Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1630/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Jerzy Małecki(spr) NSA Włodzimierz Zygmont Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję Izby Skarbowej w Z. G. Ośrodek Zamiejscowy w G.W.. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2001r. o d d a l a s k a r g ę /-/Wł. Zygmont /-/M. Skwierzyńska /-/J. Małecki


UZASADNIENIE

Izba Skarbowa, Ośrodek Zamiejscowy decyzją nr [...] z dnia [...] r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., nr [...] określającą A.P. zobowiązanie i zaległość w podatku od towarów i usług za wrzesień 2001 r. w wysokości [...] zł oraz odsetki za zwłokę od w/w zaległości w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnia, iż w toku kontroli krzyżowej ustalono, że A. P. [...].09.2001 r. sprzedał dla przedsiębiorstwa "A" sp. z o.o. [...] sztuk indyków na łączną wartość netto [...] zł. Na wystawionych przez nabywcę indyków fakturach RR dla sprzedawcy znajduje się oświadczenie, że A. P. jest rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 1 pkt.7 ustawy VAT. W toku tej kontroli, pełnomocnik podatnika W.K. złożył w dniu [...].12.2001 r. pismo z którego wynika, iż indyki pochodziły z hodowli pełnomocnika podatnika. W trakcie tej kontroli ustalono, iż A. P. nie był rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku od towaru i usług, ponieważ nie był hodowcą sprzedawanego drobiu, a jedynie płatnikiem za niektóre transakcje dokonane przez W.K. W związku z tym urząd skarbowy nie uznał faktur za sprzedaż indyków za korzystającą ze zwolnienia od VAT i opodatkował tą sprzedaż 3% stawką podatku.

Izba skarbowa uznała, że zarzuty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie. Jej zdaniem ustaleń organu I instancji nie podważa fakt kserokopii umowy dzierżawy nieruchomości o pow. [...] ha w G., zawartej w dniu [...].04.2001 r. pomiędzy podatnikiem a W. K., która nie została zarejestrowana w urzędzie skarbowym i nie opłacono od niej stosownej opłaty skarbowej. Także umowa kontraktacyjna z [...] 09.2001 r. nie może być wystarczającym dowodem na uznanie odwołującego się za rolnika ryczałtowego. Z ustaleń dokonanych w Urzędzie Gminy w dniu [...].01.2002 r. wynika ponadto, że hodowcą indyków był W.K. Odwołanie przez W. K. oświadczenia z dnia [...].12.2001 r., iż to on był hodowcą indyków, złożone w dniu [...].03.2002 r., trudno uznać by było złożone pod wpływem błędu.

Dodatkowo za trafnością rozstrzygnięcia urzędu skarbowego przemawia to, iż odwołujący dopiero w dniu [...].12.2001 r., tj. 65 dni po terminie, złożył deklarację do wymiaru zaliczek na poczet podatku dochodowego od działów specjalnych produkcji rolnej, która nie wywiera skutków prawnych w zakresie korzystania ze statusu rolnika ryczałtowego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - A. P. powyższej decyzji zarzucił obrazę art. 9 ustawy o VAT przez uznanie, że nie jest rolnikiem ryczałtowym, ponieważ nie dokonał w terminie zgłoszenia działalności, chociaż z takich dokumentów jak umów dzierżawy nieruchomości i umowa kontraktacji, a także pokrywanie hodowli indyków z własnych środków finansowych oraz fakt zgłoszenie tej działalności w dniu [...].12.2001 r. świadczy, iż prowadził on hodowlę i samo nie zgłoszenie tej działalności, nie może go pozbawić statusu podatnika. Skarżący wniósł o uchylenie powyższej decyzji.

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje:

Zgodnie z postanowieniami art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny w I instancji, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

W postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji obowiązuje zasada oficjalności, mająca tetyczne umocowanie i określone granice w postanowieniach art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z zasadą oficjalności, wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, podniesionymi w niej zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa - nawet tych nie podnoszonych w skardze, a związanych z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez sąd administracyjny są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej strony skarżącej w wyniku wniesienia skargi do sądu (zakaz reformationis in peius).

Zasadniczym przedmiotem sporu między stronami jest to, czy skarżący A. P. w dniu [...] września 2001 r. był tzw. rolnikiem ryczałtowym dokonującym sprzedaży wyprodukowanych przez siebie produktów rolnych i korzystającym jednocześnie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 4 pkt.16 w związku z art. 7 ust. 1 pkt.7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11., poz. 50 z późn. zm.).

W tej zasadniczej dla rozstrzygnięcia sprawy należy stwierdzić, że organy podatkowe obu instancji przy ustalaniu podatkowego stanu faktycznego - a mianowicie czy sprzedane przez skarżącego indyki pochodziły z własnej hodowli - nie dopuściły się naruszenia reguł postępowania dowodowego zawartych w rozdziale 11 Ordynacji podatkowej. Dopuszczając jako dowód wszystko co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem; zapewniając stronie i jej pełnomocnikowi czynny udział w każdym stadium postępowania oraz wypowiedzenia się o zebranych dowodach w sprawie - kierowały się one jednocześnie zasadą swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z wyrażoną w art. 191 Ordynacji podatkowej zasada swobodnej oceny dowodów, organ podatkowy - przy ocenie stanu faktycznego- nie jest skrępowany żadnymi regułami ustalającymi wartości poszczególnych dowodów. Organ ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne, według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania (por. też np. wyrok NSA z 20.12.2000 r. III S.A. 2547/99). By w ramach owej swobody nie zostały przekroczone granice dowolności, organ podatkowy przy ocenie zeznanych dowodów winien również min. kierować się przy ich ocenie prawidłami logiki, zgodności oceny z prawami nauki i doświadczenia życiowego (por. np. wyrok NSA z 29.06.2000 r, I SA/Po 1342/99).

W niniejszej sprawie organy podatkowe w uzasadnieniach obu decyzji obszernie ustosunkowały się do zebranego materiału dowodowego i wyjaśniły dlaczego nie można przyjąć, iż skarżący sprzedawał indyki pochodzące z własnej hodowli. Dodatkowo sąd administracyjny wskazuje, iż umowa kontraktacyjna nr [...] z dnia [...] września 2001 r. na dostawę drobiu rzeźnego jest nieważna, gdyż nie została podpisana przez W.K.

Z tych zatem powodów, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/W.Zygmont /-/M.Skwierzyńska /-/J.Małecki

LF