Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1057/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 grudnia 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o grach i zakładach wzajemnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o uznaniu gier za gry na automatach oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm.) Minister Finansów rozstrzygnął, że gry prowadzone na automacie Silverball, stanowiącym własność B., z siedzibą w P., są grami na automatach w rozumieniu przepisów powołanej ustawy.

Strona zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2006 r.

Na powyższą decyzję strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2121/06, WSA uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2006 r.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na nieprawidłowości w zakresie ustalenia przez organ, w stosunku do jakiego podmiotu gospodarczego prowadzone było przedmiotowe postępowanie (różne nazwy podmiotu) oraz na fakt nie przeprowadzenia przez Ministra Finansów wystarczającej analizy wykazującej powstanie po stronie grającego korzyści majątkowej wykraczającej wprost ponad to, co dawało już z założenia samo uruchomienie gry na automacie przy pomocy przewidzianej w tym celu opłaty.

Decyzją Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 3 w związku z art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych oraz art. 104 K.p.a., po rozpatrzeniu sprawy p. M. J., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą B., z siedzibą w P., (dalej: przedsiębiorcy, skarżącego) rozstrzygnięto, że gry Set Three, Get 21, Eleven, Twelve prowadzone na automacie Silverball stanowiącym własność przedsiębiorcy są grami na automatach w rozumieniu przepisów powołanej wyżej ustawy. W uzasadnieniu, po obszernym przedstawieniu stanu sprawy Minister Finansów, po ponownej analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego rozstrzygnął o charakterze przedmiotowych gier.

W ocenie organu automat do gier Silverball jest urządzeniem elektronicznym. Urządzenie to jest wyposażone w monitor interaktywny, na którym wyświetlany jest przebieg gry. Grający uruchamia automat przez wrzucenie monet o nominałach 1, 2 lub 5 zł, co daje mu możliwość rozpoczęcia wybranej gry. Grę spośród wielu możliwych zapisanych w pamięci komputera wybiera się według uznania. Przed każdą grą na monitorze automatu wyświetlają się zasady jej prowadzenia. Z analizy nadesłanych opisów gier ustalono, że w grach Set Three, Get 21, Eleven, Twelve istnieje możliwość zdobycia dodatkowych punktów i bonusów, które umożliwiają przedłużenie gry bez ponoszenia dodatkowych kosztów. Wrzucone do automatu monety nie stanowią w tym przypadku zapłaty za ściśle określony w umowie czas gry. Przystępując do gry grający nie ma pewności, że będzie prowadził ją przez np. 10 minut. W przypadku niekorzystnego przebiegu gry bądź braku umiejętności manualnych może on zakończyć daną grę przed upływem np. 5 minut. Czas gry nie jest stały i z góry określony. Grać można zatem krócej lub dłużej.

W grze o nazwie Set Three na ekranie pojawiała się informacja o następującej treści: "Za kolejność z 3 kart jednakowej wartości udziela się bonus. Każdy raz, kiedy już nie będzie wszystkich pól, otrzymasz dodatkowy bonus! Kiedy będzie stworzona odpowiednia ilość rzędów, masz prawo przejść na następujący poziom". W przypadku gry o nazwie Get 21 na ekranie automatu wyświetlała się następująca informacja: "Jeśli otrzymasz potrzebną liczbę 21 w paczce, wtedy masz prawo przejść na następujący poziom". Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika również, że dodatkowe punkty i premie umożliwiające dalszą grę bez ponoszenia dodatkowych opłat można uzyskać także w grach Eleven czy Twelve. Z powyższego wynika, że w przypadku przedmiotowych gier grający miał możliwość przedłużania gry bez ponoszenia dodatkowych kosztów. W tym przypadku nie ma istotnego znaczenia fakt, czy tak rozumianą wygraną można skonsumować rozpoczynając nową grę, czy też grając dalej w tę samą grę, czyli przechodząc na dalsze etapy gry.

Grający na automacie Silverball w w/w gry ma możliwość wygrania punktów zapewniających przedłużenie gry bez konieczności dokonywania nowej opłaty. Okoliczność, że wynik gier zależy od umiejętności i zręczności grającego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Definicja gry na automatach nie zawiera bowiem warunku, iż wynik tej gry musi zależeć od przypadku, koncentrując się wyłącznie na warunkach prowadzenia gier na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych oraz możliwości uzyskiwania wygranych. Dla określenia charakteru gier na automatach nie ma również znaczenia fakt, iż automaty nie mają technicznych możliwości wypłacania wygranych.

Zgodnie z art. 2 ust. 2a w/w ustawy, grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych.

W ocenie Ministra Finansów pojęcie wygranej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry, w tym możliwość jej kontynuowania.

Przedmiotem sporu między przedsiębiorcą a Ministrem Finansów są nie tyle ustalenia co do przebiegu gry na automatach, ile ocena ich rezultatu, a mianowicie czy są to gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe. W ocenie przedsiębiorcy, brak realizowania wygranych przez urządzenia będące jego własnością powoduje, że gry na nich prowadzone pozbawione są przymiotu gier na automatach w rozumieniu przepisów w/w ustawy.

Spór dotyczy w istocie interpretacji przepisów materialno-prawnych, a w szczególności art. 2 ust. 2a cyt. ustawy. O tym, czy w rozumieniu tych przepisów gra ma charakter gry na automatach, nie decyduje sposób i forma wypłacania (realizacji) wygranej przez sam automat, czy przez pracownika obsługi. Jest to okoliczność drugorzędna. Tak samo bez znaczenia jest postać wygranej, która w myśl ustawy może być pieniężna lub rzeczowa. Przedmiotowa ustawa nie zawiera definicji wygranej rzeczowej, nie określa też cech umowy gry, co uzasadnia odwołanie się w tym względzie do odpowiednich przepisów prawa cywilnego i ich wykładni doktrynalnej.

Pojęcie wygranej nieodłącznie związane jest z prowadzeniem gry, gdyż oznacza rzecz, przedmiot, pieniądze, które ktoś wygrał, czyli otrzymał to, o co toczyła się gra.

W płaszczyźnie cywilnoprawnej chodzi zatem o korzystny dla gracza wynik gry, oznaczający uzyskanie od kontrahenta umowy gry, korzyści określonej warunkami tej umowy. Od warunków konkretnej umowy zależy co jest wygraną (świadczeniem) w grze. Prawo nie eliminuje z zakresu świadczeń wynikających z umowy gry niczego, co może być przedmiotem zobowiązania umownego.

Wygrana polegać więc może na przeniesieniu przez stronę wygrywającą nie tylko praw rzeczowych do określonych przedmiotów materialnych, czy też wyrażać się w kwocie pieniężnej, ale może z równym skutkiem dotyczyć innych praw, obejmujących korzystanie z wszelkich dóbr i usług.

Wynika z tego, że wygraną można łączyć zarówno z uprawnieniem do przeniesienia własności rzeczy stanowiącej stawkę w grze, jak i z uzyskaniem innego prawa, którego treścią jest możliwość korzystania z dobra określonego umową gry. W tej sytuacji zakresu pojęcia wygrana rzeczowa, nie można sprowadzać jedynie do wygrania rzeczy, tj. uzyskania jej własności. Przez wygraną rzeczową rozumieć trzeba wygraną związaną z rzeczą, co na płaszczyźnie prawa przekłada się na uzyskanie uprawnień do korzystania z rzeczy w sposób określony w umowie zawartej pomiędzy urządzającym grę i grającym. Może to być uzyskanie własności wygranej rzeczy (art. 140 k.c.), prawo do jej używania (art. 710 k.c. - np. poprzez posługiwanie się określonym narzędziem lub urządzeniem) albo użytkowania (art. 252 k.c.), przy czym chodzić może zarówno o rzecz ruchomą, jak i nieruchomość.

W świetle powyższego, w ocenie Ministra Finansów wygraną jest możliwość kontynuowania uprzednio rozpoczętej gry przy zwiększonym poziomie trudności, wymagającym większych umiejętności bez konieczności dokonywania nowej opłaty. Grający decydując się na grę przyjmuje mniej lub bardziej korzystne dla siebie warunki wygranej, ustanowione przez właściciela automatów.

Odnośnie pojęcia wygranej rzeczowej w rozumieniu ustawy organ uznał, że jest to nie tylko uzyskanie własności rzeczy, lecz również nabycie uprawnienia do korzystania z rzeczy na podstawie innego tytułu prawnego (uchwała SN z dnia 24 listopada 1999 r., I/KZP39/99 - OSNKW2000/1-2/9). Wygraną może być w tej sytuacji zarówno możliwość dalszego kontynuowania gry bez konieczności wrzucania nowych monet, jak również możliwość otrzymywania wypłaty pieniężnej do wysokości uiszczanej wartości opłaty "włożonej" w grę. Grający decydując się na grę, przyjmuje więcej lub mniej korzystne warunki wygranej, zaś wygrana może stanowić możliwość kontynuowania gry, jak i samo tylko odzyskanie opłaty za grę. Wygrana to każda korzyść wynikająca z gry, z tym, że musi być następstwem gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych.

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 31 sierpnia 2005 r. (V KK 28/05, OSNwSK 2005/1/1596) w nawiązaniu do prezentowanej wyżej uchwały Sądu Najwyższego przyjął, że pojęcia "wygranej rzeczowej" w rozumieniu art. 2 ust. 1 w/w ustawy "nie można sprowadzać do wygranej rzeczy, lecz obejmować nim trzeba także uzyskanie uprawnień do korzystania z rzeczy w sposób określony umową gry. Mieści się w tym również to, co w umowie gry na automacie określono jako wygraną — tj. uprawnienie do kontynuowania gry". Z uzasadnienia tego wyroku wynika w sposób jednoznaczny, że chodzi o kontynuowanie gry na automacie bez uiszczenia nowej opłaty.

W uchwale z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt: I KZP 14/07, Sąd Najwyższy wskazał ponadto, iż "Wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 2a oraz ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych mogą być również punkty, tzw. kredyty (punkty kredytowe), bonusy czy też inaczej nazwane premie, uzyskane w trakcie gry na automacie, pod warunkiem, że ich pozyskanie przez gracza wiąże się z uzyskaniem przezeń wymiernej korzyści materialnej, choćby korzyść ta była niższa od uiszczonej stawki za grę.".

W cytowanej wyżej uchwale Sąd Najwyższy powołał się również na uzasadnienie postanowienia tegoż Sądu z dnia 26 kwietnia 2007 r. I KZP 8/07, w którym odniósł się on do gry na automatach o szczególnej konstrukcji, które co prawda nie dawały uprawnienia do kontynuowania gry bez uiszczenia nowej opłaty, ale jednak umożliwiały w nowej grze wykorzystanie tzw. kredytów przeniesionych z gry poprzedniej. Ponieważ regulamin takiej gry przewidywał dwa ograniczniki, a mianowicie nie tylko wykupiony czas gry, ale i utratę przed końcem tego czasu wszystkich kredytów, którymi dysponował gracz, Sąd Najwyższy zalecił rozważenie, jakie znaczenie z punktu widzenia osiąganych korzyści ma uzyskanie przez gracza zwiększonej puli punktów kredytowych, stwarzającej większą szansę wykorzystania pełnego opłaconego czasu gry po rozpoczęciu nowej gry.

Stanowisko Ministra Finansów w sprawie wygranej wielokrotnie podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoich wyrokach, np. w wyroku z dnia 6 września 2000 r., II SA 1779/99, w którym NSA stwierdził m.in.: "Także wypłata wygranej może następować w najróżniejszych formach. Z kolei pojęcie wygranej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry. (...) Minister Finansów wskazał, że pojęcie wygranej w badanych automatach obejmowało możliwe korzyści polegające albo na możliwości kontynuowania gry bez ponoszenia nowych kosztów (opłat) albo na możliwości zwrotu wniesionej opłaty za grę czy nawet ewentualnej wypłaty wygranej przez pracownika obsługi."

Nie ma przy tym znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy różnica miedzy kontynuacją tej samej czy rozpoczęciem nowej gry. Czas trwania gry nie jest stały i nie jest z góry określony. Wnosząc więc opłatę za grę uzyskuje się jedynie prawo do rozpoczęcia gry o czasie zależnym od przypadku. Celem i wygraną jest w tym przypadku kontynuowanie (przedłużenie) gry. Od strony grającego chodzi w tych grach o to samo - żeby grać jak najdłużej. Przegraną jest krótsza gra a wygraną możliwość jej kontynuowania. Z tego punktu widzenia nie ma istotnego znaczenia fakt, czy tak rozumianą wygraną można skonsumować rozpoczynając nową grę, czy też grając dalej w tę samą grę. Powyższe stanowisko Ministra Finansów znalazło swój wyraz m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SA 373/02.

Biorąc pod uwagę przebieg gier Set Three, Get 21, Eleven, Twelve prowadzonych na automacie, który ustalony został na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Minister Finansów rozstrzygnął iż gry te są grami na automatach w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 1992r o grach i zakładach wzajemnych.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył przedsiębiorca zarzucając zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej: "p.p.s.a." poprzez niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lutego 2007 r. (VI SA/Wa 2121/06), a w konsekwencji rozstrzygnięcie sprawy w sposób identyczny jak w decyzji uchylonej przez Sąd;

2) naruszenie prawa materialnego polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 2 ust. 2a ustawy o grach poprzez przyjęcie przez organ, że w analizowanym stanie faktycznym gry, których prowadzenie umożliwia urządzenie Silverball, są grami na automatach, co jest konsekwencją bezpodstawnego uznania przez organ, iż uzyskanie zaprogramowanego wyniku gry (określonej liczby punktów lub bonusów), który zgodnie z przyjętym algorytmem oprogramowania skutkuje prowadzeniem uprzednio rozpoczętej gry przy zwiększonym poziomie trudności, wymagającym większych umiejętności (tzw. kolejny etap gry) stanowi dla uczestnika gry wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy o grach;

3) naruszeniu art. 6 K.p.a. w związku z naruszeniem art. 20 i art. 22 Konstytucji RP poprzez dokonanie niezgodnej z literą prawa wykładni art. 2 ust. 2a ustawy o grach, co skutkowało bezprawnym i nie znajdującym uzasadnienia w interesie publicznym ograniczeniem prawa przedsiębiorcy do nieskrępowanego prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na udostępnianiu graczom gier rozrywkowych, nie będących grami hazardowymi;

4) naruszeniu art. 7 K.p.a. w związku z naruszeniem art. 77 K.p.a. oraz art. 84 K.p.a. polegające na odstąpieniu od ustalenia w wyczerpujący sposób stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez bezzasadne pominięcie przedłożonej opinii biegłego w zakresie techniki oraz pominięcie wniosku przedsiębiorcy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych, co skutkowało wydaniem decyzji rażąco sprzecznej z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, co ujawniło się w szczególności w tym, że organ uznał, iż gracz grający w gry, których prowadzenie umożliwia urządzenie Silverball otrzymuje wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy o grach.

Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty przedsiębiorca wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenia postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania podniesiono przede wszystkim zarzuty naruszenia przepisu art. 153 p.p.s.a., przywołując w tym zakresie odpowiednie orzeczenia sądów administracyjnych (wyrok NSA z 23 października 2006 r., I FSK 7/06; wyrok WSA z 23 czerwca 2006 r., IV SA/Wa 406/06) oraz piśmiennictwa (A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).

Decyzją Ministra Finansów z dnia 14 marca 2008 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § K.p.a. oraz art. 2 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, po rozpatrzeniu wniosku przedsiębiorcy o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję Ministra Finansów z dnia 30 października 2007 r. rozstrzygającą, że gry Set Three, Get 21, Eleven, Twelve prowadzone na automacie Silverball są grami na automatach w rozumieniu przepisów powołanej ustawy.

W uzasadnieniu, po przypomnieniu stanu sprawy Minister Finansów odniósł się do wszystkich podniesionych przez przedsiębiorcę zarzutów naruszenia prawa procesowego, a w szczególności art. 153 p.p.s.a., oraz art. 6 K.p.a. w zw. z naruszeniem przepisów art. 20 i 22 Konstytucji RP, art. 7 k.p.a. w zw. z naruszeniem art. 77 K.p.a. oraz art. 84 K.p.a. a także prawa materialnego, tj. art. 2 ust 2a ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W uzasadnieniu decyzji w znacznej mierze powtórzono argumentację merytoryczną podniesioną w pierwszej decyzji z dnia [...] października 2007 r.

Nadto Minister Finansów stwierdził, iż dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie ma znaczenia przedłożona przez przedsiębiorcę decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] marca 2001 r., skierowana do poprzedniego właściciela przedmiotowego urządzenia. Przede wszystkim wskazano, iż decyzja ta dotyczyła nieistnienia obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym oraz stwierdzała nadpłatę podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego od importu urządzeń do gier towarzyskich Silverball i została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa oraz ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Powołano się w niej także na przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1999 r. w sprawie podatku akcyzowego. Przepisy te nie precyzują dokładnie, które urządzenia można zaliczyć do grupy towarów, które powodują wygraną lub przegraną pieniężną lub rzeczową. Przedmiotem zaś niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie w trybie art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych charakteru gier urządzanych na automacie Silverball. Postępowanie przed naczelnikiem urzędu skarbowego dotyczyło kwestii nie stanowiącej okoliczności w niniejszej sprawie.

Podkreślono też, iż wszczęcie postępowania w sprawie rozstrzygnięcia charakteru gier na urządzeniu Silverball stanowiącym własność przedsiębiorcy, nastąpiło po wystąpieniu Prokuratury Rejonowej w [...] i związane było z ustaleniami kontroli przeprowadzonej przez pracowników Referatu Szczególnego Nadzoru Podatkowego [...] w [...] Urzędu Celnego w [...] przeprowadzonej w lokalu, w którym eksploatowane było przedmiotowe urządzenie. Podstawą złożenia przedmiotowego wniosku były wątpliwości co do charakteru rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, a zgodnie z art. 2 ust. 3 cyt. ustawy to Minister Finansów jako jedyny organ został powołany do rozstrzygania w drodze decyzji, czy gra losowa, zakład wzajemny, gra na automacie lub gra na automacie o niskich wygranych posiadająca cechy wymienione w ust. 1, 2, 2a i 2b jest grą losową, zakładem wzajemnym, grą na automacie albo grą na automacie o niskich wygranych w rozumieniu ustawy.

Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedsiębiorca podnosząc w niej zarzuty wymienione w odwołaniu od pierwszej decyzji i rozwijając zawartą tam argumentację. W szczególności skarżonej decyzji przedsiębiorca zarzucił:

1) naruszenie prawa materialnego polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych poprzez przyjęcie przez organ, że w analizowanym stanie faktyczny gry, których prowadzenie umożliwia urządzenie Silverball są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach, co jest konsekwencją bezpodstawnego uznania przez organ, iż uzyskanie zaprogramowanego wyniku gry (określonej liczby punktów lub bonusów), który zgodnie z przyjętym algorytmem oprogramowania skutkuje prowadzeniem uprzednio rozpoczętej gry przy zwiększonym poziomie trudności, wymagającym większych umiejętności (tzw. kolejny etap gry) stanowi dla uczestnika gry wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy o grach;

2) naruszenie art. 153. p.p.s.a. poprzez niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 5 lutego 2007 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2121/06), a w konsekwencji rozstrzygnięcie sprawy w sposób identyczny jak w decyzji uchylonej przez Sąd;

3) naruszeniu art. 6 K.p.a. w zw. z naruszeniem art. 20 i art. 22 Konstytucji RP poprzez dokonanie niezgodnej z literą prawa wykładni art. 2 ust 2a ustawy o grach, co skutkowało bezprawnym i nie znajdującym uzasadnienia w interesie publicznym ograniczeniem prawa skarżącego do nieskrępowanego prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na udostępnianiu graczom gier rozrywkowych, nie będących grami hazardowymi;

4) naruszeniu art. 7 K.p.a. w zw. z naruszeniem art. 77 K.p.a. oraz art. 84 K.p.a. polegające na odstąpieniu od ustalenia w wyczerpujący sposób stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez bezzasadne pominięcie przedłożonej opinii biegłego w zakresie techniki oraz pominięcie wniosku skarżącego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych, co skutkowało wydaniem decyzji rażąco sprzecznej z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, co ujawniło się w szczególności w tym, że Organ uznał, iż gracz grający w gry, których prowadzenie umożliwia urządzenie Silverball, otrzymuje wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy o grach.

W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r.

W ocenie skarżącego organ oparł zaskarżaną decyzję na nieprawidłowo zinterpretowanych przepisach ustawy o grach, a w szczególności przy wadliwej wykładni przepisu art. 2 ust. 2a tej ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem "Grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych.". Gra, której prowadzenie umożliwia Silverball nie jest grą dającą możliwość uzyskania wygranej. Grający nie otrzymuje żadnej wygranej, ani pieniężnej, ani rzeczowej, lecz prowadząc grę ma możliwość uzyskania tzw. dodatkowych punktów lub bonusów, która to możliwość uzależniona jest wyłącznie od umiejętności grającego, stopnia poznania danej gry, itd. Uzyskanie ww. punktów lub bonusów w przewidzianej liczbie powoduje, że gracz prowadzi grę przy zwiększonym stopniu trudności (tzw. kolejnym etapie zaawansowania). Zdaniem skarżącego, nie można tej okoliczności w żaden sposób utożsamiać z otrzymaniem przez grającego wygranej rzeczowej w rozumieniu ustawy o grach w jakiejkolwiek postaci. Brak zatem uzasadnienia dla twierdzenie, że gry których prowadzenie umożliwiają urządzenia SILVERBALL są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach.

Możliwość dalszej gry na kolejnych etapach, przy zwiększającym się stopniu trudności nie może stanowić wygranej rzeczowej. Grający nie ma żadnej możliwości jej skonsumowania lub zamiany na środki materialne. Powyższe potwierdza opinia biegłego w zakresie techniki przedłożona przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego.

Skarżący, dokonując kwalifikacji gier na urządzeniu Silverball, zaliczył je do gier rozrywkowych wskazując przy tym, iż wyłącznym celem tych gier, których prowadzenie umożliwia urządzenie Silverball jest dostarczanie rozrywki, a nie uzyskanie konkretnej wygranej o materialnym charakterze. W żadnym razie nie są to gry hazardowe podlegające uregulowaniom ustawy o grach losowych, gdyż nie dają możliwości uzyskania wygranej innej niż w postaci satysfakcji.

Zdaniem skarżącego, między grającym a skarżącym dochodzi do zawarcia umowy o świadczenie usług rozrywki polegających na tym, że grający może korzystać z rozrywki udostępnianej za pośrednictwem urządzenia Silverball. W zamian za wniesioną opłatę grający otrzymuje możliwość prowadzenia gry, której długość zależy wyłącznie od jego umiejętności i doświadczenia. Z tytułu gry grający nie ma jakiegokolwiek roszczenia o wypłatę wygranej.

Skarżący zarzucił również, że organ nie wziął pod uwagę wielofunkcyjnego charakteru urządzenia Silverball, w szczególności jego przeznaczenia. Urządzenie to poza umożliwianiem prowadzenia gier może także służyć do odtwarzania muzyki, czy też korzystania z internetu. Tym samym urządzenie Silverball jest znacznie bliższe komputerowi niż automatowi, o którym mowa w przepisach ustawy o grach. Ma ono charakter czysto rozrywkowy, a nie hazardowy. Organ stwierdzając, że gry których prowadzenie umożliwia urządzenie Silverball są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy o grach i zakładach wzajemnych, nie odniósł się do kwestii wartości rzekomych wygranych uzyskiwanych przez graczy grających w gry na urządzeniu SILVERBALL. Wymaga podkreślenia, że grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach może być bowiem tylko taka gra, która daje możliwość uzyskania jednorazowej wygranej w kwocie większej niż równowartość 15 Euro. Gra oferująca mniejszą wygraną może zostać zakwalifikowana wyłącznie jako gra na automatach o niskich wygranych.

Powyższe naruszenia dowodzą, że zaskarżana decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa regulujących postępowanie dowodowe. Organ w wybiórczy sposób dokonał analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a dodatkowo nie zbadał czy wszystkie gry uruchamiane za pomocą urządzenia Silverball dają możliwość uzyskania wygranej rzeczowej. Jednocześnie, zdaniem skarżącego, organ bezzasadnie pominął opinię WAT, z której jednoznacznie wynika, że gry uruchamiane za pomocą SILVERBALL nie dają możliwości uzyskania jakiejkolwiek wygranej pieniężnej, bądź rzeczowej.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie w całości.

Minister stwierdził, iż treść zarzutów zawartych w skardze jest tożsama z treścią zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] października 2007 r.

W odpowiedzi Ministra Finansów powtórzono również w znacznej mierze argumentację podniesioną w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, akcentując w szczególności, że wygraną jest możliwość kontynuowania uprzednio rozpoczętej gry przy zwiększonym poziomie trudności, wymagającym większych umiejętności, bez konieczności dokonywania nowej opłaty.

Minister odniósł się do wszystkich podniesionych przez skarżącego zarzutów, a ponadto podkreślił, że działalność gospodarcza w zakresie gier na automatach na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest objęta przepisami szczególnymi. Regulowana jest przepisami ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych oraz przepisami wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych, m.in. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946). Urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, dozwolone jest wyłącznie na zasadach określonych w cytowanej wyżej ustawie.

Działania Ministra Finansów - wbrew twierdzeniom strony skarżącej - nie zmierzają do ograniczenia jakiemukolwiek podmiotowi nieskrępowanego prowadzenia działalności gospodarczej a rozstrzygnięcie organu oparte jest na obowiązujących przepisach prawa. Przedmiotowa decyzja wydana została na mocy ustawy o grach i zakładach wzajemnych zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę fakt, iż rozpatrywana sprawa dotyczy rynku reglamentowanego ustawą o grach i zakładach wzajemnych, Minister Finansów podkreślił, że stanowisko zawarte w zaskarżonych decyzjach, wynika z konieczności zapewnienia przestrzegania obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej porządku prawnego, w tym przypadku ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Przy wydawaniu decyzji Minister Finansów brał również pod uwagę interes społeczny oraz słuszny interes obywateli. Powołana ustawa wraz z przepisami wykonawczymi, stanowi regulację szczególnej działalności, związanej z organizowaniem i uprawianiem hazardu i nie może być prowadzona z uszczerbkiem dla społeczeństwa. Chodzi tu bowiem o obszar, który z jednej strony jest działalnością niezwykle rentowną, ale z drugiej strony może stać się i staje się często źródłem wielu zjawisk patologicznych. Wobec tego nie można pozwolić na niekontrolowany rozwój hazardu, który nie jest zwykłą rozrywką. Minister Finansów musi w związku z tym wykazywać się szczególną aktywnością w prowadzeniu nadzoru i kontroli nad działalnością podmiotów działających na rynku hazardu. Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 maja 1999r. sygn. akt II SA 453/99 podkreślił, że ,,(...) Interes publiczny wymaga nie tylko właściwego zakwalifikowania eksploatacji danych automatów, ze względu na właściwe pobieranie z tego tytułu określonych opłat i podatków, ale i realizowania zasady, że uprawianie najróżniejszych rodzajów hazardu powinno być ograniczane oraz nadzorowane i kontrolowane ".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r., utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] października 2007 r., którą rozstrzygnięto, że gry prowadzone na automacie Silverball, stanowiącym własność przedsiębiorcy, są grami na automatach w rozumieniu przepisów powołanej ustawy. Powołane decyzje Ministra Finansów zostały wydane po uchyleniu poprzednich decyzji w rozpatrywanej sprawie wyrokiem WSA z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2121/06.

Rozstrzygnięcie charakteru gry w drodze decyzji administracyjnej leży niewątpliwie w kompetencji Ministra Finansów. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 3 powołanej ustawy "Minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra losowa, zakład wzajemny, gra na automacie lub gra na automacie o niskich wygranych posiadająca cechy wymienione w ust. 1, 2, 2a i 2b jest grą losową, zakładem wzajemnym, grą na automacie albo grą na automacie o niskich wygranych w rozumieniu ustawy." Minister orzekł, że w rozpatrywanej sprawie gra na automacie Silverball ma charakter gry na automacie, o której mowa w art.2 ust. 2a powołanej ustawy, tzn. należy do gier o wygrane pieniężne lub rzeczowe, prowadzonych na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych. Natomiast, jak zauważył skarżący, Minister Finansów nie uznał gier prowadzonych na automacie Silverball za gry na automatach o niskich wygranych, tzn. za gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro (art. 2 ust. 2b powołanej ustawy). Równowartość 15 euro i 0,07 euro ustala się według kursu kupna, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia poprzedniego roku kalendarzowego. Należy jednak zauważyć, że podstawowe pytanie skierowane do Ministra Finansów dotyczyło wyjaśnienia, czy gry z wykorzystaniem urządzenia wielofunkcyjnego Silverball (jak to określił skarżący) mają przede wszystkim charakter gier na automatach. Natomiast zarzut, iż są to gry na automatach o niskich wygranych jest nie do utrzymania – jeżeli po uwagę bierze się nie tylko wysokość wygranej (co przyjął skarżący) lecz również wysokość maksymalnej stawki za udział w jednej grze; w świetle powołanego przepisu wartość wygranej i maksymalnej stawki za udział w jednej grze stanowi koniunkcję, której prawdziwość rozstrzyga o możliwości zaliczenia określonej gry do kategorii gier na automatach o niskich wygranych.

Jak wskazano, zgodnie z art. 2 ust. 2a ustawy o grach i zakładach wzajemnych, grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych.

W ocenie Sądu charakter urządzenia Silverball nie ulega wątpliwości. Zarzut skarżącego, iż jest to urządzenie wielofunkcyjne bliższe komputerowi niż automatowi, o którym mowa w przepisach ustawy o grach, jest niezasadny, gdyż – po pierwsze – powołana ustawa nie określa szczegółowo charakteru automatów do gier (poza stwierdzeniem, że mogą to być urządzenia mechaniczne, elektromechaniczne i elektroniczne), po drugie zaś – nie ulega wątpliwości, że nawet "urządzenie wielofunkcyjne bliższe komputerowi" jest w istocie urządzeniem elektronicznym, odpowiadającym wymogom ustawy. Z punktu widzenia ustawy o grach nie są istotne wszystkie dodatkowe funkcje tego urządzenia, istotny jest natomiast fakt, że za pośrednictwem tego urządzenia, na tym urządzeniu mogą być prowadzone gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe.

Uznając, że charakter urządzenia Silverball nie ma w sprawie znaczenia, a ściślej – nie ulega wątpliwości, że na tym urządzeniu mogą być również prowadzone gry o charakterze gier a automatach, Sąd podzielił stanowisko Ministra, z którym zdaje się również zgadzać skarżący, iż podstawowy problem w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy wymienione gry prowadzone na automacie Silverball prowadzone są o wygrane rzeczowe (gdyż dla obu stron nie ulega wątpliwości, że nie są to gry o wygrane pieniężne).

W ocenie organu charakter gry prowadzonej na automacie Silverball jako gry o wygraną rzeczową nie ulega wątpliwości, a tą wygraną rzeczową jest możliwość kontynuowania gry bez ponoszenia kolejnych, dodatkowych opłat. Według Ministra Finansów pojęcie wygranej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry, w tym możliwość jej kontynuowania.

Natomiast w ocenie skarżącego gry na automacie Silverball są grami rozrywkowymi, których celem jest dostarczenie rozrywki, a nie uzyskanie konkretnej wygranej o materialnym charakterze. Co więcej, nie są to gry hazardowe podlegające w ogóle uregulowaniom ustawy o grach losowych, gdyż nie dają możliwości uzyskania wygranej innej niż w postaci satysfakcji. W zamian za wniesioną opłatę grający otrzymuje możliwość prowadzenia gry, której długość zależy wyłącznie od jego umiejętności i doświadczenia.

Co do uznania, że wygraną w grze może być sama możliwość kontynuowania gry, bez ponoszenia kolejnych, dodatkowych opłat, orzecznictwo sądowe nie jest jednolite.

Stanowisko Sądu Najwyższego w tej kwestii wyznaczyła powołana w decyzji Ministra Finansów uchwała I KZP 39/99, z dnia 24 listopada 1999 r., OSNwSK 2005/1/1596, w myśl której "pojęcia "wygranej rzeczowej" w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych (...) nie można sprowadzać do wygrania rzeczy, lecz obejmować nim trzeba także uzyskanie uprawnienia do korzystania z rzeczy w sposób określony umową gry. Mieści się w tym również to, co w umowie gry na automacie określono jako wygraną - tj. uprawnienie do kontynuowania gry." Podobne stanowisko zajął SN w przywołanym przez Ministra wyroku z dnia 31 sierpnia 2005 r., V KK 28/05, OSNwSK 2005/1/1596, w którym uznał, że "pojęcia "wygranej rzeczowej" w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych (...) nie można sprowadzać do wygrania rzeczy, lecz obejmować nim trzeba także uzyskanie uprawnienia do korzystania z rzeczy w sposób określony umową gry. Mieści się w tym również to, co w umowie gry na automacie określono jako wygraną - tj. uprawnienie do kontynuowania gry." Kontynuując tę linię orzecznictwa SN w uchwale z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt: I KZP 14/07, wskazał ponadto, iż "Wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 2a oraz ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych mogą być również punkty, tzw. kredyty (punkty kredytowe), bonusy czy też inaczej nazwane premie, uzyskane w trakcie gry na automacie, pod warunkiem, że ich pozyskanie przez gracza wiąże się z uzyskaniem przezeń wymiernej korzyści materialnej, choćby korzyść ta była niższa od uiszczonej stawki za grę."

Podobny, tzn. cywilistyczny punkt widzenia, wskazujący że wygraną rzeczową może być również uprawnienie do korzystania z rzeczy, tzn. w rozpatrywanej sprawie – możliwość dalszego – bez uiszczenia dodatkowej opłaty – korzystania z automatu do gier (uprawnienie do kontynuowania gry) przyjmują również niektóre orzeczenia NSA i WSA w Warszawie. I tak, w wyroku NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GSK 967/04, ONSAiWSA 2005/5/104, potwierdza się niejako, że "Wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650 ze zm.) jest nie tylko uzyskanie własności rzeczy, lecz również nabycie uprawnień do korzystania z rzeczy, w tym także możliwości kontynuowania gry." Także w wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r., VI SA/Wa 970/05, LEX nr 200817, uznaje się, że "Wygraną może być zarówno możliwość dalszego kontynuowania gry bez konieczności wrzucania nowych monet, jak również możliwość otrzymania wypłaty pieniężnej do wysokości uiszczonej opłaty "włożonej" w grę. Grający, decydując się na grę przyjmuje więcej lub mniej korzystne warunki wygranej, zaś wygrana może stanowić możliwość kontynuowania gry, jak i samo tylko odzyskanie opłaty za grę." Podobnie w wyroku WSA z dnia 13 lipca 2004 r., II SA 1438/03, LEX nr 159782, stwierdza się, że "Punkty dające możliwość kontynuowania gry mają charakter wygranej w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach." Istotne znaczenie dla rozpatrywanej tu sprawy ma wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2003 r., II SA 2509/01, LEX nr 194496, w myśl którego "Gra o wygraną, która ma postać prawa do kontynuowania gry bez konieczności wnoszenia nowej opłaty, jest grą na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 2a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Nie jest to zatem wygrana pieniężna, ale wygrana mająca konkretną wartość pieniężną, odpowiadającą wysokości nowej opłaty, jaką przegrywający musi wnieść, zamierzając grać dalej." W wyroku tym wyraźnie rozróżniono "wygraną pieniężną" od "wygranej mającej konkretną wartość pieniężną", odpowiadającą wysokości nowej opłaty, jaką przegrywający musiałby wnieść w przypadku chęci kontynuowania gry.

Z kolei w wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 lipca 2004 r., II SA 1204/03, LEX nr 159798, zwrócono uwagę na brak znaczenia dla definicji gry na automatach sprawności manualnej grającego. W wyroku tym stwierdzono, że "W następstwie nowelizacji ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych wprowadzonej mocą ustawy z dnia 26 maja 2000 r. o zmianie ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (...), dla określenia charakteru gry na automatach nie miał znaczenia fakt, iż wynik gry może zależeć od sprawności manualnej grającego, albowiem definicja gry na automatach nie zawiera od dnia ww. nowelizacji warunku, iż wynik tej gry musi zależeć od przypadku, koncentrując się wyłącznie na warunkach prowadzenia gier na urządzeniach, o których mowa w art. 2 ust. 2a przedmiotowej ustawy."

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego obecny jest również odmienny punkt widzenia na omawianą tu kwestię. Mianowicie, w wyroku NSA z dnia 26 września 2006 r., II GSK 119/06, LEX nr 272205, stwierdzono wprost, że:

"1. Efekt w postaci określonego przedłużenia czasu gry na konkretnym automacie może być zakwalifikowany jako "wygrana rzeczowa" tylko pod warunkiem jednoznacznego wykazania - w sposób szczegółowy i zindywidualizowany w każdym przypadku - wystąpienia po stronie grającego korzyści majątkowej wykraczającej wprost ponad to, co daje już z założenia samo uruchomienie gry na danym automacie przy pomocy przewidzianej w tym celu opłaty.

2. W ramach "wygranej rzeczowej" nie można lokować wyłącznie satysfakcji psychologicznej grającego z udanego wyniku gry. Zaznaczyć trzeba przy tym, że brak pewności wyniku jest immanentną cechą każdej gry."

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 5 lutego 2007 r., VI SA/Wa 2121/06, LEX nr 317485, wydanym w następstwie pierwszego rozpoznania niniejszej sprawy stwierdzając, że: "Za zbyt daleko idącą należy potraktować tezę, że wygraną rzeczową w rozumieniu art. 2 ust. 2a o grach i zakładach wzajemnych jest każda korzyść wynikająca z gry, w tym możliwość jej kontynuowania."

Odnosząc powyższe orzeczenia do realiów rozpoznawanej sprawy Sąd w tym składzie podziela stanowisko Ministra Finansów, iż wygraną rzeczową w grach prowadzonych na automacie Silverball jest możliwość kontynuowania gry bez ponoszenia kolejnych, dodatkowych opłat; pojęcie wygranej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry, w tym możliwość jej kontynuowania. Stanowisko to nawiązuje do cywilistycznej koncepcji korzystania z rzeczy (w rozpatrywanym przypadku – automatu Silverball), a możliwość kontynuowana gry bez ponoszenia kolejnej opłaty oznacza w gruncie rzeczy możliwość korzystania z automatu do gier o czas dłuższy, związany z przyznaną wygraną (uprawnieniem do bezpłatnego korzystania z rzeczy). Nie idzie tu zatem o większą lub mniejszą satysfakcję grającego z udanego wyniku gry, lecz o możliwość bezpłatnego kontynuowania gry, równoznaczną z przedłużonym korzystaniem z automatu do gier, będącym następstwem wygranej.

Nawet gdyby przyjąć pogląd skarżącego, że gry na automacie Silverball są grami rozrywkowymi, których celem jest dostarczenie rozrywki, to należy zauważyć, że we współczesnym świecie za rozrywkę z zasady się płaci. Nawet pozornie bezpłatne gry komputerowe, do których w ocenie skarżącego zbliżone są gry na automacie Silverball, związane są z określonymi kosztami (m.in. zakupem licencji na program gry, korzystaniem z komputera czy choćby kosztami energii). W tym kontekście możliwość bezpłatnego kontynuowania gry, będąca następstwem wygranej w jej pierwszym etapie, ma charakter wygranej rzeczowej, oszczędzającej grającemu nakładów na kontynuację gry.

Gra, o której wyżej mowa, w sposób jednoznaczny podlega przepisom ustawy o grach i zakładach wzajemnych, gdyż daje możliwość bezpłatnego kontynuowania gry. Natomiast dla ustawowego pojęcia gry na automatach zarówno satysfakcja grającego, jak i jego umiejętności i doświadczenie, nie mają prawnego znaczenia.

Co więcej, nie są to gry hazardowe podlegające w ogóle uregulowaniom ustawy o grach losowych, gdyż nie dają możliwości uzyskania wygranej innej niż w postaci satysfakcji. W zamian za wniesioną opłatę grający otrzymuje możliwość prowadzenia gry, której długość zależy wyłącznie od jego umiejętności i doświadczenia.

Ustalenia poczynione przez Ministra Finansów dotyczące charakteru gier na automacie Silverball, oparte na opisach gier – ich charakterze i przebiegu były prawidłowe i stanowiły wystarczający punkt wyjścia dla oceny charakteru samych gier. Postępowanie dowodowe było przeprowadzone prawidłowo, zgodnie z regulującymi je przepisami K.p.a. Nie było też potrzeby powoływania biegłego dla oceny charakteru przedmiotowych gier, o co zabiegał skarżący. Minister trafnie zauważył, że niezależnie od takiej opinii to do jego właściwości należy ocena charakteru gier prowadzonych na automacie Silverball.

Minister Finansów właściwie też stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie miały zastosowania przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa.

Ponadto w rozpoznawanej sprawie Minister Finansów rozważył zarówno słuszny interes skarżącego, jak i interes społeczny i swoje stanowisko w tym zakresie uzasadnił, wskazując m.in. na szczególny charakter i uwarunkowania działalności, związanej z organizowaniem i uprawianiem hazardu.

Już na marginesie warto wskazać, że w 2008 r. Polacy wydadzą na gry losowe i hazardowe 17 mld zł; wielkość ta wynika z szacunków Ministerstwa Finansów. To prawie o połowę więcej niż rok wcześniej...Najszybciej rozwija się rynek automatów do gier o niskich wygranych. Jest ich w Polsce ponad 35 tys. (za tyg. Wprost, Nr 40 z dnia 5 października 2005 r.). Jest to więc istotny problem społeczny.

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.