Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1667/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia adwokat E. K. na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1667/15 w przedmiocie wynagrodzenia kuratora w sprawie ze skargi A. A. reprezentowanego przez kuratora E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na spłatę zadłużenia czynszowego postanawia: 1. uchylić pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1667/15; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz kuratora adwokat E. K. tytułem wynagrodzenia kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1667/15 oddalił skargę A. A. reprezentowanego przez kuratora adwokat E. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na spłatę zadłużenia czynszowego oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz kuratora E. K. kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia.

W dniu [...] marca 2016 r. kurator A. A. - adwokat E. K. złożyła zażalenie na zawarte w pkt 2 wyroku z dnia 26 stycznia 2016 r. postanowienie w przedmiocie przyznania kuratorowi wynagrodzenia oraz wniosła o zmianę zaskarżanego postanowienia poprzez podwyższenie przyznanej kwoty wynagrodzenia o stawkę podatku od towarów i usług.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej w dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

W niniejszej sprawie rozpoznawane zażalenie kuratora skarżącego adwokat E. K. na rozstrzygnięcie Sądu w zakresie wynagrodzenia kuratora jest oczywiście uzasadnione, dlatego Sąd skorzystał z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia.

Na podstawie art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Zgodnie z art. 213 pkt 1 p.p.s.a. do wydatków zalicza się w szczególności należności kuratorów ustanowionych w danej sprawie. Rozpoznając wniosek kuratora o przyznanie wynagrodzenia należy mieć na względzie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1476), wydane na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 623). Przepisy te mają zastosowanie w sprawach cywilnych, a nie sądowoadministracyjnych, jednakże mając na względzie art. 2 i 32 Konstytucji oraz nakaz wykładni systemowej przepisów, mogą stanowić punkt odniesienia dla sądu administracyjnego, który orzeka o należności kuratora na podstawie art. 211 w zw. z art. 213 pkt 1 p.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ 632/14).

Zgodnie z § 1 ust. 1 powyższego rozporządzenia z dnia 13 listopada 2013 r., wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawych. Z kolei zgodnie z art. § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia wynagrodzenie kuratora będącego podatnikiem obowiązanym do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług, określoną zgodnie ze stawką tego podatku obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu.

W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Jednakże w myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wobec tego w niniejszej sprawie, zastosowanie znajdzie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240,00 zł.

Należne kuratorowi skarżącego będącym adwokatem wynagrodzenie wynosi zatem 240 zł i na podstawie art. § 1 ust. 3 rozporządzenia z dnia 13 listopada 2013 r. winno zostać podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania czyli kwotę 55,20 zł, co łącznie stanowi łącznie należną kwotę w wysokości 295,20 zł.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. oraz 211 w zw. z art. 213 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.