Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 291/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 130 ust. 1, 3 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski,, Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Protokolant Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi W. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Policji w K. przesłał do Urzędu Miejskiego w S. wnioski z daty [...]r. o skierowanie W. O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami kat. B oraz na badania psychologiczne z powodu otrzymania w okresie od 5 października 2013 r. do 6 marca 2014 r. łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Do pisma dołączono także pismo z dnia 29 września 2014 r. w sprawie odmowy zmniejszenia liczby punktów z tytułu odbycia szkolenia w dniu 15 kwietnia 2014 r.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Prezydent Miasta S. działając na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 1 i art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 600 ze zm.), orzekł o skierowaniu W. O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie kat. B w formie egzaminu państwowego, wyjaśniając że wniosek [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji obliguje do wydania takiej decyzji.

W odwołaniu W. O. domagał się jej uchylenia z powodu niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i naruszenia art. 130 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Jego zdaniem, odbycie w dniu 15 kwietnia

2014 r. szkolenia z zasad ruchu drogowego, które powoduje odliczenie 6 punktów przypisanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, doprowadziło do stanu, w którym w dniu wydania decyzji suma punktów przypisanych nie przekroczyła 24. Nadto, powołując się na interpretację przepisów przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz orzecznictwo sądowoadministracyjne, odwołujący się zarzucił wydanie § 8 ust. 6 rozp. MSW w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, z przekroczeniem delegacji ustawowej z art. 130 ust. 4 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym.

Do odwołania dołączono zaświadczenie z Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w K. oraz interpretację RPO z dnia 31 października 2014 r.

Jednakże zaskarżoną decyzją odwołania nie uwzględniono. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, Kolegium wskazało na związany charakter decyzji, wydawanej na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia punktów na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz wyjaśniło, że to policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia skutków odbytego szkolenia, organ odwoławczy wskazał, że § 8 ust. 6 rozp. z dnia 25 kwietnia 2012 r., stanowi że odbycie takiego szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. Dla poparcia stanowiska Kolegium przywołało wyroki NSA z dnia 15 marca 2012 r. Zatem skoro odwołujący się odbył szkolenie w dniu 15 kwietnia 2014 r., a ostatnie z naruszeń miało miejsce w dniu 6 marca 2014 r., zdaniem Kolegium uwzględnienie skutków tego szkolenia jest niedopuszczalne.

W skardze do sądu administracyjnego W. O. domagał się uchylenia decyzji organów obydwu instancji i orzeczenia co do istoty oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 130 ust. 3 w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym, poprzez błędne przyjęcie, że odbycie szkolenia po przekroczeniu limitu 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów nie powoduje zmniejszenia ilości punktów, a także wskazał na naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa poprzez nierozpatrzenie w sposób wszechstronny materiału dowodowego.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też w toku postępowania organy administracji nie naruszyły reguł procedury w stopniu skutkującym wznowieniem tego postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Trafnie wskazał organ odwoławczy na charakter prawny decyzji starosty o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym, wyżej powołanej oraz skutki złożenia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji jako organu właściwego do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego z mocy art. 130 ust. 1 tej ustawy. Wydanie decyzji przez starostę jest obligatoryjne w razie złożenia wniosku przez komendanta wojewódzkiego Policji. Ustawa – Prawo o ruchu drogowym jednoznacznie wskazuje na zakres kompetencji i działań obydwu organów. Skoro prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego powierzono policji, jest oczywiste, że starosta nie jest władny do kwestionowania wpisów do tej ewidencji, ani też do ich usuwania, czy zmniejszania liczby punktów z powodu odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy.

Skład orzekający nie dopatrzył się też w niniejszej sprawie podstaw do odmowy zastosowania § 8 ust. 6 rozp. MSW z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U.

z 2012 r. poz. 488), ani kwestionowania jego zgodności z delegacją, zawartą w art. 130 ust. 4 ustawy, bowiem materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Sąd Administracyjny jest zaś związany przepisem rangi ustawowej (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP). Jak bowiem wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OSK 134/13 (LEX nr 1549649), przypisywanie przez Policję punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego jest czynnością materialnotechniczną, podlegającą kontroli jedynie w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt I OSK 2697/12 (LEX nr 1478762) oraz sygn. akt I OSK 2664/12 (LEX nr 1478759).

Zatem dopiero czynność komendanta Policji o zmniejszeniu liczby punktów, bądź też wydany w odrębnym postępowaniu wyrok sądu uchylający akt organu Policji o odmowie zmniejszenia tych punktów, mógłby stanowić podstawę do kwestionowania skuteczności wniosku z art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Tego rodzaju okoliczności nie miały zaś miejsca w niniejszej sprawie. Stąd też wbrew zarzutom skargi, organy administracji orzekające w niniejszej sprawie nie były władne do uwzględnienia przedłożonego przez skarżącego zaświadczenia o odbyciu w dniu 16 kwietnia 2014 r. szkolenia w trybie art. 130 ust. 3 ustawy, który to przepis reguluje zasady prowadzenia przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Z tych względów nie stwierdzając naruszenia prawa, wymienionego w skardze, ani też działając z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

sw