wyodrębnić części nadające się do względnie samodzielnego rozstrzygnięcia a taka sytuacja nie zachodziła w stosunku do wskazanej wyżej decyzji. Żądanie skarżącego dotyczyło pokrycia kosztów najmu lokalu za miesiąc luty 2002 r. Organ w decyzji uwzględnił to żądanie za okres od dnia 1 do dnia 5 lutego 2002 r., natomiast co do pozostałego okresu decyzja nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia. Sąd wskazał, że organ wprawdzie odniósł się do całości żądania ale uczynił to jedynie w treści uzasadnienia, nie zaś w sentencji rozstrzygnięcia.

W zaleceniach dla organu, Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę winien on przede wszystkim dokładnie przeanalizować pierwotny wniosek skarżącego i wydać decyzję, która w swojej treści będzie odnosiła się do całości żądania, a jej uzasadnienie, zgodnie z art. 107 kpa, będzie wraz z uzasadnieniem tworzyło współgrającą całość.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P., orzekając po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 sierpnia 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 817/08, decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. przyznał J. P. świadczenie finansowe na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego od dnia 1 lutego 2002 r. do dnia 5 lutego 2002 r. i odmówił mu przyznania świadczenia finansowego w pozostałym zakresie, tj. za okres od dnia 6 lutego 2002 r. do dnia 28 lutego 2002 r. wraz z żądanymi odsetkami. W uzasadnieniu decyzji oprócz przytoczenia stanu faktycznego sprawy, organ podał, że rozpoznając niniejszą sprawę związany był zarówno oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 13 stycznia 2005 r. o sygnaturze akt 4/II SA/Po 2174/02, jak również Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 12/07 oraz z dnia 19 sierpnia 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 817/08.

Uzasadniając decyzję organ podał, że odnosząc się do treści wniosków J. P., co do przysługiwania mu uprawnień do świadczenia finansowego za cały miesiąc luty 2002 r. w aspekcie zapadłych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. i w W. należy powołać się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 12 maja 2006 r. (sygn. akt II OSK 816/05), w którym Sąd wskazał, iż "rozstrzygając sprawę w ponownym postępowaniu organ administracyjny dysponuje takimi samymi możliwościami w zakresie sposobu rozstrzygnięcia, jakimi dysponował w pierwotnym postępowaniu, oczywiście z ograniczeniami wynikającymi z zasady związania oceną prawną sądu administracyjnego. Jeśli uzupełnione postępowanie wskazuje na zasadność poprzedniej decyzji, nic nie stoi na przeszkodzie w wydaniu identycznego z poprzednim rozstrzygnięcia, z odpowiednim - oczywiście pogłębionym - uzasadnieniem".

Organ odnosząc się do żądań J. P., kierowanych we wnioskach do Oddziału Regionalnego WAM w P., w których domagał się przyznania mu świadczenia za cały miesiąc luty 2002 r. wraz z odsetkami, powołując się na ocenę prawną zawartą w wyroku WSA w P. z dnia 13 stycznia 2005 r. (sygn. akt 4/II SA/Po 2174/02), wskazał, że świadczenie finansowe przysługuje jedynie do dnia, w którym decyzja o przydziale osobnej kwatery stałej stała się ostateczna, tj. do dnia 5 lutego 2002 r. W związku z powyższym, zgodnie z oceną Sądu, dokonaną w wyroku z dnia 19 sierpnia 2008 r. należało odmówić wypłaty świadczenia finansowego za okres po tej dacie, do końca lutego 2002 r.

Ustosunkowując się natomiast do kwestii naliczenia ewentualnych odsetek oraz rozliczeń opłat - o co również wnioskował J. P. w toku postępowania (pismo z dnia 3 kwietnia 2007 r., data wpływu 20 kwietnia 2007 r.) - organ podał, że w ustawie o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP brak jest podstawy prawnej do wydania takiego rozstrzygnięcia. Odsetki stanowią należność uboczną, której obowiązek zapłaty wynika z przepisów kodeksu cywilnego (art. 481 kc), w przypadku opóźnienia się ze spełnieniem świadczenia. Sprawa ewentualnych odsetek od kwoty należności za okres od dnia 1 lutego 2002 r. do dnia 5 lutego 2002 r. jako świadczenie cywilnoprawne będzie rozpatrzona na podstawie przepisów prawa cywilnego. W ocenie organu I instancji brak jest bowiem podstaw prawnych do przyznania świadczenia finansowego na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego przy ul. Z. w [...], za okres od dnia 6 lutego 2002 r. do dnia 28 lutego 2002 r., zatem nie może być również mowy o naliczeniu odsetek od tej należności.

W odwołaniu wniesionym w dniu 3 lutego 2009 r. J. P. zakwestionował głównie rozstrzygnięcie decyzji w jej pkt 2, podnoszą, że na skutek przyczyn leżących po stronie organu nie mógł skonsumować decyzji o przydziale osobnej kwatery stałej z dnia [...] stycznia 2002 r., wobec czego zmuszony był pokryć koszty najmu lokalu mieszkalnego za miesiąc luty 2002 r. w całości.

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej uzasadniając swoją decyzję oprócz argumentów przywołanych już przez organ pierwszej instancji podał, że w rozpoznawanej sprawie należało uwzględnić obowiązujący stan prawny, tj. zmianę ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, wprowadzonych ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203 ze zm.), na co wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w wyroku z dnia 13 stycznia 2005 r. Dlatego przedmiotowe świadczenie przyznane zostało na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 noweli.

Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia przez organ I instancji słusznego interesu strony, organ odwoławczy wskazał, że interesom strony nie służy ochrona jeżeli pozostaje on w kolizji z przepisami prawa.

Dalej organ podkreślił, że art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw, stanowiący podstawę materialnoprawną decyzji nie przewiduje możliwości rozstrzygnięcia sprawy przez organ w sposób uznaniowy. Wprost przeciwnie precyzuje zarówno warunki przyznania przedmiotowego świadczenia jak również termin, do kiedy świadczenie może być wypłacane. W rozpoznawanej sprawie terminem utraty przez J. P. uprawnień do pobierania świadczenia finansowego, umożliwiającego pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego jest dzień, w którym decyzja o przydziale osobnej kwatery stałej (obecnie decyzja o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym) stała się ostateczna, tj. dzień 6 luty 2002 r. Przyznanie stronie przedmiotowego świadczenia po tym terminie stanowiłoby, zdaniem organu, rażące naruszenie przepisu art. 17 powołanej noweli. Ponadto organ dodał, że świadczenie finansowe umożliwiające pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego jest świadczeniem celowym, wypłacanym ze środków otrzymywanych przez WAM z dotacji budżetowej i jako takie, nie może być wydatkowane przez WAM w sposób sprzeczny z zasadami określonymi w przepisach ww. ustawy. W przeciwnym wypadku organ podlegałby odpowiedzialności na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 114 ze zm.).

Decyzja ta stała się przedmiotem skargi J. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 24 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (w brzmieniu obowiązującym w dniu jej wydania) w powiązaniu z art. 7, art. 8 i art. 9 kpa.

W uzasadnieniu skargi J. P. podał, że sprawa toczy się od 2001 r. i sprowadza się do sporu o należność za miesiąc luty 2002 r., a konkretnie okresu od dnia 5 lutego 2002 r. do końca tego miesiąca. Skarżący wskazał, że miał umowę zawartą z właścicielami lokalu mieszkalnego na ulicy Z. w [...], z płatnością czynszu do dnia 10 każdego miesiąca za dany miesiąc użytkowania tego lokalu. Skarżący podał też, że decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r., która to decyzja stała się ostateczna dnia 5 lutego 2002 r., przydzielono mu osobną kwaterę stałą na Osiedlu [...] w [...], jednakże organ nie wydał mu tej kwatery. Skarżący podał, że wprawdzie protokolarnie otrzymał kwaterę w dniu 18 lutego 2002 r. jednakże zgodnie z umową o wynajem lokalu na ulicy Z. zapłacił kwotę 1290,00 zł już dnia 10 lutego 2002 r. Skarżący nie zgodził się ponadto z twierdzeniem organu, iż od jego woli zależało przyjęcie lokalu mieszkalnego.

Reasumując skarżący uznał, że mimo konstytutywności aktu jakim była decyzja o przydziale osobnej kwatery stałej i faktycznego nabycia prawa do tej kwatery z dniem 5 lutego 2002 r. prawo to było prawem nie do zrealizowania przez stronę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i ponowił argumenty zawarte w decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia.

Wskazać należy, że przedmiotem obecnie rozpoznawanej sprawy jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w P. z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Prezesa WAM z dnia [...] marca 2009 r., którą organ przyznał J. P. świadczenie finansowe na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego od dnia 1 lutego 2002 r. do dnia 5 lutego 2002 r. i odmówił przyznania mu świadczenia finansowego w pozostałym zakresie, tj. za okres od dnia 6 lutego 2002 r. do dnia 28 lutego 2002 r. wraz z żądanymi odsetkami.

Przypomnieć należy, że sprawa przyznania skarżącemu świadczenia finansowego, umożliwiającego mu pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego była już przedmiotem badań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (wyrok z dnia 13 stycznia 2005 r. o sygnaturze akt 4/II SA/Po 2174/02), jak również Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. (wyrok z dnia 16 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 12/07 oraz z dnia 19 sierpnia 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 817/08).

W wyroku z dnia 19 sierpnia 2008 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 817/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uchylając decyzję nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w P. z dnia [...] grudnia 2007 r. stwierdził, że nie zawiera ona rozstrzygnięcia o całości żądania J. P. Żądanie skarżącego dotyczyło pokrycia kosztów najmu lokalu za miesiąc luty 2002 r. Organ w decyzji uwzględnił to żądanie za okres od dnia 1 do dnia 5 lutego 2002 r., natomiast co do pozostałego okresu decyzja nie zawierała żadnego rozstrzygnięcia. Sąd wskazał, że organ wprawdzie odniósł się do całości żądania ale uczynił to jedynie w treści uzasadnienia, nie zaś w sentencji rozstrzygnięcia.

W zaleceniach dla organu Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę winien on przede wszystkim dokładnie przeanalizować pierwotny wniosek skarżącego i wydać decyzję, która w swojej treści będzie odnosiła się do całości żądania, a jej uzasadnienie, zgodnie z art. 107 kpa, będzie wraz z uzasadnieniem tworzyło współgrającą całość.

Obowiązkiem zatem organu ponownie rozpoznającego sprawę było stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zastosować się do zaleceń Sądu. Zgodnie bowiem z tym przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu, wiążą ten Sąd i organ.

Przystępując do analizy zaskarżonej obecnie decyzji, wskazać należy, że postępowanie w sprawie przyznania J. P. świadczenia finansowego na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, wszczęte zostało na podstawie przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368 ze zm.), obowiązującej w chwili orzekania przez Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. decyzją z dnia [...] maja 2002 r., jak również w chwili wydawania przez organ II instancji decyzji z dnia [...] lipca 2002 r., którymi to decyzjami przyznano skarżącemu świadczenie finansowe na pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego za okres od dnia 1 listopada 2001 r. do dnia 30 stycznia 2002 r., a które następnie uchylone zostały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P.. Wyrokiem tym Sąd przesądził, że decyzja w zakresie przyznania skarżącemu świadczenia finansowego na pokrycie kosztów najmu lokalu, za okres do 30 stycznia 2002 r., jest decyzją prawidłową.

Zakwestionował natomiast decyzję w tym zakresie, w którym organ nie przyznał skarżącemu świadczenia finansowego na pokrycie kosztów najmu lokalu za okres po 31 stycznia 2002 r., uznając, że przysługuje ono również skarżącemu za okres od dnia 1 lutego do dnia 5 lutego 2002 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. orzeczeniem swoim dokonał zatem wykładni przepisu art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (w brzmieniu obowiązującym w momencie orzekania przez organ), uznając, że przepis ten określa termin końcowy należnego skarżącemu świadczenia. Wskazał bowiem, że "realizacja prawa do kwatery" nie następuje bowiem z momentem wydania decyzji, lecz z chwilą gdy nie może ona być wzruszona w toku instancji, a zatem gdy stała się ona ostateczna. Zatem do czasu uzyskania przez decyzję o przydziale lokalu przymiotu decyzji ostatecznej J. P. przysługiwało prawo do świadczenia finansowego umożliwiającego pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego. Przypomnieć należy, że decyzja w tym przedmiocie przymiot ostateczności uzyskała w dniu 5 lutego 2002 r.

Sąd wskazał również, że organ ponownie rozpoznając sprawę winien uwzględnić zmianę stanu prawnego, tj. zmianę ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, wprowadzoną ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203 ze zm.), w tym art. 17 tej nowelizacji. Dodał również, że mimo wprowadzenia do ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, nowej terminologii i nowych konstrukcji prawnych, w tym "prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym będącym w zasobach Agencji (art. 21), uwagi wcześniej poczynione na temat znaczenia decyzji ostatecznej zachowują swoją aktualność.

Wskazać należy, że zmiana przepisów w tym zakresie nastąpiła w wyniku wejścia w życie - w dniu 1 lipca 2004 r. - ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203 ze zm.), którą w art. 1 pkt 34 uchylono przepis art. 48 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368 ze zm.). Zgodnie natomiast z art. 19 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz niektórych innych ustaw, do spraw wszczętych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, lecz niezakończonych ostatecznymi decyzjami lub umowami, stosuje się przepisy ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z wyjątkiem postępowań egzekucyjnych i z zastrzeżeniem ust. 2-5.

Stwierdzić należy, że organ ponownie rozstrzygając sprawę prawidłowo zastosował (zgodnie z art. 19 ust. 1 powołanej ustawy) jako podstawę prawną decyzji art. 17 ust. 1 noweli do ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Zgodnie z tym przepisem świadczenie finansowe umożliwiające pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, wypłacane na podstawie dotychczasowych przepisów, przysługuje żołnierzowi do upływu czasu, na jaki została wydana decyzja uprawniającą do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego, której koszty są pokrywane tym świadczeniem, chyba że przed upływem tego terminu zostanie wydana decyzja o prawie zamieszkiwania na czas określony w lokalu mieszkalnym znajdującym się w zasobie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Wskazać należy, że ustawodawca istotnie dokonując nowelizacji ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP podobnie uregulował przesłanki powodujące utratę uprawnień do przedmiotowego świadczenia. Obecnie taki skutek wywołuje decyzja o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, znajdującym się w zasobach WAM. W przypadku przyznania żołnierzowi prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, utrata uprawnień do pobierania świadczenia następuje również z dniem, kiedy decyzja w przedmiocie przyznania tego prawa stała się ostateczna.

W rozpoznawanej sprawie niewątpliwym jest, że Dyrektor Oddziału Terenowego WAM w P. decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] przydzielił skarżącemu osobną kwaterę stałą na Osiedlu [...] w [...] i w tym samym dniu decyzja ta została mu doręczona. Skarżący od tej decyzji nie odwołał się co spowodowało, że była ona z dniem 6 lutego 2002 r. decyzją ostateczną.

Tak więc organ w świetle obowiązujących w momencie orzekania przepisów prawa, prawidłowo przyznał skarżącemu świadczenie do dnia 5 lutego 2002 r.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela również stanowisko organu, zgodnie z którym odmówił on przyznania skarżącemu świadczenia za okres od dnia 6 lutego 2002 r. do dnia 28 lutego 2002 r. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawy decyzję nr [...], wydaną w dniu [...] stycznia 2002 r. o przydziale osobnej kwatery stałej na Osiedlu [...] w [...] odebrał skarżący osobiście w tym samym dniu i nie było przeszkód do objęcia tego lokalu przed uprawomocnieniem się decyzji.

Sąd podziela również pogląd organu odnośnie nieprzyznania skarżącemu odsetek od należności za okres lutego 2002 r. Wskazać należy, że w ustawie o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP istotnie brak jest podstawy prawnej do wydania takiego rozstrzygnięcia. Odsetki stanowią należność uboczną, której obowiązek zapłaty wynika z przepisów kodeksu cywilnego (art. 481 kc), w przypadku opóźnienia się ze spełnieniem świadczenia. Mogą być one zatem rozpatrywane na podstawie przepisów prawa cywilnego.

Bezzasadny jest również zarzut skarżącego nieuwzględnienia przez organ słusznego interesu strony, ponieważ interes strony nie może pozostawać w kolizji z interesem społecznym, a przede wszystkim z przepisami prawa.

Kierując się powyższymi względami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.