Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1861/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2012 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

J.S. (dalej zwany "Skarżącym"), wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec 2012 r.

Skarżący w ślad za skargą przesłał wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Uzasadniając swój wniosek wskazał na wysoką wartość przedmiotu zaskarżenia tj. 1.118.565,00 zł plus odsetki. Skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw związanych z bieżącym prowadzeniem działalności gospodarczej. Skarżący wyjaśnił, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza wymaga dużych nakładów finansowych co oznacza, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do zachwiania płynności finansowej i może w konsekwencji doprowadzić do jego upadłości, jak również zwolnienia całej zatrudnionej załogi.

Skarżący nadmienił, że wstrzymanie wykonania decyzji jest również uzasadnione argumentacją zawartą w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (LEX nr 564208). Nie jest bowiem wystarczające by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004r. sygn. akt GZ 138/04, niepubl.).

Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżący nie wskazał okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej mogłyby doprowadzić do wyrządzenia mu niepowetowanej szkody, jednocześnie powodując trudne do odwrócenia skutki materialne. Nie podał konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wniosku. Sąd nie dysponuje danymi o stanie majątkowym Skarżącego, zaś zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem majątku Skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się przy uwzględnieniu szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej.

Rację ma Skarżący, że kwota wynikająca z decyzji jest znaczna, ale z wniosku nie wynika, że Skarżący nie dysponuje kwotą określoną w zaskarżonej decyzji. Skarżący stwierdził też, że wykonanie decyzji może doprowadzić do upadłości przedsiębiorstwa i konieczności zwolnienia pracowników. Skarżący nie podaje jednak żadnych informacji, z których wynikałoby, że wykonanie decyzji doprowadzi do faktycznego zachwiania płynności finansowej. Skarżący nie podał żadnych konkretnych kwot przychodów, należności, ilości zatrudnionych pracowników, wielkości prowadzonej działalności gospodarczej. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedstawiony przez Skarżącego jest wnioskiem zbyt ogólnym, nie dającym Sądowi żadnego pozytywnego argumentu poza wysokością kwoty zobowiązania wynikającą z decyzji. Sąd mając na uwadze ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie może wydać postanowienia o ochronie tymczasowej nie mając żadnej konkretnej bazy informacji. Z wniosku Skarżącego nie wynika jaka jest jego aktualna sytuacja majątkowa, zaś uzasadnienie wniosku jest niezindywidualizowane i na tyle ogólne, że jego analiza nie daje obrazu sytuacji Skarżącego w kontekście przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Nadmienić należy, iż odwoływanie się Skarżącego do wadliwości decyzji nie jest argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania decyzji, bowiem na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności skargi, a co za tym idzie nie bada czy wydana decyzja jest wadliwa.

Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.