Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 906/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6048 Status zakładu pracy chronionej
Hasła tematyczne: Osoby niepełnosprawne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 3
journal: Dz.U. 2008 nr 14 poz 92
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi A. A. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty statusu zakładu pracy chronionej oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (j. t. Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) – dalej jako ustawa - i art. 163 k.p.a., stwierdził utratę z dniem [...] lutego 2009 r. statusu zakładu pracy chronionej przez pracodawcę Z. A.A. ul. S. [...],[...] S., przyznanego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r.

Decyzję wydano przy następujących ustaleniach;

W wyniku przeprowadzonych przez Państwową Inspekcję Pracy kontroli zakładów A. A. w roku 2007 i rekontroli w roku 2008, znajdujących się w S. przy ul. S. [...] i ul. S. [...], zdaniem inspektora warunki pracy w obu zakładach uległy pogorszeniu. Ta sytuacja w ocenie inspektora dawała podstawę do rozważenia przez wojewodę podjęcia decyzji o cofnięciu A. A. i statusu zakładu pracy chronionej i z takim pismem z dnia 18 listopada 2008 r. inspektor wystąpił do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...].

Wojewoda [...] pismem z dnia 2 grudnia 2008 r. zawiadomił A.A. o wszczęciu postępowania w sprawie utraty statusu zakładu pracy chronionej.

Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. A. A. poinformował wojewodę, iż dokonuje rozbudowy przedsiębiorstwa co może wiązać się z tymczasowym pogorszeniem warunków pracy, jednakże zostaną one doprowadzone w krótkim czasie do odpowiadających wymaganiom.

Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. Wojewoda [...] wezwał A. A. do przedłożenia aktualnej decyzji Państwowej Inspekcji Pracy w terminie 21 dni.

W odpowiedzi A. A. pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. poinformował wojewodę o wypełnieniu dyspozycji wskazanych przez Inspekcję Pracy i wnosił o umorzenie postępowania. Jednocześnie przy piśmie z dnia 27 stycznia 2009 r. przedłożył aktualną decyzję PIP informując, że stan faktyczny, będący podstawą jej wydani uległ zmianie, a ponieważ postępowanie kontrolne toczy się nie została jeszcze wydana nowa decyzja.

Państwowa Inspekcja Pracy pismem z [...] marca 2009 r. poinformowała [...] Urząd Wojewódzki o zgłoszeniu przez pracodawcę w dniu 9 lutego 2009 r. do odbioru nowej hali produkcyjnej przy ul. S. [...] w S. w związku z tym Inspekcja przeprowadziła w dniach 19 i 20 lutego 2009 r. kontrole wnosząc sprzeciw co do odbioru tej inwestycji. Przyczyną sprzeciwu było odstępstwo wykonania obiektu od projektu budowlanego – brak wentylacji w pomieszczeniach produkcyjnych i higieniczno-sanitarnych. W związku z tym dalsze czynności kontrolne zostały zawieszone do czasu wydania pozwolenia na użytkowanie tego obiektu, co wiązało się z możliwością wydania ewentualnej decyzji również po wydaniu przedmiotowego pozwolenia.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] pismem z 17 lutego 2009 r. poinformował Urząd Wojewódzki w [...], iż hala produkcyjna przy ul. S. [...] w S. nie została zgłoszona do odbioru, zgłoszono jedynie rozpoczęcie jej budowy.

Pismem z dnia 6 kwietnia 2009 r. Inspekcja Pracy poinformowała Urząd Wojewódzki, iż zobowiązała przedsiębiorcę do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w 9 decyzjach w terminie do 15 marca 2009 r. Pracodawca wystąpił o przedłużenie tego terminu, na co Inspektor pracy decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nie wyraził zgody. W związku z tym wojewoda pismem z dnia 7 kwietnia 2009 r. wezwał ponownie pracodawcę do przedłożenia aktualnej decyzji Państwowej Inspekcji Pracy.

W odpowiedzi A. A. pismem z 4 maja 2009 r. poinformował wojewodę, że zakres prac nakazanych przez inspektora jest na tyle szeroki, iż nie pozwala na ich wykonanie w zakreślonym terminie, tym bardzie, że część robót wiąże się z koniecznością uzyskania zezwoleń na ich wykonanie. Jednocześnie przedsiębiorca zapewnił o jak najszybszym wykonaniu koniecznych prac i przedłożeniu pozwolenia na użytkowanie obiektu.

Pismem z 1 września 2009 r. Państwowa Inspekcja Pracy poinformowała [...] Urząd Wojewódzki o zakończeniu w dniu 24 sierpnia 2009 r. kontroli w Z. w S. przy ul. S. [...]. W wyniku kontroli stwierdzono, że od dnia 19 lutego 2009 r. pracodawca eksploatuje ten obiekt – halę produkcyjno-magazynową z częścią socjalną i biurową – bez uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie. Obiekt został wybudowany z odstępstwem od projektu budowlanego w zakresie rozwiązania systemu wentylacyjnego oraz dostępu światła dziennego w hali produkcyjnej. Nadto dobudowano do niego kotłownię, na realizację której nie okazano projektu budowlanego. W tej sytuacji brak było podstaw do wydania decyzji przez Państwową Inspekcję Pracy. Stanowisko to Państwowa Inspekcja Pracy podtrzymała pismem z dnia 22 września 2009 r.

Po przeprowadzeniu w dniu 17 września 2009 r. kontroli przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w piśmie z 30 października 2009 r., skierowanym do Wojewody [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził, iż hale przy ul. S. [...] w S. są użytkowane przez A. A. pomimo nieuzyskania pozwolenia na użytkowanie. Nadto hala produkcyjna została zrealizowana z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego polegającymi na rozbudowie obiektu, wprowadzeniu zmian w układzie pomieszczeń i ich funkcji oraz wprowadzeniu dodatkowych otworów drzwiowych i okiennych.

Przy tak ustalonym stanie faktycznym Wojewoda [...] wydał wymienioną na wstępie decyzję administracyjną.

Powołując się na kontrole przeprowadzone przez Państwową Inspekcję Pracy we wrześniu i w październiku 2008 r. stwierdzające szereg uchybień w budowie hali produkcyjnej stwierdził, że budowany obiekt nie spełnia wymogu z art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy nie pozwalając na zatrudnienie w nim osób niepełnosprawnych. Pracodawca zwrócił się do PIP o odbiór obiektu, jednakże Inspektor Pracy, po przeprowadzeniu kontroli w dniach 19 i 20 lutego 2009 r. wyraził sprzeciw co do zamierzonego przejęcia obiektu do użytkowania. Kontrola PIP zakończona 24 sierpnia 2009 r. stwierdziła eksploatowanie obiektu przez pracodawcę od 19 lutego 2009 r. pomimo nie wydania przez Nadzór Budowlany pozwolenia na użytkowanie z tych przyczyn, że obiekt został wykonany z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego (hala produkcyjna) oraz dobudowania do tej hali kotłowni, na którą nie okazano projektu budowlanego. Okoliczności te potwierdziła kontrola Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponieważ na dzień podjęcia działalności w przedmiotowej hali produkcyjnej pracodawca nie posiadał pozytywnej decyzji Państwowej Inspekcji Pracy oraz pozwolenia na jej użytkowanie, wojewoda cofnął przedsiębiorcy status zakładu pracy chronionej.

Od decyzji A. A. złożył odwołanie z wnioskiem o jej uchylenie.

Skarżący podkreślał, że w wyniku wielu kontroli przeprowadzonych w jego przedsiębiorstwie obowiązki nakładane przez Inspektora Pracy były tak liczne, iż uniemożliwiało to ich wykonanie w 100% w terminie zakreślonym przez kontrolującego (2 tygodnie). Wskazywał na rolę jaką spełnia jego przedsiębiorstwo na rynku pracy osób niepełnosprawnych. Zdaniem skarżącego organ administracji zbadał sprawę jedynie pobieżnie stwierdzając wystąpienie przejściowych naruszeń przepisów ustawy. W ocenie skarżącego wielokrotnie dokonywane ustalenia wyłącznie przez jednego Inspektora Pracy nie były obiektywne. Gdyby bowiem ustaleń tych dokonywał (w ramach weryfikacji) inny inspektor, nie stwierdzono by takiej ilości uchybień. Nadto zdaniem skarżącego decyzja pomijała fakt wzniesienia hali produkcyjnej zgodnie z pozwoleniem na budowę oraz w celu polepszenia warunków socjalnych pracowników.

Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] marca 2010 r., na podstawie art. 138 § 1 w zw. z art. 104 k.p.a., art. 30 ust. 3a, art. 28 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 66 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (j. t. Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy podkreślał, że pracodawca miał obowiązek poinformować wojewodę o rozpoczęciu działalności w nowych pomieszczeniach oraz rozpoczynając w nich działalność powinien posiadać decyzję PIP stwierdzającą spełnianie przez te pomieszczenia warunków z art. 28 ust. 2 ustawy. Brak tej decyzji jest niespełnieniem obowiązku z art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy, co skutkuje konsekwencjami w stosunku do całej działalności pracodawcy posiadającego status zakładu pracy chronionej. Cytując obszernie orzecznictwo sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego organ administracji podnosił, że decyzja cofająca status zakładu pracy chronionej ma charakter deklaratoryjny, tj. może działać z mocą wsteczną. Odnosząc się do ustaleń organu I instancji Minister stwierdził, że Wojewoda Wielkopolski nie tylko mógł, ale miał obowiązek wydać zaskarżoną decyzję. Brak bowiem wymaganej decyzji PIP stanowi o niespełnieniu warunków uzależniających posiadanie statusu zakładu pracy chronionej, gdyż ani wojewoda ani organ II instancji nie są właściwi do potwierdzenia okoliczności wskazanych w art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy, które to okoliczności może ustalić jedynie Państwowa Inspekcja Pracy.

Organ odwoławczy podkreślał, że warunki pracy osób niepełnosprawnych wymagają szczególnej troski. Wiążą się z tym szczególne uprawnienia i ulgi, jakie przyznaje się zakładowi pracy chronionej ale i obowiązki jakie taki zakład musi spełniać. Wobec tego nie można przyjąć, że wojewoda nie miał na uwadze interesu osób niepełnosprawnych, gdyż to w interesie tych osób leży przestrzeganie przez uprawnionego do korzystania ze środków publicznych przepisów ustawy.

Na decyzję A. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z wnioskiem o uchylenie decyzji. Decyzji zarzucił naruszenie art. 28 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

W uzasadnieniu skarżący podnosił, że nowowybudowany budynek spełnia już wszystkie wymogi określone w przepisach prawa i jego odbiór przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest na etapie końcowym. Wszelkie zastrzeżenia zgłoszone przez Inspektora Nadzoru Budowlanego zostały uwzględnione. Także uwagi i wskazania Inspektora Pracy były konsekwentnie i sukcesywnie wdrażane. Jednakże z uwagi na zbyt krótki termin dla wykonania określonych prac zakreślony przez Inspektora Pracy oraz ich szeroki zakres, wykazane usterki zostały usunięte po tym terminie.

Skarżący podkreślał istotną rolę jaką spełnia jego zakład na rynku pracy osób niepełnosprawnych, co w przypadku jego likwidacji spowoduje negatywne skutki dla tych pracowników.

Skarżący, podobnie jak w odwołaniu, podważał obiektywność ustaleń dokonywanych w sprawie wyłącznie przez jednego – tego samego – Inspektora Pracy, których to ustaleń nie weryfikował inny pracownik tego organu oraz pracownik organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 30 ust. 3a, art. 28 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 66 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (j. t. Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) – dalej jako ustawa.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy pracodawca prowadzący działalność gospodarczą przez okres co najmniej 12 miesięcy, zatrudniający nie mniej niż 25 pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy i osiągający wskaźniki zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o których mowa w pkt 1, przez okres co najmniej 6 miesięcy, uzyskuje status pracodawcy prowadzącego zakład pracy chronionej, jeżeli: obiekty i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy: a) odpowiadają przepisom i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy, b) uwzględniają potrzeby osób niepełnosprawnych w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń higienicznosanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz spełniają wymagania dostępności do nich (...).

Z treści art. 28 ust. 1 ustawy wynika, że status zakładu pracy chronionej przyznaje się pracodawcy prowadzącemu zakład pracy chronionej, a więc to pracodawca powinien spełnić prawem przewidziane warunki, aby korzystać z przywilejów z tym związanych. Ma zatem istotne znaczenie to, że jeden z obiektów wzniesionych przez pracodawcę nawet czasowo nie spełnia warunków wskazanych w art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy, jeżeli uprawniony podjął jego eksploatację w ramach prowadzonej działalności. Nie powinno więc budzić wątpliwości, iż pracodawca, zatrudniający osoby niepełnosprawne, wykonujący zadania publiczne z mocy art. 69 Konstytucji RP ciążące na państwie, z tytułu wykonywania tych zadań jest zwolniony z ciężarów publicznych tylko wówczas, gdy spełniaj warunki prawne wymagane do uzyskania statusu zakładu pracy chronionej.

Status zakładu pracy chronionej podlega stałej weryfikacji przez uprawnione organu administracji wymienione w art. 30 ust. 3b i 3c ustawy, natomiast prowadzący taki zakład obowiązany jest do informowania wojewody o każdej zmianie dotyczącej spełnienia warunków i realizacji obowiązków z art. 28 ustawy. Stosownie do wymienionego art. 28 ust. 2 okoliczności, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2, stwierdza na wniosek pracodawcy Państwowa Inspekcja Pracy (...), a więc wyłącznie do właściwości tego organu należy stwierdzenie, czy obiekty i pomieszczenia użytkowane przez zakład pracy odpowiadają przepisom i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy oraz czy uwzględniają potrzeby osób niepełnosprawnych w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń higienicznosanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz spełniają wymagania dostępności do nich.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest to, że skarżący nie posiadał w dniu podjęcia działalności w nowowybudowanym obiekcie decyzji pozwolenia na użytkowanie tego obiektu oraz nie posiadał decyzji Państwowej Inspekcji Pracy o spełnianiu warunków tego obiektu, o których mowa w art. 28 ust. 2 ustawy. Nadto nie poinformował Wojewodę [...] o rozpoczęciu działalności w tym obiekcie.

Co do dwóch pierwszych okoliczności to należy zauważyć, iż są one ze sobą istotnie powiązane. Stosownie bowiem do art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j. t. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. W myśl wymienionego przepisu art. 55 pkt 1 Prawa budowlanego przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do ustawy. A. A. otrzymał decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2006 r. pozwolenie na budowę przedmiotowej hali produkcyjnej oraz hali magazynowej wg kategorii XVIII, zmienioną decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. Według informacji uzyskanej przez organ administracji w toku postępowania administracyjnego organ nadzoru budowlanego nie wydał na przedmiotowe obiekty pozwolenia na użytkowanie, lecz pomimo braku tej decyzji skarżący podjął eksploatację obiektu zatrudniając w nim osoby niepełnosprawne.

Zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić, zgodnie z właściwością wynikającą z przepisów szczególnych Państwową Inspekcję Pracy o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Organ ten zajmuje stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. Państwowa Inspekcja Pracy wyraziła sprzeciw co do użytkowania przedmiotowego obiektu (hali produkcyjnej i magazynowej) ze względu na ich wykonanie z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego. Zatem zarówno nie doszło do odbioru obiektu nowopobudowanego, jak i nie została wydana decyzja przez Państwową Inspekcję Pracy co do zgodności jego wykonania z art. 28 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej.

Prowadzący zakład pracy chronionej jest obowiązany także poinformować wojewodę o każdej zmianie dotyczącej spełnienia warunków i realizacji obowiązków, o których mowa w art. 28 i 33 ust. 1 i ust. 3 ustawy, w terminie 14 dni od daty tej zmiany (art. 30 ust. 4 pkt 1 ustawy). Jak wynika z ustaleń organu administracji skarżący obowiązku tego nie dopełnił.

Z dniem [...] lutego 2009 r. A. A. rozpoczął działalność w nowopobudowanym obiekcie bez poinformowania wojewody o tym fakcie, przy czym obiekt ten nie otrzymał od Inspekcji Nadzoru Budowlanego pozwolenia na użytkowanie, a Państwowa Inspekcja Pracy nie wydała decyzji stwierdzającej jego zgodność wykonania z art. 28 ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej. Przy tak ustalonym stanie faktycznym wojewoda podjął (zgodnie z art. 30 ust. 3 ustawy) decyzję stwierdzającą utratę przyznanego statusu zakładu pracy chronionej wobec niespełniania warunków lub obowiązków, o których mowa w art. 28 ust. 1-3 i art. 33 ust. 1 lub 3 pkt 1 i 2, lub odpowiednio art. 28 ust. 1 pkt 1-3, art. 29 lub 30 ust. 2b, z dniem zaprzestania spełniania jakiegokolwiek z tych warunków lub obowiązków, tj. z dniem [...] lutego 2009 r.

Starania skarżącego zmierzające do sprostania wymogom nałożonym przez Inspektora Pracy okazały się nieskuteczne. A. A. starał się tę nieskuteczność usprawiedliwiać wielością nałożonych obowiązków i krótkim terminem zakreślonym przez inspektora do ich wykonania. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie argumenty skarżącego nie uzasadniały naruszenie wymienionych przepisów. Przede wszystkim, jak zostało to stwierdzone w toku postępowania administracyjnego, przy realizacji inwestycji skarżący dokonał istotnych odstąpień od projektu budowlanego, co stało się powodem nieodebrania obiektu przez nadzór budowlany i złożenia sprzeciwu przez Państwową Inspekcję Pracy. W tych okolicznościach nie można uznać za uzasadnione tłumaczenie skarżącego o konieczności wykonania wielu prac związanych z dostosowaniem obiektu do zatwierdzonego projektu budowlanego, jak i nie można przyjąć za uzasadnioną argumentację sprowadzającą się do stwierdzenia, iż prace te wymagają znacznie dłuższego czasu od tego, jaki Inspektor Pracy dał pracodawcy. A. A. znał warunki wykonywania działalności gospodarczej w ramach zakładu pracy chronionej, które w podstawowym zakresie były podane w decyzji z dnia [...] marca 2005 r., nadającej jego działalności status zakładu pracy chronionej. Jeżeli zatem przy realizacji inwestycji odstąpił od projektu budowlanego, to powinien liczyć się z konsekwencjami takiego zachowania i nie przystępować do eksploatacji nowego obiektu. To natomiast, że obecnie odbiór inwestycji przez nadzór budowlany jest na etapie końcowym, może ewentualnie uzasadniać wystąpienie do wojewody z wnioskiem o ponowne przyznanie statusu zakładu pracy chronionej (art. 30 ust. 2c ustawy). Okoliczność ta jednak nie mogła stanowić przeszkody do działania podjętego z urzędu przez Wojewodę [...] na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej. Jak podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lutego 2010 r. wydanego w sprawie II GSK 389/09 (wskazując między innymi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 lutego 2006 r. w sprawie P 25/06), z treści art. 30 ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej wynika wprost, że niespełnienie warunków określonych w art. 28 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy obliguje wojewodę do podjęcia decyzji stwierdzającej utratę statusu zakładu pracy chronionej z dniem zaprzestania spełniania jakiegokolwiek z tych warunków. Nie mają przy tym znaczenia prawnego przyczyny niespełnienia tych warunków przez pracodawcę jak i skutki faktyczne wiążące się z utrata statusu zakładu pracy chronionej.

W tych warunkach, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdzając naruszenia przepisów postępowania lub przepisów prawa materialnego, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.