Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 587/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 257, art. 260. art. 73 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a : pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2011 roku L. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2011 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez uiszczenie, stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł.

Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 6 lipca 2011 roku.

W dniu 6 lipca 2011 roku, a zatem w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wniósł do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2011 roku skarżący został wezwany – stosownie do treści art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Stosowne wezwanie, wraz z urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, zostało doręczone skarżącemu na adres wskazany w skardze w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 1 sierpnia 2011 roku. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 18 lipca 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 26 lipca 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 3 sierpnia 2011 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 1 sierpnia 2011 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 8 sierpnia 2011 roku.

Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2011 roku Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi – działając na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

W dniu 15 września 2011 roku, a więc w terminie otwartym do wniesienia sprzeciwu skarżący wniósł do Sądu pismo zatytułowane "wyjaśnienie", w którym przyznał, że nie otrzymał druku urzędowego formularza, gdyby bowiem otrzymał formularz na pewno by go wypełnił i wysłał do Sądu. Powołując się na swą trudną sytuację materialną, wniósł o pomoc w jego sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego został wniesiony w ustawowym terminie Sąd jest zobligowany do dokonania oceny sprawy w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Stosownie do treści art. 257 ustawy p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Ponadto, jak stanowi art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

W myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu zostało doręczone skarżącemu na adres wskazany w skardze w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 1 sierpnia 2011 roku. Przesyłkę zawierającą wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF" awizowano po raz pierwszy w dniu 18 lipca 2011 roku i złożono ją na okres siedmiu dni we wskazanej na druku placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 26 lipca 2011 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 3 sierpnia 2011 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 1 sierpnia 2011 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 8 sierpnia 2011 roku (poniedziałek).

Wobec tego, mając na uwadze, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, na podstawie art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.

a.ł.