Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1391/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Marta Laskowska (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi R. w S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2007 r. Nr (...) w przedmiocie : wniosku o dofinansowanie w ramach programu "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 maja 2007 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał, że w wyniku dokonanej analizy odwołania złożonego przez R. w S. dotyczącego niefinansowania projektu, złożonego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" zostało ono rozpatrzone negatywnie.

Rozstrzygnięcie organu zapadło w następujących okolicznościach.

R. w S. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w ramach działania: "Inwestycje w gospodarstwach rolnych". Ogólne ramy tego projektu określa ustawa z 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju ( Dz.U. nr 16 poz. 1206 z późn. zm.).

Po pozytywnej weryfikacji wniosku, dnia 26 października 2005 r. została ze skarżącą (...) podpisana umowa o dofinansowanie projektu, która określała prawa i obowiązki stron związane z realizacją projektu. Z zapisów § 5 ust. 1 pkt 5 w/w umowy wynikało, że Beneficjent zobowiązuje się do wypełniania zobowiązań określonych w Programie i Uzupełnieniu Programu, a w szczególności do spełnienia przez gospodarstwo dotyczących go minimalnych standardów w zakresie warunków utrzymania zwierząt.

W dniu 12 lutego 2006 r. została przeprowadzona kontrola w miejscu realizacji projektu, podczas której zakwestionowano warunki utrzymania hodowli kur niosek. W związku z niespełnieniem pełnych minimalnych standardów w zakresie warunków utrzymania zwierząt (...) Oddział Regionalny ARiMR podjął decyzję o niefinansowaniu projektu oraz wypowiedzeniu umowy o dofinansowanie projektu. Pismo datowane jest na dzień 21 lutego 2007 r.

Zgodnie z pouczeniem zawartym w w/w piśmie beneficjent R. w S. złożyła odwołanie do Prezesa ARiMR.

Pismem z dnia (...) maja 2007 r. Prezes ARiMR odwołanie rozpatrzył negatywnie. Wskazując w uzasadnieniu, że zasadne było stanowisko (...)Oddziału Regionalnego ARiMR wypowiadające umowę w związku z niespełnieniem przez Spółdzielnię pełnych minimalnych standardów w zakresie warunków utrzymania zwierząt.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie Prezesa ARiMR z dnia (...) maja 2007 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. w S.. Skarżąca Spółdzielnia wskazała na naruszenie § 5 ust. 1 pkt 5 oraz § 9 umowy o dofinansowanie projektu. W uzasadnieniu skargi opisała stan faktyczny i prawny sprawy, podkreślając w szczególności, że wszystkie obowiązki z umowy beneficjent spełnił, nie było więc żadnych merytorycznych przesłanek do rozwiązania umowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał argumentację zawartą w rozstrzygnięciu z dnia (...) maja 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Skuteczność wniesienia skargi, a w konsekwencji skuteczność uruchomienia procesu oceny legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej zależy od dopuszczalności skargi. Przesłanki dopuszczalności skargi sądowoadministracyjnej to zespół wymagań, które muszą być spełnione, by zaskarżenie wywołało skutek w postaci dokonania przez sąd administracyjny oceny zgodności z prawem kwestionowanego aktu administracyjnego.

Jedną z przesłanek dopuszczalności skargi sądowoadministracyjnej jest zaskarżenie takiej formy działania administracji publicznej, która jest kontrolowana przez sądy administracyjne.

Zaskarżalne do sądu administracyjnego formy działania administracji publicznej wymienia zaś przepis art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Jest to jeden z przepisów wyznaczających zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego. Przepis ten stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy

zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające

sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na

2

które służy zażalenie;

4) inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej,

dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych

organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w

pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Kwestionowane skargą rozstrzygnięcie nie należy do żadnej z wyżej wymienionych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania.

Tryb udzielania pomocy w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w ramach działania 1.1 "Inwestycje w gospodarstwach rolnych został określony w w/w ustawie o Narodowym Planie Rozwoju oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeniach wykonawczych.

Jak wynika z treści przepisów rozporządzenia wdrażanie realizacji projektu rozpoczyna się od złożenia wniosku, który jest następnie weryfikowany pod względem kompletności i poprawności. Następnie zawierana jest umowa z beneficjentem, a po niej przygotowane zlecenie płatności, jej dokonanie i księgowanie. W okolicznościach niniejszej sprawy dnia 26 października 2005 r. została zawarta umowa pomiędzy Dyrektorem Oddziału Regionalnego ARiMR a beneficjentem to jest skarżącą (...), co oznacza, że wniosek ten został pozytywnie zweryfikowany na wstępnym etapie. Strony mocą zawartej umowy określiły wzajemne prawa i obowiązki. Spór pomiędzy stronami sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy ARiMR zasadnie wypowiedziała umowę i w konsekwencji odmówiła finansowania projektu.

Przede wszystkim należy bowiem podkreślić, że nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 22 lutego 2007 r. sygn.,akt II GPS 3/06, która wskazuje na to, że odrzucenie wniosku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004r. Narodowym Planie Rozwoju (Dz.U. 116poz. 1206 ze zm.) następuje w formie decyzji administracyjnej. Stanowisko NSA wyrażone w w/w uchwale odnosi się wszak do zupełnie innej

3

sytuacji faktycznej i prawnej, a mianowicie formy odmowy wypłaty dofinansowania na etapie - przed zawarciem umowy. W niniejszej sprawie strony zawarły umowę i są związane jej treścią. Spór pomiędzy nimi, odnosi się do tego czy beneficjent spełnił warunki do wypłaty kwoty określonej w umowie. Spory w tym zakresie rozpoznawane są nie na drodze postępowania administracyjnego, lecz przed sądem powszechnym. Wypowiedzenie umowy nie jest formą działania administracji publicznej, a czynnością prawną uregulowaną w Kodeksie Cywilnym, stąd też mając również na uwadze przepisy Kodeksu Postępowania Cywilnego wskazać należy, że spory wynikające z umów rozstrzygają sądy powszechne.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w związku ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.