Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 48/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Józef Waksmundzki po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt V SA/Wa 2710/04 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2004 r. sygn. akt V SA/Wa 2710/04 w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 19 lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy agentów celnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie U Z A S A D N I E N I E A. D. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 19 lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy agentów celnych. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 19 października 2004 r., pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 listopada 2004 r., odrzucił skargę uznając, że skarżący uchybił terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jednocześnie pouczono skarżącego, że od powyższego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna. W dniu 30 listopada 2004 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wymienioną wyżej decyzję oraz załączył kopię dowodu wpłaty potwierdzającą, że wpis został uiszczony w terminie. Sąd I instancji pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2004 r. uznał jako kasację od postanowienia z dnia 9 listopada 2004 r., którą odrzucił postanowieniem z dnia 16 lutego 2005 r. Sąd stwierdził, że kasacja została wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.p.s.a. Od wydanego przez Sąd I instancji postanowienia z dnia 16 lutego 2005 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc zarzut naruszenia przepisu art. 163 § 2 p.p.s.a, przez "oddalenie jako skargi kasacyjnej wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie." Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że Sąd I instancji oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez błędne uznanie, iż skarżący uiścił wpis od wniesionej skargi po upływie zakreślonego terminu do dokonania tej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.) na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego , którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści pisma z dnia 11 marca 2005 r. wynika, że skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu Sądu I instancji z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt V SA/Wa 2710/04 o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W związku z powyższym wymienione pismo należało rozpoznać w trybie zażaleniowym, gdyż mylne oznaczenie pisma nie stanowi przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Sąd powinien kierować się rzeczywistą intencją wnoszącego pismo, wynikającą z jego treści. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie natomiast nie podzielił stanowiska Sądu I instancji, że pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2004 r. jest skargą kasacyjną. Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Z cytowanego przepisu wynika, że należy wyróżnić dwie kategorie wymagań skargi kasacyjnej tj. wymagania ogólne przewidziane dla wszystkich pism procesowych oraz wymagania o charakterze materialnym. Spośród drugiej grupy wymagań jakie musi spełniać skarga kasacyjna najistotniejsze znaczenie ma przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Tymczasem pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2004 r. nie spełnia tych wymagań. Z jego treści bowiem nie wynika, że intencją skarżącego było wniesienie skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu I instancji z dnia 9 listopada 2004 r. o odrzuceniu skargi, tym bardziej że skarżący został prawidłowo pouczony o przysługującym mu środku odwoławczym tj. możliwości wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego. Zatem Sąd I instancji nie miał podstaw do uznania, że pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2004 r. jest skargą kasacyjną. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 §1 i § 2 p.p.s.a. należało uznać zażalenie za zasadne i uchylić zaskarżone postanowienie Sądu I instancji z dnia 16 lutego 2005 r.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 10 czerwca 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Józef Waksmundzki

po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia A. D.

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt V SA/Wa 2710/04

o odrzuceniu skargi kasacyjnej

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 9 listopada 2004 r. sygn. akt V SA/Wa 2710/04

w sprawie ze skargi A. D.

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie

z dnia 19 lipca 2004 r. nr [...]

w przedmiocie skreślenia z listy agentów celnych

postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie

U Z A S A D N I E N I E

A. D. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 19 lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy agentów celnych. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 19 października 2004 r., pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 listopada 2004 r., odrzucił skargę uznając, że skarżący uchybił terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jednocześnie pouczono skarżącego, że od powyższego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna.

W dniu 30 listopada 2004 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wymienioną wyżej decyzję oraz załączył kopię dowodu wpłaty potwierdzającą, że wpis został uiszczony w terminie.

Sąd I instancji pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2004 r. uznał jako kasację od postanowienia z dnia 9 listopada 2004 r., którą odrzucił postanowieniem z dnia 16 lutego 2005 r. Sąd stwierdził, że kasacja została wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.p.s.a.

Od wydanego przez Sąd I instancji postanowienia z dnia 16 lutego 2005 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc zarzut naruszenia przepisu art. 163 § 2 p.p.s.a, przez "oddalenie jako skargi kasacyjnej wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie." Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że Sąd I instancji oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez błędne uznanie, iż skarżący uiścił wpis od wniesionej skargi po upływie zakreślonego terminu do dokonania tej czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.) na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego , którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z treści pisma z dnia 11 marca 2005 r. wynika, że skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu Sądu I instancji z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt V SA/Wa 2710/04 o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W związku z powyższym wymienione pismo należało rozpoznać w trybie zażaleniowym, gdyż mylne oznaczenie pisma nie stanowi przeszkody do nadania mu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Sąd powinien kierować się rzeczywistą intencją wnoszącego pismo, wynikającą z jego treści.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie natomiast nie podzielił stanowiska Sądu I instancji, że pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2004 r. jest skargą kasacyjną.

Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Z cytowanego przepisu wynika, że należy wyróżnić dwie kategorie wymagań skargi kasacyjnej tj. wymagania ogólne przewidziane dla wszystkich pism procesowych oraz wymagania o charakterze materialnym. Spośród drugiej grupy wymagań jakie musi spełniać skarga kasacyjna najistotniejsze znaczenie ma przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Tymczasem pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2004 r. nie spełnia tych wymagań. Z jego treści bowiem nie wynika, że intencją skarżącego było wniesienie skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu I instancji z dnia 9 listopada 2004 r. o odrzuceniu skargi, tym bardziej że skarżący został prawidłowo pouczony o przysługującym mu środku odwoławczym tj. możliwości wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego. Zatem Sąd I instancji nie miał podstaw do uznania, że pismo skarżącego z dnia 30 listopada 2004 r. jest skargą kasacyjną.

Z tych wszystkich względów na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 §1 i § 2 p.p.s.a. należało uznać zażalenie za zasadne i uchylić zaskarżone postanowienie Sądu I instancji z dnia 16 lutego 2005 r.