Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1324/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.G. – reprezentowanej przez L.D. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1324/19 w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych - postanawia - odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1324/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych.

W dniu 9 lipca 2020 r. (drogą elektroniczną) pełnomocnik Skarżącej – L.D. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 8 lipca 2020 r. w zakresie doszczegółowienia zakresu oddalenia skargi, stosownie do art. 151 p.p.s.a. (w części czy w całości) oraz w zakresie rozpatrzenia wniosków z 26 lutego 2020 r. i 28 lutego 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwana dalej "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei zgodnie z art. 157 § 1a P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku, zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu.

Należy zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia.

Strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu (por. post. WSA w Krakowie z 30 września 2019 r., sygn. III SA/Kr 1270/18). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a., dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne.

W omawianej sprawie Wnioskodawca domaga się uzupełnienia wyroku poprzez doszczegółowienie zakresu oddalenia skargi – czy "w całości" czy "w części" oraz rozpoznania wniosków o zwrot kosztów dojazdu do Sądu na rozprawę, która się nie odbyła.

Sąd stwierdza, że wydany w sprawie wyrok spełnia wymagania, o których mowa w art. 157 p.p.s.a., bowiem w sposób zupełny rozstrzyga o całości skargi poprzez jej oddalenie. Brak także postaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, zgodnie z którym art. 151 p.p.s.a. nie obliguje Sądu do zamieszczania w sentencji wyroku słów "w całości" czy "w części". W każdym przypadku, w którym sąd administracyjny oddala skargę, nie precyzując zakresu jej oddalenia, należy uznać, że skarga jest oddalona w całości. Gdyby Sąd oddalił skargę w części, zostałoby to wyraźnie wskazane w treści wyroku, gdyż Sąd musiałby podać, w jakim zakresie skargę oddala, a w jakim ją uwzględnia (por. postanowienie NSA z 23 maja 2019 r., sygn. I OZ 425/19).

Również wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów dojazdu do Sądu na rozprawę, nie mógł zostać uwzględniony. Jak wyżej wskazano uzupełnienie wyroku może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy Sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W omawianej sprawie Sąd nie zasądził zwrotu kosztów dojazdu do Sądu, z uwagi na oddalenie skargi. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. jedynie w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Wobec tego, że w niniejszej sprawie skarga została oddalona, a strony nie były wzywane do osobistego stawiennictwa przed Sąd, brak było podstaw do przyznania zwrotu kosztów dojazdu.

Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.