Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3095/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś- Dębecka Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lutego 2022 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2021 r., nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] października 2021 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: Prezes NFZ), działając na podstawie art.. 102 ust. 5 pkt 24, ust. 7 i art. 109 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1285, z późn. zm., dalej: "ustawa o świadczeniach") oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, z póżn. zm., dalej: "K.p.a."), stwierdził objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym A. D. (dalej: "Strona", "Skarżący"), w okresie od 20 lutego 2015 r. do nadal z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności jako wspólnik jednoosobowej spółki [...] SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes NFZ wyjaśnił, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] (dalej: "ZUS") pismem z 7 lutego 2020 r., wystąpił z wnioskiem o ustalenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego Strony z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej jako wspólnik jednoosobowej spółki [...] SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ.

Pismem z 24 maja 2021 r. poinformowano Stronę o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie.

Organ wskazał następnie, że ZUS przekazał do [...] OW NFZ akt notarialny z [...] listopada 2014 r. stanowiący "Umowę Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością", w którym wskazano, iż zawiązana zostaje spółka "[...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością". Zgodnie z paragrafem 8 ww. aktu notarialnego, Strona w kapitale zakładowym spółki obejmuje 95 udziałów, a A. D. 5 udziałów. Wspólnicy ww. spółki podjęli uchwałę o zmianie nazwy spółki na [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością 19 stycznia 2015 r. Ponadto z przekazanego przez ZUS aktu notarialnego wynika, że Strona 5 marca 2015 r. udzieliła wspólnikowi A. D. pełnomocnictwa do prowadzenia wszelkich spraw spółki.

Organ wskazał dalej, że z danych zawartych na stronie internetowej https://ekrs.ms.gov.pl wynika, że powyższa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością 20 lutego 2015 r. została zarejestrowana w Rejestrze Przedsiębiorców. Jednocześnie, zgodnie z danymi zawartymi w ww. rejestrze (Dział 1, Rubryka 7 - dotyczącym danych wspólników), Strona od 20.07.2015 r. jest jedynym ujawnionym wspólnikiem ww. spółki posiadającym niemal całość udziałów (95%). Z danych zawartych w KRS - Dział 6, Rubryka 8 - Informacja o zawieszeniu działalności gospodarczej" wynika, iż Strona nie zgłaszała zawieszenia jej wykonywania. Organ dodał, że z posiadanych informacji wynika, iż brak jest wpisów świadczących o likwidacji oraz rozwiązaniu ww. spółki (stan na dzień 30 września 2021 r.).

Prezes NFZ wyjaśnił, że ZUS przekazał informację, że Strona dokonała zgłoszenia płatnika składek ww. spółkę w okresie od 1 października 2015 r. do 31 grudnia 2019 r. Strona nie zgłosiła się do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego jako wspólnik jednoosobowej z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka zgłaszała do ubezpieczenia pracowników w okresach od 1 października 2015 r. do 30 listopada 2015 r., od 15 grudnia 2015 r. do 31 lipca 2019 r., od 9 września 2019 r. do 31 grudnia 2019 r.

Prezes NFZ wyjaśnił następnie, że zgodnie z korespondencją ZUS, Strona od 15 lipca 2006 r. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w formie indywidualnej.

Organ wskazał również, że Strona w korespondencji z 28 czerwca 2021 r. informuje, że "(...) wspólnik mniejszościowy posiadający 5% udziałów, tj. A. D. (...), także bierze udział w zarządzaniu spółką oraz decyduje o losach spółki. Do obowiązków wspólnika mniejszościowego należy przede wszystkim pozyskiwanie zleceń na wykonywane usługi oraz kontrola cen usług budowlanych oraz materiałów na rynku. Ponadto zgodnie z art. 212 k.s.h. wspólnik mniejszościowy sprawuje nadzór nad dokumentacją spółki w celu prawidłowego utrzymania interesów spółki." Organ dodał, że Strona nie przekazała do [...] OW NFZ dokumentów potwierdzających swoje wyjaśnienia.

Po przytoczeniu mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów prawa, ustalając obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego Strony z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej jako wspólnika posiadającego 95% udziałów w ww. spółce Prezes NFZ podkreślił, że w praktyce ZUS oraz w orzecznictwie sądowym dominujący jest pogląd, że udział w spółce wspólnika z niewielką liczbą udziałów służy tylko obejściu prawa. Chodzi bowiem o stworzenie fikcji, że w spółce jest wprawdzie formalnie dwóch lub więcej wspólników ale mniejszościowi nie mają żadnego wpływu na losy firmy. Dlatego wspólnika większościowego należy traktować jako niemal jedynego, co oznacza, że będzie on podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu jako prowadzący działalność.

Prezes NFZ po powołaniu się na art. 38 pkt 8 lit. c ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 112, dalej: "u.k.r.s."), zgodnie z którym jeśli udziały stanowią mniej niż 10% kapitału zakładowego to nie ma potrzeby wpisania drugiego wspólnika do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, wskazał, że Strona w Rejestrze Przedsiębiorców jest jedynym ujawnionym wspólnikiem spornej spółki oraz jednocześnie pełni funkcję Prezesa Zarządu w tej spółce.

Ponadto Prezes NFZ wyjaśnił, że nie mógł uwzględnić przekazanego przez ZUS pełnomocnictwa dla A. D., jako dowodu na udział wspólnika mniejszościowego w zarządzaniu spółką, ponieważ sam fakt posiadania uprawnienia do pewnych czynności nie świadczy o ich wykonywaniu.

W skardze z 14 listopada 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżając decyzję Prezesa NFZ z [...] października 2021 r., wniósł o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 8 ust. 6 pkt. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na uznaniu Skarżącego za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą jako wspólnik jednoosobowej spółki z o.o.,

2) art. 4 § 1 pkt 3 K.s.h., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, polegające na uznaniu, że spółka, gdzie jednym ze wspólników jest Skarżący jest spółką jednoosobową,

3) art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie, przejawiające się w szczególności brakiem dowodów potwierdzających, że A. D. nie wykonywała czynności na rzecz spółki,

4) art. 107 § 1 K.p.a., polegające na nieprawidłowym sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji, z treści którego nie wynika, na podstawie jakich dowodów organ doszedł do wniosków przedstawionych w tym uzasadnieniu,

5) art. 7, art. 8, art. 80, a także art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, bez wyraźnego wskazania przyczyn nieuwzględnienia twierdzeń i stanowiska Skarżącego,

6) art. 78 § 1 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i przyjęcie, iż Skarżący jest jedynym wspólnikiem zarządzającym spółką, a co za tym idzie spółka jest spółką jednoosobową, z pominięciem faktu, że to A. D. faktycznie jest osobą zarządzającą spółką gdyż z przyczyn faktycznych Skarżący nie jest w stanie nią zarządzać,

7) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że A. D. nie wykonywała żadnych czynności na rzecz spółki, a pełnomocnictwo stanowi wyłącznie dokument, nie potwierdzający faktycznej aktywności w/w, pomimo tego, że Skarżący nie jest w stanie zarządzać spółką działać aktywnie na jej rzecz oraz mieć wpływ na jej los, bowiem roboczy tydzień pracy przebywa poza granicami Polski.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w postępowaniu administracyjnym. Ponadto podniósł, że postępowanie nie zostało przeprowadzone kompleksowo i wnikliwie. Przede wszystkim Skarżący nie został przez organ przesłuchany, jak również nie została przesłuchana A. D., oboje na okoliczność faktycznego udziału A. D. w zarządzaniu spółką i jej wpływu na losy podmiotu. Jeżeli niewystarczającym okazały się pisemne wyjaśnienia Skarżącego, a sam Skarżący nie był w inny sposób wykazać wskazywanych przez niego faktów, organ zobowiązany był do podjęcia innych czynności, tak aby wyjaśnić wątpliwości, tak jednak się nie stało. Dodatkowo, mogli zostać przez organ przesłuchani byli pracownicy Skarżącego, na okoliczność, kto faktycznie zarządza spółką oraz jaki zakres prac wykonuje A. D., a jaki Skarżący.

Skarżący wskazał, że do obowiązków pełnomocnika należy przede wszystkim zarzadzanie spółką, składanie oświadczeń w imieniu spółki, zawieranie umów z kontrahentami, wystawianie faktur oraz reprezentowanie spółki na rynku gospodarczym. A. D. pozyskuje zlecenia na wykonywane usługi oraz kontroluje ceny usług budowlanych oraz materiałów na rynku. Skarżący nie jest w stanie faktycznie zarządzać spółką bowiem, każdego tygodnia od poniedziałku do czwartku lub piątku przebywa na terenie Szwecji, gdzie prowadzi działalność. Na terenie Polski jest zazwyczaj pod piątku do niedzieli i czas ten stara się poświęcić wyłącznie rodzinie. Powyższe prowadzi bezsprzecznie do wniosku, że wspólnik mniejszościowy jest faktycznie osobą, która zarządza spółką bowiem Skarżący nie ma takich faktycznych możliwości.

Skarżący dodał, że zgodnie z definicją zawartą w Kodeksie spółek handlowych, spółka jednoosobowa to wyłącznie spółka kapitałowa, której wszystkie udziały należą do jednego wspólnika. Zatem jeżeli wspólnik nie posiada wszystkich udziałów w sp. z o.o. to nie może być uznany za jednoosobowego wspólnika sp. z o.o. Zdaniem Skarżącego, brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych i faktycznych, aby organ posiadał uprawnienia dające mu możliwość uznawania spółek wieloosobowych, za spółki jednoosobowe. ZUS uznając dwuosobową spółkę z o.o. za jednoosobową bezsprzecznie łamie przepisy prawa, w tym Kodeksu spółek handlowych i ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.

W przedmiotowej sprawie Prezes NFZ stwierdził objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym Skarżącego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której jednak Skarżący posiadał – zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr [...] z [...] listopada 2014 r. oraz danymi zawartymi w KRS – 95 udziałów w kapitale zakładowym spółki, pozostałych 5 udziałów posiadała wspólniczka A. D.. Kwestię sporną zatem w przedmiotowej sprawie stanowi pogląd organu, zgodnie z którym przy takim stanie posiadanych udziałów przez dwóch wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Skarżący podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu, jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym, w brzmieniu obowiązującym do 30 kwietnia 2018 r., obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej (w obecnym brzmieniu: na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424 i 1086) lub przepisów o ubezpieczeniach społecznych lub ubezpieczeniu społecznym rolników).

Zgodnie z definicją z art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach, osoby prowadzącej działalność pozarolniczą, jest nią osoba, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Jak natomiast wynika z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej.

W myśl art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach, obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób prowadzących działalność pozarolniczą powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym.

Podkreślenia wymaga, że wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, objęty jest obowiązkiem ubezpieczenia bez względu na fakt prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem obowiązek ubezpieczenia wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powiązany jest jedynie z posiadaniem przez niego takiego statusu prawnego, nie zaś z prowadzeniem działalności gospodarczej. W przypadku wspólników jednoosobowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, w sytuacji spełniania przez nich warunków do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wynika z samego statusu osoby jako wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, trwa od dnia uzyskania tego statusu do dnia jego utraty i jest niezależny od prowadzenia działalności gospodarczej/osiągania przychodów. W wyroku z dnia 30 listopada 2005 r., I UK 95/05 oraz postanowieniu z dnia 17 lipca 2003 r., II UK 111/03, Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że sam fakt niewykonywania usług i nieosiągania przychodu z działalności nie uzasadnia przerwy w jej prowadzeniu powodującej uchylenie obowiązku ubezpieczenia społecznego. Prawnie doniosła okoliczność prowadzenia pozarolniczej działalności związana jest wyłącznie z posiadaniem określonego statusu prawnego, tj. pozycji wspólnika w jednoosobowej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (por. wyrok SN z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt II UK 227/12). Innymi słowy z perspektywy art. 8 ust. 6 pkt 4 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy systemie ubezpieczeń społecznych - podstawowe znaczenie ma uzyskanie statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Jak zasadnie wyjaśnił Skarżącemu organ zgodnie z art. 38 pkt 8 lit. c ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 112), w KRS ujawniani są tylko wspólnicy, którzy posiadają więcej niż 10% udziałów w kapitale zakładowym. Po zmianie stanu wspólników lub ilości posiadanych przez nich udziałów zarząd spółki jest zobowiązany złożyć aktualną listę wspólników. Wpis wspólników do KRS, ma charakter deklaratoryjny. Gdy zmiana dotyczy wspólników mających mniej niż 10% udziałów zmian w KRS nie dokonuje się, nową listę wspólników ujawnia się jedynie w aktach rejestrowych spółki (Uchwała SN z dnia 6 czerwca 2012 r. IIICZP 22/12).

Podkreślenia wymaga, co jest kluczowe w niniejszej sprawie, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż w przypadku rozkładu udziałów pomiędzy dwóch wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w taki sposób, że jeden ze wspólników posiada rażąco większą ilość udziałów w tej spółce jest on wówczas uważany za wspólnika spółki de facto jednoosobowej (por. wyrok Sądu Najwyższego z 5 marca 2020 r., sygn. akt III UK 36/19). Tak więc nawet jeśli w formularzu KRS spółki z ograniczona odpowiedzialnością wskazano dwóch wspólników, przy czym jeden z nich posiada zdecydowaną większość udziałów, a drugi minimalny udział, w rzeczywistości funkcjonują jak spółka jednoosobowa. Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko Sądu Apelacyjnego w Katowicach który w wyroku z 15 listopada 2018 r., sygn. akt: III AUa 916/18 stwierdził, że wypełnieniem gwarancji każdego obywatela do zabezpieczenia społecznego jest objęcie ubezpieczeniami społecznymi wspólnika dominującego (posiadającego 92% udziałów) - traktowanego na użytek prawa ubezpieczeń społecznych, jako jedynego udziałowca.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, iż analogiczne zasady, jak w przypadku wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością należy stosować do wspólnika, który posiada niemal wszystkie udziały w spółce, a inny wspólnik (wspólnicy) tylko symboliczną liczbę udziałów. Np. w wyroku z 3 sierpnia 2011 r., sygn. akt: l UK 8/11 Sąd Najwyższy uznał istnienie bytu prawnego, jakim jest "niemal jednoosobowa" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Sąd Najwyższy orzekał w sprawie dotyczącej spółki, w której jeden ze wspólników posiadał 99 udziałów, podczas gdy drugi wspólnik tylko jeden udział. Sąd uznał, że partycypacja wspólnika mniejszościowego jest tak znikoma, że w zasadzie pełni on funkcję iluzoryczną. Pomimo więc, że spółka formalnie nie jest jednoosobowa, bo na liście wspólników figuruje więcej niż jedna osoba, to jednak pozycja korporacyjna wspólnika większościowego jest tak silna, iż w rzeczywistości ma on pełnię władzy w spółce, tak samo, jak gdyby był jej wyłącznym wspólnikiem. W konsekwencji na gruncie przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (a przez to również ustawy o świadczeniach) należy go traktować tak samo jak jedynego wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt: II UK 177/09 (LEX nr 599767).

Sąd stwierdza, że taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr [...] z [...] listopada 2014 r. oraz danymi zawartymi w Rejestrze Przedsiębiorców KRS, Skarżący od 20 lipca 2015 r. jest jedynym ujawnionym wspólnikiem przedmiotowej spółki posiadającym niemal całość udziałów – 95%. W tej sytuacji pozycja Skarżącego, jako wspólnika większościowego jest tak silna, iż w rzeczywistości ma on pełnię władzy w spółce, tak samo, jak gdyby był jej wyłącznym wspólnikiem. W ocenie Sądu, Prezes NFZ słusznie uznał, że przekazane przez Skarżącego pełnomocnictwo udzielone 5 marca 2015 r. A. D. do prowadzenia wszelkich spraw spółki, nie świadczy o prowadzeniu przez umocowaną osobę spraw spółki. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, pomimo wezwania organu, potwierdzających prowadzenie przez A. D. spraw spółki, zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem oraz twierdzeniami Skarżącego podniesionymi w skardze.

Z powyższych względów Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 8 ust. 6 pkt. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 4 § 1 pkt 3 K.s.h. W świetle powyższych wyjaśnień, Prezes NFZ prawidłowo uznał, że Skarżący posiadając 95% udziałów w przedmiotowej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, jako wspólnik większościowy o dominującej pozycji i iluzorycznej pozycji drugiego wspólnika, jest wspólnikiem spółki de facto jednoosobowej, co prowadzi do wniosku, że organ prawidłowo stwierdził objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym Skarżącego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności jako wspólnik jednoosobowej spółki, we wskazanym okresie.

Sąd stwierdza, że niezasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, a także art. 107 § 3 K.p.a. Prezes NFZ bowiem działając na podstawie przepisów prawa, podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego oraz słusznego interesu Strony, gromadząc i rozpatrując w niniejszej sprawie wyczerpujący materiał dowodowy. Skarżący miał możliwość przekazania organowi wszelkie dokumenty potwierdzające prowadzenie spraw spółki przez umocowanego wspólnika, czego Skarżący nie zrobił. Organ nie był w związku z tym zobligowany do przeprowadzenia dodatkowych dowodów z przesłuchania świadków na powyższą okoliczność, czy też przesłuchania Strony. Ustalenia organu, co do faktycznego statusu Skarżącego w spółce oraz charakteru samej spółki de facto jednoosobowej, nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów. Z tego też względu organ prowadząc postępowanie administracyjne i podejmując na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego zaskarżone rozstrzygnięcie nie naruszył zasady zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. W ocenie Sądu również uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 107 § 3 K.p.a.

Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do wniosku, że organ w niniejszej sprawie, nie naruszył przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził również w sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł jak w sentencji wyroku.