Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 567/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku MK o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi MK na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] lipca 2017 r. nr [.] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego członka zarządu D. wraz z tą Spółką za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień, czerwiec i lipiec 2011 r. - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w sentencji decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W ocenie wnioskodawcy stan faktyczny sprawy przemawia za przyjęciem, że wykonanie decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Prowadzenie postępowania egzekucyjnego spowodowałoby niemożliwe do odwrócenia skutki np. poprzez pozbawienie jego i rodziny "dachu nad głową" w razie skierowania egzekucji do nieruchomości.

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [.] z dnia [.] września 2016 r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego ze spółką D. za jej zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień (261 802 zł), czerwiec (160 955 zł) i lipiec (355 423 zł) 2011 r., odsetki za zwłokę w łącznej wysokości 427 781 zł i koszty postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 48 425,03 zł

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) dalej określaną skrótem: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi.

Objęta wnioskiem decyzja podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ jej konsekwencją będzie możliwość skierowania także przeciwko skarżącemu egzekucji za zaległości podatkowe Spółki. Niemniej, będą to tylko zwykłe skutki wykonania decyzji, przed którymi art. 61 § 3 p.p.s.a. nie chroni, a jego zastosowanie przez Sąd wymaga uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę dodatkowych dolegliwości związanych ze zwykłym wykonaniem decyzji. Zgłoszone przez skarżącego żądanie nie zawiera jakiejkolwiek skonkretyzowanej argumentacji, a dostępny w aktach sprawy materiał dowodowy nie dawał podstawy do przyjęcia założenia możliwości zaistnienia po stronie skarżącego zdarzeń określonych w powołanym przepisie. Nie przedstawiono żadnych informacji i dowodów ukazujących sytuację materialną skarżącego bądź jego rodziny, posiadane przez nich aktywa finansowe, w tym oszczędności, majątek ruchomy i nieruchomy, osiągane dochody. Sama zaś wysokość zobowiązań, w związku z którymi pociągnięto go do odpowiedzialności, nie uzasadnia stosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast teza o obawie utraty "dachu nad głową" w razie skierowania egzekucji do nieruchomości w sytuacji, gdy nie jest ona jeszcze prowadzona, jest zbyt gołosłowna, niczym niepotwierdzona. Nie wynika z niej nawet, jakim majątkiem skarżący obecnie dysponuje i w jakiej relacji pozostaje jego wartość do kwot, której dotyczy zaskarżona decyzja. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że wykonanie objętej wnioskiem decyzji przed poddaniem jej kontroli sądowoadministracyjnej może spowodować po stronie skarżącego zdarzenia określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z podanych względów orzeczono o odmowie udzielenia ochrony tymczasowej.