Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1446/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art.145 par. 1 pkt 1 lit.c, art.151 i art.200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Katarzyna Golat, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2015 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej uzasadnienia w zakresie, w jakim uzasadnienie to stwierdza zgodność planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego J. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją") Wojewoda [...] (dalej "Wojewoda"), po rozpatrzeniu odwołania J. P. (dalej "skarżącego") od decyzji Prezydenta Miasta O. (dalej "Prezydenta") z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], ograniczającej na podstawie art.124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz.518 ze zm.), dalej "u.g.n." albo "ustawy", sposób korzystania nieruchomości położonej w O. przy ulicy [...] ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości położonej w O. przy ul. [...], oznaczonej nr [...] o pow. 0,3790 ha, uchylił decyzję Prezydenta w całości i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.

II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie zaskarżonej obecnie decyzji Wojewody, przedstawia się w sposób następujący:

1. Decyzją z dnia [...] lutego 2015 roku, wydaną na wniosek spółki P. S.A. z siedzibą w L. (dalej "wnioskodawcy") Prezydent ograniczył sposób korzystania z nieruchomości położonej w O. przy ul. [...], oznaczonej nr [...] o pow. 0,3790 ha, stanowiącej współwłasność: 1) P. Sp. z o.o. w O. (udz. 126/1000), 2) K. Spółka Jawna w O. (udz. 47/1000), 3) J. P. (udz. 281/1000), 4) W. M. (udz. 86/1000), 5) M. W. (udz. 408/1000), 6) L. D. (udz. 52/1000), dla której Sąd Rejonowy w O. prowadzi księgę wieczystą Nr [...], poprzez udzielenie wnioskodawcy zezwolenia na zajęcie części ww. nieruchomości o całkowitej powierzchni ograniczenia w sposobie korzystania 0,0069 ha (przy długości 23 m i szerokości pasa technicznego 3 m) w celu przeprowadzenia kabla elektroenergetycznego eNN 0,4 kV i modernizacji złącza kablowego istniejącego przy pawilonie usytuowanym na ww. nieruchomości - zgodnie z załącznikiem graficznym do decyzji. Jednocześnie zobowiązano wnioskodawcę do przywrócenia przedmiotowej nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zrealizowaniu inwestycji, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania, które ma odpowiadać wartości poniesionych szkód. Wskazano również, ze jeżeli na skutek ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

2. Pismem z dnia 24 lutego 2015 r. skarżący, będący współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości wniósł do Wojewody odwołanie od decyzji Prezydenta z dnia [...] lutego 2015 r., podnosząc w szczególności, co następuje: (-) brak jest faktycznych podstaw do ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości, (-) budowa kabla elektroenergetycznego, z którą łączy się niniejsze postępowanie, ma służyć zasilaniu garaży i wielu innych odbiorców, którzy w przyszłości zgłoszą zapotrzebowanie na energię w tym rejonie, (-) wspomniane garaże położone są jednak w innej jednostce terenowej niż jednostka terenowa, na której zlokalizowana jest przedmiotowa nieruchomość, co oznacza, że inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, (-) przedmiotowa działka leży w obrębie jednostki terenowej UU15, z przeznaczeniem podstawowym usługi - bez przesądzenia ich profilu, dla której "dopuszcza się rozbudowę a także nową realizację obiektów i urządzeń zewnętrznych infrastruktury technicznej służących obsłudze zainwestowania na obszarze jednostki" (strona 146, §167 ust. 3 pkt 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] w O., uchwalonym uchwałą Nr [...] Rady Miasta O. z dnia [...] października 2007 r.), (-) budowa kabla elektroenergetycznego eNN 0,4 kV (o którym mowa w sentencji skarżonej decyzji) ma służyć obsłudze garaży przy ulicy [...], które znajdują się na obszarze jednostki KS. 6 (o czym Prezydent Miasta O. w ogóle nie wspomniał w decyzji z dnia [...] lutego 2015 r.), (-) obszar jednostki KS.6 nie należy do obszaru jednostki UU 15, a zatem wykluczona jest budowa nowej linii elektroenergetycznej na podstawie obowiązującego zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, (-) w myśl §167 ust. 3 pkt 3 ww. planu budowa urządzeń infrastruktury technicznej (w tym kabla elektroenergetycznego) jest dopuszczalna tylko wówczas gdy służy obsłudze zainwestowania na obszarze jednostki terenowej UU 15. Skarżący podniósł również, że: (-) wnioskodawca nie wypełnił obligatoryjnego obowiązku wynikającego z art. 124 ust. 4 u.g.n., (-) orzekając w sprawie Prezydent oparł się na nierzetelnych oświadczeniach wnioskodawcy w zakresie prowadzenia negocjacji poprzedzających wydanie decyzji.

W konkluzji odwołania skarżący podniósł, że decyzja Prezydenta winna być uchylona w całości, a wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości rozpatrzony odmownie.

III. Zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] marca 2015. Wojewoda rozpatrzył odwołanie skarżącego od decyzji Prezydenta z dnia [...]lutego 2015 r., orzekając na podstawie art.138 § 2 k.p.a. o uchyleniu tej decyzji i przekazaniu Prezydentowi sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Uzasadniając orzeczenie odwoławcze, Wojewoda wskazał w szczególności, co następuje:

1. Konieczność uchylenia decyzji Prezydenta i zwrócenia temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia jest następstwem nieuwzględnienia przez ten organ faktu, że wniosek strony wnioskującej o ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości, w oparciu o który decyzję wydano, dotyczył dwojakiego rodzaju ograniczeń, regulowanych dwiema odrębnymi regulacjami ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. przepisem art.124 ustawy (przewidującym możliwość ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, mającego na celu udostępnienie tej nieruchomości w celu przeprowadzenia na niej przewodów) oraz przepisem art.124b ustawy (przewidującym możliwość ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, mającego na celu udostępnienie tej nieruchomości celem dokonania konserwacji, remontu albo usunięcia awarii tych przewodów, które są już na nieruchomości poprowadzone).

1.1. Kwestia ta była już przedmiotem wcześniejszej decyzji kasatoryjnej Wojewody z dnia [...]sierpnia 2014 roku nr [...], uchylającej poprzednią decyzję Prezydenta z dnia [...] czerwca 2014 roku nr [...] i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ (z zaleceniem wezwania wnioskodawcy do sprecyzowania przedmiotu wniosku).

1.2. Z oświadczeń wnioskodawcy wynika, że ubiega się on nie tylko o umożliwienie przeprowadzenia na przedmiotowej nieruchomości nowego kabla elektroenergetycznego, ale również o umożliwienie dokonania modernizacji innego złącza kablowego, już na tej nieruchomości zlokalizowanego. W tej sytuacji zachodzi konieczność procedowania przez Prezydenta w oparciu o dwie różne podstawy prawne (art.124 i art.124b ustawy), nie zaś wyłącznie w oparciu o jedną (art.124 ustawy).

1.3. Faktem jest, że organ I instancji wykazał, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie na przedmiotowej nieruchomości nowej linii elektroenergetycznej eNN 0,4 kV spełnia przesłanki wynikające z przepisu art. 124 ust.1 u.g.n. Mianowicie z materiału dowodowego wynika, że inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego i przed złożeniem wniosku inwestor prowadził negocjacje ze współwłaścicielami nieruchomości na jej udostępnienie, które w dwóch przypadkach skończyły się negatywnie, co zostało udokumentowane. Jednakże rozpatrzenie sprawy w zakresie remontu (modernizacji) istniejącego złącza kablowego wymaga jednakże przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, co do spełnienia przesłanek wymienionych w przepisie art. 124b u.g.n. Zgodnie bowiem z tym przepisem, starosta może zobowiązać właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w przypadku gdy nie wyrażają na to zgody oraz gdy inwestycja dotyczy konserwacji, remontów oraz usuwania awarii urządzeń infrastruktury technicznej wymienionych w ust. 1, które nie stanowią części składowej gruntu, a wiec tylko takich urządzeń, które są objęte hipotezą art. 49 § 1 Kodeksu Cywilnego, tj. stanowiących część składową przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo musi zatem wykazać tytuł prawny do władania sieciowym urządzeniem infrastruktury technicznej bądź też wykazać, że jest zobowiązany do wykonania czynności wskazanych we wniosku, stosownie do dyspozycji ust. 2 tegoż artykułu. W omawianym przepisie nie sformalizowano procedury poprzedzającej wydanie decyzji. Warunkiem dopuszczalności jej wydania jest zatem wykazanie braku zgody podmiotów praw rzeczowych na udostępnienie nieruchomości oraz zaistnienie okoliczności dotyczących celu jej zajęcia. Taki obowiązek spoczywa zarówno na organie orzekającym, gdy wydaje decyzję z urzędu, jak również na wnioskodawcy, gdy decyzja ma być wydana na wniosek. W każdym z tych przypadków organ orzekający zobowiązany jest do oceny spełnienia warunków do wydania decyzji i przedstawienia tej oceny w uzasadnieniu decyzji. Zatem rozstrzygniecie w sprawie remontu złącza kablowego na przedmiotowej nieruchomości wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w wymienionych kwestiach.

1.4. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowego organ odwoławczy nie może orzec w zakresie innym niż uczyniono to wcześniej w pierwszej instancji. Zmiana podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy, jak również orzeczenie w kwestii, która nie była rozpoznawana w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, narusza przedmiotową tożsamość sprawy, a w konsekwencji zasadę dwuinstancyjności. Z tych względu zachodzi konieczność orzeczenia w sprawie na zasadzie art.138 § 2 k.p.a.

IV. Pismem z dnia 22 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł do Sądu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2015 r., zarzucając temu orzeczeniu niewyjaśnienie – podniesionej w odwołaniu od decyzji Prezydenta – kwestii niedopuszczalności planowanych inwestycji (w postaci przeprowadzenia nowego kabla energetycznego oraz modernizacji istniejącego złącza kablowego) w świetle zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Uzasadniając zarzuty skargi skarżący wskazał w szczególności, co następuje:

1. Orzekające w sprawie już dwukrotnie organy obu instancji (decyzje Prezydenta z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz z dnia [...] lutego 2015 r. oraz decyzje Wojewody z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz z dnia [...] marca 2015 r.) konsekwentnie uchylają się od ustosunkowania się do podnoszonego przez skarżącego zarzutu niedopuszczalności planowanych inwestycji w świetle zapisów planu miejscowego.

2. Jedyne merytoryczne ustosunkowanie się do formułowanych przez skarżącego zastrzeżeń nastąpiło w piśmie Wiceprezydenta O. z dnia 8 sierpnia 2014 skierowanym do Wojewody (w związku z wniesieniem przez skarżącego odwołania od pierwszej decyzji Prezydenta). W piśmie tym stwierdza się, że "Po przeanalizowaniu przedstawionych w odwołaniu zarzutów organ I instancji uznał, że odwołanie to zasługuje w całości na uwzględnienie.".

3. Pomimo takiego stanowiska organu I instancji, w żadnej z dwóch wydanych w sprawie decyzji kasatoryjnych zarzut skarżącego nie został przez Wojewodę rozpatrzony.

V. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

VI. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę należało uwzględnić, aczkolwiek w węższym zakresie, aniżeli zażądał tego skarżący. Trafnie bowiem podniósł skarżący, że w zaskarżonej obecnie decyzji z dnia [...] marca 2015 r. Wojewoda [...] wadliwie nie odniósł się do zarzutów odwołania, odnoszących się do kwestii sprzeczności planowanych przez wnioskodawcę przedsięwzięć z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, niemniej zważywszy na co do zasady prawidłowe rozstrzygnięcie Wojewody (tj. uchylenie decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lutego 2015 r. i przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia), zasadnym jest uchylenie decyzji Wojewody nie w całości (jak żądał tego skarżący), a wyłącznie w części jej uzasadnienia, stwierdzającej zgodność przedsięwzięcia polegającego na przeprowadzeniu nowego kabla elektroenergetycznego z planem miejscowym. Powyższe rozwiązanie pozwala na poszanowanie zarówno oczekiwań skarżącego co do ustosunkowania się przez organy obu instancji do jego zastrzeżeń w kwestii legalności planowanego przedsięwzięcia (oceny tej będzie musiał dokonać w pierwszej kolejności Prezydent, wykonujący obecnie zaskarżoną decyzję Wojewoda z dnia [...] marca 2015 r.), jak i zasad ekonomii procesowej (poprzez brak konieczności ponownego orzekania przez Wojewodę w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta z dnia [...] lutego 2015 r.).

VII. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. prowadzi do następujących wniosków:

1. Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art.138 § 2 k.p.a., Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta, orzekającą na podstawie art.124 ustawy o gospodarce nieruchomościami o ograniczeniu sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości w celu jej udostępnienia na potrzeby przeprowadzenia nowego kabla elektroenergetycznego, jak też modernizacji złącza kablowego już na tej nieruchomości usytuowanego, a w następstwie tego uchylenia przekazał Prezydentowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Sąd w całości podziela ocenę organu odwoławczego, że wobec nieuwzględnienia przez Prezydenta faktu, że przedmiotem wniosku, który wszczął postępowanie w niniejszej sprawie były de facto dwa wymienione wyżej, odrębne przedsięwzięcia, tj. przeprowadzenie nowego kabla oraz modernizacja istniejącego już złącza kablowego, regulowane w kontekście przepisów Działu III Rozdziału 4 u.g.n. dwiema odrębnymi regulacjami, tj. odpowiednio przepisami art.124 i 124b, zachodzi konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania przed organem I instancji, uwzględniającego to zróżnicowanie. Wywody zaskarżonej obecnie decyzji, dotyczące tej kwestii Sąd uznaje za całkowicie słuszne. Zasadnie zatem instytucja, o której mowa w art.138 § 2 k.p.a. została w sprawie zastosowana.

2. Zgodnie z art.15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000 r., poz. Nr 78, poz. 1071 z późn. zm.) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Przepis ten stanowi ustawowy wyraz konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Przypomnieć bowiem należy, że w myśl art. 78 zd. 1 Konstytucji RP, każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Dwukrotne rozpoznanie sprawy oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego. Przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest kontrola decyzji organu pierwszej instancji, lecz ponowne i całościowe rozpoznanie sprawy administracyjnej. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji, z zastrzeżeniem rozwiązania przyjętego w art. 138 § 2 k.p.a. (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18). Organ odwoławczy nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, a obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Istota administracyjnego toku instancji polega bowiem na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 1996 r., sygn. akt: SAM/r 1996/95, ONSA 1997, Nr 1, poz. 35). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 listopada 1992 r., sygn. akt: V SA 721/92, (ONSA 1992, Nr 3-4, poz. 95), do uznania, że zasada dwuinstancyjności postępowania została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzję, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone. Inną konsekwencją dwuinstancyjnego charakteru postępowania administracyjnego jest to, że organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie i merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 1987 r., sygn. akt: IV SA 385/87, por. także B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. C.H. Beck, 2012 r. System Informacji Prawnej Legalis).

3. Bezsprzecznie rozpatrując odwołanie od decyzji Prezydenta z dnia [...] lutego 2015 r., Wojewoda nie dochował obowiązków o których mowa powyżej w odniesieniu do kwestii zarzutów odwołania skarżącego, wywodzących sprzeczność planowanych przedsięwzięć z planem miejscowym. Uchybienie to, co do zasady istotne, nie miało jednakże istotnego wpływu na wynik sprawy z racji wykazanego powyżej prawidłowego zastosowania przez Wojewodę art.138 § 2 k.p.a.

4. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy zawarcie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia kasatoryjnego sformułowania, mogącego sugerować, że w ocenie Wojewody występuje zgodność przedsięwzięcia, polegającego na przeprowadzeniu nowego kabla z planem miejscowym, które to sformułowanie mogłoby z kolei zostać zinterpretowane przez organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (aczkolwiek wbrew regułom k.p.a.), jako przesądzenie tej kwestii przez organ odwoławczy (str.5 uzasadnienia decyzji, akapit przedostatni od dołu, zdanie drugie w brzmieniu: "Mianowicie z materiału dowodowego wynika, że inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego i ...".). Sformułowanie to narusza art.7 i 77 w związku z art.15 k.p.a. W tej sytuacji zachodzą warunki do uchylenia uzasadnienia decyzji odwoławczej wyłącznie w tym, ściśle określonym zakresie.

5. Formalna dopuszczalność uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji administracyjnej jedynie w części, stanowiącej fragment uzasadnienia tego aktu nie budzi wątpliwości. W doktrynie i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dopuszcza się możliwość zaskarżenia samego uzasadnienia decyzji. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska. Wyd. 5 Lexis–Nexis Warszawa 2012, s. 755 i n., postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 892/09 dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl). Uchylenie decyzji w części dotyczącej uzasadnienia może nastąpić jednak nastąpić w przypadku jeżeli rozstrzygnięcie organu II instancji odpowiada prawu, a uzasadnienie decyzji lub jego fragment, narusza prawo. Sytuacja tego rodzaju wystąpiła w niniejszej sprawie.

6. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku organ I instancji, tj. Prezydent Miasta O. ponownie rozpatrzy wniosek spółki o ograniczenie sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości, stosując się do zaleceń zawartych w decyzji odwoławczej, z pominięciem jednakże oceny Wojewody co do zgodności przedsięwzięcia, polegającego na przeprowadzeniu na przedmiotowej nieruchomości nowego kabla elektroenergetycznego, z planem miejscowym. Kwestię tę organ ma obowiązek wyjaśnić samodzielnie, odnosząc się szczegółowo do zagadnień poruszonych w odwołaniu skarżącego od decyzji z dnia [...] lutego 2015 r.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c, art.151 i art.200 p.p.s.a.