Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1079/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2 w zw. z  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T.G. na działania Prezydenta [...] postanawia : przyznać T. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez T.G. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymującą się z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych w wysokości kilku złotych dziennie. Wnioskodawca oświadczył, że został eksmitowany do lokalu socjalnego, za który opłaca część czynszu w wysokości 40,00 złotych, a pozostałą część opłaca pomoc społeczna.

Z nadesłanych do Sądu w dniu 28 kwietnia 2011 r. (data stempla biura podawczego) do sprawy o sygn. akt (VII SAB/Wa 11/11) dodatkowych wyjaśnień wynika, że dochody jakie wnioskodawca uzyskuje z tytułu zbieractwa wynoszą kilka złotych dziennie i oscylują pomiędzy kwotą 5,00 a 10,00 złotych dziennie. Należy zatem przyjąć, że miesięczny dochód wnioskodawcy waha się pomiędzy kwotą 150,00 a 300,00 złotych. Wnioskodawca oświadczył, że w mieszkaniu w którym zamieszkuje nie ma gazu i telefonu, a także nie było energii elektrycznej przez miesiąc. Oświadczył, że na bieżące utrzymanie siebie, w tym na zakup żywności pozostaje mu kwota około 100,00 złotych. Wyjaśnił, że odzieży nie kupuje, gdyż nosi ubrania, które posiadał już wcześniej. Wskazał, że nie uzyskuje żadnej pomocy od rodziny, znajomych, organizacji społecznych lub państwowych, oprócz refundacji części czynszu za mieszkanie przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Wnioskodawca oświadczył, że opłaca czynsz za mieszkanie, który wynosi 40,00 złotych. Zaznaczył, że oprócz ww. dochodu ze zbieractwa surowców wtórnych nie uzyskuje żadnych innych dochodów.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.

Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawca utrzymujący się samodzielnie z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku we własnym utrzymaniu koniecznym. Uznano, że sytuacja materialna w jakiej obecnie znajduje się wnioskodawca jest na tyle trudna, iż uzasadnia przychylenie się do wniosku i przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od koszów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.