Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 222/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-10-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: oddalono wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: Art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Ż. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi G. P. na uchwałę Rady Miasta z dnia 10 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Ustanowiony dla skarżącego adwokat wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa A. Ż. w piśmie złożonym dnia 16 sierpnia 2012 r. wniósł "o uzupełnienie postanowienia tut. Sądu z dnia 10.VII.2013 r. przez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii Adwokackiej Adwokata A. Ż. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej". Oświadczył, że od skarżącego nie otrzymał wynagrodzenia w całości ani w części.

Postanowieniem z dnia 13 września 2013 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił powyższy wniosek.

Pełnomocnik złożył w ustawowym terminie sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia referendarza, w którym podał, że udzielił pomocy prawnej z urzędu. Musiał zapoznać się z aktami, skonsultować się z klientem oraz sporządził skargę kasacyjną. Nadto oświadczył, że nie otrzymał od skarżącego wynagrodzenia za powyższe czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr. 163 poz. 1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§ 1 rozporządzenia).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przy czym udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu powinno zmierzać bezpośrednio do poprawy lub ochrony sytuacji prawnej osoby, której pomoc jest udzielana (vide: postanowienia NSA z 15.04.2010 r. sygn. akt. II OZ 321/10 oraz z dnia 17.09.2012 r. sygn. akt. II FZ 727/12).

Przyznawanie wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu obciąża Skarb Państwa, więc Sąd dysponując środkami publicznymi odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Nadto wskazać należy, że art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie nakłada obowiązku uwzględnienia każdego wniosku pełnomocnika a pomoc prawna świadczona w sposób sprzeczny z zasadami profesjonalizmu nie stanowi podstawy do przyznania wynagrodzenia (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt. II FZ 143/10).

W ocenie Sądu nakład pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie nie uzasadnia przyznania wynagrodzenia. Pełnomocnik sporządził jedno pismo procesowe z dnia 1 lipca 2013 r. o treści: "Skarżący twierdzi po konsultacji z pełnomocnikiem, że zachował wymogi formalne złożenia skargi". Nie zawarł w nim żadnego merytorycznie uargumentowanego stanowiska świadczącego o zapoznaniu się ze sprawą. Skoro wniosek o przyznanie wynagrodzenia podlega ocenie pod kątem jakości usług świadczonych w ramach przyznanej pomocy prawnej, gdyż Sąd dysponuje w tej mierze środkami publicznymi, to pomoc prawna świadczona w sposób sprzeczny z zasadami profesjonalizmu nie stanowi podstawy do przyznania wynagrodzenia.

Pełnomocnik wprawdzie sporządził skargę kasacyjną, jednakże przedwczesny jest wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej przed jej rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.