Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 718/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-12-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu 13 grudnia 2018 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] marca 2018 r., nr [...], w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej na decyzję SKO w P. z [...] marca 2018 r., zaskarżając ją w części określenia kwoty dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem albo niewykorzystanej i zobowiązującej do jej zwrotu wraz z odsetkami, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania z powodu niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącej zwrot kwoty wskazanej w decyzji, opiewającej na [...] zł oraz ustawowe odsetki, stanowić będzie dla spółki bardzo duży uszczerbek majątkowy ze względu na fakt, że kwota ta została już wydatkowana na zadania szkół w P. i obecnie spółka nie posiada już przekazanych jej środków dotacyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd może – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jedną z przesłanek będących podstawą dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co oznacza możliwość wystąpienia takiej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z kolei o drugiej z przesłanek, a więc o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności, mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Należy jednak zauważyć, że o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności sąd orzeka na wniosek skarżącego, przez co to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia tego wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie tej ochrony należy do strony, która winna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07, CBOSA). Dla wykazania, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są wystarczające same twierdzenia strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w odniesieniu do wnioskodawcy. Brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, CBOSA).

Złożony wraz ze skargą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji SKO w P. nie został uzasadniony w sposób pozwalający na ocenę, czy zaistniały wobec skarżącej spółki przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania tej decyzji. Sama znaczna kwota pieniężna, do której zwrotu zobowiązana została w zaskarżonej decyzji skarżąca, czy okoliczność, że kwota ta – pochodząca z dotacji oświatowej – została już przez nią wydatkowana, nie świadczy o wystąpieniu którejś z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca na poparcie wniosku nie wykazuje żadnych konkretnych okoliczności faktycznych, które pozwoliłyby na ocenę konsekwencji, w tym zwłaszcza majątkowych, jakie spowoduje zwrot kwoty ujętej w kwestionowanej decyzji. W konsekwencji nie sposób uznać możliwości wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wobec powyższego tut. Sąd nie jest w stanie dokonać oceny aktualnej sytuacji skarżącej spółki i zweryfikować – na potrzeby art. 61 § 3 P.p.s.a. – niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba przy tym podkreślić, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie powoduje nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności na rzecz skarżącej.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.