Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1122/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 141 par. 2, art. 144, art. 217
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 14 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant Ref. staż. Przemysław Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 roku sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 1122/12

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. , nr [...] wydanym na podstawie art. 219 w zw. z art. 218 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa., Wojskowy Komendant Uzupełnień w S. po rozpoznaniu wniosku J. C. o wydanie zaświadczenia o wysokości uposażenia z ostatniego miejsca pełnienia zawodowej służby wojskowej, odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Uzasadniając organ wskazał, iż w dokumentach ewidencyjnych wnioskodawcy znajdujących się w WKU w S. oraz w instytucjach , do których się zwrócono brak jest zapisów dotyczących pełnienia przez J. C. zawodowej służby wojskowej oraz wysokości otrzymywanego wynagrodzenia. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 10 października 2012 r. Postanowienie zawierało pouczenie o przysługującym prawie wniesienia zażalenia w terminie 7 dni.

W dniu 18 października 2012 r. (data nadania przesyłki poleconej nr (00)859007734010297552 w UP S.) J. C. wniósł zażalenie do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł..

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], wydanym na podstawie art. 134 kpa. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez J. C. zażalenia na postanowienie Wojskowego Komendanta Uzupełnień w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania J. C. zaświadczenia stwierdzającego wysokość uposażenia z ostatniego miesiąca pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Powołując przepis art. 141 § 2 kpa. organ odwoławczy wskazał, iż zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone J. C. w dniu 10 października 2012 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 17 października 2012 r. Natomiast skarżący wniósł zażalenie w dniu 18 października 2012 r., a więc z uchybieniem terminu. Strona nie wnioskowała o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Tym samym na podstawie art. 134 kpa. organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. C. wniósł o stwierdzenie, że Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. był wyłączony na podstawie art. 24 § 3 kpa. oraz przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w S. z dnia [...] r. W obszernym uzasadnieniu skarżący opisał toczące się w jego sprawach postępowania przed sądem powszechnym i przed sądem administracyjnym, związane z pełnieniem zawodowej służby wojskowej.

W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r. poz. 270)- dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Ponadto, co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną -art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.

Rozpoznając skargę, w tak zakreślonej kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa. W myśl powołanej normy prawnej organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ponadto na podstawie odesłania zawartego w art. 144 kpa. przepis ten ma również zastosowanie do zażaleń na postanowienia, o których mowa w art. 141 § 1 kpa.

Przepis art. 134 kpa. nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli danego środka zaskarżenia pod względem formalnym. Inaczej mówiąc pierwszą czynnością jaką winien podjąć organ jest sprawdzenie, czy wniesiony środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został wniesiony w przepisanym terminie. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż przysługujący stronie środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu, powoduje jego bezskuteczność czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego. Wskazać również należy, że kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy środek zaskarżenia został wniesiony po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (podob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 333/08, publ. LEX nr 493729; wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 492/08, publ. LEX nr 520186). Przy czym pamiętać należy, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia na podstawie art. 134 kpa. winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego czy strona przekroczyła termin określony w art. 129 § 2 kpa.( jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest decyzja), bądź termin określony w art. 141 § 2 kpa.( w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie, na które przysługuje zażalenie).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. zasadnie stwierdził, powołując przepis art. 134, art. 141 § 2 w zw. z art. 144 kpa., że zażalenie J. C. na postanowienie Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w S. z dnia [...] r. wniesione zostało z uchybieniem terminu.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż postanowienie Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w S. z dnia [...]r., nr [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej nr (00)859007734010297552 w UP S. – akta administracyjne). Postanowienie zawierało pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Ustawowy 7 termin do wniesienia środka zaskarżenia upłynął w dniu 17 października 2012r.

Natomiast z daty nadania przesyłki poleconej nr (00)859007734010297552 w UP S., zawierającej zażalenie skarżącego (koperta - akta administracyjne) wynika, że zostało ono wniesione w dniu 18 października 2012 r., a więc z uchybieniem 7 dniowego terminu, określonego w art. 141 § 2 kpa. Skarżący nie wnosił o przywrócenie uchybionego terminu.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów i okoliczności podniesionych przez J. C. należy wskazać, że Sad rozpoznając skargę na postanowienie orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, ogranicza się jedynie do zbadania prawnych przesłanek wydania takiego postanowienia (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 486/07 publ. LEX nr 523990) . W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że zażalenie skarżącego od postanowienia z dnia [...] r. wniesione zostało z uchybieniem terminu. Bez znaczenia natomiast dla wyniku przedmiotowego rozstrzygnięcia pozostają pozostałe kwestie podniesione w skardze, związane z służbą wojskową skarżącego.

Natomiast co do zawartego w skardze wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w S. z dnia [...] r. wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 59 § 2 kpa. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.

W niniejszej sprawie organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] r. jest zatem Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł..

Mając powyższe na uwadze Sąd na postawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

e.o.