Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1451/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. M.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1451/09

UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2009 r. C. P. złożył wniosek o wyrażenie przez organ architektoniczno-budowlany zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości celem ocieplenia i otynkowania ściany szczytowej budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...], usytuowanego w granicy z działką nr [...] stanowiącą własnośc Z. R

Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Starosta Powiatu [...] na podstawie art. 47 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) wyraził zgodę na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości tj. działki nr [...] położonej w miejscowości [...] stanowiącej własność Z. R. w pasie szerokości 15 m o długości równej szerokości budynku i dodatkowo po 3 m z każdej strony poza lico ścian budynku – celem wykonania ocieplenia i otynkowania ściany. Decyzją tą zobowiązano inwestora C. P. do wykonania w/w prac budowlanych w terminie od dnia [...] sierpnia 2009 r. do dnia[...] września 2009 r., po uprzednim zawiadomieniu działki sąsiedniej, a ponadto zobowiązano go do naprawienia szkód powstałych w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że z załączonych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, iż posiada on zgodę na wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu ocieplenia i otynkowania ściany budynku na podstawie zgłoszenia nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Z dokumentów tych wynika, iż wykonanie w/w robót nie spowoduje przekroczenia granicy działki inwestora, a tym samym nie naruszy stanu posiadania działki sąsiedniej. Organ podjął powyższą decyzję, ponieważ inwestor nie uzyskał wcześniej dobrowolnej zgody na wykonanie powyższych robót od właścicielki działki nr [...] Z. R.

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Z. R. od decyzji Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że do wykonania robót budowlanych niekiedy niezbędne jest ograniczenie praw właściciela sąsiedniej nieruchomości. Ograniczenie takie może mieć charakter dobrowolny lub wymuszony decyzją organu administracji na podstawie art. 47 Prawa budowlanego, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Wojewoda [...] podniósł ponadto, iż C. P. nie ma innej możliwości remontu ściany budynku usytuowanego w granicy nieruchomości, niż poprzez wejście na teren sąsiedniej nieruchomości.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie złożyła Z. R. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, iż obawia się, że C. P. nie ograniczy się do robót budowlanych wskazanych w zgłoszeniu i przekroczy granicę nieruchomości. Jednocześnie podniosła, iż wobec inwestora toczy się postępowanie w trybie nadzoru budowlanego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i potwierdził argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu [art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)]. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu.

Podstawą materialnoprawną w niniejszej sprawie jest art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który w ustępie pierwszym stanowi, że jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. Z ustępu drugiego w/w artykułu Prawa budowlanego wynika natomiast, iż w razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Z ustępu trzeciego wynika, że inwestor, po zakończeniu robót, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu - na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

Wskazać należy, że powyższy przepis ma na celu uregulowanie częstych sytuacji, w których przy wykonywaniu robót budowlanych koniecznym jest wejście na teren sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu. Oczywistym jest, że w takiej sytuacji konieczne jest uzyskanie zgody dysponenta tej nieruchomości czy lokalu. Nie zawsze uzyskanie takiej zgody jest jednak możliwe, stąd niezbędną jest czasem ingerencja organu administracji architektoniczno-budowlanej.

Podkreślenia wymaga fakt, iż ustawodawca nie przewiduje automatycznej decyzji o wejściu i korzystaniu z sąsiedniej nieruchomości w razie nieuzyskania porozumienia między inwestorem a właścicielem tej nieruchomości. Może ona zostać wydana dopiero po ocenie organu dotyczącej zasadności wniosku dotyczącego wyrażenia zgody na wejście na sąsiednią nieruchomość.

Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż Starosta Powiatu [...] właściwie dokonał oceny zasadności wniosku C. P. Z oceny organu wynika, iż koniecznym jest wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu dokonania robót budowlanych wymienionych w zgłoszeniu nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Niemożliwym byłoby bowiem wykonanie remontu ściany budynku usytuowanego w granicy działki nr [...], bez wejścia na teren przyległej działki nr [...], stanowiącej własność skarżącej.

W związku z powyższym, wobec braku zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości – Z. R., po rozpatrzeniu zasadności wniosku inwestora, organ na podstawie art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego wydał decyzję wyrażającą zgodę na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości. Należy podkreślić, iż ingerencja organu administracji architektoniczno-budowalnej, podjęta w celu umożliwienia sąsiadowi wykonującemu roboty budowlane wejście na cudzy grunt (co miało miejsce w niniejszej sprawie), jest dopuszczalna dopiero wtedy, gdy zainteresowani nie zdołali porozumieć się w tej sprawie. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1295/05, Lex nr 283015).

Na marginesie należy podkreślić, iż podnoszone w skardze argumenty dotyczące postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego nie mają wpływu na niniejszą sprawę.

Odnosząc się zaś do zarzutów dotyczących naruszenia granicy, stwierdzić należy, iż zostały już one rozpatrzone przez organ odwoławczy, z oceny którego wynika, iż planowane roboty budowlane polegające na ociepleniu budynku nie naruszą granicy nieruchomości nr [...].

Na marginesie zauważyć należy, iż do rozpatrywania ewentualnych sporów dotyczących naruszenia prawa własności właściwe są wydziały cywilne sądów powszechnych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną należało oddalić.