Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1924/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi O. B. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] września 2017 r., nr [...], Minister Infrastruktury i Budownictwa, po rozpoznaniu odwołania O. B. od decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r., nr [...], stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Powiat [...] własności nieruchomości, na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż decyzją z [...] czerwca 2016 r., nr [...], Wojewoda [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Powiat [...] własności nieruchomości, położonej w gminie K., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha stanowiącej na dzień [...] grudnia 1998 r. własność O. B., E. G., L. G., zajętej pod drogę publiczną, ul. [...] w K. - dawną: ulicę bez nazwy w ciągu drogi K. – M." (oznaczoną obecnie nr [...] ).

Minister podniósł następnie, iż stosownie do art. 129 § 2 kpa odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r. wynika, iż została ona doręczona O. B. w dniu [...] lipca 2016 r. Zatem, czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] lipca 2016 r. ([...]). Organ wskazał, iż z koperty załączonej do akt sprawy wynika natomiast, że odwołanie O. B. zostało nadane przesyłką listową w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu [...] lipca 2016 r., a więc po upływie ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Minister przywołał art. 57 § 2 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

Organ odwoławczy podniósł, iż uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ rozpatrujący ponownie sprawę nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7.01. 2010 r., sygn. akt II OSK 9/09).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa złożyła O. B. zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie art. 134 w zw. z art. 43 i art. 129 § 2 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi wskazała, iż decyzję organu I instancji odebrała najprawdopodobniej jej sąsiadka, która odbiera jej korespondencję w sytuacji, gdy jest ona w szpitalu, sanatorium czy też na badaniach. Skarżąca podniosła, iż nie pamięta, kiedy sąsiadka przekazała jej pismo, ale odwołanie od decyzji sporządziła w terminie.

Skarżąca nie podzieliła stanowiska Ministra o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Podniosła, iż jest osobą starszą (ma 82 lata), schorowaną (rozrusznik serca, zaćma, jaskra, cukrzyca, astma oskrzelowa, nadciśnienie tętnicze, nowotwór) i ma ograniczoną zdolność postrzegania. Wskazała, iż w czasie, gdy biegł termin do wniesienia odwołania mogła przebywać w szpitalu, bądź sanatorium.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "ppsa", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa odpowiada prawu.

Postanowieniem tym organ odwoławczy, na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 (dalej "kpa"), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r., nr [...], stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do tego czy odwołanie od decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r. zostało przez skarżącą wniesione w terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego.

W myśl art. 134 kpa, organ odwoławczy ocenia, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w ustawowym terminie. W razie stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu organ odwoławczy ma bezwarunkowy obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, które jest ostateczne.

Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 kpa, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

Analiza akt sprawy potwierdza prawidłowość stanowiska organu odwoławczego, iż w niniejszej sprawie wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w kodeksie postępowania administracyjnego.

Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r. wynika, iż decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 4 lipca 2016 r. Zatem, prawidłowo uznał organ, iż 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 18 lipca 2016 r. Natomiast ze znajdującej się w aktach sprawy koperty wynika, iż odwołanie skarżącej zostało nadane przesyłką listową w Urzędzie Pocztowym T. [...] w dniu 21 lipca 2016 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Ponadto, z akt sprawy wynika, iż skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wyjaśnić trzeba, iż wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego w każdym przypadku gdy takie uchybienie miało miejsce. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jego stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 kpa. Wobec powyższego, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2126/12, dostępny w bazie orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Gdy organ odwoławczy stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060).

Z powyższego wynika, iż podniesione w skardze okoliczności dotyczące przyczyn spóźnienia we wniesieniu odwołania nie mogą być rozpatrywane w sprawie ze skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu, gdyż rozważanie przyczyn spóźnienia w kontekście zawinienia bądź też niezawinienia strony jest elementem innego postępowania niż obecnie kontrolowane, bo postępowania o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej.

Podsumowując, Minister Infrastruktury i Budownictwa prawidłowo wydał zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, do czego był zobligowany treścią art. 134 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) orzekł jak w sentencji.