Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2492/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2013 r. po rozpoznaniu wniosku H. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H.O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: przyznać H. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca H. O. do skargi wniesionej na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013r. Nr [...] załączyła wypełniony formularz wniosku PPF przedstawiając w nim swoją sytuację finansową. We wniosku zakreśliła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych .

Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.568,00 złotych brutto miesięcznie.

Wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada dom o pow. 50 m ² na działce o pow. 405 m ².

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, że nie stać ją na poniesienie kosztów sądowych, gdyż jest osobą starszą, schorowaną, samotnie zamieszkującą, utrzymującą się z niskiej emerytury o wskazanej wyżej wysokości.

Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi następujące wydatki tj. na utrzymanie domu kwotę około 400-500 złotych, na zakup lekarstw około 200-300 złotych miesięcznie. Podała, że po dokonaniu opłat, pozostaje jej z uzyskiwanego dochodu kwota około 500-600,00 złotych, którą przeznacza na codzienne utrzymanie. Nadto, wnioskodawczyni dodała, że raz w roku dokonuje zakupu opału na zimę ( tj. węgiel ok. 3-4 tony oraz drzewo).

Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.