Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 955/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny -art.55 ustawy PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: sędzia WSA - Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia - oddalić wniosek -


UZASADNIENIE

P. S. pismem z dnia 2 maja 2016 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 27 kwietnia 2015 r. na bezczynność Kolegium w przedmiocie rozpoznania wniosku o wygaszenie orzeczenia Kolegium nr [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Odpowiadając na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie wniosku. Wskazało, że P. S. nadsyła do Kolegium liczną korespondencję, w której składał bardzo liczne wnioski, m.in. o: sprostowanie oczywistych omyłek, uzupełnienie pouczenia, stwierdzenia nieważności decyzji, wygaśnięcia decyzji. Ponadto wnosił odwołania, wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy i podania o udzielenie informacji publicznej. Kolegium kierując się treścią art. 239 § 1 kpa. pozostawiło powtarzające się żądania tej osoby bez biegu. Podania, które nie dotyczyły spraw, o jakich mowa w art. 1 ust. 1 kpa. oraz art. 2 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, jak również wnioski, których treść była identyczna z wnioskami już wcześniej rozstrzygniętymi zostały zgromadzone w segregatorach i pozostały nierozpoznane. Podkreśliło, że w Kolegium znajduje się [...] segregatorów, zawierających wnioski P. S.

Następnie Sąd wezwał pełnomocnika organu o nadesłanie oryginału skargi (k.5 i k.8 akt o sygn. I SAB/Wa 701/16).

W odpowiedzi na wezwanie organ wskazał, że z uwagi na ogromną ilość korespondencji elektronicznej składanej przez skarżącego załączniki do wiadomości email nie były drukowane, zaś ich wersja elektroniczna została utracona podczas wymiany sprzętu komputerowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W myśl z kolei art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości, określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że P. S. nadesłał do Kolegium emaila w dniu 28 kwietnia 2015 r. (data prezentaty organu, k.2 akt sądowych sprawy I SAB/Wa 701/16), zawierającego kilkanaście załączników w postaci plików, w tym pliku "skarga bezczynność-[...]-wygaszenie.docx". Jednak zgodnie z wyjaśnieniami organu Kolegium nie dysponuje wskazanymi w treści emaila załącznikami. Przy czym powyższy email został przekazany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 14 lipca 2016 r. (k. 3 akt sądowych sprawy I SAB/Wa 701/16).

W tych okolicznościach sprawy Sąd stanął na stanowisku, że przedmiotowy wniosek należy oddalić. Sąd podzielił bowiem stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazane w licznych orzeczeniach w tym w postanowieniu z dnia 25 listopada 2016 r., wydanym na skutek zażalenia wnioskodawcy, w sprawie o sygn. akt I OZ1383/16, w przedmiocie ukarania organu grzywną za nieprzekazanie skargi, że w doktrynie przyjmuje się, iż nadużycie praw procesowych stanowi samoistną instytucję prawa procesowego (por. Piotr Przybysz, Nadużycie prawa w prawie administracyjnym, (w:) H. Izdebski, A. Stępkowski, Nadużycie prawa, Warszawa 2003). Do nadużycia prawa dochodzi w sytuacjach, gdy strona podejmuje prawnie dozwolone działania dla celów innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Każde prawo podmiotowe, w tym prawo do sądu, przyznane jest przez normę prawną w celu ochrony interesów uprawnionego.

Prawo to powinno być wykonywane zgodnie z celem, ze względu na który zostało przyznane. W konsekwencji zachowanie, które formalnie zgodne jest z literą prawa, lecz sprzeciwia się jej sensowi - nie może zasługiwać na ochronę (por. Marcin Warchoł, Pojęcie nadużycia prawa w procesie karnym; Prokuratura i prawo, nr 11/2007).

W ocenie Sądu tak właśnie należy ocenić działania P. S., który inicjuje szereg postępowań sądowych w celu innym, niż ochrona swoich praw. Stanowisko takie znajduje aprobatę nie tylko w doktrynie oraz orzecznictwie sądów polskich, ale także akceptowane jest przez Europejski Trybunał Praw Człowieka, który wielokrotnie zwracał uwagę, że określone działania strony w procesie można uznać za nadużycie prawa do sądu.

Podkreślenia wymaga, że ocena działań stron postępowania sądowoadministracyjnego pod kątem nadużycia prawa wymaga każdorazowo wnikliwej analizy, tak by mieć pewność, że rzeczywiste prawo do sądu nie doznało żadnego uszczerbku.

Dokonując tej oceny stwierdzić należy, że skarżący złożył ponad tysiąc wniosków o wymierzenie organowi grzywny i pomimo ocen prawnych wyrażanych we wcześniejszych postanowieniach, wydanych w sprawach z tych wniosków, zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący ponawia swoje bezzasadne wnioski i zarzuty zażaleniowe (stosując metodę "kopiuj-wklej") i nie przyjmuje do wiadomości wyrażanych przez sądy administracyjne ocen takiego działania.

Ponadto za oddaleniem wniosku przemawia także to, że przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W niniejszej sprawie organ wyjaśnił powody nienadesłania skargi.

Sąd wziął także pod uwagę, iż skarżący nie nadesłał skarg za pośrednictwem platformy e-puap, z której korzysta, musiał się zatem liczyć z ewentualną możliwością utraty danych i to niezależnie od przyczyn tej straty. Przy czym takie działanie skarżącego nie może powodować ukarania Kolegium grzywną.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.