Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 845/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 146 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art.200
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M.L. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia (...) marca 2018 r., nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie na rzecz M. L. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. L. (dalej: skarżący lub strona) jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR, Agencja lub organ) zawarte w piśmie z [...] marca 2018 r., nr [...] odmawiające przyznania pomocy w ramach operacji "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000". Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.

Wnioskiem z [...] października 2017 r. skarżący zwrócił się o przyznanie pomocy na operację typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałanie "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020.

Pismem z [...] marca 2018 r., na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 20142020 (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 627, dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju), Agencja odmówiła przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 15 ust. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., 1469 ze zm., dalej rozporządzenie).

W uzasadnieniu organ przytoczył treść przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i stwierdził, że złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie wnioskowanej pomocy uzyskał łącznie 28,25 punktów:

1) powierzchnia trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 - 8,25 pkt.,

2) udział powierzchni trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym w odniesieniu do powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 - 0 pkt.,

3) udział trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 w odniesieniu do łącznej powierzchni użytków wchodzących w skład gospodarstwa - 0 pkt.,

4) realizacja operacji obejmującej realizację przynajmniej jednej inwestycji związanej z działaniami ochronnymi obligatoryjnymi i fakultatywnymi, jakie wynikają dla danego gospodarstwa z planu zadań ochronnych lub planu ochrony ustanowionych dla danego obszaru Natura 2000 - 20 pkt.,

5) realizacja operacji przez młodego rolnika – 0 pkt.

Mając powyższe na uwadze, z uwagi na uzyskanie mniej niż 30 pkt, na podstawie § 15 ust. 3 rozporządzenia w wyniku niespełnienia warunków, o których mowa w § 14 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia ARiMR odmówiła przyznania pomocy.

Pismem z 23 kwietnia 2018 r. strona złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu pismu zarzuciła naruszenie przepisów:

1. postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

a) art. 50 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez niewezwanie do złożenia wyjaśnień dotyczących ujętych w tabeli 1 działek ewidencyjnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone położone na obszarze Natura 2000, która została zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich za rok 2017, dla których została przyznana płatność bezpośrednia za rok 2017, na moment złożenia wniosku o przyznanie pomocy co było niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy,

b) art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju poprzez nierozpatrzenie przez organ, przed którym toczyło się postępowanie, w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego,

c) § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenie poprzez niewezwanie do usunięcia braków dokumentu załączonego do wniosku (biznesplanu) ewentualnie poprzez niewezwanie do złożenia wyjaśnień faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i wyjaśnienia niejasności dotyczących ilości powierzchni trwałych użytków zielonych dla których została przyznana płatność bezpośrednia.

2. prawa materialnego, tj.:

a) § 15 ust. 3 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1a i 2b oraz ust. 4 rozporządzenie poprzez ustalenie, że skarżącemu przyznano mniej niż 30 punkty i na tej podstawie odmówiono przyznania pomocy podczas gdy prawidłowa analiza danych na podstawie załączonego biznesplanu, a mianowicie rubryki tabeli 1 powinna prowadzić do przyznania skarżącemu 50,62 punktów tj.: a) powierzchnia trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 - 10,61 pkt, b) udział trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 w odniesieniu do łącznej powierzchni użytków wchodzących w skład gospodarstwa – 20 pkt, (bez uwzględnienia powierzchni oznaczonych w kol. 12 jako "inne"), c) realizacja operacji obejmującej realizację przynajmniej jednej inwestycji związanej z działaniami ochronnymi obligatoryjnymi i fakultatywnymi, jakie wynikaj dla danego gospodarstwa z planu zadań ochrony lub planu ochrony ustanowionych dla danego obszaru Natura 2000 - 20 pkt. Przyznanie tej ilości powoduje punktów brak podstaw do odmowy przyznania pomocy.

W uzasadnieniu skargi strona rozwinęła powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że nie są one zasadne.

Należy podnieść, że ogólne zasady dotycząc przyznawania pomocy w zakresie działania zostały uregulowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm., dalej: rozporządzeniem 1305/2013) oraz rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 808/2014 ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. UE L z 2014r., nr 227, s. 18, ze zm.).

Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020, wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1.

W myśl art. 22, art. 23 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju pomoc jest przyznawana na wniosek, który składa się w terminach wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków o przyznanie pomocy. Wniosek o przyznanie pomocy składa się na formularzu opracowanym i udostępnionym przez agencję płatniczą. Wraz z formularzem została opracowana instrukcja wypełniania wniosku.

Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 11 rozporządzenia.

Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku tego działania prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju). Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju stanowi, że w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Natomiast ust. 2 tego przepisu stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 12 i § 13 rozporządzenia przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na sprawdzeniu czy wniosek został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach oraz czy dołączono do nich wszystkie wymagane dokumenty. W przypadku stwierdzenia określonych braków organ wzywa stronę do ich uzupełnienia bądź złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie może być ponowione.

W sprawie zasadniczą kwestią sporną jest ilość punktów, które uzyskał wniosek strony. Zdaniem organu wniosek strony, po jego weryfikacji uzyskał 28,25 pkt. Natomiast zdaniem strony winien on uzyskać 50,62 pkt. Zdaniem organu wniosek strony otrzymał w poszczególnych kryteriach następującą ilość pkt:

1. powierzchnia trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 - 8,25 pkt.,

2. udział powierzchni trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym w odniesieniu do powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 - 0 pkt,.

3. udział trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 w odniesieniu do łącznej powierzchni użytków wchodzących w skład gospodarstwa - 0 pkt.,

4. realizacja operacji obejmującej realizację przynajmniej jednej inwestycji związanej z działaniami ochronnymi obligatoryjnymi i fakultatywnymi, jakie wynikają dla danego gospodarstwa z planu zadań ochronnych lub planu ochrony ustanowionych dla danego obszaru Natura 2000 - 20 pkt.,

5. realizacja operacji przez młodego rolnika - 0 pkt.

W sprawie nie jest przedmiotem sporu, że operacja nie jest realizowana przez młodego rolnika (0 pkt), a także, że wniosek strony nie uzyska żadnych punktów za udział powierzchni trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym w odniesieniu do powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000. Nie jest także sporna ilość punktów za kryterium realizacja operacji obejmującej realizację przynajmniej jednej inwestycji związanej z działaniami ochronnymi obligatoryjnymi i fakultatywnymi, jakie wynikają dla danego gospodarstwa z planu zadań ochronnych lub planu ochrony ustanowionych dla danego obszaru Natura 2000, za które to kryterium wniosek strony otrzymał 20 pkt.

Sporne są natomiast dwie kwestie. Pierwsza związana z powierzchnią trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000, gdyż zdaniem strony winna ona uzyskać 10,61 pkt, zamiast przyznanych 8,25 pkt., a także sporny jest udział trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 w odniesieniu do łącznej powierzchni użytków wchodzących w skład gospodarstwa, gdzie wg skarżącego za to kryterium winien on otrzymać 20 pkt, a otrzymał 0 pkt.

W odniesieniu do powyższych spornych kwestii należy jednoznacznie stwierdzić, że powołane w uzasadnieniu rozstrzygnięcia twierdzenia organu zupełnie wymykają się z pod kontroli sądu. Agencja bowiem, oprócz wskazania na wartości punktowych oraz przytoczenia § 14 ust. 2 i 3, a także § 15 ust. 1 i 3 rozporządzenia nie dokonała jakiejkolwiek analizy sprawy.

Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia pomoc przysługuje według kolejności ustalonej przez Agencję przy zastosowaniu kryteriów wyboru operacji.

W myśl § 14 ust. 2 rozporządzenia o kolejności przysługiwania pomocy decyduje, określona z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, suma uzyskanych punktów przyznawanych na podstawie następujących kryteriów wyboru:

1) operacja jest realizowana w gospodarstwie, w którym powierzchnia trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 jest:

a) nie większa niż 100 ha - przyznaje się tyle punktów, ile stanowi iloczyn liczby 1 i wyrażonej w hektarach powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 wchodzących w skład gospodarstwa,

b) większa niż 100 ha - przyznaje się punkty według wzoru:

[pic]

gdzie: L - oznacza liczbę punktów, P - oznacza wyrażoną w hektarach powierzchnię trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 wchodzących w skład gospodarstwa;

2) operacja jest realizowana w gospodarstwie, w którym udział powierzchni trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2015 r. w sprawie wyznaczenia trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym (Dz. U. poz. 348 oraz z 2016 r. poz. 313), zwanych dalej "trwałymi użytkami zielonymi wartościowymi pod względem środowiskowym", w odniesieniu do powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 wynosi:

a) 30% - przyznaje się 10 punktów,

b) powyżej 30% i nie więcej niż 75% - przyznaje się punkty według wzoru:

gdzie: L - oznacza liczbę punktów, U - stanowi iloraz powierzchni trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym wchodzących w skład gospodarstwa i powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 wchodzących w skład gospodarstwa, wyrażony w %,

c) powyżej 75% - przyznaje się 30 punktów;

3) operacja jest realizowana w gospodarstwie, w którym udział trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 w odniesieniu do łącznej powierzchni użytków rolnych w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. e rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U.UE.L z 20 grudnia 2013 r., nr 347, s. 608 ze zm., dalej rozporządzenie 1307/2013) wchodzących w skład gospodarstwa wynosi:

a) 30% - przyznaje się 10 punktów,

b) powyżej 30% i nie więcej niż 60% - przyznaje się 20 punktów,

c) powyżej 60% - przyznaje się 30 punktów;

4) operacja obejmuje realizację przynajmniej jednej inwestycji związanej z działaniami ochronnymi obligatoryjnymi i fakultatywnymi, jakie wynikają dla danego gospodarstwa z planu zadań ochronnych lub planu ochrony ustanowionych dla danego obszaru Natura 2000 - przyznaje się 20 punktów;

5) operacja jest realizowana przez młodego rolnika - przyznaje się 20 punktów.

Z kolei w § 14 ust. 3 rozporządzenia wskazano, że ustalając spełnienie kryteriów określonych w ust. 2 pkt 1-3 uwzględnia się grunty wchodzące w skład gospodarstwa posiadanego przez rolnika w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy wymienione w § 2 ust. 7, z tym że powierzchnię trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 ustala się według stanu na dzień, w którym przypada dzień rozpoczęcia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, biorąc pod uwagę dane zawarte w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Natomiast zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia kolejność przysługiwania pomocy jest ustalana na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie pomocy i w dokumentach, o których mowa w § 11 ust. 2 pkt 1, 2 i 4, złożonych w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy oraz danych, o których mowa w § 14 ust. 3.

Z kolei w myśl § 15 ust 3 rozporządzenia Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli przyznano mniej niż 30 punktów na podstawie kryteriów wyboru. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy dotyczący odmowy przyznania pomocy stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z tym, co zostało wskazane wyżej organ oprócz wskazania wartości punktowych nie dokonał żadnych własnych obliczeń i nie przedstawi ich w rozstrzygnięciu celem kontroli zarówno przez sąd a przede wszystkim stronę. Nie wyjaśnił dlaczego przyjął takie a nie inne dane oraz nie wskazał powodów dla, których nie przyjął danych strony. Przytoczonych danych punktowych organ nie poparł żadnymi wyliczeniami i strona oraz sąd mogą jedynie domyślać się powodów dla których przyjęto takie a nie inne dane. Sąd wyjaśnia, że dokonując kontroli uzasadnienia rozstrzygnięcia nie może domyślać się intencji organu. Ona musi być wyrażona precyzyjnie, aby zarówno strona, jak i ewentualnie sąd mógł odnieść się co do poprawności argumentacji. W sprawie ewidentnie tego zabrakło. Zatem sąd obecnie nie będzie czynił żadnych samodzielnych ustaleń, gdyż zastępowałby w tym zakresie organ. Nie będzie również czynił rozważań, gdyż rozważania takie miałyby charakter wyłącznie akademicki, skoro w sprawie organ nie przedstawił stanu faktycznego będącego przedmiotem subsumpcji. Próba przedstawienia dodatkowej argumentacji w piśmie procesowym (w odpowiedzi na skargę) organu wywołanym na skutek wniesienia skargi jest zupełnie niewystarczająca, gdyż taka argumentacja powinna znaleźć się w rozstrzygnięciu, od którego stronie będzie przysługiwał środek zaskarżenia. Pismo procesowe, jakim jest odpowiedź na skargę, nie zastępuje rozstrzygnięcia. Co więcej także w tym piśmie procesowym oprócz, szerszego przytoczenia przepisów rozporządzenia i podania konkretnych działek rolnych i ich powierzchni, nie podano dlaczego odrzucono inne działki rolne przy dokonywaniu obliczeń.

Na marginesie sąd także zauważa, że dane zawarte w odpowiedzi na skargę w zakresie łącznej powierzchni użytków wchodzących w skład gospodarstwa nie wiadomo w jaki sposób zostały obliczone i ponadto nie pokrywają się z danymi zawartymi w notatce służbowej znajdującą się w aktach sprawy (patrz karta 104 akt adm.). Mianowicie w odpowiedzi na skargę organ przyjął, że gospodarstwo skarżącego zajmuje powierzchnię 29,91 ha użytków rolnych i stąd obliczając udział trwałych użytków zielonych na obszarze Natura 2000 (8,25 ha) w odniesieniu do łącznej powierzchni użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa (29,91 ha) uzyskano wynik 27,58 %, a zatem mniej niż 30%, które umożliwiałoby przyznanie co najmniej 10 pkt. Natomiast w notatce służbowej przyjęto łączną powierzchnię użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa w wysokości 36,46 ha.

Mając powyższe na względzie oraz art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju (w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy) sąd stwierdza, że uzasadnienie rozstrzygnięcia nie spełnia wymogu podania przyczyn odmowy. Organ ma obowiązek wyjaśnienia przesłanek, którymi kierował się przy rozstrzyganiu sprawy. Uzasadnienie zatem winno być spójne i logiczne, tak by z jego treści w sposób nie budzący wątpliwości wynikał ustalony przez organ administracji publicznej stan faktyczny. Uzasadnienie faktyczne powinno, m.in. zawierać wskazanie faktów, które dowodzą, że treść przepisu stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia została wypełniona. W rozpoznawanej sprawie ta zasada nie została spełniona ze względu na pominięcie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia stanu faktycznego sprawy.

Ze wskazanych wyżej powodów zaskarżone rozstrzygnięcie narusza powołany art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju. Natomiast ze względu na brak ujawnienia w uzasadnieniu motywów, jakimi kierował się organ podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, akt ten nie poddaje się kontroli sądowej.

Ponownie rozpoznając sprawę organ, mając na uwadze wskazania sądu, winien prawidłowo uzasadnić podjęte rozstrzygnięcie z uwzględnieniem, powołanych przez sąd w niniejszym uzasadnieniu, przepisów prawa.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postanowiono w oparciu o art. 200 p.p.s.a., które obejmują wpis od skargi (200 zł).