Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 17/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 4 ust. 3, art. 16 ust. 1.
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2010 r. sprawy ze skargi I.Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 czerwca 2009r. (k. 35 akt sądowych) I.Ż. wystąpił do Burmistrza Miasta o udostępnienie informacji publicznej w postaci treści umowy o wykonanie parkingu wzdłuż ul. I. "[...]" obok siedziby P. Wskazał, iż oczekuje przekazania informacji w formie elektronicznej tj. pliku komputerowego zapisanego w dowolnym formacie umożliwiającym przeglądanie i drukowanie określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11 października 2005r. w sprawie minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych.

Decyzją z "[...]" Nr "[...]", wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta przez Sekretarza Gminy Miejskiej, na podstawie art. 4 ust. 1 i 3 pkt 1, art. 7, art. 10 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 104 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówiono udostępnienia informacji publicznej obejmującej treść umowy o wykonanie parkingu wzdłuż ul. I. obok siedziby P. W motywach uzasadnienia wskazano, iż żądana informacja dotyczy informacji publicznej wobec czego wniosek strony winien być rozpoznany w trybie ustawy o informacji publicznej. Wskazano, iż stosownie do art. 4 ust. 3 tej ustawy organ zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej, która pozostaje w jego posiadaniu. Ustalono jednakże, iż żadnej informacji - treści umowy organ nie posiada, gdyż nie on był inwestorem tego zadania inwestycyjnego. Udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno - technicznej, zaś odmowa wymaga wydania decyzji administracyjnej. Tylko zaś w przypadku, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub w stosunku do której istnieje inny tryb dostępu, organ może odmówić jej udzielenia w formie zwykłego pisma.

Od decyzji tej I.Ż. złożył odwołanie, w którym podał, że jest ona niezgodna z prawem i powinna zostać wyeliminowana z obiegu prawnego.

Decyzją z "[...]" Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż dostęp obywateli do informacji publicznej uregulowany został ustawą o dostępie do informacji publicznej. Zapisy tej ustawy zawierają zasady realizacji zapisanego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP prawa obywateli do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Wyjaśniono, że w rozpoznawanej sprawie organ nie posiada żądanej informacji. Powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2003r. podano, iż dostęp do informacji publicznej może dotyczyć tylko informacji publicznej, którą organ posiada, a nie tej, którą powinien posiadać. Wobec tego skoro organ nie posiada żądanej informacji to nie mógł jej udostępnić.

Na tą decyzję I.Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta. Zdaniem skarżącego decyzje te zostały wydane z naruszeniem prawa, bez podstawy prawnej. Wydanie decyzji bez podstawy prawnej w ocenie skarżącego stanowi przesłankę stwierdzenia jej nieważności. Skarżący wyjaśnił, iż skoro organ nie posiada żądanej informacji to powinien zawiadomić wnoszącego o tym fakcie nie wydając żadnej decyzji administracyjnej. Jeżeli bowiem organ nie jest dysponentem żądanej informacji to nie mieści się w katalogu organów zobowiązanych. Nie wydaje się wówczas decyzji, gdyż art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej znajduje zastosowanie dopiero, gdy spełniony zostanie warunek podmiotowy oraz przedmiotowy. Przywołał wyrok NSA z dnia 27 września 2002r. sygn. akt II SAB 289/02 gdzie uznano, że w takich przypadkach nie jest dopuszczalna forma decyzji administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w skarżonej decyzji. Skoro organ I instancji nie posiadał żądanej informacji to nie mógł jej udzielić. Podejmując rozstrzygniecie organ kierował się wskazaniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 17 września 2009r. (sygn. akt II SAB/Ol 29/09), w którym Sąd stwierdził, że odmowa udzielenia informacji publicznej wymaga formy decyzji administracyjnej, a inna forma jest niezgodna z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Podzielając pogląd zaprezentowany w wyroku Kolegium utrzymało w mocy decyzję będącą przedmiotem odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przy czym stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd ma zatem obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Wzruszenie aktu następuje w razie, gdy kontrola wykaże, że narusza on przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy ppsa).

Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało podjęte na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.), będącej realizacją zapisu konstytucyjnego - art. 61 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483, ze zm.) stanowiącego, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje - w szczególności - dostęp do dokumentów (art. 61 ust. 2 in princ. Konstytucji). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa - art. 61 ust. 3 Konstytucji. Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy - art. 61 ust. 4 Konstytucji.

Powołana ustawa o dostępie do informacji publicznej (zwana dalej: ustawą o dostępie) przewiduje różne sposoby rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji. I tak reguluje ona udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy, jak również odmowę udostępnienia informacji w trybie art. 16 ust. 1 ustawy, czy też dopuszcza stwierdzenie przez organ, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej i wówczas organ powiadamia jedynie wnoszącego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. teza nr 1 wyroku NSA w Warszawie z dnia 25 marca 2003r. sygn. akt II SA 4059.02 niepublikowany, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2007r. sygn. akt II SA/Wa 162/07, niepublikowany).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, iż udzielenie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno - technicznej (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2002r. sygn. akt II SA/Lu 507./02, niepublikowany, wyrok NSA z dnia 17 lutego 2003r. sygn. akt II SA/Ka 2751/02, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 lutego 2004r. sygn. akt 4/II SA/Ka 2024/03 przywołane [w:] I. Kamińska, M Rozbicka - Ostrowska. Dostęp do informacji publicznej. Orzecznictwo sądów administracyjnych. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis. Wyd. I . s. 117-118). Natomiast jedynie odmowa udzielenia informacji publicznej następuje w formie aktu administracyjnego, jakim jest decyzja administracyjna.

Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Organ wprawdzie stwierdził, iż żądana informacja ma charakter informacji publicznej, lecz odmówił jej udostępnienia wskazując, że żądany przez stronę zakres informacji nie znajduje się w jego posiadaniu. Wyjaśnił, iż zgodnie z art. 4 ust. 3 tej ustawy obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu informacji. Skoro zatem organ, do którego zwrócił się skarżący, będący podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej jako organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 tej ustawy) nie posiada żądanej informacji, to odmowa jej udostępnienia jest uzasadniona.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wydania decyzji bez podstawy prawnej podnieść należy, iż art. 16 ust. 1 tej ustawy przewiduje decyzyjny tryb załatwienia spraw dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wprawdzie z orzecznictwa sądowoadministracyjnego (w tym powołanego wyroku NSA z 27 września 2002r. sygn. akt II SAB 289/02) wynika, że w przypadku braku żądanych informacji organ nie ma obowiązku wydania decyzji, a wystarczające jest poinformowanie wnioskodawcy pismem o tym fakcie, lecz w ocenie Sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie naruszenie prawa w tym zakresie nie ma istotnego charakteru. Co więcej skarżący uzyskał w ten sposób więcej uprawnień, gdyż nie tylko mógł skorzystać i skorzystał z trybu odwoławczego w postępowaniu administracyjnym, ale także ze skargi do sądu administracyjnego. Stosownie zaś do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uchyla decyzję w przypadku naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchybienie organów administracji w niniejszej sprawie nie było na tyle istotne, że mogło wpłynąć na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd stosownie do art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.