Postanowienie NSA, sygn. akt IV SA 1745/00
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2000-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 411
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Teza: Zgodnie z art. 411 Kpc samo sformułowanie w skardze o wznowienie postępowania zarzutów w sposób odpowiadający ustawowo określonym podstawom, które uzasadniają wznowienie postępowania, nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie, jeżeli na rozprawie sąd stwierdzi, że przytoczone zarzuty okazały się bezzasadne.

TEZY

Zgodnie z art. 411 Kpc samo sformułowanie w skardze o wznowienie postępowania zarzutów w sposób odpowiadający ustawowo określonym podstawom, które uzasadniają wznowienie postępowania, nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie, jeżeli na rozprawie sąd stwierdzi, że przytoczone zarzuty okazały się bezzasadne.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Jolanty i Jerzego M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 1998 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwolenie na budowę postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez zainteresowanych Grażynę i Jerzego K.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 maja 2000 r. w sprawie IV SA 765/98 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Jolanty i Jerzego M. od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 1998 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku na działce przy ul. Z. 52 w N.-S. uchylił tę decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

W piśmie z dnia 8 czerwca 2000 r. określonym jako zażalenie /skarga/ Grażyna i Jerzy K. podnieśli, że jako strona w toczącym się postępowaniu powinni być poinformowani przez NSA o terminie rozprawy i powinni mieć możliwość zapoznania się z aktami sprawy i z zarzutami w stosunku do decyzji. W piśmie tym skarżący podnieśli, że "wydaje się wyrok zaoczny na podstawie dostarczonych dokumentów. Taki wyrok nie może być przez nas przyjęty jako wyrok końcowy i sprawiedliwy".

Konkluzja pisma zawiera wniosek o weryfikację wymienionego wyroku. Omawiane pismo nosi znamiona skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem wymienionym na wstępie a żądanie weryfikacji tego wyroku mogło być rozpatrzone przez sąd administracyjny wyłącznie w trybie art. 58 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./

Treść zarzutów podniesionych w omawianym piśmie wskazuje, iż żądanie wznowienia oparte jest na przesłance wymienionej w art. 401 pkt 2 Kpc bowiem stawiany jest zarzut niezawiadomienia o rozprawie po wniesieniu której zapadł wyrok i niemożność zajęcia stanowiska wobec zarzutów co do decyzji.

Zawiadomienie Grażyny i Jerzego K. o terminie rozprawy w dniu 19 maja 2000 r. zostało dokonane w trybie art. 44 Kpa mającym zastosowanie w postępowaniu przed sądem administracyjnym na podstawie art. 59 cytowanej ustawy o NSA.

Doręczenie przewidziane w wymienionym przepisie jest określone w doktrynie jako doręczenie zastępcze, stwarzające domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi w dacie upływu terminu wymienionego w zdaniu ostatnim tego przepisu. Zawiadomienie o rozprawie zostało doręczone na adres, pod którym doręczano zainteresowanym przesyłki w toku postępowania administracyjnego i taki adres zainteresowani wskazali w skardze o wznowienie postępowania, a zatem ocenić należy, iż wezwanie zostało skierowane na adres ich miejsca zamieszkania zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 44 Kpa. Podług wypełnionego przez doręczyciela zwrotnego dowodu, doręczenie zawiadomienia o rozprawie wobec niemożności pozostawienia zawiadomienia w miejscu zamieszkania zainteresowanych zawiadomienie pozostawiono w Urzędzie Pocztowym N.-S. ul. Z. 4 okienko 2 z pozostawieniem zawiadomienia o tym w skrzynce pocztowej. Awizowania przesyłki dokonano 14 kwietnia 2000 r. i w związku z jej niepodjęciem zwrócono ją do nadawcy w dniu 26 kwietnia 2000 r. Dane zawarte w wypełnionym zwrotnym dowodzie doręczenia zawiadomienia o rozprawie wskazują, iż doręczyciel dokonał czynności przewidzianych w cytowanym art. 44 Kpa. W toku wszczętego skargą o wznowienie postępowania nie zostało obalone domniemanie prawidłowości doręczenia zastępczego o rozprawie i zainteresowani nie wskazali żadnych okoliczności wykazujących, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia zawiadomienie nie zostało im doręczone z przyczyn od nich niezależnych.

Zgodnie z art. 401 pkt 2 Kpc wznowienie postępowania można żądać wówczas, gdy wskutek naruszenia prawa strona była pozbawiona możności działania. W rozpoznanej sprawie nie zostało ujawnione, aby nastąpiło naruszenie prawa przy doręczeniu zainteresowanym zawiadomienia o rozprawie w dniu 19 maja 2000 r. po przeprowadzeniu której został wdany wyrok uwzględniający skargę. Stąd biorąc pod rozwagę nie obalenie domniemania doręczenia zawiadomienia o rozprawie dokonanego w trybie art. 44 Kpa nie można podzielić stanowiska zainteresowanych, iż z naruszeniem prawa zostali pozbawieni możliwości uczestniczenia w rozprawie, w szczególności nie można przyjąć, iż nie zostali o niej prawidłowo zgodnie z prawem powiadomieni. W niniejszym postępowaniu nie zostało ujawnione, iż z naruszeniem prawa zainteresowani zostali pozbawieni możności działania w sprawie zakończonej wymienionym na wstępie wyrokiem.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wyrażonym między innymi w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1999 r. III AO 5/99 /OSNAPU 2000 nr 14 poz. 564/, samo sformułowanie w skardze o wznowienie postępowania zarzutów w sposób odpowiadający ustawowo określonym podstawom, które uzasadniają wznowienie postępowania, nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie, jeżeli na rozprawie sąd stwierdzi, że przytoczone zarzuty okazały się bezzasadne /art. 411 Kpc/.

W rozpoznawanej sprawie, o czym była mowa uprzednio, zarzuty zawarte w piśmie Grażyny i Jerzego K. z dnia 8 czerwca 2000 r., żądającym weryfikacji wyroku NSA z dnia 19 maja 2000 r., okazały się bezzasadne i dlatego, na podstawie art. 411 Kpc w związku z art. 401 Kpc oraz art. 58 i art. 59 ustawy o NSA, orzeczono o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem.