Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 4122/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi warunkami służby postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Centralna Komisja Lekarska (dalej "CKL") orzeczeniem z [...] listopada 2021 r., wydanym na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398 ze zm.) uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie uznania funkcjonariusza – p. A. W. (dalej "Skarżący") – zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji oraz ustalenie związku inwalidztwa ze służbą.

Orzeczenie CKL zostało wydane w odpowiedzi na skierowanie wystawione przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA, które wydano celem uznania funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji oraz ustalenie związku inwalidztwa ze służbą.

Pismem z 7 grudnia 2021 r. A. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej. Skarżący podniósł szereg argumentów dotyczących nieprawidłowego ustalenia jego stanu zdrowia przez CKL

W odpowiedzi na skargę, CKL wniosła o jej odrzucenie wskazując, że orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą m.in. dla celów emerytalno-rentowych nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Nadto CKL wskazała, iż w zakwestionowanym zakresie skarżącemu przysługuje prawo odwołania do sądu powszechnego od decyzji emerytalno-rentowej wydanej przez organ właściwy w sprawie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy, tj. decyzji wydanej przez Dyrektora ZER MSWiA.

Sąd zważył, co następuje.

Sąd rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy jest ona dopuszczalna. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg i sprzeciwów na akty, czynności, bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania określone w art. 3 § 2 i 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 zwana dalej "P.p.s.a."). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że orzeczenia komisji lekarskich działających w sprawach funkcjonariuszy służb mundurowych, kandydatów do takiej służby oraz emerytów i rencistów dzielą się na dwie zasadnicze grupy:

- pierwsza z nich obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby; orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby lub zwolnienia ze służby; mają one byt w pełni autonomiczny i podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.

- druga grupa orzeczeń to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa m in. dla celów emerytalno-rentowych lub odszkodowawczych; nie mają one samodzielnego bytu i są poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych.

Orzeczenia zakwalifikowane do drugiej grupy - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem - nie podlegają zaskarżeniu do sądów administracyjnych, ponieważ sprawy dotyczące orzekania o stopniu poniesionego uszczerbku na zdrowiu, inwalidztwie czy związku schorzeń ze służbą nie należą do ich właściwości (tak: wyrok NSA sygn. akt I OSK 93/10 oraz 220/10, II OSK 667/08, uchwała SN z 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, uchwała NSA sygn. akt OPS 8/97, postanowienie NSA z 6 listopada 2000 r. sygn. OSA 1/00 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej wydane w celu ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi warunkami służby. Przedmiotem zaskarżenia nie było ustalenie zdolności do służby, więc orzeczenie nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Tego rodzaju orzeczenia kontrolowane są przez sądy powszechne.

W związku z tym należy stwierdzić, że rozpoznawana sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 1 w związku z § 3 P.p.s.a., Sąd postanowieniem odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia