Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt K 13/92
Trybunał Konstytucyjny
Data orzeczenia: 1993-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Organizacje społeczne
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 67 ust. 2
journal: Dz.U. 1976 nr 7 poz. 36
law: Obwieszczenie Przewodniczącego Rady Państwa z dnia 16 lutego 1976 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej uchwalonej przez Sejm Ustawodawczy w dniu 22 lipca 1952 r.
article: art. 17 ust. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 1992 nr 21 poz. 86
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.
article: art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 1989 nr 20 poz. 106
law: Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. o związkach zawodowych rolników indywidualnych.
article: poz. 217
journal: Dz.U. 1982 nr 3 poz. 2
Teza: Przepis art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania /Dz.U. nr 21 poz. 86 ze zm./ - jest niezgodny z art. 1 i art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, pozostawionymi w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.

Orzeczenie nie jest ostateczne. Podlega, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym, rozpatrzeniu przez Sejm, w terminie sześciu miesięcy od przedstawienia mu przez Trybunał Konstytucyjny niniejszego orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem.

TEZY

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania /Dz.U. nr 21 poz. 86 ze zm./ - jest niezgodny z art. 1 i art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, pozostawionymi w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.

Orzeczenie nie jest ostateczne. Podlega, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym, rozpatrzeniu przez Sejm, w terminie sześciu miesięcy od przedstawienia mu przez Trybunał Konstytucyjny niniejszego orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem.


UZASADNIENIE

Przesłanki, jakie legły u podstaw podjęcia ustawy z dnia 8 października 1982 r. o społeczno-zawodowych organizacjach rolników oraz przedstawione wyżej cele i zadania tych organizacji ustalone w tej ustawie, z drugiej zaś strony określone w ustawie z dnia 7 kwietnia 1989 r. o związkach zawodowych rolników indywidualnych cele i zadania związków zawodowych rolników indywidualnych upoważniają do jednoznacznej konstatacji co do tego iż społeczno-zawodowe organizacje rolników spełniają z mocy prawa w stosunku do rolników indywidualnych zadania związków zawodowych, po wtóre co do tego, iż spełniane przez te organizacje zadania w tym zakresie są tożsame z zadaniami przypisanymi przez ustawę związkom zawodowym rolników indywidualnych, wreszcie co do tego, iż w myśl art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. wolą ustawodawcy jest równe traktowanie przez organy państwowe i samorządowe społeczno-zawodowych organizacji rolników oraz związków zawodowych rolników indywidualnych. W konsekwencji należy uznać, iż gdy chodzi o zadania społeczno-zawodowych organizacji rolników w zakresie reprezentowania i obrony interesów rolników indywidualnych organizacje te spełniają takie same zadania, jak zawiązki zawodowe rolników indywidualnych. Są organizacjami jednorodnymi z organizacjami związkowymi rolników indywidualnych.

Mimo jednorodności zadań przypisanych społeczno-zawodowym organizacjom rolników z zadaniami przypisanymi związkom zawodowym rolników indywidualnych organizacje te pod względem opodatkowania podatkiem dochodowym potraktowanie zostały odmiennie, niż organizacje związkowe rolników indywidualnych. Pominięcie w art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. społeczno-zawodowych organizacji rolników nastąpiło przy tym w sytuacji proklamowania przez art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. oraz przez art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. zasady równego traktowania przez organy państwowe i samorządowe wszystkich zawiązków zawodowych. Aczkolwiek przypisy te, w tym przepis art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. na który powołuje się Wnioskodawca, nie mają bezpośredniego znaczenia dla oceny przez Trybunał konstytucyjności przepisu art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., to jednak należy przyjąć, iż Sejm jako prawodawca powinien czuć się także związany normami wynikającymi ze wspomnianych wyżej przepisów.

Trybunał Konstytucyjny podzielił stanowisko Wnioskodawcy i Prokuratora Generalnego, iż przepis art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. naruszając art. 67 ust. 2 Konstytucji RP pozostaje w kolizji także z postanowieniem art. 1 tej Konstytucji stanowiącego, iż "Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, realizującym zasady sprawiedliwości społecznej. Narusza mianowicie proklamowaną w tym przepisie zasadę sprawiedliwości społecznej.