Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 940/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2006 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie nakazu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z pozwoleniem skargę oddala.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku A. P. z dnia [...] 12. 2005 r. decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r., znak: [...] na podstawie art. 148 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własną decyzją ostateczną z dnia [...] marca 2000 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2000 r., znak: [...], nakazującą A. P. doprowadzenie dobudowy balkonu do wielorodzinnego budynku mieszkalnego położonego na nieruchomości usytuowanej w miejscowości [...] pod nr [...] do zgodności z udzielonym pozwoleniem na budowę przez dokonanie rozbiórki części samowolnie dobudowanej.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził w uzasadnieniu swojej decyzji, że okoliczności stanowiące podstawę wniosku o wznowienie postępowania ( fakt sporządzenia stanowiącego podstawę realizacji spornego balkonu projektu przez S. S., pełniącego ówcześnie funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i podpisującego z racji jej pełnienia decyzje administracyjne, w tym decyzję dotyczącą w/w balkonu ) były znane autorce wniosku bez wątpliwości już w dniu 16 lutego 2000 r. Oznacza to, zdaniem organu, że od daty tej, do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, upłynęło ponad 6 lat, co w oczywisty sposób uchybia wynikającemu z treści omawianego przepisu terminowi przysługującemu na złożenie wniosku w sprawie wznowienia postępowania.

Po rozpatrzeniu odwołania A. P., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] marca 2006r. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Organ II instancji stwierdził, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000 r., l.dz. [...], była już przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2001 r., sygn. akt II SA/Po 960/00 oddalił skargę A. P. na w/w decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000r., l.dz. [...], w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę, tj. rozbiórki samowolnie dobudowanej części balkonu.

Oznacza to, zdaniem organu, że kwestionowana decyzja jest zgodna z prawem. Sprawa zgodności decyzji z prawem nie może być wobec tego ponownie badana ani przez organ administracji ani przez sąd administracyjny.

Organ II instancji wskazał, że Sąd oceniając decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powołanym wyroku z dnia 2 sierpnia 2001 r., sygn. akt II SA/Po 960/00, nie był związany granicami skargi, a więc brane były pod uwagę wszystkie okoliczności prawne i faktyczne, które mogły mieć wpływ na ocenę jej zgodności z prawem.

Organ wskazał ponadto, że bezsprzecznym jest, że A. P. jako zlecająca opracowanie dokumentacji technicznej na dobudowę balkonów wiedziała, że jednym z projektantów był S. S. Projekt budowlany opracowany został w sierpniu 1998 r. W dniu 06. 09. 1999 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził prowadzenie budowy z odstępstwem od projektu. W związku z tym zostało wydane postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych podpisane przez S. S. pełniącego funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Ponieważ odbiór tego postanowienia pokwitowany został przez A. P. bez daty, należy przyjąć, że odbiór nastąpił w dniu 20. 09. 1999 r. t.j. w dniu odbioru postanowienia przez pozostałych mieszkańców budynku.

Niezależnie od powyższego w dniu 16. 02. 2000 r. A. P. pokwitowała odbiór decyzji z dnia [...]. 02. 2000 r. którą również podpisał S. S.

W związku z tym, że od powyższej daty upłynęło już prawie 6,5 roku, to w świetle braku spełnienia przesłanki wynikającej z powołanego na wstępie art. 148 kodeksu postępowania administracyjnego dot. miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania należało odmówić wznowienia postępowania administracyjnego.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła A. P. podnosząc, że nietrafnie organ wskazuje, że sprawa była już

przedmiotem kontroli przez NSA OZ w Poznaniu (wyrok z 2.08.2001 r. sygn. akt II

SA/Po 960/00). W zgromadzonym materiale dowodowym związanym z wydaniem

decyzji nakazowej z 1999r. i 2000r., przekazanym do rozpatrzenia przez NSA nie

dołączono, zdaniem skarżącej, pozwolenia na budowę i projektu budowlanego. A z tych właśnie dokumentów wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego był

jednocześnie projektantem balkonu i wydawał w sprawie tego samego balkonu

decyzje administracyjne.

Ponownie stwierdza, że sprawa balkonu od samego początku prowadzona była nieobiektywnie. Balkon wybudowała na podstawie pozwolenia na budowę. W trakcie budowy wprowadziła niewielkie zmiany nieznacznie wydłużając balkon.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1269 z póź. zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa sądowa kontrola.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) .

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

Wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie złożony został z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. co skutkować powinno odmową wszczęcia postępowania.

Przed wznowieniem postępowania administracyjnego na wniosek, właściwy organ administracji publicznej zobowiązany jest do zbadania, czy wniosek pochodzi od strony postępowania, czy podana jest przesłanka do wznowienia postępowania oraz czy wniosek złożony został w ustawowo przewidzianym terminie.

Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że o sytuacji, jaka zdaniem skarżącej, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, dowiedziała się w dniu 20. 09. 1999 r. czyli praktycznie od początku postępowania administracyjnego. W związku z tym, że od powyższej daty upłynęło już prawie 6,5 roku, to w świetle braku spełnienia przesłanki wynikającej z powołanego na wstępie art. 148 kpa dot. miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania należało odmówić wznowienia postępowania administracyjnego.

W tych okolicznościach organ stopnia wojewódzkiego zobowiązany był do rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o przepis art. 149 § 3 Kpa i odmowy wznowienia postępowania w drodze decyzji skoro brak było podstaw do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000 r.,znak: [...].

Nadmienić należy, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000 r., była już przedmiotem kontroli Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2001 r., sygn. akt II SA/Po 960/00 oddalił skargę A. P.na w/w decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000r., w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę, tj. rozbiórki samowolnie dobudowanej części balkonu.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.