Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 717/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 1 i 4, art. 94 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
article: art. 7 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2004 nr 121 poz 1266
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 16 listopada 2010 r. sprawy ze skargi L. M. i L. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy pozytywnego zaopiniowania projektu podziału działki -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 717/10

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] opiniujące negatywnie wstępny projekt podziału nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr 1130/2 o pow. 1,25 ha obręb C.

Jako podstawę prawną wskazało art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 144 i 124 k.p.a. w zw. z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603, ze zm.).

Z uzasadnienia postanowienia i akt administracyjnych wynika, iż L. i L. M., właściciele działki nr 1130/2 o pow. 1,25 ha położonej w obrębie C., gm. [...], wystąpili o zaopiniowanie wstępnego projektu podziału ww. nieruchomości w celu wydzielenia 9 działek budowlanych, przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Wójt Gminy negatywnie zaopiniował projekt podziału wymienionej nieruchomości. Wskazał, że teren, na którym znajduje się przedmiotowa nieruchomość nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie jest objęty obowiązkiem sporządzenia takiego planu. Dla działki objętej wnioskiem wydana została decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...].08.2008 r., nr [...] dla inwestycji polegającej na "budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku inwentarsko-gospodarczego wraz z niezbędną infrastrukturą w gospodarstwie rolnym".

Organ I instancji stwierdził, że wstępny projekt podziału jest niezgodny z ww. decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie jest zgodny również z odrębnymi przepisami tj. art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 2003 r. nr 80, poz. 717 z późn. zm./, art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane oraz art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. z 2004r. nr 121, poz. 1266 z późn. zm./

Podkreślono, iż wydana decyzja o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki nie określa zasad podziału i uprawnia do budowy tylko jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku inwentarsko - gospodarczego w zabudowie zagrodowej, a nie wydzielenia 9 działek budowlanych przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne. Decyzja o warunkach zabudowy wydana została po wcześniejszym uzgodnieniu m.in. ze Starostą Powiatu pod względem ochrony gruntów rolnych i leśnych, a planowana inwestycja nie spowoduje wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej, bowiem polegać będzie na realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku inwentarsko - gospodarczego w gospodarstwie rolnym (zabudowa zagrodowa).

Na postanowienie to zażalenie złożyli L. M. i L. M., wnosząc o jego uchylenie i zarzucając rażące naruszenie art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podkreślili, iż zgodnie z wyjaśnieniem Ministerstwa Infrastruktury przedmiotowa działka nr 1130/2 nie jest już działką rolną, gdyż wydana dla tej działki decyzja o warunkach zabudowy, określająca linię zabudowy wzdłuż całej działki zmieniła jej przeznaczenie.

Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy.

W uzasadnieniu organ powołał się na orzecznictwo i treść przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczących sposobu i trybu przeprowadzenia procesu podziału nieruchomości tj. art. 93 ust. 1 stanowiący, iż podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz art. 94 ust. 1 zgodnie z którym w przypadku braku planu miejscowego, podziału można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji.

Faktem bezspornym jest, iż Wójt Gminy [...] wydał decyzję z dnia [...].08.2008 r. ustalającą warunki zabudowy na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku inwentarsko - gospodarczego wraz z niezbędna infrastrukturą w gospodarstwie rolnym, która obejmuje całą działkę nr 1130/2 położoną w C. Zatem na działce tej możliwe jest wybudowanie budynków mieszkalnego i gospodarczego bez możliwości jej podziału. Z treści decyzji nie wynika, iż dopuszcza ona wydzielenie 9 nowych działek przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne. Wskazano, że decyzja ta nie zmienia przeznaczenia terenu na cele nierolnicze.

Kolegium powołując się na przepisy dotyczące oznaczania gruntów rolnych zabudowanych symbolami w ewidencji grantów i budynków, podniosło, iż w skład działki nr 1130/2 o pow. ogólnej 1,25 ha wchodzą grunty orne R-II o pow. 0,98 ha i R- Illa o pow. 0,27 ha, a zatem stosownie do art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, przeznaczenie całej działki na cele nierolnicze tj. pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne wymagałoby uzyskania zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Powyższe postanowienie zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie L. M. i L. M., wnosząc o jego uchylenie, jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Podobnie jak w zażaleniu, powołując się na ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i wyjaśnienie Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii oraz Ministerstwa Infrastruktury (dołączone do skargi) skarżący podnoszą, że wydana decyzja o warunkach zabudowy zmieniła przeznaczenie całej działki, która nie jest już działką rolną. Nie jest możliwe także żądanie od właścicieli nieruchomości decyzji o warunkach zabudowy wyłącznie w celu ustalenia zasad podziału nieruchomości w sytuacji, gdy decyzja została już wydana.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wskazało, iż decyzja zezwalająca na tzw. "zabudowę zagrodową" nie zmienia przeznaczenia terenu na cele nierolnicze. Grunty zabudowane wchodzące w skład gospodarstw rolnych w ewidencji gruntów zaliczane są w dalszym ciągu do określonego rodzaju użytków rolnych nie tracąc rolniczego charakteru. Odmienne stanowisko prowadziłoby do omijania wymogów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Dokonując tak określonej kontroli ,Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jej przedmiotem jest postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] negatywnie opiniujące wstępny projekt podziału nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr 1130/2 o pow. 1,25 ha obręb C.

Z wnioskiem o dokonanie podziału ww. nieruchomości wystąpili L. i L. M., w celu wydzielenia 9 działek budowlanych, przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne.

Kwestie podziału nieruchomości uregulowane zostały w dziale III rozdziale 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651, ze zm.). Zasadą wyrażoną w art. 93 ust. 1 ww. ustawy jest, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się art. 94. Przepis ten w ust. 1 przewiduje, że w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli: nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi, albo (pkt 1 cyt. przepisu) jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (pkt 2 cyt. przepisu).

Objęte kontrolą Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczy takiego właśnie przypadku, tj. podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego. Bezspornym jest bowiem, że teren, na którego obszarze leży nieruchomość będąca przedmiotem wniosku o dokonanie podziału, nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie jest objęty obowiązkiem sporządzenia tego planu. Niesporne jest również wydanie przez Wójta Gminy [...] decyzji z dnia [...].08.2008 r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na "budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku inwentarsko-gospodarczego wraz z niezbędną infrastrukturą w gospodarstwie rolnym", która obejmuje całą działkę nr 1130/2 położoną w C. Decyzja ta nadal pozostaje w obrocie prawnym.

Zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami opinia w zakresie podziału nieruchomości dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1, a więc wskazywanej wyżej zgodności proponowanego podziału z przepisami odrębnymi, albo z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z przywołanej wyżej decyzji z dnia [...].08.2008 r. nie wynika, iż dopuszcza ona wydzielenie 9 nowych działek przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne.

Uwzględniając powyższej powołane przepisy i ustalony na podstawie akt administracyjnych stan faktyczny stwierdzić należy, że proponowany przez wnioskodawców podział działki nr 1130/2 nie jest zgodny z warunkami określonymi w ww. decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].08.2008 r. ustalającej warunki zabudowy dla działki nr 1130/2.

Słuszne jest także stanowisko organów, iż wstępny projekt podziału nie jest zgodny z przepisami odrębnymi. Stosownie do treści art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266/ przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.(art. 7 ust. 1). Z art. 7 ust. 2 cyt. ustawy wynika, iż przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi). Z zalegającego w aktach administracyjnych sprawy wypisu z ewidencji gruntów wynika, iż w skład działki nr 1130/2 o pow. ogólnej 1,25 ha wchodzą grunty orne R-II o pow. 0,98 ha i R-IIIa o pow. 0,27 ha. Zatem mając na uwadze treść cyt. wyżej przepisu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przeznaczenie działki na cele nierolnicze tj. pod budownictwo mieszkaniowe, objętej wnioskiem o podział, wymagałoby zgody właściwego ministra.

Słusznie też zauważyło Kolegium, że grunty zabudowane wchodzące w skład gospodarstw rolnych w ewidencji gruntów zaliczane są w dalszym ciągu do określonego rodzaju użytków rolnych i pomimo wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie tracą rolniczego charakteru. Dlatego za niezasadny Sąd uznał podniesiony przez skarżących argument, iż wydana decyzja o warunkach zabudowy zmieniła przeznaczenie całej działki.

Nie jest również zasadny inny podnoszony w skardze argument, powołujący się na wyjaśnienie Ministra Infrastruktury dotyczące sposobu postępowania przy podziałach nieruchomości. Wskazano w nim, że nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy wyłącznie dla potrzeb ustalenia zasad podziału nieruchomości. nieruchomości. W rozpatrywanej sprawie zaistniała jednak innego rodzaju sytuacja, a mianowicie decyzja o ustaleniu warunków zabudowy ustalająca przeznaczenie działki objętej wnioskiem o podział została już wydana. Dopóki decyzja ta, zezwalająca na tzw. "zabudowę zagrodową" i nie przewidująca możliwości podziału pozostaje w obrocie prawnym, niemożliwym jest pozytywne zaopiniowanie wstępnego projektu podziału nieruchomości w celu wydzielenia dziewięciu działek pod budownictwo mieszkaniowe.

Skoro jedynym wskazanym przez przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami kryterium opinii o podziale nieruchomości jest w przedmiotowej spawie jej zgodność z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, brak takiej zgodności skutkować musiała wydaniem negatywnej opinii przez organy orzekające w niniejszej sprawie.

Stwierdziwszy zatem, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Sąd, w oparciu o art. 151 P.p.s.a skargę oddalił.