Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 168/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Z. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Zastępcy Burmistrza D. z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy wyłączenia A.G. – Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. od udziału w postępowaniu w sprawie rozpatrzenia wniosku Z. D. o przyznanie jednorazowej zapomogi.

Skarga została podpisana przez A. D. – małżonka skarżącej.

W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 20 marca 2014 r. wezwano A. D. do przedłożenia, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa do reprezentowania Z. D. w niniejszej sprawie pod rygorem niedopuszczenia A. D. do występowania w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej.

W piśmie z dnia 25 marca 2014 r. A. D. zwrócił się do Sądu "o wyrażenie zgody, wydania mi pozwolenia do działania przed WSA w trybie i na zasadach określonych w 28 k.p.a.".

Zarządzeniem Sędziego z dnia 28 marca 2014 r. poinformowano A. D., że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, zatem wniosek o umożliwienie działania w sprawie w charakterze strony, w trybie art. 28 k.p.a., nie mógł zostać uwzględniony. Nadto wskazano, że w piśmie z dnia 20 marca

2014 r., doręczając A. D. odpis odpowiedzi na skargę, w pouczeniu zawartym w pkt. 4 poinformowano, że zgodnie z art. 35 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W związku z powyższym ponownie wezwano A. D. do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Z. D. w niniejszej sprawie, w terminie 7 dni pod rygorem niedopuszczenia go do udziału w charakterze pełnomocnika Z. D.

Powyższe wezwanie zostało doręczone A. D. w dniu 2 kwietnia 2014 r. Przesyłkę odebrał A. D. osobiście (k-16).

Zarządzeniem Sędziego z dnia 2 czerwca 2014 r. wezwano A. D. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej Z. D. przed wojewódzkim sądem administracyjnym w niniejszej sprawie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. A. D. zakwestionował zarządzenie Sędziego z dnia 2 czerwca 2014 r. Wniósł o przyznanie statusu strony w niniejszej sprawie, w trybie i na zasadach określonych w art. 28 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w tym ostatnim przypadku ustalenie, czy skarga nie jest dotknięta brakiem formalnym, możliwe jest jedynie wtedy, gdy przedstawione zostało pełnomocnictwo, które w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej. Brak pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1377/10, publ. Lex nr 663257).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).

Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie A. D. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania nie uczynił zadość wezwaniu – nie uzupełnił braku skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.

Nieuzasadnione są zatem zarzuty sformułowane w piśmie A. D. zatytułowanym "skarga" z dnia 12 czerwca 2014 r. dotyczące zarządzenia Sądu z dnia 2 czerwca 2014 r. wzywającego do nadesłania wymaganego pełnomocnictwa procesowego.

Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.