Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 289/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39, art. 129 § 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka -Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant apl. sąd. Anna Rogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2020 r. sprawy ze skargi K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] stycznia 2020 r., znak: [...], Starosta (dalej: organ pierwszej instancji) orzekł o nieodpłatnym przeniesieniu na rzecz A.H. dożywotniego użytkowania działki oznaczonej geodezyjnie numerem [...] o powierzchni 0,50 ha, położonej w obrębie wsi [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa – Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

Odwołanie od ww. decyzji złożył Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO, organ odwoławczy), postanowieniem z [...] kwietnia 2020 r., nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie SKO wskazało, że zgodnie z treścią art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej: K.p.a.), odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Organ odwoławczy zaznaczył, że w przypadku gdy stroną lub innym uczestnikiem postępowania jest podmiot publiczny obowiązany do udostępniania i obsługi elektronicznej skrzynki podawczej na podstawie art. 16 ust. 1a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2020 r., poz. 346, dalej: ustawa o informatyzacji), doręczenia dokonuje się na elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu. Przepisu art. 391 nie stosuje się – art. 392 K.p.a. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa – jak wskazało SKO – jako państwowa osoba prawna jest podmiotem publicznym, o którym mowa w art. 392 K.p.a. Skoro zatem decyzję doręczono stronie - Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa 16 stycznia 2020 r. na elektroniczną skrzynkę podawczą, to 14 – dniowy termin do złożenia odwołania upływał z dniem 30 stycznia 2020 r. (środa). Odwołanie zostało wniesione 3 lutego 2020 r., zatem – w ocenie SKO – zostało ono wniesione z uchybieniem terminu.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (dalej: skarżący), złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. (dalej: WSA). Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie prawa procesowego:

1. art. 392 K.p.a. w zw. z art. 46 K.p.a. i art. 134 K.p.a. poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że wskazana w dokumencie UPP data i godzina stanowi potwierdzenie doręczenia decyzji organu pierwszej instancji z [...] stycznia 2020 r., znak: [...], a tym samym uznanie, że doręczenie decyzji nastąpiło 16 stycznia 2020 r., w sytuacji, gdy odebranie decyzji nastąpiło w dniu 20 stycznia 2020 r., a tym samym wskazaną na dokumencie UPP datę i godzinę doręczenia uznać należało wyłącznie za poświadczenie daty i godziny, w której Starosta otrzymał dokument UPP wygenerowany automatycznie przez system teleinformatyczny skarżącego (za datę przedłożenia decyzji w systemie informatycznym skarżącego), co doprowadziło do błędnego ustalenia faktycznego, mającego istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, że doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło 16 stycznia 2020 r., nie zaś - jak wskazuje strona - 20 stycznia 2020 r., a w konsekwencji do przyjęcia, że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania,

2. art. 16 ust. 1a ustawy o informatyzacji w zw. z § 11 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 15 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 971 dalej: rozp. RM), poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że doręczenie decyzji na elektroniczną skrzynkę podawczą skarżącego i wygenerowanie urzędowego poświadczenia przedłożenia stanowi potwierdzenie odbioru decyzji organu pierwszej z [...] stycznia 2020 r. znak: [...] i tym samym rozpoczyna bieg do wniesienia odwołania od tej decyzji, podczas gdy z prawidłowej wykładni przepisów wynika, że dostarczenie podmiotowi publicznemu dokumentu elektronicznego musi wiązać się z opatrzeniem poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym umożliwiającym identyfikację podpisującego i wydaniem przez ten podmiot urzędowego poświadczenia odbioru dokumentu, który to dokument dopiero potwierdza odbiór decyzji.

Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, oraz - na podstawie art. 200 w zw. z art. 210 § 1 P.p.s.a. - o zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych.

Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 pkt 20 ustawy o informatyzacji, urzędowe poświadczenie odbioru to dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu lub przez niego doręczanym w sposób zapewniający rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające: a) pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny lub który doręcza dokument, b) datę i godzinę wprowadzenia albo przeniesienia dokumentu elektronicznego do systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego - w odniesieniu do dokumentu doręczanego podmiotowi publicznemu, c) datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez adresata z użyciem mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo 2 - w odniesieniu do dokumentu doręczanego przez podmiot publiczny, d) datę i godzinę wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru.

W art. 3 pkt 20 lit. b) ustawy o informatyzacji mowa jest zatem o urzędowym poświadczeniu przedłożenia (UPP), zaś pod literą "c" tego przepisu – o urzędowym poświadczeniu doręczenia (UPD).

Zdaniem skarżącego właściwym dokumentem, który stanowi potwierdzenie doręczenia mu - jako podmiotowi publicznemu - decyzji organu pierwszej instancji, może być wyłącznie urzędowe potwierdzenie doręczenia (UPD) a nie jak w sprawie przyjęto, urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP). Skarżący w powyższym zakresie (w uzasadnieniu skargi) powołał się na wyrok WSA z 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Go 272/19.

WSA nie podziela jednak tej argumentacji. Należy wskazać, że spotkała się ona z krytyką innych wojewódzkich sądów administracyjnych jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (dla przykładu przywołać w tym miejscu można postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 lipca 2019 r., sygn. akt II OSK 1601/19, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 18 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Bk 739/19, czy też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 1 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 257/20 - powoływane orzeczenia dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

WSA rozpoznający niniejszą sprawę przyłącza się do krytycznej oceny orzeczenia WSA z 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Go 272/19. Wskazać bowiem należy, że skarżący jako podmiot publiczny jest zobowiązany do obsługi elektronicznej skrzynki podawczej. Tak stanowi art. 16 ust. 1a ustawy o informatyzacji. Data wytworzenia urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) w stosunku do określonego dokumentu elektronicznego przesyłanego przy pomocy ePUAP jest znana pracownikom skarżącego obsługującym tę skrzynkę. Skoro w przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą skarżącego, a tym samym wprowadzenie do systemu teleinformatycznego tego podmiotu powyższego dokumentu, umożliwione jest automatyczne utworzenie poświadczenia przedłożenia, to stanowi ono dowód doręczenia tego dokumentu. Nie jest więc tak, że dopiero podpisanie poświadczenia doręczenia dokumentu elektronicznego w trybie § 14 rozp. RM przez adresata - podmiot publiczny - stanowi iż dopiero w dacie podpisania urzędowego potwierdzenia doręczenia (UPD), mógł nastąpić skutek doręczenia decyzji organu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanym wyżej postanowieniu słusznie podkreślił, że gdyby podzielić dotychczasowy kierunek orzecznictwa w tego typu przypadkach, okoliczność braku obsługi w danym czasie elektronicznej skrzynki podawczej przez np. gminę i brak podpisania UPD, powodowałaby "odsunięcie w czasie" rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia ewentualnej skargi na doręczany tej gminie w formie dokumentu elektronicznego, akt nadzoru nad jednostką samorządu terytorialnego. Niweczony byłby przeto cel, jaki ma być osiągany przez podmioty publiczne – usprawnienie obiegu dokumentów między tymi podmiotami (por. art. 16 ust. 3 ustawy o informatyzacji in fine).

Jak wynika z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy (k. 87), [...] stycznia 2020 r. doszło do wprowadzenia dokumentu do elektronicznej skrzynki podawczej skarżącego, a więc doszło do sytuacji opisanej w art. 3 pkt 20 lit. b ustawy o informatyzacji, tj. do wprowadzenia dokumentu elektronicznego do systemu teleinformacyjnego podmiotu publicznego. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał zatem 30 stycznia 2020 r. Odwołanie zostało wniesione 3 lutego 2020 r., zatem słusznie SKO uznało, że odwołanie złożono po terminie.

W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 392 K.p.a. w zw. z art. 46 K.p.a. i art. 134 K.p.a., oraz art. 16 ust. 1a ustawy o informatyzacji w zw. z § 11 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 15 rozp. RM., nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.