Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 474/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 249 a i 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2017r. po rozpoznaniu wniosku H. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2015r., znak: [...] w przedmiocie nie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: I. przyznać H. C. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu

8 lutego 2017r. ( data wpływu do Sądu ) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca H. C. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 23 stycznia 2017r. jak i w uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wniósł o ustanowienie konkretnego pełnomocnika w osobie adwokata T. S..

Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodu z tytułu emerytury w wysokości 2004,74 złotych miesięcznie. Posiada mieszkanie o pow. 48,40 m² oraz samochód osobowy o wartości nie przekraczającej 3500 złotych. Poza tym oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, papierów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Wnioskodawca podkreślił, że jest osobą starszą

i schorowaną.

Do ponoszonych wydatków wnioskodawca zaliczył: opłatę za mieszkanie 624, 75 złotych, opłatę za media 85,18 złotych, opłatę za gaz 52,40 złotych, PZU 90,00 złotych, telefon, telewizja-90,00 złotych, ubezpieczenie samochodu 946,81 złotych, leki 200,00 złotych.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 245 § 3 p.p.s.a).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a).

Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Stwierdzono, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z niewielkiego dochodu, który służy pokryciu kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania, opłat i bieżących potrzeb życia codziennego. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Zgodnie bowiem z treścią art. 249 a p.p.s.a jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawcy o zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a i 246 § 1 pkt 2 w związku

z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji .