Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1971/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Daniela Kozłowska Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi H. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] w przedmiocie przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 1971/03

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., po rozpatrzeniu odwołania H. C. utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r., znak: [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. dotyczącą obniżenia do dopuszczalnego maksymalnego poziomu dźwięku dla pory nocnej występującego podczas spuszczania wody do umywalki usytuowanej w pomieszczeniu produkcyjnym.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 15 maja 2003 r. wykonano w porze nocnej pomiary hałasu w lokalu mieszkalnym J. R. w L., ul. [...], w następstwie złożenia przez niego skargi na hałas przenikający z usytuowanej w sąsiedztwie pracowni cukierniczej przy ul. [...], należącej do H. C.. Pomiary wykazały przekroczenie dopuszczalnego maksymalnego poziomu dźwięku dla pory nocnej przenikającego do lokalu mieszkalnego J. R., podczas spuszczania wody do umywalki usytuowanej w pomieszczeniu produkcyjnym pracowni.

W wyniku pomiarów poziomu dźwięku hałasu w lokalu mieszkalnym J. R., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. wydał decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nakazującą obniżenie do wartości dopuszczalnej maksymalnego poziomu dźwięku dla pory nocnej.

Od tej decyzji H. C. złożyła odwołanie w piśmie z dnia 30 czerwca 2003 r., w którym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, argumentując, że budynek przy ul. [...] w L., w którym znajdują się 3 segmenty posiada funkcję usługowo-handlową.

Ponadto podała w odwołaniu, że w lutym 2003 r. ona oraz jej rodzice uzyskali informację o otrzymaniu przez J. R. w 1996 r. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania jego części budynku handlowo-usługowego na cele mieszkalne. H. C. podała również, że pozwolenie to zostało wydane bez jej oraz rodziców zgody. Wskazała, że w wyniku złożonego przez nią oraz jej rodziców (M. i Z. F.) wniosku, Prezydent Miasta L. postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2003 r., znak: [...] wznowił postępowanie w sprawie udzielenia J. R. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania zamieszkiwanej przez niego kondygnacji budynku przy ul. [...] w L..

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. stwierdził także, że postępowanie toczące się przed innym organem ma charakter odrębny i nie może stanowić podstawy do uchylenia w całości decyzji nakazującej obniżenie poziomu dźwięku stanowiącego uciążliwość hałasową, wskazaną w następstwie przeprowadzonych pomiarów.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła H. C.. Wniosła ona o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieni skargi wskazała, że od 20 lat za zgodą służb sanitarnych, świadczone są usługi cukiernicze, najpierw przez rodziców Z. i M. F., a od listopada 2000 r. przez skarżącą. Zakład prowadzony jest w budynku wybudowanym w 1978 r. na cele: pracowni wyrobów cukierniczych i zakładu wyrobów cukierniczych. Jeden z trzech segmentów tego budynku wybudowali rodzice i otrzymali zgodę władz budowlanych i zgodę władz sanitarnych na prowadzenie zakładu.

W 1989 r. jeden segment nabył J. R.. W 1996 r. uzyskał on zgodę na zmianę przeznaczenia segmentu – na cele mieszkalne. Zdaniem skarżącej zmiana nastąpiła bezprawnie, wobec czego na jej wniosek i rodziców zostało wznowione postępowanie w tej sprawie.

Podniosła, że pismem z dnia 21 maja 2003 r. skarżąca jak i jej rodzice, zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, oraz do Wydziału Architektury Urzędu Miejskiego w L., ze stosownym zawiadomieniem o bezprawnych działaniach. Skarżąca powołała się na decyzję nr [...] z 1978 r. i [...] z 1979 r., w których funkcja jej segmentu została określona jako zakład wyrobów cukierniczych i funkcja ta do tej pory nie została zmieniona.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że argumenty H. C. zawarte w skardze na decyzję organu drugiej instancji nie zasługują na uwzględnienie a okoliczność, że toczy się postępowanie przed innym organem nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy.

Bezspornym jest, iż w następstwie wykonanych pomiarów hałasu stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego maksymalnego poziomu dźwięku dla pory nocnej, przenikającego do lokalu mieszkalnego J. R.. Stwierdzono więc naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych, gdyż hałas występujący w natężeniu obliczonym w wyniku pomiarów i ocenionym według norm: PN-87/B-02151/02 i PN-87/B-02156, stanowi w tym przypadku czynnik szkodliwy dla zdrowia, zgodnie z § 1 zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12 marca 1996 r. w sprawie dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia, wydzielanych przez materiały budowlane, urządzenia i elementy wyposażenia w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. ustosunkowując się do argumentów H. C. uznał, że pod względem merytorycznym decyzja organu pierwszej instancji wydana została prawidłowo, natomiast argumenty strony w sprawie toczącej się przed innym organem stanowią przedmiot odrębnego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd administracyjny bada legalność decyzji, to jest, czy została wydana przez właściwy organ i czy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami procedury.

Skarga złożona przez H. C. jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z treścią art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) w czasie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych państwowy inspektor sanitarny nakazuje w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień.

Przeprowadzone w dniu [...] maja 2003 r. w porze nocnej, w mieszkaniu J. R. pomiary poziomu hałasu wykazały przekroczenie dopuszczalnego maksymalnego poziomu dźwięku dla pory nocnej, podczas spuszczania wody do umywalki usytuowanej w pomieszczeniu produkcyjnym należącym do skarżącej.

Z raportu sporządzonego przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w W. wynika, że pomiary były dokonywane całkującym miernikiem poziomu dźwięku, posiadającym świadectwo uwierzytelnienia Głównego Urzędu Miar – ważne do dnia 28 lutego 2005 r. o rodzaju i o numerze fabrycznym wskazanym w raporcie. Miernik został sprawdzony przed i po pomiarach. Raport powołuje się na obowiązujące w Polsce normy hałasu, wskazuje sposoby dokonywania pomiarów, miejsce i czas ich dokonywania i uzyskane wyniki.

O terminie dokonania pomiarów została skarżąca powiadomiona i uczestniczyła w dniu [...] maja 2003 r. w ich przeprowadzeniu. Okoliczność ta wynika z protokołu pomiaru hałasu z dnia [...] maja 2003 r. nr [...]. Pod treścią protokołu skarżąca złożyła swój podpis oraz przybiła pieczątkę pracowni cukierniczej, którą prowadzi. Nie składała reklamacji odnośnie prowadzonych pomiarów i treści raportu. W dowołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, jak również w skardze do Sądu na decyzję organu drugiej instancji skarżąca nie podniosła okoliczności, które wskazywałyby na wadliwość decyzji wydanych w postępowaniu administracyjnym.

Wskazane przez skarżącą inne postępowania administracyjne, w tym dotyczące zmiany przeznaczenia jednego z segmentów (nabytego przez J. R.) nie mają znaczenia dla oceny przedmiotowej decyzji.

Zaskarżona decyzja powołuje się na przepisy prawa materialnego, które określają zarówno dopuszczalne normy hałasu, jak również określają wymogi jakie muszą spełniać pomieszczenia, w których zainstalowane są urządzenia emitujące hałas, a które położone są w bezpośrednim sąsiedztwie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi – zgodnie z treścią § 96 ust. 1 w związku z § 323 i § 324 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich użytkowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).

Przedłożony przez skarżącą nieprawomocny wyrok Sądu Rejonowego w L. [...] W [...] z dnia [...] października 2004 r., uniewinniający ją od zarzutu popełnienia wykroczenia zakłócania ciszy nocnej nie ma wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, gdyż przedmiotem postępowania przed Sądem Grodzkim była ocena czy zachowanie skarżącej wyczerpywało znamiona czynu zabronionego w rozumieniu art. 51 kodeksu wykroczeń, a przedmiotem oceny sądu administracyjnego jest ocena czy organ wydając decyzję nie naruszył przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.