Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 214/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2015 r sprawy ze skargi P. G. – redaktora naczelnego dziennika "[...]" na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w J.G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 lipca 2015 r. P. G. - redaktor naczelny dziennika "[...]", (dalej skarżący, wnioskodawca) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w J. G. w zakresie udzielenia prasie informacji publicznej.

Stan sprawy, wynikający z akt administracyjnych, przedstawia się następująco:

Wnioskiem z dnia 29 maja 2015 r., sporządzonym z nagłówkiem dziennika "[...]" i ze wskazaniem numeru rejestru prasowego w Sądzie Okręgowym w G. P. G., wystąpił do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego (dalej Zarząd Okręgowy, powołując na przepis art. 4 ust. 1 i art. 11 ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz.U. z 1984 r., nr 5, poz. 24 ze zm.), o udzielenie informacji poprzez przysłanie kopii protokołów i podjętych uchwał z posiedzeń Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego, odbytych do chwili obecnej w 2015r. w formie kserokopii przesyłką pocztową lub skanów. Ponadto wnioskodawca poinformował, że w przypadku uznania, iż w treści wnioskowanych protokołów znajdują się dane osobowe nie związane z działalnością tych osób w Polskim Związku Łowieckim, dane te mogą zostać przez organ anonimizowane.

Decyzją z dnia 19 czerwca 2015 r. Zarząd Okręgowy, rozpoznając powyższy wniosek z dnia 29 maja 2015r., odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

Zarząd Główny Polskiego Związku Łowieckiego decyzją z dnia 22 lipca 2015r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 19 czerwca 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wysłane do skarżącego w dniu 28 lipca 2015 r.

Skarżący pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 31 lipca 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Zarządu Okręgowego w sprawie jego wniosku z dnia 29 maja 2015 r. W piśmie tym wystąpił o zobowiązanie na podstawie art. 149 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) Zarządu Okręgowego do udzielenia informacji zgodnie z jego wnioskiem w terminie czternastu dni oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa według norm przepisanych. Do sądu skarga przekazana została przez Zarząd Okręgowy w dniu 18 sierpnia 2015 r.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie. Cytując treść art. 4 ust. 1 i art. 3a prawa prasowego wywodził, że udostępnianie informacji publicznej prasie odbywa się w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.). Zatem w świetle art. 3a prawa prasowego dla wskazania właściwego trybu dostępu do określonej informacji, w sytuacji, gdy wnioskuje o nią prasa, decydujące znaczenie ma ocena charakteru tej informacji oraz charakteru adresata wniosku. W sytuacji gdy wniosek dotyczy informacji publicznej i zostanie skierowany do podmiotu zobowiązanego na mocy art. 4 ust. u.d.i.p., właściwym dla jego załatwienia jest tryb określony w przepisach u.d.i.p, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko władze publiczne, ale także podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Polski Związek Łowiecki jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a przez to objętym regulacją powyższego unormowania. Ustawodawca w art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie przekazał temu podmiotowi szereg zadań z zakresu administracji publicznej. Wymienione zadania nałożone na Związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny, dlatego informacja o działalności jego organów, określonych w ustawie, winna być udzielana na wniosek tak prasy, jak i każdego obywatela RP na podstawie przepisów u.d.i.p. Ponadto skarżący dodał, że wnioskowana informacja jest informacją prostą. Powyższe zdaniem skarżącego oznacza, że brak odpowiedzi organu w ciągu 14 dni lub nie wykonanie żadnej z czynności, o której mowa w art. 13-17 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest bezczynnością lub przewlekłym prowadzeniem postępowania w tym przedmiocie.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Okręgowy wniósł o jej oddalenie, zauważając że skarga nie została należycie opłacona. W uzasadnieniu organ wskazał między innymi, że w chwili wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 782.) dalej jako u.d.i.p., terminie 14 dni, zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej.

Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy więc do czynienia tylko wówczas, gdy organ zobligowany jest udzielić informacji publicznej,

a jej nie udziela i nie wydaje stosownej decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji. W przypadku zaś, gdy informacja o jaką ubiega się zainteresowany nie ma charakteru informacji publicznej, organ nie pozostaje w zwłoce w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Wobec powyższego Sąd rozpoznając skargę złożoną w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności zobowiązany był do dokonania oceny charakteru żądanej przez skarżącego informacji w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał. Tylko bowiem przyjęcie, że informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. uzasadniałoby stwierdzenie, że Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego dopuścił się bezczynności.

Należy w związku z tym wskazać, że ustawodawca przekazał Polskiemu Związkowi Łowieckiemu zadania z zakresu administracji publicznej, określone w art. 34 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2013 r., poz. 1226 z zm.). Są nimi m.in.: prowadzenie gospodarki łowieckiej w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła łowieckie, troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących, a ponadto zadania powierzone przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Zadania nałożone na Polski Związek Łowiecki ze względu na ich cel mają charakter publiczny. Zatem - co do zasady – organy Polskiego Związku Łowieckiego, w tym zarządy okręgowe, mogą być zobowiązane do udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Powyższe nie oznacza jednak , że każda informacja i każdy dokument, jakimi dysponuje Zarząd okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego ma walor informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.), Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. Do nadzoru nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego na podstawie art. 35a ust. 2 tej ustawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 855 ze zm.) regulujące zasady nadzoru nad stowarzyszeniami. Również do gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego stosuje się odpowiednio przepisy regulujące zasady gospodarki finansowej stowarzyszeń (art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo łowieckie)

W związku z powyższym do zrzeszenia jakim jest Polski Związek Łowiecki odnieść można odpowiednio stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1514/14, a mianowicie, że nie sposób stowarzyszeniom stawiać analogiczny standard wymagań, jak organom administracji.

W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji Polskiego Związku Łowieckiego bądź odnosząca się do jego funkcjonowania będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez ten Związek w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, pozostałą zaś materię a contrario uznać należy za niepubliczną, a zatem stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. za niebędącą informacją publiczną. Takie ograniczenie zakresowe dostępu do informacji o działalności osób i jednostek innych niż organy władzy państwowej czy osoby pełniące funkcje publiczne oraz samorządy gospodarcze i zawodowe, przewidział ustrojodawca, co wynika z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, stanowiącego, że "obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa." Przyjęcie zatem, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotów można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań władzy publicznej czy gospodarowania mieniem publicznym – byłoby nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą poza standard konstytucyjny.

W kontekście gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego, jako ewentualnego gospodarowania mieniem publicznym, zwrócić należy uwagę na art. 35 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo Łowieckie, który stanowi, że działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej, zaś dochód z działalności gospodarczej Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między członków. Majątek Polskiego Związku Łowieckiego nie stanowi więc mienia publicznego. Kwestie majątkowe zrzeszenia zostały uregulowane w dziale V Statutu. Zgodnie z treścią § 175 Statutu majątek i fundusze Zrzeszenia powstają w wpłat wpisowego, składek członkowskich, opłat, dochodów z własnej działalności i imprez organizowanych przez Zrzeszenie, dochodów z majątku Zrzeszenia oraz z darowizn i innych uznanych źródeł.

Mając na uwadze powyższe, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę

w całości podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2015r., sygn. akt I OSK 1928/14, iż informacje w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał Zarządu Okręgowego – objęte wnioskiem – nie stanowią ani informacji bezpośrednio odnoszącej się do wykonywania przez Polski Związek Łowiecki zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa, ani do gospodarowania mieniem publicznym, a tym samym żądane we wniosku skarżącego informacje nie mają charakteru informacji publicznej. Wobec natomiast stwierdzenia, że żądane informacje w postaci kopii protokołów z posiedzeń oraz podjętych uchwał Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., nie można zarzucić Zarządowi Okręgowemu bezczynności w udzieleniu informacji publicznej.

Nie może zmienić powyższej oceny okoliczność, iż decyzją z dnia 22 lipca 2015 r. Polski Związek Łowiecki Zarząd Główny uchylił wcześniejszą decyzję z dnia 19 czerwca 2015 odmawiającą udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podkreślenia przy tym wymaga, że w sprawie skargi na bezczynność Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności wydanych w sprawie decyzji. Stronie przysługuje bowiem odrębna skarga na tę decyzję do tut. Sądu.

Z powyższych względów Sąd oddalił w całości skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.