Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 678/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska (spr.) Asesor WSA Jakub Linkowski Asesor WSA Wanda Zielińska - Baran Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi S. L. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego gminy D. dla części wsi S. - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2004 r. S. L. zgłosił zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy D. dla części wsi S. - działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...].

Zarzut dotyczy planowanej zmiany przeznaczenia terenu obejmującego działki [...] i [...] z dotychczasowego przeznaczenia tego terenu pod zabudowę jednorodzinną, usługową z dopuszczeniem produkcji nieuciążliwej - na przeznaczony pod działalność produkcyjną związaną z produkcją i przetwórstwem mięsa oraz produkcją wyrobów z mięsa.

Zarzucający podnosi, że wskazane działki bezpośrednio sąsiadują z jego posesją działką Nr [...], zabudowaną budynkiem mieszkalnym, a znajdujący się na tych działkach zakład przetwórstwa mięsnego od chwili uruchomienia stwarza istotne uciążliwości wykraczające poza granice tych działek. Okoliczność tę potwierdzają wyniki kontroli WIOŚ, raport oddziaływania na środowisko z 2001 r., prognoza skutków rozbudowy z 2002 r. Raport oddziaływania na środowisko planowanej rozbudowy tego zakładu sporządzony w 2004 r. wskazuje na zagrożenie nadmierną emisją hałasu do środowiska oraz na możliwość wystąpienia uciążliwości zapachowych, a przewidywane zwiększenie dziennej produkcji powoduje, że zakład ten będzie zaliczony do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Uciążliwość tego zakładu nie zamknie się więc w granicach działki właściciela. Raport przewiduje wprawdzie założenie ekranów akustycznych, ale ekrany takie powinny być założone od początku funkcjonowania zakładu, a dotychczas nie zostały wykonane. Plan nie określa terminu ich wykonania, ani też żaden urząd nie daje gwarancji, czy i kiedy wykonany zostanie wskazywany w raporcie dźwiękochłonny magazyn żywca i izolacyjny pas zieleni.

Zarzucający sprzeciwia się planowanej rozbudowie zakładu i zwiększeniu produkcji z 3,5 tony do 35 ton dziennie. Nie wyraża też zgody na to, aby ścieki z planowanej oczyszczalni przechodziły przez teren jego działki. Zgłaszający zarzut oświadcza, że nigdy nie sprzeciwiał się modernizacji omawianego zakładu w celu wyeliminowania uciążliwości hałasowych, zapachowych, wyciszenia magazynów żywca itp., ale jego zdaniem, inwestycja taka nie wymaga zmian w planie zagospodarowania przestrzennego i utworzenia na tym terenie strefy przemysłowej oznaczonej symbolem PP.

Rada Gminy D. uchwała z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] odrzuciła zgłoszony zarzut. W uzasadnieniu tej uchwały podano, że uciążliwości i szkodliwości dla środowiska, wywoływane dotychczas przez funkcjonujący zakład (ubojnię) nie mogą wykraczać poza obszar zmiany planu, co jednoznacznie zastrzeżono w § 5 części tekstowej planu. Plan nie określa wielkości produkcji, zaś sama wielkość produkcji nie musi oznaczać rozprzestrzeniania się uciążliwości. Skargę na tę uchwałę wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. L., który podtrzymuje zastrzeżenia, zawarte w zarzucie, akcentując przede wszystkim to, że w projekcie planu nie określono terminu wykonania ekranów akustycznych i dźwiękochłonnego magazynu żywca jak również nie oznaczono miejsca usytuowania tego magazynu. Z treści skargi wynika, że toczy się postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla omawianej inwestycji. Z dołączonego zaś przez skarżącego pisma Starosty Powiatowego w M. wynika, że wszczęte zostało z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego przez omawiany zakład do środowiska.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy D. wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ dokonana przez Sąd ocena legalności zaskarżonej uchwały nie wykazała, aby uchwała ta podjęta została z naruszeniem prawa.

Z zebranych w sprawie materiałów i treści części tekstowej projektu uchwały nie wynika, aby ustalenia zawarte w projekcie planu naruszały prawem chronione interesy skarżącego. Przeciwnie. Uwzględniając fakt, iż na działkach objętych projektem planu istnieje zakład przetwórstwa mięsnego, niewątpliwie stwarzający określone uciążliwości dla właścicieli zabudowanych działek sąsiednich - projekt planu wprowadza szczegółowe zakazy i nakazy, dotyczące tego terenu, których celem jest zabezpieczenie interesów tych właścicieli.

I tak - w § 4 ust. 4 części tekstowej zastrzeżono, że obiekty budowlane istniejące i realizowane na podstawie ustaleń uchwały mogą być rozbudowywane, nadbudowywane, przebudowywane, remontowane lub rozebrane przy spełnieniu przepisów szczególnych i ustaleń uchwały, w § 5 ustalono, że uciążliwości i szkodliwości dla środowiska związane z produkcją i przetwórstwem mięsa nie będą wykraczać poza obszar planu, oznaczony na rysunku symbolem PP, w § 6 pkt 7 zastrzeżono, że poziom dźwięku na granicy obszaru planu nie może bezwzględnie przekraczać 45 dB w porze dziennej i 40 dB w porze nocnej. Przewidziano też usytuowanie od strony istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich - ekranów dźwiękochłonnych, wykonanie centralnej agregatorowni z dźwiękochłonnymi ścianami w odległości minimum 50 m od zabudowanych części działek Nr [...] i [...], usytuowanie magazynu żywca z dźwiękochłonnymi ścianami w odległości minimum 50 m od zabudowanych części wyżej wskazanych działek, wprowadzono nakaz odprowadzania ścieków bytowych i przemysłowych odrębnym systemem kanalizacji wewnętrznej do indywidualnych, bezodpływowych zbiorników szczelnych. Jak więc trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę - projekt planu, wbrew obawom skarżącego - nie prowadzi do utrwalania lub pogarszania obecnego stanu, lecz jego celem jest poprawa stanu istniejącego i wdrożenia różnorodnych rygorów i ograniczeń w zabudowie (rozbudowie, modernizacji) zakładu przetwórstwa mięsnego. Szczegółowe ustalenia, dotyczące miejsca usytuowania obiektów powodujących największą uciążliwość, jak również terminów realizacji urządzeń zabezpieczających sąsiednią działkę przed tą uciążliwością nie mogły być zawarte w uchwale, bowiem ustalenia takie wykraczałyby poza granice przedmiotu regulowanego planem zagospodarowania przestrzennego. Kwestie te są przedmiotem ustaleń dokonywanych na etapie wydawania decyzji administracyjnych, dotyczących ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i pozwoleń na budowę. Decyzje te wydawane są m. innymi na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego i zgodnie z tym planem. Jeśli zatem projektowana rozbudowa czy modernizacja omawianego zakładu nie gwarantowałaby zachowania warunków określonych w planie - nie byłoby możliwe uzyskanie przez inwestora pozytywnej decyzji planistycznej bądź budowlanej. Obawy zaś skarżącego, iż mimo zapisów planu o obowiązku wykonania ekranów akustycznych - inwestor ekranów tych nie wykona - nie mogą być odnoszone do zapisów planu. Jeśli obawy te potwierdziłyby się - inwestor nie mógłby otrzymać pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego lub modernizowanego zakładu. Kwestie samowolnego odstąpienia od warunków pozwolenia na budowę rozstrzygane są w innym trybie i przez inny organ i nie mogą być ujmowane w treści planu zagospodarowania przestrzennego. Zastrzeżenia dotyczące zwiększenia produkcji zakładu nie mogą uzasadniać kwestionowania projektu planu, bowiem plan nie określa wielkości produkcji zakładu ani nie przewiduje zakresu ewentualnej rozbudowy, czy modernizacji tego zakładu.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.