Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 774/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M., E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Przy skardze z dnia 9 września 2011 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o zwolnienie ich od obowiązku uiszczania opłaty sądowej. Następnie, na wezwanie Sądu wnioski o przyznanie prawa pomocy zostały złożone na drukach urzędowych formularzy. Z ich treści wynika, że E. i R. M. wspólnie z córką prowadzą gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku o pow. 110 m2. Skarżący zadeklarowali, że nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Wskazali natomiast, że są właścicielami bliżej niezidentyfikowanego samochodu osobowego. Źródłem ich dochodów są wynagrodzenia za pracę uzyskiwane w łącznej wysokości 7400 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosków wskazano, że wnioskodawcy nie są w stanie ponieść kosztów sądowych ze względu na wielość zobowiązań bieżących.

Pismem z dnia 16 listopada 2011 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżących do:

- udokumentowania aktualnej wysokości dochodu uzyskiwanego przez E. i R. M., poprzez nadesłanie zaświadczeń wystawionych przez ich pracodawców,

- udokumentowania wysokości dochodów przeznaczanych na utrzymanie się - opłat za energię elektryczną, dostawy wody, gazu, usługi telekomunikacyjne itp.,

- nadesłania kserokopii dowodu rejestracyjnego posiadanego przez skarżących samochodu osobowego.

Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 P.p.s.a. konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że możliwość skorzystania z prawa pomocy jest uwarunkowana od tego, czy strona w należyty sposób wykaże, iż nie jest w stanie ponieść wydatków związanych z tym postępowaniem w całości lub w części. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. posłużył się zwrotem "wykaże". Oznacza to, że to na osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy został przerzucony ciężar przedstawienia swojej sytuacji materialnej w taki sposób, aby przekonać o zasadności złożonego wniosku. Instrumentem służącym wyjaśnieniu wątpliwości w tym zakresie jest wezwanie, o którym mowa w art. 255 P.p.s.a. Uzyskanie dodatkowego oświadczenia strony lub dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego w trybie art. 255 P.p.s.a. służy uzupełnieniu stanu wiedzy sądu o sytuacji strony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. akt II GZ 332/08 – System Informacji Prawniczej Lex nr 551914). Konsekwencją uchylenia się od tego obowiązku lub udzielenia niekompletnych informacji może być odmowa przyznania prawa pomocy (tak orzekł NSA w postanowieniu z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 180/09 – Lex nr 552208 i w postanowieniu z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 744/09 – Lex nr 552504).

W rozpoznawanej sprawie brak jest informacji istotnych dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżących. Przede wszystkim nie wiadomo w jakim stopniu bieżące koszty utrzymania obciążają ich budżet domowy, co jest tym istotniejsze, że powołali ten argument we wniosku, a ich dochody niewątpliwie nie mogą być zaliczone do niskich. Brak jest również potwierdzenia wysokości uzyskiwanych przez nich wynagrodzeń a także jakichkolwiek bliższych informacji na temat posiadanego pojazdu. Opierając się więc tylko na danych wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie można przyjąć, że uiszczenie wpisu od skargi mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację materialną stron.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.