Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 476/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne: Zawody prawnicze
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2007 r. (sygn. akt. VI SA/Wa 476/07) oddalającego skargę D. T. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu konkursowego na aplikację radcowską postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 476/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną, wniesioną przez skarżącego D. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2007 r. (sygn. akt. VI SA/Wa 476/07) oddalającego skargę D. T. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu konkursowego na aplikację radcowską.

Niniejsze postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w

dniu 29 października 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy k.

173).

W dniu 5 listopada 2007 r. reprezentująca skarżącego pełnomocnik, radca prawny D. M. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniosła, iż okoliczności, jakie miały miejsce w okresie od 14 sierpnia 2007 r. do początków (pierwszy tydzień) września 2007 r. w pełni uzasadniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W treści wniosku pełnomocnik wskazała, iż w dniu 14 sierpnia 2007 r. Poczta dokonała powtórnego awizowania przesyłki poleconej zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem, wskazując na pozostawionym w skrzynce pocztowej awizo termin odbioru przesyłki "do dnia 22 sierpnia 2007 r." (akta sądowe k. 168). W związku z planowanym na okres od 15 sierpnia 2007 r. do 2 września 2007 r. urlopem zagranicznym, w dniu 15 sierpnia 2007 r. skarżący ustanowił pełnomocnika do odbioru awizowanej korespondencji w osobie pani M. S., udzielając jej pisemnego pełnomocnictwa (w aktach sprawy brak wskazanego dokumentu). Z załączonego do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oświadczenia pani M. S. (akta sądowe k. 169) wynika, iż około 20 sierpnia 2007 r. udała się na Pocztę z zamiarem odbioru przedmiotowej przesyłki, jednak spotkała się z odmową jej wydania z uwagi na to, że pełnomocnictwo nie było udzielone w formie aktu notarialnego. Po powrocie z urlopu skarżący podjął działania mające na celu ustalenie, kto był nadawcą przesyłki oraz kiedy i do kogo została ona zwrócona. Opierając się na uzyskanych z Poczty oraz Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie informacji (w aktach sprawy brak potwierdzenia działania skarżącego w powyższym zakresie) skarżący przyjął, iż dzień 23 sierpnia 2007 r., kiedy to przesyłka została zwrócona do Sądu, jest dniem w którym zapadł skutek doręczenia i od tej daty należy liczyć termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Z ostrożności procesowej, mając na względzie wskazaną na pozostawionym awizo datę odbioru do 22 sierpnia 2007 r. skarga kasacyjna została złożona w dniu 21 września 2007 r., to jest w dniu który stanowił 30 dzień liczony od daty wskazanej w awizo.

Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II GZ 134/05 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt III SA 2973/02 pełnomocnik skarżącego podniosła, iż w niniejszej sprawie skarżący działał bez świadomości uchybienia terminu (awizo wskazywało datę 22 sierpnia

2007 r.), co czyni w pełni zasadnym złożony przez nią wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej także p.p.s.a.) stanowi, iż skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Należy zauważyć, że dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania,

jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności (art. 85 p.p.s.a.). Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww.

piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Przystępując do oceny wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż zgodnie ze stanowiskiem doktryny kryterium braku winy, jako przesłanka uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 328 i cyt. tam poglądy doktryny).

Na gruncie niniejszej sprawy mamy do czynienia z fikcją doręczenia skarżącemu odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2007 r. wraz z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa korespondencja została w dniu 3 sierpnia 2007 r. nadana na adres skarżącego, a następnie 6 i 14 sierpnia 2007 r. awizowana i z uwagi na niepodjęcie

w terminie w dniu 23 sierpnia 2007 r. zwrócona do nadawcy. Stosując się do wytycznych zawartych w przepisie art. 73 p.p.s.a Sąd uznał, iż przedmiotowa przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 21 sierpnia 2007 r.

Mając na uwadze poczynione powyżej rozważania stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego wskazała, iż powodem, dla którego strona nie dokonała czynności w ustawowym terminie była niemożność podjęcia przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem, przez osobę upoważnioną do jej odbioru oraz przyjęcie, iż dzień 23 sierpnia 2007 r., kiedy to przesyłka została zwrócona do Sądu, jest dniem w którym zapadł skutek jej doręczenia. W ocenie

Sądu podniesione przez stronę argumenty oraz załączone do wniosku dowody (kserokopia oświadczenia pani M. S., kserokopia zawiadomienia powtórnego

z adnotacją Poczty o możliwości odbioru przesyłki do dnia 22 sierpnia oraz

kserokopia biletu autokarowego) mające świadczyć o braku winy strony nie dają podstawy do żądania przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy, bowiem podkreślić, iż skarżący jako strona postępowania sądowoadministracyjnego, działając z zamiarem zaskarżenia wyroku Sądu, winien wykazać się szczególną starannością przy dokonywaniu czynności procesowych i stosownie do obowiązujących przepisów prawa, przedsięwziąć działania mające na celu dbałość o jego właściwy przebieg. W świetle powyższego skarżący, występując z wnioskiem o uzasadnienie wyroku Sądu oraz planując w tym okresie urlop, o którym wiedział, że uniemożliwi mu podjęcie przesyłki sądowej, winien ze znacznym wyprzedzeniem zabezpieczyć ewentualne jej doręczenie poprzez upoważnienie określonej osoby do jej obioru. Skarżący wprawdzie zaznaczył, co potwierdziła również pani M. S. w załączonej do wniosku kserokopii oświadczenia, iż udzielił jej pisemnego pełnomocnictwa do odbioru przesyłki, jednak dokument taki nie został przedstawiony Sądowi. Również, co do zarzutu nie uwzględnienia przez pocztę wspomnianego pełnomocnictwa w aktach sprawy nie ma informacji o ewentualnych próbach wyjaśnienia powyższej kwestii przez skarżącego. Nie sposób zatem stwierdzić, iż skarżący dołożył wszelkiej staranności, by usunąć przeszkodę do dokonania czynności w terminie.

Na marginesie należy dodać, iż sposób w jaki skarżący winien dokonać upoważnienia określonej osoby do odbioru kierowanej do niego przesyłki rejestrowej określony został w Regulaminie świadczenia powszechnych usług pocztowych, opracowanym w oparciu o dyspozycję art. 24 ust 1 i 2 ustawy z dnia 12 czerwca

2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130 poz. 1188 ze zm.) oraz podanym do publicznej wiadomości na stronach internetowych Poczty Polskiej. W treści § 28 i 29 ww. Regulaminu określono szczegółowo zasady oraz warunki udzielania pełnomocnictwa pocztowego. W niniejszej sprawie skarżący nie zastosował się do ww. przepisów., co wynika wprost z oświadczenia pani M. S.

Reasumując Sąd uznał, iż przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w jego uchybieniu. Podjętego przez skarżącego, w związku z planowanym wyjazdem zagranicznym działania nie można określić mianem dochowania należytej

staranności przy prowadzeniu swoich spraw. Nie stanowi ono również, jak podkreślono powyżej o dołożeniu największego w danych okolicznościach wysiłku w celu uniknięcia negatywnych konsekwencji związanych z uchybieniem terminu.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając w oparciu o art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym

Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.