Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 405/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów , ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi S. W. i C. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu błędu pisarskiego p o s t a n a w i a przyznać S. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: I. zwolnienie S. W. od kosztów sądowych II. ustanowienie dla S. W. radcy prawnego.


UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 28 lutego 2008r.

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku domagał się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.

Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym

z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Przedstawiając swój stan rodzinny podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoją małżonką.

Objaśniając stan swojego majątku uwidocznił, że należy do niego dom

o powierzchni 99 m kw, stodoła, nieruchomość rolna o areale 1h 56a oraz samochód Citroen z 1999r. Prócz tego majątku nie posiada jednak żadnych zasobów pieniężnych, ani innych przedmiotów wartościowych.

Określając wysokość stałych miesięcznych dochodów swego gospodarstwa domowego podał, że otrzymuje świadczenie z ZUS w wysokości 733,31 zł Jego małżonka otrzymuje natomiast z KRUS kwartalnie kwotę 483,93 zł netto.

Uzasadniając swoje starania poprzestał na odniesieniu się do okoliczności sprawy poddanej pod osąd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Do wniosku dołączył kopię decyzji ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2007 na kwotę 207 zł płatną w czterech ratach, kopię odcinka świadczenia swej żony za pierwszy kwartał 2007 oraz kopię decyzji ZUS

o ponownym ustaleniu wysokości z której wynika, że do wypłaty skarżący otrzymuje miesięcznie 632,32 zł renty.

Postanowieniem z dnia 31.07.2007r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalił wniosek S. W.

Pismem złożonym osobiście w sądzie dnia 13.08.2007r. S. W. wniósł w terminie sprzeciw na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 246 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poz. zm.) przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Aktualnie obowiązujące przepisy uzależniają przyznanie prawa pomocy wyłącznie od przesłanki finansowej. Wykładnia tego przepisu zmierza do konkluzji, iż strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty należności czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika gdy jej sytuacja finansowa jest tego rodzaju, że zapłata tych kosztów spowodowałaby całkowitą utratę płynności finansowej. Istotne jest, że to na stronie spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione ( por. post. NSA W-wa z 18.02.2005r., Lex 302271; post. WSA z Gdańska z 04.01.2005r. I SA/Gd 758/04).

W ocenie Sądu przesłanka ta w niniejszej sprawie została wykazana. Dwuosobowa rodzina S. W. ma do dyspozycji miesięcznie ok. 793 zł, czyli z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego i wiedzy na temat obecnego poziomu życia społeczeństwa w naszym kraju zasadnym jest stwierdzenie, że jest to kwota stosunkowo niska, która pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W ocenie Sądu zatem zapłata przez skarżącego kosztów sądowych oraz wydatek związany z ustanowieniem adwokata doprowadziłyby do sytuacji pozbawienia stronę środków utrzymania co najmniej tych, które gwarantują byt na poziomie minimum życiowego. Wobec tego w ocenie Sądu zasadnym jest stwierdzenie, że wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżącego powoduje, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Spełnia zatem ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.