Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 307/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2012 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 3000 zł (trzy tysiące złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 grudnia 2009 r. B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2009 r. znak: [...] wydanej w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie określenia wartości celnej towaru i kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług.

Postanowieniem z dnia 4 lutego 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 2066/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę w części dotyczącej uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej i kwoty wynikającej z długu celnego. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 czerwca 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 2066/09, po rozpoznaniu ww. skargi w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie określenia kwoty podatku od towarów i usług, oddalił skargę.

W dniu 21 grudnia 2011 r. ww. wyrok Sądu I instancji został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I GSK 750/10), a sprawa przekazana została do ponownego rozpoznania.

W dniu 8 marca 2012 r. do akt sprawy złożona została decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r., o numerze [...], w której, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ww. organ uwzględnił w całości skargę strony i zgodnie z jej żądaniem uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2009 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. i umorzył postępowanie w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż opisane w pkt 1 i 2 powołanego wyżej przepisu.

W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2009 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. i umorzenia postępowania w sprawie, a zatem uwzględniono w całości skargę, co oznacza, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi na ww. decyzję stało się bezprzedmiotowe.

W tej sytuacji zasadnym było umorzenie postępowania.

O wysokości przyznanego wynagrodzenia Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Wedle tego przepisu, w razie uwzględnienia skargi skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swych praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 powoływanej ustawy, niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej m.in. przez adwokata obejmują także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony.

Przepisami odrębnymi, o jakich powyżej mowa, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348). Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju, a w postępowaniu egzekucyjnym od wartości egzekwowanego roszczenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie wynosi 19.420 zł. Tym samym zgodnie z treścią § 6 pkt 5) ww. rozporządzenia zasadnym było zasądzenie na rzecz skarżącej - z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika występującego w sprawie - kwoty 2400 zł. Sąd zasądził ponadto na rzecz strony skarżącej, w oparciu o powołany wyżej art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., kwotę 583 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa orzekł jak w sentencji.