Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 884/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31  ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spraw.) Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 71 ust. 1 i 2 w zw. z art.10 ust. 2 pkt 4 oraz ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2008 Nr 69, poz. 415 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie uznania J. W. za osobę bezrobotną oraz odmawiającą przyznania prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu organ powołał następujący stan faktyczny i prawny:

J. W. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. w dniu 17 stycznia 2011 r. Decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. J. W. został uznany za osobę bezrobotną, jednocześnie jednak odmówiono mu przyznania prawa do zasiłku. Na uzasadnienie podano, że w dniu rejestracji J. W. spełniał warunki do uznania za osobę bezrobotną, natomiast suma okresów, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, jest krótsza niż 365 dni, co stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa do zasiłku.

W dniu [...] listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny w W. wydał wyrok w sprawie o sygn. akt [...], którym przyznał J. W. prawo do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, poczynając od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 1 czerwca 2009 r. (punkt II sentencji).

Wyżej wymienioną decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. J[...] W[...] uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Wojewoda [...] nie uznaje skutków wynikających z przyznania wstecznej renty wyrokiem Sądu Apelacyjnego w W. i nie bierze pod uwagę, że skarżący cały czas był zarejestrowany jako bezrobotny, również w okresie, za który otrzymał rentę. Skarżący stwierdził, że powinien otrzymać prawo do zasiłku za okres wskazany w zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący zasadnie nie otrzymał prawa do zasiłku decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2011 r.

W myśl art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz.415 ze zm.), prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli:

1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz

2) lit. a) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104a-105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni, bądź też wykonywał inne formy zatrudnienia, przewidziane w lit. b) do i) cytowanego przepisu.

Jednocześnie w myśl art. 71 ust. 2 cytowanej ustawy, do okresu 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy, wymienione w pkt 1) do 5), w szczególności, na podstawie pkt 3) zalicza się (m. in.) okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy.

Bezsporne jest, że w okresie wynikającym z cytowanej wyżej ustawy skarżący nie spełnił żadnego z warunków, o których mowa w art. 71 ww. ustawy, koniecznych do przyznania mu prawa do zasiłku. Z twierdzeń skarżącego wynika jednak, że zasadności swojej skargi upatruje w treści wyroku, wydanego w dniu [...] listopada 2010 r. przez Sąd Apelacyjny w W. w sprawie o sygn. akt [...], którym przyznano J. W. prawo do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, poczynając od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 1 czerwca 2009 r. (punkt II sentencji).

Z punktu widzenia przepisów, mających zastosowanie w niniejszej sprawie, wyrok ten nie może wpłynąć na treść rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż renta została przyznana za okres przypadający przed 18 miesięcznym okresem przed zarejestrowaniem, które nastąpiło 17 stycznia 2011 r. Bezsporne jest, że po 1 czerwca 2009 r. nie zaszły żadne okoliczności uprawniające skarżącego do zasiłku, w szczególności pomiędzy 1 czerwca 2009 r. a 17 stycznia 2011 r. J. W. nie pracował, ani nie otrzymywał renty z tytułu niezdolności do pracy.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.