Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 797/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 października 2015 r. sygn. akt III SA/Po 915/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt III SA/Po 915/15, odmówił [...] wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia . czerwca 2015 r., w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że zawarty w skardze [...] – dalej: skarżącego - wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie z dwóch powodów Po pierwsze decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania. Powyższe z tego względu, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Nie nakłada ona na zobowiązanego żadnych obowiązków i nie wymaga podjęcia przez niego żadnych działań dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego. Nie można jej zatem zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), dotyczy, bowiem takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Po drugie, we wniosku zawartym w skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Skarżący, poza zarzutami odnoszącymi się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji nie zawarł żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku i przemawiających za jego uwzględnieniem. Skarżący nie powołał się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. Wobec tego skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na to postanowienie złożył [...], wnosząc o uchylenie tego orzeczenia i przekazanie sprawy celem ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na zapadłe rozstrzygnięcie, poprzez uznanie, iż skarżący nie przytoczył okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W istocie sytuacja materialna skarżącego, w wystarczający sposób uprawdopodobniła fakt, iż wykonanie decyzji może spowodować dla strony i jej rodziny trudne do odwrócenia skutki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl, której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak, aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, Komentarz do art.61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III, pkt 9). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.) stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W tej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczał się do stwierdzenia: "wnoszę o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz spowodowanie niemożliwych do odwrócenia skutków". Tak sformułowany wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia, poza sformułowaniem, że decyzja może wywołać nieodwracalne skutki i wyrządzić szkodę majątkową. Nie można zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Powyższe z tego względu, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i jego uzasadnienie mogą stanowić wyłącznie przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak NSA w postanowieniu z dnia 6 marca 2008 r., II OZ 194/08). Przesłanek, o których mowa w cyt. wyżej przepisie skarżący nie wykazał tak we wniosku jak i w zażaleniu na postanowienie odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Niezależnie od powyższego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwiał Sądowi I instancji dokonanie oceny zasadności tego wniosku. Tym samym WSA prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, gdzie skarżący upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Tego rodzaju okoliczności skarżący nie sprecyzował również i w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji. Obowiązkiem strony było sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (względnie w zażaleniu na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji) okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższego zabrakło.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny podstaw faktycznych wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu skarżący nie wskazał okoliczności faktycznych, które stanowiłyby podstawę do zmiany oceny dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

2