Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 755/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretacje
Powołane przepisy: article: art. 16a ust. 1, art. 16 b ust.1
journal: Dz.U. 2011 nr 74 poz 397
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Kazimierz Włoch SO del. Jarosław Szaro /spr./ Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 października 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. z siedzibą w R. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) określa, że interpretacja wymieniona w pkt. 1) nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej "A" Spółka z o.o. z siedzibą w R. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Indywidualną interpretacją z dnia [...] kwietnia 2012r., Minister Finansów uznał za nieprawidłowe stanowisko przedstawione przez wnioskodawcę "A" Sp. z o.o. we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania za wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji prawa ochronnego do wspólnotowego znaku towarowego, wchodzącego w skład wkładu niepieniężnego stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w przypadku niezakończenia procedury rejestracji przed dniem dokonania aportu.

W przedmiotowym wniosku spółka opisała zdarzenie przyszłe, podając w treści wniosku, że została zawiązana jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością aktem notarialnym z dnia 29 listopada 2010 r., a następnie wpisana do rejestru przedsiębiorców w dniu 20 grudnia 2010 r. Pierwszy rok podatkowy w Spółce trwał od dnia rozpoczęcia działalności do dnia 31 grudnia 2011 r. i nie pokrywał się z rokiem kalendarzowym dlatego, na podstawie przepisów przejściowych, w pierwszym roku podatkowym spółka stosowała przepisy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.

Spółka podała, że zamierza nabyć w drodze aportu, w okresie do dnia 31 grudnia 2011r., tj. w pierwszym roku podatkowym przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa osoby trzeciej w rozumieniu art. 4a pkt 3 updop, w związku z art. 55' ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze. zm., dalej "kodeks cywilny"), w tym m.in. prawa na dobrach niematerialnych, obejmujące prawo do znaku towarowego zgłoszonego w Urzędzie Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (Office for Harmonization in the Internal Market, dalej jako "OHIM" spółka podkreśliła jednocześnie, że ww. znak towarowy został zgłoszony do rejestracji w OHIM, jednakże na dzień sporządzenia niniejszego wniosku nie został jeszcze zarejestrowany i przysługuje do niego prawo ze zgłoszenia. Dodatkowo w dniu aportu pomiędzy wnoszącym aport a Spółką zostanie zawarta w przewidzianej przez prawo formie umowa przeniesienia własności przedmiotu aportu. Wniesienie aportu będzie wiązało się z podwyższeniem kapitału zakładowego w Spółce.

Spółka podkreśliła, że przedmiot aportu nie jest ujawniony w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak wynika z analiz, wniesienie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa tytułem wkładu niepieniężnego do Spółki wiązać się będzie z powstaniem dodatniej wartości firmy w rozumieniu art. 16g ust. 2 updop.

Spółka rozważa wprowadzenie wchodzącego w skład aportu znaku towarowego zgłoszonego do OHIM lecz jeszcze niezarejestrowanego) do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki jako prawa własności przemysłowej lub jako autorskiego prawa majątkowego. Wartość początkowa tego znaku będzie równa jego wartości rynkowej wskazanej w akcie notarialnym dotyczącym podwyższenia kapitału zakładowego. Prawo z rejestracji tego znaku, w razie wprowadzenia go do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych Spółki jako prawo własności przemysłowej, będzie amortyzowane od miesiąca następującego po miesiącu, w którym prawo do znaku towarowego zostanie zarejestrowane w OHIM.

W związku z powyższym spółka zadała pytanie czy prawo z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego w OHIM stanowi podlegającą amortyzacji wartość niematerialną i prawną w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w razie spełnienia pozostałych przesłanek wskazanych w tym przepisie? Oraz czy Spółka będzie uprawniona do wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prawa ze zgłoszenia w OHIM wspólnotowego znaku towarowego, jako prawo własności przemysłowej, w dacie jego nabycia według wartości rynkowej stosując art. 16g ust. L pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.) i do rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od daty zarejestrowania go w OHIM?

W ocenie spółki prawo z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego w OHIM, po spełnieniu pozostałych przesłanek wskazanych w tym przepisie, stanowi podlegającą amortyzacji wartość niematerialną i prawną, w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zm., dalej "updop"). Zgodnie bowiem z tym przepisem, amortyzacji podlegają nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, ze zm., dalej: "ustawa PWP") o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Jeżeli zatem nabyte przedmiotowe prawo do znaku towarowego spełni pozostałe wymogi do uznania go za wartość niematerialną i prawną w rozumieniu przepisów updop, wówczas będzie ono podlegało amortyzacji według zasad określonych w przepisach ww. ustawy. Nie ma przy tym znaczenia, iż planowana rejestracja znaku ma nastąpić przed Urzędem Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM), gdyż ochrona wynikająca z uzyskania prawa do wspólnotowego znaku towarowego jest niemal identyczna jak ta wynikająca z rejestracji znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP.

Zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy PWP, przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku wspólnotowego znaku towarowego jedyna zasadnicza różnica polega na tym, że zasięg terytorialny ochrony obejmuje wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej (zob. art. 1 ust 2 i art. 9 Rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, dalej "Rozporządzenie"). O tożsamości praw wyłącznych wynikających z rejestracji krajowej oraz wspólnotowej świadczy chociażby porównanie przepisów przewidujących możliwość zakazania osobie trzeciej używania zarejestrowanego znaku towarowego (art. 296 ustawy PWP oraz art. 9 Rozporządzenia), czy też ograniczeń prawa wyłącznego (art. 155-160 ustawy PWP oraz art. 12-13 Rozporządzenia). Spółka podkreślił też, że zgodnie z art. 101 i nast. Rozporządzenia, dochodzenie roszczeń wynikających z naruszenia wspólnotowego znaku towarowego odbywa się na analogicznych zasadach jak w przypadku znaku krajowego a o tożsamości porównywanych praw wyłącznych świadczy również fakt, że zgodnie z przepisami ustawy PWP rejestracja wspólnotowego znaku towarowego stanowi przesłankę odmowy udzielenia innemu podmiotowi prawa ochronnego na znak towarowy przez Urząd Patentowy (art. 132 ust. 2 ustawy PWP), jak również możliwość przekształcenia zgłoszenia wspólnotowego na zgłoszenie krajowego znaku towarowego (art. 108 Rozporządzenia). Zarówno zatem rejestracja znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP, jak też rejestracja wspólnotowego znaku towarowego w OHIM, prowadzi do uzyskania przez zgłaszającego tożsamego prawa podmiotowego, którego istotą jest uprawnienie do wyłącznego posługiwania się oznaczeniem w działalności zarobkowej lub zawodowej.

Dlatego też w ocenie spółki prawo do znaku towarowego uzyskane w wyniku rejestracji wspólnotowego znaku towarowego w OHIM stanowi wartość niematerialną i prawną na gruncie art. 16b ust. 1 pkt 6 updop.

Spółka podkreśliła też, że nie ma przeciwwskazań by prawo do wspólnotowego znaku towarowego w OHIM, nabytego przez Spółkę w drodze aportu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa osoby trzeciej, podlegało amortyzacji podatkowej po jego rejestracji w ww. Urzędzie. Zaznaczyła, że ustawa PWP nie wskazuje by wspólnotowe znaki towarowe były traktowane odmiennie na gruncie ustawy PWP od znaków towarowych zarejestrowanych w kraju członkowskim, wręcz przeciwnie- Rozporządzenie wprost stanowi, że wspólnotowy znak towarowy traktowany jest w całości i na całym terytorium Wspólnoty tak jak krajowy.

Dlatego też, analogicznie jak w przypadku krajowego znaku towarowego, przy spełnieniu pozostałych przesłanek pozwalających na dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych na gruncie updop, prawo z rejestracji wspólnotowego znaku ochronnego w OHIM podlega amortyzacji zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 updop. odmienne traktowanie wspólnotowego znaku towarowego byłoby bowiem w sprzeczności z ideą stworzenia jednolitego systemu jednej rejestracji znaku, chroniącej prawo podmiotów gospodarczych we wszystkich państwach Wspólnoty Europejskiej, bez potrzeby rejestracji krajowej.

W ocenie spółki, będzie ona uprawniona do wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prawa ze zgłoszenia w OHIM wspólnotowego znaku towarowego, jako prawo własności przemysłowej, w dacie jego nabycia, według wartości rynkowej stosując art. 16g ust. 10 a updop w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r. oraz do rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od daty zarejestrowania go w OHIM.

Powołując się na przepisy art. 16g ust 10a, 16 b ust 1 pkt 6 oraz art. 15 ust 6 updop. Spółka stanęła na stanowisku, że w przypadku niezakończenia procedury rejestracji znaku towarowego przed dniem dokonania aportu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa do Spółki, będzie ona uprawniona do rozpoznawania odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej prawa do wspólnotowego znaku towarowego (który w majątku wnoszącego aport nie stanowił środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej wprowadzonych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych i tym samym nie był amortyzowany przez podmiot wnoszący aport) jako kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, dopiero począwszy od miesiąca, w którym nastąpi jego rejestracja w OHIM.

Ze stanowiskiem tym nie zgodził się Minister Finansów. Powołując się bowiem na przepisy art. 16 b ust 1 pkt 6 pdop stwierdził, że skoro prawo ochronne na znak towarowy powstaje wskutek prawokształtującej decyzji Urzędu Patentowego, to nie istnieje przed wydaniem takiej decyzji. Jakkolwiek ustawa Prawo własności przemysłowej wprost wskazuje na możliwość przeniesienia prawa ze zgłoszenia, na które nie zostało jeszcze udzielone prawo ochronne, niemniej przedmiotem takiego przeniesienia nie jest prawo ochronne na znak towarowy, ale ekspektatywa takiego prawa. Art. 16b ust. 1 pkt 6 updop nie przewiduje możliwości amortyzowania takiej swoistej ekspektatywy. Amortyzowaniu podlega tylko prawo do znaku towarowego i to pod warunkiem jego nabycia, użyteczności do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania w przewidywalnym okresie dłuższym niż rok oraz wykorzystywania na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie ma więc podstaw do przypisywania użytemu w art. 16b ust. 1 pkt 6 updop praw określonych w ustawie Prawo własności przemysłowej innego zakresu znaczeniowego niż stanowi ta ustawa (tj. prawa ochronnego na znak towarowy). W ocenie organu zatem elementarnym warunkiem uznania za wartości niematerialne i prawne, praw ochronnych na znak towarowy jest jego zarejestrowanie przez podmiot wnoszący aport przed ich nabyciem przez Spółkę a nie uzyskanie przez Nią stosownej decyzji z Urzędu Patentowego, po nabyciu w drodze aportu prawa ze zgłoszenia znaku towarowego jak będzie to miało miejsce w przedmiotowej sprawie.

W opisanej przez wnioskodawcę sytuacji brak jest podstaw do uznania, że prawa ochronne na znak towarowy, które Wnioskodawca uzyska w przyszłości będą podlegać amortyzacji podatkowej, ponieważ nie stanowią one wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 6 updop. Spółka nie ma zatem podstaw prawnych do uznania za składniki majątku trwałego, a tym samym do ustalania ich wartości początkowej i dokonywania odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych.

Podkreślając, iż na mocy art. 16 ust. 1 rozporządzenia Rady Wspólnot Europejskich z dnia 26 lutego 2009r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.Urz.UE L 2009 Nr 78, str. 1), wspólnotowy znak towarowy jako przedmiot własności traktowany jest w całości i na całym terytorium Wspólnoty tak jak krajowy znak towarowy zarejestrowany w państwie członkowskim, Minister Finansów uznał że powyższe uwagi mają odniesienie do praw ochronnych na wspólnotowe znaki towarowe. Uznał wobec tego stanowisko spółki za nieprawidłowe.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, spółka podtrzymała stanowisko zawarte we wniosku o interpretacje, pomimo tego jednak organ nie znalazł podstaw do zmiany przedmiotowej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze , co następuje:

Skarga jest uzasadniona bowiem zaskarżona interpretacja narusza przepisy prawa materialnego.

Zaskarżona interpretacja pomimo szeregu stwierdzeń z jakimi należy się zgodzić zawiera również poglądy , które na aprobatę nie zasługują.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do stwierdzeń zawartych w zaskarżonej interpretacji dotyczących możliwości korzystania z odpisu amortyzacyjnego odnośnie znaku towarowego zarejestrowanego w ramach procedury rejestracji wspólnotowych znaków towarowych przewidzianej w Rozporządzeniu .

Analiza stanowiska zajętego przez interpretatora prowadzi do wniosku ,że uznaje on za trafny pogląd spółki, że rejestracja znaku towarowego w tym reżimie prawnym jest równoważna z uzyskaniem oprawa ochronnego na znak towarowy w myśl ustawy – prawo własności przemysłowej. Powołanie się przez interpretatora na treść przepisu art. 16 ust. 1 Rozporządzenia wydaje się w tym zakresie trafne. Wobec zajętego przez wydającego zaskarżony akt stanowiska odpada konieczność odnoszenia się do podobieństw pojęć prawa ochronnego na znak towarowy i wspólnotowy znak towarowy , z uwzględnieniem wszystkich szczegółów rejestracji obu według systemu prawnego wspólnotowego i prawa krajowego ( polskiego)

Nie jest natomiast prawidłowe stanowisko Ministra Finansów w zakresie możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych prawa ochronnego do znaku towarowego , jeżeli w chwili nabycia aportu, w którego skład znak ten wchodził , nie był on jeszcze zarejestrowany przez właściwy urząd struktur europejskich.

W tym zakresie wykładnia dokonana przez Ministra Finansów nie znajduje uzasadnienia w wykładni systemowej i funkcjonalnej przepisów art. 16 a i 16 b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 6 updop kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zwane dalej odpisami amortyzacyjnymi dokonywane zgodnie z przepisami art. 16 a i następne updop.

Zgodnie z art. 16 a ust. 1 updop amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16 c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika nabyte lub wytworzone we własnym zakresem, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu jak także inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu i innych.

Jednocześnie na podstawie art. 16 b ust. 1 updop amortyzacji podlegają nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu jego przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000r. prawo własności przemysłowej o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą lub oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej lub innych umów, zwane wartościami niematerialnymi lub prawnymi.

Zgodnie z art. 16 d ust. 2 updop składniki majątku między innymi te określone w art. 16 a i 16 b updop wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1 najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.

Zgodnie z art. 16 h ust. 1 pkt 1 updop odpisów amortyzacyjnych dokonuję się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych z zastrzeżeniem art. 16 k począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji.

Z przedstawionych przepisów wynika, że amortyzacji podlegają środki trwałe opisane w art. 16 a jak również wartości niematerialne i prawne opisane w art. 16 b ust. 1 updop.

Należy uznać, że wartościami tymi będzie zarówno prawo ochronne na znak towarowy udzielone w myśl przepisów art. 121 i następne ustawy prawo własności przemysłowej jak również wspólnotowy znak towarowy ustanowiony w myśl art. 6 i następne Rozporządzenia.

Natomiast nie będzie podlegać amortyzacji prawo z dokonanego zgłoszenia i to rozumiane zarówno jako prawo określone w ustawie pwp jak i w rozporządzeniu rady ( art. 24 i 32 Rozporządzenia).

Nie budzi wątpliwości, że prawo ochronne na znak towarowy, jak i też wspólnotowy znak towarowy powstają na podstawie prawnokształtującej decyzji właściwego organu bądź to krajowego bądź to wspólnotowego.

Przepis art. 16 Rozporządzenia nakazuje traktowanie wspólnotowego znaku towarowego na całym terytorium wspólnoty, tak jak krajowego znaku towarowego zarejestrowanego z państwie członkowskim.

Nie będzie natomiast podlegać, jak już wyżej wspomniano amortyzacji prawo ze zgłoszenia znaku towarowego uzyskane w myśl przepisów Rozporządzenia Rady, gdyż ma ono charakter swoistej ekspektatywy, pomimo tego, że prawo to jest zbywalne oraz dziedziczne.

Rozróżnienie to ma w niniejszej sprawie istotne znaczenie w związku z treścią pytania określonego we wniosku o interpretację nr 3. Niezależnie bowiem od istoty sprawy, spółka w tym pytaniu mówi o wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prawa ze zgłoszenia w OHIM wspólnotowego znaku towarowego w dacie jego nabycia według wartości rynkowej i do rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych od daty zarejestrowania go w OHIM.

Jak się wydaje zadający pytanie dokonał pewnej omyłki terminologicznej, nie rozróżniając prawa z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego od prawa ze zgłoszenia znaku towarowego w OHIM.

Ponieważ interpretator jest jednak zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na pytanie w takiej formie jak zostało ono zadane, to stwierdzenie, że brak jest powodów do odpowiadania na pytanie nr 3 z uwagi na treść odpowiedzi na pytanie nr 1 nie jest uprawnione.

Pytanie nr 1 dotyczy bowiem prawa z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego, zaś pytanie nr 3 prawa ze zgłoszenia. Nie jest kwestionowane, że są to różne prawa, a więc minister powinien odpowiedzieć na obydwa pytania.

Nie można zgodzić się ze stwierdzeniem udzielającego interpretacji, że w przedmiotowej sprawie nie dojdzie do nabycia przez pytającego prawa do wspólnotowego znaku towarowego. Nie budzi wątpliwości, że w sytuacji gdy ustawodawca posługuje się w różnych przepisach prawnych tym samym pojęciem, to pojęcie to powinno być interpretowane w ten sam sposób, chyba że coś innego wynika z przepisów prawa lub dokonanie takiej interpretacji prowadziłoby do nie dających się akceptować wniosków. W przypadku art. 16 a ust. 1 i 16 b ust. 1 updop tak właśnie należy postąpić i pojęcie nabycia należy interpretować w ten sam sposób. Należy wskazać, że z art. 16 a ust. 1 wynika, że przedmiot amortyzacji może być albo nabyty albo wytworzony we własnym zakresie. Nie zostaje nabyty tylko taki środek trwały, który został wytworzony i odpowiednio nie został wytworzony tylko ten środek trwały, który został nabyty. O ile środki trwałe podlegają amortyzacji niezależnie od tego czy zostały nabyte, czy też zostały wytworzone we własnym zakresie, to wartości niematerialne i prawne będą polegały amortyzacji tylko w sytuacji kiedy zostaną nabyte.

Należy wskazać, że nabycie może mieć charakter nabycia pierwotnego jak również nabycia pochodnego. Z nabyciem pierwotnym mamy do czynienia w sytuacji, kiedy brak jest poprzednika prawnego osoby uzyskującej prawo i klasycznym przykładem takiego nabycia będzie uzyskanie jakiegoś prawa w drodze prawnokształtującej decyzji właściwego organu (np. uzyskanie drogi koniecznej, pozwolenie na broń, ). Nabycie zaś pochodne występuje wtedy, kiedy dany podmiot uzyskuje prawo w drodze przejścia tego uprawnienia z innego podmiotu.

Przepis art. 16 b ust. 1 updop nie rozróżnia, czy nabycie o którym w nim mowa ma mieć charter nabycia pierwotnego czy też pochodnego. Uprawnia to do wniosku, że terminem tym objęte będą oba rodzaje nabycia.

Z okoliczności przedstawionego przez spółkę zdarzenia nie wynika, aby prawo do wspólnotowego znaku towarowego miało być przez spółkę wytworzone. Nie jest to zresztą możliwe, skoro powstać ono może jedynie na podstawie rejestracji wspólnotowego znaku towarowego przez Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w Alicante.

Fakt rejestracji nie może być uznany za wytworzenie znaku we własnym zakresie przez spółkę, skoro następuje na podstawie decyzji organu działającego w granicach stosownych regulacji prawnych.

W tym bowiem tkwi błąd interpretatora, który utożsamił nabycie prawa do wspólnotowego znaku towarowego z wniesieniem aportu. To, że w chwili wniesienia aportu nie istnieje jeszcze prawo do wspólnotowego znaku towarowego nie oznacza, że spółka nie może nabyć tego prawa w wyniku jego rejestracji przez powołany powyżej urząd. Nabycie prawa będzie przy tym równoznaczne z jego przyjęciem do używania do czego prawo to będzie się nadawało. Od chwili wydania decyzji spółka nabędzie zatem prawo z rejestracji i po spełnieniu dalszych warunków będzie mogła przystąpić do amortyzacji go jako wartości niematerialnych i prawnych.

Dlatego tez sąd uznał, że dokonana interpretacja odnośnie pytania nr 1 narusza przepisy prawa, zaś odnośnie pytania nr 3 niesłusznie zakłada, że treść odpowiedzi na pytanie nr 1 zwalnia od obowiązku udzielenia odpowiedzi na to pytanie.

Należy wskazać , że podobne stanowisko zajęły też sądy administracyjne w innych sprawach, a to WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 28 czerwca 2011 r. I SA/Po 210/11, WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 13 września 2012 r. I SA/Gl 1021/11, czy też WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 15 listopada 2011 I SA/Rz 649/11.

Podstawą orzeczenia sądu jest przepis art. 146 par 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270) dalej zwane p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2002, Nr 163, poz.1349).