Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2008/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3  par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. S. na pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2018 r., złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej, S. S. zwrócił się do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] o udostępnienie informacji publicznej w postaci:

- wszystkich dokumentów jakie zaistniały po pierwszej i unieważnionej rozmowie kwalifikacyjnej, w tym arkuszy ocen poszczególnych członków Komisji i wynik końcowy Komisji i wszystkich innych dokumentów jakie zaistniały w sprawie,

- podanie szczegółów unieważnienia pierwszej rozmowy kwalifikacyjnej,

- wszystkich dokumentów jakie zaistniały po drugiej rozmowie kwalifikacyjnej. W szczególności arkusze ocen poszczególnych członków Komisji i wynik końcowy Komisji.

Wnioskodawca zaznaczył, że sprawa dotyczy naboru do Służby Celno-Skarbowej w Izbie Administracji Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r., przekazał S. S. część wnioskowanych dokumentów, tj. decyzje określające składy Komisji prowadzących postępowania kwalifikacyjne do Służby Celno-Skarbowej w Izbie Administracji Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r., oraz podał imiona i nazwiska osób – przedstawicieli Ministerstwa Finansów, obecnych podczas pierwszej i drugiej rozmowy kwalifikacyjnej.

W piśmie tym organ podniósł, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.), udostępnieniu podlega informacja publiczna o zasadach funkcjonowania podmiotów, w tym o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych. Organ wskazał, że przepis art. 153 ust. 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 5) wyraźnie wskazuje, iż informacje o wyniku postępowania kwalifikacyjnego stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o postępowaniu kwalifikacyjnym. W ocenie tylko wynik postępowania kwalifikacyjnego stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu. Wszelkie informacje dotyczące przebiegu postępowania kwalifikacyjnego do Służby Celno-Skarbowej nie są informacją publiczną i nie podlegają udostępnieniu i upublicznieniu.

Na powyższe pismo S. S. wniósł skargę do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, wskazując, że pismo to jest decyzją odmawiająca udostępnienia informacji publicznej.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej udzielił S. S. odpowiedzi na powyższą skargę w piśmie z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...]. W piśmie tym organ wyjaśnił, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, wniosek o udzielenie informacji publicznej nie wszczyna postępowania administracyjnego i nie zmierza do zakończenia procedury uzyskania takiej informacji decyzją. W konsekwencji, do czynności materialno-technicznej polegającej na udzieleniu informacji publicznej, nie ma zastosowania ustawa Kodeks postępowania administracyjnego. Z woli ustawodawcy udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić szybko i sprawnie bez potrzeby zachowania sformalizowanych reguł kodeksowych. W sytuacji, gdy żądana przez wnioskodawcę informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy, bądź dotyczy takiej informacji, w stosunku do której istnieje odmienny tryb dostępu, organ nie jest zobowiązany do wydawania decyzji administracyjnej. W takim przypadku może odmówić udzielenia informacji w formie zwykłego pisma, informując jedynie wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa.

Ponadto organ wskazał, że aspekt celowościowy uregulowań zawartych w art. 234 i art. 236 K.p.a., które w sytuacji, gdy wobec podmiotu wnoszącego skargę toczy się postępowanie administracyjne, w ramach którego przewidziano odrębny system zaskarżania podjętych w tym postępowaniu przez organ aktów (z uwzględnieniem zasady dwuinstancyjności tego postępowania), uznają za zbędne inicjowanie kolejnych postępowań, służących weryfikacji czynności podejmowanych w postępowaniu administracyjnym. Dokonanie właściwej klasyfikacji danego zagadnienia jako skargi lub innego środka prawnego jest pierwszym, a zarazem kluczowym działaniem organu, warunkującym zgodność z prawem kolejnych działań w sprawie. Zgodnie z zasadą jednotorowości proceduralnej wykluczona jest bowiem możliwość wykorzystywania różnych procedur jednocześnie lub kolejno w tej samej sprawie. W takim przypadku pismo strony toczącego się postępowania administracyjnego należy kwalifikować, odpowiednio do stadium postępowania, w którym zostało złożone, albo jako wniosek (np. o wyłączenie organu lub jego pracownika) albo jako środek zaskarżenia (odwołanie, zażalenie) lub jako innego rodzaju pismo procesowe (skarga do sądu administracyjnego). W każdej z tych sytuacji nie ma jednak podstaw prawnych do traktowania pisma, nawet gdy zawiera w treści skargę na konkretny organ lub urzędnika z kręgu podmiotów wymienionych w art. 229, jako skargę powszechną złożoną w trybie art. 227 K.p.a..

Dodatkowo organ podał, że przy bezczynności w zakresie udostępniania informacji publicznej nie zachodzi potrzeba poprzedzania skargi wnoszonej do sądu administracyjnego żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Tym samym wnioskodawca bezpośrednio po upływie terminu 14 dni od dnia złożenia wniosku, pod warunkiem jego nieprzedłużenia, może zaskarżyć do wojewódzkiego sądu administracyjnego bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej. Organ stwierdził, że prawidłowość działania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiotowej sprawie, może zatem podlegać ocenie i kontroli sądu administracyjnego, a ocena ta i wskazania co do dalszego postępowania wiązać będą Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] oraz zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - inne organy.

Ponadto organ podniósł, że czynności postępowania skargowego z Działu VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, nie mogą zastępować kontroli sądowej w tym zakresie. Procedura rozpatrzenia skargi nie zapewnia bowiem stronie gwarancji, które wynikają z prawa do sądu. Tryb skargowy przewidziany w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, nie stanowi alternatywy dla rozstrzygnięć dokonywanych w toku instancji, czynności postępowania skargowego nie mogą bowiem zastępować procedury administracyjnej lub sądowej. Skarga powszechna musi zawierać zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika i nie posiadać cech środka prawnego uregulowanego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie jest uprawniony, do zajmowania jako organ nadzoru, w ramach postępowania skargowego, o którym mowa w Dziale VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, stanowiska w indywidualnych sprawach, będących lub mogących być przedmiotem postępowania administracyjnego lub sądowego.

Na powyższe pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę, wskazując, że jest to decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W ocenie Sądu pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] nie należy do aktów i czynności wymienionych w 3 § 2 P.p.s.a.

Przede wszystkim należy zauważyć, że na gruncie ustawy z dnia 6 września

2001 r .o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330) decyzje administracyjne wydawane są wyłącznie w dwóch przypadkach: w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania

o udostępnienie informacji w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 tej ustawy. Stanowi o tym art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Stąd też pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., stanowiąca odpowiedź na wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej nie stanowiło decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Przy piśmie tym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] udostępnił skarżącemu część żądanych przez niego dokumentów oraz poinformował, że pozostałe informacji, których się on domagał nie stanowią informacji publicznej. Od pism tego nie służyło zatem odwołanie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 r., jest w tej sytuacji wyłącznie pismem informacyjnym. Zawiera ono wyjaśnienie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Treści zawartych w tym piśmie nie można poczytywać jako odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Zaskarżonego pisma nie można również uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Decyduje o tym przede wszystkim informacyjny charakter tego pisma. Dany akt lub czynność, aby mogły być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego powinny ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 61). Tymczasem zaskarżone pismo nie rozstrzyga w żaden sposób o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącej wynikających z przepisów prawa.

Z tego też względu skargę należało uznać za niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.