Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 822/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Przemysław Żmich Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2016 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Burmistrz miasta [...] (Burmistrz) ustalił opłatę adiacencką dla nieruchomości położonej w J., przy ul. [...].

M. B. (Skarżący) wniósł od powyższej decyzji odwołanie.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej SKO) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia SKO było ustalenia, że przesyłka zawierająca decyzję Burmistrza z dnia [...] listopada 2015 r. została nadana na adres Skarżącego w tym samym dniu, awizowana została po raz pierwszy w dniu [...] listopada 2015 r. Druga próba doręczenia i ponowne awizowanie miało miejsce w dniu [...] grudnia 2015 r. Wobec nie podjęcia przesyłki przez adresata, została ona zwrócona do nadawcy w dniu [...] grudnia 2015 r.

Organ ustalił, że odwołanie wniesione zostało w dniu [...] stycznia 2016 r. (sąd uznaje za oczywistą omyłkę pisarską wskazanie w uzasadnieniu postanowienia jako daty wniesienia odwołania [...] stycznia 2015 r.), co oznacza, że wniesione zostało po upływie terminu.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia organu był art. 134 k.p.a.

Skarżący wniósł na powyższe postanowienie skargę do tutejszego sądu podnosząc, że z treści pisma Burmistrza wynika, że odwołanie wniesione zostało w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje :

Skarga jest niezasadna, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Sąd rozpoznający sprawę wskazuje, że przesyłka zawierająca decyzję Burmistrza z dnia [...] listopada 2015 r. została wysłana na adres prawidłowy Skarżącego listem poleconym. Awiza miały miejsce w dniu [...] listopada 2015 r. i [...] grudnia 2015 r. Przesyłka zwrócona została do nadawcy w dniu [...] grudnia 2015 r. Oznacza to, że przesyłkę należało uznać za doręczoną w trybie art. 44 § 4 k.p.a z dniem [...] grudnia 2015 r., a co za tym idzie, termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] grudnia 2015 r.

Z akt administracyjnych przedstawionych sądowi wynika, że po zwrocie niepodjętej przesyłki do organu, po upływie terminu do wniesienia odwołania obliczonego przy uwzględnieniu daty doręczenia zastępczego, Burmistrz pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. (nadanym w dniu [...] stycznia 2016 r., co potwierdza odcisk datownika placówki nadawczej na potwierdzeniu odbioru ) ponownie przesłał Skarżącemu decyzję z dnia [...] listopada 2016 r.

Decyzja ta odebrana została przez Skarżącego w dniu [...] stycznia 2016 r. Okolicznością niesporną w sprawie jest fakt wniesienia odwołania przez Skarżącego w dniu [...] stycznia 2016 r.

Oznacza to, że Skarżący wniósł odwołanie w terminie 14 dni licząc od daty ponownego doręczenia mu decyzji przez organ pierwszej instancji.

Rozważyć zatem należało, czy doręczenie decyzji przez organ w sytuacji, w której została ona już uprzednio doręczona prawidłowo w trybie art. 44 k.p.a. otwiera stronie drogę do wniesienia odwołania.

Sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela wyrażane wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądy, zgodnie z którymi czynność doręczenia decyzji musi mieć charakter jednorazowy i nie jest dopuszczalne ponowne jej dokonywanie. Przyjęcie innej koncepcji godzi w wyrażoną w art. 16 k.p.a. zasadę trwałości ostatecznych decyzji. Umożliwienie organowi ponownego doręczenia decyzji w miejsce wcześniejszego wadliwego prowadziłoby do skutków niemożliwych do zaakceptowania w świetle zasad postępowania administracyjnego. Takie kolejne doręczenie umożliwiałoby uruchomienie trybu zwykłego odwoławczego już po uzyskaniu przez decyzję administracyjną cechy ostateczności (por. wyrok NSA z dnia 20 lutego 2014 r, sygn. akt II OSK 2259/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 maja 2016 r. II SA/Wa 1920/15, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której organ ponownie doręczył stronie decyzję już ostateczną. W ocenie sądu rozpoznającego sprawę, w sytuacji, kiedy nastąpił skutek procesowy doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nie powoduje ponownego otwarcia dla strony terminu do wniesienia odwołania bez obalenia fikcji doręczenia i złożenia przez stronę wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2008 roku o sygn. akt II OSK 10/07, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2016 r., IV SA/Wr 808/15, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ ).

Oznacza to, że SKO prawidłowo uznało odwołanie wniesione przez Skarżącego w dniu [...] stycznia 2016 r. za wniesione po terminie. Wobec powyższego, postanowienie wydane przez SKO odpowiada prawu, to jest art. 134 k.p.a.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.