Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 26/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8, art. 39
journal: Dz.U. 2017 poz 1769
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Maciej Busz (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant st.sekr.sądowy Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 17 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego oddala skargę


UZASADNIENIE

IV SA/Po 26/18

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 26 września 2017 roku [...] (dalej również: "skarżący") zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kaliszu o pomoc finansową w formie zasiłku celowego na zakup energii elektrycznej do licznika przedpłatowego, dopełnienie butli z gazem, wykupienie leków.

Podczas przeprowadzania rodzinnego wywiadu środowiskowego w dniu 13 października 2017 roku wnioskodawca sprecyzował potrzeby oświadczając, że oczekuje pomocy na zakup energii elektrycznej, dopełnienie butli gazowej, wykupienie leków wg recepty załączonej do wniosku, koszty dojazdu na rehabilitację oraz zakup 5 rolek papy dachowej oraz środka do jej klejenia.

Decyzją z dnia 23 października 2017 r. Prezydent Miasta Kalisza przyznał skarżącemu zasiłek celowy w kwocie 600 zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do doładowania energii elektrycznej, uzupełnienia butli gazowej, zakupu leków wg załączonych recept oraz kosztów związanych z zakupem biletów KLA w związku z dojazdem na rehabilitację, zakup 5 rolek papy dachowej oraz środka do klejenia papy.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że [...] zamieszkuje sam i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu. Jak wynika ze złożonego w trakcie wywiadu oświadczenia strona nie pracuje zawodowo, ani dorywczo i utrzymuje się ze świadczeń pomocy społecznej. Zgodnie z orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 21 marca 2016 roku nr.[...]został on zaliczony do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym okresowo do 31 marca 2018 roku. Dochodem strony w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. sierpniu 2017 roku był zasiłek stały w pełnej przysługującej przepisami wysokości tj. 604,00 zł.

Organ wskazał, że z posiadanych dokumentów - faktur VAT [...] (dowód: pismo z dnia 08 czerwca 2017 roku oraz załączonymi fakturami) wynika, że średni miesięczny koszt zakupu energii elektrycznej wraz z kosztami licznika przedpłatowego to kwota ok. 40,00 zł, uzupełnienie butli gazowej - koszt miesięczny 50,00 zł - 55,00 zł, załączone do wniosku recepty zostały wycenione na kwotę 249,13 zł. Zgodnie z załączoną kartą [...] [...] będzie korzystał z zaleconej przez lekarza rehabilitacji ręki w okresie od 20 listopada 2017 roku przez 10 dni - koszt dojazdu to 10 dni x 2,70 zł x 2 = 54,00 zł. Jak wynika ze złożonego przez stronę oświadczenia powierzchnia domu mieszkalnego to 38 m kw. Z pozyskanych przez stronę internetową informacji wynika, że w ofercie [...] posiada papę wierzchnią krycia [...] szara 15 m.kw, cena rolki 47,70 zł. Natomiast cena środka klejącego - [...], 5 kg cena brutto 23,45 zł. Zatem wysokość zasiłku celowego jest adekwatna do zgłoszonych potrzeb i służy jako dofinansowanie do zrealizowania określonych przez stronę potrzeb.

Od powyższej decyzji odwołał się [...] podnosząc, iż nie zgadza się z przedmiotową decyzją ponieważ wnioskował on o 800 zł. Decyzję uznał za krzywdzącą z uwagi na swoją ciężką sytuację materialną. Ponadto zarzucił decyzji nieuwzględnienie wszystkich rachunków, nieuwzględnienie diety wątrobowej, a także brak wyłączenia pracownika MOPS [...]z uwagi na utratę zaufania do niej przez Odwołującego. Ponadto naruszenie prawa materialnego i procesowego , poprzez brak przekonywującego uzasadnienia decyzji i przekroczenie zasady uznania administracyjnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu decyzją z dnia 17 listopada 2017 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy wskazał, że odwołujący spełnia ustawowe przesłanki kryterium dochodowego warunkujące przyznanie prawa do zasiłku celowego. Szczegółowe wyliczenie rachunków przedstawionych przez odwołującego zamyka się w kwocie ok. 500 zł, zatem przyznana kwota zasiłku jest wystarczająca na zrealizowanie potrzeb odwołującego. Organ wskazał, że został uwzględniony koszt zakupu energii elektrycznej w kwocie 40 zł. Inne ceny zakupionej papy dachowej i kleju (odwołujący podaje 77 zł za rolkę, a z informacji podanych na stronie internetowej wynika że cena roli to ok. 50 zł) nie mogą usprawiedliwiać zarzutów odwołującego, ponieważ powinien on czynić starania aby zakupić materiały najmniejszym kosztem. Organ wskazał, że odwołujący utrzymujący się tylko ze świadczeń pomocy społecznej, nie może oczekiwać, iż każda jego potrzeba zostanie zaspokojona przez Państwo. Przyznany zasiłek celowy zaspokaja wszystkie zgłaszane i udokumentowane potrzeby odwołującego i zakup energii , gazu do butli gazowej, leki, dojazdy na rehabilitację i materiały na remont dachu. W ocenie organu dalej idące żądania odwołującego należy uznać za bezzasadne, biorąc także pod uwagę fakt, iż nie pracuje on stale, ani dorywczo i nie czyni nic aby przyczynić się do swojego utrzymania.

Skarżący pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję.

Skarżący podniósł, że organ odwoławczy nie poczynił własnych ustaleń w niniejszej sprawie. Pracownik socjalny podczas wywiadu środowiskowego nie ustalił prawidłowo powierzchni dachu skarżącego.

W ocenie skarżącego przyznana pomoc jest iluzoryczna. Skarżący podniósł, że otrzymał zbyt niską kwotę zasiłku celowego, która nie wystarczyła żeby pokryć wszystkie wnioskowane cele. Skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja narusza zasadę prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa, ponadto narusza art. 2, art. 8, art. 24, art. 77, art. 80 i art. 88 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu pismem z dnia 21 marca 2018 r. uzupełnił skargę.

Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. polegające na nieustosunkowaniu się przez organ odwoławczy do zarzutów skarżącego wskazanych w odwołaniu z dnia 2 listopada 2017 roku, w szczególności kwestii błędnego określenia powierzchni dachu wymagającej naprawy, kosztów przepisanej skarżącemu diety wątrobowej i związanych z tym wyższych kosztów utrzymania, a tym samym uniemożliwienie dokładnej kontroli odwoławczej orzeczenia,

2. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności polegającej na błędnej ocenie bieżących wydatków skarżącego oraz oparciu ustaleń faktycznych dotyczących powierzchni dachu wymagającej naprawy jedynie na stwierdzeniu dokonanym przez pracownika socjalnego Renatę Kupaj, podczas gdy w sprawie konieczne było powołanie biegłego w celu ustalenia rzeczywistej powierzchni dachu, a co za tym idzie ilości papy, której zakup był wymagany do pełnej naprawy dachu, a w konsekwencji poniesionych przez skarżącego kosztów naprawy dachu,

3. art. 8 k.p.a. polegające na jedynie iluzorycznej kontroli orzeczenia organu administracji I instancji i wydaniu decyzji podporządkowanej rozstrzygnięciu wydanemu przez organ administracji I instancji,

4. art. 138 § 1 pkt 1-3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. polegające na błędnym nieuchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z dnia 23 października 2017 roku, sygn. akt [...], pomimo naruszenia przez ten organ art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. polegającym na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności polegającej na błędnej ocenie bieżących wydatków skarżącego oraz oparciu ustaleń faktycznych dotyczących powierzchni dachu wymagającej naprawy jedynie na stwierdzeniu dokonanym przez pracownika socjalnego Renatę Kupaj, podczas gdy w sprawie konieczne było powołanie biegłego w celu ustalenia rzeczywistej powierzchni dachu, a co za tym idzie ilości papy, której zakup był wymagany do pełnej naprawy dachu, a w konsekwencji poniesionych przez skarżącego kosztów naprawy dachu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sad dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 17 listopada 2017 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Kalisza z dnia 23 października 2017 roku, nr [...] przyznającą skarżącemu zasiłek celowy w wysokości 600 zł.

Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej: "k.p.a.") w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Artykuł 8 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Natomiast zgodnie z art. 9 k.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa

Z przepisu art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 1769, dalej u.p.s.) wynika, iż zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Zasiłek celowy może być przyznany również w celu realizacji postanowień kontraktu socjalnego (art. 39a. ust. 1 u.p.s.), osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego (art. 40 ust. 1 u.p.s.), a także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej (art. 40 ust. 2 u.p.s.).

Zaznaczyć trzeba, że decyzja o przyznaniu lub odmowie przyznania zasiłku celowego ma charakter decyzji uznaniowej. Taki charakter decyzji oznacza, że organ administracji ma swobodę decyzyjną, co do ustalenia treści decyzji uznaniowej, związaną z realizowaniem określonej w zakresie przedmiotu decydowania, polityki państwa. Kontrola sądu administracyjnego, prowadzona z punktu widzenia legalności decyzji administracyjnych, jest w stosunku do takich decyzji ograniczona. Sprowadza się bowiem do zbadania, czy w toku postępowania w sposób wyczerpujący zebrano materiał dowodowy, czy dokładnie zostały wyjaśnione istotne w sprawie okoliczności, a zatem, czy prowadząc postępowanie w sprawie organ ją rozpoznający nie uchybił przepisom art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz czy organ w sposób wszechstronny i wnikliwy rozważył cały zebrany w sprawie materiał dowodowy i czy po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu owego materiału dokonał prawidłowej oceny istnienia przesłanek warunkujących zastosowanie przepisu przewidującego możliwość przyznania określonego uprawnienia i zakresu owego uprawnienia. Istotne znaczenie przy tym ma uzasadnienie wydanej przez organ decyzji rozstrzygającej sprawę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 1794/10 dostępny na http://cbois.nsa.gov.pl).

W przypadku rozstrzygnięć podejmowanych w trybie uznania administracyjnego kontroli sądowej podlega jedynie to, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo prowadzonym postępowaniem z zachowaniem procedury administracyjnej, zwłaszcza szczegółowym ustaleniem stanu faktycznego. Natomiast ocena pod kątem kryteriów słuszności i celowości prowadzona jest wyłącznie w zakresie - czy organy administracji nie przekroczyły granicy uznania administracyjnego. Oczywistym jest, że podejmowanie decyzji opartych na uznaniu administracyjnym nie może oznaczać dowolności i arbitralności. Zakres uznania wyznaczony jest zawsze normami kompetencyjnymi, przepisami o postępowaniu administracyjnym i przepisami prawa materialnego. Wydając decyzje o charakterze uznaniowym, organ jest związany nie tylko przepisem, ale i celem określonej regulacji. Uznanie administracyjne nie pozwala zatem organowi na dowolność w załatwieniu sprawy, ale jednocześnie nie nakazuje mu spełnienia każdego żądania obywatela (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2009 r., I OSK 1535/08).

Z powyższego wynika, że w przypadku decyzji uznaniowych jeszcze większą wagę, niż w przypadku decyzji nie mających charakteru uznaniowego, ma prawidłowe przeprowadzenie postępowania administracyjnego, a w szczególności pełne i precyzyjne ustalenie stanu faktycznego.

Istotnym składnikiem prawidłowo wydanej decyzji jest jej uzasadnienie. Powinno ono w sposób wyczerpujący informować stronę o motywach, którymi kierował się organ rozstrzygając sprawę. Strona może, bowiem skutecznie bronić swych interesów tylko w sytuacji, gdy znane są jej przesłanki powziętej decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie decyzji składa się z uzasadnienia faktycznego, zawierającego w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej oraz uzasadnienia prawnego zawierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów, które zadecydowały o treści decyzji.

Organ musi, zatem zająć stanowisko wobec całego materiału dowodowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, w szczególności, na jakiej podstawie uznał pewne fakty za udowodnione. Pominięcie w uzasadnieniu decyzji ustalenia okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Obowiązek sporządzenia uzasadnienia wiąże się także z wyrażoną w art. 11 k.p.a. zasadą przekonywania, która zobowiązuje organy administracji publicznej do dołożenia szczególnej staranności w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć, zwłaszcza tych, które nakładają na strony określone nakazy lub zakazy. Chodzi, więc o to, aby adresaci tych decyzji wykonali nałożone na nich obowiązki bez zbędnej zwłoki nie w obliczu groźby użycia środków przymusu, ale w przekonaniu, że nałożony na nich obowiązek jest zgodny z prawem. Innymi słowy, strony mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji, bowiem w przeciwnym wypadku nie mają one możliwości obrony swoich słusznych interesów przed organem odwoławczym, jak i przed sądem administracyjnym (J. Zimmermann, glosa do wyroku NSA z dnia 19 czerwca 1997 r., V SA 1512/96, OSP 1998, z. 2, poz. 29).

Bezspornym w rozpoznawanej sprawie pozostaje, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania żądanego świadczenia z pomocy społecznej.

Dochodem strony w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. sierpniu 2017 roku był zasiłek stały w pełnej przysługującej przepisami wysokości tj. 604,00 zł. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 roku w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej paragraf 1 pkt 1 lit "a" ustala się od miesiąca października 2015 roku kryterium dla osoby samotnie gospodarującej w wysokości 634,00 zł.

Żaden z organów administracji w niniejszej sprawie nie kwestionował zasadności wnioskowanego przez skarżącego zasiłku celowego. Wyrazem tego była decyzja Prezydenta przyznająca mu zasiłek celowy w kwocie 600 zł. Kwestią sporną pozostaje natomiast w świetle treści odwołania i skargi wysokość przyznanego skarżącemu zasiłku celowego. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 2 sierpnia 2012r., sygn. I OSK 407/12, iż wydając decyzję z zakresu pomocy społecznej organ winien kierować się przesłankami ustawowymi, w tym między innymi wskazaniami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 u.p.s. stanowiącymi, iż rodzaj i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy oraz, że potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy winny zostać uwzględnione, jeśli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Wobec bowiem ograniczonych środków finansowych organ nie jest w stanie zaspokoić wszystkich potrzeb osób ubiegających się o pomoc w zgłaszanej przez nie wysokości. Musi zatem przyjąć obiektywne kryteria, według których dokonuje rozdziału środków finansowych.

Wysokość, jak i samo przyznanie świadczenia, uzależnione są więc od możliwości finansowych organu przyznającego pomoc oraz ilości innych osób potrzebujących i zamieszkujących na terenie danej gminy. Sąd wskazuje, że skarżący otrzymuje już zasiłek stały. Sądowi z urzędu także wiadomo, że skarżący niejednokrotnie wnioskował i otrzymywał zasiłki celowe. Gospodarując ograniczonymi środkami finansowymi, organ pomocy społecznej nie może dopuścić, do sytuacji, w której jeden podopieczny otrzymuje kilka świadczeń i to w wysokości przez niego oczekiwanej, a inny, z powodu ww. ograniczeń, takiej pomocy nie otrzyma.

W ocenie Sądu organy prawidłowo ustaliły wysokość przyznanego zasiłku celowego na podstawie zebranego materiału dowodowego.

Wbrew stanowisku pełnomocnika nie jest konieczne powoływanie biegłego w celu oceny wymiarów dachu i dokładnej ilości potrzebnej papy. Prowadzenie postępowania w ten sposób byłoby niecelowe, ponieważ wynagrodzenie biegłego konsumowałoby część środków publicznych, które mogłyby zostać przeznaczone na pomoc innym potrzebującym. Najprawdopodobniej byłoby ono znacząco wyższe od kwoty żądanego zasiłku. Skarżący we wniosku wskazał, że potrzebuje 5 rolek papy. Ustalenie ceny jednej rolki papy na podstawie ceny ze strony internetowej sklepu [...] wskazuje na to, że w tej cenie realne było zakupienie rolki papy. W ocenie Sądu nie ma potrzeby, by organ wysyłał zapytania ofertowe do różnych sklepów i ustalał średnią cenę rynkową rolki papy, ponieważ biorąc pod uwagę powyższe wskazania nie miałoby to znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Bez względu na średnią cenę rolki papy, a także bez względu na powierzchnię dachu skarżącego, organ nie ma obowiązku przyznania zasiłku celowego w pełnej kwocie. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje również kwestia niepełnosprawności skarżącego i wskazanej przez niego diety wątrobowej.

W ocenie Sądu przyznany zasiłek celowy uwzględnia wszystkie zgłoszone i udokumentowane potrzeby skarżącego, tj. zakup energii, gazu do butli gazowej, leki, odjazdy na rehabilitację i materiały na remont dachu. Podsumowując, Sąd podkreśla, że zasiłek celowy jest jedynie dofinansowaniem i nie musi pokrywać całości wydatków.

Sąd wskazuje, że zarzut skarżącego dotyczący wyłączenia pracownika socjalnego jest bezzasadny. Organ odniósł się do tego wniosku w postanowieniu z 5 października 2017 r. (k. nr 6 akt adm.).

W niniejszej sprawie organy administracji nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, gdyż podjęły wszelkie wymagane przez ustawę o pomocy społecznej niezbędne działania do ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji. Zaskarżona decyzja mimo, że została sformułowana w lakoniczny sposób zawiera niezbędne elementy określone w art. 107 § 3 k.p.a. jej uchylenie jedynie w celu bardziej szczegółowego uzasadnienia nie doprowadziłoby do zmiany zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalono.