Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 178/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Danuta Dopierała (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2009r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2008r. nr [...], znak sprawy: [...] w przedmiocie płatności obszarowych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia 12 stycznia 2009 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez "T." Spółkę z o.o. z siedzibą w W. jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] grudnia 2008 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z/s w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] wydaną w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007.

Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

W. S., działający w imieniu "T." Sp. z o.o., złożył w dniu 16 maja 2007 r., w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2007 r. W przedmiotowym wniosku Spółka zadeklarowała grupę upraw należącą do Jednolitej Płatności Obszarowej o łącznej powierzchni 161,21 ha, grupę upraw należącą do Uzupełniającej Płatności obszarowej o łącznej powierzchni 122, 64 ha, grupę upraw należącą do Uzupełniającej Płatności Obszarowej o powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ) o łącznej powierzchni 38,57 ha.

W dniu 6 października 2007 r., organ I instancji wezwał stronę postępowania do złożenia wyjaśnień. Przedmiotowe wezwanie dotyczyło nieprawidłowości w deklaracji działek rolnych: I, A, J, położonych na działce ewidencyjnej o nr 191/1 (działka nie znajduje się w ewidencji gruntów), niezgodności zadeklarowanej do płatności powierzchni działek rolnych z powierzchnią deklarowaną w programie rolnośrodowiskowym oraz współczynnika DJP (płatności PZ), który określono na podstawie danych z systemu ERZ - na zero.

W dniu 18 października 2007 r., strona postępowania złożyła korektę do wniosku, w której określiła położenie działek rolnych: I, A, J (działki o nr ewidencyjnym 191/11 i 191/12) oraz skorygowała powierzchnię działki rolnej I - wpisując obszar 22 ha na działce ewidencyjnej 191/11 i 1 ha - na działce ewidencyjnej 191/12.

Kierownik Biura Powiatowego [...] z/s w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] przyznał wnioskodawcy płatności do gruntów rolnych na rok 2007 r. w łącznej wysokości 84.779,02 zł, w tym: Jednolitą Płatność Obszarową w kwocie: 48.611,26 zł, Uzupełniającą Płatność Obszarową w kwocie: 36.167,76 zł; odmówił zaś przyznania Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ).

W wyniku rozpatrzenia odwołania "T." Sp. z o.o. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego utrzymał w mocy ww. decyzję Kierownika Biura Powiatowego [...] z/s w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż powierzchnia, zadeklarowana przez stronę z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej, do której naliczono płatność wyniosła 161,21 ha, pomnożona przez kwotę 301,54 zł (przewidzianą dla kursu euro) daje kwotę podaną w decyzji, tj. 48.611,26 zł. Natomiast stawka Uzupełniającej Płatności Obszarowej została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 października 2007 r. w sprawie stawek płatności uzupełniających za 2007 r. (Dz. U. Nr 1479, poz. 204) i wynosi ona 294,91 zł do 1 hektara powierzchni uprawy. Iloczyn wartości powierzchni deklarowanej, tj. 122,64 ha i wartości stawki płatności uzupełniającej tj. 294,91 zł wynosi 36.167,76 zł - co zgodne jest z kwotą płatności UPO przyznanej zaskarżoną decyzją.

Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż w jego ocenie strona nie spełniła pierwszej z przesłanek, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.). Strona wprawdzie była posiadaczem zwierząt w okresie referencyjnym, w dniu 18 lutego 2006 r. dokonała bowiem zakupu dwóch sztuk zwierząt gospodarskich (dowód - faktura o nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. oraz wyciąg z rachunku bankowego [...] z dnia [...] lutego 2006 r.), jednakże nie zgłosiła ich do rejestru zwierząt gospodarskich prowadzonych przez Agencję na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. Nr 91, poz. 872 ze zm.).

Wobec tego, że zaświadczenie o zarejestrowaniu siedziby stada wydane zostało stronie w dniu 23 czerwca 2006 r. oczywistym jest, iż zgłoszenie zwierząt nie zostało dokonane przez stronę w okresie referencyjnym. Dowodem świadczącym o zgłoszeniu przez stronę przemieszczenia zwierząt jest formularz zgłoszenia Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w P. z datą zdarzenia - 18 kwietnia 2006 r. i datą wpływu do Biura - 23 czerwca 2006 r.

Wpis zwierząt przemieszczonych do siedziby stada strony i zgłoszonych następnie kierownikowi biura powiatowego Agencji nie został zaś dokonany przez stronę. Zwierzęta te figurowały bowiem już w rejestrze zwierząt gospodarskich, jako oznaczone numerami identyfikacyjnymi określonymi w zgłoszeniu przemieszczenia, w siedzibie stada o nr [...].

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła "T." Sp. z o.o. zarzucając:

1. obrazę przepisów prawa materialnego polegającą na wydaniu zaskarżonej decyzji na nieobowiązującej podstawie prawnej, tj. na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 i Nr 69, poz. 462), co skutkować powinno stwierdzeniem nieważności zaskarżanej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej w oparciu o normę zawartą w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej powoływanej jako: "k.p.a."],

2. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. § 5 ust. 1 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r., nr 44, poz. 265 ),

3. naruszenie konstytucyjnej zasady nie działania prawa wstecz, wynikającej z normy zawartej w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.),

4. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 6 k.p.a. oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

W motywach skargi skarżąca Spółka podniosła, iż zaskarżona decyzja administracyjna wydana została na niewłaściwej podstawie prawnej. Zarówno Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r., jak i Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. powołali się na przepis § 4 ust 1 pki 1) i 2) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. z 2007 r. nr 46, poz. 309 ze zm.). Zauważyła, iż w dacie wydania obu przedmiotowych decyzji materia, do jakiej się odnoszą ww. decyzje, regulowana była rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., nr 44, poz. 265). Weszło ono bowiem w życie w dniu 15 marca 2008 r., zaś obie ww. decyzje zostały wydane odpowiednio w dniach 11 kwietnia 2008 r. i 17 grudnia 2008 r.

Skarżąca ponadto wskazała, iż błędne jest twierdzenie Dyrektora, jakoby rozporządzenie z dnia 13 marca 2007 r. regulowało warunki przyznawania płatności zwierzęcej w roku 2007. Z treści przedmiotowego rozporządzenia nie wynika, aby było ono stosowane tylko w określonym przedziale czasu, a mianowicie w roku kalendarzowym 2007. Rozporządzenie to przestało obowiązywać dopiero w dniu 15 marca 2008 r. po wejściu w życie kolejnego rozporządzenia regulującego przedmiotowe kwestie. Z powyższego wynika, że wskazane podstawy prawne decyzji nie istniały w dacie ich wydawania.

Tym samym, zdaniem Skarżącej, zarówno decyzja zaskarżona, jak i decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r. wydane zostały bez podstawy prawnej, co stanowi kwalifikowaną wadę określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) winno skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji co najmniej w części.

Ponadto Skarżąca podniosła, iż nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organu, że zgłoszenie przemieszczenia stada nie jest jednoznaczne z zarejestrowaniem stada. Dokonanie przez Skarżącą w dniu 23 czerwca 2006 r. zgłoszenia przemieszczenia stada stanowi de facto zgłoszenie zwierząt do właściwego rejestru. Jest to kolejna przesłanka przemawiająca za uznaniem zgłoszenia stada do właściwego rejestru jako faktu bezspornego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, o następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd stwierdził, iż jest ona prawidłowa, tj. nie narusza prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego.

Niesporne w rozpatrywanej sprawie jest to, iż Skarżąca w dniu 15 maja 2007 r. wystąpiła do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. o przyznanie płatności na rok 2007 z tytułu:

1. jednolitej płatności obszarowej,

2. płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych,

3. płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

Organy, w następstwie rozpatrzenia powyższego wniosku, przyznały Skarżącej jednolitą płatność obszarową oraz płatność uzupełniającą do powierzchni grupy upraw podstawowych. Wyliczając wysokość płatności uwzględniły obszar działek zadeklarowanych przez Skarżącą oraz wysokość stawek płatności. Organy odmówiły natomiast przyznania Skarżącej uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie, jest kwestia odmowy przyznania Skarżącej wnioskowanej płatności. W tym też zakresie Skarżąca sformułowała zarzut polegający na zastosowaniu przez organy obu instancji nieobowiązującej podstawy prawnej, tj. § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.) a także na naruszeniu konstytucyjnej zasady nie działania prawa wstecz.

Sąd zważył, iż zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, obowiązującej w dacie złożenia wniosku (Dz. U. z 2007 r., Nr 35, poz. 217 ze zm.), płatności obszarowe przyznawane są na wniosek rolnika. Wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (ust. 2 art. 18 ustawy). Ustawą z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz o opłacie skarbowej (Dz. U. nr 44, poz. 262) dokonano nowelizacji ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., w tym wprowadzono tytuł ustawy w brzmieniu: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego". Art. 4 ww. ustawy nowelizującej, która weszła w życie w dniu 15 marca 2008 r., stanowi, że do postępowań w sprawach przyznania płatności lub płatności cukrowej, o których mowa w ustawie wymienionej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W ocenie Sądu ustawodawca posługując się w omawianym przepisie sformułowaniem: "przepisy dotychczasowe" odnosi je nie tylko do przepisów rangi ustawowej, ale również do aktów wykonawczych wydanych na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie dotyczącej płatności za rok 2007, zainicjowanej wnioskiem Skarżącej z dnia 15 maja 2007 r., zastosowanie znajdowały m. in. powołane przez organy obu instancji przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności [(Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.), powoływanego dalej jako: "rozporządzenie"]. Prawidłowe powołanie się przez organy orzekające w sprawie na przepis § 4 rozporządzenia nie może uzasadniać zarzutu naruszenia zasady nie działania prawa wstecz, wynikającej - jak wskazała Skarżąca - z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Bez wpływu na ocenę Sądu w powyższym zakresie pozostaje powołanie się przez organ - w jednym zdaniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji - na rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - czyli aktu wykonawczego, który nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Uchybienie to, mające charakter oczywistej omyłki, nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, dlatego też nie doprowadziło do uwzględnienia skargi.

Stosownie do § 1 ust. 2 rozporządzenia, płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych, zwanych dalej "płatnością zwierzęcą", są objęte wszystkie rodzaje takich roślin, z wyłączeniem roślin, o których mowa w ust. 1 pkt 12.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli:

1. rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt,

2. na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych.

W ocenie Sądu, Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego zasadnie stwierdził, iż wnioskodawca nie spełnił pierwszej z przesłanek wskazanych w § 4 ust. 1 rozporządzenia. Organ prawidłowo przyjął, że warunkiem wypełnienia dyspozycji powyższego przepisu jest nie tylko posiadanie wskazanych w przepisie zwierząt w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r., lecz także wpisanie w tym okresie ww. zwierząt lub ich zgłoszenie do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Skarżąca nabyła w dniu 18 lutego 2006 r. 10 sztuk jałówek hodowlanych oraz jednego buchaja hodowlanego na podstawie faktury VAT nr [...] co pozwala przyjąć, że była posiadaczem bydła w okresie referencyjnym (od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r.). Zwierzęta te w okresie referencyjnym nie były jednak wpisane, ani nie zostały zgłoszone, do rejestru zwierząt gospodarskich prowadzonych przez Agencję na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. Nr 91, poz. 872 ze zm.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaświadczenie o zarejestrowaniu siedziby stada wystawione zostało Skarżącej w dniu 23 czerwca 2006 r., na podstawie zgłoszenia przemieszczenia bydła, które wpłynęło do Biura Powiatowego ARiMR w P. w dniu 23 czerwca 2006 r. W zgłoszeniu tym wskazana została data zdarzenia (przemieszczenia bydła), tj. dzień 18 kwietnia 2006 r., co oznacza, iż nie było podstaw by przyjąć, że dokonanie zgłoszenia nastąpiło przed tą datą.

Opierając się na okolicznościach faktycznych sprawy Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zasadnie przyjął, że posiadane przez Skarżącą bydło nie było w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. wpisane, ani nie zostało zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Nadmienić w tym miejscu należy, że sama Skarżąca w motywach skargi wskazała, że dokonała zgłoszenia przemieszczenia stada do właściwego rejestru w dniu 23 czerwca 2006 r., co dodatkowo potwierdza prawidłowość ustaleń organu w powyższym zakresie. Wobec nie wypełnienia przez Skarżącą przesłanek wymaganych przez § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącej w zakresie płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

W świetle powyższego nieuzasadnione - w ocenie Sądu - są zarzuty naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego.

Stosownie do treści art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Zgodnie z § 3 art. 107 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Jak zostało wyjaśnione powyżej organy zastosowały właściwą podstawę prawną rozstrzygnięć przez co nie naruszyły zasady legalności działania uregulowanej w art. 6 k.p.a. Zaskarżona decyzja odpowiada również wymogom art. 107 § 1 k.p.a., a jej uzasadnienie jest zgodne z art. 107 § 3 k.p.a.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia w rozpatrywanej sprawie innych przepisów postępowania administracyjnego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie naruszenie - w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. - mogłoby doprowadzić do uwzględnienia skargi.

Konkludując Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.