Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 277/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. W. i A. W.– wspólników spółki cywilnej W. S. s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 399/08 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi A. W. i A. W.– wspólników spółki cywilnej W.S. s.c. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 lipca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 399/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 13 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 399/08, którym odmówiono zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi A. W. i A. W.– wspólników spółki cywilnej W. S. s.c. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że z treści art. 194 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) nie wynika, aby na postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego przysługiwało stronie zażalenie. Przepis ten stanowi, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Zgodnie natomiast z treścią art. 163 § 2 p.p.s.a., postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom, a gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć wraz z uzasadnieniem. Skoro na wydane w sprawie postanowienie nie przysługiwał środek zaskarżenia, należało je doręczyć stronom bez uzasadnienia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie A. W. i A. W.– wspólnicy spółki cywilnej W. S. s.c. podnieśli, że przez postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego należy rozumieć postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Z kolei postanowieniem w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania jest zarówno postanowienie o podjęciu, jak i o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Zatem ustawowe sformułowanie, iż przedmiotem zażalenia jest postanowienie, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania, oznacza, że ustawodawca stworzył możliwość zaskarżenia obu postanowień dotyczących zawieszenia postępowania oraz jednego z postanowień dotyczących podjęcia zawieszonego już postępowania (o odmowie podjęcia).

Strona stwierdziła w konkluzji, że skoro postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest zaskarżalne, to należało je doręczyć stronie wraz z uzasadnieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Sądu I instancji odmawiające sporządzenia uzasadnienia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania sadowoadministracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 194 § 1 pkt 4 ustawy z 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przepis art. 194 p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia, jeżeli wojewódzki sąd administracyjny odmawia sporządzenia uzasadnienia postanowienia.

Powyższe wynika m.in. z faktu, że w sytuacji gdy ustawodawca wskazuje na zamknięty katalog przypadków, w których możliwe jest wniesienie środka zaskarżenia, nie należy go rozszerzać. W przeciwieństwie do regulacji ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera mianowicie uszczegółowienie co do formy orzeczenia podlegającego (bądź nie) uzasadnieniu. Art. 394 § 1 pkt 7 k.p.c. przewiduje, że zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie sądu pierwszej instancji, którego przedmiotem jest odmowa uzasadnienia orzeczenia oraz jego doręczenia. Skoro zatem ustawodawca, wzorując się na Kodeksie postępowania cywilnego, uwzględnił odrębności obu procedur i w art. 194 p.p.s.a. zamieścił zwrot "odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku", to nie należy szukać odmiennego znaczenia tego zwrotu niż to wynika z jego literalnego brzmienia - zgodnie z zasadą clara non sunt interpretanda (jasne przepisy nie wymagają interpretacji).

Na marginesie można zaznaczyć, że Sąd I instancji prawidłowo odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. Zgodnie z przepisem art. 163 § 2 zd. 2 p.p.s.a., postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem w sytuacji, gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia. Tymczasem stosownie do art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zażaleniu podlega tylko postanowienie o zawieszeniu postępowania. (v. postanowienie NSA z 3 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 554/08, z 7 listopada 2008 r. sygn. akt II GZ 245/08)

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.