Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3313/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi V.S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. zwolnić V. S. z kosztów sądowych, 2. umorzyć postępowanie w zakresie ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 14 listopada 2017 r. V. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Następnie w dniu 18 stycznia 2018 r., na urzędowym formularzu, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. We wniosku Skarżący podał, że ubiega się w Polsce o udzielenie ochrony międzynarodowej, utrzymuje się jedynie z pomocy uzyskiwanej w procedurze uchodźczej. Nie posiada środków pozwalających na pokrycie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu sądowym. Oświadczył, że utrzymuje się z pomocy socjalnej udzielanej cudzoziemcom w wysokości ok. 750 zł miesięcznie. Podał, że z tych środków opłaca wynajem pokoju (400 zł), zaś za pozostałą kwotę kupuje jedzenie i potrzebne środki życia codziennego.

W piśmie z dnia 1 marca 2018 r. Skarżący cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, nie ma również możliwości zdobycia środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczeń pieniężnych z departamentu pomocy socjalnej w kwocie 750 zł.

Wskazać należy, że zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 lutego 2016 r. w sprawie wysokości pomocy dla cudzoziemców ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej, wysokość świadczenia pieniężnego wynosi 25 zł na dzień. Wysokość świadczenia podana przez Skarżącego - 750 zł miesięcznie odpowiada wysokości świadczenia przyznawanego cudzoziemcom na podstawie powyższego rozporządzenia (30 dni x 25 zł). Należy mieć na uwadze, że Skarżący mieszka poza ośrodkiem dla cudzoziemców, zatem za otrzymywane świadczenie musi zapewnić sobie utrzymanie (mieszkanie, wyżywienie itp.). Podał, że za wynajęcie pokoju ponosi opłatę w wysokości 400 zł miesięcznie, wobec tego na pozostałe wydatki pozostaje mu miesięcznie zaledwie kwota 350 zł.

Biorąc pod uwagę aktualne ceny dób i usług, należy uznać, że uzyskiwane świadczenie nie pozwala na wygospodarowanie kosztów choćby na uiszczenie wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Stwierdzić zatem należy, że Skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.

Orzekając w pkt 2 postanowienia Referendarz sądowy miał na względzie, że zgodnie z art. 249a Ppsa jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący w niniejszej sprawie w piśmie z dnia 1 marca 2018 r. cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Wobec tego na podstawie powyższego przepisu w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.