Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 461/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58, art. 107 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Paweł Zaborniak Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi R. Z., B. Z., I. H. i następców prawnych po zmarłym D. H.: D. D. i K. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 461/13

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zwane dalej Kolegium lub SKO postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (powołano: tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...] wydane w sprawie odmowy przywrócenia B.Z., R. Z., I.H. oraz D.H. terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości położonych w Ż., oznaczonych jako działki nr 1402 i nr 1408.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] września 2005 r., nr [...] Burmistrz [...] orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w Ż., oznaczonych jako działka nr 1402 należącą do M.W., a działką nr 1408 pozostającą we władaniu Urzędu Miejskiego w [...] Decyzja stała się ostateczna w dniu 12 listopada 2005 r.

Wnioskiem określonym jako skarga o wznowienie postępowania datowanym na dzień [...] stycznia 2008 r. B.Z., R.Z., I.H. oraz D.H. zwrócili się do ww. organu o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wskazując, że bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu rozgraniczeniowym.

Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] Burmistrz [...] odmówił wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie określonemu w art. 148 k.p.a. terminowi do złożenia tego wniosku.

Wnioskiem z dnia [...] marca 2008 r. B.Z., R.Z., I.H. oraz D.H. wystąpili o przywrócenie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania wskazując, że w ich ocenie zachowali miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż o fakcie wydania decyzji o rozgraniczeniu dowiedzieli się w dniu 24 stycznia 2008 r., a wniosek złożyli w dniu 30 stycznia 2008 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] Burmistrz [...] odmówił przywrócenia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, które zostało uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008r., nr [...].

W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Burmistrz [...] wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., nr [...] odmówił przywrócenia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że organ I instancji ustalił krąg spadkobierców części właścicieli działki nr 1408, a nadto, że wnioskodawcy o decyzji o rozgraniczeniu przedmiotowych nieruchomości dowiedzieli się w dniu 14 lutego 2006 r., tj. w dniu doręczenia przez Sąd Rejonowy w [...] opinii biegłego geodety złożonej do sprawy [...], która zawiera informację, że granica pomiędzy działkami 1408 i 1402 zastabilizowano na gruncie znakami granicznymi ustalonymi w 2004 r. w postępowaniu rozgraniczeniowym. Fakt otrzymania opinii z tymi informacjami potwierdzają pokwitowania odbioru. Tym samym termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. upłynął dla wnioskodawców w dniu 14 stycznia 2007 r. Wnioskujący o przywrócenie terminu nie wykazali ani nie uprawdopodobnili okoliczności, że wiedzę o treści decyzji o rozgraniczeniu uzyskali dopiero w dniu 24 stycznia 2008 r. to jest w trakcie zapoznawania się w Urzędzie Miejskim w [...] z aktami sprawy, a otrzymana przez nich opinia geodety w sposób niebudzący wątpliwości wskazywała, że toczyło się postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące przedmiotowych nieruchomości.

Wnioskujący uchybili siedmiodniowemu terminowi, liczonemu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz nie uprawdopodobnili, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło bez ich winy. Zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a. przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne.

B.Z., R.Z., I.H. oraz D.H. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I-ej instancji. W ocenie żalących się rozstrzygnięcie organu I instancji należy uznać za błędne. W toku postępowania wykazali, że podanie o wznowienie złożyli z zachowaniem terminu przewidzianego na jego wniesienie. O wydaniu decyzji rozgraniczeniowej dowiedzieli się na rozprawie apelacyjnej w Sądzie Okręgowym w [...] w styczniu 2008 r., dlatego twierdzenie organu, że o decyzji dowiedzieli się z opinii biegłego geodety, sporządzonej na użytek postępowania sądowego jest niesłuszne.

Kolegium wskazanym na wstępie postanowieniem utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu podało, że wniosku nie można uwzględnić, gdyż nie zawiera argumentacji, która w świetle obowiązującej procedury przemawiałaby za jego pozytywnym rozpatrzeniem. Stosownie do przepisu art. 58 k.p.a. w przypadku uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej, na wniosek zainteresowanego termin może zostać przywrócony, jednakże przy spełnieniu następujących przesłanek: 1/ zainteresowany uprawdopodobni, że naruszenie terminu nastąpiło bez jego winy; 2/ wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3/ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.

Instytucja przywrócenia terminu służy konwalidacji spóźnionej czynności procesowej i tym samym zniesienia skutków prawnych, jakie wywiera ostateczna decyzja administracyjna. W prośbie o przywrócenie terminu należy wykazać, że mimo dochowania całej staranności nie udało się zachować terminu. Istnienie po stronie składającego wniosek niedbalstwa, czy chociażby winy nieumyślnej powoduje niemożność przywrócenia terminu, a okoliczności powodujące niemożność zachowania terminu muszą mieć charakter obiektywny i nadzwyczajny (nagła choroba, uniemożliwiająca wyręczenie się osobą trzecią, pożar, powódź, zdarzenie losowe czy inne, trudne do przezwyciężenia przeszkody w dokonaniu czynności procesowej.

Poza sporem pozostaje, że skarżący dowiedzieli się o decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia w trybie wznowienia postępowania z treści doręczonej im w dniu 14 grudnia 2006 r. opinii biegłego geodety sporządzonej na użytek postępowania sądowego o ochronę własności. Za prawidłowe należy zatem uznać stanowisko organu, że o decyzji strony nie mogły się dowiedzieć później, niż to wynika z faktu doręczenia im tej opinii. Oznacza to jednocześnie, że skarżący nie dochowali ustawowego terminu na dokonanie czynności procesowej i dlatego rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z obowiązującym prawem.

B.Z., R.Z., I.H. i D. H. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], zaskarżając je w całości i zarzucili naruszenie przepisów postępowania to jest art. 145 k.p.a., 148 k.p.a. w związku z art. 58 k.p.a. poprzez nieprzywrócenie terminu, mimo zaistnienia przesłanek do jego przywrócenia. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu wskazali, że postępowanie rozgraniczeniowe celowo przeprowadzono bez ich udziału, aby granica została ustalona na korzyść sąsiadki, w miejscu, w którym granica nigdy nie było. Wyrazili zaskoczenie faktem, że rozgraniczenia dokonano bez powiadomienia stron, jedynie z udziałem M. W. Takie działanie geodety nie może pozbawiać skarżących ochrony ich prawa własności. Organ administracyjny nie może również dawać akceptacji takim działaniom, które są sprzeczne z prawem, a decyzja o rozgraniczeniu nie powinna była w ogóle zapaść. Podnieśli, że ten sam geodeta wydawał opinię w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w [...] Zdaniem skarżących zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu. Nie uchybili terminowi do złożenia wniosku o wznowienia postępowania, gdyż o fakcie wydania decyzji dowiedzieli się dopiero na rozprawie apelacyjnej w Sądzie Okręgowym w [...], a nie z treści opinii biegłego geodety T.N. W treści tej opinii brak było informacji o tym, że decyzja rozgraniczeniowa została wydana. Wskazali, że przesłanką przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie, a nie udowodnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy składającego wniosek. W toku postępowania w sposób wystarczający wykazali, że wniosek został złożony w terminie. Organ nie poczynił w przedmiotowej sprawie żadnych ustaleń i nie przeprowadził żadnych dowodów.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 P.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia.

Stan faktyczny uwzględniony przez organy do orzekania w sprawie o przywrócenie terminu, Sąd uznaje za własne ustalenia. Sąd stwierdza też, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło w całości przepisy regulujące instytucję przywracania terminu to jest art. 58 k.p.a. i prawidłowo też dokonało oceny ustalonego stanu faktycznego sprawy w aspekcie przesłanek przywrócenia terminu określonych w art. 58 k.p.a. Stwierdzenie, że nie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

Okolicznością bezsporną jest, że wnioskodawcy o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] dowiedzieli się z opinii biegłego geodety sporządzonej na potrzeby postępowania prowadzonego przed Sądem Rejonowym w [...] pod sygn. akt [...] w dniu [...] grudnia 2006 r., to jest w dniu doręczenia B. i R.Z. oraz I.i D.H. wspomnianej opinii.

Treść opinii nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości, że biegły na stronie opinii podał numer decyzji oraz szczegółowo przytoczył treść rozstrzygnięcia, a także powody, dla których w przypadku, gdy w ewidencji gruntów jako władająca nieruchomością drogową wpisana jest gmina postępowanie o rozgraniczenie toczy się tylko z udziałem właściciela nieruchomości graniczącej z tą drogą. Biegły jednoznacznie wskazał, że decyzja dotyczyła rozgraniczenia pomiędzy działkami nr 1402 i 1408. Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia przytoczył ten fragment opinii, który w sposób szczegółowy opisuje decyzję i rozstrzygnięcie w niej zawarte.

Wobec bezspornej okoliczności, że wnioskodawcy dysponowali opinią biegłego, uprawniało do wniosku, że w dacie 14 grudnia 2006 r. wiedzieli o decyzji Burmistrza [...] Bez wpływu na wynik pozostaje okoliczność, czy opinia ta została przeczytana, ważne jest, że została prawidłowo doręczona i istniała po stronie wnioskodawców możliwość dowiedzenia się o kwestionowanej decyzji rozgraniczeniowej. Za nietrafne, zatem należy uznać argumenty, które wnioskodawcy wskazują, jako uprawdopodobnienie uchybienia terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

W orzecznictwie za utrwalony należy uznać pogląd, zgodnie z którym dowiedzenie się o decyzji oznacza nie tylko powzięcie wiadomości o jej istnieniu, ale również o zawartym w niej rozstrzygnięciu (zob. np. wyroki NSA z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. II OSK 2336/2010, LexPolonica nr 3891675, z dnia 15 maja 2008 r. sygn. II OSK 547/2007, LexPolonica nr 2055662, czy też z dnia 10 marca 2006 r. sygn. II OSK 622/2005, ONSAiWSA 2006/5 poz. 133).

Organy orzekające w sprawie, wbrew twierdzeniom skarżących nie naruszyły przepisów postępowania, a przeprowadzona ocena zgromadzonego materiału dowodowego jest spójna i logiczna. W szczególności nie polega na prawdzie, że w opinii biegły nie użył zwrotu "decyzja". Biegły nie tylko, że użył tego terminu, to wskazał wszystkie niezbędne elementy decyzji, wymienione w art. 107 § 1 k.p.a., czyj tylko dla tego aktu indywidualne właściwości.

Fakt złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu i uprawdopodobnienie przyczyn uchybienia terminowi, nie zwalnia organów orzekających od poczynienia własnych ustaleń w tym zakresie i oceny wniosku.

Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił jako nieuzasadnioną.