Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2730/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odmówić J. Z. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...].


UZASADNIENIE

W dniu 19 grudnia 2014 r. został nadany w urzędzie pocztowym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek J. Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...]. Razem z ww. wnioskiem skarżący uiścił wpis sądowy w niniejszej sprawie. W dniu 22 grudnia 2014 r. nadesłał dodatkowe wyjaśnienia wraz z załącznikami dotyczącymi stanu zdrowia wnioskodawcy.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w od wielu lat ciężko choruje, co uniemożliwia mu prawidłowe funkcjonowanie i wykonywanie jakichkolwiek czynności. Dodał, że cierpi na chorobę wieńcową serca, nadciśnienie, marskość wątroby i nerki. Niezwłocznie po wyleczeniu skarżący dokonał wpłaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęło się, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

W niniejszej sprawie poza sporem jest, że J. Z. uiścił wpis sądowy po upływie ustawowego terminu. Termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 15 grudnia 2014 r. (skarżący wezwanie do uiszczenia wpisu odebrał w dniu 8 grudnia 2014 r.). Wpis sądowy został natomiast uiszczony w dniu 19 grudnia 2014 r.

Wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku powołał się na okoliczność, iż niedochowanie terminu było następstwem szeregu przewlekłych chorób na które skarżący cierpi.

W tym miejscu wskazać należy, że w orzecznictwie sądowo-administraacyjnym przyjmuje się, że jedynie nagła choroba stanowić może usprawiedliwioną przyczynę uchybienia terminu i to pod warunkiem, gdy choroba ta stanowi niemożliwą do przezwyciężenia przyczynę niedochowania terminu. Konieczne jest w takim przypadku wykazanie przez wnioskodawcę, że jego choroba była takiego rodzaju, że nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, a tym bardziej jej rodzaj, czy objawy uniemożliwiały osobiste działanie. Ponadto choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Nawet jednak nagła choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników. Tak samo nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Poza tym musi zostać przedstawione zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności.

Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu. Analizując wniosek należy zauważyć, że nadesłane kopie zaświadczeń lekarskich są sprzed wielu lat – z 2005 i 2007 roku. W żadnym stopniu nie wskazują by stan zdrowia skarżącego w okresie, kiedy skarżący zobowiązany był do uiszczenia wpisu sądowego (8-15 grudzień 2014 r.) był na tyle zły, by uniemożliwiał mu czy to samodzielne, czy też za pośrednictwem innej osoby – domownika, ew. osoby trzeciej, dokonanie czynności, tj. uiszczenie wpisu sądowego. Wyjaśnienia skarżącego nie dotyczą zatem bezpośrednio okresu, kiedy należało dokonać czynności. Sąd nie kwestionuje, że skarżący cierpi na szereg schorzeń, jednakże ani z uzasadnienia wniosku, ani z nadesłanych zaświadczeń nie wynika, by w okresie kiedy termin do uiszczenia wpisu sądowego był otwarty, wnioskodawca nie mógł dokonać samodzielnie ww. czynności.

Z wyjaśnień skarżącego nie wynika też, by pogorszenie stanu zdrowia wnioskodawcy było nagłe i niespodziewane, nie wynika czy stan skarżącego wymagał pozostawania w domu (obłożna choroba), czy wnioskodawca był hospitalizowany, co nie pozwalało by mu na prowadzenie własnych spraw. Nie wynika też by stan świadomości skarżącego uniemożliwiał mu zwykłe działanie. Z zaświadczeń wynika jedynie, że wnioskodawca choruje na wskazane w nich schorzenia, przy czym – pamiętać trzeba – są to zaświadczenia sprzed wielu lat. Załączone zaświadczenia nie wskazują zatem, by stan zdrowia wnioskodawcy był takiego rodzaju, że nie pozwolił na wyręczenie się inną osobą, a tym bardziej rodzaj choroby, czy objawy uniemożliwiały osobiste działanie. Ponadto nie wynika z nich by pogorszenie stanu zdrowia miało charakter niespodziewany lub nagły.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu, czyli kryterium braku winy w uchybieniu terminu.

Z tych względów Sąd nie uznał wniosku J. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za zasługującego na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.