Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 510/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 w zw. z  art. 28 par. 1 art. 58 par. 1 pkt 3 art. 73
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 8 września 2008 r. sprawy ze skargi "A" – D. N." [...] z siedzibą w S. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie skargę z dnia [...] r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania złożyła "A – D. N." [...] z siedzibą w S. Ś. mieszczącą się przy ul. [...] (zwana dalej Spółką).

Skarga została podpisana przez D. N.

Podobne skargi zostały złożone w innych sprawach na takie postanowienia organu odwoławczego.

Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci "dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę (np. odpisu KRS-u aktualnego na dzień wniesienia skargi)".

W wezwaniu tym pouczono, że nie uzupełnienie tych braków w terminie 7 dni licząc od dnia jego doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi.

Jak wynika z informacji doręczyciela uwidocznionej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwanie, przesłane na adres podany w skardze, zostało odebrane przez "osobę uprawnioną do odbioru przesyłki - syndyka". Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje też odcisk pieczątki zawierającej określenie adresata: "A – D.N." [...] [...] S. Ś. ul. [...].

Mając to na uwadze Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia [...] r. wezwał Spółkę do nadesłania "dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez syndyka – odpisu orzeczenia o ogłoszeniu upadłości lub aktualnego uwierzytelnionego odpisu z KRS-u", w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka przesłana na podany adres, zawierająca powyższe wezwanie, dnia [...] r. nie została doręczona, gdyż doręczyciel nie "zastał adresata". W związku z tym przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym fakcie pozostawiono "w skrzynce do doręczania korespondencji". Ponownie "awizowano" korespondencję dnia [...] r., jak wynika z adnotacji naniesionych na kopercie.

Do chwili obecnej w niniejszej sprawie powyższe braki nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 29 w zw. z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.) osoba uprawniona do działania w imieniu jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Taką jednostką mającą zdolność sądową jest między innymi spółka komandytowa działająca w oparciu o art. 8 k.s.h. Prawo do reprezentowania tej spółki mają komplementariusze, których z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie pozbawiono tego prawa (art. 117 k.s.h.), a w przypadku ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację jej majątku – syndyk, w myśl art. 173 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535 z późn. zm.).

W przedmiotowej sprawie, po uzyskaniu informacji, że Spółka jest w stanie upadłości (adnotacje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i odcisk pieczęci), wezwano ją do nadesłania stosownych dokumentów określających umocowanie do reprezentowania strony przez syndyka.

Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona z zastosowaniem doręczenia zastępczego zgodnie z przepisem art. 73 P.p.s.a. o treści ustalonej na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 (Dz. U. z dnia 7 marca 2006 r. Nr 38, poz. 268).

W wyroku tym TK orzekł, że art. 73 P.p.s.a. w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu TK zauważył, że art. 73 P.p.s.a. wymaga jednokrotnego awizowania pisma i nie przewiduje powtórzenia awizowania pisma, a termin siedmiodniowy powoduje, że ewentualne powtórne awizowanie przesyłki i tak nie przedłużałoby terminu doręczenia dla stosowania instytucji doręczenia zastępczego istotne znaczenie ma kwestia, czy strona wie o wszczęciu postępowania. Jeżeli strona nie wie o toczącym się postępowaniu, nie można wymagać od niej, aby liczyła się z ewentualnością nadejścia pisma procesowego. Jeżeli natomiast strona wie o wszczęciu postępowania, musi liczyć się z nadchodzeniem pism sądowych w danej sprawie. W związku z tym TK uznał, że regulacje zawarte w tym przepisie nie odpowiadają wymogom sprawiedliwej procedury sądowej. W jego ocenie termin odbioru przesyłki awizowanej nie może być nadmierne krótki, powinien jednak odpowiadać wymogom sprawności proceduralnej. Jednocześnie ustawa powinna ustanawiać wymóg ponawiania zawiadomienia o przesyłce, tak aby ograniczyć ryzyko jej niedotarcia do adresata.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru i opisu zawartego na zwrotnej kopercie przesyłkę należy uznać za doręczoną z upływem dnia [...] r., gdyż w sprawie wszczętej skargą Spółki przesyłka sądowa była dwukrotnie awizowana (ostatnie awizo dnia [...] r.).

Tym samym należy przyjąć, że dnia [...] r. upłynął wyznaczony termin do usunięcia wskazanych braków skargi, których Spółka nie uzupełniła, a Sąd jest zobowiązany badać, czy nie występują braki formalne skargi oddzielnie w każdej sprawie zawisłej przed Sądem.

Mając to na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z powyższymi przepisami.