Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 38/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1,  art. 166,  art. 159
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hieronim Sęk, , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie zarządzenia w sprawie ze skargi L. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpatrzeniu odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: - odmówić sprostowania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2009 r., w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 38/09 -


UZASADNIENIE

Skarżący – L. W. pismem z dnia 30 października 2009 r. wniósł do Sądu o sprostowanie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2008 r., sygn. akt III SAB/Wa 38/09. W uzasadnieniu swego wniosku, Skarżący podniósł, że w zarządzeniu pominięto, że wzywa się L. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) od skargi na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta P. w rozpatrzeniu odwołania od decyzji za 2008 r. i 2009 r. w sprawie ustalenia wymiaru podatku od działki [...] i [...], które nie mają numeru i nazwy ulicy. Skarżący zwrócił się również o wezwanie Burmistrza Gminu i miasta P. do uiszczenia wpisu sądowego od bezczynności w sprawie o sygn. akt III SAB/Wa 38/09.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej: P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić także na wniosek strony lub innego uczestnika postępowania na prawach strony o czym stanowi art. 159 P.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 166 i art. 167 P.p.s.a. do postanowień i zarządzeń stosuje się odpowiednio przepisy o sprostowaniu.

Przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie innych podmiotów występujących w postępowaniu sądowoadministracyjnym np. przez podanie ich pełnej nazwy lub siedziby. Za niedokładność może być uznane nieprawidłowe podanie imienia strony, choćby było zgodne z oznaczeniem podanym w skardze lub innym piśmie procesowym. Opisane nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty czyli niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny.

Skarżący podnosi we wniosku, że w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 23 października 2009 r. pominięto szczegółowe opisanie przedmiotu sprawy przez wskazanie, że bezczynność organu dotyczy rozpatrzenia odwołania od decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za 2008 r. i 2009 r. oznaczonej numerami[...] i [...].

W wezwaniu prawidłowo wskazano Stronę skarżącą i przedmiot postępowania. Sąd nie stwierdził niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, które mogłyby podlegać sprostowaniu.

Stwierdzić zatem należy, że żądanie skarżącego o sprostowanie zarządzenia nie wyczerpuje przesłanek z art. 156 § 1 P.p.s.a.

Na marginesie Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Paragraf 2 tego przepisu wskazuje, iż pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Brak jest zatem podstaw do żądania od organu uiszczania wpisu sądowego, bowiem to Skarżący wniósł skargę w niniejszej sprawie.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 166 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.