Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 291/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2013 r. po rozpoznaniu wniosku M. R. i H. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. R. i H. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. , znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać M. R. i H. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskodawcy w piśmie z dnia 2 marca 2013 r. M. R. i H. R. zwrócili się do Sądu o przyznanie prawa pomocy. Złożyli oświadczenia w których podali, że są współwłaścicielami mieszkania własnościowego o pow. 26,20 m ² oraz samochodu marki Ford Mondeo – Kombi. H. R. oświadczył, że jego dochód z tytułu renty powypadkowej wynosi 500,00 złotych, natomiast M. R. oświadczyła, że uzyskuje dochód z tytułu renty powypadkowej w wysokości 300,00 złotych.

W dniu 5 kwietnia 2013r. nadesłali do Sądu wypełnione formularze PPF wnosząc w nich o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z nadesłanych formularzy wynika, że wnioskodawcy są małżeństwem, prowadzącym wspólnie gospodarstwo domowe. Z tego też względu, postanowiono złożone wnioski rozpatrzyć wspólnie.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.)

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzach uznano, iż wnioskodawcy wykazali w nich, że spełniają ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z uzupełnionych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych oświadczeń w sprawie (pism z dnia 2 marca 2013r.) wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Podali, że wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu rent powypadkowych w wysokości 800,00 złotych miesięcznie. Wskazali, że posiadają mieszkanie o pow. 26,20 m² oraz samochód Ford Mondeo – Kombi z 2000 r.

Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody wnioskodawców są bowiem na tyle niskie, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawców w jakiej się znajdują, nie pozwala im na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.