Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 961/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1 art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 10.10.2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi A. B., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].08.2011 r., sygn. [...], wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego, - postanawia – przyznać prawo pomocy poprzez: 1) zwolnienie skarżącej od obowiązku pokrycia kosztów sądowych, 2) ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem PPF, który wpłynął do Sądu w dniu 28.09.2011 r., skarżąca A. B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienia adwokata. Jej wniosek dotyczy sprawy kontroli postanowienia SKO o odmowie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej.

Sprawa o sygn. II SA/Rz 961/11 nie została zakończona dotychczas przed WSA. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w kwocie 100 zł. Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść wnioskodawczyni sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej (50 zł), zażaleń oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacki).

Kierując się treścią wniosku PPF, ustalono, iż wnioskodawczyni żyje samotnie w domu o pow. 48 m². Strona jest osobą w podeszłym wieku - liczy ok. 70 lat. Jej dochód pochodzi z emerytury w wysokości brutto 1055,58 zł. Dochody te są przeznaczane na pokrycie kosztów obsługi mieszkania, ubezpieczenia domu, gazu, elektryczności, wody, kanalizacji, wywóz śmieci około 600 zł. Na leki wnioskodawczyni wydaje w skali miesiąca ponad 400 zł. Koszty leczenia strony są bardzo wysokie z uwagi na bardzo ciężki stan jej zdrowia. Strona jest właścicielem nieruchomości o pow. 1,64 ha. Przekazała ten grunt ustnie córce do korzystania. W nieodległej przeszłości A. B. przeszła operacje ratującą życie. Po tym zabiegu, strona nadal czuje się źle. Jej stan zdrowia wymaga nie tylko zakupu lekarstw ale także częstych wizyt lekarskich. Te okoliczności życia skarżącej potwierdzają załączone do wniosku dowody zakupu leków oraz dokumenty lekarskie. Wnioskodawczyni opisała we wniosku PPF a także stan faktyczny swej sprawy administracyjnej i związane z tym trudności prawne.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek A. B. zasługuje na uwzględnienie w całości.

Skarżąca wnosząc o zwolnienie od pełnych kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, ubiega się o przyznanie prawa pomocy w najszerszych granicach tej instytucji. Obejmują one zarówno zniesienie obciążeń fiskalnych jak i pokrycie z budżetu państwa wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi. Analiza znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF, pozwala stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącej opowiada ustawowym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania. Koszty koniecznego utrzymania dotyczą według treści powołanego przepisu zarówno wnioskującego oraz członków jego rodziny.

Obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów postępowania sądowego przekracza możliwości finansowe wnioskodawczyni. Wymaga podkreślenia bardzo zły stan zdrowia strony wnoszącej o prawo pomocy. Nie budzi on żadnych wątpliwości ze względu na załączone do wniosku kserokopie dokumentacji medycznej oraz kopie rachunków za zakup leków. Kwota uzyskiwanych dochodów jest zbyt niska, aby dawała gwarancje zachowania aktualnych warunków życia oraz współuczestniczenia w kosztach finansowych prowadzonej sprawy. Uiszczenie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia adwokackiego w sposób oczywisty nadwyrężyłoby zdolność A. B. do ponoszenia bieżących i koniecznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego w postaci podstawowej żywności i lekarstw. Wiek oraz choroby nękające wnioskodawczynię uniemożliwiają powiększenie osiąganych dochodów poprzez wykorzystanie gospodarcze posiadanych nieruchomości. Z tych względów skarżąca nie jest w stanie bez pogorszenia poziomu swego utrzymania uiścić wpis sądowy w wysokości 100 zł jak również ustanowić fachowego pełnomocnika

Spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy, nakazuje rozstrzygnąć wniosek skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.