Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 29/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 165 w zw. z art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 grudnia 2012 r. wniosku Z.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Z.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego samego organu z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia.

Postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Go 29/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata odmawiając jednocześnie skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych.

Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył skarżącemu pełnomocnika w osobie adwokata E.T..

Skarżący, niezadowolony z odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, zaskarżył postanowienie z 29 marca 2012 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego , który jednak postanowieniem z 14 czerwca 2012 r. (I FZ 166/12) oddalił zażalenie skarżącego.

Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Z.Z.. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 września 2012 r.

Pełnomocnik skarżącego, w dniu 17 października 2012 r., w założył tutejszym Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

W dniu 19 października 2012 r. (data nadania 17 października 2012 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga kasacyjna od wyżej wskazanego wyroku, złożona i sporządzona przez skarżącego osobiście. Zawarto w niej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika.

Postanowieniem z 23 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę kasacyjną. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego 26 października 2012 r.

W związku z żądaniem zwolnienia od kosztów i ustanowienia pełnomocnika wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu.

W ustawowym siedmiodniowym terminie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku odniósł się do okoliczności dotyczących meritum sprawy, a nadto stwierdził, że nie jest w stanie sfinansować kosztów sądowych, ponieważ spłaca raty kredytu zaciągniętego na spłatę rat zaległości podatkowej i same zaległości podatkowe. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę oraz renty chorobowej, a suma tych dochodów wynosi 5085 zł brutto.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej zwanej "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

W niniejszej sprawie należy podkreślić, że na podstawie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 marca 2012 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu jak pełnomocnika skarżącego adw. E.T.. Adw. E.T. natomiast udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego dla adw. G.K., którego ustanowienia jako swojego pełnomocnika żądał sam skarżący. Adw. G.K. uczestniczył w rozprawie przed sądem oraz złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Tym samym należy uznać, że skarżący korzystał z usług adwokata ustanowionego dlań z urzędu. W orzecznictwie wprost wskazuje się nadto, iż przyznanie postanowieniem prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznacza okręgowa rada adwokacka, ma ten skutek, że zainteresowanemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym. Ponowny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie jest bezzasadny. (postanowienie NSA z 4 stycznia 2011 r. II OZ 1313/10 LEX nr 743790). Stąd brak podstaw dla uwzględnienia wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata.

Brak również podstaw do uchylenia wcześniejszego postanowienia z 29 marca 2012 r. w zakresie w jakim odmówiono skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych.

Na obecnym etapie postępowania skarżącego nie obciążają jakiekolwiek koszty postępowania, a zatem wniosek również w tym zakresie jest bezzasadny.

Uwzględniając powyższe, Sąd postanowił o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).