Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 402/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.27 par.1 pkt 7, art.33 pkt 10
journal: Dz.U. 1966 nr 23 poz 148
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o miarach i narzędziach pomiarowych.
article: art.16 c ust.1 i 2
journal: Dz.U. 1980 nr 7 poz 18
law: Ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski Sędzia WSA Tadeusz Piskozub ( spr. ) Protokolant Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 6 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym Oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Ol 402/08

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez A Spółkę Akcyjną w W. na postanowienie Burmistrza T. z dnia "[...]" o nieuwzględnieniu zarzutu dłużnika A z siedzibą w W. w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego właściwości organu egzekucyjnego, postawiło uchylić zaskarżone postanowienie i postanowiło:

- uwzględnić zarzuty zgłoszone przez dłużnika w przedmiocie skierowania tytułów wykonawczych do niewłaściwego organu egzekucyjnego i nie wskazania podstawy pierwszeństwa zaspokojenia należności,

- nie uwzględnić zarzutu w zakresie nieprawidłowego wystawienia tytułów wykonawczych poprzez nie zamieszczenie odpowiedniej pieczęci wierzyciela.

Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, co następuje:

Burmistrz T wystawił wobec dłużnika Spółki A w W. tytuł wykonawczy Nr "[...]", obejmujący podatek od nieruchomości za 2007 rok.

Tytuł wykonawczy wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji - wierzyciel skierował do Naczelnika Pierwszego "[...]" Urzędu Skarbowego, który przekazany został następnie według właściwości do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego.

A z siedzibą w W. wniosły zarzuty co do prowadzonego postępowania egzekucyjnego, podnosząc, że:

- Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego nie jest właściwym miejscowo organem egzekucyjnym dla A,

- w tytule wykonawczym nr "[...]" z dnia "[...]" nie umieszczono pieczęci urzędowej wierzyciela,

- w tytule wykonawczym nr "[...]" nie wskazano podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności, czym naruszono art.27 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Burmistrz T. działając jako wierzyciel, na podstawie art.34 w związku z art.33 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowieniem z dnia16 czerwca 2008 roku nie uwzględnił zarzutu dłużnika. W uzasadnieniu postanowienia wierzyciel podniósł, że skierował tytuł wykonawczy do właściwego organu egzekucyjnego, którym był Naczelnik Pierwszego "[...]" Urzędu Skarbowego. Nadto wierzyciel dodał, że tytuł wykonawczy został opatrzony pieczęcią urzędową z herbem Miasta i Gminy T. z godnie z art. 16 c ust.2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 roku o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych, w przedmiocie zarzutu dotyczącego nie wskazania podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności, wierzyciel zauważył, że nie zachodziły te okoliczności, ponieważ należności z tytułu podatku od nieruchomości nie korzystały z pierwszeństwa zaspokojenia.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia dłużnika, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zwane dalej SKO, postanowieniem z dnia "[...]" uchyliło w całości postanowienie Burmistrza T. z dnia "[...]" orzekając o:

- uwzględnieniu zarzutów zgłoszone przez dłużnika w przedmiocie skierowania tytułów wykonawczych do niewłaściwego organu egzekucyjnego i nie wskazania podstawy pierwszeństwa zaspokojenia należności,

- nie uwzględnieniu zarzutu w zakresie nieprawidłowego wystawienia tytułów wykonawczych poprzez nie zamieszczenie odpowiedniej pieczęci wierzyciela.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podniósł, że zarzuty A zasługują na uwzględnienie w części dotyczącej skierowania tytułu wykonawczego do niewłaściwego organy egzekucyjnego, a także co do nie wskazania podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności, objętej tytułem wykonawczym.

SKO w uzasadnieniu wskazało, że zgodnie z dokumentami, siedziba dłużnika A, mieszcząca się w W. przy ulicy S., leży w terytorialnym zasięgu działania dwóch urzędów skarbowych: wymienionego w załączniku Nr 1 do rozporządzenia - Trzeciego Urzędu Skarbowego "[...]" (poprzednio Drugiego Urzędu Skarbowego "[...]’) oraz wymienionego w załączniku Nr 2 do rozporządzenia "specjalnego" Pierwszego "[...]" Urzędu Skarbowego.

Na podstawie art. 5 a ust. 1 ustawy o urzędach i izbach skarbowych dla opisanej wyżej "specjalnej" kategorii podatników (art. 5 ust. 9 a pkt 1 i ust. 9b), zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego następuje:

1) z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b-d;

2) z dniem I stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a - w przypadku podatników wymienionych w tym przepisie.

Na podstawie art. 5a ust. 3 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, podatnicy, o których mowa w art. 5 ust. 9b, są obowiązani, w przypadku ustalenia właściwości zgodnie z art. 5 ust. 9a pkt 1, zawiadomić o zmianie właściwości dotychczas właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 października roku poprzedzającego rok, od którego nastąpi ta zmiana, składając zawiadomienie według ustalonego wzoru. W przypadku gdy włączenie ich do kategorii podatników określonych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 i pkt 7 lit. b-d nastąpiło w okresie od dnia 15 października do dnia 31 grudnia, zawiadomienie powinno nastąpić w terminie 7 dni od tego włączenia, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok, od którego następuje zmiana właściwości.

Z treści dokumentu przedłożonego przez podatnika wynika, że złożył on w dniu 14 października 2003 roku w Drugim Urzędzie Skarbowym "[...]" zawiadomienie o zmianie właściwości naczelnika urzędu skarbowego wynikającej z włączenia zgłaszającego do grupy kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9a pkt 1 w związku z art. 5 ust. 9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

Ze wskazanego zawiadomienia wynika, że dla podatnika A w Warszawie jako podmiotu, który w ostatnim roku podatkowym osiągnął przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług o równowartości ,co najmniej 5 mln euro — właściwym organem skarbowym jest Naczelnik Pierwszego "[...]" Urzędu Skarbowego.

W związku ze złożonym przez podatnika zawiadomieniem o osiągnięciu w ostatnim roku podatkowym poprzedzającym złożenie zawiadomienia przychodu netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług o równowartości, co najmniej 5 mln euro według kursu średniego ogłaszanego przez NBP na koniec roku podatkowego — bezspornym jest, iż podatnik ten uzyskał status tak zwanego "dużego" podatnika w rozumieniu art. 5 ust. 9a w związku z art. 9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

W świetle powyższego zarzut prowadzenia egzekucji administracyjnej przez niewłaściwy miejscowo organ egzekucyjny uznać należy za zasadny.

Kwestia prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny mieści się w katalogu zarzutów określonych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i należało ją rozpatrzyć w trybie tu opisanym.

Rozpoznając zarzut A co do braku wskazania w tytule wykonawczym "[...]" podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia naIeżności — skład Kolegium orzekający w niniejszej sprawie uznał ten zarzut za zasadny.

Zgodnie z art.27 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwanej dalej "upea", tytuł wykonawczy powinien zawierać podstawę prawna pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej .

Sformułowanie zawarte w tym przepisie : "Tytuł wykonawczy zawiera" oznacza, że tytuł musi posiadać wszystkie elementy wskazane w art. 27 §1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a brak któregokolwiek elementu stanowi podstawę dla zobowiązanego do złożenia środka zaskarżenia w postaci zarzutów, na podstawie art. 33 pkt 10 upea.

SKO podzieliło stanowisko zawarte w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie, z dnia 6 maja 1998 r., sygn. akt SA/Sz 1477/97 - organ I instancji winien z urzędu zbadać dopuszczalność egzekucji administracyjnej - tzn. między innymi, czy tytuł wykonawczy posiada wszystkie elementy wymienione w art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; brak chociażby jednego z tych elementów, powoduje niedopuszczalność egzekucji w postępowaniu administracyjnym.

Tak więc tytuł wykonawczy winien zawierać wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej, wpisane w rubryce D pole 77 wzoru tytułu wykonawczego, zawartego w załączniku Nr 5 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W art. 115 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ustawodawca wskazał kolejność zaspokajania należności z kwot uzyskanych w egzekucji .

W pkt 4 art. 115 upea zamieszczono zobowiązania podatkowe, jako należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, o ile nie zostały zaspokojone w trzeciej kolejności. Tak więc przepis ten wskazuje na kolejność zaspokajania należności pieniężnych, a wskazując, które należności są zaspokajane najpierw — przed innymi, realizuje zasadę pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej. Pogląd taki wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 20.06.2008r. sygn.akt I SA/Bd 185/08.

Bezspornym w sprawie jest, że tytuł wykonawczy "[...]" nie zawierał wskazania podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej

( pole 77 pozostało niewypełnione), zatem zarzut w tym zakresie był uzasadniony.

Natomiast w kwestii zarzutu dłużnika, co do opatrzenia tytułu wykonawczego niewłaściwą pieczęcią to jest pieczęcią zawierającą pośrodku herb gminy zamiast wizerunku orła białego oraz napisem w otoku "[...]" — SKO wyraziło pogląd, że jest to zarzut niezasadny.

Zgodnie z zapisem zawartym w art. 16c ust. I ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych - urzędową pieczęcią jest metalowa, tłoczona pieczęć okrągła zawierająca pośrodku wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, a w otoku napis odpowiadający nazwie podmiotu uprawnionego do używania pieczęci.

Przepis art. 16c ust. 2 przywołanej wyżej ustawy stanowi natomiast, że urzędową pieczęcią gminy, powiatu, samorządu województwa lub związku jednostek samorządu terytorialnego może być również pieczęć metalowa, tłoczona, okrągła, zawierająca pośrodku, zamiast wizerunku orła ustalonego dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiednio herb gminy, powiatu lub województwa, jak również, że odcisk pieczęci z herbem nie może być umieszczany na dokumentach urzędowych w sprawach z zakresu administracji rządowej. Tak, więc na dokumentach urzędowych w sprawach z zakresu administracji rządowej, czyli dotyczących zadań zleconych samorządom przez państwo może być umieszczana wyłącznie pieczęć z wizerunkiem orła.

W oparciu o zapisy art. 16c przywołanej wyżej ustawy stwierdzić należy, iż pieczęć z herbem dotyczy wyłącznie zadań własnych gminy.

W myśl art. 1 c ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.), organem podatkowym właściwym w sprawie podatków i opłat jest wójt, burmistrz, prezydent miasta, natomiast zgodnie z art. 5 § 1. pkt 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 to jest min. podatków, opłaty i innych należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa jest:

1) w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego - właściwy do orzekania organ I instancji, z zastrzeżeniem pkt 4;

2) dla obowiązków wynikających z orzeczeń sądów lub innych organów albo bezpośrednio z przepisów prawa - organ lub instytucja bezpośrednio zainteresowana w wykonaniu przez zobowiązanego obowiązku albo powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku braku takiej jednostki lub jej bezczynności - podmiot, na którego rzecz wydane zostało orzeczenie lub którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku niewykonania obowiązku.

Burmistrz T. jest organem gminy ( art. 11 a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym), jak też wierzycielem w sprawach dotyczących egzekucji z tytułu podatków i opłat lokalnych, określonych w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, jako organ wykonuje zadania z zakresu administracji samorządowej i są to zadania własne gminy.

Tak więc umieszczenie na tytule wykonawczym, obejmującym należności z tytułu podatku od nieruchomości, pieczęci, na której widnieje herb, nie może być uznane za naruszenie postanowień 27 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Podobne stanowisko, co do opatrywania tytułów wykonawczych pieczęcią z herbem gminy/miasta zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia

3.06.2008r. I SA/Bd 157/08.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, dłużnik - A w W., zaskarżył postanowienie SKO z dnia "[...]’ w części dotyczącej nieuwzględnienia zarzutu A w zakresie art.33 pkt 10 w zw. z art.27 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wnosząc w petitum skargi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części zaskarżonej wraz z poprzedzającym je postanowieniem Burmistrza T. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Strona skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 33 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 27 §1 pkt 7 tej ustawy oraz art. 2a, 16 c ust.1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych. Podniosła, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego powinno nastąpić poprzez doręczenie dłużnikowi odpisu prawidłowo sporządzonego tytułu wykonawczego. Zdaniem A. pieczęć, którą oznaczono tytuł wykonawczy "[...]" nie jest pieczęcią urzędową Burmistrza T. W ocenie strony skarżącej, ustawodawca wyraźnie rozdziela pojęcie gminy od pojęcia organu gminy, a tym samym, rozdziela pojęcie pieczęć urzędowa od pieczęci urzędowej organu gminy. W związku z tym, nie można utożsamiać pieczęci urzędowej gminy i jej organu. A. podniosła, iż żaden przepis prawa nie przewiduje wyjątku od zasady posługiwania się przez organy gminy pieczęcią urzędową z wizerunkiem orła. Zarzuciła organowi drugiej instancji, iż bezpodstawnie rozciągnęło przywilej udzielony gminom w zakresie posługiwania się pieczęcią urzędową z wizerunkiem herbu gminy, także na organy tych gmin.

Strona skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 6, 7 i 8 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, ze Burmistrz T. ma prawo posługiwać się pieczęcią urzędową gminy w sytuacji gdy działa jako wierzyciel i organ egzekucyjny.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ppsa, kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów , sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ppsa) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa).

Skarga jest nieuzasadniona.

Zdaniem Sądu zasadnicze znaczenie w przedmiotowej sprawie ma rozstrzygnięcie jakie walory winna spełniać pieczęć urzędowa , o której mowa w art. 27 §1 pkt 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , który stanowi, iż tytuł wykonawczy zawiera datę wystawienia tytułu, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela .

Definicja pieczęci urzędowej zawarta została w art. 16c ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych (Dz. U . z 2005 r. Nr 235, poz. 2000 ze zm.), zgodnie z którym urzędową pieczęcią jest metalowa, tłoczona pieczęć okrągła zawierająca pośrodku wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, a w otoku napis odpowiadający nazwie podmiotu uprawnionego do używania pieczęci. Przepis art. 16c ust. 2 stanowi zaś, że urzędową pieczęcią gminy, powiatu, samorządu województwa lub związku jednostek samorządu terytorialnego może być również pieczęć, o której mowa w ust. 1, zawierająca pośrodku, zamiast wizerunku orła ustalonego dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, odpowiednio herb gminy, powiatu lub województwa, jak również, że odcisk pieczęci z herbem nie może być umieszczany na dokumentach urzędowych w sprawach z zakresu administracji rządowej.

W oparciu o zapisy art. 16c stwierdzić należy dalej, iż pieczęć z herbem dotyczy wyłącznie zadań własnych gminy.

Dla tak ustalonego stanu prawnego, podstawowe znaczenie ma rozstrzygniecie problemu czy Burmistrz T., wystawiając tytuł wykonawczy w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym zobowiązania w podatku od nieruchomości działał w celu wykonania przez gminę zadań zleconych czy też działania tego organu mieściły się w katalogu zadań własnych gminy, czy też miał prawo posługiwać się pieczęcią z wizerunkiem herbu miasta, jako pieczęci wierzyciela.

Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) dochodami gminy są podatki, opłaty i inne wpływy określone w odrębnych ustawach jako dochody gminy. Podobny podział zastosowano w ustawie z dnia 13 listopada 2003 roku o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, która wprowadza pojęcie dochodów własnych jednostek samorządu terytorialnego, do którego zaliczone są m. in. podatki lokalne.

Norma art. 18 ust. 2 pkt 8 cytowanej ustawy o samorządzie gminnym wskazuje, że podejmowanie uchwał w sprawach podatków i opłat należy do wyłącznej właściwości rady gminy. Podnieść należy, iż zgodnie z art. 6 ust. 1. ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działań gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Natomiast art. 2 powyższej ustawy wyjaśnia, iż gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zapis art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.), stanowi, że organem podatkowym właściwym w sprawie podatków i opłat unormowanych w niniejszej ustawie, między innymi podatku od nieruchomości, jest wójt, burmistrz, prezydent miasta, pozwolił wyeliminować spory co do pojęcia gminnych organów podatkowych I instancji, w korespondencji z art.13 §1 Ordynacji podatkowej.

Właściwość rzeczową organów egzekucyjnych regulują przepisy art. 19 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z treścią art. 19 § 2 właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten organ.

Przepisy te jednoznacznie wskazują, że organ takiej gminy może być organem egzekucyjnym uprawnionym do wyegzekwowania obowiązku w sytuacji, gdy jest jednocześnie wierzycielem uprawnionym do żądania wykonania tego obowiązku. Zapisy te żaden sposób nie oddzielają organów od jednostek organizacyjnych. Takiego rozdziału Sąd nie dopatrzył się również na gruncie ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych.

Burmistrz T., będąc wierzycielem w sprawach dotyczących egzekucji z tytułu podatków i opłat lokalnych określonych w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych wykonuje zadania z zakresu administracji samorządowej i są to zadania własne gminy.

Tym samym umieszczenie na tytule wykonawczym obejmującym należności miasta z tytułu podatku od nieruchomości, pieczęci, na której widnieje jego herb, jest zgodne z art. 16 c ust. 2 ustawy o godle, barwach i hymnie.., dlatego nie może być uznane za niespełnienie wymogu art. 27 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak też nie może stanowić podstawę zarzutu, o jakiej mowa w art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W związku z powyższą regulacją, w ocenie Sądu, nietrafny jest zarzut sformułowany w skardze, w przedmiocie naruszenia prawa materialnego przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia.

W przedmiocie zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 6, 7 i 8 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego Sąd pragnie zauważyć, iż stan faktyczny w przedmiotowej sprawie nie jest sporny, ponieważ skarżący uznał, że jest dłużnikiem Miasta i Gminy T., tym samym postępowanie organów ograniczyło się do jego oceny z punktu widzenia przepisów prawa.

Odmienna zaś interpretacja tych przepisów przez organ i stronę postępowania, w sytuacji gdy w zaskarżonym postępowaniu ocena ta została przez ten organ szeroko uzasadniona nie narusza zasad ogólnych postępowania administracyjnego określonych w art. 6, 7 i 8 Kpa, co czyni sformułowany w skardze zarzut niezasadnym.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Sąd postanowił skargę oddalić, na podstawie art.151 ppsa.