Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2315/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2005 r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad i grudzień 2005 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarzoną do Sądu decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymal w mocy decyzję Dyrektora Urzedu Kontroli skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r., którą P. sp. z o.o. (Skarżąća Spółka) określono zobowiąznie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 2005 r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnych za listopad i grudzień 2005 r.

Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. przeprowadził w stosunku do Skarżacej Spółki postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowania podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. W toku tego postępowania organ ustalił, że w październiku i listopadzie 2005 r. Spółka dostarczała mięso drobiowe do "O." w Rosji (dalej: kontrahent rosyjski), nabyte w Wielkiej Brytanii od "K." Ltd oraz od kontrahenta krajowego “A." Spółka z o.o. W związku z tymi dostawami Skarżaca wystawiała faktury, w których wykazała usługi bezpośrednio związane ze wskazanymi dostawami mięsa drobiowego, do których zastosowała stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 0%. Faktury te wystawiono na rzecz kontrahenta rosyjskiego faktury i wykazano w nich “export service charge" (opłaty związanych z obsługą eksportu), bez wyszczególnienia typu wykonanych usług. Skarżąca wykazała te usługi w deklaracjach dla podatku od towarów i usług (VAT-7) jako "eksport usług", podatkowany według stawki 0%. Spółka w odpiwedzi na wezwania kontrolujących z 17 września 2009 r. oraz z 24 lutego 2010 r. do sprecyzowania, jakiego rodzaju usługi zostały wykonane przez spółkę na rzecz wskazanego kontrahenta, wymieniła wszystkie usługi o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 21 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54 poz. 535 ze zm.) - dalej: ustawa o VAT. Spółka nie wskazała konkretnych czynności jakie zostały wykonane na rzecz kontrahenta rosyjskiego oraz nie przedstawiła dokumentów potwierdzających zasadność stosowania 0% stawki podatku od towarów i usług.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. decyzją z [...] grudnia 2010 r. określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 2005 r. w wysokości 57.785 zł oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnych za listopad 2005 r. w wysokości 11.085 oraz za grudzień w wysokości 47.152 zł.

W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że Spółka bezpodstawnie stosowała stawkę 0% podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia usług “e.", ponieważ Spółka nie udokumentowała związku tych usług z eksportem towarów. W ocenie organu I instancji - usługi udokumentowane fakturami wystawionymi z tytułu "e." zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy VAT powinny zostać opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 22%.

Organ zakwestionował przedmiotowe faktury, które spółka ujęła w rejestrze sprzedaży jako eksport towarów za miesiące październik i listopad 2005 r. Zgodnie z art. 193 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., dalej: O.p.) organ uznał rejestry spółki w tym zakresie za prowadzone w sposób wadliwy, co było podstawą do określenia prawidłowej kwoty podatku należnego za październik i 2005 r. i określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad i grudzień 2005 w prawidłowej wysokości.

Od ww. decyzji organu I instancji Skarżąca złożyła odwołanie, w którym zarzuciła niepełne i wybiórcze zebranie materiału dowodowego w sprawie. Zdaniem Spółki, organ podatkowy I instancji bezpodstawnie podwyższył stawkę podatku VAT związaną z wystawionymi fakturami "s.". Ponadto Spółka zarzuciła organowi nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadka - M. L..

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z [...] marca 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji wskazano, że w przypadku dostaw mięsa do kontrahenta rosyjskiego, nabytego od spółki K. Ltd, nie występował eksport towarów, gdyż dostawy te były realizowane bezpośrednie z terytorium Wielkiej Brytanii do Rosji. W ocenie organu dostawy te były transakcjami zagranicznymi niebędącymi eksportem towaru w rozumieniu ustawy o VAT. Zdaniem organu II instancji Spółka nie spełniła przesłanki wynikającej z art. 83 ust. 1 pkt 21 lit a) ustawy o VAT świadczenia usług związanych z eksportem towarów. W konsekwencji usługi wykonane przez Spółkę na rzecz kontrahenta rosyjskiego w związku z dostawami mięsa z terytoriom Wielkiej Brytanii podlegały opodatkowaniu stawką 22% podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Odnosząc się do usług związanych z transakcjami dotyczącymi dostaw towarów do kontrahenta rosyjskiego, nabytych od kontrahenta krajowego - firmy A. Sp. z o.o. organ podatkowy stwierdził, że Spółka nie udowodniła bezpośredniego związku tych usług z eksportem towarów. Spółka wyjaśniła, że wykonywała usługi na rzecz ww. kontrahenta polegające na pakowaniu towaru, przewozie do miejsc formowania, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu i nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu. Skarżąca wymieniła wszystkie usługi, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 21 lit. a ustawy o VAT, nie podając konkretnych czynności wykonywanych przez nią w związku z eksportem mięsa do Rosji. Nie przedstawiła żadnych dokumentów, potwierdzających bezpośredni związek tych usług z eksportem mięsa drobiowego do państwa trzeciego, takich jak m. in. zlecenia, protokoły wykonania usług, umowy, kontrakty. Ponadto oświadczyła, że nie posiada żadnych dokumentów, z których wynikałoby jakie faktycznie usługi świadczyła na rzecz kontrahenta rosyjskiego.

Organ drugiej instancji ustosunkowując się do zarzutu nieprzeprowadzenia dowodu z zeznań w charakterze świadka - M. L., stwierdził iż świadek był dwukrotnie wzywany przez organ I instancji. Nie stawił się jednak na przesłuchanie przesyłając zwolnienia lekarskie. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej nie zachodziła przesłanka do przeprowadzenia dowodu z zeznań tego świadka, gdyż przedmiotem dowodu miała być okoliczność nie mająca znaczenia dla sprawy.

Reasumując Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że z uwagi na długotrwałe zwolnienie lekarskie M. L. oraz niespełnienie warunków określonych w art. 83 ustawy o VAT do zastosowania 0% stawki podatkowej VAT przez Spółkę, organ pierwszej instancji zasadnie odstąpił od dalszego jego wzywania w celu przesłuchania.

Na decyzję organu II instancji Skarżąca wniosła skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skargi Skarżąca ponosiła, że wystawione faktury na rzecz kontrahenta rosyjskiego z wskazanymi czynnościami określanymi jako "servis charge" dokumentowały finansowe rozliczenie stron, związane ze sprzedanym mięsem drobiowym do Rosji.

Spółka zarzuciła niezastosowanie się organów podatkowych do treści art. 180, art. 181, art. 187 i art. 188 O.p. Skarżąca podniosła zarzut braku stwierdzenia wygaśnięcia zobowiązania podatkowego przez przedawnienie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Sąd, stosownie do art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sprawuje kontrolę sądową zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako: "P.p.s.a.", na mocy kryterium zgodności z prawem, a zgodnie z art. 134 P.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Istota rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie dotyczyła zasadności zakwestionowania prawa podatnika do zastosowania preferencyjnej 0% stawki podatku od towarów i usług, o której to stawce mowa jest w art. 83 ust. 1 pkt 21 lit. a ustawy o VAT, w związku z realizacją przez Skarżąca usług, które jej zdaniem były związane bezpośrednio z dostawami na rzecz kontrahenta zagranicznego.

Jak wynika z akt sprawy Spółka dostarczała w październiku i listopadzie 2005 r. mięso drobiowe do kontrahenta rosyjskiego. Dostarczany towar do kontrahenta rosyjskiego, strona nabywała od kontrahenta krajowego A. Sp. z o.o. oraz w Wielkiej Brytanii, od K. Ltd. Spółka wystawiała na rzecz kontrahenta rosyjskiego, faktury z tytułu świadczenia usług związanych bezpośrednio z dostawami mięsa drobiowego, nie wyszczególniając jakie to były usługi. Organ uznał, iż Spółka bezpodstawnie stosowała do ww. transakcji stawkę preferencyjną podatku od towarów i usług.

Zaskarżona decyzja dotyczyła określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2005 r. oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad i grudzień 2005 r.

Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym w 2005 r.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (pkt1) oraz eksport towarów (pkt 2). W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel), w tym również do innych przypadków, nie mających zastosowania w sprawie.

Zgodnie z treścią art. 83 ust. 1 pkt 21 lit. a ustawy o VAT stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów, dotyczących towarów eksportowanych polegających na ich pakowaniu, przewozie do miejsc formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu i nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu. Mając na uwadze treść wskazanego uregulowania, Sąd stwierdził, że stawką 0% zostały objęte te czynności, które są bezpośrednio związane z samymi towarami będącymi przedmiotem eksportu. Należy uznać, że wyliczenie powyższe ma jednak charakter przykładowy, zaś ze stawki 0% korzystać mogą także inne czynności, niewymienione w przepisie, lecz nakierowane bezpośrednio na eksportowany towar (podobnie NSA w wyroku z dnia 5 stycznia 1998 r., I SA/Ka 987/96, LEX nr 32707). Świadczy o tym także treść lit. b pkt 21, który obejmuje stawką 0% m.in. usługi świadczone na podstawie umowy zlecenia, dotyczącej towarów eksportowanych. Niemal każda czynność może zostać wyświadczona właśnie na tej podstawie. Usługą bezpośrednio związaną z organizacją eksportu towarów jest przykładowo składowanie towarów, wykonywanie przeładunku, formowanie przesyłek zbiorczych, wystawianie dokumentów spedytorskich, organizowanie transportu, kontrolowanie przewozu (zob. pismo Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi z dnia 19 września 2005 r., ŁUS-III-2-443/153/05 MJS, http://sip.mf.gov.pl). Komentowaną regulacją objęte są także usługi polegające na składowaniu towarów, jeśli są one związane bezpośrednio z eksportem towarów (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 16 marca 2009 r., I SA/Gd 872/08, LEX nr 489302). W przypadku czynności bezpośrednio związanych z eksportem towarów, warunkiem zastosowania 0% stawki jest prowadzenie stosownej dokumentacji, z której będzie wynikać bezpośrednie powiązanie czynności z towarem eksportowanym. W myśl bowiem art. 83 ust. 2 ustawy o VAT opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 oraz 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

W ocenie Sądu, żeby skorzystać z preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług podatnik musi spełnić wszystkie warunki wskazane w zacytowanych przepisach. Po pierwsze muszą być to czynności, które są bezpośrednio związane z towarami będącymi przedmiotem eksportu, a po drugie podatnik chcąc zastosować preferencyjną stawkę musi prowadzić i posiadać dokumentację, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały przez niego wykonane.

W ocenie Sądu, organy podatkowe w prawidłowy sposób przeprowadziły postępowanie podatkowe wobec Spółki. Z zachowaniem obowiązujących zasad ustaliły stan faktyczny oraz do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego. Zgromadzony w toku postępowania kontrolnego materiał stanowił wystarczającą podstawę do przyjęcia, że strona nie udowodniła bezpośredniego związku usług związanych z transakcjami dotyczącymi eksportu towarów do kontrahenta rosyjskiego nabytych od kontrahenta krajowego, tj. firmy A. Sp. z o.o. i nie przedstawiła żadnych dokumentów, potwierdzających bezpośredni związek tych usług z eksportem mięsa drobiowego do państwa trzeciego, takich jak m. in. zlecenia, protokoły wykonania usług, umowy, kontrakty. Spółka w odpowiedzi na wezwanie organów podatkowych do sprecyzowania rodzaju usług wykonanych na rzecz kontrahenta rosyjskiego, wyjaśniła w piśmie z 23 września 2009 r., że wykonywała usługi polegające na pakowaniu towaru, przewozie do miejsc formowania, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu i nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu. Wymieniła wszystkie usługi, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 21 lit. a ustawy o VAT, nie podając konkretnie wykonanych czynności. Z przedstawionego przez spółkę oświadczenia wynikało, że nie posiada żadnych dokumentów, z których wynikałoby jakie faktycznie usługi świadczyła na rzecz kontrahenta rosyjskiego. Ponadto w uwagach do protokołu kontroli spółki z dnia 31 maja 2010 r. stwierdziła, iż dokumentacja, z której wynika związek wykonywanych usług z eksportem towaru znajduje się wśród dokumentów zabezpieczonych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego w P. w związku z postępowaniem prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w P.. To stwierdzenie nie znalazło potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Organ w toku postępowania zapoznał się z dokumentami zabezpieczonymi w postępowaniu karnym i nie stwierdził wśród nich dokumentów potwierdzających związek przedmiotowych usług z eksportem towarów.

Odnosząc się do kolejnej kwestii spornej w niniejszej sprawie, tj. do dostaw towaru do kontrahenta rosyjskiego, nabytego od kontrahenta spółki - K. Ltd, Sąd stwierdził, że nie występował w tym przypadku eksport towarów. Konstrukcja eksportu towarów określona w ustawie VAT dotyczy potwierdzonego przez urząd celny wywozu towaru z terytorium kraju w wykonaniu określonych czynności opodatkowanych. Wywóz towarów, będący eksportem, musi następować poza terytorium Wspólnoty. Zgodnie z definicją ustawową, eksport towarów ma miejsce wówczas, gdy łącznie spełnione są trzy przesłanki: następuje wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty, podatnik dysponuje potwierdzeniem wywozu towaru przez urząd celny określony w przepisach celnych, wywóz następuje w wykonaniu dostawy towarów (w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT). Wywóz towaru ma nastąpić z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium Wspólnoty. Wywóz towaru następujący (rozpoczynający się) w innym niż Polska państwie członkowskim nie jest eksportem towarów, lecz stanowi czynność w ogóle w Polsce niepodlegającą opodatkowaniu (z racji tego, że miejscem świadczenia dla dostawy eksportowej nie jest wówczas Polska) - wyrok WSA w Szczecinie z dnia 6 stycznia 2010 r. (I SA/Sz 505/09, LEX nr 559566): "Skoro zaś miejscem świadczenia dla dostaw towarów transportowanych jest państwo, w którym eksport się rozpoczyna (art. 132 dyrektywy 2006/112/WE), to w określonym państwie członkowskim stawką 0% mogą być objęte tylko takie dostawy eksportowe, które mają miejsce świadczenia w tym państwie". Eksport towarów będzie miał miejsce nie tylko wówczas, gdy towary, opuszczając terytorium RP, są przemieszczane bezpośrednio poza terytorium Wspólnoty, ale także wtedy, gdy po opuszczeniu kraju są w ramach jednej czynności wywożone poza terytorium Wspólnoty przez terytoria innych państw członkowskich. W ocenie Sądu przewidziany w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT warunek "wywozu z kraju poza terytorium Wspólnoty" może zostać spełniony jedynie wtedy, gdy procedura wywozu towarów, o której mowa w art. 161 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (Dz. Urz. DE, wydanie polskie specjalne, 02/t. 4, s. 307 i nast. ze zm.) rozpocznie się w urzędzie celnym położonym w Polsce, gdyż tylko wówczas miejscem opodatkowania będzie Polska (wyrok NSA z dnia 15 listopada 2010 r. I FSK 1898/09, LEX nr 744477). Warunkiem uznania określonej czynności za eksport towarów jest więc m.in. wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty z terytorium kraju. Natomiast w przedmiotowej sprawie wywóz towaru następował z terytorium Wielkiej Brytanii bezpośrednio do kontrahenta w Rosji. W ocenie Sądu przedmiotowe transakcje nie były eksportem, lecz transakcjami zagranicznymi. Sąd uznał, iż w przypadku dostaw towaru do kontrahenta rosyjskiego, nabytego od K. Ltd z Wielkiej Brytanii nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 83 ust. 1 pkt 21 lit a) ustawy o VAT, z którego wynika, iż żeby skorzystać z prawa do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług, musi być spełniony warunek, że wymienione w tym przepisie usługi są bezpośrednio związane z eksportem towarów. Zdaniem Sądu organy zasadnie stwierdziły, z e przypadku dostawa mięsa nabywanego od podmiotu z Wielkiej Brytanii, Spółka nie miała prawa do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i z powodu niewystępowania transakcji eksportu towarów w rozumieniu ustawy o VAT. W konsekwencji wykazane przez Spółkę usługi nazwane export sernice charge podlegały opodatkowaniu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, z zastosowaniem stawki podatku od towarów i usług 22%.

Ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, zdaniem Sądu w kontrolowanej sprawie stan faktyczny został przez organy podatkowe ustalony prawidłowo. Oceniając postępowanie organów podatkowych w rozpoznanej sprawie i wyprowadzone z niego wnioski należało stwierdzić, że organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Prowadzone postępowanie dowodowe dotyczyło okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Sądu prowadzone w rozpoznanej sprawie postępowanie podatkowe nie naruszały zasady zaufania podatników do organów podatkowych. Wskazać należy, że organy podatkowe zwracały się do spółki o sprecyzowanie rodzaju usług wykonywanych na rzecz kontrahenta rosyjskiego oraz o przedstawienie dokumentacji potwierdzającej zasadność stosowania preferencyjnej stawki podatku VAT z tytułu świadczonych usług eksportowych. Zdaniem Sądu należało zgodzić się z organami, że strona nie przedstawiła stosownej dokumentacji oraz nie sprecyzowała, jakiego rodzaju usługi wykonywała na rzecz kontrahenta rosyjskiego. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, iż strona, działając w swym dobrze pojętym interesie, powinna wykazać dbałość o swe sprawy przedstawiając konkretne fakty, ewentualnie dowody, uzasadniające jej twierdzenia. Aktywność strony ma szczególne znaczenie przy wykazywaniu wykonania czynności wynikających z przepisów art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Obowiązki organu podatkowego nie zwalniają podatnika z przedstawiania dowodów na wykazanie swych racji. Organy podatkowe nie muszą bowiem poszukiwać w sposób nieograniczony dowodów potwierdzających stanowisko podatnika w sytuacji, gdy nie przedstawił żadnych dowodów ze swej strony (wyrok NSA z 21 grudnia 2007 r., sygn. akt I FSK 176/07, wyrok WSA z dnia 18 maja 2009 r., sygn. akt III SA/GI 1273/08). Nie był zasadny zarzut nieprzeprowadzenia dowodu z zeznań świadka M. L. W rozpoznanej sprawie organ podatkowy podjął próbę przesłuchania tego świadka, jednakże nie stawił się on w siedzibie organu pomimo dwukrotnego jego wzywania w celu przesłuchania go. Zdaniem Sądu w rozpoznanej sprawie zaniechanie przesłuchania M. L. należało ocenić w kontekście postanowień art. 83 ust. 2 ustawy o VAT. Organy podatkowe zasadnie uznały, że nieprzeprowadzenie tego dowodu nie zmieni faktu braku dokumentacji, o której mowa w art. 83 ust. 2 ustawy o VAT. Z treści tego przepisu wynika, że brak przedmiotowej dokumentacji u Skarżącej pozbawił ją prawa do zastosowania do świadczonych przez nią usług stawki podatku 0%. W związku z powyższym należało stwierdzić, że nie zachodziła przesłanka do przeprowadzenia dowodu z zeznań ww. świadka, gdyż przeprowadzenie tego dowodu nie mogło mieć żadnego wpływu na okoliczność braku dokumentacji, o której mowa w art. 83 ust. 2 ustawy o VAT. Przesłuchanie to nie mogło także zmienić faktu, że w przypadku mięsa wysyłanego z terytorium Wielkiej Brytanii w ogóle nie wystąpił eksport towaru w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że niezasdny był podniesiony w skardze zarzut naruszenia zaskarzoną decyzją: art. 180, art. 181, art. 187 i art. 188 O.p.

W rozpoznanej sprawie okoliczność rzeczywistego wykonania na rzecz kontrahenta rosyjskiego usług nazwanych “e." nie było kwestionowane przez strony postepowania. W świetle przedstawionych powyżej konstatacji bależało stwierdzić, że usługi wykonane i udokumentowane przez spółkę fakturami wstawionymi z tytułu "e." na rzecz kontrahenta rosyjskiego winny zostać opodatkowane przez Spółkę stawką podatku VAT w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy VAT.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące październik i listopad 2004 r., mając na względzie dwa postanowienia z [...] listopada 2010 r. należało zgodzić się z opinią organu, że zarzut ten był niezasadny. Zdaniem Sądu, w rozpoznanej sprawie nastąpiło skuteczne zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. W rozpoznanej sprawie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych za miesiące od października do grudnia 2005 r. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nastąpiło na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. wskutek wszczęcia postępowania karnego skarbowego przeciwko M. L. o przestępstwo skarbowe polegające na uszczupleniu podatku VAT za miesiąc październik 2005 r. oraz narażeniu na uszczuplenie podatku VAT za miesiące listopad i grudzień 2005 r., przez złożenie w organie podatkowym deklaracji VAT-7 za wymienione okresy, w których nie został wykazany podatek należny od usług, których dotyczy rozpoznana sprawa. Jak wynika z elektronicznej bazy wiedzy L.M. L.w dniu 25 października 2010 r. był prokurentem Skarżącej Spółki. Zatem przedstawienie mu zarzutów w postępowaniu karnym skarbowym związanych z zaniżeniem podatku należnego od usług, których dotyczy niniejsza sprawa, było równoznaczne z poinformowaniem o tym postępowaniu Skarżącej Spółki.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.