Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 476/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant specjalista Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2016 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny (w skrócie PPIS) w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] odmówił stwierdzenia u J.B. choroby zawodowej -pylica górników kopalń węgla wym. w poz. 3/2 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869 ze zm.). decyzje wydano w oparciu o postępowanie wyjaśniające narażenie zawodowe na pyły zwłókniające (kamienno-węglowe) w środowisku pracy oraz orzeczenia lekarskie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy (WOMP) w K. Poradni Chorób Zawodowych w S. z dnia [...] r. Nr [...] i Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego (IMPiZŚ) w S. z dnia [...] r. Nr [...].

Odwołanie od tej decyzji złożył J.B., nie zgadzając się z decyzją organu I instancji oraz orzeczeniami lekarskimi WOMP i IMPiZŚ w S., uważając, że lekarze z innych placówek medycznych rozpoznali u niego pylicę płuc - wnioskując o zmianę zaskarżonej decyzji.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (w skrócie – [...]PWIS) decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję PPIS w K. odmawiającą stwierdzenia u J.B. choroby zawodowej - pylica płuc wym. w poz. 3/2 wykazu chorób zawodowych rozp. R.M. z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych.

W uzasadnieniu organ wskazał, że za podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie podejrzenia choroby zawodowej u J.B., [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny przyjął warunki jakie powinny być spełnione do uznania zawodowej etiologii rozpoznanego schorzenia, biorąc pod uwagę definicję choroby zawodowej, określonej w art. 2351 ustawy z dnia 26.06.1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502.), która stanowi, iż "za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Organ odwoławczy podkreślił, że w sprawie J.B. postępowanie wyjaśniające wykazało, że w/w pracował w warunkach narażenia na pył kamienno - węglowy (zwłókniający) w latach 1973-1978 1983-1999 w A w M. jako elektryk pod ziemią, ładowacz pod ziemią (zakład w likwidacji).

Dalej organ wskazał, że J.B. był badany w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w K. - Poradnia Chorób Zawodowych w S. (orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. Nr [...]), gdzie lekarze specjaliści na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych nie rozpoznali choroby zawodowej - pylica górników kopalń węgla, gdyż w obrazie rtg płuc wykonanym w dniu 01.12.2009 r. i 02.08.2010 r. nie ujawniono zagęszczeń ogniskowych odpowiadających efektom oddziaływania pyłów zwłókniających pod postacią pylicy płuc.

[...]PWIS zaznaczył, że następnie J.B. był badany w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., gdzie lekarze specjaliści w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] r. Nr [...] również nie rozpoznali choroby zawodowej - pylica płuc, gdyż w radiogramach klatki piersiowej z okresu 01.12.2009 r. i 02.08.2010 r. nie wykazano obecności zmian radiologicznych uzasadniających rozpoznanie u pacjenta pylicy płuc zgodnie ze standardami klasyfikacji pylic Międzynarodowego Biura Pracy z 1980 roku.

Powyższą decyzję [...]PWIS z dnia [...] r. uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 30.08.2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 1162/11 zobowiązując organ odwoławczy do uzyskania w Instytucie Medycyny Pracy opinii uzupełniającej dotychczasowe orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. Sąd wskazał m.in., że "złożony przez skarżącego wynik badania TK płuc stanowi dowód w sprawie, do którego organ miał obowiązek szczegółowo się ustosunkować. Jak wynika z opisu tego badania lekarz zdiagnozował u skarżącego pylicę płuc przedstawiając zaobserwowany obraz płuc. Obraz ten nie został przeanalizowany i porównany z badaniami RTG i nie ustosunkowano się do niego. Stwierdzenie organu, iż obraz TK płuc "nie ma znaczenia dla ostatecznego rozpoznania’’ nie odpowiada wymaganiom stawianym opinii w rozumieniu art. 84 k.p.a.".

W dalszym postępowaniu, w dniu 11.07.2013 r. [...]PWIS otrzymał uzupełnione orzeczenie lekarskie z Przychodni Chorób Zawodowych IMPiZŚ w S. z dnia [...] r. nr [...], w którym po wykonaniu rtg klatki piersiowej w dniu 19.03.2013 r. stwierdzono brak podstaw do rozpoznania pylicy płuc - pylicy górników kopalń węgla z poz. 3/2 wykazu chorób zawodowych. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, iż po zapoznaniu się ze zdjęciem pelnowymiarowym płuc J.B. stwierdzono wstępne symptomy pylicy płuc, które nie są podstawą choroby zawodowej, bowiem brak jest zmian ogniskowych, które świadczą o pylicy. Wyznaczono ponowne badanie kontrolne w Poradni Chorób Zawodowych w S. WOMP w K. za rok.

Następnie [...]PWIS - po uzupełnieniu materiału dowodowego – wydał decyzję z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję PPIS w K. z dnia [...] r. odmawiającą stwierdzenia u J.B. choroby zawodowej - pylicy płuc.

Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 15.05.2014 r., sygn. akt IVSA/Gl 865/13 uchylił decyzję [...]PWIS z dnia [...] r., wskazując na potrzebę odniesienia się do dokumentacji medycznej przedstawionej przez J.B. zarówno przez Instytut, jak i organ [...]PWIS. W konsekwencji nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności (nieuwzględnienie wyniku badania TK płuc z dnia 19.08.2010 r. z dołączoną płytą oznaczoną nr 1568) [...]PWIS zobowiązany został uwzględnić wskazania Sądu zawarte już w wyroku z dnia 30.08.2012 r., poprzez uzyskanie uzupełniającego orzeczenia lekarskiego, odnoszącego się do treści przedłożonego przez Pana J.B. badania TK wyjaśniającego z jakiego względu, z powołaniem na wiedzę medyczną, stwierdzone u w/wym. objawy nie mogą uchodzić za charakterystyczne objawy pylicy tj. nie odpowiadają jednostce chorobowej - pylicy płuc wym. w wykazie chorób zawodowych, nieograniczonej tam żadnymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi.

Zaskarżoną tu decyzją Nr [...] z dnia [...] r. [...]PWIS działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. ), art. 2351 ustawy z dnia 26.06.1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2014 r., poz. 1502) oraz § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1367) orzekł utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości.

W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał dotychczasowe czynności podjęte w sprawie. Dalej wskazał, że w postępowaniu po wyroku WSA w Gliwicach z dnia 15.05.2014 r. [...]PWIS uzyskał kolejne uzupełnione orzeczenie lekarskie IMPiZŚ w S. z dnia [...] r., nr [...] odmawiające rozpoznania choroby zawodowej - pylicy płuc, w którym lekarze orzecznicy wyjaśniają iż, podstawą rozpoznania pylicy płuc jako choroby zawodowej jest pełnowymiarowe zdjęcie płuc w pozycji tylno-przedniej i ocena zmian w płucach mogąca odpowiadać efektom oddziaływania pyłów zwłókniających na miąższ płucny, zgodnie ze standardami klasyfikacji pylic Międzynarodowego Biura Pracy. Klasyfikacja ta nie odnosi się do badania TK. Badanie TK może pomóc w diagnostyce różnicowej np. z nowotworami. Diagności stwierdzili, że na podstawie badania TK nie można rozpoznać choroby zawodowej, zaś pylica płuc ze względu na to, że jest schorzeniem postępującym, nie ma ograniczeń czasowych w rozpoznaniu i J.B. winien być pod obserwacją.

Organ odwoławczy zaznaczył, że J.B. poinformowany pismem z dnia 05.11.2014 r. w trybie art.10 k.p.a. o możliwości zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy przed wydaniem decyzji - zwłaszcza wobec otrzymanego kolejnego, uzupełnionego orzeczenia lekarskiego IMP i ZŚ w S. z dnia [...] r. - w dniu 19.11.2014 r. udzielił odpowiedzi pismem z dnia 17.11.2014 r. podnosząc że, nie zgadza się z w/wym. orzeczeniem lekarskim zarzucając, iż jednostka orzecznicza nie uwzględniła posiadanej dokumentacji medycznej od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, który stwierdził pylicę płuc. Wnosił o ponowne wydanie orzeczenia lekarskiego dołączając kserokopie opracowań z Akademii Medycznej we W. dot. rozpoznawania pylicy płuc nowymi technikami diagnostyki obrazowej oraz kserokopie z przebiegu diagnostyki i leczenia z Poradni Chorób Płuc i Gruźlicy w K. Następnie [...]PWIS zwrócił się pismem z dnia 21.11.2014 r. do IMPiZŚ w S. o zajęcie stanowiska wobec dostarczonej przez J.B. dokumentacji medycznej. Odpowiadając na otrzymane dowody, lekarze specjaliści wydali kolejne uzupełnione orzeczenie lekarskie z dnia [...] r. nr [...] w którym uznali, że powyższe dowody nie są wiążące przy rozpoznaniu choroby zawodowej, a załączony artykuł z Archiwum Medycyny Sądowej nie może być podstawą do jej rozpoznania, gdyż nie jest wiążącym prawem. Jednostkami upoważnionymi do rozpoznania chorób zawodowych są Przychodnie Chorób Zawodowych Wojewódzkich Ośrodków Medycyny Pracy oraz Instytuty Medycyny Pracy. Rozpoznanie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - pylicy płuc górników kopalń węgla, zostało postawione na podstawie obowiązujących przepisów. Orzecznicy zwrócili uwagę, że ponieważ rozpoznanie pylicy płuc nie jest ograniczone czasowo i jest chorobą postępującą, J.B. powinien zgłaszać się okresowo do Poradni Chorób Zawodowych w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w K. Strona poinformowana pismem z dnia 17.03.2015 r. w trybie art.10 k.p.a. o możliwości zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy przed wydaniem decyzji - zwłaszcza wobec otrzymanego kolejnego, uzupełnionego orzeczenia lekarskiego IMPiZŚ w S. z dnia [...] r. - w dniu 24.03.2015 r. udzieliła odpowiedzi pismem z dnia 12.03.2015 r. podnosząc że, nie zgadza się z w/wym. orzeczeniem lekarskim zarzucając, jak poprzednio nie uwzględnienie posiadanej dokumentacji medycznej. Strona wniosła o anulowanie w/wym. orzeczenia lekarskiego i wydanie orzeczenia, "które spełniałoby warunki określone w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 15.05.2014 r." J.B. przesłał także kserokopię ostatniego badania z Poradni Chorób Płuc i Gruźlicy w K., w której nie stwierdzono pylicy płuc pochodzenia zawodowego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania – organ odwoławczy - wyjaśnił, że proces pyliczy przebiega powoli i nie wymaga weryfikacji radiologicznej w krótkim okresie czasu, dlatego też w rozpoznawaniu pylicy płuc nie stosuje się ograniczenia czasowego i choroba ta może być rozpoznana nawet długo po ustaniu narażenia zawodowego, np. podczas kolejnych badań kontrolnych. W ocenie organu orzeczenia lekarskie kompetentnych placówek medycznych I i II stopnia (PChZ WOMP w S. oraz IMP i ZŚ w S.) wydane w oparciu o szczegółową diagnostykę są wyczerpujące oraz zgodne w swoich konkluzjach i pozwalają wydać rozstrzygnięcie. Stąd też - [...]PWIS nie znalazł podstaw by te orzeczenia - oparte na przeprowadzonych specjalistycznych badaniach lekarskich zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami diagnostyczno-orzeczniczymi - kwestionować.

W bardzo obszernej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący J.B. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego naruszono § 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, gdyż jednostka orzecznicza nie uwzględniła dokumentacji medycznej lekarza ubezpieczenia zdrowotnego i wyników badania tomografii komputerowej. Lekarze – mimo takiego obowiązku - nie zapoznali się z wynikami zapisanymi na płytce CD i mimo tego autorytarnie zaprzeczyli, by wyniki te miały znaczenie dla ostatecznego rozpoznania sprawy. Tym samym w opinii skarżącego organ jak i jednostki diagnostyczne nie zastosowały się do wytycznych wynikających z wyroków WSA w Gliwicach jakie zapadły w przedmiotowej sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 03.02.2016 r. (będącego w istocie kopią skargi) skarżący na poparcie swoich twierdzeń wskazywał na treść uzasadnienia wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 18.05.2007 r., sygn. akt III SA/Wr 507/06. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano m.in., że orzeczenie jednostki Akademii Medycznej oparte o wyniki badań tomografii komputerowej klatki piersiowej ma walor opinii uprawnionej jednostki medycznej, wskazującej istnienie choroby zawodowej. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 1983 r. nie eliminują z prawnego pojęcia choroby zawodowej pylicy płuc jako choroby zawodowej z uwagi jedynie na metodę badawczą jej rozpoznania. Dodatkowo wskazano tamże, że - za opinią Konsultanta Krajowego w dziedzinie medycyny pracy - metoda tomografii komputerowej może mieć zastosowanie w diagnostyce różnicowej w indywidualnych przypadkach sprawiających trudności diagnostyczno - orzecznicze.

W odpowiedzi na skargę [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska i powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w skrócie P.p.s.a. - (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Z brzmienia art. 145 § 1 przywołanej ustawy wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy też procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 tej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona przez Sąd wykazała, że decyzja ta narusza przepisy prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a tym samym wyczerpana została przesłanka uwzględnienia wniesionej skargi.

Ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny Sąd w składzie tu orzekającym stwierdza, że – co do meritum – nie jest on sporny i został nakreślony powyżej przy omawianiu stanowiska organów pierwszej oraz drugiej instancji jak i strony skarżącej. W ocenie Sądu nie ma zatem konieczności jego ponownego powielania.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że działania organów podejmowane w tej sprawie, były już przedmiotem oceny sądowej, a ocena prawna oraz wskazania co do dalszego postępowania w niniejszej sprawie wyrażone zostały w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30.08.2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 1162/12 oraz z dnia 15.05.2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 865/13.

W związku z tym – w tym miejscu –dostrzec trzeba, że zgodnie z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Wyrażona w powołanym przepisie zasada związania orzeczeniem sądu oznacza, że orzeczenie to oddziałuje na przyszłe postępowanie tak administracyjne, jak i sądowoadministracyjne. Zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej oraz wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że w pojęciu "ocena prawna" mieści się, przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, a także sposób ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Może ona zatem dotyczyć ujawnionych w postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego, w szczególności kwestii zastosowania do nich określonych regulacji prawnych. Wskazania co do dalszego postępowania zasadniczo stanowią konsekwencję oceny prawnej, określając sposób i kierunek działania przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Związanie oceną prawną, jak i zawartymi w orzeczeniu wskazaniami, co do dalszego postępowania, powoduje, że determinują one działania każdego organu w postępowaniu administracyjnym, podejmowane w sprawie, której dotyczyło postępowanie sądowoadministracyjne, aż do czasu jej rozstrzygnięcia. W przypadku rozpoznawania sprawy przez Sąd oznacza ono z kolei, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu. Odnotować też trzeba, że nawet w wypadku sporu, w zakresie stanu faktycznego będącego podstawą subsumcji prawa, a więc i oceny prawnej lub odmiennej interpretacji prawa albo nawet możliwości niezgodności oceny Sądu z prawem obowiązującym, zapatrywania prawne wynikające z wyroku Sądu mają moc wiążącą do czasu, aż wyrok zostanie wzruszony w przewidzianym trybie.

Odmienna ocena materiału dowodowego stanowi natomiast prawnie niedopuszczalną polemikę z prawomocnym wyrokiem Sądu. Związanie oceną prawną powoduje, że ani organ administracji, ani Sąd, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkować się mu w pełnym zakresie. Obowiązek ten może być wyłączony jedynie w wypadku zmiany stanu prawnego, istotnej zmiany okoliczności faktycznych, bądź wzruszenia wyroku zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie.

Mając na uwadze powyższe rozważania należy podnieść, że w realiach rozpatrywanej sprawy pierwszorzędną ale i zasadniczą kwestią jest odpowiedź na pytanie, czy organ odwoławczy uwzględnił ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w uzasadnieniach wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30.08.2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 1162/11 oraz z dnia 15.05.2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 865/13.

Przed przejściem do zasadniczych rozważań wskazać

W tym miejscu wskazać przyjdzie – z uwagi na zarysowany w sprawie spór – iż Sąd w składzie orzekającym nie stwierdził, ażeby zaistniały okoliczności umożliwiające przyjdzie, że odstąpienie od oceny i wskazań co do dalszego postępowania sformułowanych w przywołanych orzeczeniach WSA w Gliwicach.

Co do wyroku z dnia 30.08.2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 1162/11 należy wyraźnie podkreślić, że Sąd w sposób jasny wskazał w nim, że "złożony przez skarżącego wynik badania TK płuc stanowi dowód w sprawie, do którego organ miał obowiązek szczegółowo się ustosunkować. Jak wynika z opisu tego badania lekarz zdiagnozował u skarżącego pylicę płuc przedstawiając zaobserwowany obraz płuc. Obraz ten nie został przeanalizowany i porównany z badaniami RTG i nie ustosunkowano się do niego. Stwierdzenie organu, iż obraz TK płuc "nie ma znaczenia dla ostatecznego rozpoznania’’ nie odpowiada wymaganiom stawianym opinii w rozumieniu art. 84 k.p.a."(k. 6 uzasadnienia wyroku).

Z powyższego wynika wprost i jednoznacznie, ze Sąd nakazał dokonania analizy medycznej wyniku badania TK płuc (zapisanego na płycie CD) i ustosunkowania się do jego treści.

Analiza zaś opinii lekarskich wydanych po ostatnim wyroku Sądu nie wskazuje, że zalecenie to zostało wykonane. Z opinii lekarskich wydanych w dniach [...] r. i [...] r. nie wynika, aby biegli zapoznali się wynikami badania TK płuc skarżącego. Z obu opinii wynika – w omawianej tu kwestii – jedynie to, że zdaniem lekarzy orzeczników na podstawie badania TK nie można rozpoznać choroby zawodowej.

Oczywistym zatem jest, że w sprawie nie wykonano analizy wyżej wspomnianego badania TK – na co jednoznacznie nakazał WSA w wyroku z dnia 30.08.2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 1162/11.

Tym samym nie zrealizowanego w tym wyroku zalecenia, że "rolą organu będzie więc uzyskanie takiego orzeczenia lekarskiego, które odniesie się do dokumentacji medycznej przedstawionej przez skarżącego w toku postępowania, jako że stanowi ona dowód w sprawie, a także, które zawierać będzie uzasadnienie wyjaśniające z jakiego względu, z powołaniem na wiedzę medyczną, stwierdzone u badanego objawy nie mogą uchodzić za charakterystyczne objawy choroby pylicy, nie odpowiadają jednostce chorobowej zamieszczonej w poz. 5 wykazu chorób zawodowych nie ograniczonej tam żadnymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi". (k.8 uzasadnienia wyroku).

W kolejnym zapadłym w niniejszej sprawie wyroku (z dnia 15.05.2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 865/13) Sąd wskazał wprost, że "organ zobowiązany będzie uwzględnić wskazania Sądu zawarte w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r., a w szczególności odnieść się do treści przedłożonego przez skarżącego badania TK i wyjaśnić z jakiego względu, z powołaniem na wiedzę medyczną, stwierdzone u badanego objawy nie mogą uchodzić za charakterystyczne objawy pylicy, tj. nie odpowiadają jednostce chorobowej zamieszczonej w wykazie chorób zawodowych, nie ograniczonej tam żadnymi kryteriami diagnostyczno – orzeczniczymi" (k. 9 uzasadnienia).

Pomimo tak wyraźnych i jednoznacznych zaleceń – na co już wskazano wyżej - w sprawie nie wykonano analizy treści wyżej wspomnianego badania TK.

Konsekwencją powyższego musi być stwierdzenie, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przede wszystkim art. 7 k.p.a., a co za tym idzie zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. należało uchylić.