Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1263/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 lutego 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 roku oraz miesiące od stycznia do marca 2009 roku wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz uchylenia decyzji i umorzenia postępowania za lipiec, październik i listopad 2008 roku p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu H. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2014 roku H. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku orzekającą o jego odpowiedzialności jako Prezesa Zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 roku oraz miesiące od stycznia do marca 2009 roku wraz z należnymi odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz uchylającą decyzję i umarzającą postępowanie za lipiec, październik i listopad 2008 roku.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym na formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z wynagrodzenia za pracę wnioskodawcy w wysokości ok. 1.750 zł brutto oraz jego żony w kwocie ok. 3.060 zł brutto. Jedyny majątek wnioskodawcy stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 50 m2, w którym zamieszkuje. Stałe miesięczne koszty utrzymania strona określiła na kwotę ok.850 zł (czynsz, prąd, gaz, woda). Skarżący oświadczył także , że dodatkowo około. 300 zł miesięcznie stanowią wydatki rodziny na leki dalsze 300 zł stanowi pomoc na rzecz dzieci.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek jest częściowo zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że H. K. wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z ich wynagrodzeń za pracę w łącznej wysokości ok. 3.470 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek wnioskodawcy stanowi mieszkanie o powierzchni 50 m2, w którym zamieszkuje, miesięczne koszty jego utrzymania skarżący oszacował na kwotę ok,. 850 zł (czynsz, prąd, gaz, woda). Dodatkowo wskazał, że co miesiąc ok. 300 zł stanowią wydatki jego gospodarstwa domowego na leki. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (500 zł) oraz fakt, że przed tutejszym sądem ze skarg wnioskodawczyni równocześnie zawisła druga sprawa z wpisem w tej samej wysokości, stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wnioskodawca oraz jego żona dysponują stałym miesięcznym dochodem, który w zestawieniu z wykazanymi niezbędnymi kosztami utrzymania, pozwala w ocenie referendarza sądowego na wygospodarowania kwoty 250 zł stanowiącej ułamek należnego wpisu od wniesionej skargi oraz poniesienie ewentualnych dalszych kosztów postępowania, których wysokość będzie już niższa.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Ake.