Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 310/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono bezskuteczność czynności
Powołane przepisy: article: art. 146 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Piotr Popek, Asesor WSA Jacek Boratyn /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lipca 2020 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na czynność Prezydenta Miasta w postaci wypłaty dotacji oświatowej za luty 2020 r. w zaniżonej wysokości 1) stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności, 2) zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz strony skarżącej – "A." Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. sp. z o.o., z siedzibą w Ł. (zwana dalej skarżącą) złożyła do Sądu skargę na czynność organu – Prezydenta Miasta, polegającą na wypłacie jej dotacji oświatowej w zaniżonej wysokości, przysługującej na słuchaczy:

• Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R., za luty 2020 r., w kwocie 4 761,34 zł,

• Szkoły Policealnej M. [...].w R., za luty 2020 r., w kwocie 2 133,21 zł,

• Szkoły Policealnej O. M. [...] w R., za luty 2020 r., w kwocie 1 435,65 zł

Łączną kwotę niewypłaconych dotacji skarżąca określiła na 8 330,20 zł.

Zdaniem skarżącej, na skutek niewypłacenia jej pełnej kwoty dotacji w lutym 2020 r. doszło do naruszenia art. 34 ust. 1, w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 17, zwanej dalej: ustawą o finansowaniu oświaty), gdyż spełniła wymagane przepisami prawa przesłanki do otrzymania dotacji w tej kwocie, a tym samym brak było podstaw do zaniżenia kwoty jej wypłaty.

Na tej podstawie skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej w lutym 2020 r. oraz uznanie obowiązku wypłaty przez organ na rzecz skarżącej dotacji we właściwej wysokości i zasądzenie na swoją rzecz od Prezydenta Miasta kosztów postepowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o finansowaniu oświaty dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach, w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy.

W myśl natomiast art. 26 ust. 2 ustawy o finansowaniu oświaty niepubliczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy o systemie oświaty, dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego.

W kontekście powyższych regulacji skarżąca podkreśliła, że za luty 2020 r. powinna otrzymać dotację:

• dla Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R., w kwocie 76 536,26 zł, tymczasem organ wypłacił jej 71 774,92 zł, a więc kwotę niższą o 4 761,34 zł,

• dla Szkoły Policealnej O. M. [...] w R., w kwocie 24 884,60 zł, tymczasem organ wypłacił jej 23 448,95 zł, a więc kwotę niższą o 1 435,65 zł,

• dla Szkoły Policealnej M. [...] w R., w kwocie 17 106,30 zł, tymczasem organ wypłacił jej 14 973 zł, a więc kwotę niższą o 2 133,21 zł.

Skarżąca w treści złożonej skargi zaznaczyła, że dotacja dla Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R. powinna zostać wypłacona na 376 słuchaczy, dla Szkoły Policealnej O. M. [...] w R. na 80 słuchaczy, a dla Szkoły Policealnej M. [...] w R. na 43 słuchaczy. Taka liczba uczniów wynika bowiem z informacji przekazanej organowi dotującemu.

Prezydent Miasta, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w zakresie łącznej kwoty 6 213,38 zł, w tym:

• odnośnie Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R., w kwocie 3 693,28 zł,

• Szkoły Policealnej O. M. [...] w R., odnośnie kwoty 867,10 zł

• Szkoły Policealnej M. [...] w R., odnośnie kwoty 1 563 zł.

Szkoła Policealna C. N. i B. [...] w R. złożyła informację do sprawozdania, z której wynika, że liczba jej uczniów wynosi 1 082, a nie 1 070, jak zadeklarowała pierwotnie. Różnica wynosząca 12 uczniów wynikała z tego, że aplikacja użytkowana przez organ dotujący uniemożliwiła wykazanie 12 uczniów, których numery PESEL zostały wykazane w innych placówkach. W ten sposób zrealizowano ustawowe ograniczenie wypłaty dotacji na jedną osobę, tylko do jednej szkoły.

Prezydent Miasta, dokonując ponownej analizy uznał, że dotacja dla Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R. przysługuje dodatkowo dla 7 uczniów.

Organ stwierdził że słuchacze: P. M. J., M. R., P. P. P., K. M., M. M. W., D. B. D. oraz A. K. byli uczniami Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R. do 14 lutego 2020 r. Choć więc pierwotnie potraktowano ich jako uczniów innych placówek, ostatecznie wyrównano dotację na te osoby.

W dalszym ciągu organ nie uznał prawa do dotacji na następujących słuchaczy Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R.:

- M. H. K., wpisaną do księgi uczniów Centrum N. i B. od 7 września 2019 r., będącej jednocześnie słuchaczem Szkoły C. od 18 września 2018 r.,

- W. S., która jako uczeń Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R. była wpisana jednie do 31 stycznia 2020 r.,

- K. G., który jest uczniem Szkoły T. od 8 lutego 2019 r., choć od 1 września 2019 r. do 14 lutego 2020 r. był wpisany jako uczeń Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R.,

- E. M., która jest uczniem PS WiS od 30 sierpnia 2019 r. choć od 1 września 2019 r. do 14 lutego 2020 r. była wpisana jako uczeń Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] w R.,

- W. W. W., która była uczniem więcej niż jednej szkoły - Szkoły C. od 1 września 2019 r. do 31 stycznia 2020 r., a uczniem Centrum N. i B. od 1 września 2019 r. do 14 lutego 2020 r; w tym więc wypadku organ dokonał wyboru płatności dla Szkoły C.

Jeżeli chodzi o Szkołę Policealną M. [...] to w tym wypadku organ podkreślił, że wypłacił dotację na 42 uczniów, zgodnie z pierwotną informacją, a nie 43 czego domagała się skarżąca.

Szkoła złożyła informację, że stan jej słuchaczy wynosi 73 uczniów, a nie jak wykazała aplikacja 72. Słuchaczka, z powodu sytuacji której wynikła różnica to K. C.-B., wpisana do księgi uczniów Szkoły Policealnej M. [...] od 10 września 2019 r. do 14 lutego 2020 r. Słuchaczka ta, była uczniem Szkoły T. E. w R. od 1 września 2019 r. do 31 stycznia 2020 r. Pierwotnie więc z tego względu dotacja nie została na nią przyznana, gdyż organ nie miał wiedzy o rezygnacji z nauki w Szkole T. Po ponownej analizie jednakże uzupełniono dotację w tym zakresie.

Szkoła Policealnej O. M. [...], zgodnie ze sprawozdaniem za luty 2020 r. i korektą za styczeń 2020 r. organ wypłacił dotację za 49 uczniów, a nie 80. W tym wypadku szkoła złożyła informację, że stan jej uczniów wynosi 272, a nie jak wykazała aplikacja 269.

Organ wskazał, że trójka uczniów tej placówki, uczyła się w tym czasie w innych szkołach.

I tak:

- Z. M. B. była wpisana do księgi uczniów Szkoły Policealnej O. M. [...] od 1 września 2019 r. do 11 marca 2020 r., podczas gdy od 1 września 2019 r. do 14 lutego 2020 r. była słuchaczką szkoły T. (ostatecznie dotację przyznano na Szkołę T.,

- M. M. P. była wpisana do księgi uczniów Szkoły Policealnej O. M. [...] od 1 września 2019 r. do 14 lutego 2020 r., podczas gdy od 1 września 2019 r. jest słuchaczką szkoły T., na którą to placówkę ostatecznie przyznano dotację.

Jeżeli chodzi natomiast o M. B. B., to w tym wypadku, choć pierwotnie uznano ją za uczennicę Szkoły T., to ostatecznie przyznano na nią dotację, gdyż stwierdził, że można ją uznać za ucznia Szkoły Policealnej O. M. [...].

Zarządzeniem z 14 lipca 2020 r. Sąd wezwał Prezydenta Miasta o uzupełnienie dokumentów, stanowiących akta sprawy w postaci tradycyjnej, bądź w formie zbioru elektronicznych dokumentów, a także przedstawienie szczegółowego sposobu wyliczenia kwoty przysługującej skarżącej, zdaniem organu, dotacji, z uwzględnieniem kwoty, co do której organ wniósł o oddalenie skargi.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie organ wskazał ponownie, zawarte w odpowiedzi na skargę informacje, co do wyliczenia liczby uczniów, na których przysługuje dotacja. Przedmiotowa kalkulacja została oparta na składanych przez poszczególne szkoły skarżącej sprawozdaniach i ich korektach. Dodatkowo załączono jedynie imienny wykaz uczniów każdej ze szkół, za miesiące: styczeń i luty 2020 r. , oparte na sprawozdaniach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Dokonując oceny legalności zaskarżonej czynności na wstępie należy się odnieść do kwestii związanej z właściwością sądów administracyjnych do rozstrzygania tego rodzaju spraw, a także charakterem przedmiotowej czynności.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Jak stanowi zaś art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Kontrola, o której mowa w przytoczonym wyżej przepisie, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z ugruntowanego w doktrynie stanowiska, odnoszącego się do określonych przywołanym przepisem przesłanek warunkujących właściwość sądów administracyjnych w sprawach z tego rodzaju skarg wynika, że za akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2, s. 18 - 19).

Ratio legis uregulowania prawnego rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub postanowień, będących przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a., związane jest z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej oraz potrzebą zapewnienia im gwarancji procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy (zob. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska (red. T. Woś), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 5, Warszawa 2012, s. 69-70).

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wypłata dotacji oświatowej, która zdaniem skarżącej, nastąpiła w zaniżonej wysokości. Podstawę prawną wypłaty dotacji stanowiła zaś ustawa o finansowaniu oświaty, która w art. 47 stanowi, że czynności podejmowane przez organ dotujący, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.).

Zacytowany wyżej przepis określa, które to czynności, związane z ustaleniem wysokości lub ich przekazaniem, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Z jego treści wynika, że sama wypłata dotacji jest wynikiem pewnego procesu, w ramach którego najpierw dochodzi do ustalenia wysokości przysługującej danemu podmiotowi dotacji. Tak więc przedmiotowa wypłata jest rezultatem określonego rodzaju kalkulacji, których zasady zostały wyraźnie sprecyzowane w przepisach omawianej ustawy.

Wśród regulacji mających wpływ na ostateczną wysokość dotacji znalazły się między innymi przepisy art. 27 i art. 34 § 3 ustawy o finansowaniu oświaty, z których pierwszy odnosi się do sytuacji w której jeden uczeń uczęszcza więcej niż do jednej szkoły, dotowanej przez daną jednostkę samorządową, określając sposób wskazania tej, której jest jako jedyna uprawniona do dotacji, natomiast drugi odnosi się do korygowania liczby uczniów, na których może przysługiwać dotacja, z uwagi na osiągnięcie współczynnika frekwencji na zajęciach, wynoszącego 50 %.

Oba te przepisy (art. 27 i art. 34 ust. 3) nie zostały wskazane w art. 47 ustawy o finansowaniu oświaty, jako regulacje odnoszące się do czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., niemniej jednak brak jest podstaw do odmawiania wskazanych w nim czynnościom charakteru, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Wniosek taki płynie przed wszystkim z tego, że spełniają one wszystkie warunki (wyżej wskazane) które determinują uznanie za czynności z zakresu administracji publicznej. I tak, nie są decyzjami lub postanowieniami, mają charakter indywidualny (odnoszą się do konkretnego adresata – skarżącej), podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, podejmowane są w zakresie administracji publicznej, w ramach jednostronnego działania uprawnionego organu, wykonującego zadania z tego zakresu.

W tej sytuacji brak jest podstaw do kwestionowania tego, że są to czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., poddane kognicji sądów administracyjnych. Zaznaczyć też należy, że niewskazanie czynności zmierzających bez wątpienia do ustalenia wysokości dotacji, o których mowa w art. 27 i art. 34 ust. 3 ustawy o finansowaniu oświaty, w art. 47 tego aktu, nie może stanowić podstawy do wyłączenia kognicji sądów administracyjnych w tym przypadku. Przepis ten bowiem (art. 47 ustawy o finansowaniu oświaty) nie stanowi, że czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., są wyłącznie te, które realizowane są na podstawie przepisów w nim enumeratywnie wymienionych.

Problematyka dotycząca rozstrzygnięcia administracyjnego lub cywilnego charakteru czynności związanych z ustaleniem wysokości i wypłatą dotacji oświatowych była przedmiotem sporów zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie, przed wejściem w życie ustawy o finansowaniu oświaty. Na mocy jej regulacji kwestia ta została przekazana w gestię administracji i brzmienie art. 47 przedmiotowej ustawy stanowi tego wyraz. W tymże przepisie jednoznacznie przesądzono, że te z czynności, których charakter w największym stopniu budził wątpliwości, są czynnościami z zakresu administracji publicznej. Tak więc przepis art. 47 ustawy o finansowaniu oświaty stanowi doprecyzowanie tej kwestii i jako taki nie może stanowić podstawy do eliminowania innych, niewymienionych w nim czynności z kategorii czynności z zakresu administracji publicznej, odnośnie których to ustawodawca przewidział kognicję sądów administracyjnych, jeżeli spełniają one wszystkie cechy pozwalające je za takie uznać.

W tym miejscu dodać też należy, że Sąd w niniejszym składzie nie podziela prezentowanego w judykaturze poglądu, że wypłata dotacji stanowi wyłącznie czynność techniczną, przekazania fizycznego środków finansowych, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych, jako czynność z zakresu administracji publicznej. Jak to już bowiem zasygnalizowano w niniejszych rozważaniach, przedmiotowa wypłata jest finalnym rezultatem ustalenia wysokości dotacji dla konkretnego podmiotu, dokonanego na podstawie konkretnych regulacji prawnych, do stosowania których uprawniony jest organ administracji.

Niezależnie od powyższego nie sposób również pominąć tego, że wyłączenie drogi postępowania cywilnego, w przypadku wypłaty dotacji oświatowej, nie może prowadzić do pozbawienia podmiotów ubiegających się o tego rodzaju dotację prawa do sądowej weryfikacji podjętych przez organy administracji publicznej działań.

Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie czynności, mając na względzie argumentację skargi, treść składanych przez poszczególne szkoły sprawozdań i ich korekt, a także argumenty wskazane w odpowiedzi na skargę i piśmie procesowym organu stwierdzić należy, że pomimo nieprzedstawienia przez organ szczegółowego sposobu wyliczenia wysokości dotacji, przyznanej dla wszystkich trzech prowadzonych przez skarżącą szkół, podniesione przez organ argumenty wskazują na to, że przynajmniej jedną z przyczyn przyznania dotacji w pomniejszonej wysokości było to, że niektórzy z uczniów, uczęszczali do więcej niż jednej szkoły, finansowanej przez Miasto R. Tymczasem z art. 27 ustawy o finansowaniu oświaty wynika, że w takiej sytuacji dotacja przysługuje tylko jednej ze szkół, wskazanej przez ucznia lub wybranej przez organ, w sytuacji nieotrzymania oświadczenia.

Niezależnie jednak od powyższego zauważyć również należy, że skarżąca kwestionując legalność zaskarżonej czynności, w postaci wypłaty jej dotacji w zaniżonej wysokości, określiła w skardze kwotowo wysokość dotacji, co do której dotacja nie została przyznana, a co kwestionuje. Organ natomiast, jak wynika z odpowiedzi na skargę, przynajmniej częściowo ją uwzględnił, wyrównując dotację na siedmioro uczniów Szkoły Policealnej C. N. i B. [...], w następstwie przyznania, że osoby te były uczniami tej szkoły do 14 lutego 2020 r. Nie przedstawił jednak sposobu wyliczenia kwoty, w której uzupełniającym przyznaniu, uwzględnił w części argumenty skarżącej. W efekcie więc nie sposób jest ustalić jak doszło do wyliczenia tej kwoty i co w istocie stanowiło podstawę nieuwzględnienia żądania spółki w pozostałym zakresie (z podobną sytuacją mamy do czynienia w przypadku Szkoły Policealnej O. M. [...], odnośnie której uzupełniająca przyznani dotację na dwie uczennice).

Organ wzywany do przedstawienia szczegółowego sposobu dokonania kalkulacji kwoty dotacji, rozumianej jako iloczyn stawki dotacji i uwzględnionej do niej liczby uczniów, uchylił się od tego, zwłaszcza w odniesieniu do dotacji na tych uczniów, którzy uczęszczali do więcej niż jednej szkoły. W efekcie brak jest możliwości dokonania oceny prawidłowości sposobu wyliczenia dotacji.

W omawianej kwestii zauważyć należy, że na jedną z uczennic – W. W. W. organ odmówił przyznania dotacji za luty 2020 r., choć ta, jak przyznał w odpowiedzi na skargę, była uczniem Szkoły Policealnej C. N. i B., do 14 lutego tego roku, a uczniem innej szkoły tylko do 31 stycznia 2020 r. Okoliczność ta jest o tyle niezrozumiała, że fakt kontynuowania nauki we wskazanej wyżej szkole, do 14 lutego 2020 r., został potraktowany przez organ jako przemawiający za przyznaniem dotacji za ten miesiąc, w przypadku 7 uczniów, co do których ostatecznie, zgodnie z twierdzeniami zawartymi w odpowiedzi na skargę, przyznano dotację.

Z podobną sytuacją do tej, będącej przedmiotem analizy, mamy do czynienia w przypadku uczennicy Szkoły Policealnej M. [...] – K. C.-B., odnośnie której organ uznał, że uczennicą innej szkoły była ona do 31 stycznia 2020 r., a jako słuchaczka Szkoły Policealnej M. [...] figurowała do 14 lutego 2020 r. W tym przypadku organ ostatecznie zdecydował się na wyrównanie dotacji, choć sytuacja tej uczennicy, zgodnie z twierdzeniami Prezydenta Miasta, nie różni się od sytuacji W. W. W.

W związku z powyższym, w przypadku dotacji dla Szkoły Policealnej C. N. i B. [...] wymaga wyjaśnienia to, dlaczego za uczennicę W. W. W. nie przyznano dotacji. W tym zakresie zwrócić też należy uwagę, że nazwisko tej uczennicy nie figuruje na przedłożonej, imiennej liście uczniów. Tak więc organ winien ustosunkować się w sposób jasny i jednoznaczny do tej kwestii, z uwzględnieniem art. 27 i art. 34 ust. 3 ustawy o finansowaniu oświaty.

Jak to już zauważono w niniejszych rozważaniach sytuacja uczennicy Szkoły Policealnej C. n. i B. [...] – W. W. W. jest podobna do sytuacji uczennicy Szkoły Policealnej M. [...] – K. C.-B., co do której organ, jak to określił, postanowił wyrównać dotację. Z odpowiedzi na skargę wynika również, że w przypadku tej placówki, przedmiotem sporu (już po wyrównaniu dotacji na dwie inne uczennice) była wyłącznie dotacja na tę słuchaczkę. W tej sytuacji, wobec "wyrównania dotację" również na tę uczennice, wyjaśnienia wymaga, dlaczego organ w dalszym ciągu wnosi o oddalenie skargi, co do kwoty 1 563 zł, dla Szkoły Policealnej M. [...].

Wobec nieprzedstawienia pełnego sposobu kalkulacji dotacji, pomimo wezwania, nie sposób jest stwierdzić czy różnica pomiędzy kwotą żądanej przez skarżąca dotacji, a kwotą dotychczas przyznaną jest wynikiem błędnego wyliczenia przez skarżącą czy też jest to efektem innego rodzaju okoliczności, związanych z kolejnym elementem kalkulacji wysokości dotacji.

Z podobną sytuacją mamy do czynienia w przypadku dotacji dla Szkoły Policealnej O. M. [...]. W tym wypadku również nie jest jasny sposób skalkulowanej dotacji. Poza tym organ nie wyjaśnił w jaki sposób dokonał wyboru innej niż prowadzona przez skarżącą, szkoły uprawnionej do dotacji, w odniesieniu do uczennicy M. M. P.

Mając więc na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. uwzględnił skargę i stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. Wprawdzie wątpliwości i zastrzeżenia co do sposobu kalkulacji dotacji, dotyczyły jedynie pewnej części wnioskowanych środków z tytułu dotacji, to Sąd stwierdził bezskuteczność całej czynności, gdyż art. 146 § 1 P.p.s.a. nie przewiduje stwierdzenia bezskuteczności czynności w części, poza tym, z uwagi na nieprzedstawienie pełnego sposobu wyliczenia dotacji przez organ, Sąd bazował jedynie na niepełnym materiale sprawy, opartym, co do zasady, na twierdzeniach organu. Wobec tego niemożliwym było precyzyjne określenie spornej kwoty dotacji, a co za tym idzie orzeczenie o uprawnieniu skarżącej w tym zakresie.

Dokonując ponownie wyliczenia przedmiotowej dotacji organ winien przede wszystkim ustosunkować się w sposób jasny i pełny do żądania skarżącej w tym zakresie, przedstawić sposób wyliczenia dotacji, z uwzględnieniem wszystkich jej elementów kalkulacyjnych, a także wyjaśnić swoje stanowisko odnośnie dotacji na każdego z uczniów. W tym zakresie winien w sposób jednoznaczny odnieść się zwłaszcza do sytuacji uczniów wielu szkół, w przypadku których wybór placówki uprawnionej do dotacji nastąpił bądź to na podstawie oświadczenia ucznia czy też rodzica, bądź też wobec niezłożenia takiego oświadczenia, nam podstawie wskazania, o którym mowa w art. 27 ustawy o finansowaniu oświaty.

Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 pkt 1 lit. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.) Sąd zasądził na rzecz skarżącej kwotę 680 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą składa się zwrot uiszczonego przez nią wpisu od skargi, w wysokości 200 zł oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata (w wysokości 480 zł).