Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 869/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-09-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 869/13

Uzasadnienie

Pismem z dnia 4 lipca 2013 r. S. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, strona wniosła o przyznanie prawa pomocy, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni ok. 13 ha, z zabudowaniami gospodarczymi z lat 70-tych, gospodarstwo to leży w leju depresyjnym kopalni Bełchatów i dlatego nie nadaje się do prowadzenia działalności rolnej. Gospodarstwo domowe wnioskodawcy obciążone jest koniecznością spłaty kredytu bankowego zaciągniętego w styczniu br. w związku z utratą płynności finansowej rodziny w wyniku zagrożenia obowiązkiem zwrotu dotacji. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz synem (16 lat) i córką (12 lat). Jest właścicielem domu o powierzchni 120 m2 (jak wyjaśnił - w części niewykończonego). Jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi wynagrodzenie żony skarżącego w kwocie 2.000 zł brutto. Skarżący nie zadeklarował posiadania żadnego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżący wraz z żoną utrzymuje się z jej dochodów z tytułu wynagrodzenia w wysokości ok. 2.000 zł miesięcznie. Z tego dochodu skarżący ponosi koszty bieżącego utrzymania, w tym – co szczególnie istotne – koszty utrzymania dwójki małoletnich dzieci. Gospodarstwo domowe wnioskodawcy obciążone jest także koniecznością spłaty kredytu bankowego w wysokości 9.000 zł, zaciągniętego w związku z trudnościami finansowymi na bieżące utrzymanie.

Uwzględniając powyższe ustalenia, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (200 zł) oraz fakt, że przed tutejszym sądem ze skarg wnioskodawcy zwisły jeszcze dwie inne sprawy a zatem łączna wysokość wpisów obciążających skarżącego wynosi 600 zł, stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.