Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 281/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w [...] na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w [...] (dalej: ,,strona skarżąca’’), pismem z dnia 3 stycznia 2018 r., wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2016 r. znak: [...]. Do skargi strona skarżąca dołączyła wniosek o wstrzymanie w całości wykonania decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2017 r.

Ww. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nakazał stronie skarżącej, w terminie do dnia 30 czerwca 2017 r.:

1) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-technicznego podłogę w kuchni właściwej, pomieszczeniu obróbki mięsa, ciągu komunikacyjnym - zapewnić powierzchnie gładkie, wykonane z nieprzepuszczalnych, niepochłaniających, zmywalnych oraz nietoksycznych materiałów;

2) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-technicznego ściany w ciągu komunikacyjnym, kuchni właściwej oraz we wszystkich pomieszczeniach pomocniczych przyległych do kuchni - zapewnić powierzchnie gładkie, wykonane z nieprzepuszczalnych, niepochłaniających, zmywalnych oraz nietoksycznych materiałów;

3) doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-technicznego sufit w pomieszczeniu obróbki mięsa - powierzchnie muszą być wykończone w sposób uniemożliwiający gromadzenie się zanieczyszczeń oraz redukujący kondensację, wzrost niepożądanych pleśni oraz strząsanie cząstek;

4) zabezpieczyć przed zabrudzeniem prowadzoną na ścianach instalację centralnego ogrzewania;

5) doprowadzić do prawidłowego stanu zużyte i zniszczone wyposażenie bloku żywienia tj. meble, regały, sprzęt kuchenny, lodówki - przedmioty i sprzęt pozostający w kontakcie z żywnością muszą być w dobrym stanie i kondycji technicznej; zapewnić sprawność techniczną kotłów parowych w pomieszczeniu kuchni właściwej.

Strona skarżąca, we wniosku zawartym w skardze podniosła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne i uzasadnione z uwagi na niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza upływu do wykonania obowiązku nałożonego na skarżącego. W przypadku ewentualnej konieczności zaprzestania działalności kuchni szpitalnej, może dojść do zamknięcia bloku żywienia i w konsekwencji konieczności rozwiązania umów o pracę z dotychczasowymi wieloletnimi pracownikami. Strona skarżąca podniosła ponadto, że nie dysponuje wystarczającym czasem na wykonanie obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. Szpital ma ograniczone możliwości uzyskania dodatkowych środków finansowych w trybie komercyjnym i musi zapewnić ciągłość działania, bez praktycznej możliwości zapewnienia ,,płynności finansowej’’, związanej z obowiązkiem nieprzerwalnego udzielania świadczeń zdrowotnych, niezależnie od tego czy i kiedy otrzyma za swoje usługi zapłatę. Strona musi planować wszelkie wydatki z dużym wyprzedzeniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej ,,P.p.s.a.’’, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (vide: postanowienia NSA: z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt I OZ 801/11; z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FZ 193/13; z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/05).

Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05).

Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (vide: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186).

Wstrzymanie wykonania aktu polega więc na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2017 r. utrzymującej w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2016 r. w zakresie terminu wykonania obowiązków wymienionych w punktach 1-5 tej decyzji. Decyzja z dnia [...] grudnia 2016 r. wydana została w oparciu o przepis art. 155 k.p.a.

W konsekwencji, w niniejsze sprawie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest możliwe, bowiem, jak wyżej wskazano, wykonalność dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania. Nie podlegają zatem wykonaniu, a tym samym ochronie tymczasowej, decyzje wydawane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 155 k.p.a. Wobec tego, na podstawie zaskarżonej do Sądu decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2017 r., strona nie nabyła uprawnień, ani obowiązków, a decyzja nie nadaje się do wykonania.

Reasumując, skoro zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.