Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3274/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia (...) października 2016 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu opłat abonamentowych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] listopada 2016 r. J. G.(dalej: "Skarżąca") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., za pośrednictwem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w W., ze skargą na decyzję tego organu z [...] października 2016 r. nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu opłat abonamentowych.

Po przekazaniu Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, Sąd zobowiązał Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie podpisu na przesłanej kserokopii skargi. W wezwaniu tym wyznaczono termin 7 dni na dokonanie powyższej czynności, pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu [...] stycznia 2017 r. do Sądu wpłynęła skarga, zawierająca w dalszym ciągu braki formalne. Skarżąca nie wykonała zarządzenia w sposób prawidłowy poprzez brak własnoręcznego podpisu na ostatniej stronie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Dyspozycja art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." wskazuje, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Podpis pod pismem potwierdza wolę dokonania czynności w postępowaniu. Co istotne, podpis musi być własnoręczny. Nie może być to zatem jego kopia.

Należy również zauważyć, że ani art. 49 § 1 p.p.s.a., ani art. 58 § 3 p.p.s.a. nie uzależniają skutku nieuzupełnienia braków formalnych, do usunięcia których stronę prawidłowo wezwano, od powodów ich nieusunięcia. Nie ma bowiem znaczenia z jakich powodów czy względów nie zostały uzupełnione braki formalne, a jedynie fakt ich nieuzupełnienia w wyznaczonym przez Sąd terminie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2953/13).

W niniejszej sprawie Skarżąca nawet po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego jaki stanowił brak własnoręcznego podpisu, nie wykonała zarządzenia w sposób prawidłowy, pozostawiając ostatnią stronę skargi bez własnoręcznego podpisu. Kopii podpisu nie można bowiem uznać za podpis w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 "p.p.s.a." Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest terminowe uzupełnienie jej braków formalnych. Skarżąca choć przysłała ponownie skargę to nie uzupełniła jej w sposób prawidłowy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.