Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 832/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2022-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 28 września 2022 r., nr SKO.522.215.2022 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Uzasadnił, że nieuwzględnienie wniosku spowoduje, że skarga będzie bezprzedmiotowa. Przekonywał, że zgłoszona przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy informacja o stwierdzeniu przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami jest nieprawdziwa. Podał, że jest pod stałą kontrolą kardiologa, diabetologa i nosi okulary. Okulista nigdy nie wskazywał, aby stwierdzona wada stanowiła przeciwwskazanie do kierowania pojazdami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane przed rozpoznaniem skargi. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej do realiów danej sprawy. W związku z tym na stronie skarżącej spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania, co sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego (por. postanowienie NSA z 18 stycznia 2019 r., sygn. akt II OZ 1392/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Wnioskodawca powinien przekonać Sąd, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, dostępne w CBOSA). Oznacza to, że wnioskodawca obowiązany jest wskazać takie okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest wystarczające samo przekonanie strony skarżącej, że decyzja jest bezpodstawna lub wykonanie decyzji wywoła niekorzystne konsekwencje.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie podnosił w ogóle, aby wykonanie kwestionowanego obowiązku mogło wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Strona nie uprawdopodobniła tym samym wystąpienia

w tej sprawie którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379).

Twierdzenie skarżącego, że nieuwzględnienie wniosku spowoduje bezprzedmiotowość skargi ma charakter merytorycznej polemiki z prawidłowością wydanej w sprawie decyzji administracyjnej, co nie stanowi żadnej z przesłanek,

o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc nie może uzasadniać wniosku

o wstrzymanie jej wykonania (por. postanowienie NSA z 15 listopada 2022 r., sygn. akt

II GZ 411/22, publ w CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak

w postanowieniu.