Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1530/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6553
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2020 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty środków finansowych z tytułu wsparcia z Funduszu Promocji Mleka oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...] (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej: "Minister", "organ odwoławczy") z [...] czerwca 2019 r. nr [...], dotycząca wypłaty środków finansowych z tytułu wsparcia z Funduszu Promocji Mleka.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

W dniu 29 sierpnia 2017 r. Skarżąca złożyła propozycję zadania pt. "Dzieciaki mleczaki" do Planu Finansowego Funduszu Promocji Mleka. Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji Mleka uchwałą z 25 listopada 2017 r. nr 15/2017 przyjęła powyższą propozycję. W dniu 13 grudnia 2017 r. Strona złożyła wniosek o udzielenie wsparcia ze środków Funduszu Promocji Mleka na realizację w terminie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. zadania pt. "Dzieciaki mleczaki", na kwotę 250 000,00 zł, w tym wnioskowana kwota zaliczki w wysokości 100 000,00 zł.

W decyzji z [...] stycznia 2018 r. nr [...], Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, (dalej: "Dyrektor Generalny KOWR", "organ I instancji") orzekł o udzieleniu wsparcia finansowego z Funduszu Promocji Mleka, w wysokości 250 000,00 zł i wypłacie zaliczki w wysokości 100 000,00 zł na realizację ww. zadania.

W dniu 10 maja 2018 r. Strona złożyła wniosek o płatność wsparcia ze środków Funduszu Promocji Mleka za realizację pierwszego etapu zadania w wysokości 101 656,00 zł. Do wniosku Strona dołączyła dokumenty potwierdzające jego realizację.

Organ I instancji, pismem z 11 lipca 2018 r. wezwał Stronę do uzupełnienia wniosku o płatność, w tym m.in. wyjaśnienie sposobu przyznawania punktacji za spełnienie innych kryteriów niż cena w przypadku wyboru wykonawcy projektu edukacyjno-informacyjnego "Dzieciaki Mleczaki" oraz złożenie oświadczenia Strony, że w przypadku wyboru koordynatora, wykonawcą zadania nie była osoba fizyczna określona w § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1351 z późn. zm.), dalej: "rozporządzenie w sprawie wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych".

W piśmie z 13 lipca 2018 r., Skarżąca zawarła oświadczenie, w którym wskazała, że wykonawcą zadania "Dzieciaki Mleczaki" nie była osoba określona w § 8 ust. 3 ww. rozporządzenia. Następnie, Strona złożyła dodatkowe wyjaśnienia dotyczące wniosku o płatność. Skarżąca stwierdziła, że spełniła wymogi uczciwej konkurencji oraz wszystkie kryteria, określone w ustawie z dnia 22 maja 2009 r. o funduszach promocji produktów rolno-spożywczych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2160, z późn. zm.), dalej: "ustawa o funduszach promocji" oraz w rozporządzeniu, umożliwiające wypłatę środków finansowych z Funduszu Promocji Mleka.

Pismem z dnia 27 sierpnia 2018 r. organ I instancji wezwał Skarżącą do złożenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie pełnomocnictwa udzielonego w dniu 1 lutego 2018 r. na czas nieokreślony [...] do reprezentowania we wszystkich sprawach związanych z przygotowaniem i realizacją projektów finansowanych z Funduszu Promocji Mleka, z udzielaniem i wypłatą wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych. Jednocześnie wezwano do złożenia oświadczenia, że koordynatorem zadania, nie jest osoba określona w § 8 ust. 3 rozporządzenia, tj. [...].

W odpowiedzi na powyższe Strona poinformowała, że w związku z rozwiązaniem umowy o pracę z dniem 30 czerwca 2018 r. zostało odwołane pełnomocnictwo udzielone [...] do reprezentowania Skarżącej we wszystkich sprawach związanych z przygotowaniem i realizacją projektów finansowanych z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych.

W dniu [...] października 2018 r. Dyrektor Generalny KOWR wydał decyzje nr [...], w sprawie odmowy wypłaty środków finansowych z tytułu wsparcia z Funduszu Promocji Mleka w wysokości 101 656,00 zł. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że przedłożona przez Stronę dokumentacja z procedury wyboru wykonawcy usługi na przygotowanie i realizację projektu nie odpowiada wymogowi konkurencyjności, o którym mowa w art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji. Ponadto organ I instancji nie zgodził się z twierdzeniem Skarżącej, że koordynator zadania, tj. [...] nie jest osobą określoną w § 8 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych.

W dniu 19 listopada 2018 r. Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji.

Decyzją z [...] czerwca 2019 r. o wskazanym wyżej numerze, organ odwoławczy uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej wyboru koordynatora zadania, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji, podmioty wykorzystujące środki funduszy promocji są obowiązane stosować konkurencyjne procedury wyboru wykonawców realizowanych działań. Zaznaczono, że podmiot, któremu udzielono wsparcia stosując konkurencyjne procedury wyboru wykonawcy zadania, wybiera wykonawcę lub - w przypadku dopuszczenia składania ofert częściowych - wykonawców, na podstawie najkorzystniejszej oferty spośród złożonych ofert, jeżeli wartość zadania przekracza 120 000 zł netto (§ 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). Wskazano, że jak wynika z § 8 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia wykonawcą zadania nie może być osoba fizyczna, która jest osobą upoważnioną do zaciągania zobowiązań w imieniu podmiotu, któremu udzielono wsparcia, lub osobą wykonującą w jego imieniu czynności związane z procedurą wyboru wykonawcy.

Mając na uwadze powyższe Minister zauważył, że zapytanie ofertowe dotyczące wyboru koordynatora projektu zostało zamieszczone na stronie internetowej Strony w dniu 8 stycznia 2018 r. z informacją o możliwości złożenia oferty do dnia 15 stycznia 2018 r. We wskazanym terminie wpłynęła jedna oferta spełniająca wymogi formalne - to jest oferta [...]. Jednocześnie zauważono, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo dla [...] udzielone przez Stronę w dniu 1 lutego 2018 r. na czas nieokreślony, uprawniające do reprezentowania Skarżącej we wszelkich sprawach związanych z przygotowaniem i realizacją projektów finansowanych z Funduszu Promocji Mleka, z udzielaniem i wypłatą wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych. Mając na uwadze powyższe Minister nie zgodził się z twierdzeniem organu l instancji jakoby procedura wyboru koordynatora projektu była niezgodna z § 8 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia, bowiem na dzień wyboru oferty w odpowiedzi na zapytanie ofertowe, [...] nie miała takiego umocowania. Zdaniem organu odwoławczego powyższe oznacza, że Strona spełniła wszelkie wymogi uprawniające do wypłacenia wsparcia finansowego za część dotyczącą wyboru koordynatora projektu, tj. w kwocie 5 565,48 zł. Minister zgodził się również z zarzutem odwołania dotyczącym naruszenia przez organ I instancji art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej: "K.p.a.". W odniesieniu do powyższego wskazano, że po spotkaniu Strony z organem I instancji w dniu 13 września 2018 r., organ ten sporządził notatkę. Natomiast informację o niej Strona powzięła dopiero w dniu 19 września 2018 r. i pomimo żądania o jej udostępnienie organ I instancji tego nie uczynił, twierdząc, że spotkanie to nie było protokołowane, a jedynie powstała notatka stanowiąca dokument wewnętrzny organu i nie może zostać Stronie udostępniona. W ocenie organu odwoławczego takie działanie było niezgodne z art. 8 K.p.a.

Jednocześnie – w ocenie Ministra – decyzja organu I instancji w części dotyczącej procedury wyboru wykonawcy zadania jest słuszna zaś wniosek o płatność co do kwoty 91 250,00 zł nie zasługiwał na uwzględnienie bowiem Skarżąca nie spełniła kryterium wynikającego z art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji, tj. obowiązku stosowania konkurencyjnej procedury wyboru wykonawców realizowanych działań. Wyjaśniono, że zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji, podmioty wykorzystując środki funduszy promocji są obowiązane stosować konkurencyjne procedury wyboru wykonawców realizowanych działań. Ponadto wytyczne odnośnie konkurencyjnej metody procedury wyboru zadań określone zostały w zarządzeniu Dyrektora Generalnego KOWR z 1 września 2017 r. nr 7/2017/W w sprawie ustalenia "Zasad obsługi Funduszy Promocji Produktów Rolno-Spożywczych" w pkt 3.2.4. z którego wynika, że podmiot, któremu udzielono wsparcia zobowiązany jest do stosowania konkurencyjnych procedur wyboru wykonawcy lub wykonawców zadania, jeżeli wartość zadania przekracza kwotę 120 000 zł netto. Wyboru wykonawcy dokonuje się na podstawie najkorzystniejszej oferty, rozumianej jako oferta przedstawiająca najkorzystniejszy bilans ceny lub kosztu i innych kryteriów określonych przez podmiot, któremu udzielono wsparcia.

Minister wskazał, że Strona prawidłowo wysłała zapytanie ofertowe do pięciu oferentów i zamieściła informację na stronie internetowej Polskiej Izby Mleka. Niemniej, po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty Skarżąca prowadziła z wybranym oferentem dodatkowe negocjacje, dotyczące zakresu przedmiotowego zapytania ofertowego oraz ceny. W ocenie organu odwoławczego aby zasada konkurencyjności była zachowana, Strona obowiązana jest do równego traktowania wszystkich oferentów natomiast Skarżąca powyższego wymagania nie spełniła, bowiem po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty w odpowiedzi na zapytanie ofertowe dokonywała negocjacji tylko z wybranym przez siebie oferentem. Takie postępowanie jest niezgodne z zasadami konkurencyjności, bowiem w wyniku negocjacji Strona zmieniła zakres przedmiotowy zapytania. Ponadto wskazano, że sama treść zapytania ofertowego budzi wątpliwości bowiem nie wskazano jednoznacznie przedmiotu umowy, na podstawie którego byłaby możliwość porównania ofert, w tym, m.in. ilości nagród czy materiałów promocyjnych. W związku z powyższym, Strona mogła dokonać oceny złożonych ofert w sposób dowolny i uznaniowy, bowiem złożone oferty były nieporównywalne, co stanowi dodatkowe naruszenie zasady uczciwej konkurencji. Strona przeprowadzając negocjacje z wybranym oferentem i dokonując zmiany zakresu rzeczowego zapytania ofertowego po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty, naruszyła art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z [...] czerwca 2019 r., Skarżąca wniosła o jej uchylenie zarzucając:

1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji oraz § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do nieprawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i w konsekwencji przyjęciu, że Skarżąca nie zastosowała konkurencyjnej procedury wyboru wykonawcy zadania, w sytuacji gdy postępowanie mające na celu wyłonienie wykonawcy zostało przeprowadzone w oparciu o zasady gwarantujące jej zachowanie, tj. przez wybór najkorzystniejszej oferty oraz negocjacje z wybranym wykonawcą;

- art. 4 pkt 2 ustawy - poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że nadaje on Dyrektorowi Generalnemu KOWR kompetencję do szczegółowego określenia zasad obsługi funduszy promocji, w sytuacji gdy przepis ten w zakresie kompetencji Dyrektora wskazuje, że zapewnia on obsługę prawną oraz techniczno-biurową funduszy promocji, zatem Zarządzenia nr 7/2017/W Dyrektora Generalnego KOWR z dnia 1 września 2017 r. w sprawie ustalenia "Zasad obsługi Funduszy Promocji Produktów Rolno-Spożywczych", nie można uznać za obowiązujące i wiążące Stronę w rozpatrywanej sprawie, mając zwłaszcza na względzie, że modyfikuje ono przesłanki rangi ustawowej i rozporządzenia dotyczące wymagań dla konkurencyjnej procedury wyłaniania wykonawców;

- naruszenie § 10 ust. 6 w zw. z § 10 ust. 3 rozporządzenia - przez niewłaściwe zastosowanie i odmowę wypłaty środków finansowych z tytułu wsparcia, w sytuacji gdy zostały spełnione wszystkie warunki wypłaty wsparcia, w szczególności do wniosku o płatność dołączono sprawozdanie z realizacji zadania zawierające dokumentację z przeprowadzonej konkurencyjnej procedury wyboru wykonawców;

- naruszenie § 10 ust. 1 i ust. 5 pkt 1 rozporządzenia - przez utrzymanie w mocy decyzji dyrektora Generalnego KOWR o odmowie wypłaty środków finansowych z tytułu wsparcia oraz nierozpoznanie sprawy w terminie przewidzianym rozporządzeniem;

2. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a. polegające na zaniechaniu przez organ odwoławczy dokonania wszechstronnej i dokładnej oceny okoliczności niniejszej sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności poprzez błędne przyjęcie, że Skarżąca nie zastosowała konkurencyjnej procedury wyboru wykonawcy zadania, w sytuacji, gdy postępowanie mające na celu wyłonienie wykonawcy zostało przeprowadzone w oparciu o zasady gwarantujące jej zachowanie,

- naruszenie art. 8, art. 9 oraz art. 11 K.p.a. przez naruszenie zasady zaufania obywateli do organów państwa i wydanie decyzji niezgodnej z zasadą pogłębiania zaufania, udzielania informacji oraz wyjaśniania zasadności przesłanek jakimi kierował się organ wydając skarżone rozstrzygnięcie wyrażające się przede wszystkim w wydaniu decyzji w warunkach nieuzasadniających stanu do jej wydania - w szczególności przez wydanie decyzji w oparciu o Zarządzenie nr 7/2017/W Dyrektora Generalnego KOWR z dnia 1 września 2017 r. w sprawie ustalenia "Zasad obsługi Funduszy Promocji Produktów Rolno-Spożywczych", w sytuacji gdy akty które nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa nie mogą stanowić podstaw rozstrzygnięć;

- naruszenie art. 80 K.p.a. polegające na dowolnej, a nie na swobodnej ocenie dowodów, czego skutkiem była błędna ocena, że przeprowadzona przez Skarżącego procedura wyłonienia wykonawcy nie stanowi postępowania konkurencyjnego w rozumieniu przepisów ustawy,

- art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w skarżonej części, w sytuacji gdy istniały podstawy do uwzględnienia odwołania, tj. uchylenia decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy - czy to prawa materialnego, czy postępowania - sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, kierując się tymi przesłankami uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Przedmiotem sporu jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] czerwca 2019 r. dotycząca wypłaty Skarżącej środków finansowych z tytułu wsparcia z Funduszu Promocji Mleka. Organ stwierdził, że przy wyborze wykonawcy zadania pt. "Dzieciaki mleczaki" Skarżąca naruszyła zasadę konkurencyjności.

Sąd podziela ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ, uznaje je za prawidłowe i stanowiące uzasadnioną podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Wbrew zarzutom skargi organ zgromadził w sprawie pełny materiał dowodowy, dający podstawę do orzekania w sprawie. Ocena tego materiału została należycie przeprowadzona z uwzględnieniem logicznego i rzetelnego wnioskowania.

Jak wynika z art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji, podmioty wykorzystujące środki funduszy promocji są obowiązane stosować konkurencyjne procedury wyboru wykonawców realizowanych działań. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych podmiot, któremu udzielono wsparcia stosując konkurencyjne procedury wyboru wykonawcy zadania, wybiera wykonawcę na podstawie najkorzystniejszej oferty spośród złożonych ofert, jeżeli wartość zadania przekracza 120 000 zł netto.

Z § 10 ust. 3 pkt 1 lit. e ww. rozporządzenia wynika, że do wniosku o płatność dołącza się dokumenty potwierdzające zrealizowanie zadania lub jego etapu, w tym poniesienie kosztów kwalifikowalnych z nim związanych w przypadku wsparcia, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 3, w tym dokumentację z przeprowadzonej konkurencyjnej procedury wyboru wykonawców dostaw lub usług.

Wytyczne dotyczące konkurencyjnej metody procedury wyboru zadań określone zostały również w zarządzeniu Dyrektora Generalnego KOWR z 1 września 2017 r. nr 7/2017/W w sprawie ustalenia "Zasad obsługi Funduszy Promocji Produktów Rolno-Spożywczych". Jak wynika z pkt 3.2.4. Wytycznych podmiot, któremu udzielono wsparcia zobowiązany jest do stosowania konkurencyjnych procedur wyboru wykonawcy lub wykonawców zadania, jeżeli wartość zadania przekracza kwotę 120 000 zł netto. Wyboru wykonawcy dokonuje się na podstawie najkorzystniejszej oferty, rozumianej jako oferta przedstawiająca najkorzystniejszy bilans ceny lub kosztu i innych kryteriów określonych przez podmiot, któremu udzielono wsparcia.

Z akt sprawy wynika, że stosując się do wymogów ww. regulacji Skarżąca zamieściła informację na stronie internetowej Polskiej Izby Mleka i wysłała zapytanie ofertowe do pięciu oferentów. Jednakże po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty Skarżąca, co w sprawie nie jest sporne, prowadziła z wybranym oferentem dodatkowe negocjacje dotyczące zakresu przedmiotowego zapytania ofertowego oraz ceny. W wyniku tych negocjacji Skarżąca zmieniła zakres przedmiotowy zapytania.

Uzasadnione, zdaniem Sądu, wątpliwości organu wzbudziła również treść zapytania ofertowego ze względu na to, że nie wskazano jednoznacznie przedmiotu umowy, w tym m.in. ilości nagród czy materiałów promocyjnych, co sprawiło, że złożone oferty były nieporównywalne Podważa to przejrzystość dokonanej oceny złożonych ofert i stanowi dodatkowe naruszenie zasady uczciwej konkurencji.

Bezsporne w sprawie jest, że Skarżąca nie była zobowiązana do stosowania ustawy prawo zamówień publicznych. Nie oznacza to jednak, wbrew zarzutom skargi, że nie wiązały jej żadne regulacje dotyczące wyboru wykonawcy zadania.

Skarżąca była bowiem zobowiązana do stosowania zasad wyboru wykonawcy z zachowaniem zasad zawartych w art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji, rozporządzeniu w sprawie wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych, a także ww. Wytycznych, tj. do stosowania konkurencyjnych procedur wyboru wykonawcy zadania.

Zasady te były znane Skarżącej na etapie składania wniosku o udzielenie wsparcia ze środków Funduszy Promocji Fpz_f2. Jednym z obowiązkowych załączników do wniosku był wykaz dostaw lub usług wymagających przeprowadzenia konkurencyjnej procedury wyboru wykonawców, związanych z realizacją zadania (art. 9 ust.3 ustawy o funduszach promocji). Ponadto w pkt 19 ww. wniosku Skarżąca zadeklarowała, że znane są jej zasady przyznawania wsparcia, związanego z realizacją przedmiotowego zadania.

Należy podkreślić, że w Wytycznych Dyrektora Generalnego KOWR wskazano zasady zmiany zapytania ofertowego, taka zmiana mogła być dokonana przed upływem terminu składania ofert i wymagała dotrzymania dodatkowych warunków, w tym m.in. wskazania nowego terminu składania ofert.

Sąd podziela ocenę organów, iż Skarżąca nie zastosowała się do tych reguł bowiem po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty prowadziła z wybranym oferentem dodatkowe negocjacje dotyczące zakresu przedmiotowego zapytania ofertowego oraz ceny, a w konsekwencji zmieniła zakres przedmiotowy zapytania, czym naruszyła zasadę równego traktowania oferentów, uczciwej konkurencji, jawności i przejrzystości postępowania.

Jak to stwierdził NSA w wyroku z dnia 21 listopada 2014 r. sygn. II GSK 1100/13, elementem ogólnej zasady konkurencyjności jest m.in. zasada równości (równorzędności podmiotów) w zakresie odnoszącym się do traktowania wykonawców, do których adresowana jest konkretna oferta na realizację określonego w niej zamówienia. Przestrzeganie tej zasady nabiera szczególnego znaczenia w kontekście realizacji celów wydatkowania środków publicznych w zakresie przyczyniania się do wzrostu gospodarczego i zwiększania konkurencyjności.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela to stanowisko.

Dodatkowo należy podkreślić, że realizacja przedmiotowego zadania miała być finansowana z pieniędzy publicznych, a w związku z tym Skarżąca była zobowiązana do przestrzegania określonych w umowie o dofinansowanie warunków i procedur, w tym m.in. do zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców.

Wobec powyższego nie znajdują uzasadnienia zawarte w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 9 ust. 3 ustawy o funduszach promocji oraz § 8 ust. 1 pkt 1 i § 10 rozporządzenia w sprawie wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych.

Nie znajduje również uzasadnienia zawarty w skardze zarzut, że zarządzenie nr 7/2017/W Dyrektora Generalnego KOWR z dnia 1 września 2017 r. w sprawie ustalenia "Zasad obsługi Funduszy Promocji Produktów Rolno-Spożywczych", nie można uznać za obowiązujące i wiążące Stronę w rozpatrywanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji, Dyrektor Generalny KOWR zapewnia obsługę prawną oraz techniczną funduszy promocji oraz komisji zarządzających.

Sąd wskazuje, że przy realizacji zadania Skarżącą wiążą nie tylko procedury wynikające z aktów prawa powszechnie obowiązującego, ale także procedury wynikające z systemu realizacyjnego programu.

Naruszenie zasady konkurencyjności przy wyborze wykonawcy zadania pt. "Dzieciaki mleczaki", co miało miejsce w przedmiotowej sprawie, uzasadniało zatem odmowę wypłaty dofinansowania. Zgodnie bowiem z § 10 ust. 6 rozporządzenia w sprawie wsparcia finansowego z funduszy promocji produktów rolno-spożywczych, Dyrektor Generalny KOWR odmawia wypłaty środków finansowych z tytułu wsparcia, jeżeli zadanie lub jego etap nie został zrealizowany lub nie są spełnione warunki wypłaty wsparcia, o których mowa w ust. 3.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd stwierdza, że nie znajdują one uzasadnienia. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu z zachowaniem zasad określonych w przepisach K.p.a. Organ zebrał zupełny materiał dowody, a dokonana ocena dowodów nie była dowolna i mieściła się w ramach swobodnej oceny. Zdaniem Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji w pełni odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 K.p.a. wskazując przyjęte ustalenia, dowody na których się oparto oraz podstawy prawne podjętego rozstrzygnięcia, a uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa.

Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.