Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 338/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1,  art. 6,  art. 4 ust. 1,  art. 13 ust. 1,  art. 14 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Andrzej Kołodziej, Protokolant Sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2010 r. W. S. wystąpił do Starosty Powiatu [...], w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o poinformowanie go na jakiej podstawie prawnej, na jakich zasadach i przez kogo w okresie od [...] marca 2007 r. do [...] stycznia 2009 r. zatrudniony był p.o. PINB w W. E. R., wnosząc jednocześnie o przesłanie mu odpisu stosownego aktu wyznaczenia na ww. stanowisko, powołania na ww. stanowisko, mianowania na ww. stanowisko, umowy o pracę na ww. stanowisku, umowy cywilno-prawnej upoważniającej do wykonywania ww. funkcji.

W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Starosta Powiatu [...], pismem z dnia [...] października 2010 r. nr [...], poinformował W. S., że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) z dniem [...] kwietnia 2007 r. Starosta [...] powierzył E. R. pełnienie obowiązków Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że w dniu [...] czerwca 2007 r. E. R. został poinformowany, iż w związku z powołaniem PINB z dniem [...] lipca 2007 r. przestaje pełnić obowiązki PINB, a następnie z dniem [...] lutego 2008 r. Starosta [...] ponownie powierzył E. R. pełnienie obowiązków PINB, natomiast w pozostałych okresach E. R. był pracownikiem PINB na podstawie umowy o pracę. Dodatkowo poinformowano wnioskodawcę, że PINB należy do administracji rządowej i z tej racji Starosta nie jest dysponentem informacji dotyczących takiej jednostki.

Do przedmiotowego pisma Starosta załączył kserokopię pisma z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] o powierzeniu z dniem [...] kwietnia 2007 r. E. R. obowiązków PINB w W.; kserokopię pisma z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] o zaprzestaniu z dniem [...] lipca 2007 r. pełnienia obowiązków PINB przez E. R., kserokopię pisma z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] o powierzeniu z dniem [...] lutego 2008 r. E. R. obowiązków PINB w W.

Pismem z dnia 25 października 2010 r. W. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie Starosty do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji publicznej oraz zwrot kosztów postępowania.

Zdaniem W. S. odpowiedź organu była częściowa i wymijająca, albowiem organ zamiast żądanych odpisów dokumentów nadesłał mu ich kopie, dodatkowo organ nie wskazał kto zawierał kolejne umowy o pracę z p.o. PINB E. R., ani nie wydał odpisów tych umów. Zaznaczył ponadto, że wskazany przepis art. 86 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, mający być podstawą powierzenia pełnienia obowiązków p.o. PINB, reguluje proces powołania na stanowisko PINB.

W odpowiedzi na przedmiotową skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie. W ocenie organu, odpowiedź na zgłoszone żądanie została udzielona w terminie przewidzianym ustawą o dostępie do informacji publicznej, a żądane informacje przekazano odpowiednio do zakresu w jakim organ jest ich dysponentem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do art. 1 § 2 powołanej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy W. S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Starosty Powiatu [...], polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] września 2010 r., w którym wnioskodawca domagał się poinformowania go na jakiej podstawie prawnej, na jakich zasadach i przez kogo w okresie od [...] marca 2007 r. do [...] stycznia 2009 r. był zatrudniony p.o. PINB w W. E. R., wnosząc jednocześnie o przesłanie mu odpisu stosownego aktu wyznaczenia na ww. stanowisko, powołania na ww. stanowisko, mianowania na ww. stanowisko, umowy o pracę na ww. stanowisku, umowy cywilno-prawnej upoważniającej do wykonywania ww. funkcji.

Wyjaśnić należy, iż bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej takiej czynności nie podejmuje i milczy wobec wniosku strony o udzielenie konkretnej informacji.

Prawo obywatela do informacji umocowane zostało w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.), stosownie do którego obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1 cyt. art.).

Ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) doprecyzowuje i rozbudowuje prawo określone w powołanym przepisie Konstytucji. Definiuje ona informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy), wymieniając w art. 6 ustawy przykładowy i niezamknięty katalog informacji stanowiących informację publiczną. Mając na względzie treść powołanych przepisów za informację publiczną uznać należy każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują w zakresie swoich kompetencji mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Tym samym, w świetle powyższego żądane przez skarżącego we wniosku z dnia [...] września 2010 r. informacje mają charakter informacji publicznej.

Artykuł 4 ust. 1 cyt. ustawy, stanowi, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Podkreślić przy tym należy, iż zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są tylko te podmioty, które dysponują danymi informacjami.

Zaznaczyć należy, iż dysponent informacji jest zobowiązany do jej udzielenia tylko wtedy, gdy informacja nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy, nie ma innego trybu dostępu do niej i nie funkcjonuje ona w obiegu publicznym, przy czym o formie udostępnienia informacji publicznej decyduje sam wnioskodawca.

Mając na względzie treść powyższego przepisu nie ulega wątpliwości, iż Starosta Powiatu [...] jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu.

Zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Wyjaśnić należy, iż udzielenie informacji publicznej ma postać czynności materialno-technicznej.

W myśl art. 14 ust. 1 wymienionej ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.

Powyższe oznacza, że ustawodawca nałożył na podmioty zobligowane do udzielenia informacji obowiązek zachowania sposobu i formy jej udzielenia w zgodzie ze złożonym wnioskiem. Powoduje to przede wszystkim konieczność zawarcia we wniosku klauzuli określającej ów sposób i formę. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego ustawa nie precyzuje formy, w jakiej następuje udostępnienie informacji publicznej na wniosek, a zatem odpowiedź pisemna wystosowana do strony ubiegającej się o dostęp do informacji musi być uznana na jej gruncie za dopuszczalną i wystarczającą z punktu widzenia oceny, czy organ pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 37 kpa (patrz: T. R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, Wydanie 3, Warszawa 2006, s. 246 -247.).

W niniejszej sprawie Starosta Powiatu [...] udostępnił skarżącemu informację publiczną, określoną we wniosku z dnia [...] września 2010 r. W szczególności wskazał art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ze zm.) jako podstawę prawną powołania przez starostę powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, z którego wynika przez kogo powoływany jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego i na jakich zasadach. Przedstawił ponadto wnioskodawcy kserokopie pism z dnia [...] marca 2007 r., [...] czerwca 2007 r. oraz [...] lutego 2008 r., z których wynika kto i z jakim dniem powierzył E. R. pełnienie obowiązków PINB w W. oraz kiedy przestał on pełnić ww. obowiązki.

W takiej sytuacji nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, że organ nie udostępnił żądanych informacji zgodnie z wnioskiem.

W ocenie Sądu, nie można również zgodzić się ze skarżącym, że w sytuacji gdy otrzymał on kserokopie żądanych dokumentów, zamiast ich odpisów, to podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej pozostaje nadal w bezczynności, albowiem istotą postępowania o udzielenie informacji publicznej jest przekazanie zainteresowanemu informacji w żądanej przez niego sprawie, natomiast niekoniecznie musi to oznaczać przekazanie dokumentu w takiej formie, w jakiej sobie zainteresowany życzył. Skarżący otrzymał kserokopie żądanych dokumentów, a zatem nie może on stawiać zarzutu, iż otrzymane kopie są dla niego bezwartościowe.

Zatem organ w rozpoznawanej sprawie rozpatrzył wniosek skarżącego, albowiem udzielił wnioskodawcy informację publiczną.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

-----------------------

5