Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 9/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 3 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na działanie Ministra Spraw Wewnętrznych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 6 grudnia 2012 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych o "ustalenie zawinienia jaki organ nie dopełnił obowiązków działając na moją szkodę i wyrządzając mi szkodę przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej".

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że składał już do organów wiele pism, skarg dotyczących nieprawidłowego sprawowania władzy przez Wójta, Przewodniczącego Rady W. na skutek wydania 118 osobom fałszywych dowodów osobistych. Przez to działania wyrządzono mu krzywdę przez zabór własności nieruchomości, wyrąb drzew na terenie lasu, wybudowanie drogi i wszczęcie egzekucji komorniczej. Nie może przy tym ustalić podmiotu odpowiedzialnego za wyrządzone krzywdy.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga M. K. podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej Ppsa) sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

W swojej skardze M. K. żąda ustalenia, jaki organ nie dopełnił obowiązków, co doprowadziło do wyrządzenia, w jego ocenie, szkody. Tymczasem przywołane wyżej przepisy nie przewidują dla sądów administracyjnych takich kompetencji. Również brak jest przepisów szczególnych, które pozwalałyby rozpoznać wniosek skarżącego. Tryb dochodzenia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie organu administracji publicznej reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), a właściwym do orzekania w tym zakresie jest sąd powszechny.

Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że akt sprawy wynika, iż Minister Spraw Wewnętrznych dostrzegł problem wydania dowodów osobistych w nieprawidłowym adresem i zwrócił się w związku z tym do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. o podjęcie działań nadzorczych.

Z tych też względów wniesiona skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.