Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1765/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 94 ust. 1 pkt 3 i  ust. 2, art. 95 pkt 2,3,5 w zw z  art. 83 ust. 2,5, art. 87,97,104 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
article: art. 145 ust. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski Andrzej Góraj (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Kadr MON Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Ministra Obrony Narodowej na rzecz T. R. kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2011 r. Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: kpa, art. 94 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 95 pkt 2, 3 i 5 w zw. z art. 83 ust. 2 i 5, art. 87, art. 97 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.), decyzją nr [...] przyznał [...] T. R., w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] marca 2011 r., następujące należności pieniężne: 1) odprawę w wysokości 600% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, tj. w kwocie [...] zł; 2) ekwiwalent pieniężny za 89 dni urlopu wypoczynkowego, w kwocie [...] zł; 3) dodatkowe uposażenie roczne za 2011 r. w wysokości proporcjonalnej do liczby miesięcy kalendarzowych, za które żołnierzowi przysługiwało uposażenie miesięczne w pełnej wysokości, tj. 3/12 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym; 4) gratyfikację urlopową niewykorzystaną w roku zwolnienia ze służby.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. wymieniony złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji, wnosząc o jej uchylenie w zakresie pkt 1-3 i orzeczenie co do istoty sprawy.

Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w pkt 1-3.

W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] zwolnił T. R. z dniem [...] marca 2011 r. z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego. W związku z przewidywanym zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej Dyrektor Departamentu Kadr MON decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] przyznał zwalnianemu oficerowi: odprawę w kwocie [...] zł, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w kwocie [...] zł, dodatkowe uposażenie roczne za 2011 r. w kwocie [...] zł, gratyfikację urlopową za 2011 r. Podstawą obliczenia wysokości odprawy, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz dodatkowego uposażenia rocznego za 2011 r. stanowiło uposażenie należne oficerowi w dniu [...] marca 2011 r., którego wysokość organ ustalił w kwocie [...] zł (uposażenie zasadnicze wg grupy 16B – [...] zł; dodatek za długoletnią służbę wojskową – [...] zł oraz dodatek specjalny za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub analityczno-informacyjnych w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego – [...] zł). T. R. od przedmiotowego rozstrzygnięcia złożył odwołanie w zakresie jej pkt 1, 2 i 3.

Organ odwoławczy rozpoznając ww. odwołanie podniósł, iż zgodnie z treścią art. 94, art. 95 pkt 2 i 3 oraz art. 83 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.), żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej przysługuje odprawa w wysokości uzależnionej od okresu pełnienia nieprzerwanej czynnej służby wojskowej, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w roku zwolnienia oraz w latach poprzednich, lecz nie więcej niż w trzech latach oraz dodatkowe uposażenie roczne w wysokości proporcjonalnej do liczby miesięcy zwolnienia ze służby, za które żołnierzowi zawodowemu wypłacono uposażenie. Natomiast stosownie do treści art. 94 ust. 1, art. 97 oraz art. 83 ust. 2 i 5 ww. ustawy, podstawą obliczenia wysokości odprawy, ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop oraz dodatkowego uposażenia rocznego stanowi uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne T. R. w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, tj. w dniu [...] marca 2011 r.

Minister wyjaśnił, że uposażenie zasadnicze należne oficerowi w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej zostało określone w decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe. W ostatniej decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe określono, że ww. będzie otrzymywał uposażenie zasadnicze w stawce przewidzianej dla grupy uposażenia 16B. Ponadto oficerowi przysługiwał dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 30% kwoty uposażenia zasadniczego. W ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej Dyrektor Departamentu Kadr decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] przyznał T. R. dodatek specjalny za wykonywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub analityczno-informacyjnych w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego w kwocie [...] zł. Minister wskazał, że Dyrektor Departamentu Kadr MON nie mógł przyjąć innej kwoty dodatku specjalnego od tej, którą określił w swojej decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Wyjaśnił, że ewentualna zmiana wysokości uposażenia stanowiącego podstawę obliczenia należności z tytułu zwolnienia mogłaby nastąpić wskutek zmiany decyzji przyznającej oficerowi dodatek specjalny. Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotem postępowania administracyjnego w rozpoznawanej sprawie jest sprawa odprawy, ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz dodatkowego uposażenia rocznego. Minister zaznaczył, że w rozpoznawanej sprawie T. R. domaga się ustalenia wysokości jednego ze składników uposażenia stanowiącego podstawę obliczenia wysokości tych świadczeń, tj. dodatku specjalnego. Wysokość tego dodatku została ustalona w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Organ II instancji wskazał, że organ może rozstrzygnąć sprawę w formie decyzji administracyjnej tylko wówczas, gdy wynika ona z przepisów prawa w sposób wyraźny lub dorozumiały. Oznacza to, że zadośćuczynienie żądaniu wnioskodawcy byłoby możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy w przepisach ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych lub aktach normatywnych ją wykonujących, zostałaby ustanowiona norma prawna uprawniająca organ do rozstrzygnięcia w postępowaniu o przyznaniu należności zwolnieniowych, o wysokości poszczególnych składników uposażenia, stanowiącego podstawę ich obliczenia. Tak więc wydana decyzja administracyjna, przyznająca oficerowi należności z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, w której jednocześnie rozstrzygnięto by o wysokości poszczególnych składników uposażenia, stanowiącego podstawę jej obliczenia, mogłaby spotkać się z zarzutem rozstrzygania w sprawie, w której przeprowadzono już postępowanie administracyjne zakończone merytorycznymi rozstrzygnięciami. Tym samym, w ocenie Ministra Obrony Narodowej, ww. przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych nie dają podstawy prawnej do orzekania, w postępowaniu o przyznanie należności zwolnieniowych, o wysokości poszczególnych składników uposażenia stanowiącego podstawę obliczenia wysokości tych należności.

Organ odwoławczy stwierdził, że wysokość uposażenia, stanowiącego podstawę obliczenia wysokości należności pieniężnych przysługujących T. R. z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, ustalono na podstawie decyzji administracyjnych, wydanych w odrębnych postępowaniach, którymi to decyzjami organ był związany. Zmiana wysokości uposażenia, określonego w zaskarżonej decyzji mogłaby więc nastąpić tylko w przypadku zmiany kwot poszczególnych składników uposażenia, określonych w decyzjach administracyjnych, które zostałyby zmienione lub wycofane z obrotu prawnego w odrębnych postępowaniach administracyjnych.

Pismem z dnia 04 lipca 2011 r. T. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], wnosząc o uchylenie pkt 1-3 zaskarżonej decyzji, uchylenie decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 94 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 95 pkt 2 i 3 w zw. z art. 83 ust. 2 i 5 i art. 97 oraz w zw. z art. 80 ust. 5a i 5b ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.) w zw. z § 26a w zw. z § 5, § 7 ust. 1 pkt 2 i § 8 oraz § 27 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 08 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 z późn. zm.) i w zw. z art. 2, art. 7 Konstytucji RP, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 64 Konstytucji RP w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz, z ostrożności procesowej, o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed WSA w Warszawie w sprawie skargi T. R. wniesionej na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy zaistniały przesłanki wznowieniowe, uzasadniające w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), uchylenie skarżonej decyzji.

Okolicznością niesporną w sprawie było to, że należności pieniężne, związane ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, w zakresie w jakim wypowiedział się organ w skarżonej decyzji, zostały ustalone m.in. w oparciu o decyzję Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. utrzymaną w mocy decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., przyznającą żołnierzowi dodatek specjalny w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Powyższy dodatek specjalny jest więc jedną z części składowych rzutujących na wysokość spornych należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej.

Poza sporem jest również to, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2012 r. – wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1766/11 – decyzja przyznająca dodatek specjalny została uchylona.

To zaś sprawia, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy pojawiła się przesłanka o jakiej mowa w art. 145 ust. 1 pkt 8 kpa. Niniejsza decyzja stała się więc tą, wydaną w oparciu o inną decyzję, która została uchylona.

W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 wyroku, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

-----------------------

6