Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1663/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kramek, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), , Protokolant specjalista Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2020 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej H. P. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2019 r., Nr [...], znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ II instancji") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202), po rozpatrzeniu odwołania H. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (dalej: "PINB w W.", "organ I instancji’) Nr [...] z [...] marca 2019 r., znak: [...], umarzającej postępowanie w sprawie zabudowy ścianką działową korytarza w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Decyzja organu II instancji zapadła w następującym stanie faktycznym prawnym sprawy.

Pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. H. P. (dalej: "wnioskodawczyni", "skarżąca"), zwróciła się do PINB w W. w sprawie dotyczącej zabudowy korytarza do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. P. w Z., zlokalizowanego na działce nr ew. [...], obręb [...]. W załączeniu przedłożyła Uchwałę Nr [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. z dnia [...] czerwca 2015 r. Z jej treści wynika, że właściciele lokalu nr [...] położonego w Z. przy ul. P. , złożyli wniosek o zabudowę części korytarza przyległego do ich lokalu. Zarząd wyraził zgodę na zabudowę, a roboty wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną. Powierzchnia zabudowy wynosi 6 m². W dniu 2 października 2000 r. Zarząd dokonał przydziału lokalu mieszkalnego nr [...] o łącznej powierzchni użytkowej 54,90 m². W dniu 30 września 2011 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z. zgłosiła do Starostwa Powiatowego w W. zmiany w ewidencji gruntów i budynków dotyczących bloku przy ul. P. W odpowiedzi Starostwo pismem z 4 października 2011 r. zawiadomiło o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków i założeniu kartoteki lokali dla przedmiotowego budynku. Jednocześnie z przedmiotowej uchwały wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., stwierdził, że zabudowa korytarza nie ma cechy samowoli budowlanej, zaś 28 maja 2015 r. Starosta W. wydał zaświadczenie o samodzielności lokali położonych w bloku przy ul. P. w Z. Równocześnie wnioskodawczyni przedłożyła wyrok Sądu Apelacyjnego, sygn. akt VI A Ca [...] z 14 maja 2014 r., na mocy którego uchylono uchwałę nr [...] Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. z dnia [...] lutego 2012 r.

Następnie w dniu 17 lutego 2016 r. przedstawiciele organu powiatowego przeprowadzili czynności kontrolne w niniejszej sprawie. W ich wyniku stwierdzono, że w korytarzu budynku wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. P. w Z. wykonano ściankę z płyt kartonowo - gipsowych wraz z prześwitem z luksferów w odległości 3 m od ściany zewnętrznej z oknem i szerokości 2 m. W ścianie tej zamontowano drzwi o szerokości 0,8 m i wysokości 2 m.

Zawiadomieniem z dnia 12 października 2017 r. PINB w W. poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zabudowy ścianką działową korytarza do lok. [...] w omawianym budynku. Następnie w dniu 7 sierpnia 2018 r. przedstawiciele organu powiatowego stawili się do biura Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej oraz ponownie przeprowadzili czynności kontrolne w omawianej sprawie, podczas których sprawdzono książkę obiektu i stwierdzono, że jest prowadzona na bieżąco oraz sprawdzono protokoły z kontroli obowiązkowych.

W związku z poczynionymi ustaleniami PINB w W. decyzją z [...] marca 2019 r. umorzył w całości przedmiotowe postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe. Organ wyjaśnił, że wnioskodawczyni nie posiada przymiotu strony w niniejszej sprawie. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyła wnioskodawczyni podnosząc, że jest ona stroną w sprawie.

Po jego rozpatrzeniu [...]WINB, skarżoną decyzją z [...] maja 2019 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie PINB w W.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że kwestionowana decyzja organu powiatowego została wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W świetle tej regulacji, w ocenie [...]WINB, organ I instancji właściwie zastosował powyższą regulację. PINB w W. zasadnie bowiem wskazał, że wnioskodawczyni posiada w niniejszej sprawie jedynie interes faktyczny, wynikający z posiadanego spółdzielczo - własnościowego prawa do lokalu nr [...] w spornym budynku.

Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z przepisów tych wynika, że żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego powinno pochodzić od strony. Organ więc zobligowany jest do zbadania w pierwszej kolejności, czy żądanie pochodzi od podmiotu, który legitymuje się przymiotem strony. Omawiana regulacja wyznacza bowiem granice skargowości, co oznacza, że wszczęcie postępowania na wniosek może nastąpić tylko z inicjatywy osoby, która ma legitymację procesową ustawy w rozumieniu art. 28 k.p.a. Na jego mocy stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Ponadto [...]WINB podkreślił, że w świetle doktryny prawa administracyjnego, interes prawny musi być oparty na prawie materialnym, a więc musi wynikać z obowiązujących przepisów prawa, nie zaś na subiektywnym przekonaniu podmiotu, że taki interes posiada. Tak więc podmiot posiadający tylko faktyczny interes w rozstrzygnięciu sprawy, a nie oparty o przepisy prawa materialnego, nie może być uznany za stronę w rozumieniu art. 28 k.p.a. Zdaniem organu II instancji, w rozpoznawanym przypadku brak jest szczególnych okoliczności, które wskazywałyby na interes prawny wnioskodawczyni do występowania jako strona w sprawie dotyczącej zabudowy korytarza do lokalu nr [...] na III piętrze budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. P. w Z. Wniosek o wszczęcie postępowania dotyczył części wspólnych omawianego budynku mieszkalnego, gdzie działa Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z. Wnioskodawczyni posiada natomiast spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr [...], który sąsiaduje z lokalem nr [...], w którym prowadzone były sporne roboty budowlane. Przedmiotowa zabudowa wchodzi obecnie w skład lokalu nr [...], którego właścicielem jest R. S. Jednocześnie w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji [...]WINB podniósł, że na gruncie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jako zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, choćby nawet właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni. Dodatkowo organ wojewódzki wyjaśnił, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych członkom spółdzielni mieszkaniowej nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym niezależnie od tego, czy przysługuje im lokatorskie czy własnościowe prawo do lokalu, ze względu na to, że przedmiotem spółdzielczego prawa do lokalu jest sam lokal mieszkalny, a nie budynek z gruntem. Z kolei przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r., Nr 188, poz. 1848 ze zm.), nie przyznają członkom spółdzielni bezpośredniego prawa do korzystania z majątku spółdzielczego, którym może rozporządzać - w rozumieniu art. 140 k.c. - tylko spółdzielnia jako osoba prawna poprzez swoje organy. W obrocie publicznym członków spółdzielni reprezentuje jej zarząd (art. 48 § 1 ustawy). Stroną jest spółdzielnia mieszkaniowa, która posiada tytuł prawny do nieruchomości (własność, użytkowanie wieczyste), a przepisy omawianej ustawy nie uzasadniają udziału członka spółdzielni w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony, jeżeli postępowanie to dotyczy interesów prawnych spółdzielni, wynikających z przysługujących jej praw rzeczowych do nieruchomości. W ocenie organu II instancji okoliczność, że wnioskodawczyni posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr [...] nie oznacza, że może być stroną postępowania w sprawie dotyczącej zabudowy ścianką działową korytarza do lok. Nr [...]. W postępowaniu administracyjnym, poszczególnych członków podmiotów prawnych o charakterze zbiorowym (wspólnot mieszkaniowych czy też spółdzielni mieszkaniowych), reprezentują bowiem właściwe statutowe organy tych podmiotów. Wprawdzie nie jest wykluczony udział w postępowaniu administracyjnym – obok wspólnoty mieszkaniowej/spółdzielni - także właścicieli poszczególnych lokali, którym przysługuje udział w nieruchomości wspólnej, jednakże koniecznym jest wykazanie własnego zindywidualizowanego interesu prawnego. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że w obrocie publicznym członków spółdzielni reprezentuje jej zarząd. [...]WIB podkreślił, że wyjątek jest dopuszczalny jedynie, gdy członek spółdzielni wykaże, że w związku z naruszeniem przepisów prawa materialnego naruszony został jego własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany interes. W ocenie organu wojewódzkiego w przedmiotowej sprawie okoliczności wskazywane przez wnioskodawczynię w odwołaniu oraz w piśmie z 9 maja 2019 r., w tym zaciemnienie korytarza, nie przesądzają o istnieniu tego rodzaju indywidualnego interesu prawnego. Wnioskodawczyni nie wykazała bowiem konkretnych przepisów, które zostały naruszone i z którego to naruszenia mogłaby wywodzić interes prawny. Stąd też organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie administracyjne w omawianej sprawie zostało wszczęte na wniosek podmiotu do tego nieuprawnionego, co musi skutkować umorzeniem postępowania w niniejszej sprawie. Równocześnie [...]WINB stwierdził, że argumenty wnioskodawczyni podniesione w odwołaniu i w piśmie z dnia 9 maja 2019 r., pozostawały bez wpływu na wydaną decyzję.

Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła wniosła H. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji PINB w W. z dnia [...] marca 2019 r., w sytuacji gdy zasadnym było zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, ponieważ decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie;

- art. 22 ust. 3 pkt 5 ustawy o własności lokali poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy Zarząd powinien posiadać stosowną zgodę właścicieli lokali na czynność polegającą na zabudowie części wspólnej korytarza ponieważ była to czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu i udzielenie zgody przez właścicieli lokali w formie uchwały było niezbędne,

- art. 28 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmówienie skarżącej przyznania statusu strony, w sytuacji gdy żądała ona wydania decyzji ze względu na naruszony swój interes prawny, polegający na zabudowaniu korytarza będącego częścią wspólną użytkowaną przez mieszkańców bloku,

- art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie w sposób należyty postępowania wyjaśniającego, w szczególności brak rozważenia charakteru prawnego jaki łączy skarżącą ze Spółdzielnią poprzez partycypację w kosztach budowy i nieprzeprowadzenie w sposób szczegółowy i wszechstronny postępowania dowodowego.

W uzasadnieniu skargi, skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie podniesionych zarzutów. Podkreśliła między innymi, że w przypadku dołączenia do lokalu części korytarza zmieniają się proporcje udziałów w całej wspólnocie, co wymaga uaktualnienia księgi wieczystej. Skarżąca podniosła także, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn. akt II OSK 1245/14 stwierdził, że jeśli dostęp do tarasu czy balkonu ma więcej mieszkańców, to jest on częścią nieruchomości wspólnej. Gdy zaś dostęp jest możliwy tylko z jednego lokalu i taras służy do wyłącznego użytku właściciela tego lokalu, nie wchodzi w skład nieruchomości wspólnej. W ocenie skarżącej wyrok ten można na zasadzie analogii zastosować do spornej sytuacji, gdzie została zabudowana część wspólna korytarza, do którego dostęp mieli wszyscy mieszkańcy.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Odpowiedź na skargę wniosła także Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z., wnosząc o jej oddalenia i podnosząc brak interesu prawnego skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Badając legalność zaskarżonej decyzji - stosownie do dyspozycji powołanych przepisów, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...]WINB z dnia [...] maja 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję PINB w W., umarzającą postępowanie w sprawie zabudowy ścianką działową korytarza w budynku mieszkalnym wielorodzinnym.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania, obejmuje zarówno przyczyny podmiotowe, jak też przedmiotowe ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 1230/18, LEX nr 3027061).

Z uwagi na wskazaną przez organ, podmiotową przyczynę umorzenia postępowania, kluczowym w rozpoznawanej sprawie, było ustalenie, czy skarżąca w rozpoznawanej sprawie ma interes prawny, a w konsekwencji, czy posiada status strony. Organy stanęły na stanowisku, że skarżąca posiada w sprawie jedynie interes faktyczny wynikający z przysługującego jej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w przedmiotowym budynku wielorodzinnym.

Zdaniem Sądu z argumentacją tą nie można się zgodzić, co prowadzi do wniosku o błędnym zastosowaniu przez organ odwoławczy, regulacji przewidzianej w art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Należy także przyznać rację skarżącej, że organy naruszyły również przepisy postępowania administracyjnego (w szczególności art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a.), gdyż w sposób niewystarczający przeanalizowały i zgromadziły materiał dowodowy w sprawie, co doprowadziło do niezasadnej odmowy przyznania skarżącej statusu strony.

Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja procesowa strony w postępowaniu administracyjnym, należy ustalać według norm prawa materialnego, natomiast mieć interes prawny oznacza tyle, co ustalić powszechnie obowiązujący przepis prawa, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu w związku z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1559/06, LEX nr 385385). Interes prawny pojawia się wówczas, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (por. wyrok NSA z 2 czerwca 1998 r" sygn. akt IV SA 2164/97,LEX nr 43262 ). Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 marca 1999 r" sygn. akt I SA 1189/98, LEX nr 47969 ), cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa materialnego (por. wyrok NSA z 15 grudnia 1998 r., sygn. akt II SA 1355/98, LEX nr 41827). Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której dany podmiot jest co prawda bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć i przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia, stosownych czynności przez organ administracji.

Co do zasady, należy zgodzić się z organem, że w obrocie publicznym, członków spółdzielni reprezentuje jej zarząd. Od tej zasady, dopuszczalne są jednak wyjątki, które dotyczą sytuacji, gdy członek spółdzielni wykaże, że w związku z naruszeniem przepisów prawa materialnego, naruszony został jego własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany interes. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie i jest związana z treścią przedłożonego przez skarżącą wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt VI ACa [...], który został niesłusznie pominięty przez organy obu instancji. Wskazać należy, że wyrokiem tym Sąd Apelacyjny uchylił uchwalę nr [...] Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. z dnia [...] lutego 2012 r. W uzasadnieniu tego wyroku, Sąd Apelacyjny wskazał, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącej, poprzez zmniejszenie jej udziału w nieruchomości wspólnej. Interes ten, co pominęły organy, pozostaje aktualny w postepowaniu administracyjnym, co potwierdza argumentacja zawarta w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1204/09, LEX nr 597161. NSA wskazał w uzasadnieniu tego wyroku, że krąg podmiotów uprawnionych do udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ściśle określa art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z jego treścią stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. NSA wskazując, że przytoczony przepis stanowi niewątpliwie lex specialis w stosunku do art. 28 k.p.a., wyraźnie zaznaczył, że nie w każdym jednak przypadku spowoduje on wyłączenie stosowania art. 28 k.p.a. Przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego zawęża tylko, ale nie powoduje że art. 28 k.p.a. jest całkowicie wyłączony w zakresie ustalania stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. W orzecznictwie i doktrynie wyrażany jest pogląd że przepis art. 28 k.p.a. ma zastosowanie w sprawie pozwolenia na budowę, gdyż na jego podstawie posiłkowo ustala się interes prawny podmiotów wskazanych w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 28 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 208/06, niepubl. oraz wyrok NSA w W-wie z dnia 13 grudnia 1999 r. sygn. akt IV SA 1996/97, LEX nr 48720 i "Prawo budowlane. Komentarz" pod red. Z. Niewiadomskiego, wyd. C. H. Beck, Warszawa 2007 r., s. 332). W konsekwencji błędem jest automatyczne utożsamianie interesu prawnego wspólnoty mieszkaniowej z interesem prawnym poszczególnych właścicieli lokali mieszkalnych. Działania wspólnoty, reprezentowanej przez zarząd dotyczą bowiem nieruchomości wspólnej określonej przez art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali ( Dz.U. z 2020 r. , poz. .532, t.j. z dnia 2020.03.26, dalej : "u.w.l."). Wynika to wprost z art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy. W pierwszym ze wskazanych przepisów, wprost sygnalizuje się samoistność właścicieli lokali i wspólnoty mieszkaniowej. Każdy właściciel lokalu stanowiącego, w myśl art. 2 ust. 1 u.w.l., odrębną nieruchomość, może mieć swój własny zindywidualizowany interes prawny podlegający ochronie, jeśli taki interes wykaże. W związku z powyższym zasadą jest występowanie w sprawie wspólnot mieszkaniowych reprezentowanych przez zarząd, obok których mogą wystąpić wyjątkowo również właściciele poszczególnych lokali, jeśli wykażą okoliczności uzasadniające przyjęcie, że mają oni przymiot strony niezależnie od reprezentujących ich wspólnot. Jeżeli jednak, w wyniku rozbudowy lokalu mieszkalnego, uległ zmianie również udział skarżącego w nieruchomości wspólnej, który stosownie do art. 3 ust. 3 u.w.l. , odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi, to nie może być on wyłączony z kręgu stron postępowania w tym przedmiocie.

Mając na uwadze zawarta w przytoczonym wyroku argumentację, uznać należy skarżącą za stronę postępowania. Rozpoznając sprawę ponownie, organ uwzględniając powyższe uwagi dotyczące interesu prawnego, zobowiązany będzie do ponownego przeprowadzenia postępowania po uprzednim ustaleniu kręgu stron postępowania i przy zapewnieniu im, w tym także skarżącej jako stronie, czynnego udziału w postępowaniu.

Z uwagi na powyższe, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.