Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1602/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 7 i art 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru kary biegnącej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej J. S.A. z siedzibą w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska (GIOŚ), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] w sprawie ustalenia wymiaru kary biegnącej za przekroczenie w porze nocy dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do środowiska. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła spółka J. S.A. z siedzibą w K..

Stan sprawy przedstawia się następująco.

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. ustalił dla skarżącej spółki wymiar kary biegnącej w wysokości [...] zł za przekroczenie w porze nocy o [...] DB dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do środowiska z budynku położonego w Z. przy ul. [...] oraz ustalił termin, od którego kara biegnąca będzie naliczana na dzień [...] sierpnia 2007 r.

W odwołaniu od tej decyzji skarżąca spółka poniosła, że jest jednym z wielu podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w przedmiotowym budynku, będąc najemcą 800 m2 z powierzchni ogólnej budynku 1800 m2. Ponadto, na podstawie ustaleń własnych, potwierdzonych sprawozdaniem z pomiarów hałasu z dnia [...] lutego 2008 r. ustaliła, że urządzeniem powodującym przekroczenie najwyższego dopuszczalnego natężenia hałasu w porze nocy emitowanego do środowiska jest centrala nawiewowo-wywiewna [...], która nie należy do skarżącej spółki, lecz stanowi integralna część budynku będącego własnością P. sp. j. z siedzibą w Z..

GIOŚ rozpatrując sprawę w związku z wniesionym odwołaniem uznał, że przedmiotowa kara została nałożona prawidłowo. Wykonane pomiary bezspornie wykazały przekroczenie w porze nocy dopuszczalnego poziomu hałasu ustalonego decyzją Starosty Z. z dnia [...] września 2006 r., nr [...]. W takiej sytuacji wymierzenie kary pieniężnej w drodze decyzji jest obligatoryjne. Przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu stwierdzone zostało w dwóch

punktach pomiarowych. Organ I instancji prawidłowo przyjął do ustalenia wymiaru kary biegnącej przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu w punkcie 2, wynoszące [...] dB, zgodnie z art. 315 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2007 r. - Prawo ochrony środowiska, który stanowi, że przy ustaleniu wymiaru kary biegnącej za przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu, przyjmuje się przekroczenie w punkcie pomiarowym, w którym ma on najwyższą wartość dla pory dnia lub nocy.

GIOŚ stwierdził, że podniesiony przez spółkę zarzut, że jest jednym z kilku podmiotów prowadzących działalność gospodarcza w przedmiotowym budynku, jest niesłuszny, ponieważ ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, iż przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu stwierdzone przez organ I instancji spowodowane było przez instalacje chłodnicza eksploatowaną w sklepie "B." należącym do skarżącej spółki. Pomiary hałasu wykonane na zlecenie Spółki przez Ośrodek badań i Kontroli Środowiska E. Sp. z o.o. w K. nie miały w ocenie organu znaczenia dla sprawy, ponieważ jej przedmiotem jest ustalenie kary biegnącej na podstawie pomiarów hałasu przeprowadzonych w nocy z [...] sierpnia 2007 r. Mając powyższe na uwadze GIOŚ utrzymał decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w mocy.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości zarzucając jej naruszenie art. 115a, art. 229 i art. 300 POŚ, art. 7, 77 i 80 kpa. Podniosła, że w postępowaniu dowodowym w niniejszej sprawie organy popełniły błędy całkowicie ignorując stwierdzenia spółki, iż w przedmiotowym budynku działalność gospodarczą prowadzą także inne podmioty, korzystające z instalacji mogących stanowić źródło hałasu. Skarżąca stwierdziła, iż źródłem hałasu przekraczającego dopuszczalny poziom ustalony obowiązującymi przepisami jest centrala nawiewowo-wywiewna [...], która nie jest jej własnością. Wyniki badań przeprowadzonych przez Ośrodek Badań Środowiska E. jednoznacznie wskazują, ze źródłem hałasu w żadnym razie nie jest agregat chłodniczy będący częścią instalacji chłodniczej należącej do spółki. Badania przeprowadzone przez E., oraz przez Przedsiębiorstwo Badań Środowiska S. s. c. wykazały, ze jedynie w czasie pracy centrali [...] miało miejsce przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu. Skarżąca spółka nie może ponosić odpowiedzialności za działanie tej instalacji. Organ dopuścił się w ocenie skarżącej rażącego naruszenia przepisów postępowania poprzez całkowite zignorowanie powyższych wyników badań.

W odpowiedzi na skargę GIOŚ powtórzył argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się zaś do zarzutu zignorowania przez organ odwoławczy wyników pomiarów przeprowadzonych przez "E." uznał go za chybiony. Wskazał, że w decyzji wyjaśniono, iż wyniki tych pomiarów nie mają znaczenia dla sprawy ponieważ dotyczy ona ustalenia wymiaru kary biegnącej na podstawie pomiarów przeprowadzonych w nocy z [...] sierpnia 2007 r. Natomiast wyników pomiarów przeprowadzonych przez przedsiębiorstwo S. strona nie załączyła do wniesionego odwołania od decyzji organu I instancji. GIOŚ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badając legalność zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga złożona w rozpatrywanej sprawie jest zasadna. Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska została bowiem wydana z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, jest wyrażona w art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst. jedn. - Dz. U. 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zasada prawdy obiektywnej, która obliguje organy prowadzące sprawę do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Realizację tej zasady zapewniają gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 Kpa organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Spoczywa na nim obowiązek dokonania czynności dowodowych w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością. Obejmuje to także przeprowadzenie dowodów wskazanych przez stronę. Organ powinien dokonać oceny konkretnego przypadku w sposób wszechstronny, na podstawie analizy całości zgromadzonego materiału dowodowego, a swoje stanowisko uzasadnić w sposób wymagany przepisami kpa. Z obowiązkiem rozpatrzenia całości materiału dowodowego związana jest zasada swobodnej oceny dowodów, która nie oznacza jednak dowolności w ich ocenie. Organ musi bowiem opierać się na całokształcie zebranego materiału dowodowego i wszechstronnej jego ocenie. Powinien dokonać oceny znaczenia i wartości konkretnych dowodów dla toczącej się sprawy. Może również odmówić określonym

dowodom wiarygodności lecz wówczas ma obowiązek uzasadnić jaka jest tego przyczyna.

Rozpatrując niniejszą sprawę Główny Inspektor Ochrony Środowiska nie dokonał wszechstronnej oceny przedstawianych przez skarżąca spółkę dowodów. Organ nie odniósł się w żaden sposób do argumentu skarżącej, że urządzeniem emitującym największy poziom hałasu jest centrala nawiewno-wywiewna [...] stanowiąca integralną część budynku, którego właścicielem jest P., a która nie jest częścią instalacji chłodniczej należącej do spółki. Natomiast do przedstawionego przez spółkę sprawozdania z badań hałasu emitowanego do środowiska sporządzonego przez E. organ odniósł się tylko zdawkowo.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i w związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 cyt. ustawy.

Rozpoznając sprawę ponownie Główny Inspektor Ochrony Środowiska zbada czy przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu nastąpiło wskutek funkcjonowania urządzeń stanowiących własność skarżącej spółki.