Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 196/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2009 nr 175 poz 1362
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: art. 25
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska, Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski (spr.), Sędzia del. NSA Tomasz Zbrojewski, Protokolant Maciej Kozłowski, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Poddębic o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Poddębic a Prezydentem Miasta Łodzi w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. G. o przyznanie zasiłku okresowego oraz wydanie decyzji potwierdzającej prawo do świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Łodzi jako organ właściwy do rozpoznania sprawy


UZASADNIENIE

Burmistrz Poddębic na podstawie art. 22 k.p.a. wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między Burmistrzem Poddębic, a działającym z upoważnienia Prezydenta Miasta Łodzi Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej Filia Łódź-Widzew, sporu dotyczącego przyznania prawa do zasiłku okresowego na cele bytowe oraz prawa do świadczeń opieki zdrowotnej

W uzasadnieniu wniosku podano, że w dniu 23 czerwca 2009 r. zgłosił się do MOPS Filia Łódź-Widzew M. G. z prośbą o przyznanie zasiłku okresowego oraz wydanie decyzji potwierdzającej prawo do świadczeń opieki zdrowotnej. Na podstawie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez pracownika socjalnego MOPS Filia Łódź-Widzew w dniu 23 czerwca 2009 r. oraz innych dokumentów zebranych w sprawie, które zostały przesłane do MGOPS w Poddębicach w dniu 29 lipca 2009 r. ustalono, iż M. G. ma 36 lat, jest kawalerem, od 5 lat zamieszkuje na terenie Łodzi i tam podejmuje prace dorywcze w celach zarobkowych, co ustalono na podstawie złożonego przez M. G. oświadczenia w dniu 14 września 2009 r. oraz na podstawie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 23 czerwca 2009 r. przez pracownika socjalnego MOPS Filia Łódź-Widzew Panią K. Ł.

W związku z powyższym odnosząc się do art. 25 Kodeksu cywilnego oraz do orzeczeń NSA (z dnia 30 marca 2006 r., I OW 265/05, z dnia 15 lutego 2006 r., I OW 231/05) miejscem zamieszkania M. G. jest Łódź, a instytucją właściwą o rozstrzyganiu w sprawie przyznania zasiłku okresowego oraz ustalenia uprawnień do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych jest MOPS Filia Łódź-Widzew działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Łodzi.

Mając na uwadze powyższe Burmistrz Poddębic wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego i wskazanie organu właściwego do załatwienia przedmiotowej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Właściwość miejscową gminy zobowiązanej do rozpoznania sprawy dotyczącej świadczenia z pomocy społecznej zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1362 ze zm.), dalej powoływanej jako u.o.p.s. ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Ustawa w art. 101 ust. 3 przewiduje, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o świadczenie oraz w sprawach niecierpiących zwłoki, właściwą miejscowo jest gmina miejsca pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie.

Ustawa o pomocy społecznej nie zawiera definicji "miejsca zamieszkania". Należy zatem odnieść się w tej kwestii do wyjaśnienia pojęcia "miejsca zamieszkania" zawartego w art. 25 k.c. Zgodnie z tym przepisem, miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Na prawną konstrukcję miejsca zamieszkania składają się dwa elementy: przebywanie w sensie fizycznym w określonej miejscowości oraz wola, zamiar stałego pobytu, przy czym oba te elementy muszą występować łącznie. Zatem sam zamiar stałego pobytu w danej miejscowości nie stanowi o zamieszkaniu, lecz musi być połączony z przebywaniem w danej miejscowości i to z takim przebywaniem, które ma cechy założenia tam ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów. Odnosząc ten stan prawny do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należy według Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać, że miasto Łódź, w rozumieniu powołanego art. 25 k.c., spełnia przesłanki miejsca zamieszkania M. G. na co wskazuje okoliczność, że opuścił on Poddębice, gdzie ma miejsce zameldowania na pobyt stały, i od 5 lat nie mieszka pod wskazanym adresem, a zamieszkuje w Łodzi i tam podejmuje prace dorywcze w celach zarobkowych. Na zamiar pobytu w Łodzi wskazuje ponadto fakt, iż o przyznanie zasiłku okresowego i prawa do świadczeń z opieki zdrowotnej zwrócił się on do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi Filia Łódź-Widzew. Zamiar przebywania na stałe w Łodzi i jednocześnie przebywanie w tej miejscowości czyni z niej miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c. Konsekwencją tego stanowiska będzie to, że Prezydenta Miasta Łodzi uznać należy, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, za organ właściwy do rozpatrzenia wniosku M. G. o przyznanie zasiłku okresowego oraz świadczeń do opieki zdrowotnej.

Z tego względu na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji