Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 287/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 295 poz 1746
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania  niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 września 2012 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania niektórych osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne (Dz. U. z 2011 r. nr 295, poz. 1746), dalej: rozporządzenie, po rozpatrzeniu odwołania A. D., dalej: skarżący, od decyzji z dnia [...], nr [...] wydanej przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta D., Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji z zastrzeżeniem rozwiązania przyjętego w art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, a obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę.

Dalej wskazano, że w dniu 12 stycznia 2012 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w D. wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie 100 zł na okres od stycznia do marca 2012 r. w oparciu o program wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne.

Skarżący od 1 lipca 2010 r. otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne w związku z rezygnacją z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad żoną Z. D.

Zgodnie z treścią § 2, § 3, § 4, § 5 rozporządzenia prawo do pomocy przysługuje matce, ojcu lub opiekunowi faktycznemu dziecka mającym ustalone za miesiąc styczeń, luty lub marzec 2012 r., prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Pomoc przysługuje w wysokości 100 zł miesięcznie i jest przyznawana niezależnie od dochodu. Pomoc jest wypłacana w terminie wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia i jest realizowana przez organ właściwy w rozumieniu ustawy. Przyznanie oraz odmowa przyznania pomocy następuje w drodze decyzji administracyjnej. W sprawach, o których mowa w ust. 1, nie przeprowadza się rodzinnego wywiadu środowiskowego określonego w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Pomocy udziela się na wniosek osoby, o której mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, złożony do organu określonego w § 3 ust. 1 rozporządzenia. Wniosek, o którym mowa w § 4 rozporządzenia, składa się w terminie do dnia 31 stycznia 2012 r., a w przypadku gdy świadczenie pielęgnacyjne przyznano po tym dniu, w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego stała się ostateczna.

Z powyższego przepisu wynika, że świadczenie w wysokości 100 zł miesięcznie za okres od stycznia do marca 2012 r. przysługuje ściśle określonym osobom tj. matce, ojcu lub opiekunowi faktycznemu dziecka, natomiast skarżący nie jest ani matką, ani ojcem, ani opiekunem faktycznym dziecka. Omawiane rozporządzenie nie obejmuje swym zasięgiem innych osób niż w nim wymienione, które w okresie od stycznia do marca 2012 r. miały przyznane świadczenie pielęgnacyjne. Tak więc świadczenie to nie przysługuje osobom wymienionym w art. 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy czyli innym osobom, na których, zgodnie z przepisami ustawy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, osobie innej niż spokrewniona w pierwszym stopniu, na której ciąży obowiązek alimentacyjny, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, w przypadku gdy nie ma osoby spokrewnionej w pierwszym stopniu albo gdy osoba ta nie jest w stanie sprawować opieki, o której mowa w ust. 1.

Powyższe oznacza, że świadczenie w wysokości 100 zł miesięcznie skarżącemu nie przysługuje.

Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie

z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy rozporządzenia.

Z akt sprawy wynika, że skarżący od dnia 1 lipca 2010 r. otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne w związku z rezygnacją z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad żoną Z. D. przyznane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, ze zm.).

Podstawą wydania rozporządzenia regulującego przyznanie pomocy finansowej w kwocie 100 zł, o którą ubiega się skarżący, jest delegacja zawarta w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., nr 175, poz. 1362 ze zm.), która upoważniała Radę Ministrów do przyjęcia rządowego programu pomocy społecznej mającego na celu ochronę poziomu życia osób, rodzin i grup społecznych oraz rozwój specjalistycznego wsparcia.

Zgodnie z § 2 ust. 1-3 rozporządzenia prawo do pomocy przysługuje matce, ojcu lub opiekunowi faktycznemu dziecka mającym ustalone za miesiąc styczeń, luty lub marzec 2012 r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych. Pomoc przysługuje w wysokości 100 zł miesięcznie. Pomoc jest wypłacana w terminie wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia i jest realizowana przez organ właściwy w rozumieniu ustawy. Przyznanie oraz odmowa przyznania pomocy następuje w drodze decyzji administracyjnej. W sprawach, o których mowa w ust. 1, nie przeprowadza się rodzinnego wywiadu środowiskowego określonego w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Z § 4 rozporządzenia wynika, że pomocy udziela się na wniosek osoby, o której mowa w § 2 ust. 1, złożony do organu określonego w § 3 ust. 1.

Wobec powyższego Sąd podzielił stanowisko Kolegium, że świadczenie w wysokości 100 zł miesięcznie przysługuje ściśle określonym osobom, tj. matce, ojcu lub opiekunowi faktycznemu dziecka natomiast skarżący nie jest ani matką ani ojcem ani opiekunem faktycznym dziecka.

Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje, nie naruszyły prawa.

W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzeczono jak w sentencji wyroku.