Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 851/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art 156 par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 9 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2015 r. w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 851/14, w ten sposób, że w miejsce: "na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej", wpisać: "na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej".


UZASADNIENIE

[...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 851/14, Sąd oddalił skargę strony skarżącej. Jednakże w sentencji tego orzeczenia, oznaczając zaskarżony akt, Sąd wskazał, że jest to decyzja Dyrektora Izby Skarbowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.

Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia.

Niedokładność lub omyłka może dotyczyć, na przykład, oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności.

Sprostowanie wyroku może nastąpić w każdym czasie i to zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony. W przedmiocie sprostowania sąd rozstrzyga zaś w składzie jednoosobowym, wydając postanowienie, na które służy zażalenie (vide: B. Dauter, Komentarz do art. 156 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX).

Sąd, rozstrzygając sprawę zainicjowaną skargą [...], wydał opisany na wstępie wyrok z dnia 10 grudnia 2014 r. W sentencji tego orzeczenia Sąd popełnił omyłkę w oznaczeniu zaskarżonego aktu, albowiem błędnie wskazał, że jest to decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, a nie postanowienie ww. organu.

Wyżej opisana omyłka ma charakter oczywistej, na co wskazuje zestawienie sentencji wyroku z treścią skargi oraz z innymi dokumentami zgromadzonymi w aktach niniejszej sprawy. Należało ją zatem sprostować.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.