Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1308/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. J. K., M. K. sp. j. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 92/10 w sprawie ze skargi G. J. K., M. K. sp. j. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 9 grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2004 r. postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

I FSK 1308/10

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 92/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę spółki G. J. K., M. K. sp. j. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 9 grudnia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2004 r.

W petitum złożonej od tego orzeczenia skargi kasacyjnej strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania tej skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zauważyć należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać trzeba, że strona w ogóle swego wniosku nie uzasadniła, a tym samym nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W braku uzasadnienia wniosku zauważyć jedynie można, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie wynika również z akt sprawy, a zwłaszcza z porównania wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie (1.496 zł) z wysokością kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych, a także środków trwałych spółki (wartości te wynikają ze złożonego przez stronę formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy PPPr i są to odpowiednio: 228.141,51 zł i 166.110,83 zł).

Analogicznie Naczelny Sąd Administracyjny orzekł już w postanowieniu z 29 października 2010 r. w innej ze spraw spółki (I FSK 1273/10) i stanowisko w tym postanowieniu zawarte Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.