Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 152/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-12-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej strony skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 152/11 oddalającego skargę J S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J G z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 maja 2011 r. (sygn. akt II SA/Wr 152/11) oddalający skargę J S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J G opisaną w sentencji niniejszego orzeczenia, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lipca 2011 r., wraz z uzasadnieniem.

W dniu 4 sierpnia 2011 r. strona skarżąca skierowała od wspomnianego na wstępie wyroku skargę kasacyjną, którą sporządziła osobiście. Wraz ze skargą zwróciła się o przyznanie prawa pomocy wnosząc m. in. o ustanowienie radcy prawnego. Sąd odmówił jednak uwzględnienia tego wniosku (postanowienie referendarza z dnia 9 września 2011 r. oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 października 2011 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalną, przy czym podkreślić należy, iż braki skargi, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202).

Wniesiona przez stronę skarżącą skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego, czy też doradcę podatkowego, zaś osoba podpisująca skargę nie wykazała by przysługiwały jej kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało skargę kasacyjną odrzucić.