Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 518/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 133 § 1, art. 106 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 18 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. w kwocie 6.200,00 zł w przedmiocie wniosku B. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 518/17

U z a s a d n i e n i e

W skardze na opisaną w sentencji decyzję, skarżący B. W. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania uzasadniając, że jest on studentem i pozostaje na utrzymaniu rodziców. Wskazał, że wszczęcie wobec niego postępowania egzekucyjnego, doprowadzić może do pozbawienia go całkowicie środków na podstawowe utrzymanie poprzez zajęcie rachunku bankowego, na który rodzice przekazując mu pieniądze na czynsz, wyżywienie i zakup podręczników.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] marca 2017r. nr [...] w sprawie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego na 2017 rok w kwocie 6.200,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) dalej zwanej: "Ppsa", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Udzielenie ochrony tymczasowej może dotyczyć takich aktów, które podlegają wykonaniu, dobrowolnemu lub przymusowemu, i wymagają wykonania, a które w ten sposób prowadzą do zmiany pewnej sytuacji faktycznej i prawnej. Wniosek skarżącego powinien być należycie umotywowany, jakkolwiek, mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Zaznaczyć jednak należy, że Sąd administracyjny, co do zasady orzeka tylko na podstawie akt sprawy i nie prowadzi własnego postępowania dowodowego. Takie bowiem granice wyznaczają przepisy art. 133 § 1 i art. 106 § 3 Ppsa. Rozpoznanie wniosku odbywa się natomiast bez badania zasadności skargi.

Nie ulega wątpliwości, że decyzja w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego jest aktem podlegającym wykonaniu, także w trybie egzekucji administracyjnej. Niemniej, wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że na skutek jej wykonania mogą w jego dobrach zaistnieć zdarzenia określone w art. 61 § 3 Ppsa. Sama zaś tylko zapłata podatku stanowi zwykłą konsekwencję wykonania ostatecznej decyzji podatkowej i samoistnie nie świadczy o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto świadczenie pieniężne z natury rzeczy może podlegać zwrotowi, gdyby okazało się, że decyzja je ustalająca była wadliwa. Natomiast przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1201) przewidują, w szczególności w art. 8 – 10, ograniczenia dopuszczalności prowadzenia egzekucji do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu.

Z uzasadnienia wniosku i akt sprawy wynika tylko, że skarżący jest studentem pozostającym na utrzymaniu rodziców, właścicielem nieruchomości gruntowych, a zobowiązanie podatkowe ustalono na 6.200,00 zł. Brakuje natomiast informacji i dowodów na temat realnej sytuacji materialno-bytowej skarżącego i jego rodziny, w tym rodziców, którzy według oświadczenia utrzymują go. Skarżący nie ujawnił stanu posiadanych zasobów pieniężnych, ani pozostałego majątku możliwego do zgromadzenia np. w związku z eksploatacją złóż na działkach, których dotychczas był współwłaścicielem, a od [...] marca 2016 r. na skutek zniesienia współwłasności jest właścicielem. Nie poinformował, czy sam osiąga jakiekolwiek dochody, jakie w rzeczywistości ponosi wydatki, którym należałoby przyznać pierwszeństwo np. z tego powodu, że dotyczą podstawowych kwestii bytowych.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.