Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1452/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 w zw. z art. 77 par. 1 oraz art. 80 i art. 107 par. 3, art. 12 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 142 ust. 5 pkt 1, art. 148, art. 154 ust. 6, art. 146 ust. 1, art. 132 ust. 1, art. 132 ust. 2, art. 139, art. 143, art. 147, art. 149 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2012 r. sprawy ze skargi N. Spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w trybie rokowań na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ, również Fundusz), wydaną na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.) - zwanej dalej "ustawą o świadczeniach" oraz art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.; dalej: K.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] grudnia 2011 r. wniesionego przez Prezesa Zarządu spółki N. Spółka z o.o. z siedzibą w K., prowadzącą Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej (NZOZ) N., od decyzji Nr [...] Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ (LUW NFZ) z dnia [...] grudnia 2011 r., nie uwzględniającej odwołania od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie rokowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego (dwa zespoły)oraz przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego (dwa zespoły) na obszarze rejonu operacyjnego Rejon K. wraz z dyspozytornią - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu przypomniano, że Dyrektor LUW NFZ w dniu [...] czerwca 2011 r. ogłosił wszczęcie postępowania w w/w zakresie na okres obowiązywania umowy od dnia 1 sierpnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.

Do udziału w postępowaniu zaproszono dwóch świadczeniodawców:

- Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej (NZOZ) N. z siedzibą w K.,

- Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej (NZOZ) – P. w Z.

Szczegółowe warunki udzielania świadczeń objętych przedmiotowym postępowaniem ustalone zostały zarządzeniem Nr 12/2011/DSM Prezesa NFZ z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: ratownictwo medyczne.

Do postępowania zostały złożone 2 oferty: NZOZ P. w Z. oraz NZOZ N. z siedzibą w K.

W/w oferty zostały złożone zgodnie z wyznaczonym terminem składania ofert, na obszar rejonu operacyjnego Rejon K. wraz z dyspozytornią.

W dniu [...] lipca 2011 r. w siedzibie LOW NFZ w Z. nastąpiło otwarcie złożonych do przedmiotowego postępowania ofert. Komisja konkursowa w części jawnej postępowania dokonała weryfikacji ofert pod względem spełnienia przez oferentów warunków formalnych. Obaj oferenci biorący udział w postępowaniu nie byli wzywani do usunięcia braków formalnych.

W dniu [...] lipca 2011 r. obaj oferenci biorący udział w postępowaniu zostali wezwani do wyjaśnienia elementów spornych harmonogramu personelu do dnia [...] lipca 2011 r. N. oraz P. złożyli stosowne wyjaśnienia w sprawie w terminie przewidzianym przez komisję konkursową.

Zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez NFZ, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719), zespół kontrolujący, powołany przez komisję konkursową prowadzącą postępowanie, przeprowadził w dniu [..] lipca 2011 r. kontrole u obu oferentów biorących udział w ww. postępowaniu.

Podczas kontroli przeprowadzonej u oferentów - w P. oraz w N. - stwierdzono posiadanie przez wskazanych świadczeniodawców środków transportu wyposażonych w wymagany sprzęt. Komisja kontrolna stwierdziła, iż miejsce stacjonowania wskazane w obu ofertach są zgodne ze stanem rzeczywistym.

Na podstawie złożonych i wczytanych zapytań ofertowych i ankiet ofert biorących udział w postępowaniu sporządzono "Ranking otwarcia". Podczas sporządzania rankingu otwarcia dokonano wstępnej oceny ofert złożonych do przedmiotowego postępowania. P. otrzymało 167 pkt., w tym za kryterium ciągłość 90 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt.), jakość 67 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 50 pkt.). natomiast za kryterium ceny 10 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt.). Natomiast drugi z oferentów biorący udział w przedmiotowym postępowaniu – N. otrzymał 161 pkt., w tym za kryterium ciągłość 90 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt.), jakość 61 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 44 pkt.). natomiast za kryterium ceny 10 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt.).

W dniu [...] lipca 2011 r. w części niejawnej postępowania komisja konkursowa dokonała ostatecznej oceny i porównania złożonych ofert.

Jak wynika z "Rankingu końcowego", P. otrzymało 167 pkt., w tym za kryterium ciągłość 90 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt.), jakość 67 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego -50 pkt.), natomiast za kryterium ceny 10 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt.). Drugi z oferentów biorący udział w przedmiotowym postępowaniu – N. otrzymał 161 pkt., w tym za kryterium ciągłość 90 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt.), jakość 61 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego -44 pkt.), natomiast za kryterium ceny 10 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt.).

W dniu [...] lipca 2011 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania, w którym wybrana została oferta złożona przez P..

Świadczeniodawca – N. złożył w terminie do Dyrektora LOW Funduszu odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia.

W odwołaniu zarzucono, iż podczas postępowania doszło do nieuprawnionego zaniżenia punktów przy ocenie oferty N., poprzez jej ocenę z pominięciem kryteriów określonych zarządzeniami Prezesa NFZ, w szczególności załącznikiem nr 1 do zarządzenia Prezesa NFZ Nr 13/2011/DSOZ z dnia 14 marca 2011 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Jednocześnie odwołujący stwierdził, iż "(...) zachodzi bezwzględna konieczność przeprowadzenia przedmiotowego postępowania ponownie, w szczególności z uwagi na błąd programu w procesie obliczania punktów danej oferty (...) ".

Dyrektor LOW NFZ poinformował oferentów o przysługującym prawie zapoznania się z dokumentacją dotyczącą postępowania oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w sprawie.

W dniu [...] lipca 2011 r. LOW Funduszu udostępnił N. dokumentację dotyczącą postępowania. Jednocześnie na życzenie oferenta wydano kserokopię następujących dokumentów:

"(...) 1. Ocena spełnienia warunków formalnych oferty A i B - zał. 15a;

Sprawdzenie spełnienia warunków formalnych oferty część C - zał. 15b:

Protokół z posiedzenia komisji w części jawnej - zał. 26:

Ranking otwarcia z propozycjami Funduszu - zał. 27;

Ranking końcowy - zał. 32:

Protokół z posiedzenia komisji w części niejawnej - zał. 33;

Protokół z posiedzenia komisji - podsumowanie postępowania - zał. 34;

Informacja o rozstrzygnięciu postępowania i wniosek o zawarcie umów - zał. 35;

Ogłoszenie o rozstrzygnięciu postępowania w trybie rokowań na podstawie art. 144 ustawy - zał. 36 (...)".

N. złożył do Dyrektora LOW NFZ uzupełnienie do wniesionego w dniu [...] lipca 2011 r. odwołania od rozstrzygnięcia postępowania. W przytoczonym uzupełnieniu do odwołania od rozstrzygnięcia N. stwierdził, iż podczas przedmiotowego postępowania "(...) doszło do bezprawnego i nieuprawnionego zawyżenia punktów przy ocenie oferty wybranej w tym postępowaniu, poprzez jej ocenę z pominięciem kryteriów określonych zarządzeniami Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w szczególności załącznikiem nr 1 do zarządzenia Prezesa NFZ Nr 13/2011/DSOZ z dnia 14 marca 2011 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (...) ".

Dyrektor LOW NFZ w dniu [...] lipca 2011 r. wydał decyzję[...], w której nie uwzględnił odwołania N., wskazując w uzasadnieniu, że postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

N. złożył w terminie odwołanie od decyzji [...]z dnia [...] lipca 2011 r. do Prezesa NFZ, za pośrednictwem Dyrektora LOW NFZ. W powyższym odwołaniu N. wniósł o: "(...)

1. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora LOW Funduszu i uwzględnienie odwołania NZOZ N. z dnia [...] lipca 2011 r. od rozstrzygnięcia postępowania, prowadzonego w trybie rokowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze rejonu operacyjnego: Rejon K. wraz z dyspozytornią; ewentualnie,

w przypadku stwierdzenia przez organ odwoławczy przesłanek, o których mowa w art. 138 § 2 K.p.a. wniósł o:

2. uchylenie w całości decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (...) ".

Jednocześnie odwołujący zarzucił decyzji [...] Dyrektora LOW NFZ z dnia [...] lipca 2011 r.: "(...) obrazą przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 148 pkt. 1 ustawy o świadczeniach, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na porównaniu złożonych w postępowaniu ofert z pominięciem kryteriów wskazanych w niniejszym przepisie, co skutkowało wadliwym rozstrzygnięciem postępowania;

- art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, w zw. z art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, poprzez jego niezastosowanie, którego skutkiem było naruszenie zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji;

- art. 147 ustawy o świadczeniach, poprzez jego niezastosowanie, skutkujące zmianą kryteriów oceny ofert w toku prowadzonego postępowania,

a także mające wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 Kpa, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu rozważenia argumentacji przedstawionej przez odwołującego oraz wybiórczej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także niewskazaniu przez organ w treści zaskarżonej decyzji powodów, dla których odmówił wiarygodności i prawidłowości argumentom odwołującego dotyczącym sposobu ustalenia maksymalnego wyniku punktowego dla oferty na świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego (...) ".

Prezes NFZ poinformował w dniu [...] sierpnia 2011 r. N. o przysługującym świadczeniodawcy prawie do wypowiedzi co do zebranych dowodów. W dniu [...] września 2011 r. reprezentantka N. zapoznała się z dokumentacją dotyczącą postępowania.

Prezes Funduszu poinformował dwukrotnie N., iż na podstawie art. 36 § 1 K.p.a. został przedłużony termin rozpatrzenia odwołania.

Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Dyrektora LOW Funduszu [...] z dnia [...] lipca 2011 r., Prezes NFZ wydał decyzję Nr [...], w której uchylił zaskarżoną decyzję Nr [...] Dyrektora LOW Funduszu oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi 1 instancji.

Decyzja Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. została doręczona N. w dniu [...] grudnia 2011 r.

Dyrektor LOW NFZ ponownie rozpatrzył sprawę i wydał dnia [...] grudnia 2011 decyzję Nr [...] nie uwzględniającą odwołania N. od rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania.

Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. spółka N. złożyła odwołanie od tej decyzji. Jednocześnie, pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. spółka N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Nr [...] Prezesa Funduszu z dnia [...] grudnia 2011 r.

W powyższym odwołaniu od decyzji Nr [...] Dyrektora LOW NFZ z dnia [...] grudnia 2011 r. N. wniósł o "(...) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora L. Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia i uwzględnienie odwołania N. (...) z dnia [...] lipca 2011 r. uzupełnionego kolejnymi pismami Odwołującego (...) ".

Jednocześnie odwołujący zarzucił decyzji Nr [...] Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego Funduszu z dnia [...] grudnia 2011 r.: "(...)

obrazę przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 148 pkt. 1 i art. 146 ust. 1 ustawy (...) o świadczeniach (...), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na porównaniu złożonych w postępowaniu ofert z pominięciem kryteriów wskazanych w niniejszym przepisie oraz określonych w zarządzeniach Prezesa NFZ. co skutkowało wadliwym rozstrzygnięciem postępowania;

- art. 134 ust. 1 ustawy (...) o świadczeniach (...), w zw. z art. 32 Konstytucji RP, poprzez jego niezastosowanie, którego skutkiem było naruszenie zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

- art. 147 ustawy (...) o świadczeniach (...), poprzez jego niezastosowanie, skutkujące zmianą kryteriów oceny ofert w toku prowadzonego postępowania,

- art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach (...), poprzez jego niezastosowanie i wybór oferty w sytuacji, gdy oferent i oferta nie spełniały wymaganych warunków określonych w przepisach prawa,

- art. 132 ust. 2 ustawy o świadczeniach (...), poprzez jego niezastosowanie i zawarcie umowy z podmiotem, który nie złożył oferty i nie został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w ustawie.

- mające wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu rozważenia argumentacji przedstawionej przez odwołującego oraz wybiórczej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także niewskazaniu przez organ w treści zaskarżonej decyzji powodów, dla których odmówił wiarygodności i prawidłowości argumentom odwołującego dotyczącym sposobu ustalenia maksymalnego wyniku punktowego dla oferty na świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego (...) ".

Rozpatrując odwołanie od decyzji Nr [...] Dyrektora LOW NFZ z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz uwzględniając okoliczność złożenia przez N. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Nr [...] Prezesa Funduszu z dnia [...]grudnia 2011 r., Prezes Funduszu w dniu [...] lutego 2012 r. wydał postanowienie, w którym zawiesił postępowanie administracyjne prowadzone w zw. ze złożeniem odwołania z dnia [...] grudnia 2011 r. od decyzji Nr [...] Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] grudnia 2011 r.

N. złożył w terminie zażalenie na postanowienie Prezesa Funduszu z dnia [...] lutego 2012 r..

Rozpatrując zażalenie na powyższe postanowienie Prezes Funduszu wydał dnia [...] marca 2012 r. postanowienie, którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r.

Prezes Zarządu Spółki N., działając w imieniu spółki N. wystąpił dnia [...] marca 2012 r. z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postanowieniem Prezesa Funduszu z dnia [...] lutego 2012 r. postępowania administracyjnego, ponieważ ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie przedmiotowego postępowania administracyjnego. Jednocześnie do wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego załączono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 278/12, w którym umarza się postępowanie prowadzone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie ze skargi N. Spółki z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Nr [...] Prezesa Funduszu z dnia [...] grudnia 2011 r. W postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 278/12 stwierdzono, iż postępowanie prowadzone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie umarza się, ponieważ pismem złożonym w dniu [...] marca 2012 r. przez pełnomocnika strony skarżącej cofnięto skargę N. na decyzję Prezesa Funduszu z dnia [...] grudnia 2011 r.

Rozpatrując wniosek N. o podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego (postanowieniem Prezesa Funduszu z dnia [...] lutego 2012 r.) , Prezes Funduszu wydał postanowienie Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. Prezes Funduszu, poinformował Prezesa Zarządu Spółki N. o przysługującym świadczeniodawcy prawie do wypowiedzi co do zebranych dowodów.

Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Dyrektora LOW NFZ Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., Prezes NFZ zważył, odwołując się na wstępie do treści art. 152, 153 i 54 ustawy o świadczeniach, że oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów. prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa Funduszu, na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, w:

- zarządzeniu Nr 49/2010/DSOZ z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.);

- zarządzeniu Nr 12/2011/DSM z dnia 14 marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne.

Ocena ofert następowała w oparciu o zarządzenie Nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.).

Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez odwołującego organ stwierdził, że rozpatrując odwołanie N. dotyczące decyzji Dyrektora LOW NFZ Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. od rozstrzygnięcia postępowania, poddał analizie całość zgromadzonej podczas przedmiotowego postępowania dokumentacji, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania.

Fundusz, zgodnie z art. 10 § 1 oraz art. 12 § 1 K.p.a., zapewnił odwołującemu czynny udział w każdym stadium postępowania poprzez umożliwienie zapoznania się z całością zebranego w sprawie materiału oraz wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Prezes Funduszu poinformował odwołującego o możliwości zapoznania się z dokumentacją dotyczącą przedmiotowego postępowania. Odwołujący skorzystał z przysługującego mu prawa i zapoznał się z dokumentacją dotyczącą postępowania. Jednocześnie w dniu [..] kwietnia 2012 r. Prezes Funduszu, poinformował Prezesa Zarządu Spółki N. o przysługującym świadczeniodawcy prawie do wypowiedzi co do zebranych dowodów.

Jak wynika z dokumentacji zgromadzonej do postępowania, wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. Przystępując do postępowania odwołujący mógł i powinien zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, które były dla wszystkich biorących w przedmiotowym postępowaniu udział jednakowe. Uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz kryteriów oceny ofert mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone, na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu. Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu składa stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Oświadczenie o powyższej treści zostało złożone przez obydwu oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu.

Zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności:

- ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją,

- ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacji kosztów.

Kompetencje do określenia kryteriów oceny ofert, warunków wymaganych od świadczeniodawców, z mocy art. 146 ustawy o świadczeniach, należą do Prezesa Funduszu.

Kryteria oceny ofert w przedmiotowym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie od 1 lipca 2011 r. świadczeń opieki zdrowotnej zostały określone w zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.).

Szczegółowe parametry kryteriów oceny, o których mowa powyżej oraz wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej, w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego określone zostały w tabeli 1.9.1 w załączniku nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Natomiast w tabeli 1.9.3 w załączniku nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert określono szczegółowe parametry kryteriów oceny oraz wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej, w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego. Sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny, dla wszystkich rodzajów i zakresów świadczeń opieki zdrowotnej, określono w załączniku nr 2 do w/w zarządzenia.

Załącznik nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert, tab. 1.9.1 - ratownictwo medyczne - specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego oraz tab. 1.9.3 - ratownictwo medyczne - podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, szczegółowo wskazuje parametry kryteriów oceny ofert oraz ich wagi punktowe. Wartość punktowa pozycji oferty w danym kryterium wynika z sumowania punktów uzyskanych w poszczególnych pytaniach ankietowych na podstawie udzielonej przez oferenta odpowiedzi i ustalonej punktacji danej odpowiedzi. Brane są pod uwagę wszystkie pytania z ankiet dotyczących danego kryterium.

Oferty obu świadczeniodawców biorących udział w przedmiotowym postępowaniu zostały porównane zgodnie ze wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach. Kryteriami wskazanymi wprost w w/w przepisie ustawy o świadczeniach są: jakość, kompleksowość oraz ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, wobec czego komisja konkursowa nic może pominąć tych elementów przy ocenie i porównaniu ofert.

W oparciu o przedstawione powyżej kryteria oceny ofert, na podstawie danych złożonych przez oferenta i wczytanych zapytań ofertowych, tj. odpowiedzi udzielonych przez oferentów na pytania zawarte w formularzu ofertowym oraz ankiet w przedmiotowym postępowaniu, powinna być dokonana ocena ofert, ich porównanie i na tej podstawie powinien zostać sporządzony ranking otwarcia.

Podczas postępowania komisja konkursowa sporządziła również ranking końcowy. Ranking ten zawiera wszystkie oferty, które nic zostały odrzucone na podstawie art. 149 ustawy o świadczeniach.

W rankingu końcowym oferty uszeregowane są w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny, z uwzględnieniem wyników negocjacji, malejąco według liczby uzyskanych punktów z oceny. W przedmiotowym postępowaniu maksymalna liczba punktów możliwych do uzyskania przez oferenta wynosiła 179 pkt. Komisja konkursowa dokonała wyboru świadczeniodawcy, który uzyskał większą liczbę punktów oceny – P. otrzymało 167 pkt., w tym za kryterium ciągłość 90 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt.), jakość 67 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 50 pkt.), natomiast za kryterium ceny 10 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt.). Drugi z oferentów biorący udział w przedmiotowym postępowaniu – N. otrzymał 161 pkt., w tym za kryterium ciągłość 90 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 45 pkt.), jakość 61 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 44 pkt.). natomiast za kryterium ceny 10 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 5 pkt.).

P. oraz N. podczas postępowania otrzymali taką samą liczbę punktów za kryterium: ciągłości (90 pkt.) oraz ceny (10 pkt.). Kryterium różnicującym te oferty było kryterium jakości (P. - 67 pkt., N. - 61 pkt.).

W postępowaniu za kryterium jakość oferent mógł uzyskać maksymalnie 79 pkt. P. otrzymało za to kryterium 67 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego -50 pkt.), natomiast N. - 61 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 44 pkt.).

Elementem różnicującym obie oferty w kryterium jakość jest liczba punktów uzyskana w tym kryterium w odniesieniu do specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego.

W kryterium jakość dotyczącym specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego oferent mógł uzyskać maksymalnie 62 pkt. P. otrzymało za to kryterium - 50 pkt., natomiast N. - 44 pkt.

W postępowaniu konkursowym za kryterium jakości oferent mógł uzyskać maksymalnie 79 pkt. P. otrzymało za to kryterium 67 pkt., natomiast N. - 61 pkt., co oznacza, że odwołujący uzyskał o 6 pkt. mniej niż oferent wybrany w danym postępowaniu, ponieważ odpowiadając na poniżej przedstawione pytanie zawarte w Formularzu Ofertowym - V. Ankiety, a dotyczące specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego oferenci udzielili stosownych odpowiedzi za co przyznano im, przewidzianą zarządzeniem w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, liczbę punktów.

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

| |

W/w zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 146 ust. 1 pkt. 2 ustawy o świadczeniach, który stwierdza, że Prezes Funduszu określa m.in. kryteria oceny ofert. Tym samym ustalenie, iż podczas postępowania przyznano stosowną liczbę punktów, zgodnie z założeniami określonymi w zarządzeniu w sprawie określenia kryteriów oceny ofert oznacza, że podczas przedmiotowego postępowania nie doszło do naruszenia art. 146 ust. 1 pkt. 2 ustawy o świadczeniach. Również nie mogło dojść do naruszenia art. 147 ustawy o świadczeniach, który wskazuje, iż kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Obaj oferenci, biorący udział w przedmiotowym postępowaniu, byli powiadomieni w "Zaproszeniach do wzięcia udziału w rokowaniach'', iż podczas postępowania stosuje się warunki wymagane od świadczeniodawców oraz kryteria oceny spełnienia tych warunków określone m.in. w obowiązującym zarządzeniu w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Jednocześnie należy zauważyć, że w swoich ofertach złożonych do postępowania obaj oferenci złożyli oświadczenia, w których stwierdzili m.in., iż "zapoznali się z przepisami zarządzenia oraz warunkami zawierania umów i nie zgłaszają do nich zastrzeżeń oraz przyjmują je do stosowania". Także analiza postępowania wykazała, iż liczba punktów przydzielonych oferentom nastąpiła zgodnie z założeniami określonymi w zarządzeniu w sprawie określenia kryteriów oceny ofert, dlatego też nic można zgodzić się z twierdzeniem odwołującego, że podczas postępowania nastąpiło naruszenie normy art. 147 ustawy o świadczeniach. Jednocześnie nie jest prawdą, iż podczas przedmiotowego postępowania oferentom przyznano punkty niezgodnie z tabelą - Tab. 1.9.1 - ratownictwo medyczne - specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego znajdującą się w załączniku nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert, co wykazano powyżej.

W tym miejscu organ zauważył, iż wykazana w tabeli rubryka - procentowy udział danego kryterium - nie jest elementem określającym ilość punktów, którą przyznaje się podmiotowi za spełnienie właściwego kryterium. Wskazana przez odwołującego rubryka - procentowy udział danego kryterium - jest tylko elementem pomocniczym, nie mającym znaczenia przy dokonywaniu oceny ofert. O liczbie punktów, jaką należy przyznać oferentowi, decydują wykazane w tabeli rubryki: maksymalna liczba punktów oceny oraz liczba punktów jednostkowych.

Za nieuzasadniony organ uznał też zarzut naruszenia art. 134 i 148 ustawy o świadczeniach. ponieważ w trakcie przedmiotowego postępowania Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. Przystępując do postępowania odwołujący mógł i powinien zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, które były dla wszystkich biorących w nim udział jednakowe.

Organ zwrócił również uwagę na fakt, że uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz kryteriów oceny ofert mogą być zgłaszane na etapie konsultacji projektu takich warunków, natomiast ustalone, na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu.

Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu składa stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Oświadczenie o powyższej treści zostało złożone przez obydwu oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu.

Ustawa o świadczeniach określa zasady postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o świadczeniach podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa zawarta pomiędzy świadczeniodawcą, a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może zostać zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w ustawie.

Analiza dokumentacji dotyczącej przedmiotowego wskazuje, iż komisja konkursowa dokonała porównania ofert świadczeniodawców biorących udział w przytoczonym postępowaniu konkursowym zgodnie z kryteriami oceny określonymi w przepisach prawa. Zgodnie z warunkami przedmiotowego postępowania możliwe było wybranie tylko jednej oferty, która uzyskała najwyższą sumaryczną liczbę punktów za poszczególne kryteria oceny ofert. Oferta odwołującego nie została wybrana, gdyż do postępowania złożona została oferta, która uzyskała wyższą ocenę punktową i jako korzystniejsza została wybrana w celu zawarcia umowy.

Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1904/2005, "postępowanie konkursowe rządzi się zasadami określonymi ustawą z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, które są odmienne od zasad obowiązujących w ogólnym dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym. Niniejsze uregulowanie, wynika chociażby z celu postępowania konkursowego i jego przedmiotu. którym jest szybki wybór przez Fundusz ofert najkorzystniejszych z punktu wadzenia świadczcniobiorców usług opieki zdrowotnej, a nie ustalenie z wybraną strona, że dana oferta jest najkorzystniejsza".

Organ nie zgodził się nadto z sugestiami odwołującego, iż umowa z dnia [...] lipca 2011 r., dotycząca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne na obszarze rejonu operacyjnego - Rejon K. wraz z dyspozytornią, została zawarta niezgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, ponieważ została ona zawarta między Dyrektorem LOW Funduszu a p. K. G. (osobą fizyczną), w sytuacji, gdy podczas postępowania dokonano wyboru NZOZ – P., nie zaś osoby fizycznej K. G. W tym miejscu organ zauważył, iż do dnia 1 lipca 2011 r., art. 5 pkt. 41 lit. a ustawy o świadczeniach stwierdzał, że świadczeniodawcą jest zakład opieki zdrowotnej wykonujący zadania określone w jego statucie, grupowa praktyka lekarska, grupowa praktyka pielęgniarek lub położnych, osoba wykonująca zawód medyczny w ramach indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej praktyki. Natomiast, do dnia 1 lipca 2011 r., art. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410, z późn. zm.) wskazywał, że dysponentem jednostki systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego jest zakład opieki zdrowotnej, w którego skład wchodzi jednostka systemu.

W związku z powyższym ogłoszenie dotyczące rokowań o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne na obszarze rejonu operacyjnego - Rejon K. wraz z dyspozytornią zawiera datę publikacji – [...] czerwca 2011 r. Oznacza to, iż ogłoszenie to zostało opublikowane przed dniem 1 lipca 2011 r., co spowodowało, iż w przytoczonym ogłoszeniu do udziału w rokowaniach zaproszono dwóch świadczeniodawców będących zakładami opieki zdrowotnej (NZOZ N. z siedzibą w K. oraz NZOZ – P. w Z.). Nastąpiło to zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującymi, gdyż art. 5 pkt. 41 lit. a ustawy o świadczeniach, obowiązujący do dnia 1 lipca 2011 r., wskazuje, że świadczeniodawcą jest m.in. zakład opieki zdrowotnej wykonujący zadania określone w jego statucie, natomiast art. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym stwierdza, iż dysponentem jednostki systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego może być wyłącznie zakład opieki zdrowotnej.

Po dniu 1 lipca 2011 r. art. 5 pkt. 41 lit. a ustawy o świadczeniach przyjął brzmienie, z którego wynika, iż świadczeniodawcą jest podmiot wykonujący działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej. Natomiast art. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym po dniu 1 lipca 2011 r. stwierdza, że dysponentem jednostki systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego jest podmiot leczniczy w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, w którego skład wchodzi jednostka systemu. Jednocześnie zgodnie z art. 205 ustawy z dnia 15 kwietnia 201 1 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, z późn. zm.) z dniem wejścia w życie ustawy, czyli od dnia 1 lipca 2011 r., niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej stają się przedsiębiorstwami podmiotów leczniczych.

W związku z powyższym organ zauważył, iż art. 132 ust. 1 ustawy o świadczeniach stwierdza, że podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Natomiast art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej wskazuje, iż podmiotami leczniczymi są:

- przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459 i Nr 106, poz. 622) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,

- samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,

- jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium,

- ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,

- instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. Nr 96, poz. 618),

- fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia, i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej,

- kościoły, kościelne osoby prawne lub związki wyznaniowe - w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.

Organ podkreślił, iż w doktrynie prawa stwierdza się m.in., że "(...) W art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.) zostało określone, że przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Natomiast zgodnie z definicją zawartą w art. 431 k.c.: ..Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1. prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową" (...)". [Dercz Maciej, Rek Tomasz - Ustawa o działalności leczniczej. Komentarz. ABC, 2012 r.]

W tym miejscu przypomniano, że podczas postępowania wybrano ofertę NZOZ P. Zgodnie z treścią Księgi Rejestrowej Nr [...] Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej – P. z dnia [...] lipca 2011 r. oraz z dnia [...] lipca 2011 r. podmiotem, który utworzył NZOZ – P. jest osoba fizyczna – p. K. G.

W związku z powyższym, zgodnie z treścią art. 205 oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, od dnia 1 lipca 2011 r. NZOZ – P. stal się przedsiębiorstwem podmiotu leczniczego - osoby fizycznej: p. K. G.

Okoliczność ta ma potwierdzenie w treści Księgi Rejestrowej Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. prowadzonej dla podmiotu leczniczego osoby fizycznej: p. K. G. W przytoczonej Księdze Rejestrowej Nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. wskazuje się, iż podmiotem leczniczym jest osoba fizyczna: p. K. G.. W przytoczonej Księdze Rejestrowej jako przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego określa się Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej – P., Z.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o świadczeniach podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą (podmiotem leczniczym) a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., dotycząca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne na obszarze rejonu operacyjnego - Rejon K. wraz z dyspozytornią, została zawarta przez p. S. L., LOW NFZ z podmiotem leczniczym - osobą fizyczną: p. K. G. Przytoczona umowa została zawarta zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, gdyż stroną tej umowy mógł być podmiot leczniczy, czyli osoba fizyczna: p. K. G., której przedsiębiorstwem jest NZOZ – P. Tym samym sugestia odwołującego, iż umowa nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., została zawarta niezgodnie z przepisami prawa, jest nietrafna, co wykazano powyżej.

Prezes Funduszu zgodnie z art. 7 oraz art. 77 K.p.a. podjął wszelkie kroki do zbadania całości dokumentacji przedmiotowego postępowania i jego oceny, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Analizując zebrany podczas postępowania materiał dowodowy należy stwierdzić, iż powyższe postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Funduszu, w sposób jednolity dla wszystkich oferentów. Podniesione przez odwołującego zarzuty należy uznać za niezasadne, co wykazano powyżej.

Z ustalonego stanu faktycznego sprawy i jego analizy wynika, że zarówno na etapie części jawnej postępowania, jak i niejawnej, oferta NZOZ – P., jak i oferta NZOZ N. były rozpatrywane na tych samych zasadach, zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i z przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Funduszu.

Postępowanie przeprowadzone przez komisję konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, a na skutek niedokonania wyboru oferty NZOZ N. nie doszło do naruszenia jego interesu prawnego. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego i dokonanej analizy porównanie przedmiotowych ofert, postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z kryteriami określonymi przez Prezesa Funduszu, w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich oferentów. Stwierdzając, iż komisja konkursowa nie naruszyła zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej określonych w/w przepisach, należy postanowić jak na wstępie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] maja 2012 r. złożył N. Sp. z o.o., zarzucając niniejszej decyzji naruszenie:

1) art. 148 pkt 1 i art. 146 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na porównaniu złożonych w postępowaniu ofert z pominięciem kryteriów wskazanych w niniejszym przepisie oraz określonych w zarządzeniach Prezesa NFZ, co skutkowało wadliwym rozstrzygnięciem postępowania;

- art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w związku z art. 32 Konstytucji RP, poprzez jego niezastosowanie, którego skutkiem było naruszenie zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji,

- art. 147 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, poprzez jego niezastosowanie, skutkujące zmianą kryteriów oceny ofert, co skutkowało wadliwym rozstrzygnięciem postępowania,

- art. 12 § 2 K.p.a. w zw. z art. 156 ust. 6 ustawy o świadczeniach, poprzez niewydanie decyzji w przewidzianym ustawą 30 dniowym terminie oraz nieuzasadnione wydłużanie postępowania,

- przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu rozważenia argumentacji przedstawionej przez skarżącą oraz wybiórczej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także niewskazaniu przez organ w treści zaskarżonej decyzji powodów, dla których odmówił wiarygodności i prawidłowości argumentom skarżącej dotyczącym sposobu ustalenia maksymalnego wyniku punktowego dla oferty na świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego.

Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W ocenie skarżącego, decyzja Prezesa NFZ nadal powiela nieprawidłowe rozumienie regulacji dotyczących sposobu oceny ofert i ustalania liczby punktów, wynikających z tabeli 1.9.1. - "specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego" stanowiącej załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 13/2011/DSOZ Prezesa NFZ, mającego zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu na zawarcie umowy z NFZ, zwanej dalej "tabelą".

Tabela zawiera wytyczne dotyczące oceny ofert i stanowi uszczegółowienie regulacji zawartej w art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Tabela przewiduje możliwość uzyskania przez oferentów określonej liczby punktów w ramach trzech kategorii kryteriów: (1) kryterium jakości oferowanych świadczeń, (2) ciągłości ich udzielania oraz (3) ceny. Z uwagi na różna wagę poszczególnych kryteriów, tabela określa także udział procentowy każdego kryterium w 100% całkowitego maksymalnego wyniku punktowego oferenta. Procentowy udział dla poszczególnych kryteriów wynosi: (1) 46,81% dla kryterium jakości, (2) 47.87 % dla kryterium ciągłości oraz (3) 5.32% dla kryterium ceny.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy sposobu ustalania liczby punktów za personel medyczny w ramach specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego. Tabela określa w tym zakresie szczegółowe parametry oceny, wprowadzając odrębne zasady punktacji w przypadku dysponowania przez oferenta personelem medycznym o kwalifikacjach określonych w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz w przypadku wykazania przez oferenta personelu medycznego o kwalifikacjach określonych w art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. W obu przypadkach, liczba punktów uzyskanych za personel o określonych kwalifikacjach uzależniona jest od procentowego udziału czasu pracy lekarzy spełniających wymagania w danej kategorii w czasie funkcjonowania specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego. Zgodnie z treścią kolumny 4 tabeli, maksymalna liczba punktów, jaką może uzyskać oferent dysponujący personelem medycznym o kwalifikacjach określonych w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym wynosi 25 punktów. Natomiast maksymalna liczba punktów za personel medyczny o kwalifikacjach określonych w art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym wynosi 20 punktów. Ponadto, w ramach kryterium jakości, oferent może uzyskać dodatkowo 5 punktów za niekorzystanie z zapisów art. 63 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, 5 punktów za posiadanie systemu wspomagania dowodzenia obejmującego wszystkie zespoły ratownictwa medycznego, 2 punkty za wyposażenie zespołów ratownictwa medycznego w działający system transmisji zapisu EKG oraz 5 punktów za posiadanie certyfikatu jakości ISO, tj. w sumie dodatkowo 17 punktów (bezsporne).

W ramach kryterium ciągłości tymczasem oferent może uzyskać maksymalnie 45 punktów, a w zakresie ceny maksymalnie 5 punktów (bezsporne).

Zarzut nieprawidłowego zastosowania art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej związany jest w niniejszej sprawie z niewłaściwa interpretacją przez Prezesa NFZ zapisów tabeli dotyczących oceny oferty oferenta dysponującego zarówno personelem medycznym o kwalifikacjach określonych w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, jak i personelem o kwalifikacjach określonych w art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

Organ wskazał, że oceniając jakość świadczeń oferowanych przez oferenta komisja konkursowa jest uprawniona do przyznania oferentowi za personel maksymalnie 50 punktów (23 punktów za personel o kwalifikacjach określonych w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, 20 punktów za personel o kwalifikacjach określonych w art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz 5 punktów za niekorzystanie z zapisów ustaw) o Państwowym Ratownictwie Medycznym).

Skarżąca wskazuje, iż takie rozumienie regulacji zawarte w tabeli jest błędne i nie uwzględnia procentowego udziału danego kryterium w maksymalnym całkowitym wyniku oferenta.

Zarzut ten skarżący oparł na swojej własnej, b. złożonej interpretacji zapisów powołanej tabeli, którą oparł na procentowym udziale danego kryterium w całości oceny, co w jego przekonaniu powinno znaleźć inne odzwierciedlenie również w ocenie punktowej.

Reasumując, skarżący stwierdził, że przyjęty przez organ sposób przyznawania punktów jest niezgodny z treścią tabeli. Interpretacja organu, zakładająca możliwość uzyskania przez oferenta w ramach kryterium jakości maksymalnie 50 punktów za wykazany personel powoduje, iż zapisy tabeli dotyczące procentowego udziału danego kryterium w ogólnej sumie punktów oraz zapisy dotyczące maksymalnej ilości punktów możliwych do uzyskania w danym kryterium stoją ze sobą w sprzeczności. Takie rozumienie treści tabeli jest nieprawidłowe.

Skarżąca podnosi, że pomimo tak szczegółowego wyliczenia zasad punktacji z uwzględnieniem kryterium procentowego, Prezes NFZ w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że procentowy udział danego kryterium jest tylko elementem pomocniczym nie mającym znaczenia przy dokonywaniu oceny ofert. W ocenie skarżącej takie stanowisko jest niedopuszczalne, albowiem ocena kwalifikacji personelu oferenta ma na celu ustalenie, czy oferent będzie w stanie udzielać świadczeń opieki zdrowotnej odpowiedniej jakości. Jakość udzielanych świadczeń jest w tym przypadku naturalnie powiązana z poziomem wykształcenia personelu medycznego, który ich udziela. Jeżeli zatem w danym zespole ratownictwa medycznego uczestniczy lekarz o kwalifikacjach określonych w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, to co do zasady daje to podstawę do stwierdzenia, iż świadczenia udzielone przez taki zespól będą lepszej jakości niż świadczenia udzielone przez zespół, w którym uczestniczy lekarz o kwalifikacjach określonych w art. 57 ustawy. Stąd też, zgodnie z treścią tabeli punktacja za dysponowanie personelem o w/w kwalifikacjach jest odpowiednio zróżnicowana. Skoro ocena punktowa kwalifikacji personelu udzielającego świadczeń ma na celu ustalenie, czy oferent gwarantuje udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na odpowiednim poziomie, to udział w zespole lekarza, posiadającego kwalifikacje, o których mowa w art. 3 ust. 3 przedmiotowej ustawy już taką gwarancję daje. Nieracjonalnym jest zatem przyznawanie oferentowi dodatkowych punktów za to, iż w tym samym czasie w zespole świadczeń będzie udzielał także lekarz posiadający kwalifikacje, o których mowa w art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, gdyż nie gwarantuje to w żaden sposób lepszej jakości świadczenia. O jakości świadczenia decydować będą bowiem kwalifikacje najlepiej wykształconego lekarza. Na poparcie w/w argumentacji skarżąca wskazuje, iż gdyby wykazał w swej ofercie, iż świadczeń w tym samym czasie będzie udzielało kilku lekarzy posiadających kwalifikacje, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, to i tak nie wpłynęłoby to na zwiększenie uzyskanej przez niego liczby punktów. Oferent mógłby w takim przypadku uzyskać maksymalnie 25 punktów, podczas, gdy podmiot wykazujący personel o niższych kwalifikacjach miałby możliwość uzyskania w tym zakresie aż 45 punktów.

Z tego też względu przyjęta przez Prezesa NFZ interpretacja zapisów tabeli i zastosowany sposób wyliczenia punktów jest nieprawidłowa. Prowadzi bowiem do naruszenia zasad uczciwej konkurencji, poprzez faworyzowanie podmiotów, w których zatrudniani są lekarze o różnych kwalifikacjach i dyskryminację świadczeniodawców korzystających z usług wyłącznie najlepiej wykwalifikowanego personelu. Tym samym, przedstawiona przez Prezesa NFZ i stanowiąca podstawę ustalenia wyniku postępowania w niniejszej sprawie zasada ustalania wyniku punktowego oferentów, narusza wprost art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Odwołujący podnosi, iż prezentowane przez, nią rozumienie zapisów tabeli, zakładające możliwość uzyskania przez oferenta w ramach kryterium jakości maksymalnie 44 punktów, uzasadnione jest także z innych względów.

Ustalając w/w tabeli procentowy udział poszczególnych kryteriów w sumie punktów możliwych do uzyskania przez oferenta Prezes NFZ miał na względzie wagę każdego z wymienionych w tabeli kryteriów. Nie ulega wątpliwości fakt, iż zapewnienie ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz ich jakość mają zdecydowanie największe znaczenie dla Funduszu jako podmiotu zobowiązanego do zapewnienia powszechnie dostępnych usług medycznych, które mają być udzielane ciągle i na odpowiednim poziomie. Ranga w/w kryteriów jest przy tym porównywalna. Znalazło to odzwierciedlenie w ustalonym przez Prezesa NFZ procentowym udziale każdego z w/w kryteriów w ogólnej sumie punktów. Zgodnie z treścią tabeli kryterium jakości powinno posiadać 46,81% udział w wyniku punktowym, a udział przypadający na kryterium ciągłości wynosi 47,87%. Z punktu widzenia statutowych celów Funduszu, najmniej istotnym czynnikiem przy organizacji świadczeń opieki zdrowotnej jest cena. Z tego też względu, zgodnie z tabelą, posiada ona najmniejszy, bo tylko 5,32% udział w całym wyniku punktowym oferenta. Celem tak ustalonego przez Prezesa NFZ procentowego udziału poszczególnych kryteriów w ogólnej sumie punktów jest zapobieżenie marginalizowania określonych kryteriów przez oferentów poprzez uzyskiwanie dodatkowych punktów w ramach innych kryteriów. Istota wprowadzonego systemu punktowego zasadza się na tym, iż oferent nie może "nadrobić" punktów, których nie otrzymał w ramach jednego kryterium punktami uzyskanymi ponad limit w ramach innego kryterium. Pozwala to na zachowanie proporcji pomiędzy poszczególnymi kryteriami i wyłonienie świadczeniodawcy, którego oferta zapewnia najlepszy stosunek jakości do ceny i gwarantującego nieprzerwane udzielanie świadczeń.

Przyjęty przez Prezesa NFZ i Dyrektora NFZ sposób ustalania punktacji za personel w ramach kryterium ceny jest sprzeczny z w/w założeniami. Pozwala on na uzyskanie przez oferenta więcej niż określony przez Prezesa NFZ w załączniku do zarządzenia procentowo udział danego kryterium w ogólnym wyniku punktowym. Tym samym, przyjmując takie rozwiązanie możliwa byłaby sytuacja, w której oferta podmiotu, który uzyskał w ramach kryterium ciągłości mniejszą niż 45 liczbę punktów, ale wykazał, iż świadczenia będą udzielane jednocześnie przez lekarzy posiadających kwalifikacje, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz posiadających kwalifikacje, o których mowa w art. 57 w/w ustawy, uzyskałaby większa liczbę punktów niż oferta podmiotu zapewniającego w 150% czasu funkcjonowania zespołu prace lekarzy o kwalifikacjach, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym (np. gdyby w tym samym czasie w jednym zespole uczestniczyłoby kilku lekarzy o w/w kwalifikacjach) i zapewniającym ciągłość udzielania świadczeń na maksymalnym poziomie. Tym samym, w takim postępowaniu mogłaby zostać wyłoniona oferta świadczeniodawcy nie zapewniającego dostatecznie ciągłości udzielania świadczeń i oferującego świadczenia o niższej jakości, co w świetle przytoczonej wyżej argumentacji należałoby uznać za sprzeczne z założeniami i ideą postępowania konkursowego i celami Funduszu, a także za naruszenie normy wynikającej z art. 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej gwarantowanych ze środków publicznych.

Taki cel postępowania konkursowego potwierdza również wyrok tut. Sądu, na który powołuje się Prezes NFZ w swojej decyzji. Z orzeczeniem WSA w Warszawie z dnia 22 września 2005 r. wynika, że celem postępowania konkursowego i jego przedmiotem jest szybki wybór przez Fundusz ofert najkorzystniejszych z punktu widzenia świadczeniobiorców usług opieki zdrowotnej.

Jeżeli celem postępowania jest wybór najkorzystniejszej oferty, to przy ich ocenie, wyższą punktację powinien otrzymać podmiot, który potrafi zapewnić lepszy personel. Służy temu właściwa ocena poszczególnych ofert z uwzględnieniem procentowego udziału poszczególnych kryteriów.

Skarżąca wskazuje, iż zaprezentowany przez nią w treści odwołania z dnia [...] lipca 2011 r., a następnie z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz w niniejszej skardze sposób oceny punktowej ofert jest spójny i odpowiada celowi regulacji, jakim jest wyłonienie najlepszej oferty pod względem stosunku jakości oferowanych usług do ceny oraz zapewniającej ciągłość udzielania świadczeń. System ten gwarantuje rzetelną i nie dyskryminującą świadczeniodawców ocenę jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i jest zgodny z normą wynikającą z art. 134 ust. 1 oraz 148 pkt 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej gwarantowanych ze środków publicznych. Tymczasem organ w treści zaskarżonej decyzji ponownie rozpoznając sprawę nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za uznaniem w/w sposobu wyliczenia jako nieprawidłowego. Organ w ogóle nie ustosunkował się do twierdzeń Skarżącej w tym zakresie, tym samym nic odnosząc się do merytorycznej istoty sformułowanych zarzutów.

Nadto ustalenie liczby punktów za personel medyczny, w ocenie skarżącej, powinno odbywać się na zasadzie uzupełnienia punktacji, a nie na zasadzie jej powielania. Oznacza to, iż w pierwszej kolejności należałoby ustalić procentowy udział czasu pracy lekarzy o kwalifikacjach określonych w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz punktację za personel o takich kwalifikacjach. Następnie, należy ustalić procentowy udział czasu pracy lekarzy o kwalifikacjach określonych w art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym i ustalić punktację za personel o tych kwalifikacjach, przy czym suma procentowego udziału czasu pracy lekarzy o kwalifikacjach określonych w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz procentowego udział czasu pracy lekarzy o kwalifikacjach określonych w art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym w czasie funkcjonowania specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego powinna wynosić najwyżej 100%.

Następnie skarżący odniósł dokonane ustalenia do okoliczności niniejszej sprawy zauważając, że przy zaproponowanym przez niego systemie obiczania wyników jego oferta była zdecydowanie lepsza.

Jednocześnie skarżąca wskazuje, że obowiązujące aktualnie zarządzenie Prezesa NFZ nr 54/2011/DZOZ z dnia 30 września 2011 r. wyłącza dopuszczalność wskazywania łącznego procentowego udziału czasu pracy lekarzy, niezależnie od kwalifikacji, powyżej 100%. Niniejsze potwierdza argumentację skarżącej, iż ocena ofert (przyznanie punktów) nie mogła nastąpić w oderwaniu od procentowego udziału każdego kryterium. Wobec tego nieuwzględnienie tego faktu przez Prezesa NFZ, w ramach kontroli postępowania na skutek wniesionego odwołania przez skarżącą, stanowi rażące naruszenie przepisów prawa i zasad obliczania punktów, które przez Prezesa NFZ zostały ustalone w przedmiotowej tabeli załącznika nr 1 do zarządzenia Prezesa NFZ Nr 13/2011/DSOZ.

Skarżąca podkreśliła także, iż zgodnie z treścią art. 147 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Stosując sposób oceny ofert odmienny od wynikającego wprost z treści ogłoszenia o konkursie (rokowaniach). L. Oddział Wojewódzki NFZ, jak i kontrolujący postępowanie Prezes NFZ zmienili warunki oceny ofert, czym naruszono w/w przepis ustawy. Treść tabeli, jak wykazuje wyżej skarżąca, jest jednoznaczna w zakresie sposobu ustalania liczby punktów za poszczególne kryteria. Z tego też względu, oferent przystępujący do postępowania miał prawo liczyć na to, że jego oferta zostanie oceniona w sposób wynikający wprost z przytoczonych w ogłoszeniu aktów. Zastosowanie przez organizatora konkursu zasad punktacji jedynie pozornie zbieżnych z treścią ustalonych kryteriów oceny ofert, a pozostających w istocie w sprzeczności z tymi kryteriami, stanowi zmianę warunków postępowania, niedopuszczalną z punktu widzenia art. 147 w/w ustawy.

Z ostrożności skarżąca podniosła, że w/w zagadnienie mieści się w zakresie kognicji tut. Sądu, albowiem jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 lutego 2011 r. (II GSK 262/2010, LexPolonica nr 2487764) zakres kontroli sądowo administracyjnej decyzji wydanej w oparciu o przepis 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach obejmuje ocenę, czy w toku przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie doszło do naruszenia zasad postępowania. Zasady postępowania określone są zarówno w przepisach ustawy o świadczeniach, jak i w dokumentach wydanych w oparciu o art. 146 ust. 1 tej ustawy.

Uzasadniając kolejne zarzuty skargi skarżąca wskazała, że wniesienie odwołania od wyniku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej spowodowało wszczęcie w tym przedmiocie postępowania administracyjnego. Od tego momentu Dyrektor LOW NFZ i Prezes NFZ działali jako organy administracji publicznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2005 r,. III SA/Wa 1876/2005). Z tego też względu przy wydaniu decyzji rozstrzygających odwołanie, organy powinni kierować się zasadami obowiązującymi przy rozpoznawaniu spraw administracyjnych, wynikającymi z przepisów K.p.a. Wobec tego organy zobowiązane były w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materia) dowodowy, w tym także zakładając poprawność zarzutów skarżącej. Tymczasem. Prezes NFZ ograniczył się jedynie do przedstawienia swojego sposobu interpretacji zapisów tabeli, nic odnosząc się w żaden sposób w treści rozstrzygnięcia do argumentacji Odwołującego. Tym samym, w ocenie Odwołującego. Organ naruszył art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 kpa.

Stanowisko Prezesa NFZ, że procentowy udział danego kryterium jest tylko elementem pomocniczym, który nie ma znaczenia przy dokonywaniu oceny ofert nie zostało w żaden sposób uzasadnione. Prezes NFZ nie odniósł się do przedstawionego przez skarżącą stanowiska, jedynie lakonicznie stwierdzając cel pomocniczy określenia procentowego udziału danego kryterium w w/w załączniku do zarządzenia (w/w tabeli). Skarżąca wskazuje, że skoro zarządzenie zawierało kryterium procentowego udziału, to była to okoliczność istotna, którą organy obu instancji nic powinny pominąć przy rozpoznawaniu odwołania skarżącej jak i na etapie postępowania w przedmiocie zawarcia umowy.

Skarżąca podnosi również, że przedstawiona przez Prezesa NFZ argumentacja dotycząca oświadczenia oferentów o zapoznaniu się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów oraz niezgłoszenia do nich zastrzeżeń i przyjęcia ich do stosowania, jest bez znaczenia w okolicznościach niniejszej sprawy, skoro nie ma żadnych skutecznych procedur umożliwiających skarżącej kwestionowanie ww. warunków. Narodowy Fundusz Zdrowia jako monopolista na rynku świadczeń zdrowotnych finansowych ze środków publicznych kształtuje w sposób dowolny zasady przeprowadzania postępowań i warunki zawieranych umów, narzucając ich treść świadczeniodawcom. Niniejsze jednakże nie wyklucza prawa do weryfikacji przez oferentów zaakceptowanych w ramach danego postępowania warunków i kryteriów jego przeprowadzenia pod względem zgodności z przepisami prawa i zasadami uczciwej konkurencji. Należy podkreślić, iż skarżąca domaga się stosowania zaakceptowanych przez nią zasad przeprowadzenia postępowania na zawarcie umowy w przedmiocie ratownictwa medycznego, poprzez ocenę obu ofert zgodnie z tymi zasadami i kryteriami, przy uwzględnieniu wszystkich zapisów w/w tabeli, w tym określonego w niej procentowego udziału danego kryterium. W okolicznościach niniejszej sprawy, jak już wskazała powyżej skarżąca, oraz w dotychczasowych pismach kierowanych do organów administracyjnych, doszło natomiast w sposób rażący do zmiany kryteriów oceny ofert w toku postępowania i nierównego traktowania świadczeniodawców, jak i naruszenia zasady uczciwej konkurencji, poprzez bezpodstawne zawyżenie punktów przyznanych NZOZ P.

Wobec powyższych nieprawidłowości w przeprowadzeniu postępowania w trybie rokowań i niezgodnego z zasadami tego postępowania oraz przepisami w/w ustawy, wyboru oferty NZOZ P., Prezes NFZ powinien był uwzględnić odwołanie skarżącej, nie zaś utrzymać w mocy decyzję Dyrektora LOW NFZ.

Skarga nie może również pomijać okoliczności, że nieprawidłowe rozstrzygnięcie komisji konkursowej w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz kolejne nieprawidłowe decyzji organów 1 jak i II instancji spowodowały szkodę po jej stronic. Głównym źródłem finansowania działalności skarżącej są umowy o udzielanie świadczenia opieki zdrowotnej zawierane z Funduszem. Nie zawarcie przedmiotowej umowy, wskutek niezgodnego z prawem działania organów administracji, spowodowała pogorszeniu sytuacji finansowej skarżącej, która ponosi wymierną szkodę, jaką jest brak przychodu w wysokości 400.000, 00 zł miesięczne. Nadto, skarżąca nie mogąc zapewnić pracy dotychczasowym pracownikom, była zmuszona do przeprowadzenia zwolnień grupowych w prowadzonym przedsiębiorstwie.

Skarżąca wniosła o możliwie szybkie wyznaczenie rozprawy i przeprowadzenie postępowania sądowego.

Swój wniosek uzasadniła okolicznością, że postępowanie w sprawie zawarcia umowy o świadczenia opieki zdrowotnej dotyczy umowy, której przewidywany okres obowiązywania upływa z końcem bieżącego roku. Wobec powyższego możliwa jest sytuacja, gdy umowa o świadczenie opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze rejonu operacyjnego: Rejon K. wraz z dyspozytornią ekspiruje.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżącego organ stwierdził, że załącznik nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert, tab. 1.9.1 ratownictwo medyczne - specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego oraz tab. 1.9.3 - ratownictwo medyczne - podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, szczegółowo wskazuje parametry kryteriów oceny ofert oraz ich wagi punktowe. Wartość punktowa pozycji oferty w danym kryterium wynika z sumowania punktów uzyskanych w poszczególnych pytaniach ankietowych na podstawie udzielonej przez oferenta odpowiedzi i ustalonej punktacji danej odpowiedzi. Brane są pod uwagę wszystkie pytania z ankiet dotyczących danego kryterium.

Oferty obu świadczeniodawców biorących udział w przedmiotowym postępowaniu zostały porównane zgodnie ze wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach. Kryteriami wskazanymi wprost w w/w przepisie ustawy o świadczeniach są jakość, kompleksowość oraz ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, wobec czego komisja konkursowa nie może pominąć tych elementów przy ocenie i porównaniu ofert. Zgodnie z załącznikiem nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert, tab. 1.9.1 oraz tab. 1.9.3, w/w kryteria oceniane są przez szczegółowe parametry oceny.

W oparciu o przedstawione powyżej kryteria oceny ofert, na podstawie danych złożonych przez oferentów i wczytanych zapytań ofertowych, tj. odpowiedzi udzielonych przez oferentów na pytania zawarte w formularzu ofertowym oraz ankiet w przedmiotowym postępowaniu, powinna być dokonana ocena ofert, ich porównanie i na tej podstawie sporządzony powinien zostać ranking otwarcia.

Podczas postępowania komisja konkursowa sporządziła również ranking końcowy. Ranking ten zawiera wszystkie oferty, które nie zostały odrzucone na podstawie art. 149 ustawy o świadczeniach.

Organ przypomniał, że P. oraz N. podczas postępowania otrzymali taką samą liczbę punktów za kryterium: ciągłości (90 pkt.) oraz ceny (10 pkt.). Kryterium różnicującym te oferty było kryterium jakości (P.- 67 pkt., N. - 61 pkt.).

Jednocześnie organ zauważył, iż w postępowaniu za kryterium jakość oferent mógł uzyskać maksymalnie 79 pkt. P. otrzymało za to kryterium 67 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego -50 pkt.),, natomiast N.- 61 pkt. (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego - 17 pkt., specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego - 44 pkt.).

Elementem różnicującym obie oferty w kryterium jakość jest liczba punktów uzyskana w tym kryterium w odniesieniu do specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego. W kryterium jakość dotyczącym specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego. Oferent mógł uzyskać maksymalnie 62 pkt. P. otrzymało za to kryterium - 50 pkt" natomiast N.- 44 pkt.

W postępowaniu za kryterium jakości oferent mógł uzyskać maksymalnie 79 pkt. P. otrzymało za to kryterium 67 pkt., natomiast N.- 61 pkt., co oznacza, że Skarżący uzyskał o 6 pkt. mniej niż oferent wybrany w danym postępowaniu, ponieważ odpowiadając na poniżej przedstawione pytanie zawarte w Formularzu Ofertowym - V. Ankiety, a dotyczące specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego oferenci udzielili stosownych odpowiedzi za co przyznano im, przewidzianą zarządzeniem w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, liczbę punktów.

W tym miejscu należy zauważyć, iż wykazana w tabeli rubryka - procentowy udział danego kryterium - nie jest elementem określającym ilość punktów, którą przyznaje się podmiotowi za spełnienie właściwego kryterium. Wskazana przez skarżącego rubryka procentowy udział danego kryterium — jest tylko elementem pomocniczym nie mającym znaczenia przy dokonywaniu oceny ofert. O liczbie punktów, jaką należy przyznać oferentowi, decydują wykazane w tabeli rubryki: maksymalna liczba punktów oceny oraz liczba punktów jednostkowych.

Organ podkreślił, że w ofercie P. wykazano większa liczbę lekarzy niż w ofercie N. Do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze rejonu operacyjnego - Rejon K. wraz z dyspozytornią P. posiadało o 8 lekarzy więcej niż N. Oznacza to, że oferta N. jest mniej korzystna od oferty P. w kwestii ilości wykazanych lekarzy, którzy będą udzielać świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne.

Organ nie zgodził się z też z twierdzeniem skarżącego, iż L. Oddział Wojewódzki NFZ, jak i kontrolujący postępowanie Prezes NFZ zmienił warunki oceny ofert.

Za nieuzasadniony organ uznał zarzut naruszenia art. 134 i 148 ustawy o

świadczeniach, ponieważ w trakcie przedmiotowego postępowania Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich Świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały Oferentom na takich samych zasadach.

Analiza dokumentacji dotyczącej postępowania wskazuje, iż komisja konkursowa dokonała porównania ofert świadczeniodawców biorących udział w przytoczonym postępowaniu konkursowym zgodnie z kryteriami oceny określonymi w przepisach prawa. Zgodnie z warunkami przedmiotowego postępowania możliwe było wybranie tylko jednej oferty. Oferta skarżącego nie została wybrana, gdyż do postępowania nr [...] złożona została oferta korzystniejsza, która została wybrana w celu zawarcia umowy.

Prezes Funduszu zgodnie z art. 7 oraz art. 77 K.p.a. podjął wszelkie kroki do zbadania całości dokumentacji przedmiotowego postępowania i jego oceny, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Analizując zebrany podczas postępowania materiał dowodowy organ stwierdził, iż powyższe postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Funduszu, w sposób jednolity dla wszystkich oferentów. Podniesione przez Skarżącego zarzuty można uznać za niezasadne, co wykazano powyżej.

Z ustalonego stanu faktycznego sprawy i jego analizy wynika, że zarówno na etapie części jawnej postępowania, jak i niejawnej, oferta P., jaki i oferta N. były rozpatrywane na tych samych zasadach, zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i z przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Funduszu.

W świetle powyższego organ uznał, iż postępowanie przeprowadzone przez komisję konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, a na skutek niedokonania wyboru oferty N., nie doszło do naruszenia jego interesu prawnego. Podkreślenia wymaga fakt, iż jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego i dokonanej analizy porównanie przedmiotowych ofert postępowanie zostało dokonane zgodnie z kryteriami określonymi przez Prezesa Funduszu, w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich oferentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] maja 2012 r., którą po rozpatrzeniu odwołania z dnia [..] grudnia 2011 r. wniesionego przez Prezesa Zarządu spółki N. Spółka z o.o. z siedzibą w K., prowadzącą NZOZ N., od decyzji Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ FZ z dnia [...] grudnia 2011 r., nie uwzględniającej odwołania od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie rokowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego (dwa zespoły)oraz przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego (dwa zespoły) na obszarze rejonu operacyjnego Rejon K. wraz z dyspozytornią - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

W skardze powołanej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 12 § 2 K.p.a. w zw. z art. 156 ust. 6 ustawy o świadczeniach, a także prawa materialnego, tj. art. 148 pkt 1 i art. 146 ustawy o świadczeniach, jak również art. 134 ust. 1 (w zw. z art. 32 Konstytucji RP) oraz art. 147 ustawy o świadczeniach.

Sąd przedstawił b. obszernie stan sprawy ze względu na jej złożoność i szczególny charakter zarzutów

Należy bowiem przypomnieć, że podstawowym zarzutem skargi jest niewątpliwie niewłaściwe zastosowanie art. 148 pkt 1 i art. 146 ust 1 ustawy o świadczeniach "... poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na porównaniu złożonych w postępowaniu ofert z pominięciem kryteriów wskazanych w niniejszym przepisie oraz określonych w zarządzeniach Prezesa NFZ..."; w odwołaniu zarzut ten ujęto jako "...bezprawne i nieuprawnione zawyżenie punktów przy ocenie oferty wybranej w tym postępowaniu, poprzez jej ocenę z pominięciem kryteriów określonych zarządzeniami Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w szczególności załącznikiem nr 1 do zarządzenia Prezesa NFZ Nr 13/2011/DSOZ z dnia 14 marca 2011 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (...). W skardze stwierdzono wprost, że "Spór w niniejszej sprawie dotyczy sposobu ustalania liczby punktów za personel medyczny w ramach specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego. Tabela określa w tym zakresie szczegółowe parametry oceny, wprowadzając odrębne zasady punktacji w przypadku dysponowania przez oferenta personelem medycznym o kwalifikacjach określonych w art. 3 ust. 3 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz w przypadku wykazania przez oferenta personelu medycznego o kwalifikacjach określonych w art. 57 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. W obu przypadkach, liczba punktów uzyskanych za personel o określonych kwalifikacjach uzależniona jest od procentowego udziału czasu pracy lekarzy spełniających wymagania w danej kategorii w czasie funkcjonowania specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego."

Wobec podstawowego zarzutu pozostałe zarzuty naruszenia prawa materialnego zawarte w skardze, tj.: - naruszenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, a także – zmiany kryteriów oceny ofert w toku postępowania, mają charakter uzupełniający i są ściśle powiązane z zarzutem podstawowym.

Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o świadczeniach, otwierającym Dział VI ustawy: "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami", podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2).

Zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert, bądź – jak w rozpatrywanym przypadku – w trybie rokowań, w przypadkach określonych w ustawie (art. 139). Przez rokowania rozumie się tryb zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w którym prowadzi się postępowanie w sprawie ustalenia ceny i liczby świadczeń opieki zdrowotnej i warunków ich udzielania z taką liczbą świadczeniodawców, która zapewni wybór najkorzystniejszej oferty lub większej liczby ofert oraz sprawny przebieg postępowania, nie mniejszą jednak niż trzech, chyba że ze względu na specjalistyczny charakter świadczeń opieki zdrowotnej lub ograniczoną dostępność do świadczeń jest mniej świadczeniodawców mogących ich udzielać (art. 143). Zgodnie z art. 146 ust. 1 ustawy, Prezes Funduszu określa: 1) przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; 2) kryteria oceny ofert; 3) warunki wymagane od świadczeniodawców.

Niezależnie od powyższej delegacji, w samej ustawie o świadczeniach stwierdzono, że kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147), a porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności:

1) ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją;

2) ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (art. 148).

W związku z tym w praktyce rozróżnia się tzw. kryteria pozacenowe (pkt 1) oraz kryteria cenowe (pkt 2). Jest to rozróżnienie istotne, gdyż zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 4 ustawy oferta zawierająca rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia podlega odrzuceniu.

Poza wspomnianą wyżej delegacją dla Prezesa NFZ oraz ustalonymi w ustawie kryteriami oceny (porównania) ofert ustawa o świadczeniach nie zajmuje się sposobem ustalania wyników postępowania zarówno w trybie konkursu ofert, jak i w trybie rokowań. Ustawa w szczególności nie określa wskaźników (parametrów) służących temu porównaniu; nie mówi, czy mają to być np. ceny za świadczenia, punkty, procenty, czy inne wskaźniki. Można zatem powiedzieć, że sposób ustalania wyników postępowania związanego z porównaniem ofert nie wchodzi w skład materii ustawowej – w rozumieniu ustawy o świadczeniach.

Problematyka ta stanowi natomiast przedmiot regulacji zawartej w aktach podustawowych, zwykle w zarządzeniach Prezesa NFZ. W rozpatrywanej sprawie takim aktem służącym ocenie ofert jest zarządzenie Nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z § 1 ust. 1 tego zarządzenia, oceny ofert dokonuje się według następujących kryteriów:

1) jakość - oceniana w szczególności poprzez:

a) kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie,

b) wyposażenie oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną,

c) zewnętrzną ocenę jakości,

d) wyniki kontroli prowadzonej przez Narodowy Fundusz Zdrowia;

2) kompleksowość - oceniana w szczególności poprzez:

a) możliwość kompleksowej realizacji świadczeń opieki zdrowotnej w danym zakresie, uwzględniająca wszystkie etapy i elementy procesu ich realizacji (w tym diagnostyczne i terapeutyczne),

b) planowaną strukturę świadczeń opieki zdrowotnej w danym zakresie lub planowany profil leczonych przypadków,

c) ofertę udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w innych rodzajach, zapewniającą łącznie ciągłość procesu diagnostycznego lub terapeutycznego; d) wymagania formalne;

3) dostępność - oceniana w szczególności poprzez:

a) liczbę dni i godziny pracy w harmonogramie pracy,

b) organizację przyjęć świadczeniobiorców,

c) brak barier dla osób niepełnosprawnych;

4) ciągłość - oceniana w szczególności poprzez ryzyko jej przerwania w wyniku niespełnienia przez oferenta wymagań, określonych dla zakresu w dniu złożenia oferty,

5) cena - oceniana poprzez odniesienie ceny jednostki rozliczeniowej zaproponowanej przez oferenta w ofercie lub stanowiącej końcowy wynik negocjacji w stosunku do ceny oczekiwanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy.

Zgodnie z ust. 2 powołanego zarządzenia, szczegółowe parametry kryteriów oceny, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, oraz wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej, w podziale na poszczególne rodzaje lub zakresy świadczeń opieki zdrowotnej określa załącznik nr 1 do zarządzenia.

Natomiast sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny, dla wszystkich rodzajów i zakresów świadczeń opieki zdrowotnej, określa załącznik nr 2 do zarządzenia.

Zgodnie z ust. 4, oceny ofert, według kryteriów określonych w ust. 1 - 3, dokonuje się odrębnie dla każdego oferowanego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej w ramach danego postępowania.

W załączniku Nr 1 do powyższego zarządzenia (załącznik zmieniony przez:

§ 1 zarządzenia nr 85/2009/DSOZ z dnia 11 grudnia 2009 r. (NFZ.2009.15.85) zmieniający nin. zarządzenie z dniem 11 grudnia 2009 r.; - przez § 1 zarządzenia nr 13/2011/DSOZ z dnia 14 marca 2011 r. (NFZ.2011.9.13) zmieniający nin. zarządzenie z dniem 14 marca 2011 r.; - przez § 1 zarządzenia nr 44/2011/DSOZ z dnia 14 września 2011 r. (NFZ.11.29.42) zmieniający nin. zarządzenie z dniem 14 września 2011 r.) w Tabeli 1.9.1.: ratownictwo medyczne – specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, w odniesieniu do kryteriów: jakość, ciągłość i cena, użyto, obok określenia maksymalnej liczby punktów wyceny, także określenia procentowego udziału danego kryterium (odpowiednio: 46,81% - 47,87% - 5,32%), a w Tabeli 1.9.3.: ratownictwo medyczne – podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, w odniesieniu do tych samych kryteriów użyto, obok określenia maksymalnej liczby punktów wyceny, także określenia procentowego udziału danego kryterium (odpowiednio: 25,37% - 67,16% - 7,46%).

Opierając się na przedstawionych ustaleniach procentowych skarżący uznał, że; 1) mają one w sprawie znaczenie podstawowe, i 2) nie odpowiada im we właściwy sposób wycena punktowa ofert jego konkurenta, która została zawyżona, z naruszeniem procentowego udziału danego kryterium. "Skarżąca domaga się stosowania zaakceptowanych przez nią zasad przeprowadzenia postępowania na zawarcie umowy w przedmiocie ratownictwa medycznego, poprzez ocenę obu ofert zgodnie z tymi zasadami i kryteriami, przy uwzględnieniu wszystkich zapisów w/w tabeli, w tym określonego w niej procentowego udziału danego kryterium."

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że w rozpatrywanej sprawie wykazana w tabelach rubryka - procentowy udział danego kryterium - nie jest elementem określającym ilość punktów, którą przyznaje się podmiotowi za spełnienie właściwego kryterium. Rubryka ta (procentowy udział danego kryterium) jest tylko elementem pomocniczym, nie mającym znaczenia przy dokonywaniu oceny ofert. O liczbie punktów, jaką należy przyznać oferentowi, decydują wykazane w tabeli rubryki: maksymalna liczba punktów oceny oraz liczba punktów jednostkowych.

W związku z tym organ podniósł, że w ofercie P. wykazano większa liczbę lekarzy niż w ofercie N. Do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze rejonu operacyjnego - Rejon K. wraz z dyspozytornią, P. posiadało o 8 lekarzy więcej niż N. Oznacza to, że oferta N. była mniej korzystna od oferty P. w kwestii ilości wykazanych lekarzy, którzy będą udzielać świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne.

Zarzuty skarżącego są więc w tym zakresie nietrafne, a zarzut, że Prezes NFZ nie odniósł się do przedstawionego przez skarżącą stanowiska, jedynie lakonicznie stwierdzając cel pomocniczy określenia procentowego udziału danego kryterium, nie znajduje uzasadnienia. Należy tu zauważyć, że skarżący przedstawił w istocie zupełnie inną, odmienną od powszechnie używanej, metodę obliczania punktów w odniesieniu do świadczeń w zakresie: ratownictwo medyczne, bazującą właśnie na prymacie określenia procentowego udziału danego kryterium w całej ocenie, wyrażanej wszak – z założenia – w odpowiedniej ilości punktów.

Niezależnie od powyższego skarżący – jak wskazano: "z ostrożności" - podniósł, że w/w zagadnienie mieści się w zakresie kognicji tut. Sądu, albowiem jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 lutego 2011 r. (II GSK 262/2010, LexPolonica nr 2487764) zakres kontroli sądowo administracyjnej decyzji wydanej w oparciu o przepis 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach obejmuje ocenę, czy w toku przeprowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie doszło do naruszenia zasad postępowania. Zasady postępowania określone są zarówno w przepisach ustawy o świadczeniach, jak i w dokumentach wydanych w oparciu o art. 146 ust. 1 tej ustawy.

Jak już wyżej wskazano, o ile kryteria oceny ofert (a nie zasady postępowania) są rzeczywiście ujęte w ustawie o świadczeniach i rozwinięte w odpowiednich zarządzeniach Prezesa NFZ, o tyle sposób ustalania wyników postępowania związanego z porównaniem ofert nie wchodzi w skład materii ustawowej – w rozumieniu ustawy o świadczeniach. Kwestie z tym związane stanowią przedmiot regulacji prawnej zawartej w zarządzeniach Prezesa NFZ, który te zarządzenia również stosuje.

Niezależnie od tego Sąd stwierdza, że ustalenie prawidłowości sposobu ustalania wyników postępowania związanego z porównaniem ofert, w tym również w zakresie ratownictwo medyczne, nie stanowi materii ustawowej; jest to zagadnienie techniczne, pozostawione w wyłącznej kompetencji Prezesa NFZ. Sąd nie ma też podstaw, by nie dać wiary wyjaśnieniom organu złożonym w przedmiotowej sprawie.

Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 796/06, LEX nr 306407, "Z natury rzeczy kontroli Sądu nie może podlegać pozaprawna strona rozstrzygnięcia, przy którym, najpierw komisja konkursowa, a potem Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, muszą brać pod uwagę - zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 i art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej - takie elementy oceny poszczególnych ofert o charakterze ekonomicznym i medycznym, jak ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich jakość, dostępność, kompleksowość, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, czy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia, czyli elementy o charakterze ekonomicznym i medycznym."

Otóż sposób ustalania wyników postępowania związanego z porównaniem ofert, a zwłaszcza prawidłowość użytych przy tej ocenie parametrów, stanowi również – w ocenie Sądu – pozaprawny element rozstrzygnięcia, wykraczający poza kognicję Sądu.

Nadto Sąd nie dopatrzył się w rozpatrywanej sprawie naruszenia przepisów postępowania, a zwłaszcza art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu rozważenia argumentacji przedstawionej przez skarżącą oraz wybiórczej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także art. 12 § 2 K.p.a. – w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżący zaproponował dokonanie oferty na innej niż dotychczas płaszczyźnie. Organ uznał, że obowiązuje w tym zakresie nadal ocena oparta na "klasycznej" punktacji oraz wykazał, że o wygranej zadecydowała większa ilość zgłoszonych w wybranej ofercie lekarzy. Przyczyny przegrania rokowań przez stronę skarżącą miały zatem charakter materialny i nie pozostawały w związku z przyjętym sposobem oceny ofert.

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.