Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SO/Bd 11/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odmówiono wymierzenia grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. P. o wymierzenie Staroście grzywny postanawia odmówić wymierzenia grzywny.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 kwietnia 2021. Starosta (dalej organ) przekazał do tutejszego Sądu skargę A. P. (dalej strona, wnioskodawca lub skarżący) z dnia 30 marca 2021r. na swoją bezczynność w przedmiocie nadania na własność nieruchomości.

Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności oraz zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku o uwłaszczenie nieruchomości.

Wskazana skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Bd 52/21.

Wnioskiem z dnia 9 maja 2021r., skarżący na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o wymierzenie Staroście grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w terminie.

W piśmie z dnia 18 czerwca 2021r. Starosta udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, wnosząc o jego odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek wymierzenie Staroście grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność nie zasługuje na uwzględnienie.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada pośredniego trybu wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a p.p.s.a. stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a p.p.s.a).

Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jeżeli skarga została wniesiona: 1) w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu, o którym mowa w § 1 – organ ten przekazuje sądowi skargę i odpowiedź na skargę do jego elektronicznej skrzynki podawczej; 2) w postaci papierowej – organ przekazuje sądowi skargę i odpowiedź na skargę w takiej postaci (art. 54 § 2a p.p.s.a). W przypadku gdy akta sprawy, której dotyczy skarga, są prowadzone przez organ w postaci elektronicznej, organ ten: 1) przekazuje sądowi akta sprawy wraz z informacją o dokumentach, których treść nie jest w całości dostępna w aktach sprawy prowadzonych w postaci elektronicznej oraz o sposobie i dacie ich przekazania sądowi do jego elektronicznej skrzynki podawczej, a w przypadku gdy ze względów technicznych nie jest to możliwe – na informatycznym nośniku danych; 2) przekazuje sądowi dokumenty z akt sprawy, których treść nie jest w całości dostępna w aktach sprawy prowadzonych w postaci elektronicznej, wskazując na elektroniczne akta sprawy przekazane sądowi w sposób, o którym mowa w pkt 1 (art. 54 § 2b p.p.s.a). W przypadku gdy akta sprawy, której dotyczy skarga, są prowadzone przez organ, o którym mowa w § 1, w postaci papierowej, organ ten przekazuje sądowi akta sprawy oraz, jeżeli taka istnieje, zapisaną na informatycznych nośnikach danych dokumentację elektroniczną, której treść nie jest dostępna w postaci papierowej. (art. 54 § 2c p.p.s.a).

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.).

Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. Z treści cyt. powyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

Warunkiem wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 p.p.s.a. jest przede wszystkim złożenie skargi do organu, ponieważ to działanie powoduje, że aktualizuje się obowiązek organu do przekazania akt sądowi z odpowiedzią na skargę (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 343; postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1658/04, postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 31 maja 2019 r., sygn. akt II SO/Bd 7/19 dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Grzywna ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06) i stanowi podstawową gwarancję procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest wyłącznie niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienia NSA z dnia września 2020 r., sygn. akt I GZ 238/20; z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt I OZ 1024/19). W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym nawet dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. już po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny nie prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania w tej sprawie, chociaż nie wyklucza odstąpienia od wymierzenia grzywny, zwłaszcza gdy uchybienie terminu jest nieznaczne (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r. Nr 1, poz. 2, postanowienia NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1086/09; z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I OZ 161/10; z dnia 23 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 387/11). Podkreślić również należy, że stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie nakłada na Sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża Sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie Sądu ma więc charakter uznaniowy, a Sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy.

W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, ponieważ organ dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. w ustawowym terminie przekazał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę.

Jak wynika z akt sprawy skarga na bezczynność Starosty z dnia 30 marca 2021 r. wpłynęła do organu w dniu 30 marca 2021 r. Oznacza to zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie do Sądu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu upływał w dniu 29 kwietnia 2021 r. Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę została przesłana do Sądu za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 28 kwietnia 2021 r.

Zarządzeniem z dnia 4 maja 2021 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarejestrował skargę na bezczynność Starosty z dnia 30 marca 2021 r. pod sygn. akt II SAB/Bd 52/21.

Z przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych wynika, że Staroście nie można zarzucić nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi na bezczynność z dnia 30 marca 2021 r.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak postanowieniu.