Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1852/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 83 ust. 1
journal: Dz.U. 1998 nr 162 poz 1118
law: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spraw.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy własną decyzję z [...] odmawiającą przyznania A.S. świadczenia w trybie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Od powyższego rozstrzygnięcia skargę do tutejszego Sądu wywiódł A.S., wnosząc o jej uchylenie, nie zgadzając się z argumentacją organu.

Decyzją z dnia [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przyznał A.S. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na podstawie przepisu art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem, poprawności działania organów administracji w tym rozstrzygnięć przez nie wydawanych.

Postępowanie toczące się wskutek wniesienia skargi i analizowane pod tym kątem podlegało umorzeniu.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy postępowanie to winno się toczyć nadal, czy też odpadła przesłanka uzasadniająca jego trwanie.

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Powołany przepis stanowi więc wyjątek od generalnej zasady, iż wszczęte postępowanie sądowe musi zostać zakończone merytorycznym załatwieniem sprawy. To zaś oznacza, iż jak każdy wyjątek od zasady, również ten przepis nie powinien być stosowany przy użyciu wykładni rozszerzającej.

Co się tyczy bezprzedmiotowości postępowania, sformułowanie to winno być odczytywane w ten sposób, iż oznacza sytuację, gdy rozstrzygnięcie sprawy stało się zbędne lub też z przyczyn formalnych niemożliwe.

Przechodząc do istoty niniejszej sprawy wskazać należy, iż okolicznością niesporną jest, że postępowanie administracyjne, którego dotyczy niniejsza skarga, zostało wywołane wnioskiem strony o przyznanie świadczenia w trybie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Poza sporem pozostaje też to, że decyzją z dnia [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przyznał A.S. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, na podstawie przepisu art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Powyższe sprawia, że postępowanie wywołane skargą na decyzję odmawiającą przyznania przedmiotowego świadczenia, stało się bezprzedmiotowe. Stronie zostało bowiem to sporne świadczenie przyznane. Tym samym odpadła przesłanka do dalszego prowadzenia niniejszego postępowania.

W tym stanie rzeczy, uznając iż na dzień orzekania przez Sąd, żądanie skarżącego zostało zaspokojone przez organ, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.