Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1442/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 98 par. 3, art. 101
journal: Dz.U. 2013 poz 395
law: Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - tekst jednolity.
article: art. 66 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi B.B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym aktem Minister Finansów, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] grudnia 2015 r. o zwrocie podania p. B.B., zwanego dalej "Ukaranym", z 4 grudnia 2014 r., którym zwrócił się on o umorzenie mandatu karnego kredytowanego, niesłusznie jego zdaniem nałożonego w dniu [...] września 2014 r.

Uzasadniając orzeczenie organ wskazał:

- Ukarany, poprzez przyjęcie mandatu karnego kredytowanego, został zobowiązany do zapłaty nałożonej nim grzywny; zgodnie bowiem z art. 98 § 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. z 2013 r., poz. 395 ze zm.), mandat ten stał się prawomocny w dniu pokwitowania odbioru,

- jak wynika wprost z wniosku, Strona uważa, że została niesłusznie ukarana mandatem karnym i domaga się umorzenia tego mandatu; zatem - zgodnie z art. 101 ustawy - Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, w tym zakresie właściwy jest sąd,

- skoro sąd karny, a nie wojewoda jest właściwy do uchylenia prawomocnego mandatu, to prawidłowo organ I. instancji zwrócił podanie, w oparciu o art. 66 § 3 K.p.a., który stanowi m. in., że gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu,

- odnotowano ponadto, że na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) Ukarany może wnieść wniosek o udzielnie ulgi w spłacie należności, wynikającej z grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego; z wnioskiem o umorzenie należności należy zwrócić się do wierzyciela przedmiotowej należności; wierzycielem należności, wynikającej z danego mandatu, jest Wojewoda [...],

- ponieważ wniosek ukaranego zawiera jasno określone żądanie, załatwienie go w sposób zakładający, że zawiera inną treść, niż rzeczywiście w nim wyrażona, byłoby działaniem bezpodstawnym i naruszającym zasadę pogłębiania zaufania do organów władzy publicznej; zwrot podania w sprawie uchylenia mandatu nie ma wpływu na dopuszczalność złożenia wniosku o umorzenie należności.

Skargę wniósł Ukarany, podnosząc że nie zgadza się z treścią orzeczenia.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniejszą argumentację.

Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd oddalił skargę gdyż zaskarżony akt nie narusza prawa.

Trafna jest argumentacja organu administracji. Z uwagi na uprzednie szczegółowe przytoczenie, ponowne jej powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.