Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 620/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Jolanta Staniecka (spr.) Sędzia NSA Grażyna Radzicka Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2005r. sprawy ze skargi A. i K.A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o d d a l a s k a r g ę /-/ G.Radzicka /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) nakazał K. i A. małż. A. dokonanie rozbiórki blaszanego garażu o wymiarach 4,70 x 2,85 x 2,25 m wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na nieruchomości położonej przy ul. [...] w O.

W motywach powyższej decyzji organ orzekający przytoczył następujące ustalenia i wnioski:

Podczas oględzin nieruchomości małż. A. ujawniono wybudowanie bez pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego (blaszaka) o wskazanych wyżej wymiarach, dobudowanego ścianą podłużną do istniejącego drewnianego budynku gospodarczego. Przedmiotowy budynek wzniesiony został w [...]r., posiada szkieletową konstrukcję stalową oraz bramę i jedną ścianę z blachy stalowej ocynkowanej. Jego ścianę tylną stanowi istniejące między posesjami betonowe ogrodzenie. Według oświadczenia inwestorów, przedmiotowy budynek wznieśli jako zaplecze służące do wykonania w przyszłości remontu budynku mieszkalnego.

Ustalenia dokonane podczas wizji wyczerpują przesłanki art. 48 Prawa budowlanego.

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez A. i K. małż. A., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że zarówno opis zamieszczony w sporządzonym dnia [...]r. protokole oględzin, jak również dokumentacja fotograficzna dołączona do akt sprawy jednoznacznie wskazują, że wzniesiony obiekt o wymiarach 4,70 x 2,85 x 2,25 m jest obiektem budowlanym. Z informacji uzyskanych w Starostwie Powiatowym wynika, że inwestorzy nie uzyskali pozwolenia na budowę tego obiektu. W dalszej kolejności organ odwoławczy wyjaśnił, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje zamierzone przeznaczenie przedmiotowego obiektu (tj. na garaż, czy też jako zaplecze służące planowanym pracom remontowym) oraz to, z jakich materiałów został wybudowany i czy ma charakter obiektu tymczasowego.

Nie są natomiast do przyjęcia argumenty wnoszących odwołanie, iż sporny obiekt jest konstrukcją, która nie przyjęła jeszcze ostatecznego kształtu, a zatem wyłączony jest spod regulacji prawa budowlanego.

W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że omawiany obiekt budowlany został zrealizowany samowolnie, tj. z naruszeniem art. 28 Prawa budowlanego, a wobec tego w sprawie wyczerpane zostały przesłanki z art. 48 Prawa budowlanego uzasadniające nakazanie jego rozbiórki.

K. i A. małż. A. wnieśli na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagając się jej uchylenia wywiedli, że organy obu instancji nadużyły swoich kompetencji i naruszyły chronione Konstytucją ich prawo do życia prywatnego.

W ocenie skarżących przedmiotowy obiekt wzniesiony dla celów gospodarczych nie podlega jurysdykcji prawa budowlanego, gdyż jest obiektem z własnym układem jezdnym – obiektem na kołach. Takie urządzenie docelowo zamierzają bowiem skarżący skonstruować. O fakcie tym skarżący informowali organu nadzory budowlanego w toku postępowania administracyjnego.

W piśmie z dnia [...]r. skarżący K.A. uzupełnił wywody skargi podnosząc, że przedmiotowy budynek z własnym układem jezdnym nie może być zaliczony do jakiejkolwiek kategorii obiektów budowlanych, co wynika z postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wbrew zarzutom skarżących okoliczności niniejszej sprawy uzasadniały zastosowanie przez organy nadzoru budowlanego art. 48 Prawa budowlanego, który w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w tym zwłaszcza z protokołu z wizji lokalnej z dnia [...]r. podpisanego bez zastrzeżeń przez skarżących, a także z obrazującej charakter obiektu dokumentacji fotograficznej jednoznacznie wynika, że skarżący wznieśli obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który - z uwagi na brak trwałego połączenia z gruntem – należy zaliczyć do tymczasowych obiektów budowlanych przewidzianych w art. 3 pkt 5 cyt. wyżej ustawy.

Na powyższą ocenę nie może mieć wpływu fakt zainstalowania w przedmiotowym obiekcie czterech kół samochodowych. Należy w tym miejscu przytoczyć wyjaśnienia skarżącego K.A. złożone na rozprawie sądowej w dniu 16 marca 2005r., w których podał, że omawiany obiekt nie jest pojazdem drogowym, został wyposażony w koła po to, by nie naruszał przepisów prawa budowlanego, wzniesiony został jako tymczasowy w celu zabezpieczenia i przechowywania mebli i innych ruchomości.

Cytowane wyżej wyjaśnienia skarżącego, korespondujące z treścią jego pism zawartych w aktach sprawy wskazują na to, że w istocie zainstalowanie kół w przedmiotowym obiekcie budowlany zmierzało do obejścia przepisów prawa budowlanego.

W świetle powołanych wyżej okoliczności, zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa. Prawidłowo ustalony przez organy administracji obu instancji stan faktyczny niniejszej sprawy odpowiadał hipotezie art. 48 Prawa budowlanego. Wznosząc obiekt budowlany, bez wymaganego prawem budowlanym pozwolenia na budowę, skarżący dopuścili się samowoli budowlanej rodzącej skutki przewidziane w cytowanym wyżej przepisie.

Dlatego na podstawie art. 1151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ G.Radzicka /-/ St.Małek /-/ J.Szaniecka

MarK