Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 19/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny-art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 64 par. 3 art. 57 par. 1 art. 46 par. 2a i par. 2b oraz art. 220 par. 3 w zwi. z art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 3 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy p o s t a n a w i a: - odrzucić wniosek -


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. M. P. (dalej także: "wnioskodawca"), działając poprzez platformę ePUAP, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

W związku z negatywną weryfikacją złożonego przez skarżącego podpisu elektronicznego pod wnioskiem, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2020 r. wezwano skarżącego - za pomocą środków komunikacji elektronicznej - do usunięcia braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez nadesłanie podpisanego wniosku opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym (vide: pisemne wezwanie Sądu z dnia 3 marca 2021 r.).

Jednocześnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2021 r. wezwano skarżącego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku.

Skarżący odebrał powyższe wezwania Sądu w dniu 10 marca 2021 r. (vide: urzędowe poświadczenie doręczenia - k. 22 akt sądowych).

W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od wniosku oraz nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez podpisanie złożonej skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: P.p.s.a.) stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Wymogi te zostały szczegółowo sprecyzowane w art. 46 P.p.s.a.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Z kolei, w świetle przepisu art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przepis art. 46 § 2b P.p.s.a. stanowi, że zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że wniosek, który stanowi pismo w postępowaniu sądowym, powinien być opatrzony podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

W przypadku braku tego istotnego elementu pisma procesowego, Sąd winien wezwać stronę składającą wniosek do jego podpisania w prawem przewidziany sposób.

Ponadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Nie ulega jednocześnie wątpliwości, że nieuzupełnienie w terminie braku formalnego wniosku o wymierzenie grzywny skutkuje jego odrzuceniem, co wynika z przepisu art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Tymczasem, należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawca złożył wniosek drogą elektroniczną, działając poprzez platformę ePUAP, nie dopełniając stosownych wymogów formalnych.

Otóż, wskazać należy, iż w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny stanowił załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "WNIOSEK o wymierzenie grzywny", w którym wnioskodawca informuje o przekazaniu wniosku do Sądu. W załączniku tym znalazły się zarzuty stawiane organowi i wnioski skargi.

W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony przez wnioskodawcę jedynie pod pismem przewodnim, Sąd wezwał go do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku poprzez jego podpisanie, pod rygorem odrzucenia wniosku.

Pomimo prawidłowego doręczenia wnioskodawcy powyższego wezwania drogą elektroniczną w dniu 10 marca 2021 r. i upływu wyznaczonego stronie 7-dniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku, co nastąpiło w dniu 17 marca 2021 r., wnioskodawca nie uzupełnił braku formalnego wniosku, albowiem nie nadesłał tego pisma opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Jednocześnie, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, wnioskodawca nie uiścił należnego wpisu od wniosku.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak sentencji postanowienia.