Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 490/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Dnia 25 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski /spr./, Asesor Małgorzata Łuczyńska, Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2004 roku sprawy ze skargi W. M. na decyzję Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku do uposażenia 1/ uchyla zaskarżoną decyzję, 2/ orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

3 II SA/Łd490/01

UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] działając na podstawie art. 104 § l Kpa oraz § 18 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy ( Dz.U. z 2000 r. Nr 90 poz. 1005) wstrzymał z dniem l lipca 2000 r. skarżącemu W. M. wypłatę dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych dla wykonujących obsługi śmigłowców.

Jednocześnie stwierdził, że w związku z tym, iż na stanowisko kierownika warsztatu polowego warsztatu eskadry technicznej STE: chor. SW [...] na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje, zainteresowany został przeniesiony wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego - będzie on zgodnie § 8 ust. 3 wymienionego zarządzenia otrzymywał od dnia 1 lipca 2000 r. ten dodatek do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym.

W uzasadnieniu podniesiono, iż w wykazie stanowisk służbowych lub funkcji, których zajmowanie lub pełnienie uprawnia do dodatku, który zgodnie z § 18 ust. 3 stanowi załącznik nr l do wymienionego rozporządzenia nie występuje specjalność wojskowa [...], która jest określona w etacie JW [...] Nr [...] dla zajmowanego przez zainteresowanego stanowiska.

Od powyższej decyzji odwołał się skarżący do Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej. W uzasadnieniu podniósł, iż brak jego stanowiska w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony narodowej z dnia 10 października 2000 roku w sprawie dodatku do uposażenia zasadniczego żołnierzy, jest krzywdzący, bowiem w zakresie obowiązków na zajmowanym stanowisku jest bezpośrednia obsługa statków powietrznych. Ze względu na niską obsadę stanowisk Polowego Warsztatu Lotniczego Eskadry Technicznej często zmuszony jest on wykonywać naprawy sprzętu lotniczego bezpośrednio na śmigłowcach. Podniósł, że przed restrukturyzacją J.W. [...] zajmował stanowisko Kierownika Warsztatu, na którym jego zakres obowiązków był taki sam jak obecnie. Zarówno poprzedni jak i obecny zakres obowiązków opracowany został na podstawie Tymczasowej Instrukcji Służby Inżyniersko – Lotniczej – część II (Lot. [...]).

Decyzją Nr [...] z dnia [...] Dowódca [...] Brygady Kawalerii Powietrznej działając na podstawie art. 104 § l , art.127 § l i 2 oraz art. 138 § l pkt. l Kodeksu postępowania administracyjnego

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podniesiono, iż zgodnie z § 18 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy /Dz.U. z 2000r. nr. 90 poz. 1005/ - żołnierzowi zawodowemu, zajmującemu stanowisko lub pełniącemu funkcję przy bezpośredniej naziemnej technicznej obsłudze statków powietrznych, oraz wykonującemu obsługę samolotów naddźwiękowych albo śmigłowców, przysługuje dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych.

Dodatek przyznaje się żołnierzom pełniącym służbę, między innymi, w bazach i jednostkach lotniczych do szczebla pułku na stanowiskach uprawnionych do otrzymywania tegoż dodatku. Wykaz stanowisk służbowych lub funkcji, których zajmowanie lub pełnienie uprawnia do dodatku, określony został w załączniku nr l do rozporządzenia. Zajmowane przez skarżącego stanowisko kierownika warsztatu oznaczone jest w etacie Jednostki Wojskowej Nr SW [...] co nie daje podstaw do przyznania skarżącemu omawianego dodatku, gdyż dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych przyznaje się, jeżeli jeden z członów nazwy stanowiska i jedna specjalność wojskowa jest zgodna z wykazem stanowiącym załącznik do Rozporządzenia.

W związku z tym, że żadna ze specjalności wojskowej określająca stanowisko służbowe skarżącego nie pokrywa się ze specjalnościami wymienionymi w Rozporządzeniu Dowódca Jednostki Wojskowej [...] nie mógł przyznać skarżącemu przedmiotowego dodatku.

Powyższą decyzję zaskarżył W. M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu nadmienił, że na obecnie zajmowanym stanowisku służbowym zakres jego obowiązków jest taki sam jak przed restrukturyzacją jednostki. Skarżący uważa, iż decyzja wstrzymania wypłaty dodatku do uposażenia z tytułu bezpośredniej naziemnej technicznej obsługi statków powietrznych jest niesłuszna i krzywdząca.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga jest zasadna.

Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) – sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to , że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi :

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

c/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organy administracji zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy- co wynika z art. 7 kpa –oraz zgodnie z art. 77 § 1 kpa - muszą w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Przede wszystkim stwierdzić należy, iż jako podstawę prawną wstrzymania dodatku za bezpośrednią obsługę statków powietrznych dla wykonujących obsługi śmigłowców organ I instancji powołał w swojej decyzji § 18 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy ( Dz.U. z 2000 r. Nr 90 poz. 1005).

Przepis ten na dzień wydania zaskarżonej decyzji brzmi następująco: Wykaz stanowisk służbowych lub funkcji, których zajmowanie lub pełnienie uprawnia do dodatku, o którym mowa w ust. 1 określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Przepis ten z racji swojej treści nie może stanowić podstawy do wstrzymania dodatku. Przyjąć zatem należy, iż decyzja nie zawiera podstawy materialnoprawnej do jej wydania.

Ponadto w decyzji powołano się na treść cyt: " § 8 ust. 3 wymienionego zarządzenia ". Jeśli przyjąć, iż w decyzji chodziło o cytowane rozporządzenie, a nie zarządzenie , to przepis ten stanowi iż :

Żołnierz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, otrzymuje ten dodatek w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywanymi uposażeniami, jeżeli wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe nastąpiło:

1) w związku z orzeczeniem przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia służby w określonych jednostkach wojskowych albo na zajmowanym dotychczas stanowisku służbowym, w razie gdy utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby wojskowej lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami tej służby,

2) wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w razie gdy nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki przysługują w dotychczasowej wysokości,

3) ze względu na konieczność zapewnienia ciągłości dowodzenia (kierowania) jednostką wojskową, pododdziałem lub komórką organizacyjną albo jeżeli to wynika z modelu przebiegu służby (drogi rozwojowej) żołnierza zawodowego.

W odwołaniu skarżący podniósł , iż decyzja jest dla niego krzywdząca, gdyż na

obecnie zajmowanym stanowisku służbowym jest zobowiązany do obsługi

statków powietrznych, a ponadto często jest zmuszony dokonywać naprawy sprzętu lotniczego bezpośrednio na śmigłowcach.

Organ II instancji nie odniósł się do tych zarzutów w swojej decyzji.

W dniu 2 grudnia 2003 roku Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę

próbował ustalić, czy zarzut skarżącego jest zasadny. Postanowieniem Sąd wezwał organ do nadesłania wyjaśnień w przedmiocie wysokości uposażenia skarżącego przed datą wydania zaskarżonej decyzji, na skutek wydania zaskarżonej decyzji i do dnia zmiany kontraktu, oraz o wyjaśnienie, czy ogólna wysokość uposażenia skarżącego zmieniła się po wydaniu zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi nadesłano jedynie kserokopię pisma skierowanego do Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Pow. w T. podpisanego przez głównego księgowego J. S.

W piśmie tym stwierdzono, iż W. M. pobierał dodatek BOS do dnia 31 marca 2001 oraz po przerwie pobiera od dnia 26 marca 2002 r do dnia dzisiejszego. W tym samym czasie, kiedy przestał pobierać dodatek BOS weszła podwyżka, która przekroczyła wysokość dodatku BOS i pomimo odebrania żołnierzowi tego dodatku uposażenie jego w sumie wzrosło.

Wyjaśnienia tego nie można uznać za wykonanie zobowiązania zawartego w postanowieniu Sądu, bowiem organ nie udzielił odpowiedzi na zadane pytania przez Sąd, a jedynie przesłał kopię pisma wewnętrznego skierowanego do Dowódcy. Ponadto w piśmie tym nie powołano się na żadne konkretne decyzje lub rozkazy personalne ani przepisy prawa, informacja ta nie miała konkretnego odniesienia do dokumentów zawartych w aktach administracyjnych i nie dawała odpowiedzi na zadane pytania przez Sąd. Przede wszystkim jednak pozostawała nadal w sprzeczności z zarzutami skarżącego. Nie nadesłano żadnej odpowiedzi która pozwalałaby na dokonanie oceny czy zarzuty skarżącego są słuszne, czy też nie są słuszne. Ponadto przekazane Sądowi pismo wzbudziło dodatkowe wątpliwości, gdyż wynikało z niego, iż skarżący "po przerwie" znów otrzymał ten dodatek. Koresponduje to w pewien sposób z zarzutem skarżącego zawartym w odwołaniu, iż wstrzymanie dodatku nie jest zasadne, bowiem skarżący w dalszym ciągu wykonuje te same obowiązki za które poprzednio otrzymywał dodatek. Przyczyn jednak wypłacania tego dodatku "po przerwie " organ nie wyjaśnił .

Organ odwoławczy nie odniósł się w swojej decyzji do zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu .

Zgodnie z art. 107 § 1 kpa - decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.

W myśl art. 107 § 3 kpa - Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

W zaskarżonej decyzji organu odwoławczego nie wskazano jako podstawy przepisów prawa materialnego. Decyzja organu I instancji - jak wykazano - takiej podstawy również nie zawierała. Samo zatem utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy przez organ odwoławczy bez wskazania jako podstawy przepisów prawa materialnego narusza cyt. art. 107 § 1 kpa.

Brak ustosunkowania się do zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu stanowi naruszenie art. 107 § 3 kpa.

W tej sytuacji stwierdzić należy, iż przedmiotowej sprawie nie został ustalony dokładnie stan faktyczny, a także nie został zebrany, rozpatrzony i oceniony materiał dowodowy w taki sposób, aby Sąd mógł dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Doszło zatem do naruszenia art. 7 kpa i 77 § 1 kpa. Powyższe naruszenia przepisów prawa mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy .

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji .

Mając na uwadze treść art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł , iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.