Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1604/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c , art. 200, art. 206
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant - referent Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych oraz umorzenia postępowania w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 1493 zł (tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi złożonej przez S. Sp. z o.o. w W. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] grudnia 2012 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] marca 2012 r. nr [...] w zakresie dotyczącym odmowy zwrotu należności celnych oraz uchylająca tę decyzję w zakresie dotyczącym określenia kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług i umarzająca postępowanie w tym zakresie. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] stycznia 2010r. Agencja Celna "C." działając jako przedstawiciel bezpośredni Spółki dokumentem administracyjnym SAD nr [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar określony jako “dekodery telewizji satelitarnej – cyfrowe typ [...]". Towar ten został zaklasyfikowany do kodu TARIC 8528 71 19 00 z preferencyjną stawką celną w wysokości 9,8% i stawką podatku VAT 22%.

Następnie wnioskiem z [...] stycznia 2012 r. Spółka zwróciła się o zwrot należności celnych w trybie art. 236 WKC wraz z odsetkami od dekoderów [...]. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, m. in. że towary te winny być klasyfikowane do kodu CN 8528 71 13 (TARIC 8528 71 13 00) z zerową stawką celną wynikającą z zobowiązań sygnatariuszy Porozumienia w sprawie handlu produktami technologii informacyjnej składającego się z Deklaracji Ministerialnej w sprawie handlu produktami technologii informacyjnej, określającej pewne warunki konieczne do zniesienia ceł na produkty technologii informacyjnej, przyjętej w dniu 13 grudnia 1996 r. podczas pierwszej konferencji WTO w Singapurze oraz aneksów i załączników do niej a nie do deklarowanego w zgłoszeniach celnych kodu CN 8528 71 19 (TARIC 8528 71 19 00) ze stawkami celnymi odpowiednio: 14% i 9,8%.

Decyzją z [...] marca 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił Spółce zwrotu wnioskowanych należności celnych wraz z odsetkami stwierdzając, że kwota długu celnego została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 WKC w kwocie prawnie należnej i brak jest podstaw do jej korygowania, a kwota zobowiązania podatkowego z tytułu podatku VAT została określona w prawidłowej wysokości. Spółka wniosła odwołanie od ww. decyzji domagając się uchylenia jej w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W odwołaniu tym podniesiono zarzuty naruszenia:

przepisów materialnego prawa celnego:

- reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zamieszczonych w części I Taryfy celnej;

- art. 20 ust. 1, art. 78 ust. 1, art. 214 i art. 236 WKC;

- art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 23 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622, z późn. zm.);

przepisów materialnego prawa podatkowego:

- art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.);

- art. 33 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług;

przepisów proceduralnych, tj. art. 120. art. 121, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, .art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu z [...] marca 2012 w zakresie dotyczącym odmowy zwrotu należności celnych oraz uchylił tę decyzję w zakresie dotyczącym określenia kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług i umorzył postępowanie.

Organ – mając na uwadze, iż spór dotyczy klasyfikacji towaru do właściwego kodu: CN tej samej podpozycji 8528 71 (kod CN 8528 71 13 albo kod CN 8528 71 19) – uznał, że klasyfikacja winna być przeprowadzona z zastosowaniem reguły 6 ORINS. Dodał, że zapisy w WTC odnoszące się do ww. kodów CN określają kryteria decydujące o możliwości zaklasyfikowania towaru do jednego z nich, a mianowicie:

1. występowanie lub niewystępowanie modemu dostępu do Internetu wśród głównych elementów/części towaru,

2. realizacja przez urządzenie funkcji wymiany interaktywnej,

3. możliwość odbioru sygnałów telewizyjnych.

Organ wskazał , że spełnienie drugiego i trzeciego z powołanych kryteriów nie jest sporne.

Sporna jest natomiast kwestia spełnienia przez importowany towar kryterium występowania w tym urządzeniu modemu dostępu do Internetu.

.

Następnie organ II instancji odwołując się do dowodów zgromadzonych w sprawie wskazał, że zarówno dane techniczne ujęte w specyfikacji dekodera [...] (m.in. port Ethernet, umożliwiający dostęp do Internetu), opisy gniazd podane w przewodniku użytkownika i instrukcji instalacji (gniazdo Ethernet - do podłączenia modemu zewnętrznego [...]) oraz wyjaśnienia Spółki (technologia Ethernet umożliwia, dzięki swojej funkcjonalności, dostęp do sieci Internet) jednoznacznie potwierdzają, że przedmiotowy towar nie został wyposażony w modem (urządzenie/części realizujące funkcję konwersji sygnałów). Wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet nie oznacza bowiem, że dekoder ten realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego (funkcję tę spełnia modem zewnętrzny – [...], przyłączany do spornego dekodera za pomocą przewodu Ethernet, znajdującego się na jego wyposażeniu). Kryterium dotyczące występowania modemu w przedmiotowym towarze, decydujące o możliwości jego zaklasyfikowania do kodu CN 8525 71 13, nie zostało więc spełnione.

W skardze Skarżąca wniosła o uchylenie ww. decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.

Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia następujących przepisów:

- podpozycji 8528 71 13 Taryfy celnej oraz reguł 1 i 6 ORiNS poprzez błędną klasyfikację taryfową importowanych set-top boksów wynikającą z błędnej wykładni przepisów Taryfy celnej, a w konsekwencji określenie należności celnych w nieprawidłowej wysokości;

- art. 236 WKC oraz art. 67 ust. 1 Prawa celnego poprzez odmowę zwrotu nienależnie wpłaconych należności celnych oraz wypłaty odsetek od tych należności w sytuacji, gdy nienależna wpłata wynikała z błędu legislacyjnego, wskutek którego Skarżąca klasyfikowała dekodery do nieprawidłowego kodu CN;

- art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz art. 208 ust. 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieprawidłowe określenie podstawy opodatkowania w odniesieniu do importowanych set-top boksów w wyniku bezpodstawnego umorzenia postępowania w tym zakresie.

Uzasadniając tak postawione zarzuty Skarżąca przypomniała, iż orzekające w sprawie organy celne za kluczowe dla wykładni kodu CN 8528 71 13 uznały względy techniczne, tj. faktyczny brak wbudowania do dekoderów modemu telefonicznego.

Rozpoznając sprawę po raz pierwszy tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt V SA/WA 685/13 uchylił zaskarżona decyzję oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego.

Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania.

Wskazał jednak , że stan faktyczny – ustalony w postępowaniu celno-podatkowym – nie jest sporny. Strony postępowania są zgodne, że przedmiotem importu był dekoder [...], zawierający tuner wideo oraz mikroprocesor, nie posiadający modemu telefonicznego ale wykorzystujący technologię Ethernet umożliwiającą dostęp do sieci Internet oraz posiadający funkcjonalność dwukierunkowej wymiany informacji. Sporne jest natomiast czy dla uznania, iż spełniona jest cecha zawierania modemu dostępu do Internetu, warunkująca zaklasyfikowanie towaru do podpozycji 8528 71 13 Wspólnej Taryfy Celnej, rozstrzygające znaczenie posiada sama tylko możliwość dostępu do Internetu i zapewnienie interaktywności lub dwustronnej wymiany informacji czy też zastosowana w tym celu technika sprowadzająca się do wbudowania w urządzenie modemu modulującego i demodulującego zarówno sygnały danych wyjściowych, jak i wejściowych.

Sąd podkreślił że w wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11, C-330/11, C-382/11 i C-383/11, Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że Nomenklatura scalona znajdująca się w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1), zmienionym, odpowiednio, rozporządzeniami Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. (Dz.U. L 286, s. 1), Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. (Dz.U. L 291, s. 1), Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. (Dz.U. L 287, s. 1) (zwanej dalej "CN"), nie definiuje ani pojęcia "modem", ani też pojęcia "dostęp do Internetu".

TS wyjaśnił, iż Uwagi wyjaśniające z dnia 7 maja 2008 r., obowiązujące w chwili dokonania przywozu spornego towaru w postępowaniu głównym, zawierają jednak wyjaśnienia co do rodzajów urządzeń, które mogą zostać uznane za modemy w rozumieniu podpozycji 8528 71 13, oraz co do cech charakterystycznych, jakie powinny posiadać te urządzenia, aby można było uznać, że umożliwiają one dostęp do Internetu i interaktywną wymianę informacji.

TS wyjaśnił, iż modem, w potocznym znaczeniu tego pojęcia, jest używany do transferu pomiędzy komputerami danych cyfrowych za pomocą nośnika działającego w sposób analogowy, to znaczy w szczególności za pomocą linii telefonicznej. Modem moduluje dane cyfrowe w dane analogowe i odwrotnie, demoduluje dane analogowe w celu ich przekształcenia w dane numeryczne.

Ponadto z pkt 7880 sprawozdania zespołu specjalnego WTO, wynika, że "potoczne znaczenie pojęcia »modem« może obejmować urządzenia inne niż te, które przekształcają sygnały cyfrowe w sygnały analogowe w celu transmisji informacji za pomocą linii telefonicznej". W pkt 7878 tego sprawozdania specjalny zespół twierdzi, że "pojęcie »modem« było używane dla oznaczenia innych urządzeń zapewniających modulację i demodulację w inny sposób, a także ewentualnie bez przekształcania sygnałów cyfrowych w sygnały analogiczne", oraz że "pojęcie »modem« jest również używane do oznaczenia »modemów kablowych«, które technologicznie różnią się pod wieloma względami od modemów linii telefonicznej, w zakresie używanego środka komunikacji, gamy częstotliwości oraz innych parametrów".

Jeżeli chodzi o pojęcia "dostęp do Internetu i zapewnienie interaktywnej wymiany informacji", specjalny zespół WTO wyjaśnił w pkt 7884 sprawozdania, że wyjaśniają one charakter "funkcji komunikacyjnej" znajdującej się w treści podpozycji 8528 71 13 CN. W związku z tym to funkcja urządzenia znajduje się w centrum definicji. Wbudowanie modemu do urządzenia odpowiadałaby celowi dostępu do Internetu.

W tym zakresie TS przypomniał, że przeznaczenie produktu również może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości . Uwagi wyjaśniające z dnia 7 maja 2008 r. podają definicję modemu w rozumieniu podpozycji 8528 71 13 i stanowią, że "modemy modulują i demodulują zarówno sygnały danych wyjściowych, jak i wejściowych", oraz że "urządzenia wykonujące funkcję podobną do funkcji modemu, ale które nie modulują i demodulują sygnałów, nie są uważane za modemy. Przykładami takich urządzeń są urządzenia ISDN, WLAN lub Ethernet. Oznaką obecności takiego urządzenia jest złącze RJ 45".

W ocenie TS, w rozumieniu podpozycji 8528 71 13 CN "modem dostępu do Internetu" przekłada się na urządzenie, które jest w stanie umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność lub dwustronną wymianę informacji. Sama tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji.

Ponadto urządzenie to, aby można je było zaklasyfikować do podpozycji 8528 71 13 CN, musi być w stanie samodzielnie udostępnić Internet za pomocą wbudowanego w nie modemu. Dostęp do Internetu nie powinien zatem wymagać interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu.

Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym skargę po raz pierwszy organ odwoławczy naruszył art. 180 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez fakt, iż nie zebrał całego materiału dowodowego, zaś rozstrzygnięcie nie zostało wydane z zachowaniem swobodnej oceny dowodów.

W konsekwencji Dyrektor Izby Celnej bezzasadnie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie dotyczącym odmowy zwrotu należności celnych oraz uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie dotyczącym określenia kwoty zobowiązania w podatku VAT i umorzył postępowanie w tym zakresie.

W ocenie Sądu, za nieuprawniony uznać należy zarzut naruszenia art. 67 ust. 1 Prawa celnego poprzez odmowę wypłaty odsetek od nieprawidłowo naliczonego długu celnego, albowiem zgodnie z art. 67 ust. 1 Prawa celnego od zwracanych należności organ celny płaci odsetki, gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim przypadku odsetki oblicza się od dnia zapłaty należności podlegających zwrotowi oraz według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych.

Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził w niniejszej sprawie naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W następstwie rozpoznania skarg kasacyjnych od wyżej opisanego wyroku wniesionych przez obie strony Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 grudnia 2014 r. sygn.. akt I GSK 438/14 uchylił także wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji. Oddalił skargę kasacyjną S. Sp. z o.o. w W. oraz orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wyżej wymienionego wyroku NSA stwierdził między innymi , że w niniejszej sprawie nie chodzi o proste przyporządkowanie importowanych urządzeń do jednej z podpozycji CN , ale o ustalenie ich właściwości, co powinno nastąpić w ramach postępowania dowodowego, co wymaga w istocie przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność czy importowane urządzenia zawierały tzw. "modem dostępu do Internetu" , w znaczeniu nadanym, przez wyrok TSUE z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C – 320/11 , C-330/11 , C-328/11 i C-383/11. W wyroku tym, TS wyraził pogląd, że należy pominąć Notę wyjaśniającą do CN , która wprowadzała zbyt zawężającą wykładnię pojęcia "modem" w rozumieniu pozycji 8528 71 13 CN. Zajęte przez TS stanowisko nie dawało jednak podstaw do bezkrytycznego zastosowania kodu 8528 71 13 CN do zaimportowanego przez spółkę towaru. Sąd powinien był przede wszystkim ustalić czy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał przyjąć, że importowane urządzenia nie zawierały tzw. " modemu dostępu do Internetu". Zdaniem NSA okoliczność , że w późniejszym czasie Nota wyjaśniająca do kodu 8528 71 13 ( wprowadzona w dniu 7 maja 2008 r. ) została uznana za sprzeczną z przepisami CN , w konsekwencji czego uległa też zmianie, ma dla rozpoznania niniejszej sprawy jedynie takie znaczenie , że organ dokonując klasyfikacji towaru do pozycji CN, powinien był uwzględnić jedynie uwagi do sekcji lub działów CN, a pominąć treść zakwestionowanej Noty wyjaśniającej.

W konsekwencji Sąd I Instancji powinien był zbadać czy słusznie organ przyjął, że importowany towar spełniał jedynie dwa z trzech kryteriów "podpozycji czterokresowej " , decydujących o zaklasyfikowaniu towaru do podpozycji 8528 71 13 WTC , tj. posiadał wbudowany tuner wideo dla cyfrowej telewizji naziemnej oraz telewizji satelitarnej , a zastosowana w urządzeniu technologia Ethernet umożliwiała , dzięki swej funkcjonalności , dostęp do sieci Internet , jak również zapewniała dwukierunkową wymianę danych , a także czy słusznie uznał organ , że importowany towar nie spełniał tzw. Kryterium" występowania " modemu dostępu do Internetu. Wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet nie oznacza bowiem , że dekoder ten realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego ( funkcję tę spełnia modem zewnętrzny –[...]). Ponadto Sąd powinien ustalić czy nie można utożsamiać i porównywać modemu- urządzenia do konwersji sygnałów z Ethernetem – z technologią przekazu sygnału.

NSA wskazał , że według rozporządzenia nr 1031/2008 treść podpozycji 8528 71 13 dla wersji CN brzmiała następująco: " Aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach , zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję wymiany interaktywnej, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych.

Dla zaklasyfikowania do tej pozycji istotne było więc , aby urządzenie zawierało " modem dostępu do Internetu ‘’. Dlatego też ( zdaniem NSA ) Sąd I Instancji winien zbadać czy organ prawidłowo ocenił cechy charakterystyczne i obiektywne właściwości importowanego towaru , a tym samym czy prawidłowo przyjął , że importowane urządzenia nie są wyposażone w " modem dostępu do Internetu" , w świetle dokonanej przez TS wykładni CN . Zakładając natomiast , że są one wyposażone w tego rodzaju modem –winien dokonać oceny czy organ prawidłowo uznał , że nie mają one zdolności samodzielnego umożliwienia dostępu do Internetu , bez ingerencji żadnego innego urządzenia ( wg organu wymagana jest ingerencja [...] lub karty sieciowej ) lub mechanizmu. Tylko bowiem łączne spełnienie tych przesłanek pozwala na zaklasyfikowanie importowanego towaru do podpozycji 8528 71 13 CN.

NSA przypomniał , że TS dokonując wykładni pojęcia " modem dostępu do Internetu " stwierdził , iż modem musi być urządzeniem , które jest w stanie umożliwić obiektywną zdolność uzyskania dostępu do Internetu i zapewnić interaktywność lub dwustronną wymianę informacji. Według TS urządzenie , aby mogło być zaklasyfikowane do podpozycji 8528 71 13 musi też spełniać wymóg posiadania zdolności do uzyskania dostępu do Internetu wyłącznie za pomocą wbudowanego modemu. Uzyskanie dostępu do Internetu powinno zatem nastąpić bezpośrednio i nie może wymagać interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu.

NSA podkreśla , że ustaleń w zakresie taryfikacji towaru może dokonać jedynie organ celny , co podlega z kolei kontroli sądu administracyjnego. Sąd I Instancji nie może zatem niejako z góry narzucać sposobu rozstrzygnięcia poszczególnych zagadnień sprawy , wkraczać w swobodną ocenę dowodów , a tym samym zastępować organy w funkcji wykonywania administracji publicznej.

NSA zauważa iż mimo uchylenia zaskarżonej decyzji Sąd de facto nie wskazał i nie wyjaśnił podstawy rozstrzygnięcia oraz nie określił w sposób precyzyjny jakie czynności winien przeprowadzić organ przy ponownym rozpatrywaniu sprawy .Samo odmówienie zastosowania Noty wyjaśniającej do podpozycji 8528 71 13 CN nie czyni zadość wymogom kontroli sądowo-administracyjnej. Zwłaszcza , że Sąd I Instancji , mimo zakwestionowania dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych set- top boksów, a co za tym idzie zastosowania prawa materialnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego , nie wyjaśnił co w importowanych urządzeniach pełni rolę modemu (ustalenia w tym zakresie nie wchodzą w zakres wykładni czy też stosowania prawa.)

Zdaniem NSA Sąd I Instancji powinien również rozważyć czy dokonanie samodzielnych ustaleń przez organ celny co do charakteru spornych urządzeń mieści się w granicach art.122 Ordynacji podatkowej , wyrażającego zasadę prawdy materialnej , czy też wymaga zasięgnięcia opinii specjalisty z danej dziedziny bowiem zaklasyfikowanie importowanego towaru do podpozycji 8528 71 13 CN jest uzależnione od wykazania , że towar ten jest wyposażony w urządzenie mogące obiektywnie i samodzielnie umożliwić dostęp do Internetu , co może wymagać zasięgnięcia opinii biegłego.

Sąd zważył co następuje :

Wniesienie skargi skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Na wstępie przypomnieć jednak należy , że w przedmiotowej sprawie zajmował stanowisko zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jak i Naczelny Sąd Administracyjny .Ponieważ jednak orzeczenie Sądu II Instancji jest chronologicznie późniejsze a jego mocą wyrok Sądu I Instancji został uchylony , przeto na obecnym etapie postępowania w sprawie decydujące a zarazem wiążące jest orzeczenie NSA oraz argumentacja podniesiona w jego uzasadnieniu.

Jest tak dlatego ze względu na treść art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz.u. z 2012 r. poz.270 ze zm. – dalej ppsa ). Przepis ten stanowi , że sąd któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, oraz , że nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawie sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W związku z powyższym podkreślić należy iż NSA w uzasadnieniu własnego wyroku podniósł m.in. iż istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy nie jest przyporządkowanie importowanych urządzeń do jednej z podpozycji CN ale o ustalenie ich właściwości. Takie ustalanie winno jednak nastąpić w ramach postępowania dowodowego które co oczywiste przeprowadza organ i które powinno doprowadzić do wyjaśnienia czy importowane urządzenia zawierały tzw. "modem dostępu do Internetu " w znaczeniu nadanym przez wyrok TSUE z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11 , C-330/11 , C-328/11 i C-383/11 .

Z treści uzasadnienia wyroku sądu II instancji wynika również, że konsekwencją badania importowanego towaru winno być także zweryfikowanie ustalenia dokonanego przez organ pod kątem tego czy importowany towar istotnie posiadał wbudowany tuner wideo dla telewizji naziemnej oraz telewizji satelitarnej a zastosowana w urządzeniu technologia Ethernet umożliwiała dzięki swej funkcjonalności dostęp do sieci Internet jak również zapewniała dwukierunkową wymianę danych.

Weryfikacji wymagało będzie także to czy organ słusznie uznał , że importowany towar nie spełniał tzw. Kryterium " występowania " modemu dostępu do Internetu.

NSA podkreślił jednocześnie , że wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet nie oznacza , że dekoder realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego albowiem funkcję tę spełnia modem zewnętrzny –[...].

NSA zwraca uwagę również na potrzebę ustalenia czy nie można utożsamiać i porównywać modemu - urządzenia do konwersji sygnałów z Ethernetem- z technologią przekazu sygnału.

Zdaniem sądu I instancji uwagi i sugestie poczynione przez NSA o których mowa powyżej czynią koniecznym zbadanie cech i właściwości importowanego towaru po to aby w sposób nie budzący wątpliwości możliwe było ustalenie przez organ czy importowane urządzenia są czy też nie są wyposażone w modem dostępu do Internetu ( w świetle dokonanej przez TS wykładni CN )

Wykazanie iż są one wyposażone w tego rodzaju modem winno skutkować ustaleniem czy urządzenia te mają bądź nie mają zdolności samodzielnego umożliwienia dostępu do Internetu bez ingerencji żadnego innego urządzenia czy też wymagana jest w takim przypadku (jak twierdzi organ ) karta sieciowa lub [...].

W ocenie sądu I instancji ustalenia w powyższym zakresie winny być poprzedzone zasięgnięciem przez organ opinii biegłego sądowego albowiem odpowiedź na powyższe pytania i wątpliwości wymaga wiadomości specjalnych z zakresu elektroniki oraz dostępu i przesyłu informacji. Takich wiadomości nie posiadają pracownicy organów.

Na taką potrzebę zwraca uwagę także NSA wskazując iż zaklasyfikowanie importowanego towaru do podpozycji 8528 71 13 CN jest uzależnione od wykazania , że towar ten jest wyposażony w urządzenie mogące obiektywnie i samodzielnie umożliwić dostęp do Internetu.

Rozpoznając sprawę ponownie organ powoła biegłego o wymaganej specjalności ( którego zadaniem będzie odniesienie się do sygnalizowanych wyżej wątpliwości ) a następnie rozpatrzy odwołanie z uwzględnieniem treści zawartych w opinii biegłego oraz wskazań poczynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku tegoż sądu.

Mając powyższe na względzie sąd skargę uwzględnił i na podstawie art. 145&1 pkt.1 lit. C , oraz art. 200 ppsa uchylił zaskarżoną decyzję orzekając jednocześnie o kosztach postępowania sądowego. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 i 206 ppsa. Stosując przepis art. 206 ppsa sąd z urzędu uwzględnił okoliczność iż przed tutejszym sądem zawisło około 180 spraw bliźniaczo podobnych do sprawy niniejszej. Dało to podstawę do miarkowania kosztów zastępstwa prawnego (zasądzono zwrot całego wpisu sądowego oraz jednolitą stawkę wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 240 zł a nadto opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł )