Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 322/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Bd 322/09 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2004r. postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

I SA/Bd 322/09

UZASADNIENIE

Wnioskiem z 30 czerwca 2009r. (data stempla pocztowego), skarżący

P. W. zwrócił się do tut. Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku oraz dodatkowym oświadczeniu podał, że obecnie pozostaje bez pracy, mieszka u brata, a wszelkie wydatki związane z koniecznym utrzymaniem ponosi matka. Poza tym nie ma żadnego majątku. Oświadczył również,

że nie otrzymuje żadnych świadczeń i nie korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, podnosząc

w uzasadnieniu, iż oświadczenie skarżącego nie zawiera dostatecznych danych, koniecznych do oceny rzeczywistych możliwości płatniczych.

Na powyższe postanowienie pismem z dnia 11 sierpnia 2009r. skarżący wniósł sprzeciw wskazując, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania,

na co wskazują przedłożone dokumenty oraz oświadczenia.

Pismem z dnia 24 sierpnia 2009r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie stanu majątkowego osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oraz zaświadczeń

o miesięcznych dochodach ww. osób.

W odpowiedzi pismem z dnia 10 września 2009r. skarżący oświadczył,

że brat nie pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, natomiast matka

z która skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe osiąga dochód w wysokości [...] zł z tytułu świadczenia rentowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwana p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Pojęcie "utrzymanie konieczne" obejmuje środki

na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.

Oznacza to, iż prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, mającą służyć osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do sądu.

Rozpoznając złożony przez P. W. wniosek, należy więc z jednej strony uwzględnić wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w tym postępowaniu, a z drugiej - jego możliwości finansowe.

Na obecnym etapie postępowania skarżący obowiązany jest do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który wynosi - stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221,

poz. 2193 ze zm.) - 400 zł.

Z oświadczenia skarżącego oraz złożonego formularza wynika, że obecnie nie uzyskuje on żadnych stałych dochodów, a utrzymuje się z pieniędzy matki, która otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości [...] zł. Ponadto skarżący wskazał, że obecnie zamieszkuje u brata i nie posiada żadnego majątku.

Z uwagi na powyższe należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego

dla siebie.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.