Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2153/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 44
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Andrzej Kołodziej, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Rektora - Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania od decyzji 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Rektora - Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w [...] na rzecz skarżącej A. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem No [...] z dnia [...] września 2014 r. Rektor Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie działając na podstawie art. 59 w zw. z art. 58 oraz w zw. z art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) odmówił A.S. przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania od decyzji nr [...] Dziekana Wydziału [...] WAT z dnia [...] marca 2014 r. w sprawie skreślenia z listy studentów z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce. W uzasadnieniu podano, iż wymieniona decyzja została doręczona stronie 11 kwietnia 2014 r.

Od decyzji tej A.S. w dniu 25 kwietnia 2014 r. wniosła odwołanie, jednak nie dopełniła wymogu formalnego, tj. nie podpisała odwołania.

Pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r. organ wezwał odwołującą się do uzupełnienia braku formalnego odwołania, które zostało doręczone w trybie art. 44 kpa.

W dniu 3 lipca 2014 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania, uzupełniony pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 4 sierpnia 2014 r. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż od Poczty Polskiej uzyskała informację, iż w dniach, kiedy wezwanie miało być doręczone, w zastępstwie listonosza zwyczajowo doręczającego przesyłki, pracował inny doręczyciel, stąd być może przesyłka i awizo nie zostały jej doręczone.

W ocenie organu w sprawie nie zostało obalone domniemanie doręczenia pisma (wezwania) w terminie określonym w art. 44 § 4 kpa. Strona nie przedstawiła dowodów, które pozwalałyby obalić domniemanie doręczenia pisma wywodzone z treści art. 44 § 4 kpa, natomiast adnotacja na kopercie wezwania z dnia 30 kwietnia 2014 r. i formularzu potwierdzenia odbioru nie pozostawiają wątpliwości co do skuteczności i legalności doręczenia zastępczego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A.S. wniosła o uchylenie postanowienia Rektora WAT z dnia [...] września 2014 r. podnosząc, iż w wyniku nieprawidłowego wykonywania przez Pocztę Polską obowiązków, przesyłka nie została jej doręczona, ani o jej awizowaniu nie została powiadomiona. Organ uchybił konieczności wyjaśnienia prawidłowego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego w postaci braku podpisu pod odwołaniem, albowiem nie wniósł reklamacji od nieprawidłowegoi doręczenia ani też nie podjął próby wyjaśnienia, czy skarżącej prawidłowo zostało pozostawione każde z dwóch wymaganych prawem zawiadomień o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na rozprawie Sąd dopuścił dowód z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego w O. z dnia 17 kwietnia 2015 r., nadesłanego przez skarżącą do akt sprawy przy piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r.

W piśmie z dnia 17 kwietnia 2015 r., skierowanym do A.S., Naczelnik Urzędu Pocztowego wyjaśnia, iż "przesyłka polecona nr [...] adresowana do A.S. została nieprawidłowo awizowana z uwagi na zmianę listonosza w obsługiwanym rejonie doręczeń. Listonoszka nie umieściła informacji o awizowanej przesyłce w skrzynce adresata. Zawiadomienie pozostawione zostało omyłkowo w innej skrzynce oddawczej" i adresatka nie miała możliwości podjęcia przesyłki.

W sprawie brak było zatem podstaw do przyjęcia, iż przesyłka została skutecznie doręczona, w sposób określony w art. 44 kpa.

Wskazany przepis normuje instytucję tzw. doręczenia zastępczego. Wbrew twierdzeniom organu, w przedmiotowej sprawie doręczenie zastępcze nie zostało dokonane w sposób prawidłowy, albowiem adnotacja na kopercie wezwania z dnia 30 kwietnia 2014 r. wskazuje, iż przesyłka była awizowana dnia 8 mają 2014 r., gdy tymczasem przepis art. 44 § 3 kpa stanowi, że w przypadku nie podjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2 kpa, pozostawia się powtórnie zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia. Ponownego awizowania niepodjętej przesyłki urząd pocztowy nie dokonał, a zatem stwierdzenie organu, iż adnotacje na kopercie wezwania z dnia 30 kwietnia 2014 r. i formularzu potwierdzenia odbioru nie pozostawiają wątpliwości co do skuteczności i legalności doręczenia zastępczego, nie znajduje potwierdzenia w wymienionych materiałach.

Wobec niedoręczenia stronie wezwania do usunięcia braku formalnego odwołania, nie rozpoczął biegu termin do jego usunięcia, wskazany w piśmie z dnia 30 kwietnia 2014 r.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy.