Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 738/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. O. Transport Ciężarowy w [...] w zakresie odrzucenia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Bk 260/16 w sprawie ze skargi A. O. Transport Ciężarowy w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 260/16 odrzucił skargę [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że [...] - dalej: skarżąca - mimo wezwania tut. Sądu z dnia [...] kwietnia 2016 r. (doręczonego w dniu 25 kwietnia 2016 r.) - nie uiściła w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi. W tym stanie sprawy Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), orzekł o odrzuceniu skargi.

[...] wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpoznanie skargi.

W uzasadnieniu podniosła, że wpis uiściła w dniu 4 maja 2016 r., albowiem podczas "długiego weekendu" (30 kwietnia 2016 r. - 3 maja 2016 r.) nie miała dostępu do systemu bankowości internetowej. Wynikało to z prac modernizacyjnych w banku. Skarżąca w ww. okresie wolała nie "logować" się na swoje konto, aby dokonać płatności wobec ostrzeżeń banku, iż system może nie działać poprawnie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do art. 87 § 2 cyt. ustawy, we wniosku o przywrócenie terminu strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zatem Sąd rozpoznając złożony wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności sprawdza, czy spełnia on wskazane wyżej wymogi formalne (tak też NSA w postanowieniu z 28 lutego 2012 r., I GZ 25/12).

Z akt sprawy wynika, że [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 kwietnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższych obowiązków doręczono skarżącej w dniu 25 kwietnia 2016 r. (k. 15 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 2 maja 2016 r. Skarżąca dopiero w dniu 4 maja 2016 r. uiściła wpis od skargi. Z tych względów WSA w Białymstoku zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r., odrzucił skargę. Postanowienie Sądu I instancji zostało doręczone skarżącej w dniu 16 maja 2016 r., (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 24 akt sądowych). Następnie skarżąca w dniu 23 maja 2016 r. (data nadania koperta k. 31 akt sądowych) złożyła pismo procesowe zatytułowane "Zażalenie". Podniosła w nim, że podczas "długiego weekendu" (30 kwietnia 2016 r. - 3 maja 2016 r.) nie miała dostępu do systemu bankowości internetowej. Wynikało to z prac modernizacyjnych w banku. Skarżąca w ww. okresie wolała nie "logować" się na swoje konto aby dokonać płatności wobec ostrzeżeń banku, iż system może nie działać poprawnie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji winien potraktować pismo skarżącej z dnia 23 maja 2016 r. jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zważywszy, że czynność uchybiona, tj. uiszczenie wpisu - zostało dokonane przez skarżącą w dniu 4 maja 2016 r.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji błędnie uznał, iż skarżąca - pismem z dnia 23 maja 2016 r. - nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Co prawda nie wskazała, w sposób jednoznaczny, iż wnosi o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednakże mając na uwadze, stwierdzenie zawarte w cyt. piśmie, iż "brak wpisu od skargi w wyznaczonym terminie wynikał z braku dostępu do systemu bankowości internetowej", należało potraktować wniesione pismo z dnia 23 maja 2016 r. jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Powyższe z tym zastrzeżeniem, że uprzednio, tj. w dniu 4 maja 2016 r., skarżąca dokonała uchybionej czynności, tj. uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł (k. 16 akt sądowych).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie Sądu I instancji z dnia 10 maja 2016 r. odrzucające skargę należy uznać za przedwczesne. WSA w Białymstoku ponownie rozpoznając sprawę winien rozważyć, czy sformułowanie zawarte w piśmie z dnia 23 maja 2016 r., stanowi w swej treści uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a., od których zależy przywrócenie terminu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.