Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 922/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 47 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Marcin Kamiński AWSA Maria Mikolik Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2021 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości - skargę oddala -


UZASADNIENIE

II SA/Rz 922/21

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] Wojewoda – po rozpatrzeniu odwołania K.K. – utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] orzekającą o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. - zwanej dalej "k.p.a.").

Jak wynika z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia [...] lutego 2021 r. M.B. zwróciła się do Starosty [...] o wydanie decyzji orzekającej o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości - nr ewid. 4622 celem wykonania robót budowlanych polegających na usunięciu pozostałości zlikwidowanego przyłącza gazu (demontaż skrzynki gazowej wraz z fragmentem, rury stalowej oraz uzupełnieniu powstałych ubytków w dociepleniu budynku) celem zabezpieczenia ściany przed przemarzaniem i zniszczeniem. Do wniosku dołączyła: oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością nr 4623 na cele budowlane, "plan sytuacyjny oraz opis techniczny planowanych robót", mapę z oznaczeniem terenu niezbędnego o pow. ok. 6,5 m2. Wskazała wejście na teren działki sąsiedniej poprzez fragment ogrodzenia (własności inwestorki) do tymczasowego demontażu, lokalizację skrzynki gazowej przeznaczonej do demontażu, kierunek przemieszczania się pracownika mającego wykonać ww. roboty, potwierdzenie próby mediacji z sąsiadem K.K., dołączono: kserokopię korespondencji oraz potwierdzenie jej odbioru przez wyżej wymienionego, 5 szt. dokumentacji fotograficznej wskazującej stan istniejący ściany na której planowane są roboty budowlane, potwierdzenie likwidacji przyłącza gazowego - kserokopia karty pracy z dnia [...] września 2020 r.

Z sporządzonej dnia [...] lutego 2021 r. notatki służbowej wynikało, że K.K. w rozmowie telefonicznej nie wyraził zgody na wejście na teren własnej posesji, wskazał na utrzymujący się długoletni konflikt sąsiedzki. Wyraził obawę, że planowane prace będą służyć inwestorce do docieplenia całej ściany.

Po rozpoznaniu powyższego wniosku, powołaną wyżej decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. Starosta:

- w pkt 1) orzekł o niezbędności wejścia przez wnioskodawczynię na teren sąsiedniej nieruchomości tj. działki nr ewid. 4622 położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej własność K.K. w celu wykonania robót budowlanych związanych z zabezpieczeniem ściany budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego bezpośrednio w granicy, polegających na usunięciu pozostałości zlikwidowanego przyłącza gazu. Zakres robót budowlanych obejmuje: demontaż starej skrzynki gazowej (obudowa metalowa), odcięcie rury stalowej doprowadzającej, wypełnienie ubytku powstałego w elewacji za pomocą styropianu i kleju, nałożenie warstwy wyrównawczej i położenie tynku;

- w pkt 2) zezwolił wnioskodawczyni na wejście na teren nieruchomości nr 4622 stanowiącej własność K.K. oraz zajęcie pasa gruntu (pasa roboczego) o łącznej pow. ok 6,5 m2 zgodnie z planem sytuacyjnym stanowiącym integralną część decyzji (zał. 1) celem wykonania robót związanych z zabezpieczeniem ściany po demontażu przyłącza gazu (zakres prac określono w pkt 1), w tym wstępu osób wykonujących roboty budowlane i dostarczenia niezbędnych materiałów. Pas roboczy posiada ok. 1,5m szerokości i 7m długości z wyłączeniem powierzchni na której znajdują się nasadzenia (pow. ok. 4m2). Pas terenu niezbędnego do wykonania planowanych robót składa się z: powierzchni bezpośrednio przy ścianie budynku inwestorki wykorzystywanej do wykonywania robót naprawczych - pow. ok 2m2, powierzchni komunikacji służącej do przemieszczania się pracownika mającego wykonać prace - pow. ok. 4,5 m2.

W rozstrzygnięciu tym Starosta określił także warunki wejścia na sąsiednią nieruchomość (pkt I-V decyzji). Do decyzji załączono załącznik graficzny "plan sytuacyjny" sporządzony na mapie zasadniczej obrazujący sposób i zakres wykorzystania pasa roboczego nieruchomości sąsiedniej nr 4622 w [...].

Odwołanie od tej decyzji złożył K.K., wnosząc o jej uchylenie. W jego ocenie działania sąsiadki nie mają nic wspólnego z koniecznością przeprowadzenia remontu, lecz są wynikiem długoletniego konfliktu sąsiedzkiego. Z uwagi na postepowanie sąsiadki w przeszłości nie wyraził zgody na jej wejście na teren jego nieruchomości, wskazując że rura i skrzynka gazowa nikomu nie przeszkadzają i mogą nadal pozostać.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powołał brzmienie art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm. – zwanej dalej również w skrócie "P.b.") i wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że planowane roboty budowlane obejmują demontaż starego przyłącza gazu (tj. skrzynki metalowej i odchodzącej od niej metalowej rury) zlokalizowanego w ścianie budynku inwestorki (dz. nr ewid. 4623), "zaślepieniu" styropianem i klejem wnęki po zdemontowanej skrzynce gazowej oraz nałożeniu warstwy wyrównawczej i położenie tynku. Wnioskodawczyni wskazała, że do wykonania powyższych robót niezbędne jest wejście na teren posesji nr 4622, gdyż planowane roboty budowlane obejmują ścianę budynku, która mieści się w granicy z działką sąsiednią. Inwestorka dokonała próby polubownego porozumienia się z właścicielem działki nr 4622 K.K. poprzez wysłanie listu.

Wojewoda stwierdził, że w przypadku usytuowaniu budynku w granicy działki nie ma możliwości wykonania przedmiotowych robót budowlanych nie wchodząc na teren działki sąsiedniej. Uznał także, że z uwagi na wielkość i rodzaj planowanych prac określony w decyzji termin korzystania z działki nr 4622 wynoszący 2 dni robocze, nie jest nadmierny. Także zajętość terenu nie jest nadmierna (pas terenu o szerokości max. 1,5 m, na długości ok. 7 m), przy uwzględnieniu potrzeby zabezpieczenia krzewów rosnących przy ścianie budynku. W ocenie organu odwoławczego zasadnie Starosta uznał, że stan faktyczny sprawy przesądza o potrzebie wydania decyzji w trybie art. 47 ust. 2 P.b., zaś określone w decyzji warunki dotyczące prowadzenia robót oraz koniecznych zabezpieczeń działki nr 4622, gwarantują ochronę interesu właściciela ww. nieruchomości.

Wojewoda zwrócił uwagę, że załącznik nr 1 do zaskarżonej decyzji nie został opatrzony pieczęcią organu i podpisem osoby upoważnionej do działania w imieniu organu. Uznał jednak, że uchybienie to nie może skutkować uchyleniem decyzji, gdyż nie ulega wątpliwości, że poprzez zamieszczenie na załączniku dopisku o treści "Załącznik nr 1 do decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2021 r.", możliwe jest powiązanie załącznika z rozstrzygnięciem, które zapadło w niniejszej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że stanowią one jedynie polemikę w zakresie wejścia na teren sąsiedniej działki. Fakt czy wskazane prace budowlane są niezbędne pozostaje poza zakresem oceny organu. Końcowo zauważył, że rozbiórka urządzenia budowlanego (tj. fragmentu przyłącza gazu) oraz ocieplenie budynku do wysokości 12 m nie wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej w świetle przepisów Prawa budowlanego.

K.K. zakwestionował powyższą decyzję i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o jej uchylenie w całości.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

- naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. 47 ust. 1 i 2 P.b. poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że zachodzą przesłanki do jego zastosowania w sytuacji gdy inwestorka nie zwróciła się z prośbą do skarżącego określającą precyzyjnie inwestycje jakie miały by być przeprowadzone na jego posesji;

- naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego oraz brak przeprowadzenia postępowania dowodowego z materiałów załączonych do wniosku o wydanie decyzji o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, tj. w szczególności korespondencji inwestorki świadczącej, że podejmowała próby ugodowego wejścia na teren posesji skarżącego;

- naruszenie art. 107 §3 w zw. z art. 11 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia motywów rozstrzygnięcia w sposób przekonujący, poprzez sformułowanie uzasadnienia w sposób, który nie pozwala ustalić, czy organ II instancji faktycznie rozpoznał sprawę administracyjną i na jakich podstawach oparł swoje rozstrzygnięcie.

Skarżący podkreślił, że warunkiem wydania decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości jest zbadanie czy wnioskodawca podjął starania o uzyskanie zgody na wejścia w teren sąsiedniej nieruchomości od jej właściciela, a starania te okazały się bezskuteczne. W rozpoznawanej sprawie co najmniej przedwczesne jest stanowisko organów co do wyczerpania przez wnioskodawczynię wymogu braku uzyskania zgody od skarżącego na wejście na teren ich nieruchomości w celu przeprowadzenia zaplanowanych przez inwestorkę robót budowlanych. Okoliczność ta, winna być udokumentowana w sposób niebudzący wątpliwości. Tymczasem na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach administracyjnych nie można przesądzić, czy istotnie zwracała się do skarżącego z prośbą o wyrażenie przedmiotowej zgody i zgody takiej nie uzyskała. Zdaniem skarżącego inwestorka nie zwracała się do niego w tej kwestii, dlatego też nie otrzymała ona od niego ani formalnej zgody, ani odmowy udzielenia tejże zgody.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021, poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.)– zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach tej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie Sąd tego rodzaju wad i uchybień nie stwierdził, co przesądziło o oddaleniu skargi.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie był art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2020, poz. 1333 ze zm. – "P.b."), który stanowi, że jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu (ust. 1).

W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, organ administracji architektoniczno-budowlanej określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości (ust. 2).

Poza tym, stosownie do art. 47 ust. 3 ustawy, inwestor, po zakończeniu robót, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu - na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

Wydanie decyzji zezwalającej na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych uwarunkowane jest zatem dwoma przesłankami: po pierwsze, wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest niezbędne do wykonania robót budowlanych, a po drugie, brak jest dobrowolnej zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości na wejście.

Nie ulega wątpliwości, że na tle ustawy Prawo budowlane, gdzie zasadą jest prawo zabudowy nieruchomości, do której inwestor legitymuje się prawem dysponowania nią na cele budowlane, omawiany przepis art. 47 ust. 3 P.b. ma charakter wyjątku, a tego rodzaju uregulowania muszą być wykładane w sposób ścisły i stosowane wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek w nich wskazanych.

Niesporny w rozpoznawanej sprawie jest również charakter zaplanowanych robót. Z opisu przedstawionego przez inwestorkę i poddanego analizie organów wynika, że roboty te obejmują usunięcie pozostałości zlikwidowanego przyłącza gazu (demontaż skrzynki gazowej wraz z fragmentem rury stalowej) oraz uzupełnienie powstałych ubytków w dociepleniu ściany budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego w granicy działek 4622 i 4623 przy ul. [...] w [...], celem zabezpieczenia przed przemarzaniem i zniszczeniem. Tak opisane w opisie technicznym oraz planie sytuacyjnym roboty nie wymagają pozwolenia na budowę ani zgłoszenia właściwemu organowi, o którym mowa w art. 30 P.b.

Należy jednak zaznaczyć, że objęte dyspozycją art. 47 ust. 1 P.b. "roboty budowlane" dotyczą zarówno robót reglamentowanych (prowadzonych w oparciu o pozwolenie na budowę lub zgłoszenie), jak i zwolnionych z obowiązku reglamentacji. Sąd podziela w tym względzie stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 lutego 2021 r., II SA/Kr 1193/20 i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu tego wyroku, wskazującą, że w art. 47 ust. 1 P.b. użyte zostało sformułowanie "roboty budowlane" bez bliższego ich określenia. Stąd też zastosowanie znajduje art. 3 pkt 7 P.b. definiujący roboty budowlane – jako budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Przepis ten definicji "robót budowlanych" nie ogranicza tylko do takich, których wykonanie jest reglamentowane. Zwolnienie z reglamentacji robót budowlanych nie oznacza, że ich wykonanie pozostaje poza zainteresowaniem prawa budowlanego. To, że dla wielu robót budowlanych Prawo budowlane nie przewiduje obowiązku pozyskania pozwolenia lub dokonania zgłoszenia nie oznacza, że roboty te są "nielegalne".

Prace polegające na demontażu skrzynki gazowej i rury doprowadzającej oraz uzupełnienie ubytków w ścianie (docieplenie) budynku mieszczą się zatem w dyspozycji art. 47 ust. 1 P.b.

Rozpatrując wniosek na podstawie art. 47 ust. 2 P.b. organ obowiązany jest ustalić spełnienie przesłanek dopuszczalności rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Przesłanki te precyzuje ust. 1 tego przepisu. Są to: - potrzeba wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych, do wykonania których niezbędne jest wejście na teren sąsiedniej nieruchomości i brak możliwości wykonania prac w inny sposób, konieczność uzyskania zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej na wejście na teren tej nieruchomości, uprzednie podjęcie próby uzyskania takiej zgody od właściciela nieruchomości sąsiedniej, zakończone niepowodzeniem.

Wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości jest zatem możliwe w przypadku łącznego spełnienia wymienionych przesłanek, bowiem organy administracji nie są uprawnione do ingerencji w prawo własności (i wynikające z niego uprawnienie do korzystania z nieruchomości) w innych sytuacjach, niż wskazane w ustawie. Tryb administracyjny dotyczy prawa wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości i uzależniony jest od braku dobrowolnej zgody właściciela tej nieruchomości. Badając niezbędność wejścia na nieruchomość sąsiednią, o której mowa w art. 47 ust. 1 P.b., organ nie jest więc uprawniony do badania celowości i zasadności kwestionowania ani rodzaju planowanych robót budowlanych, ani analizowania czy istnieje potrzeba ich przeprowadzenia (wyroki: WSA w Warszawie z 1.04.2015 r., VIII SA/Wa 970/14, WSA w Szczecinie z 6.05.2021 r., II SA/Sz 1037/20).

W świetle art. 47 P.b. organ rozważając zasadność wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia bądź stwierdzającej niezbędność wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, zobowiązany jest do zbadania – czy inwestor podjął starania o uzyskanie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości od jej właściciela, a starania te okazały się bezskuteczne oraz czy wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest niezbędne dla wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych.

Warunek niezbędności wejścia na teren sąsiedni występuje, gdy obiekty, na których mają być wykonane prace, znajdują się na granicy działki sąsiedniej w takiej od niej odległości, ze teren dostępny na nieruchomości inwestora nie wystarczy na ich przeprowadzenie. Chodzi więc wyłącznie o sytuację, gdy nie ma innej możliwości przeprowadzenia przez inwestora prac przygotowawczych lub budowlanych jak tylko poprzez wejście na teren sąsiedniej nieruchomości (wyrok WSA we Wrocławiu z 6.07.2017 r., II SA/Wr 46/17, wyrok WSA w Krakowie z 18.03.2021 r., II SA/Kr 129/21, wyrok WSA w Warszawie zx 14.05.2019 r., VII SA/Wa 2599/18).

W rozpoznawanej sprawie bezdyskusyjne jest, że wykonanie objętych decyzja robót możliwe jest tylko z terenu działki skarżącego, bowiem budynek inwestorki zlokalizowany jest w granicy działek nr 4622 i nr 4623 i poza obrębem jego ścian przylega do niego ogrodzenie.

Bezsporne jest również, że inwestorka podjęła starania o uzyskanie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości od jej właściciela i że okazały się one bezskuteczne. Potwierdza to załączone do wniosku pismo skierowane do K. i A. K., doręczone [...].09.2020 r., zawierające informację o potrzebie przeprowadzenia prac takich jak we wniosku, z prośbą o odpowiedź. Taka odpowiedź nie została udzielona, skarżący w pismach procesowych eksponuje natomiast konflikt sąsiedzki, a w treści odwołania wskazuje wyraźnie, że nie pozwoli wejść sąsiadce na swoją posesję.

Zgodnie z orzecznictwem administracyjnosądowym, już tylko wysłanie listu do właściciela nieruchomości z prośbą o wyrażenie zgody na czynności w ramach art. 47 P.b., spełnia warunek podjęcia przez inwestora starań warunkujących wydanie przez organ pozytywnej decyzji w zakresie wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej na podstawie art. 47 ust. 2 P.b. (tak wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r., II OSK 1819/09; wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2009 r., VII SA/Wa 110/09). Wystarczająca jest więc sama próba uzyskania takiej zgody (wyrok WSA w Opolu z dnia 11 października 2011 r., II SA/Op 201/07).

W ocenie Sądu prawidłowa jest zatem konkluzja organu, że spełnione zostały przesłanki z art. 47 ust. 2 P.b. Decyzja określa też precyzyjnie sposób, zakres i czas wykonania robót, a jej uzasadnienie spełnia wymogi z art. 107 § 3 k.p.a. Niezasadne okazały się zatem zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów k.p.a.

Zdaniem Sądu, w świetle zasadnie wydanej i prawidłowo sformułowanej decyzji nie może być obaw o wykorzystanie zaskarżonego rozstrzygnięcia jako "okazji" do wejścia na teren działki skarżącego i wykonania również innych, nieobjętych decyzją prac. W tym względzie trafne uwagi wyraził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 6 listopada 2020 r., VII SA/Wa 669/20, stwierdzając, że skonfrontowanie w art. 47 p.b., naczelnej zasady ochrony prawa własności z wolnością zabudowy wskazuje, że ustawodawca widzi potrzebę rozwoju kraju, stwarzając mechanizmy mające pomagać inwestorom w realizacji zgodnych z prawem inwestycji. Ustanowienie konieczności zbadania przez organ, czy wejście na teren nieruchomości sąsiedniej jest niezbędne (tzn. czy bez tego wejścia inwestycja nie będzie mogła zostać zrealizowana), utrudnia nadużywanie przedmiotowej instytucji. Dopiero bowiem jeśli jest to obiektywnie koniecznie, istnieje możliwość ograniczenia prawa własności. Dodatkowo obowiązek wskazania sposobu, zakresu i terminu prowadzenia prac przygotowawczych czy robót budowlanych ogranicza możliwości nadużyć przez inwestora. Ponadto w każdej ze spraw zastosowanie będzie miał art. 5 k.c., zgodnie z którym nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego.

Z wszystkich tych przyczyn, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.s.s.a. Sąd oddalił skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.