Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 631/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-08-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W Spółka z o.o., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016 r., [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

W skardze Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek strona skarżąca podniosła, że na skutek wykonania tego aktu istnieje ryzyko utraty przez nią płynności finansowej oraz wyrządzenia jej znacznej i nieodwracalnej szkody, co może prowadzić do dalej idących negatywnych skutków w postaci pozbawienia środków finansowych. Przeciwko stronie skarżącej prowadzone są inne postępowania dotyczące kar pieniężnych w podobnych sprawach. Strona podała, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że podstawą wstrzymania zaskarżonej decyzji w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry może być również fakt prowadzenia innych postępowań w tej samej materii. Przeciwko stronie skarżącej prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne na podstawie decyzji wymierzających kary pieniężne w innych tego typu postępowaniach.

Na potwierdzenie zaprezentowanej argumentacji skarżąca Spółka przedstawiła kopie dokumentów wydanych przez organy celne z terenu całego kraju, takich jak: upomnienia, zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej, odpisy tytułów wykonawczych oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni, poprzez wykazanie, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia, pod rygorem rozpatrzenia wniosku w oparciu o okoliczności w nim wskazane. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej jako "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ppsa).

Aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (vide: postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie tej decyzji spowoduje straty finansowe u skarżącej oraz że za uwzględnieniem wniosku przemawia fakt prowadzenia przeciw Spółce wielu postępowań egzekucyjnych w omawianym przedmiocie. Strona skarżąca nie wykazała przy tym jednak, jaki jest jej ogólny stan majątkowy, nie przedłożyła bowiem na tę okoliczność żadnych dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Okoliczności te nie zostały opisane choćby nawet pobieżnie.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę przesłanek uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z nadmiernym uszczerbkiem dla strony skarżącej, musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Takich danych Spółka nie przedłożyła. Nie można tym samym zweryfikować, czy skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją. Spółka nie wykazała zatem istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, powołując się jedynie na inne toczące się postępowania w tożsamym przedmiocie.

Tymczasem w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa niezbędne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku, sporządzonego (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) przez profesjonalnego pełnomocnika, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

Chociaż w art. 61 § 3 ppsa mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu przesłanek wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to jednak, że samo przekonanie strony skarżącej o szczególnie niekorzystnych konsekwencjach wykonania zaskarżonej decyzji jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej Spółki nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki.

Niezasadne jest również odwoływanie się przez skarżącą Spółkę do przypadków wstrzymania wykonania podobnych decyzji w innych sprawach. Wstrzymanie wykonania decyzji jest bowiem uzależnione od aktualnej sytuacji konkretnej strony skarżącej oraz skutków, jakie wykonanie decyzji jej przyniesie. Sam zaś fakt, że inne sądy administracyjne uwzględniały wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w podobnych sprawach oznacza jedynie, że wykazano w nich zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa.

W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdził, że skarżąca Spółka, wnosząc o przyznanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania kwestionowanej decyzji nie wykazała, aby w stosunku do niej zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w omawianym przepisie.

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzeczono jak na wstępie.