Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 749/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 16a  ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy C. decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr: [...] działając m.in. na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm., dalej jako "ustawa o świadczeniach rodzinnych") odmówił J. J. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na Z.K. z powodu braku rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością stałej opieki nad matką.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że matka J. J. – Z. K. posiada orzeczenie z dnia [...] marca 2011 r. o znacznym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w R.. J.J. pobierała świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką w okresie od [...] marca 2011 r. do [...] czerwca 2013 r. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że J. J. sprawuje opiekę nad matką, co nie pozwala jej na podjęcie zatrudnienia. Jednakże, jak wynika z art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, warunkiem niezbędnym do uzyskania prawa do wnioskowanego przez nią obecnie specjalnego zasiłku opiekuńczego jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki stałej nad osobą niepełnosprawną. Tymczasem, J.J. ostatnio pracowała zawodowo w okresie od dnia [...] lipca 2005 r. do dnia [...] kwietnia 2006 r. Ponadto, w okresie od [...] kwietnia 2010 r. do [...] października 2010 r. odbywała staż i bezpośrednio przez rozpoczęciem pobierania świadczenia pielęgnacyjnego na matkę, tj. do dnia [...] marca 2011 r. była zarejestrowana jako osoba bezrobotna w PUP w S.. W związku z powyższym organ uznał, że w przypadku J.J. nie zachodzi jeden z warunków do przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wymienionych w ww. przepisie, tj. przesłanka rezygnacji z zatrudnienia w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną.

W odwołaniu na powołane rozstrzygnięcie organu I instancji J. J. oświadczyła, że jej matka choruje przewlekle od około 1997 r. i wymaga opieki. W 2010 r. stan zdrowia matki uległ znacznemu pogorszeniu. Od tego czasu konieczne było stałe sprawowanie nad nią opieki. Wyjaśniła przy tym, że matka posiada orzeczenie

o niepełnosprawności dopiero od 2011 r., bowiem wcześniej nie wiedziała o takiej możliwości, jak również o prawach wynikających z takiego orzeczenia. Odwołująca się podkreśliła, że do czerwca 2013 r. pobierała świadczenie pielęgnacyjne z racji sprawowania opieki nad matką. Zmianę przepisów ustawy uważa za krzywdzącą, bowiem odmawia jej się specjalnego zasiłku opiekuńczego tylko dlatego, że w 2011 r. nie pracowała zawodowo i nie zrezygnowała z pracy.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej jako "K.p.a.") utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że z materiału dowodowego zgromadzonego

w sprawie wynika, iż J.J. świadczy stałą pomoc matce, mieszkającej

w sąsiedztwie polegającą m.in. na: sprzątaniu, praniu, gotowaniu, robieniu zakupów, pomocy w kontaktach z lekarzami, podawaniu leków, pomocy w czynnościach higieny. Odwołująca się prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i synem. Jej rodzina utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu posiadanego gospodarstwa rolnego, zasiłku rodzinnego i stypendium. W okresie od dnia [...] marca 2011 r. do dnia [...] czerwca 2013 r. odwołująca się pobierała świadczenie pielęgnacyjne w związku ze sprawowaniem opieki nad matką. Obecnie jest osobą pozostającą bez pracy, niezarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy. Jej ostatnie zatrudnienie przypadało na okres od dnia [...] lipca 2005 r. do dnia [...] kwietnia 2006 r. i ustało w wyniku rozwiązania umowy o pracę z upływem okresu na jaki została zawarta. Od tego czasu J. J. będąc zarejestrowaną w PUP w S. korzystała z aktywizacji zawodowej będąc uczestnikiem staży w okresach: od dnia [...] sierpnia 2008 r. do dnia [...] stycznia 2009 r. oraz od dnia [...] kwietnia 2010 r. do dnia [...] października 2010 r. Matka odwołującej się – Z. K. prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty rodzinnej, której wysokość za 2011 r. wyniosła łącznie [...] zł, co stanowiło miesięcznie [...] zł.

Powołując się na art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, organ wskazał, że specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U.

z 2012 r. poz. 788 i 1529) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują

z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji

i edukacji. Specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2. Przepisy art. 5 ust. 4 - 9 stosuje się odpowiednio - art. 16a ust. 2. Z kolei art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych, definiuje pojęcie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Przepis ten stanowi, że pod tym pojęciem należy rozumieć wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

W ocenie organu odwoławczego decyzja organu I instancji jest prawidłowa, bowiem J. J. nie pracowała zawodowo od 2006 r., a tym samym nie spełnia ona przesłanki z art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, tj. rezygnacji

z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad matką. Przyznane jej w 2011 r. świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad matką, wynikało z niepodejmowania zatrudnienia w związku ze sprawowaną opieką. Kryteria zaś do nabycia specjalnego zasiłku opiekuńczego, wymagają od osoby sprawującej opiekę rezygnacji

z posiadanego zatrudnienia. Skoro zaś odwołująca się, jako osoba sprawująca opiekę, od 2006 r. nie była zatrudniona, to nie wypełniła jednej z wymaganych przesłanek niezbędnych do przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Za spełnieniem przesłanki nie może również przemawiać odbywanie stażu dla osób bezrobotnych

w okresach: od dnia [...] sierpnia 2008 r. do dnia [...] stycznia 2009 r. i od dnia [...] kwietnia 2010 r. do dnia [...] października 2010 r. Okresy odbywania stażu nie są bowiem uznawane za zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, o której mowa w art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Ponadto odbywanie w tym czasie stażu świadczy o możliwościach i chęciach podjęcia przez odwołującą się zatrudnienia (chęci aktywizacji zawodowej), co oznacza, że sprawowanie opieki nad chorą już wówczas matką nie stanowiło przeszkody w podjęciu ewentualnego zatrudnienia.

W ocenie organu odwoławczego konieczność zapewnienia stałej opieki nad Z.K. wystąpiła, jak wynika z samego odwołania J.J., prawdopodobnie na przełomie 2010 r. i 2011 r. W konsekwencji nie można uznać za słusznej argumentacji odwołującej się, że zrezygnowała ona z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad matką. W okresie kiedy powstała konieczność sprawowania stałej opieki, J. J. nie była bowiem osobą zatrudnioną, lub wykonującą inną pracę zarobkową o jakiej mowa w ustawie o świadczeniach rodzinnych. Tak więc, pomimo tego, że łączny dochód osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, J. J. należało odmówić przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Skargę do sądu administracyjnego na powołane rozstrzygnięcie wniosła J. J. (dalej jako "skarżąca") podnosząc, że nie zgadza się z decyzją organu odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Zdaniem skarżącej decyzja nie została skierowana do niej, bowiem wskazano w niej nazwisko "J." zamiast J.. Dodatkowo w decyzji wskazano, że skarżąca jest wdową, a jej mąż zmarł [...] kwietnia 2006 r., co jest niezgodne z prawdą. Ponadto organ odwoławczy opierał się na danych z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego z "J. W.", która to osoba nie jest jej znana. W związku z powyższymi uchybieniami skarżąca uważa, że decyzja organu została sporządzona w niedbały sposób. Podtrzymując swoją dotychczasową argumentację zawartą w odwołaniu skarżąca wskazała, że nie może podjąć pracy ze względu na sprawowanie opieki nad matką. Państwo Polskie swoją postawą wobec obywateli zmusza ją zaś do podjęcia fikcyjnego zatrudnienia, z którego by zrezygnowała aby podjąć opiekę nad matką. Zdaniem skarżącej sam fakt, że nie może poszukiwać pracy, a tym bardziej podjąć jej z uwagi na chorobę matki jest rezygnacją z zatrudnienia.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą

w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do podniesionych zarzutów wyjaśnił, że wydał postanowienie o sprostowaniu oczywistych omyłek pisarskich dotyczących nazwiska skarżącej. Wyjaśnił przy tym, że w treści zaskarżonej decyzji opisywany stan faktyczny i prawny dotyczył bezsprzecznie J.J., a nie jak omyłkowo podano "J.", czy też "J. W.". Dlatego też należało sprostować występującą oczywistą pomyłkę pisarską. W treści uzasadnienia faktycznie omyłkowo znalazł się zapis o śmierci męża skarżącej w 2006 r., podczas gdy już w następnym zdaniu, jak również w dalszej części uzasadnienia jej małżonek A.J. uwzględniony był jako jeden z członków rodziny (opis rodziny skarżącej, ustalenie sytuacji dochodowej). Ta niefortunna pomyłka nie świadczy jednak zdaniem organu o niedokładnym rozpatrzeniu sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy skarżąca spełnia jedną z ustawowych przesłanek ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego, tj. czy zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką.

Materialnoprawną podstawę dla wydania przedmiotowych decyzji stanowiły przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych, a w szczególności art. 16a, który został wprowadzony do tej ustawy przez art. 1 pkt 4 ustawy zmieniającej ww. ustawę z dniem 1 stycznia 2013 r.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788 i 1529) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej

w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą

się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem

o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Przyznanie przedmiotowego zasiłku uzależnione jest także od spełnienia kryterium dochodowego i przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, tj. kwoty 623 zł (art. 16a ust. 2).

Nabycie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego uzależnione jest więc

z jednej strony od spełnienia szeregu przesłanek, wynikających z art. 16a ustawy

o świadczeniach rodzinnych oraz z drugiej strony od niewystąpienia przesłanek negatywnych, o których mowa w ust. 8 tego przepisu.

Za bezsporną w niniejszej sprawie należy uznać okoliczność, że matka skarżącej jest osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności na stałe i wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby

w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Powyższe wynika z orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności

w R. z dnia [...] marca 2011 r., na podstawie którego matka skarżącej została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności na stałe.

Sporną natomiast jest w sprawie okoliczność, czy skarżąca zrezygnowała

z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką. W przedmiotowej sprawie organy uznały, że skarżąca nie spełnia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wynikającej

z ust. 1 wskazanego art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, bowiem nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy w celu sprawowania opieki nad matką. Jej ostatnie zatrudnienie ustało bowiem [...] kwietnia 2006 r., natomiast niepełnosprawność w stopniu znacznym matki skarżącej datuje się od [...] lutego 2011 r. Organy ustaliły przy tym również, że skarżąca utraciła status osoby bezrobotnej w dniu [...] marca 2011 r., tj. bezpośrednio przed uzyskaniem w dniu [...] marca 2011 r. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad swoją matką.

W ocenie Sądu, dokonana przez orzekające w sprawie organy wykładnia art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych polegająca na przyjęciu, że w przypadku specjalnego zasiłku opiekuńczego (inaczej niż w przypadku świadczenia pielęgnacyjnego), świadczenie to przysługuje wyłącznie tym osobom uprawnionym, które podjęły się i sprawują faktyczną opiekę nad osobami niepełnosprawnymi na skutek tylko rezygnacji z wykonywanej uprzednio pracy jest nieuprawniona. Taka interpretacja przepisu, aczkolwiek zgodna z jego literalnym brzmieniem, jest nie do pogodzenia z konstytucyjną zasadą równości, wyrażoną w art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z zasadą równości, wszystkie podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną w stopniu równym mają być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań dyskryminujących, czy też faworyzujących. Prezentowana przez organy wykładnia prowadzi do zróżnicowania sytuacji prawnej osób sprawujących opiekę nad niepełnosprawnymi, w stosunku do których niepełnosprawność powstała w okolicznościach wskazanych w art. 17 ust. 1b ustawy, czyli beneficjentów świadczenia pielęgnacyjnego, od sytuacji prawnej osób sprawujących opiekę nad "pozostałymi niepełnosprawnymi", ale także - co istotne w rozpoznawanej sprawie, zastosowana przez organy wykładnia różnicuje w sposób całkowicie niezrozumiały potencjalnych beneficjentów specjalnego zasiłku opiekuńczego na tych, którzy podejmują się sprawowania opieki na skutek rezygnacji z pracy oraz na tych, którzy tak samo jak poprzedni podejmują się i sprawują stałą opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, jednakże nie pozostając w zatrudnieniu powstrzymują się od podjęcia określonej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność sprawowania tej opieki (rezygnują z podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej). Nie sposób jest bowiem przyjąć za zgodne z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, że w przypadku dwóch osób tak samo sprawujących stałą opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, jednej z nich przysługiwać będzie prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, gdyż w celu tej opieki dokonała rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, natomiast drugiej prawo to nie będzie przysługiwać, gdyż osoba ta pomimo sprawowania faktycznej opieki i spowodowanej tym obiektywnej niemożności podjęcia zatrudnienia nie wypełnia przesłanki "rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej".

Ustawodawca, rozdzielając dotychczasowe świadczenie pielęgnacyjne na świadczenie pielęgnacyjne i specjalny zasiłek opiekuńczy, wprowadził nowe wymogi ustawowe do przyznania uprawnień, ale jego zamiarem nie było pozbawienie funkcji opiekuna tych wszystkich osób, które na skutek niepodejmowania zatrudnienia nabyły uprawnienie do świadczenia pielęgnacyjnego na równi z osobami rezygnującymi z zatrudnienia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym pojawił się pogląd, który i Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie podziela, że osoby, które w poprzednio obowiązującym stanie prawnym nie podejmowały zatrudnienia i przyznano im świadczenie pielęgnacyjne, nabyły prawo do przesłanki rezygnacji z zatrudnienia. Odmienne traktowanie osób wówczas niepodejmujących zatrudnienia i rezygnujących z zatrudnienia, a którym przyznano świadczenie pielęgnacyjne powodowałoby naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa (wyroki WSA w Bydgoszczy: z dnia 10 lipca 2013 r., II SA/Bd 523/13 oraz z dnia 26 czerwca 2013 r., II SA/Bd 458/13).

Wskazać również należy, że orzecznictwo sądów administracyjnych według poprzednio obowiązującego (do dnia 1 stycznia 2013 r.) stanu prawnego, dotyczące świadczenia pielęgnacyjnego stwarzało możliwość przyznania go osobie bezrobotnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1758/07, LEX nr 501328). W ocenie Sądu, wypracowane na gruncie dotychczasowych przepisów dotyczących świadczenia pielęgnacyjnego sposoby wykładni przepisów regulujących zasady uzyskania prawa do tego świadczenia wydają się być również aktualne w procesie wykładni przepisów dotyczących specjalnego świadczenia opiekuńczego, skoro celem obu tych świadczeń (tj. świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego) jest wsparcie finansowe Państwa wobec osób, które z uwagi na potrzebę sprawowania stałej opieki nad członkiem rodziny, niezdolnym do samodzielnego funkcjonowania z powodu niepełnosprawności nie pozostają w zatrudnieniu lub nie wykonują innej pracy zarobkowej.

W związku z powyższym, w okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w przypadku skarżącej, stan rezygnacji z zatrudnienia z powodu jej opieki nad matką już trwał, a powyższe potwierdza decyzja Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2011 r. przyznająca skarżącej świadczenie pielęgnacyjne. Skarżąca już bowiem wówczas, poprzez utratę statusu bezrobotnego na swój własny wniosek, zrezygnowała z choćby potencjalnej możliwości zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej właśnie w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką. Zwrócić bowiem uwagę należy, że bezrobotnym, zgodnie z definicją określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013, poz. 674), jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, którą cechuje m.in. gotowość do podjęcia zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej. Skarżąca przed nabyciem prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, będąc zarejestrowana w PUP w S., gotowość do podjęcia takiego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, czy w ogóle chęć aktywizacji zawodowej cały czas wykazywała, a potwierdza to chociażby odbywanie przez nią staży zawodowych.

Wymaga też podkreślenia, że wprowadzony od dnia 1 stycznia 2013 r. w art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych specjalny zasiłek opiekuńczy wymaga od osoby podejmującej się opieki jedynie rezygnacji z zatrudnienia (ust. 1), jednocześnie w ust. 8 tego przepisu ustawodawca enumeratywnie określił przypadki (podmioty), którym specjalny zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje. Katalog ten ma charakter zamknięty. Wśród osób pozbawionych z mocy ustawy przedmiotowego świadczenia nie wymieniono bezrobotnego, zatem ustawodawca nie wykluczył tej kategorii osób z możliwości uzyskania omawianego świadczenia. Gdyby wolą ustawodawcy był zamiar pozbawienia osób bezrobotnych zarejestrowanych w urzędach pracy i posiadających ten status (osoby bezrobotnej) możliwości ubiegania się o to świadczenie, to z pewnością zastrzeżenie takie uczyniłby w tym przepisie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 550/13, publ. cbois).

Z przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych nie sposób odczytać, by dla przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego na podstawie art. 16a tej ustawy (zastępującego w odniesieniu do osób takich jak skarżąca świadczenie pielęgnacyjne na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym poprzednio) miała nastąpić ponowna rezygnacja z zatrudnienia przez osobę, która już wcześniej, przed tą zmianą ustawy z zatrudnienia zrezygnowała ze względu na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką.

Zdaniem Sądu, istotnym jest również, że z decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego bezterminowo od [...] marca 2011 r. wynika, iż przyznano jej to świadczenie z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad matką. Wniosek zaś skarżącej z dnia [...] lipca 2013 r. o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczy o ciągłości starań skarżącej w celu zapewnienia kontynuacji opieki nad matką.

Nie do pogodzenia z założeniem racjonalności ustawodawcy byłoby bowiem wymaganie od osoby, która podejmuje starania o kontynuowanie pobierania świadczenia związanego ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, aby podjęła pracę, żeby następnie z niej zrezygnować w celu spełnienia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia, o której mowa w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Fikcją byłoby wymaganie od osób niepracujących - bowiem sprawujących faktycznie opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny - podjęcia przez takie osoby pracy, po to, by następnie z niej zrezygnować w celu spełnienia przesłanki otrzymania świadczenia, którego celem jest w istocie nie forma podjęcia bądź rezygnacji z zatrudnienia, lecz rekompensata Państwa za sprawowanie faktycznej opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny powodująca w konsekwencji niemożność wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej przez opiekuna (patrz – wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt III SA/Gd 408/13, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji, mając na uwadze art. 153 p.p.s.a., dokona wykładni art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych jak w niniejszym wyroku i właściwie ten przepis zastosuje przyjmując, że skarżąca zrezygnowała z zatrudnienia w rozumieniu tego przepisu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.