Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 468/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Z. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie wniosku z dnia 7 kwietnia 2013 r. dotyczącego uchylenia decyzji w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych I. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do załatwienia wniosku Z. W. z dnia 7 kwietnia 2013 r. dotyczącego uchylenia decyzji w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. przyznaje [...] J. P. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] w sprawie przyznania Z. W. specjalistycznych usług opiekuńczych. Na powyższą decyzję Z. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W dniu 9 kwietnia 2013r. do Kolegium wpłynęło pismo skarżącego nazwane "skargą", w sprawie uchylenia decyzji z [...]. W dniu 5 czerwca 2013r. skarżący złożył w Kolegium wezwania do usunięcia " bezprawia SKO w sprawie skargi z 9.04.13 ( wpływ) tzn. wszczęcia postępowań na żądanie moje wynikających z treści skargi i doręczenie orzeczeń". Postanowieniem z dnia [...] Kolegium na podstawie art. 36 § 1 kpa zawiadomiło wnoszącego skargę o terminie załatwienia sprawy w terminie 1 miesiąca od wpływu akt sprawy z prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu podano, że powstała obiektywna niemożność załatwienia sprawy w terminie w skazanym w art. 35 kpa, ponieważ Kolegium nie dysponuje aktami sprawy, a poza tym nie zostało zakończone postępowanie sądowe. W tej sytuacji Z. W. wniósł skargę na przewlekle prowadzenie postępowania przez Kolegium w sprawie jego skargi z dnia 7 kwietnia 2013r. Stwierdził, że wady decyzji Kolegium ma obowiązek z woli prawa kasować niezwłocznie. Jego zdaniem akta można wypożyczyć, w sądzie są raczej kserokopie. Uzasadnienie postanowienia z dnia [...] wymienia pseudoprzyczynę i jest to pretekst na szkodę jego i interesu publicznego.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze opisało przebieg postępowania i stwierdziło, że w tych warunkach skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, Wprawdzie przepisy kpa, ani ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zmianami ) nie definiują pojęcia przewlekłości, niemniej jednak w literaturze oraz orzecznictwie uznaje się, że o przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić wówczas, gdy organ wykonuje szereg czynności w dużym odstępie czasu, wykonuje czynności pozorne, czy mnoży czynności dowodowe ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy, formalnie nie pozostając w bezczynności, ale w istocie nie dążąc do rozstrzygnięcia sprawy (. B. Adamiak, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 238; Zbigniew Kmieciak - Przewlekłość postępowania administracyjnego - Państwo i Prawo 6/2011 str. 32 ). W rozpoznawanej sprawie Kolegium nie tylko nie rozpoznało "skargi" z dnia 9 kwietnia 2013r. w terminie wyznaczonym przepisem art. 35 kpa, ale postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia sprawy wydało dopiero po wezwaniu skarżącego z dnia 5 czerwca 2013r.do usunięcia naruszenia prawa. Co więcej sama czynność zawiadomienia skarżącego o nowym terminie załatwienia sprawy nie usprawiedliwia braku działania organu. Istotna jest przyczyna zwłoki. Według Kolegium przesłanką pozostawania w zwłoce jest brak akt sprawy, które znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym oraz brak rozstrzygnięcia złożonej skargi. Należy jednak zauważyć, że chociaż przepisy kpa nie zawierają zakazu wszczynania postępowania nadzwyczajnego w stosunku do decyzji, w stosunku do której złożono skargę do sądu administracyjnego, to w orzecznictwie utrzymuje się pogląd, według którego wniesienie prawnie skutecznej skargi stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego ( Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – Komentarz Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka – Medek Wyd. Wolters Kluwer 2013, str. 224, uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000r. FPS 12/99 ONSA 2001/1/7, wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2006r. II OSK 50/06 ). Organ powinien w takim przypadku na podstawie art. 61a § 1 kpa odmówić wszczęcia postępowania, a jeśli zostało wszczęte zawiesić do czasu rozpoznania skargi. Jak bowiem wykazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu 7 sędziów z dnia 7 grudnia 2009r. ( I OPS 6/09 ONSAiWSA 2010/2/18 ) fakt utrzymania w mocy decyzji na skutek oddalenia na nią skargi przez sąd administracyjny zamyka organom administracji legitymowanym do uruchomienia nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego możliwość pozbawienia jej mocy wiążącej, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim przyczyny tej wadliwości objęte są zakresem rozpoznania i orzekania sądu administracyjnego. Brak rozstrzygnięcia skargi w żadnym razie nie stanowił zatem przyczyny uzasadniającej pozostawanie organu w zwłoce w rozpoznaniu sprawy, które wszczęto, mimo jego niedopuszczalności. Wyznaczanie w tej sytuacji nowego terminu, który dodatkowo nie został precyzyjnie ustalony, pozwala na wniosek o nieuzasadnionym przedłużaniu postępowania.

W przekonaniu sądu nie ma natomiast wystarczających powodów dla których należałoby uznać, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadnieniem dla takiej oceny powinno być ewidentne uchylanie się przez organ od załatwienia sprawy, oczywiście widoczne bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej analizy okoliczności sprawy. W tym przypadku Kolegium wskazało motywy, jakimi kierowano się powstrzymując od rozstrzygnięcia sprawy i choć nie można się z nimi zgodzić, to jednak okoliczności te przemawiają za odrzuceniem tezy o kwalifikowanej przewlekłości w prowadzeniu przedmiotowego postępowania.

Z tych względów na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r., poz. 270 ze zmianami) należało zobowiązać Samorządowe Kolegium Odwoławcze do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 9 kwietnia 2013r. O wynagrodzeniu adwokata orzeczono na podstawie art. 250 wspomnianej ustawy w związku z § 18 ust.1 pkt.1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 461 ).