Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 2411/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Jan Jędrkowiak sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. i A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2001 r. nr [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, iż nie może ono być wykonywane.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 marca 2000 r. Wójt Gminy T., powołując się na art. 40 ust. 3c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz wniosek Wójta Gminy Z. w sprawie zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku "A" SA w W. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji, polegającej na budowie drugiej nitki systemu gazociągów tranzytowych, "wniósł" o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji zgodnie z bliżej określonymi w tym postanowieniu i w załącznikach do niego warunkami. Zażalenia na to postanowienie wnieśli T. S. i A. S., J. i E. S., K. i P. B., I. S. oraz C. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze każde z tych zażaleń rozpoznało odrębnie i w efekcie wydało w dniu 4 maja 2000 r. pięć jednobrzmiących postanowień, którymi uchyliło w całości postanowienie Wójta Gminy T. z dnia 20 marca 2000 r. i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

Od tych pięciu postanowień skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł "A" SA w W., który w jednobrzmiących skargach wnosił o stwierdzenie nieważności tych postanowień względnie o ich uchylenie.

Po otrzymaniu odpisów skarg "A" SA w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze jednym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2001 r., powołując się na art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, uchyliło w całości pięć swoich postanowień z dnia 4 maja 2000 r. oraz uchyliło postanowienie Wójta Gminy T. z dnia 20 marca 2000 r. i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2001 r. skargę wnieśli T. S. i A. S. W skardze skarżący kwestionowali możliwość wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przez wójta gminy dla inwestycji realizowanej także poza granicami tej gminy.

Po podjęciu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia 21 czerwca 20001 r. "A" SA w Warszawie cofnął pięć swoich skarg na postanowienia z dnia 4 maja 2000 r., w wyniku czego postępowania w sprawie tych skarg zostały postanowieniami z dnia 25 września 2001 r. umorzone.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z powodów w niej podniesionych.

Podstawą zaskarżonego postanowienia jest art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Stanowił on, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez sąd terminu rozprawy. Przepis ten mówi o uwzględnieniu skargi w całości. Wyjaśniając ten zwrot w orzecznictwie wielokrotnie stwierdzano, że jedynie wtedy, gdy skarżący wyraźnie tego w skardze zażąda, uwzględnienie skargi może polegać na uchyleniu zaskarżonego aktu oraz aktu organu pierwszej instancji i przekazaniu temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wielokrotnie też stwierdzano, że co do zasady nie jest dopuszczalne na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym uchylanie zaskarżonego aktu i przekazywanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia (wyrok NSA z 8 lutego 2002 r. w sprawie V SA 3937/00, opublikowany w Systemie informacji prawnej LEX nr 109314, wyrok NSA z dnia 5 lutego 2002 r. w sprawie V SA 6/01, opublikowany w Systemie informacji prawnej LEX nr 109312, wyrok NSA z dnia 3 stycznia 2002 r. w sprawie V SA 3949/00, opublikowany w Systemie informacji prawnej LEX nr 109306, wyrok NSA z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie IV SA 1713/98, opublikowany w Systemie informacji prawnej LEX nr 53369, wyrok NSA z dnia 11 lipca 2000 r. w sprawie V SA 2361/99, opublikowany w Systemie informacji prawnej LEX nr 79238, wyrok NSA z dnia 7 lipca 1999 r. w sprawie IV SA 313/99, opublikowany w Systemie informacji prawnej LEX nr 47846, wyrok NSA z dnia 27 stycznia 1999 r. w sprawie I SA/Gd 1042/96, opublikowany w Systemie informacji prawnej LEX nr 37190, wyrok NSA z dnia 14 listopada 1997 r. w sprawie I SA/Lu 1319/96, opublikowany w Systemie informacji prawnej LEX nr 31230). Wykładnię tą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podziela. Jest zgodne z treścią art. 38 ust. 2 Ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, gdzie nie bez przyczyny mówi się o uwzględnieniu skargi w całości, aby za uwzględnienie skargi uznać uchylenie zaskarżonego aktu oraz aktu organu pierwszej instancji i przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia tylko wtedy, gdy skarżący tego wyraźnie żąda w skardze.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że "A" SA w W. w swoich skargach, które były podstawą zastosowania art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, wnosił przede wszystkim o stwierdzenie nieważności zaskarżonych postanowień. O ich uchylenie wnosił jedynie, jak to określił, "względnie". Nie wnosił jednakże o uchylenie postanowienia Wójta Gminy T. i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wniosku takiego w skargach nie zawarto, gdyż postanowienie to było dla skarżącego "A" SA w Warszawie korzystne, co wyraźnie dowodzi, że uchylenie tego postanowienia w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym nie stanowiło uwzględnienia skarg w całości, jak chciał tego ustawodawca.

W tym stanie rzeczy uznać należało, że podejmując zaskarżone postanowienie naruszono przepisy postępowania (art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym) w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym w myśl art. 145 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) istnieje podstawa do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Wobec uwzględnienia skargi Sąd na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane.

O kosztach nie orzeczono, gdyż skarżący mimo, że zostali pouczeni o skutkach niezgłoszenia wniosku nie zgłosili żądania ich zasądzenia, co spowodowało utratę uprawnienia do ich zwrotu (art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Na potrzeby ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ administracji wskazać należy, iż w istocie takie ponowne rozpatrzenie sprawy nie będzie dopuszczalne, gdyż skargi, które były podstawą zastosowania art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i tym samym podstawą zaskarżonego postanowienia zostały cofnięte w wyniku czego postępowania wszczęte z ich przyczyny zostały umorzone. Odpadła zatem podstawa stosowania art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który jest obecnie odpowiednikiem art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, mianowicie zaskarżenie działania organu. Trzeba też wyraźnie wskazać, że na skutek niniejszego orzeczenia pozostaje w mocy pięć postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 maja 2000 r., którymi uchylono postanowienie Wójta Gminy T. z dnia 20 marca 2000 r.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.