Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 320/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 193, art. 60
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Adam Bącal po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 października 2008 r. sygn. akt I SA/Łd 359/08 w sprawie ze skargi S. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 14 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu bezpośredniego nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2007 r. postanawia: 1) Umorzyć postępowanie w sprawie, 2) Zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 156,50 zł (słownie: sto pięćdziesiąt sześć złotych i pięćdziesiąt groszy), 3) Oddalić wniosek S. Ł. o zasądzenie kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu bezpośredniego nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2007 r.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Skarbowej w Ł.

Strona przeciwna złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną.

Pismem z dnia 8 grudnia 2009 r. (data nadania) Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako "u.p.p.s.a.") oświadczył, że cofa skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 u.p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Przepis ten, w związku z art. 193 u.p.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 – 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 u.p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze u.p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 u.p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.

W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

O zwrocie połowy uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.

Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz S. Ł. w związku z tym, iż umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 u.p.p.s.a.