Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 81/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 72 poz 619
law: Ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego.
article: par. 1 par. 2 pkt 1 par. 4 ust. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2009 nr 177 poz 1371
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju  Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania,  wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od  rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013"

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy ze skargi G. H. M. na negatywną informację Samorządu Województwa z dnia 28 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę


UZASADNIENIE

G. H. M. złożył w dniu 26 czerwca 2012 r., w siedzibie D. L. G. R. w D. W. G. i U.,

w ramach programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa

i nabrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", wniosek o pomoc finansową na realizację planowanej operacji, objętej osią priorytetową 4.1. Rozwój obszarów zależnych od rybactwa z wyłączeniem realizacji operacji polegającej na funkcjonowaniu lokalnej grupy rybackiej (LGR) oraz nabywaniu umiejętności i aktywizacji lokalnych społeczności. Wnioskodawca przyjął, że będzie realizował operację dotyczącą restrukturyzacji, reorganizacji działalności gospodarczej lub dywersyfikacji zatrudnienia osób mających pracę związaną z sektorem rybactwa, w drodze tworzenia dodatkowych miejsc pracy poza sektorem. W opisie operacji podał, że wynikiem realizacji założonego przedsięwzięcia będzie wyposażanie obiektów hodowli ryb łososiowatych w urządzenia dozujące ciekły tlen, co pozwoli na stabilizację warunków środowiskowych w obiekcie hodowlanym oraz poprawę ogólnej kondycji ryb, a także wpłynie na współczynnik pokarmowy i podatność na choroby.

Uchwałą z dnia 19 lipca 2012 r. Nr IX/101/12 K. D. L. G. R. w D. W. G. i U. przekazał wniosek celem jego rozpoznania do samorządu województwa Z. stwierdzając, że planowana operacja jest zgodna z LSROR (lokalną strategią rozwoju obszarów rybołówstwa).

Po rozparzeniu tego wniosku samorząd województwa Z.,

w dniu 28 września 2012 r., na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.), zwaną dalej "ustawą" oraz na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 177, poz. 1371), zwanego daje "rozporządzeniem", odmówił wnioskodawcy przyznania pomocy finansowej w kwocie [....] zł.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ podał, że zgodnie z zapisem § 4

ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia zakup maszyn, urządzeń lub środków transportu, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, z wyłączeniem zakupu samochodów osobowych powinien dotyczyć zakresu działań wpisujących się w operacje o charakterystyce określonej we wskazanym przepisie prawa. Ponadto zakładany cel operacji oraz jej zakres są niezgodne z § 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia, gdyż przepis ten nakazuje, aby restrukturyzacja i reorientacja dotyczyła działalności gospodarczej ukierunkowanej na działalność poza sektorem rybactwa, a nie procesu technologicznego zastosowanego w prowadzonej działalności gospodarczej związanej z hodowlą ryb. Organ uznał, że wnioskodawca nie wykazał zmiany profilu dotychczasowej produkcji, co mogłoby przyczynić się do dywersyfikacji jego dochodów, nie wykazał też rozszerzenia źródeł swych dochodów o dziedziny nie związane bezpośrednio z rybactwem.

Odmawiając przyznania pomocy w wymienionym zakresie samorząd województwa Z. pouczył wnioskodawcę o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 53 § 2

w związku z art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a.".

Korzystając z powyższego prawa wnioskodawca skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia 21 listopada 2012 r. samorząd województwa Z. w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uznał, że nie zachodzą podstawy do przyznania pomocy finansowej wnioskodawcy i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. pełnomocnik G. H. M. w tytule powołał pismo organu z dnia

21 listopada 2012 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w uzasadnieniu skargi odniósł się do informacji samorządu województwa Z. o odmowie przyznania pomocy finansowej, zarzucając naruszenie:

- art. 3 pkt 4 lit. a ustawy, poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu,

że restrukturyzacja działalności gospodarczej ma prowadzić do zmiany zakresu prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej,

- art. 44 ust. 1 lit. b) Rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r., w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (DZ.U.UE.L.233.1), poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że restrukturyzacja działalności gospodarczej ma prowadzić do zmiany zakresu prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej,

- § 1 ust. 1 lit. b, w zw. z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że pod pojęciem "restrukturyzacji" należy rozumieć zmianę zakresu prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej,

- art. 14 ust. 4 ustawy, poprzez odmowę jego zastosowania, tj. odmowę przyznania przez organ pomocy finansowej, w sytuacji, kiedy skarżący spełnił wszelkie wymogi warunkujące możliwość przyznania pomocy finansowej.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, że wniosek o dofinansowanie miał na celu restrukturyzację technologiczną, która wpłynie na podniesienie dochodów, zmniejszenie ryzyka prowadzenia działalności hodowlanej, poprawi konkurencyjność przedsiębiorstwa akwakultury. Podał, że pod pojęciem restrukturyzacji należy rozumieć zmianę struktury produkcyjnej w celu uzyskania większej efektywności. W znaczeniu mikroekonomicznym zaś - jako program działań mających doprowadzić do zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku. Według pełnomocnika, w pojęciu tym mieści się też przebudowa, modernizacja, unowocześnienie, przedsiębiorstwa zarówno w aspekcie organizacyjnym, ekonomicznym, finansowym jak i technicznym, zwiększające konkurencyjność przedsiębiorstwa. Restrukturyzacja, wbrew stanowisku organu, nie oznacza jednak zmiany zakresu działalności gospodarczej. Następnie powołując się na art. 3 pkt 4 lit. a ustawy wskazał, że jednym z dopuszczalnych zakresów wsparcia jest rozwój obszarów zależnych od rybactwa, w ramach którego mogą być realizowane operacje określone w art. 44 ust. 1 lit. b Rozporządzenia 1198/2006/WE. Wspomniany przepis odnosi się do środków "na restrukturyzację i reorientację, działalności gospodarczej, w szczególności poprzez propagowanie ekoturystyki, pod warunkiem, że działania te nie powodują zwiększenia nakładu połowowego". Pełnomocnik przyjął, że przesłanka restrukturyzacji działalności gospodarczej stanowi samoistną przesłankę udzielenia dofinansowania, zaś przesłanka "propagowania ekoturystyki" powinna być powiązana z reorientacją działalności gospodarczej, bowiem jedynie reorientacja prowadzi do zmiany charakteru prowadzonej działalności. W kwestii "zakazu zwiększenia nakładu połowowego" uznał zaś, że z oczywistych względów dotyczy wyłącznie działalności w zakresie rybołówstwa morskiego. Tylko tam można mówić o połowach ryb.

Zdaniem pełnomocnika, § 1 ust. 1 lit. b. rozporządzenia przewiduje rozłączność wskazanych przesłanek przyznania dofinansowania, tj. restrukturyzacja lub reorganizacja lub dywersyfikacja zatrudnienia i nie jest dopuszczalne stawianie znaku równości pomiędzy tymi pojęciami. Oznacza to, że pomoc może być przyznana, jeśli wniosek spełnia co najmniej jedną z wymienionych przesłanek. Z kolei § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie osi 4 wskazuje na sześć rodzajów wsparcia, tj. min. "zakup maszyn, urządzeń lub środków transportu, przeznaczonych doprowadzenia działalności gospodarczej, z wyłączeniem zakupu samochodów osobowych" (pkt 6). Skarżący spełnił ten wymóg, tj. dofinansowanie miało być przeznaczone na zakup maszyn służących do prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie pełnomocnika, organ pomylił ze sobą pojęcia "restrukturyzacji" oraz "dywersyfikacji zatrudnienia osób mających pracę związaną z sektorem rybactwa", gdzie wprost wskazane jest, że dywersyfikacja ma być ukierunkowana na działalność poza sektorem rybactwa. Owe ukierunkowanie nie odnosi się jednak do restrukturyzacji, bowiem nie zostało wprost do restrukturyzacji odniesione. Tym samym rozciąganie ukierunkowania (na działalność pozą sektorem rybactwa) także do restrukturyzacji, stanowi naruszenie § 1 ust. 1 lit. b. rozporządzenia.

Do skargi pełnomocnik dołączył wydruk z rejestru N. G. R. (odpowiednik D. G. R.), dotyczący operacji zakwalifikowanych w ramach osi 4. Podkreślił przy tym, że bardzo podobne operacje kwalifikowane są w samorządach innych województw w ramach osi 4, działanie 2 i że odmowa przyznania skarżącemu przez organ pomocy finansowej, prowadzi do nierównego traktowania wnioskodawców, którzy uzyskują dofinansowanie na podobne przedmiotowo wnioski.

W odpowiedzi na skargę samorząd województwa Z. wniósł o jej odrzucenie w uzasadnieniu podając, że pełnomocnik zaskarżył do sądu pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z ostrożności procesowej, organ ten wniósł też o jej oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu stanowiska o odmowie udzielenia wnioskowanej przez skarżącego pomocy finansowej.

Pismem procesowym z dnia 22 kwietnia 2012 r. stanowiącym replikę na wniosek organu o odrzucenie skargi, pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że zastosował się do pouczenia zawartego w piśmie organu z dnia 21 listopada 2012 r., będącym odpowiedzią na informację o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W świetle powyższego uznał, że skarżący nie może ponosić negatywnych konsekwencji, błędnego pouczenia organu o prawie wniesienia skargi do sądu na określony akt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a." - sprawowana jest przez sądy administracyjne

w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować

z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też naruszono prawo dające podstawę do wznowienia postępowania, bądź ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a.).

Ponadto, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi.

W myśl art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.): "W przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 8 ust. 2 lub 3 - wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy". Natomiast w myśl ust. 5 tego artykułu, w przypadku odmowy przyznania pomocy, o której mowa w ust. 4, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Skarga taka powinna być poprzedzona wezwaniem organu (instytucji zarządzającej) do usunięcia naruszenia prawa – w myśl art. 52 § 3 p.p.s.a.

Ten warunek wniesienia skargi został przez skarżącego zachowany.

Mając zatem na względzie fakt nieprawidłowego pouczenia zawartego

w odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz brzmienie skargi, w której niewątpliwie podniesiono zarzuty przeciwko rozstrzygnięciu odmawiającemu poznania pomocy finansowej skarżącemu, brak było podstaw do jej odrzucenia.

Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 5 ust. 1 pkt 2 wymienionej powyżej ustawy z 3 kwietnia 2009 r., zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania środków objętych programem operacyjnym, w tym związane z przyznawaniem pomocy - dla osi priorytetowej, o której mowa w art. 3 pkt 4 - wykonuje samorząd województwa, jako instytucja pośrednicząca, o której mowa w art. 58 ust. 2 rozporządzenia nr 1198/2006. Wymieniona w art. 3 pkt 4 oś priorytetowa, to: "Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa", która obejmuje środki między innymi na "rozwój obszarów zależnych od rybactwa, w ramach którego mogą być realizowane operacje w zakresie określonym w art. 44 ust. 1 lit. a-g, i oraz j rozporządzenia nr 1198/2006" (lit. a).

Zgodnie z art. 44 ust. 1 lit. b "wsparcie zrównoważonego rozwoju obszarów zależnych głównie od rybactwa może być udzielane na restrukturyzację i reorientację działalności gospodarczej, w szczególności przez propagowanie ekoturystyki pod warunkiem, że działania te nie spowodują zwiększenia nakładu połowowego."

Jak stanowi z kolei art. 43 ust. 1 wymienionego powyżej rozporządzenia "Europejski Fundusz Rybacki, w uzupełnieniu instrumentów wspólnotowych, może udzielać wsparcia na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów zależnych głównie od rybactwa i poprawy jakości życia na tych obszarach, kwalifikujących się do pomocy w ramach ogólnej strategii dążącej do wsparcia realizacji celów wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności z uwzględnieniem jej wyników społeczno - gospodarczych".

"Środki na rzecz zrównoważonego rozwoju obszarów zależnych głównie od rybactwa mają na celu utrzymanie i tworzenie miejsc pracy na obszarach zależnych głównie od rybactwa w drodze wsparcia dywersyfikacji lub restrukturyzacji gospodarczej oraz społecznej obszarów stojących w obliczu problemów społeczno-gospodarczych w wyniku zmian w sektorze rybactwa" – art. 43 ust. 2 lit. b.

Z tego też względu pomoc przyznawana w zakresie osi priorytetowej 4 powinna być przede wszystkim skierowana na obszary charakteryzujące się: małą gęstością zaludnienia, zmniejszającym się znaczeniem rybołówstwa lub małymi społecznościami rybackimi – art. 43 ust. 4.

Stosownie do art. 9 pkt 2 i 3 wskazanej powyżej ustawy z 3 kwietnia 2009 r.,

w ramach programu operacyjnego pomoc jest przyznawana: "na wniosek

o dofinansowanie" (pkt 2) oraz "jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19" - tj. w wymienionych w art. 1 pkt 1 rozporządzeniach unijnych, a także w rozporządzeniu wykonawczym wydanym na podstawie art. 19 omawianej ustawy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Stosownie do § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia

15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą

w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. nr 177, poz. 1371 ze zm.), oś ta obejmuje m.in. środki na (pkt 1) rozwój obszarów zależnych od rybactwa, w ramach którego mogą być realizowane operacje polegające na (lit. b): "restrukturyzacji lub reorganizacji działalności gospodarczej, lub dywersyfikacji zatrudnienia osób mających pracę związaną z sektorem rybactwa, w drodze tworzenia dodatkowych miejsc pracy poza tym sektorem".

W myśl § 2 pkt 1 tego rozporządzenia, pomoc finansowa, o której mowa w § 1, jest przyznawana na realizację operacji, która: jest zgodna z lokalną strategią rozwoju obszarów rybackich, zwaną dalej "LSROR", spełnia inne warunki określone

w rozporządzeniu.

Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia: "Pomoc na realizację operacji polegającej na restrukturyzacji lub reorganizacji działalności gospodarczej, lub dywersyfikacji zatrudnienia osób mających pracę związaną z sektorem rybactwa,

w drodze tworzenia dodatkowych miejsc pracy poza tym sektorem obejmuje m.in.: " zakup maszyn, urządzeń lub środków transportu, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, w wyłączeniem zakupu samochodów osobowych".

Odnosząc taki stan prawny do złożonego przez skarżącego wniosku

o dofinansowanie operacji polegającej na "restrukturyzacji technologicznej prowadzonej działalności rybackiej poprzez zakup urządzeń natleniających umożliwiających zwiększenie produkcji i zmniejszenie presji na środowisko", uznać należy, że zasadnie organ stwierdził, że zamierzenie to nie wpisuje się w zakres działań związanych ze zrównoważonym rozwojem obszarów zależnych głównie od rybactwa.

Zakładany cel operacji oraz jej zakres są niewątpliwie niezgodne z § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r., gdyż przepis ten nakazuje, aby restrukturyzacja i reorientacja dotyczyła działalności gospodarczej ukierunkowanej na działalność poza sektorem rybactwa, a nie procesu technologicznego zastosowanego w prowadzonej działalności gospodarczej związanej z hodowlą ryb. Zasadnie zatem, organ uznał, że wnioskodawca nie wykazał zmiany profilu dotychczasowej produkcji czy też rozszerzenia źródeł swych dochodów o dziedziny nie związane bezpośrednio z rybactwem.

Chociaż § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 15 października 2009 r. przewiduje,

w ramach pomocy na realizację operacji wskazanej w § 1 ust. 1 lit. b tego rozporządzenia, przyznanie środków na zakup maszyn, urządzeń lub środków transportu, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, to regulacji powyższej nie można odczytywać w oderwaniu od brzmienia art. § 4 ust. 1 i § 1 ust. 1 lit. b, gdzie w sposób wyraźny wskazano, że restrukturyzacja lub reorganizacja działalności gospodarczej, lub dywersyfikacja zatrudnienia osób mających pracę związaną z sektorem rybactwa, ma być związana z tworzeniem dodatkowych miejsc pracy poza tym sektorem.

Z tego też względu wskazanej powyżej regulacji nie można odczytywać

w sposób wskazany w skardze. Wymienione w § 4 ust. 1 pojęcia: restrukturyzacja lub reorientacja, lub dywersyfikacja zatrudnienia, połączone spójnikiem "lub" wskazującym na alternatywę nierozłączną, mają zmierzać do tworzenia dodatkowych miejsc pracy poza sektorem rybactwa.

Przy dokonywaniu wykładni powyższych przepisów nie sposób pominąć także, że przytoczonych powyżej uregulowań art. 43 ust. 1 i 2 oraz art. 44 ust. 1 lit. b Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1198/2006, gdzie wskazano na cel finansowania programów w ramach osi priorytetowej 4 oraz kwalifikujące się do tej osi środki.

Mając na uwadze powyższe wskazać zatem należy, że celem tym jest restrukturyzacja gospodarcza oraz społeczna zmierzająca do aktywizacji społeczności na obszarach zależnych od rybactwa, co pozwoli na rozwój tych terenów oraz poprawę jakości życia społeczności związanych z rybactwem, a nie jakakolwiek restrukturyzacja prowadzonej działalności gospodarczej, w tym także restrukturyzacja technologiczna, jak podnosi skarżący.

Wnioskodawca spełniać ma warunki określone w ustawie i w rozporządzeniu wykonawczym (o czym mowa w art. 9 pkt 2 i 3 ustawy), zatem pomoc może być przyznawana jedynie na projekty, które w pełni odpowiadają warunkom przewidzianym w tych przepisach.

Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że planowana przez skarżącego operacja polegająca na zakupie urządzeń natleniajacych, których celem jest poprawa efektywności hodowli - nie spełniło warunków przewidzianych w przytoczonych powyżej przepisach.

Zgodzić należy się także ze stanowiskiem organu, że mając na uwadze zakres operacji, szczegółowo opisany przez G. M. we wniosku o dofinansowanie, powinien on zakwalifikować swoje przedsięwzięcie w ramach osi priorytetowej 2: akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwarzanie i obrót produktami rybołówstwa

i akwakultury.

Z tego względu zarzuty podniesione w skardze należało uznać za nieuzasadnione. Wbrew stanowisku pełnomocnika strony skarżącej organ nie naruszył wskazanych w skardze przepisów poprzez błędne przyjęcie, że restrukturyzacja działalności gospodarczej ma prowadzić do zmiany zakresu prowadzonej działalności. Zasadnie jedynie wskazał, że wskazana przez skarżącego restrukturyzacja (nazwana we wniosku technologiczną) nie wpisuje się w zakres pomocy poznawanej w ramach osi priorytetowej 4: zrównoważony rozwój obszarów zależnych głównie od rybactwa.

Nie znajdując więc podstaw do stwierdzenia, że przedmiotowa odmowa przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy finansowej narusza prawo, Sąd – na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę oddalił.