Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 538/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. z dnia 26 lipca 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszonych zarzutów postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla K. W. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

K. W. wnioskiem z dnia 26 lipca 2008 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata. Z treści wniosku oraz nadesłanych do Sądu kopii dokumentów źródłowych, wynika, iż dochód w samodzielnie prowadzonym przez skarżącą gospodarstwie domowym sprowadza się do kwoty przyznanej renty, która wypłacana jest w wysokości 986,72 zł (kopia – decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w G. o waloryzacji wojskowej renty rodzinnej nr [...]– w aktach).

Jednocześnie skarżąca oświadczyła, iż kwota jej wydatków związanych z utrzymaniem, w tym opłacanym czynszem, wynosi co najmniej 1.379,52 zł miesięcznie. Do kosztów tych, jak dalej podała, należy czynsz za zajmowany lokal mieszkalny mieszczący się w przedziale od 599-979 zł miesięcznie (dowody wpłat – w aktach), a ogólna wysokość comiesięcznych wydatków podlega dodatkowo zwiększeniu o kwotę przeznaczaną na zakup leków, tj. od 300 do 400 zł miesięcznie (kopie rachunków za leki załączono do wniosku).

Ponadto sytuacja majątkowa skarżącej jest znana Sądowi z urzędu, bowiem była ona przedmiotem jego oceny co najmniej dwukrotnie, tj. w ramach wniosku z dnia 29 października 2006 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (postanowieniem z dnia 18 października 2006 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, sygn. akt II SA/Wa 1737/06) oraz w ramach wniosku z dnia 6 marca 2007 r. (postanowieniem z dnia 12 marca 2007 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, sygn. akt II SA/Wa 252/07).

To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia 26 lipca 2008 r. Sąd może oprzeć się na ustaleniach poczynionych w związku z wcześniej złożonymi wnioskami.

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. W tym zaś zakresie skarżąca wykazała, że osiągany w gospodarstwie domowym dochód wynosi ok. 1000 zł netto, a stanowiąc jej wyłączne źródło utrzymania musi, poza opłatami czynszowymi, wystarczyć na pokrycie bieżących wydatków i kosztów zakupu leków. To z kolei oznacza, że K. W. nie ma wystarczających środków na pokrycie wszystkich kosztów utrzymania, a w konsekwencji dowodzi, że nie może ona poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów swojego utrzymania.

Taka sytuacja materialna skarżącej uniemożliwia, zdaniem Sądu, poniesienie wydatków na ustanowienie adwokata i pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, postanowiono jak w sentencji.