Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 663/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutner Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2006r. spraw ze skarg J. K. - P.P.H.U. "[...]" Zakład Pracy Chronionej w K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 7 czerwca 2004 r. nr [...] z dnia 7 czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu odsetek skargi oddala


UZASADNIENIE

J. K. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą PPHU "[...]" nabyła od podmiotów zagranicznych towary w postaci: farby offsetowej, obciągów gumowych, gumy podkładowej oraz wałków gumowych na łączną kwotę [...] PLN. W wyniku przeprowadzonej kontroli celnej ujawniono, że nie poddała towarów kontroli celnej oraz nie uiściła należności celnych przywozowych. Postanowieniami z dnia [...].03.1999r. Dyrektor Urzędu Celnego w K. wszczął postępowania mające na celu uregulowanie sytuacji prawnej ujawnionych towarów, a następnie decyzjami z dnia:

[...].05.1999r. nr [...],

[...].04.1999r. nr [...]

- określił kwoty długu celnego powstałe w wyniku nielegalnego wprowadzenia na polski obszar celny towaru w wysokości:

[...] PLN,

[...] PLN

wraz z odsetkami w wysokości odsetek od zaległości podatkowych.

Należność celna została uiszczona wraz z odsetkami z tytułu nieterminowego uiszczenia należności, w kwotach:

1.[...] PLN

2. [...] PLN .

Od powyższych decyzji skarżąca złożyła odwołania do Prezesa Głównego Urzędu Ceł, który po ich rozpatrzeniu decyzjami z dnia:

29.08.2000r. nr [...],

29.08.2000r. nr [...]

utrzymał w mocy decyzje organu celnego l instancji.

Na skutek skarg na powyższe decyzje organu odwoławczego Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie O/Z w Krakowie, wyrokami z dnia 3.07.2003r.

sygn. akt l S.A./Kr 1993/00,

sygn. akt l SA/Kr 1994/00,

stwierdził nieważność zaskarżonych decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł oraz uchylił poprzedzające decyzje organu l instancji. Pismami z dnia [...].09.2003r. skarżąca złożyła wnioski o zwrot kwot wpłaconych na poczet należności celnych wymierzonych decyzjami Dyrektora Urzędu Celnego w K. wraz z odsetkami od dnia dokonania wpłaty. Po rozpatrzeniu powyższych wniosków Dyrektor Izby Celnej w K. decyzjami z dnia [...].09.2003 r.

nr [...],

nr [...],

zarządził zwrot uiszczonych należności celnych wraz z odsetkami i odsetek z tytułu nieterminowego uiszczenia należności, wymierzonych decyzjami Dyrektora Urzędu Celnego w K. z dnia [...].05.1999r. nr [...], oraz z dnia [...].04.1999r. nr [...].

W odwołaniach od powyższych decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. skarżąca wniosła o naliczenie i zwrot odsetek od całej kwoty wpłaconej na poczet należności celnych, zaliczonej w części na odsetki z tytułu nieterminowego uiszczenia należności, zarzucając decyzjom rażące naruszenie prawa. Wskazała, iż do kwoty nadpłaty stanowiącej podstawę do naliczenia odsetek, organ celny nie wliczył kwot zarachowanych na odsetki od zaległych wówczas należności celnych. Po rozpatrzeniu odwołań, Dyrektor Izby Celnej w K. decyzjami z dnia [...].06.2004r.

1. nr [...], utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...].09.2003 r. nr [...],

2. nr [...], utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...].09.2003 r. nr [...].

W uzasadnieniach decyzji wskazał, że nie budzi wątpliwości kwestia zwrotu kwoty cła oraz odsetek z tytułu nieterminowego uiszczenia kwoty wynikającej z długu celnego. Podstawą zwrotu cła był przepis art 246§2 Kodeksu celnego a odsetek od tej kwoty przepis art.250 §3 Kodeksu celnego. Z kolei kwota odsetek od nieterminowego uiszczenia kwoty długu celnego została zwrócona na podstawie art.249 Kodeksu celnego. Przedmiotem sporu była wysokość zwróconych odsetek, ponieważ skarżąca podnosiła, że odsetki winny być naliczone od całej uiszczonej kwoty a więc nie tylko kwoty cła, ale równie od odsetek z tytułu nieterminowego uiszczenia należności celnych. W tym zakresie organ odwoławczy powołał się na przepis art.250 §3 Kodeksu celnego regulujący kwestie wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych, który stanowi, że: "Od zwracanych należności celnych przywozowych lub wywozowych nie płaci się odsetek, chyba, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim wypadku odsetki oblicza się od dnia uiszczenia należności podlegających zwrotowi". Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika zdaniem organu odwoławczego, że co do zasady należności celne zwracane są bez odsetek. Jednakże ustawodawca od tej zasady przewidział wyjątek, dopuszczając możliwość zwrotu odsetek tylko wówczas, gdy ustalenie należności celnych było wadliwe na skutek błędu organu celnego, a dłużnik nie przyczynił się do jego powstania. Istotne przy tym jest, że zwrot dotyczyć może wyłącznie odsetek od zwracanych należności celnych. Kierując się zasadą wyrażoną w tym przepisie, oraz biorąc pod uwagę fakt, iż cło w przedmiotowej sprawie zostało wymierzone bezpodstawnie a skarżąca nie przyczyniła się do powstania tego błędu, Dyrektor Izby Celnej w K. zarządził zwrot odsetek za zwłokę od zwracanej kwoty cła.

Jednocześnie w świetle art.250 §3 Kodeksu celnego brak było podstaw do naliczenia odsetek za zwłokę od zwracanej kwoty odsetek zapłaconych przez skarżącą z tytułu nieterminowego uiszczenia należności celnych. Zdaniem organu, odsetki z tytułu nieterminowej wpłaty należności celnych, nie są należnościami celnymi w rozumieniu art.3 § 1 pkt 8 Kodeksu celnego, a tylko od tych należności zwracane są odsetki. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, bowiem, że należnościami celnymi przywozowymi są cła i inne opłaty związane z przywozem towarów. Skoro ustawodawca nie objął dyspozycją w/w przepisu odsetek z tytułu nieterminowej wpłaty należności celnych, to tym samym odsetki te należy traktować jako należność uboczną w stosunku do należności celnych. Wobec powyższego naliczenie odsetek mogło dotyczyć wyłącznie zwracanej kwoty cła, gdyż art.250 §3 Kodeksu celnego odnosi się wyłącznie do należności celnych. W ocenie organu również art. 249 Kodeksu celnego nie mógł stanowić podstawy do naliczenia odsetek za zwłokę od całej zapłaconej kwoty tj kwoty cła oraz odsetek z tytułu nieterminowej wpłaty należności celnych, gdyż w przepisie tym nie ma mowy o wypłacie odsetek od zwracanych odsetek z tytułu nieterminowej wpłaty należności celnych. W odwołaniach skarżąca podniosła, że skoro w zaskarżonej decyzji organ stwierdził, iż odsetki oblicza się według zasad i w wysokości określonych w przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, to stosownie do art.72 §3 Ordynacji podatkowej, należało naliczyć odsetki zarówno od kwoty zwracanego cła jak również od kwoty odsetek z tytułu nieterminowego uiszczenia należności celnych. Odnosząc się do tego zarzutu Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że w ustawie Kodeks celny nie zostały określone zasady oraz wysokość obliczania odsetek od zwracanych należności celnych. W tym zakresie ustawa odsyła do przepisów Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art.250 §5 Kodeksu celnego, odsetki, o których mowa w § 3 i 4 tego przepisu, oblicza się według zasad i w wysokości określonych w przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

Zasady obliczania odsetek od zaległości podatkowych uregulowane zostały w Dziale III Ordynacji podatkowej (Zobowiązania podatkowe) -Rozdział 6 (art.53 do art.58) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2002r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, dokonywania zaokrągleń oraz zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz.U. Nr 240, póz. 2063). We wskazanych przepisach określono m.in. kwestie dotyczące ustalania terminu, do jakiego należy obliczyć płacone przez organ podatkowy odsetki a także wysokość stawki. Dlatego dokonując obliczenia wysokości odsetek od zwracanych należności celnych, zastosowanie będą miały przepisy Działu III - Rozdział 6 Ordynacji podatkowej. Natomiast powołany w odwołaniu art.72 Ordynacji podatkowej nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania. Przepisy Rozdziału 9 (Dział III) Ordynacji podatkowej, w którym zamieszczono art.72, regulują kwestie dotyczące nadpłaty oraz zasad jej zwracania w postępowaniu podatkowym. Do tych zaś przepisów Ordynacji podatkowej brak jest stosownego odesłania w ustawie Kodeks celny, w tym, gdy chodzi o ustalanie zasad oraz wysokości obliczania odsetek.

Na powyższe decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. skarżąca wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się ich uchylenia.

W skargach zarzuciła naruszenie art.72 §2, art.78 §1 i §3 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art.250 §5 Kodeksu celnego. W ocenie skarżącej, organ celny winien naliczyć i zwrócić odsetki nie tylko od zwracanej kwoty cła, ale od całej kwoty zapłaconej na poczet należności celnych, w tym również od zapłaconych przez nią odsetek. Ponadto podniosła, że w zaskarżonych rozstrzygnięciach Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że w ustawie Kodeks celny nie zostały określone zasady oraz wysokość obliczania zwracanych odsetek za zwłokę. W tym zakresie ustawa odsyła do przepisów Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art.250 §5 Kodeksu celnego, odsetki, o których mowa w § 3 i 4 tego przepisu, oblicza się według zasad i w wysokości określonych w przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych. Wskazane zasady obliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych uregulowane zostały w Dziale III Ordynacji podatkowej (Zobowiązania podatkowe) -Rozdział 6 (art.53 do art.58) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2002r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, dokonywania zaokrągleń oraz zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach. Niezrozumiałym dla skarżącej jest pominięcie przez Dyrektora Izby Celnej przepisów Działu III - Rozdział 6 Ordynacji podatkowej. Art.72 §2, regulujący kwestie dotyczące nadpłaty oraz zasad jej zwracania w postępowaniu podatkowym stanowi jednoznacznie, że "Jeżeli wpłata dotyczyła zaległości podatkowej, na równi z nadpłatą traktuje się także część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę." A zatem nadpłata winna zostać zwrócona wraz z oprocentowaniem od należności głównej oraz odsetek. Skarżąca podniosła, że w analogicznych sprawach wypowiadał się NSA(wyrok NSA OZ w Warszawie z 11.03.2003 r. IIISA 2093/01, publ.M.Pod.2003/8/45) wskazując, że po nowelizacji Ordynacji podatkowej tj. po 5.06.2001 r. zapłacone odsetki za zwłokę podlegają takiemu samemu oprocentowaniu jak pozostała część nadpłaty". Dyrektor Izby Celnej w K. w odpowiedziach na skargi wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy(art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami -bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi. Bezspornym jest, że sprawach poddanych kontroli sądowej uznano, iż cło zostało wymierzone przez organ celny l instancji bezpodstawnie, a skarżąca nie przyczyniła się do powstania tego błędu, zatem należało zarządzić zwrot należności celnych wraz z odsetkami i odsetek uiszczonych z tytułu nieterminowego uiszczenia należności celnych. Przedmiotem sporu jest natomiast wysokość zwróconych skarżącej odsetek. Zdaniem skarżącej odsetki te winny być naliczone od całej kwoty, która została przez nią wpłacona, a więc nie tylko od kwoty cła, ale również od kwoty odsetek z tytułu nieterminowego uiszczenia należności celnych. Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej, iż brak podstaw prawnych do uwzględnienia żądania. W myśl regulacji zawartej w art. 2521 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. nr 75 poz. 802 z p. zm.), postępowanie w przedmiocie zwrotu należności celnych i odsetek od zwracanych kwot prowadzi dyrektor izby celnej na podstawie przepisów Kodeksu celnego, z odpowiednim zastosowaniem przepisów działu IV Ordynacji podatkowej.

Przepis art.250 §3 ustawy Kodeks celny regulujący kwestie wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych stanowi, że: "Od zwracanych należności celnych przywozowych lub wywozowych nie płaci się odsetek, chyba, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim wypadku odsetki oblicza się od dnia uiszczenia należności podlegających zwrotowi". Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że co do zasady należności celne zwracane są bez odsetek. Jednakże ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady, dopuszczając możliwość zwrotu odsetek tylko wówczas, gdy ustalenie należności celnych było wadliwe na skutek błędu organu celnego, a dłużnik nie przyczynił się do jego powstania. Ze wskazanego przepisu jednoznacznie wynika, że zwrot dotyczyć może wyłącznie odsetek od zwracanych należności celnych. Kierując się zasadą wyrażoną we wskazanym przepisie, oraz biorąc pod uwagę to, iż cło w przedmiotowej sprawie zostało wymierzone bezpodstawnie a skarżąca nie przyczyniła się do powstania tego błędu, Dyrektor Izby Celnej w K. prawidłowo zarządził zwrot odsetek od zwracanej kwoty cła. Jednocześnie brak było podstaw do naliczenia odsetek za zwłokę od zwracanej kwoty odsetek zapłaconych przez skarżącą z tytułu nieterminowego uiszczenia należności celnych. Odsetki zwracane na podstawie art.250 §3 Kodeksu celnego uiszczone z tytułu nieterminowej wpłaty należności celnych, nie są, bowiem, należnościami celnymi w rozumieniu art.3 § 1 pkt 8 Kodeksu celnego, a tylko od tych należności zwracane są odsetki. Z brzmienia tego przepisu wynika, że należnościami celnymi przywozowymi są cła i inne opłaty związane z przywozem towarów. Skoro ustawodawca nie objął definicją ustawową zawartą w tym przepisie odsetek z tytułu nieterminowej wpłaty należności celnych, to tym samym odsetki te nie są należnościami celnymi. Wobec powyższego naliczenie odsetek mogło dotyczyć wyłącznie zwracanej kwoty cła, gdyż jak wskazano powyżej, art.250 §3 Kodeksu celnego odnosi się wyłącznie do odsetek od zwracanych należności celnych. Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że art. 249 Kodeksu celnego również nie mógł stanowić podstawy do naliczenia odsetek od całej zapłaconej przez skarżącą kwoty tj. kwoty cła oraz odsetek z tytułu nieterminowego uiszczenia należności celnych. Przepis ten nie wprowadza zasady wypłaty odsetek od zwracanych odsetek z tytułu nieterminowej wpłaty należności celnych. W ocenie Sądu gdyby wolą ustawodawcy było odmienne uregulowanie tej kwestii analogicznie jak w przypadku określenia w art.250§3 Ustawy Kodeks celny, zasady płacenia odsetek jako odstępstwa od zasady nie płacenia odsetek od zwracanych należności celnych, taka regulacja niewątpliwie znalazła by się w Dziale V "Zwrot i umorzenie należności celnych" ustawy Kodeks celny. W skargach zarzucono, że w zaskarżonych rozstrzygnięciach Dyrektor Izby Celnej w K. bezpodstawnie pominął regulację zawartą w przepisach Działu III, Rozdział 9 Ordynacji podatkowej, w tym art.72 §3 tej ustawy. Przepis ten definiując nadpłatę podatkową wskazuje, że "Jeżeli wpłata dotyczyła zaległości podatkowej na równi z nadpłatą traktuje się także część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę". Trafnie w ocenie Sądu, organy celne przyjęły, że w ustawie Kodeks celny nie zostały określone zasady oraz wysokość obliczania odsetek za zwłokę od zwracanych należności celnych. W tym zakresie ustawa odsyła do przepisów Ordynacji podatkowej, ponieważ zgodnie z art.250 §5 Kodeksu celnego, odsetki o których mowa w §3 i 4 tego przepisu, a wiec odsetki od zwracanych należności celnych, oblicza się według zasad i w wysokości określonych w przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych. Zasady obliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych uregulowane zostały w Dziale III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr. 137 póz. 926 ze zm.)- Zobowiązania podatkowe -Rozdział 6 (art.53 do art.58) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2002r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, dokonywania zaokrągleń oraz zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach. Przy obliczaniu wysokości odsetek od zwracanych należności celnych, zastosowanie w sprawie miały wskazane przepisy Ordynacji podatkowej. Przepisy Rozdziału 9 (Dział III) Ordynacji podatkowej, w przedmiotowej sprawie nie mogły jednak mieć zastosowania do wypłacenia odsetek od odsetek uiszczonych przez skarżącą od nieterminowego uiszczenia należności celnych, gdyż do tych przepisów Ordynacji podatkowej brak jest stosownego odesłania w ustawie Kodeks celny. Jak wskazano powyżej do tych przepisów odsyła wprost tylko przepis art.250§5 ustawy Kodek celny w sytuacji zwrotu należności celnych, do których odsetki od nieterminowego uiszczenia należności celnych zgodnie z definicją ustawową, nie należą. Ponadto należy zauważyć, że stosownie do art.262 Kodeksu celnego, do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepis art.12 oraz przepisy działu IV ustawy- Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Wskazane w art.262 Kodeksu celnego przepisy stosuje się, więc w postępowaniu celnym pomocniczo z zachowaniem "odpowiedniości" a ponadto "z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego". Przepis ten zastrzega, bowiem pierwszeństwo procesowych uregulowań całego kodeksu celnego i aktów mu towarzyszących. Wskazana przez skarżącą podstawa żądania wypłaty odsetek od uiszczonych odsetek, zawarta w rozdziale 9 "Nadpłata" Działu III "Zobowiązania podatkowe,, Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w postępowaniu celnym. Kodeks celny zawiera, bowiem pełną i kompletną regulację prawną w zakresie długu celnego, w tym zwrotu i umorzenia należności celnych (Dział V tej ustawy) oraz płacenia odsetek od zwracanych należności celnych i stanowi jedyną podstawę prawną do rozstrzygania tych kwestii z wyjątkiem dotyczącym określania zasad i wysokości odsetek płaconych od zwracanych należności celnych, do których w §5 art.250 Kodeks celny odsyła wprost bez odpowiedniości ich stosowania. Zasady obliczania i wysokość odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych uregulowane zostały w Dziale III Ordynacji podatkowej (Zobowiązania podatkowe) -Rozdział 6 (art.53 do art.58). Do tych zasad odsyła wprost także przepis art. 242§2 Kodeksu celnego. Uregulowanie przez ustawodawcę w art.250 Kodeksu celnego zasady nie płacenia odsetek od zwracanych należności celnych i jednocześnie odstępstwa od tej zasady wskazuje zdaniem Sądu, na zupełność regulacji prawnej zawartej w art.249 Kodeksu celnego w zakresie zwrotu odsetek uiszczonych z tytułu nieterminowego uiszczenia należności celnych i nie przyjęciu odstępstwa od zasady nie płacenia odsetek jak w przypadku regulacji wynikającej z art.250§3 Kodeksu celnego. Dlatego też powyższej oceny nie może zmienić powoływany przez skarżąca wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Warszawie z 11.03.2003 r. sygn. akt IIISA 2093/01, (publ.M.Pod.2003/8/45) w którym wskazane zostało, że "po nowelizacji Ordynacji podatkowej tj. po 5.06.2001 r zapłacone odsetki za zwłokę podlegają takiemu samemu oprocentowaniu jak pozostała część nadpłaty' Wyrok ten dotyczył, bowiem zwrotu nadpłaty należności podatkowej. W szczególności w wyroku tym Sąd wskazał, że Izba Skarbowa miała podstawy by uznać, iż w stanie prawnym obowiązującym przed dniem wejścia w życie noweli Ordynacji podatkowej, tj. przed 5 czerwca 2001 r., zapłacone odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna nie stanowiły nadpłaty podatku, a co za tym idzie nie podlegały oprocentowaniu tak jak nadpłaty podatku. Dopiero od 5 czerwca 2001 r. zgodnie z treścią art. 72 § 3 Ordynacji podatkowej na równi z nadpłatą traktuje się także część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta dotyczyła zaległości podatkowej.

W związku z powyższym skargi nie mogą być uwzględnione, ponieważ wyniki kontroli przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów celnych nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonych decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art.151 wskazanej ustawy.