Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 929/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i 2 oraz art. 194 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. T. na zarządzenie przewodniczącego z dnia 17 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1352/07 pozostawiające pismo W. T. z dnia 7 lutego 2008r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1352/07 pozostawił pismo W. T. z dnia 7 lutego 2008 r. bez rozpoznania, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu zarządzenia podniesiono, że zarządzeniem z dnia 6 marca 2008 r. W. T. został wezwany do sprecyzowania pisma złożonego 7 lutego 2008 r. poprzez wskazanie czy pismo to należy traktować jako zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 stycznia 2008 r., w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący braków tych w zakreślonym siedmiodniowym terminie nie uzupełnił, co powodowało, zdaniem Sądu, konieczność pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.").

W. T. wniósł zażalenie na to zarządzenie, odnosząc się do szeregu okoliczności związanych z postępowaniami toczącymi się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie z jego skarg i wniosków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do § 2 tegoż przepisu jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący mimo wezwania go sprecyzowania złożonego w dniu 7 lutego 2008 r. pisma, poprzez wskazanie jego przedmiotu, zobowiązania tego nie wykonał. Stąd, stosownie do cytowanego art. 49 § 2 P.p.s.a. zachodziła konieczność pozostawienia pisma, którego braki nie zostały usunięte, bez rozpoznania.

Na marginesie należy zaznaczyć, że zgodnie art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Oznacza to, iż strona wnosząc zażalenie winna określić uchybienia, które jej zdaniem uzasadniają zmianę bądź uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz podać – co wnika z treści powołanego przepisu – czy wnosi właśnie o zmianę czy też uchylenie postanowienia.

Tymczasem w niniejszej sprawie W. T. wnosząc zażalenie na zarządzenie z dnia 17 kwietnia 2008 r., nie wskazał, ani na czym miałoby polegać ewentualne naruszenie prawa przez Sąd, ani też nie określił zakresu swego żądania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art.197 P.p.s.a. orzekł jak wyżej.