Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1471/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par. 3 i 5 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu - w zakresie wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu P. P. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje całkowitą i długotrwałą utratę płynności finansowej oraz nieodwracalne zmiany w zakresie funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

Zauważyć też należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

W ocenie Sądu, złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wykazał, że zachodzi w stosunku do niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący we wniosku w ogóle nie powołał okoliczności wskazujących na spełnienie wyżej wymienionych przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W istocie uzasadnienie wniosku i argumenty w nim przedstawione odnoszą się do T.B. "D. " Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Skarżący zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawił też żadnych dokumentów obrazujących jego aktualną sytuację finansową.

Podkreślić zaś należy, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04).

Natomiast skarżący w niniejszej sprawie w ogóle nie wyjaśnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby spowodować skutki określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanych decyzji skarżący nie przywołał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać przyjęcie, że istnieje niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody czy spowodowania wobec skarżącego trudnych do odwrócenia skutków.

Wprawdzie na potrzeby uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie złożył dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej, jednakże nie można przyjąć, by stanowiły one wystarczającą podstawę do uznania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., FZ 38/04 oraz z dnia 10 lutego 2015 r., II FZ 46/15). Ponadto, jak wskazano już rozstrzygając wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący nie przedstawił swojej sytuacji w sposób wyczerpujący, ale w sposób wybiórczy i zarazem budzący wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy.

W konsekwencji nie można przyjąć, iż skarżący wykazał zaistnienie przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a w szczególności, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, może prowadzić do utraty płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżącego.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.