Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1016/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
6135 Odpady
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 4  ust. 2
journal: Dz.U. 1996 nr 132 poz 622
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant: Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Prokuratura Rejonowego w B. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta B. 1. stwierdza nieważność § 1 pkt 2-11, pkt 14, pkt 15 i pkt 18; § 3 pkt 2, pkt 3 i pkt 6; § 11; § 12 pkt 7, § 16, § 22 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, § 23 ust. 5 i ust. 8, § 25 ust. 1 i ust. 2; § 26 ust. 3 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta B., 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w zakresie, w którym stwierdzono jej nieważność.


UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Brodnicy złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Brodnicy Nr XXXI/359/2010 z dnia 22 kwietnia 2010r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Brodnicy, zarzucając jej naruszenie art. 7 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.) w zw. z § 135, § 137, § 143, § 147 ust. 1, § 149 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie Zasad techniki prawodawczej (Dz. U Nr 100, poz. 908), poprzez powtórzenie przepisów ustaw zawierających definicje pojęć, odmienne definiowanie pojęć zdefiniowanych przez ustawodawcę, sformułowanie definicji nowych pojęć bez upoważnienia ustawowego, a także zamieszczenie w uchwale przepisów regulujących sprawy wykraczające poza upoważnienie ustawowe rady gminy, w tym: nałożenie na właścicieli nieruchomości nieprzewidzianych przepisami praw i obowiązków, uregulowanie obowiązków dotyczących hodowli gołębi, które nie zaliczają się do zwierząt gospodarskich oraz nałożenie obowiązków określonych na podstawie innych ustaw.

Jak wskazano w skardze, w związku ze szczególnym miejscem prawa miejscowego w hierarchii źródeł prawa, regulamin, będący aktem prawa miejscowego, formułuje postanowienia jedynie w granicach upoważnienia ustawowego, regulując wyłącznie kwestie wynikające z delegacji ustawowej.

Skarżący podniósł, iż podejmując zaskarżoną uchwałę, ustawodawca przekroczył upoważnienie ustawowe wynikające z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (u.c.p.g.), a w szczególności nie zastosował się do Zasad techniki prawodawczej. Zgodnie z § 137 w zw. z § 143 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie Zasad techniki prawodawczej nie powtarza się definicji ustawowych, co miało miejsce w przedmiocie kwestionowanego regulaminu. Prokurator wskazał pojęcia:

1) "odpadów medycznych" (§ 1 pkt 6 uchwały), uprzednio zdefiniowanego w art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach;

2) "nieczystości ciekłych" (§ 1 pkt 9 uchwały), uprzednio zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 pkt 1 u.c.p.g.;

3) "zbiorników bezodpływowych" (§ 1 pkt 10 uchwały), uprzednio zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 pkt 5 u.c.p.g.;

Prokurator zwrócił ponadto uwagę, iż poszczególne pojęcia regulaminu zawierają pojęcia zdefiniowane w sposób odmienny, niż w definicjach ustawowych, wskazując pojęcia:

1) ."odpadów niebezpiecznych" (§ 1 pkt 4 uchwały), uprzednio zdefiniowanego w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach;

2) "przedsiębiorcy" (§ 1 pkt 11 uchwały), uprzednio zdefiniowanego w art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Prokurator zauważył ponadto, iż Rada Gminy Brodnica wprowadziła własne definicje pojęć, wskazując: "zmieszane odpady komunalne" (§ 1 pkt 2 uchwały), "odpady wielkogabarytowe" (§ 1 pkt 3), "odpady organiczne" (§ 1 pkt 5), "odpady z remontów" (§ 1 pkt 7), "surowce wtórne" (§ 1 pkt 8), "obiekty użyteczności publicznej" (§ 1 pkt 14), "tereny użytku publicznego" (§ 1 pkt 15), "osoby utrzymujące zwierzęta domowe" (§ 1 pkt 18).

Skarżący podniósł, iż przedmiotowy regulamin nakłada na właścicieli nieruchomości dodatkowe, nieprzewidziane powszechnie obowiązującymi przepisami prawa i obowiązki i zakazy, wymieniając: obowiązek przechowywanie określonych dokumentów przez okres 12 miesięcy (§ 3 ust. 1 pkt 2 uchwały), obowiązek zmniejszania objętości powstałych na terenie nieruchomości odpadów (§ 3 ust. 1 pkt 3), obowiązek utrzymywania pojemników na odpady w określony sposób (§ 3 ust. 1 pkt 6), obowiązek kompostowania odpadów organicznych (§ 11), zakaz spalania odpadów na powierzchni ziemi oraz w instalacjach grzewczych budynków (§ 12 ust. 7), obowiązek niezwłocznego usuwania odpadów powstałych w wyniku remontu (§ 22 ust. 1 pkt 2), zakaz wyprowadzania psów na poszczególne tereny (§ 23 ust. 5), obowiązek uzyskania pisemnej zgody sąsiadów na utrzymywanie zwierząt domowych w ilości powyżej dwóch sztuk (§ 23 ust. 8), czy nałożenie na właścicieli nieruchomości kosztów przeprowadzenia deratyzacji (§ 26 ust. 3). Postanowienia te, jak wskazał skarżący, narzucają właścicielom określony sposób postępowanie z przedmiotami stanowiącymi ich własność.

Prokurator podniósł, iż zgodnie z § 22 ust. 1 pkt 1 Regulaminu, na właścicieli nieruchomości nałożony został obowiązek uprzątnięcia błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodnika przylegającego bezpośrednio do granicy nieruchomości, co oznacza szersze ujęcie tej powinności, niż wskazuje art. 5 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Ponadto, jak wskazał skarżący Rada Miejska w Brodnicy uregulowała w Rozdziale 10 Regulaminu obowiązki dotyczące hodowli gołębi, niezaliczających się ani do zwierząt gospodarskich, ani do zwierząt domowych.

Prokurator podniósł wreszcie, iż Regulamin zawiera kwestie dotyczące obowiązków zarządcy drogi w zakresie utrzymania czystości i porządku na drogach publicznych, przy czym obowiązki te uregulowane zostały już w ustawie z dnia 21 marca1985r. o drogach publicznych.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Brodnicy podniosła, iż w dniu 27 września 2010r. Rada rozpatrywać będzie nowy projekt uchwały w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, w całości uwzględniający zarzuty skargi.

Pismem z dnia 28 września 2010r. Rada Miejska w Brodnicy przesłała Uchwałę Nr XXXV/399/2010 z dnia 27 września 2010r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Brodnicy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę uznać należy za zasadną.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.), rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, będący aktem prawa miejscowego. Regulamin, o którym mowa, określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące: 1) wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości obejmujących: a) prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych, w tym powstających w gospodarstwach domowych odpadów niebezpiecznych, odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz odpadów z remontów, b) uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących do użytku publicznego, c) mycie i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami naprawczymi; 2) rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych urządzeń i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu: a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach, b) liczby osób korzystających z tych urządzeń; 3) częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego; 4) maksymalnego poziomu odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dopuszczonych do składowania na składowiskach odpadów; 5) innych wymagań wynikających z gminnego planu gospodarki odpadami; 6) obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku; 7) wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach; 8) wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania.

Regulamin utrzymania czystości i porządku w gminie jest, co wprost wynika z przytoczonego powyżej art. 4 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, aktem prawa miejscowego. Zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, akty prawa miejscowego stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Akty prawa miejscowego wydawane są w formie uchwał przez organy uchwałodawcze samorządu terytorialnego: radę gminy, radę powiatu, sejmik województwa. Gmina, jako podstawowa jednostka samorządu terytorialnego, wykonuje te zadania samorządu terytorialnego, które nie zostały zastrzeżone dla innych jednostek samorządu terytorialnego, jednym z których jest dbanie o utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy. Zadanie to realizowane jest w formie aktu miejscowego – właściwego regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminie.

Zgodnie z konstytucyjną zasadą legalizmu akty prawa miejscowego wydawane są na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy jest aktem prawa miejscowego wydanym przez radę gminy zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. jedn. Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1561 ze zm.), według którego na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Upoważnienie ustawowe dla przedmiotowego regulaminu zawiera cytowany już art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (u.c.p.g.), oznacza to, że wydając akt prawa miejscowego, rada gminy nie może w żaden sposób wystąpić poza przedmiotowe granice upoważnienia zawartego w ustawie – regulamin utrzymania czystości i porządku w gminie zawierać może jedynie kwestie wymienione w sposób enumeratywny w treści art. 4 ust. 1 u.c.p.g., odstępstwa natomiast od tego katalogu, traktowane być winny jako istotne naruszenia prawa. Zauważyć ponadto należy, iż organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego związany jest zasadami techniki prawodawczej, które określa rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie Zasad techniki prawodawczej (Dz. U Nr 100, poz. 908), stosowane w sposób odpowiedni również do aktów prawa miejscowego, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.

Jak już zostało powiedziane, wykroczenie poza upoważnienie wynikające z ustawy stanowi naruszenie prawa. Naruszeniem takim jest powtarzanie w treści regulaminu przepisów zawartych zarówno w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, jak i w innych aktach normatywnych. Zgodnie bowiem z § 118 w związku z § 143 rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie Zasad techniki prawodawczej, w aktach prawa miejscowego nie powtarza się przepisów ustawy upoważniającej oraz przepisów innych aktów normatywnych. Naruszenie prawa stanowi ponadto odmienne interpretowanie pojęć zawartych w ustawie, czy też regulowanie pewnych kwestii inaczej, niż uczynił to ustawodawca. Akt prawa miejscowego, jako wydany na podstawie upoważnienia ustawowego nie może naruszać delegacji ustawowej.

Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie przez Prokuratura Rejonowego w Brodnicy jest uchwała Rady Miejskiej w Brodnicy Nr XXXI/359/2010 z dnia 22 kwietnia 2010r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Brodnicy, w treści której skarżący zwrócił uwagę na popełnione przez uchwałodawcę istotne naruszenia prawa. Zarzuty te należy podzielić.

Badając zaskarżoną uchwałę, w istocie zauważyć trzeba, że wydający ją organ dokonał powtórzenia definicji pojęć uprzednio już zdefiniowanych w ustawach. Wymienione bowiem w postanowieniach ogólnych Regulaminu "odpady medyczne", zdefiniowane jako "odpady powstające w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny", uprzednio zdefiniowane zostały w identycznej treści w art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (t. jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 39, poz. 251 ze zm.), "nieczystości ciekłe" zdefiniowano jako "ścieki gromadzone przejściowo w zbiornikach bezodpływowych", co stanowi powtórzenie definicji zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.), "zbiorniki bezodpływowe" zdefiniowano natomiast, jako "instalacje i urządzenia przeznaczone do gromadzenia nieczystości ciekłych w miejscu ich powstawania", co wprost powiela definicję zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 5.

Kolejnym zasadnie dostrzeżonym przez skarżącego naruszeniem prawa jest odmienne definiowanie pojęć uprzednio w ustawie zdefiniowanych. Rada Miejska w Brodnicy definiując pojęcie "odpady niebezpieczne" (§ 1 pkt 4 uchwały) określiła je, jako "frakcje odpadów niebezpiecznych w rozumieniu ustawy o odpadach", tymczasem z ustawy o opadach wynika, iż odpady niebezpieczne są to odpady należące do kategorii lub rodzajów odpadów określonych na liście A załącznika nr 2 do ustawy oraz posiadające co najmniej jedną z właściwości wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy lub należące do kategorii lub rodzajów odpadów określonych na liście B załącznika nr 2 do ustawy i zawierające którykolwiek ze składników wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy oraz posiadające co najmniej jedną z właściwości wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy. Kolejnym odmiennie zdefiniowanym przez Radę Miejską w Brodnicy jest pojęcie "przedsiębiorcy" (§ 1 pkt 11 uchwały). Termin ten w ustawie z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) określony został w art. 4 ustawy, zgodnie z którym przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. W przedmiotowej uchwale przedsiębiorcę zdefiniowano natomiast jako przedsiębiorstwa będące gminnymi jednostkami organizacyjnymi lub podmiotami posiadającymi ważne zezwolenia wydane przez Burmistrza Miasta Brodnicy na prowadzenie działalności w zakresie: odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych.

Podzielić należy ponadto sformułowany przez skarżącego zarzut sformułowania przez uchwałodawcę definicji pojęć wykraczających poza zawarte w ustawie upoważnienie: "zmieszane odpady komunalne" (§ 1 pkt 2 uchwały), zdefiniowane jako "odpady związane z bytowaniem człowieka np. resztki spożywcze, opakowania towarów codziennego użytku, uszkodzone naczynia, tekstylia, puszki itp., zbierane do typowych pojemników";"odpady wielkogabarytowe" (§ 1 pkt 3), określone jako "odpady komunalne, które nie mogą być umieszczone, ze względu na swoje rozmiary lub masę w typowych pojemnikach"; "odpady organiczne" (§ 1 pkt 5), zdefiniowane jako "odpady ulegające biodegradacji w rozumieniu ustawy o odpadach"; "odpady z remontów" (§ 1 pkt 7), rozumiane jako "frakcje odpadów powstających w wyniku remontów w gospodarstwach domowych"; "surowce wtórne" (§ 1 pkt 8), mianem których Rada określa "wyselekcjonowane z odpadów komunalnych frakcje nadające się do gospodarczego wykorzystania np. papier, szkło, tworzywa sztuczne"; "obiekty użyteczności publicznej" (§ 1 pkt 14), rozumiane w szczególności jako "urzędy organów administracji publicznej, zakłady opieki zdrowotnej i opieki społecznej szkoły i placówki w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, placówki kulturalno – oświatowe"; "tereny użytku publicznego" (§ 1 pkt 15) zdefiniowane jako "ulice, parki, place oraz inne miejsca ogólnodostępne"; a także "osoby utrzymujące zwierzęta domowe" (§ 1 pkt 18) rozumiane jako właściciele lub opiekunowie zwierząt domowych".

Za niezasadne uznać należy także nałożenie przez Radę Miasta Brodnicy na właścicieli nieruchomości obowiązków oraz zakazów, które nie zostały przewidziane przepisami prawa. Brak jest bowiem podstawy do nałożenia na właścicieli nieruchomości obowiązku przechowywanie określonych dokumentów przez okres 12 miesięcy (§ 3 ust. 1 pkt 2 uchwały), obowiązku zmniejszania objętości powstałych na terenie nieruchomości odpadów (§ 3 ust. 1 pkt 3), obowiązku utrzymywania pojemników na odpady w takim stanie sanitarnym i technicznym, aby korzystanie z nich mogło odbywać się bez przeszkód i powodowania zagrożeń dla zdrowia użytkowników, a w szczególności utrzymywania ich w czystości (§ 3 ust. 1 pkt 6), obowiązek kompostowania odpadów organicznych na terenie nieruchomości, na której powstały, z zastrzeżeniem, że nie może to powodować uciążliwości dla użytkowników sąsiednich nieruchomości, lub selektywnego gromadzenia przez właściciela nieruchomości w workach lub pojemnikach dostarczonych przez firmę wywozową (§ 11), zakazu spalania odpadów na powierzchni ziemi oraz w instalacjach grzewczych budynków (§ 12 ust. 7), obowiązku niezwłocznego usuwania odpadów powstałych w wyniku remontu (np. gruzu) (§ 22 ust. 1 pkt 2), zakazu wyprowadzania psów i innych zwierząt domowych na teren placów gier i zabaw, piaskownic dla dzieci, plaż, kąpielisk, boisk szkolnych, ogródków przedszkolnych (§ 23 ust. 5), obowiązku uzyskania pisemnej zgody sąsiadów na utrzymywanie zwierząt domowych w ilości powyżej dwóch sztuk (§ 23 ust. 8), czy nałożenia na właścicieli nieruchomości kosztów przeprowadzenia deratyzacji (§ 26 ust. 3).

Słusznie ponadto Prokurator zwrócił uwagę na to, iż gołębie nie zaliczają się ani do zwierząt gospodarskich w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 15 ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (do którego odsyła art. 4 pkt 18 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt), ani do zwierząt domowych (art. 4 pkt 17 ustawy o ochronie zwierząt), (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt II SA/Go 392/08). Tym samym w nie jest możliwe regulowanie w Regulaminie obowiązków dotyczących hodowli gołębi.

Reasumując, zauważyć należy, iż stanowiąc przepisy prawa miejscowego w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, organ uchwałodawczy formułować musi zawarte w nich postanowienia na podstawie i w granicach udzielonego mu w tym przedmiocie upoważnienia ustawowego – pogląd taki wyrażony i ugruntowany został w licznym orzecznictwie sądowym. Wszelkie odstępstwa od delegacji ustawowej, powtarzanie definicji ustawowych, czy formułowanie własnych definicji bez ustawowego upoważnienia skutkować musi wyeliminowaniem uchwały z obrotu prawnego.

Bez względu na rozstrzygnięcie pozostaje fakt wydania przez Rada Miejska w Brodnicy Uchwały Nr XXXV/399/2010 z dnia 27 września 2010r. w sprawie przyjęcia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Brodnicy, która, respektując zastrzeżenia Prokuratury, zastąpiła zaskarżoną uchwałę, wojewódzki sąd administracyjny, w ramach swojej kompetencji zobowiązany jest bowiem skontrolować akt będący przedmiotem skargi i wydać w tym przedmiocie stosowne rozstrzygnięcie.

Sąd nie uwzględnił wniosku prokuratora o cofnięcie skargi uznając, że umorzenie postępowania spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności (art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 oparte zostało o art. 152 wyżej wskazanej ustawy.