Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1049/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 176 par. 2, art. 177a
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 747/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg K.P. na decyzje Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. znak [...] i znak [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 747/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną K.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2018 r., w sprawie ze skarg wyżej wskazanego na decyzje Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.

Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie sprawy:

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargi skarżącego na decyzje (dwie) ww. organu z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł skarżący.

Na podstawie zarządzeń z dnia 28 maja 2018 r. skarżący (działający przez pełnomocnika) został wezwany do usunięcia braku fiskalnego w postaci uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 400 zł oraz braku formalnego poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego pisma celem doręczenia organowi razem z odpisem skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Przesyłka została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 czerwca 2018 r., a zatem termin do uzupełnienia przedmiotowych braków upłynął z dniem 21 czerwca 2018 r.

W wyznaczonym terminie został uiszczony wpis od skargi, lecz nie złożono wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego pisma.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że braki skargi kasacyjnej nie zostały należycie uzupełnione. Powyższe stało się przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zarzucając:

naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 176, 178, 182 § 2a p.p.s.a. w zw. z art. 176 i 45 Konstytucji polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej pomimo braku ku temu podstaw.

Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że doręczono mu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu. Ten brak formalny został usunięty i tym samym nie zachodzą żadne przeszkody do nadania tej skardze biegu. Nadto wskazał, że przepisy p.p.s.a. w zakresie oznaczenia dotyczącego sposobu rozpoznania skargi są sprzeczne z Konstytucją. Zdaniem skarżącego nie istnieje żadna norma interpretacyjna, która zezwalałaby na interpretowanie prawa formalnego na niekorzyść strony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 176 p.p.s.a. wskazuje jakie elementy winna zawierać skarga kasacyjna. Jest nim m.in. wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2 w. przepisu). Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że pismami z dnia 30 maja 2018 r., w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2018 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego pisma oraz do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 400 zł. Sąd pierwszej instancji wskazał, że korespondencja zawierająca powyższe wezwania do usunięcia braków skargi kasacyjnej została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 czerwca 2018 r. Bezspornym jest, że w dniu 21 czerwca 2018 r. skarżący uiścił brakujący wpis od skargi kasacyjnej, jednakże nie nadesłano wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego pisma. Fakt doręczenia wezwania do usunięcia braków w postaci ww. wniosku bądź oświadczenia pełnomocnik skarżącego kwestionuje, podnosząc że przesyłka o wskazanym w zażaleniu numerze nadana w dniu 30 maja 2018 r. zawierała jedynie "odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu". Na dowód powyższego strona załączyła odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i pismo przewodnie informujące o doręczeniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że w dniu 14 czerwca 2018 r. zostały pełnomocnikowi skarżącego doręczone następujące dokumenty: "wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej + wezwanie do uiszczenia wpisu" (k. 61). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą potwierdzenie odbioru, jeżeli zostało sporządzone w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dokument urzędowy, który dowodzi temu, co zostało w nim urzędowo poświadczone (por. postanowienia NSA: z 5.07.2017 r. II FZ 339/17; z 18.01.2018 r. II FZ 751/17; z 21.08.2017 r. II FZ 450/17). Dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Domniemanie to jest domniemaniem wzruszalnym, toteż możliwym jest jego obalenie przez stronę dowodzącą innego stanu faktycznego.

Przy czym dodać trzeba, że co prawda zasady doręczeń w postępowaniu sądowoadministracyjnym cechuje wysoki poziom sformalizowania, który stanowi gwarancję rzetelnie prowadzonego postępowania, to jednak należy mieć na względzie także i to, że owa rzetelność dotyczy również warunków przestrzegania praw strony, w szczególności prawa do sądu. Prawidłowość doręczeń pozwala stronie na realizację tegoż prawa, zaś wątpliwości w tym zakresie winny być tłumaczone na korzyść strony (zobacz: postanowienie NSA z 6.04.2018 r. II FZ 68/18).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej konkretnej sprawie nie jest możliwe ustalenie w sposób niebudzący wątpliwości zawartości korespondencji odebranej przez pełnomocnika skarżącego w dniu 14 czerwca 2018 r. Wobec braku pisma przewodniego z wyliczeniem, jakie konkretnie pisma zostały do strony skierowane, mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, w tym stanowisko pełnomocnika skarżącego, że omawianego wezwania nie otrzymał, nie ma pewności co do zawartości koperty, zwłaszcza, że braki określone jednym z zarządzeń zostały uzupełnione. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że wątpliwości co do prawidłowości doręczenia stronie wezwania, którego niewykonanie w zakreślonym terminie powoduje formalne zakończenie postępowania, czynią odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu nieusunięcia jej braków formalnych nieuzasadnionym i godzącym w konstytucyjne prawo strony do sądu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.