Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 368/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3,5
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Inspektor Sanitarny z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 5 lutego 2021 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia 4 stycznia 2021 r., znak: [...] w sprawie wymierzenia D. F. kary pieniężnej w kwocie [...]zł za niezastosowanie się do czasowego ograniczenia działalności związanej ze sportem i rekreacją.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pismem z dnia 9 marca 2021 r. skarżąca, działająca przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie może doprowadzić do nieusuwalnych skutków i daleko idących skutków w zakresie całkowitej utraty płynności finansowej, a tym samym braku możliwości realizacji wypłat wynagrodzeń na rzecz pracowników, braku możliwości opłacenia leasingów, przedmiotów najmu oraz innych należności, co doprowadzi do wypowiedzenia jej odnośnych umów i niepowetowanej szkody.

W związku z powyższym tylko wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skutecznie zabezpieczy cel niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – j.t. ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z kolei, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Jak wynika z przywołanych przepisów, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, jest wykazanie przez stronę takich okoliczności, które wskazują na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku, gdyby decyzja została wykonana. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego konsekwencje, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie wystarczy przy tym samo wniesienie wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej, a tym bardziej powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Twierdzenia strony powinny zatem sprowadzać się do wyjaśnienia na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w przedłożonych Sądowi dokumentach.

W niniejszej sprawie skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wskazywała co prawda na okoliczności uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji, nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów na poparcie tej argumentacji. W szczególności nie przedstawiła żadnych dokumentów dotyczących jej sytuacji materialnej, dokumentów potwierdzających zatrudnienie pracowników i zobowiązań z tego tytułu, podobnie dokumentów potwierdzających zobowiązania z tytułu leasingu, najmu oraz innych należności, co wyklucza możliwość dokonania przez Sąd weryfikacji, czy wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżącą na powołane przez nią negatywne następstwa.

Dopiero analiza tego rodzaju dokumentów i zestawienie poniesienia ewentualnych kosztów wykonania decyzji przed terminem jej kontroli przez Sąd i sytuacji majątkowej strony skarżącej pozwalałoby ocenić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych.

Niewątpliwie wymierzenie każdej kary pieniężnej, a zwłaszcza kary w kwocie [...]zł, wiąże się z poniesieniem dużych kosztów, nie ma jednak podstaw do automatycznego utożsamiania tego z wystąpieniem przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena wpływu uiszczenia kary w tej wysokości na sytuację skarżącej byłaby bowiem możliwa wówczas, gdyby Sąd miał możliwość odniesienia wysokości kary do przedłożonych przez stronę dokumentów, te jednak nie zostały załączone do wniosku.

Zaznaczenia przy tym wymaga, że w przypadku niedostatecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie ma obowiązku wzywania wnioskodawcy do jego uzupełnienia lub poprawienia, gdyż inicjatywa dowodowa

i odpowiedzialność za jego skuteczność spoczywa w całości na wnioskodawcy. Wskazać również należy, że na etapie rozpatrywania omawianego wniosku, nie można brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że uzasadnienie wniosku nie pozwala na udzielenie ochrony tymczasowej. Również Sąd w oparciu o akta sprawy nie dostrzegł przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.