Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 341/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2005-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie: sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant: Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 04 października 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...]. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo Usługowo-Budowlane "W" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością założona została w dniu [...] lutego 1996 roku na podstawie umowy zawartej pomiędzy J.B., T.W. oraz W.G.. Spółka prowadząc w okresie 1996 – 1998 roku działalność gospodarczą między innymi w zakresie prowadzenia prac remontowo – budowlanych oraz urządzania

i utrzymywania zieleńców zatrudniała pracowników. W związku z powyższym zobowiązana była jako płatnik stosownie do treści art.31 i art.38 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku

o podatku dochodowym od osób fizycznych do obliczania, pobierania i terminowego odprowadzania na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń wypłacanych pracownikom.

Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie złożonych deklaracji PIT-4 oraz ewidencji wpłat ustalił, iż w ustawowo wyznaczonym terminie Spółka nie wpłacała należnych zaliczek za miesiące od marca 1998 do lutego 1999 roku, które w związku z powyższym, zgodnie z art.51 §1 i §3 stały się zaległością podatkowa.

W związku z niedopełnieniem przez spółkę obowiązków płatnika Urząd Skarbowy w decyzjach o odpowiedzialności podatkowej płatnika: Nr [...] z dnia [...].08.1998r. za m-c maj 1998 r., Nr [...] z dnia [...].09.1998r. za m-c czerwiec 1998r., Nr [...] z dnia [...].01.1999r. za m-c lipiec i sierpień 1998r., Nr [...] z dnia [...].01.1999r. za m-c wrzesień 1998r., Nr [...] z dnia [...].01.1999r. za m-c październik 1998r.,- Nr [...] z dnia [...].02.1999r. za m-c listopad 1998r.,- Nr [...] z dnia [...].03.1999r. za m-c grudzień 1998r., Nr [...] z dnia [...].04.1999r. za m-c styczeń 1999r., Nr [...] z dnia [...].05.1999r. za m-c luty 1999r. oraz decyzja Nr [...] z dnia [...].12.1998r. za miesiące maj i czerwiec 1998 r. ( PIT-8A) - określił wysokość pobranego, a nie wpłaconego podatku. Decyzje doręczono spółce w trybie obowiązujących przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa.

Wobec braku dobrowolnych wpłat wdrożono wobec spółki postępowanie egzekucyjne, które jednak z uwagi na brak majątku dłużnika okazało się bezskuteczne

i postanowieniem z dnia [...] marca 2000 roku zostało umorzone. (k- 52-57).

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej J.B. jako członka zarządu za zaległości podatkowe PUB "W" Sp. z o.o., jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-4 za miesiące od czerwca 1998 roku do lutego 1999 roku oraz zryczałtowanego podatku dochodowego PIT-8A w łącznej kwocie 3.839,70 zł, odsetki za zwłokę od powyższych zaległości liczone na dzień wydania decyzji w łącznej kwocie 6.306,90 zł oraz koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 105,70 zł. (k- 152).

Strona od powyższej decyzji złożyła w dniu 15 stycznia 2004 roku odwołanie, wnosząc o jej uchylenie w całości.

W odwołaniu zarzucono, iż przy orzekaniu o jego odpowiedzialności jako osoby trzeciej, organ pierwszej instancji nie uwzględnił wszystkich argumentów i dowodów przedstawionych przez Stronę Skarżącą w trakcie postępowania podatkowego. Ponadto zdaniem Skarżącego, obarczanie tylko jego pełną odpowiedzialnością za zaistniałą sytuację jest krzywdzące . Odwołanie uzupełniono pismem z dnia [...] maja 2004r.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją Nr [...] z dnia 14 maja 2004 roku utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 roku.

Uznał po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem i argumentami odwołującego, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki egzoneracyjne wynikające z art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa, które zwalniałyby J.B. od odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Dowiedziono bezskuteczności egzekucji, trafnie określono tzw. "właściwy czas" w którym należało złożyć wniosek o zgłoszenie upadłości oraz wykazano winę Skarżącego w opóźnieniu złożeniu wniosku o upadłość.

Powyższa decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została zaskarżona przez J.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W skardze Strona Skarżąca zarzuca organom podatkowym nieuwzględnienie postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy z dnia [...] stycznia 1999 r. sygn. akt [...], w którym Sąd odrzucił wniosek skarżącego J.B. o ogłoszenie upadłości PUB "W" Sp. z o.o., stwierdzając, że wnioskodawca nie reprezentuje przedmiotowej spółki, ponieważ został odwołany z funkcji członka zarządu. Skarżący podnosi, iż został odwołany z funkcji Prezesa Zarządu Spółki,

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

a zatrudniony (do dziś) jako Dyrektor Spółki i nie ma to, jego zdaniem, nic wspólnego

z odwołaniem z funkcji statutowej. Dokumenty, w tym deklaracje podatkowe, Skarżący podpisywał jedynie jako Dyrektor, a nie członek zarządu. Ponadto Skarżący zakwestionował ustalenia organów podatkowych, co do właściwego terminu wniesienia wniosku o upadłość spółki oraz zarzucił błędną interpretację art.116 ustawy Ordynacja podatkowa, nie ustosunkowanie się do przedstawionych przez niego wyjaśnień i dokumentów dotyczących zwołania Zgromadzenia Wspólników w celu uzdrowienia sytuacji w Spółce, a także naruszenie

art.121 §l i art.122 ustawy Ordynacja podatkowa.

W związku z podniesionymi zarzutami Strona Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2004 roku i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż decyzja administracyjna może być uchylona jedynie

w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, albo naruszenie przepisów procesowych, nie będące wszakże podstawą wznowienia postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie ze stanem faktycznym zaległości podatkowe P.U.B. " W" Spółka z o.o.

dotyczyły podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu pobranych, a nie wpłaconych zaliczek miesięcznych od wynagrodzeń wypłaconych pracownikom (PIT-4) za okres od VI do XII 1998 i od I do II 1999 roku oraz z tytułu pobranego, a nie wpłaconego zryczałtowanego podatku od dokonanych wypłat należności z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło (PIT-8A) za V-VI/98 rok.

Odnośnie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych po 31 grudnia 1997 roku zastosowanie mają przepisy rozdziału 15 działu III ( art. od 107 – do 119 ) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami.)

Przy czym należy jednocześnie zaznaczyć, iż zgodnie z art. 21 ustawy z dnia

12 września 2002 roku o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

innych ustaw ( Dz. U. Nr 169 poz. 1387 ) do odpowiedzialności podatkowej osób trzecich

z tytułu zaległości podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie noweli ustawy Ordynacja podatkowa, to jest powstałych przed dniem 01.01.2003 roku stosuje się przepisy ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie noweli.

Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich uzależniona jest od spełnienia określonych wymogów ogólnych wskazanych w przepisach art. 107-109 ustawy Ordynacja podatkowa,

a krąg podmiotów, które ponoszą odpowiedzialność z tytułu cudzych zaległości podatkowych

jest wskazany w art. 110-117 i ma charakter zamknięty.

Ogólną regułę odpowiedzialności osób trzecich formułuje art.107 Ordynacji podatkowej:

- w §1 w przypadkach i w zakresie przewidzianych w niniejszym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie.

- w § 2 jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za:

1) podatki nie pobrane oraz pobrane, a nie wpłacone przez płatników lub inkasentów,

2) odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych,

3) nie zwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek,

4) koszty postępowania egzekucyjnego.

Tak szeroko zakreślona odpowiedzialność osoby trzeciej ulega jednak pewnym ograniczeniom w stosunku do członków zarządu spółki z o.o. - wynikająca właśnie

z dyspozycji art.116 ustawy Ordynacja podatkowa.

Mianowicie zgodnie z jego treścią - za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości (postępowanie układowe), albo że nie zgłoszenie wniosku

o ogłoszenie upadłości oraz nie wszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie

z jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja jest możliwa. Odpowiedzialność członków zarządu spółki obejmuje zobowiązania podatkowe, które powstały

w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu spółki.(§ 1 i §2).

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

Jak wynika z treści zebranego w sprawie materiału skarżący poddaje pod wątpliwość fakt, iż jest osobą odpowiedzialną za zaległości podatkowe PUB "W" Sp. z o.o. z uwagi na odwołanie go przez wspólników z członka zarządu spółki; zaprzecza twierdzeniom organu, że wniosek o zgłoszenie upadłości został złożony przez niego zbyt późno, i w związku z tym wywodzi, że nie ponosi za to jakiejkolwiek winy; nie zgadza się ze wskazanym przez organ podatkowy terminem "właściwego czasu" do złożenia wniosku o upadłość.

Odnośnie kwestii ustalenia przez organ właściwej osoby odpowiedzialnej, to w ocenie składu orzekającego bezsprzecznie wykazano, iż w okresie, w którym powstały zaległe

zobowiązania podatkowe będące przedmiotem zaskarżonej decyzji – J.B. był członkiem jednoosobowego zarządu PUB "W" Sp. z o.o. Dowodzą temu pozyskane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego z Sądu Rejonowego Wydziału Gospodarczego "Odpisy Aktualne Rejestru Handlowego Dział B. [...]" z [...] czerwca 1999 roku i z [...] stycznia 2002 roku.

Ponadto, powoływanie się skarżącego na uchwałę z dnia [...] maja 1998 roku, na mocy której Zgromadzenie Wspólników miało odwołać go z funkcji członka zarządu, jest bezzasadne. Z postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy z dnia [...] lipca 1998 roku ( sygn. akt Ns. Rej. [...] ) wynika, że wniosek spółki z o.o. P.U.B. "W" z [...] maja 1998 roku o wykreślenie z rejestru handlowego dział [...] rubr.4 dotychczasowego Dyrektora Naczelnego – J.B. i wpisanie w tymże rejestrze nowo powołanych Dyrektora Naczelnego Z.O. i prokurenta M.W. – został przez sąd oddalony. Sąd uznał, iż powyższa uchwała zapadła w sposób sprzeczny z bezwzględnie obowiązującym przepisem art.230 Kodeksu Handlowego i w takiej sytuacji pozostaje nieskuteczna.

Również, za bezzasadne należy uznać powoływanie się Skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy z dnia [...] stycznia 1999 roku sygn. akt [...], wydane w związku ze złożeniem przez niego wniosku o ogłoszenie upadłości

(k-71-72). Sąd wniosek odrzucił z uwagi na fakt, iż został złożony przez osobę nieuprawnioną. W związku z powyższym, w ocenie skarżącego dokument ten jest kluczowym dowodem, zwalniającym go od odpowiedzialności za zobowiązania spółki.

W tym miejscu należy jednak koniecznie zaznaczyć, iż po pierwsze – jak wynika z treści postanowienia sąd wydał je w oparciu o informację zawartą we wniosku, zamieszczoną przez

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

skarżącego, że z dniem 17 maja 1998 roku został odwołany z funkcji jednoosobowego Zarządu Spółki; po drugie istotnie, jednym z warunków zwolnienia zarządu z odpowiedzialności jest prawidłowy i prawnie skutecznie złożony wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego, lecz nie wywiera takich skutków wniosek zwrócony lub odrzucony przez sąd.

Poza tym, jak już wcześniej dowiedziono, Strona pisząc o swoim odwołaniu z funkcji członka zarządu w rezultacie nie została skutecznie z niej odwołana.

Należy zgodzić się również z twierdzeniem organów, iż Skarżący posiadał świadomość bycia członkiem zarządu spółki. Ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, że same deklaracje PIT-4 będące przedmiotem orzeczenia odpowiedzialności podpisywane były przez skarżącego jako dyrektora. Również, po podjęciu uchwały odwołującej go ze stanowiska członka zarządu, Skarżący podjął szereg działań zmierzających do rozwiązania na drodze prawnej konfliktu istniejącego pomiędzy nim, a wspólnikami. Wystąpił do Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy z pozwem z dnia [...] maja 1998 roku o rozwiązanie w/w spółki oraz z pozwem z dnia [...] września 1998 roku o stwierdzenie nieważności uchwały. Żadne z tych działań nie były skuteczne – pozwy albo zwrócono ze względu na braki formalne, albo cofnięto. Powyższe potwierdza także dołączony do materiału dowodowego wyrok Sądu Okręgowego sygn. akt VII Ka [...] z dnia [...].06.2001r. uznający J.B. za winnego popełnienia przestępstwa z art.300 §l Kodeksu handlowego. Sąd stwierdził, iż Strona Skarżąca "pomimo podjęcia uchwały o jej odwołaniu, jako członek zarządu świetnie zdawała sobie sprawę, że pozostaje we władzach spółki, o czym zresztą sama mówiła w swoich wyjaśnieniach składanych przed Sądem Rejonowym, ponadto podpisywanie przez nią pism w imieniu spółki "W" jest tego namacalnym dowodem".

Należy podkreślić, iż do orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. organ podatkowy jest obowiązany wykazać jedynie okoliczność pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzoną zaległość podatkową Spółki oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, bowiem ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu.

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

Przepis art.116 §1 ustawy Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie noweli) wskazuje, kto odpowiada za zaległości podatkowe spółki

z ograniczoną odpowiedzialnością ustanawiając w tym zakresie regułę oraz określając przesłanki egzoneracyjne odpowiedzialności.

Regułą jest solidarna odpowiedzialność członków zarządu (z uwzględnieniem § 2) za zobowiązania podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna.

Do przesłanek natomiast należy :

1. wskazanie mienia, z którego egzekucja jest możliwa, przy czym wystarczyło wykazanie jakiegokolwiek majątku spółki , bez względu na jego wartość , który nie był objęty egzekucją

i organ egzekucyjny nie wiedział o tym majątku. Uwolnienie członka zarządu

z odpowiedzialności powinno następować dopiero wtedy gdy ujawniony przez niego majątek pozwalał na pokrycie znacznej części zobowiązań spółki.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy postępowanie egzekucyjne wszczęte

w stosunku do spółki na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] okazało się one bezskuteczne. W dniach [...] kwietnia 1999 roku, [...] czerwca 1999 roku, [...] marca 2000 roku sporządzono protokoły o stanie majątkowym spółki, z których wynikało, że spółka nie posiadała żadnych wierzytelności i innych praw majątkowych. Również zajęcie rachunku bankowego okazało się bezskuteczne. W konsekwencji, postępowanie egzekucyjne zostało dnia [...] marca 2000 roku umorzone. 2. wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe, albo że nie zgłoszenie wniosku o ogłoszeniu upadłości oraz wszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy.

"Właściwy czas" do wszczęcia postępowania układowego, o którym mowa

w art.298 §2 k.h., to czas właściwy ze względu na ochronę wierzycieli. Za taki czas nie może być natomiast uznana chwila, w której pasywa przewyższają aktywa i z tej przyczyny dłużnik nie posiada już dostatecznych środków na wykonanie układu (wyrok Sądu Najwyższego

z 20 września 2000 r. sygn. I CKN 270/00 LEX 51340).

Wniosek o zgłoszenie upadłości jest aktualny, gdy zachodzi warunek do zgłoszenia takiego wniosku. Zgodnie z art.5 §l obowiązującego do dnia [...] września 2003 roku rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej z dnia 24 października 1934r. Prawo upadłościowe

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

(Dz. U. Nr118, poz.512 ze zm.), termin ten będzie zachowany, jeżeli wniosek zgłoszono

w ciągu dwóch tygodni od dnia zaprzestania płacenia długów lub ujawnienia, że majątek spółki nie wystarcza na zaspokojenie długów. Podstawą do ogłoszenia upadłości będzie stan, gdy dłużnik z braku środków płatniczych nie płaci przeważającej części swoich długów. Zaprzestanie płacenia długów jest podstawą i powszechną przesłanką ogłoszenia upadłości.

Przyjmuje się, że przyczyną upadłości jest załamanie finansowe podmiotu gospodarczego, polegające na jego trwałej niewypłacalności, a więc na braku możliwości zaspokojenia wszystkich wierzycieli.

Dla stwierdzenia istnienia bądź nie istnienia przesłanki zwolnienia od odpowiedzialności koniecznym jest ustalenie czy i kiedy wystąpił stan trwałego zaprzestania płacenia długów,

a w konsekwencji tego, czy w terminie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości.

Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy odpowiedzialność Skarżącego za zaległości podatkowe spółki jako płatnika obejmuje okres od maja 1998 roku do lutego 1999 roku. Tymczasem wniosek o ogłoszenie upadłości złożono do sądu w dniu 18 grudnia 1998 roku.

Organy podatkowe, nie mogąc oprzeć się na dokumentacji finansowej spółki za lata 1997

i 1998 ( ze względu na jej brak ), ustaliły ponadto na podstawie pozyskanych informacji oraz materiałów zgromadzonych w trakcie prowadzonego postępowania, iż wniosek o ogłoszenie upadłości spółki powinien był zostać złożony w sądzie już w miesiącu czerwcu 1998 roku.

Z woli ustawodawcy, wyrażonej w art.116 §1 ustawy z 29.VIII.1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), ciężar udowodnienia terminu zgłoszenia wniosku, o którym mowa w tym przepisie, obciąża stronę, która z faktu tego wywodzi określone okoliczności. Oznacza to, że Skarżący, chcąc uwolnić się od odpowiedzialności za zobowiązania spółki jako osoba trzecia powinien wykazać, że stosowny wniosek o upadłość spółki został złożony w terminie. To nie organ podatkowy, lecz członek zarządu musi udowodnić, iż wniosek o upadłość złożył we właściwym czasie. Przepis art.116 jest przepisem szczególnym, w odniesieniu do którego jednak zasady wyrażone w art.187

i 122 ustawy Ordynacja podatkowa nie przekreślają w zupełności ich stosowania w kwestiach dotyczących odpowiedzialności osób trzecich. Oznacza to tym samym, iż w przypadku gdy twierdzenia strony zdaniem organu nie są poparte stosownymi dowodami, to odmówienie wiarygodności takim twierdzeniom nie powinno nastąpić bez uprzedniego co najmniej wezwania strony do ich przedłożenia.

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

W oparciu o powyższe organ wezwał stronę do przedłożenia dowodów, mających potwierdzić fakt złożenia wniosku o upadłość we "właściwym czasie". J.B. w złożonym [...] listopada 2003 roku oświadczeniu stwierdził iż wszelkie jego działania były korzystne dla Spółki, że z dniem [...] maja 1998 roku uchwalą Zgromadzenia Wspólników w osobach W.G. i T.W. został odwołany ze stanowiska Dyrektora Naczelnego "W" Sp. z o.o. i jednocześnie pozbawiony prawa reprezentowania Spółki, że uniemożliwiono mu dysponowanie rachunkiem bankowym, czym wiązała się niemożność regulowania zobowiązań spółki. Zeznał, iż nie wie gdzie znajdują się dokumenty finansowe spółki, ponieważ z chwilą odwołania go z funkcji Dyrektora spółki, wspólnicy zabrali wszystkie dokumenty. Strona nie przedstawiła więc jakichkolwiek dokumentów finansowych na podstawie których można by było ustalić kondycję finansową spółki.

W konsekwencji poczynionych ustaleń, organ pierwszej instancji wbrew zarzutom Strony Skarżącej podniesionym w skardze podjął odpowiednie czynności zmierzające do odnalezienia dokumentacji finansowej spółki z okresu powstania przedmiotowych zaległości podatkowych. Przesłuchano pracownika spółki – K.M., która jako osoba upoważniona składała wyjaśnienia w trakcie kontroli przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Skarbowego w dniach [...] kwietnia 1999 roku w zakresie prawidłowości rozliczeń PUB "W" Sp. z o.o. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok. (nie przesłuchano wspólników spółki gdyż wezwania do nich okazały się bezskuteczne) Prześledzono również zeznania złożone przez skarżącego w trakcie prowadzonego postępowania. Z treści zeznań K.M. wynika, że sporządzała jedynie deklaracje podatkowe spółki, nie potrafiła wskazać, kto i czy w ogóle prowadził sprawozdawczość finansową spółki. Sam Skarżący natomiast do protokołu z dnia [...] grudnia 2003 roku zeznał, że po dniu [...] maja 1998 roku "W" Sp. z o.o. w ogóle nie prowadziła działalności gospodarczej, nie prowadzono żadnej księgi rachunkowej spółki, żadnej dokumentacji księgowej, ani nie sporządzano żadnego sprawozdania finansowego spółki za rok 1998 rok. Ponadto w spółce w ogóle nie było osoby zatrudnionej na stanowisku głównego księgowego. Skarżący nie pamiętał również dlaczego do grudnia 1998 roku były składane deklaracje PIT-4. W tych okolicznościach, zważywszy na pozyskane informacje urząd przyjął za uzasadnione uznać, iż dokumenty finansowe za 1998 rok nie istniały.

Sygnatura akt ISA/Go 341/05

W ocenie Sądu organy jednoznacznie wykazały, że wniosek o ogłoszenie upadłości został złożony z opóźnieniem, a Skarżący miał odpowiednio wcześnie uformowane poczucie świadomości co do złej kondycji finansowej spółki.

Powyższe potwierdza między innymi korespondencja strony skarżącej kierowanej do wspólników spółki oraz do Sądu Rejonowego, w których ogólnie rzecz biorąc powoływano się na złą kondycję finansowa, narastające długi, nieuregulowane należności podatkowe i za "faktury", oraz w stwierdzeniu skarżącego "że spółka kwalifikuje się do upadłości, gdyż jej majątek może pokryć jedynie koszty postępowania upadłościowego firmy". Ponadto także w trakcie prowadzonego postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności w pismach kierowanych do organu podatkowego i w wyjaśnieniach składanych do protokołów Skarżący wielokrotnie wspominał, iż sytuacja finansowa spółki załamała się po [...] maja 1998 roku.

W związku z powyższym nie można mówić o braku winy J.B. w spóźnionym zgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości.

Odnośnie zarzutu, iż środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym spółki zostały zajęte przez Urząd Skarbowy na poczet zaległych zobowiązań podatkowych

i w związku z tym część tych zobowiązań powinna zostać zaspokojona w okresie późniejszym niż wskazany przez organy miesiąc otwarcia postępowania upadłościowego, to zarzut ten wydaje się być chybionym zważywszy na okoliczności, iż organ egzekucyjny

w celu wyegzekwowania zaległych zobowiązań spółki dokonał w dniach [...].11.1998 roku

i [...].04.1999 roku zajęcia rachunku bankowego spółki, lecz z uwagi na brak środków na koncie spółki, zajęcie okazało się bezskuteczne.

W kwestii zarzutu, dotyczącego pominięcia przez organ II instancji w swojej decyzji werdyktu sądu z 12 stycznia 1999 roku stwierdzającego zdaniem Skarżącego w sposób jednoznaczny, że nie będąc Członkiem Zarządu nie jest on uprawniony do reprezentowania przedmiotowej spółki w sądzie i poza sądem, w ocenie składu orzekającego zważywszy na okoliczności i całokształt zebranego materiału, uchybienie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.

W ocenie Sądu zarówno I jak i II instancja przekonywująco i wszechstronnie wyjaśniły i zbadały wszystkie aspekty odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania podatkowe P.U.B. "W" Spółka z o.o. Wbrew zarzutom Strony Skarżącej, w zaskarżonej decyzji odniesiono się do przedłożonych dokumentów związanych z odwołaniem Skarżącego z funkcji Członka Zarządu przez Zgromadzenie Wspólników oraz pism związanych z tą okolicznością, a także dokumentów zgromadzonych w trakcie postępowania.

Reasumując, powyższe okoliczności, zebrany w sprawie materiał dowodzi, że zarzuty skargi nie są zasadne. W ocenie Sadu tym samym, nie ma w niniejszej sprawie podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja naruszyła prawo w zakresie, o jakim mowa na wstępie niniejszych wywodów. W rezultacie Sąd nie znajduje podstaw do usunięcia zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Dlatego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo

o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 zez mianami) skarga została oddalona.

asesor WSA sędzia WSA sędzia WSA

Alina Rzepecka Jacek Niedzielski Krystyna Skowrońska Pastuszko