Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 824/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia w sprawie ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w Z. na zarządzenie pokontrolne D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie zaprzestania termicznego przekształcania odpadów w postaci sklejki poza spalarnią odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem pokontrolnym z dnia [...] października 2017 r., nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska we W. zarządził zaprzestania termicznego przekształcania odpadów w postaci sklejki poza spalarnią odpadów w terminie niezwłocznym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia i umorzenie postępowania lub uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia.

Na uzasadnienie wniosku wskazano jedynie, że w wyniku wykonania zaskarżonego zarządzenia, spółka musiałaby utylizować produkty uboczne

w specjalistycznej spalarni w D. Zdaniem spółki wiąże się to z nieuzasadnionymi kosztami lub koniecznością zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.

z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub

w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zaskarżone zarządzenie pokontrolne nr [...]z dnia [...] października 2017 r. zarządza zaprzestanie termicznego przekształcania odpadów w postaci sklejki poza spalarnią odpadów.

Sąd oceniając wniosek skarżącej stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Sąd przyjął bowiem, że wstrzymanie wykonalności aktu następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie aktu przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności aktu, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania zaskarżonego zarządzenia, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie zarządzenia pokontrolnego spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1837/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tymczasem strona skarżąca we wniosku nie podała żadnych przekonujących argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego zarządzenia. Nie mogły przemawiać za uwzględnieniem wniosku zarzuty, że na skutek wykonania zarządzenia dojdzie do poniesienia przez skarżącą jej zdaniem nieuzasadnionych wydatków na utylizowanie produktów ubocznych w specjalistycznej spalarni. Dokonanie wydatkowania środków finansowych rzadko ma charakter nieodwracalny i w niniejszej sprawie skarżąca – w razie uwzględnienia skargi – będzie mogła domagać się naprawienia ewentualnej szkody na zasadach ogólnych. Tym bardziej, że we wniosku nie wykazano, jakie konkretnie szkody może ponieść skarżąca na skutek wykonania zaskarżonego zarządzenia, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy.

Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową,

a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia

2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody tego rodzaju we wniosku nie wykazano, ograniczając się do wskazania omówionych już okoliczności. Nie uzasadniono też, że realizacja utylizacji produktów ubocznych w specjalistycznej spalarni może być takim trudnym do odwrócenia skutkiem, przed którego wystąpieniem należy ochronić stronę skarżącą wstrzymując wykonanie zarządzenia.

W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że strona skarżąca nie podała okoliczności uprawdopodabniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanego zarządzenia nie zasługiwał na uwzględnienie. Zaznaczyć jednak należy, że odmowa wstrzymania wykonania nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność zarządzenia z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.