Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 89/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA - Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie przywrócenia normy mieszkaniowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 stycznia 2005 r. A. M. złożył skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie przywrócenia normy mieszkaniowej utraconej na skutek wydania rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 września 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery (Dz. U. Nr 124, poz. 818).

W skardze tej skarżący podniósł, że wypłacano ekwiwalenty z pominięciem kolejności na liście oczekujących. Z tego powodu jego pozycja na liście przesuwała się do tyłu. Dodatkowo niewystarczające środki finansowe Ministerstwa Obrony Narodowej wydłużały czas oczekiwania co spowodowało, że utracił on jedną należną normę mieszkaniową ponieważ jego syn ukończył stosowny wiek.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej podniósł, że w przedmiotowej sprawie droga sadowa jest niedopuszczalna, a ewentualnych roszczeń skarżący powinien dochodzić w drodze powództwa skierowanego do sądu powszechnego, pozywając właściwego Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Żaden przepis ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej nie upoważnia Ministra Obrony Narodowej do podejmowania czynności związanych z gospodarowaniem nieruchomościami pozostającymi w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, w tym także wydawania jakichkolwiek decyzji dotyczących przywrócenia normy mieszkaniowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na podstawie powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W skardze skarżący domaga się przywrócenia normy mieszkaniowej utraconej na skutek wydania rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 września 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery (Dz. U. Nr 124, poz. 818) oraz wskazuje na nieprawidłowości występujące przy jego wypłacaniu innym osobom.

Skarżący nie domaga się wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej, wskazuje natomiast na zaniedbania i nienależyte wykonywanie obowiązków przez pracowników organów podległych Ministrowi Obrony Narodowej, a w konsekwencji na naruszenie jego interesów. Oznacza to, że skarga dotyczy spraw podlegających załatwieniu w trybie przepisów rozdziału 2 działu VIII k.p.a.

Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sąd ten kontroluje bowiem bezczynność organu w sprawach wymienionych w przepisach art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), które nie obejmują postępowania skargowego prowadzonego w trybie działu VIII k.p.a.

Mając powyższe na względzie, Sad działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, był obowiązany odrzucić skargę jako niedopuszczalną.