Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1322/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, par. 2, par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi N. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

N. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiódł do Sądu skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.

Pełnomocnik skarżącego powyższą skargę w dniu 22 maja 2014 r. nadał w urzędzie pocztowym bezpośrednio do Sądu, natomiast w dniu 23 maja 2014 r. przesłał skargę do organu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pełnomocnik skarżącego wywiódł, że skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu na skutek winy pracownika kancelarii, który błędnie zaadresował kopertę. W ocenie pełnomocnika skarżącego, powyższy błąd pracownika biurowego kancelarii nie powinien skutkować pozbawieniem strony możliwości ochrony swoich praw, zwłaszcza, że skarga została prawidłowo sporządzona przez pełnomocnika a przekroczenie terminu jest nieznaczne (jeden dzień).

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również jako "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 11 grudnia 2012 r. II GSK 1721/12, te orzeczenie i orzeczenia powołanie poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Faktem jest, że pełnomocnik skarżącego wraz z przedmiotowym wnioskiem złożył skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 12 grudnia 2012 r.

W dalszej kolejności oceny Sądu wymaga natomiast przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329). Wymaga podkreślenia, że kryteria dochowania należytej staranności są jeszcze surowsze w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r. sygn. akt II GZ 355/13). Osoby te obowiązane są do zachowania podwyższonej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Kryterium należytej staranności jest podwyższone z tej racji, że adwokat lub radca prawny, posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych, zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Pamiętać jednocześnie należy, ze uchybienie terminu z winy pełnomocnika jest równoznaczne z winą strony skarżącej.

W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, aby niedokonanie powyższej czynności procesowej w wyznaczonym terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności.

Pełnomocnik skarżącego jako profesjonalista zobowiązany jest do zapewnienia odpowiedniej obsługi prawnej swego klienta. Przy świadczeniu usług prawnych pełnomocnik może korzystać z pomocy osób trzecich jednakże wymagania względem nich odnośnie działania z należytą starannością są takie same jak w stosunku do pełnomocnika. Argumentacja pełnomocnika skarżącego sprowadza się do omyłki pracownika kancelarii przy wysyłaniu korespondencji. Jednocześnie pełnomocnik nie wskazuje, że omyłka ta była wynikiem niemożliwych do przewidzenia i przezwyciężenia okoliczności. Stanowiła ona zwykłe zaniedbanie, które ze swojej istoty nie może uzasadniać przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Bez znaczenia jest przy tym, że pełnomocnik skarżącego pozostałe czynności wykonał prawidłowo. Ostatecznie bowiem zaniedbanie pracownika spowodowało błędne nadanie skargi i uchybienie terminu do jej wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że strona ponosi negatywne konsekwencji działań czy zaniedbań ustanowionego pełnomocnika, a z kolei pełnomocnik ponosi negatywne konsekwencje działań czy zaniedbań pracowników, którym zleca wykonanie określonych czynności związanych z reprezentacją strony. Ugruntowane jest bowiem w orzecznictwie stanowisko w zakresie obciążenia pełnomocników konsekwencjami zachowań ich pracowników czy innych osób, którym powierzają pełnienie określonych funkcji w kancelarii, w tym personelu administracyjnego.

W świetle powyższego Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r. i odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.