Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 2611/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 31, art. 37 c ust. 1 i 2, art. 37 d ust. 1 pkt 3 i ust. 2
journal: Dz.U. 1991 nr 88 poz 400
law: Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej.
article: art. 107 § 1, art. 112
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152, art. 239 pkt 1 lit. d
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] oraz decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej ] z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] dotyczącą mianowania M. P. do pełnienia obowiązków


UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku Nr [...] wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania M. P. od decyzji Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2002 r Nr [...] w sprawie mianowania na stałe na stanowisko służbowe dowódcy zmiany w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej -utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W podstawie prawnej powołał przepis art. 127§2il38§l pkt l k.p.a. oraz art. l la ust.2 pkt l i art. 32 ust.2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. Nr 147, póz. 1230 ze zm.)

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...].09.2002 r Nr [...] r mianował z dniem l lipca 2002 r w służbie stałej M. P. na stanowisko dowódca zmiany w Komendzie Powiatowej PSP.

Podstawą mianowania była konieczność obsadzenia stanowiska dowódcy zmiany w nowo powstałej jednostce.

W odwołaniu do Komendanta Wojewódzkiego PSP odwołujący nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji zarzucając jej niezgodność z prawem.

W ocenie odwołującego wydanie decyzji o mianowaniu go do innej jednostki organizacyjnej na stanowisko dowódcy zmiany bez uprzedniego wydania decyzji o przeniesieniu do tej jednostki narusza obowiązujące przepisy . Dodatkowo wyjaśnił, że o przeniesieniu do innej jednostki organizacyjnej nie może decydować Komendant Powiatowy innej jednostki jak również z naruszeniem art. 32 pkt 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r o związkach zawodowych zmieniono mu warunki pracy bez wcześniejszego uzgodnienia z Zarządem Wojewódzkim Związków Zawodowych Strażaków " [...] - w którym to pełni funkcje przewodniczącego komisji rewizyjnej .

Komendant Wojewódzki PSP nie uwzględnił odwołania i powołał podstawę prawną rozstrzygnięcia którą kierował się organ I instancji tj. przepis art. 11 a ust.2 pkt l i 32 ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jednolity: Dz.U. z 2002r. Nr 147, póz. 1230. ze zm.).

W ocenie organu odwoławczego zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia strażaków PSP nie znajdują potwierdzenia .

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący M. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji jako jako niezgodnej z prawem.

Zarzucił naruszenie przepisów art.37 c ust. l i 2 i inne. ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r/ Dz.U z 2002 r Nr 147 póz. 1230/ r o Państwowej Straży Pożarnej.

W uzasadnieniu skargi powtórzył argumentację jak w odwołaniu a nadto dodał, że organy obu instancji nie uwzględniły podnoszonego przez niego zasadniczego zarzutu tj. sposobu i trybu przeniesienia z jednostki PSP z L. do jednostki PSP w U. tym samym pozbawiono go uprawnień wynikających z art. 37 c ust.1 i 2.

Zaskarżonym natomiast decyzjom zarzucił nie uwzględnienie przy ustaleniu daty mianowania faktu jego przeniesienia z dniem 1.01.2001 r na stan jednostki w U. wskazując jednocześnie, że o przeniesieniu go na stan jednostki w U. decydował Komendant Powiatowej Straży Pożarnej w L. , któremu jednostka ta nie podlega.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

skarga skarżącego jest nieuzasadniona.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 póz. 12717

Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.

Przedmiotem rozpoznania skargi jest decyzja Komendanta Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2002 r Nr [...] w sprawie mianowania na stałe M. P. na stanowisko służbowe dowódcy zmiany w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w U.

W skardze skarżący M. P. kwestionuje decyzję w sprawie mianowania na w/w stanowisko i kwestionuje sposób i tryb przeniesienia jego z jednostki PSP z L. do jednostki PSP w U., oraz ustalenie daty mianowania na stanowisko służbowe dowódcy zmiany w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w U.

Wyjaśnienia wymaga, że ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej / Dz.U z 2002 r Nr 147 poz. 1230 ze zm/ zwana dalej ustawą, reguluje zarówno powstanie jak i przekształcenie stosunku służbowego funkcjonariusza Straży Pożarnej.

Art. 31 ustawy stanowi, że stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe, a w przypadku stanowisk , dla których przepisy ustawy przewidują powołanie z dniem powołania.

Ustawa wprowadza również możliwość przekształcenia tego stosunku służbowego w którym organ jednostronnie kształtuje sytuację prawną funkcjonariusza, lecz wprowadza w tym względnie pewne ograniczenia. I tak mianowanie funkcjonariusza straży pożarnej do innej jednostki organizacyjnej jest możliwe dopiero po wcześniejszym jego przeniesieniu . O przeniesieniu strażaka do innej jednostki organizacyjnej stosownie do art. 37 lit.. d ust 2 ustawy , orzeka organ w formie decyzji administracyjnej.

Sąd z urzędu stwierdza , że w aktach administracyjnych sprawy brak jest decyzji o przeniesieniu skarżącego z jednostki PSP L. do jednostki PSP w U.

Na rozprawie pełnomocnik organu wywiódł, że pismo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 15 listopada 2001 roku wprawdzie nie zostało nazwane decyzją, lecz faktycznie spełnia walory decyzji administracyjnej orzekającej o przeniesieniu skarżącego z dniem 1 stycznia 2002 r, z jednostki organizacyjnej PSP w L. do jednostki organizacyjnej PSP w U. oraz, że skarżący w dniu 21 grudnia 2001 r potwierdził jego odbiór i nie składał żadnego sprzeciwu . Tego rodzaju zachowanie skarżącego organ potraktował jako wyrażenie zgody na przeniesienie.

W ocenie Sądu tego rodzaju argumentacja nie znajduje wsparcia w obowiązującym systemie prawnym.

Zgodzić się należy z pełnomocnikiem organu , że pismo Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 15 listopada 2001 roku mimo, że nie posiada w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a. zawiera elementy niezbędne do zakwalifikowania go jako decyzję. Zawiera ono oznaczenie organu który go wydał, wskazuje adresata , rozstrzygnięcie o istocie sprawy, podpis osoby reprezentującej organ. Natomiast stwierdzony w nim brak pouczenia o trybie odwołania daje podstawę do stwierdzenia naruszenia przepisów prawa procesowego.

Z treści art. 107 § 1 k.p.a. wynika, że pouczenie strony o prawie wniesienia odwołania jest koniecznym elementem każdej decyzji administracyjnej a zaniedbanie organu w tej materii stanowi naruszenie przepisów proceduralnych ./ art. 112 k.p.a./

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania stwierdzić należy , że decyzja oznaczona datą 15.11 2001 roku nazwana pismem nie posiada pouczenia o trybie odwołania tym samym nie uzyskała waloru decyzji ostatecznej i wniesione odwołanie z daty 4 .07.2002 / k 12 akt administracyjnych/ należy potraktować jako odwołanie złożone w terminie od tej decyzji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy w pierwszej kolejności organ rozpozna odwołanie skarżącego z dnia 4 lipca 2002 od decyzji / pisma z dnia 15 listopada 2001 r / dotyczącej przeniesienia skarżącego z jednostki PSP L. do jednostki PSP w U. przy zachowaniu reguł wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego oraz zasad wynikających z przepisów art. 37 c ust. 1 i 2 , art. 37 d. ust. 1 pkt.3 i ust. 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej / Dz.U z 2002 r Nr 147 poz. 1230 ze zm/. Dopiero ostateczna decyzja o przeniesieniu skarżącego do jednostki PSP w U. pozwoli na wydanie decyzji o mianowaniu go do tej jednostki.

Dodać należy , że strażak może być przeniesiony do pełnienia służby w innej miejscowości na własny wniosek lub za zgodą / art. 37 c pkt 1 ustawy / i wniosek lub zgoda ta winna być złożona na piśmie przed wydaniem decyzji o przeniesieniu..

Reasumując stwierdzić należy , że wobec braku ostatecznej decyzji o przeniesieniu skarżącego z jednostki organizacyjnej PSP w L. do jednostki organizacyjnej PSP w U. organ nie był uprawniony do delegowania skarżącego do pełnienia obowiązków bez wskazania jednostki jak i mianowania go do jednostki organizacyjnej PSP w U.

Ponieważ w aktach sprawy Sąd stwierdził, że w granicach tej samej sprawy została wydana decyzja Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w U. z dnia [...] stycznia 2002 r Nr [...] dotycząca mianowania M. P. do pełnienia obowiązków dowódcy zmiany bez wskazania jednostki , Sąd w oparciu o art. 135 Pps.a. uchylił w/w decyzję z przyczyn wyżej podanych..

Z tych względów uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji wyroku.

Sąd pominął orzeczenie w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji / art. 152 P.p.s.a z uwagi na charakter przedmiotu zaskarżenia .

Brak orzeczenia w przedmiocie kosztów sądowych wynika z ustawowego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych / art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a. /