Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 212/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2022-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 , art. 153, art. 250 §
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 7, 77 § 1 i 107 § 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji, II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego R. K. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (zwany dalej "WINB") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] (zwanego dalej "PINB") z [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

Uzasadniając wydaną decyzję organ odwoławczy podniósł, że w piśmie z 26 października 2020 r. J. N. zgłosił zastrzeżenia dotyczące realizowanej inwestycji - budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. 1373/2 położonej w [...]. W czasie przeprowadzonej w wyniku tego kontroli w dniu 8 grudnia 2020 r. przedstawiciele PINB ustalili, że:

- znajdująca się tam bryła budynku parterowego z poddaszem użytkowym była wykonana do stanu surowego otwartego;

- budowa tego budynku jest prowadzona na podstawie decyzji Starosty [...] z 8 czerwca 2020 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorom pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr 1373/2 położonej w obrębie [...] 0016, gm. [...];

- inwestorzy w dniu 12 czerwca 2020 r. zawiadomili PINB o terminie rozpoczęcia robót budowlanych;

- wytyczenie obiektu na działce zostało dokonane przez uprawnionego geodetę;

- budowa jest prowadzona pod nadzorem kierownika budowy, a przebieg robót budowlanych jest rejestrowany w dzienniku budowy;

- roboty budowlane prowadzone są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz warunkami udzielonego pozwolenia na budowę.

Mając na uwadze powyższe postanowieniem z [...] PINB odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na ww. działce z powodu niedopatrzenia się przekroczenia lub naruszenia obowiązujących przepisów i braku podstawy materialnoprawnej do wydania rozstrzygnięcia na gruncie przepisów Prawa budowlanego.

Postanowieniem z [...] WINB, po rozpatrzeniu zażalenia J. N., uchylił w całości ww. postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że w aktach sprawy brak było jakichkolwiek dokumentów wyjaśniających to, czy na wprowadzenie zmian w projekcie budowlanym, dotyczących wielkości i ilości otworów okienno-drzwiowych w ścianie elewacji południowej inwestorzy posiadają zgodę projektanta i czy odstąpienie to jest dopuszczalne. Ponadto nie ustalono istotnych okoliczności faktycznych sprawy dających możliwość kontroli sprawy przez organ odwoławczy, a mianowicie: brak sporządzenia przez organ I instancji szkicu sytuacyjnego przedstawiającego wymiary realizowanego budynku, jego lokalizację na działce w stosunku do granic lub ogrodzenia (w przypadku niemożności ustalenia granicy przez organ), brak szkicu z wytyczenia obiektu w terenie sporządzonego przez geodetę, ewentualnie kopii istotnych zapisów w dzienniku budowy dotyczących geodezyjnego wytyczenia obiektu w terenie. Organ I instancji nie ustalił, jaki jest obszar oddziaływania przedmiotowego budynku w związku z dokonanym przez inwestorów odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego i czy wprowadzone zmiany związane z tym budynkiem spowodowały ograniczenia w zabudowie na działce sąsiedniej. Tym samym brak było możliwości oceny kwestii, czy żądanie wszczęcia postępowania w sprawie przedmiotowego budynku na działce nr ewid. 1373/2 zostało wniesione przez osobę uprawnioną, tj. posiadającą interes prawny o jakim mowa w art. 28 K.p.a.

W toku wszczętego przez PINB z urzędu w dniu 8 marca 2021 r. postępowania administracyjnego, w którym uwzględniono J. N. jako stronę postępowania, inwestorzy przedłożyli 19 marca 2021 r. organowi I instancji żądane dokumenty, tj.:

- oryginał dziennika budowy z wpisem o wytyczeniu geodezyjnym obiektu na gruncie wykonanym przez uprawnionego geodetę,

- szkic z wytyczenia ław fundamentowych przedmiotowego budynku, według którego ławy budynku (wraz z wykuszem od strony południowej) zostały zlokalizowane w odległości 5,30 m (od osi G-G) do granicy z działką nr ewid. 1374/2,

- kopie rysunków zamiennych wchodzących w skład zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego z naniesionymi przez projektanta zmianami (i zgodą w tym zakresie) wraz z opisem jako odstąpienia nieistotne, dotyczące zmiany wielkości otworów okiennych i drzwiowych, likwidacji okien dachowych, a także wykonania na poziomie poddasza użytkowego dodatkowego balkonu od strony elewacji wschodniej.

Organ I instancji załączył do akt sprawy szkic sytuacyjny sporządzony przez inspektora PINB, z którego wynika że budynek o wymiarach 10,25 m x 10,25 m (plus wykusz od strony sąsiedniej działki nr 1347/2 będącej własnością J. N.) wraz z wykuszem zlokalizowany jest w odległości 5,0 m od istniejącego ogrodzenia między działkami nr ewid. 1373/2 i nr ewid. 1374/2.

Uwzględniając powyższe decyzją z [...] PINB umorzył w całości postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ewid. 1373/2 – na podstawie art. 105 § 1 K.p.a.

W odwołaniu od ww. decyzji J. N. podniósł zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. przepisów art. 7, 8, 9, 105 i 107 § 1 pkt 6 K.p.a. w odniesieniu do przepisów art. 3 ust. 20 oraz art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333, t.j.), zwanej dalej "ustawą", oraz § 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r. poz. 1065 t.j.), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Decyzją z [...] WINB umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie ww. działki. Na decyzję WINB skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł J. N.. Wyrokiem z 5 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Ke 693/21 tut. Sąd uchylił ww. decyzję z [...] Mając na uwadze wskazania zawarte w uzasadnieniu ww. prawomocnego wyroku WINB uznał, że J. N. jest stroną toczącego się postępowania administracyjnego.

Pismem z 8 grudnia 2021r. J. N. zwrócił się do organu II instancji o ponowne rozpatrzenie jego odwołania z uwzględnieniem dodatkowych okoliczności, m.in. wskazując na prowadzone prace związane z budową ogrodzenia betonowego między działką nr ewid. 1374/2 i 1373/2. Nieuregulowana granica rzutowała bowiem na błędne wyliczenia dotyczące odległości usytuowania zamierzenia budowlanego. Wskazano ponadto na stan infrastruktury technicznej na terenie działki nr ewid. 1373/2 oraz przylegającej do niej działki nr ewid. 1373/1. Zdaniem skarżącego działka nr ewid. 1373/1 i 1373/2 sąsiadujące z należącą do skarżącego działką nr ewid. 1374/2 nie posiada pierwotnego spadku, a woda nie zatrzymuje się bezpośrednio w przydrożnym rowie melioracyjnym, lecz w całości zalewa działkę skarżącego, w tym jego dom oraz znajdujące się przed nim tereny uprawne.

Opisaną na wstępie decyzją z [...] WINB utrzymał w mocy decyzję PINB z 13 kwietnia 2021 r., umarzającą w całości postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na terenie działki nr ewid. 1373/2 położonej w obrębie [...] 0016, gmina [...]. Przytaczając określoną w art. 3 ustawy definicję obszaru oddziaływania terenu podkreślono, że w postępowaniach prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego interes prawny w rozumieniu art. 28 K.p.a. posiada inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego oraz właściciel nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio z nieruchomością, na której usytuowany jest obiekt budowlany, o ile obiekt ten usytuowany jest w takiej odległości od granicy, że ma to wpływ na ograniczenia w zabudowie nieruchomości sąsiedniej. Organ odwoławczy, uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, stwierdził że – jak wynika z akt sprawy – przedmiotowy obiekt budowlany realizowany jest zgodnie z projektem budowlanym oraz zgodnie z pozwoleniem na budowę. Biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy brak jest podstaw do uznania, że budowa przedmiotowego obiektu powoduje jakiekolwiek ograniczenie w zabudowie terenu sąsiedniej działki nr ewid. 1374/2, będącej własnością odwołującego się. Realizowany budynek wraz z wykuszem zlokalizowany jest w odległości 5,0 m od granicy z działką nr ewid. 1347/2 – to znaczy w odległości większej, niż przewidują to wymogi rozporządzenia. W świetle przepisu § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy. Tym samym lokalizacja ww. budynku jest zgodna z udzielonym pozwoleniem na budowę i zatwierdzonym projektem budowlanym, jak również z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Natomiast wprowadzone przez inwestorów odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego nie stanowią istotnych odstąpień w świetle przepisu art. 36a ust. 5 ustawy. Zmiany te nie powodują zwiększenia obszaru oddziaływania obiektu poza działkę, na której obiekt ten został zaprojektowany, nie stanowią istotnych odstąpień w zakresie charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących:

- powierzchni zabudowy, w zakresie przekraczającym 5 %,

- wysokości, długości lub szerokości w zakresie przekraczającym 2 %,

- liczby kondygnacji.

W związku z tym, zdaniem WINB, brak jest podstaw do wydania merytorycznej decyzji, w tym do nakazania inwestorom wykonania określonych czynności wynikających z przepisów art. 50 i 51 ustawy – co oznacza, że zasadnie umorzono postępowanie administracyjne w tej sprawie. Jeśli chodzi zaś o budowę ogrodzenia, to nie jest przedmiotem obecnie toczącego się postępowania i nie może być rozpatrywana w obecnym postępowaniu. Wszelkie spory dotyczące przebiegu granicy w związku z ogrodzeniem mogą być rozpatrywane w drodze powództwa cywilnego. Rów przydrożny nie ma związku z przedmiotową sprawą dotyczącą prawidłowości prowadzonych robót budowlanych na działce nr ewid. 1373/2. Ponadto, WINB nie jest właściwy w kwestii stosunków wodnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J. N. zarzucił ww. decyzji organu odwoławczego naruszenie:

1. przepisów postępowania, to jest:

a) art. 7 i 8 w związku z art. 10 § 1, 77 § 1, 78 § 1 i 80 K.p.a., mających związek z odrębnymi przepisami prawa materialnego - poprzez nieuwzględnienie dowodów strony, mających znaczenie dla sprawy, oraz niezbadanie sprawy zgodnie z właściwością organu,

b) art. 6 w związku z art. 107 § 1 pkt 6 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez sporządzenie wadliwej decyzji niezawierającej właściwego uzasadnienia merytorycznego;

2. przepisów prawa materialnego, to jest:

a) art. 3 pkt 20 w nawiązaniu do art. 5 ust. 1 ustawy, mając na uwadze przepisy art. 140 i 144 K.c. w związku z nieprawidłową interpretacją "obszaru oddziaływania obiektu" oraz nieuwzględnieniem przy jej interpretacji przytoczonych powyżej przepisów odrębnych,

b) § 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez brak faktycznych czynności dotyczących ustalenia niezbędnych warunków technicznych dotyczących usytuowania obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu skargi J. N. przywołał argumentację związaną z wykładnią pojęcia "obszaru oddziaływania obiektu", w tym konieczności uwzględnienia w tym zakresie przepisów art. 140 i 144 K.c. Zwrócił uwagę, że wysoka bryła realizowanego budynku wraz z wykuszem powoduje dyskomfort poruszania się i korzystania ze swojej własności. Zdaniem skarżącego dokumentacja dostarczona przez inwestorów jest wątpliwa pod względem jej prawidłowości w świetle stanu rzeczywistego. W decyzji organu I instancji wskazano, że oś ściany budynku faktycznie usytuowana jest w odległości 5,30 m od granicy działki nr 1374/2, natomiast w decyzji WINB podniesiono, że realizowany budynek wraz z wykuszem znajduje się w odległości 5,0 m od granicy działki nr 1374/2. W rzeczywistości zaś odległość ta pozostaje co najmniej dyskusyjna i według obserwacji skarżącego jest nawet mniejsza niż 4 m i dlatego nie spełnia wymogów § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i szczegółowo odnosząc się do zarzutów skargi.

Na rozprawie sądowej 17 sierpnia 2022 r. pełnomocnik skarżącego poparł skargę i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Wśród okoliczności, na które zwracał uwagę skarżący w toku postępowania, była prawidłowość realizowanej bryły budynku w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, a także dochowanie – wyznaczonej w tym projekcie – odległości ściany budynku (wraz z wykuszem) od południowej granicy działki.

Jakkolwiek rację ma WINB, że organy nadzoru budowlanego nie są powołane do ustalania przebiegu granic nieruchomości ani rozstrzygania sporów granicznych, kwestie te należą bowiem do właściwości sądów powszechnych, a w ograniczonym zakresie, dotyczącym administracyjnego etapu postępowania rozgraniczeniowego, do wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) – art. 30 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2021 poz. 1990 ze zm.), jednak w świetle art. 36a i art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), zwanej dalej także "ustawą", ewentualne istotne odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, w tym m.in. w odniesieniu do charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego dotyczących powierzchni zabudowy jak też wysokości, długości lub szerokości w określonym zakresie, z punktu widzenia organów nadzoru budowlanego nie są irrelewantne. WINB, uchylając postanowieniem z dnia [...] rozstrzygnięcie PINB o odmowie wszczęcia postępowania, prawidłowo polecił organowi I instancji m.in. sporządzenie szkicu sytuacyjnego przedstawiającego wymiary realizowanego budynku, jego lokalizację na działce w stosunku do granic lub ogrodzenia (w przypadku niemożności ustalenia granicy przez organ), dołączenie szkicu z wytyczenia obiektu w terenie sporządzonego przez geodetę, ewentualnie kopii istotnych zapisów w dzienniku budowy dotyczących geodezyjnego wytyczenia obiektu w terenie. Organ I instancji rozpoznając sprawę co prawda zgromadził te dokumenty, jednak zarówno ten organ, jak też WINB nie dokonały ich wystarczającej oceny, a w szczególności nie dostrzegły i nie wyjaśniły rozbieżności wynikających z zebranego materiału dowodowego, mogących mieć istotne znaczenie w sprawie, jak również nie dostrzegły jego braków.

Otóż jak można wywnioskować z zatwierdzonego projektu budowlanego (projektu zagospodarowania terenu) odległość projektowanego budynku od granicy z działką 1374/2 miała wynosić 5 m, zaś wymiary budynku to 10,55 m x 10,55 m, przy czym wraz z wykuszem od strony południowej to 10,55 m x 11,95 m. Na szkicu sytuacyjnym (k-I-16) przedstawiono wymiary budynku 10,25 m x 10,25 m, a odległość budynku od ogrodzenia zgodnie z tym szkicem ma wynosić 5 m. Pomijając różnicę w wymiarach budynku w stosunku do projektu, na wspomnianym szkicu sytuacyjnym nie zwymiarowano głębokości wykusza, co uniemożliwia zweryfikowanie nie tylko tej wielkości (zgodnie z projektem ma ona wynosić 1,40 m), ale w konsekwencji też dochowania wymiaru budynku uwidocznionego w projekcie jako 11,95 m. Co więcej, na załączonym przez organ I instancji szkicu z wytyczenia ław fundamentowych przedstawiono odległość budynku od granicy jako 5,30 m, a wymiary budynku 10,00 m x 11,40 m. Jeżeli założyć, że wymiar 11,40 m uwzględnia projektowany wykusz (zgodnie z rzutem fundamentów – str. 14 projektu – tenże wykusz także na poziomie fundamentów posiada głębokość 1,40 m; jak zaś wyżej wspomniano zgodnie z projektem ten wymiar budynku wynosi 11,95 m), wymiary budynku (bez uwzględnienia wykusza) zgodnie z tym szkicem wynoszą 10,00 m x 10,00 m, a dodatkowo odległość od granicy wynosi nie 5 m ale 5,30 m. Nawet jeśli powyższe rozbieżności znajdują swoje wyjaśnienie w rozwiązaniach projektowych, winno ono znaleźć stosowne odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji organów (zwłaszcza że chodzi tu o okoliczności kwestionowane – choćby pośrednio – przez stronę postępowania), co w tym przypadku nie miało miejsca, zaś rolą Sądu nie jest zastępowanie organów w jego powinnościach, lecz kontrola legalności podejmowanych przez ten organ rozstrzygnięć. Z kolei brak zwymiarowania głębokości wykusza uniemożliwia jakąkolwiek kontrolę prawidłowości istotnych ustaleń organów.

Co więcej trzeba zwrócić uwagę, że w sporządzonym przez organ I instancji protokole kontroli z dnia 8 grudnia 2020 r. nie zawarto informacji na temat jakichkolwiek wymiarów budynku ustalonych w terenie. Brak jest także stosownego załącznika do protokołu, z którego takie wymiary by wynikały. W protokole stwierdzono jedynie w sposób arbitralny, że w zakresie m.in. kubatury, powierzchni zabudowy, długości czy szerokości budynek jest realizowany zgodnie z projektem budowlanym. Wymiary budynku i jego odległość od granicy przedstawiono dopiero (na skutek wytycznych WINB) na wspomnianym szkicu sytuacyjnym, który jednak – nie dość że, o czym wyżej wspomniano, ma charakter niepełny – to w dodatku nie wiadomo kiedy, w jakich okolicznościach i w wyniku jakiej czynności postępowania (oględzin, czynności kontrolnych) został sporządzony. Nie dołączono bowiem żadnego protokołu na okoliczność dokonania tej czynności. Trzeba zaś zwrócić uwagę, że dotyczy on ustaleń istotnych dla sprawy, w dodatku kwestionowanych przez stronę postępowania.

Mając na uwadze powyższe uchybienia przepisom postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a., Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił decyzje organów obu instancji. Prowadząc postępowanie ponownie organ I instancji, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., uwzględni poczynione wyżej uwagi, wyeliminuje dotychczasowe uchybienia i wyda stosowne rozstrzygnięcie, które w sposób należyty uzasadni.

Odnosząc się natomiast do podnoszonej przez skarżącego kwestii "obszaru oddziaływania obiektu" zauważyć należy, że z dniem 19 września 2020 r., tj. wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471), art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane otrzymał nowe brzmienie. Obecnie przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć tylko taki teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, które to przepisy wprowadzają związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. To uściślenie dotyczy terenu wyznaczonego w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia sprowadzające się jedynie do zabudowy, a nie szeroko rozumianego zagospodarowania terenu. Jeśli sięgnąć do uzasadnienia projektu powyższej uchwały nowelizującej, wynika z niego że tego rodzaju zmiana miała charakter zamierzony. W uzasadnieniu tym podniesiono bowiem m.in., że "Prawo budowlane powinno zajmować się jedynie tą formą zagospodarowania, która dotyczy obiektów budowlanych, a zatem jedynie "zabudową". Niestety orzecznictwo sądowo-administracyjne, z uwagi na użyte w przepisie pojęcie "w zagospodarowaniu", zbyt szeroko interpretuje pojęcie obszaru oddziaływania obiektu. (...) Tym samym uznano, że konieczne jest doprecyzowanie definicji obszaru oddziaływania obiektu, aby dostosowana była do materii regulowanej przez Prawo budowlane. Inne formy ograniczenia zagospodarowania terenu niż zabudowa (np. hałas, spaliny) wykraczają poza zakres przedmiotowy Prawa budowlanego. (...) Dlatego też w przepisie pozostanie jedynie wyrażenie "w zabudowie". Ograniczenia w zabudowie są jednoznaczne do ustalenia. Ograniczenia w zabudowie odnoszą się do takiego wpływu na nieruchomość, który uniemożliwia lub ogranicza wykonywanie robót budowlanych (w tym budowę obiektów budowlanych) z uwagi na niespełnianie przepisów techniczno-budowlanych i innych przepisów szczególnych, które stawiają wprost wymogi dotyczące zabudowy (przede wszystkim wymogi dotyczące odległości jednych obiektów budowlanych od innych obiektów budowlanych). Innymi słowy obszar oddziaływania budowanego obiektu budowlanego będzie to obszar, w stosunku do którego ten obiekt wprowadzi ograniczenia możliwości budowy innych obiektów budowlanych ze względu na wymogi przepisów odnoszące się do zabudowy (a nie ze względu na to, że obiekt wprowadzi jakiekolwiek subiektywne uciążliwości)".

Z kolei odnosząc się do poruszonej przez organ odwoławczy kwestii rowu przydrożnego oraz tego, że organ ten nie jest właściwy w kwestii stosunków wodnych, należy jedynie zauważyć, że przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dotykają tej kwestii, stanowiąc w § 29, że dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Jednakże analiza zagadnień podniesionych w tym zakresie przez skarżącego w piśmie z dnia 8 grudnia 2021 r. rzeczywiście pozwala stwierdzić, iż dotyczą one kwestii zupełnie odrębnej od realizowanych (i analizowanych w ramach niniejszego postępowania) robót budowlanych, ale zasypania rowu przydrożnego, co ewentualnie może stanowić przedmiot odrębnego postępowania przed właściwymi organami.

W punkcie II sentencji wyroku – na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. – Sąd orzekł o przyznaniu r.pr. R. K. kwoty 295,20 zł tytułem wynagrodzenia ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika skarżącego, obliczonego na podstawie § 2 pkt 1, § 4 ust. 3, § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 68).