Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 768/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Gminy S. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [..] w przedmiocie pomostu drewnianego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Gmina S. (dalej powoływana także jako: "Skarżąca"),

w skardze na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy budowie stacji naziemnej dostępowej do Internetu na działce ozn. nr geodezyjnym [...] w J., gm. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Pełnomocnik Skarżącej wskazał, że realizacja postanowienia spowoduje stratę finansową po stronie inwestora, gdyż inwestycja jest prowadzona ze środków unijnych i w przypadku jej niezakończenia w terminie Gmina poniesie stratę finansową w postaci obowiązku zwrotu udzielonej dotacji – co w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia dla Skarżącej będzie skutkowało odpowiedzialnością z tytułu wykonywania władzy publicznej przez organy administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 3), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd. Stosownie do treści art. 61 § 3 przywołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktów, o których mowa w art. 61 § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z przepisu art. 61 § 3 u.p.p.s.a wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane i powinien kwalifikować się do wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa zaś na stronie skarżącej.

Przesłanki uprawniające Sąd do udzielenia stronie ochrony tymczasowej, to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Są to pojęcia nieostre, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy.

Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę (uszczerbek majątkowy lub niemajątkowy), która nie będzie mogła być wynagrodzona (usunięta) przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił

i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że powyższe przesłanki zostały spełnione w niniejszej sprawie. Przede wszystkim podkreślić należy, że Skarżąca nie uzasadniła wystarczająco, że wykonanie zaskarżonego postanowienia może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca powołała się wprawdzie na potencjalne skutki w postaci obowiązku zwrotu dotacji, jednak w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że wstrzymanie robót budowlanych taki skutek spowoduje, nie wskazała też wysokości przewidywanej kwoty do zwrotu. To uniemożliwiło Sądowi ocenę, czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Tymczasem konstrukcja art. 61 u.p.p.s.a. wskazuje, że ciężar wykazania okoliczności, iż takie niebezpieczeństwo istnieje, spoczywa na osobie wnioskującej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń, świadczących o istnieniu poważnych zagrożeń, które uzasadniać mogą udzielenie ochrony tymczasowej (por. B. Dauter w "Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Zakamycze 2005,

s. 168). Argumentacja strony musi być odpowiednia - tzn. w sposób przekonujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. (tak NSA w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Twierdzenia zawarte we wniosku powinny być zaś poparte dokumentami źródłowymi.

Istotnym argumentem, który zdecydował o odmowie Skarżącej wstrzymania wykonania postanowienia jest również to, że sprawa dotyczy budowy masztu na budynku szkoły. Jak wynika z akt sprawy administracyjnej, budowa tego masztu może zagrażać bezpieczeństwu mienia i ludzi. To m.in. stało się powodem, dla którego sprawa stała się przedmiotem rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego. Sąd podziela stanowisko organu, że wstrzymanie wykonania postanowienia pozostaje w sprzeczności z celem, dla którego postanowienie zostało wydane tj. zapewnieniem bezpieczeństwa osób i mienia.

Dlatego też Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej

w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.