Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt III SA 1235/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.

SENTENCJA

P O S T A N O W I E N E Dnia 19 maja 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA - Bogusław Szumacher Sędzia WSA - Wiesława Pierechod Asesor WSA - Renata Kantecka (spr.) Protokolant - Anna Fic po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" S.A. na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia "[...]"Nr "[...]" w przedmiocie zabezpieczenia na majątku Spółki zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2000 postanawia umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

1 III SA 1235/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia 15 kwietnia 2003r. Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy, działając na podstawie art.233§1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania "A" S.A., od decyzji Urzędu Skarbowego Nr "[...]" z dnia 20 stycznia 2003r. orzekającej o zabezpieczeniu na majątku Spółki przybliżonej kwoty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2000 w wysokości 5.000.000 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 2.638.630 zł., utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu 21 listopada 2001r. Inspektor Kontroli Skarbowej wydał decyzję określającą "A" S.A. zobowiązanie i zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000r. w wysokości 7.282.670 zł oraz odsetki za zwłokę w wysokości 1.820.458,20 zł. W wyniku wszczęcia postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego zaległość wynikająca z powyższej decyzji została częściowo wyegzekwowana (wyegzekwowano należność główną w kwocie 3.891.264,99 zł, odsetki za zwłokę w kwocie 1.151.868,29 zł oraz powstałe koszty egzekucyjne w kwocie 551.135,51 zł). Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od decyzji wymiarowej Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy stwierdzając, że zgromadzony materiał dowodowy jest niepełny i wymaga uzupełnienia, decyzją z dnia 27 listopada 2002r. uchyliła zaskarżoną decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. W tym stanie faktycznym Urząd Kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy, pismem z dnia 3 stycznia 2003r., wniósł o zabezpieczenie wyegzekwowanych środków pieniężnych na poczet zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000r. w trybie art.33 Ordynacji podatkowej. Decyzją z dnia 20 stycznia 2003r. Urząd Skarbowy orzekł o zabezpieczeniu na majątku Spółki przybliżonej kwoty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2000r.

Organ odwoławczy podniósł, iż zabezpieczenia można dokonać, zgodnie z art.33§1 Ordynacji podatkowej, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, a w szczególności gdy podatnik nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym i dokonuje czynności, których skutkiem jest utrata prawa do majątku. W przedmiotowej zaś sprawie Spółka już raz dobrowolnie nie uregulowała ciążących na niej należności i doprowadziła do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

W skardze pełnomocnik Spółki "A" wniósł o uchylenie decyzji organu drugiej instancji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie art.33§2 oraz art.187§1 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy decyzji o zabezpieczeniu na majątku podatnika w braku jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, że zobowiązanie może nie zostać wykonane, zaś przy istnieniu dowodów przeciwnych,

2. naruszenie art.33§3 Ordynacji podatkowej poprzez bezzasadne przyjęcie przybliżonej wartości zobowiązania podatkowego,

3. naruszenie art.121§1 Ordynacji podatkowej poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości i dokonywanie interpretacji rozszerzającej przepisów na niekorzyść podatnika.

Izba Skarbowa podtrzymała w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosła o oddalenie skargi.

Pismem z dnia 23 marca 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował natomiast o wydaniu przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w dniu 20 października 2003r. decyzji określającej skarżącej Spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2000 w wysokości 4.835.410 zł, której odbiór pełnomocnik skarżącej potwierdził w dniu 29 października 2003r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie należało umorzyć albowiem stało się ono bezprzedmiotowe.

Byt prawny decyzji o zabezpieczeniu określony został w art.33a Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem decyzja o zabezpieczeniu wygasa z mocy samego prawa, a przyczyną jej wygaśnięcia jest wydanie i doręczenia bądź to decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, bądź też decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej. (vide: wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2000r., sygn. akt III SA 7499/98).

Terminy wygaśnięcia decyzji określone zostały w §1 powołanego przepisu. Stosownie do niego decyzja o zabezpieczeniu wygasa:

1) po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego,

2. ) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

3. ) z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zwrotu podatku.

Sąd przystępując do rozpoznania skargi na zaskarżoną decyzję stwierdził, iż w dniu 29 października 2003r. ,tj. w dniu doręczenia pełnomocnikowi skarżącej Spółki decyzji wymiarowej skończył się byt prawny decyzji o zabezpieczeniu. Tym samym, wobec braku przedmiotu sporu, na podstawie art.161§1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), Sąd postanowił jak w sentencji .