Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 19/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1996 nr 60 poz 278
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie WSA: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 marca 2007r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] 2006r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz J. B. kwotę 200zł. (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 19/07

Uzasadnienie

J. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006r. Nr [...], na mocy której na podstawie art. 70 b ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 2004r., Nr 256, poz. 2572 ze zm. ) § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia ( Dz. U. Nr 60, poz. 278 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...]2006r. nr [...] o odmowie dofinansowania kosztów młodocianego pracownika, z uwagi na to, że nauka zawodu trwała krócej niż 24 miesiące.

Z akt sprawy wynika, że w okresie od 1 września 2004r. do 31 lipca 2006r. skarżąca na podstawie umowy o pracę szkoliła w celu praktycznej nauki zawodu M. K.. Uczennica w dniu 14 września 2006r. otrzymała świadectwo ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej, a następnie dniu 11 lipca 2006r. zdała egzamin i otrzymała świadectwo czeladnika.

Z dniem 31 lipca 2006r. stosunek pracy został rozwiązany na wniosek ucznia w związku z ukończeniem szkoły.

W dniu 4 września 2006r. skarżąca złożyła wniosek do Wójta Gminy W. o dofinansowanie kosztów młodocianego pracownika. Organ decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] odmówił przyznania skarżącej świadczenia z uwagi na niespełnienie przesłanek wynikających z § 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia, gdyż praktyczna nauka zawodu ucznia wynosiła 23 miesiące, tym czasem przepis wymaga 24 miesięcznego okresu zatrudnienia.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca podniosła, że rozwiązanie umowy o pracę nie nastąpiło z winy pracodawcy. Uczeń rozwiązał umowę o pracę z uwagi na otrzymaną nową ofertę zatrudnienia. Skarżąca nie była świadoma, że okres skrócenia zatrudnienia poskutkuje odmową dofinansowania kosztów młodocianego pracownika.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygniecie organu I instancji. W motywach uzasadnienia Kolegium powołując się na przepisy art. 70 b ustawy o systemie oświaty oraz § 6 i § 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia stwierdziło, że wymagany przez przepisy prawa okres zatrudnienia w stosunku do młodocianego wynosił 24 miesiące z uwagi na dokształcanie ucznia w szkole zasadniczej. Na tej podstawie organ uznał, że przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia nie znajduje zastosowania do rozpoznania sprawy.

W skardze do Sądu skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa, ponieważ w dniu rozwiązania umowy o pracę uczeń niedokształcał się w zasadniczej szkole zawodowej. Okres skrócenia zatrudnienia, który wyniósł jeden miesiąc spełnił przesłanki wynikające z § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia.

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Decyzje organów obydwu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisu prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię.

Z § 1 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia wynika, że przygotowanie zawodowe młodocianych pracowników, zwanych dalej "młodocianymi", może odbywać się przez:

1) naukę zawodu,

2) przyuczenie do wykonywania określonej pracy.

Nauka zawodu ma na celu przygotowanie młodocianego do pracy w charakterze wykwalifikowanego robotnika lub czeladnika i obejmuje praktyczną naukę zawodu organizowaną u pracodawcy na zasadach ustalonych w odrębnych przepisach oraz dokształcanie teoretyczne.

W § 5 ust. 1 rozporządzenia określony został początkowy termin zawarcia umowy o pracę przez pracodawcę z młodocianym pracownikiem w sytuacji, gdy przygotowanie zawodowe wiąże się z nauką zawodu. Zgodnie z powyższym przepisem umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego odbywanego w formie nauki zawodu zawiera pracodawca z młodocianym w terminie przyjęć kandydatów do zasadniczych szkół zawodowych.

W § 6 ust. 1 rozporządzenia określono granice trwania nauki zawodu z tym, że okresy te mogą ulec wydłużeniu lub skróceniu na podstawie § 12 rozporządzenia, gdyż nauka zawodu trwa nie krócej niż 24 miesiące i nie dłużej niż 36 miesięcy, z zastrzeżeniem § 12. Przy dokonywaniu wykładni powyższych przepisów nie można pominąć również regulacji zawartej w § 11 rozporządzenia, iż nauka zawodu młodocianego kończy się egzaminem. Z ustępu 4 § 11 wprost wynika, że młodociany zatrudniony u pracodawcy będącego rzemieślnikiem zdaje egzamin kwalifikacyjny na tytuł czeladnika przeprowadzany przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z przepisami dotyczącymi egzaminów kwalifikacyjnych na tytuły czeladnika i mistrza w zawodzie.

Przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia określa sytuacje, w których może nastąpić okres skrócenia nauki zawodu, a nie zatrudnienia młodocianego pracownika. Zgodnie z treścią tego przepisu pracodawca, na wniosek młodocianego, a jeżeli pracodawcą jest rzemieślnik - izba rzemieślnicza, na wniosek pracodawcy będącego rzemieślnikiem i młodocianego, może wyrazić zgodę na skrócenie czasu trwania nauki zawodu, nie więcej jednak niż o 12 miesięcy, jeżeli młodociany nie dokształca się w zasadniczej szkole zawodowej.

Warunek niedokształcania się w zasadniczej szkole zawodowej dotyczy wyrażenia zgody na skrócenie czasu trwania nauki zawodu, a nie przyznania dofinansowania na podstawie art. 70 b ustawy o systemie oświaty.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że w dniu 14 czerwca 2006r. zatrudniona jako młodociany pracownik Monika K. otrzymała świadectwo nr 4832 ukończenia szkoły zasadniczej

Z wniosku pracodawcy o dofinansowanie wynika, że w dniu [...] 2006r. odbył się egzamin i uczeń otrzymał świadectwo czeladnika nr [...], a w dniu 31 sierpnia 2006r. M. K. zdała egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe jako sprzedawca i uzyskała dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe.

W związku z powyższym nie powinno budzić wątpliwości, że po zakończeniu nauki w szkole zasadniczej uczennica w dniu 11 lipca 2006r. zakończyła naukę zawodu.

Z art. 70 b ust. 1 ustawy o systemie oświaty nie wynika, ile ma wynosić okres zatrudnienia pracownika młodocianego. Zgodnie z tym przepisem pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:

1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych, określone w odrębnych przepisach;

2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W rozpoznawanej sprawie obydwie przesłanki wynikające z art. 70 b ust. 1 zostały spełnione. Kwalifikacje pracodawcy nie były kwestionowane w sprawie, natomiast zgodnie z przepisami odrębnymi tj. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia (Dz. U. Nr 60, poz. 278 ze zm.) zostało udokumentowane zakończenie nauki zawodu przez młodocianego pracownika egzaminem.

Pracodawca składając wniosek o przyznanie dofinansowania zachował termin 3 miesięczny wynikający z art. 70b ust. 7 ustawy o systemie oświaty. Do wniosku w ocenie Sądu pracodawca załączył wymagane dokumenty w kopiach.

W związku z powyższym nie było podstaw do odmowy przyznania dofinansowania.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, orzekając w oparciu o art. 145 § 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej powoływanej jako .p.p.s.a., stwierdził, że organy obydwu instancji naruszyły przepisy prawa materialnego zawarte w art. 70 b ust 1 i 5 ustawy o systemie oświaty i to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Z tego też względu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądził koszty postępowania sądowego .

.