Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 319/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 13 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia : odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę A. W. (dalej określany jako: "skarżący", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 13 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym.

Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 11 grudnia 2017 r., na jej wniosek złożony w dniu 13 listopada 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia doręczenia korespondencji.

Następnie w dniu 19 stycznia 2018 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika do reprezentowania go w postępowaniu kasacyjnym.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. starszy referendarz sądowy w WSA w Opolu przyznał stronie prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, umarzając postępowanie z wniosku skarżącego w pozostałym zakresie.

W dniu 12 lutego 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu poinformowała WSA w Opolu, że pełnomocnikiem dla skarżącego został wyznaczony adwokat R. G. Ponadto z dalszej korespondencji ORA w Opolu wynikało, że ustanowiony w sprawie adwokat został powiadomiony o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w dniu 15 lutego 2018 r.

Wskazany powyżej adwokat w dniu 13 marca 2018 r. (data nadania przesyłki) złożył skargę kasacyjną od wydanego w tej sprawie wyroku z dnia 8 listopada 2017 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. We wniosku tym, jak wskazał z ostrożności procesowej przedstawił okoliczności w jakich doszło do ustanowienia go pełnomocnikiem w sprawie. Wskazał, że w dniu 15 lutego 2018 r. otrzymał pismo ORA w Opolu informujące o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało odrzucić.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej też: P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu, które wnosi się w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Stosownie z kolei do treści art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpatrywanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik wraz ze skargą kasacyjną złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Podkreślenia jednakże wymaga, że zgodnie z art. 177 § 3 P.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Zarówno z akt sprawy oraz informacji przedstawionych we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wynika, że zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej, adwokat odebrał w dniu 15 lutego 2018 r. Tym samym, w myśl powołanej regulacji termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał dopiero w dniu 19 marca 2018 r. Skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została natomiast nadana w dniu 14 marca 2018 r. (k. 104 akt sądowych).

Wskazać zatem należy, że skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie. Wobec przyznania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Izba Adwokacka w Opolu, termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg dopiero od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu i od tej daty pełnomocnik ten był zobowiązany podjąć stosowne czynności w sprawie zmierzające do zapewnienia ochrony praw strony.

Z powyższych względów stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony jest niedopuszczalny. Orzecznictwo sądów w tej kwestii nie pozostawia wątpliwości, że nie można przywrócić terminu, który nie rozpoczął swojego biegu lub który nie został uchybiony, bowiem instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie w tych wszystkich sytuacji, gdy strona nie dokonała czynności w terminie.

Dopiero bowiem w sytuacji stwierdzenia, że w sprawie doszło do uchybienia terminowi, Sąd może merytorycznie rozpoznać wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, tj. przywrócić termin bądź wniosek oddalić. Natomiast, jak wynika z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie termin (a za taki niewątpliwie należy uznać wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony) podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GZ 276/16).

W tym stanie rzeczy należało uznać, że wniosek pełnomocnika skarżącego dotyczył przywrócenia terminu, który w stosunku do skarżącego nie został uchybiony i jako taki jest niedopuszczalny z mocy prawa.

Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak

w sentencji postanowienia.