Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 224/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 4
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 29 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 188/20 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 grudnia 2020 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 3 września 2020 r. wydanego w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 19 marca 2020r. Nr 2601-IEE.711.54.2020 w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 5 lutego 2021 r., I SA/Ke 188/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie Z. Z. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie tego Sądu z 9 grudnia 2020 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku z 3 września 2020 r. oddalającego skargę strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 19 marca 2020 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.

2. Jak wskazano w uzasadnieniu, skarżącemu doręczono odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Na powyższe postanowienie skarżący złożył sporządzone osobiście zażalenie. Odwołując się do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego jest więc niedopuszczalne. Stosownie zaś do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie.

3. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie żądając jego "odrzucenia w całości jako niewłaściwego, gdyż nie dotyczącego mojej osoby". w uzasadnieniu strona zarzuciła, że wbrew twierdzeniom sądu pierwszej instancji nie występowała z wnioskiem o umorzenie postępowania lecz ze skargą "o zaprzestanie nękania mojej osoby przez zagarnianie moich prywatnych środków pieniężnych bez mojej zgody". Niedopuszczalnym jest stanowisko WSA w Kielcach, który za Pocztą Polska S.A. w swoim piśmie opiera się na "domniemaniu" posiadania przez skarżącego odbiornika telewizyjnego. Strona nie posiada odbiornika telewizyjnego, więc nie powinna uiszczać opłat abonamentowych.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Możliwość wniesienia środka odwoławczego w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy p.p.s.a. Środkiem takim jest skarga kasacyjna oraz zażalenie. Wniesienie każdego ze wskazanych środków łączy się z obowiązkiem zachowania określonych wymogów formalnych. Będą to wymogi ogólne przewidziane dla każdego pisma procesowego (art. 46 p.p.s.a.) oraz szczególne, związane z zażaleniem jako takim, wskazane w art. 194 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to treść tego ostatniego przepisu, który przewiduje, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

W art. 194 § 4 p.p.s.a. wskazuje się dodatkowy wymóg dla konkretnego rodzaju zażalenia, jakim jest zażalenie dotyczące postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Przepis ten stanowi wprost, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zatem w przypadku skorzystania z możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej należy przedsięwziąć konieczne działania, aby zażalenie zostało sporządzone stosownie do powyższego wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. przez adwokata lub radcę prawnego albo przez osoby wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Nie ulega zatem wątpliwości, że formalnym warunkiem skutecznego wniesienia tego środka zaskarżenia, wymaganym konkretnym przepisem prawa, od którego skarżący nie mógł zostać zwolniony i który pozostaje wiążący także dla sądu, było sporządzenie i wniesienie go przez podmiot wskazany w przywołanych przepisach. Jak bowiem jednolicie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (zob. postanowienie NSA z 7 września 2012 r., II OZ 550/12, publik. CBOSA). Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z 25 czerwca 2021 r., II GZ 201/21; z 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; z 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11). Skoro zatem powołany wyżej przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, to niesporządzenie zażalenia we wskazany sposób jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym konwalidowaniu i uzasadniającym odrzucenie zażalenia (por. postanowienia NSA: z 13 kwietnia 2021 r., II OZ 208/21; z 11 marca 2021 r., II GZ 41/21).

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał przynależności do podmiotów mogących samodzielnie wnieść skargę kasacyjną i zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Co więcej, z akt sprawy wynika, że przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżącego pouczono o warunkach skutecznego jego zaskarżenia (pkt 6 pouczenia, k. 63 akt sądowych). Mimo jasnej treści przepisu art. 175 § 1-3 p.p.s.a. i wbrew prawidłowemu pouczeniu udzielonemu przez WSA, skarżący sporządził osobiście zażalenie na postanowienie z 9 grudnia 2020 r., którym została odrzucona skarga kasacyjna (również sporządzona osobiście przez skarżącego). Działanie takie, w świetle przedstawionych przepisów prawa, musiało skutkować odrzuceniem zażalenia z 26 stycznia 2021r., jako niespełniającego przymusu adwokacko-radcowskiego wynikającego z art. 194 § 4 p.p.s.a., co też prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny uczynił zaskarżonym postanowieniem, zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do argumentów podniesionych przez skarżącego w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie świadczą one o wadliwości zaskarżonego postanowienia. Treść zażalenia odnosi się bowiem do prawidłowości działań Poczty Polskiej S.A. jako podmiotu, na rzecz którego uiszcza się opłaty abonamentowe RTV, organu egzekucyjnego oraz sądu pierwszej instancji orzekającego o oddaleniu skargi strony wyrokiem z 3 września 2020 r. Na etapie weryfikowania, czy zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone zostało przez osobę uprawnioną zgodnie z art. 175 § 2-3 p.p.s.a. Sąd bada tylko i wyłącznie tę kwestię. Nie ustosunkowuje się natomiast merytorycznie do sprawy "głównej". W niniejszej sprawie oznacza to, że w zaskarżonym postanowieniu z 5 lutego 2021r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie mógł się odnieść do zasadności postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 19 marca 2020 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zatem zarzuty podniesione w niniejszym zażaleniu są nieuzasadnione.

Z uwagi na powyższe zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach nie narusza prawa, a tym samym braku jest podstaw do jego uchylenia, zaś zażalenie strony należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.