Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 132/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata/radcy prawnego w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań naprawczych postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

J. B. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") w sprawie ze skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Źródłem utrzymania rodziny wnioskodawcy są świadczenia emerytalne w łącznej wysokości 2.500 zł netto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu oraz nieruchomości rolnej o pow. 1,36 ha.

Pismem z dnia 28 stycznia 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia przedmiotowego wniosku – w terminie 14 dni - poprzez:

a) wyciągów z posiadanych przez niego oraz jego żonę rachunków bankowych, w tym lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

b) dokumentów potwierdzających wysokość świadczenia emerytalnego skarżącego i jego żony,

c) oświadczenia, czy skarżący, ewentualnie jego żona starali się o dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych, ewentualnie o inne formy pomocy z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jeżeli tak, to czy otrzymała tę pomoc i w jakiej wysokości,

d) oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym ze wskazaniem źródeł tych wydatków oraz ich miesięcznej wysokości - np. opłat związanych z eksploatacją domu (opłat za energię elektryczną, gaz).

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 stycznia 2014 r. Termin do jego wykonania upłynął zatem bezskutecznie w dniu 14 lutego 2014 r.

W dniu 6 lutego 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego datowane na dzień 3 lutego 2014 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 28 stycznia 2014 r. W piśmie tym skarżący sprostował informację zawartą w formularzu PPF dotyczącą wysokości otrzymywanego świadczenia (1.500 zł) wskazując, że aktualnie otrzymuje on emeryturę w wysokości 2.298,75 zł. Sprostowanie dotyczyło również kwoty emerytury żony w wysokości 1.096,33 zł. Skarżący podał jednocześnie, że korzysta z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W 2013 roku otrzymał jednolitą płatność obszarową w wysokości 1.154,12 zł. Skarżący określił również kwotę miesięcznych wydatków ponoszonym w gospodarstwie domowym w wysokości 1.790,76 zł. Kwota ta nie obejmuje kosztów wyżywienia i innych niezbędnych wydatków. Dla zobrazowania informacji o wysokości miesięcznych wydatków skarżący dołączył stosowne dokumenty źródłowe.

Skarżący nie wykonał natomiast wezwania Sądu dotyczącego nadesłania wyciągów z kont bankowych i lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy.

Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Żąda on bowiem zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego) w niniejszej sprawie.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ma miejsce wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Stosownie do treści art. 252 § 1 P.p.s.a. osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Z kolei art. 255 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Mając na względzie treść powołanych przepisów, w pierwszej kolejności należy wskazać, że podstawą orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy może być wyłącznie ocena rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych osoby ubiegającej się o przyznanie tego prawa, przy czym z art. 246 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że to na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie żądania w tym zakresie. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że omówiony warunek przyznania prawa pomocy, tj. wykazanie że skarżący spełnia przesłanki uprawniające do zwolnienia od kosztów sądowych, nie został przez niego spełniony.

Z informacji podanych przez skarżącego wynika, że łączny miesięczny dochód rodziny z tytułu świadczeń emerytalnych wynosi 3.395,08 zł. Dochód ten służy do utrzymania 2 dorosłych osób. Należy jednocześnie mieć na względzie, że nie jest to jedyny dochód rodziny, bowiem skarżący otrzymuje dodatkowo dochody z nieruchomości rolnej o pow. 1,39 ha. Skarżący w 2013 roku otrzymał płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokości 1.154,12 zł.

Powyższe potwierdza, że skarżący ma zapewnione stałe źródła dochodu, nie jest wiec osobą ubogą, pozbawioną środków do życia. Uwzględniając nawet wysokość wskazanych przez skarżącego kosztów miesięcznego utrzymania - 1790,76 zł nie można uznać, że skarżący nie dysponuje wystarczającymi środkami aby ponieść jakiekolwiek koszty postępowania sądowego.

Dodatkowo należy mieć na względzie, że skarżący nie wykonał wezwania Sądu z dnia 28 stycznia 2014 r. w sposób rzetelny. Zauważyć należy, że wnioskodawca wezwany był do nadesłania wyciągów z kont bankowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy. Uzupełniając wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wykonał wezwania w tym zakresie. Nie złożył również na tę okoliczność żadnych wyjaśnień. Zauważyć jednocześnie wypada, że z nadesłanych dokumentów źródłowych, w tym m.in. poleceń przelewu na rzecz [...] z K. z dnia [...] grudnia 2013 r. wynika, że skarżący dokonał opłaty na rzecz tego podmiotu w formie przelewu. Domniemywać zatem należy, że posiada on rachunek bankowy, z którego wykonał ten przelew.

Przypominając, że z treści art. 246 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że to na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie jego żądania, należy skonstatować, że oświadczenie skarżącego z dnia 3 lutego 2014 r. i dołączone do niego kserokopie dokumentów źródłowych nie czynią w całości zadość wezwaniu z dnia 28 stycznia 2014 r. w sposób pozwalający na dokonanie pełnej oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy. Okoliczności te powodują ostatecznie, iż brak jest podstaw aby przyjąć, że wnioskodawca uprawdopodobnił, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.