Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 298/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 81 c
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędziowie NSA Andrzej Wawrzyniak, WSA Anna Siedlecka (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2008r. sprawy ze skargi W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., działając na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane ( t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze. zm.), art. 75 § 1 k.p.a. i art. 123 k.p.a. nałożył na J i W.B., obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych polegających na wykonaniu centralnego ogrzewania, montażu kotła na paliwo stałe i podłączeniu tego kotła do przewodu kominowego w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym [...] w K.M., w terminie 60 dni od dnia otrzymania postanowienia.

Postanowienie powyższe zostało wydane w postępowaniu w sprawie robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji centralnego ogrzewania, montażu kotła na paliwo stałe i podłączenia go do przewodu kominowego w mieszkaniu [...]w budynku mieszkalnym położonym na działce nr [...] w K.M., w gminie Ż., wykonywanych bez wymaganego pozwolenia.

Organ powiatowy nałożył już w tej sprawie, postanowieniem z dnia [...]r., obowiązek przedłożenia oceny technicznej. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...]

W związku ze skargą złożoną przez W.B., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 14 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 755/06 uchylił postanowienie ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji.

W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd wskazał na naruszenie przepisów proceduralnych poprzez uwzględnienie w postępowaniu osób nieżyjących i nieuwzględnienie ich następców prawnych. Sąd powołał się również na niedostateczne uzasadnienie potrzeby przedłożenia oceny technicznej w niniejszym postępowaniu.

Jednocześnie Wojewódzki Sad Administracyjny we W. przychylił się do argumentacji organów nadzoru budowlanego w kwestii ustalenia inwestorów robót. Jednocześnie Sąd odrzucił zarzuty, że zakresem postępowania powinny zostać objęte również roboty wykonane w innych lokalach mieszkalnych w przedmiotowym budynku.

Stosując się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. na nowo ustalił krąg stron postępowania.

Następnie dniu 6 listopada 2007 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. ponownie przeprowadził oględziny, po uprzednim prawidłowym poinformowaniu stron o miejscu i terminie oględzin. Przeprowadzona kontrola potwierdziła poprzednio dokonane ustalenia. Uzasadniając potrzebę sporządzenia ekspertyzy technicznej robót przez osobę uprawnioną organ l instancji wskazał m. in., że przedmiotowe roboty zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej i brak było nad nimi nadzoru osoby uprawnionej w związku z czym nie wiadomo czy do wykonania instalacji zostały użyte materiały budowlane dopuszczone do stosowania w budownictwie oraz czy roboty budowlane wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną. Jak ustalono na podstawie protokołu z oględzin oraz na podstawie przepisów techniczno-budowlanych, część prac budowlanych budzi uzasadnione wątpliwości co do poprawności ich wykonania ze sztuką budowlaną oraz z warunkami technicznymi. Zgodnie z § 136 pkt 7 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie, w pomieszczeniu, w którym są zainstalowane kotły na paliwo stałe lub olej opałowy, znajdującym się nad inną kondygnacją użytkową, podłoga, a także ściany do wysokości 10 cm, oraz progi drzwiowe o wysokości 4 cm powinny być wodoszczelne. Warunek wodoszczelności dotyczy również wszystkich przejść przewodów w podłodze oraz w ścianach do wysokości 10 cm. Dokonanie sprawdzenia tego warunku nie jest możliwe w trakcie oględzin, wymaga to bowiem wykonania odkrywki.

Jak stwierdzono w trakcie oględzin część pomieszczenia kuchni (pełniącego jednoczenie funkcję kotłowni) obłożona jest boazerią a w dolnej części przy podłodze brak jest jakiegokolwiek uszczelnienia zapobiegającego przenikaniu wody z pieca CO w razie jego awarii na niższe kondygnacje budynku wielorodzinnego. Ponadto brak jest również progu między pomieszczeniem kotłowni a przedpokojem, który zapobiegałby rozlaniu się wody na pozostałe pomieszczenia mieszkania. Wskazać również należy, że brak jest informacji na temat wykonanego uszczelnienia podłogi z płytek grysowych, zapobiegającego przenikaniu wody na niższe kondygnacje.

Organ l instancji wskazał, że w organach nadzoru budowlanego pracują osoby legitymujące się określonymi uprawnieniami budowlanymi, to jednak mając na względzie zapis art. 13, 14 i 15 Prawa budowlanego wskazać należy, że ze względu na wielość specjalizacji oraz zakres uprawnień w badanym przypadku konieczna jest ocena przedmiotowej inwestycji przez osoby posiadające uprawnienia konstrukcyjno-budowlane oraz uprawnienia w zakresie sanitarnym. Nawiązując do przedłożonego przez Inwestorów "Protokołu odbioru technicznego robót centralnego ogrzewania etażowego z kotłem na paliwo stałe" z dnia 23 marca 2007 r. organ stwierdził, że to opracowanie nie wyjaśnia wszystkich aspektów prowadzonego postępowania i nie odpowiada na zasadnicze kwestie opisane powyżej. Ponadto zakres robót wykonanych w warunkach samowoli budowlanej wymaga współdziałania osób o różnych specjalnościach dlatego też występuje konieczność sporządzenia przedmiotowej ekspertyzy technicznej.

Organ l instancji powołując się na literaturę przedmiotu wskazał, iż ekspertyza techniczna powinna zawierać następujące elementy:

1. dane ogólne (podstawa, przedmiot, cel, zakres oraz wykorzystane materiały)

2. opis przedmiotu opracowania

3. określenie stanu technicznego oraz identyfikację uszkodzeń

4. Badania. Pomiary. Obliczenia. Analizy występujących zjawisk oraz przyczyn ich powstania. Analiza techniczna względnie techniczno-ekonomiczna

5. wnioski zalecenia, polecenia

6. propozycje naprawy lub określonego działania

7. załączniki (obliczenia kontrolne, zdjęcia, rysunki

Przedłożony przez inwestora protokół odbioru nie spełnia zdaniem tegoż organu wskazanych wymagań.

W ocenie organu nadzoru powiatowego wskazane okoliczności budzą uzasadnione wątpliwości co do jakości wykonanych robót budowlanych, a tym samym - jak wynika z art. 81 c ust.2 Prawa budowlanego - stanowią przesłankę do nałożenia obowiązku dostarczenia przez inwestora przedmiotowej oceny. Zgodnie bowiem z ww. przepisem - organy administracji architektoniczne - budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust.1 (uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu), obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.

Postanowienie to, w terminie przewidzianym na skuteczne złożenie środka zaskarżenia, zostało zaskarżone W.B..

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu nałożonego obowiązku i w tym zakresie wyznaczył nowy termin na dzień 30 czerwca 2008r., w pozostałej zaś części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż nie dostrzegł on nieprawidłowości w dyskredytowanym postanowieniu zarówno pod względem merytorycznego rozstrzygnięcia jak również co do poprawności zastosowanych przepisów. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.), w myśl którego: organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na inwestora, właściciela lub zarządcę budynku obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Z treści tego przepisu wynika zatem, że może on być zastosowany jedynie w przypadku powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości robót lub stanu technicznego obiektu. Zaskarżone postanowienie ma więc charakter dowodowy służący do uzyskania niezbędnych informacji co do poprawności robót i nakazania ewentualnych czynności jakich należy dokonać by doprowadzić roboty do stanu zgodnego z prawem.

Organ odwoławczy podzielił argumentację organu I instancji, iż zgromadzony materiał dowodowy pozwala z całą pewnością na zastosowanie tego przepisu, poprzez nałożenie na jego podstawie na inwestorów robót obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej tych robót. Organ l instancji ustalił bowiem ponad wszelką wątpliwość, że przedmiotowe roboty budowlane są realizowane bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Konieczność uzyskania pozwolenia na roboty, polegające na budowie instalacji centralnego ogrzewania w mieszkaniu, wynika z faktu, że nie są one objęte dyspozycją art. 29 ustawy Prawo budowlane, wyliczającego roboty podlegające wyłączeniu spod tego obowiązku. To wyliczenie ma charakter zamknięty a poza tym stanowi regulację wyjątkową (wyjątek od zasady). Dodatkowo obowiązujące reguły interpretacyjne zabraniają wykładni rozszerzającej. A zatem jeżeli określone roboty budowlane nie zostały wymienione w katalogu zamieszczonym w art. 29 ustawy - Prawo budowlane, dla ich przeprowadzenia konieczne jest uzyskanie pozwolenia na budowę. W razie stwierdzenia wykonania robót budowlanych bez pozwolenia organ nadzoru budowlanego zobligowany jest wszcząć procedurę naprawczą określoną przepisami art. 50 i 51 ustawy – Prawo budowlane. Jeżeli roboty zostały już zakończone organ może wydać decyzję merytoryczną nakazującą przywrócenie stanu poprzedniego (art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane), jeżeli stwierdzi brak możliwości doprowadzenia do stanu zgodności z prawem bądź nakazać wykonanie określonych robót mających na celu usunięcie stanu niezgodnego z prawem (art. 51 ust. 1 pkt 2), jeśli uzna, że jest możliwe przywrócenie stanu zgodności z prawem. Gdyby na podstawie zebranego materiału dowodowego okazało się, że brak jest przesłanek do wydania decyzji merytorycznej,. gdyż poprawność wykonanych robót nie budzi wątpliwości, należy postępowanie umorzyć.

Jak wskazał w uzasadnieniu swojego postanowienia organ pierwszej instancyjny przedmiotowe roboty zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej bez nadzoru osoby uprawnionej w związku z czym nie wiadomo, czy do wykonania instalacji zostały użyte materiały budowlane dopuszczone do stosowania w budownictwie oraz czy roboty budowlane wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną. Zgodnie z § 136 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późń. zm.), w pomieszczeniu, w którym są zainstalowane kotły na paliwo stałe lub olej opałowy, znajdującym się nad inną kondygnacją użytkową, podłoga, a także ściany do wysokości 10 cm, oraz progi drzwiowe o wysokości 4 cm powinny być wodoszczelne. Warunek wodoszczelności dotyczy również wszystkich przejść przewodów w podłodze oraz w ścianach do wysokości 10 cm. Jak stwierdzono w trakcie oględzin część pomieszczenia kuchni (pełniącego jednoczenie funkcję kotłowni) obłożona jest boazerią a w dolnej części przy podłodze brak jest jakiegokolwiek uszczelnienia zapobiegającego przenikaniu wody z pieca CO w razie jego awarii na niższe kondygnacje budynku wielorodzinnego.

Ponadto brak jest również progu między pomieszczeniem kotłowni a przedpokojem, który zapobiegałby rozlaniu się wody na pozostałe pomieszczenia mieszkania. Brak jest informacji na temat wykonanego uszczelnienia podłogi z płytek grysowych, zapobiegającego przenikaniu wody na niższe kondygnacje.

Organ odwoławczy podzielając to stanowisko organu I instancji, podkreślił, iż dokonanie sprawdzenia spełniania przez pomieszczenie, w którym zainstalowano kotły, warunku, o którym mowa § 136: pkt 7 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, nie jest zatem możliwe w trakcie oględzin, gdyż wymaga to wykonania odkrywki. Odnośnie argumentu, że organ sam powinien zebrać materiał dowodowy w sprawie co w tym przypadku oznacza potrzebę samodzielnej oceny poprawności wykonanych robót zamiast nakładać na stronę i obowiązek zlecenia wykonania ekspertyzy technicznej, należy wyjaśnić, że zasadne jest dokonanie samodzielnej oceny robót budowlanych przez organ w przypadku, gdy są to roboty nieskomplikowane, niewymagające posiadania szczegółowej wiedzy i doświadczenia zawodowego. Natomiast jak argumentował dalej organ odwoławczy, gdy ma się do czynienia z robotami bardziej zaawansowanymi technicznie, dla których oceny nie wystarczą uprawnienia konstrukcyjno-budowlane, gdyż ich ocena wymaga posiadania dodatkowej specjalizacji, organ prowadzący postępowania powinien nałożyć na stronę, która wykonała sporne roboty, obowiązek przedłożenia odpowiedniego opracowania, sporządzonego przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Do takich przypadków zastosowanie znajduje wspomniany już art. 81 c ust. 2 ustawy – Prawo budowlane. Organ II instancji podkreślił przy tym, że ekspertyza sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia nadane przez odpowiednią izbę samorządu zawodowego potwierdzające jej wiedzę i doświadczenie zawodowe w danej dziedzinie, stanowi wystarczający dowód do wydania w oparciu o jej zalecenia stosownej decyzji administracyjnej.

Ocena stanu technicznego samowolnie wykonanych robót, dokonana przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe, pod względem zgodności inwestycji ze sztuką budowlaną i przepisami techniczno-budowlanymi w opinii organu II instancji pozwoli organowi pierwszoinstancyjnemu na wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Nie budzi wątpliwości organu odwoławczego, że inwestorem robót był skarżący. Stanowisko to znajduje odzwierciedlenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 14.03.2007r., sygn. akt II SA/Wr 755/06. Należy zaznaczyć, że art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane., pozwala nałożyć powyższy obowiązek przedłożenia opracowania technicznego robót także na właściciela obiektu lub jego części - w tym przypadku lokalu mieszkalnego, którym jest skarżący. Zresztą skarżący nie kwestionuje faktu wykonania przez siebie instalacji grzewczej. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż sprawa robót budowlanych wykonanych w mieszkaniach sąsiednich nie jest przedmiotem postępowania, dotyczy ono bowiem wyłącznie robót budowlanych polegających na wykonaniu centralnego ogrzewania mieszkaniu należącym do W.B. i brak jest podstaw do objęcia nim robót "budowlanych wykonanych w innych lokalach mieszkalnych budynku, którego mieszkańcem jest odwołujący, co wskazał WSA w wyroku z dnia 14 marca 2007 r.

W związku z tak kształtującym się stanem faktycznym postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] nr [...]przesuwając jedynie termin przedłożenia ekspertyzy do dnia 30 czerwca 2008 r., ze względu na upływ terminu wykonania obowiązku w trakcie trwania postępowania drugoinstancyjnego.

Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. złożył W.B.. W uzasadnieniu skargi W.B. wskazał, iż nie zgadza się on z postanowieniem z dnia [...]r. gdyż jego zdaniem organy nie uwzględniły w wystarczający sposób konieczności nałożenia na niego obowiązku sporządzenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. Zgodnie z art. 81 c ust. 2 organ nadzoru budowlanego jest uprawniony do żądania przedstawienia takiej oceny jeżeli wykaże, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych bądź stanu technicznego obiektu budowlanego. W rozpoznanej sprawie organ pierwszej instancji wywodził, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do jakości wykonanych robót budowlanych- polegających na wykonaniu instalacji centralnego ogrzewania, montażu kotła na paliwo stałe oraz podłączenia go do przewodu kominowego - z tej przyczyny, że roboty te wykonane zostały bez pozwolenia na budowę oraz bez nadzoru osoby uprawnionej . Właśnie te braki, w ocenie organu, powodują uzasadnione wątpliwości o których mowa w przywołanym przepisie. Tymczasem w ocenie skarżącego organ rozpatrujący zażalenie ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że ocena stanu technicznego samowolnie wykonanych robót dokonana przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe pozwoli na wydanie stosownej decyzji. Stwierdzić, zatem należy, że organ odwoławczy w istocie nie rozważał, czy spełniona została omawiana wyżej przesłanka wykazania uzasadnionych wątpliwości. Tym samym naruszone zostały dyrektywy proceduralne zawarte w art. 15 oraz art. 138 w związku z art. 144 k.p.a. Pamiętać, bowiem należy, że istotą postępowania zażaleniowego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie zagadnienia, które było przedmiotem postanowienia wydanego przez organ pierwszej instancji. Z tego też względu, ustawodawca wyposażył organ rozpatrujący zażalenie przede wszystkim w uprawnienia o charakterze reformacyjnym. Organ ten nie może zatem poprzestać wyłącznie na ocenie zaskarżonego postanowienia, lecz zobowiązany jest sam rozpoznać objęte nim zagadnienie.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji (postanowienia).

Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uchylenie decyzji administracyjnej (postanowienia) przez sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu było wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...]uchylające w części dotyczącej terminu nałożonego obowiązku (wyznaczające w tym zakresie nowy termin na dzień 30 czerwca 2008 r.), w pozostałej zaś części utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] nr [...]nakładające na J i W.B., obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych polegających na wykonaniu centralnego ogrzewania, montażu kotła na paliwo stałe i podłączeniu tego kotła do przewodu kominowego w lokalu mieszkalnym nr [...]w budynku mieszkalnym [...] w K.M. , w terminie 60 dni od dnia otrzymania postanowienia.

Dla dokonanej oceny istotne było, że zarówno zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji wydane zostały w związku z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 14 marca 2007 r., sygn.akt II SA/Wr 755/06, którym uchylono postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd ten wskazał między innymi na niedostateczne uzasadnienie przez organy nadzoru budowlanego potrzeby przedłożenia przez skarżącego oceny technicznej w niniejszym postępowaniu.

Przedmiotem kontrowersji w rozpoznawanej sprawie było więc, czy organy nadzoru budowlanego ponownie rozpoznając sprawę nałożenia na J i W.B., obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych polegających na wykonaniu centralnego ogrzewania, montażu kotła na paliwo stałe i podłączeniu tego kotła do przewodu kominowego w lokalu mieszkalnym nr [...]w budynku mieszkalnym [...] w K.M. , po wydaniu wskazanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. – uwzględniły zawarte w nim oceny prawne i wskazania co dalszego postępowania, a zwłaszcza uzasadniły dostatecznie potrzebę przedłożenia przez skarżącego wskazanej oceny technicznej.

Zgodnie z art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) stanowiącym materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć w rozpoznawanej sprawie organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na inwestora, właściciela lub zarządcę budynku obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.

Postanowienie wydane na tej podstawie ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest ono podejmowane, stanowi część innego, już toczącego się postępowania, przewidzianego w ustawie Prawo budowlane, bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania.

Przesłanką zastosowania cytowanego przepisu jest istnienie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego - organ jest więc uprawniony do wydania postanowienia w trybie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane w każdym przypadku, gdy poweźmie wątpliwości w tym zakresie.

Jak wynika z akt przedmiotowego postępowania, sytuacja niewątpliwie istniała w rozpatrywanej sprawie, skoro zarówno w opinii Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. - załączone do akt dokumenty nie dają podstawy do jednoznacznej oceny stanu technicznego. Wbrew argumentacji skarżącego organy obu instancji w sposób należyty i wyczerpujący wykazały istnienie potrzeby sporządzenia ekspertyzy technicznej robót przez osobę uprawnioną. Trafnie przy tym oceniono, że przedmiotowe roboty zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej i brak było nad nimi nadzoru osoby uprawnionej, w związku z czym nie wiadomo czy do wykonania instalacji zostały użyte właściwe dopuszczone do stosowania materiały budowlane oraz czy roboty budowlane wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną. Za chybione natomiast w kontekście ustaleń poczynionych przez organy nadzoru budowlanego potwierdzonych należycie zgromadzonym materiałem dowodowym, należało uznać stanowisko skarżącego zgodnie z którym organ powinien był zebrać materiał dowodowy oceniając samodzielnie poprawność wykonanych robót zamiast nakładać na stronę o obowiązek zlecenia wykonania ekspertyzy technicznej. W tym zakresie zgodzić się zaś trzeba z argumentacją organu odwoławczego, iż w sytuacji z którą mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie a więc prowadzeniem robót zaawansowanych technicznie, dla których oceny nie wystarczą uprawnienia konstrukcyjno-budowlane, albowiem ich ocena wymaga posiadania dodatkowej specjalizacji, organ prowadzący postępowania powinien jednak nałożyć na stronę, która wykonała sporne roboty, obowiązek przedłożenia odpowiedniego opracowania, sporządzonego przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Prawidłowo zdaniem Sądu organy obu instancji na podstawie poczynionych ustaleń oceniły, iż sprawdzenia spełniania przez pomieszczenie, w którym zainstalowano kotły, warunku, o którym mowa § 136: pkt 7 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, nie jest zatem możliwe w trakcie oględzin, skoro wymaga to wykonania odkrywki a ponadto do zbadania spornych robót wykonanych w warunkach samowoli budowlanej wymaga współdziałanie osób o różnych specjalnościach.

Dopiero taka niezbędna z punktu widzenia głównego postępowania ocena stanu technicznego samowolnie wykonanych robót, dokonana przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje zawodowe, pod względem zgodności inwestycji ze sztuką budowlaną i przepisami techniczno-budowlanymi pozwoli organowi nadzoru budowlanego na wydanie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu jakość i stan techniczny wykonanych przez skarżącego robót budzi uzasadnione wątpliwości, a tym samym - jak wynika to z art. 81 c ust.2 Prawa budowlanego – okoliczność ta stanowi przesłankę do nałożenia obowiązku dostarczenia przez inwestora przedmiotowej oceny.

Dotychczasowe wywody skłaniają Sąd do ostatecznej konkluzji, że zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei obligowało Sąd do oddalenia skargi, zgodnie z dyspozycją art. 151 tej samej ustawy. Organy nie przekroczyły bowiem wyznaczonych ram administracyjnego prawa materialnego jak i procesowego.