Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1458/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 2, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 134, art. 39, art. 129 ust. 1 i 2, art. 42 par. 1,
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi J. B.-K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwana dalej: "K.p.a."), art.17, art. 3 pkt 11 w związku z art. 20 ust. 3, art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 114 ze zm.), działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Podinspektor S. Centrum Świadczeń uchylił od dnia [..] r. decyzję własną z dnia [...]r., przyznającą J. B. – K. świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką na niepełnosprawną córką – A. K. w związku z przyznaniem jej emerytury. Strona potwierdziła własnoręcznym podpisem odbiór ww. decyzji w dniu 5 października 2015 r.

W dniu 22 października 2015 r. J. B. – K. złożyła w siedzibie organu I instancji odwołanie od ww. decyzji z dnia [...] r., zwracając się jednocześnie z prośbą o wyrównanie różnicy między emeryturą i świadczeniem pielęgnacyjnym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia

[...] r., nr [...] wydanym na podstawie art. 134

w związku z art. 123 § 1 i art. 126 K.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wskazanej wyżej decyzji organu I instancji z dnia [...] r.

Organ II instancji wyjaśnił, że kwestionowana odwołaniem decyzja została prawidłowo doręczona stronie w dniu 5 października 2015 r. W pouczeniu decyzji poinformowano stronę, iż przysługuje jej prawo wniesienia odwołania w terminie czternastu dni od daty doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu I instancji. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 19 października 2015 r.

Odwołanie od decyzji z dnia [...] r. strona złożyła bezpośrednio

w sekretariacie S. Centrum Świadczeń w dniu 22 października 2015 r.

W związku z tym organ stwierdził, że J. B. – K. uchybiła czternastodniowemu terminowi do wniesienia odwołania, co uniemożliwiło organowi odwoławczemu merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

J. B.-K. zaskarżyła powyższe postanowienie SKO skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.

W uzasadnieniu skargi J. B.-K. powołała się na niepełnosprawność córki i potrzebę sprawowania nad nią opieki. Organ I instancji stwierdził, że nie przysługuje jej świadczenie pielęgnacyjne, ponieważ ma ustalone prawo do emerytury, mimo że emerytura została umorzona. Stwierdziła, że przy tak małej emeryturze nie jest w stanie zapewnić córce godnego życia, leków i rehabilitacji, na które zasługuje. Z tego względu skarżąca zwróciła się z prośbą o przywrócenie świadczenia pielęgnacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Przeprowadzona na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej – "P.p.s.a.") w trybie uproszczonym kontrola zaskarżonego postanowienia nie dała podstaw do uznania go za wydane z naruszeniem prawa.

Zgodnie z treścią art. 129 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwana dalej "K.p.a."), odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

W myśl art. 134 K.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Stosownie do art. 39 K.p.a., doręczenia dokonuje organ administracji publicznej, który wydał decyzję, za pokwitowaniem za pośrednictwem poczty, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Zgodnie z art. 42 § 1 K.p.a., osobie fizycznej pisma doręcza się w jej miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy.

W niekwestionowanych przez skarżącą okolicznościach sprawy, decyzja organu I instancji z dnia [...] r. została jej doręczona osobiście w dniu

5 października 2015 r., co strona potwierdziła własnoręcznym podpisem. O powyższym świadczy załączony do ww. decyzji dowód doręczenia przesyłki, znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy.

W tych warunkach bieg czternastodniowego terminu, wskazanego w art. 129

§ 2 K.p.a., do wniesienia przez J. B. – K. odwołania od decyzji organu

I instancji - jak prawidłowo ustalił organ odwoławczy - upłynął z dniem 19 października 2015 r. Skarżąca nie zachowała ww. terminu, ponieważ odwołanie złożyła w sekretariacie S. Centrum Świadczeń w dniu 22 października 2015 r. (data stempla). Odwołanie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Wobec zawartych w skardze do Sądu wywodów skarżącej o niezasadności twierdzeń, o jakich mowa w treści decyzji organu I instancji, należy wyjaśnić,

że rozpoznając skargę na postanowienie orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, sąd administracyjny ogranicza się jedynie do zbadania prawnych przesłanek wydania takiego postanowienia, tj. skuteczności doręczenia rozstrzygnięcia i upływu terminu do wniesienia odwołania. W takiej sytuacji nie podlegają badaniu sądu zarzuty odnoszące się do samej decyzji, która w tym wypadku nie mogła podlegać ocenie przez organ II instancji w trybie odwoławczym. W skardze strona nie powołała żadnych okoliczności i twierdzeń podważających ustalenia organu odwoławczego co do uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Wobec wniesienia przez skarżącą odwołania po upływie ustawowego

czternastodniowego terminu od doręczenia jej decyzji organu I instancji, organ odwoławczy mógł jedynie – zgodnie z art. 134 K.p.a. - stwierdzić uchybienie terminu do jego wniesienia. Kontrola powyższego postanowienia, w przypadku stwierdzenia braku podstaw do zakwestionowania legalności postanowienia wydanego na mocy art. 134 K.p.a., nie mogła zatem obejmować badania rozstrzygnięcia organu I instancji. Postanowienie organu odwoławczego nie ma charakteru oceny merytorycznej, a jest jedynie formalnym stwierdzeniem, że odwołanie – ze względu na uchybienie terminu do jego wniesienia - nie może zostać rozpoznane.

Ciężar dowodu zachowania terminu do złożenia odwołania spoczywał na skarżącej. Stan zdrowia niepełnosprawnej córki oraz potrzeba sprawowania nad nią stałej opieki nie mogły stanowić przesłanki przyjęcia, że odwołanie zostało wniesione przez skarżącą w terminie, lecz – co najwyżej – mogłyby stanowić podstawę

do ubiegania się przez stronę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednakże wniosku w tym zakresie skarżąca nie złożyła. Z akt sprawy jednoznacznie wynika natomiast fakt złożenia odwołania po terminie, bez wniosku o jego przywrócenie, wobec czego Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane prawidłowo i zgodnie z przepisami prawa w nim wskazanymi (art. 134 K.p.a.).

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku – o oddaleniu skargi.