Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 2534/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący s.del. NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie: s. WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas Protokolant Kinga Płociak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2004 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2002r. 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu.


UZASADNIENIE

Starosta [...] działając z urzędu wydał decyzję z dnia [...] maja 2001r. nr [...], którą powołując się na art. 7, art.20 i art.22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 1000 z 2000 r. p.1086/ wprowadził zmiany w operacie ewidencji gruntów dotyczącym działki nr [...] o pow. 6613 m2 w obrębie [...], Gmina [...] polegające na wpisaniu w rejestrze gruntów w miejsce współposiadaczy samoistnych : J. K. do 1/16 części, J. S. do 1/16 części, A. W. do 4/16 części, E. W. do 4/16 części, J. W. do 1/16 części, S. W. do 4/16 części i Z. W. do 1/16 części – właściciela W. W. syna A. Decyzja ta zgodnie z uczynionym na niej zapisem miała zostać doręczona uczestnikom postępowania J. K., J. S., A. W., E. W., J. W., S. W., Z. W., W. W., E. R. Waktach brak dokumentacji dokonanych doręczeń. Od decyzji tej wniósł odwołanie Z. W., H. S. i J. K.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, powołując art.2 ust.1 prawa geodezyjnego i kartograficznego i § 46 p.2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. /Dz.U. nr 38 z 2001r. poz.454/ w sprawie ewidencji gruntów i budynków z uwagi na to, że wprowadzona nią zmiana w ewidencji gruntów została dokonana na podstawie zleconych przez Z. W. badań hipotecznych, a badanie takie nie należy do prac geodezyjnych i nie podlega zgłoszeniu do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie może więc być podstawą do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów z urzędu. Decyzja ta zgodnie z uczynionym na niej zapisem miała zostać doręczona uczestnikom postępowania J. K., J. S., A. W., E. W., J. W., S. W., Z. W., W. W., E. R. Jak wynika z adnotacji na kopertach decyzja nie została doręczona S. W. i E. W., a obie przesyłki wróciły z adnotacją "adresat nie żyje". Decyzję tę zaskarżyli do NSA Z. W., H. S. i J. K. ale cofnęli skargę i postępowanie przed NSA zostało umorzone / sygn.akt II SA 2074-2076/01/

Na wniosek Z. W. z [...] maja 2002r. organ ponownie przystąpił do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów co do działki nr [...]. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. nr [...] Starosta Powiatu [...] powołując się na art. 7, art.20 i art.22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne wprowadził zmiany w operacie ewidencji gruntów dotyczącym działki nr [...] polegające na wpisaniu w rejestrze gruntów w miejsce współposiadaczy samoistnych : J. K. do 1/16 części, J. S. do 1/16 części, A. W. do 4/16 części, E. W. do 4/16 części, J. W. do 1/16 części, S. W. do 4/16 części i Z. W. do 1/16 części – właściciela W. W. syna A. W uzasadnieniu wskazał, że z przeprowadzonych badań hipotecznych wynika, iż właścicielem działki dawny nr [...], obecny nr [...], jest W. W. syn A., zaś w operacie ewidencji gruntów brak jest jakichkolwiek innych dokumentów prawnych regulujących własność przedmiotowej działki. Jako uczestnikom postępowania decyzję wysłano J. K., J. S., A. W., E. W., J. W., S. W., Z. W., W. W., E. R. Od nieżyjącego A. W. przesyłka wróciła z adnotacją, że nie zamieszkuje pod wskazanym adresem, przesyłkę dla nieżyjących E. i S. W. podjęli domownicy. Od decyzji odwołał się Z. W.

Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja II instancji została wysłana jako do uczestników J. K., J. S., A. W., E. W., J. W., S. W., Z. W., W. W., E. R. Od nieżyjących S. W., E. W., i A. W. przesyłka wróciła z adnotacją, że adresaci zmarli.

Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł skargę do NSA Z. W. Wezwania na rozprawę skierowane do A. W. i E. W. wróciły z adnotacją, że adresaci nie żyją. Na rozprawie uczestnik W. W. oświadczył, że S. W. zmarł w 1987 lub 1988r, zaś E. W. i A. W. zmarli w 1974r.

Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p.1271/ sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego trzej uczestnicy postępowania A. W., E. W. i S. W., którzy zmarli przed prawie trzydziestu laty nie żyli już w momencie wszczęcia postępowania. Do organu należało prawidłowo określić krąg uczestników postępowania i prowadzić je z udziałem wszystkich zainteresowanych podmiotów, tj. następców prawnych zmarłych osób, zgodnie z art. 28 KPA, a gdyby nie było możliwe ich ustalenie, z udziałem kuratora ustanowionego zgodnie z art. 30 § 5 KPA. Jeżeli zaś organ powziął wiadomość o śmierci uczestników dopiero w toku postępowania, a z całą pewnością dowiedział się o tym wobec niemożliwości dokonania doręczeń, powinien niezwłocznie zawiesić postępowanie na zasadzie art.97 § 1 p.2 KPA do czasu ustalenia kręgu następców prawnych zmarłych i dopiero po tym ustaleniu lub ustanowieniu kuratora, prowadzić postępowanie dalej. W tym stanie rzeczy ponieważ postępowanie prowadzone było z udziałem nieżyjących, obie wydane w nim decyzje musiały zostać uchylone jako wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mięć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 p. 1 lit.c ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w sentencji. O niewykonywaniu uchylonych decyzji Sąd orzekł na podstawie art.152 p.p.s.a.