Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 961/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 września 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 367/13 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w sprawie zabezpieczenia na 2012 rok środków finansowych na realizację zadania pn. [...] postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w sprawie zabezpieczenia na 2012 rok środków finansowych na realizację zadania pn. [...].

Skarżący wniósł również o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.

Ze względu na to, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, zarządzeniem z 22 sierpnia 2013 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia tego braku i wypełnienia dołączonego formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia – pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W wyznaczonym terminie skarżący nie złożył wypełnionego urzędowego formularza PPF, nadsyłając jedynie "pismo procesowe", w którym wniósł o zwolnienie go z obowiązku składania "przesłanego oświadczenia o stanie majątkowym" oraz o zwolnienie "z wniesienia żądanego wpisu" z uwagi na fakt, iż "oczywistym jest, że w niniejszym postępowaniu" ma "prawną rację".

Zarządzeniem z dnia 12 września 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania wskazując, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił jego braków formalnych.

W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia, w którym domagła się jego uchylenia, nakazania rozpoznania wniosku, zwolnienia go ze składania przesłanego oświadczenia o stanie majątkowym oraz uznania, że opłata została wniesiona. W uzasadnieniu powtórzył zarzuty wobec zarządzenia z 23 maja 2013 r. w przedmiocie rozdzielenia złożonych skarg. Wskazał, że ze składanego oświadczenia majątkowego nie będzie wynikał faktyczny brak środków, a jego składanie "jest tylko i wyłącznie fikcją, która ma uzasadnić odmowę udzielenia zwolnienia".

Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostawił wniosek bez rozpoznania, wskazując na art. 260, art. 252 § 1 i 2, art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd stwierdził, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania nie uzupełnił braku w terminie.

Od tego postanowienia skarżący wniósł zażalenie. W uzasadnieniu podtrzymał swoją dotychczasową argumentację podnoszoną w sprawie. Nie wskazał natomiast żadnych racji przemawiających przeciwko wydaniu postanowienia, na które wnosi zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie natomiast z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy nie złożony na tym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Sąd nie dysponuje w tym zakresie żadną swobodą, bowiem przepisy prawa nakładają na niego wyraźny obowiązek rozpatrzenia tylko takich wniosków, które pozbawione są braków formalnych. Sąd wezwał skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza i jego odesłania do sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2013 r., a więc zakreślony termin do dokonania czynności upłynął w dniu [...] września 2013 r. Skarżący natomiast nie wykonał w terminie, ani do dnia dzisiejszego, wezwania sądu. Zasadnie zatem sąd pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu wskazać należy, że nie jest ona skierowana przeciwko skarżonemu postanowieniu, lecz przeciwko zarządzeniu wzywającemu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie, które zostało już prawomocnie utrzymane w mocy postanowieniem NSA z 24 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 590/13, a więc nie może odnieść zamierzonego efektu.

Wskazać należy również skarżącemu, że jakiekolwiek próby merytorycznego kwestionowania zasadności odmowy przyznania prawa pomocy mogłyby mieć miejsce dopiero po wydaniu postanowienia rozpoznającego wniosek o jego przyznanie. Na tym etapie postępowania nie jest to możliwe, gdyż warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku jest złożenie go w odpowiedni sposób, tak aby nie był on obarczony wadami formalnymi.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.