Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 174/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Piotr Borowiecki (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 marca 2018 r. sprawy z wniosku K.J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 174/17 w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2016 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 174/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2016 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia, oddalił skargę. Odpis sentencji wyroku doręczony został skarżącemu w dniu 13 listopada 2017 r.

Wnioskiem z dnia 15 listopada 2017 r., skarżący wystąpił do Sądu m.in. "o uzupełnienie wyroku o zakres nierozpoznany, albowiem rozstrzygnięcie określa przedmiot rozpoznania wniosku, gdy tymczasem zakresem zaskarżenia objęto nierozpoznanie wniosku strony o stwierdzenie nieważności postanowienia, którym bezspornie jest pismo numer [...] (...)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm. -dalej jako "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Jak wynika z ww. przepisu w pierwszym przypadku wyrok może zostać uzupełniony, gdy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi. Decydujący w tym względzie ma zakres zawisłości prawnej, o którym przede wszystkim decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres sądowej kontroli aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, innych czynności z zakresu administracji publicznej). W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi.

Biorąc pod uwagę treść cytowanych wyżej przepisów, stwierdzić należy, iż wyrok z dnia 27 października 2017 r. jest kompletny i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Orzeczono w nim o całości skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2016 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia. Z tego względu wniosek o uzupełnienie w/w wyroku nie mógł zostać uwzględniony.

Skarżący we wniosku o uzupełnienie wyroku argumentował, że rozstrzygnięcie Sądu określa przedmiot "rozpoznania wniosku", gdy tymczasem zakresem zaskarżenia objęto "nierozpoznanie wniosku". Wyjaśnić zatem należy, że bezczynność organu oznacza brak jakiejkolwiek aktywności organu, w tym wypadku brak aktywności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego (a nie brak aktywności w nierozpoznaniu wniosku). Przedstawienie przedmiotu sprawy w sposób, o jaki wnosi skarżący, stanowiłoby zdanie zawierające w swej konstrukcji podwójną negację.

Wobec powyższego uznać należy, że przedmiot postępowania został prawidłowo określony jako "bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2016 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia".

W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.