Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1131/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 541
law: Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Dnia 8 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Referent- stażysta Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2018 roku sprawy ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r, poz. 541), utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatrzymania J.F. prawa jazdy kat. ABCE o nr [...] wydanego w dniu 30 sierpnia 2012r. przez Starostę [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] orzekł o zatrzymaniu J.F. prawa jazdy kategorii ABCE nr [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. W dniu 16 listopada 2015 r. wpłynął bowiem do organu wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w związku z przekroczeniem 24 punktów, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.

W dniu 25 stycznia 2016r. pełnomocnik skarżącego złożył odwołanie od wskazanej powyżej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...]. o zatrzymaniu prawa jazdy kat. ABCE.

Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2016r., sygn. akt III SA/Łd 262/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Natomiast wyrokiem z dnia 7 marca 2017r., sygn. akt l OSK 2364/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. z dnia [...], nr [...] wskazując, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak było podstaw do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a strona uchybiła terminowi bez swojej winy. NSA zobowiązał organ II instancji do merytorycznego rozpoznania odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] wniesionego przez pełnomocnika skarżącego uznając, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 18 stycznia 2015r., w której to dacie organ administracji doręczył pismo z dnia 13 stycznia 2015r.

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przywróciło termin do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] o zatrzymaniu prawa jazdy.

Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] w mocy wskazało, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 541 ze zm.), do dnia 3 czerwca 2018r. starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. W myśl wyżej przywołanego art. 130 ust. 1 ustawy -Prawo o ruchu drogowym, policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.

W rozpatrywanej sprawie nie jest sporne, że organy ruchu drogowego stwierdziły, iż J.F. w okresie od dnia 2 grudnia 2014r. do dnia 24 września 2015r. 9-krotnie dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego, za co uzyskał 27 punktów. Okoliczność ta wynika wprost z dokumentu urzędowego, tj. pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. znak: [...] z dnia 10 listopada 2015r. i z dnia 11 października 2015r.. Pismo to wskazuje zarówno daty w jakich strona naruszyła przepisy ruchu drogowego, rodzaj naruszeń, jak i przypisaną tym naruszeniom odpowiednia liczbę punktów, określoną zgodnie z zasadami wynikającymi z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012r., poz. 488).

Powyższe ustalenia dodatkowo potwierdza pismo z dnia 24 lipca 2017r. znak: [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., że wniosek o sprawdzenie kwalifikacji i wniosek o skierowanie na badanie psychologiczne nr [...] z dnia 10 listopada 2015r. jest aktualny. W okresie od dnia 2 grudnia 2014r. do dnia 24 września 2015r. skarżący zgromadził 27 punktów za wielokrotne naruszenia przepisów ruchu drogowego.

Odnosząc się do zarzutu postawionego w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że zarówno organ I instancji, jak również SKO nie jest organem prowadzącym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, bowiem ewidencję taką, zgodnie z obowiązującym § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego prowadzi co do zasady Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. Starosta zaś orzekając w przedmiotowej sprawie związany był domniemaniem prawdziwości informacji zawartych w dokumencie urzędowym, tj. sformalizowanej informacji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., co do uzyskania przez skarżącego liczby punktów karnych uzasadniających wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Organ administracji nie może dokonywać oceny zasadności uznania, czy ktoś przekroczył przepisy ruchu drogowego czy też "prawidłowości zakwalifikowania" przekroczenia przepisów ruchu drogowego przez osobę, wobec której komendant wojewódzki Policji wystąpił ze stosownym wnioskiem. Prowadzone przez organ Policji czynności ewidencyjne, o których mowa w przepisach rozporządzenia w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego mają charakter materialno-techniczny i mogą być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego. Strona zainteresowana wykreśleniem punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego może zwrócić się o podjęcie określonego aktu i czynności przez właściwy organ Policji, a w razie jego milczenia może skorzystać ze skargi w oparciu o przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zatem ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowania w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego.

Wnioski dowodowe złożone przez pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia 18 sierpnia 2017r. są chybione i nie podlegają uwzględnieniu albowiem po pierwsze wnioski te dotyczą okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, a po drugie zmierzają do zanegowania zasadności nałożenia na skarżącego 27 punktów karnych i dokonania w tym zakresie stosownych wpisów (bądź korekt) w prowadzonej ewidencji punktów karnych podczas, gdy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie prowadzi w tym zakresie żadnego postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. pismem z dnia 29 czerwca 2017r. zwróciło się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o zajęcie stanowiska, co do aktualności stwierdzenia, iż J.F. w okresie od dnia 2 grudnia 2014r. do dnia 24 września 2015r. 9-krotnie dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego, za co uzyskał 27 punktów karnych. W uzyskanej odpowiedzi Komendant Wojewódzki Policji w Ł. potwierdził aktualność ww. informacji (w tym również aktualność wniosków o sprawdzenie kwalifikacji i o skierowanie na badanie psychologiczne nr [...]), wskazując zarówno datę i miejsce popełnienia wykroczenia drogowego za które nałożono punkty karne, jak również Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wskazał również odbyte przez Stronę szkolenia.

Reasumując powyższe, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło, że zaistniały stan faktyczny, wypełnia dyspozycję wyżej przywołanego art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Podjęta przez organ I instancji zaskarżona decyzja nie należy do kategorii decyzji uznaniowych, w związku z powyższym organ administracji publicznej, stosując przepisy wyżej przywołanej ustawy - obowiązany jest do jej wydania.

W rozpoznawanej sprawie w żadnej mierze nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania (zarówno podmiotowa jak i przedmiotowa), a powoływana przez pełnomocnika strony okoliczność upływu znacznego okresu czasu od wszczęcia postępowania - pozostaje zupełnie bez jakiegokolwiek znaczenia dla dalszego procedowania tej sprawy, albowiem po pierwsze nie istnieje norma prawna która by ograniczała długość prowadzonego w tym zakresie postępowania; a po drugie stosownie do § 6 ust. 1 rozporządzenia, organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego:

1) jeżeli wydano decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, z wyjątkiem decyzji, o której mowa w ar t. 140 ust. l pkt l, la lub 4 lit. b lub c ustawy;

2) w razie otrzymania informacji o pozytywnym wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, o którym mowa w art. 114 ust. 1:

a) pkt 1 lit. a ustawy, jeżeli sprawdzenie to obejmowało umiejętności praktyczne i wiedzę teoretyczną,

b) pkt 1 lit. b albo pkt 2 ustawy;

3) jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. l pkt 3 ustawy - 20 punktów;

4)w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, z zastrzeżeniem § 8 ust. 4-6.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącego zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.;

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy;

- art. 6, art. 7 i art. 7a K.p.a. polegające na rozstrzygnięciu postępowania na niekorzyść strony przy wątpliwościach co do treści normy prawnej;

- art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez odmówienie zawieszenia postępowania odwoławczego do czasu udzielenia informacji przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o ilości punktów karnych nałożonych na skarżącego;

- art. 9 i art. 11 K.p.a poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Starosty [...];

obrazę przepisów prawa materialnego, tj.;

- art. 114 ust. 1 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że organ jest związany wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji, w sytuacji gdy strona kwestionowała ilość nałożonych na nią punktów karnych;

- art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r., póz. 541), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji.

wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że wskazana ilość punktów karnych nie dawała Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Ł. podstawy do złożenia w dniu 10 listopada 2015 r. wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie. Z uwagi jednak na upływ czasu a zatem i wykreślenie punktów karnych, które ulegają wykreśleniu po roku od ich nałożenia - a w omawianym czasie nie zaszła okoliczność, która by tę regułę wykluczała - wydanie decyzji o zatrzymaniu J.F. było błędne. Podał, że § 5 ust. 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, stanowi, że organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji wpis tymczasowy, o którym mowa w § 4 ust. 2, jeżeli w postępowaniu w sprawie o naruszenie prowadzonym przez właściwy organ stwierdzono, że nastąpiło przedawnienie karalności, a ponadto zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy - 20 punktów. Z uwagi na znaczny upływ czasu od dnia złożenia wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji (niemalże dwa lata), zasadne jest zweryfikowanie twierdzeń organów Policji. Popełnione zaś wykroczenia w dniach 15 stycznia 2015 r. oraz 25 lutego 2015 r. z uwagi na brzmienie art. 45 § 1 Kodeksu wykroczeń z uwagi na upływ 2 lat od popełnienia czynu, uległy już przedawnieniu. Powoduje to, że nie zachodzą przesłanki do zatrzymania prawa jazdy z uwagi na nieprzekroczenie 24 punktów karnych.

Ponadto pełnomocnik podniósł, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych Innych ustaw (Dz.U. z 2015r., poz. 541), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, do dnia 3 stycznia 2016r. starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4. Wskazany w ustawie termin zatem minął i wydanie decyzji organu l instancji, skutecznie doręczonej stronie już po upływie tego okresu, obligował organ do umorzenia postępowania. Wbrew twierdzeniom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., obowiązywanie wspomnianego przepisu do dnia 3 czerwca 2018 r. nastąpiło na podstawie art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016r., poz. 2001), która jednak została wydana już po wydaniu decyzji przez organ l instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2017r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.

Z przytoczonych przepisów wynika, że sąd administracyjny rozpoznając sprawę bada, czy postępowanie, w wyniku którego wydany został zaskarżony akt przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami je regulującymi, czy ustalenia faktyczne mają oparcie w zebranym w sprawie materiale i czy ustalony stan faktyczny wyczerpuje dyspozycję przepisu powołanego przez organ jako podstawa prawna rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy i w granicach sprawy; nie będąc jednak, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną decyzję z uwzględnieniem powyżej wskazanych kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] orzekającą o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii ABCE do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Decyzja ta jest konsekwencją przekroczenia przez skarżącego liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Stan faktyczny przyjęty przez organy za podstawę faktyczną rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości i wynika z załączonych do akt sprawy dokumentów. Skarżący otrzymał 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 2 grudnia 2014 r. do 24 września 2015 r., co wynika z przesłanego przez Wojewódzkiego Komendanta Policji w Ł. do Starosty [...] wniosku o sprawdzenie kwalifikacji. W związku z zastrzeżeniami zgłaszanymi przez skarżącego i powołaniem się przez niego na fakt odbycia szkoleń w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł. w dniu 18 kwietnia 2015 r. i w dniu 20 października 2015r. organ zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o zajęcie stanowiska w sprawie zasadności wystosowania wniosku o sprawdzenie kwalifikacji oraz skierowania na badanie psychologiczne. Z wyjaśnień udzielonych przez KWP w Ł. w piśmie z dnia 11 października 2015 r. (k- 14 akt adm.) jednoznacznie wynika, że w prowadzonej przez ewidencji został odnotowany fakt odbycia szkoleń i szkolenie z dnia 18 kwietnia 2015 r. spowodowało zmniejszenie o 6 liczby posiadanych punktów. Zostały one odjęte od wpisu odpowiadającego naruszeniu popełnionemu najwcześniej, tj. z dnia 2.12.2014 r. (§ 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 poz. 488 ). Gdyby nie odbyte szkolenie za zdarzenie z dnia 2.12.2014 r. skarżący miałby wykazane 10 pkt a nie 4 pkt. Szkolenie z 20 października 2015 r. nie zostało uwzględnione, gdyż skarżący przed jego rozpoczęciem dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych przekroczyła 24.

Aktualność wniosków o sprawdzenie kwalifikacji oraz o skierowanie na badanie psychologiczne Komendant Wojewódzki Policji potwierdził ponownie, na zapytanie organu, w piśmie z dnia 1 sierpnia 2017 r. Z powyższych względów, w ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a.

Postępowanie w przedmiotowej sprawie toczyło się w trybie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz. 541 ze zm.), który stanowi, że do dnia 3 czerwca 2018 r. starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.).

Pierwotnie ustawa o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw przewidywała wydawanie przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy do dnia 3 stycznia 2016 r., ale następnie termin ten został przedłużony w dniu 31 grudnia 2015r. do dnia 31 grudnia 2016 r. ( Dz. U. 2015 poz. 2183 art. 6) , a potem w dniu 1 stycznia 2017 r. do dnia 3 czerwca 2018 r. ( Dz. U. 2016, poz. 2001 art. 4). Ustawa weszła w życie w dniu 18 maja 2015 r.

Wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie powyżej cytowanego przepisu nie jest pozostawione przez ustawodawcę do uznania organu. Sformułowanie "starosta wydaje decyzję" oznacza, że decyzja ma charakter związany, a więc organ ma obowiązek wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy kierowcy, co do którego komendant wojewódzki Policji skierował wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych. Organ orzekający w sprawie zatrzymania prawa jazdy nie jest uprawniony by samodzielnie w toku prowadzonego postępowania administracyjnego uwzględniać skutki odbytego przez kierowcę szkolenia, czy prawidłowość dokonania wpisów.

Jak wynika z art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów od 0 do 10 i wpisuje do wspomnianej ewidencji. Szczegółowo kwestie te reguluje wskazane już wyżej rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012r., poz. 488). Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia ewidencję prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. Osoba zainteresowana ma prawo uzyskać od Policji ustną informację lub zaświadczenie o wpisach w ewidencji (§ 9). Zgodnie z § 7 rozporządzenia komendant wojewódzkie Policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenia .

Z treści powyższych przepisów wynika, że ewidencja, o której mowa w art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest rejestrem (wykazem), w którym wpisów dokonuje wyłącznie uprawniony do tego organ Policji. Tylko on jest także uprawniony do usuwania punktów karnych przyznanych na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy. Komendant wojewódzki Policji jest podmiotem odpowiedzialnym za prowadzenie rejestru i zgodność z prawem dokonanych w nim wpisów. Postępowanie w sprawie prawidłowości wpisu ilości punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Strona kwestionująca prawidłowość wpisu odpowiedniej ilości punktów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego może zwrócić się o podjęcie określonej czynności do organu właściwego, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji. Wpis do ewidencji kierowców stanowi czynność materialno – techniczną, która podlega odrębnej kontroli sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W razie milczenia organu strona może skorzystać ze skargi w oparciu o przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a (por. wyrok NSA z dnia 15 września 2017 r. sygn. I OSK 447/17, wyrok NSA z 31 marca 2011 r. sygn. I OSK 1013/10 , dostępne www.nsa.gov.pl).

Ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami nie mają kompetencji samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Dane zawarte we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. były okolicznością wiążącą i niepolegającą weryfikacji w ramach prowadzonego postępowania.

Nie doszło też w sprawie do naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W aktach sprawy znajdują się odpowiedzi i wyjaśnienia udzielane przez KWP, który podtrzymał swoje stanowisko o ilości punktów karnych przypisanych skarżącemu (27 punktów od 2.12.2014 r. do 24 09. 2015 r.).

Podstawą prawną rozstrzygnięcia nie był w sprawie art. 114 ust. 1 lit b ustawy - Prawo o ruchu drogowym, organ nie mógł więc dopuścić się naruszenia tego przepisu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji w ten sposób, że organ II Instancji w sposób wadliwy zastosował wprost bezpośrednie działanie prawa nowego do czynów popełnionych przez jego wejściem w życie, a który strona odnosi do faktu, że w chwili wydania decyzji przez organ I instancji art. 7 ust. 1 pkt 5 przewidywał dla starosty kompetencję do wydania decyzji "do dnia 3 stycznia 2016 r." a w chwili wydania zaskarżonej decyzji termin wskazany w tym przepisie to: "3 czerwca 2018 r." stwierdzić należy, że nie jest uzasadniony. W powyższym przepisie przedłużono jedynie w czasie kompetencję starosty do wydawania decyzji określonych w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (aktualnie do 3 czerwca 2018 r.). Poza tym brzmienie przepisu nie uległo zmianie.

W rozpoznawanej sprawie suma punktów karnych otrzymanych przez skarżącego przekroczyła liczbę 24 w dacie 24 września 2015r., tj. gdy wskazany przepis już obowiązywał. Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw weszła w życie 18 maja 2015r. w związku z tym nie ma podstaw do stawiania zarzutu naruszenia przez organ zasady niedziałania prawa wstecz.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

EC