Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1061/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 7 pkt 2 i 3, art. 39 ust. 1 pkt 1, art. 90 ust. 3,3c i 3d
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art. 124 ust. 3, art. 236 ust. 2, art. 251 ust. 1, art. 252 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca),, WSA Andrzej Niezgoda, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi P.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z należnymi odsetkami za lata 2011 - 2012 - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania P. W. od decyzji Prezydenta Miasta B. P. z dnia [...] w sprawie określenia wysokości zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z należnymi odsetkami oraz określenia wysokości zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości za lata 2011-2012 wraz z należnymi odsetkami, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w latach 2011-2012 podatnik prowadził na terenie miasta B. P.:

- Zaoczne Liceum dla Dorosłych K. w B. P. (ZLO),

- Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych K. w B. P. (ULO),

- Szkołę Policealną dla Dorosłych K. w B. P. (SP),

o uprawnieniach szkół publicznych i otrzymał w latach 2011-2012 jako organ prowadzący szkołę dotację z budżetu Miasta B. P. na dofinansowanie realizacji zadań w/w szkół w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Wszystkie w/w szkoły miały siedzibę w B. P. Pod tym samym adresem działalność prowadził także Ośrodek Szkolenia, Dokształcania i Doskonalenia Kadr K. - OSDiDK (niepubliczna placówka kształcenia ustawicznego) należący do podatnika - jako filia placówki w L.

Z budżetu Miasta B. P. w latach 2011-2012 przekazano w/w szkołom na realizację zadań oświatowych następujące dotacje:

- SP w 2011 r. w kwocie 525.562.00zł, w roku 2012 w kwocie 673.526.00zł,

- UZO w roku 2011 w kwocie 74.065.0, w roku 2012 w kwocie 46.753,00zł,

- ZLO w roku 2011 w kwocie 86.504.00zł, w roku 2012 w kwocie 111.670.00zł.

Każdą z dotacji dla w/w szkół przekazano na wskazane rachunki bankowe tych szkół, z kolei z tych rachunków środki zostały przeniesione w całości na jeden rachunek bankowy przedsiębiorcy – P. W. OSDiDK K. w L., z którego finansowano wydatki bieżące funkcjonowania w/w szkół.

Organ zaznaczył, że w okresie od dnia 13 maja 2013 r. do 31 sierpnia 2013 r. przeprowadzono kontrolę w dotowanych szkołach, zakończoną protokołem kontroli z dnia 18 października 2013 r. W trakcie przeprowadzonej kontroli kontrolującym nie udostępniono do kontroli ksiąg rachunkowych kontrolowanych szkół. Podmiot prowadzący szkoły, prowadził jedną ewidencję księgową obejmującą operacje finansowe dla wszystkich prowadzonych przez niego szkół na terenie B. P., C., Z. i L. oraz działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną – P. W. W trakcie kontroli ujawniono, że dane wykazywane w rozliczeniach dotacji - przedkładane do Urzędu Miasta B. P. - nie były rzetelne. Z rozliczeń dotacji składanych prze osobę prowadzącą szkoły, wynika, że dotacje przekazane szkołom w latach 2011-2012 zostały wykorzystane i rozliczone w kwotach równych przekazanych dotacją, co nie znalazło potwierdzenia w przedłożonej do kontroli dokumentacji finansowej.

Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu dotacji wykorzystywanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości za lata 2011-2012 udzielonej na dofinansowanie realizacji zadań prowadzonych przez stronę szkół.

Organ I instancji określił wysokość zwrotu do budżetu Miasta B. P. dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2011-2012 na realizację zadań:

- Szkoły Policealnej K. w B. P. w łącznej kwocie 792.240.75 zł,

- Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych K. w B. P. w łącznej kwocie 1 12.553.95 zł,

- Uzupełniającego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych K. w B. p. w kwocie 81,437.62 zł. W decyzji orzeczono także o zwrocie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w latach 2011-2012 przez szkoły:

- Zaoczne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych K. w B. P. w kwocie 714.00 zł,

- Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych K. w B. P. w kwocie 2.664.00 zł.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło brzmienie przepisów art. 90 ust. 3 i ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 257 ze zm.) w skrócie u.s.o. SKO zwróciło także uwagę na art. 252 ustawy o finansach publicznych (u.f.p.). Kolegium przytoczyło także brzmienie § 7 i § 9 uchwały Rady Miasta B. P. z dnia [...] w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji(...).

Zdaniem SKO każda ze szkół winna posiadać odrębny rachunek bankowy, na który przekazywana jest dotacja oświatowa i z którego powinny być pokrywane wydatki bieżące tej szkoły. W omawianym stanie faktycznym każda ze szkół posiadała odrębny rachunek bankowy, na który były przekazywane dotacje oświatowe, jednak po przekazaniu tej dotacji, dotacje były przelewane na rachunek bankowy podmiotu prowadzącego szkoły i inną działalność gospodarczą, z którego były finansowane także wydatki bieżące szkół.

P. W. jako organ prowadzący szkoły dodatkowo także prowadził inną działalność gospodarczą. Działalność edukacyjna (oświatowa) ze względu na doniosłość społeczną korzysta według organu z dobrodziejstwa wspomagania funduszami publicznymi, co powoduje, że tego typu podmioty korzystają z ułatwień (ze względu na częściowe zapewnienie źródeł finansowania). Kumulacja i wzajemne przenikanie się elementów komercyjnych (działanie w celu osiągnięcia zysku dla podmiotów prywatnych) i publicznych (działalność edukacyjna) powoduje, że organy kontrolujące rozliczenia dotacji oświatowych mogą a nawet powinny sprawdzać na ile wykorzystywane środki pochodzące z dotacji służą w rzeczywistości zwiększaniu lub zabezpieczaniu źródła zysków podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, a na ile są związane z działalnością stricte oświatową.

SKO podkreśliło, że wbrew prawnemu obowiązkowi strona nie prowadziła odrębnych ksiąg rachunkowych dla każdej szkoły, a zdarzenia gospodarcze tych szkół, były ujęte w ogólnej księdze rachunkowej, prowadzonych szkół na terenie B. P. i w innych miejscowościach (C., L., Z.) oraz działalności gospodarczej skarżącego.

Zdaniem Kolegium wbrew stanowisku pełnomocnika strony, kontrolując wykorzystanie dotacji na dofinansowanie realizacji zadań szkoły niepublicznej i pokrycia wydatków bieżących szkoły niepublicznej oraz rzetelność i prawidłowość danych zawartych we wniosku o udzielenie dotacji oraz rozliczeniach miesięcznych, organ nie ma obowiązku poszukiwania dowodów na okoliczność prawidłowości działań podjętych przez osobę prowadzącą szkołę. Dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny wynikać z dokumentacji organizacyjnej, przebiegu nauczania i finansowej szkoły (ksiąg rachunkowych). Dla rzetelnego przedstawienia sytuacji finansowej - zdaniem Kolegium - konieczne jest, by szkoła posługiwała się własnym rachunkiem bankowym, a zdarzenia gospodarcze tej szkoły były ujęte w księdze rachunkowej prowadzonej dla tej szkoły. Skoro powyższe okoliczności nie zostały spełnione przez podmiot prowadzący szkoły, to nie można przyjmować, że dotacja oświatowa została prawidłowo wykorzystana.

Kolegium zaznaczyło, że ustalenia poczynione w trakcie postępowania kontrolnego zostały włączone do postępowania administracyjnego jako jeden z dowodów w sprawie (postanowienie o wszczęciu z urzędu postępowania). Organ prowadził postępowanie administracyjne w sprawie z udziałem strony. Faktycznie w toczącym się postępowaniu administracyjnym nie przeprowadzono oględzin, nie wyznaczono rozprawy administracyjnej, a także nie przeprowadzono przesłuchania strony i świadków. Na okoliczność potrzeby wykonania powyższych czynności procesowych strona skarżąca nie zgłaszała wniosków dowodowych, a zdaniem Kolegium, potrzeba wykonania tych czynności procesowych była zbędna. Organ I instancji wydając rozstrzygnięcie w sprawie w sposób szczegółowy przedstawił, jakimi kryteriami się kierował kwestionując wydatki pokryte z dotacji oświatowej i uznając niektóre z tych wydatków jako wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

Zdaniem organu odwoławczego prawidłowo zakwestionowano wydatki pokryte z dotacji oświatowej związane z ogólną działalnością strony jako przedsiębiorcy, a nie z działalnością edukacyjną szkół zmierzających do podwyższenia poziomu wykształcenia przyjmowanych do szkół uczniów. Zbieżny jest pogląd co do kwalifikacji w latach 2011-2012 wydatków marketingowych, reklamowych oraz innych kosztów ogólnych funkcjonowania przedsiębiorcy prowadzącego działalność w zakresie usług edukacyjnych, prezentowanych w orzeczeniach sądów administracyjnych (wyrok WSA w Kielcach z dnia 26 października 2011 r. Sygn. akt I SA/Ke 369/11 oraz WSA w Krakowie z dnia 12 grudnia 2012 r. Sygn. akt I SA/Kr 1304/12, NSA z dnia 19 marca 2014 r. Sygn akt II GSK 1858/12). W ramach dotacji przysługującej szkołom niepublicznym nie mogły być sfinansowane wydatki poniesione przez prowadzącego szkołę na cele związane z reklamą i promocją placówek (zarzut odwołania). Ich istotą było bezpośrednie służenie finansowemu interesowi podmiotu prowadzącego szkoły i inną działalność gospodarczą (zarobkową). Wydatki te miały zwiększać przyszłe dochody tego podmiotu i w związku z tym nie mogły być zakwalifikowane jako wydatki bieżące szkół, ponieważ bez ich poniesienia placówki (szkoły) mogły prowadzić bieżącą działalność dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą. Przyznane dotacje oświatowe można wydatkować na ściśle związane z procesem kształcenia uczniów szkoły, a reklamowanie czy też promowanie się szkoły nie realizuje tych celów. Rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkoły bądź jednostkę prowadzącą szkoły, czy też pokrywania wszelkich ich wydatków.

Kolegium podkreśliło, że w 2012 r. zawarto ze S. W. cztery umowy zlecenia na łączna kwotę 600.000zł (podpisane przez P. W. reprezentującego OSWiDK w L.) w zakresie koordynacji i nadzoru nad szkołami Policealnymi i Liceami w L., C., Z. i B. P. W żadnej z podpisanych umów nie sprecyzowano, jakie czynności ma wykonać S. W. w ramach powierzonej funkcji w poszczególnych szkołach, nie wskazano kwot należnych za pracę na rzecz poszczególnych szkół. W każdej z wymienionych szkół był zatrudniony Dyrektor Szkoły, do obowiązków którego należał nadzór nad funkcjonowaniem powierzonej szkoły. Ustalenie wynagrodzenia "koordynatora" w kwocie 600.000zł (za siedem miesięcy, z czego sfinansowano z dotacji bialskich szkół 112.400 zł w tym 90.000 zł SP, 17.700 zł ZLO, 4700 zł UL) jest sprzeczne z zasadami celowości, gospodarki i efektywności, o których mowa w ustawie o finansach publicznych. Zatrudnienie dodatkowej osoby na umowę zlecenia do koordynacji i nadzoru było zdaniem organu nieuzasadnione i nieracjonalne. Ponadto prawidłowo, zdaniem Kolegium, zakwestionowano wynagrodzenie wypłacone M. W za opracowanie programu nauczania dla Szkoły Policealnej dla Dorosłych w B. P. w kwocie 30.000 zł wypłacone na podstawie umów zlecenia z dnia 15 maja 2012 r. (8 umów zlecenia). W trakcie kontroli stwierdzono, że cztery z ośmiu programów nie dotyczyły kształcenia w szkole Policealnej - szkoła nie prowadziła nauczania w zawodach: asystent osoby niepełnosprawnej, technik informatyk, technik rachunkowości, technik ochrony osób fizycznych i mienia. Opracowanie programów nauczania należało do obowiązków zatrudnianych w tej szkole nauczycieli w uzgodnieniu z Dyrektorem tej Szkoły, a nie do osoby niezatrudnionej w tej szkole. Podobnie według organu odwoławczego należy uznać za słuszne nieuwzględnienie wypłaconego wynagrodzenia H. Ż. z przyznanej dotacji oświatowej. Zgodnie z zawartymi umowami zlecenia H. Ż. pełniła funkcję koordynatora obsługi metodycznej słuchaczy Policealnej Szkoły dla Dorosłych K. oraz Liceów Ogólnokształcących w B. P. Statut żadnej z w/w szkół nie przewidywał koordynatora obsługi merytorycznej słuchaczy.

SKO w zakresie nieuznania jako wydatków bieżących szkół pokrytych z dotacji oświatowej przeznaczonych dla: kierownika administracyjnego, pracowników obsługi finansowej i kadrowej, księgowości, pracowników merytorycznych i dydaktycznych zaznaczyło, że odwołanie nie wymienia z imienia i nazwiska tych osób oraz pełnionej funkcji w poszczególnych szkołach, których zakwestionowano wypłacone wynagrodzenie i z tego tytułu Kolegium miało trudności w rozpatrzeniu tego zarzutu, tym bardziej, że podmiot prowadzący szkoły zatrudniał osoby, które były związane z działalnością oświatową szkół oraz z inną niż działalność oświatową tj. z działalnością gospodarczą skarżącego.

W odniesieniu do zakwestionowanej faktury na zakup komputerów (27 szt.) na kwotę 79.758.00 zł, a w konsekwencji nieuznania pokrytego wydatku z dotacji oświatowej na kwotę 53.172.00 zł, przez Szkołę Policealną dla Dorosłych K. w B. P. organ odwoławczy nadmienił, że w toku postępowania administracyjnego okazano odpis oryginału faktury VAT nr [...] na kwotę 79.758.00 zł (zakup 27 komputerów), z odręcznym napisem o przeznaczeniu dla Policealnej Szkoły dla Dorosłych w B. P. - 18 szt. (53.172.00 zł), Zaocznego Liceum Ogólnokształcącego w B. P. – 6 szt. (17.724.00zł) i Szkole Policealnej dla Dorosłych w L. - 3 szt. (8.862.00 zł) Zakup w/w komputerów dokonał – firma K. P. W. Słusznie zdaniem SKO organ I instancji nie uznał wydatku na zakup w/w komputerów pokrytej z dotacji oświatowej, ponieważ zakupione komputery zostały zainstalowane w pomieszczeniach położonych przy ul. N. w B. P. (siedziba szkół), gdzie także były organizowane kursy i szkolenia prowadzone przez OSDiDK K. o. B. P. Środki dydaktyczne w postaci komputerów służyły nie tylko słuchaczom szkół, a także uczestnikom szkoleń i kursów.

Powyższe uwagi w zakresie uznania za nieprawidłowe wydatków poniesionych z uzyskanej dotacji można zdaniem Kolegium odnieść także do zakwestionowania wydatków pokrytych z dotacji oświatowych związanych z bieżącymi remontami pomieszczeń usytuowanych w B. P. przy ul. N. (pomieszczenia zajęte na siedziby szkół i miejsc prowadzenia kursów i szkoleń).

Strona skarżąca według organu odwoławczego w sposób nieuprawniony z otrzymanej dotacji oświatowej przyznanej i rozliczonej w roku ubiegłym, dokonała wydatku w styczniu roku następnego z tytułu składek ZUS i zaliczek na podatek dochodowy w sytuacji wygaśnięcia z końcem roku budżetowego niezrealizowanych w poprzednim roku budżetowym wydatków. Jak zaznaczyło SKO dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego (31 grudzień) podlegają zwrotowi do budżetu tejże jednostki w terminie do 31 stycznia następnego roku.

Konkludując Kolegium stwierdziło, że zgromadzony materiał dowodowy w toku czynności kontrolnych i postępowania administracyjnego, dawał podstawę do wydania decyzji w sprawie określenia wykorzystania w latach 2011-2012 dotacji oświatowej niezgodnie z przeznaczeniem i pobranej w nadmiernej wysokości.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] strona wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającym ją rozstrzygnięciem organu I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 90 ust 3c u.s.o. oraz § 7pkt 2 załącznika nr 1 do Uchwały Nr [...] Rady Miasta B. P. z dnia [...] poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że powyższe przepisy nakładały obowiązek wydatkowania otrzymanej dotacji oświatowej z odrębnego rachunku każdej ze szkół,

- art. 90 ust. 1-3 u.s.o. (w brzmieniu przed nowelizacją z dnia 1 stycznia 2014 r. Dz. U. z 2013r. poz. 827) poprzez błędną wykładnię i uznanie, iż dotacje przyznane stronie skarżącej miały charakter mieszany podmiotowo-celowy,

- art. 90 ust. 3 c u.s.o. poprzez jego błędną wykładnię przejawiającą się w uznaniu, że przyznana dotacja oświatowa winna być wydatkowana do końca roku budżetowego na który została przyznana i brak jest podstaw prawnych do regulowania z tej dotacji zobowiązań w kolejnym roku budżetowym,

- art. 90a u.s.o. w zw. z art. 9a u.s.o. poprzez jego błędne niezastosowanie przejawiające się w uznaniu, że w niniejszej sprawie rzekomo występuje "nieformalny zespół szkół", którego funkcją było obniżenie kosztów administracji i obsługi jednostki, w sytuacji gdy taki nieformalny zespół szkół nie istniał na terenie m. B. P.,

- art. 5 ust. 7 w zw. z art. 83a ust. 1-2 u.s.o. poprzez błędną wykładnię, że szkoły prowadzone przez skarżącego nie mogły być organizacyjnie i technicznie formą działalności gospodarczej organu prowadzącego, chociaż same w sobie działalności gospodarczej nie stanowią (szkoły),

- art. 2 pkt 7 w zw. z art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w zw. z art. 5 ust. 7 u.s.o. oraz Uchwały Rady Miasta B. P. z dnia [...], poprzez błędne zastosowanie w przyjęciu, iż szkoły otrzymujące dotacje oświatową i mają prowadzić odrębne księgi rachunkowe,

- art. 5 ust. 7 u.s.o. poprzez jego wadliwą wykładnię polegającą na przyjęciu, iż koszty inne obsługi szkoły mają być finansowane ze środków własnych, a nie z przyznanej dotacji oświatowej,

- art. 5 ust. 7 u.s.o. i art. 152 ust. 1 ustawy o finansach publicznych poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że zobowiązują one do prowadzenia odrębnych ksiąg podatkowych,

- art. 90 ust. 3d u.s.o. w zw. z art. 252 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, poprzez zdyskwalifikowanie szeregu wydatków pokrytych z dotacji oświatowej,

- art. 90 ust 3d w zw. z art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, poprzez ich nieprawidłową wykładnię i uznanie, że wydatki o których mowa w pkt III.1-III.6

protokołu kontroli nie były wydatkami bieżącymi szkoły i zostały uznane, za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, mimo składanych w tym zakresie wyjaśnień przez stronę skarżącą.

Zarzuty dotyczył także naruszenia przepisów procesowych w postaci:

- art. 6 k.p.a. w zw. z przepisami Uchwały Nr [...] Rady Miasta B. P. z dnia [...] w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji (...), poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na przeprowadzeniu kontroli w zakresie rozliczania dotacji w oparciu o wskazaną uchwałę w sytuacji gdy okres za który dotacje zostały skontrolowane dotyczył lat 2011-2012, w których obowiązywała uchwała Nr [...] Rady Miasta B. P. z dnia [...]

- art. 6 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i działanie organu bez podstawy prawnej, co wyrażało się w nakładaniu na skarżącego obowiązków nie wynikających z unormowanych źródeł prawa,

- art. 7 k.p.a. - organy wydając zaskarżone decyzje nie podejmowały czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a oparły się jedynie o ustalenia kontroli zawarte w protokole,

- art. 8 k.p.a. poprzez fakt, że w sprawie nie przeprowadzono rozprawy administracyjnej, a także nie zastosowano powszechnie obowiązującej wykładni przepisów prawa oświatowego, które są w przedmiotowych kwestiach dokonywane przez Regionalne Izby Obrachunkowe i Sądy Administracyjne,

- art. 9 k.p.a. poprzez fakt, iż w toku postępowania organy nie realizowały obowiązku

należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, organy nie wyjaśniły stronie zasadności przesłanek, którymi się kierowały przy załatwieniu sprawy,

- art. 77 k.p.a. w zw. z art. 76 § 2 i § 3 k.p.a. poprzez nie uznanie za dowód dokumentu w postaci odpisu faktury nr [...] (zakup komputerów),

- art. 80 k.p.a. poprzez błędne dokonanie oceny zebranych dowodów, a pominięcie wyjaśnień strony skarżącej,

- art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art.80 k.p.a. poprzez dowolne przyjęcie, że okoliczność wydatkowania środków z dotacji może być udowodniona jedynie potwierdzonymi przelewami bądź wyciągami z historii odrębnego rachunku bankowego szkoły,

- art. 80 k.p.a. poprzez pominięcie w trakcie prowadzonego postępowania dowodowego wyjaśnień i dowodów strony skarżącej, a ustalenie stanu faktycznego sprawy wyłącznie na podstawie protokołu kontroli,

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niewnikliwe gromadzenie materiału dowodowego w sprawie i przyjęcie błędnego założenia, że wydatkowanie dotacji z rachunku innego niż rachunek szkoły sam z siebie powoduje niemożność rozliczenia dotacji, a tym samym inne dokumenty księgowe a priori uznano za nierzetelne,

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 85 § 1 k.p.a. w zakresie braku przeprowadzenia oględzin pomieszczeń szkoły (co do infrastruktury szkoły i wyposażenia, przeprowadzonych remontów, zakupu sprzętu komputerowego) i przesłuchania świadków, strony postępowania i wyznaczenia rozprawy administracyjnej,

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. poprzez odesłanie w treści uzasadnienia decyzji wprost do wniosków protokołu kontroli, w sytuacji gdy organ winien samodzielnie rozważyć treść przedmiotowego protokołu jako jednego z wielu środków dowodowych,

- art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie braku uzasadnienia faktycznego i podstawy prawnej kwestionowanej decyzji organu odwoławczego,

- art. 107 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wydruków ze strony internetowej pochodzących z roku 2013, na okoliczność zaistniałych faktów, które miały miejsce w roku 2011 i 2012 (rozliczenie dotacji oświatowej otrzymanej przez P. W.).

W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że strona skarżąca nie kwestionuje ustalonej do zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości (3.378,00 zł), która to kwota w dniu 5 czerwca 2014 r. została zwrócona do budżetu miasta B. P.

Organy administracyjne wydając kwestionowaną decyzję, przyjęły błędne założenie, że przedstawione przez skarżącego w toku czynności kontrolnych dokumenty księgowe nie są rzetelne, ponieważ wydatki poczynione ze środków dotacyjnych były wydatkowane z innego rachunku bankowego aniżeli wyodrębniony rachunek danej szkoły lub wynikające z rachunków i faktur wystawionych na inny podmiot niż szkoły w B. P., oraz braku prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych dla każdej ze szkół dla których organem prowadzącym był skarżący.

Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej szkoły niepubliczne, dla których P. W. jest organem prowadzącym w rozumieniu przepisów ustawy o systemie oświaty, stanowią jedynie jednostki organizacyjne w strukturze prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej (szkoły nie posiadają numeru NIP, nie są płatnikami podatkowymi i składek ZUS, nie posiadają osobowości prawnej) i nie posiadały obowiązku prawnego prowadzenia odrębnych ksiąg rachunkowych. Na potrzeby rozliczenia przyznanej dotacji oświatowej został wydzielone w systemie księgowym skarżącego. Organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje błędnie przyjęły, iż mamy do czynienia z dotacją o charakterze podmiotowo-celowym (przed nowelizacją ustawy o systemie oświaty z dnia 1 stycznia 2014 r.). Przyznana dotacja oświatowa za lata 2011-2012 miała wyłącznie charakter podmiotowy, obliczona od wielkości uczniów uczęszczających do szkół.

Nie znajduje uzasadnienia zakwestionowanie wydatków poczynionych z dotacji oświatowej wymienionych na stronie 29-30 skargi, które to wydatki były związane z bieżącym funkcjonowaniem szkół na terenie B. P.

Skarżący nie zgadza się również ze stanowiskiem organu w zakresie kwestionowania wydatków poniesionych przez szkołę z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zaliczki na podatek dochodowy w styczniu roku następnego jako rozliczenie dotacji z roku poprzedniego, co rzekomo miało skutkować przyjęciem, że dotacja w tej części została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

Organ odwoławczy według skarżącego nie rozważył w sposób wnikliwy zagadnienia wynagrodzenia poszczególnych osób zatrudnionych przez skarżącego w kontekście zadań statutowych szkół i ich działalności bieżącej. Obowiązujące przepisy prawa nie określają limitu stanowisk kierowniczych szkół (dyrektorów, wicedyrektorów, koordynatorów).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy zakwestionowania przez organy wydatków poczynionych przez stronę skarżącą ze środków pochodzących z dotacji oświatowej za lata 2011-2012, które uznane zostały za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

Sporne natomiast nie jest pobranie dotacji przez stronę skarżącą w nadmiernej wysokości.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdza, że materiał dowodowy został zebrany przez organy w sposób kompleksowy i rzetelny. Co za tym idzie był on wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia, a jego logiczna ocena nie naruszyła granic swobodnej oceny dowodów. Organy rozpatrzyły nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale i poddały analizie całość zebranego materiału dowodowego. Lektura uzasadnień decyzji prowadzi do wniosku, iż organy w wystarczający sposób odniosły się do zarzutów artykułowanych przez skarżącego i przedstawiły stanowisko w kwestii zasadności zwrotu dotacji. Dokonana kontrola nie ujawniła, by w jakikolwiek sposób ograniczano stronie skarżącej możliwość składania oświadczeń, przeglądania akt, ustosunkowania się do gromadzonych przez organ dowodów, czy brania udziału w czynnościach.

Należy zauważyć, że w odniesieniu do zarzutów dotyczących wadliwej oceny dowodów to są one słuszne wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez organ wydający rozstrzygnięcie nie odpowiada wymogom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego tj., gdy wyprowadzone ze zgromadzonych dowodów wnioski naruszają przesłanki swobodnej oceny dowodów. Zarzut nie może jednak sprowadzać się do polemiki z ustaleniami poczynionymi w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu, czy do odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz winien polegać na wykazaniu, jakich uchybień w świetle norm prawnych, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuściły się organy. Sam fakt, iż materiał dowodowy został przez organy oceniony odmiennie niż oczekiwała tego strona skarżąca nie świadczy o naruszeniu zasad postępowania wyrażonych w k.p.a., a przywołanych w skardze. Zauważyć trzeba, że w realiach rozpoznawanej sprawy sposób postępowania strony skarżącej sprowadzał się nie tyle do negowania wymowy i treści dowodów, a w efekcie ustaleń poczynionych przez organy, co raczej do kontestowania ostatecznych wniosków wyprowadzonych przez te organy z niespornych w rzeczywistości faktów. Ich wymowa była jednoznaczna, a sporna pozostawała jedynie ich prawna interpretacja. Zasady logicznego rozumowania, wskazania wiedzy oraz doświadczenia życiowego uprawniają do stwierdzenia, że wyprowadzone przez organy ze wskazanych faktów i dowodów wnioski, oraz ustalenia były prawidłowe.

Jak zaznaczono na wstępie kwestią sporną w sprawie jest wykorzystanie części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, czyli określenie kosztów, jakie mogą być pokrywane z dotacji oświatowej przeznaczonej na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki związanych z działalnością szkół. Według organów obu instancji zakwestionowane koszty są kosztami pośrednio związanymi z działalnością dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą. Strona skarżąca prezentuje w tym zakresie przeciwne stanowisko. Według niej ustawodawca do zadań z zakresu kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej zalicza między innymi wszystkie wydatki związane z utrzymaniem szkoły, a zatem także na poniesienie kosztów pośrednich, bez których szkoła nie mogłaby funkcjonować i realizować swoich zadań.

Zdaniem Sądu otrzymana przez beneficjenta dotacja powinna być wykorzystana zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 90 ust. 3d u.s.o. tj. na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że tzw. dotacja oświatowa ma mieszany charakter: podmiotowo – celowy, gdyż udzielana jest jednostkom spoza sektora finansów publicznych na każdego ucznia, ale jednocześnie przeznaczona jest na ściśle określony cel polegający na realizacji konkretnych zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Rolą dotacji nie jest zatem subsydiowanie wszelkiej działalności szkoły lub placówki czy też wsparcie podmiotu te placówki prowadzącego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1002/13, 8 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 229/13, 19 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1858/12).

Wbrew zatem stanowisku zawartemu w skardze, uznać należy, że interpretacja art. 90 ust. 3d u.s.o. wskazuje, że dotacje przeznaczane na realizację zadań szkoły, ograniczone są co do zakresu ich celowości, oraz do bieżących wydatków szkoły. Są one zatem przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki przy czym mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków szkoły. Wysokość dotacji zależy przy tym od ilości uczniów danej szkoły (art. 90 ust. 3 u.s.o.). Z przepisów tych wynika, co już podkreślono powyżej, że jakkolwiek przyznanie dotacji pozostaje w ścisłym związku z ilością uczniów, którzy uczęszczają i pobierają naukę w szkole, a zatem, w tym zakresie dotacja ma charakter podmiotowy, to jej wydatkowanie zostało ograniczone przez określenie celów, na jakie może być ona wydana (charakter podmiotowo-celowy). Tym samym powołane przepisy wyznaczyły granice wykorzystania środków dotacyjnych, wskazując nie tylko na celowość, przeznaczenie tego wykorzystania, ale także na samo ich wydatkowanie w rozumieniu poniesienia wydatku, jako formy rozdysponowania środków dotacyjnych. Potwierdza to dodany do u.s.o., przez art. 1 pkt 38 lit. e ustawy z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz zmiana niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 56, poz. 458), z dniem 22 kwietnia 2009 r. ust. 3d do art. 90.

Aby dotację można było uznać za wydatkowaną zgodnie z art. 90 ust. 3d u.s.o. beneficjent musi spełnić dwa warunki. Po pierwsze dotacja musi zostać wydatkowana na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Po drugie dofinansowanie to powinno dotyczyć wydatków bieżących. Inaczej rzecz ujmując dotacja musi być przeznaczona na wydatki bieżące służące realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Sama u.s.o. nie zawiera przy tym własnej definicji pojęcia "wydatki bieżące". Dlatego zgodnie z zasadami wykładni systemowej pod zastosowanym w tej ustawie pojęciem wydatków bieżących należy rozumieć "wydatki bieżące" określane w art. 124 ust. 3 w zw. z art. 236 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) w skrócie u.f.p.

Zgodnie ze wskazaną regulacją przez wydatki bieżące jednostki samorządu terytorialnego rozumie się wydatki budżetowe niebędące wydatkami majątkowymi, które obejmują: wynagrodzenia i uposażenia osób zatrudnionych w państwowych jednostkach budżetowych oraz składki naliczane od tych wynagrodzeń i uposażeń; zakupy towarów i usług; koszty utrzymania oraz inne wydatki związane z funkcjonowaniem jednostek budżetowych i realizacją ich statutowych zadań; koszty zadań zleconych do realizacji jednostkom zaliczanym i niezaliczanym do sektora finansów publicznych, z wyłączeniem organizacji pozarządowych.

W kontekście przywołanych regulacji zarówno ustawy o systemie oświaty oraz ustawy o finansach publicznych stwierdzić należy, że dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące danej szkoły lub placówki, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Kierując się więc wskazanym kryterium, wydatki bieżące można podzielić na dwie kategorie: wydatków realizujących ustawowe zadania jednostki oświatowej i wydatki, które takiej funkcji nie pełnią.

Od wydatków bieżących związanych z zadaniami oświatowymi danej szkoły lub placówki, należy wyraźnie odróżnić wydatki związane z realizacją zadań organu prowadzącego tę szkołę lub placówkę oświatową. Stosownie bowiem do treści art. 5 ust. 7 u.s.o., do zadań organu prowadzącego, który ponosi odpowiedzialność za działalność szkoły lub placówki, zalicza się w szczególności:

1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;

2) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;

3) zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, ze zm.), i organizacyjnej szkoły lub placówki;

4) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych.

Analizując konstrukcję prawną instytucji dotacji oświatowej z punktu widzenia funkcjonowania danej szkoły i placówki w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na to, że nie każda płaszczyzna działalności będzie mogła zostać dofinansowana ze środków finansowych pochodzących z dotacji.

Zauważyć bowiem należy, że ustawodawca – niezależnie nawet do przepisu art. 5 ust. 7 u.s.o. – wyraźnie rozdzielił zadania wykonywane przez szkołę lub placówkę na dwie kategorie. Pierwsza z nich dotyczy wyłącznie realizacji przez jednostkę oświatową funkcji dydaktycznych, wychowawczych oraz opiekuńczych. Druga wiąże się z pozostałą działalnością związaną co prawda z procesem kształcenia, ale tego procesu nie realizującą. Podział taki w konsekwencji wpływa również na kwestię odpowiedzialności za realizację wskazanych kategorii zadań szkoły lub placówki. Wprawdzie – jak stanowi art. 39 ust. 1 pkt 1 u.s.o. – działalnością szkoły lub placówki kieruje jej dyrektor, jednakże w zakresie wykonywanych działań podlega ona dwojakiemu nadzorowi. W stosunku do zadań związanych z realizacją przez szkołę funkcji dydaktycznej, wychowawczej oraz opiekuńczej, nadzór pedagogiczny, o którym mowa w art. 33 u.s.o., sprawuje właściwy kurator oświaty (art. 89 u.s.o.). W odniesieniu natomiast do działalności w zakresie spraw finansowych i administracyjnych nadzór nad szkołą lub placówką sprawuje organ je prowadzący (art. 34a ust. 1 u.s.o.).

Poczynione rozważania na temat zadań szkoły mają na celu podkreślenie, że ustawodawca w sposób zamierzony dokonał rozróżnienia kilku płaszczyzn działalności szkoły, decydując się zarazem na umożliwienie dofinansowania jednej z nich.

W analizowanej sprawie organy orzekające trafnie zauważyły, że poprzez dotację oświatową dofinansowanym w istocie nie będzie podmiot prywatny prowadzący taką szkołę, ale zadania oświatowe realizowane przez placówkę, którą ten organ prowadzi. W świetle stanu prawnego obowiązującego w okresie udzielenia dotacji stwierdzić należy, że podmiot prowadzący szkołę nie mógł przeznaczyć przyznanych środków finansowych na pokrycie każdego rodzaju wydatków bieżących związanych z prowadzoną przez siebie placówką oświatową (szkołami). Ustawodawca bowiem skonkretyzował, że jedyną kategorią wydatków bieżących, które będą mogły zostać sfinansowane ze środków dotacyjnych będą wydatki poniesione na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. I to wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły.

Odnosząc się do poszczególnych kategorii wydatków, z zakwestionowaniem których nie zgadza się strona skarżąca stwierdzić należy, że organy zasadnie zobowiązały skarżącego do zwrotu środków finansowych pochodzących z dotacji, które zostały przeznaczone na pokrycie określonych wydatków.

Podstawę do orzeczenia zwrotu dotacji wykorzystanej sprzecznie z jej celami, stanowił art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p., zgodnie z którym dotacje udzielone z budżetu samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem – podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności o których mowa w pkt 1. Stosownie zaś do ust. 5, zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadku, o którym mowa w wyżej wskazanym przepisie, stanowią nieopodatkowane należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym (art. 60 u.f.p.). Decyzje zaś w sprawie zwrotu takich dotacji wydaje stosownie do treści art. 61 ust. 1 pkt 2 u.f.p. wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

Odnosząc się do kwestii związanej z rachunkami bankowymi poszczególnych szkół Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela argumentację zaprezentowaną przez organy. Zgodzić się należy z SKO, że każda szkoła powinna posiadać własny, odrębny od podmiotu prowadzącego rachunek bankowy. Wynika to chociażby z art. 90 ust 3 i 3 c u.s.o., a także z przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330 ze zm. w skrócie – u.r.). Zgodnie z art. 2 ust. pkt 7 u.r. przepisy ustawy, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jednostek niewymienionych w pkt 1-6, jeżeli otrzymują one na realizację zadań zleconych dotacje lub subwencje z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego lub funduszów celowych - od początku roku obrotowego, w którym dotacje lub subwencje zostały im przyznane. W myśl art. 4 ust. 1 i 2 u.r., jednostki obowiązane są stosować przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, rzetelnie i jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy. Jak zaznaczono powyżej dotacje oświatowe udzielane są na określone cele, tym samym aby w przypadku ewentualnej kontroli co prawidłowego ich wykorzystania organ prowadzący mógł w sposób przejrzysty i transparentny wykazać jakie konkretnie wydatki poczyniła dana szkoła powinny być one finansowane za pośrednictwem rachunku bankowego szkoły, na który przekazana została dotacja. W sytuacji zatem, kiedy dany organ prowadzi kilka szkół posiadających wprawdzie odrębne rachunki, z których środki z udzielonej dotacji przelewane są na innych rachunek, z którego dopiero opłacane są wydatki finansowane z dotacji, sytuacja ta utrudnia czy też niekiedy uniemożliwia przyporządkowanie konkretnych wydatków poczynionych przez konkretną szkołę.

Mając na uwadze materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie Sąd uznał za prawidłowe ustalenia organów w zakresie zakwestionowania określonych i wymienionych szczegółowo w protokole kontroli wydatków. Słusznie zatem uznano, że udzielona skarżącemu dotacja w odniesieniu do konkretnej szkoły w ustalonej przez organy wysokości została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem i podlegała zwrotowi. Wobec faktu, iż w protokole kontroli jak również w decyzjach organów szczegółowo wskazano jakie wydatki (przyporządkowane do danej szkoły) nie mogą być pokryte z udzielonych dotacji Sąd uznał za niecelowe ponowne ich powielanie, a swoje rozważania postanowił ograniczyć do generalnego pogrupowania zakwestionowanych wydatków.

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi w zakresie nieuznania, że wynagrodzenia z dotacji oświatowej wypłaconego w 2012 r. S. W. za "koordynację i nadzór nad szkołami Policealnymi i Liceami dla Dorosłych K.", M. W. wypłaconego na podstawie umów zlecenia z dnia 15 maja 2012r. oraz H. Ż. wypłaconego w związku z pełnieniem funkcji koordynatora obsługi metodycznej słuchaczy.

W żadnej z umów podpisanych ze S. W. nie sprecyzowano, jakie czynności ma on wykonać w ramach powierzonej funkcji w poszczególnych szkołach, nie wskazano kwot należnych za pracę na rzecz poszczególnych szkół. Nadto w każdej ze szkół był zatrudniony dyrektor szkoły, do obowiązków którego należał nadzór nad funkcjonowaniem powierzonej szkoły.

Także zlecone M. W. opracowanie programów nauczania należało do obowiązków zatrudnianych w tej szkole nauczycieli w uzgodnieniu z dyrektorem tej szkoły. W trakcie kontroli stwierdzono także, że cztery z ośmiu opracowanych przez M. W. programów nie dotyczyły kształcenia w szkole Policealnej - szkoła nie prowadziła nauczania w zawodach: asystent osoby niepełnosprawnej, technik informatyk, technik rachunkowości, technik ochrony osób fizycznych i mienia.

Zgodnie z zawartymi umowami zlecenia H. Ż. pełniła funkcję koordynatora obsługi metodycznej słuchaczy Policealnej Szkoły dla Dorosłych K. oraz Liceów Ogólnokształcących w B. P. Statut żadnej z w/w szkół nie przewidywał koordynatora obsługi merytorycznej słuchaczy. Za działalność szkoły, zgodnie z u.s.o. odpowiada organ prowadzący oraz dyrektor szkoły.

W ocenie Sądu w sytuacji, gdy w prowadzonych przez skarżącego szkołach zatrudnieni byli dyrektorzy tych placówek oświatowych, zlecanie dodatkowym osobom na umowę zlecenia czynności należących do obowiązków dyrektorów szkół czy też nauczycieli tam zatrudnionych, było nieuzasadnione i nieracjonalne. Także zlecanie wykonania czynności zupełnie nieprzydatnych w realizacji przez prowadzone przez skarżącego szkoły zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, nie może być traktowane jako zmierzające do osiągnięcia celów o jakich mowa w art. art. 90 ust. 3d u.s.o. .

Zasadnie organy administracyjne zakwestionowały wydatki bieżące szkół pokryte z dotacji oświatowej przeznaczonych dla: kierownika administracyjnego, pracowników obsługi finansowej i kadrowej, księgowości. Wydatki na wypłatę wynagrodzeń tych pracowników wykonujących swoje obowiązki na podstawie umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych wraz z należnymi składami ZUS od tych wynagrodzeń i zaliczkami na podatek dochodowy nie mogły zostać uznane za realizujące zadania dydaktyczne, wychowawcze czy opiekuńcze, szczególnie w sytuacji, gdy osoby te były jednocześnie związane z działalnością oświatową szkół oraz z inną niż działalność oświatową tj. z działalnością gospodarczą skarżącego.

W ocenie Sądu organy administracyjne prawidłowo uznały powyższe wydatki, jako wykorzystane niezgodnie z celem dotacji. Jak już zaznaczono z art. 5 ust. 7 pkt 3 u.s.o., wynika, że do zadań organu prowadzącego szkołę należy zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej szkoły. Prowadzenie spraw kadrowo – osobowych mieści się w pojęciu obsługi administracyjnej oraz organizacyjnej szkoły. Oznacza to tym samym, że prowadzenie spraw kadrowo – osobowych stanowi obowiązek organu prowadzącego szkołę i nie można takiego wydatku zaliczyć, jako realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Tymczasem przedmiotowa dotacja dotyczy jedynie finansowania takich zadań. Wydatki zatem na prowadzenie spraw kadrowo – osobowych stanowiłyby w istocie dotowanie organu prowadzącego szkołę, co byłoby sprzeczne z celem takich dotacji. Celem dotacji, nie jest bowiem dofinansowywanie realizacji zadań organu prowadzącego szkołę, lecz dofinansowywanie zadań szkoły w zakresie wskazanym w art. 90 ust. 3d u.s.o.

Tożsame uzasadnienie dotyczy wydatków związanych z pracami remontowymi. Jak wynika z art. 5 ust. 7 pkt 2 u.s.o., zadaniem organu prowadzącego jest wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie. Zakwestionowanie stanowiska organów prowadziłoby do uznania, że dotacja ma na celu finansowanie zadań organu prowadzącego szkołę, nie zaś zadania szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Dotacja udzielona została przez jednostkę samorządową na określone cele realizowane przez konkretne szkoły, a nie organ prowadzący. Nie można zatem uznać za wykorzystane w sposób prawidłowy kwoty dotacji, z której pokryto wymienione wydatki. Powyższe rozważania można odnieść również do wydatków poniesionych na utrzymanie (czynsz, opłaty za media itp.).

W ocenie Sądu zasadnie organ zakwestionował wydatkowanie pochodzącej z dotacji oświatowej kwoty 53.172.00 zł, na zakup komputerów. Zakupione komputery zostały zainstalowane w pomieszczeniach położonych przy ul. N. w B. P. (siedziba szkół), gdzie także były organizowane kursy i szkolenia prowadzone przez OSDiDK K. B. P. Środki dydaktyczne w postaci komputerów służyły nie tylko słuchaczom szkół dotowanych, ale także uczestnikom szkoleń i kursów prowadzonych przez skarżącego w ramach działalności gospodarczej, na które nie przysługiwała dotacja oświatowa..

Powyższe uwagi w zakresie uznania za nieprawidłowe wydatków poniesionych na zakup komputerów można odnieść także do zakwestionowania wydatków pokrytych z dotacji oświatowych związanych z bieżącymi remontami pomieszczeń usytuowanych w B. P. przy ul. N. (pomieszczenia zajęte na siedziby szkół i miejsc prowadzenia kursów i szkoleń).

Za niezasadne Sąd uznał zarzuty i argumentację skargi odnoszące się do możliwości wydatkowania środków z dotacji w roku następnym w odniesieniu do tego, w którym jej udzielono. Zgodnie z art. 251 ust. 1 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku. Sokoro taka jest data graniczna zwrotu dotacji, to tym bardziej korzystne dla strony skarżącej jest, że do tego dnia może również dokonać jej rocznego rozliczenia. Co do zasady, wykorzystanie dotacji następuje poprzez faktyczne wydatkowanie otrzymanych środków pieniężnych do końca roku budżetowego, czyli do 31 grudnia włącznie, na zadania, na które dotacja była udzielona. Artykuł 251 u.f.p. określa zasady zwrotu dotacji udzielonych z budżetu jednostek samorządu terytorialnego w sytuacji ich niewykorzystania w określonym terminie. Zgodnie z zasadą roczności dotacje udzielone z budżetu jednostek samorządu terytorialnego powinny zostać wykorzystane do końca roku budżetowego, w przeciwnym razie podlegają zwrotowi.

Z powyższych względów Sąd uznał, że organ nie naruszył prawa, co skutkuje oddaleniem skargi stosownie do treści art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).