Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 44/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Inne
Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2011 r. sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w S. z dnia 1 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie ubiegania się o licencję pracownika zabezpieczenia technicznego drugiego stopnia uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

POSTANOWIENIEM Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2010 R., NR [...] KOMENDANT KOMISARIATU POLICJI L WYDAŁ NEGATYWNĄ OPINIĘ M. T. POSIADAJĄCEMU LICENCJĘ PRACOWNIKA ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO DRUGIEGO STOPNIA. JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ WSKAZAŁ ART. 106 § 5 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (T.J. DZ. U. Z 2000 NR 98, POZ. 1071 ZE ZM.), - W SKRÓCIE K.P.A., W ZWIĄZKU Z § 10 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI Z DNIA 4 CZERWCA 1998 R., W SPRAWIE WZORU I TRYBU WYDAWANIA LICENCJI PRACOWNIKA OCHRONY FIZYCZNEJ I LICENCJI PRACOWNIKA ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO ORAZ TRYBU I CZĘSTOTLIWOŚCI WYDAWANIA PRZEZ ORGANY POLICJI OPINII O PRACOWNIKACH OCHRONY (DZ. U. NR 78, POZ. 511).

W UZASADNIENIU ORGAN WSKAZAŁ JEDYNIE, ŻE Z WNIOSKIEM O WYDANIE OPINII WYSTĄPIŁ WYDZIAŁ POSTĘPOWAŃ ADMINISTRACYJNYCH KOMENDY WOJEWÓDZKIEJ POLICJI W G. W ZWIĄZKU Z PROWADZONYM POSTĘPOWANIEM W SPRAWIE WYDANA LICENCJI PRACOWNIKA ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO DRUGIEGO STOPNIA. NASTĘPNIE ORGAN "USTALIŁ PRZESŁANKI, KTÓRE WPŁYNĘŁY NA WYDANIE NEGATYWNEJ OPINII".

W ZAŻALENIU NA TO POSTANOWIENIE M. T. PODNIÓSŁ, ŻE ORGAN NIE WSKAZAŁ JAKIE PRZESŁANKI BRAŁ POD UWAGĘ. PRAWDOPODOBNIE CHODZIŁO O WYROK Z DNIA 14 STYCZNIA 2010 R., KTÓRYM SĄD WARUNKOWO UMORZYŁ POSTĘPOWANIE PROWADZONE PRZECIWKO NIEMU Z ART. 178 K.K. PODKREŚLIŁ JEDNAK, ŻE NIE JEST OSOBĄ KARANĄ I NIE FIGURUJE W KRAJOWYM REJESTRZE KARNYM. W TRAKCIE SKŁADANIA DOKUMENTÓW W KOMENDZIE WOJEWÓDZKIEJ POLICJI BYŁ POINFORMOWANY, ŻE WARUNKOWE UMORZENIE NIE BĘDZIE MIAŁO NEGATYWNEGO WPŁYWU NA POSTĘPOWANIE W SPRAWIE WYDANIA LICENCJI. ROZSTRZYGNIĘCIE JEST TYM BARDZIEJ ZASKAKUJĄCE, ŻE OPINIA ZEBRANA PRZEZ DZIELNICOWEGO NA JEGO TEMAT BYŁA POZYTYWNA.

PO ROZPATRZENIU ZAŻALENIA KOMENDANT MIEJSKI POLICJI POSTANOWIENIEM Z DNIA 1 GRUDNIA 2010 R., UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ, ŻE FAKT POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTWA Z ART. 178 A § 1 K.K. NIE PRZESĄDZIŁ O NEGATYWNEJ OPINII. WYWIAD PRZEPROWADZONY WŚRÓD SĄSIADÓW ORAZ INFORMACJE Z KRAJOWEGO REJESTRU KARNEGO NIE SĄ JEDYNYMI DOSTĘPNYMI POLICJI ŹRÓDŁAMI INFORMACJI O OSOBIE.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO M. T. WNIÓSŁ O UCHYLENIE DECYZJI KOMENDANTA MIEJSKIEGO POLICJI.

SKARŻĄCY ZARZUCIŁ, ŻE Z UZASADNIENIA ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA NIE WYNIKA, CO BYŁO POWODEM NEGATYWNEJ OPINII. POZA SPRAWĄ PORUSZONĄ W ODWOŁANIU NIE ZNA ŻADNEGO INNEGO FAKTU, KTÓRY RZUTOWAŁBY NA MOŻLIWOŚĆ UBIEGANIA SIĘ O LICENCJĘ. STWIERDZIŁ, ŻE OPINIA NEGATYWNA PRZEKREŚLA JEGO DALSZY ROZWÓJ ZAWODOWY.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KOMENDANT MIEJSKI POLICJI PODTRZYMAŁ SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO. PODAŁ, ŻE W TOKU POSTĘPOWANIA KORZYSTANO Z BAZY KRAJOWEGO SYSTEMU INFORMACJI POLICYJNEJ, Z KTÓREJ WYNIKA, ŻE ORZECZONO W STOSUNKU DO SKARŻĄCEGO ZAKAZ PROWADZENIA POJAZDÓW OD 31 LIPCA 2009 R., DO 31 LIPCA 2010 R., W ZWIĄZKU Z PRZESTĘPSTWEM Z ART. 178A K.K. - WARUNKOWE UMORZENIE POSTĘPOWANIA, ORAZ UTRZYMYWAŁ ON KONTAKTY Z OSOBAMI UKRYWAJĄCYMI SIĘ PRZED ORGANAMI ŚCIGANIA ORAZ OSOBAMI ZE ŚRODOWISKA PRZESTĘPCZEGO SKAZANYMI ZA PRZESTĘPSTWA M.IN. Z ART. 244 § 2, ART. 275 § 1, ART. 278 § 1, ART. 286 § 1 K.K. W KONTEKŚCIE KONTAKTÓW Z PRZESTĘPCAMI NIE MOŻNA PRZYJĄĆ, ŻE SKARŻĄCY POSIADA NIENAGANNĄ OPINIĘ. ZGODNIE Z ART. 29 W ZWIĄZKU Z ART. 26 USTAWY Z DNIA 22 SIERPNIA 1997 R., O OCHRONIE OSÓB I MIENIA (DZ. U. NR 145, POZ. 1221 ZE ZM.) LICENCJĘ PRACOWNIKA OCHRONY OSOBY FIZYCZNEJ LUB ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO DRUGIEGO STOPNIA WYDAJE SIĘ OSOBIE, KTÓRA POSIADA NIENAGANNĄ OPINIĘ WYDANĄ PRZEZ KOMENDANTA KOMISARIATU POLICJI WŁAŚCIWEGO ZE WZGLĘDU NA JEJ ZAMIESZKANIE. W ŚWIETLE KONTAKTÓW PRZESTĘPCZYCH SKARŻĄCY NIE DAJE GWARANCJI, ŻE INFORMACJE O SPOSOBIE ZABEZPIECZENIA MIENIA NIE ZOSTANĄ PRZEKAZANE OSOBOM TRZECIM I WYKORZYSTANE DO POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTWA.

NA ROZPRAWIE SKARŻĄCY STWIERDZIŁ, ŻE JEGO KUZYN MA PROBLEMY Z PRAWEM, ALE NIE UTRZYMUJE Z NIM KONTAKTU.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA JEST ZASADNA.

ZGODZIĆ NALEŻY SIĘ, ŻE STANOWISKO KOMENDANTA MIEJSKIEGO POLICJI, IŻ PRACOWNIK OCHRONY POSTRZEGANY JEST PRZEZ SPOŁECZEŃSTWO JAKO PRACOWNIK FORMACJI UMUNDUROWANEJ ZASŁUGUJĄCEJ NA DUŻE ZAUFANIE SPOŁECZNE. NIEZBĘDNYM JEST ABY OSOBY WYKONYWAJĄCE TEN ZAWÓD BYŁY GODNE ZAUFANIA I CIESZYŁY SIĘ NIENAGANNĄ OPINIĄ.

TE WYMOGI NIEZBĘDNE DO WYDANIA OPINII O SKARŻĄCYM UBIEGAJĄCYM SIĘ O LICENCJĘ PRACOWNIKA ZABEZPIECZENIA TECHNICZNEGO DRUGIEGO STOPNIA WSKAZANE BYŁY JEDYNIE W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ.

NEGATYWNA OPINIA WYDANA PRZEZ KOMENDANTA KOMISARIATU I POLICJI NIE WSKAZUJE Z JAKICH POWODÓW ORGAN WYDAŁ OPINIĘ NEGATYWNĄ.

ZAPIS ZAWARTY W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA "ORGAN POLICJI W PRZEPROWADZENIU CZYNNOŚCI W TEJ SPRAWIE USTALIŁ PRZESŁANKI, KTÓRE WYPŁYNĘŁY NA WYDANIE OPINII NEGATYWNEJ STRONIE," JEST LAKONICZNY, GOŁOSŁOWNY I POZBAWIONY JAKICHKOLWIEK MOŻLIWOŚCI KONTROLI ZASADNOŚCI POSTANOWIENIA KOMENDANTA MIEJSKIEGO POLICJI UTRZYMUJĄCE W MOCY POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W CZĘŚCI UZASADNIENIA NIE POZWALA NA OCENĘ JEGO ZASADNOŚCI. ZA WYSTARCZAJĄCE UZASADNIENIE NIE MOŻNA UZNAĆ LAKONICZNEGO SFORMUŁOWANIA, IŻ FAKT POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTWA Z ART. 178A § 1 K.K., KTÓRE NOTA BENE ULEGŁO ZATARCIU A TAKŻE WYWIAD WŚRÓD SĄSIADÓW NIE SĄ JEDYNYMI DOSTĘPNYMI INFORMACJAMI O OSOBIE.

W AKTACH SPRAWY ZNAJDUJĄ SIĘ DWIE NOTATKI SŁUŻBOWE. PIERWSZĄ Z NICH, KTÓRĄ SPORZĄDZIŁ ST. SIERŻANT P. P. STANOWIŁA WYKONANIE POLECENIA SŁUŻBOWEGO NACZELNIKA WYDZIAŁU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO K.W.P. W G., W KTÓRYM WSKAZANO, IŻ WYDANIE POSTANOWIENIA WINNO NASTĄPIĆ PO UPRZEDNIM PRZEPROWADZENIU WNIKLIWYCH USTALEŃ I SPRAWDZENIA PODLEGŁYCH ORGANOWI SŁUŻB. OPINIA TA ZAWIERA SFORMUŁOWANIE "OPINIOWANY POSIADA LICZNE ZWIĄZKI PRZESTĘPCZE Z OSOBAMI BĘDĄCYMI W ZAINTERESOWANIU POLICJI ORAZ OSOBAMI POSZUKIWANYMI". DRUGA Z NOTATEK JEST MNIEJ KATEGORYCZNA, ZAWIERA BOWIEM SFORMUŁOWANIE "UTRZYMYWAŁ KONTAKT Z OSOBAMI ZE ŚRODOWISKA PRZESTĘPCZEGO".

SKARŻĄCY NA ROZPRAWIE PRZYZNAŁ, IŻ MA KUZYNA, KTÓRY MA PROBLEMY Z PRAWEM ALE NIE UTRZYMUJE Z NIM KONTAKTU.

PRZESŁUCHANIE OSÓB SPORZĄDZAJĄCYCH NOTATKI DAŁOBY MOŻLIWOŚĆ JEDNOZNACZNEGO POGLĄDU NA OSOBĘ SKARŻĄCEGO W SZCZEGÓLNOŚCI WYJAŚNIENIE CZY ZARZUT UTRZYMYWANIA KONTAKTU Z ELEMENTEM PRZESTĘPCZYM JEST PRAWDZIWY, CZY WYNIKA JEDYNIE Z POKREWIEŃSTWA Z OSOBĄ KUZYNA SKARŻĄCEGO.

NIE PRZESĄDZAJĄC ZATEM O TREŚCI OPINII WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UZNAŁ, IŻ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI WYDAJĄC ZASKARŻONE POSTANOWIENIE NIE WYJAŚNIŁ WĄTPLIWOŚCI DO KOŃCA CO OZNACZA NARUSZENIE ART. 7 K.P.A.

MAJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) P.P.S.A., UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE UZNAJĄC, IŻ ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI JEST WŁADNY UZYSKAĆ MATERIAŁ DOWODOWY, BEZ POTRZEBY KIEROWANIA SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI.