Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 489/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S.A. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. S.A w K. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa przez gminę prawa własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła za pośrednictwem organu skarga E. S.A. w K. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja w punkcie 1 uchyliła decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], stwierdzającą nabycie z mocy prawa przez Gminę K. nieodpłatnie prawa własności do nieruchomości położonej w jednostce ewidencyjnej N., obręb [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...]. W punkcie 2 decyzja stwierdziła nabycie z mocy prawa przez Gminę K. prawa własności nieruchomości położonej w jednostce ewidencyjnej N., obręb [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (z wyłączeniem znajdujących się na tej nieruchomości urządzeń). W punkcie 3 zaskarżonej decyzji organ odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę K. prawa własności nieruchomości położonej w jednostce ewidencyjnej N., obręb [...] oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] oraz nieruchomości utworzonej wykazem zmian gruntowych z 1998 r. przez [...] Przedsiębiorstwo Geodezyjne [...].

W skardze E. wniosła o uchylenie punktu 2 zaskarżonej decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że analiza treści wydanej decyzji prowadzi do wniosku, że decyzja w zaskarżonej części jest trwale niewykonalna, albowiem działka nr [...] została "skasowana", a z niej powstały działki o nr [...], [...], [...] i [...]. Ponadto wnioskodawca podniósł, że gdyby zaskarżona decyzja została ujawniona w operacie ewidencji gruntów, to powodowałoby to niezgodność treści księgi wieczystej, w związku z naruszeniem nabytych praw osób trzecich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wcześniej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia którejś z nich ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii ustawodawca pozostawił uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie zwrotu "sąd może".

Z brzmienia powołanego wyżej przepisu wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna wyjaśnić (a przynajmniej uprawdopodobnić) zasadność swojego wniosku, czyli określić na jaką konkretnie jej zdaniem szkodę lub trudne do odwrócenia skutki narazić ją może wykonanie zaskarżonej decyzji. Bowiem przesłanki zawarte w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę (majątkową lub niemajątkową) rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (por. B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, wydanie II, s. 161). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia takiej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o konieczności wstrzymania wykonania decyzji w stosunku do wnioskodawcy. Brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia natomiast jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl.).

Wniosek wniesiony w niniejszej sprawie nie mógł zostać uwzględniony. Zdaniem Sądu wnioskodawca nie przedstawił żadnej argumentacji przemawiającej za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego również nie wynika by spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w wyżej cytowanym przepisie.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.