Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 398/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ze względu na niewyczerpanie przez skarżącą toku instancji w sprawie renty rodzinnej w drodze wyjątku dla niej jako wdowy po zmarłym mężu. Pełnomocnik organu wskazał, że wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca objęła wyłącznie decyzje odmawiające przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku jej dzieciom i w tym też tylko zakresie wniosek został rozpatrzony przez Prezesa ZUS. Skarżąca nie złożyła natomiast ww. wniosku od decyzji odmawiającej przyznania renty rodzinnej po zmarłym mężu na jej rzecz, stąd też Prezes ZUS nie miał podstaw, by ponownie rozpatrzyć sprawę i wydać decyzję, od której przysługiwałoby prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. z uwagi na treść art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. poz. 935), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Wyjaśnić zatem należy, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. Badając skargę pod tym kątem Sąd stwierdza, że skarżąca wniosła skargę na decyzję, od której przysługiwało jej prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zatem nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu przed właściwym organem. W konsekwencji stwierdzić trzeba, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.