Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 301/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...] po rozpoznaniu odwołania U.K. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] odmawiającej przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego na Z.K., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

U.K. i Z.K. odrębnymi pismami z dnia [...] zaskarżyli powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Skarga U.K. została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 252/17, a skarga Z.K. pod sygn. akt II SA/Sz 301/17.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest badaniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

W orzecznictwie przyjmuje się, że podmiot wnoszący skargę musi wykazać istnienie po jego stronie interesu prawnego, czyli osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, którym może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 355/14, dostępne w Internecie). Od wykazania związku między chronionym przez przepis prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi do sądu.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji stanowił przepis art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1518 ze zm.). Stosownie do ust. 1 art. 16 a ww. ustawy, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r. poz. 2082 oraz z 2016 r. poz. 406 i 1271) ciąży obowiązek alimentacyjny, a także małżonkom, jeżeli:

1)nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub

2)rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej

- w celu sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Analiza powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że osobie nad którą sprawowana jest opieka, nie przysługuje prawo do wszczęcia postępowania w sprawie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, ani nie jest ona stroną tego postępowania. Z wnioskiem o przyznanie omawianego świadczenia mogą bowiem wystąpić tylko osoby wskazane w omawianym przepisie, tj. sprawujące opiekę.

Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie na jego rzecz uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku, wynikającego z obowiązujących z przepisów prawa. W niniejszej sprawie oznacza, to że interes prawny do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] posiada wyłącznie U.K., która ubiegała się o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku ze sprawowaniem opieki nad mężem Z.K. U.K. wniosła zresztą skutecznie taką skargę i sprawa ta oczekuje na rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pod sygn. akt II SA/Sz 252/17.

W konsekwencji skarga Z.K., który nie posiada interesu prawnego w niniejszej sprawie musi zostać odrzucona.

Mając na względzie powyższe, sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.