Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 240/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1997 nr 9 poz 43
law: Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej.
article: art. 1, art. 7,
journal: Dz.U. 1996 nr 13 poz 74
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 16a
journal: Dz.U. 2007 nr 39 poz 251
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie: sędzia WSA Ewa Janowska - spr. sędzia WSA Krzysztof Bogusz Protokolant : st. sekretarz sądowy Katarzyna Johan po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 października 2008 roku sprawy ze skargi Wojewody [...] na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ceny i opłaty za przyjmowanie i zagospodarowanie odpadów oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] Prezydent Miasta [...] wydał Zarządzenie Nr [...], w sprawie opłat za przyjmowanie i zagospodarowywanie odpadów na Miejskim Składowisku Odpadów. Jako podstawę prawną wskazanego aktu podał art. 4 ust. 1 ustawy z 20 grudnia 1996r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. Nr 9 poz. 43 ze zm.)

Zarządzenie zostało wydane na podstawie upoważnienia udzielonego przez Radę Miasta [...] w uchwale z dnia [...], nr [...], i ustala z dniem 1 stycznia 2008 roku cennik opłat za przyjmowanie i zagospodarowanie odpadów na Miejskim Składowisku Odpadów w O., przewidujący między innymi, w punkcie 3, że opłaty dla odpadów spoza terenu Gminy [...] są wyższe o 60%.

W uzasadnieniu tego aktu wyjaśniono, że przedstawiona przez Zakład Komunalny Sp. z o.o. kalkulacja cen za przyjęcie odpadów wykazała konieczność ich zmiany. Zapewni to wówczas rentowność Spółki i umożliwi realizację inwestycji, a w szczególności inwestycji ujętych w Programie Gospodarki Odpadami dla Miasta [...]. Wprowadzony cennik pozwoli na prawidłową eksploatację i rozwój Miejskiego Składowiska Odpadów w O.

Wojewoda [...] w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 93 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) zażądał stwierdzenia nieważności Zarządzenia Prezydenta Miasta [...] z [...], podnosząc, że wskazany akt narusza zasadę równości ustaloną w art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w kwestionowanym Zarządzeniu Prezydent Miasta [...] ustalił cennik opłat za przyjmowanie i zagospodarowanie odpadów na Miejskim Składowisku Odpadów w O. W cenniku, który stanowi załącznik do Zarządzenia dokonano zastrzeżenia, że opłaty dla odpadów pochodzących spoza terenu Gminy [...] są wyższe o 60%. Zdaniem organu nadzoru, takie zastrzeżenie w sposób istotny narusza zasadę równości ustaloną w art. 32 Konstytucji. Zasada równości zostaje naruszona wówczas, gdy jedna grupa adresatów normy jest inaczej traktowana w porównaniu z inną grupą, a istniejące między nimi różnice są tego rodzaju, że nie mogą uzasadniać nierównego traktowania. Wojewoda wywodził, że w wspólną cechą podmiotów, których dotyczy przedmiotowe Zarządzenie jest dostarczanie na składowisko w O. odpadów. Z punkcji widzenia funkcji składowiska, jego obsługi, eksploatacji czy wpływu na środowisko fakt, czy odpady są dostarczane z terenu lub spoza terenu O. jest nieistotny. Taką samą pracę należy wykonać przyjmując i neutralizując odpady z O., jak i z terenu innych gmin. Z przepisu art. 61 ustawy o odpadach wynika bowiem, że cena za przyjęcie odpadów powinna uwzględniać w szczególności koszty budowy, eksploatacji, zamknięcia rekultywacji i nadzorowania składowiska, a taką kalkulację można przeprowadzić niezależnie od przewidywanej ilości dostarczanych odpadów oraz ich odległości od składowiska. Organ nadzoru nie zgadza się ze stanowiskiem Prezydenta Miasta [...], że zwiększenie cen dla dostawców spoza O. uwzględnia koszt ponoszonych aktualnie i w przyszłości nakładów inwestycyjnych na rozbudowę Miejskiego Składowiska Odpadów. Poszczególni mieszkańcy innych gmin nie mogą ponosić tak wyliczonej ceny dodatkowej, bo w ten sposób są nierówno traktowani. Traktowanie to jest tym bardziej nierówne, iż dostawcy ci muszą korzystać ze składowiska w O., ponieważ tak zakłada Wojewódzki Plan Gospodarki Odpadami.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie nie zgadzając się ze stanowiskiem Wojewody [...] o naruszeniu zasady równości zaskarżonym Zarządzenie, poprzez wprowadzenie zróżnicowania cen za przyjęcie odpadów na składowisko w zależności od miejsca ich wytworzenia. Wywodząc, że istotne znaczenie dla składowania odpadów ma ich ilość, która wypełnia składowisko, jednocześnie skracając okres jego żywotności. Składowisko ma bowiem ograniczoną pojemność, większa ilość odpadów skraca okres jego eksploatacji i ma negatywny wpływ na środowisko. Zdaniem organu, nie można oceniać zasadności i zgodności z konstytucyjną zasadą równości, ustalonych przez Prezydenta [...] opłat za składowanie odpadów w oderwaniu od aspektu gospodarczego podwyższenia tych opłat za składowanie odpadów pochodzących spoza terenu Miasta O. od obowiązkowych zadań gmin wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 16a ustawy z dnia 27 kwietnia 2004r. o odpadach. Gmina, która nie realizuje obowiązkowych zadań własnych nie ponosi kosztów związanych z budową i eksploatacją składowiska, nie może więc domagać się równego traktowania w kwestii stosowanych opłat na tym składowisku przez gminę ponoszącą koszty związane z wykonywaniem nałożonych ustawami na nią zadań własnych. W dalszej kolejności Prezydent Miasta [...] wyjaśniał, że kierując się treścią art. 61 ustawy o odpadach i ustalając podwyższoną cenę za odpady pochodzące z terenu innych gmin, w szczególności uwzględnił "koszt budowy" składowiska odpadów poniesionych i pozyskanych przez Miasto O. Ustalona w ten sposób opłata uwzględnia okres wypełniania się niecki wyłącznie przy szacunkowym uwzględnieniu ilości odpadów z terenu Miasta O., a składowanie odpadów produkowanych przez inne gminy znacznie skraca okres wypełniania składowiska i konieczność podjęcia znacznie wcześniej nowej, bardzo kosztownej inwestycji, które to koszty inwestycji wyliczono na 60 %. W odpowiedzi na skargę podkreślono, iż kosztów tych nie ma obowiązku ponosić

Miasto O. Dodano, że analiza ilości odebranych odpadów komunalnych na Miejskim Składowisku Odpadów z 2007 roku wykazała, iż tylko 68240 Mg odpadów komunalnych pochodziła z terenu O., natomiast ogółem nagromadzono odpadów 805 640 Mg. Ustalenia te potwierdzają przyjętą proporcję zwiększonej stawki opłat z uwagi na przyśpieszoną inwestycję. Prezydent Miasta [...] nie zgodził się z twierdzeniem, że zachodzi nierówne traktowanie którejkolwiek z grup adresatów normy, jak również nie zgodził się, iż nastąpiło przerzucenie tej części kosztów na mieszkańców innych gmin. Zróżnicowana jest bowiem stawka opłat za składowanie odpadów, natomiast nie różnicowano przewoźników świadczących usługi w zakresie przewozu odpadów. Organ wskazał, że wszyscy przewoźnicy odpadów dostarczający na składowisku odpady spoza terenu Miasta O. płacą tą samą podwyższoną opłatę, przewoźnicy ci zawierają cywilnoprawne umowy o przyjmowanie odpadów na składowisku, deklarując miejsce wytworzenia odpadów i zobowiązując się do uiszczenia opłat zgodnie z obowiązującym cennikiem. Organ zwrócił uwagę, iż nie każde zróżnicowanie sytuacji prawnej podmiotów stanowi naruszenie zasady równości wyrażonej w art. 32 Konstytucji, wskazując na wyroki sądów administracyjnych, m. in. na wyrok WSA w Łodzi z 21 stycznia 2004r., sygn. akt I S.A./Łd 128/03 (ONSA i WSA 2004/2/40) i podnosząc, że dopiero tak ustalone, jak w zaskarżonym akcie opłaty, wyrównują sytuację gmin w aspekcie prowadzenia Miejskiego Składowiska Odpadów oraz realizacji zadań własnych przez gminy, które ich nie realizują.

Dodatkowo organ wyjaśnił, że przewoźnicy innych gmin nie muszą dostarczać odpadów na Miejskie Składowisko Odpadów w O., ponieważ aktualizacja Planu Gospodarki Odpadami dla Województwa [...] (niewdrożonego w życie) stanowi jedynie, że gospodarka odpadami komunalnymi w województwie [...] oparta będzie na pięciu Regionach Gospodarki Odpadami Komunalnymi, w skład których będą wchodziły związki, porozumienia międzygminne, spółki międzygminne bądź inne podmioty powołane w intencji wspólnego gospodarowania odpadami. O. choć pełniące rolę lidera nie zostało jednak wyznaczone jako składowisko jakiejkolwiek gminy, a tym samym nie można stwierdzić, że ma obowiązki w zakresie odbioru odpadów z terenu innych gmin należących do tego regionu. Organ podkreślił, że takie wyznaczenie byłoby sprzeczne z ustawą o samorządzie gminnym określająca zadania własne gmin (art. 7) i zasady wspólnej realizacji niektórych zadań (art. 10), akcentując, że Miasto O. w świetle obowiązujących przepisów nie ma żadnego obowiązku przyjmowania odpadów komunalnych z terenu innych gmin , a brak inicjatywy ze strony zainteresowanych gmin w uregulowaniu gospodarki odpadami komunalnymi na swoim terenie lub zawarciu stosownych porozumień w tym zakresie może spowodować w konsekwencji wprowadzenie zakazu ich przyjmowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z zasady legalności, wynika konsekwencja, iż wojewódzki sąd administracyjny ocenia, czy wydany akt jest zgodny z prawem obowiązującym w dacie jego wydania (wyrok NSA z dnia 14 stycznia 1999 r., sygn. akt III SA 4731/97 – LEX nr 37180).

Przepis art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), stanowi, że "uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem jest nieważne. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały, w trybie określonym w art. 90." Po myśli art. 85 ustawy nadzór nad działalnością gminną sprawowany jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego podlegają kognicji sądu administracyjnego.

Organem nadzoru wymienionym przez ustawowe przepisy jest Wojewoda z mocy art. 86 ustawy o samorządzie gminnym. W niniejszej sprawie kwestionował on zarządzenie prezydenta miasta nie w drodze rozstrzygnięcia nadzorczego, lecz w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Przedmiotem oceny było zaskarżone Zarządzenie Prezydenta Miasta [...] wydane na podstawie upoważnienia zawartego w uchwale Rady Miasta [...] Nr [...], z dnia [...], w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta [...] uprawnień do ustalania cen i opłat za przyjmowanie i zagospodarowanie odpadów na Miejskim Składowisku Odpadów w O. Uchwała Rady Miasta została wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591) i art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996r.o gospodarce komunalnej (Dz. U. Nr 9, poz. 43 ze zm.).

Przepis ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 wskazanej wyżej ustawy o gospodarce komunalnej kształtuje generalną właściwość organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego do określania wysokości cen i opłat, sposobu ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń jednostek samorządu terytorialnego, wyraźnie potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 stycznia 2000r., sygn. akt III SA 2284/99, niepubl. Z mocy ust. 2 art. 4 cyt. ustawy kompetencję w tym zakresie rada gminy może powierzyć organowi wykonawczemu, przepis ten zawiera bowiem ustawową subdelegację, upoważniającą organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do przekazywania wskazanych w ust. 1 przepisu art. 4 ustawy o gospodarce komunalnej, jego kompetencji. Upoważnienie organu wykonawczego do decydowania o wysokości cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej musi wynikać ze stosownej uchwały rady gminy, określającej każdorazowo zakres dopuszczalnych działań organów wykonawczych. Zasadą jest, że uchwała rady gminy powinna zawierać "sformułowania jasne, dopuszczalne, uniemożliwiające stosowanie niedopuszczalnego, sprzecznego z prawem luzu interpretacyjnego" (por. wyrok NSA z 26 września 1995r. sygn. akt SA/Gd 2949/94 "Prawo gospodarcze" 1995, nr 12 str 48). Przywołana uchwała Rady Miasta [...] z [...]. spełniała powyższe warunki, powierzyła bowiem Prezydentowi Miasta [...] uprawnienia do ustalania cen i opłat za przyjmowanie i zagospodarowanie odpadów na Miejskim Składowisku Odpadów w O. (§ 1 uchwały).

W pierwszej kolejności należy wskazać, że ustawodawca, według art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, przekazał radzie gminy (bądź organom wykonawczym jednostek samorządu terytorialnego – ust. 2 przywołanego przepisu), uprawnienia do postanowienia o wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, jednocześnie nie określając zasad, którymi rada gminy (organ wykonawczy) powinna się kierować przy ustalaniu tych cen.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Prezydent Miasta [...], w oparciu o przepis art. 4 ustawy o gospodarce komunalnej oraz upoważnienie zawarte w uchwale Miasta [...] z [...], uprawniony był do stanowienia o wysokości cen i opłat za przyjmowanie odpadów na miejskim składowisku. W tym miejscu wskazać należy, że skarżący – Wojewoda [...], nie zgłaszał zastrzeżeń, co do przedstawionego cennika opartego na analizie ekonomicznej i kalkulacji cen, a stanowiącego załącznik do zaskarżonego Zarządzenia, kwestionując jedynie zapis sformułowany w punkcie 3 załącznika o brzmieniu: "opłaty dla odpadów pochodzących spoza terenu gminy [...] są wyższe o 60%".

W związku z powyższym należy przywołać przepis art. 16 a ustawy z 27 kwietnia 2001r. o odpadach (tj. Dz. U. z 2007r., Nr 39, poz. 251), który stanowi, że do obowiązkowych zadań własnych gmin w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi należy;

1) zapewnianie objęcia wszystkich mieszkańców gminy zorganizowanym systemem odbierania wszystkich rodzajów odpadów komunalnych;

2) zapewnianie warunków funkcjonowania systemu selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych, aby było możliwe:

a) ograniczenie składowania odpadów komunalnych ulegających biodegradacji,

b) wydzielanie odpadów niebezpiecznych z odpadów komunalnych,

c) osiągnięcie poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych;

3) zapewnianie budowy, utrzymania i eksploatacji własnych lub wspólnych z innymi gminami lub przedsiębiorcami instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych przez przedsiębiorców;

4) zapewnianie warunków ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji kierowanych do składowania.

Z przepisu tego wynika, że przedmiotem regulacji art. 16a ustawy o odpadach są cztery obowiązki gmin ujęte jako zapewnianie wykonania zadań w zakresie m.in. budowy, utrzymania i eksploatacji instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych. W art. 16a ustawy o odpadach ustawodawca posługuje się pojęciem obowiązkowych zadań własnych gmin. Jest to pojęcie wyprowadzone z ustawy o samorządzie gminnym, która w art. 7 ust. 1 zalicza do zadań własnych zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, przy czym w dwudziestopunktowym wyliczeniu wskazuje tytułem przykładu "w szczególności" na sprawy, które wchodzą w zakres zadań własnych gmin. W punkcie 3 tego wyliczenia zostały wskazane sprawy m.in. utrzymania czystości i porządku, urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych. Artykuł 7 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że ustawy określają, które zadania gminy mają charakter obowiązkowy. Artykuł 16a ustawy o odpadach jest jedną z takich ustaw, która zadania gmin w nim wymienione zalicza do obowiązkowych zadań własnych. Oznacza to, że gmina wykonuje te zadania ze środków własnych i na swoją odpowiedzialność i nie może się zwolnić z ich wykonywania. Jednocześnie w przepisie art. 16a ustawy o odpadach ustawodawca odniósł się do instalacji i urządzeń odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych zobowiązując gminy do zapewnienia ich budowy, utrzymania i eksploatacji oraz dając gminom wybór między rozwiązaniami, wedle, których urządzenia te mogą być:

- urządzeniami gminnymi (własnymi, wspólnymi z innymi gminami, wspólnymi z przedsiębiorcami)

- urządzeniami przedsiębiorców.

Podkreślić wypada, że właśnie obowiązkiem każdej gminy jest zapewnienie, aby instalacje i urządzenia były budowane, utrzymywane i eksploatowane. Realizacja tego obowiązku może następować przez inwestycje własne gminy, porozumienia międzygminne, partnerstwo publiczno-prywatne z przedsiębiorcami bądź tylko przez zapewnienie przedsiębiorcom warunków, aby mogli instalacje i urządzenia budować i eksploatować. W tym miejscu wypada zwrócić uwagę na przepis art. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi, iż ilekroć w ustawie jest mowa o gminie należy przez to rozumieć wspólnotę samorządową oraz odpowiednie terytorium, a więc granice gminy wyznaczają jej właściwość w sprawach publicznoprawnych, zaś organy gminy wykonują swoje zadania własne oraz z zakresu administracji publicznej na swoim obszarze. Oznacza to, jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę, że gmina, która nie realizuje obowiązkowych zadań własnych i nie ponosi kosztów związanych z budową i eksploatacją składowiska, nie może domagać się, aby zadania te przejęła na siebie inna gmina i ponosiła w całości koszty z tym związane.

Realizując swoje zadania nałożone przepisem, art. 16a ustawy o odpadach, w tym związane z budową i eksploatacją składowiska, gmina powinna stosować regulacje art. 61 wymienionej ustawy. Przepis ten wskazuje tytułem przykładu, co powinna uwzględniać cena za przyjęcie odpadów do składowania na składowisko odpadów, a mianowicie: koszty budowy, eksploatacji, zamknięcia, rekultywacji, monitorowania i nadzorowania składowiska odpadów. Z wyjaśnień Prezydenta Miasta [...] wynika, że przy ustalaniu cen za przyjęcie odpadów na składowisko uwzględniono koszty budowy, eksploatacji, zamknięcia, rekultywacji monitorowania i nadzorowania składowiska odpadów przy szacowaniu, że będą to odpady z terenu Gminy [...]. Z przedstawionych przez Gminę [...] materiałów wynika, że wprowadzone ceny za przyjęcie i zagospodarowanie odpadów uwzględniają koszty prowadzonej działalności na składowisku przez Zakład Komunalny, łącznie z kosztami utrzymania majątku. Ceny te nie uwzględniają jednak kosztów prowadzonych przedsięwzięć inwestycyjnych, związanych z rozbudową Centrum Składowania Odpadów w O. Ponoszone dotychczas nakłady inwestycyjne pokrywane były ze środków budżetu Gminy [...], Zakładu Komunalnego lub pozyskiwane dodatkowym staraniem Gminy [...].

Dlatego też w przedmiotowym Zarządzeniu (cenniku) nie naliczono wytwórcom odpadów z terenu Gminy [...] dodatkowej opłaty zakładając dofinansowanie kosztów eksploatacji składowiska odpadów ze środków finansowych Gminy [...], środków Zakładu Komunalnego oraz pozyskiwanych dotacji.

Jednocześnie ceny za deponowanie odpadów komunalnych na składowisku zostały ustalone jednakowo dla wszystkich odpadów pochodzących spoza terenu Gminy [...], niezależnie od podmiotu, który je deponuje.

W rezultacie na podstawie analizy akt administracyjnych i przedstawionych materiałów nie można mówić o zróżnicowaniu cen i opłat tylko w zależności od podmiotu korzystającego z usługi o charakterze użyteczności publicznoprawnej, skoro Prezydent Miasta [...] wprowadzając zróżnicowanie opłat kierował się kosztami prowadzonej działalności na składowisku, mając na uwadze częściowe finansowanie tych kosztów z innych środków niż pozyskanych jedynie z ceny za przyjęcie odpadów na składowisko.

Z tych względów nie można uznać, że w ten sposób została naruszona konstytucyjna zasada równości wobec prawa określona w art. 32 Konstytucji RP. Przede wszystkim należy mieć na uwadze, iż po myśli przywołanego przepisu art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, każda gmina jest zobowiązana do zaspokajania potrzeb wspólnoty, którą tworzy, realizując swoje obowiązkowe zadania własne, w tym przypadku związane z unieszkodliwianiem odpadów, zatem nie można oczekiwać przejęcia tych zadań przez inną gminę bez ponoszenia nakładów finansowych.

Z zasady równości wynika nakaz jednakowego traktowania wszystkich obywateli (podmiotów) w obrębie określonej kategorii, zasada ta nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego w tym znaczeniu, że zrównuje sytuację wszystkich podmiotów ze względu na cechy, którymi się charakteryzuje. Równość oznacza także akceptację różnego traktowania przez prawo różnych podmiotów, zasada równości wymaga bowiem aby podmioty były taktowane w równym stopniu równo, jeśli charakteryzują się daną cechą. W rezultacie zasada ta nie oznacza, że wszyscy mają takie same prawa i obowiązki, oznacza natomiast, że jednakowe prawa i obowiązki będą dotyczyć wszystkich podmiotów należących do tych samych kategorii, a nic nie stoi na przeszkodzie różnemu traktowaniu każdej z wyodrębnionych grup podmiotów (tak w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 czerwca 2004r. sygn. akt P 4/03, OTK-A 2002/6/55, czy też w wyroku tegoż Trybunału z dnia 10 kwietnia 2002r. sygn. akt K 26/00, OTK-A 2002/2/18).

Wobec powyższego, skoro w zaskarżonym akcie każdą z grup traktuje się w jednakowy sposób, tzn. odmiennie dostawców odpadów z terenu Gminy [...] i odmiennie z wszystkich innych gmin, a to z uwagi na dodatkowe finansowanie składowiska przez Gminę [...] z własnych środków budżetowych, nie można mówić o naruszeniu zasady równości. Zgodzić się należało ze stanowiskiem organu, iż Aktualizacja Planu Gospodarki Odpadami dla Województwa [...] stanowi jedynie, że gospodarka odpadami komunalnymi w województwie oparta będzie na pięciu Regionach Gospodarki Odpadami, w skład których będą wchodziły związki, porozumienia międzygminne, spółki międzygminne bądź inne podmioty powołane w intencji wspólnego gospodarowania odpadami. Nie oznacza to, że Gmina [...] została wyznaczona jako składowisko jakiejkolwiek gminy i ma tym samym obowiązki w zakresie odbioru odpadów z terenu innych gmin należących do tego samego Regionu, w sytuacji, gdy nie doszło do zawarcia stosownych porozumień w tym przedmiocie.

W konsekwencji, skoro w zaskarżonym Zarządzeniu zróżnicowano ceny opłat za przyjęcie odpadów na składowisko, kierując się zróżnicowanymi kosztami składowania tych odpadów, przy dodatkowym argumencie, że przewoźnicy nie mają obowiązku dostarczania odpadów na Miejskie Składowisko Odpadów w O., to nie można zgodzić się z poglądem, że przyjęte ceny w sposób nieuprawniony różnicują podmioty, które są w tożsamej sytuacji faktycznej i prawnej. O nieuprawnionej dopuszczalności zróżnicowania cen i opłat z zależności od podmiotów, korzystających z usług o charakterze użyteczności publicznej, a tym samym naruszeniu zasady wynikającej z art. 32 Konstytucji, możnaby mówić dopiero wówczas, gdyby odnosiło się to np. do składowania odpadów produkowanych przez gospodarstwa domowe i inne, bez uprzedniej analizy rzeczywistych a zróżnicowanych kosztów składowania takich odpadów, w tym z punktu widzenia ochrony środowiska (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 1999r. sygn. akt II SA/Wr 606/98 (OwSS 1999/2/86).

Reasumując, w ocenie Sądu, nie doszło do takich naruszeń, które mogłyby spowodować z mocy art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nieważność Zarządzenia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] w całości lub części.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono skargę, orzekając jak w sentencji wyroku.