Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 445/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 78
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 28 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia 6 maja 2009 r., nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej [...] na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. kwotę 1511 (jeden tysiąc pięćset jedenaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 2 marca 2009 r. A Sp. z o. o. z siedzibą w T. wystąpiła do Naczelnika Urzędu Celnego z wnioskiem o korektę zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 24 czerwca 2008 r. w części dotyczącej klasyfikacji odprawionego towaru.

Zdaniem spółki, która powołała się na analogiczną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia 13 lutego 2009 r. oraz sprawozdanie z badań Centralnego Laboratorium Celnego nr [...]z dnia 30 lipca 2008 r., objęte zgłoszeniem torby do pakowania, prawidłowo powinny zostać zakwalifikowane do pozycji 4202 92 98 90 Wspólnotowej Taryfy Celnej.

Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 6 maja 2009 r. działając na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68 poz. 622 z 2004 r. ze zmianami), art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit a) i lit. c), ust. 6, art. 67, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 214 ust. 1, art. 236 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. (WE) Nr L 302 z 19 października 1992 r. ze zmianami), art. 199 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/1993 Przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. (WE) Nr L 253 z 1993 r. ze zmianami), Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE Nr 286 z 2007 r. ze zmianami), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 3, art. 34 ust. 4, art. 41 ust. 1 – ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) odmówił zmiany klasyfikacji taryfowej towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie przedmiotowego zgłoszenia celnego, zwrotu cła w kwocie 4 834,00 zł., a także określenia podatku od towarów i usług w nowej wysokości.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że przyczyną, dla której odmówił zmiany klasyfikacji taryfowej towaru było to, iż na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie był on w stanie stwierdzić, czy towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem jest tożsamy z towarem poddanym badaniu przez Centralne Laboratorium Celne.

Spółka wniosła od powyższej decyzji odwołanie, w którym zapewniono, że towary poddane badaniom przez Centralne Laboratorium Celne, na które wcześniej wskazała strona, są tożsame co do gatunku z objętymi przedmiotowym zgłoszeniem, wykonane z tych samych materiałów bazowych, w tej samej technologii i przeznaczone do tych samych zastosowań.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 28 lipca 2009 r. powołując się na przepis art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji powtórzono za Naczelnikiem Urzędu Celnego, że opis przedmiotowego towaru wynikający z załączonych dokumentów nie pozwala na ustalenie jakiego rodzaju są to torby, określenie ich przeznaczenia, co dalej prowadzi do niemożności ich porównania z towarem opisanym w przytoczonych przez stronę decyzji Naczelnika Urzędu Celnego oraz wiążącej informacji taryfowej wydanej przez Dyrektora Izby Celnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca zarzuciła decyzji Dyrektora Izby Celnej naruszenie prawa poprzez błędną interpretację stanu faktycznego, co doprowadziło do nieprawidłowego zastosowania podstawy prawnej oraz naruszenie interesu prawnego strony skarżącej.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że występująca w przedmiotowej sprawie niekompletność danych w postaci braku zapisu w polu 31 dokumentu SAD zgodnie

z orzecznictwem ETS (wyrok z 20 października 2005 C-468/03, ECR [2005] s.I-08937) nie może zostać uznana za dokonanie z definicji świadomego wyboru. W przypadku przedmiotowych toreb ich klasyfikacji należało dokonać w oparciu o Pierwszą Regułę, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji oraz uwag do sekcji i działów. Prawidłowy kod, który powinien zostać podany w zgłoszeniu celnym to 4202 92 98 90.

Skarżąca raz jeszcze podkreśliła, że towary objęte zgłoszeniem są identyczne

z towarami poddanymi badaniom przez Centralne Laboratorium Celne, tożsame co do gatunku - wykonane z tych samych materiałów bazowych i w tej samej technologii oraz przeznaczone do tych samych zastosowań. Wskazano, że w analogicznych sprawach, na podstawie identycznej dokumentacji fotograficznej, Urzędy Celne w T.

i S., w niektórych przypadkach wszczynając postępowanie nawet z urzędu, wydały kilkadziesiąt pozytywnych dla skarżącej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosząc o jej oddalenie podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania.

Art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) stanowi, że do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Dział IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t. j. Dz. U. Nr 8 z 2005 r. poz. 60) dotyczy postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U.UE. L. 92. 302.1 ze zm.), zwanego dalej: WKC, należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L. 87. 256.1). Załącznik I do tegoż rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje.

Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

W sprawie niniejszej zgłoszenia celnego dokonano w dniu 24 czerwca 2008 r. a zatem obowiązywało wówczas (od dnia 1 stycznia 2008 r.) rozporządzenie Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.04.327.1).

Przepisy art. 78 ust. 1 - 3 WKC dotyczą sprawowanej przez organy celne kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, zwanej także kontrolą a posteriori lub kontrolą postimportową. Przepisy te stanowią, że po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać sprostowania zgłoszenia (ust. 1), zaś w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania (ust. 2). Zgodnie z art. 78 ust. 3 WKC jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

Jak wskazano w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20 października 2005r. sygn. akt C-468/03 w sprawie Overland Footwear Ltd v. Commissioners of Customs & Excise art. 78 ust. 3 WKC nie rozróżnia pomyłek lub braków możliwych do skorygowania od tych, których skorygować nie można. Pojęcie nieprawidłowe lub niekompletne dane należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono zarówno pomyłki lub braki rzeczowe, jak i błędy w interpretacji stosownych przepisów.

Rzeczą organów celnych, do których wpłynął wniosek o dokonanie kontroli postimportowej w trybie art. 78 WKC było zatem podjęcie wszelkich niezbędnych czynności, o których mowa w art. 78 ust. 2 WKC. Czynności te powinny zostać dokonane w zgodzie z regulującymi postępowanie dowodowe w sprawach celnych przepisami art. 121 § 1 i 2, art. 122 art. 123 § 1 oraz działu IV rozdziału 11 Ordynacji podatkowej.

Istota sporu między stroną skarżącą i organami celnymi sprowadza się do tego, czy towar objęty zgłoszeniem celnym, określony w nim jako "torby z polipropylenu w rodzaju stosowanych do pakowania z materiału o masie powierzchniowej 120g/m² lub mniejszej", zaliczony w tym zgłoszeniu do kodu TARIC 63053391 stanowił w istocie "torby na zakupy" klasyfikowane do kodu 42029298.

Strona skarżąca w toku postępowania przedłożyła szereg dowodów, świadczących jej zdaniem o tym, że sprowadzony towar był "torbami na zakupy" w rozumieniu obowiązującej taryfy celnej. Wśród przedłożonych dowodów znajdują się decyzje Naczelnika Urzędu Celnego, w których organ ten zmienił w trybie art. 78 WKC klasyfikację taryfową towaru określonego w zgłoszeniu celnym identycznie niemal jak w sprawie niniejszej - na pozycję 4202 92 98 90 – obejmującą torby na zakupy. Również z faktury dołączonej do zgłoszenia celnego, złożonego w sprawie niniejszej, wynika oznaczenie towaru identyczne z oznaczeniem zawartym w fakturach towarzyszących zgłoszeniu celnemu dokonanemu w Urzędzie Celnym w T. (greenbag with logo printing on front and back).

Rzeczą organu celnego prowadzącego postępowanie dowodowe w sprawie było, o ile istotne cechy importowanych toreb pozostawałyby dla niego okolicznością wątpliwą, zobowiązanie importera do przedłożenia wszelkich dowodów świadczących jego zdaniem o wadliwości zastosowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej i o tym, że sprowadzony towar powinien zostać sklasyfikowany w pozycji taryfy celnej określonej we wniosku. Jeśli bowiem w postanowieniu z 7 kwietnia 2009 r. o wyznaczeniu stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego przywołano wynik badań Laboratorium Celnego (potwierdzający twierdzenia skarżącej spółki co do charakteru sprowadzonego towaru) oraz zgłoszenie celne uznając je za dowody wystarczające dla rozstrzygnięcia sprawy, to w kontekście wcześniejszych decyzji Naczelnika Urzędu Celnego strona była uprawniona, by sądzić, że okoliczności, do udowodnienia których zmierzała, zostały przez organ uznane za wyjaśnione zgodnie z jej twierdzeniami.

Brak w zaskarżonej decyzji i w decyzji organu I instancji jakichkolwiek argumentów, które świadczyłyby o uznaniu przez organ za niewiarygodne oświadczeń strony skarżącej co do istotnych cech objętego zgłoszeniem celnym towaru. Organ nie dokonał w istocie oceny materiału dowodowego, poprzestając na stwierdzeniu, że "spółka nie przedstawiła dowodów pozwalających na sprostowanie zgłoszenia celnego przez zmianę klasyfikacji taryfowej towaru".

Wskazując na to, że Naczelnik Urzędu Celnego dysponował badaniami laboratoryjnymi próbek towaru, organ nie dostrzegł, że uważając takie badanie za dowód istotny, powinien zwrócić się do importera o przedstawienie próbek towaru i przeprowadzić tego rodzaju badanie (choć celowość dowodu z badań laboratoryjnych w celu ustalenia czy dany produkt jest torbą na zakupy budzi istotne wątpliwości). Zaniechawszy tego, organ celny naruszył przepisy art. 121 ust. 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej, nakazujące organom działanie zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w sposób budzący zaufanie do organów celnych.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzając, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przywołanych wyżej przepisów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a. jak w sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach postępowania znajduje wobec uwzględnienia skargi oparcie w przepisie art. 200 p.p.s.a.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.