Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 473/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 121 par. 1, art. 122, art. 187, art. 191, art. 197, art. 210 par. 1 pkt 6 i par. 4, art. 215 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 12 ust. 2, ust. 3, ust. 4
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 art. 10 ust. 1, ust. 3
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 października 2009 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego zmienił dane zawarte w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia 12 października 2007 r. w ten sposób, iż

w pozycji 1 zamiast "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń" z kodem 7308 90 99 00 , stwierdził, że winno być:

- pozycja 1a "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń" z kodem 7308 90 99 00,

- pozycja 1b "kwiaty, liście i motywy roślinne z kutego żelaza" z kodem 7326 19 90 00),

- pozycja 1c "szyldy ze stali nieszlachetnej" z kodem 8302 49 00 90

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 12 października 2007 r. przyjął przedmiotowe zgłoszenie celne i objął sporny towar procedurą dopuszczenia do obrotu. Po dokonaniu kontroli w firmie importera – "P." M. S. z siedzibą w P. stwierdzono możliwość zastosowania niewłaściwej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru (ze stawką celną 0 %). W toku postępowania strona złożyła w piśmie z dnia 10 sierpnia 2009 r. wyjaśnienia, że importowane towary to przede wszystkim żelazne elementy konstrukcji balustrad schodowych, balkonowych, ogrodzeń, bram, furtek i krat, które po zamontowaniu zostają na stałe przytwierdzone do podłoża (do balkonów, schodów, podmurówek itp.). Dodatkowo importer wskazał, że ze względu na swoją specyfikę konstrukcje te muszą spełniać kilka wymogów m.in. zabezpieczającą przed niepowołanym wtargnięciem, czy zabezpieczającą przed wypadnięciem.

Po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego, w tym faktury zakupu [...], specyfikacji handlowej, faktury pro forma nr [...], katalogu Postal 08/09 oraz wyjaśnień strony zawartych w pismach, organ uznał, iż tylko część importowanego towaru stanowi konstrukcje lub części konstrukcji balustrad schodowych, balkonowych, ogrodzeń, bram, furtek i krat, które po zmontowaniu zostają na stałe przytwierdzone do podłoża. Stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń zakwalifikowano do pozycji deklarowanej przez stronę. Co do towaru stanowiącego kwiaty, liście i motywy roślinne z kutego żelaza organ uznał, że posiadają one zasadniczo walor ozdobny i nie są przeznaczone bezpośrednio do montowania w konstrukcji jako elementy konstrukcyjne, mają przede wszystkim zdobić konstrukcje. Jak wskazano, potwierdzają to wyjaśnienia strony zawarte w piśmie z dnia 24 września 2008r., w którym informuje, że kwiaty, liście i motywy roślinne oraz zespoły ozdobne – staliwo to elementy maskujące łączenia oraz zagęszczające przestrzenie pomiędzy nośnikami poziomymi i pionowymi zabezpieczające przed wypadnięciem oraz elementy narożne wzmacniające do bram i furtek. W ocenie organu, elementy te pełnią zatem dodatkowe funkcje takie jak maskowanie łączeń oraz zagęszczanie przestrzeni pomiędzy właściwymi elementami konstrukcyjnymi. Charakter wyrobu nie wyklucza również zastosowania do dekoracji w innym miejscu niż na konstrukcji stalowej. Zdaniem organu, ponieważ wykonane z kutego żelaza imitacje kwiatów, liści, motywy roślinne, których nie można uznać za części konstrukcji nie zostały szczegółowo opisane w innym miejscu Nomenklatury Scalonej, winny być zaklasyfikowane do pozycji HS 7326 ("pozostałe artykuły z żeliwa i stali"), obejmującej imitacje kwiatów lub liści z kutego żelaza lub stali, a w jej obrębie do kodu CN 7326 19 90 00 (pozostałe artykuły z żeliwa lub stali kute lub tłoczone, ale nieobrobione więcej, inne niż kute swobodnie).

Dalej, zdaniem organu, importowane szyldy ze stali nieszlachetnej również nie stanowią części konstrukcji lecz występują dodatkowo, tylko tam, gdzie dana konstrukcja, np. brama, furtka, zostanie wyposażona w zamek, klamkę. Zadaniem szyldów jest głównie osłona zamka. Poza tym ze względu na swój ozdobny kształt dekorują całość. Z tego względu, że wskazane towary stanowią wykonane z metalu nieszlachetnego artykuły podobne do okuć, szyldów do drzwi, zgodnie z reguła 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej należy zaklasyfikować je do kodu CN 8302 49 00

Organ celny wskazał przy tym, iż możliwość trwałego związania przedmiotowych elementów z konstrukcją nie stanowi o tym, iż są to części tych konstrukcji.

M. S. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię a przez to nieprawidłowe zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz naruszenie przepisów art. 120, 121, 122, 187, 197, 191, 124, 210 §1 pkt. 6 i § 4 Ordynacji podatkowej.

Decyzją z dnia 14 czerwca 2010 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej opisu towaru ujętego w kolumnie 1 i 1 c decyzji, orzekając, iż treść w tych pozycjach winna mieć następujące brzmienie :

-poz. 1 " metalowe elementy balustrad i bram",

poz. 1c " szyldy i klamki ze stali nieszlachetnej"

Organ odwoławczy podzielił stanowisko zawarte w decyzji organu I instancji. Uznał, że z brzmienia pozycji 7308 taryfy celnej wynika, iż obejmuje ona konstrukcje i części konstrukcji z żeliwa lub stali oraz części przygotowane do zabudowy w konstrukcjach. Importowany towar obejmuje kwiaty, liście i motywy roślinne wykonane z żelaza, szyldy i klamki ze stali nieszlachetnej wykonane z kutego żelaza, które nie mają charakteru części konstrukcyjnych i nie są przeznaczone do konkretnych konstrukcji stalowych, wobec czego zadeklarowany kod 7308 90 99 00 jest niewłaściwy. Jak wskazano, kwiaty, liście i motywy roślinne to wyroby wykonane z żelaza i staliwa. Zgodnie z informacją strony, to elementy maskujące łączenia, zagęszczające przestrzenie pomiędzy nośnikami poziomymi i pionowymi, zabezpieczające przed wypadnięciem oraz elementy narożne wzmacniające do bram i furtek. Szyldy i klamki ze stali nieszlachetnej wykonane są z kutego żelaza. Z wyjaśnień strony wynika, ze są to elementy umożliwiające otwieranie bądź przesuwanie bram i furtek wraz z szyldem pełniącym funkcję ochronną zamka.

M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia wskazanych wyżej decyzji w części zmieniającej dane zawarte w zgłoszeniu celnym, dotyczące towarów opisanych jako kwiaty, liście i motywy roślinne.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego – rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej zmienionego rozporządzeniem Komisji ( WE ) nr 1719/2005 ( D. U. WE L nr 286 z 28.10.2005 ), reguł 1 i 6 ORINS z części I Taryfy celnej oraz Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, poprzez niewłaściwe zastosowanie przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej towarów objętych zgłoszeniem celnym oraz naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 187, art. 197, art. 210 § 1 pkt. 6 i § 4 i art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej przez wydanie decyzji na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy mających wpływ na wynik postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga jest niezasadna

Zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie zaś z obrotu prawnego danego rozstrzygnięcia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270).

Badając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej przepisów, w oparciu o akta sprawy, jak również dokonując analizy zarzutów przedstawionych w skardze oraz piśmie procesowym z dnia 16 września 2010r., Sąd nie dopatrzył się takiego naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa towaru, opisanego w zgłoszeniu celnym jako metalowe elementy balustrad i bram, dla których skarżący zadeklarował kod TARIC 7308 90 99 00, obejmujący "pozostałe" w ramach pozycji 7308, ze stawką celną w wysokości 0%.

Skarżący wskazując na definicję konstrukcji stalowych zawartą w wyjaśnieniach do poz. 7308 Taryfy celnej, podniósł, że importowane towary są przeznaczone i przygotowane do stosowania w konstrukcjach ogrodzeń zewnętrznych, na balkonach, werandach, bramach, kratach i innych zaporach. Pręty , kształtowniki, kwiaty, liście, motywy roślinne i zespoły ozdobne łączone są w konstrukcje przez spawanie, nitowanie lub skręcanie śrubami zgodnie z zasadami sztuki kowalsko – ślusarskiej. Konstrukcje te po zmontowaniu zostają przytwierdzone do podłoża balkonów, schodów, czy podmurówek.

W ocenie organów celnych sprowadzony przez importera towar - elementy w postaci kwiatów, liści i motywów roślinnych nie mają charakteru części konstrukcyjnych, nie stanowią niezbędnego elementu dla stworzenia konstrukcji, ani nie są w rodzaju do stosowania w konstrukcji, tzn. nie są przeznaczone do zabudowy w celu konstrukcyjnym, ale do ozdoby, zatem zadeklarowany w zgłoszeniu celnym kod TARIC 7308 90 99 00 jest nieprawidłowy.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej odbywa się według zasad Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich. Zgodnie z Uwagą I Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, Klasyfikację ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z kolejnymi Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji lub uwag.

Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną deklarowana przez importera pozycja CN 7308 obejmuje m. in. konstrukcje i części konstrukcji (np. dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, okiennice, balustrady ) z żeliwa lub stali, płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile itd. przygotowane do stosowania w konstrukcjach z żeliwa lub stali. Zgodnie z treścią Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów pozycja ta obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. W rozumieniu niniejszej pozycji konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane - zwykle pozostają w tym położeniu. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwek lub odlewów elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp. Takie konstrukcje często zawierają wyroby objęte innymi pozycjami, jak panele z siatki drucianej lub rozciąganego metalu objęte pozycją 7314. Części konstrukcji obejmują także zaciski i inne urządzenia, zaprojektowane specjalnie w celu łączenia elementów konstrukcji o kołowym przekroju poprzecznym (elementy rurowe i inne). Urządzenia te mają zwykle zgrubienia z otworami gwintowanymi, w które podczas montażu wkręca się śruby mocujące zacisk na rurze. Pozycja ta obejmuje również części takie, jak wyroby walcowane płaskie, wyroby płaskie szerokie, włączając tzw. płyty uniwersalne, taśmę, pręty, kątowniki, kształtowniki i rury, które zostały przygotowane (wykonane w nich potwory, zostały pogięte lub wykarbowane) do zabudowy w konstrukcjach.

Do tej pozycji należy zatem klasyfikować części, elementy mające znaczenie dla danej konstrukcji tzn. zwiększające jej funkcjonalność lub wpływające na jej wytrzymałość. Pośrednio może o tym świadczyć istnienie odpowiednich zaczepów, otworów. Elementy przygotowane do stosowania w konstrukcjach to elementy bez których dana budowla nie może spełniać swego przeznaczenia.

W ocenie Sądu, uwzględniając powyższe, należy podzielić stanowisko organów celnych, że importowane towary (kwiaty, liście i motywy roślinne) nie mają charakteru części konstrukcyjnych i nie są przygotowane w sposób, który pozwoliłby stwierdzić, że są przeznaczone do konkretnych konstrukcji stalowych.

Są one elementami dodatkowymi pełniącymi indywidualną funkcję – dekoracyjną i nie są elementami niezbędnymi dla funkcjonalności samej konstrukcji. Dekoracyjny kształt tych wyrobów świadczy, iż głównym ich przeznaczeniem jest zdobienie konstrukcji, na której są umieszczane. Natomiast fakt, iż elementy te pełnią inne dodatkowe funkcje, takie jak maskowanie łączeń i ich wzmacnianie oraz zagęszczanie przestrzeni pomiędzy właściwymi elementami konstrukcyjnymi, nie wpływa na ocenę, że zasadniczy charakter tych wyrobów wynika z ich dekoracyjnej roli. Sporne towary nie przesądzają zatem o istnieniu samej konstrukcji, stanowiąc zasadniczo, jak wskazano wyżej, ich element dodatkowy. Można zbudować samą konstrukcję bez ich użycia. Możliwość dołączenia niniejszych elementów do już istniejących konstrukcji nie przesądza o konieczności uznania je za niezbędne składniki tych konstrukcji. Zasadnie Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż powyższe twierdzenia uzasadnia postać przedmiotowych elementów, a także ich identyfikacja przez importera w katalogu firmy "POSTAL 08/09" w jednej grupie jako "kwiaty, liście i motywy roślinne", a więc jako typowe artykuły dekoracyjne. Podkreślenia dodatkowo wymaga twierdzenie organu odwoławczego, iż sam fakt umieszczania pewnych elementów w konstrukcjach stalowych klasyfikowanych do pozycji 7308 nie może stanowić decydującej przesłanki do uznania ich za części tych konstrukcji. Same w sobie wskazane elementy nie są elementami konstrukcyjnymi i wbrew twierdzeniom skarżącego, z tych elementów zasadniczo konstrukcji balustrad nie można wykonać. Powyższe oznacza, że to dekoracyjny charakter tych elementów stanowi kryterium klasyfikacji, a nie przeznaczenie, tj. możliwość użycia tych elementów wraz z innymi do konstrukcji z metalu (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 247/10, CBOSA).

roślinne",

W konsekwencji, zasadnie organy celne uznały, że sporne kwiaty, liście i motywy roślinne – ze względu na swoje obiektywne cechy i właściwości winny być zakwalifikowane do pozycji HS 7326 obejmującej z brzmienia pozostałe artykuły z żeliwa i stali. Zgodnie bowiem z wyjaśnieniami do pozycji HS 7326 zawartymi w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej przedmiotowa pozycja obejmuje m.in. imitacje kwiatów lub liści z żelaza lub stali, co potwierdza prawidłowość klasyfikacji takich towarów w ramach niniejsze pozycji. Słusznie również stwierdzono w zaskarżonych decyzjach, że przedmiotowe imitacje kwiatów, liści i motywów roślinnych, wykonane z kutego żelaza w różnych procesach technologicznych, stanowią pozostałe artykuły kute z żeliwa i stali, stąd należy je klasyfikować do podpozycji CN 732619 90 obejmującej pozostałe artykuły z żeliwa i stali kute lub tłoczone, ale nieobrobione więcej, inne niż kute swobodnie.

Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, iż została ona wydana bez naruszenia odpowiednich przepisów postępowania, w tym art. 121 § 1, 122, 187, 197, 210 §1 pkt. 6 i § 4 i 215 § 1 Ordynacji podatkowej. Stan faktyczny sprawy i ustalenie kwalifikacji taryfowej towaru zostały bowiem dokonane prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem Sądu organy obu instancji zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Wbrew zarzutom skargi, przyczyny, dla których sporne towary nie mogą być klasyfikowane w ramach pozycji HS 7308 zostały szczegółowo przedstawione i uzasadnione w zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.

Za zasadne Sąd uznał argumenty organów celnych uzasadniające brak konieczności skorzystania z opinii biegłego Jak trafnie podkreślił organ odwoławczy, w niniejszej sprawie nie chodziło bowiem o określenie rodzaju towaru, jego właściwości czy specyficznych cech wymagających wiedzy specjalnej. Rację ma organ celny, iż ustalenie obiektywnych cech i właściwości importowanego towaru – jak wskazano powyżej istotnych kryteriów kwalifikacji – możliwe było w oparciu o wiedzę ogólną. Zatem dokonana przez organy obu instancji, na podstawie art. 191 Ordynacji podatkowej, swobodna ocena dowodów jest jak najbardziej zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia życiowego i logiki.

Organ nie miał przy tym obowiązku analizowania związku pomiędzy klasyfikacją celną a rozumieniem definicji elementów konstrukcji obiektów budowlanych zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690). Nie ulega bowiem wątpliwości, iż organ celny jest związany przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej towaru przede wszystkim autonomicznymi zapisami Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnieniami do Taryfy celnej, wobec czego wszelkie inne uregulowania prawne, m. in. z zakresu Prawa budowlanego pozostają bez znaczenia.

Sąd nie znalazł również podstaw, by uznać zasadność zarzutu nieuzasadnienia decyzji w sposób odpowiadający art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniom skarżącego uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ odwoławczy wskazał bowiem fakty, które uznał za udowodnione, dowody, którym dał wiarę oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Ponadto w wystarczającym zakresie wyjaśnił podstawy prawne decyzji przytaczając przepisy prawa i ustosunkowując się do zarzutów odwołania.

Odnosząc się do Wiążących Informacji Taryfowych przedłożonych przez stronę skarżącą stwierdzić należy, że Dyrektor Izby Celnej miał prawo uznać się za niezwiązany nimi i odstąpić od ich uwzględnienia. Stosownie do art. 12 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej. Dodatkowo zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Z kolei ust. 4 art. 12 wskazanego aktu stanowi m.in., że wiążąca informacja taryfowa jest ważna przez okres sześciu lat licząc od daty jej wydania. Ponadto art. 10 ust. 1 rozporządzenia komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE. L. 93.253. 1 ze zm.) wskazuje, iż bez uszczerbku dla art. 5 i 64 Kodeksu, na wiążącą informację może powoływać się tylko jej posiadacz, a zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu posiadacz wiążącej informacji taryfowej może korzystać z niej tylko w odniesieniu do określonego towaru, jeżeli wykaże - w przypadku informacji taryfowej - organom celnym, że istnieje całkowita zgodność między tym towarem, a towarem opisanym w przedstawionej informacji. Z powyższych przepisów wynika, iż co do zasady organy celne związane są wiążącą informacją w odniesieniu do konkretnej osoby, na którą wystawiono tę informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Oczywiste jest więc, że wiążąca informacja taryfowa wydana na rzecz jednego podmiotu nie tworzy prawa powoływania się na nią przez inny podmiot. Zasadnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że przedłożone przez importera WIT-y nie są wiążące w niniejszej sprawie. Strona skarżąca przedłożyła bowiem WIT-y wystawione w dniu 4 sierpnia 2010r. na P. S. G.. - Ponieważ w przedmiotowej sprawie niewątpliwie przedstawione przez importera WIT-y zostały wydane już po przyjęciu zgłoszenia celnego i wystawione na inne podmioty, dlatego też organy celne nie miały obowiązku ich uwzględnienia. Rację ma ponadto organ II instancji, iż strona skarżąca w sposób nieuprawniony przypisuje numery katalogowe towarom ujętym w WIT-ach nieposiadających wskazanego odbiorcy, bowiem fotografie nie zawierają żadnych informacji identyfikujących towar, a zatem nie można ponad wszelką wątpliwość ustalić tożsamości tych towarów z importowanymi.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) oddalił skargę.