Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 3/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego_D
Powołane przepisy: article: art. 13, 59 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.  92 ust. 4 i 5
journal: Dz.U. 2003 nr 162 poz 1568
law: Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
article: par. 1 pkt 13 i 7
journal: Dz.U. 2003 nr 72 poz 652
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz  ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na bezczynność Kierownika Delegatury w P. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w L. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaleceń konserwatorskich postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.


UZASADNIENIE

Z.K., reprezentowana przez adw. A.B., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Kierownika Delegatury w P. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w L., w sprawie wydania zaleceń konserwatorskich w formie pisemnej na rzecz skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Nieliczne wyjątki od tej zasady, wprowadzane rozporządzeniami Prezydenta RP, nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.). Zgodnie z treścią przepisu § 1 pkt 13 wskazanego rozporządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego zaś pkt [...] stanowi, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. właściwy jest dla województwa [...].

Z art. 92 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2003 r. Nr 162 poz. 1568) wynika, że delegatura wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków, którą kieruje kierownik, wchodzi w skład wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków. W przedmiotowej sprawie siedzibą Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków jest L.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że sądem właściwym miejscowo w niniejszej sprawie jest, w świetle art. 13 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w L.

Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Przepis ten stanowi jednocześnie, iż postanowienie sądu w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Z tych względów, na podstawie cytowanego przepisu, orzeczono jak w sentencji postanowienia.