Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1564/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.), Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury, Bożena Pindel, Protokolant specjalista Agnieszka Rogowska-Bil, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2020 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. (dalej – ZUS, organ) decyzją z dnia [...] nr [...]:

1) na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 28 ust. 2 i 3 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 300 z późn. zm. - dalej u.s.u.s.) odmówił umorzenia należności za okres 12.2007-08.2008 z tytułu składek za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika składek oraz składek za osobę prowadzącą działalność w łącznej kwocie 73.624,25 zł, wynikających z decyzji z dnia [...] orzekającej o przeniesieniu na małoletniego K.L. (dalej – Skarżący, Zobowiązany) odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek po zmarłym ojcu – P.L., w tym:

a) ubezpieczenia społeczne - w łącznej kwocie 57.856,95 zł, w tym z tytułu:

– składek za okres 12.2007-08.2008 w kwocie 29.372,35 zł,

– odsetek w kwocie 17.587 zł, liczonych na dzień 14 marca 2018 r., przypadających od wyżej wymienionych składek,

– odsetek w kwocie 12.836 zł, liczonych na dzień 14 marca 2018 r., przypadających od składek w części finansowanej przez ubezpieczonych za okres 12.2007- 08.2008 w kwocie 21.442,27 zł,

– kosztów upomnienia w kwocie 61,60 zł,

b) ubezpieczenie zdrowotne - w łącznej kwocie 9.259,64 zł, w tym z tytułu:

– składek za okres 12.2007-08.2008 w kwocie 1.638,64 zł,

– odsetek w kwocie 973 zł, liczonych na dzień 14 marca 2018 r. przypadających od wyżej wymienionych składek,

– odsetek w kwocie 6.648 zł, liczonych na dzień 14 marca 2018 r. przypadających od składek w części finansowanej przez ubezpieczonych w kwocie 11.176,19 zł,

c) Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - w łącznej kwocie 6.507,66 zł, w tym z tytułu:

– składek za okres 12.2007-08.2008 w kwocie 4.073,86 zł,

– odsetek w kwocie 2.425 zł, liczonych na dzień 14 marca 2018 r. przypadających od wyżej wymienionych składek,

– kosztów upomnienia w kwocie 8,80 zł,

2) na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 28 ust. 3a i art. 32 u.s.u.s. oraz § 3 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. z 2003 r. Nr 141, poz. 1365 – dalej rozporządzenie) odmówił umorzenia należności za okres 12.2007-08.2008 z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie 10.090,48 zł wynikających z decyzji z dnia [...] orzekającej o przeniesieniu na małoletniego K.L. odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek po zmarłym ojcu – P.L., w tym:

a) ubezpieczenia społeczne - w łącznej kwocie 6.923,22 zł, w tym z tytułu:

– składek za okres 12.2007-08.2008 w kwocie 4.287,62 zł,

– odsetek w kwocie 2.574 zł, liczonych na dzień 14 marca 2018 r. przypadających od wyżej wymienionych składek,

– kosztów upomnienia w kwocie 61,60 zł,

b) ubezpieczenie zdrowotne - w łącznej kwocie 2.611,64 zł, w tym z tytułu:

– składek za okres 12.2007-08.2008 w kwocie 1.638,64 zł,

– odsetek w kwocie 973 zł, liczonych na dzień 14 marca 2018 r. przypadających od wyżej wymienionych składek,

c) Fundusz Pracy - w łącznej kwocie 555,62 zł, w tym z tytułu:

– składek za okres 12.2007-08.2008 w kwocie 342,82 zł,

– odsetek w kwocie 204 zł, liczonych na 14 marca 2018 r. przypadających od wyżej wymienionych składek,

– kosztów upomnienia w kwocie 8,80 zł.

W pouczeniu decyzji organ wskazał, że Skarżącemu przysługuje alternatywnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm. - dalej k.p.a.) albo skarga do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 16 października 2019 r. przedstawiciel ustawowy Zobowiązanego, które wpłynęło do organu w dniu 17 października 2019 r., wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W dniu 17 października 2019 r. do ZUS-u wpłynęła również skarga przedstawiciela ustawowego Zobowiązanego, opatrzona datą 16 października 2019 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł przede wszystkim o jej odrzucenie motywując to tym, że w sprawie wniesiono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w oparciu o który prowadzone jest postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ustawodawca wyjaśnił, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Od wspomnianej reguły obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia wprowadzono wyjątek, który określony został w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z nim, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul.

Z przepisu tego wynika zatem, że jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez korzystania z tego prawa. Uregulowanie to dopuszcza więc możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronom wybór środka ochrony prawnej (zob. Kabat Andrzej. Art. 52. W: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. System Informacji Prawnej LEX, 2019). W sytuacji, gdy strona skorzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie jest dopuszczalne zaskarżenie tej samej decyzji do sądu administracyjnego. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego od takiej decyzji jest możliwe bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Nie ulega wątpliwości, iż przedstawiciel ustawowy Skarżącego w tym samym czasie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ma pierwszeństwo przed rozpatrzeniem skargi do sądu administracyjnego. Skoro Skarżący skorzystał z prawa do wniesienia wniosku, a więc niejako "przedłużył" postępowanie administracyjne, wywodząc wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to w chwili obecnej niedopuszczalne jest zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego. Ewentualną skargę wywieść będzie można na decyzję, która zapadnie w wyniku rozpoznania złożonego przez Skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uznać zatem należy, że skarga do sądu administracyjnego jest przedwczesna, gdyż złożona została w czasie, gdy nie został jeszcze rozpatrzony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi.