Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 129/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłość postępowania  administracyjnego i że przewlekłość postępowania  miała charakter rażący
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz –Nowak (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. M. - wspólnika spółki cywilnej [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. [...] z siedzibą w W. w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 1) stwierdza przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. [...] z siedzibą w W. w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009; 2) stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierza Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. [...] z siedzibą w W. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; 4) oddala skargę w pozostałym zakresie; 5) zasądza od Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. [...] z siedzibą w W. na rzecz P. M. - wspólnika spółki cywilnej [...] kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

0UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga P. M. – wspólnika spółki cywilnej "[...]" na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...]z siedzibą w [...] postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2009 rok.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

W dniu [...] maja 2009 r. P. M. – wspólnik spółki cywilnej "[...]" z siedzibą w [...] (dalej: skarżący) złożył do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej:) wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (dalej także: płatność ONW) na 2009 rok.

Decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2009 r. Kierownik BP

w [...] umorzył postępowanie administracyjne uznając, że spółka cywilna nie posiada przymiotu strony do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie przedmiotowej płatności. Na skutek złożonego odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej: Dyrektor ARiMR) decyzją Nr [...] z [...] maja 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 listopada 2010 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 613/10) uchylił decyzje organów obu instancji, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 września 2012 r. (sygn. akt II GSK 665/11) oddalił skargę kasacyjną Dyrektora ARiMR. Wskazane rozstrzygnięcia wpłynęły do organu I instancji – [...] grudnia 2012 r.

Zawiadomieniem z [...] stycznia 2013 r. Kierownik BP w [...] poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok, z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, ulegnie przedłużeniu. Termin załatwienia sprawy określił do 28 lutego 2013 r. Jednocześnie organ wezwał wspólników spółki cywilnej do złożenia wyjaśnień

w zakresie prowadzenia działalności rolniczej. Odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący udzielił 18 lutego 2013 r. Pismem z [...] lutego 2013 r. organ I instancji poinformował wspólników spółki o zasadach przyznawania płatności ONW, płatności rolnośrodowiskowych i obszarowych.

Zawiadomieniem z [...] lutego 2013 r. Kierownik BP w [...] poinformował skarżącego, że z uwagi na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego decyzja w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok nie może być wydana w ustawowym terminie. Termin załatwienia sprawy określił do 31 marca 2013 r. Kolejnym zawiadomieniem z 27 marca 2013 r. termin załatwienia sprawy określił do 30 kwietnia 2013 r.

W dniu [...] kwietnia 2013 r. do organu I instancji wpłynęło od skarżącego pismo wyjaśniające wraz z dokumentami i wnioskiem o przesłuchanie wskazanych świadków.

Zawiadomieniem z [...] maja 2013 r. Kierownik BP w [...] w związku ze zmianą siedziby spółki przekazał sprawę do organu właściwego – Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w [...] (dalej: Kierownik BP w [...]). Ww. zawiadomienie wpłynęło do Kierownika BP w [...][...] maja 2013 r.

Zawiadomieniem z [...] czerwca 2013 r. Kierownik BP w [...] poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok z uwagi na charakter sprawy i konieczność przeprowadzenia dodatkowych ustaleń sprawy ulegnie przedłużeniu o dwa miesiące. Termin załatwienia sprawy określił do 1 sierpnia 2013 r. Kolejnymi zawiadomieniami z dnia: 2 sierpnia 2013 r., 1 października 2013 r., 2 grudnia 2013 r., 2 stycznia 2014 r., 3 marca 2014 r., 5 maja 2014 r., 3 lipca 2014 r., 25 sierpnia 2014 r., 25 października 2014 r., 29 grudnia 2014 r.

i 30 marca 2015 r. organ określił termin załatwienia sprawy odpowiednio do:

1 października 2013 r., 1 grudnia 2013 r., 2 stycznia 2014 r., 2 marca 2014 r., 3 maja 2014 r., 5 lipca 2014 r., 25 sierpnia 2014 r., 25 października 2014 r., 29 grudnia 2014 r., 29 marca 2015 r. i 30 czerwca 2015 r.

Pismem z [...] kwietnia 2015 r. Kierownik BP w [...] wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień w sprawie. Odpowiedzi na powyższe skarżący udzielił w piśmie

z [...] kwietnia 2015 r.

W dniu [...] maja 2015 r. skarżący wniósł do Dyrektora ARiMR zażalenie na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika BP w [...] postępowania w sprawie przyznania przedmiotowej płatności.

Zawiadomieniem z [...] czerwca 2015 r. Kierownik BP w [...] poinformował skarżącego, że postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności na 2009 rok, z uwagi na charakter sprawy i konieczność przeprowadzenia dodatkowych ustaleń sprawy, ulegnie przedłużeniu o trzy miesiące. Termin załatwienia sprawy określił do 30 września 2015 r.

Pismem z [...] czerwca 2015 r. Kierownik BP w [...] wezwał świadków: M. D. i M. M. do złożenia wyjaśnień w sprawie.

Postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2015 r. Kierownik BP

w [...] włączył do materiału dowodowego przedmiotowej sprawy dokumenty zebrane w sprawie dotyczącej wniosku o wpis do ewidencji producentów tej spółki.

Pismem z [...] lipca 2015 r. (data złożenia w organie) skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika BP w [...] postępowania w sprawie przyznania płatności ONW na 2009 rok. Skarżący wniósł o uznanie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania za zasadną oraz o wymierzenie grzywny celem zdyscyplinowania Kierownika BP w [...]. Wskazał, iż w sprawie wyczerpana została droga administracyjna poprzez złożenie do organu nadzoru zażalenia w trybie art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwana dalej: k.p.a.), które zostało uznane za zasadne.

W odpowiedzi na skargę Kierownik BP w [...] wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając przebieg postępowania w sprawie.

Na rozprawie w dniu [...] marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował, iż skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania, a przewlekłość występuje od maja 2013 r. do wydania decyzji w sierpniu 2015 r. W październiku 2015 r. organ odwoławczy uchylił zaskarżoną odwołaniem decyzję organu I instancji w tej sprawie, stąd postępowanie nadal się toczy. W związku z tym pełnomocnik skarżącego wniósł

o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 60 dni od daty otrzymania akt sprawy (protokół rozprawy k. 62 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Wskazany wyżej przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), to jest przed 15 sierpnia 2015 r., z uwagi na treść art. 2 w zw. z art. 1 pkt 1 tej ustawy.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest sprawność prowadzenia przez organ postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku złożonego przez skarżącego [...] maja 2009 r. w sprawie przyznania płatności ONW na 2009 rok.

W pierwszej kolejności podać trzeba, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności złożenia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, formalnym warunkiem jej dopuszczalności jest wcześniejsze złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz jakie stanowisko zajął w sprawie organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z 22 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Op 38/14, publ. cbois).

W niniejszej sprawie nie jest sporne złożenie przez skarżącego zażalenia

w trybie art. 37 k.p.a. W aktach sprawy brak jest jednak postanowienia Dyrektora ARiMR w przedmiocie rozpoznania tego zażalenia, co nie ma znaczenia w świetle ww. stanowiska.

Przedmiotowe postępowanie, zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia

14 maja 2009 r., jest prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427, zwana dalej: ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej

w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 329 ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem). Zgodnie z § 5 ust. 6 rozporządzenia, kierownik biura powiatowego Agencji zawiadamia rolnika o przyczynach niezałatwienia sprawy dotyczącej przyznania płatności ONW do dnia 1 marca roku następującego po roku,

w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności ONW, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Płatność ONW jest wypłacana

w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności ONW (§ 5 ust. 7 rozporządzenia).

Niewątpliwie organy administracji publicznej w przedmiotowej sprawie nie zakończyły postępowania wynikającego z wniosku z dnia [...] maja 2009 r. w powyższym terminie, chociaż zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. powinny działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.).

Pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" nie zostało zdefiniowane

w ustawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez to pojęcie należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępny

w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (patrz: J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne

i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy.

Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. W wyroku z dnia 26 października 2012 r. w sprawie II OSK 1956/12 (publ. cbois) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia.

Przepis art. 149 § 1 p.p.s.a. daje stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia, czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Przechodząc do meritum sprawy wskazać należy, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż od [...] maja 2013 r., tj. od przekazania sprawy przez Kierownika BP

w [...] do Kierownika BP w [...] w związku ze zmianą siedziby spółki, skarżony organ na podstawie art. 36 k.p.a. dwanaście razy informował skarżącego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, uzasadniając to charakterem sprawy i koniecznością przeprowadzenia dodatkowych ustaleń, każdorazowo określając nowy termin jej rozpoznania. Nie określał natomiast, jakie konkretnie w sprawie winny być wykonane czynności, jaki jest ich zakres i związek z rozpoznawanym wnioskiem

o przyznanie płatności ONW na 2009 r. Poza dwunastokrotnym informowaniem skarżącego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy ze wskazaniem nowego terminu,

Kierownik BP w [...] na przestrzeni prawie dwóch lat (23 miesięcy) nie podjął żadnych czynności procesowych w celu rozpoznania sprawy, którą otrzymał do rozpoznania wg. właściwości. Dopiero w dniu [...] kwietnia 2015 r. wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień. Z akt administracyjnych wynika również, że postanowieniem

z dnia [...] lipca 2015 r. (już po złożeniu przez skarżącego zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.) organ postanowił o włączeniu do akt sprawy dokumentów dotyczących skarżącej spółki, uzyskanych w innym postępowaniu administracyjnych.

Z powyższej analizy prowadzenia postępowania wyjaśniającego wynika, że Kierownik BP w [...] w przedmiotowej sprawie nie dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie. Organ jako powód niezałatwienia sprawy w terminie wskazywał przeprowadzenie dodatkowych ustaleń, ale ta okoliczność nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. W związku z nieprecyzyjnie wskazywanymi przyczynami przedłużania terminów załatwienia sprawy nie wiadomo, w jakim kierunku zmierzało postępowanie wyjaśniające Kierownika BP w [...], kiedy "przeprowadzał dodatkowe ustalenia", czy ostatecznie chodziło mu o te dowody, które włączył do akt przedmiotowej sprawy postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r.

Zdaniem Sądu, Kierownik BP w [...], aby uniknąć zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania w tej sprawie winien przedstawić cały tok postępowania, zakres czynności dokonywanych, a niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Samo odwoływanie się do skomplikowanego charakteru sprawy i potrzeby wykonywania wielu czynności w sprawie, bez odpowiedniego udokumentowania tego, nie może stanowić podstawy do uznania, iż nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania.

Przystępując do oceny, czy przewlekłość miała charakter rażący, należy stwierdzić, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Do uznania jako rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, a także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Przewlekłe prowadzenie postępowania musi charakteryzować się podejmowaniem kolejnych czynności z przekroczeniem terminów i musi być pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia.

W kontrolowanej sprawie wniosek spółki o przyznanie płatności ONW na 2009 rok został przekazany Kierownikowi BP w [...] zgodnie z właściwością miejscową [...] maja 2013 r. Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącego złożonego na rozprawie w dniu 23 marca 2016 r., decyzja w I instancji w przedmiocie przyznania spółce płatności ONW na 2009 r. została wydana w sierpniu 2015 r., a więc po upływie 2 lat od otrzymania sprawy przez Kierownika BP w [...].

Powyższe, w ocenie Sądu, pozwala uznać, że stwierdzona przewlekłość

w prowadzeniu przedmiotowego postępowania przez Kierownika BP w [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika BP

w [...] (punkt 1 wyroku) uznając jednocześnie, iż przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2 wyroku). Sąd, uwzględniając skargę na przewlekłe prowadzenie przedmiotowego postępowania, nie zobowiązał Kierownika BP w [...] do wydania w określonym terminie decyzji w sprawie z uwagi na wydanie w tej sprawie merytorycznej decyzji z sierpnia 2015 r. Na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd wymierzył organowi celem jego zdyscyplinowania grzywnę w wysokości [...] zł (punkt 3 wyroku), zaś o kosztach postępowania orzekł (punkt 5 wyroku), biorąc za podstawę art. 200, art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Na wysokość kosztów postępowania składają się następujące kwoty: 100 zł tytułem wpisu sądowego, 240 zł wynagrodzenia pełnomocnika oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W pozostałym zakresie Sąd oddalił skargę (punkt 4 wyroku) uznając, że brak jest w tej sprawie podstaw do zobowiązywania organu do wydania decyzji w terminie 60 dni. Takie działanie na tym etapie byłoby zbyt daleko idącą ingerencją Sądu w tok postępowania. Skarżący ma prawo do kontroli dalszego toku postępowania administracyjnego w odrębnej sprawie, w której (po jej ewentualnym wpływie) Sąd zbada sprawność działania organów administracji na kolejnym etapie postępowania.