Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 253/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Kraków, dnia 14 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2023 r. sprawy ze skargi M. S., J. S., O. S., T. A. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Małopolskiego postępowania w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić solidarnie skarżącym M. S., J. S., O. S., T. A. kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

M. S. - adwokat, działając imieniem własnym oraz jako pełnomocnik J. S., O. S., T. A., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jedną wspólną skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Starostę Powiatowego w Myślenicach oraz Wojewodę Małopolskiego postępowania w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Skarga ta została przez skarżących przesłana Pocztą jedynie do Wojewody Małopolskiego.

Pismem z 2 listopada 2022 r. znak; WS-VI.750.39.2022 Wojewoda Małopolski przekazał przedmiotową skargę Staroście Myślenickiemu -celem nadania jej biegu w dotyczącym go zakresie.

Sprawa dotycząca Starosty Myślenickiego została przez tut. Sąd zarejestrowana do odrębnego rozpoznania pod sygn. II SAB/Kr 251/22.

Niniejsza sprawa o sygn. II SAB/Kr 253/22 dotyczy natomiast Wojewody Małopolskiego.

Skarżący w ww. wspólnej skardze wnieśli o: uznanie, że doszło do bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, prowadzonego przez Starostę Myślenickiego pod sygn. GM.6821.18.2015; o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; o przyznanie od organu na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie akcentując, że obecnie przed Wojewodą Małopolskim nie toczy się postępowanie w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rrakowie zważył, co następuje.

Merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza ustalenie, czy jest ona dopuszczalna. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie - na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Małopolskiego postępowania w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości - podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustaw/ z 25 lipca 2002 r. Prawo

ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, póz. 2167 ze zm.) sprawują wymiar

sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta

sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie

na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022, póz. 329, dalej:

p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji

publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych

w pkt 1 - 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje

również bezczynność iub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach

dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu

administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z

przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego

w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz

postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -

Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których rnają zastosowanie przepisy

powołanych ustaw.

Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt4a, sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji

albo do dokonania czynności (pkt 1),

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub

obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2),

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3),

4) 4) jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe

prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa

(art 149 §1a),

5) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o

istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter

sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu

faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b),

6) w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na

7) wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2).

W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części, stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Pojęcie bezczynności i przewlekłości zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, póz. 256, dalej k.p.a.)jako:

- niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

.- postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

W tym kontekście wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 22 czerwca 2020 r. uchwałę w sprawie o sygn. akt II OPS 5/19 (orzeczenia.nsa.gov.pl), w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a, Z uzasadnienia uchwały NSA wynika m.in., że skarga na bezczynność nie może być wnoszona po zakończeniu postępowania administracyjnego. Zasadniczym bowiem celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności.

Także Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., póz. 329 ze zm.). W powyższej uchwale jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, ery przed jej zakończeniem organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły.

Wprawdzie wyrażone w ww. uchwałach stanowisko odnosi się bezpośrednio do zakończenia postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej, jednak należy mieć na względzie, że zarzut bezczynności lub przewlekłości ocenia się przez pryzmat sposobu realizacji kompetencji określonego organu. Jeśli zarzut bezczynności czy przewlekłości dotyczy organu rozpatrującego sprawę w drugiej instancji (w niniejszej sprawie Wojewoda Małopolski), to momentem granicznym, z perspektywy ww. uchwał, będzie wydanie decyzji kończącej postępowanie odwoławcze przez organ odwoławczy.

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd podnosi, że - jak wskazał Wojewoda Małopolski w odpowiedzi na skargę - a czego nie kwestionują skarżący i z czym nie polemizują, przeprowadzone przez Wojewodę Małopolskiego postępowanie odwoławcze dotyczyło jedynie zobowiązania skarżących do zwrotu na rzecz Skarbu Państwa zwaloryzowanego odszkodowania z tytułu zwrotu nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w Myślenicach, obręb 3, oznaczonej jako działka ewid. nr [...] o pow. 0,2074 ha (odpowiadająca p.gr. l. kat. [...], l. kat. [...], l. kat. 570 i l. kat. [...]), działka ewid. nr [...] o pow. 0,2480 ha (odpowiadająca p.gr. l. kat. [...], L kat. [...], l kat. [...], l. kat. [...], l. kat. [...] i l. kat. [...]), działki ewid. nr [...] o pow. 0,0457 ha i nr [...] o pow. 0,0155 ha (odpowiadające p.gr. l. kat. [...]), działka ewid. nr [...] o pow. 0,0634 ha (odpowiadająca p.gr. l. kat, [...] i l. kat. [...]) oraz działka ewid. nr [...] o pow. 0,0198 ha (odpowiadająca p.gr. l. kat. 565), o czym w pierwszej instancji orzeczono w zaskarżonych przez strony pkt 2-3 decyzji Starosty Myślenickiego z 21 września 2020 r. znak: GM.6821.18.2015.

Postępowanie odwoławcze zostało wszczęte 10 listopada 2020 r. (data wpływu akt organu l instancji).

Pismem z 10 grudnia 2020 r. organ l instancji uzupełnił dokumentację sprawy o opinię szacunkową autorstwa rzeczoznawcy majątkowego, w której określono szacunkową wartość zwracanej nieruchomości.

Pismem z 17 lutego 2020 r. udostępniono adwokatowi M. S. na jego wniosek ww. opinię szacunkową oraz dokumentację geodezyjną przedstawiającą nieruchomość podlegającą zwrotowi.

Prawomocną decyzją z 18 stycznia 2022 r. znak: WS-VIJ534.3.162.2020.MK Wojewoda Małopolski uchylił zaskarżone pkt 2 i 3 decyzji organu l instancji w całości przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej

instancji.

W świetle powyższych niekwestionowanych okoliczności sprawy oraz wobec powyższych rozważań, w ocenie Sądu w takiej sytuacji - w której w chwili wniesienia rozpatrywanej skargi i obecnie przed skarżonym organem odwoławczym Wojewodą Małopolskim nie toczy się postępowanie administracyjne dotyczące zwrotu wywłaszczonej nieruchomości prowadzone przez Starostę Myślenickiego pod sygn. GM.6821.18.2015, bowiem Wojewoda Małopolski prawomocną decyzją z 18 stycznia 2022 r. znak: WS-VI.7534.3.162.2020.MK uchylił zaskarżone pkt 2 i 3 decyzji organu l instancji Starosty Myślenickiego z 21 września 2020 r. znak: GM.6821.18.2015 i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji - to odpada cel skargi na bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego, a w konsekwencji zachodzi przeszkoda do merytorycznego rozpatrzenia niniejszej sprawy przez sąd administracyjny, o czym stanowią ww. uchwały.

W okolicznościach niniejszej sprawy Wojewoda Małopolski nie pozostawał na dzień wniesienia skargi do sądu w bezczynności, ani przewlekłości, bowiem nie prowadził wówczas postępowania, które zakończył uprzednio swoją decyzją z 18 stycznia 2022 r. znak: WS-VI.7534.3.162.2020.MK.

Wobec powyższego i mając na uwadze treść i wnioski skargi Sąd uznał, że wniesiona skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Małopolskiego postępowania administracyjnego w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie mogła odnieść skutku i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dlatego Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, postanowiono zwrócić skarżącym kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od niniejszej skargi, o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.