Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 40/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-03-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 2 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 3 marca 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. K. na bezczynność Starosty i przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11.X.2013 r. ustanowiono dla H. K. na jego wniosek adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na bezczynność Starosty i przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego.

Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 25.X.2013 r. pełnomocnikiem skarżącego adwokata J. W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 29.XI.2013 r. odrzucił skargę H. K.

W dniu 7.I.2014 r. adwokat J. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz.461) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz

2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Stosownie do treści § 2 ust 1 zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.

W rozpoznawanej sprawie wyznaczony adwokat z urzędu ograniczył się do zapoznania z aktami sądowymi w dniu 4.X.2013 r. i 8.XI.2013r. , nie wniósł do Sądu w imieniu skarżącego żadnego pisma procesowego przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi, nie wniósł skargi kasacyjnej, nie złożył opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Oceniając nakład pracy J. W. uznano, że nie należy mu się wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej z urzędu.

Sam fakt wyznaczenia adwokata pełnomocnikiem z urzędu bez podjęcia przez niego jakichkolwiek czynności procesowych w imieniu reprezentowanego, nie daje podstaw do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2 ust 1 cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.