Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 765/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 153 poz 1503
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jednolity
article: art. 61
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Pisula – Dąbrowska Sędzia WSA – Iwona Maciejuk (sprawozdawca) Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję PKP Polskie Linie Kolejowe S. A. z siedzibą w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r. A. Sp. z o.o. wystąpiła do PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w W. o udostępnienie informacji publicznej - treści ugody zawartej pomiędzy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.

a Przewozy Regionalne Sp. z o.o. w dniu [...] stycznia 2013 r. (dotyczącej opłat

za korzystanie przez Przewozy Regionalne Sp. z o.o. z zarządzanej przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. sieci kolejowej w latach 2009-2010).

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. odmówiły udostępnienia informacji publicznej, powołując się na tajemnicę przedsiębiorcy. A. Sp. z o.o. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymały w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...].

A. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] marca 2014 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 786/14 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2014 r.

nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] lutego 2014 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji

nie wyjaśniono dlaczego nadano informacjom, o których udostępnienie wnosiła strona skarżąca waloru tajemnicy przedsiębiorcy i dlaczego zasada ochrony tej tajemnicy jest tak istotna dla przedsiębiorstwa, iż usprawiedliwia złamanie zasady transparentności działań podmiotów wykonujących zadania publiczne. Co w żądanej informacji uzasadnia jej ochronę. Nadto w uzasadnieniu tej decyzji w ogóle nie wyjaśniono,

czy ochronę przewidzianą w treści art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji zastosowano dla ochrony interesów PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.

czy Przedsiębiorstwa PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. – strony rzeczonej ugody,

czy też w interesie obu tych Przedsiębiorstw.

Sąd stwierdził, że takie informacje, jak dane technologiczne i organizacyjne dotyczące procesów stosowanych w danym przedsiębiorstwie oraz informacje finansowe mające strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności gospodarczej przez dane przedsiębiorstwo bez wątpienia posiadają znaczącą wartość gospodarczą, spełniają zatem pierwszą przesłankę z art. 11 ust. 4 ustawy o zakazie nieuczciwej konkurencji. Jednakże taki walor żądanej informacji należy wykazać w uzasadnieniu decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Należy zatem wyjaśnić dlaczego zostały objęte one ochroną przed ujawnieniem.

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], odmówiły udostępnienia informacji publicznej treści Ugody zawartej pomiędzy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. a Przewozy Regionalne Sp. z o.o. (dotyczącej opłat za korzystanie przez Przewozy Regionalne Sp. z o.o. z zarządzanej przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. sieci kolejowej w latach 2009-2010)., powołując się na tajemnicę przedsiębiorcy.

W uzasadnieniu PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. wskazały, że zawarta w dniu [...] stycznia 2013 r. między PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. a Przewozy Regionalne Sp. z o.o. ugoda została opatrzona przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. klauzulą tajemnicy przedsiębiorcy. Działania takie zostały podjęte z tego względu, iż PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. uznała, iż ugoda zawiera informacje, o których mowa w przepisie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Uznanie to przyjęło charakter obiektywnej oceny, albowiem ugoda, odnosząc się do stosunków prawnych

i finansowych istniejących między Przewozy Regionalne Sp. z o.o. a PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., bez wątpienia zawiera informacje posiadające wartość gospodarczą,

a takie dane podlegają ochronie.

Strony zawartej w dniu [...] stycznia 2013 r. ugody w jej treści zastrzegły, iż ugoda stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. oraz Przewozy Regionalne Sp. z o.o. i że jej treść będzie utrzymana w poufności.

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., po rozpoznaniu wniosku A. Sp. z o.o.

o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 i 2, art. 17 ust. 1 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji utrzymały

w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2014 r.

W uzasadnieniu wskazano, że z wniosku A. Sp. z o.o. wynika, iż wnosi

o udostępnienie informacji w zakresie treści ugody zawartej pomiędzy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. a Przewozy Regionalne Sp. z o.o. w dniu [...] stycznia 2013 r. (dotyczącej opłat za korzystanie przez Przewozy Regionalne Sp. z o.o. z zarządzanej przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. sieci kolejowej w latach 2009-2010). Opłaty

za korzystanie z infrastruktury kolejowej są określone w umowie zawartej pomiędzy stronami, a ich wysokość wynika z cennika stawek dot. dostępu do infrastruktury

na dany rozkład jazdy zatwierdzony przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego.

Natomiast ugoda zawarta pomiędzy Przewozami Regionalnymi i PKP Polskimi Liniami Kolejowymi S.A. dotyczy wyłącznie terminu spłaty zaległych wierzytelności oraz zabezpieczeń udzielonych przez Przewoźnika, a także zasad ich uruchamiania przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w przypadku nieterminowych spłat zadłużenia.

W przedmiotowej ugodzie spółka Przewozy Regionalne Sp. z o.o. udzieliła licznych zabezpieczeń wierzytelności.

PKP PLK S.A. podały, że informacja dotycząca majątku Przewozów Regionalnych Sp. z o.o. stanowi dla konkurencji oraz potencjalnych wierzycieli cenne źródło informacji zarówno gospodarczych, jak i organizacyjnych przedsiębiorstwa

i w przypadku podania jej do publicznej wiadomości może być wykorzystana przeciwko Przewoźnikowi i z tego względu spółka Przewozy Regionalne podjęła działania mające na celu zachowanie przedmiotowej informacji w poufności.

PKP PLK S.A. wskazały, że ugoda została zaopatrzona klauzulą poufności na wniosek Przewozów Regionalnych Sp. z o.o. Ponadto została opatrzona przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. klauzulą tajemnicy przedsiębiorcy. Ugoda obejmuje informacje, o których mowa w przepisie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Podniesiono, że ugoda - odnosząc się do stosunków prawnych i finansowych istniejących między Przewozy Regionalne Sp. z o.o. a PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. - zawiera informacje posiadające wartość gospodarczą dla obydwu podmiotów a takie dane podlegają ochronie.

PKP PLK S.A. stwierdziły też, że zachowanie w tajemnicy treści ugody nie naruszy art. 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r., poz. 885 ze zm.) z uwagi na wyłączenie w ustawie z jawności informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą.

Definiując tajemnicę przedsiębiorstwa i przedsiębiorcy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. podały, że na mocy uchwały Nr [...] Zarządu PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie zasad funkcjonowania Systemem Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. (SZBI) zgodnie z normą [...], a następnie uchwałą nr [...] Zarządu PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z dnia [...] września 2014 r. w sprawie ustalenia zasad funkcjonowania Systemu Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. (SZBI) zgodnie z normą [...] oraz wyznaczenia imiennego Pełnomocnika PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. do spraw Systemu Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji objęła informacje: dotyczące dokumentacji windykacyjnej, dotyczące dokumentacji procesowej dotyczącej spraw karnych Spółki, spraw

w postępowaniu sądowo administracyjnym oraz spraw z powództwa cywilnego,

o rozliczeniach (zobowiązaniach, należnościach, cesjach wierzytelności, ugodach pozasądowych, kompensatach finansowych) pomiędzy Spółką i Spółkami Grupy PKP oraz podmiotami zewnętrznymi.

PKP PLK S.A. podniosły, że podmiotami, ze względu na których dobro w postaci tajemnicy przedsiębiorcy, podjęto decyzję, są PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.

i Przewozy Regionalne Sp. z o.o.

Decyzja PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], stała się przedmiotem skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, pełnomocnik skarżącego zarzucił:

1. naruszenie przepisu art. 1 oraz art. 2 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz w zw. z art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną interpretację i zastosowanie, skutkujące nieuzasadnioną odmową udostępnienia informacji publicznej;

2. naruszenie przepisów art. 33 ust. 1 oraz 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez ich błędną interpretację

i zastosowanie, skutkujące nieuzasadnionym uznaniem danych, o których udostępnienie wnosił skarżący, za niejawną tajemnicę przedsiębiorcy i odmową udostępniania informacji publicznej

3. naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, które miało wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji, tj. art. 6, 8 i 11 k.p.a., poprzez działanie PKP Polskie Linie Kolejowe w sposób wykraczający poza ramy określone przez przepisy prawa, prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania obywateli do władzy publicznej oraz niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi kierował się ten podmiot przy załatwieniu spraw.

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego na wstępie przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. W dalszej części powołując wyrok NSA z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt. I OSK 511/13 wskazał, że twierdzenia PKP dotyczące zastosowania

w niniejszej sprawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., są nieuzasadnione. Podmiot w zaskarżonej decyzji jedynie lakonicznie ocenił, czy doszło do zaistnienia elementu materialnego. Jakkolwiek należy uznać, iż PKP PLK przejawiły wolę do utajnienia informacji, to w bardzo wąskim zakresie pochyliły się nad zaistnieniem elementu materialnego

w niniejszej sprawie.

Nadto, wskazał, że zgodnie z treścią przepisu art. 33 ust. 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, gospodarka środkami publicznymi jest jawna. W konsekwencji, ugoda o której udostępnienie wniosła A. Sp. z o.o., jako związana z gospodarką środkami publicznymi i zawierająca istotne dane mające wpływ na wysokość wydatków na przewozy o charakterze użyteczności publicznej, w sposób oczywisty nie może stanowić tajemnicy przedsiębiorstwa PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.

Powołując treść przepisu art. 35 ustawy o finansach publicznych pełnomocnik skarżącej podniósł, że z jego treści wynika, iż ustawodawca wyraźnie wyłączył możliwość wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa

w odniesieniu do danych finansowych, w przypadku wydatkowania środków publicznych, a z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Skarżący wskazał, iż z uwagi na fakt, iż PKP PLK jest Spółką Skarbu Państwa, zaś udziałowcami Przewozów Regionalnych są samorządy wojewódzkie, wszelkie informacje w zakresie wysokości spłat, ewentualnych zabezpieczeń w postaci nieruchomości lub ruchomości będących majątkiem publicznym oraz winny zostać udostępnione. Za bezzasadny uznał argument, jakoby informacja dotycząca majątku Przewozów Regionalnych Sp. z o.o. stanowiła cenne źródło informacji. Majątek Przewozów Regionalnych Sp. z o.o. z uwagi na fakt, iż udziałowcami Przewozów Regionalnych są samorządy wojewódzkie jest majątkiem publicznym, którym Przewozy Regionalne jedynie dysponują. Tym samym po raz kolejny w uzasadnionej decyzji

nie wyjaśniono dlaczego nadano informacjom, o których udostępnienie wnosiła Skarżąca walor tajemnicy przedsiębiorcy i dlaczego zasada ochrony tej tajemnicy jest tak istotna dla przedsiębiorstwa, iż usprawiedliwia złamanie zasady transparentności działań podmiotów wykonujących zadania publiczne.

Pełnomocnik podniósł też, że pomimo powołania się przez PKP PLK S.A.

na wymienione w decyzji uchwały, skarżąca nie ma możliwości ich weryfikacji.

W odpowiedzi na skargę PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. wniosło

o jej oddalenie, powołując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. zasadnie przyjęły, że podstawę ograniczenia dostępu do informacji publicznej stanowi w niniejszej sprawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782), zwanej dalej u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), zwanej dalej u.z.n.k. i zasadnie odmówiły jej udostępnienia.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia

i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Stosownie zaś do art. 11 ust. 4 u.z.n.k., przez tajemnice przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności. Zgodnie z art. 1 u.z.n.k., reguluje ona zapobieganie

i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej, w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej, budownictwie, handlu i usługach - w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz klientów.

Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony

w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się tajemnicą, kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich.

Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji.

W odniesieniu do pojęcia informacji posiadającej wartość gospodarczą

w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. obowiązuje liberalna wykładnia, zgodnie z którą całkowicie wystarczające jest uznanie istnienia nawet nieznacznej lub jedynie potencjalnej wartości ekonomicznej informacji, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski

w relacjach z innymi uczestnikami obrotu.

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w zaskarżonej decyzji wskazały, że ugoda zawarta pomiędzy PKP PLK S.A. a Przewozami Regionalnymi Sp. z o.o. dotyczy terminu spłaty zaległych wierzytelności, zabezpieczeń wierzytelności udzielonych przez Przewozy Regionalne Sp. z o.o. a także zasad uruchamiania tych zabezpieczeń przez PKP PLK S.A. w przypadku nieterminowych spłat zadłużenia. PKP PLK S.A. podały

w zaskarżonej decyzji, że ugoda odnosi się do stosunków prawnych i finansowych istniejących między Spółką Przewozy Regionalne Sp. z o.o. a PKP PLK S.A.

Podmiot zobowiązany wskazał – w odniesieniu do powyższego – że ugoda zawiera informacje posiadające wartość gospodarczą dla obu podmiotów i z tego względu podlegają one ochronie.

Ocenę tę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrujący niniejszą sprawę podziela.

PKP PLK S.A. zawarły w uzasadnieniu decyzji elementy wskazujące na dokonanie oceny w zakresie zaistnienia przesłanek wyłączających dostęp do informacji publicznej. Podmiot wyjaśnił dlaczego zostały one objęte ochroną przed ujawnieniem. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia ustawowe wymogi niezbędne dla dokonania kontroli jej prawidłowości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrujący niniejszą sprawę, dysponując ugodą będącą przedmiotem żądania skarżącej Spółki, stwierdził, po zapoznaniu się z jej treścią, iż zawiera ona informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny oraz formalny (v. wyrok NSA

z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 195/13; wyrok NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 759/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu, oba te elementy w sprawie niniejszej wystąpiły, tj. element materialny w postaci: informacji o terminach spłat zaległych wierzytelności; informacji

o udzielonych przez Przewozy Regionalne Sp. z o.o. zabezpieczeniach wierzytelności; informacji o zasadach uruchamiania zabezpieczeń w sytuacji nieterminowych spłat zadłużenia przez Przewozy Regionalne Sp. z o.o.; informacji o relacjach prawnych

i finansowych pomiędzy tymi dwoma przedsiębiorstwami w związku z zawartą ugodą. Informacje te mają potencjalną wartość ekonomiczną, albowiem ich wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski w relacjach z innymi uczestnikami obrotu.

Wystąpił też element formalny w postaci zachowania treści ugody w poufności przez obie strony ugody, co potwierdza jej § 9. Nadto, PKP PLK S.A. podjął niezbędne działania w celu zachowania informacji w poufności, co wskazano w zaskarżonej decyzji powołując się nadto na wewnętrzne uregulowania przywołane w zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu, późniejsze zatwierdzenie przez Sąd Okręgowy w W. żądanej ugody zawartej pomiędzy PKP PLK S.A. a Przewozami Regionalnymi

Sp. z o.o. nie może być rozumiane, na gruncie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jako ujawnienie jej do wiadomości publicznej. Zwrot "nieujawnione do wiadomości publicznej", o którym mowa w art. 11 ust. 4 u.z.n.k., powinien być wykładany na gruncie tej ustawy jako nieujawnianie, nierozpowszechnianie informacji,

o których mowa w powołanym przepisie (w tym właśnie informacji posiadających wartość gospodarczą) przez podmioty, których informacje te dotyczą (poza krąg osób uprawnionych, upoważnionych do zapoznania się z nimi).

W doktrynie wskazuje się, iż ujawnienie informacji do wiadomości publicznej powinno się oceniać w skali światowej, albowiem w społeczeństwie informacyjnym wymiana informacji odbywa się niezwykle szybko. Z ujawnieniem informacji będziemy mieli do czynienia nie tylko wtedy, gdy informacja jest znana przez niemal każdego obywatela, ale także wtedy, gdy taka informacja nie jest znana, ale jest dla każdego łatwo dostępna, np. została opublikowana na stronie www lub w prasie (v. Arkadiusz Michalak, Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

[w:] M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz,

M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz.", publ. LEX nr 93420).

Zgodnie z art. 61 ust. 1 zdanie 1, Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każdy obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne.

Prawo do informacji publicznej nie jest jednak prawem nieograniczonym. Przepis art. 61 ust. 3 Konstytucji RP stanowi, że ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1

i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności

i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa.

Zdaniem Sądu, w sprawie tej nie został naruszony ani art. 1, ani art. 2 ust. 1

w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji RP. Zarzuty skargi

w tym zakresie nie są zasadne. Odmowa udostępnienia żądanej informacji publicznej znajduje oparcie w powołanych w decyzji przez PKP PLK S.A. przepisach prawa. Uzasadnienie decyzji podaje powody odmowy udostępnienia treści ugody i wskazuje,

z jakich względów ma ona wartość gospodarczą.

W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, zaskarżona decyzja

nie narusza także przepisu art. 33 ust. 1 i art. 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.).

Gospodarka środkami publicznymi jest oczywiście jawna (art. 33 ust. 1 powołanej ustawy), ale przepis art. 34 ustawy o finansach publicznych wskazuje, w jaki sposób ta zasada jawności gospodarowania środkami publicznymi jest realizowana. Nie można wykładać treści art. 33 ust. 1 w oderwaniu od art. 34 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.

Pojęcie gospodarki środkami publicznymi, o którym jest mowa w ustawie

o finansach publicznych nie może być utożsamiane z pojęciem obrotu gospodarczego. Jawność gospodarki środkami publicznymi nie wyłącza zasady wolności gospodarczej, czy zasady swobody umów i nie może być tak rozumiana dla potrzeb podmiotów (także będących uczestnikami obrotu gospodarczego) wnioskujących o udostępnienie określonych informacji na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W sprawie nie ma też mowy o naruszeniu art. 35 ustawy o finansach publicznych. Przepis ten jednoznacznie stanowi bowiem, że klauzule umowne dotyczące wyłączenia jawności ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa w umowach zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych lub inne podmioty,

o ile wynikające z umowy zobowiązanie jest realizowane lub przeznaczone do realizacji ze środków publicznych, uważa się za niezastrzeżone, z wyłączeniem informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu ich zachowania w tajemnicy, lub w przypadku gdy jednostka sektora finansów publicznych wykaże, że informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa z uwagi na to, że wymaga tego istotny interes publiczny lub ważny interes państwa.

W ocenie Sądu, ugoda, o udostępnienie której A. Sp. z o.o. wystąpiła do PKP PLK S.A. zawiera, jak wskazano już wyżej, informacje posiadające wartość gospodarczą i przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania

ich w tajemnicy.

Ugoda, której udostępnienia na gruncie u.d.i.p. domaga się skarżąca Spółka (będąca uczestnikiem obrotu gospodarczego) zawarta pomiędzy dwoma innymi podmiotami gospodarczymi stanowi wynik negocjacji handlowych. Uczestnikami obrotu gospodarczego są również podmioty dysponujące majątkiem publicznym. Nie ma podstaw, aby ustawę o dostępie do informacji publicznej traktować jak instrument prowadzący do osłabienia ich pozycji i wartości na rynku, w sytuacji, gdy żądanie dotyczy udostępnienia informacji posiadających wartość gospodarczą w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.