Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 283/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: Art 3 § 2 pkt 6 , art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 kwietnia 2006 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludwik Żukowski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "P." Spółki Akcyjnej w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 listopada 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 587/05 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi "P." Spółki Akcyjnej w R. na uchwałę Rady Gminy w R., nr [...] z dnia 1 marca 2005 roku, w przedmiocie wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II, sygn. akt II SA/Łd 587/05 odrzucił skargę "P." Spółki Akcyjnej w R. wniesioną na uchwałę Rady Gminy w R. z dnia 1 marca 2005 r. w przedmiocie wniesienia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, iż uchwała Rady Gminy, której przedmiotem było wniesienie "kasacji" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2004 r. w sprawie o sygn, akt II SA/Łd 693/04 nie zawiera żadnych elementów władztwa publicznego i ma zamiar wywołać wyłącznie skutki o charakterze niepublicznym, zatem nie jest w swym charakterze uchwałą z zakresu administracji publicznej. Podkreślił, iż gmina korzystająca ze swojej podmiotowości prawnej zarówno w sferze prawa cywilnego jak i publicznego, podejmuje uchwałę z zakresu administracji publicznej tylko wtedy, gdy wykorzystuje swoje kompetencje władzy publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi dostrzegł szereg wad zaskarżonej uchwały min.: niewłaściwe określenie jej przedmiotu, wadliwe wskazanie podstawy prawnej. Podniósł, iż wskazane w skardze art. 7 ust. 1 pkt 1 i art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym nie stanowią podstawy rozstrzygnięć zawartych w uchwale.

Zdaniem Sądu wniesienie skargi kasacyjnej, nazwanej jako "kasacja" należy do uprawnień procesowych strony postępowania sądowego, w tym również sądowoadministracyjnego. Kwestia zaś uzależnienia wniesienia skargi kasacyjnej od pokrycia kosztów jej sporządzenia przez skarżącą oraz złożenia oświadczenia woli w proponowanej przez Radę treści, dotyczy stosunków o charakterze cywilnoprawnym.

Zgoda na wniesienie "kasacji" obwarowana zastrzeżeniami, jest niczym innym jak oferta, zawierająca warunki, pod którymi organ skorzysta z przysługujących mu uprawnień procesowych.

Sąd podniósł ponadto, iż projekt oświadczenia, w części dotyczącej zapowiedzi podjęcia działań, które dotyczą sfery publicznoprawnej, na tym etapie postępowania nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego. Kontrola taka stanie się możliwa dopiero wówczas, gdy działania te zostaną zrealizowane,

W ocenie Sądu wskazanie przez skarżącego wadliwej podstawy prawnej polegającej na powołaniu przepisów ustawy o samorządzie gminnym, dotyczące obowiązków rady gminy o charakterze publicznoprawnym (uchwalanie studium i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego) nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania zaskarżonej uchwały, zaś o jej charakterze decyduje materia, rozstrzygana zaskarżoną uchwałą, nie zaś oczywiście błędne powołanie się na przepisy prawa.

Sąd wskazał również, iż skarżący nieprawidłowo sformułował wniosek skargi - dotyczący stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały.

Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 listopada 2005 r. "P." Spółka Akcyjna w R. wniosła sporządzoną przez radcę prawnego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie:

* art. 101 ust. 1 i art 101 a. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie

gminnym przez ich niewłaściwe zastosowanie oraz

* art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi przez jego niezastosowanie.

Zdaniem skarżącego Sąd I instancji niezasadnie przyjął, iż nie jest to sprawa z zakresu obowiązków wynikających z ustawy. Wystarczającą przesłanką dopuszczalności złożenia skargi jest wyłącznie stwierdzenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia osób trzecich przez podjętą uchwałę, akt z zakresu administracji publicznej oraz inne czynności prawne i faktyczne organu gminy.

Skarżący podnosi, iż jego interes został naruszony przez to, że został on przymuszony do określonego zachowania, aby organ gminy zechciał skorzystać z przysługującego mu uprawnienia do złożenia środka zaskarżenia od niekorzystnego

dla gminy wyroku sądu administracyjnego w sprawie dotyczącej ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego wyłącznie dla nieruchomości skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz,U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwaną dalej p.p.s.a,) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub

niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny

wpływ na wynik sprawy.

Ponadto ustawodawca wprowadził w art. 176 p.p.s.a. dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym, stawianym dla pisma w postępowaniu sądowym (określonym w art. 46 ppsa). Niespełnienie wymagań formalnych stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art, 49 w z w. z art. 193 powołanej ustawy. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej. Są to wymagania materialne i składają się na nie:

* oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w

całości, czy w części;

* przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,

* wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego

uchylenia lub zmiany.

Braki formalne mogą zostać usunięte, wymagania materialne zaś prowadzą do niedopuszczalności skargi kasacyjnej.

Po myśli zaś art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, co powoduje, iż winny być one

prawidłowo określone w samej skardze. Należy zatem powołać konkretne przepisy prawa, którym sąd uchybił, uzasadnić zarzut ich naruszenia, a w razie zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazać, iż naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie można podzielić zarzutu skarżącego, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi naruszył art. 101 ust. 1 i art 101 a, ustawy z dnia 8 marca 1990 rs o samorządzie gminnym przez ich niewłaściwe zastosowanie oraz art 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie.

Zgodzić się bowiem należy z rozstrzygnięciem Sądu I instancji, iż uchwała Rady Gminy, której przedmiotem było wniesienie "kasacji" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2004 r. w sprawie o sygn, akt II SA/Łd 693/04 nie zawiera żadnych elementów władztwa publicznego i ma zamiar wywołać jedynie skutki o charakterze niepublicznym, wobec tego nie jest w swym charakterze uchwałą z zakresu administracji publicznej.

Nie mają zatem zastosowania w niniejszej sprawie przepisy art. 101 ust, 1 i art. 101 a. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, bowiem w myśl tych przepisów można zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie organu gminy podjęte w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zgodnie zaś z art, 101 a, powołanej ustawy przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Chodzi wyłącznie o czynności prawne i faktyczne dokonywane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Z pewnością nie są to wszystkie uchwały i zarządzenia wydawane przez organy gminy. Uchwała jest decyzją w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jeżeli przedmiotem uchwały jest władcze i jednostronne rozstrzygniecie o prawach lub obowiązkach indywidualnych jednostki, co wyłącza możliwość zaskarżenia jej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 101 powołanej ustawy oraz art. 3 § 2 pkt. 6 p.p.s.a., bowiem zaskarżona uchwała nie jest z zakresu administracji publicznej.

Odnośnie zarzutu skarżącego, że Sąd I instancji naruszył art 3 § 2 pkt, 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie również nie ma uzasadnionych podstaw. Art 3 § 2 pkt 6 powołanej ustawy przewiduje skargę na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków niebędące aktami prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, W orzecznictwie przeważa pogląd, iż sprawy z zakresu administracji publicznej obejmują działania, z wyłączeniem tych, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było uchylenie uchwały Rady Gminy, której przedmiotem było wniesienie "kasacji" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2004 r« w sprawie o sygn akt II SA/Łd 693/04, zatem uchwała ta nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej.

Słusznie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art, 182 § 1 w zw. z art 184 p,p8s.ao Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.