Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 165/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 42 ust. 1 pkt 1, art. 144.
journal: Dz.U. 2017 poz 2126
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r. odmówił A. M. wstrzymania wykonania objętej jego skargą decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] września 2017 r., w przedmiocie utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy.

W uzasadnieniu, Sąd I instancji wskazując na przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, określone w art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.u. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że zawarte w wywiedzionej przez wnioskodawcę skardze żądanie wstrzymania wykonania powołanej decyzji SKO w T., nie zostało poparte stosownymi twierdzeniami, tezami czy dokumentami. W taki stanie, Sąd uznał, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwiał jego merytoryczną ocenę.

A. M. zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że w przypadku decyzji w przedmiocie utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy, która to prowadzi w rezultacie do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, per se nie świadczy że nastąpią skutki faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie stąpić.

Strona podnoszą ten zarzut wniosła o zamianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Mając na uwadze treść wniosku sformułowanego przez stronę w skardze od wymienionej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 r., za słuszną uznać należy ocenę wniosku o zastosowanie w stosunku do strony ochrony tymczasowej określonej w przywołanym art. 61 § 3 p.p.s.a., jakiej dokonał Sąd I instancji.

Wniosek skarżącego ograniczył się bowiem wyłącznie do żądania wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji z uwagi na zachodzące w ocenie strony niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Tak sformułowany wniosek nie został w jakikolwiek sposób szerzej umotywowany. Autor nie wskazał (uzasadnił) jaki konkretnie wpływ może wywołać w sferze prowadzonej przez stronę działalności, zawieszenie jego uprawnień na wykonywanie zawodu przewoźnika, który to zawód wykonuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – P. T. T.-O. "A.-B.".

Podnoszona zaś w uzasadnieniu zażalenia argumentacja co do zasady i wymogów wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., powinna znaleźć się w pierwotnie sformułowanym wniosku, przy czym i ona wymaga szerszego rozwinięcia, gdyż w swej istocie ogranicza się do wskazania wyłącznie ogólnych skutków wykonania decyzji SKO, bez bardziej szczegółowego przedstawienia skutków wykonania tego aktu wraz z możliwymi bezpośrednimi i realnym następstwami dla strony skarżącej, szczególnie w sytuacji podnoszonego przez autora zażalenia "wyjścia" skarżącego z rynku usług i "nader utrudnionego powrotu".

Ponownego podkreślenia wymaga, że to na stronie składającej wniosek zastosowania instytucji ochrony tymczasowej ciąży obowiązek takiego uzasadnienia żądania, które pozwalać będzie na wywiedzenie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Zastosowanie wymienionych przez autora zażalenia zasad ogólnych wykładni prawa i logiki ma służyć sądowi rozpoznającemu wniosek, wraz z analizą materiału dowodowego sprawy, posiłkowo w ocenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie może natomiast stanowić substytutu jego uzasadnienia, które sprowadzałoby się do faktycznego motywowania żądania nie przez wnioskodawcę, a przez sąd.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zażalenie za pozbawione usprawiedliwionych podstaw, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.