Postanowienie NSA, sygn. akt FSK 252/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 173, art. 174, art. 183 par. 1, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 101
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa w składzie: Sędzia - Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Marka L. - Wytwarzanie Części Motoryzacyjnych " - Z.P. Chr. w C. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 24 listopada 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 2338/02 w sprawie ze skargi Marka L. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w B. z dnia 2 września 2002 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1998 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 listopada 2003 r. I SA/Ka 2338/02 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach oddalił skargę Marka L., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "Wytwarzanie części motoryzacyjnych" Z.P.Chr. w C., na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w B. z 2 września 2002 r. (...) w sprawie określenia wysokości zobowiązania i zaległości - wraz z odsetkami za zwłokę - w podatku od towarów i usług należnym od podatnika za grudzień 1998 r.

Odnosząc się do przedmiotu sporu między skarżącym a organami podatkowymi Sąd, w uzasadnieniu wyroku, wskazał, iż:

- 27 lutego 1998 r. skarżący zawarł z Przedsiębiorstwem Produkcyjno-Handlowo-Usługowym "G." s.c. umowę najmu pomieszczenia na czas nieokreślony,

- umowa nie została przez żadną ze stron wypowiedziana,

- za wypowiedzenie nie można było uznać otrzymanej przez skarżącego pisemnej informacji z 30 kwietnia 1998 r., że "G." - najemca od 1 maja zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej w wynajmowanym pomieszczeniu,

- zawarta umowa, wbrew stanowisku organów podatkowych nie przekształciła się w umowę przechowania,

- skarżący winien dodawać do przychodów z działalności wartość usługi nieodpłatnie świadczonej na rzecz spółki "G." polegającej na wynajmie części hali produkcyjnej bez pobierania należności z tego tytułu,

- bezpodstawne przekonanie organów podatkowych o zmianie charakteru umowy nie miało wpływu na wynik sprawy.

Określenie wysokości podatku nie uległo zmianie. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 3 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług... opodatkowaniu tym podatkiem podlegało, m.in. świadczenie usług bez pobierania należności.

W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez osobę uprawniona do dokonania takiej czynności na podstawie art. 175 par. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, Marek L. wniósł o uchylenie opisanego wyroku w całości jako wydanego z naruszeniem art. 173 par. 1, 174 par. 1 i 2 Prawa o postępowaniu ... przez to, że

"postępowanie zostało dokonane z naruszeniem przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnie oraz naruszenie postępowania mające wpływ na wynik sprawy".

W obszernym uzasadnieniu skargi jej autor zarzucił organom podatkowym orzekającym w sprawie naruszenie postanowień art. 120 - co doprowadziło do naruszenia art. 2 i art. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, art. 121 par. 1, art. 122, art. 123 par. 1 i art. 187 par. 1 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył co następuje:

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do 31 marca 2004 r., wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odniesieniu do wyroku będącego przedmiotem skargi kasacyjnej Marka L. nie upłynął 6 miesięczny termin do wniesienia /ewentualnej/ rewizji nadzwyczajnej; zatem była ona uprawniona.

Art. 174 Prawa o postępowaniu... stanowi, że skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

- naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

- naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Równocześnie z art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu... jednoznacznie wynika, że to autor skargi ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie jest przytoczeniem podstawy powtórzenie treści art. 174. Skarżący ma wskazać jaki konkretny przepis prawa materialnego został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie tego przepisu przez ten sąd. Podobnie jeśli chodzi o naruszenie prawa procesowego. Zarzut ma odnosić się do postępowania sądowego zakończonego skarżonym wyrokiem /skargą kasacyjną/, a jego uzasadnienie wykazywać istotny wpływ uchybienia procesowego na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna Marka L. od wyroku NSA Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z 24 listopada 2003 r. nie została oparta na żadnej z dopuszczalnych podstawach kasacyjnych; siłą rzeczy nie zawiera ich uzasadnienia.

Nie można uznać za wskazanie właściwej podstawy kasacyjnej, ani prostego powtórzenia treści art. 174 ani zarzutu naruszenia przez sąd art. 173 i 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie tylko dlatego, że skarżony wyrok został wydany przed wejściem w życie Prawa... Również dlatego, że sąd administracyjny I instancji, badający zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z prawem /legalności/ nie może naruszyć przepisu dającego stronom postępowania prawo do wniesienia skargi kasacyjnej /art. 173/ i przepisu wskazującego podstawy kasacji /art. 174/.

Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej /art. 183 par. 1 zd. pierwsze Prawa o postępowaniu/. Nie jest natomiast uprawniony do powtórnego badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego w jego całokształcie. Nie ma analogii między dwuinstancyjnym postępowaniem przed sądami administracyjnymi, a administracyjnym postępowaniem odwoławczym.

Ponieważ skarga Marka L. w ogóle nie wskazuje podstaw kasacyjnych Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6, w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zw. z art. 101 Przepisów wprowadzających..., orzekł jak w postanowieniu.