Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 373/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1,  art. 232 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić wpis sądowy w wysokości [...] zł ([...] złotych).


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy skierowaną do "A" Sp. z o.o. w K. decyzję Naczelnika [...] [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Sporządzona przez doradcę podatkowego J. U.-S. skarga na wskazaną decyzję skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, wpłynęła do organu drugoinstancyjnego dnia [...] r.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] r., pismem z dnia [...] r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia w terminie 7 dni przez nadesłanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach:

1. pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed WSA lub przed sądami administracyjnymi oraz

2. złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisaną pod pełnomocnictwem.

Strona otrzymała wskazane pismo dnia [...] r.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik – przy piśmie z dnia [...] r., stanowiącym pismo przewodnie do załączników uzupełniających braki skargi w sprawach o sygnaturach: III SA/GI 372/08 i III SA/GI 373/08 przedłożył m.in. wymagane pełnomocnictwo z dnia [...] r. oraz kserokopie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (potwierdzoną za zgodność oraz niepotwierdzoną).

W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] r. pełnomocnictwo z dnia [...] r., odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzony za zgodność z oryginałem oraz potwierdzenie przelewu na kwotę [...] zł dołączono do akt sprawy toczącej się pod sygnaturą III SA/GI 372/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30

sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr

153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Zawierać winna ona m.in.:

1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowana, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2) oznaczenie rodzaju pisma;

3) osnowę wniosku lub oświadczenia;

4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;

5) wymienienie załączników.

Nadto, w świetle art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i polega głównie na wymianie pism, stąd dbałość ustawodawcy w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych.

Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Przepis ten zawiera obligatoryjną dyspozycję dla Sądu, nie uzależniając rozstrzygnięcia w zakresie dopuszczalności skargi od uznania Sądu lub kierowania się innymi przesłankami, niż stwierdzone braki w zakresie określonym powołanymi wyżej przepisami P.p.s.a. Uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego leży bowiem w dyspozycji strony, która powinna - pod rygorem odrzucenia skargi - spełnić wszystkie wymogi formalne, warunkujące skuteczność tego środka prawnego. Podkreślić należy również, że termin 7 dniowy stanowi termin ustawowy, nie będący terminem instrukcyjnym. Nie podlega on zatem przedłużeniu. Termin ten należy liczyć od daty podpisania przez stronę

zwrotnego potwierdzenia odbioru prawidłowo doręczonej przesyłki sądowej tj. [...] r. Wyznaczony termin minął zatem [...] r.

W przedmiotowej sprawie mimo tego, że pełnomocnik został pouczony przez Sąd w wezwaniu z dnia [...] r. o następstwie nieuzupełnienia braków

formalnych skargi w zakreślonym terminie, braki nie zostały uzupełnione. Nie uzupełnił bowiem braku formalnego w postaci złożenia oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej osób, które udzieliły pełnomocnictwa (np. odpisu z KRS-u aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa).

Pełnomocnictwo z wyjątkami, o których mowa w art. 35 § 3 i art. 38 P.p.s.a., powinno być osobiście podpisane przez mocodawcę, chyba że zachodzi przypadek udzielenia go ustnie. W odniesieniu do osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych, mających zdolność sądową, zgodnie z art. 28 P.p.s.a. pełnomocnictwo podpisują osoby pełniące funkcje organów w takich jednostkach lub upoważnione do ich reprezentowania, zgodnie z przepisami regulującymi sposób działania takich jednostek. Przedstawienie przez stronę skarżącą dokumentu potwierdzającego prawo do udzielenia pełnomocnictwa stanowi warunek wykazania niewadliwości tego aktu. Istotą pełnomocnictwa jest bowiem upoważnienie do wykonywania części uprawnień posiadanych przez mocodawcę. Wykazanie możliwości do umocowania spoczywa na stronie. Podstawową jest zatem kwestia, jakim wymaganiom powinien czynić zadość dokument wskazujący umocowanie organu osoby prawnej do udzielenia pełnomocnictwa procesowego. Jak podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt III CZP 74/03 (OSNC 2005, nr 1, poz. 6), pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, a także - dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie. Wychodząc z założenia, że taki dokument jest częścią składową pełnomocnictwa procesowego, należy przyjąć, że powinien on czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pełnomocnictwa. Musi to zatem być - jak przewiduje art. 37 P.p.s.a. - oryginał dokumentu lub jego uwierzytelniony odpis. Z art. 37 § 1 zdanie drugie i trzecie P.p.s.a. wynika, że adwokat, radca prawny, a także doradca podatkowy i rzecznik patentowy, mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa, sąd natomiast może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przepisy te nie sprzeciwiają się możliwości uwierzytelnienia przez pełnomocnika będącego radcą prawnym odpisu (kopii) dokumentu, wskazującego umocowanie organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa. Kompetencja taka wynika z art. 37 § 1 zdanie drugie P.p.s.a. oraz z przedstawionej wyżej kwalifikacji dokumentu wskazującego umocowanie organu osoby prawnej, który udzielił pełnomocnictwa. Dokument ten stanowi część składową pełnomocnictwa i jest z nim równoważny (postanowienie NSA z dnia 24 maja 2006 r., I GSK 1066/2006, ONSAiWSA 2007/2/32).

Jeżeli zatem w art. 37 § 1 zdanie drugie P.p.s.a. mowa jest o uwierzytelnieniu pełnomocnictwa, pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo jako komplet dokumentów niezbędnych dla wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania przez zgłaszającego się w jej imieniu pełnomocnika procesowego umocowania organu udzielającego pełnomocnictwa jest niewątpliwie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Skoro pełnomocnik jest obowiązany dołączyć do pisma procesowego pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, to dla wykazania umocowania organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa może on dołączyć zarówno wydany przez sąd odpis z właściwego rejestru, który ma walor oryginału, jak i uwierzytelniony przez siebie odpis czy kopię (w tym kserokopię) tego dokumentu (uchwała SN z dnia 30 marca 2006 r. sygn. akt III CZP 14/06, OSNC 2006, nr 10, poz. 165, w/w postanowienie NSA z dnia 24 maja 2006 r., I GSK 1066/2006, ONSAiWSA 2007/2/32).

Reasumując należy stwierdzić, ze skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez pełnomocnika nie czyni zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym w zakresie dokumentu wykazującego umocowanie organu osoby prawnej do udzielenia pełnomocnictwa, a zatem zachodzi w sprawie podstawa do wzywania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi i do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Wobec powyższego, uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd orzekł jak w sentencji.

Stosownie do art. 232 § 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.