Wyrok NSA oz. w Białymstoku, sygn. akt SA/Bk 89/95
NSA oz. w Białymstoku
Data orzeczenia: 1996-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Koncesje
Transport
Podatek od towarów i usług
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 i 2, art. 18 ust. 1, art. 39 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: 1. Jeżeli dany rodzaj usług nie został wyraźnie określony w przepisach szczegółowych, iż ma do niego zastosowanie niższa stawka podatkowa, to tego rodzaju usługi podlegają opodatkowaniu 22 procent stawką podatku.

2. Świadczone przez Spółkę, która nie posiadała koncesji na wykonywanie międzynarodowego transportu samochodowego, lecz korzystała przy transporcie towarów z usług innego uprawnionego przewoźnika, usługi transportowe nie podlegały opodatkowaniu stawką "0" procent podatku VAT, albowiem Spółka taka nie była uprawnionym przewoźnikiem drogowym do wykonywania transportu międzynarodowego.

3. Z treści przepisów art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy wynika powszechny charakter podatku od towarów i usług, również w zakresie świadczonych usług. Wynika stąd, że jeżeli dany rodzaj usług nie został wyraźnie określony w przepisach szczegółowych, iż ma do niego zastosowanie niższa stawka podatkowa, to tego rodzaju usługi podlegają opodatkowaniu 22 proc. stawką podatku.

TEZY

1. Jeżeli dany rodzaj usług nie został wyraźnie określony w przepisach szczegółowych, iż ma do niego zastosowanie niższa stawka podatkowa, to tego rodzaju usługi podlegają opodatkowaniu 22 procent stawką podatku.

2. Świadczone przez Spółkę, która nie posiadała koncesji na wykonywanie międzynarodowego transportu samochodowego, lecz korzystała przy transporcie towarów z usług innego uprawnionego przewoźnika, usługi transportowe nie podlegały opodatkowaniu stawką "0" procent podatku VAT, albowiem Spółka taka nie była uprawnionym przewoźnikiem drogowym do wykonywania transportu międzynarodowego.

3. Z treści przepisów art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy wynika powszechny charakter podatku od towarów i usług, również w zakresie świadczonych usług. Wynika stąd, że jeżeli dany rodzaj usług nie został wyraźnie określony w przepisach szczegółowych, iż ma do niego zastosowanie niższa stawka podatkowa, to tego rodzaju usługi podlegają opodatkowaniu 22 proc. stawką podatku.


UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy w E. powołując przepisy art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ oraz art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ "ustalił" wysokość należnego podatku od towarów i usług Eugeniuszowi F. i Mirosławowi K. - Zakład Usług Transportowych "G-T" Spółka Cywilna w E. za miesiące lipiec - listopad 1993 r. w łącznej wysokości 60.673.000.- zł. W uzasadnieniu wskazano, że Spółka bezzasadnie stosowała stawkę "0" podatku od towarów i usług wówczas, gdy jej usługi winny być obciążone stawką 22 procent podatku VAT, albowiem Spółka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie krajowego transportu ciężarowego na podstawie zaświadczenia o wpisie do ewidencji gospodarczej. Na podstawie umowy zawartej w dniu 23 czerwca 1993 r. z firmą "O" s.c. w O., Spółka "G-T" świadczy usługi międzynarodowego transportu drogowego zestawem ciągnikowym wynajmowanym od przewoźnika Firma Export - Import "G." D., która to Firma posiadała koncesję. Zgodnie z par. 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług eksportu i importu niektórych usług /Dz.U. nr 39 poz. 175/ eksportem usług są usługi transportu międzynarodowego polegające na przewozie towarów przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej z miejsca wyjazdu /nadania/ w Polsce do miejsca przyjazdu /przeznaczenia/ za granicą lub z miejsca wyjazdu za granicę do miejsca przyjazdu za granicą przez terytorium Polski, świadczone przez krajowego uprawnionego przewoźnika drogowego. Uprawnionym przewoźnikiem do wykonywania przewozów międzynarodowych jest przewoźnik posiadający koncesję, Spółka zaś koncesji nie posiadała.

Odwołując się od powyższej decyzji Spółka cywilna "G-T" w E. podnosiła, że świadczyła usługi transportu międzynarodowego pojazdem samochodowym wydzierżawionym od podmiotu posiadającego koncesję i dlatego usługi fakturowane przez s.c. "G-T" są obciążone stawką "0" VAT, a nie stawką 22 procent. Zdaniem odwołującej się Spółki, podmiot dzierżawiący pojazd z koncesją jest podmiotem uprawnionym do wykonywania międzynarodowego transportu drogowego.

Izba Skarbowa w S. decyzją z dnia 25 maja 1994 r. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił motywy rozstrzygnięcia Urzędu Skarbowego w E.

Skarżąc powyższą decyzję S.C. "G-T" w E. wnosiła o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem wywodząc, że usługi międzynarodowego transportu samochodowego świadczyła samochodem wydzierżawionym od podmiotu posiadającego koncesję na świadczenie tego typu usług. Ponieważ usługi transportowe były wykonywane transportem posiadającym koncesję na transport międzynarodowy przeto obciążone one winny być stawką "0" procent podatku VAT, a nie stawką 22 procent jak to przyjęły organy podatkowe. Odpowiadając na skargę Izba Skarbowa w S. wnosiła o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymała stanowisko reprezentowane przez organy podatkowe obu instancji w uzasadnieniach decyzji. Zdaniem Izby Skarbowej, skarżący nie posiadał koncesji na przewóz towarów za granicę i dlatego też nie mógł skorzystać z przepisu upoważniającego przewoźnika do zastosowania stawki "0" procent podatku od towarów i usług niezależnie od tego, czy usługi świadczone były samochodem na który udzielono koncesji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisami art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/ stawka podatku w eksporcie towarów i usług wynosi "0" procent. Sama ustawa w art. 39 określa, że eksportem usług w rozumieniu ustawy są również usługi transportu międzynarodowego /art. 39 ust. 1 pkt 1/. W tejże ustawie zawarte jest upoważnienie dla Ministra Finansów do określenia w drodze rozporządzenia zakresu usług transportu międzynarodowego, warunków, jakie muszą spełniać podatnicy, aby świadczone przez nich usługi mogły być uznawane na równi z eksportem usług. Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług eksportu i importu niektórych usług /Dz.U. nr 39 poz. 175/ w par. 2 określił rodzaje usług w zakresie transportu międzynarodowego, które traktowane są jako eksport usług. Z brzmienia par. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wynika, że za eksport w transporcie międzynarodowym przyjmuje się usługi polegające na przewozie towarów m.in. przez uprawnionego przewoźnika drogowego. Firma Eugeniusz F. i Mirosław K. Zakład Usług Transportowych "G-T" S.C. w E. nie posiadała koncesji na wykonywanie międzynarodowego transportu samochodowego, lecz korzystała przy transporcie towarów z usług innego uprawnionego przewoźnika. Świadczone przez skarżącą Spółkę usługi transportowe nie podlegały opodatkowaniu stawką "0" procent podatku VAT, albowiem Firma ta nie była uprawnionym przewoźnikiem drogowym do wykonywania transportu międzynarodowego. W tej sytuacji usługi świadczone przez skarżącą Spółkę winny być obciążone stawką 22 procent podatku od towarów i usług, co wynika z przepisów art. 18 ust. 1 ustawy. Z treści przepisów art. 2 ust. 1 i 2 ustawy wynika powszechny charakter podatku od towarów i usług, również w zakresie świadczonych usług. Z tego wynika, że jeżeli dany rodzaj usług nie został wyraźnie określony w przepisach szczegółowych, iż ma do niego zastosowanie niższa stawka podatkowa, to tego rodzaju usługi podlegają opodatkowaniu 22 procent stawką podatku.

W świetle powyższego nie można czynić zarzutu zaskarżonej decyzji o niezgodności jej z prawem. Nie stwierdzono też naruszenia przepisów regulujących postępowanie administracyjne.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł o jej oddaleniu stosownie do przepisów art. 207 par. 5 Kpa.