Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1918/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1; art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w pomniejszonej wysokości p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata K. J., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 120,00 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 września 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Wyrokiem z dnia 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.

Postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r. przyznano wyznaczonemu w sprawie adwokatowi – K. J. – koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w pierwszej instancji.

W dniu 28 kwietnia 2015 r. pełnomocnik sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Wyrokiem z dnia 7 marca 2017 r. o sygn. akt II GSK 1343/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zgodnie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Jednocześnie w myśl § 24, rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 listopada 2016 r.

Wobec tego, iż postępowanie wywołane skargą kasacyjną zostało w niniejszej sprawie wszczęte i niezakończone przed 2 listopada 2016 r., a zatem przed dniem wejścia w życie wskazanego powyżej rozporządzenia, należało odwołać się do przepisów dotychczasowych, tj. przepisów rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Rozporządzenie to w § 21 również wprowadza przepis przejściowy, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Rozporządzenie to wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§ 23 rozporządzenia).

Mając zatem na uwadze wskazany przepis przejściowy, zauważyć należało, iż postępowanie kasacyjne zostało w niniejszej sprawie również wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., tj. przed dniem 1 stycznia 2016 r. (skarga kasacyjna złożona w dniu 28 kwietnia 2015 r.). W konsekwencji, należne wynagrodzenie adwokata należy ustalić w oparciu o przepisy dotychczasowe przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., tj. w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; zwane dalej: "rozporządzeniem").

Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. W niniejszej sprawie, której przedmiotem nie jest należność pieniężna, stawka minimalna wynosi 240 zł, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.

W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Mając zatem na uwadze, iż wyznaczony w sprawie adwokat został ustanowiony w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji, w którym brał udział, sporządził i wniósł skargę kasacyjną, jednakże nie stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej.

Stawkę minimalną w niniejszej sprawie należało z kolei ustalić zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia, bowiem przedmiotem zaskarżenia w sprawie była należność pieniężna w wysokości 127 zł. Zgodnie z § 6 pkt 1 rozporządzenia, stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł wynosi – 60 zł.

Mając zatem na uwadze, iż należne w sprawie wynagrodzenie nie mogło być niższe niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia), należało zasądzić na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w takiej właśnie wysokości.

Jednocześnie stosownie do treści § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały zapłacone przez skarżącą stronę, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.