Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SO/Wr 37/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie z wniosku V. M. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 500 (słownie: pięćset) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z 23 sierpnia 2021 r. strona skarżąca, złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu wobec nieprzekazania skargi na bezczynność organu.

Strona w uzasadnieniu wniosku podała, że jego skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Wojewody Dolnośląskiego wpłynęła do organu w dniu 17 czerwca 2021 r. zatem termin przekazania skargi do WSA we Wrocławiu upłynął po 30 dniach, tj 19 lipca 2021 r. Do wniosku dołączono kserokopię wniesionej skargi wraz z dowodem nadania.

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny w niniejszej sprawie wpłynął do tutejszego Sądu w dniu 10 listopada 2021 r., wraz ze skarga z dnia 16 czerwca 2021 r. oraz aktami administracyjnymi sprawy.

Wojewoda Dolnośląski, któremu doręczono odpis wniosku o ukaranie grzywną, nie udzielił odpowiedzi na wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a).

Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Z akt wynika, że skarga wpłynęła do organu administracji w dniu 17 sierpnia 2021 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 19 lipca 2021 r. (poniedziałek). Organ przekazał skargę na bezczynność w dniu 10 listopada 2021 r., a zatem z ponad czteromiesięcznym opóźnieniem. Co więcej, wniosek o ukaranie organu z tego tytułu grzywną, również został przekazany do Sądu z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu.

Organ nie udzielił także odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, pomimo wezwania przez Sad do złożenia takiego pisma.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy.

Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyły się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku.