Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1710/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędzia WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Spółki Mieszkaniowej "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r., znak: [...] Prezydent Miasta K. ustalił na wniosek Polskich Zakładów "[...]" w K. S.A. w K. środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia pn.: "Budowa zespołu zabudowy mieszkalno-usługowej, wielorodzinnej oraz biurowo - hotelowo - usługowej z garażami podziemnymi, małą architekturą, infrastrukturą techniczną (sieciami, przyłączami, stacjami transformatorowymi) układem drogowym z naziemnymi miejscami postojowymi na działkach nr 1 i 2 obr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną (sieciami, przyłączami) na działkach nr 4, 5, 6, 7, Obr [...] i 8 obr.[...] oraz wjazdami na działki nr 8 obr. [...] i 7 obr. [...] przy al. [...] w K",

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia określono rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji eksploatacji, nałożono dodatkowe szczegółowe obowiązki. Organ nie stwierdził konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ wyjaśnił, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi osobny załącznik do decyzji. Organ wskazał na uzyskane w toku postępowania opinie i uzgodnienia oraz uwzględnienie warunków z nich wynikających w wydanej decyzji. Organ l instancji podkreślił zapewnienie udziału stronom i społeczeństwu w trakcie postępowania. Stwierdził, iż decyzja została wydana w oparciu o kompletny materiał dowodowy sprawy, w tym raport, a warunki zawarte w decyzji są sformułowane na podstawie danych zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który został w toku postępowania wnikliwie zweryfikowany i rozwiązania te stwarzają możliwość ograniczenia uciążliwości do poziomów przewidzianych przez obowiązujące przepisy.

Odwołania od powyższej decyzji wniosły Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. oraz A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwestionując wydane rozstrzygnięcie i domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Spółka A. Sp. z o.o. w uzasadnieniu swego odwołania podała, iż jest właścicielem działek bezpośrednio sąsiadujących z przedmiotową inwestycją i jest inwestorem planowanej zabudowy mieszkalnej wielorodzinnej na działkach nr 9 , 10 , 11, 12 wraz z układem drogowym na działkach nr 13, 14, 15, 16, 17, 18 , . Podała, że uzyskała 30 czerwca 2010r. decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi, z której wynika, iż planowana trasa drogi przebiega przez działkę nr 2 , dla której wydana została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach . Wg spółki A. zakres inwestycji inwestora tj. Polskich Zakładów [...]" w K. S.A. winien zostać przez niego skorygowany. Odwołująca się spółka wskazała również, że dnia 3 marca 2010 r. Rada Miasta K. podjęła Uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru " [...] ". Natomiast Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. podniosła w swym odwołaniu, iż sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowiska oraz aneksu do tego raportu nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Ponadto Spółka zarzuciła, że w zaskarżonej decyzji wymienia się działkę nr 1 , podczas gdy we wniosku o wydanie decyzji podano działkę nr 19.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] września 2011 r. nr [...]działając na podstawie przepisów art. 59, art. 61- 65, art. 66, art. 67, art. 71, art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3, art.75 ust. 1 pkt 4, art. 77, art. 80, art. 82, art. 85, art. 86 w zw. z art. 173 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008r., Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), § 3 ust. 1 pkt 52b i pkt 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. 2004, Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010r., Nr 213, poz. 1397) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po ponownym rozpoznaniu sprawy uznało, że decyzja, jak i poprzedzające ją postępowanie wyjaśniające, które były przedmiotem badania Kolegium, są prawidłowe, nie naruszono przepisów postępowania i brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. SKO podało m.in.: Aktem prawnym, mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie jest ustawa z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), zwana dalej "ustawą". Przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie jest celem samym w sobie, ale ma umożliwić ustalenie ewentualnych zagrożeń dla środowiska, związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, a co za tym idzie - ułatwić ocenę, czy zachodzą podstawy do wydania pozytywnych decyzji upoważniających do jego realizacji. Dlatego też w art. 61 ust. 1 ustawy określono, w ramach jakich postępowań administracyjnych jest ona przeprowadzana. Zgodnie z postanowieniami tego przepisu - art. 61 ust. 1 pkt 1 regułą jest przeprowadzanie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - i taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 61 ust. 2 ustawy, jeżeli ta ocena jest przeprowadzana w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to organem właściwym do jej przeprowadzenia jest organ wydający taką decyzję. Jak wynika z akt sprawy w dniu 6 czerwca 2009r. do Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. wpłynął wniosek Zakładów [...]" SA w K. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia. Złożenie wniosku zobowiązywało organ właściwy w sprawie (Prezydenta Miasta K. ) do podjęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w tej sprawie. SKO wyjaśniło, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy, przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:

a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Zgodnie z art. 71 ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (ust. 1). Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych:

1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (ust. 2). W myśl natomiast art. 59 ustawy przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 (tj. w drodze postanowienia). Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w zależności zatem od rodzaju zamierzonego przedsięwzięcia lub miejsca jego realizacji może mieć charakter obowiązkowy lub fakultatywny. W pierwszym ocena oddziaływania na środowisko musi być przeprowadzona zawsze. W drugim przypadku właściwy organ określa, że taki obowiązek występuje. Rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów. Zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe i taka sytuacja zachodzi w badanej sprawie. Zatem zastosowanie znajduje § 3 ust. 1 pkt 52b i pkt 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004r., Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.), w którym ustawodawca ustanowił, że sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, a w szczególności wg pkt 52 b): "zespoły zabudowy: usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha, centra handlowe i usługowe o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha lub o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 1 ha, wraz z towarzyszącą infrastrukturą", a wg pkt 53: " garaże lub parkingi samochodowe, lub zespoły parkingów, dla nie mniej niż 100 samochodów ciężarowych lub 300 samochodów osobowych ". SKO stwierdziło, że przedmiotowa inwestycja mieści się w zakresie tych przepisów i przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne zostało zakwalifikowane do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do więc do zarzutu odwołania A., Sp. z o.o., dotyczącego faktu podjęcia przez Radę Miasta K. w dniu 3 marca 2010 r. uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]", Kolegium wyjaśniło, że rzeczywiście fakt o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" został potwierdzony w ogłoszeniu Prezydenta Miasta K. z dnia 20 sierpnia 2010 r. lecz w chwili wydania decyzji przez organ odwoławczy planu dla ww. obszaru jeszcze nie uchwalono. Kolegium ustaliło, że planowane przedsięwzięcie nie jest położone na obszarze objętym siecią NATURA 2000 ani na innym, podlegającym ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, a do wniosku dołączono wymagane dokumenty (uzupełnione na wezwanie organu l instancji), w szczególności informację o planowanym przedsięwzięciu oraz poświadczoną przez właściwy organ, mapę ewidencyjną w skali 1:2000 z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek, obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie i wypis z ewidencji gruntów. Uzupełniona karta informacyjna przedsięwzięcia wraz z wnioskiem spełniają wymagania art. 74 ust. 1 ustawy (k.: [...]). Ponadto z dokumentacji sprawy wynika, iż organ l instancji działając zgodnie z art. 61 § 4 kpa w dniu 10 lipca 2009 r. zawiadomił wszystkie strony biorące udział w postępowaniu (k. [...]) o wszczęciu postępowania oraz na podstawie art. 33 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wydał przewidziane prawem obwieszczenie (k.: [...]) podając do publicznej wiadomości zawiadomienie o wszczęciu postępowania i o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz o wystąpieniu do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. o uzgodnienie i do Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. o opinię. Obwieszczenie wywieszono na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta K. oraz na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej UMK, a także - jak podał organ - zamieszczono w publicznie dostępnym wykazie danych o środowisku i jego ochronie informacji o wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, określając miejsce składania uwag i wniosków w przedmiotowej sprawie oraz miejsce gdzie można zapoznać się z aktami sprawy (potwierdzenia zamieszczenia zawiadomienia i obwieszczeń w aktach sprawy). Kolegium stwierdziło, że w taki sposób dokonano też pozostałych zawiadomień i doręczeń o decyzjach i czynnościach organów administracji w toku całego prowadzonego postępowania, czym zapewniono możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ustawy). Ponadto organ l instancji uczynił zadość obowiązkom wynikającym z art. 10 kpa i zapewnił stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, zawiadamiając strony o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy (dowody doręczenia w aktach sprawy), a w uzasadnieniu decyzji odniesiono się do uwag, które wpłynęły w trakcie postępowania.

Kolegium podało, że objęte wnioskiem przedsięwzięcie polegać będzie na realizacji zespołu zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha oraz garaży i parkingów samochodowych powyżej 300 samochodów osobowych w ramach inwestycji p.n.: "Budowa zespołu zabudowy mieszkalno-usługowej, wielorodzinnej oraz biurowo — hotelowo - usługowej z garażami podziemnymi, małą architekturą infrastrukturą techniczną (sieciami, przyłączami, stacjami transformatorowymi), układem drogowym z naziemnymi miejscami postojowymi na działkach nr 1 i 2 obr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną (sieciami, przyłączami) na działkach nr 3, 4, 5, 6 , 7 obr. [...] i 8 obr. [...] oraz wjazdami na działki nr 8 obr.[...] i 7 obr. [...] w K". Przedsięwzięcie będzie realizowane na wskazanych działkach, na terenie Dzielnicy [...] w rejonie ulicy [...]. Wskazało, że aktualnie teren objęty wnioskiem jest zagospodarowany, znajduje się tam budynek zbożowo magazynowy i magazyn zbożowy oraz tory kolejowe prowadzące do budynku zbożowo magazynowego. Realizacja inwestycji wymagać będzie likwidacji istniejących zabudowań. Przedsięwzięcie będzie obejmować budowę pięciu budynków: w tym jednego budynku biurowo- hotelowo- usługowego i czterech budynków biurowo-mieszkalnych. Sumaryczna ilość miejsc parkingowych dla całej inwestycji wyniesie 731, w tym 29 naziemnych miejsc postojowych oraz 702 miejsc parkingowych znajdujących się w garażach podziemnych dwupoziomowych. Obsługę komunikacyjną przedsięwzięcia zapewni wjazd bezpośrednio z ul. [...]. Przedsięwzięcie zaopatrywane będzie w media tj. wodę, energię cieplną oraz energię elektryczną na warunkach dysponentów sieci. Kolegium stwierdziło, że w toku postępowania uzyskano - zgodnie z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy – opinię w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawartą w piśmie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 22 lipca 2009 r., znak: [...]. Zgodnie z art. 6 oraz 156 ustawy nie było konieczności uzyskania opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Z uwagi na charakter przedsięwzięcia Prezydent Miasta K. , postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Po rozpoznaniu zażalenia złożonego przez [...] Inwestycje Sp. z o.o. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W dniu 6 sierpnia 2009 r. wnioskodawca przedłożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (k.:[...] i nast.) opracowany przez mgr W.W. - biegłego z listy Wojewody w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko. Wbrew twierdzeniom odwołania Spółki Mieszkaniowej [...], w ocenie organu odwoławczego, raport oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko wraz z uzupełniającym go aneksem okazał się być zgodnym z wymaganiami ustawy.

Organ odwoławczy uznał, że raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko jest wyczerpujący i całościowo opisuje przedmiotowe zamierzenie z punktu widzenia jego oddziaływania na środowisko spełniając wszystkie wymagania, o których mowa w art. 66 ustawy. W szczególności - wbrew twierdzeniom odwołującej się strony - raport zawiera charakterystykę całego przedsięwzięcia (stan istniejący i stan projektowany), warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia (str. [...] raportu), które określono w sposób wystarczający, wypełniając w szczególności normę art. 66 ust. 1 pkt 1a ustawy. Nadto - wbrew twierdzeniom odwołania - raport zawiera opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z: istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska, emisji - zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 8 i pkt 16 ustawy (str. 41 raportu). W raporcie wskazano w szczególności, że: "na etapie eksploatacji należy przeprowadzać okresowe kontrole stanu czystości wokół obiektów, a podczas rozruchu technicznego i w krótkim czasie, po oddaniu obiektu do użytku zaleca się wykonanie kontrolnych pomiarów hałasu, które pozwolą na weryfikacje dokonanej w raporcie analizy". Ponadto jak wynika z raportu (str. [...]): "ze względu na niewielki poziom emisji hałasu oraz ograniczony czas funkcjonowania obiektu i budynków (budynek biurowo-usługowo-hotelowy), głównie w porze dziennej i związanej z nimi infrastruktury technicznej i komunikacyjnej w ciągu doby, potencjalne, niewielkie oddziaływania akustyczne mogą wystąpić tylko w porze dziennej. Strefa oddziaływań akustycznych generowanych na terenie analizowanego obiektu nie przekroczy granicy terenu objętego wnioskiem, tzn. poziom immisji hałasu na granicy będzie nierozróżnialny od lokalnego tła akustycznego. Budowa omawianych obiektów przy założeniu jej prawidłowej eksploatacji nie stanowi zagrożenia dla środowiska, ani uciążliwości dla mieszkańców w jej okolicy w zakresie emisji hałasu". Zdaniem Kolegium brak jest podstaw do kwestionowania omawianego raportu jako wiarygodnego dowodu w sprawie, w sytuacji, gdy został on doprecyzowany (aneks) i odpowiada wymogom ustawowym. Kolegium podkreśliło, że omawiany raport był podstawą do uzgodnienia dokonanego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...]) bez zastrzeżeń w stosunku do przedłożonego raportu. Na podstawie raportu swoją opinię wydał również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. (opinia z dnia 19 marca 201 Or. znak: [...] nie wnosząc zastrzeżeń co do jego treści. Dlatego zdaniem Kolegium raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko odpowiada wymogom ustawy oraz potrzebom przedmiotowego postępowania, jest spójny, wskazuje na przeprowadzony proces logicznego rozumowania, wyciągania wniosków. Wynika z niego, czym kierował się specjalista wysuwając określone tezy, z jakich materiałów źródłowych i opracowań korzystał. Zatem dowód ten jest w ocenie Kolegium wystarczający do rozstrzygnięcia podmiotowej sprawy. Zawiera on także opis w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w raporcie. Z tego też powodu Kolegium nie podzieliło poglądu by raport wymagał uzupełnienia i przeprowadzania ponownego postępowania. Co do kwestii rozbieżności pomiędzy numerami jednej z działek - we wniosku i w zaskarżonej decyzji, Kolegium stwierdziło, że nie ma ona w rzeczywistości miejsca, albowiem jak wynika z materiałów sprawy (k.: [...], we wniosku wymieniono działkę nr 1 obr. [...]. ewid. w K. , a nie jak twierdzi odwołujący się - działkę nr 19 . Odnosząc się do pozostałych zarzutów i treści odwołania A. Sp. z o.o. Kolegium stwierdziło, że podnoszone okoliczności co do wydanej na rzecz odwołującej się spółki decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, której planowany przebieg obejmuje działkę nr 2 (objętą wnioskiem w badanej sprawie), nie mają znaczenia z punktu widzenia treści oraz prawidłowości wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie mają również istotnego znaczenia przy ocenie poprzedzającego ją postępowania. Jak podał organ I instancji problem oczekiwanej przez odwołującą się spółkę korekty zakresu inwestycji, jakiej miałby dokonać wnioskodawca - inwestor - tj. Polskie Zakłady [...] SA w K. , jak również kwestia przystąpienia do sporządzenia i sporządzanie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego obszaru "[...]" nie może stanowić przedmiotu orzekania w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, której treść regulują w sposób wyczerpujący art. 82 i art. 85 cyt. ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Podczas postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko uzyskano opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...]) oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 23 czerwca 2010 r. znak.: [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia (k.: [...]), których treść została uwzględniona w zaskarżonej decyzji.

Według Kolegium, w ramach prawidłowo dokonanej przez organ l instancji oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przedstawionej szczegółowo w zaskarżonej decyzji, określono, oceniono i dokonano analizy wymienionej w art. 62 ust. 1 ustawy, oceniając:

1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na:

a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi,

b) dobra materialne,

c) zabytki,

d) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-c,

e) dostępność do złóż kopalin;

2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

3) wymagany zakres monitoringu.

Kolegium stwierdziło, ze uczyniono zadość regulacji prawnej art. 80 ust. 1 i 2, co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji I instancji i jej uzasadnieniu oraz załączniku nr 1 do decyzji. Ze względu na rodzaj realizowanego przedsięwzięcia, podkreślono, że jego oddziaływanie będzie wywoływało typowe uciążliwości dla etapu budowy, związane z pracą ciężkiego sprzętu budowlanego. Oddziaływanie planowanej inwestycji na środowisko w trakcie realizacji można określić - jak podano w dokumentacji - jako przejściowe, nieciągłe o natężeniu i zasięgu, skoncentrowanym na terenie działek inwestora, które zakończy się wraz z realizacją eksploatacji przedsięwzięcia. W decyzji wskazano, by ograniczyć prowadzenie robót budowlanych do pory dnia - rozumianej jako przedział czasu od godz. 6 do godz. 22 oraz zastosować urządzenia do wentylacji\klimatyzacji o mocach akustycznych zapewniających spełnienie wymogów ochrony przed hałasem oraz urządzenia minimalizujące ich oddziaływanie (np. tłumiki, obudowy wyciszające).

Kolegium stwierdziło, że decyzja wydana przez organ l instancji zawiera wymagane prawem elementy, a analiza przedłożonego wniosku oraz raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko wraz z aneksem, wskazuje, że przy spełnieniu warunków zawartych w ww. dokumentach oraz decyzji, realizowane przedsięwzięcie nie będzie powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , rozpatrując sprawę ponownie stwierdziło, że nie ma podstaw do jej uchylenia decyzji organu l instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. w K. zaskarżyła w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].09.2011 roku, sygn. akt [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 27.08.2010 roku, znak: [...] zarzucając :

I. naruszenie art. 66 i 67 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej "Ustawą");

II. naruszenie art. 138 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego ("k.p.a.")

Wobec powyższych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, uchylenie decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na jej rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uznało zasadności rozpatrywanego odwołania i podtrzymało stanowisko organu I instancji, wedle którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (zwanego dalej "Raportem") oraz aneksu do raportu z naruszeniem przepisów art. 66 Ustawy, nie mają znaczenia dla prawidłowości wydanej decyzji. Skarżąca podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem organów administracyjnych, wskazując, iż w przedmiotowym stanie faktycznym wadliwe sporządzenie Raportu stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik postępowania, w szczególności na wadliwe dokonanie oceny o środowiskowych uwarunkowaniach, a na skutek tego na wadliwość decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organy administracyjne obu instancji, błędnie interpretując przepisy prawa, naruszyły słuszny interes strony, gdyż ustalenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma istotne znaczenie z punktu widzenia planowanych przez skarżącą inwestycji na sąsiednich działkach. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi podstawę wydania dalszych decyzji, upoważniających do realizacji planowanej inwestycji. Tym samym nieprawidłowa ocena powoduje oparcie innych decyzji, takich jak decyzja o ustaleniu warunków zabudowy czy decyzja o pozwoleniu na budowę, na wadliwych ustaleniach, co może prowadzić do naruszenia interesu społecznego i słusznego interesu stron postępowania. Wbrew ocenie SKO, Raport posiada wady uzasadniające uchylenie decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta K. W szczególności Raportowi zarzucić można naruszenie:

– art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a) Ustawy - Raport winien zawierać charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji lub użytkowania. Tymczasem w raporcie brak jest określenia warunków użytkowania terenu w czasie budowy. W punkcie 2.3.3. wymienione zostały jedynie niektóre roboty budowlane. Zupełnie pominięto warunki użytkowania, mając m.in. na uwadze linię kolejową, przebiegającą po terenie inwestycji.

– art. 66 ust. 1 pkt 8 Ustawy - w Raporcie brak jest opisu metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmującego bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio-i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska i emisji. Zarówno w raporcie, jak i w aneksie do raportu, pominięto opis metod prognozowania w sposób wymagany przez ustawę.

– art. 66 ust. 1 pkt 16 Ustawy - przedstawione w raporcie propozycje monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na etapie jego budowy i eksploatacji lub użytkowania nie są kompletne. Na etapie eksploatacji mowa jest jedynie o przeprowadzaniu "okresowych kontroli czystości". Dokonywanie pomiarów hałasu zaleca się jedynie w "krótkim czasie, po oddaniu do użytku przedmiotowej inwestycji". Oznacza to, że monitoring hałasu w dalszym okresie eksploatacji - zdaniem autora raportu - nie będzie potrzebny. W ocenie odwołującego, proponowany zakres monitoringu nie wyczerpuje dyspozycji z art. 66 ust. 1 pkt 16 ustawy.

Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego - art. 138 § 2 k.p.a. Wg niej, decyzja Prezydenta Miasta K. jest wadliwa i wymaga uchylenia, co powinien stwierdzić organ II instancji w zaskarżonej decyzji. Wadliwie dokonana ocena oddziaływania na środowisko, poprzez braki w Raporcie, miała istotny wpływ na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Dopiero prawidłowo wykonany Raport może stanowić podstawę zgodnego z prawem załatwienia sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi. Kolegium w całości podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu swej decyzji i stwierdziło, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ l instancji prowadząc postępowanie podjął wszelkie kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Odnosząc się do zarzutów zgłoszonych w skardze Kolegium ponownie wyjaśniło, że Raport (wraz z aneksem) jest wyczerpujący i całościowo opisuje przedmiotowe zamierzenie z punktu widzenia jego oddziaływania na środowisko spełniając wszystkie wymagania, o których mowa w art. 66 ustawy. W szczególności - wbrew twierdzeniom skarżącej - raport zawiera charakterystykę całego przedsięwzięcia (stan istniejący i stan projektowany), warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia (str. [...] raportu), które określono w sposób wystarczający - wypełniając w szczególności normę art. 66 ust. 1 pkt 1a ustawy). Nadto - wbrew twierdzeniom skargi i uprzednio odwołania - raport zawiera opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z: istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska, emisji - zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 8 i pkt 16 ustawy (str. [...]raportu). W raporcie wskazano w szczególności, że: "na etapie eksploatacji należy przeprowadzać okresowe kontrole stanu czystości wokół obiektów, a podczas rozruchu technicznego i w krótkim czasie, po oddaniu obiektu do użytku zaleca się wykonanie kontrolnych pomiarów hałasu, które pozwolą na weryfikacje dokonanej w raporcie analizy". W tym zakresie zarzuty skargi uznano za chybione. Ponadto jak wynika z raportu (str. [...]): "ze względu na niewielki poziom emisji hałasu oraz ograniczony czas funkcjonowania obiektu i budynków (budynek biurowo-usługowo-hotelowy głównie w porze dziennej) i związanej z nimi infrastruktury technicznej i komunikacyjnej w ciągu doby, potencjalne, niewielkie oddziaływania akustyczne mogą wystąpić tylko w porze dziennej. Strefa oddziaływań akustycznych generowanych na terenie analizowanego obiektu nie przekroczy granicy terenu objętego wnioskiem, tzn. poziom immisji hałasu na granicy będzie nierozróżnialny od lokalnego tła akustycznego. Budowa omawianych obiektów przy założeniu jej prawidłowej eksploatacji nie stanowi zagrożenia dla środowiska, ani uciążliwości dla mieszkańców w jej okolicy w zakresie emisji hałasu". Zdaniem Kolegium brak jest podstaw do kwestionowania omawianego raportu jako wiarygodnego dowodu w sprawie, w sytuacji, gdy został on doprecyzowany (aneks) i odpowiada wymogom ustawowym. Dodać trzeba, iż omawiany raport był podstawą do uzgodnienia dokonanego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r.) bez zastrzeżeń w stosunku do przedłożonego raportu. Na podstawie raportu swoją opinię wydał również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. (opinia z dnia 19 marca 2010 r.) nie wnosząc zastrzeżeń co do jego treści. W ocenie Kolegium raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko odpowiada wymogom ustawy oraz potrzebom przedmiotowego postępowania; jest spójny, wskazuje na przeprowadzony proces logicznego rozumowania i wyciągania wniosków. Wynika z niego, czym kierował się specjalista wysuwając określone tezy, z jakich materiałów źródłowych i opracowań korzystał. Zatem dowód ten jest, w ocenie Kolegium, wystarczający do rozstrzygnięcia podmiotowej sprawy. Zawiera on także opis w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w raporcie. Z tego też powodu Kolegium nie podzieliło poglądu by raport wymagał uzupełnienia i przeprowadzania ponownego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ppsa Sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199 poz. 1227), zwanej dalej "ustawą", decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie jest wymagane m.in. dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przepis § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010, nr 213, poz. 1397), które weszło w życie 15 listopada 2010 r. stanowi, że do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy, wszczętych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. W przedmiotowej sprawie wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach został złożony w dniu 4 czerwca 2009 r., a zatem postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte przed wejściem w życie ww. rozporządzenia. Tak więc organy prawidłowo przyjęły, że w rozważanej sprawie znajdują zastosowanie nadal przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) i trafnie zakwalifikowały inwestycję objętą wnioskiem do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony ostatecznym postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2009 r. na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy, a w takim wypadku konieczne było przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie raportu.

Zgodnie z art. 77 ustawy w przypadku, gdy jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji:

1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska;

2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 10-19.

W przedmiotowej sprawie organ l instancji wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. o zajęcie stanowiska.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił pozytywnie w zakresie ochrony środowiska, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ww. przedsięwzięcie i określił warunki jego realizacji, stwierdził brak konieczności przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, stwierdził brak konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko (k. [...] akt adm. I inst.).

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wydał natomiast opinię, w której zaopiniował pozytywnie pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia m.in. formułując warunek uwzględnienia uwag i wniosków zawartych w opracowanym raporcie (k.[...] akt adm. I inst.).

Zgodnie z art. 80 ust.1 jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:

1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1;

2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;

3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;

4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wziął pod uwagę okoliczności, o których mowa w art. 80 ust. 1 pkt 1-3) ustawy. Zgodnie z raportem planowane przedsięwzięcie ze względu na swój charakter i spodziewane emisje zanieczyszczeń do środowiska nie będzie źródłem zagrożeń, które dawałoby efekty o zasięgu transgranicznym.

Przechodząc do dokonanej przez organy oceny raportu, Sąd uznał, że nie jest ona dowolna, czy lakoniczna, a organ odwoławczy dokonując tej oceny szczegółowo i wyczerpująco ustosunkował się do wszystkich zarzutów zgłoszonych do raportu. Sąd nie podzielił zarzutu niedokonania przez organy administracji publicznej sprawdzenia raportu. Już tylko ww. obszernie przytoczone fragmenty uzasadnienia decyzji I i II-instancji świadczą o czymś zupełnie przeciwnym. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wielokrotnie odniósł się, w sposób, zdaniem Sądu, przekonywujący do poszczególnych zarzutów dotyczących przede wszystkim rzetelności sporządzenia raportu. Sąd podziela przedstawione stanowisko, jak i dokonaną przez Kolegium ocenę raportu zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. To, że skarżący nie zgadzają się z oceną raportu nie oznacza, że nie został on poddany weryfikacji, lub została ona błędnie dokonana.

Sąd podziela przede wszystko stanowisko, że raport nie narusza art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a), pkt 8 i pkt 16 ustawy.

Sąd zgodził się z oceną organów i uznał, że raport jest kompletny, spójny i uwzględnia wymagane prawem aspekty oddziaływania inwestycji na środowisko, spełniając wymagania, jakie stawia ustawa w art. 66, w tym zawiera charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu zarówno w fazie budowy jak i eksploatacji lub użytkowania, nie pomijając – wbrew zarzutom skargi – warunków użytkowania m.in. linii kolejowej, przebiegającej po terenie inwestycji, gdyż linia ta została ona przeznaczona do rozbiórki (str. [...]. Raport zawiera opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmującego bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio-i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska i emisji (str. [...] raportu i str. [...], aneksu), a przedstawione w raporcie propozycje monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na etapie jego budowy i eksploatacji lub użytkowania są wystarczająco kompletne (str. [...]).

Wobec powyższego, Sąd uznał, że organy dokonały zgodnej z prawem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów za prawidłowe należy uznać stanowisko, że brak było podstaw do odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Orzeczono zatem jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.