Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 548/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant: po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 03 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi P. K. S.A. w W na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 548/08

UZASADNIENIE

W dniu [...] Burmistrz Miasta i Gminy N. działając jako wierzyciel wystawił tytuły wykonawcze nr [...] na zobowiązanego P. w W. obejmujące należności z tytułu podatku od nieruchomości. Organ podatkowy wymienił w ww. tytułach wykonawczych Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego W. jako właściwy organ egzekucyjny. Wskazany organ egzekucyjny nadał tytułom klauzule wykonalności, po czym doręczono je zobowiązanemu.

Zobowiązany po otrzymaniu ww. tytułów wykonawczych wniósł zarzuty, które zostały przekazane wierzycielowi celem zajęcia stanowiska w trybie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Burmistrz Miasta i Gminy N. postanowieniem z [...], nr [...] uznał zarzuty zobowiązanego za uzasadnione w części, tj. uznał, że Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego W. nie jest właściwym miejscowo organem egzekucyjnym dla P. w W., lecz Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w W. Natomiast za nieuzasadnione uznał zarzuty dotyczące kwoty podatku od nieruchomości podanej w tytule wykonawczym nr [...] uznając, że kwota w tym tytule została wymieniona zgodnie z faktycznym zadłużeniem P. wobec wierzyciela. Na dzień bowiem wystawienia tytułu wykonawczego – [...] - zadłużenie wynosiło [...] zł, a tytuł skierowano następnie do egzekucji [...]. Zobowiązana Spółka dokonała wpłaty dopiero [...] w wysokości [...] zł, w związku z tym wierzyciel wystąpił o ograniczenie egzekucji do kwoty [...] zł.

Pismem z dnia 08 stycznia 2008 r. zobowiązana Spółka złożyła zażalenie na wymienione postanowienie. W uzasadnieniu podano, że w dacie wszczęcia egzekucji, tj. w dacie doręczenia odpisu tytułu wykonawczego – [...] - kwota zobowiązania P. wobec Burmistrza Miasta i Gminy N. była inna niż określona w tytule wykonawczym nr [...], ponieważ przed tą datą Spółka wpłaciła należność. Spółka podniosła również, że z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że wierzyciel informację do organu egzekucyjnego o prawidłowej wysokości zobowiązania P. wystosował dopiero pismem z dnia [...]. W związku z powyższym strona zarzuciła rozstrzygnięciu naruszenie przepisu art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który stanowi, że podstawą zarzutu jest wszczęcie przez organ egzekucyjny egzekucji w stosunku do kwot niewymagalnych. Zaznaczyła, że w dacie wszczęcia egzekucji wymagalna była jedynie kwota [...] zł. W konsekwencji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Rozstrzygając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] utrzymało zaskarżone postanowienie wierzyciela w mocy. Podało, że wierzyciel w zaskarżonym postanowieniu wskazał na treść art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, według którego wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy [...] dnia [...] na kwotę [...] zł, obejmującą zadłużenie z tytułu podatku od nieruchomości za wrzesień 2006 r. Następnie wierzyciel w dniu [...] skierował tytuł wykonawczy do organu egzekucyjnego. Stosownie do art. 26 ww. ustawy organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Art. 26 § 5 tej ustawy stanowi, że do wszczęcia egzekucji dochodzi w chwili doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub w chwili doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu - zależnie od tego, które z tych zdarzeń nastąpiło wcześniej. Odpis tytułu wykonawczego jest doręczany zobowiązanemu przez organ egzekucyjny lub egzekutora w chwili przystąpienia do pierwszej czynności egzekucyjnej (art. 32). W ocenie organu II instancji można zatem stwierdzić, że do wszczęcia egzekucji dochodzi z chwilą przystąpienia organu egzekucyjnego lub egzekutora do pierwszej czynności egzekucyjnej. Z uwagi na fakt, iż dłużnik dokonał w dniu [...] wpłaty na konto Urzędu Miasta i Gminy kwoty w wysokości [...] zł, Burmistrz Miasta i Gminy N. pismem z dnia [...] ograniczył egzekucję do kwoty [...] zł.

Podkreślono, że zgodnie z art. 27 ustawy tytuł wykonawczy stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji - jest w nim wskazany obowiązek, który ma być egzekwowany. Tytuł wykonawczy nie jest wystawiany w ramach postępowania egzekucyjnego, ale przed jego wszczęciem. Wierzyciel może wystawić nowy tytuł wykonawczy o treści zmienionej w stosunku do poprzedniego tytułu wykonawczego, ale przed złożeniem organowi egzekucyjnemu wniosku o wszczęcie egzekucji. Organ II instancji wyjaśnił, iż co prawda zmiana treści tytułu wykonawczego w toku postępowania egzekucyjnego nie jest dopuszczalna (wyrok NSA z 15 grudnia 1999 r., III SA 2035/99) jednak wierzyciel ma obowiązek aktualizacji tytułu wykonawczego dotyczącego należności pieniężnych. Ponadto organ na podstawie § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 137, poz. 1541 ze zm.) ma obowiązek powiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie wysokości należności objętej tytułem wykonawczym lub o jej wygaśnięciu albo umorzeniu, co w przedmiotowej sprawie wierzyciel uczynił pismem z dnia [...] skierowanym do organu egzekucyjnego.

W konsekwencji zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ I instancji prawidłowo ustalił wielkość zadłużenia P. w W. na dzień wystawienia tytułu wykonawczego, a o dokonanej wpłacie zawiadomił organ egzekucyjny .

Na powyższe rozstrzygnięcie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu w Bydgoszczy wnosząc o jego uchylenie wraz z poprzedzającym je postanowieniem Burmistrza Miasta i Gminy N. Zarzucono zaskarżonemu postanowieniu błędną interpretację art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z jej art. 34 § 1 i art. 26 § 5 poprzez przyjęcie, iż uregulowanie przez P. części zobowiązań wobec wierzyciela, przed wszczęciem egzekucji nie skutkuje zasadnością zarzutu z art. 33 pkt 1 ustawy.

W uzasadnieniu wskazano, że zarzut naruszenia ww. przepisów dotyczy faktu wszczęcia egzekucji i związany jest z doręczeniem zobowiązanemu tytułu wykonawczego.

Strona skarżąca podniosła, że zarzut z art. 33 pkt 1 ustawy jest rozpatrywany przez organ egzekucyjny po otrzymaniu stanowiska wierzyciela (art. 34 § 2 ustawy). Stanowisko to jest dla organu egzekucyjnego wiążące, dlatego bardzo ważne jest, aby dokładnie ustalić stan faktyczny sprawy oraz prawidłowość tego stanowiska.

Zdaniem skarżącej Spółki bezsprzeczne jest, że w przedmiotowej sprawie egzekucja została zgodnie z art. 26 § 5 ustawy wszczęta [...]. P. dokonała wpłaty części zobowiązań w dniu [...] natomiast wierzyciel dopiero pismem z dnia [...] czyli już po wszczęciu egzekucji, poinformował Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego W. o dokonanej wpłacie.

Wskazano, że istotą regulacji art. 33 pkt 1 ustawy jest, aby zobowiązany nie ponosił kosztów egzekucji, tj. nie uszczuplano jego majątku oraz nie obciążały go koszty egzekucyjne w sytuacji, gdy kwoty dochodzone przez wierzyciela są w całości lub w części niewymagalne.

Zdaniem Spółki zasadność zarzutu ustala się na dzień wszczęcia egzekucji, tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., z niezrozumiałych przyczyn przyjęło, że zarzut z art. 33 pkt 1 ustawy składany z powodu wszczęcia egzekucji dotyczy wysokości zobowiązania na dzień jego wystawienia. Przyjęcie takiego stanowiska skutkowałoby tym, że w sytuacji gdy na dzień wystawienia tytułu wykonawczego zobowiązanie wynosiłoby kilka milionów złotych i zostałoby uregulowane po dacie jego wystawienia, a wierzyciel zapomniał poinformować o tym organ egzekucyjny, do którego tytuł wykonawczy skierował, to zobowiązanemu w przypadku wszczęcia egzekucji (nawet po kilku latach) grozi nie tylko konieczność poniesienia ponownie tego kosztu, ale także kosztów egzekucyjnych, gdyż nie przysługiwałby mu środek ochrony prawnej przed bezpodstawną egzekucją.

Odnosząc się do obowiązku wierzyciela poinformowania organu egzekucyjnego o zmianie zobowiązania Spółki, skarżąca wskazała, że miało to miejsce po prawie trzech tygodniach od daty płatności i związane było z wszczęciem przez organ egzekucyjny egzekucji w stosunku do częściowo niewymagalnych kwot oraz związaną z tym koniecznością wyjaśnienia przez P. przedmiotowej sprawy z wierzycielem.

Podsumowując strona stwierdziła, że z uwagi na fakt, iż egzekucja została wszczęta przez organ egzekucyjny w stosunku do całości kwoty podanej w tytule wykonawczym (tj. [...] zł), to w stosunku do całej kwoty objętej tytułem wykonawczym został zastosowany środek egzekucyjny (zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego nr [...] z[...]), pomimo że w dacie wszczęcia egzekucji wymagalna była jedynie kwota [...] zł.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o odrzucenie skargi argumentując, że została złożona w dniu [...] tj. po upływie 30-dniowego terminu .

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 162/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę P. S. A. z siedzibą w W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Rozpatrując złożoną przez Spółkę skargę kasacyjną na ww. postanowienie WSA, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008r., sygn. akt II GSK 713/08 uchylił powyższe rozstrzygnięcie uznając, że skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy wskazać, że sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) uchyla postanowienie wydane przez organ administracyjny jeżeli stwierdzi, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Spór sprowadza się do ustalenia, czy dokonanie częściowej wpłaty przez Spółkę w okresie pomiędzy doręczeniem tytułu wykonawczego organowi egzekucyjnemu, a doręczeniem odpisu tego tytułu stronie skarżącej i zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego, skutkuje uwzględnieniem zarzutu stosownie do art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Na podstawie art. 33 pkt 1 ww. ustawy podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku.

Zgodnie natomiast z art. 34 § 1 ustawy zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca.

W ocenie Sądu istotne w sprawie jest, czy na moment wszczęcia postępowania egzekucyjnego była wymagalna zaległość w kwocie podanej przez wierzyciela w tytule wykonawczym. W pierwszej zatem kolejności należy ustalić moment wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że odpis tytułu wykonawczego został doręczony zobowiązanej [...] i jest to data wszczęcia egzekucji stosownie do przepisu art. 26 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na podstawie tego przepisu wszczęcie egzekucji administracji następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Zgodzić się należy ze skarżącą Spółką, że na moment wszczęcia egzekucji była ona zobowiązana do wpłacenia innej kwoty niż wykazana w tytule wykonawczym.

Sąd zauważa, iż przesądzające dla oceny zaskarżonego postanowienia ma ustalenie momentu wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a nie egzekucji administracyjnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również w doktrynie dominuje pogląd, w/g którego moment wszczęcia postępowania egzekucyjnego i moment wszczęcia egzekucji, to dwa różne zdarzenia. Przy czym postępowanie egzekucyjne jest instytucją szerszą od egzekucji administracyjnej.

Podkreśla się, że co do zasady można wyróżnić trzy stadia postępowania egzekucyjnego:

1) stadium poprzedzające wszczęcie egzekucji administracyjnej,

2) stadium stosowania egzekucji,

3) stadium następujące po przeprowadzeniu egzekucji.

Nie zawsze postępowanie egzekucyjne przebiega przez wszystkie trzy stadia. Może ono zakończyć się na etapie poprzedzającym wszczęcie egzekucji, albo też może przebiegać tylko przez dwa pierwsze stadia i zakończyć się wraz z zakończeniem egzekucji administracyjnej. Sąd w tut. składzie podziela pogląd wyrażony w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2008r., sygn. akt I SA/Gd 1103/07, zgodnie z którym ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji rozróżnia postępowanie egzekucyjne oraz egzekucję administracyjną. Administracyjne postępowanie egzekucyjne obejmuje, oprócz stosowania środków egzekucyjnych, także inne czynności procesowe podejmowane przez podmioty inne niż organ egzekucyjny, np. przez wierzyciela. Egzekucja administracyjna oznacza z kolei stosowanie przez powołane do tego organy egzekucyjne konkretnych środków przymusu służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych obowiązków o charakterze pieniężnym bądź niepieniężnym. Związek pomiędzy egzekucją i postępowaniem egzekucyjnym wyraża się w tym, że egzekucja odbywa się w ramach tego postępowania, nie może się odbyć inaczej niż w tym postępowaniu. Różne też są momenty wszczęcia postępowania egzekucyjnego i egzekucji. Datą wszczęcia postępowania egzekucyjnego jest dzień doręczenia organowi egzekucyjnemu przez wierzyciela wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wraz z tytułem wykonawczym (art. 61 § 3 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Zgodnie z art. 26 § 1 ustawy podstawą wszczęcia postępowania egzekucyjnego jest wystawiony przez wierzyciela dokument urzędowy, stwierdzający istnienie i wymagalność obowiązku, który ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji określa mianem tytułu wykonawczego (uchwała SN z 28 maja 1992r., sygn. akt III AZP 5/92, opubl. 1992r. nr 10, poz. 175).

Stosownie natomiast do treści art. 26 § 5 ustawy wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Podkreślić zatem należy, iż postępowanie egzekucyjne wszczynane jest wcześniej niż sama egzekucja.

Podobny pogląd zaprezentowany został w opracowaniu "Administracyjne postępowanie egzekucyjne" T. Jędrzejewski, M. Masternak, P. Rączka (wyd. "DOM ORGANIZATORA", Toruń 2006, s.27-29), w którym autorzy stwierdzili, że administracyjne postępowanie egzekucyjne często utożsamiane jest z egzekucją administracyjną. Tymczasem są to dwa różne pojęcia. Egzekucja oznacza stosowanie przez organy przewidzianych w ustawie środków przymusu państwowego służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanego obowiązków wynikających ze stosunków administracyjnoprawnych oraz innych obowiązków poddanych tej egzekucji. Stosowanie środków przymusu polega na wykonywaniu czynności egzekucyjnych, które w myśl definicji zawartej w art. 1a pkt 2 ustawy, obejmują wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środków egzekucyjnych. Tak rozumiana egzekucja prowadzona jest w ramach administracyjnego postępowania egzekucyjnego. To ostatnie obejmuje – oprócz egzekucji, tj. stosowania przez powołane do tego organy środków egzekucyjnych – także inne czynności procesowe związane z przymusowym wykonaniem obowiązków poddanych egzekucji administracyjnej, takie jak np. ocena dopuszczalności egzekucji oraz poprawności formalnej tytułu wykonawczego (art. 29), uzyskiwanie przez organ egzekucyjny informacji i wyjaśnień od uczestników postępowania (art. 36), rozpatrywanie środków prawnych itd. Ponadto w ramach postępowania egzekucyjnego w administracji mogą być prowadzone przez organ egzekucyjny oraz wierzyciela różne postępowania o charakterze pomocniczym. Przykładowo organ egzekucyjny prowadzi postępowanie kontrolne wobec dłużnika zajętej wierzytelności, a także postępowania orzekające m.in. w sprawie zwolnienia składnika majątkowego spod egzekucji, w sprawie określenia wysokości kwoty nieprzekazanej przez dłużnika zajętej wierzytelności. Z kolei przez wierzyciela może być prowadzone w toku postępowania egzekucyjnego m.in. postępowanie w sprawie wyrażenia zgody na zwolnienie rzeczy lub prawa spod egzekucji, w sprawie wyrażenia stanowiska w kwestii zgłoszonych zarzutów. Z powyższego wynika, że pojęcie postępowania egzekucyjnego w administracji obejmuje nie tylko egzekucję administracyjną, ale szerszy zakres czynności związanych z przymusowym wykonaniem obowiązków poddanych egzekucji administracyjnej. Należy zauważyć, że postępowanie egzekucyjne zostaje z reguły wszczęte wcześniej niż egzekucja, bowiem zastosowanie środków egzekucyjnych poprzedzone jest takimi czynnościami, jak np. sporządzenie tytułu wykonawczego przez wierzyciela i skierowanie go wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji administracyjnej do organu egzekucyjnego, badanie przez ten organ dopuszczalności egzekucji administracyjnej, itp. Egzekucja administracyjna rozpoczyna się dopiero od momentu doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego (art. 26 § 5 ustawy). Warto zaznaczyć, że zakończenie postępowania egzekucyjnego nie musi zbiegać się w czasie z zakończeniem egzekucji. Postępowanie egzekucyjne może być bowiem kontynuowane po przeprowadzeniu egzekucji (np. na tym etapie może nastąpić podział sumy uzyskanej z egzekucji i przekazanie jej wierzycielowi). Ponadto możliwa jest sytuacja, w której zakończenie postępowania egzekucyjnego następuje bez wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej np. w przypadku zwrotu tytułu wykonawczego lub w wyniku umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Również P.Przybysz w komentarzu "Postępowanie egzekucyjne w administracji" (Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, W-wa 2006, s.120) zaznacza, iż "W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że istnieje różnica między postępowaniem egzekucyjnym a egzekucją. Przez egzekucję należy rozumieć czynności egzekucyjne, a przez postępowanie egzekucyjne – prowadzone przez organ egzekucyjny postępowanie, w ramach którego dochodzi do zastosowania czynności egzekucyjnych. W konsekwencji zachowuje aktualność pogląd, że postępowanie egzekucyjne zostaje wszczęte z chwilą złożenia przez wierzyciela wniosku o wszczęcie egzekucji, a jeżeli organ jest równocześnie wierzycielem, to dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego jest dzień wystawienia przezeń tytułu wykonawczego."

Z uwagi na powyższą argumentację, którą Sąd w tut. składzie podziela, tym samym nie zgadza z poglądem przeciwnym, według którego postępowanie egzekucyjne oraz egzekucja administracyjna są instytucjami tożsamymi i wszczynane są w tym samym momencie (D. Jankowiak, Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – komentarz 2008, wyd. UNIMEX, 296-298).

Nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie kwota ([...]) wykazana w tytule wykonawczym na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którym jest dzień przekazania tytułu wykonawczego organowi egzekucyjnemu, odpowiadała faktycznemu zadłużeniu. Kwota ta była wymagalna na dzień złożenia tytułu wykonawczego organowi egzekucyjnemu ([...]). Jeżeli natomiast po tej dacie zobowiązany dokonał wpłaty ([...]) określonej kwoty ([...]), co pokryło część zaległości, to okoliczność ta stanowiła podstawę do ograniczenia egzekucji.

W sprawie miał zatem zastosowanie § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.), zgodnie z którym wierzyciel niezwłocznie zawiadamia organ egzekucyjny o każdej zmianie wysokości należności objętej tytułem wykonawczym wynikającej z jej wygaśnięcia w całości lub w części oraz podaje datę powstania zmiany i jej przyczynę. Stosownie natomiast do § 9 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia wierzyciel zawiadamia o zmianie w stanie należności objętej tytułem wykonawczym wynikającej z jej odroczenia lub rozłożenia na raty. Jeżeli jednak w trakcie postępowania egzekucyjnego zostanie wydane orzeczenie określające lub ustalające inną wysokość należności niż objęta tytułem wykonawczym, wierzyciel niezwłocznie aktualizuje tytuł wykonawczy w ten sposób, że wypełnia pierwszą stronę druku tytułu wykonawczego, a drugą opatruje pieczęcią urzędową oraz podpisem i pieczątką upoważnianej osoby. Dwa egzemplarze tych stron, oznaczone wyrazem "aktualizacja", wierzyciel przesyła organowi prowadzącemu egzekucję (§ 9 ust. 1b rozporządzenia). W aktualizowanym tytule wykonawczym wykazuje się kwotę zaległej należności pieniężnej według stanu na dzień jego aktualizacji (§ 9 ust. 1c rozporządzenia).

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie było podstaw do aktualizacji tytułu wykonawczego. W konsekwencji kwota zaległości wykazana w treści tytułu wykonawczego została określona zgodnie z treścią obowiązku ciążącego na zobowiązanej Spółce. Oczywiście na skutek dokonanej wpłaty przez zobowiązaną w trakcie postępowania egzekucyjnego, egzekucja powinna być ograniczona do kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą wykazaną w tytule wykonawczym, a wpłaconą kwotą. Dokonanie wpłaty w dniu [...] a zatem w trakcie postępowania egzekucyjnego nie stanowiło podstawy uznania, że tytuł wykonawczy został wystawiony wadliwie, jak również, iż podlega zwrotowi wierzycielowi, bądź aktualizacji, czy też postępowanie egzekucyjne powinno być umorzone. Wymieniony tytuł wykonawczy, po uwzględnieniu informacji od wierzyciela o dokonanej częściowej wpłacie, nadal stanowi podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W tej sytuacji zarzut z art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest niezasadny.

Odnośnie argumentacji związanej z ewentualnymi kosztami egzekucyjnymi należy stwierdzić, że nie są one przedmiotem rozstrzygania w przedmiotowej sprawie. W przypadku kwestionowania przez Spółkę kosztów egzekucyjnych, będzie ona miała prawo zaskarżyć ich wysokość w odrębnym postępowaniu.

Prawidłowo wierzyciel uwzględnił zarzut dotyczący właściwości organu egzekucyjnego, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy postanowienie wierzyciela, tym samym podtrzymało to stanowisko.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.