Postanowienie NSA, sygn. akt II OPP 36/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 2, art. 14
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 679/12 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 stycznia 2013 r. J. J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 679/12. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2013 r. (sygn. akt II OPP 5/13) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił tę skargę. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku, że naruszył prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Od dnia wpływu skargi do Sądu do dnia złożenia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania upłynęło niecałe 3 miesiące. W tym okresie Sąd prowadził postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy, podejmując poszczególne czynności w tym zakresie w rozsądnych terminach.

W dniu 2 kwietnia 2013 r. skarżący złożył kolejną skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. (sygn. akt II OPP 11/13) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił tę skargę.

W dniu 6 maja 2013 r. J. J. wniósł trzecią skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie. Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. (sygn. akt II OPP 15/13) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił tę skargę.

W dniu 28 maja 2013 r. J. J. wniósł ponownie skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r. (sygn. akt II OPP 21/13) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił tę skargę.

W dniu 23 sierpnia 2013 r. J. J. wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 679/12. Skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa 20 000 zł. Zdaniem skarżącego w sprawie tej zaszła nieuzasadniona zwłoka w prowadzeniu postępowania w okresie od dnia 15 grudnia 2012 r. do dnia 22 sierpnia 2013 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skarżący może wystąpić z nową skargą na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy od daty wydania przez sąd orzeczenia, o którym mowa w art. 12. Na postawie art. 9 ust. 2 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę wniesioną przez nieuprawnionego albo niedopuszczalną na podstawie art. 14.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 lutego 2013 r. (sygn. akt II OPP 5/13) oddalił skargę J. J. z dnia 3 stycznia 2013 r. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 679/12. Każda kolejna skarga na przewlekłość postępowania w tej sprawie wniesiona przed upływem 12 miesięcy od daty wydania tego orzeczenia jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 9 ust. 2 w zw. z art. 14 powołanej ustawy odrzucił skargę J. J. jako niedopuszczalną.