Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 285/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję skarżący wniósł o jej wstrzymanie, argumentując, iż jej wykonanie skutkowałaby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia

go środków do życia oraz dorobku, gdyż egzekucja tak znacznej kwoty objęłaby cały jego majątek. Skarżący wskazał, że jest osobą starszą, schorowaną, poza świadczeniami z ubezpieczenia społecznego nie uzyskuje wraz z małżonką żadnych dochodów, a wstrzymanie wykonalności decyzji nie będzie się wiązało z utrudnieniami w ewentualnej przyszłej egzekucji, gdyż skarżący poza ww. otrzymywanymi świadczeniami nie posiada majątku, który mógłby upłynnić czy ukryć.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości

lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. Jednakże to na stronie skarżącej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności.

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że wykonanie wskazanej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie. Należy podkreślić,

iż skarżący składa sprzeczne oświadczenia, raz podając, iż egzekucja pozbawi

go całego dorobku życia, by następnie stwierdzić, że żadnego majątku nie posiada.

W tych okolicznościach trudno określić, jakiego rodzaju oraz wysokości szkodę miałby ponieść w następstwie prowadzenia względem niego postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Sądu szkoda, o której mowa w przywołanym przepisie, oznacza niemożność jej wynagrodzenia przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, jak również niemożność przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w tych przypadkach, w których wykonanie decyzji doprowadzi do utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym – którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego – jak również w tych przypadkach, w których istniałoby niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu lub życiu.

Sama znaczna wysokość zaległości podatkowej jeszcze nie przesądza o tym,

iż egzekwowanie tej kwoty narazi skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie podziela też zawartej we wniosku argumentacji, że prowadzenie egzekucji pozbawi skarżącego jakichkolwiek środków do życia. Ustawodawca zapewnił bowiem dłużnikom minimum środków na zabezpieczenie podstawowych potrzeb bytowych przez regulacje dotyczące maksymalnej wysokości dokonywanych potrąceń, w tym ze świadczeń emerytalno-rentowych. Natomiast związane z prowadzoną egzekucją pogorszenie sytuacji finansowej skarżącego nie stanowi samoistnej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze fakt, że strona nie wykazała okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniają również okoliczności i charakter sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak

w sentencji.