Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1877/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 2, art. 123 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 i 2, art. 44 par. 4, art. 43, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 lutego 2021 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. ([...]) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 59 § 2 i art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej także jako "k.p.a.") odmówił J. R. przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku ([...]).

Postanowienie to wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku ([...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. nakazał J. R. jako inwestorowi, w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych związanych z budową sieci podziemnej instalacji: wodociągowej, kanalizacji deszczowej i sanitarnej oraz budową drogi wewnętrznej wraz ze zjazdem na drogę publiczną dla projektowanych [...] budynków mieszkalnych na terenie działek o nr [...], [...], [...], [...], obr. [...], położonych przy ul. [...] w K. – wykonanie, w wyznaczonym terminie, po pierwsze, przebudowy nawierzchni drogi (ul. [...] w K.) na odcinku od ul[...] w K. do posesji ul. [...] w K. wykonanej z kostki betonowej na utwardzenie nawierzchni płytami otworowymi <> na warstwach podsypki piaskowej, zagęszczonej pospółki oraz z warstw odsączających z piasku średnioziarnistego (zgodnie z dokumentacją zatwierdzoną decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. ([...]) oraz, po drugie, zaślepienia wlotów przykanalików i wylotów kanałów deszczowych oraz zaślepienia włazów, wpustów i studni, które zostały uwzględnione w projekcie do czasu wybudowania w ul[...] instalacji kanalizacji deszczowej (dalej także jako "decyzja nr [...]").

Pismem z dnia [...] lipca 2020 roku, nadanym przesyłką za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego w dniu [...] lipca 2020 roku, J. R. wniósł do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. (dalej także jako "PINB") o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania J. R. wskazał, że z powodów nieleżących po jego stronie i przez niego niezawinionych uchybił terminowi do wniesienia odwołania od wydanej względem jego istotnej decyzji administracyjnej. Podniesiono, że J. R. nie otrzymał decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku, nie dotarło do niego żadne awizo wystawione co do przesyłki zawierającej taką decyzję. Przywołano nieprawidłowości w doręczaniu J. R. przesyłek, czego efektem była jego skarga do Poczty Polskiej S.A. Zdaniem J. R. listonosz doręczający tę konkretną przesyłkę zawierającą decyzję nr [...] nie wywiązał się ze swojego obowiązku i nie doręczył mu jej w sposób przewidziany właściwymi przepisami. Podniesiono, że przepisy k.p.a. mówią o uprawdopodobnieniu, a nie udowodnieniu przez zainteresowanego, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, czemu sprostano w przedmiotowym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem J. R. przeszkoda w dopełnieniu uchybionej czynności, czyli złożenia odwołania, ustąpiło dopiero w momencie powzięcia przez niego wiedzy o wydaniu postanowienia o nałożeniu grzywny za niewykonanie decyzji nr [...]. Nastąpiło to dopiero w dniu [...] czerwca 2020 r., tj. w dniu przekazania mu przez jego konkubinę informacji o tym, że odebrała ona za niego w dniu [...] czerwca 2020 r. postanowienie o nałożeniu grzywny. Dzień [...] czerwca 2020 r. był dla konkubiny J. R. pierwszym możliwym dniem przekazania mu tej informacji, gdyż wcześniej kontakt z nim był niemożliwy, gdyż przebywał poza zasięgiem z uwagi na wyjazd poza miejsce zamieszkania. Mając powyższe na uwadze, zdaniem J. R. siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w niniejszej sprawie upływał w dniu [...] lipca 2020 roku, za czym jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku został przez niego zachowany.

Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono (1) odpowiedź Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] sierpnia 2019 r. o uznaniu skargi na listonosza (k. 12), (2) odpis postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia [...] września 2019 r. ([...]) o uwzględnieniu wniosku i przywróceniu pokrzywdzonemu terminu do wniesienia zażalenia (skarżący był w sprawie pokrzywdzonym) (k. 10-11), (3) wydruk potwierdzenia rezerwacji oraz fakturę za usługę hotelową za okres od dnia [...] czerwca 2020 do dnia [...] lipca 2020 roku – wskazany na niej klient to J. R..

Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący dopełnił czynności objętej wnioskiem, tj. wniósł odwołanie od decyzji PINB dla miasta K. z dnia [...] stycznia 2019 roku ([...]).

Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także jako "WWINB") wyjaśnił, że terminy w postępowaniu administracyjnym (...) są terminami zawitymi (prekluzyjnymi). Ich niedotrzymanie (uchybienie) powoduje pewne ujemne skutki procesowe, przede wszystkim utratę prawa do wniesienia określonego środka prawnego, np. odwołania. Jednakże z reguły terminy te są przywracalne na wniosek zainteresowanego, lecz dopiero po łącznym spełnieniu wymogów określonych w art. 58 § 1 i 2 k.p.a.. Zainteresowany musi: 1) uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, 2) równocześnie dopełnić czynności, dla której określony był termin oraz 3) wnieść prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zdaniem WWINB bezspornie zaskarżona decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. z dnia [...] stycznia 2019 r. ([...] kierowana do J. R., mimo – jak wynika z potwierdzenia jej odbioru – dwukrotnego jej awizowania przez listonosza (w dniu [...] stycznia 2019 roku oraz w dniu [...] stycznia 2019 r.) nie została w ogóle odebrana przez adresata. W związku z tym – zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. – należało przyjąć, że doręczenie jej nastąpiło ostatniego dnia okresu, o którym może w art. 44 § 1 k.p.a., a zatem w dniu [...] stycznia 2019 roku (poniedziałek). Skoro zaś odwołanie zostało w tym przypadku nadane przez J. R. w polskiej placówce pocztowej w dniu [...] lipca 2020 r., to czynność ta została bezspornie dokonana z naruszeniem ustawowego terminu. Jednakże, owo odwołanie z dnia [...] lipca 2020 roku zostało wniesione wraz z wnioskiem z dnia [...] lipca 2020 r. o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Odnośnie istnienia przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu na wniosek zainteresowane, organ podkreślił, że niewątpliwie J. R. wraz z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu dopełnił czynności, dla której określony był termin do jej dokonania, gdyż wniósł wraz z tym wnioskiem odwołanie od decyzji organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji.

Jednakże, co dotyczy kolejnej przesłanki, pomimo że we wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania podano, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] czerwca 2020 roku (co doprowadzałoby do stwierdzenia zachowania siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu i dokonania czynności, której terminu dokonania uchybiono pierwotnie), to jednak analiza akt sprawy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. jednoznacznie ujawniła, że [...] czerwca 2020 r. nie był datą, w której J. R. dowiedział się o decyzji PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku ([...]) po raz pierwszy. Wskazano za tym, że

po pierwsze, zawiadomienie PINB dla miasta K. z dnia [...] lipca 2019 roku ([...]; [...]) o przeprowadzeniu kontroli wykonania nakazu decyzji PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku zostało odebrane przez J. R. w dniu [...] lipca 2019 roku, zgodnie z treścią zwrotnego poświadczenia odbioru z podpisem własnoręcznym skarżącego, a treść tego zawiadomienia wprost wskazuje na decyzję PINB nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku, przytaczając numer tej decyzji oraz treść nałożonych jej mocą obowiązków na J. R.,

po drugie, upomnienie z zagrożeniem PINB dla miasta K. z dnia [...] sierpnia 2019 r. – obowiązek wynika z decyzji [...] z dnia [...] stycznia 2019 ([...]) (k. 31), zostało odebrane przez dorosłego domownika J. R., tj. jego konkubinę, w dniu [...] sierpnia 2019 roku, zgodnie z treścią zwrotnego poświadczenia odbioru z podpisem innej osoby niż adresat z adnotacją gońca, że jest to "konkubina" oraz,

po trzecie, tytuł wykonawczy z dnia [...] lutego 2020 roku wskazujący jako zobowiązanego J. R. dotyczący obowiązku o charakterze niepieniężnym ustalonym na podstawie decyzji PINB nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku ([...] został odebrany przez dorosłego domownika J. R., tj. jego konkubinę, w dniu [...] lutego 2020 roku, zgodnie z treścią zwrotnego poświadczenia odbioru z podpisem innej osoby niż adresat z adnotacją gońca, że jest to "konkubina".

Przywołując orzecznictwo sądowoadministracyjne, WWINB wskazał, że przyjęcie pisma przez znajdującego się pod adresem dorosłego domownika adresata i potwierdzenie przez niego doręczenia na piśmie swoim podpisem ze wskazaniem daty doręczenia przesądza o skutecznym doręczeniu pisma adresatowi. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę zestawienie daty [...] lipca 2019 roku jako momentu, w którym J. R. najpóźniej wiedział o decyzji PINB dla miasta K., a daty nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji, skutkować musiało stwierdzeniem, że J. R. nie zachował siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku.

Odnośnie kwestii uprawdopodobnienia, czy uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez winy strony, WWINB wskazał, że o ile we wniosku o przywrócenie terminu zawarta jest próba uprawdopodobnienia braku winy począwszy od dnia [...] czerwca 2020 roku, o tyle w żaden sposób J. R. nie uprawdopodobnił braku swojej winy od dnia [...] lipca 2019 roku, czyli od dnia w którym najpóźniej dowiedział się o treści decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku. Wniosek o przywrócenie terminu nie zawiera uprawdopodobnienia powodów, dla których J. R. zwlekał z wniesieniem odwołania przez niemal rok (tj. do dnia [...] lipca 2020 roku). WWINB przyjął zatem, że wyjaśnienia przyczyn niedochowania terminu do złożenia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku nie uprawdopodobniły braku jego winy.

W konsekwencji, niedopuszczalne było przywrócenie przez WWINB na wniosek J. R. terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku, zatem WWINB odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynność, stosownie do art. 59 § 2 k.p.a. Na zakończenie WWINB wyjaśnił, że w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zawiera samo w sobie stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, wobec czego na organie odwoławczym nie ciąży dodatkowy obowiązek wydania kolejnego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia (art. 134 k.p.a.).

Pismem z dnia [...] października 2020 roku, J. R. zastępowany przez pełnomocnika fachowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie WWINB z dnia [...] września 2020 r.

W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 58 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewszechstronną, niepełną i wybiórczą, a także sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenę zebranego w sprawie materiału i przyjęcie, że skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi na złożenie wniosku o przywrócenie terminu oraz że pierwotnemu terminowi na wniesienie odwołania od decyzji nr [...] uchybił ze swojej winy, podczas gdy skarżący zdecydowanie sprostał obowiązkowi uprawdopodobnienia, że nie miał wcześniej żadnej wiedzy o wydanej decyzji, a stosowne kroki w reakcji na jej treść podjął w pierwszym możliwym terminie, gdy tylko dowiedział się o tej okoliczności.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że w pierwszej kolejności, zdaniem skarżącego, rzeczywistym momentem dowiedzenia się o tym, że wydana została decyzja nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r., było powzięcie przez skarżącego wiedzy o wydaniu postanowienia o nałożeniu grzywny za niewykonanie decyzji nr [...] r., co nastąpiło w dniu [...] czerwca 2020 r., gdyż w dniu [...] czerwca 2020 r. została przekazana skarżącemu przez jego konkubinę informacja o tym, że odebrała ona za niego w dniu [...] czerwca 2020 roku postanowienie o nałożenie grzywny za niewykonanie decyzji nr [...]. Dzień [...] czerwca 2020 r. był pierwszym możliwym dniem, w którym konkubina skarżącego mogła przekazać informację o przesyłce skarżącemu, gdyż wcześniej było to niemożliwe ze względu na wyjazd skarżącego poza miejsce zamieszkania. Te okoliczności zostały także przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu.

Po drugie, skarżący podniósł, że decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nigdy nie otrzymał, gdyż jak wskazał istniały problemy z doręczeniami przez listonosza. Ta okoliczność, zdaniem skarżącego, została już także przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu.

W odniesieniu do argumentu organu, że skarżący odebrał w dniu [...] lipca 2019 r. zawiadomienie PINB dla miasta K. z dnia [...] lipca 2019 roku ([...]; [...]) o przeprowadzeniu kontroli wykonania nakazu decyzji PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku, skarżący podniósł, że przyjął, że jest to po prostu rutynowa kontrola w ramach prowadzonego postępowania i nie powiązał jej z żadną konkretną decyzją czy obowiązkami. Dopiero treść postanowienia PINB z dnia [...] czerwca 2020 r. o grzywnie w celu przymuszenia doprowadziła skarżącego do wniosku, że wydana została wobec niego określona decyzja, którą należało wykonać.

Nadto, skarżący podniósł, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie nastąpiło z winy skarżącego. Zdaniem skarżącego, organ stanął na stanowisku, że skarżący wniósł podanie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie zachowując siedmiodniowego terminu na złożenie takiego podania, co wynika z przyjęcia przez organ, że skarżący już wcześniej aniżeli wskazał na to w tym podaniu, powziął wiedzę na temat wydanej decyzji nr [...].

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] listopada 2020 roku, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, a - w razie uwzględnienia skargi - o zasądzenie kosztów postępowania według stawek minimalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skargę jako niezasadną należało oddalić, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Kontrolą legalności w niniejszej sprawie Sąd objął postanowienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2020 r. ([...]), którym na podstawie art. 59 § 2 i art. 123 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu prośby J. R. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku ([...]), odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Przedmiot sporu w rozpatrywanej sprawie ogranicza się do kwestii, czy organ odwoławczy zasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku.

W ocenie organu, co Sąd podziela, w niniejszej sprawie J. R. uchybił czternastodniowemu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku. Z akt administracyjnych wynika, że przesyłka zawierająca decyzję nr [...] została prawidłowo zaadresowana do skarżącego za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego. Została ona poprawnie dwukrotnie awizowana pod prawidłowym adresem skarżącego, gdzie próba pierwszego doręczenia nastąpiła w dniu [...] stycznia 2019 roku (o godz. 13:05). Następnie doręczyciel podjął się ponownej próby doręczenia przesyłki zawierającej decyzję nr [...] w dniu [...] stycznia 2019r. (k. 3 akt adm.). W tym stanie rzeczy WWINB prawidłowo uznał, że doręczenie decyzji zostało dokonane stosownie do art. 44 § 4 k.p.a. w dniu [...] stycznia 2019 roku (poniedziałek).

Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (w sprawie nie miały zastosowania przepisy szczególne). Termin ten jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie powoduje, że odwołanie nie może być rozpoznane, chyba że strona złoży wniosek o przywrócenia uchybionego terminu i uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

Skarżący chcąc zaskarżyć decyzję PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku powinien był zatem do dnia [...] lutego 2019 roku (poniedziałek) złożyć od niej odwołanie. Terminu tego nie dochował, a dnia [...] lipca 2020 roku zwrócił się do organu odwoławczego, za pośrednictwem organu I instancji, o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, składając jednocześnie odwołanie.

Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli (1) uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przy czym, zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a., (2) prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie (3) z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Zdaniem Sądu, słusznie WWINB odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku ze względu na niespełnienie przesłanek ustawowych do przywrócenia terminu, w szczególności niedochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku oraz nieuprawdopodobnienie braku winy J. R. w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...]. Istotne znaczenie dla oceny niezachowania przez skarżącego tych przesłanek ma ustalenie dnia doręczenia mu decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku lub, w braku prawidłowego doręczenia tej decyzji, ustalenie dnia powzięcia wiedzy o wydaniu decyzji przez skarżącego (jej treści, nałożonych na niego obowiązków, itd.).

We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że nigdy nie została mu doręczona decyzja nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku, a dowiedział się o jej istnieniu dopiero w momencie poinformowania go przez jego konkubinę w dniu [...] czerwca 2020 roku o odebraniu postanowienia PINB z dnia [...] czerwca 2020 roku o nałożeniu grzywny za niewykonanie decyzji nr [...]. Skarżący podniósł także, że pomimo że jego dorosły domownik – konkubina – odebrał przesyłkę z tym postanowieniem w dniu [...] czerwca 2020 roku, to jednak przekazanie skarżącemu informacji o tym fakcie było możliwe dopiero w dniu [...] czerwca 2020 roku, gdyż wcześniej nie udało się ze skarżącym skontaktować (skarżący był poza zasięgiem z uwagi na wyjazd poza miejsce zamieszkania). Na dowód powyższego skarżący przedłożył potwierdzenie rezerwacji i zapłaty za wyjazd wypoczynkowy do Ś. w okresie od [...] czerwca do [...] lipca 2020 roku. Dodał, że już wystąpiły nieprawidłowości w doręczeniach przez publicznego operatora pocztowego pod jego adresem, na co przedłożył rozpoznanie jego skargi przez Pocztę Polską S.A. oraz pozytywne dla niego rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu w sprawie karnej.

W tym miejscu należy odnieść się do powyższego argumentu skarżącego dotyczącego nieprawidłowego doręczenia przesyłek przez pocztę, podnoszonego we wniosku o przywrócenie terminu na uzasadnienie niedoręczenia decyzji nr [...] (k. 12 akt adm.). Z treści uwzględnienia reklamacji z [...] sierpnia 2019r. wynika, że dotyczy ona innego rodzaju uchybienia, mianowicie dokonywania nieprawidłowego zrzutu przesyłek R do skrzynki bez dokumentu potwierdzającego zgodę na taki zrzut R do skrzynki dla J. R. i A. W., a nie nieprawidłowego awizowania przesyłek. Nadto, reklamacja ta dotyczyła innego postępowania (k. 11 akt adm.). Podnoszone okoliczności nie mogły zatem odnieść skutku w niniejszej sprawie.

Zdaniem Sądu, WWINB prawidłowo ustalił, że skarżący nie dowiedział się po raz pierwszy o decyzji PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku dopiero w dniu [...] czerwca 2020 roku. Pomimo, że doręczenie tej decyzji nie zostało dokonane do rąk własnych skarżącego lub jego dorosłego domownika, a przyjęto jedynie jej doręczenie poprzez domniemanie wynikające z art. 44 § 4 k.p.a., które nie zostało przez skarżącego skutecznie zakwestionowane, to podkreślić należy, że zawiadomienie PINB dla miasta K. z dnia [...] lipca 2019 roku ([...]; [...]) o przeprowadzeniu kontroli wykonania nakazu decyzji PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku zostało odebrane przez skarżącego osobiście w dniu [...] lipca 2019 roku, co zostało potwierdzone zwrotnym poświadczeniem odbioru z własnoręcznym podpisem skarżonego (k. 29 i 30 akt adm.). Treść tego zawiadomienia wprost wskazuje na decyzję PINB nr [...], datę jej wydania - [...] stycznia 2019 roku, w jakiej sprawie została wydana (prawidłowości budowy sieci podziemnych instalacji oraz drogi wewnętrznej dla projektowanych [...] budynków mieszkalnych na wskazanych działkach geodezyjnych) oraz treść nałożonych jej mocą obowiązków na skarżącego. Skarżący samodzielnie potwierdził w skardze, że zawiadomienie PINB dla miasta K. z dnia [...] lipca 2019 roku o przeprowadzenie kontroli wykonania nakazu decyzji PINB dla miasta K. nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku zostało mu doręczone w dniu [...] lipca 2019 roku. Słusznie przyjął zatem organ, że skarżący dowiedział się o decyzji PINB nr [...] najpóźniej w dniu [...] lipca 2019 roku ze względu na pewność co do odbioru wskazanego zawiadomienia o przeprowadzeniu kontroli wykonania tej decyzji przez skarżącego. Nadto, jak sam wskazał, zbagatelizował teść tego zawiadomienia, przyjmując że dotyczy rutynowej kontroli w ramach prowadzonego postępowania. W istocie zainteresował się sprawą dopiero gdy otrzymał postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązków wynikających z decyzji nr [...].

Dodatkowo w aktach administracyjnych znajdują się następne dwa dokumenty, które zostały prawidłowo doręczone skarżącemu (do rąk dorosłego domownika, co oznacza, że domownik ten podjął się i zobowiązał do oddania przesyłki adresatowi), a mianowicie upomnienie z zagrożeniem PINB dla miasta K. z dnia [...] sierpnia 2019 roku wskazujące na obowiązki wynikające z decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku; zostało ono odebrane w dniu [...] sierpnia 2019 roku (zgodnie z zpo przez konkubinę skarżącego), oraz tytuł wykonawczy z dnia [...] lutego 2020 roku wskazujący jako zobowiązanego J. R., a dotyczący obowiązku o charakterze niepieniężnym ustalonym na podstawie decyzji PINB nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 rok, doręczony w dniu [...] lutego 2020 roku (zgodnie z zpo przez konkubinę skarżącego), k. 32-34 akt adm. Na podstawie treści tych trzech dokumentów i dowodów ich doręczeń, trudno przyjąć, że skarżący nie wiedział o decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku oraz o treści obowiązków nałożonych na niego mocą powyższej decyzji, i to wcześniej niż w dniu [...] czerwca 2020 roku.

Zdaniem Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, pewnym jest, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 rok rozpoczął się najpóźniej w dniu [...] lipca 2019 roku. W braku złożenia stosownego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB nr [...] w terminie siedmiu dni, tj. do dnia [...] lipca 2019 roku (wtorek), uznać należy, że skarżący nie dochował siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku. Dzień [...] lipca 2020 roku leży poza wskazanym siedmiodniowym terminem. Już z tej przyczyny odmowa przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku odpowiada prawu.

Odnosząc się do pozostałych twierdzeń skarżącego wskazanych w skardze, Sąd wskazuje, że, po pierwsze, trafnie przyjęto, że skoro dorosły domownik skarżącego w osobie jego konkubiny przyjęła, pod nieobecność adresata, w dniu [...] czerwca 2020 r. przesyłkę zawierającą postanowienie PINB z [...] czerwca 2020 r. (o nałożeniu grzywny za niewykonanie decyzji nr [...]), to tym samym, zgodnie z art. 43 k.p.a., podjęła się oddania pisma adresatowi. Dzień ten uważa się za skuteczne doręczenie pisma. Po wtóre, nawet gdyby przyjąć, jak twierdzi skarżący, że o doręczeniu decyzji nr [...] dowiedział się w dniu [...] czerwca 2020 roku, to dzień ten stanowił dopiero trzeci dzień 7-dniowego terminu do wniesienia o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] wraz z wniesieniem odwołania, który minąłby w dniu [...] lipca 2020 roku (piątek). Gdyby uznać nawet za zasadną argumentację skarżącego w zakresie ustalenia początku biegu terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to skarżący i tak uchybiłby temu terminowi, składając stosowną prośbę dopiero w dniu [...] lipca 2020 roku.

W świetle przeprowadzonej analizy akt administracyjnych oraz czynności PINB dla miasta K. dokonanych w celu zmotywowania skarżącego do wykonania obowiązków nałożonych decyzją nr [...], podnoszona przez skarżącego kwestia doręczenia wskazanego postanowienia o nałożeniu grzywny za niewykonanie decyzji nr [...] nie ma jednak znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy.

Sąd podziela także stanowisko WWINB, że skarżący nie uprawdopodobnił braku własnej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 roku. W tym zakresie, Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych i sądów powszechnych pogląd, zgodnie z którym o braku winy w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się obiektywnie niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej. Jakakolwiek postać niedbalstwa strony wyklucza przywrócenie terminu (post. NSA z [...] stycznia 2012 r., I GZ [...], dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przeszkoda taka ma zwykle nagły charakter i nie można przezwyciężyć jej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego lub jego pełnomocnika zalicza się np. przerwę w komunikacji, powódź, pożar, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inna osobą. Nawet zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Przy ocenie stopnia winy lub jej braku należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie danej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu działań mających na celu zabezpieczenie dotrzymania terminu (por. post. NSA z [...] grudnia 2013 r., II GZ [...], dostępne j.w.). Dłuższe przebywanie poza miejscem zamieszkania np. w związku z urlopem nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Wyjazd na urlop zależy od woli strony, nie jest przeszkodą obiektywną, nie uniemożliwia też odbierania korespondencji. Strona należycie dbająca o swoje interesy, planując dłuższy pobyt poza miejscem swojego zamieszkania, powinna wskazać organowi inny adres do korespondencji bądź ustanowić pełnomocnika (procesowego lub do doręczeń), aby w ten sposób zapobiec niekorzystnym skutkom w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok NSA z dnia [...] lipca 2013 r., sygn. akt II GSK [...], dostępny j.w.). Strona powinna tym samym przewidzieć możliwość doręczenia jej przez organ korespondencji w czasie swojej nieobecności spowodowanej urlopem i zabezpieczyć możliwość jej odbioru. Nieprzewidzenie takiej możliwości oraz niepodjęcie działań umożliwiających odbiór korespondencji świadczy o niedbalstwie strony. Brak winy w uchybieniu terminu przyjąć bowiem można tylko wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym życiem, zdrowiem lub nie narażając siebie lub innych na poważne straty majątkowe (wyrok NSA z [...] kwietnia 2020r., sygn. I OSK [...], dostępny j.w.).

Żadna z powyżej przywołanych przesłanek mogących uzasadnić brak winy skarżącego nie została przywołana przez skarżącego, który powołał się jedynie na jego subiektywny odbiór treści dokumentów kierowanych do niego przez organ nadzoru budowlanego oraz niemożność kontaktu z nim ze względu na wyjazd wakacyjny, który miał miejsce prawie półtora roku później, bo w czerwcu 2020r. Taka argumentacja nie może uzasadniać braku winy do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z [...] stycznia 2019 roku.

Mając powyższe na względzie Sąd nie podzielił zarzutów skargi naruszenia przez WWINB przepisów postępowania (art. 7, art. 58 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), albowiem organ odwoławczy wyczerpująco i rzetelnie zbadał i przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia motywy rozstrzygnięcia. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić w całości, o czym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a") orzekł, jak w sentencji wyroku.

Sąd sprawę rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, zgodnie z art. 120 p.p.s.a, ze względu na zastosowanie trybu uproszczonego stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a.