Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 199/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia : WSA Halina Jakubiec (Spr.) Sędziowie : AWSA Dorota Dąbek NSA Grażyna Danielec Protokolant : Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 4 lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie Świadczenia przedemerytalnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 4 lutego 2004 r. [...] utrzymał w mocy orzeczenia Starosty [...] z dnia [...] .01.2004 r. [...] o odmowie przyznania J. K. prawa do świadczenia przedemerytalnego.

W uzasadnieniu decyzji organy powołując się na przepis art. 37 k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514 z późn. zm.) organy stwierdziły, że J. K. nie spełnia żadnego z wymienionych w tym przepisie warunków.

Zgodnie z ustaleniami organ pierwszej instancji, skarżący w oparciu o przedłożoną dokumentację wykazał 29 lat 5 miesięcy 20 dni okresu uprawniającego do emerytury, co potwierdzają świadectwa pracy oraz zaświadczenie wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] potwierdzające okres podlegania ubezpieczenia z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Nadto skarżący przedłożył zaświadczenie Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] .12.2003 r oraz decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] .12.2003 r. o likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej na własne nazwisko.

Okoliczność, że skarżący w okresie poprzedzającym rejestrację prowadził działalność gospodarczą którą zlikwidował, stała się podstawą odmowy prawa do zasiłku, gdyż stosunek pracy nie został rozwiązany z przyczyn dotyczących pracodawcy.

W skardze na powyższą decyzję J. K. domagał się uchylenia przez Sąd decyzji, albowiem spełnił wszystkie warunki niezbędne do uzyskania uprawnień do świadczenia przedemerytalnego.

Zgodnie z przedłożonym drukiem ZUS do dnia [...] .09.1998 r posiadał 31 lat 4 miesiące okresów składkowych oraz 1 rok 3 miesiące okresów nieskładkowych. Świadectwo pracy z dnia [...] .12.2003 r. potwierdza okres zatrudnienia 5 miesięcy i 15 dni, a działalność gospodarcza prowadzona od [...] .04.2002 r. do [...] .12.2003 r. daje podstawę do zaliczenia 1 roku 8 miesięcy i 21 dni. Łącznie stanowi to wg obliczeń skarżącego 35 lat i 1 miesiąc.

Osoba urodzona w roku 1946 r. tak jak skarżący, posiadająca 35 letni okres uprawniający do emerytury, a ostatnio zatrudniona (do 22.12.2003 r.) w sklepie spożywczym, który właściciel zlikwidował i zwolnił w/w, otrzymała świadczenie przedemerytalne.

Odmowa przyznania tego świadczenia J. K. - w takich samych warunkach jak powyżej opisane, z tego tylko powodu, że przed zarejestrowaniem się w Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...] .12.2003 r., prowadził działalność gospodarczą, którą zlikwidował, jest zdaniem skarżącego niezgodna z art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 37 pkt 1 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Kryteria ustalania uprawnień do świadczenia przedemerytalnego określa przepis art.37 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w/w) stanowiąc, że świadczenie przedemerytalne przysługuje (...) osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:

1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn (...), lub

2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat mężczyzna (...) oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury 35 lat dla mężczyzn, lub

3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 40 lat dla mężczyzn (...) lub

4) do 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 39 lat dla mężczyzn (...), a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r. Nr 1 póz. 1 z późn. zm.), lub

5) zakończyła okres zatrudnienia, o którym mowa w art. 19 ust. 2 a (prace interwencyjne) i w wyniku zaliczenia go do okresu uprawniającego do emerytury spełnia warunki określone w pkt 1, 3 lub 4.

W myśl art. 37 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełnia warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy.

Analiza sytuacji skarżącego z punktu widzenia wyżej przedstawionych ustawowych kryteriów prowadzi do konkluzji, że w przypadku skarżącego, który zaprzestał działalności gospodarczej zastosowanie mógłby mieć tylko pkt 1, gdyż nie uzależnia przyznania uprawnień od rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy. Jednakże w dacie rejestracji skarżący nie spełniał przesłanki dotyczącej wieku.

Natomiast w przypadkach wynikających w pkt 2-4 jednym z warunków koniecznych jest rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, którego to warunku skarżący nie spełnia. Tym samym nie może znaleźć zastosowanie pkt 5.

Określone w każdym z punktów 1 do 5 przepisu art. 37 k ust, 1 pkt 1 warunki przyznania prawa świadczenia przedemerytalnego muszą być spełnione koniunktywnie, co oznacza, że nie spełnienie jednego z nich wyklucza przyznanie uprawnień do dochodzonego przez skarżącego świadczenia.

Organy prawidłowo dokonały wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie. Kontrola sądowa dokonana w zakresie wskazanym w przepisie art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) nie wykazała naruszenia prawa materialnego, ani też nie daje podstaw do stwierdzenia uchybień przepisów postępowania mających mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Z tego względu skargę na mocy art. 151 w/w ustawy oddalono.