Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 468/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par.2, art. 246 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku do towarów i usług za poszczególne miesiące lat 1999-2003 wraz z odsetkami za zwłokę o opłatą prolongacyjną postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego wskazując, że nie dysponuje wolnymi środkami finansowymi na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie bez uszczerbku dla potrzeb bytowych. Uzasadniał, iż doradca podatkowy jest potrzebny do wyjaśnienia decyzji organu podatkowego i ustalenia, czy w sprawie nie zachodzi przedawnienie zobowiązania.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca (ur. w 1942 r.) pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną (ur. w 1951 r.) i synem, posiada dom sprzed 1945 r., o powierzchni 110 m2 oraz nieruchomość rolną (6,4 ha). Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Wraz z żoną uzyskują dochody z tytułu emerytury w kwotach brutto 1.698,54 zł i 966,66 zł. Przy czym emerytura skarżącego jest objęta zajęciem komorniczym. Syn jest bezrobotny bez prawa do zasiłku.

Ponadto skarżący podał zestawienie miesięcznie ponoszonych niezbędnych, bieżących wydatków, z którego wynika, że wydatki te łącznie wynoszą 1.899 zł.

Z dodatkowych oświadczeń i dokumentów, nadesłanych w wyniku wezwania skierowanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wynika, że emerytury otrzymywane przez małżonków wynoszą netto 1.030,88 zł i 872,31 zł. Ich syn (ur. w 1985 r.) jest zarejestrowany jako bezrobotny od 24 marca 2011 r. Przedłożone zostało też zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia skarżącego i konieczności stałego przyjmowania leków. Nadto wnioskodawca oświadczył, że nikt w jego rodzinie nie posiada rachunków bankowych, natomiast nieruchomość rolna została wydzierżawiona nieodpłatnie, gdyż na innych warunkach nie było chętnych na jej użytkowanie.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powyższe zostało wykazane. Za uwzględnieniem żądania wniosku przemawia fakt, iż łączne dochody rodziny wnioskodawcy wynoszą 1.903,19 zł. Zatem cała kwota przeznaczana jest na bieżące wydatki 3-osobowego gospodarstwa domowego. Jako wiarygodne należy też uznać oświadczenie, że wnioskodawca ani pozostali członkowie rodziny nie posiadają oszczędności. Małżonkowie uzyskują bowiem emerytury stanowiące ich jedyny dochód, z kolei syn od kilku lat pozostaje bezrobotny. Posiadana nieruchomość rolna jest zaś dzierżawiona nieodpłatnie, zatem nie ma możliwości pozyskania z niej środków finansowych.

W tym stanie rzeczy, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należało ocenić jako zasadny. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.