Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 696/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z.i M. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. Z. i M. Z. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. B. i M. Z. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...]lipca 2015 r., nr [...]w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.

Pismem z dnia [...]sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że uchybienie terminu wynika z błędnego zaadresowania koperty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej Ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 Ppsa, we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W postanowieniu z dnia 29 października 1999 r. ( sygn. akt I CKN 556/98, LEX nr 50702) Sąd Najwyższy stwierdził, iż sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Wynika stąd, że w razie gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu.

Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, iż pełnomocnik skarżących we wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że błędne zaadresowanie koperty jest wynikiem omyłki.

W orzecznictwie wskazuje się, iż w sytuacji, gdy strona błędnie zaadresowała przesyłkę wpisując nieprawidłowy adres i w konsekwencji przesyłka ta została zwrócona, a termin do wniesienia środka zaskarżenia już upłynął, brak jest podstaw do uznania, że niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi było niezawinione. Błąd w adresie skutkujący niemożnością doręczenia korespondencji należy uznać za niedbalstwo osoby dokonującej wysyłki, co wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Gdyby wnoszący skargę dołożył należytej staranności wymaganej w tej sytuacji i sprawdził dokładny adres organu, nie doszłoby do pomyłki, a w konsekwencji skarga zostałaby wniesiona w terminie prawem przewidzianym (zob. postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 703/15, beza orzeczeń NSA).

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.