Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1697/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 27 czerwca 2014 r. M.M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy nakazania A.P. i P.P. rozbiórki sieci odwodnienia terenu wykonanej na działce ew. nr [...] i [...] przy ul. [...] w miejscowości [...], gm. [...].

Po krótce przedstawić zatem należy przebieg postępowania administracyjnego mającego miejsce w niniejszej sprawie.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku D. i S.Z. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr: [...].

Po rozpatrzeniu wniosku D. i S.Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] uchylił w całości własną decyzję z dnia 18 grudnia 2013 r. i stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr: [...].

W skardze z dnia 27 czerwca 2014 r. M.M. zakwestionował treść decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr: [...] wskazując numer, datę i znak zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że decyzja którą zaskarżył M.M. została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna jedynie na decyzje istniejące w obrocie prawnym w dacie wniesienia skargi. Musi bowiem istnieć przedmiot zaskarżenia, który mógłby podlegać kontroli sądu administracyjnego.

Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi oraz z odpowiedzi organu na skargę wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...], tj. decyzja której nieważność stwierdził Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...]. W konsekwencji oznacza to, że decyzji nr [...] z dnia [...] września 2013 r. nie ma już w obrocie prawnym.

Na marginesie już tylko zauważyć należy, że M.M. nie był stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] - nie otrzymał decyzji, a zatem nie został również pouczony o trybie i terminie złożenia odwołania.

Konkludując, podkreślić należy, że decyzja której kontroli przez Sąd domaga się skarżący nie istnieje w obrocie prawnym. Tym samym wniesienie przez skarżącego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr: [...], tj. decyzję wyeliminowaną z obrotu prawnego, nadto w której wydaniu udziału jako strona nie brał, uznać należy za niedopuszczalne. (por. postanowienie WSA w Kielcach z dnia 28 lutego 2011 r., II SA/Ke 108/11; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2011 r., VIII SA/Wa 567/11; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 16 marca 2009 r., I SA/Gl 1096/08; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007 r. VIII SA/Wa 599/07, publ: www.cbois.nsa.gov.pl).

Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.