Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2148/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 21 września 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 czerwca 2012 roku sygn. akt III SA/Gd 236/12 odrzucającego skargę K.L. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2012 roku Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. 4 1


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K.L. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 30 stycznia 2012 r.

W dniu 6 marca 2012 r. skarżąca wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję Wojewody Pomorskiego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Sąd I instancji przekazał skargę organowi w dniu 13 marca 2012 r., a następnie organ odwoławczy przekazał skargę do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia skargi.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że przedmiotowa skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, który upłynął bezskutecznie w dniu 29 lutego 2012 r. Z tego też względu Sąd I instancji odrzucił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła skarżąca. Zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi bez uprzedniego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 maja 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wniosła także o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie – art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji nie miał podstaw do odrzucenia skargi, bowiem nie zostało prawomocnie zakończone postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi. Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżąca wraz ze skargą wniosła o przywrócenie terminu do jej złożenia. Postanowieniem z dnia 18 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 23 maja 2012 r., a więc termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął w dniu 30 maja 2012 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożone zostało przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącej w dniu 3 lipca 2012 r., a więc z niewątpliwym uchybieniem terminu. Okoliczności tej skarżąca nie kwestionuje. Stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy, a więc jeśli ustawa nie przewiduje w ogóle możliwości wniesienia środka odwoławczego bądź jeśli bezskutecznie upłynął termin do złożenia środka odwoławczego. Oznacza to, że postanowienie z dnia 18 maja 2012 r. stało się prawomocne. Nie ma na to wpływu fakt późniejszego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na to postanowienie. Ewentualne przywrócenie terminu do złożenia zażalenia pozwoli stronie uniknąć negatywnych skutków uchybienia terminu, ale nie oznacza to, że w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia z dnia 29 czerwca 2012 r. kwestia przywrócenia terminu do złożenia skargi nie została prawomocnie rozstrzygnięta.

Nie zostało natomiast prawomocnie zakończone postępowanie wszczęte wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 18 maja 2012 r., jednakże okoliczność ta nie miała wpływu na odrzucenie skargi. Po pierwsze bowiem, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi wpłynął, jak już wyżej wskazano, 3 lipca 2012 r., a więc już po odrzuceniu skargi. Po drugie zaś, jeżeli w wyniku prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, dojdzie ewentualnie do skutecznego przywrócenia terminu do wniesienia skargi, skardze tej zostanie nadany dalszy bieg, a więc strona uniknie negatywnych skutków procesowych odrzucenia skargi.

Z tych względów i na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał w przedmiocie wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż z przepisów art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i art. 260 p.p.s.a. wynika, że orzekanie w przedmiocie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, do którego należy złożyć stosowny wniosek w tym przedmiocie.

-----------------------

2

3