Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 778/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S., I. S. i D. S. na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do komornika sądowego postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. S. działając w imieniu własnym oraz R. S., I. S. w dniu 30 stycznia 2015 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2015 r.

Zaskarżonym pismem Minister Sprawiedliwości poinformował skarżącego, że po otrzymaniu wniosku z dnia 25 sierpnia 2014 r. o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec A. M. – komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z., wszczął postępowanie nadzorcze, w wyniku którego stwierdził że nie ma podstaw do przyjęcia, że komornik sądowy dopuścił się rażącego naruszenia przepisów mogącego być podstawą wszczęcia wobec niego postępowania dyscyplinarnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.

Podkreślić należy, że powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, dlatego sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że żądania skargi nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego.

Pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2015 r. nie jest bowiem decyzją czy postanowieniem w rozumieniu art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. W piśmie tym organ zawarł swoje stanowisko odnośnie wniosku strony skarżącej o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do komornika sądowego. Organ poinformował skarżącego, że w jego ocenie przeprowadzone postępowanie nadzorcze (w trybie przepisu art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, Dz. U. z 2011 r., Nr 231, poz. 1376 ze zm.) nie potwierdziło podejrzenia naruszenia przez komornika przepisów prawa.

Stwierdzić zatem należy, że pismo Ministra z dnia [...] stycznia 2015 r. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jest to bowiem pismo informujące go o sposobie załatwienia sprawy.

Dodać także należy, że art. 74 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji stanowi, że wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego mogą złożyć Minister Sprawiedliwości, prezesi sądów, sędziowie-wizytatorzy, organy samorządu komorniczego oraz komornicy-wizytatorzy. Sprawy dyscyplinarne w I instancji rozpoznaje komisja dyscyplinarna (art. 75 ust. 1 ustawy). Według art. 75 ust. 2 tej ustawy, od orzeczeń komisji dyscyplinarnej stronom przysługuje odwołanie do sądu okręgowego właściwego według siedziby kancelarii obwinionego komornika. Postępowanie dyscyplinarne toczy się według zasad określonych w tej ustawie, w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego (art. 75 ust. 4 ustawy).

Wynika z tego, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do jakiejkolwiek kontroli postępowania dyscyplinarnego w stosunku do komornika, nie ma też wpływu na jego wszczęcie. To stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 1152/05 i z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt II GSK 124/13 (dostępne w systemie LEX). W powołanych orzeczeniach stwierdzono, że uchwała rady izby komorniczej podjęta na podstawie art. 74 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, której przedmiotem jest wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko komornikowi nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Biorąc to wszystko pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.