Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 965/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 14b par 1 i 3, art. 14c, art. 121 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Świderska Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant: Starszy asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego w wyniku zwrotu wywłaszczonej nieruchomości spadkobiercom 1) uchyla zaskarżoną interpretację podatkową; 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz M. K., kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2015 roku M. K. wystąpił z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości nabytego przez wnioskodawcę w wyniku zwrotu wywłaszczonej nieruchomości spadkobiercom.

We wniosku wskazał, że aktem notarialnym z 19 maja 1970 r. współwłaściciele nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 3, oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 0,5860 ha, zawarli umowę sprzedaży tej nieruchomości, której warunkiem było nieskorzystanie przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ł. z prawa pierwokupu. W dniu 29 lipca 1970 r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ł. podjęło uchwałę o skorzystaniu z prawa pierwokupu przedmiotowej nieruchomości z przeznaczeniem pod zieleń urządzoną, ze wskazaniem na pracownicze ogródki działkowe. Wykonanie prawa pierwokupu nastąpiło aktem notarialnym z dnia 20 sierpnia 1970 r., w którym ustalono cenę wykupu na kwotę 92 113,00 "starych" złotych. W 1978 r., w wyniku podziału działki nr [...], powstały dwie działki: nr [...] i nr [...]. Decyzjami Wojewody [...] z dnia 6 grudnia 1993 r. działki nr [...] i nr [...] zostały nabyte przez Gminę Miejską Ł. z mocy prawa, nieodpłatnie na własność. W dniu 8 września 2000 r. Zarząd Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej sp. z o.o. sprzedał prawo wieczystego użytkowania gruntu na rzecz osoby fizycznej. Zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., obszar obejmujący działkę nr [...] został przeznaczony na realizację celów niezgodnych z dokonanym wywłaszczeniem. W związku z tym, zaszły okoliczności uzasadniające zwrot wywłaszczonej nieruchomości i w dniu 6 grudnia 2000 r. ojciec wnioskodawcy oraz jego brat, jako spadkobiercy byłych właścicieli, wystąpili o zwrot wywłaszczonej nieruchomości.

W toku postępowania, w dniu 8 marca 2012 r. zmarł ojciec wnioskodawcy. W wyniku przeprowadzonego postępowania spadkowego, mocą postanowienia Sądu Rejonowego dla Ł.-Ś. w Ł. I Wydział Cywilny z dnia 10 grudnia 2012 r., spadkobiercami zmarłego zostali uznani jego żona w 1/2 części i ich dwoje dzieci ( w tym wnioskodawca) po 1/4 części. Wszyscy spadkobiercy przyłączyli się do wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. Decyzją z [...] roku Starosta [...] orzekł o zwrocie spadkobiercom byłych właścicieli nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 3, oznaczonej jako działka nr [...] Ponadto zobowiązał spadkobierców do zwrotu na rzecz Gminy Miasto Ł. wypłaconego przy wywłaszczeniu odszkodowania, które po zwaloryzowaniu ustalone zostało na kwotę 46 200 zł. Zobowiązanie to zostało w całości wypełnione, a decyzja stała się ostateczna i zgodnie z jej treścią w księdze wieczystej prowadzonej dla zwróconej nieruchomości wnioskodawca, jego matka, siostra i brat zmarłego ojca zostali wpisani jako współwłaścicieli działki nr [...], odpowiednio w 1/8, 1/4, 1/8 i 1/2 części.

W dniu 4 listopada 2014 r. współwłaściciele zwróconej nieruchomości sprzedali ją na rzecz osób fizycznych za łączną kwotę 246.000 zł, z czego wnioskodawca otrzymał kwotę 30.775 zł. Ponadto w akcie notarialnym wnioskodawca oświadczył, że udział we współwłasności powyższej nieruchomości w 1/8 części nabył jako następca prawny zmarłego ojca będącego poprzednim współwłaścicielem wywłaszczonej nieruchomości, któremu przysługiwało roszczenie o jej zwrot.

W tak przedstawiony stanie faktycznym wnioskodawca zadał następujące pytanie.

Czy dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości wywłaszczonej, a następnie zwróconej decyzją administracyjną na rzecz spadkobierców pierwotnego współwłaściciela przedmiotowej nieruchomości stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze. zm.) – dalej "u.p.d.o.f.", a co za tym idzie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem podatnika, dokonany mocą decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zwrot na jego rzecz, jako spadkobiercy 1/8 części nieruchomości uprzednio wywłaszczonej, nie stanowi nabycia, w rozumieniu przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. Wnioskodawca podkreślił, że w chwili nabycia spadku tj. w dniu śmierci ojca, przedmiotowa działka nie wchodziła w skład masy spadkowej, do której wnioskodawca nabył prawo. W swoim rozstrzygnięciu Starosta [...] wskazał jako strony postępowania m.in. wnioskodawcę, jego matkę i siostrę, jako spadkobierców pierwotnego współwłaściciela – jego zmarłego ojca. Prawomocna decyzja o zwrocie została wydana na rzecz pierwotnego współwłaściciela i spadkobierców jednego z nich.

Zatem, w zaistniałym stanie faktycznym, sam fakt spadkobrania nie doprowadził do nabycia prawa własności wywłaszczonej nieruchomości. Dopiero mocą decyzji administracyjnej prawo to zostało przywrócone spadkobiercom pierwotnego współwłaściciela. Ojciec wnioskodawcy i jego brat, na skutek decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości, powinni na powrót stać się jej współwłaścicielami, a ponieważ ojciec wnioskodawcy wcześniej zmarł, prawo do współwłasności "przeszło" automatycznie na jego następców prawnych, czyli m.in. wnioskodawcę, który stał się posiadaczem 1/8 części prawa rzeczowego utraconego w wyniku wywłaszczenia. Na poparcie swojego stanowisko podatnik odwołał się do tez wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2014 roku sygn. akt II FSK 2372/12.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z poważnienia Ministra Finansów w interpretacji indywidulanej z [...] roku uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Organ podatkowy stwierdził, że wnioskodawca w 2012 roku w spadku po zmarłym ojcu nabył prawo do udziału w nieruchomości. Podkreślił, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d. innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W związku z tym sprzedaż udziału w nieruchomości w 2014 roku tj. przed upływem pięciu lat, stanowi źródło przychodu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. i podlega opodatkowaniu.

Organ interpretacyjny wskazał, że dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia przez wnioskodawcę udziału w nieruchomości, koniecznym jest ustalenie, czy zwrot na podstawie decyzji właściwego organu administracji stanowi nabycie, w myśl powołanego art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

Decyzja o zwrocie nieruchomości wydana na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami powoduje przejście prawa własności na dotychczasowego właściciela, jednakże nie kreuje tego prawa; przywraca tylko wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z tym w momencie zwrotu nieruchomości nie następuje nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Ma miejsce restytucja stosunków sprzed wywłaszczenia, tj. zwrot prawa własności do nieruchomości na rzecz poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców. W sytuacji gdy tytułem prawnym do nabycia uprawnienia do wywłaszczonej nieruchomości jest spadkobranie, wówczas za dzień jej nabycia uznać należy datę śmierci uprawnionego, tj. wywłaszczonego właściciela lub też jego spadkobierców. Zgodnie z art. 924 i art. 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.), spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Data wydania decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości pozostaje bez wpływu dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nabytej w ten sposób nieruchomości (jak też udziału w niej).

Wobec powyższego stanowisko strony jest nieprawidłowe, ponieważ do nabycia przez wnioskodawcę udziału w nieruchomości, zwróconej na podstawie decyzji administracyjnej, doszło w dniu 8 marca 2012 r. tj. w dniu śmierci jego ojca - właściciela wywłaszczonej nieruchomości. W związku z tym, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., upływa w dniu 31 grudnia 2017 r. Zatem, sprzedaż udziału w nieruchomości w dniu 4 listopada 2014 r. stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

Po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i stwierdzonym przez organ braku podstaw do zmiany interpretacji, M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi domagając się jej uchylenia.

W uzasadnieniu skargi podtrzymał swoje stanowisko prezentowane w toku postępowania, że prawo własności do udziału w spornej nieruchomości zostało skarżącemu jako spadkobiercy pierwotnego właściciela mocą decyzji administracyjnej jedynie przywrócone. Nie doszło tym samym do nabycia przez skarżącego nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

Skarżący podkreślił, że organ interpretacyjny nie odniósł się do istotnych elementów stanu faktycznego wniosku w szczególności przedstawionej w nim kolejności zdarzeń tj. faktu, że w chwili otwarcia spadku w skład masy spadkowej po mężu skarżącej nie wchodził udział w przedmiotowej nieruchomości, a zatem błędnym jest stwierdzenie organu, że swój udział w nieruchomości wywłaszczonej i następnie zwróconej spadkobiercom nabył w spadku po zmarłym ojcu. Decyzja administracyjne o zwrocie nieruchomości została wydana po upływie 2 lat od chwili otwarcia spadku, a sporna nieruchomość znajdowała się wówczas w zasobach Gminy Miasto Ł. Na poparcie swojego stanowiska skarżący przywołał tezy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2014 roku sygn. akt II FSK 2372/12 , do których w treści interpretacji nie ustosunkował się organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona interpretacja jest wadliwa. O wadliwości tej przesadzają błędy popełnione przez organ interpretacyjny przy ocenie stanu faktycznego objętego wnioskiem o interpretację.

Zgodnie z art. 14 b § 1 O.p. postępowanie o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej wszczynane jest wyłącznie na wniosek zainteresowanego: "Minister właściwy do spraw finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną)". Wniosek o udzielnie indywidualnej interpretacji podatkowej składa się na urzędowym formularzu, którego wzór określony został w rozporządzeniu Minister Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wzoru wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz sposobu uiszczenia opłaty od wniosku (Dz. U. Nr 112, poz. 771 ze zm.). Urzędowy wzór wniosku wyznacza obligatoryjne elementy wniosku, którymi są: (1) miejsce i cel złożenia wniosku, (2) dane wnioskodawcy, (3) wskazanie organu podatkowego właściwego dla wnioskodawcy ze względu na sprawę będącą przedmiotem interpretacji, (4) zakres wniosku, czyli zaistniały stan faktyczny i wskazanie przepisów prawa będących przedmiotem interpretacji, (5) wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego, (6) własne stanowisko w sprawie wnioskodawcy, (7) informację o załącznikach i (8) oświadczenie i podpis wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, że organ wydający interpretację może "poruszać się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej -zajętego stanowiska (wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2011 r. I FSK 897/10, LEX nr 976050). Organ podatkowy, jako organ interpretujący obowiązany jest stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny, a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy. W ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej organ niejako przyjmuje do wiadomości okoliczności faktyczne podane we wniosku przez podatnika. Opisując stan faktyczny w celu uzyskania interpretacji prawa wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i jego też obciążać będą ewentualne nieścisłości. Jeśli bowiem w toku postępowania podatkowego organy podatkowe ustalą stan faktyczny odmienny od przedstawionego we wniosku o interpretację, wówczas uzyskana interpretacja nie spełni swojej funkcji ochronnej.

W rozstrzyganej stan faktyczny na tle którego zostało postawione pytanie podatnika został we wniosku opisany w sposób, jednoznaczny, czytelny wręcz drobiazgowo. Skarżący wyraźnie wskazał w nim kolejności zdarzeń mających miejsce po sobie, a mianowicie:

- uchwała z dnia 29 lipca 1970 r. o wywłaszczeniu nieruchomości;

- sprzedaż nieruchomości z przeznaczeniem na inne cele niż wskazane w uchwale o wywłaszczeniu 8 września 2000 r.;

- wniosek ojca wnioskodawcy i jego brata (synów- spadkobierców byłych właścicieli) o zwrot nieruchomości 6 grudnia 2000r.;

- śmierć ojca wnioskodawcy 8 marca 2012 r.;

- postanowienie o stwierdzeniu prawa do spadku z dnia 10 grudnia 2012 r. wskazujące jako spadkobierców jego żonę i dwoje dzieci (w tym wnioskodawcę);

- decyzja z [...] r. o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości;

- umowa z 4 listopada 2014 r. zawarta w formie aktu notarialnego o sprzedaży nieruchomości.

W przedstawionym stanie faktycznym, nie można więc było przyjąć tak jak uczynił to organ interpretacyjny, że nieruchomość ta została nabyta w drodze spadku albo, że wchodziła do spadku po ojcu skarżącego, będącym właścicielem wywłaszczonej nieruchomości (strona 7 interpretacji). Takich faktów skarżący we wniosku nie zawarł. Wskazał za to, że przedmiotowa nieruchomość nie wchodziła do spadku w chwili jego otwarcia, to znaczy, że wnioskodawca uzyskał prawo do ww. nieruchomości jako jeden z następców prawnych zmarłego ojca, którzy po jego śmierci przystąpili do postępowania administracyjnego o zwrot wywłaszczonej nieruchomości.

W kontrolowanej interpretacji organ podatkowy wadliwie przyjął moment nabycia przez skarżącego wywłaszczonej nieruchomości uznając, że do nabycia tego doszło w drodze spadku. Organ uznał że własność udziału w spornej nieruchomości wchodziła w skład spadku po mężu skarżącej. Okoliczność ta przesądza o wadliwości dokonanej interpretacji.

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 października 2014 roku w sprawie sygn. akt II FSK 2372/12 (publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej w skrócie "CBOSA"), na który w swoim wniosku powoływał się skarżący zgodnie z art. 925 k.c. spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, a wedle art. 924 k.c. spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że w chwili otwarcia spadku następuje dziedziczenie, a więc następstwo prawne po osobie zmarłej o charakterze sukcesji uniwersalnej. Według stanu rzeczy istniejącego w chwili otwarcia spadku określa się: następców prawnych, tj. spadkobierców zmarłego, skład spadku (prawa i obowiązki majątkowe przechodzące na spadkobierców),osoby uprawnione do zachowku po zmarłym. Powyższe oznacza, że jeżeli dany przedmiot nie wchodził do spadku w chwili jego otwarcia, to nie można mówić o jego nabyciu jako wchodzącego do spadku. Należy też zauważyć, że z chwilą śmierci spadkodawcy i otwarcia spadku określone prawa i obowiązki tego spadkodawcy wchodzą do majątku spadkobierców, stając się częścią praw i obowiązków tych spadkobierców. Jest tak mimo tego, że nabycie spadku nie jest, z uwagi na termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku (art. 1012, art. 1015 § 1 i § 2 k.c), nabyciem definitywnym. Zatem w rozpoznawanej sprawie skarżący trafnie wywodzi, że organ interpretacyjny nieprawidłowo przyjął, że udział w wywłaszczonej nieruchomości, która następnie została zwrócona wchodził do spadku po ojcu i z tego tytułu nie można przy ocenie jego sytuacji prawnopodatkowej mówić o nabyciu prawa do tego udziału w drodze spadku.

W rozstrzyganej sprawie to ojciec skarżącego wraz ze swoim bratem jako spadkobiercy byłych właścicieli wywłaszczonej nieruchomości wystąpił o jej zwrot. A więc w chwili otwarcia spadku po ojcu skarżącego doszło do nabycia przez niego tą drogą roszczenia o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, bowiem roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości jest dziedziczne, ale niezbywalne tzn. nie można go przenieść na inna osobę w drodze czynności inter vivos. Taki charakter roszczenia zwrotnego potwierdza expressis verbis art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z którego wynika, że zwrotu wywłaszczonej nieruchomości może żądać jedynie poprzedni właściciel lub jego spadkobierca.

Rozpoznając ponownie sprawę organ dokona prawidłowej oceny stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację ze szczególnym uwzględnieniem faktu nabycia przez skarżącego w drodze spadku roszczenia o zwrot wywłaszczonej nieruchomości.

W rozstrzyganej sprawie bez wątpienia zwracana nieruchomość nie wchodziła w skład masy spadkowej po ojcu skarżącego będącym spadkobiercą swoich wywłaszczonych rodziców, a więc w kontrolowanej interpretacji organ nieprawidłowo przyjął, że nabycie nieruchomości nastąpiło w drodze nabycia spadku, uchylając się tym samym od oceny sytuacji prawnopodatkowej wnioskodawcy, który nieruchomość tę nabył jako spadkobierca spadkobiercy(ojca) właścicieli wywłaszczonej nieruchomości. Okoliczności tej nie rozważył organ interpretacyjny przyjmując stan faktyczny nieodpowiadający zawartemu we wniosku. Powyższe czyni bezprzedmiotowym ustosunkowanie się do zarzutów skargi wskazujących na naruszenie przepisów prawa materialnego. Rolą sądu administracyjnego nie jest bowiem zastępowanie organów podatkowych w wydawaniu interpretacji przepisów prawa.

Zgodzić się należy także ze skarżącym, że wydana interpretacji nosi znamiona naruszającej zasadę zaufania do organów podatkowych, o której mowa art. 121 § 1 O.p mającym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu interpretacyjnym. Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oznacza, że na organie ciąży obowiązek prowadzenia postępowania starannego i merytorycznie poprawnego, w którym traktuje się równo interesy stron postępowania, a materialnoprawnych wątpliwości nie rozstrzyga się na niekorzyść strony. Naruszeniem tej zasady było wydanie interpretacji w oparciu o stan faktyczny nie przedstawiony przez wnioskodawcę, które w rozstrzyganej sprawie można ocenić jako uchylanie się organu od jasnego określenia obowiązków fiskalnych podatnika, stanowiące podstawę do uchylenia zaskarżonego aktu administracyjnego.

Reasumując, wydana interpretacja nie odpowiada prawu, albowiem organ przy jej wydaniu naruszył zasady wynikające z art. 121 oraz art. 14c § 2 O.p.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

ak