Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1195/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2017 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Ministra Rozwoju (obecnie Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia ... marca 2016 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu oddala skargę


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu odwołania – E. Sp. z o.o. w Ł. (realizującej projekt pn. "Opracowanie technologii utylizacji odpadów wykorzystującej wodę w stanie nadkrytycznym", na podstawie Umowy o dofinansowanie nr ... z ... września 2010 r.) od decyzji Organu I instancji - Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości - dalej również "PARP", "IW" z ... września 2015 r., Nr ..., określającej kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości 10 032 615,37 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek Beneficjenta do dnia dokonania zwrotu, Minister Rozwoju decyzją z dnia ... marca 216 roku Nr ... utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

E. w dniu ... września 2010 roku zawarła z PARP umowę o dofinansowanie zmienioną następnie piętnastoma aneksami.

Na podstawie ww. Umowy Beneficjentowi zostało przyznane dofinansowanie na realizację projektu "Opracowanie technologii utylizacji odpadów wykorzystującej wodę w stanie nadkrytycznym". Maksymalna kwota dofinansowania na realizację projektu, zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 Umowy o dofinansowanie wynosiła 20 585 550,00 zł. W zamian za przyznane dofinansowanie, Beneficjent zobowiązał się do realizacji ww. projektu z należytą starannością, zgodnie z Umową o dofinansowanie i jej załącznikami.

We wniosku o dofinansowanie, Beneficjent zobowiązał się do realizacji projektu, którego celem było:

- w ramach I fazy projektu - przeprowadzenie prac rozwojowych, których rezultatem miało być opracowanie nowej technologii utylizacji odpadów wykorzystującej wodę w stanie nadkrytycznym;

- w ramach II fazy projektu - stworzenie/nabycie infrastruktury technicznej i produkcyjnej, która umożliwi wdrożenie wyników badań przeprowadzonych w ramach fazy pierwszej.

W ramach I etapu projektu Beneficjent złożył w ... Agencji Rozwoju Regionalnego S.A., dalej "RIF" wnioski o płatność o numerach:

- ... płatność zaliczkowa,

- ...,

- ...,

- ..., wniosek o płatność końcową.

Beneficjent wraz z wnioskiem o płatność końcową przedstawił sprawozdanie potwierdzające zakończenie badań przemysłowych i prac rozwojowych objętych dofinansowaniem oraz analizę ekonomiczną wraz z badaniami rynkowymi, które zostały przekazane do weryfikacji niezależnemu ekspertowi zewnętrznemu, który potwierdził celowość wdrożenia wyników prac B+R.

W ramach II etapu projektu Beneficjent złożył w RIF wnioski o płatność o numerach:

- ...,

- ... .

W związku z pismem Beneficjenta z ... marca 2014 r. skierowanym do RIF, które wpłynęło również do wiadomości PARP, odnośnie kolejnego wydłużenia terminu realizacji projektu, PARP pismem z ... maja 2014 r. skierowała wnioskowane zmiany do rozpatrzenia przez RIF (z uwagi na posiadane pełnomocnictwo) i zwróciła się z prośbą o przeprowadzenie przez RIF kontroli doraźnej przedmiotowego projektu w terminie pomiędzy 22 a 26 maja 2014 r.

Kontrola odbyła się w miejscu realizacji projektu ... maja 2014 r. i obejmowała wnioski o płatność nr: ... i ... . Podczas kontroli doraźnej na miejscu realizacji projektu przeprowadzonej przez RIF stwierdzono, iż Beneficjent nie dochował warunków wynikających z postanowień m in. § 5 ust. 2 pkt 5, § 5 ust. 7 oraz § 9 ust. 4, 8 i 10 Umowy o dofinansowanie a działania Beneficjenta wskazują na uzasadnione niebezpieczeństwo braku osiągnięcia założonych celów i wskaźników projektu.

Ponadto, RIF pismem z ... września 2014 r. poprosiła Beneficjenta o uzupełnienie wniosku o płatność nr ... i przesłanie:

- wyciągu z rachunku do obsługi płatności zaliczkowych od momentu wypłaty zaliczki do dnia złożenia wniosku o płatność;

- potwierdzenia zwrotu kwoty VAT od faktury ... na rachunek do obsługi płatności zaliczkowych;

- sprawozdań finansowych za 3 ostatnie lata obrotowe.

RIF wyznaczyła Beneficjentowi 7-dniowy termin na dostarczenie ww. dokumentów. Następnie, pismem z ... grudnia 2014 r. ponownie poprosiła Stronę o przesłanie przedmiotowych dokumentów.

Pismem z ... lutego 2015 r. RIF przekazała do PARP wniosek o płatność nr ... wraz z rekomendacją braku akceptacji wniosku ze względu na zaprzestanie przez Beneficjenta realizacji projektu.

W świetle powyższego (zdaniem organu odwoławczego) należy uznać za bezzasadny zarzut Skarżącej, dotyczący twierdzenia, iż Organ I instancji naruszył zasady wynikające z art. 7 k.p.a. i nie podjął zarówno na etapie prowadzonego postępowania w przedmiocie wydania decyzji o zwrocie środków, jak i na etapie realizacji projektu, wszelkich działań w celu rzeczywistego zrealizowania projektu i wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto, (zdaniem Organu II instancji) nie można się również zgodzić z twierdzeniem Strony, że Organ I instancji zaniechał jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej, zwłaszcza w zakresie, w jakim PARP stwierdziła, że Spółka przeznaczyła uzyskane środki na cele inne, niż te, na które zostały przyznane.

W opinii Organu odwoławczego, wskazane przez Stronę potencjalne uchybienie zasadzie prawdy obiektywnej przy wydawaniu decyzji, jak również w ramach realizacji projektu przez Organ I instancji nie znajduje uzasadnienia.

,,Wynikający z art. 7 k.p.a. obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy polega m in. na udzieleniu odpowiedzi na wątpliwości stron postępowania. Zarzuty stawiane przez strony nie muszą być słuszne, ale rolą organu jest takie ich wyjaśnienie, aby nie było wątpliwości co do wydanego rozstrzygnięcia." Zdaniem Organu II instancji, PARP zbadała cały materiał dowodowy, o czym świadczą zebrane akta sprawy, a przedstawione w przedmiotowej decyzji rozstrzygnięcie nie budzi wątpliwości. Ponadto, zgromadzony w sprawie obszerny materiał dowodowy pozwolił Organowi I instancji dowieść, iż środki, które zostały Beneficjentowi przekazane na określony w Umowie o dofinansowanie cel nie zostały na ten cel przeznaczone.

Zarzut Skarżącej dotyczący naruszenia art. 80 k.p.a., iż Skarżąca nie rozpoczęła w ogóle na działce, na której ma być przeprowadzona inwestycja, żadnych prac budowalnych, w sytuacji, gdy z zebranego materiału dowodowego, w tym załączonego do niniejszego odwołania wynika, że takie prace budowalne zostały wykonanie, zdaniem Organu odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie.

Do dnia zakończenia działań pokontrolnych Beneficjent nie zakończył prac budowlanych związanych z realizowanym projektem. Planowane zakończenie etapu związanego z budową budynków miało nastąpić do 30 września 2014 r. RIF w piśmie z ... lipca 2014 r. poprosiła Beneficjenta o dostarczenie kopii dziennika budowy w celu zweryfikowania postępu prac budowlanych związanych z projektem. Jak wynika z akt sprawy Beneficjent nie dostarczył przedmiotowej kopii dziennika budowy. Ponadto, wykonana w dniu przeprowadzenia kontroli dokumentacja fotograficzna potwierdziła, iż na nieruchomości wymienionej w projekcie nie rozpoczęto żadnych prac budowlanych. Dodatkowe zdjęcia wykonane przez kontrolujących ... sierpnia 2014 r. oraz ... listopada 2014 r. potwierdziły jedynie rozpoczęcie prac budowlanych przy wznoszeniu budynku biurowego. Do dnia zakończenia działań pokontrolnych Beneficjent nie dostarczył dokumentacji potwierdzającej zakończenie robót budowlanych, pomimo iż zgodnie z Umową o dofinansowanie termin zakończenia prac budowlanych minął 30 września 2014 r. Przesłane wraz z odwołaniem zdjęcia z placu budowy (data nadania w placówce pocztowej - ... listopada 2015 r.) potwierdzają jedynie, że prace budowlane zostały rozpoczęte, lecz z pewnością nie zakończone. Jednocześnie odnosząc się do przesłanej wraz z odwołaniem Decyzji nr ... dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającej pozwolenia na budowę zakładu utylizacji odpadów energetycznych przy wykorzystaniu wody w stanie nadkrytycznym, Organ odwoławczy zauważa, iż ww. decyzja została wydana ... czerwca 2014 r., czyli 4 miesiące przed terminem zakończenia etapu projektu związanego z budową budynków (sam fakt wydania przedmiotowej decyzji nie potwierdza zakończenia prac związanych z wybudowaniem budynków, potwierdza jedynie, iż takie prace mogą zostać dopiero rozpoczęte). Organ odwoławczy podkreśla, że zgodnie z Harmonogramem rzeczowo-finansowym projektu planowane zakończenie etapu związanego z budową budynków miało nastąpić do 30 września 2014 r., wobec czego Beneficjent nie zrealizował projektu zgodnie z Umową o dofinansowanie, a realizacja projektu przebiegała niezgodnie z Harmonogramem rzeczowo - finansowym. Zgodnie z treścią § 5 ust. 7 Umowy o dofinansowanie Beneficjent jest zobowiązany do zrealizowania Projektu poprzez wykonanie pełnego zakresu rzeczowego Projektu zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym oraz udokumentowanie wykonania dostaw i usług zgodnie z umową (ww. nieprawidłowości stanowią naruszenie § 5 ust. 7 Umowy o dofinansowanie).

Zdaniem Ministra nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut Skarżącej, dotyczący naruszenia art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego przejawiającego się w uznaniu, iż Strona nie udokumentowała wydatków związanych z realizowanym projektem, w zakresie postępu rzeczowego dotyczącego budowy linii technologicznej do utylizacji odpadów.

Organ odwoławczy wskazuje, że PARP wprowadziła dodatkowe procedury dotyczące rozliczania we wnioskach o płatność zaliczek dla wykonawców/płatności ratalnych, których celem jest sprawdzenie, czy dany wydatek na urządzenia/linie technologiczne/inne środki trwałe wiąże się z dokonaniem postępu rzeczowego projektu. Dokumentami potwierdzającymi postęp rzeczowy mogą być w szczególności: protokoły odbioru częściowego, dokumenty OT potwierdzające przyjęcie do ewidencji środków trwałych rozliczanych komponentów linii technologicznej, umowy z wykonawcami przenoszące własność rozliczanych elementów na Beneficjenta.

Organ II instancji podkreśla że, w przypadku, gdy przedmiot zamówienia znajduje się nadal u wykonawcy, a umowa z wykonawcą nie przewiduje przeniesienia prawa własności na części urządzenia, za które wykonawca otrzymał już wynagrodzenie, należało wskazać, kiedy nastąpić ma odbiór urządzenia oraz ewentualnie załączyć korespondencję z wykonawcą potwierdzającą, iż zamówienie zostanie wykonane zgodnie z wyznaczonym terminem.

W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż Beneficjent nie udokumentował prawidłowo wydatków związanych z realizowanym projektem. Beneficjent dostarczył sprawozdanie z realizacji postępu rzeczowego projektu oraz protokół potwierdzenia zaawansowania prac na dzień 30 maja 2014 r. podpisany przez wykonawcę - firmę M. Sp. z o.o. wskazujące na 20% stan zaawansowania prac związanych z budową linii technologicznej do utylizacji odpadów wykorzystującej wodę w stanie nadkrytycznym. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w Raporcie z kontroli zatwierdzonym przez PARP w dniu ... marca 2015 r.: "Kontrolujący nie byli w stanie potwierdzić stopnia zaawansowania inwestycji z uwagi na fakt, iż do dnia zakończenia kontroli Beneficjent nie jest właścicielem urządzeń (części linii produkcyjnej) sfinansowanych w ramach otrzymanej zaliczki." Beneficjent pismem z ... lipca 2014 r. przedłożył specyfikację zakupów rozliczanych na podstawie faktury zaliczkowej nr ... oraz protokół potwierdzenia zaawansowania prac z 30 maja 2014 r., podpisany obustronnie przez Beneficjenta oraz wykonawcę – M. Sp. z o.o. Z przekazanego protokołu odbioru zakupów rozliczanych na podstawie faktury zaliczkowej nr ... wynika, iż wykonawca wykonał prace na łączną kwotę 4.300.000,00 zł, co stanowi 20 % kwoty wynagrodzenia należnego wykonawcy z tytułu zwartej umowy sprzedaży z ... listopada 2013 r. Ponadto, kwota 4.300.000,00 zł wykorzystana na realizację części prac związanych z linią technologiczną stanowi ok. 48% kwoty zaliczki (tj. 9.000.000,00 zł) przekazanej wykonawcy przez Beneficjenta na podstawie faktury nr ..., a więc kwota przekazanej zaliczki nie została przez wykonawcę w pełni wykorzystana. W związku z powyższym (zadaniem Organu II instancji) dostarczony protokół nie potwierdza, iż Beneficjent jest w posiadaniu wykonanych elementów linii produkcyjnej, potwierdza jedynie, iż wykonawca wykonał tylko 20% prac związanych z wybudowaniem linii produkcyjnej.

Organ Odwoławczy nie zgadza się również z zarzutem Skarżącej dotyczącym naruszenia art. 80 k p a. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego przejawiającego się w uznaniu, iż faktura ... nie zawiera w opisie daty zawarcia umowy w sytuacji, gdy data zawarcia umowy z wykonawcą została wskazana w tzw. tytule faktury.

Otóż zdaniem organu Beneficjent przedłożył do rozliczenia kopię faktury ..., która nie uwzględnia wszystkich informacji, które powinny znaleźć się na opisie dokumentu księgowego. Fakt, że na fakturze znajduje się numer umowy z wykonawcą nie jest istotny, bowiem zarzut dotyczy braku w opisie faktury numeru Umowy o dofinansowanie podpisanej z PARP. W opisie przedmiotowej faktury, nie wpisano daty zawarcia Umowy o dofinansowanie. Beneficjent jedynie dopisał datę zawarcia Umowy o dofinansowanie długopisem na kopii dokumentu.

Ponadto, zapłata za fakturę ... została w całości dokonana z konta zaliczkowego projektu. Zgodnie z § 4 ust. 6 Umowy o dofinansowanie "Środki otrzymane w ramach zaliczki mogą być przeznaczone na pokrycie wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem poniesionych przez Beneficjenta ze środków własnych przed otrzymaniem zaliczki lub po jej otrzymaniu, jeżeli istniała uzasadniona konieczność sfinansowania tych wydatków ze środków własnych Beneficjenta’’. RIF w pismach z ... czerwca 2014 r., ... sierpnia 2014 r, ... września 2014 r. i ... grudnia 2014 r. zobowiązała Beneficjenta do przedstawienia potwierdzenia zwrotu opłaconego wydatku niekwalifikowanego odpowiadającego kwocie zapłaconego podatku VAT na konto służące do obsługi płatności zaliczkowych, z którego został poniesiony wydatek. W tym celu wskazano na konieczność przedstawienia pełnego wyciągu z konta zaliczkowego Beneficjenta począwszy od dnia otrzymania zaliczki. Do dnia zakończenia działań pokontrolnych Beneficjent nie dostarczył wymaganego wyciągu z konta zaliczkowego, a zatem nie potwierdził zwrotu kwoty niekwalifikowalnego podatku VAT. W związku z powyższym w sprawie doszło do poniesienia przez Beneficjenta wydatków niekwalifikowalnych, co jest niezgodne z Umową o dofinansowanie.

Zgodnie z brzmieniem § 5 ust. 2 pkt 5 Umowy o dofinansowanie warunkiem uznania wydatków za kwalifikujące się do objęcia wsparciem są wydatki, które jednocześnie: (...) zostały prawidłowo udokumentowane. Powyższe nieprawidłowości stanowią naruszenie § 5 ust. 2 pkt 5 Umowy o dofinansowanie,

Organ II instancji, uznaje z niezasadny również zarzut Strony dotyczący naruszenia art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego przejawiającego się w uznaniu, iż przy wydawaniu skarżonej decyzji całkowicie pominięto fakt, że powodem problemów w realizacji inwestycji przez Beneficjenta, były okoliczności od niego niezależnie (tj. błędne zajęcie, w pierwszym okresie realizacji Umowy, środków na kontach Beneficjenta przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego - o czym PARP został poinformowany pismem z ... grudnia 2013 r. ) oraz niewywiązanie się przez kontrahenta, tj. fundusz Q. S. A. z umowy o finansowanie i w konsekwencji nieprzedłużenie okresu realizacji inwestycji, co Zdaniem Skarżącej było uzasadnione szczególnymi okolicznościami, niezależnymi od Beneficjenta i niemożliwymi do przewidzenia.

Organ przypomina bowiem, że Beneficjent nie zrealizował zalecenia pokontrolnego RIF i nie dostarczył na wezwanie RIF potwierdzenia uruchomienia pożyczki z zewnętrznego źródła finansowania, tj. z funduszu Q. S.A., mającego stanowić nowe źródło finansowania projektu, w części stanowiącej wymagany wkład własny Beneficjenta. Pismem z ... lipca 2014 r. Beneficjent został poinformowany o konieczności dostarczenia kopii dokumentacji potwierdzającej wypłatę środków na rzecz Beneficjenta. Beneficjent nie dostarczył wymaganej dokumentacji, czym potwierdził, iż pożyczka nie została uruchomiona. Powyższy stan faktyczny bezsprzecznie wskazał na istotne zagrożenie dalszej możliwości współfinansowania projektu ze środków własnych Beneficjenta.

Beneficjent zawierając Umowę o dofinansowanie, zobowiązał się do posiadania środków własnych na realizację przedmiotowego projektu. Decyzja o wyborze takiego, a nie innego pożyczkobiorcy została podjęta wyłącznie przez Beneficjenta i na jego ryzyko oraz na własną odpowiedzialność. Przenoszenie na Skarb Państwa konsekwencji błędnej decyzji Strony jest bezpodstawne.

Zdaniem Organu odwoławczego nie znajduje również uzasadnienia twierdzenie Skarżącej, iż Organ I instancji nie wziął pod uwagę przy wydawaniu decyzji pierwszoinstancyjnej problemów Beneficjenta z realizacją projektu, spowodowanych zablokowaniem środków na kontach Beneficjenta przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, co zdaniem Strony było zdarzeniem niezależnym od Skarżącej. Jak wynika z Postanowienia Prokuratury Okręgowej w Ł. z ... grudnia 2013 r., Prokurator postanowił dokonać blokady rachunków bankowych E. Sp. z o.o. w związku z zawiadomieniem Generalnego Inspektora Informacji Finansowej w sprawie dotyczącej podejrzenia przestępstwa polegającego na podejmowaniu przez prezesów spółek M. i E. czynności, które mogą uniemożliwić bądź znacznie utrudnić stwierdzenie przestępnego pochodzenia środków finansowych. Ponadto, z ww. Postanowienia wynika, iż rachunki E. Sp. z o.o. (te same numery rachunków bankowych wskazane w Umowie o dofinansowanie, na które IW miała przekazywać środki i z których Beneficjent dokonywał zapłaty za wydatki w projekcie) służą do wyprowadzania pieniędzy pochodzących z przestępstwa wyłudzenia dotacji pochodzącej z funduszy unijnych. Ponadto, sytuacja, w której Prokuratura blokuje rachunki bankowe Beneficjenta z powodu podejrzenia popełnienia przestępstwa nie jest sytuacją niemożliwą do przewidzenia, ponieważ jeśli Beneficjent działałby z należytą starannością i przestrzegał przepisów prawa Prokuratura nie miałaby podstaw do wydania ww. Postanowienia.

Organ II instancji nie zgadza się również z zarzutem Skarżącej, iż nie wykorzystała ona środków europejskich z naruszeniem procedur opisanych w art. 184 uofp poprzez naruszenie wskazanych w decyzji przepisów Umowy o dofinansowanie.

Zdaniem Strony w piśmie z ... sierpnia 2014 r. dokładnie wyjaśniła, iż jako potwierdzenie utrzymania wartości bazowej dla wskaźnika "wzrost zatrudnienia personelu badawczego" przedłożyła umowę o pracę osoby, która jest odpowiedzialna za koordynowanie wszelkich prac badawczych w Spółce tj. Prezesa Zarządu. Natomiast, niedotrzymanie terminu wskazanego w § 5 ust. 3 i § 2 ust. 2 Umowy o dofinansowanie, zdaniem Skarżącej było wynikiem niezależnego od Strony zachowania firmy, z którą Beneficjent miał podpisaną umowę o zapewnienie finansowania.

Jednak w ocenie organu wskazane powyżej nieprawidłowości stanowią naruszenie § 5 ust. 2 pkt 5 oraz § 5 ust. 7 Umowy o dofinansowanie i świadczą o wykorzystaniu przez Beneficjenta środków europejskich z naruszeniem procedur wskazanych w art. 184 uofp.

Dodatkowo organ zauważa, iż Beneficjent nie nabył prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym miała powstać inwestycja oraz nie wyjaśnił zapisów w akcie notarialnym nr ... z dnia ... maja 2014 r., podpisanym przez Beneficjenta ze Z. S., dotyczącym przyrzeczenia sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Z. przy ulicy ... ... . Zgodnie z przedstawionym aktem notarialnym przyrzeczona umowa sprzedaży miała zostać zawarta w terminie do ... czerwca 2014 r. Pismem z ... sierpnia 2014 r. Beneficjent dostarczył kopię aktu notarialnego nr ... z ... lipca 2014 r. zmieniającego zapisy umowy przedwstępnej sprzedaży oraz wprowadzającego zapis, iż przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zawarta w terminie najpóźniej do dnia 30 września 2014 r. podczas gdy zakończenie budowy miało nastąpić do 31 sierpnia 2014 r.

Ponadto Beneficjent nie dostarczył na wezwanie RIF dokumentów potwierdzających datę publikacji studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego miasta Z., na podstawie którego dokonano podziału działki przeznaczonej pod inwestycję E. Sp. z o.o.

Beneficjent nie dostarczył również dokumentacji potwierdzającej osiągnięcie wartości bazowej wskaźnika rezultatu - wielkość zatrudnienia w dziale B+R. Wraz z pismem z ... sierpnia 2014 r. Beneficjent przedłożył umowę o pracę podpisaną z Prezesem Zarządu E. Sp. z o.o. A. P. Przedłożona ww. umowa o pracę podpisana z Prezesem Zarządu E. Sp. z o.o. nie potwierdza wartości bazowej wymaganego wskaźnika z uwagi na fakt, iż Prezes Zarządu realizuje wszelkie czynności związane z zarządzaniem spółką, bez wskazania zatrudnienia w dziale B+R. Prezes Zarządu z racji wykonywanej funkcji nie może być pracownikiem zatrudnionym jedynie w ramach personelu badawczego, gdyż pełni on funkcje nadzorcze nad całą działalnością Spółki.

Ponadto Beneficjent nie przesyłał wymaganych dokumentów/wyjaśnień oraz nie wykonał w terminie obowiązków związanych z realizacją zaleceń pokontrolnych.

Organ zwraca uwagę, że Beneficjent dokonywał licznych uzupełnień dokumentacji, lecz ostatecznie przerwał współpracę z RIF w ramach prowadzonych działań pokontrolnych. RIF w piśmie z ... sierpnia 2014 r. wezwała Beneficjenta do złożenia dodatkowych uzupełnień/wyjaśnień do zastrzeżeń pokontrolnych, a następnie w piśmie z ... października 2014 r. ponownie wezwano Beneficjenta do przedłożenia uzupełnień/wyjaśnień. Jednak do dnia zakończenia kontroli Beneficjent nie przesłał wymaganej dokumentacji/wyjaśnień. Zgodnie z § 9 ust. 8 Umowy o dofinansowanie nieudostępnienie wszystkich wymaganych dokumentów lub odmowa udzielenia informacji jest traktowane jak utrudnianie przeprowadzenia kontroli. Natomiast, § 9 ust. 4 Umowy mówi, że odmowa poddania się kontroli lub utrudnianie jej przeprowadzenia stanowi podstawę do wypowiedzenia Umowy w trybie określonym § 12 ust. 2 pkt 1. Dodatkowo, § 9 ust. 10 Umowy wskazuje, że: niewykonanie przez Beneficjenta zaleceń pokontrolnych w terminie wskazanym w informacji pokontrolnej lub nieprzedstawienie przekonującego uzasadnienia ich niewykonania wraz z propozycją nowego terminu wykonania zaleceń pokontrolnych, stanowi podstawę do rozwiązania Umowy ze skutkiem określonym w § 12 ust. 2 pkt 1.

Zdaniem Organu Beneficjent naruszył § 2 ust. 2 Umowy o dofinansowanie, w którym zobowiązał się m.in. do zrealizowania Projektu w pełnym zakresie, z należytą starannością zgodnie z Umową w szczególności z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami.

Organ podkreśla, że E. Sp. z o.o. zrealizowała I etap projektu i przedstawiła dokumenty, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt. 9 Umowy o dofinansowanie, tj. sprawozdanie potwierdzające zakończenie prac rozwojowych oraz analizę ekonomiczną i badania rynkowe potwierdzające celowość wdrożenia wyników tych prac. Jednakże brak zakończenia II etapu projektu i wdrożenia wyników badań przemysłowych i prac rozwojowych do działalności gospodarczej, w przypadku, gdy dokumenty przekazane po I etapie projektu wskazywały na celowość wdrożenia wyników tego etapu, oznacza niezrealizowanie przez Beneficjenta celu projektu.

Dodatkowo RIF pismem z ... maja 2015 r. znak: ... przekazała PARP dokumentację rozliczeniową do wniosku o płatność końcową nr ... . Dokumentacja rozliczeniowa nie zawiera żadnych kosztów, Beneficjent nie osiągnął założonych celów i wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie.

Beneficjent wskazał: "W trakcie realizacji przedmiotowego projektu napotkano na problemy związane z terminową realizacją poszczególnych działań. Problemy te wynikały z braku możliwości sfinansowania inwestycji. Beneficjent nie był w stanie więc osiągnąć celów projektu." Oznacza to, iż nie doszło do uruchomienia pożyczki z zewnętrznego źródła finansowania mającego stanowić nowe źródło finansowania projektu, w części stanowiącej wymagany wkład własny Beneficjenta, a w konsekwencji doszło do zaprzestania realizacji projektu.

Organ zwraca uwagę również na to, że Beneficjent nie udostępnił do kontroli pełnej dokumentacji związanej z realizowanym Projektem, o którą prosił RIF i tym samym naruszył postanowienia § 9 ust. 1 Umowy o dofinansowanie.

W opinii Organu odwoławczego, PARP słusznie wskazała jako podstawę zaskarżonej decyzji art. 207 ust. 1 pkt 2 uofp w zw. z art. 184 ust. 1 uofp. Zgodnie bowiem z art. 207 ust. 1 pkt 2 uofp: "W przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9. na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy."

Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła E. sp. z o.o. w Ł. zarzucając jej :

1. naruszenie art. 7 Kpa, art. 10 par 1 Kpa, art. 77 par. 1 i 3 Kpa, art. 78 § 1 i 2 Kpa oraz art. 10 par 1 Kpa poprzez :

(a) zaniechanie przez Organ wyczerpującego zebrania materiału dowodowego w sprawie poprzez zaniechanie inicjatywy dowodowej w kierunku ustalenia rzeczywistych powodów, dla których skarżąca nie była w stanie zrealizować całości czynności objętych harmonogramem oraz wszelkich działań w celu rzeczywistego zrealizowania projektu i wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zaniechanie w tym zakresie jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej, zwłaszcza w zakresie w jakim PARP stwierdził, iż Spółka przeznaczyła uzyskane środki na cele inne, niż te na które zostały przyznane, w którym to zakresie PARP nie przeprowadził w ogóle postępowania dowodowego,

(b) Zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu prac i wyceny wartości prac, w tym usług i maszyn objętych realizowaną Umową o dofinansowanie w sytuacji, w której wniosek ten zmierzał do ustalenia czy skarżąca zrealizowała prace w zakresie opisanym w oświadczeniach przekazanych PARP i jaka była wartość tych prac oraz czy zaangażowanie rzeczowe odpowiada kwocie uzyskanej zaliczki, co pozwoliłoby na ustalenie, czy Skarżąca wykorzystała uzyskane środki na cele związane z Umową, wobec błędnego uznania przez Organ, że powołanie biegłego nie miałoby wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, w sytuacji, w której wyłącznie przeprowadzenie takiego dowodu pozwoli na pełne zobrazowanie sposobu wydatkowania przez Skarżącą środków, wykonanych prac i ich wartości, a co pozostaje okolicznością istotną dla stwierdzenia, czy pozyskane środki zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, a w którym to zakresie Skarżąca konsekwentnie kwestionuje twierdzenia Organów II Instancji, a okoliczność, która ma zostać stwierdzona tymi dowodami, ma istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy,

(c) uniemożliwienie stronie skarżącej wzięcia czynnego udziału w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji w przedmiocie zwrotu środków przejawiające się w odmowie przeprowadzenia czynności z przesłuchania A. P., w sytuacji w której jest on osobą zajmującą się projektem, która ma najszerszą wiedzę dotyczącą zakresu realizacji Umowy, faktycznego wykonania wszystkich raportowanych prac, wykorzystania całości przekazanych przez PARP środków zgodnie z ich przeznaczeniem, przyczyn, dla których Skarżąca znalazła się w sytuacji chwilowego braku możliwości kontynuowania prac związanych z realizacją projektu oraz czasowego charakteru tych przyczyn, a także czy przy wydłużonym okresie realizacji projektu jest on możliwy do realizacji, które to okoliczności mają znaczenie dla rozstrzygnięcia,

2. naruszenie art. 80 Kpa poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego przejawiającej się w uznaniu, iż :

(a) prace związane z wybudowaniem budynków mogą zostać dopiero rozpoczęte, na podstawie treści wydanej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zakładu utylizacji odpadów energetycznych przy wykorzystaniu wody w stanie nadkrytycznym, w sytuacji, gdy z zebranego materiału dowodowego, w tym ze złożonych do akt zdjęć oraz protokołu z dnia ... maja 2014 r. wynika stopień zaawansowania prac, w szczególności, że prace budowlane zostały już wykonane, wykonane są prace fundamentowe i rozpoczęto prace budowlane przy budynku biurowym,

(b) Spółka nie udokumentowała wydatków związanych z realizowanym projektem, w zakresie postępu rzeczowego dotyczącego budowy linii technologicznej do utylizacji odpadów, w sytuacji, gdy Spółka dostarczyła w tym zakresie zarówno sprawozdanie, jak i potwierdzenie zaawansowania prac - dokumenty podpisane z wykonawcą, potwierdzające, że środki przekazane z zaliczki zostały w całości wykorzystane na dotychczasowy etap prac przy linii technologicznej,

(c) faktura ... nie zawiera w opisie daty zawarcia umowy, w sytuacji, gdy data zawarcia umowy z wykonawcą została wskazana w tzw. tytule faktury, a nadto, na co wskazuje również organ, data ta została naniesiona także długopisem na kopii faktury, a także, organ nie wskazuje przyczyn, dla których umieszczenia informacji o umowie i jej dacie w nazwie usługi, a więc w centralnym punkcie faktury uznaje za nieprawidłowy jej opis, co powoduje brak możliwości pełnego odniesienia się do tych twierdzeń,

(d) całkowite pominięcie, przy wydawaniu skarżonej decyzji, że powodem problemów w realizacji inwestycji przez Spółkę, były okoliczności od Spółki niezależne, a to błędne zajęcie, w pierwszym okresie realizacji umowy, środków na kontach Spółki przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, o czym Spółka informowała PARP pismem z dnia ... grudnia 2013 r. oraz następnie nie wywiązanie się przez kontrahenta Spółki tj. fundusz Q. S.A. z umowy o finansowanie i w konsekwencji nie przedłużenie okresu realizacji inwestycji, co było uzasadnione, szczególnymi okolicznościami niezależnymi od Spółki i niemożliwymi do przewidzenia,

(e) zupełnie dowolne uznanie, że Beneficjent nie działał z należytą starannością i nie przestrzegał przepisów prawa, które to twierdzenia Organ wywodzi z faktu dokonania blokady rachunków bankowych Skarżącej, w sytuacji, w której twierdzenie takie nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, a w szczególności twierdzenia takiego nie można wywodzić z samego faktu dokonania takiej blokady,

(f) będącego konsekwencją powyższego błędne uznanie, że Skarżąca mogła spodziewać się określonych działań ze strony właściwych organów, wobec czego sytuacji tej nie można zakwalifikować jako okoliczności, które powstały niezależnie od strony lub były możliwe do przewidzenia przez Skarżącą,

g) skarżąca wykorzystała środki europejskie z naruszeniem procedur opisanych w art. 184 ustawy o finansach publicznych poprzez naruszenie wskazanych w decyzji przepisów umowy w sytuacji, gdy :

i. spółka dopełniła obowiązku informowania PARP, udzielania odpowiedzi i brania czynnego udziału w kontroli przekazując wszelkie posiadane przez siebie informacje, w szczególności w piśmie z dnia ... sierpnia 2014 r. dokładnie wyjaśniła, iż jako potwierdzenie utrzymania wartości bazowej dla wskaźnika "wzrost zatrudnienia personelu badawczego" przedkłada umowę o pracę osoby, która jest odpowiedzialna za koordynowanie wszelkich prac badawczych w spółce tj. prezesa zarządu oraz przekazywała wszelkie posiadane przez siebie dokumenty i wyjaśnienia,

ii. Organ błędne uznaje, że fakt pełnienia funkcji Prezesa Zarządu i realizowania wszelkich czynności związanych z zarządzaniem Spółką wyklucza zatrudnienie w dziale B+R, a w konsekwencji niezasadne przyjęcie, że umowa o pracę Prezesa Zarządu nie potwierdza wartości bazowej dla tego wskaźnika,

iii. nie dotrzymanie terminu wskazane w par. 5 ust 3 umowy i par 2 ust 2 umowy było wynikiem niezależnego od Spółki zachowania firmy, z którą Spółka miała podpisaną umowę o zapewnienie finansowania.

3. nie uwzględnienie przez PARP w toku realizacji przedmiotowego Projektu możliwości wydłużenia okresu jego realizacji, pomimo tego, że byłoby to zgodne z celem zawarcia umowy, jakim jest opracowanie i wdrożenie innowacyjnej technologii objętej projektem, w sytuacji, gdy na potrzeby realizacji projektu zaangażowano już efektywnie znaczne środki pomocowe, co doprowadziło do częściowego zrealizowania prac, które w przypadku odstąpienia od finansowania przez PARP mogą okazać się nieprzydatne, a co powoduje istnienie znacznego stopnia realizacji projektu, oraz w sytuacji, gdy skarżąca w sposób jasny i transparentny przez cały czas realizacji umowy informowała PARP o swoich problemach z pozyskaniem środków na wkład własnych, które miały być pozyskane przez podmiot zewnętrzny, który nie wywiązał się ze zobowiązań wobec skarżącej oraz w sytuacji, gdy pomimo tego skarżąca widzi możliwość zrealizowania projektu w krótkim czasie, objętym przedłużeniem.

4. naruszenie prawa materialnego a to art. 207 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych przez błędną jego wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie przejawiającą się w uznaniu, że wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem następuje nie tylko w sytuacji, w której beneficjent wykorzystuje przekazane na jego rzecz środki na zadania inne niż te, na które środki zostały przyznane, ale także w sytuacji braku zrealizowania innych obowiązków przez beneficjenta,

5. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji polegający na uznaniu, że skarżąca środki uzyskane z dofinansowania z udziałem środków europejskich wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Sąd zważył, co następuje :

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zdaniem sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał, że skarżąca nie realizowała projektu zgodnie z umową o dofinansowanie oraz Harmonogramem rzeczowo-finansowym, nie dochowała tym samym warunków przewidzianych w szczególności w § 5 ust. 2 pkt 5, § 5 ust. 7, jak również w § 9 ust. 4, 8 i 10 ww. umowy. Trzeba bowiem zauważyć, że skarżąca nie zakończyła prac budowlanych związanych z realizowaniem projektu (zakończenie etapu związanego z budową budynków miało mieć miejsce w terminie do dnia ... września 2014 roku). Taki stan rzeczy został stwierdzony w czasie kontroli którą zobrazowano dokumentacją fotograficzną. Otóż wynika z niej, że na nieruchomości wymienionej w projekcie nie rozpoczęto żadnych prac budowlanych. Jedyne co stwierdzono, to rozpoczęcie prac budowlanych przy wznoszeniu budynku biurowego. Prace te udokumentowano materiałem zdjęciowym z dnia ... sierpnia oraz ... listopada 2014 roku. Z tym tylko, że zgodnie z umową o dofinansowanie projektu termin zakończenia prac budowlanych ustalono na ... września 2014 roku, a skarżąca w żaden sposób nie wykazała, iż został on dochowany. Prace budowlane przed dniem ... września 214 roku nie mogły być więc zakończone. Nic nie zmienia tu fakt wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zakładu utylizacji odpadów energetycznych. Decyzja taka nie stanowi dowodu na zakończenie prac budowlanych przy inwestycji strony skarżącej. Także pozostały materiał dowodowy nie potwierdzał, iż prace budowlane wykonane zostały w terminie.

Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z Harmonogramem rzeczowo-finansowym projektu planowane zakończenie etapu związanego z budową budynków miało nastąpić z dniem tamże wskazanym (z dniem 30 września 2014 r.) To, że realizacja inwestycji miała miejsce niezgodnie z Harmonogramem jest nie tylko oczywiste, ale będące zarazem naruszeniem § 5 ust. 7 umowy o dofinansowanie. Stanowi on bowiem, że Beneficjent zobowiązany jest do zrealizowania projektu poprzez wykonanie pełnego jego zakresu rzeczowego oraz udokumentowanie wykonania dostaw i usług zgodnie z umową i odpowiednimi dokumentami potwierdzającymi zgodność realizacji projektu z warunkami umowy. To zaś oznacza także zrealizowanie wszystkich płatności w ramach projektu.

Reasumując uznać trzeba, iż zarówno data decyzji dotyczącej pozwolenie na budowę, materiał zdjęciowy obrazujący stan zaawansowania inwestycji, jak i wynik kontroli organu jednoznacznie potwierdzają, iż projekt nie został zrealizowany zgodnie z umową oraz Harmonogramem rzeczowo-finansowym.

Niezależnie od tego stwierdzić należy iż organ ma rację podnosząc, iż Skarżąca nie udokumentowała prawidłowo wydatków związanych z realizowanym projektem. Dostarczyła bowiem sprawozdanie z realizacji postępu rzeczowego projektu oraz protokół potwierdzenia zaawansowania prac na dzień ... maja 2014 roku podpisany przez wykonawcę – firmę M. sp. z o.o., wskazujące jedynie na 20% stan zaawansowania prac związanych z budową linii technologicznej do utylizacji odpadów. Jednak kontrolujący nie byli w stanie potwierdzić stopnia zaawansowania inwestycji z uwagi na fakt, iż do dnia zakończenia kontroli Beneficjent nie był właścicielem urządzeń sfinansowanych w ramach otrzymanej zaliczki. Wynika to z raportu z kontroli zatwierdzonego przez PARP dnia ... marca 215 roku. Poza tym do wniosku o płatność należało przedstawić protokoły odbioru częściowego, dokumenty OT potwierdzające przyjęcie do ewidencji środków trwałych rozliczanych komponentów linii technologicznej, umowy z wykonawcami przenoszące własność rozliczanych elementów na Beneficjenta. Jednak, gdy przedmiot zamówienia znajduje się nadal u wykonawcy, a umowa z wykonawcą nie przewiduje przeniesienia prawa własności do części urządzenia, za które wykonawca otrzymał już wynagrodzenie należało wskazać, kiedy nastąpić ma odbiór urządzenia oraz ewentualnie załączyć korespondencję z wykonawcą potwierdzającą, iż zamówienie zostanie wykonane zgodnie z wyznaczonym terminem. Co istotne żadnego z takich dokumentów skarżąca nie przedstawiła. Przedstawiła natomiast jedynie specyfikację zakupów rozliczanych na podstawie faktury zaliczkowej nr ... (sporządzoną ... lipca 2014 roku według stanu na dzień ... maja 2014 roku) oraz protokół potwierdzenia zaawansowania prac z ... maja 2014 roku, podpisany obustronnie przez Beneficjenta oraz wykonawcę. Z przekazanego protokołu odbioru zakupów rozliczanych na podstawie faktury zaliczkowej nr ... wynika, iż wykonawca wykonał prace na łączną kwotę 4.300.000,00 zł, co stanowi 20% kwoty wynagrodzenia należnego wykonawcy z tytułu zawartej ... listopada 2013 roku umowy sprzedaży.

Kwota ta stanowi ok. 48 % zaliczki przekazanej przez skarżącą wykonawcy na podstawie ww. faktury, co oznacza, iż nawet ona nie została wykorzystana przez wykonawcę w całości.

Analiza zgromadzonej w sprawie dokumentacji oraz ustalenia poczynione w kwestii faktycznego zaawansowania spornej inwestycji uprawniły organ do przyjęcia, iż wykonawca zrealizował jedynie 20% prac związanych z wybudowaniem linii produkcyjnej, a w związku z tym zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 80 kpa poprzez uznanie, iż strona nie udokumentowała wydatków związanych z realizowaniem projektu w zakresie postępu rzeczowego dotyczącego budowy linii technologicznej do utylizacji odpadów nie zasługuje na uwzględnienie.

Oceny wymaga także budząca kontrowersje przedstawiona do rozliczenia kopia faktury ... . Otóż istotnie nie wpisano w niej daty zawarcia umowy o dofinansowanie której miał dotyczyć poniesiony wydatek. Skarżąca – co nie jest sporne datę tą dopisała długopisem jedynie na kopii dokumentu, a to rodzi wątpliwości co do rzetelności tego dokumentu.

To o czym wyżej mowa uzasadniało przyjęcie, że skarżąca poniosła wydatki niekwalifikowalne, a więc sprzeczne z wymogami jakie stawiał § 5 ust. 2 pkt 5 umowy o dofinansowanie.

Należy także zauważyć, że zapłata za ww. fakturę została dokonana w całości z konta zaliczkowego projektu, co z kolei nie było zgodne z § 4 ust. 6 umowy o dofinansowanie .

Wynikało z niego bowiem, że środki otrzymane w ramach zaliczki mogą być przeznaczone na pokrycie wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem poniesionych przez Beneficjenta ze środków własnych przed otrzymaniem zaliczki lub po jej otrzymaniu, jeżeli istniała uzasadniona konieczność sfinansowania tych wydatków ze środków własnych Beneficjenta.

W związku z tym przypomnieć wypada, że zobowiązano skarżącą do przedstawienia potwierdzenia zwrotu opłaconego wydatku niekwalifikowalnego, który odpowiadałby kwocie zapłaconego podatku VAT. Skarżąca jednak powyższego nie potwierdziła. Nie dostarczyła także potwierdzenia uruchomienia pożyczki z zewnętrznego źródła finansowania tj. z funduszu Q. S.A., który miał być źródłem takiego finansowania w części stanowiącej wymagany wkład własny skarżącej. Przy czym brak uzyskania środków z tego źródła obciąża wyłącznie skarżącą. Wybór podmiotu, który miał udzielić pożyczki nastąpił bowiem z inicjatywy skarżącej, a zatem i na jej ryzyko.

To zaś oznacza, że zarzut strony dotyczący naruszenia art. 80 kpa poprzez uznanie, iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji pominięto fakt, że powodem problemów w realizacji inwestycji były okoliczności niezależne od beneficjenta, nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom strony wybór pożyczkodawcy był okolicznością jak najbardziej od niej zależną. Także więc z tego powodu tzn. z powodu braku dofinansowania przez pożyczkodawcę skarżąca, która nie była w stanie zrealizować projektu zgodnie z umową o dofinansowanie oraz Harmonogramem rzeczowo-finansowym.

Tak dla organu jak i dla sądu oczywiste jest, że skarżąca nie wykonała pełnego zakresu rzeczowego projektu oraz nie udokumentowała wykonania dostaw i usług zgodnie z umową. Nie mogła zatem pozyskać takich dokumentów które stanowiłyby podstawę do uznania wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem.

Nie sposób więc zgodzić się ze skarżącą, że środki finansowe zostały przez nią wykorzystane bez naruszenia procedur określonych w art. 184 uofp oraz, że organ dopuścił się naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 1 uofp poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem następuje w sytuacji braku zrealizowania innych obowiązków przez beneficjenta.

Poważne wątpliwości tak organu jak i sądu budzi także kwestia nabycia przez skarżącą prawa dysponowania nieruchomościami mającymi znaczenie dla realizowanego przez nią projektu. Otóż skarżąca nie nabyła prawa wieczystego użytkowania gruntu na którym miała powstać inwestycja. Nie wyjaśniła także wątpliwości związanych z treścią aktu notarialnego z dnia ... maja 2014 roku nr ... . Dotyczył on przyrzeczenia sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Z. przy ul. ... ... . Zgodnie z jego treścią przyrzeczona umowa sprzedaży miała zostać zawarta do dnia ... czerwca 2014 roku, a następnie (wskutek zmiany terminu) do ... września 2014 roku. Co jednak istotne, zakończenie budowy miało nastąpić do dnia ... sierpnia 2014 roku. Jednak po tej dacie jak i do dnia zakończenia kontroli skarżąca nie została wpisana w księdze wieczystej jako użytkownik wieczysty nieruchomości w niej ujawnionej. Mało tego skarżąca nie dostarczyła na wezwanie RIF dokumentów potwierdzających datę publikacji studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego miasta Z., na podstawie którego dokonano podziału działki przeznaczonej pod inwestycję i nie uczyniła tego do dnia zakończenia kontroli. Nie przekazała również dokumentacji potwierdzającej osiągnięcie wartości bazowej wskaźnika rezultatu (wielkość zatrudnienia w dziale badawczo-rozwojowym) (B+R). Także przedłożona przez Skarżącą umowa o pracę podpisana z Prezesem Zarządu E. Sp. z o.o. nie potwierdza wartości bazowej wymaganego wskaźnika (Prezes Zarządu realizuje wszelkie czynności związane z zarządzaniem spółką, bez wskazania zatrudnienia w dziale B+R).

W związku z tym sąd stoi na stanowisku, iż organ ma rację podnosząc, że Prezes Zarządu z racji wykonywanej funkcji nie może być pracownikiem zatrudnionym jedynie w ramach personelu badawczego. Pełni on funkcje nadzorcze nad całą działalnością Spółki a jego umowa o pracę nie potwierdza zatrudnienia w dziale personelu badawczego.

Zauważyć nadto należy, że skarżąca nie tylko nie przedłożyła wymaganych przez organ dokumentów/wyjaśnień ale i nie wykonała w terminie obowiązków związanych z realizacją zaleceń pokontrolnych, przerywając ostatecznie współpracę z RIF w ramach prowadzonych działań pokontrolnych. To zaś skutkuje konsekwencjami przewidzianymi w § 9 ust. 8 Umowy o dofinansowanie, który stanowi, że nieudostępnienie wszystkich wymaganych dokumentów lub odmowa udzielenia informacji jest traktowane jak utrudnianie przeprowadzenia kontroli.

Z kolei § 9 ust. 4 Umowy stanowi, że odmowa poddania się kontroli lub utrudnianie jej przeprowadzenia stanowi podstawę do wypowiedzenia Umowy. Nadto § 9 ust. 10 Umowy wskazuje, że niewykonanie przez Beneficjenta zaleceń pokontrolnych w terminie wskazanym w informacji pokontrolnej lub nieprzedstawienie uzasadnienia ich niewykonania wraz z propozycją nowego terminu wykonania zaleceń pokontrolnych, stanowi podstawę do rozwiązania Umowy.

Uchybienia o których mowa uzasadniały więc wdrożenie procedury przewidzianej w ustawie o finansach publicznych.

Art. 207 ust. 1 pkt 2 uofp stanowi o obowiązku dochodzenia zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w przypadku stwierdzenia wykorzystania tych środków z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ww. ustawy. Zgodnie zaś z art. 184 wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 uofp, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. (Naruszeniem procedur dotyczących wydatkowania środków unijnych, uzasadniającym decyzję o zwrocie dotacji, jest również postępowanie niezgodne z umową o dofinansowanie).

W tym miejscu nie od rzeczy będzie przypomnienie, że zgodnie z § 5 ust. 1 Umowy o dofinansowanie warunkiem uznania wydatków za kwalifikujące się do objęcia wsparciem jest poniesienie ich przez Beneficjenta w związku z realizacją projektu, m.in. zgodnie z postanowieniami Umowy o dofinansowanie.

To o czym była mowa powyżej świadczy jednak o tym, że skarżąca warunku tego nie spełniła.

Zdaniem sądu organ nie naruszył art. 7, 10 § 1, 77 § 1, oraz 78 § 1 i 2 kpa.

Otóż PARP pismem z dnia ... sierpnia 2015 roku zawiadomiła skarżącą o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a nadto złożenia ewentualnych dodatkowych uwag i wyjaśnień.

Wbrew sugestiom skargi organ dokonał ustaleń stanu faktycznego sprawy opierając się na całym materiale dowodowym. Podkreślenia wymaga, że w toku postępowania wzywano skarżącą do udzielenia informacji, wyjaśnień oraz do przesłania dokumentów .

W ocenie sądu zebrany w sprawie materiał był wystarczający do podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia, co tym samym uzasadnia tezę, iż organ nie miał podstaw, aby powołać biegłego rzeczoznawcę z zakresu oceny wykonanych prac oraz ich wartości.

Zakres tych prac oceniany w aspekcie zaawansowania oraz terminu realizacji inwestycji nie uzasadniał potrzeby skorzystania z takiego dowodu podobnie jak i dowodu z przesłuchania Prezesa Spółki A. P.

Sąd nie uznaje za zasadny także zarzut naruszenia art. 77 § 1 i 3 oraz 10 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie przez PARP w toku realizacji projektu możliwości jego wydłużenia, a to dlatego, że organ wydłuża na wniosek skarżącej okres realizacji projektu, czego potwierdzeniem są aneksy do umowy o dofinansowanie.

Reasumując podnieść należy, że strona nie dotrzymała warunków Umowy o dofinansowanie i nie zapewniła na realizację środków własnych, nie otrzymała bowiem pożyczki z wybranego przez siebie źródła finansowania wkładu własnego. Ponadto, nie potwierdziła, że jest właścicielem linii technologicznej do utylizacji odpadów. Nie potwierdziła również ukończenia prac budowlanych związanych z realizowanym, projektem ani faktu, że jest wieczystym użytkownikiem gruntu na którym miała znajdować się inwestycja. Ponadto zaprzestała realizacji projektu.

W takich warunkach kolejne przedłużenie czasu realizacji projektu byłoby nieuzasadnione i nieracjonalne.

Mając na względzie to wszystko, o czym wyżej mowa sąd uznał, iż żaden z zarzutów skargi nie zasługuje na uwzględnienie i skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.