Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1348/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 149 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 marca 2019 r. sprawy ze skargi I. Z. i A. Z. na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi I. Z. i A. Z. jest postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] wydaną na wniosek D. i S. G., Starosta [...] zmienił własną decyzję z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], oraz zatwierdził projekt zmian do projektu budowlanego budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami technicznymi, w tym m.in. instalacje wewnętrzne z doziemnym odcinkiem instalacji elektrycznej i gazowej oraz przyłącza: wodociągowe, gazowe i kanalizacji sanitarnej oraz budynku garażowego dwustanowiskowego z częścią gospodarczą — na działkach o nr ewid.: 1180, 1135/5, 1155/2, 1181/4 położonych w S. - w zakresie lokalizacji utwardzenia terenu i udzielił pozwolenia na wykonanie kanalizacji deszczowej oraz zbiorników na wody opadowe, na działce o nr ewid. 1180 położonej w S.

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2017 r. I. i A. Z. zwrócili się o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją z dnia [...] września 2012 r. W uzasadnieniu ww. wniosku, jako przyczynę wznowienia postępowania podali brak swojego udziału w przedmiotowym postępowaniu, zaś odpowiadając na wezwanie organu, w piśmie z dnia [...] października 2017 r., oświadczyli, iż o decyzji nr [...], dowiedzieli się z pisma Wojewody z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [...].

Starosta [...], postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], (sprostowanym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]), odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie objętej wnioskiem. W uzasadnieniu Organ wskazał, że wnioskodawcy nie zachowali miesięcznego terminu do złożenia wniosku, określonego w art. 148 § 1 K.p.a., bowiem ten wpłynął do organu w dniu [...] sierpnia 2017 r. Zaznaczył również, że wnioskodawcy nie wskazali interesu obligującego organ administracji architektoniczno-budowlanej do uznania ich za stronę postępowania objętego wnioskiem o wznowienie. Organ wyjaśnił, że stronami tego postępowania byli wyłącznie inwestorzy, z uwagi na to, że wprowadzane zmiany polegające na utwardzeniu terenu wokół budynku garażu nie miały wpływu na inne nieruchomości. Zatwierdzone zmiany projektu budowlanego zdaniem organu nie kształtowały praw i obowiązków I. i A. Z.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia I. i A. Z. na wskazane wyżej postanowienie, Wojewoda postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W następstwie rozpoznania skargi I. i A. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 330/18 uchylił powyższe postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2018 r. Sąd wskazał, że Wojewoda nie rozważył czy w okolicznościach sprawy rzeczywiście wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją został zawarty jedynie i wyłącznie w skardze z dnia [...] sierpnia 2017 r. na postanowienie Wojewody postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] którym odmówiono I. i A. Z., wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., czy też mógł on - jak twierdzą skarżący - zostać złożony w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r., ale to wymagało uzyskania od składających podanie stosownych wyjaśnień i przeanalizowania akt sprawy zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewody z dnia [...] sierpnia 2017 r..

Wojewoda po ponownej analizie całości materiału dowodowego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2018 r., poz. 1257 z późn. zm., dalej "K.p.a."), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty [...], z dnia [...] listopada 2017 r.

Wskazanie przez wnioskodawcę przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. K.p.a. nakładało na organ administracji publicznej obowiązek ustalenia z urzędu, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w terminie 1 miesiąca, liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Z dokumentów pozostających w dyspozycji Wojewody wynika, że A. Z. i I. Z. pismem z dnia [...] lutego 2016 r. (data wpływu do organu – [...] lutego 2016 r.), zwrócili się do Starosty [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego Organu z dnia [...] maja 2010 r. w zakresie przyłącza kanalizacyjnego umieszczonego na działce nr 1181/4. W piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. precyzując swoje stanowisko w zakresie wznowienia wskazali również na fakt, iż zostali "pozbawieni udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] września 2012 r. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Starosta [...] działając na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., wezwał I. i A. Z. m.in. do sprecyzowania czy żądają również wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] września 2012 r. oraz podania kiedy dowiedzieli się o decyzji w siedmiodniowym terminie pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. Państwo Z. nie sprecyzowali wniosku wobec czego Starosta [...] pismem z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], pozostawił ich wniosek z dnia [...] lutego 2016 r., bez rozpoznania. Tym samym, nie sposób uznać, aby w analizowanej sprawie podstawą wznowienia postępowania mógł być wniosek z dnia [...] lutego 2016 r.. W analizowanej sprawie zarówno w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. jak i w skardze z dnia [...] sierpnia 2017 r., żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z 2012 r. nie zostało w sposób jednoznaczny wyrażone, jednak w ocenie Organu, Starosta [...] winien liczyć termin, o którym mowa w art. 148 K.p.a. do pisma I. i A. Z. z dnia [...] sierpnia 2017 r. (skargi). Termin ten, w przypadku powołania się na przesłankę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., co miało miejsce w przedmiotowej sprawie powinien być liczony od daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji.

Mając na względzie, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] września 2017 r., I. i A. Z. wystąpili o wznowienie postępowania w którym nie brali udziału, Starosta [...] pismem z dnia [...] października 2017 r. znak: [...], wezwał wnioskodawców do wskazania daty kiedy dowiedzieli się o decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2012 r.. W odpowiedzi na powyższe, Państwo Z. w piśmie z dnia [...] października 2017 r., poinformowali, że o decyzji tej dowiedzieli się z pisma Wojewody z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], które zostało im doręczone w dniu [...] stycznia 2016 r. Zatem termin miesięczny do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął w dniu [...] lutego 2016 r.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia dotyczących podnoszonego przez Państwo Z. interesu prawnego uzasadniającego ich udział w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2012 r. Organ wyjaśnił, że weryfikacja twierdzeń w zakresie posiadania przez wnioskodawców przymiotu strony postępowania, może być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 K.p.a. W myśl art. 149 § 2 K.p.a., postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania zarówno co do przyczyn wznowienia, jak i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Oznacza to, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 K.p.a. oraz, czy podanie o wznowienie zostało wniesione z zachowaniem terminów z art. 148 K.p.a.

Jako, że ustalono, iż wniosek skarżących został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 Kpa, brak było podstaw do dokonywania oceny czy wnioskodawcom przysługuje przymiot strony postępowania. Tylko w razie ustalenia, że wniosek jest niewadliwy formalnie, czyli m.in. wniesiony z zachowaniem terminu niezbędna jest ocena posiadania przez wnioskodawców przymiotu strony.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący podnieśli, że z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpili do Starosty [...] w dniu [...] lutego 2016 r. dotrzymując ustawowego terminu, ponieważ o możliwości wznowienia lub unieważnienia decyzji dowiedzieliśmy się z pisma Wojewody [...] stycznia 2016 r. Organ I instancji, który wydał zaskarżoną decyzję pozbawił skarżących prawa strony do skorzystania z trybów nadzwyczajnych nie udzielając im stosownych pouczeń w żadnym z kierowanych do nich pism. Ukrył również informację o decyzji z [...] września 2012 r. nr [...] zmieniającej pierwotne pozwolenie na budowę.

Odnośnie zarzutu braku sprecyzowania wniosku z dnia [...] lutego 2016 r. wyjaśnili, że po pierwsze wezwanie skierowała do nich osoba, która wydała zaskarżoną decyzję czyli D. G., która zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, w której brała udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Ponadto nie udzielili na wezwanie odpowiedzi, ponieważ nie miało ono na celu dokonanie stosownych wyjaśnień, ale przymuszenie ich do określonego działania i zaniechania dalszych działań w tej sprawie.

Wojewoda w postępowaniu zażaleniowym pominął ważne kwestie, nie przeanalizował w sposób należyty całości materiału dowodowego zgromadzonego w tej sprawie i oparł swoje rozstrzygnięcie na pismach urzędnika, który nie powinien brać udziału w tym postępowaniu. Postępowanie zażaleniowe Wojewoda przeprowadził w sposób niedbały, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, które wcześniej sam uchylił, aby nie doprowadzić do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w tej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Sąd administracyjny rozpoznając skargę bada zgodność rozstrzygnięcia objętego kontrolą z przepisami obowiązującego prawa.

Sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, jedynie zakresem sprawy.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Decyzją z dnia [...] września 2012 r. Starosta [...] zmienił własną decyzję z dnia [...] maja 2010 r. oraz zatwierdził projekt zmian do projektu budowlanego budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami technicznymi oraz budynku garażowego. Decyzja ta stała się ostateczna.

Skarżący złożyli wniosek o wznowienie postępowania w dniu [...] sierpnia 2017 r., wskazując jako podstawę art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Starosta wówczas odmówił wznowienia, wskazując iż przekroczony został termin do złożenia wniosku o wznowienie, a organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I instancji.

Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 330/18 uchylił rozstrzygnięcie organu II instancji.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż należy przeprowadzić postępowanie wyjaśniające z uwzględnieniem całości materiału dowodowego co do ustalenia daty złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący pismem z dnia [...] lutego 2016 r. zwrócili się do organu I instancji o wznowienie postępowania, wskazując jako podstawę wniosku "poświadczenie nieprawdy" co do prawa dysponowania nieruchomością. W piśmie tym wskazali również, iż "zostali pozbawieni udziału w postępowaniu poprzez brak powiadomienia o zmianie decyzji".

Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. organ wezwał skarżących do sprecyzowania wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a.

Wobec braku sprecyzowania wniosku podanie skarżących z dnia [...] lutego 2016 r. pozostawiono bez rozpoznania.

Wobec tego zasadnie przyjął organ, iż pismo skarżących z dnia [...] lutego 2016 r. nie może być przyjęte jako wniosek o wznowienie postępowania. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. możliwe jest wyłącznie na wniosek strony. W skardze z dnia [...] sierpnia 2017 r. ponownie zawarli wniosek o wznowienie postępowania, który został doprecyzowany ich pismem z dnia [...] września 2017 r., z którego wynika, iż "jako strona nie braliśmy udziału w postępowaniu i nie byliśmy o nim powiadamiani". Przesłanką wznowienia jest przepis art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W myśl art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w I instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia, lub w przypadku art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. termin ten biegnie od daty dowiedzenia się o decyzji.

Uwzględniając całość materiału dowodowego, należy przyjąć, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu [...] sierpnia 2017 r., uzupełniony następnie pismem z dnia [...] września 2017 r. Skarżący wezwani przez organ do wskazania daty, kiedy dowiedzieli się o decyzji z dnia [...] września 2012 r. napisali, iż jest to data [...] stycznia 2016 r. Wobec tego należy przyjąć, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania dla skarżących upłynął w dniu [...] lutego 2016 r.

Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania jest podstawą do wydania rozstrzygnięcia o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 K.p.a.

Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Z tych względów na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.