Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 9/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 73, art. 178, art. 194 par. 3, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2011 r. postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2011 r.

Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 kwietnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 62 akt sąd.).

Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, którym został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 kwietnia 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie odpisu zażalenia, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Próbę doręczenia skarżącemu odpisu powyższego zarządzenia na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 2 maja 2014 r. (pierwsze awizo) i 12 maja 2014 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 20 maja 2014 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 68 akt sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał także art. 178 P.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca zawarł przesłanki odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesłankami tymi są wniesienie skargi kasacyjnej (stosownie do art. 197 § 2 P.p.s.a. – zażalenia) po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej oraz nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków skargi (zażalenia). W przypadku zatem wystąpienia jednej z przesłanek określonej powołanym wyżej przepisem, Sąd na posiedzeniu niejawnym zobowiązany jest takie zażalenie odrzucić. W myśl art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony, a więc także do zażalenia, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Wskazać przy tym należy, że liczba odpisów zażalenia (pisma procesowego) jest zależna od liczby pozostałych stron uczestniczących w postępowaniu.

W uchwale 7 sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r., o sygn. akt I OPS 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.,s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Uzasadnienie tej uchwały wskazuje, że tak samo należy traktować niedołączenie przez stronę odpisów każdego pisma procesowego, w tym również z mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., zażalenia.

Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy wskazać należy, że z uwagi na fakt, iż wniesione przez skarżącego zażalenie nie spełniało wymogu formalnego określonego w art. 47 § 1 P.p.s.a., został on wezwany do nadesłania brakującego odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej ,zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w oddawczej skrzynce pocztowej adresata nastąpiło w dniu 2 maja 2014 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 12 maja 2014 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia, przewidziana w art. 73 P.p.s.a., jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 2 maja 2014 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a. Zatem z upływem tego terminu nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 16 maja 2014 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upływał z dniem 23 maja 2014 r. W zakreślonym terminie skarżący nie dopełnił nałożonego na niego obowiązku procesowego poprzez nadesłanie odpisu zażalenia.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 3 w zw. z art. 47 i art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.