Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 652/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lipca 2021 r. sprawy ze skargi B.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej za zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić kwotę 455 (słownie: czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych uiszczoną na poczet wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...] orzekającą o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącej B.K. jako członka zarządu A Sp. z o.o. w K. wraz z tą Spółką i drugim członkiem zarządu za zaległość tej Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.

Skarga na powyższą decyzję organu odwoławczego została wniesiona w dniu 30 marca 2021 r. przez pełnomocnika skarżącej. Nim to nastąpiło na poczet wpisu od tej skargi uiszczono w dniu 29 marca 2021 r. kwotę 455 zł.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 13 maja 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia wskazanego wpisu o kwotę 45 zł, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu tym wyjaśniono, że w rozpatrywanym przypadku wpis od skargi wynosi 500 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: t. j. - Dz. U. z 2021 r., poz. 535).

Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 czerwca 2021 r.

Nie zostało ono wykonane.

W piśmie datowanym na 22 czerwca 2021 r., a wniesionym w dniu 25 czerwca 2021 r., pełnomocnik skarżącej oznajmił, że skargę cofa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, niemniej jednak w takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przepisie tym mowa o braku uiszczenia wpisu co należy wiązać z brakiem uiszczenia całości kwoty należnej tym tytułem. W konsekwencji ma on zastosowanie zarówno w przypadku, gdy – pomimo wezwania – należność ta w ogóle nie została zapłacona, jak i wtedy, gdy uregulowano ją jedynie w części. Zarazem dostrzec trzeba, że bezskuteczny upływ terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi (zarówno całości tej należności, jak i brakującej jej części) obliguje sąd do odrzucenia skargi, a na poprawność tej kwalifikacji nie ma wpływu późniejsze (następujące po wystosowaniu tego wezwania) złożenie przez skarżącego oświadczenia o cofnięciu skargi. Aby bowiem skargę można było cofnąć, to wpierw należy ją skutecznie wnieść przez co należy rozumieć dopełnienie wszelkich wymogów, które umożliwiałyby nadanie jej prawidłowego biegu. W rezultacie uprzednie wystosowanie wezwania do uzupełnienia braków skargi bezskutecznym czyni późniejsze oświadczenie o jej cofnięciu, w przypadku, gdy braki te wpierw nie zostaną uzupełnione. Niezależnie jednak od tego, czy skarga zostanie odrzucona czy cofnięta, trzeba zwrócić uiszczony od niej wpis. Stosownie bowiem do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tej regulacji konieczne jest więc zwrócenie jakiejkolwiek kwoty, jaka została uiszczona na poczet wskazanej należności.

Odniesienie powyższych uwag do analizowanego przypadku wymaga stwierdzenia, że skoro w dniu 14 czerwca 2021 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi, to wskazaną w nim brakującą część tej należności należało uregulować najpóźniej w poniedziałek 21 czerwca 2021 r. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkował z kolei powinnością odrzucenia skargi zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. O zwrocie kwoty, która uprzednio (bez wezwania) została uiszczona na poczet wpisu od skargi, orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.