Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 150/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1  par. 3  par. 5,  art. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2012r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca i od września do grudnia 2007r. postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2013r. A.B. , działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia[...]grudnia 2012r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca i od września do grudnia 2007r.

W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, z uwagi na fakt, że jej wykonanie przekroczy aktualne możliwości finansowe skarżącego – obecnie nie ma dostatecznych środków na uregulowanie zaległości. Kwota zobowiązania podatkowego przekracza możliwości płatnicze skarżącego. Nie ma on możliwości uiszczenia kwoty zaległości podatkowej bez poniesienia znacznego uszczerbku zarówno dla siebie, jak i swojej rodziny. Ponadto skarżący podniósł, że utrzymanie chronionej Konstytucją podstawowej jednostki społecznej, jaką jest rodzina i zagwarantowanie godziwego życia, stanowić winno dla organu administracji publicznej wartość nadrzędną, uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji. Spłacenie przez skarżącego należności wynikającej z decyzji z dnia [...] grudnia 2012r. jest w obecnej chwili niemożliwe. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, dla której egzekucja należności wskazanej w decyzji jest na tyle znacząca, że mogłaby spowodować konieczność zaprzestania prowadzenia działalności i ogłoszenie upadłości prowadzonej firmy.

Wobec powyższego w ocenie wnioskodawcy zachodzi szczególnie ważny interes strony, który uzasadnia wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.; zwane dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści przytoczonego przepisu wynika, że co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdził, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168).

W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona przez stronę skarżącą jest niewystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności stwarzające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowi znaczny uszczerbek dla wnioskodawcy jak i jego rodziny oraz, że egzekucja należności jest na tyle znacząca, że mogłaby spowodować konieczność zaprzestania prowadzenia działalności i ogłoszenie upadłości prowadzonej firmy, nie może stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku o przyznanie prawa pomocy i pism uzupełniających wynika, że co prawda wnioskodawca odnotował spadek obrotów w prowadzonej działalności gospodarczej, jednak zgromadzony przez skarżącego i jego żonę majątek nie potwierdza, że ewentualne wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenie skutków.

Na marginesie wskazać również należy, że dochodzone od skarżącego świadczenie ma charakter pieniężny i podlega zwrotowi w sytuacji wydania korzystnego dla niego rozstrzygnięcia, co będzie prowadzić do bezpośredniego przywrócenia stanu poprzedniego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.