Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 670/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 145 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 12 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania S. S. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2006 r., Nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. S.A. pozwolenia na budowę sieci energetycznej kablowej SN i NN w rejonie ulic : A., C., B., Z., K., B., M. w P.

Jako jej podstawę wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.).

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że wnioskiem z dnia 7 grudnia 2005 r. S. S. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...].05.1999 r. udzielająca pozwolenia na budowę sieci kablowej, podnosząc, iż nigdy nie wyrażał zgody na projektowanie i prowadzenie jakichkolwiek przelotowych linii kablowych przez teren swojej działki, akceptował jedynie przyłącz do swojego budynku. Z tego względu złożony w sprawie podpis potraktowany jako zgoda na linię przelotową powinien być potraktowany jako wada oświadczenia woli i nie rodzić skutków prawnych (art. 84 k.c.). Jako dodatkową okoliczność S. S. podał, że w czasie projektowania inwestycji nie żyła już jego żona – współwłaścicielka posesji, a dzieci – spadkobiercy po niej, nie brały udziału w postępowaniu.

Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Prezydent Miasta, w oparciu o art. 104 i 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją własną z dnia [...] maja 1999 r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. S.A. pozwolenia na budowę sieci energetycznej kablowej SN i NN w rejonie ulic : A., C., B., Z., K., B., M. w P.

W uzasadnieniu organ powołał się na przeprowadzone postępowanie wyjaśniające, w toku którego stwierdzono, że wnioskodawca brał udział w postępowaniu przed wydaniem pozwolenia na budowę, osobiście potwierdził odbiór zawiadomienia o jego wszczęciu, jak również odbiór decyzji z [...].05.1999 r. S. S. w trakcie przesłuchania jako strona w dniu 31.01.2006 r. zeznał, że o decyzji dowiedział się od przedstawiciela inwestora w 2003 r., kiedy wykonywano przyłącz do jego budynku.

W sytuacji zatem, kiedy podanie o wznowienie wniesione zostało po upływie 1-miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a., brak jest podstaw do wznowienia postępowania.

Od decyzji tej odwołanie wniósł S. S., domagając się wznowienia postępowania. W odwołaniu tym sprostował datę powzięcia informacji o prowadzeniu inwestycji – miało to miejsce 14.11.2005 r., kiedy został wkopany kabel, natomiast w 2003 r. odwołujący dowiedział się od inwestora, że wykonywany wówczas przyłącz kablowy do jego budynku jest jedynym, jaki ma znaleźć się na jego posesji. Podkreślił też, że nie wyrażał nigdy zgody na żadne przelotowe linie kablowe przez swoją działkę.

Po rozpatrzeniu tego odwołania, decyzja z dnia [...] kwietnia 2006 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą wznowienia postępowania.

W jej uzasadnieniu wskazał, że wszystkie strony postępowania dot. pozwolenia na budowę sieci energetycznej kablowej brały w nim udział i mogły wnosić swoje uwagi i zastrzeżenia. Skoro odwołujący wywodzi, iż nie wyrażał zgody na przeprowadzenie linii przelotowych przez swoja działkę, to tym samym w momencie wydania kwestionowanej decyzji wiedział o zamiarze, celu i przebiegu sieci.

Organ stwierdził dalej, że współwłaścicielem działki w momencie wydawania decyzji byli H. i S. S., przy czym decyzję odebrała osobiście małżonka odwołującego. W konkluzji organ odwoławczy powołał się na okoliczności wskazane w decyzji organu I instancji, a dotyczące złożenia wniosku o wznowienie z naruszeniem jednomiesięcznego terminu od chwili podjęcia wiadomości o okolicznościach, które mogłyby stanowić podstawę do wznowienia postępowania.

W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie S. S. wniósł o jej zmianę. Zarzucił, że decyzja z [...].05.1999 r. wydana została bez wymaganych prawem oświadczeń woli, ponieważ działał w przeświadczeniu, że podpisuje zgodę na przyłącz linii energetycznej do swojego domu. W 2003 r. skarżący dowiedział się jedynie, że wykonywany przyłącz kablowy do jego domu jest jedynym, jaki ma się znaleźć na jego posesji. O prowadzeniu inwestycji w południowej części swojej działki dowiedział się dopiero kiedy kabel został już wkopany w14.11.2005 r., w związku z czym nie uchybił 1- miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie.

Ponadto współwłaścicielka działki 1179/54 – H. S. zmarła w 1989 r., nie odebrała więc decyzji o pozwoleniu na budowę z [...].05.1999 r. W postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę nie brały udziału spadkobierczynie zmarłej – jej córki. Nie wiedziały one o prowadzonej inwestycji ani nie wyrażały na nią zgody.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko uznające złożenie wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu. Powołał się na fakt poinformowania w dniu 27.10.2005 r. właściciela działki o zamiarze przystąpienia do realizacji robót oraz na zgodę na wejście w teren, która skarżący wyraził pisemnie w dniu 28.04.1998 r. Organ zanegował fakt naruszenia własności działki skarżącego, wskazując na usytuowanie kabla w odległości 1,5 m od granicy działki.

Ta ostania kwestia spotkała się z polemiką skarżącego, który w piśmie z 27 lipca 2006 r. zakwestionował fakt, jakoby był informowany 27.10.2005 r. o zamiarze przeprowadzenia robót.

W replice Wojewoda sprostował kwestię lokalizacji kabla, konkludując, iż nie była ona przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, dotyczącej wznowienia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku decyzji, bo tego rodzaju rozstrzygnięcie jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, Sąd może uchylić lub stwierdzić jej nieważność wyłącznie w przypadkach określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. – tj. gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy lub gdy wystąpią przyczyny nieważności wskazane w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził wskazanych wyżej wad i naruszeń, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi.

Przedmiotem kontroli jest decyzja odmawiająca wznowienia postępowania - jednego z nadzwyczajnych trybów służących weryfikacji decyzji ostatecznej zapadłej w zwykłym postępowaniu administracyjnym. Zasady, jakimi rządzi się postępowanie wznowieniowe regulują przepisy art. 145 – 153 k.p.a., a na ich podstawie można wyróżnić dwie fazy tego postępowania – wstępną, zainicjowaną wnioskiem o wznowienie oraz fazę następującą po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (właściwą). Na każdym z tych etapów inny jest przedmiot i zakres rozstrzygania organu.

W pierwszej fazie następuje wstępne badanie dopuszczalności wznowienia, a więc ustalenie, czy występują formalne podstawy wznowienia. Badanie to obejmuje kwestie podmiotowe, zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie oraz powołania ustawowych przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. Negatywny wynik badania podstaw formalnych prowadzi do wydania decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.).

Podstawową kwestią jest ustalenie czy wniosek o wznowienie pochodzi od strony postępowania albo – w przypadku przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – od osoby, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, ale ma w nim interes prawny, a więc jest stroną, dalej zbadanie czy wniosek został złożony w terminie wskazanym w art. 148 k.p.a. – 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia lub o decyzji, wreszcie ustalenie, czy podana we wniosku okoliczność mieści się w katalogu przesłanek wznowienia wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a.

W rozpatrywanym przypadku z wnioskiem o wznowienie wystąpił w dniu 7.12.2005 r. skarżący S. S., podając, że nigdy nie wyrażał zgody na projektowanie i prowadzenie jakichkolwiek przelotowych linii kablowych przez teren swojej działki, zaakceptował jedynie przyłącz do swojego budynku. Skarżący podniósł również, że w czasie, gdy projektowano inwestycję nie żyła już jego żona, będąca współwłaścicielką posesji, a dzieci – spadkobiercy po niej, nie brały udziału w postępowaniu.

Dokonując badania terminu do wznowienia organ oparł się na twierdzeniach skarżącego, że o decyzji udzielającej pozwolenia na budowę sieci energetycznej dowiedział się w 2003 r., i uznał, że skarżący wystąpił o wznowienie z przekroczeniem 1-miesiecznego terminu, o jakim mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Data powzięcia informacji o decyzji z [...].05.1999 r. była przez skarżącego kwestionowana w odwołaniu, a później w skardze i wskazywana na listopad 2005 r.

Analizując tę kwestię podkreślić należy zasadniczą okoliczność wynikającą z akt sprawy, a mianowicie fakt, że skarżącemu doręczono decyzję z [...].05.1999 r. Odbiór tej decyzji adresowanej do S. i H. S. pokwitowała w dniu 25.05.1999 r. "Z. M.", z adnotacją "M. – córka", a skarżący nie zakwestionował legalności złożonego podpisu przed właściwymi do tego organami ścigania. Prawidłowe jest zatem przyjęcie, że decyzja doręczona została w prawem przewidziany sposób, a więc strona mogła się z nią zapoznać już w 1999 r.

Odmienną kwestią i nie mającą wpływu na datę powzięcia wiadomości o decyzji jest jej interpretacja dokonana przez stronę.

Z akt sprawy wynika również, że skarżący miał zapewniony udział w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę sieci energetycznej od samego początku, był zawiadomiony o jego wszczęciu 21.12.1998 r. i możliwości zapoznania się z zamierzeniami inwestycyjnymi wnioskodawcy oraz zgłaszania uwag i zastrzeżeń. Przedstawione natomiast przez niego okoliczności dowodzą, że w czasie prowadzenia tego postępowania nie żyła już jego żona H. S. – zmarła w 1989 r., a jej następcy prawni nie zostali ustaleni i dopuszczeni do udziału w postępowaniu.

Te jednak okoliczności nie podważają legalności zaskarżonej decyzji.

Art. 147 k.p.a. określa sposób uruchomienia postępowania wznowieniowego, które może się toczyć na wniosek lub z urzędu, przy czym wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. możliwe jest jedynie na żądanie strony. Oznacza to, że legitymację do złożenia wniosku ma ten podmiot, który twierdzi, że decyzja dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku (tak M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 825), czyli ten, kto powołuje się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4.

W przedmiotowej sprawie na przesłankę tę mogliby powołać się spadkobiercy H. S., którzy nie brali udziału w postępowaniu. Wniosek o wznowienie został jednak złożony wyłącznie przez S. S., a wobec braku wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od uprawnionych osób, a więc tych, które bez własnej winy nie brały w nim udziału, organ nie mógł wznowić postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Dokonując oceny sposobu rozpatrzenia wniosku skarżącego Sąd uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie organu odmawiające wznowienia postępowania, w sytuacji, gdy skarżący brał udział w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę sieci energetycznej i została mu doręczona decyzja Prezydenta Miasta z [...].05.1999 r.

Z przedstawionych wyżej względów Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.