Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 428/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-04-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 lutego 2009 r. p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 5 stycznia 2009 r. z uwagi na uchybienie terminu do złożenia tego zażalenia, stanowiące skutek wniesienia go bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z pominięciem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia doręczono stronie w dniu 6 marca 2009 r.

W dniu 10 marca 2009 r. skarżący nadał bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na to orzeczenie (w treści zażalenia błędnie określono jego datę na dzień 27 lutego 2009 r.).

Dnia 18 marca 2009 r. (data nadania) Naczelny Sąd Administracyjny przekazał kopię zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w którym – mimo omyłki w dacie skarżonego postanowienia – uznano, iż jest ono zażaleniem na postanowienie z dnia 23 lutego 2009 r. (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 marca 2009 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, przy czym – w myśl art. 177 § 1 P.p.s.a. odpowiednio stosowanego

w postępowaniu zażaleniowym na podstawie odesłania przewidzianego w art. 197

§ 2 P.p.s.a. – należy to uczynić za pośrednictwem Sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. W świetle tej regulacji wniesienie zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, czyli Sądu właściwego do rozpoznania zażalenia, jest wykluczone, skądinąd na zasadzie wyjątku w art. 195 § 1 P.p.s.a. dopuszczono możliwość wnoszenia wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego jedynie odpowiedzi na zażalenie. Skarżący powinien mieć przy tym szczególną świadomość zarówno wymogów wynikających z przytoczonego unormowania, jak

i negatywnych konsekwencji, jakie pociągnąć za sobą może ich nieprzestrzeganie, skoro niezachowanie wspomnianego trybu stanowiło faktyczną przyczynę odrzucenia jego wcześniejszych zażaleń, w tym zażalenia na postanowienie z dnia 5 stycznia 2009 r.

Podkreślić zatem trzeba, że taką konsekwencją może być przekroczenie terminu do wniesienia zażalenia. Norma wyrażona w art. 83 § 3 P.p.s.a., w myśl której oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne

z wniesieniem go do sądu, nie znajduje bowiem zastosowania, jeżeli pismo to zaadresowane zostało do niewłaściwego adresata, co dotyczy także niezachowania pośredniego trybu wnoszenia pism. Wówczas termin będzie dotrzymany tylko pod warunkiem, że przed jego upływem podmiot, do którego błędnie skierowano pismo, odda go w polskim urzędzie pocztowym, oczywiście o ile przesyłka będzie opatrzona prawidłowym adresem (por. analogiczne stanowisko w odniesieniu do niezachowania pośredniego trybu wnoszenia skargi kasacyjnej wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1718/06, LEX nr 281815 oraz w kwestii skargi wnoszonej z pominięciem organu odwoławczego wprost do wojewódzkiego sądu administracyjnego – np. postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Białymstoku z dnia

21 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, LEX nr 284737, w Poznaniu z dnia

19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707 oraz w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 788/08, LEX nr 440111).

Obliczając termin wniesienia zażalenia w niniejszej sprawie, należy więc przyjąć nie datę jego nadania przez skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, tj. dzień 10 marca 2009 r., lecz datę jego przekazania do wojewódzkiego sądu administracyjnego, za pośrednictwem którego zażalenie powinno być wniesione, czyli dzień 18 marca 2009 r. To ostatnie zdarzenie miało jednak miejsce po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu określonego

w art. 194 § 2 P.p.s.a., co nastąpiło z dniem 13 marca 2009 r. (piątek). W świetle wcześniejszych uwag rozpatrywane zażalenie musi być więc uznane za wniesione po upływie terminu i jako takie, zgodnie z art. 178 P.p.s.a. stosowanym odpowiednio na podstawie odesłania zawartego w art. 197 § 2 P.p.s.a., podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na względzie, na mocy ostatnio przywołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.