Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 34/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr) Sędziowie WSA Zofia Skrzynecka Asesor Wojciech Czajkowski Protokolant Paweł Guziur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2006r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2001 rok oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia "[...]" roku, wymierzającej L. K. podatek od nieruchomości za 2001 rok. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, wynika co następuje:

Decyzją z dnia "[...]" r. Wójt Gminy M. ustalił L. K. podatek od nieruchomości za 2001r. w kwocie 16 416,70 zł, z czego podatek od gruntów został ustalony na kwotę 1422,00 zł, zaś podatek od budynków usytuowanych na tym gruncie na kwotę- 14994,70 zł.

Podjęcie wskazanej wyżej decyzji organ oparł na następujących dowodach i dokumentach:

- na dokonanym przez Starostę E. zawiadomieniu o zmianie w ewidencji gruntów z dnia 24 września 1999 roku, z której wynika, że na podstawie umowy zniesienia współwłasności sporządzonej aktem notarialnym w dniu 22 lipca 1999 roku Repertorium "[...]" M. K. stał się użytkownikiem wieczystym działki gruntu o numerze ewidencyjnym "[...]" o pow. 23 700 m2 sklasyfikowanej jako użytek rolny klasy III i IV i oznaczonej w ewidencji użytków rolnych symbolami: R, RB IVa i PS B III,

- na decyzji Naczelnika Gminy M. z dnia 29 października 1985 roku, o wyłączeniu z produkcji rolniczej gruntów rolnych o powierzchni 2,37 ha położonej w obrębie wsi Z. oznaczonej numerem działki "[...]" i składającej się gruntów rolnych RIVa o pow. 1,28 ha i PS III o pow. 1,09 ha,

- na informacji z rejestru gruntów i kartoteki budynków i lokali sporządzonej dla działki Nr "[...]" , z której wynika, że przedmiotowa działka składa się z gruntów sklasyfikowanych jako użytki rolne.

- na protokole z oględzin nieruchomości należącej do podatnika dokonanej w dniu 16 czerwca 2004 roku.

W odwołaniu od decyzji, podatnik nie kwestionował wskazanych przez organ dowodów, natomiast podważył sam fakt opodatkowania wskazanej nieruchomości podatkiem od nieruchomości, nie zaś podatkiem rolnym. Podnosząc opisany wyżej zarzut strona powołała się na to, że nieruchomość, którą posiada na terenie Gminy M. stanowi całość gospodarczą z gospodarstwami rolnym położonymi na terenie kraju o łącznej powierzchni ok. 1300 ha.

W tej sytuacji - w ocenie podatnika — organ nie miał podstaw do ustalania innego rodzaju podatku niż podatku rolnego. Sposób wykorzystania posiadanych przez stronę gruntów i budynków i ich związek z prowadzonym gospodarstwem rolnym wskazuje przy tym na to, iż budynki i budowle znajdujące się na tym gruncie podlegają ustawowemu zwolnieniu z podatku od nieruchomości.

Skarżący podaje, że wobec powierzchni gospodarstwa rolnego jaką uprawia osiąga plony, które musi magazynować także w gospodarstwie położonym w Z. W sytuacji, niekwestionowanego związku budynków położonych na działce Nr "[...]" z prowadzonym gospodarstwem rolnym oraz produkcją roślinną i zwierzęcą - nieruchomość ta oraz znajdujące się na niej budynki nie powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując odwołanie, decyzją z dnia 14 listopada 2005 roku, utrzymało w mocy decyzję I instancji, podnosząc w uzasadnieniu, co następuje:

W ocenie Kolegium odwołanie strony nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na stan prawny obowiązujący w okresie powstania obowiązku podatkowego. Dla rozstrzygnięcia powyższej sprawy organ odwoławczy odwołał się do treści regulacji prawnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od nieruchomości i podatkiem rolnym obowiązującej w roku 2001 tj. w roku podatkowym, w którym obowiązek ten powstał.

Zgodnie z obowiązującą wówczas definicją gospodarstwa rolnego (określoną w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym) - za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa się obszar użytków rolnych, gruntów pod stawami oraz, sklasyfikowanych w operatach ewidencyjnych jako użytki rolne, gruntów pod zabudowaniami związanymi z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej lub osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej.

Stosownie do treści art. 1 ust. 2 ustawy o podatku rolnym grunty gospodarstw rolnych podlegały opodatkowaniu podatkiem rolnym.

Organ wskazał, iż od powyższej zasady ustanowionej w wymienionym wyżej przepisie istniały wyjątki. Do wyjątków tych należał m.in. art. 3 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych, (tworzącej stan prawny obowiązujący w dniu 1 stycznia 2001 roku), odbierający niektórym gruntom rolnym ( użytkom rolnym) cechę gospodarstwa rolnego opodatkowanego podatkiem rolnym (nawet jeżeli te grunty były sklasyfikowane jako użytki rolne), jeżeli były one wyłączone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi na cele inne niż rolnicze.

Wyłączenie to nie było skuteczne jedynie przez okres dwóch lat licząc od dnia wyłączenia, jeżeli w tym czasie, na gruntach wyłączonych na cele nierolnicze prowadzona była działalność rolnicza. W pozostałych przypadkach nierolnicze przeznaczenie gruntu sklasyfikowanego jaka użytek rolny, skutkowało opodatkowaniem tego gruntu podatkiem od nieruchomości na podstawie cytowanego wyżej art. 3 ust. 1 pkt. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Opisany wyżej stan prawny obwiązywał do dnia 1 stycznia 2003 roku to jest do chwili wejścia w życie ustawy z dnia 30 października 2002 roku o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U Nr 200 poz. 1683).

Organ, mając na uwadze powyższą regulację obowiązującą w kwestii podatku od nieruchomości w roku 2001 za bezsporne przyjął to, że grunt stanowiący działkę Nr "[...]" o pow. 2,37ha położony w miejscowości Z. gmina M. i będący w użytkowaniu wieczystym L. K. podlegał (w tamtym stanie prawnym) podatkowi od nieruchomości a nie podatkowi rolnemu pomimo tego, że był i jest sklasyfikowany jako użytek rolny (jak wynika to z wypisu z ewidencji gruntów działka Nr "[...]" składa się z gruntów sklasyfikowanych jako RIVa, B/R1Va B/PS III).

Działka ta jednak na podstawie decyzji Naczelnika Gminy M. z dnia 12.10.1985 roku, wyłączona została z produkcji rolnej, w związku z przeznaczeniem jej w planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze. Jak podaje organ — w uzasadnieniu decyzji wymiarowej, decyzja o wyłączeniu stała się ostateczna na skutek nie wniesienia od niej odwołania .W dacie wydania decyzji wyłączeniowej, działka Nr "[...]" była we władaniu Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Zbożowo — Młynarskiego.

Organ odwoławczy podniósł, że w sytuacji wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, przedmiotowa nieruchomość gruntowa, nawet jeżeli wchodziła w skład gospodarstwa rolnego prowadzonego przez podatnika w Z. oraz na terenie kraju w miejscowościach: Z., L. i S. o łącznej pow. ok. 1300 ha (jak podaje strona) i stanowiła, jak to podkreśla strona całość gospodarczą — nie podlegała podatkowi rolnemu, a podatkowi od nieruchomości, ponieważ była wyłączona z produkcji rolnej.

Organ zauważył przy tym, iż wobec faktu, że nieruchomość została wyłączona z produkcji rolnej w roku 1985, dla oceny stanu faktycznego- bez znaczenia pozostaje warunek określony w art.3 ust. 1 pkt 4 in fine ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ponieważ wskazany tu okres dwóch lat upłynął przed rokiem 2001- za który ustalany jest podatek od nieruchomości.

W zakresie więc w jakim organ podatkowy ustalił wobec podatnika, za działkę Nr "[...]" w roku podatkowym 2001, podatek od nieruchomości a nie podatek rolny — rozstrzygnięcie organu jest zgodne z prawem. Organ zauważył, iż podatnik nie kwestionuje przy tym faktu wyłączenia przedmiotowej działki z produkcji rolnej i tego, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja o tym wyłączeniu, skierowana w roku 1985 do ówczesnego podmiotu władającego gruntem.

Przedmiotem zarzutu strony podniesionym w odwołaniu pozostaje natomiast fakt obciążenia podatkiem od nieruchomości także budynków usytuowanych na działce Nr "[...]". Wskazał przy tym, że co do wzniesionych tam budowli organ odstąpił od ustalania podatku od nieruchomości z uwagi na to, iż organ ten nie wykazał, aby podatnik prowadził działalność gospodarczą inną niż działalność rolnicza.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, iż skoro grunt na którym znajdują się budynki nie podlega podatkowi rolnemu a podatkowi od nieruchomości, to usytuowane na nim budynki nie mogą korzystać ze zwolnienia określonego obecnie w treści art. 7 ust. 1 pkt. 4 lit. b. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych a w roku 2001 zawartego w art. 7 ust. 7 tej ustawy. Przepis ten stanowił, że zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części związane z działalnością leśną zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, oraz w gospodarstwach rolnych, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, budynki gospodarcze lub ich części związane z działalnością rolniczą. Dla zwolnienia budynków gospodarczych z podatku od nieruchomości niezbędne jest zatem jednoczesne spełnienie dwóch przesłanek dotyczących tych budynków.

Po pierwsze tej, aby były to budynki gospodarcze (lub ich części) związane z działalnością rolniczą— czego Kolegium Odwoławcze nie kwestionuje, w świetle zebranych w sprawie dowodów.

Po drugie zaś tej, aby budynki gospodarcze należące do podatnika położone były na gruntach gospodarstw rolnych.

Zdaniem organu odwoławczego, ten ostatni warunek nie został spełniony, nawet wtedy, gdy grunty stanowią—jak wykazuje podatnik —jedną całość z prowadzonym przez niego gospodarstwem rolnym i są użytkami rolnymi, jeżeli wyłączone zostały z produkcji rolnej. W ocenie Kolegium, te same grunty oceniane pod rządami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w jej brzmieniu obowiązującym w roku 2001 - nie mogły być jednocześnie gruntami gospodarstwa rolnego i gruntami wyłączonymi z produkcji rolnej i przeznaczonymi na cele inne niż rolnicze.

Wskazana wyżej ocena wynika z treści regulacji prawnej dotyczącej obowiązku podatkowego podatku rolnym i podatku od nieruchomości, obowiązującej do dnia 1 stycznia 2003 roku. Po tym czasie- z punktu widzenia prawa— stało się rzeczą obojętną to na jakie cele: rolnicze czy też inne, wykorzystywany jest grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów jako użytek rolny. Grunt taki, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 roku Nr 94 poz. 431 z późn. zm.) po zmianie tej ustawy w ustawie z dnia 10 października 2002 roku (Dz. U Nr 200 poz. 1680) podlega podatkowi rolnemu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie L. K. wniósł o uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r i poprzedzającej decyzji Wójta Gminy M. z dnia "[...]" r w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2001. Nadto Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o dopuszczenie dowodu z akt sprawy sygn. akt I SA/Ol 390/05 - wyroku z dnia 14.12.2005r Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr "[...]" z dnia "[...]" r. i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy M. z dn. "[...]" r, nr "[...]" w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2000r.

W uzasadnieniu skargi, podatnik podniósł, że zaskarżona decyzja jest niezgodna ze stanem prawnym i faktycznym, a także krzywdząca - ponieważ nie uwzględnia przesłanek wynikających z intencji Ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12.01.1991r (Dz. U. Nr 9 z dnia 1991r).

Skarżący podkreślił, że Starosta E. w zawiadomieniu o zmianie w ewidencji gruntów z dnia 24 września 1999r, wskazał że "L.K. stał się użytkownikiem wieczystym działki gruntu o numerze ewidencyjnym "[...]", o pow. 23 700 m2, sklasyfikowanej jako użytek rolny klasy III i IV i oznaczonej w ewidencji użytków rolnych symbolami: R, RB I Va i PS B III". Zdaniem podatnika, z powyższego cytatu jednoznacznie wynika, że w/w działka jest gruntem rolnym a Wójt Gminy M. nigdy nie powiadomił Skarżącego o wyłączeniu gruntów w/w działki z działalności rolniczej i nie zapoznał z decyzją w tym względzie. Ponadto Skarżący podnosi, iż w/w decyzja ostateczna nigdy nie została wykonana w zakresie faktyczno- fizycznym, jak i formalnym.

Dodał także, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji z dnia "[...]" r pominęło podstawowy w niniejszej sprawie fakt, iż Skarżący jest i był rolnikiem w rozumieniu przepisów obowiązujących przed powstaniem obowiązku podatkowego, jak i w roku 2001. Wskazał, iż Wójt Gminy M. w swojej decyzji Nr "[...]" z dnia "[...]" r obciążającej podatkiem od nieruchomości na rok 2001 – powołał się na akt notarialny Rep. "[...]" z dnia 22.07.1999r wedle którego Skarżący stał się samoistnym właścicielem w Z. gm. M., działki nr "[...]" i budynków i budowli tam się znajdujących. Jednak podkreślenia wymaga fakt zapisania w w/w akcie notarialnym że "nieruchomość (Z.) stanowi całość gospodarczą z gospodarstwem rolnym L. K. o powierzchni ok. 1300 ha położonego w Z., L. i S.".

W ocenie Skarżącego, został on – jako rolnik zwolniony od podatku od nieruchomości na podstawie art.7 pkt.l ust.7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12.01.1991r. Skarżący podkreślił, że budynki i budowle w Z. są ściśle związane z prowadzonym przeze mnie gospodarstwem rolnym i istnieje faktyczny i ścisły związek pomiędzy budynkami, budowlami w Z. a uprawianą przez Skarżącego ziemią w S. oraz w Z. i w L. Wskazał przy tym, że nie miał możliwości zmagazynowania całej produkcji rolnej w S., gdyż nie było tam dostatecznej powierzchni magazynowej ani urządzeń do przeczyszczenia i przesuszenia nasion.

Skarżący podniósł, że poza działalnością rolną nie prowadzi żadnej innej działalności gospodarczej a posiadane w Z. budynki i budowle, były i są wykorzystywane wyłącznie dla potrzeb prowadzonego gospodarstwa rolnego.

Dlatego, zdaniem Skarżącego w przedstawionej wyżej sytuacji spełniał w 2001 roku warunki dla uzyskania zwolnienia od podatku od nieruchomości od gruntów, budynków i budowli w Z.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w odpowiedzi na skargę podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji i wniosło o jej oddalenie jako nieuzasadnionej.

L. K. w piśmie skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z dnia 8 marca 2006 roku, zatytułowanym "Odpowiedź skarżącego na odpowiedź Samorządowego Kolegium Odwoławczego" z dnia 02.01.2006 r., podniósł, że nie zgadza się z argumentacją Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący stwierdził, iż w wyroku z dnia 14.12.2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zajął słuszne stanowisko i zgodne ze stanem faktycznym. Dodał, że działka nr "[...]", o pow.2,37 ha jest użytkiem rolnym od1999 roku. Skarżący podkreślił, że Wójt Gminy M., począwszy od 2003 roku, jak też w 2004 i 2005 roku naliczał, za tę działkę podatek rolny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpatrując sprawę, zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z przepisami prawa wydawanych aktów administracyjnych, na podstawie art. 1 i art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 i zm.), zwanego dalej "ppsa", orzekając w sprawach skarg, m.in. na decyzje administracyjne.

Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, że materiał dowodowy został zebrany w sposób wyczerpujący zgodnie z wymogami art. 122 i 187§1 Ordynacji podatkowej oraz dokonano jego szczegółowej analizy i oceny, mieszczącej się w granicach zakreślonych art. 191 Ordynacji Podatkowej.

Badając w takim zakresie decyzję będącą przedmiotem skargi, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa kwalifikującego decyzję do wycofania z obrotu prawnego

W wyniku analizy zebranego materiału dowodowego w sprawie Sąd stwierdził, że spór w niniejszej sprawie sprowadza się do wykładni przepisów ustawy o podatku rolnym, a także przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w zakresie stosowania prawa. Nie ma bowiem wątpliwości, że opodatkowanie podatkiem od nieruchomości gruntów rolnych wymaga bezspornego stwierdzenia, że grunty te nie są objęte przepisami o podatku rolnym.

Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (jednolity tekst Dz.U.93.94.431, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2001 r., wprowadza przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, któremu podlegają określone w ustawie grunty gospodarstw rolnych.

Art. l ust.2 tej ustawy, zawiera legalną definicję, że za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego, uważa się obszar użytków rolnych, gruntów pod stawami oraz, sklasyfikowanych w operatach ewidencyjnych jako użytki rolne, gruntów pod zabudowaniami związanymi z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej lub osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej.

Artykuł 2 ustawy o podatku rolnym, wg brzmienia 2001 roku, zawiera wyłączenia z opodatkowania podatkiem rolnym określonych gruntów. W świetle art.2 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku rolnym, nie podlegają grunty wyłączone na cele nierolnicze, na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnych.

Natomiast ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych również w brzmieniu obowiązującym w 2001 r., stanowiła w art. 3 ust. 1 pkt. 4, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna oraz nie sklasyfikowane grunty - jako użytki rolne położone na terenie miast, a także grunty wyłączone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi na cele inne niż rolnicze lub leśne, z wyjątkiem gruntów, na których przez okres do 2 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji administracyjnej wyłączającej te grunty na cele nierolnicze prowadzona jest działalność rolnicza.

Z treści tego przepisu wynikało, że o rodzaju podatku w tym przypadku nie decydowała klasyfikacja gruntu, a jego gospodarcze wykorzystanie. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegały grunty objęte przepisami o podatku rolnym lub leśnym, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna. Dalsza dyspozycja tego przepisu dotyczy odmiennego stanu faktycznego. Wydanie ostatecznej decyzji administracyjnej wyłączającej te grunty na cele nierolnicze prowadzi do zmiany w klasyfikacji tych gruntów. Mimo wyłączenia tych gruntów na cele nierolnicze może być prowadzona działalność rolnicza. W takim przypadku przez okres do dwóch lat takie grunty podlegały przepisom ustawy o podatku rolnym.

W ocenie Sądu, zasadne jest stanowisko organów podatkowych, iż wydanie decyzji administracyjnej wyłączającej grunty na cele nierolnicze, prowadzi do wyłączenia przepisów ustawy o podatku rolnym, gdyż w takim przypadku decydowało faktyczne wykorzystanie gruntów. W związku z powyższym, grunt stanowiący działkę Nr "[...]" o pow. 2,37 ha i będący w użytkowaniu wieczystym L. K. podlegał podatkowi od nieruchomości pomimo tego, że był sklasyfikowany jako użytek rolny.

Sąd podzielił tym samym stanowisko organów podatkowych, iż skoro grunty na którym znajdują się budynki nie podlegają przepisom ustawy o podatku rolnym lecz podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, to usytuowane na nim budynki nie mogą korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 7 ust. 7 tej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu określonym w roku 2001. Przepis ten stanowił, że zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części związane z działalnością leśną zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, oraz w gospodarstwach rolnych, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, budynki gospodarcze lub ich części związane z działalnością rolniczą. Zatem, aby doszło do zwolnienia budynków gospodarczych z podatku od nieruchomości powinny być one położone na gruntach gospodarstw rolnych. Skoro jednak, grunty te na mocy decyzji administracyjnej zostały wyłączone z produkcji rolnej to tym samym nie mogą jednocześnie stanowić gruntów gospodarstwa rolnego. W związku z powyższym, podnoszony przez Skarżącego argument- iż grunty stanowią jedną całość z prowadzonym przez niego gospodarstwem rolnym- nie jest rozstrzygający w niniejszej sprawie.

Również podnoszone przez Skarżącego zarzuty, iż w tożsamej rodzajowo sprawie, dotyczącej obowiązku podatkowego ciążącego na podatniku za 2000 rok, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r., o sygn. akt I SA/Ol 390/05 zakwestionował wykonalność decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej i uchylił zaskarżoną decyzję, nie zostały przez skład Sądu uwzględnione.

Odnosząc się do zarzutów w tym zakresie, należy podkreślić, iż kwestia wykonalności decyzji o wyłączeniu gruntów na cele nierolnicze nie ma -wobec wskazanych wyżej unormowań obowiązujących w 2001r.- wpływu na wynik rozpatrywanej sprawy. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w 2001r., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty wyłączone ostatecznymi decyzjami administracyjnymi na cele inne niż rolnicze lub leśne (...). Z treści tego przepisu wynika, że rozstrzygająca w niniejszej sprawie jest kwestia ostateczności decyzji podatkowej, a nie jej wykonalność. Stwierdzić należy, iż decyzja z dnia 29.X. 1985r. zaświadczająca o takim wyłączeniu, jest decyzją ostateczną. Stosownie bowiem do art. 16§ 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego- decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. W związku z tym, iż decyzja nie została wzruszona to wynikające z niej obowiązki stały się wykonalne. Natomiast niedopełnienie obowiązku, wynikającego początkowo z treści art. 10 dekretu z dnia 2 lutego 1956 roku o ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 6 poz. 32 z poźn. zm) a następnie z ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z roku 2005 Nr 240 poz. 2027) - i nie zgłoszenie zmiany objętej ewidencją gruntów wynikającej z decyzji o wyłączeniu oraz z faktycznego zagospodarowania tych gruntów – nie może wywołać oczekiwanego przez Skarżącego skutku. Znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma bowiem decyzja ostateczna o wyłączeniu i to niezależnie od tego, czy znalazła swoje odzwierciedlenie w ewidencji gruntów i budynków, czy też nie.

Na marginesie należy dodać, iż Sąd orzekający w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2001 r. nie jest związany oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r., o sygn. akt I SA/Ol 390/05. Skład Sądu dokonuje własnej oceny zgodności z przepisami prawa wydawanych aktów administracyjnych.

Podsumowując, zdaniem Sądu poczynione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustalenia w sprawie, w której zapadła zaskarżona decyzja są logiczne, spójne i dostatecznie udokumentowane.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.