Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 175/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 105 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Dnia 5 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postepowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. W., decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...], umorzył postępowanie w całości w sprawie legalności zabudowy działki nr ew. [...], położonej w miejscowości M. K. nr [...], gm. D., jako bezprzedmiotowe.

W uzasadnieniu wydanej decyzji, organ wskazał, że w trakcie przeprowadzonej kontroli ustalono, że działka nr ew. [...] w M. K. nr [...] stanowi własność P. A. i Ł. I.. Na działce zlokalizowane są następujące obiekty:

- budynek mieszkalny jednorodzinny - pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. wydane przez Starostę [...]. Budowa została zakończona w dniu [...] lutego 2011 r., do którego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. W. nie wniósł sprzeciwu,

- altana ogrodowa (wiata) o pow. zabudowy [...] m2 zlokalizowana przy budynku mieszkalnym, na który inwestor dokonał zgłoszenia do Starosty [...]. Pismem nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Starosta [...] nie wniósł zastrzeżeń do ww. zgłoszenia. Budowa zakończona,

- budynek gospodarczy - (rozbudowa) - pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. wydane przez Starostę [...]. W trakcie budowy aktualnie - stan surowy zamknięty,

- wiata - objęta ww. pozwoleniem razem z budynkiem gospodarczym. W trakcie budowy. Aktualnie rozpoczęto wykonywanie stóp fundamentowych.

Organ wskazał, że R. K. (dalej: skarżący), oświadczył, że "nie otrzymaliśmy decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. wydanej przez Starostę [...] w sprawie budowy budynku gospodarczego (rozbudowa) i budowy wiaty, położonej w M. K. nr [...], na działce nr ew. [...]. W dniu [...]11.2019 r., otrzymaliśmy kserokopię ww. decyzji oraz kserokopię protokołu nr [...] z dnia [...].09.2019 r.". Organ zwrócił uwagę stronie na fakt, że ww. decyzja o pozwoleniu na budowę posiada rozdzielnik, który wskazuje podmioty otrzymujące decyzje. Skarżący był w tym wykazie uwzględniany. Podnoszony przez skarżącego zarzut nieotrzymania decyzji o pozwoleniu na budowę winien zostać wyjaśniony w Starostwie Powiatowym w Ś. W., tj. organie wydającym decyzję o pozwoleniu na budowę.

Organ stwierdził więc, że na działce nr ew. [...], położonej w M. K. nr [...] gm. D. zlokalizowane są obiekty, na budowę których Starosta [...] wydał decyzje o pozwoleniu na budowę, względnie przyjął zgłoszenie bez zastrzeżeń, tym samym, postępowanie w sprawie legalności zabudowy działki nr ew. [...], położonej w M. K. nr [...] gmina D. stało się bezprzedmiotowe.

Skarżący, pismem z dnia [...] listopada 2019 r., wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji. Skarżący podkreślił, że budynek garażowy (teraz zwany gospodarczym) zbudowano bez zachowania 3-metrowej odległości od granicy działek. Skarżący wskazał, że nie zarzuca braku zezwoleń na budowę lub rozbudowę obiektów na ww. działce, lecz wskazuje na niewłaściwe usytuowanie budynku gospodarczego i jego budowę od podstaw.

Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że Starosta [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] (znak: [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku gospodarczego - rozbudowa oraz wiaty. Natomiast pismem z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...] Starosta [...] potwierdził przyjęcie zamiaru wykonania altany ogrodowej (wiaty) o powierzchni [...] m2 w m. M. K., gm. D., na działce o nr ewid. [...]. Jednocześnie Starosta [...] nie wniósł zastrzeżeń do zgłoszenia nr [...]. Wobec powyższego należy wskazać, iż inwestor obiektów budowlanych zlokalizowanych na działce o nr ewid. [...] legitymuje się stosownym pozwoleniami na budowę.

W odniesieniu do zarzutu skarżącego, organ odwoławczy wskazał, że budynek gospodarzy oraz wiata zgodnie z zatwierdzonym projektem budowalnym przez Starostę [...] decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] przewiduje lokalizację w granicy z działką [...] w M. K., wobec powyższego WWINB nie może podzielić argumentacji skarżącego o niewłaściwym usytuowaniu obiektu. Jak wynika z projektu budowlanego istniejący w tym miejscu obiekt miał powierzchnię [...] m2, a zatwierdzony ww. decyzją obiekt budowlany - gospodarczy - powierzchnię [...] m natomiast projektowana wiata [...] m. Skarżący był stroną postępowania w wyniku której została wydana ww. decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla budynku gospodarczego i wiaty. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez pracowników PINB w dniu [...] września 2019 r., ustalono że ściana budynku gospodarczego przebiega "w granicy z działką nr [...]. Inwestor oświadczył, że na dzień dzisiejszy ściana przedmiotowego bud. nie przebiega bezpośrednio w granicy".

Odnośnie zarzutu skarżącego dotyczącego kwestii, iż: "w tym samym roku tj. 2011 inwestor dokonał całkowitej rozbiórki zakupionego budynku garażowego wraz z jego fundamentami. Dwa i pół roku później tj. w lipcu 2013 r. przystąpił do budowy od podstaw budynku gospodarczego w miejscu wcześniej zburzonego budynku garażowego", organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z oświadczeniem złożonym przez Pana Ł. I. do protokołu z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...]: "budynek gospodarczy nie został celowo zburzony jednak uległ on zawaleniu. Z uzyskaniem stosownych pozwoleń, rozpocząłem kopanie fundamentów, dlatego nieprawdą jest, że prace rozpocząłem dwa i pół roku później (...). ". Pozwolenie na budowę budynku gospodarczego wraz z wiatą Starosta [...] udzielił decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] (znak: [...]). Pierwszy wpis w dzienniku budowy został dokonany [...] lipca 2013 r. "Wytyczono obiekt na gruncie.". Zatem WWINB nie podzielił podnoszonego zarzutu, z uwagi na fakt, iż prace budowlane budynku gospodarczego zostały wykonane po uzyskaniu stosownego pozwolenia na budowę o czym świadczy wpis w dzienniku budowy z dnia [...] lipca 2013 r., oraz z oświadczenia Pana Ł. I., które zostało złożone przed organem II instancji (WWINB) w dniu [...] grudnia 2019 r. (protokół z zapoznania się z aktami sprawy organu I i II instancji z dnia [...] grudnia 2019 r. Organ odwoławczy wskazał również, że ze zdjęć Google (Street View) wynika, że budynek "garażowy", o którym pisze skarżący w odwołaniu z dnia [...] listopada 2019 r., którego dotyczy rozbudowa, istniał na terenie działki nr [...] w sierpniu 2012 r., a zatem nie mógł on zostać rozebrany w 2011 r. jak wskazuje skarżący.

Skarżący, pismem z dnia [...] lutego 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargę na decyzję organu odwoławczego.

Skarżący zarzucił wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie jego wskazówek zawartych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r., że budynek gospodarczy zbudowano bez zachowania 3 metrowej odległości od granicy obu działek oraz pominięcie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ocenie skarżącego, nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji a także decyzji organu I instancji.

Inspektor Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia [...] lutego 2020 r, złożonym w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego umarzające postępowanie w sprawie legalności zabudowy działki nr ew. [...], położonej w miejscowości M. K. nr [...], gm. D., jako bezprzedmiotowe.

Zgodnie z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: k.p.a.), gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

W ocenie Sądu, organ zasadnie uznał, że prowadzone postępowanie jest bezprzedmiotowe i w związku z tym, wydał decyzję o jego umorzeniu.

Z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, że na działce nr [...], położonej w M. K. nr [...] zlokalizowane są obiekty budowlane, na budowę których Starosta [...] wydał decyzję o pozwoleniu na budowę, lub przyjął zgłoszenie zamiaru budowy obiektu bez zastrzeżeń, które zostały zrealizowane zgodnie z zatwierdzonymi projektami budowlanymi lub zgłoszeniami (budynek mieszkalny - budowa zakończona w dniu [...] lutego 2011 r., do której PINB nie wniósł sprzeciwu) lub są realizowane na podstawie stosownych pozwoleń na budowę (budynek gospodarczy wraz z wiatą - decyzja o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] maja 2012 r wydana przez Starostę [...]). Ze zgromadzonych w sprawie akt nie wynika by budowa była prowadzona w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska.

Zastrzeżenia skarżącego dotyczące lokalizacji jednego z posadowionych na działce obiektów – budynku gospodarczego, nie mogą zostać uwzględnione. Organ, badając bowiem legalność budowy, sprawdza czy odbywa się ona zgodnie z wydanymi pozwoleniami czy zgłoszeniami. W rozpoznawanej sprawie, lokalizacja rozbudowy budynku gospodarczego wynika z decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. wydanej przez Starostę [...]. Załączona do złożonego projektu rozbudowy budynku gospodarczego i budowy wiaty mapa wskazuje, że rozbudowa ta miała odbyć się w granicy z działką skarżącego. Dopóki więc decyzja zatwierdzająca przedłożony projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę znajduje się w obrocie prawnym a inwestor ją wykonuje, organ nadzoru budowlanego nie ma podstaw do tego by prowadzić postępowanie legalizacyjne czy naprawcze co do takiej budowy.

Kwestia lokalizacji rozbudowy w granicy z działką skarżącego nie podlega więc badaniu w niniejszym postępowaniu. Wskazać jednak należy, że skarżący słusznie wywodzi, że zasadą jest lokalizowanie budynków zwróconych ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy, w odległości nie mniejszej niż 3 m od tej granicy. Zasada ta wynika z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Zasada ta doznaje jednak szeregu wyjątków. Nie jest jednak rolą organu nadzoru budowlanego ani Sądu w toku postępowania w przedmiocie legalności budowy, kontrolowanie wydanych w sprawie decyzji o warunkach zabudowy czy o pozwoleniu na budowę.

Wobec powyższego, zarzuty skarżącego w niniejszym postępowaniu nie mogą zostać uwzględnione. Organy nie naruszyły bowiem art. 7 k.p.a. (zasady prawdy obiektywnej) ani przepisu art. 77 § 1 k.p.a. (nakazującego organowi wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego). Rolą organu było jedynie sprawdzenie, czy budowa odbywa się na podstawie odpowiednich decyzji. Organ nie ma również podstaw do tego by badać na jakiej podstawie prawnej wydano decyzję o lokalizacji budynku gospodarczego w granicy obu działek. Kwestia ta nie leży bowiem w kompetencji organu nadzoru budowlanego.

W treści wniesionej skargi skarżący podnosi także, że decyzja o zmianie decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] maja 2009 r. i decyzja o warunkach zabudowy z [...] grudnia 2010 r. nie zostały mu doręczone. Stwierdzić jednak należy, że kwestia ewentualnej wadliwości formalnej decyzji wydanych w toku procesu inwestycyjnego również nie podlega badaniu w niniejszym postępowaniu.

Z uwagi na powyższe, wobec niestwierdzenia by zaskarżona decyzja naruszała prawo, wniesiona skarga podlega oddaleniu, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.).