Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1166/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. i Z. R. na zawiadomienie Starosty z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie zmiany w danych ewidencji gruntów i budynków - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1166/12

U Z A S A D N I E N I E

J. R. i Z. R. przedmiotem skargi uczynili zawiadomienie Starosty[...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków. Skarżący wnieśli o uchylenie w/w czynności i zobowiązanie organu do przyjęcia danych ewidencyjnych dotyczących działki nr 4285/4 zgodnie z opracowaniem geodezyjno-kartograficznym złożonym do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 24 lutego 2011 r. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że przed wniesieniem skargi do sądu zwrócili się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi Starosta pismem z dnia 16 października 2012 r. wskazał, że zmiany w ewidencji zostały wprowadzone na podstawie ostatecznej decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] i w związku z tym nie widzi podstaw do zmiany dokonanych wpisów w ewidencji gruntów i budynków. Skarżący podnieśli, że złożenie skargi spowodowane jest tym, że Starosta całkowicie pomija fakt istnienia w/w opracowania geodezyjno-kartograficznego. W szczególności skarżący zarzucili Staroście naruszenie:

1) art. 76 § 1 k.p.a., poprzez nieuznanie mocy dowodowej dokumentu publicznego

w stosunku do opracowania geodezyjnego i kartograficznego przyjętego do zasobu w dniu 15 marca 2011 r. pod nr [...],

2) art. 77 § 1 k.p.a. przez nie uwzględnienie posiadanego materiału dowodowego przy obliczaniu powierzchni działki nr 4285/4 po zmianach, w wyniku czego powierzchnia została zmieniona o 50 do 76 m²,

3) przepisów prawa materialnego, a to § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów

i budynków (Dz. U Nr 38, poz. 454, dalej jako rozporządzenie), skoro nakłada ono na starostę jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności i zgodności z dostępnymi dla organu materiałami i dokumentami źródłowymi,

4) § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, poprzez nieuwzględnienie zmian wynikających

z opracowania geodezyjno-kartograficznego przyjętego do ewidencji pod numerem [...], zawierającego wykaz zmian danych ewidencyjnych.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wyjaśnił, że postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków wszczęto w związku z otrzymaniem ostatecznej decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2012 r, nr [...] o stwierdzeniu nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w sprawie dokonania w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu K. gmina [...] zmian konfiguracji i powierzchni działek nr 4285/4 i nr 4285/7. Organ naprowadził, że ostateczna decyzja Głównego Geodety Kraju stanowiła podstawę zmiany wpisu w operacie ewidencji gruntów i budynków tj. przywrócenia stanu sprzed zmiany dokonanej na podstawie decyzji Starosty. Odnosząc się do zarzutów skarżących podniósł, że nie mogą one powodować zmiany zawiadomienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy

z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.

z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.

Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie

w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na tle ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm., określanej dalej jako upgik) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych może nastąpić

w dwóch trybach. Organ może działać w formie:

1) czynności materialno-technicznej, w postaci wprowadzenia do ewidencji zmiany danych na podstawie udokumentowanego zgłoszenia (art. 22 ust. 2 i 3 upgik w zw.

z § 48 ust. 1 i 2 rozporządzenia), o czym organ zawiadamia strony na podstawie § 49 ust. 1 rozporządzenia, albo

2) decyzji administracyjnej, na podstawie § 47 ust. 3 rozporządzenia, jeśli aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów. W takiej sytuacji starosta przeprowadza

w sprawie aktualizacji postępowanie administracyjne, które kończy się wydaniem decyzji o wprowadzeniu zmiany zgodnie z żądaniem lub o odmowie wprowadzenia do operatu zmiany żądanej przez stronę postępowania (§ 47 ust. 3 rozporządzenia

w związku z art. 22 ust. 3 upgik).

Zgodnie z § 46 ust. 1 rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych. Przy czym z urzędu wprowadza się w ewidencji gruntów i budynków zmiany wynikające m.in z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych (§ 46 ust. 2, pkt 1). Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków powiadamia o dokonanej zmianie w formie zawiadomienia (§ 48). Szczegółowy krąg podmiotów, które zostają zawiadomione o dokonanych zmianach - określa § 49 ust 1 rozporządzenia.

Wyjaśnienia wymaga również, że wprowadzenie zmiany do ewidencji gruntów i budynków nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego lub uzyskania dodatkowych dowodów. Wprowadzenie w ewidencji aktualizacji stanowi czynność materialno-techniczną, która nie wymaga wydawania w tym zakresie decyzji administracyjnej. W takiej sytuacji stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na zawiadomienie starosty tj. czynność polegającą na wprowadzeniu zmian do ewidencji gruntów (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 534/12).

Zauważyć wypada, że objęte skargą zawiadomienie Starosty Krośnieńskiego z dnia 8 października 2013 r., powiadamia o dokonanej czynności materialno-technicznej – tj. o wprowadzonych zmianach w danych ewidencji gruntów związanych z ostateczną decyzją Głównego Geodety Kraju. Zawiadomienie to nie zawiera jednak żadnej informacji i pouczenia czy od dokonanej zmiany w ewidencji służą czy też nie służą ewentualne środki odwoławcze.

Jeśli zaś skarżący uważają, że zapisy w ewidencji gruntów są nieprawidłowe, to mogą oni zainicjować postępowanie o zmianę zapisów w ewidencji gruntów, przed właściwym organem. W szczególności skarżący mają możliwość złożenia do starosty wniosku o zmianę zapisów w ewidencji gruntów. Warunkiem skuteczności takiego wniosku jest wskazanie konkretnej zmiany oraz dołączenie odpowiedniego dokumentu, z którego wynikać będzie obowiązek wprowadzenia zmiany

i zaktualizowania ewidencji.

Skoro skarżącym nie przysługiwało prawo do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na zawiadomienie Starosty (tj. na czynność polegającą na wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków), dlatego skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a.