Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2187/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 14 listopada 2010 r. J. P. wystąpił o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] września 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wnioskodawca podał, że jest osobą w podeszłym wieku (91 lat) i prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe na terenie Niemiec. Utrzymuje się ze świadczeń rentowych, których łączna suma wynosi [...] euro (ok. [...] euro brutto). Wskazał, że posiada oszczędności w wysokości około [...] euro. Z uzasadnienia wniosku wynika jednocześnie, że skarżący zamierza w niedalekiej przyszłości zamieszkać w ośrodku dla osób w podeszłym wieku (Altenheim), którego koszt (ponad [...] euro miesięcznie) przekracza obecne dochody uzyskiwane przez stronę.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Funkcją instytucji prawa pomocy jest udzielenie stronie uczestniczącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym pomocy finansowej z uwagi na nieposiadanie przez nią wystarczających środków własnych do prowadzenia sprawy. Z uwagi na to, że przyznawane środki są rodzajem dofinansowania z budżetu państwa, zwolnienie powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na uiszczenie kosztów sądowych (ustanowienie zawodowego pełnomocnika) jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Oceniając wyrażony powyżej warunek zasadności przyznania prawa pomocy w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, stwierdzić należy, że żądanie wnioskodawcy nie może zostać uznane za usprawiedliwione. Powyższy pogląd jest skutkiem uznania, że uzyskiwane przez skarżącego stałe (comiesięczne) dochody pozostają bardzo wysokie i są wystarczające, by mogły z nich zostać poczynione niezbędne oszczędności na poczet opłat sądowych, czy tez ustanowienia adwokata, jeżeli jego udział w postępowaniu skarżący uznaje za konieczny. Wraz ze złożonym wnioskiem nie zostały przedłożone szczegółowe wyliczenia obrazujące, jakie konkretne wydatki i w jakiej wysokości wnioskodawca ponosi, niemniej jednak założyć należy, że nie odbiegają one w sposób istotny od wydatków przedłożonych przy okazji wcześniej złożonego przez skarżącego wniosku i uzupełniających go wyjaśnień (przy sprawie o sygn. I SA/Wa 1588/07). Jeżeli nawet część wydatków obciążających skarżącego zmieniła się, to znajdują one i tak pokrycie w znacznie większych dochodach. Okoliczności tej pośrednio nie poddaje w wątpliwość zresztą sam wnioskodawca wskazując, że dopiero zamieszkanie w wybranym domu opieki dla osób starszych będzie wymagało dużo wyższych kosztów aniżeli aktualnie ponoszone koszty utrzymania. Skuteczności pozbawiona jest argumentacja skarżącego odwołująca się do przyszłych, spodziewanych kosztów zamieszkania w ośrodku dla osób starszych. Trudno bowiem poddać rozliczeniu w kontekście wynikającym ze zgłoszonego wniosku wydatki, które dopiero mają być realizowane. Ich ponoszenie w przyszłości jest jednocześnie o tyle niepewne, jeżeli się uwzględni, że koszt zamieszkania skarżącego w ośrodku o oczekiwanym standardzie przekracza znacząco (o ponad [...] euro) uzyskiwane przez niego dochody. Nie można nie uwzględnić tego, że koszty utrzymania osoby zamieszkałej na stałe w Niemczech kształtują się na poziomie wyższym niż osoby mieszkającej w Polsce, z drugiej jednak strony, osoba taka uzyskuje również wyższe dochody w stosunku do porównywalnej grupy osób zamieszkałych w Polsce, przez co poczynienie przez nią określonych oszczędności w wydatkach (na sumę wymaganych kosztów postępowania) będzie się wiązało z mniejszym wysiłkiem finansowym. Mając na uwadze, że kwota wymaganego wpisu (200 zł), jak też koszty ustanowienia zawodowego pełnomocnika mogą znaleźć pokrycie tak w otrzymywanym przez skarżącego stale świadczeniu rentowym, wynoszącym ok. [...] zł miesięcznie (przyjmując, iż średni kurs euro wg NBP na dzień 30 listopada 2010 r. wynosił 4,07 zł), jak i w deklarowanych, zgromadzonych oszczędnościach (ok. [...] zł), przyjąć należało, że wnioskodawca nie znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej, niepozwalającej mu na poniesienie kosztów postępowania. Z tej przyczyny, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.