Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1126/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Kiss (spr.), Sędzia NSA W. Jarzębowski, Asesor WSA C. Koziński, Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2005 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[....] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy w B. - po rozpatrzeniu wniosku T. D. z dnia 12 listopada 2002r. o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego - decyzją z dn.[...] o warunkach restrukturyzacji, wydaną z powołaniem się na art. 207 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz.926 ze zm./ oraz na szereg wymienionych przepisów ustawy z dn.30.08.2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz.U.nr 155, poz.1287/ ustalił ogólną kwotę należności objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym w wysokości 19.823,10 zł /z tytułu wskazanych zaległości podatkowych/, opłatę restrukturyzacyjną w kwocie 2.973,50 zł /15 % należności objętych restrukturyzacją/, podlegającą wpłacie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Ponadto organ podał również dodatkowe warunki restrukturyzacji dotyczące obowiązku zapłaty innych zaległości nie objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym oraz zobowiązania strony do prowadzenia działalności gospodarczej w sposób ciągły i zorganizowany, a także do złożenia informacji o bieżącej sytuacji finansowej na 30 dni przed upływem roku od doręczenia niniejszej decyzji wraz z załączeniem oświadczenia o wielkości pomocy publicznej otrzymanej w ostatnich trzech latach poprzedzających dzień jego złożenia.

Odrębną decyzją z dn.[...] Urząd Skarbowy w wyniku rozpatrzenia zawartej we wniosku podatnika z dn.12.11.2002r prośby rozłożył płatność ustalonej opłaty restrukturyzacyjnej na 10 rat miesięcznych, płatnych do końca października 2003r.

W przesłanych Sadowi aktach administracyjnych znajduje się m.in. protokół z posiedzenia powołanego w Urzędzie Skarbowym zespołu do spraw restrukturyzacji należności publicznoprawnych od przedsiębiorców oraz pisemna analizy z dn.14.04.2004r. w sprawie prowadzonego postępowania restrukturyzacyjnego, w których stwierdzono, iż T. D. nie spełnił ustalonych warunków restrukturyzacji, w związku z czym zachodzi konieczność umorzenia tego postępowania. W szczególności stwierdzono, że podatnik dokonał zapłaty rat opłaty restrukturyzacyjnej z naruszeniem określonych terminów, informację o bieżącej sytuacji finansowej złożył dopiero po upływie 14 miesięcy od daty otrzymania decyzji o warunkach restrukturyzacji, a także aktualnie nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, którą zawiesił od dn.20.12.2002r. Podatnik po zapoznaniu się z aktami sprawy i stanowiskiem organu stwierdził, iż jego zdaniem spełnił warunki restrukturyzacji, gdyż zapłacił ustaloną opłatę oraz nie posiada bieżących zaległości. Stwierdził także, że dokonane zawieszenie działalności gospodarczej nie jest równoważne z jej likwidacją i po pozytywnym zakończeniu restrukturyzacji wznowi swoją działalność gospodarczą.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dn.[...] wydaną z powołaniem się m.in. na art.10 oraz art.21 ust.1 pkt 2 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców umorzył postępowanie restrukturyzacyjne wszczęte na wniosek podatnika z dn.12.11.2002r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ podał, iż z przeprowadzonych ustaleń wynika, że podatnik zlikwidował w 1999r. prowadzoną wcześniej od 1989r. działalność gospodarczą w zakresie wyrobu i sprzedaży cegieł., a następnie w celu skorzystania z możliwości restrukturyzacji swoich zaległości podatkowych w dn.12.11.2002r. /w dniu złożenia wniosku o restrukturyzację/ podjął prowadzenie działalności w zakresie handlu artykułami budowlanymi i przemysłowymi, odnośnie której w dn.20.12.2002r zgłosił na druku NIP-1 zawieszenie jej prowadzenia. Powyższe postępowanie podatnika jest zdaniem organu niezgodne z celem ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Organ stwierdził również, że podatnik nie dopełnił warunków, o których mowa w art. 10 ust.1 pkt 2 i ust. 3 wymienionej w decyzji ustawy o restrukturyzacji, a w szczególności nie wpłacił w ustalonych terminach sześciu wskazanych rat opłaty restrukturyzacyjnej oraz nie złożył w terminie informacji o aktualnej sytuacji finansowej.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik wnosząc o jej uchylenie i wydanie decyzji o zakończeniu restrukturyzacji przez umorzenie zaległości podatkowych objętych postępowaniem zarzucił, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Strona stwierdziła, że skoro nie ma żadnych bieżących zadłużeń wobec urzędu skarbowego i zakładu ubezpieczeń społecznych, uiściła w całości ustaloną opłatę restrukturyzacyjną oraz złożyła informacje o firmie, to powinna skorzystać z "dobrodziejstwa przedmiotowej ustawy", która miała na celu pomoc firmom, mającym kłopoty w uregulowaniu zaległych zobowiązań.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, iż w związku z brakiem spełnienia przez podatnika warunków restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust.1 pkt 2 i 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, przedmiotowe postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 21 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy. Organ stwierdził, że podatnik nie wpłacił w terminie sześciu wskazanych rat opłaty restrukturyzacyjnej, a także po ustalonym terminie złożył informację o bieżącej informacji finansowej. Podniesiono także, że ustawa o restrukturyzacji miała na celu poprawę sytuacji finansowej przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą, natomiast jej celem nie może być jedynie bezwarunkowe umorzenie zaległości podatkowych, jak tego domaga się strona.

W złożonej do Sadu skardze pełnomocnik podatnika wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu drugiej instancji zarzucił, iż została ona wydana z naruszeniem przepisów ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, a w szczególności art.1 ust.2 i art.10 tej ustawy przez ich niewłaściwą wykładnię skutkującą umorzeniem postępowania restrukturyzacyjnego, a także z naruszeniem art. 121 Ordynacji podatkowej przez brak poinformowania strony o skutkach nie dochowania warunków nałożonych decyzją. Strona skarżąca wyraziła pogląd, że brak zapłaty w ustalonych terminach sześciu rat opłaty restrukturyzacyjnej nie może powodować skutku w postaci umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego, albowiem ani ustawa o restrukturyzacji ani decyzja o ratach nie zawierają takiego rygoru. Podniesiono, że podatnik w terminie właściwym dla ostatniej raty dokonał zapłaty całości ustalonej opłaty restrukturyzacyjnej, a także w terminie zakończenia przedmiotowego postępowania nie posiadał innych bieżących zaległości. Według strony powołana przez organy podatkowe okoliczność zawieszenia przez podatnika działalności gospodarczej nie może mieć żadnego znaczenia dla wyniku tej sprawy, albowiem w przepisach ustawy = Prawo o działalności gospodarczej nie występuje instytucja zawieszenia działalności. Powołano się także, iż w podobnych okolicznościach faktycznych i prawnych zaległości podatnika wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. zostały w wyniku postępowania restrukturyzacyjnego umorzone, na dowód czego do skargi został załączony odpis decyzji wymienionego organu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. W odniesieniu się do powołania się strony skarżącej na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. organ stwierdził, że została ona wydana przez inny organ, dotyczyła innych należności i powyższe postępowanie nie może mieć żadnego wpływu na niniejsze postępowanie restrukturyzacyjne prowadzone przez organy podatkowe.

Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Z ustalonego i w zasadzie niekwestionowanego stanu faktycznego sprawy wynika, że podatkowy organ restrukturyzacyjny pierwszej instancji w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego z dn.12.11.2002r. o restrukturyzacje jego zaległości podatkowych wszczął odpowiednie postępowanie i decyzją z dn.12.12.2002r. o warunkach restrukturyzacji, wydaną z powołaniem się na szereg wskazanych przepisów ustawy z dn.30.08.2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz.U.nr 155, poz.1287/ ustalił ogólną kwotę należności objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym w wysokości 19.823,10 zł, opłatę restrukturyzacyjną w kwocie 2.973,50 zł , podlegającą wpłacie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Ponadto organ podał również dodatkowe warunki restrukturyzacji dotyczące obowiązku zapłaty innych zaległości nie objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym oraz dotyczące zobowiązania strony do prowadzenia działalności gospodarczej w sposób ciągły i zorganizowany, a także do złożenia informacji o bieżącej sytuacji finansowej na 30 dni przed upływem roku od doręczenia tej decyzji wraz z załączeniem oświadczenia o wielkości pomocy publicznej otrzymanej w ostatnich trzech latach poprzedzających dzień jego złożenia. W zakresie podstawowego obowiązku uiszczenia opłaty restrukturyzacyjnej organ na wniosek podatnika wydał w dn.15.01.2003r. decyzję o rozłożeniu zapłaty powyższej opłaty na dziesięć rat miesięcznych, płatnych od końca stycznia do końca października 2003r.

Okolicznością niekwestionowaną przez skarżącego jest fakt zapłaty przez niego sześciu rat opłaty restrukturyzacyjnej / za miesiące marzec i maj – wrzesień 2003r./ z uchybieniem ustalonych w decyzji ratalnej terminach płatności.

Już powyższa okoliczność powoduje, iż podatkowy organ restrukturyzacyjny był uprawniony w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 2 przedmiotowej ustawy o restrukturyzacji do wydania decyzji o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, albowiem należy uznać, że skarżący nie spełnił warunku określonego w art. 10 ust.1 pkt 2 tej ustawy oraz zawartego także w pkt II decyzji organu o warunkach restrukturyzacji. Stosownie bowiem do wymienionego wyżej przepisu ustawy niezbędnym warunkiem umorzenia należności objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym jest zapłata ustalonej przez organ opłaty restrukturyzacyjnej, o której mowa w art.19 ustawy, przy czym należy uznać, że dotyczy to zapłaty w terminie określonym w art.19 ust.2 ustawy, tj. w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji lub też w przypadku wydania na podstawie art. 20 ustawy decyzji o rozłożeniu opłaty na raty, tak, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, w terminach rat wynikających z decyzji ratalnej.

Stąd też brak zapłaty przez skarżącego w ustalonych terminach sześciu rat opłaty restrukturyzacyjnej spowodował, ze nie dopełnił on warunku określonego w art. 10 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców.

W powyższym zakresie należy dodatkowo zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 49 par.2 ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz.926 ze zm./, mającej w myśl art.9 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji odpowiednie zastosowanie do postępowania restrukturyzacyjnego, w przypadku braku dokonania przez podatnika zapłaty w terminie którejkolwiek z rat, na jakie została rozłożona należność podatkowa, terminem płatności tej należności staje się pierwotny termin. Ponadto zgodnie z art.259 par.1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w razie niedotrzymania terminu płatności którejkolwiek z rat, na jakie została rozłożona należność podatkowa, następuje z mocy prawa wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu na raty płatności danej należności – w części dotyczącej raty niezapłaconej w terminie jej płatności.

Z powyższych przepisów w odniesieniu do rozpatrywanej sprawy wynika, że niedotrzymanie terminu płatności każdej z rat, wynikającego z decyzji ratalnej organu restrukturyzacyjnego powodowało, że obowiązującym terminem płatności uchybionej raty był termin 30 dni od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, który to termin został przez skarżącego oczywiście naruszony.

Należy także uznać, że dla skarżącego powinny być wiążące również pozostałe warunki zawarte w ostatecznej decyzji Urzędu Skarbowego w B. z dn.[...] o warunkach restrukturyzacji, a w szczególności ustalony obowiązek złożenia do organu w terminie 30 dni przed upływem roku od doręczenia wymienionej decyzji informacji o bieżącej sytuacji finansowej skarżącego i jego firmy. Niezależnie bowiem od powagi i skutków prawnych związanych z decyzja administracyjną ostateczną, należy uznać, iż nałożony na skarżącego obowiązek złożenia w określonym terminie informacji o bieżącej sytuacji finansowej, mający uzasadnienie w treści art. 10 ust.1 pkt 1 oraz ust.2 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców miał także istotne znaczenie dla podjęcia przez organ decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust.1 wymienionej ustawy. Okolicznością niekwestionowaną jest to, ze skarżący złożył powyższą informację dopiero w dn.24.03.2004r., a więc z naruszeniem terminu wynikającego z ostatecznej decyzji o warunkach restrukturyzacji.

Należy także podzielić pogląd organów podatkowych, iż celem przedmiotowej ustawy o restrukturyzacji nie było bezwarunkowe umarzanie należności publicznoprawnych /takie umorzenie zaległości podatkowych może być realizowane w trybie art. 67 par.1 Ordynacji podatkowej/, albowiem powyższa ustawa skierowana wyłącznie do przedsiębiorców miała zgodnie z jej art. 1 ust.2 na celu poprawę ich sytuacji finansowej związanej z dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej.

W zakończeniu należy także stwierdzić, że podniesiona w skardze okoliczność, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. w podobnym postępowaniu restrukturyzacyjnym umorzył zaległe należności z tytułów wymienionych w art. 6 ust.1 pkt 2 ustawy o restrukturyzacji nie może mieć istotnego znaczenia dla wyniku rozpoznawanej sprawy, która dotyczy konkretnego stanu faktycznego i prawnego rozstrzyganego przez podatkowy organ restrukturyzacyjny.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm./ orzekł, jak w sentencji.