Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 612/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 546/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K.T. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania budynku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji i wstrzymać wykonanie postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 546/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w sprawie ze skargi K.T. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania budynku, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca nie wykazała by w sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". W ocenie Sądu w złożonym wniosku skarżąca sygnalizowała, że kwota nałożonej kary spowoduje niepowetowaną stratę, zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej, utratę źródła utrzymania, nie wskazując okoliczności uzasadniających powyższe twierdzenia. Skarżąca nie wskazała w szczególności jakichkolwiek danych obrazujących jej sytuację finansową i majątkową oraz dokumentów potwierdzających takie dane, co uniemożliwia Sądowi ocenę wniosku pod kątem spełnienia wymogów uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego postanowienia. Dalej Sąd wskazał, że odwołanie się skarżącej do zarzutów stawianych kwestionowanemu postanowieniu na obecnym etapie sprawy jest niezasadne, gdyż tego rodzaju kwestie mogą zostać poddane ocenie wyłącznie przy merytorycznym rozpoznaniu samej skargi.

Reasumując Sąd uznał, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, zawierający ogólnikowe twierdzenia, pozbawiony szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mógł zostać uwzględniony, co skutkowało odmową wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wniosła skarżąca kwestionując je w całości i domagając się jego zmiany poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zakwestionowanemu orzeczeniu Sądu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. polegające na odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, kiedy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd przyjął odmiennie.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że prowadzi działalność gospodarczą niewielkich rozmiarów, z której uzyskuje niewielki dochód. Dodatkowo otrzymuje emeryturę w wysokości 965 zł, a jej mąż w wysokości około 1.100 zł. Skarżąca posiada stałe obciążenia kredytowe w wysokości około 60.000 zł. Ze swoich dochodów wspomaga chorego męża. Ponosi koszty utrzymania kwiaciarni oraz koszty związane ze swoim utrzymaniem.

W ocenie skarżącej konieczność uiszczenia kary spowoduje, że będzie musiała sprzedaż swój jedyny majątek, tj. kwiaciarnię, której cena i tak nie pokryje nałożonej kary oraz obciążających ją zobowiązań.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wolters Kluwer 2009, s. 206).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie wniesionym zażaleniem strona skarżąca podważyła stanowisko Sądu pierwszej instancji zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżąca wykazała, że na tym etapie postępowania, tj. jeszcze przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, w przypadku wykonania kontrolowanego postanowienia organu i zapłaty kwoty 75.000 zł wymierzonej tytułem kary za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego może zajść niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Z twierdzeń zażalenia oraz dokumentów do niego załączonych wynika, że skarżąca nie posiada środków na zapłatę ww. kary pieniężnej, ponosi znaczne koszty w związku z utrzymaniem siebie i męża (około 2.000 zł) oraz w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w postaci kwiaciarni (ponad 1.000 zł), posiada zadłużenie w banku na kwotę około 50.000 zł. W tej sytuacji wykonanie postanowienia nakładającego karę pieniężną, jeszcze przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, może się wiązać z powstaniem niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., albowiem może się okazać, że uiszczenie 75.000 zł, które jest kwotą znaczną, będzie się wiązało z koniecznością sprzedaży nieruchomości w której skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, a tym samym z utrata miejsca jej dodatkowego zarobkowania.

Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadne jest uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji i orzeczenie o wstrzymaniu wykonania postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. Dlatego, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.