Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 174/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Tadeusz Wołek(spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2007r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 27 czerwca 2005r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.


UZASADNIENIE

W dniu [...] .12.2004 r. E. Z. złożył w Urzędzie Celnym w [...] deklaracje uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U, w której obliczył podatek akcyzowy należny z tytułu nabycia na terenie Niemiec samochodu osobowego marki [...] model [...] o pojemności silnika 1598 cm3, wyprodukowanego w 1994 roku, w kwocie [...] zł z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 65 %.

Na podstawie art. 272 ustawy Ordynacja podatkowa Naczelnik Urzędu Celnego w [...] jako organ podatkowy dokonał czynności sprawdzających i ustalił, iż to nie E. Z. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, Iecz P. K..

Postanowieniem z dnia [...] .02.2005r Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu i następnie decyzją z dnia [...] .04.2005 r. nr: [...] określił wobec P. K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobu akcyzowego niezharmonizowanego w postaci przedmiotowego samochodu osobowego na kwotę [...] zł. z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 65 %. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 207 § 1 i 2, art. 21 § 1 pkt 1, § 2, 3 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity. Dz. U. Nr 8 z 2005r., póz. 60), art. 2 pkt 1 i 3, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 5. art. 75 ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, póz. 257 i Nr 68. póz. 623) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, póz. 825 z późniejszymi zmianami).

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż w dniu [...] .12.2004r. E.Z. pisemnie oświadczył, iż przedmiotowy samochód zakupił w miejscowości [...] od P.K. za kwotę [...] zł. E.Z. potwierdził tę okoliczność w ustnym oświadczeniu tego dnia w obecności dwóch funkcjonariuszy Urzędu stwierdzając, iż samochód kupił na terenie kraju od P.K., z którym sporządził umowę kupna -sprzedaży oraz, że nie był w Niemczech i tym samym nie dokonał zakupu od osoby wskazanej w umowie z dnia [...] .12.2004r. tj. ostatniej właścicielki samochodu M. M. M.. Ponadto podczas przesłuchania w dniu [...].01.2005r. E.Z. zeznał, potwierdzając jednocześnie swoje wcześniej złożone oświadczenia, że samochód kupił w dniu [...].12.2004r. od P.K., któremu za samochód zapłacił [...] zł oraz, że w dniu dokonania zakupu samochodu P.K. przedstawił mu umowę sprzedaży, która była wypełniona w części dotyczącej danych sprzedającego, danych samochodu, ceny, daty sporządzenia i podpisu sprzedającego. Umowę podpisał po wpisaniu swoich danych i po zapewnieniu przez P.K., że wszystko jest w porządku.

Podczas przesłuchania w dniu [...].01.2005r. P. K. zeznał, że dokonał przywozu przedmiotowego samochodu z Niemiec w grudniu 2004r. na zlecenie E.Z., że samochód przywiózł łącznie z kluczykami, dokumentami samochodu oraz, że w niemieckim urzędzie wykupił tablice rejestracyjne i ubezpieczenie, a w tymczasowym dowodzie rejestracyjnym zostało wpisane jego nazwisko, nie sporządzał żadnej pisemnej umowy dotyczącej zlecenia przywozu samochodu dla E.Z., otrzymał od E.Z. kwotę [...] zł za przywóz samochodu oraz zwrot koszów związanych z pozostałymi wydatkami.

Oceniając całość materiału dowodowego zebranego w sprawie organ stwierdził, że nie dał wiary wyjaśnieniom P.K. i uznał, iż to P.K. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu traktowanego w myśl ustawy o podatku akcyzowym jako przemieszczenie wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Organ wskazał także, iż na podstawie przedłożonych dokumentów nie można określić podstawy opodatkowania i tym samym kwoty podatku akcyzowego we właściwej wysokości, gdyż brak jest dokumentu zakupu pojazdu mogącego potwierdzić kwotę, jaką skarżący P.K. był zobowiązany zapłacić za przedmiotowy pojazd. Dlatego przystąpił do ustalenia podstawy opodatkowania w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym na podstawie przeciętnych cen stosowanych na rynku krajowym w obrocie wyrobami akcyzowymi tego samego rodzaju.

Organ wskazał także, iż w myśl art. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, samochód osobowy jest wyrobem akcyzowym niezharmonizowanym (póz. 59 zał. nr 1 do ustawy, niewymieniony w zał. nr 2). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 w/w ustawy opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe. Czynności te podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego. czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa (art. 4 ust. 4 ustawy).

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego. Dodatkowo w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić (art. 82 ust.3). Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy, jeżeli nie można określić podstawy opodatkowania w przedstawiony powyżej sposób, to ustala się ją na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na rynku krajowym w obrocie wyrobami akcyzowymi tego samego rodzaju w dniu powstania obowiązku podatkowego pomniejszonych o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy.

Ponadto organ l instancji wskazał, iż zgodnie z art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Jednocześnie zgodnie z art. 21 § 5 Ordynacji podatkowej, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego ustala się zgodnie zdanymi zawartymi w deklaracji chyba, że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów, powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jako właściciel, nie później niż z chwilą rejestracji na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy).

Stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane wynosi 65% podstawy określonej w art. 10, z wyjątkiem stawki na energię elektryczną (art. 75 ust. 1 ustawy) i zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, zależna jest od roku produkcji pojazdu i pojemności jego silnika. Dla pojazdu wyprodukowanego w roku 1994 i pojemności silnika 1598 cm3 wynosi 65% podstawy opodatkowania.

Organ l instancji wskazał, że kwotę podatku akcyzowego wyliczył w ten sposób, że przyjął na podstawie katalogu INFO-EKSPERT Cz. A Xll-2004 (str. 522) wartość bazową pojazdu brutto na kwotę [...] zł, którą pomniejszono o podatek VAT w wysokości 22 %: [...] zł: 1,22 = [...] zł, a następnie o podatek akcyzowy w wysokości 65%: [...] zł: 1,65 =[...] zł, otrzymując podstawę opodatkowania w wysokości [...]zł. Po przemnożeniu podstawy opodatkowania, czyli [...] zł przez stawkę podatku wynoszącą 65%, otrzymano kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...]zł.

W aktach postępowania przedłożonych Sądowi znajduje się na k. 1 kserokopia dokumentu sporządzonego w języku niemieckim, z którego wynika, że jest to umowa kupna sprzedaży przedmiotowego samochodu z dnia [...] .12.2004 r. pomiędzy sprzedającym M. M. M. a kupującym E.Z., za kwotę [...] EUR. Już po wydaniu decyzji E.Z. przedłożył organowi pierwszoinstancyjnemu pisemne oświadczenie, że nie posiada oryginału umowy kupna przedmiotowego samochodu z dnia [...].12.2004 r. oraz dołączył tłumaczenie dowodu rejestracyjnego samochodu, w którym wpisany jest jako właściciel P.K..

Od powyższej decyzji P.K. odwołał się do Dyrektora Izby Celnej w [...] wnosząc o jej uchylenie w całości, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia art. 80 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym oraz art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Skarżący zarzucił, iż sam fakt wykupienia przez niego ubezpieczenia i tablic rejestracyjnych w niemieckim urzędzie oraz fakt wpisania jego nazwiska w tymczasowym dowodzie rejestracyjnym nie powinien stanowić o uznaniu go za podatnika akcyzy od samochodów w myśl art.80 ust.2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Tym samym, wobec niemożności przyjęcia, że jest on podatnikiem akcyzy na podstawie art.80 ust.2 pkt.2. nie jest możliwe stwierdzenie, iż na skarżącym ciąży obowiązek podatkowy w myśl art.80 pkt.3 ust.3 - gdyż nigdy nie był właścicielem przedmiotowego samochodu osobowego i nie dokonał przemieszczenia wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Podniósł, że nie był "importerem" spornego samochodu a jedynie przywiózł go jako kierowca na podstawie ustnej umowy zlecenia za [...] zł i zwrot wydatków. To właśnie E.Z. złożył deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego czyli czuł się właścicielem samochodu.

Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia 27.06.2005 r. nr: [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art.2 pkt11 ustawy o podatku akcyzowym nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Natomiast zgodnie z art.80, ust.1 ustawy o podatku akcyzowym, akcyzie podlegają samochody osobowe nie zarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a podatnikami akcyzy od samochodów są m. in. importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art.80 ust.2 pkt2 w/w ustawy). Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później Jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art.80 ust.3 pkt3 w/w ustawy).

Artykuł 81 ust.1 stanowi, że podmioty dokonujące nabycia wewnątrz wspólnotowego samochodów osobowych nie zarejestrowanych na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnątrz wspólnotowego (pkt 1) oraz dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju (pkt 2).

Z powyższych przepisów wynika, zdaniem organu odwoławczego, że do złożenia deklaracji AKC-U i zapłaty podatku akcyzowego zobowiązana jest osoba, która nabyła wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje w momencie, gdy spełnione są dwa warunki: samochód przemieści się z kraju Unii Europejskiej na teren Polski a osoba nabywająca samochód osobowy ma prawo rozporządzania nim jak właściciel. Zgodnie z art.21 par.2 Ordynacji podatkowej, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

Organ odwoławczy wskazał także, iż jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego (art.21 §3 tej ustawy).

Zgodnie z art.10 ust.5 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli nie można określić kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, podstawę opodatkowania ustala się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na rynku krajowym w obrocie wyrobami akcyzowymi tego samego rodzaju, w dniu powstania obowiązku podatkowego pomniejszonych o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy.

W przedmiotowej sprawie organ l instancji opierając się na informacjach zawartych w katalogu "INFO-EXPERT" Xll/2004 ustalił, iż wartość takiego samego samochodu z 1994r.o na rynku krajowym wynosi [...] zł. Podstawa opodatkowania, po pomniejszeniu o 22% podatek VAT i 65% podatku akcyzowego wynosi 7029 zł. Zobowiązanie w podatkowe w podatku akcyzowym wynosi, zatem 4569 zł.

Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu, że organ l instancji bez należytego uzasadnienia uznał zeznania E.Z. za prawdziwe, wskazał, że podczas przesłuchania skarżący zeznał, że jedynym powodem braku możliwości osobistego odbioru zakupionego przez E.Z. w Niemczech samochodu, był brak paszportu. Ta okoliczność nie znajduje jednak oparcia w obowiązujących przepisach prawnych. Zgodnie, bowiem z art.1 ust.3 pkt 3 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych z dnia [...] kwietnia 1974., od momentu wejścia Polski do Unii Europejskiej tj. [...] maja 2004r. dowód osobisty jest dokumentem uprawniającym obywateli polskich do przekraczania granic między państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Z protokołu przesłuchania E.Z. wynika, że posiada on dowód osobisty o numerze [...] wydany przez Prezydenta Miasta [...] dnia [...] czerwca 1998r. a zatem posiadał dokument umożliwiający przekroczenie granicy polsko-niemieckiej.

Organ odwoławczy wskazał także, iż w postępowaniu podatkowym skarżący nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego jego wersję wydarzeń.

Odnosząc się do zarzutu, że skoro E.Z. złożył deklarację nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U to czuł się właścicielem pojazdu zobowiązanym do zapłacenia podatku akcyzowego organ odwoławczy zauważył, że działania podjęte przez E.Z. były skutkiem informacji otrzymanych od skarżącego, co wynika z

Protokołu przesłuchania skarżącego skarżący zeznał,bowiem że "Po sprowadzeniu samochodu poinformowałem p. Z., że musi wykonać przegląd techniczny i udać się do agencji celnej a następnie urzędu celnego".

E.Z. składając deklarację AKC-U wykonał czynność, do której nie był prawem zobowiązany, co nie zmienia faktu, że to skarżący nabył wewnątrzwspólnotowo samochód, czyli wykonał czynność, z którą ustawa o podatku akcyzowym wiąże powstaje obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.Zdaniem organu odwoławczego z akt sprawy nie wynika natomiast przyjęta przez skarżącego wersja wydarzeń, bowiem brak jest umowy zlecenia, a "zleceniodawca" E Z. nie potwierdza faktu jej zawarcia, co wynika z protokół jego przesłuchania z dnia [...] .01.05r., oraz z oświadczenia złożonego w dniu [...].12.2004r., że zakup został dokonany w miejscowości [...]. Ponadto z dowodu rejestracyjnego wynika, ze właścicielem samochodu był skarżący.

P.K. na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...]złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze podniósł zarzuty naruszenia art. 80 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędne przyjęcie, że podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego, a tym samym podatnikiem akcyzy był skarżący, oraz art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nierozpatrzenie wnikliwie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

W uzasadnieniu skargi powtórzył argumentacje zawartą w odwołaniu. W szczególności podniósł, że organ celny przyjął, iż zeznania E.Z. są wiarygodne, natomiast oświadczenia i wyjaśnienia skarżącego nie zasługują na wiarę bez należytego uzasadniania takiego stanowiska. Tymczasem podczas przesłuchania w dniu [...].01.2005 r. skarżący zeznał, iż nie był on importerem przedmiotowego samochodu a jedynie przywiózł go do kraju jako kierowca na podstawie ustnej umowy zlecenia za kwotę [...] PLN i zwrot wydatków. Sam zaś fakt wykupienia przez niego ubezpieczenia i tablic rejestracyjnych w niemieckim urzędzie oraz wpisania jego nazwiska w tymczasowym dowodzie rejestracyjnym nie powinien stanowić o uznaniu go za podatnika akcyzy od samochodów w myśl art.80 ust.2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym wobec niemożności przyjęcia, że podatnikiem akcyzy na podstawie art 80 ust.2 pkt 2 jest skarżący nie jest możliwe stwierdzenie, iż na skarżącym ciążył obowiązek podatkowy w myśl art.80 pkt.3 ust.3- gdyż nigdy nie był on właścicielem spornego samochodu osobowego i nie dokonał przemieszczenia wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Zdaniem skarżącego uwadze organu uszło również to, iż E.Z. w przewidzianym ustawowo 5 dniowym terminie złożył deklarację uproszczoną nabycia uwewnątrzwspólnotowego wyrobu akcyzowego niezharmonizowanego w postaci spornego samochodu osobowego wraz z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego zapłatę akcyzy, czyli to on czuł się właścicielem pojazdu zobowiązanym do zapłacenia akcyzy od pojazdu samochodowego.

Dyrektor Izby Celnej w [...] , w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści art. 145 § 1 lit. a i b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Granice orzekania wyznaczone są granicami sprawy rozpatrywanej przez Sąd, czyli ogółem elementów stosunku administracyjno-prawnego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji. Zgodnie, bowiem ze wskazanym powyżej art. 134 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice sprawy w rozumieniu powyższego przepisu wyznacza przedmiot rozstrzygnięcia w zaskarżonej ostatecznej decyzji organu odwoławczego.

Istotą sporu w przedmiotowej sprawie było określenie przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] decyzją z dnia [...].04.2005r. wobec P. K. zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobu akcyzowego niezharmonizowanego w postaci przedmiotowego samochodu osobowego na kwotę [...] zł. z zastosowaniem stawki podatku w wysokości 65 %. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 207 § 1 i 2, art. 21 § 1 pkt 1, § 2, 3 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. Nr 8 z 2005r., póz. 60), art. 2 pkt 1 i 3, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 5. art. 75 ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, póz. 257 i Nr 68. póz. 623) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, póz. 825 z późniejszymi zmianami).

Poza sporem pozostawała natomiast kwestia zastosowanej stawki podatku oraz podstawy opodatkowania.

W ocenie Sądu organy obu instancji trafnie przyjęły, że samochody osobowe jako wyrób akcyzowy niezharmonizowany podlegają opodatkowaniu akcyzą na podstawie przepisów określonych w Dziale III, Rozdział 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 80 tej ustawy akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Podatnikami akcyzy od samochodów są m.in. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy). Nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest, stosownie do definicji ustawowej zawartej w art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym, przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym od samochodów w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W skardze zarzucono organom naruszenie przepisu art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędne przyjęcie, że podmiotem dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego poprzez stanie się właścicielem przedmiotowego samochodu, a tym samym podatnikiem akcyzy, był skarżący P. K.

Zarzut ten nie jest zasadny albowiem prawidłowo ustalono, że skarżący dokonał przemieszczenia samochodu z terytorium państwa członkowskiego - z Niemiec na terytorium kraju. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że skarżący rozporządzał przedmiotowym pojazdem jak właściciel skoro skarżący w Niemczech odebrał samochód od obywatela niemieckiego wraz z kluczykami i dokumentem Brief, w Urzędzie Komunikacji przedłożył swój paszport i dokumenty samochodu oraz wykupił tablice rejestracyjne i ubezpieczenie pojazdu. W tymczasowym dowodzie rejestracyjnym w polu "właściciel lub użytkownik" zostało wpisane nazwisko skarżącego.

Trafnie również organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do podniesionego w odwołaniu zarzutu, że organ l instancji bez należytego uzasadnienia uznał wyjaśnienia E.Z. za prawdziwe, wskazujące skarżącego jako nabywcę przedmiotowego samochodu. Podczas przesłuchania skarżący zeznał, bowiem, że jedynym powodem braku możliwości osobistego odbioru zakupionego przez E.Z. w Niemczech samochodu, był brak paszportu. Organ odwoławczy oceniając zeznania skarżącego wskazał, że zgodnie z art.1 ust.3 pkt 3 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych z dnia 10 kwietnia 1974. (t.j. Dz U. z 2001 r., Nr 87, póz. 960 ze zmianami) od momentu wejścia Polski do Unii Europejskiej tj. 1 maja 2004r. dowód osobisty jest dokumentem uprawniającym obywateli polskich do przekraczania granic między państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Z protokołu przesłuchania E.Z. wynikało natomiast, że posiadał on dowód osobisty wydany w dniu 4 czerwca 1998r. Zatem posiadał dokument umożliwiający przekroczenie granicy polsko-niemieckiej.

Ponadto w postępowaniu podatkowym skarżący nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego jego wersję wydarzeń.

Wskazane okoliczności potwierdzały, zatem stanowisko organów, iż skarżący dokonał przemieszczenia z Niemiec pojazdu, którym rozporządzał jak właściciel. W takiej sytuacji nie ulega wątpliwości, że skarżący jako podmiot, który dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego, powinien zostać uznany za podatnika zgodnie z art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.

W skardze podniesiono także naruszenie art. 80 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ nie jest możliwe stwierdzenie, iż ciążył na skarżącym obowiązek podatkowy skoro nigdy nie był właścicielem przedmiotowego samochodu oraz nie dokonał przemieszczenia wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Sąd podziela w tym zakresie stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że kwestia przysługującego danej osobie prawa własności do pojazdu nie jest jednak decydująca dla uznania jej za podatnika. Z cytowanych przepisów ustawy o podatku akcyzowym nie wynika bowiem, aby za podatnika mógł zostać uznany jedynie właściciel pojazdu. Zgodnie z art. 80 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy podatnikami akcyzy od samochodów są m. in. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego, czyli dokonujące przemieszczenia pojazdów z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. W przepisie tym nie ma mowy o kwestii własności pojazdu. Za podatnika został uznany podmiot, który dokonał faktycznego wprowadzenia samochodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast z brzmienia art. 80 ust. 3 pkt. 3 ustawy o podatku akcyzowym wynika jednoznacznie, że obowiązek podatkowy w akcyzie w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel. Również w tym przepisie nie ma mowy o tym, że obowiązek podatkowy powstaje jedynie w stosunku do właściciela pojazdu. Mowa jest jedynie o nabyciu prawa rozporządzania pojazdem jak właściciel. W przedmiotowej sprawie skarżący posiadał przedmiotowy samochód, korzystał z niego, był w posiadaniu wszystkich dokumentów dotyczących pojazdu, dokonał zakupu tymczasowych tablic rejestracyjnych, jak również wykupił ubezpieczenie samochodu. Zatem, słusznie organy obu instancji przyjęły, że skarżący nabył prawo rozporządzania przedmiotowym pojazdem jak właściciel.

Ponadto zasadnie organy obu instancji przyjęły, że twierdzenie skarżącego, że nie dokonał przemieszczenia wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, pozostaje w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności z oświadczeniem złożonym przez skarżącego podczas przesłuchania w dniu [...] .01.2005r. W oświadczeniu tym skarżący, potwierdził swój wyjazd do Niemiec celem przywiezienia samochodu, podając szczegóły związane z tym wyjazdem, jak również z załatwianiem formalności dotyczących samochodu.

Stosownie do treści art. 81 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym - podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych nie zarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane: po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracp tego pojazdu w kraju. Z mocy prawa, bez jakichkolwiek działań władczych organów podatkowych, kształtuje się obowiązek podatkowy, czyli wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach (art. 4 ustawy - Ordynacja podatkowa).

Dla podatnika oznacza to, automatyczne poddanie obowiązkowi podatkowemu, a w następstwie dokonanie prawidłowego obliczenia i wpłacenia podatku poprzez zgodne z rzeczywistością ujawnienie zdarzeń dla tego obowiązku oraz prawidłową ich oceną prawną. W przedmiotowej sprawie skarżący nie zastosował się do w/w regulacji, ponieważ nie złożył deklaracji nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu AKC-U, jak również nie uiścił należnego podatku.

Zgodnie z art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązki nie zapłacił w całości lub części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokości zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] na podstawie tego przepisu decyzją z dnia [...].04.2005r. określił wobec skarżącego wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego na kwotę [...] zł.

Skarżący zarzucił, iż uwadze organu II instancji uszedł fakt, iż to E.Z. w przewidzianym ustawowo 5 dniowym terminie złożył deklarację uproszczeń nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego, z czego wynika, że to E.Z. czuł się właścicielem pojazdu zobowiązanym do zapłacenia akcyzy od pojazdu samochodowego.

Organ l instancji a także organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący wyjaśniły przesłanki, jakimi kierowały się ustalając osobę podatnika zobowiązanego do uiszczenia podatku akcyzowego. E.Z. składając deklarację nabycia wewnątrzwspólnotowego i uiszczając podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonał czynności, do których nie był prawnie zobowiązany - nie był on, bowiem podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Przepisy ustawy o podatku akcyzowym jednoznacznie określają, kto jest podatnikiem tego podatku. Zgodnie z art. 80 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy podatnikiem jest m. in. podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego. E.Z. nie dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego, ponieważ w rozumieniu ustawy nie dokonał przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium Niemiec na terytorium kraju, lecz zakupił przedmiotowy pojazd w Polsce. Okoliczności te potwierdzają słuszność stanowiska organu l instancji w zakresie określenia skarżącego jako podatnika obowiązanego do uiszczenia należności podatkowych.

W ocenie Sądu nie jest trafny zarzut skargi naruszenia przez organ art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie wnikliwie całego materiału dowodowego w sprawie. Postępowanie przeprowadzone w niniejszej sprawie poddanej kontroli Sądu dało pełny obraz okoliczności sprawy i pozwoliło na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego w powyższym zakresie, ponieważ prowadzone było w sposób przejawiający się przestrzeganiem przepisów procesowych oraz prawidłowym zastosowaniem przepisów prawa materialnego, z uwzględnieniem zasady bezstronności. W toku postępowania podjęto również wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, stosując się do treści zasady prawdy obiektywnej unormowanej w art. 122 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy realizując niniejszą zasadę przestrzegał określonych reguł postępowania dowodowego, w szczególności zasady art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, tj. zupełności postępowania dowodowego. Zgodnie z nią organ celny zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy. Przestrzegając określonych w ustawie reguł postępowania dowodowego, właściwie zakreślił jego granice. Dopiero wówczas, gdy rozporządzał już całokształtem materiału dowodowego pozwalającego mu na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy -jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywującej treści - dokonał ustaleń faktycznych odpowiadających prawdzie i podjął prawidłową decyzję.

Ocena całościowa zgromadzanego materiału i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniach decyzji organów pierwszej, jak i drugiej instancji, przekonywujących zarówno, co do prawidłowości, jak i zasadności rozstrzygnięcia w zakresie uznania skarżącego P.Kulika za podatnika w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu.

Dlatego też zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Sąd wyeliminował jednak z obrotu zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, ponieważ decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego w zakresie poniżej opisanym, które miało wpływ na wynik sprawy.

Jak już wskazano, w przedmiotowej sprawie poza sporem pomiędzy skarżącym a organami celnymi była kwestia sprzeczności pomiędzy przepisami prawa krajowego, tj. ustawy z 23.01.2004 r. o podatku akcyzowym oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego z przepisami prawa wspólnotowego -Traktatem

Ustanawiającym Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r., Nr 90, póz. 864/2 z p. zm.) a w szczególności art. 90 TWE i postanowieniami dyrektywy Rady Nr 92/12/EWG.

Od dnia 1 maja 2004 r., tj. od dnia przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, Polska stała się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, a prawo wspólnotowe stało się częścią polskiego porządku prawnego. W związku z powyższym prawo wspólnotowe wraz z jego dotychczasowym dorobkiem ma pierwszeństwo przed normami prawa krajowego, zgodnie z zasadami bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności, a także art. 87 ust. 1, art. 90 ust. 1 i art. 91 ust. 3 Konstytucji RP. Zauważyć również należy, że z katalogu źródeł prawa wymienionego w art. 87 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, póz. 483 z p.zm.) wynika, iż obejmuje on cały system obowiązującego prawa bez względu na źródła jego powstania.

W związku z uznaniem przez organ, że skarżący nie dopełnił obowiązku podatkowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym wyrobu akcyzowego, określonego w art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym (złożenie deklaracji uproszczonej i uiszczenie podatku), organ podatkowy na podstawie art. 207, w związku z art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku -Ordynacja podatkowa wydał decyzję, w której określił wysokość zobowiązania podatkowego wobec skarżącego.

W ocenie Sadu istnieje sprzeczności pomiędzy przepisami prawa krajowego, tj. ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego z przepisami prawa wspólnotowego.

W świetle wyżej przytoczonych zasad stosowania i interpretacji prawa oraz wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. Sygn.akt C-313/05, należy zauważyć, że kwestie podatku akcyzowego na gruncie prawa europejskiego reguluje Dyrektywa Rady Nr 92/12/EWG dnia z 25.02.1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontrolowania. Dyrektywa ta zwana horyzontalną, określa jedynie konstrukcję wspólnotowego opodatkowania podatkiem akcyzowym. Na poziomie wspólnotowym stosuje się ją do olejów mineralnych, alkoholu i napojów alkoholowych oraz wyrobów tytoniowych. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 3 ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zachowują prawo do wprowadzenia lub utrzymania podatków na wyroby inne niż wyżej wymienione, pod warunkiem jednak, że podatki te nie spowodują zwiększenia formalności związanych z przekraczaniem granicy w handlu między państwami członkowskimi. Z uwzględnieniem tego warunku, państwa członkowskie mają prawo do pobierania podatków od wyrobów objętych podatkiem akcyzowym.

Prawo wspólnotowe zezwala, więc na autonomię państw członkowskich w zakresie opodatkowania akcyzą produktów niezharmonizowanych, w tym samochodów osobowych, które to do takich produktów należą. Niemniej jednak taki stan rzeczy nie oznacza zwolnienia państwa członkowskiego od przestrzegania zasad zawartych w Traktacie o Utworzeniu Wspólnoty Europejskiej, a przede wszystkim zasady niedyskryminacji podatkowej produktów z poza rynku lokalnego oraz swobody przepływu towarów. Zakaz dyskryminacji dotyczy zarówno dyskryminacji bezpośredniej, jak i pośredniej. Oznacza to, iż każde państwo członkowskie ma obowiązek równego traktowania towarów pochodzących z innych państw członkowskich i nie może stosować w sferze podatkowej różnych zasad w odniesieniu do porównywalnych sytuacji lub porównywalnych towarów. Nierówne traktowanie może wynikać nie tyle z samego faktu obciążenia podatkiem akcyzowym poszczególnych towarów, ale również ze stosowania w sposób dyskryminacyjny stawek podatkowych.

Natomiast regulacje związane ze swobodą przepływu towarów zawierają art. 25, art. 28 i art. 90 TWE. Zgodnie z art. 25 TWE stosowanie ceł importowych i eksportowych lub opłat o skutku równoważnym jest zakazane w obrocie handlowym pomiędzy państwami członkowskimi. Zakaz ten dotyczy również ceł o charakterze finansowym. Art. 28 TWE wprowadza zaś zakaz wprowadzania ograniczeń ilościowych w imporcie oraz wszelkich środków o skutku równoważnym. Z art. 90 TWE wynika zakaz nakładania bezpośredniego lub pośredniego na produkty innych państw członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które państwo członkowskie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe.

Z polskich regulacji dotyczących podatku akcyzowego, tj. art. 80, art. 82 ust. 3 ww. ustawy o podatku akcyzowym wynika, iż akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca obowiązany jest zapłacić. Podmioty dokonujące takiego nabycia obowiązane są w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia pojazdu, złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego oraz zapłacić należny podatek nie później niż z chwilą rejestracji pojazdu. Podatkowi akcyzowemu podlega każdy samochód nowy, bez względu na miejsce nabycia oraz zasadniczo każdy samochód używany nabyty przez podatnika w innym państwie członkowskim. Natomiast, nie podlega podatkowi akcyzowemu nabycie samochodu używanego w kraju, ponieważ podatek akcyzowy znajduje już swoje odzwierciedlenie w cenie pojazdu. Art. 75 ust.1 cyt. ustawy o podatku akcyzowym określa jedynie stawkę maksymalną w wysokości 65%, jednocześnie upoważniając Ministra Finansów do określenia wysokości obniżonych stawek podatku akcyzowego. Przepisy rozporządzenia wykonawczego z dnia 22.04.2004 r. uzależniły wysokość obniżonych stawek od pojemności silnika oraz od wieku pojazdu w odniesieniu do samochodów używanych. Zgodnie z treścią § 7 Rozporządzenia oraz załącznika Nr 1 oraz załącznika Nr 2 do rozporządzenia, samochody osobowe bez względu na to, czy są przedmiotem sprzedaży krajowej, importu czy też nabycia wewnątrzwspólnotowego opodatkowane są w zależności od pojemności silnika, przy czym nie może ona przekroczyć stawki maksymalnej, tj. 65%, ale wobec samochodów m.in. nabytych wewnątrzwspólnotowo po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się procentowe stawki akcyzy obliczone według wzoru określonego w § 7 ust.2 ww. Rozporządzenia, które są wyższe od stawek akcyzy stosowanych przy sprzedaży samochodu osobowego dokonanej przed pierwszą jego rejestracją na terenie kraju w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 20.06.1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.z 2003 r., Nr 58, poz.515 ze zm.).

Zdaniem Sądu regulacje krajowe dotyczące polskiego podatku akcyzowego na samochody zakupione wewnątrzwspólnotowo pozostają w częściowej sprzeczności z art. 90 TWE. Opinię tą potwierdza dotychczasowa linia orzecznicza Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, m.in. w sprawach C-290/05, C-333/05, C-371/01, jak i wydane w dniu 18.01.2007 r. orzeczenie ETS w sprawie M. B. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w [...] . Należy przy tym podkreślić, iż wykładnia dokonywana przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości ma moc quasi-prawotwórczą i musi być uwzględniana przez organy krajowe.

W kontekście powyższych wywodów należy stwierdzić, iż art. 90 TWE sprzeciwia się podatkowi akcyzowemu, takiemu jak ustanowiony w ustawie o podatku akcyzowym i rozporządzeniu wykonawczym do niej, w zakresie, w jakim wysokość podatku nakładanego na samochody używane starsze niż dwa lata, nabyte w innym państwie członkowskim niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały wcześniej zarejestrowane w państwie członkowskim, które nałożyło podatek.

A zatem w związku z zasadnym uznaniem przez organ, że skarżący nie dopełnił obowiązku podatkowego w nabyciu wewnątrzwspólnotowym wyrobu akcyzowego, określonego w art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym (złożenie deklaracji uproszczonej i uiszczenie podatku), organ podatkowy na podstawie art. 207, w związku z art. 21 § 3 ustawy-Ordynacja podatkowa wydał decyzję, w której określił wysokość zobowiązania podatkowego. Wysokość tego zobowiązania została jednak określona nieprawidłowo w zakresie, w jakim, stawka podatku od używanego samochodu, przywiezionego z innego państwa członkowskiego, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały wcześniej zarejestrowane w Polsce. W związku z tym Sąd stwierdza, co do zasady, że w niniejszej sprawie organ nieprawidłowo określił wysokość podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspółnotowego nabycia przedmiotowego samochodu według stawki 65 %.

Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności sprawy oraz uznając prymat prawa wspólnotowego nad prawem krajowym, należało uznać, iż zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie przepisów prawa krajowego, które następnie zostały uznane przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (wyrok z dnia 18 stycznia 2007 r. sprawa C-313/05) za niezgodne z przepisem art. 90 TWE. Powołany wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. sprawa C-313/05 niewątpliwie ma wpływ na treść zaskarżonej decyzji, zachodzi, zatem przesłanka do wznowienia postępowania na mocy art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Na podstawie art. 152 ww ustawy Sąd określił, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane.

O kosztach postępowania nie orzeczono na podstawie przepisu art. 210 §1 ww. ustawy wobec braku stosownego wniosku skarżącego w tym zakresie.