Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1576/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia - uchyla zaskarżone postanowienie -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydanym na podstawie - art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia M. P. na dwa postanowienia Wojewody [...] odmawiające wydania zaświadczenia o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia.

W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy podał, że Wojewoda [...] dwoma postanowieniami z dnia [...] marca 2005r. odmówił wydania M.P. zaświadczenia o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach w [...] Przedsiębiorstwie Budowlanym w A. w okresie zatrudnienia od dnia 11 października 1969 r. do dnia 3 sierpnia 1972 r. oraz w Przedsiębiorstwie Transportowym Handlu Wewnętrznego Oddział Wojewódzki w S. Filia w A. w okresie zatrudnienia od dnia 6 stycznia 1978 r. do dnia 5 października 1984 r. Minister podniósł, iż organ administracji ma obowiązek potwierdzić określone fakty tylko wtedy, gdy wynikają one z danych znajdujących się w jego posiadaniu. Wskazał, iż zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy. Powyższe okresy pracy stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w świadectwie pracy. Jeżeli strona nie przedłoży takiego dokumentu organ rentowy nie uwzględni okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Na negatywną decyzję tego organu przysługuje środek odwoławczy do sądu powszechnego. Dopiero przed właściwym sądem strona może dochodzić stwierdzenia, że wykonywała pracę w warunkach szczególnych, przedstawiając na tę okoliczność określone dowody ( dokumenty, świadków) .

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. P. podniósł, że przez cały okres swojej pracy w [...] Przedsiębiorstwie Budowlanym w A. i w Przedsiębiorstwie Transportowym Handlu Wewnętrznego Oddział Wojewódzki w S. Filia w A. pracował w warunkach szkodliwych dla zdrowia, gdyż stykał się materiałami niebezpiecznymi i toksycznymi i dlatego wnosi o uchylenie zaskarżonego postępowania oraz uznanie, że pracował w warunkach szkodliwych.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto dodatkowo podniósł, iż Wojewoda [...] w świetle art. 218 § 1 kpa nie mógł więc wydać zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego, albowiem w zasobach Archiwum Zakładowym [...] Urzędu Wojewódzkiego brak jest dokumentów, potwierdzających pracę M. P. w warunkach szczególnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Br 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonym aktów, przy czym stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i granicami skargi oraz powołaną podstawę prawną. Oznacza to, że sąd z urzędu bierze pod uwagę okoliczności nie podniesione w skardze.

Na wstępie należy podnieść ,że skarżący we wniosku z dnia 23 lutego 2005r. domagał się wydania zaświadczenia o pracy warunkach szkodliwych m.in. w [...] Przedsiębiorstwie Budowlanym w A. w okresie od dnia

11 października 1969r. do dnia 3 sierpnia 1972r. oraz w Przedsiębiorstwie Transportowym Handlu Wewnętrznego Oddział Wojewódzki w S. Filia w A. w okresie od dnia 6 stycznia 1978r. do dnia 5 października 2005r.

Organ pierwszej instancji, po rozpatrzeniu powyższego wniosku, wydał dwa postanowienia oznaczone ta samą datą – [...] marca 2005r. - oraz tym samym numerem – [...] - odmawiając w obu przypadkach wydania zaświadczenia o wykonywaniu pracy w warunkach szkodliwych w przedsiębiorstwach wskazanych przez skarżącego. Każde z tych postanowień zawierało pouczenie o przysługującym prawie złożenia przez stronę zażalenia w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.

Jak wynika z akt sprawy skarżący w jednym piśmie z dnia 18 marca 2005r. nazwanym " odwołaniem" złożył zażalenie na oba postanowienia organu pierwszej instancji. Wniesienie zażalenia stanowi czynność procesową, która uruchamia postępowanie zażaleniowe przed organem drugiej instancji, jeżeli zostało wniesione z zachowaniem ustawowego 7- dniowego terminu.

W rozpatrywanej sprawie, z wniosku skarżącego przed organem pierwszej instancji z uwagi na różny przedmiot żądania toczyły się prawidłowo dwa postępowania o wydanie zaświadczenia, które zakończyły się wydaniem dwu postanowień odmawiających wydania o żądanej treści. Chociaż oba postanowienia zostały wydane w tym samym dniu i oznaczone tym samym numerem, to na skutek zażaleń wniesionych przez skarżącego, obowiązkiem organu odwoławczego było prowadzić odrębne postępowanie zażaleniowe w stosunku do każdego z tych postanowień, a po ich rozpatrzeniu wydać dwa odrębne postanowienia kończące postępowanie w stosunku do każdej z tych dwóch różnych przedmiotowo spraw.

Tymczasem organ odwoławczy wbrew regułom określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego, a zwłaszcza z obrazą zasady dwuinstancyjności postępowania, określoną w art. 15 kpa, zaskarżonym postanowieniem zakończył dwa postępowania zażaleniowe toczące się w stosunku do dwóch różnych przedmiotowo postanowień pierwszoinstancyjnych.

Z tych powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.