Wyrok NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 345/98
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 1998-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Działalność gospodarcza
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: par. 194
journal: Dz.U. 1934 nr 57 poz. 502
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. Kodeks handlowy.
article: art. 45
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 38 par. 1
journal: Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 26 lutego 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Teza: Przepis art. 194 kodeksu handlowego określa sposób reprezentacji spółki, lecz nie wyklucza możliwości doręczenia pism zgodnie z art. 45 Kpa.

TEZY

Przepis art. 194 kodeksu handlowego określa sposób reprezentacji spółki, lecz nie wyklucza możliwości doręczenia pism zgodnie z art. 45 Kpa.


UZASADNIENIE

W trakcie postępowania egzekucyjnego przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowemu "K." Czesław K. i Jerzy K. s.c. w S., Urząd Skarbowy w M. dokonał 30.03.1995 r., 28.12.1995 r. i 23.04.1997 r. zajęcia w zakładzie zobowiązanych linii technologicznej do produkcji butelek plastikowych ASB-650 NH.

6.11.1997 r. PSH "H." sp. z o.o. w G. wystąpiła do organu egzekucyjnego z wnioskiem o wyłączenie zajętej linii spod egzekucji administracyjnej.

Urząd Skarbowy w wydał 13.11.1997 r. postanowienie odmawiając rozpatrzenia wniosku o wyłączenie zajętej maszyny spod egzekucji, ze względu na uchybienie 14 dniowego terminu określonego w art. 38 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu podano, iż wnioskodawca posiadał informację o zajęciu już 24.12.1996 r.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła "H." sp. z o.o. Domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia podano, iż firma PSH "H." sp. z o.o. stała się właścicielem zajętej maszyny w styczniu 1997 r. i w tej sytuacji w grudniu 1996 r. brak było po jej stronie legitymacji do wystąpienia z żądaniem wyłączenia spod egzekucji. W świetle prawa zawiadomienie o zajęciu maszyny spółka "H." otrzymała w dniu 22.10.1997 r., zaś wniosek z żądaniem wyłączenia został złożony w dniu 5.11.1997 r., zaś wniosek z zadaniem wyłączenia został złożony w dniu 5.11.1997 r. czyli w ustawowym terminie.

Izba Skarbowa w G. rozpoznając zażalenie uznała, iż podnoszone w nim zarzuty są bezzasadne i utrzymała zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w momencie nabycia linii technologicznej do produkcji butelek plastikowych ASB-650 NH czyli 3.01.1997 r. Spółka posiadała informację o dokonanym zajęciu, na dowód czego podano, iż 24.12.1996 r. doręczono Spółce pismo Urzędu Skarbowego - w którym znajduje się informacja na temat tego, iż w w/w urzędzie zostało zajęte. W związku z tym od dnia nabycia /3.01.1997 r./ firma "H." sp. z o.o. miała legitymację do wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie zajętej maszyny spod egzekucji, czego jednak nie uczyniła w terminie określonym w art. 38 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Na postanowienie organu II instytucji została złożona przez PSH "H." sp. z o.o. skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia wnioskodawca podał, iż stanowiska zajęte w postanowieniach organów I i II instancji pozbawione są podstaw prawnych. W zaskarżonych postanowieniach przyjęto bezzasadnie, że wnioskodawca otrzymał informację o zajęciu ruchomości w dniu 24.12.1996 r. Ponieważ wnioskodawca jest osobą prawną spółką z o.o. typu joint venture, oświadczenia zwrócone spółce, tudzież doręczenia pism dokonywane są zgodnie z art. 199 Kh. wobec członków zarządu, członka zarządu lub prokurenta. Członkowie zarządu W.G. i J.Ł. przebywają zagranicą zaś Helena R. od dnia 10.12.1996 r. do 31.12.1996 r. przebywała w szpitalu więc twierdzenie, że wnioskodawca dowiedział się o zajęciu ruchomości w dniu 24.12.1996 r. jest pozbawione podstaw. Faktycznie o zajęciu linii technologicznej do produkcji butelek firma "H." sp. z o.o. dowiedziała się 22.10.1997 r. Urząd Skarbowy w M. doręczył Helenie R. obwieszczenie o licytacji z dnia 17.10.1997 r. Po otrzymaniu którego wnioskodawca wystąpił 5.11.1997 r. o wyłączenie zajętego urządzenia spod egzekucji.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w G. stwierdza, podnosi, że zarzuty są bezpodstawne. Na tym etapie postępowania wnioskodawca nagle zmienił zdanie i twierdzi, iż nie otrzymał w dniu 24.12.1996 r. informacji o zajęciu linii technologicznej do produkcji butelek plastikowych ASB-650 NH. W zażaleniu na postanowienie Urzędu Skarbowego w M. z 12.11.1997 r. znajduje się stwierdzenie "W postanowieniu Urząd stwierdził, że skarżący informację o zajęciu przez Urząd Skarbowy maszyny ASB-650 NH posiadał już 24.12.1996 r. Faktu tego skarżący nie kwestionuje, jednakże w przedmiotowej sprawie jest to bez znaczenia".

Zatem w zażaleniu Spółka nie zakwestionowała skuteczności doręczenia mu pisma z dnia 24.12.1996 r., a w konsekwencji nie zakwestionowała tego, iż w tymże dniu posiadała informację o tym, maszyna będąca przedmiotem sporu została zajęta w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeciwnie przyznał 24.12.1996 r. informację taką posiadała. Izba Skarbowa w G. przyjęła tą okoliczność jako bezsporną.

Ponadto Izba Skarbowa w G. stwierdza, że na zajętej maszynie znajdowały się znaki, umieszczone przez poborcę skarbowego, świadczące, że maszyna ASB-650 NH została zajęta /oświadczenia poborców skarbowych oraz protokoły zajęcia karty 99, 101, 171, 172 akt sprawy/.

Przed nabyciem urządzenia Spółka niewątpliwie znaki te musiała widzieć.

Izba Skarbowa w G. wniosła o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, sąd w zakresie swej właściwości kontroluje zgodność zaskarżonych do niego rozstrzygnięć pod kątem ich zgodności z prawem.

W skardze zarzucono, że postanowienie organu odwoławczego narusza prawo, bowiem błędnie ustalono upływ 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania.

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z przepisem art. 45 Kpa organ administracji państwowej obowiązany jest doręczać pisma jednostkom organizacyjnym w lokalu ich siedziby, do rąk osób uprawnionych do odbioru pism.

Skarżącej Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zgodnie z cytowanym wyżej przepisem pismo mogło być doręczone w jej siedzibie do rąk osoby uprawnionej do odbioru pism. Mógł to być członek organu spółki, uprawniony do jej reprezentowania, pełnomocnik procesowy Spółki, ustanowiony w postępowaniu administracyjnym lub pracownik uprawniony do odbioru pism /vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 października 1994 r. III ARN 54/94 - OSN 1994 z. 12 poz. 187, orzeczenia: NSA z dnia 30 grudnia 1996 r. - I SA/Kr 789/96 i 20 czerwca 1997 r. I SA/Gd 298/97/.

Odbiór pism z 24.12.1996 r. potwierdzony został podpisem, który jest nieczytelny i pieczęcią firmy z numerem pieczęci "1". Firmie skarżącej a w szczególności jej kierownictwu powinno być wiadomo, bez wątpienia, dokładnie wiadomo, kto posługuje się tą pieczęcią /po to prawdopodobnie pieczęć ta ma określony numer/.

Przepis art. 194 kodeksu handlowego określa sposób reprezentacji Spółki lecz nie wyklucza możliwości doręczenia pism zgodnie z art. 45 Kpa.

Ponadto skarżąca rzeczywiście nie kwestionowała, że informację o zajęciu maszyny otrzymała 24.12.1996 r. lecz podnosiła brak legitymacji do żądania wyłączenia spod egzekucji. Od 6 stycznia 1997 r. skarżąca Spółka miała już legitymację do wystąpienia z takim żądaniem lecz nie uczyniła tego.

Skoro skarga nie mogła być uwzględniona Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł o jej oddaleniu.