Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 748/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: par. 40
journal: Dz.U. 2010 nr 86 poz 555
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych
article: par. 17
journal: Dz.U. 2013 poz 212
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego

SENTENCJA

Dnia 2 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka - Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi K. Spółki Akcyjnej w Poznaniu na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia ... lutego 2014r. nr ... w przedmiocie podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę ...,- (...) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

X. Spółka Akcyjna w Y. wnioskiem z dnia 21 listopada 2013 r., zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie zwolnienia od podatku wyrobów nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia.

W treści wniosku wskazano następujący stan faktyczny: X. Spółka Akcyjna jest producentem napojów alkoholowych cydru i piwa. Zdarza się, że wyroby te znajdując się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy w jednym ze składów podatkowych spółki stają się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego są niszczone w składzie podatkowym. Przed dokonaniem przez spółkę niszczenia tych wyrobów wysyła ona do właściwego naczelnika urzędu celnego pisemna informacje zawierająca dane o rodzaju i ilości niszczonych wyrobów. Funkcjonariusze urzędu celnego nie zawsze przybywają i są obecni w czasie niszczenia, pomimo tego, że zawsze są o nim uprzednio zawiadamiani taki przypadku protokół z niszczenia piwa nie jest podpisany przez przedstawicieli organu podatkowego. Podpisany jest tylko przez przedstawicieli spółki.

Wnioskodawca, zadał następujące pytanie: Czy spółka ma prawo do stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. 2013, poz. 212) w sytuacji, w której pomimo uprzedniego zawiadomienia funkcjonariusze celni nie przybywają i nie są obecni w czasie niszczenia piwa lub cydru, a w rezultacie protokół z niszczenia piwa nie jest podpisany przez przedstawicieli organu podatkowego.

W ocenie spółki, w przedstawionym wyżej przypadku, ma ona prawo do stosowania zwolnienia, o którym mowa we wskazanym § 17 rozporządzenia. Kwestię obecności funkcjonariuszy w trakcie niszczenia reguluje § 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. 2010, Nr 86, poz. 555) i jak wynika z ww. przepisu brak jest wymogu bezwzględnej obecności funkcjonariuszy celnych i podpisywania protokołu zniszczenia podczas niszczenia piwa lub cydru.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów na podstawie art. 14 b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w dniu 28 lutego 2014 r. wydał interpretacją indywidualną Nr ..., w której stwierdził, że stanowisko X. Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia ... listopada 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie zwolnienia od podatku wyrobów nieprzydatnych do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia jest nieprawidłowe.

Zdaniem organu, z § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. 2013, poz. 212) wynika, że aby wyroby akcyzowe, które znajdują się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy i stały się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego zostały zniszczone w składzie podatkowym mogły korzystać ze zwolnienia, muszą zostać zniszczone w obecności przedstawiciela właściwego organu podatkowego, który podpisuje protokół zniszczenia tych wyrobów. Wnioskodawca nie ma więc prawa do stosowania zwolnienia w sytuacji, w której pomimo uprzedniego zawiadomienia funkcjonariusze celni nie przybywają i nie są obecni w czasie niszczenia piwa lub cydru i protokół zniszczenia nie jest podpisany przez przedstawicieli organu podatkowego.

W odpowiedzi na wezwanie spółki do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

X. Spółka Akcyjna w Y. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i domagając się uchylenia zaskarżonej interpretacji, zarzuciła naruszenie:

– § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego poprzez błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że spółka nie ma prawa do zastosowania zwolnienia,

– § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z art. 120 i art. 121 § 1 i art. 14 h Ordynacji podatkowej poprzez niezastosowanie w sprawie,

– § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z § 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych,

– § 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych,

– § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z art. 7 ust. 4 i 5 dyrektywy Rady 2008/118/We z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego poprzez błędną wykładnię powodującą ograniczenie stosowania zwolnienia wynikającego z przepisów prawa unijnego, a także naruszenie zasady pierwszeństwa prawa unijnego i zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym konsumpcji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona

Jak wynika z przedstawionego we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego stanu faktycznego, Kompania Piwowarska Spółka Akcyjna, będąca producentem napojów alkoholowych cydru i piwa, za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego, dokonuje w składzie podatkowym niszczenia ww. wyrobów akcyzowych, znajdujących się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, które stają się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia. Przed dokonaniem niszczenia, spółka wysyła do właściwego naczelnika urzędu celnego pisemną informację zawierającą dane o rodzaju i ilości niszczonych wyrobów. Funkcjonariusze urzędu celnego, uprzednio zawiadamiani, nie zawsze są obecni w czasie dokonywania niszczenia wyrobów akcyzowych. W takim przypadku protokół z niszczenia podpisywany jest tylko przez przedstawicieli spółki.

Zdaniem skarżącej, w tak zakreślonym stanie faktycznym, przysługuje jej prawo do stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 17 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. 2013, poz. 212). Zarówno bowiem ze wskazanego przepisu, jak i z § 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych ( Dz. U. 2010, Nr 86, poz. 555) wynika, że brak jest wymogu bezwzględnej obecności funkcjonariuszy celnych i podpisywania protokołu zniszczenia podczas niszczenia piwa lub cydru w składzie podatkowym.

Zdaniem organu, aby wyroby akcyzowe, które znajdują się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy i stały się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego zostały zniszczone w składzie podatkowym, mogły korzystać ze zwolnienia, muszą zostać zniszczone w obecności przedstawiciela właściwego organu podatkowego, który podpisuje protokół zniszczenia tych wyrobów. Wnioskodawca nie ma zatem prawa do stosowania zwolnienia w sytuacji, w której pomimo uprzedniego zawiadomienia funkcjonariusze celni nie przybywają i nie są obecni w czasie niszczenia piwa lub cydru i protokół zniszczenia nie jest podpisany przez przedstawicieli organu podatkowego.

W ocenie Sądu przedstawione w zaskarżonej interpretacji stanowisko organu nie jest prawidłowe.

Zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. 2013, poz. 212) zwalnia się od akcyzy wyroby akcyzowe, które znajdując się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, stały się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego zostały zniszczone:

1) w składzie podatkowym albo

2) w innym miejscu spełniającym warunki niszczenia wyrobów na podstawie przepisów odrębnych, w obecności przedstawiciela organu podatkowego.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem sporządzenia z czynności zniszczenia wyrobów akcyzowych, w dwóch egzemplarzach, protokołu zniszczenia wyrobów akcyzowych, w którym podaje się przyczyny tego zniszczenia Protokół zniszczenia wyrobów akcyzowych podpisuje podatnik oraz obecny przy czynności zniszczenia przedstawiciel organu podatkowego. (§ 17 ust. 1 pkt 3).

Zdaniem Sądu, wskazany wyżej przepis jest jasny w swej treści i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Jak wyraźnie wynika z pkt 2 ww. przepisu obligatoryjna obecność przedstawiciela organu podatkowego wymagana jest wyłącznie w sytuacji niszczenia wyrobów akcyzowych w innym miejscu, niż skład podatkowy. Niewątpliwie też w takim przypadku, obecny podczas niszczenia wyrobów akcyzowych, funkcjonariusz celny podpisuje protokół zniszczenia. Nie ma zatem podstaw, w świetle wskazanego przepisu, do twierdzenia, jak to czyni organ, że obecność funkcjonariusza organu podatkowego, który podpisuje protokół zniszczenia tych wyrobów, jest warunkiem skorzystania ze zwolnienia, o którym stanowi § 17, także w przypadku, gdy wyroby akcyzowe są niszczone w składzie podatkowym ( pkt 1 ww. przepisu).

Zdaniem Sądu, w przypadku, gdy obecność funkcjonariusza przy dokonywaniu czynności niszczenia wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym nie jest wymagana, tak jak stanowi ww. przepis § 17 ust. 1 pkt 1, nie ma podstaw do przyjęcia, że aktualny pozostaje w takiej sytuacji wymóg podpisania protokołu przez przedstawiciela organu podatkowego i to jako warunku do zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego.

W ocenie Sądu nie ma również racji organ, że w rozpatrywanej sprawie analiza przepisów wydanych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, tj. - w tej sprawie - rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 86, poz. 555 ze zm.) stanowi inną kwestię, przedstawioną w opisie sprawy, która nie została objęta pytaniem, zatem nie może być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzona.

Zgodnie z art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zgodnie natomiast z art. 14c. § 1. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z treści wskazanych przepisów, w sposób wyraźny wynika, że organ wydający interpretację nie jest związany wskazanymi przez wnioskodawcę przepisami, w oparciu, o które powinno nastąpić wyjaśnienie powstałych wątpliwości. Wręcz przeciwnie, w odniesieniu do przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego, organ zobowiązany jest do podania pełnej oceny prawnej, uwzględniającej również przepisy pominięte w złożonym wniosku. Uzasadnienie prawne musi stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie dane przepisy znajdują zastosowanie, a także, dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Oznacza to, że odpowiedź organu winna być tak sformułowana, aby wnioskodawca uzyskał informację, co do trafności jego stanowiska, a sama interpretacja ma wyjaśnić w wyczerpujący i rzetelny sposób, jaki przepis lub, jakie przepisy znajdą zastosowanie w jego indywidualnej sprawie.

Zdaniem Sądu, zatem organ błędnie pominął przy ocenie prawnej przedmiotowej sprawy § 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 maja 2010 r. w sprawie kontroli niektórych wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 86, poz. 555 ze zm.), z którego, jak słusznie zarzuca spółka, również wyraźnie wynika, że nie wymagają obecności funkcjonariusza czynności niszczenia takich wyrobów, o których stanowi ww. § 3 ust. 1 pkt a i b rozporządzenia, czyli piwa i wina, określonych ww. przepisem (§ 40 ust. 2 ww. rozporządzenia).

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, organ podatkowy nieprawidłowo przyjął, że spółka nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego określonego w § 17 ww. rozporządzenia, wyrobów akcyzowych, które znajdując się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, stały się nieprzydatne do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia i za zgodą właściwego naczelnika urzędu celnego zostały zniszczone w składzie podatkowym, a z czynności zniszczenia wyrobów akcyzowych sporządzono protokół zniszczenia, w którym podano przyczyny tego zniszczenia.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni poczynione wyżej rozważania, które stanowią jednocześnie wskazania do dalszego postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 146 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.