Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 78/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-07-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie o nadanie klauzuli prawomocności
Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 1, art. 177 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w łącznym zobowiązaniu pieniężnym, w postaci III raty podatku za 2013 r. - postanawia- 1. przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 9 lipca 2014 r., sporządzonej przez doradcę podatkowego S. S., 2. uchylić postanowienie z dnia 7 lipca 2014 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 78/14.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2014 r. tutejszy Sąd oddalił skargę J. M. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...]. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 29 kwietnia 2014 r.

Następnie skarżący w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 9 maja 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ustanowił dla skarżącego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego.

W dniu 16 czerwca 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęło od Krajowej Rady Doradców Podatkowych pismo z dnia 9 czerwca 2014 r. zawiadamiające

o wyznaczeniu doradcy podatkowego S. S. na pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie.

W dniu 9 lipca 2014 r. w tutejszym Sądzie złożono pismo pełnomocnika, który w imieniu skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 3 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu powołano się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013 r., SK 17/12, w którym stwierdzono, że czas na złożenie skargi kasacyjnej nie może być dłuższy niż 30 dni, liczone od dnia powiadomienia pełnomocnika o jego ustanowieniu. Norma prawna

o takiej treści nie narusza prawa strony, reprezentowanej przez pełnomocnika do rzetelnej procedury i do zaskarżenia orzeczeń wydawanych w pierwszej instancji

a przeciwnie, podmiotowi zmuszonemu do korzystania z prawa pomocy gwarantuje efektywnie czynienie użytku z prawa do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełnomocnik w imieniu skarżącego podniósł, że Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła go na pełnomocnika strony dopiero w czerwcu. Wniesienie skargi kasacyjnej po terminie było spowodowane koniecznością skontaktowania się ze skarżącym i jego pełnomocnikiem T. S. a także potrzebą odpowiedniego czasu na merytoryczne przygotowanie skargi kasacyjnej. W związku z powyższym wskazano, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej powinien być liczony dopiero od dnia doręczenia pełnomocnikowi pisma KRDP o jego ustanowieniu.

Wraz z ww. wnioskiem złożono skargę kasacyjną od wyroku WSA

w Rzeszowie z dnia 3 kwietnia 2014 r. oddalającego skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 85 i art. 86 § 1 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednak gdy uchybienie terminowi nie było zawinione, można wnosić o jego przywrócenie. Przepis art. 87 § 1 P.p.s.a. wymaga, aby pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Rozpatrując przedmiotowy wniosek Sąd uwzględnił wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2013 r., SK 17/2012, w którym za zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej uznano art. 87 § 1 P.p.s.a. rozumiany w ten sposób, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma realną (rzeczywistą) możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Od tej chwili - zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu oraz skarga kasacyjna powinny być wniesione do sądu w ciągu siedmiu dni. Czas na złożenie skargi kasacyjnej nie może być jednak dłuższy niż 30 dni liczone od dnia powiadomienia pełnomocnika o jego ustanowieniu, co jest uzasadnione z kolei treścią art. 177 § 1 P.p.s.a i charakterem przewidzianego w nim terminu.

Jednocześnie tutejszy Sąd podziela uwagi sądów administracyjnych, wyrażane jeszcze przed wydaniem ww. wyroku Trybunału Konstytucyjny, że

w przypadku ubiegania się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu na zasadzie prawa pomocy, poprzestanie na literalnej wykładni art. 87 P.p.s.a. byłoby niewystarczające, ponieważ oznaczałoby to, że termin do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej przez takiego pełnomocnika wynosiłby 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Taka wykładnia mogłaby uniemożliwić sporządzenie prawidłowej skargi kasacyjnej. Pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie można stawiać

w gorszej sytuacji procesowej, niż pełnomocnika ustanowionego przez stronę

w drodze wyboru. Temu ostatniemu służy bowiem termin 30 dni do sporządzenia

i wniesienia skargi kasacyjnej, od dnia doręczenia odpisu orzeczenia

z uzasadnieniem (por. postanowienia NSA: z 3.11.2006 r., I FZ 515/06; z 8.06.2009 r., I FZ 198/06; z 7.07.2009 r., II FZ 228/09; z 14.05.2009 r., II FZ 125/09 – orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że pismo Krajowej Rady Doradców Podatkowych o wyznaczeniu doradcy podatkowego S. S. do pełnienia funkcji pełnomocnika J. M., zostało wydane w dniu 9 czerwca 2014 r. Wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną został złożony

w tutejszym Sądzie dniu 9 lipca 2014 r. a więc w terminie 30 dni od dnia, w którym pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go do reprezentowania skarżącego

w niniejszej sprawie.

W związku z powyższym należało uznać, że pełnomocnik skarżącego nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej a wniosek o jego przywrócenie wraz ze skargą kasacyjną został złożony w terminie otwartym do jego wniesienia. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji postanowienia.