Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 762/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zwolniono od uiszczenia wpisu w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanowił: zwolnić skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 100 zł


UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wniosku skarżący wskazał, że nie jest w stanie dokonać pełnej opłaty sądowej bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Z treści skargi kasacyjnej wynika natomiast, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 100 zł. Jednocześnie strona uiściła wpis od skargi kasacyjnej na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego w kwocie 100 zł. Mając na uwadze powyższe orzekający potraktował wniosek skarżącego jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 100 zł.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w pomieszczeniu socjalnym hurtowni, której jest właścicielem. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Jako majątek ruchomy wniosodawca wskazał samochód osobowy [...]o wartości [...] zł.

Zarządzeniem z dnia 06 listopada 2013r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania dokumentów oraz oświadczeń obrazujących sytuację finansową i majątkową wnioskodawcy.

W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego przedłożył: zeznania podatkowe wnioskodawcy za lata 2011-2012 z których wynika, że za 2011r. wykazał stratę w kwocie [...] zł oraz za 2012r. dochód [...] zł; saldo rachunku bankowego [...]zł); umowę pożyczki zawartej przez skarżącego z Fundacją Wspomagania Wsi na kwotę [...] zł. W piśmie z dnia 14 listopada 2013r. skarżący oświadczył, że posiada zobowiązania wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu Skarbowego w łącznej kwocie [...]zł. Skarżący korzysta z pomocy finansowej rodziny.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych

i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując

się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa

i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie

i rodziny.

Wskazać należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega badaniu

z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie należy ponieść w konkretnym postępowaniu (wpis od skargi kasacyjnej wynosi 482 zł) oraz możliwości finansowych wnioskodawcy.

W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało,

że wnioskodawca spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Skarżący prowadzi działalność gospodarczą która nie generuje praktycznie żadnego dochodu. Celem zapewnienia potrzeby bytowej korzysta z pomocy finansowej rodziny. Mając na uwadze powyższe przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie częściowym poprzez zwolnienie skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 100 zł – zgodnie z żądaniem strony - należy uznać za adekwatne do aktualnej sytuacji majątkowej strony.

Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.