Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1395/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2 w zw. z  art. 198 i  art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa w sprawie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata p o s t a n a w i a: 1. w trybie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchylić zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2015 r. o sygn. akt IV SA/Gl 1395/13; 2. ustanowić dla skarżącej adwokata.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek M.O. z dnia 14 kwietnia 2015 r. o przyznanie prawa pomocy z uwagi na niezłożenie, pomimo wezwania, urzędowego formularza "PPF".

W dniu 24 czerwca 2015 r. wpłynęło do tut. Sądu zażalenie na wyżej wymienione zarządzenie. W jego uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła przyczynę problemów z odbieraniem listów poleconych do niej kierowanych, która wynika z konieczności sprawowania opieki nad ojcem mieszkającym w S. Ponadto do zażalenia dołączyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W treści wniosku wskazała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe a źródłem jej dochodu są alimenty w wysokości 300 zł oraz gospodarstwo rolne, z którego osiąga miesięczny dochód w kwocie 478,16 zł. Ponadto oświadczyła, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Dodała natomiast, że jest w posiadaniu nieruchomości tzn. budynku mieszkalno – gospodarczego o powierzchni 60 m² i mieszkania o wielkości 48 m² oraz nieruchomości rolnej (1,4 ha). Stwierdziła również, że jest osobą niepełnosprawną i schorowaną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Poza tym zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

M.O. korzysta w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., a zatem jej wniosek podlega rozpoznaniu jedynie w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Z akt sądowych niniejszej sprawy wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem jej utrzymania są alimenty oraz gospodarstwo rolne co daje w sumie dochód w wysokości 778,16 zł. Tym samym nie budzi wątpliwości, że ustanowienie adwokata z wyboru przekracza możliwości finansowe skarżącej i mogłoby narazić ją na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 198 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.