Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 224/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. O na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych w formie ryczałtu od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2001 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

H. O., reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 8 listopada 2007 r. w przedmiocie ustalenia skarżącej w formie ryczałtu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2001 r.

Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że skarżąca utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości 1 000 zł miesięcznie, która z trudem wystarcza na pokrycie bieżących wydatków związanych z utrzymaniem oraz leczeniem. Dlatego też zajęcie emerytury przez komornika z pewnością nie doprowadziłoby do wyegzekwowania zobowiązania ustalonego na kwotę 517 050 zł, a skutkowałoby jedynie pogorszeniem sytuacji skarżącej i negatywnie odbiłoby się na jej zdrowiu (wobec konieczności rezygnacji z leczenia). Z kolei na skutek egzekucji z nieruchomości skarżąca stałaby się osobą bezdomną. Powyższe okoliczności w ocenie pełnomocnik można zatem uznać za groźbę wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Zasadność wniosku została dodatkowo uargumentowana wysokim prawdopodobieństwem uchylenia decyzji z uwagi na charakter wynikających z niej naruszeń prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1279 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie sądu strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Sąd nie kwestionuje, że powstała na skutek egzekucji utrata mieszkania czy też źródła dochodów niewątpliwie może powodować zarówno znaczne szkody, jak i trudne do odwrócenia skutki -w szczególności w zakresie stanu zdrowia osób wymagających stałego leczenia. We wniosku wskazano co prawda, że skarżąca jest starszą osobą o licznych schorzeniach związanych z wiekiem, której jedynym źródłem utrzymania jest niska emerytura. Strona skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dowodów na poparcie i dla uprawdopodobnienia swoich twierdzeń. Do wniosku nie założono chociażby dokumentów mających świadczyć o trudnej sytuacji majątkowej skarżącej (np. wyciągi z rachunków bankowych, odcinek emerytury), ani też żadnych dokumentów dotyczących stanu zdrowia skarżącej i stałego leczenia, któremu podlega, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na egzystencję i stan zdrowia skarżącej. Podniesione przez skarżącą okoliczności nie znajdują również potwierdzenia w aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy.

Przekonanie strony skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów oraz wysokim prawdopodobieństwie uchylenia decyzji nie jest zaś wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (FZ 358/04), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko skarżącej, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze przestawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.