Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 777/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 67 a
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Asesor WSA Barbara Rennert Protokolant Specjalista Marta Surmacz-Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi E.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od VIII do XII 2002 r., za XI i XII 2003 r. oraz II i III 2004 r. uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Skarżąca E.D. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami.

Pani E.D. złożyła wniosek do Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie umorzenia zobowiązań publicznoprawnych z tytułu niezapłaconego podatku dochodowego oraz podatku VAT. We wniosku Strona wskazała, że w latach 2002-2004 prowadziła działalność gospodarczą, która nie przyniosła spodziewanego dochodu. Oczekiwanego zysku nie przynosiła również inwestycja w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Wykupione udziały utraciła, gdyż w kolejnych latach działalności Spółka poniosła stratę. W wymienionej Spółce była też zatrudniona, więc zaprzestanie przez nią działalności wiązało się z utratą pracy i dalszym pogorszeniem jej i tak trudnej sytuacji finansowej. Strona napisała, że do 2000 roku była na rencie inwalidzkiej, w 1999 r. podjęła studia zaoczne. Prowadzenie działalności gospodarczej wydawało jej się jedynym rozwiązaniem. W dalszej części wniosku wskazała, że ma problemy ze zdrowiem, dotyczą one narządu wzroku, z tego tytułu ma orzeczony stopień niepełnosprawności, jest po usunięciu guzów tarczycy, ma problemy z układem hormonalnym i układem krążenia. Obecnie pracuje w zakładzie pracy chronionej jako księgowa, jednak problemy zdrowotne (ograniczenie pracy przy komputerze do 4 godz.), nie pozwalają na uzyskanie wyższego wynagrodzenia.

Ponadto wskazała, że uzyskała uprawnienia Ministra Finansów do prowadzenia własnego biura podatkowego i ma nadzieję, że to pozwoli jej na zwiększenie dochodów do poziomu pozwalającego utrzymanie czteroosobowej rodziny. Jest osobą samotnie wychowującą troje dzieci. Świadczenia alimentacyjne na dzieci otrzymuje z dużym opóźnieniem i z trudem pokrywa podstawowe potrzeby swojej rodziny. W związku z tym nie jest w stanie podjąć się spłaty ciążących na niej zaległych zobowiązań podatkowych. Do wniosku Strona załączyła orzeczenie o ustaleniu stopnia niepełnosprawności z dnia [...].03.2004 r., Wyrok Sądu Okręgowego Wydział Cywilny z dnia [...].12.2007 r. w sprawie rozwodu Państwa D., zaświadczenie o zatrudnieniu i osiąganym wynagrodzeniu.

W dniu [...].04.2008 r. Pani E.D. złożyła na wniosku adnotację, że wycofuje wniosek w części dot. umorzenia zaległości w podatku dochodowym, a następnie w dniu [...].04.2008 r. sprecyzowała wniosek, że wnosi o umorzenie zaległości w podatku VAT za miesiące: 08-12/2002 r,, 11-12/2003 r. oraz 02-03/2004 r. Prośba dotyczy udzielenia pomocy w ramach pomocy de minimis. Według oświadczenia z dnia [...].04.2008 r. Strona dotychczas nie korzystała z pomocy publicznej.

W piśmie z dnia [...].04.2008r. Strona poinformowała, że w dniu [...].04.2008r. otrzymała wypowiedzenie umowy o pracę, co bardzo pogorszyło jej sytuację. W 2006 roku w związku z pogorszeniem stanu zdrowia ponownie złożyła dokumenty do ZUS o przyznanie świadczenia rentowego - sprawa przeciwko ZUS toczy się w Sądzie Rejonowym. Obecnie prowadzona działalność gospodarcza nie wymaga wysokich nakładów finansowych dlatego z całą pewnością nie będzie generowała strat. Jednak jej rodzaj wymaga bardzo długiego okresu nabywania zaufania klientów. W jej ocenie potrzebuje przynajmniej roku żeby przychody zaczęły przewyższać znacząco koszty. Jednak nagła utrata pracy postawiła pod znakiem zapytania dalsze kontynuowanie tej działalności, gdyż brak zatrudnienia pociągnie za sobą konieczność opłacania pełnych składek ZUS.

Przed rozpatrzeniem wniosku Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie zgromadzonych dowodów ustalił, co następuje:

- Pani E.D. (lat 40) w okresie od [...].12.2001 r. do [...].03.2004 r. prowadziła działalność w zakresie projektowania reklamy wizualnej "MM",

- od dnia [...].05.2003r. jest udziałowcem (50 udziałów) Spółki z o.o. "W", z dokumentów dostępnych w Urzędzie Skarbowym wynika, iż Spółka od stycznia 2006r. składa zerowe deklaracje YAT-7,

- od dnia [...].02.2008 r. prowadzi działalność gospodarczą- biuro rachunkowe, siedziba biura mieści się w [...], wyposażenie biura stanowi: komputer z drukarką Z prowadzonej działalności w okresie do kwietnia br. Strona uzyskała przychód 2 2.790,00 zł koszty 1.694,54 zł, dochód 1.095,46 zł.,

- na dzień złożenia wniosku Pani E.D. posiada zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 6.889,35 zł wraz z odsetkami 4.008,00 zł. Zaległości wynikają ze złożonych deklaracji YAT-7 za okres 8-12/2002 r.. 11-12/2003 r. 2-3/2004,

- wg oświadczenia należny podatek YAT został przez odbiorców usług zapłacony. Strona przeznaczyła go na finansowanie bieżącej działalności i poprawę płynności firmy.

- Zobowiązana posiada również zaległości niezapłaconych składek ZUS w kwocie 20.000 zł W dniu [...].03.2008 r. zwróciła się do ZUS o umorzenie tych zaległości. Sprawa w toku rozpatrywania,

- z dniem [...] kwietnia 2008 r. została rozwiązana umowa o pracę przez firmę "I" Sp. Z o.o..

- Na podstawie zeznań rocznych złożonych do Urzędu Skarbowego ustalono:

| |Przychód |koszty |dochód |

|2002 r. - z działalności gospodarczej |111.101,78 zł |104.523,61 zł |6.578,17 zł |

|2003 r. |- z wynagrodzenia |1 .520,00 zł |799,68 zł |720,32 zł |

| | |77.337,19 zł |69.531,00 zł |7.806,19 zł |

| |-z działalności gospodarczej | | | |

|2004 r. - z wynagrodzenia |8.034,00 zł |6.500,28 zł |4.997,10 zł |

|2005 r. - z wynagrodzenia |15.773,51 zł |14.520,91 zł |11.421,07 zł |

|2006 r. - z wynagrodzenia |14.661,17 zł |13.434,17 zł |10.966,94 zł |

- zobowiązana wraz z trójką dzieci (córki lat 17, 13, 7) mieszka w domu jednorodzinnym, stanowiącym własność rodziców R. i J.Z.. Zajmuje mieszkanie o powierzchni 63 m2, wyposażenie mieszkania standardowe, dom obciążony jest kredytem hipotecznym w kwocie 80.000,00 zł,

- wyrokiem z dnia [...].12.2007 r. sygn. akt. IC 801/07 Sądu Okręgowego Wydział Cywilny, nastąpił rozwód małżeństwa Państwa D.. Sąd zasądził od byłego męża C.D. na rzecz małoletnich córek R., N. i J. alimenty w wysokości po 300,00 zł na rzecz każdej, łącznie 900,00 zł miesięcznie,

- miesięcznie z przychodów z działalności gospodarczej Strona przeznacza na potrzeby gospodarstwa domowego kwotę 300,00 zł,

- miesięczne wydatki gospodarstwa domowego wynoszą ok. 2.718, 00 zł , wg poszczególnych grup: żywność - 900 zł, odzież, obuwie- 100 zł, opał 200 zł, energia elektryczna - 100 zł, gaz, 40 zł, woda, ścieki- 70 zł, ochrona zdrowia 100 zł, kultura, oświata-50 zł, transport 150 zł, pozostałe wydatki - 509, w tym spłata kredytów : [...] 300 zł, [...] 104 zł , [...]-105 zł, oraz spłata części kredytu hipotecznego 400 zł.

- Pani D. korzystała z pomocy społecznej z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w następujących form:

l/ pomoc w postaci posiłków od stycznia 2008r. do czerwca 2008r.. dla córek R., N. i J. - Szkoła (decyzja z dnia [...].01.2008x. Nr [...]),

2/ zasiłek rodzinny na okres od [...].09.2007 r. do [...].08.2008r. w wysokości 64,00 zł miesięcznie na każde dziecko, dodatki z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego jednorazowo 100,00 zł na każde dziecko, dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu pokrycia wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła - na córkę R. na okres od [...].09.2007 r. do [...].06.2008 r. w wysokości 50,00 zł miesięcznie oraz dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej córce J. na okres od [...].09.2007 r. do [...].08.2008 r. w wysokości 80,00 zł miesięcznie (decyzja z dnia [...].10.2007x. Nr [...]),

- Załączone zaświadczenia potwierdzają wskazany we wniosku stan zdrowia zobowiązanej.

Decyzją z dnia [...].05.2008 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego po rozpatrzeniu wniosku w sprawie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 6.889,35 zł wraz z odsetkami za zwłokę 4.008,00 zł, odmówił Stronie przyznania ulgi. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji opisując warunki przyznania ulgi ze względu na ważny interes podatnika, interes publiczny, wskazał że udzielenie ulgi w postaci umarzania należności budżetowych jest instytucją, która prowadzi ze strony Skarbu Państwa do rezygnacji z należności, dlatego też jest to ulga wyjątkowa, nie stosowana powszechnie. Powszechnie obowiązującą zasadą jest płacenie należnych podatków w określonych prawem terminach. Podkreślił, że każdy podatnik powinien być świadomy obowiązku płacenia podatków w obowiązujących terminach, stąd udzielenie ulgi traktowane musi być jako przywilej podatnika, nie zaś jako jego prawo.

Przedmiotowe zaległości wynikają ze złożonych deklaracji VAT-7. Pomimo zadeklarowania kwot Pani D. nie dokonała zapłaty należnego podatku w określonych terminach, chociaż należny podatek VAT został przez odbiorców usług zapłacony. Nie odprowadzenie w terminie tego podatku stanowi bezprawne pozostawienie go do własnej dyspozycji, co stanowi naruszenie obowiązujących przepisów podatkowych. Z analizy dokumentów dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej wynika, iż w okresie powstania przedmiotowych zaległości tj. za lata 2002, 2003 i 2004 prowadzona działalność gospodarcza była dochodowa. A zatem Strona powinna zabezpieczyć środki na regulowanie swoich zobowiązań podatkowych. Skarb Państwa nie może przejmować ryzyka związanego z działalnością gospodarczą podmiotów gospodarczych, ani ponosić konsekwencji ich nieudanych przedsięwzięć gospodarczych. Powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie w wyroku NSA z dnia 08.09.1999r./sygn. akt I S. A. /Gd. 1623/97/. Ponadto wykazując zadłużenia Pani D. zwrócono uwagę, że spłata innych wierzycieli nie może odbywać się kosztem należności Skarbu Państwa. Obowiązki podatkowe mają charakter powszechnie obowiązujący i powinny być regulowane w pierwszej kolejności. Zasadą jest ich uiszczanie a nie zaleganie z nimi.

Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego analiza materiału dowodowego potwierdza, iż w przypadku Pani E.D. występuje przesłanka ważnego interesu podatnika z uwagi na trudną sytuację finansową - brak środków na jednorazową spłatę oraz wiele innych zobowiązań. Jednakże stwierdził, że wystąpienia przesłanek "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" nie zobowiązuje do wydania decyzji, czyniącej zadość wnioskowi podatnika. Powołując wyrok NSA sygn. akt. I SA/Wr 2806/01 stwierdził, że trudna sytuacja finansowa i brak obecnie dostatecznych środków finansowych na zapłatę należnych zobowiązań podatkowych nie zwalnia z obowiązku regulowania należności na rzecz skarbu państwa, a tym samym nie stanowi podstawy do umorzenia zaległości podatkowych, gdyż byłoby to sprzeczne z zasadą sprawiedliwości i równości obywateli wobec prawa.

Ocena interesu publicznego i ważnego interesu podatnika, która musi być "słuszna" w rozumieniu obiektywnym nie może być wyprowadzana z własnego odczucia podatnika i jego subiektywnym przekonaniu o słuszności wniosku. W ocenie organu I instancji wskazane okoliczności nie mogą stanowić do ulgowego traktowania wniosku. W chwili obecnej Strona nie ma możliwości finansowych aby jednorazowo spłacić należności podatkowe, jednakże posiada stałe źródło dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej, otrzymuje alimenty na małoletnie córki i korzysta z pomocy społecznej. Ponadto Strona podjęła działania w celu szybkiego znalezienia nowej pracy. Spłaca zaciągnięte kredyty oraz inne zobowiązania. W związku z tym stwierdził, że z czasem sytuacja finansowa Pani D. może ulec poprawie, co pozwoli dokonać spłaty przedmiotowych zaległości podatkowych.

Zgodnie z tezą wyroku NSA z dnia 21.06.2000 r. I S.A./Ka 14/99: "... dopóki istnieje niewykorzystana dotychczas możliwość wyegzekwowania zaległości podatkowej, dopóty jej umorzenie przed ich wyczerpaniem byłoby sprzeczne z interesem publicznym". Należy tutaj podkreślić, że organ podatkowy jest wierzycielem budżetu państwa i wierzytelnością tą nie może dysponować w sposób dowolny.

Ponadto mając na uwadze, że wnioskowane do umorzenia zaległości podatkowe w stosunku do innych zadłużeń stanowią kwotę niewielką, nie sposób oczekiwać, aby ulga taka realnie przysłużyła się poprawie sytuacji finansowej. Umarzając przedmiotowe zaległości, czyli pozbawiając się możliwości ich odzyskania, Skarb Państwa oddaje w sposób nieuzasadniony miejsce innym wierzycielom. Podkreślono, że pomimo iż od daty powstania zaległości minęło prawie 6 lat, Strona nie wpłaciła od 2002 roku dobrowolnie żadnej kwoty, co świadczy o braku woli i chęci do spłaty (wszystkie dotychczasowe wpłaty zostały dokonane w drodze egzekucji). Nie regulując we właściwym czasie należności podatkowych Strona naraziła się na kwotę odsetek, która na dzień złożenia przedmiotowego wniosku o ulgę wynosi 4.008,00zł.

Wszelkie ulgi i zwolnienia w systemie prawa polskiego są wyjątkiem, istotnym odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) i w chwili, gdy podmiot gospodarczy nie wywiązuje się w terminie ze zobowiązań podatkowych, a następnie wnosi o zastosowanie ulgi podatkowej, dochodzi do kolizji interesu indywidualnego oraz społecznego w szerokim tego słowa znaczeniu.

Na ww decyzję Pani E.D. złożyła odwołanie, w którym wniosła

o ponowne przeanalizowanie przedstawionych przez nią okoliczności, zwrócenie uwagi na ograniczenia zdrowotne, sytuację życiową, a w szczególności na istnienie realnych możliwości uniezależnienia się o pomocy społecznej i stworzenie lepszych warunków do wychowywania i wykształcenia trójki dzieci.

Dyrektor Izby Skarbowej po zapoznaniu się z materiałem dowodowym w sprawie, nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji i zastosowania wobec odwołującej ulgi podatkowej na podstawie

art. 67a § l pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym decyzją z dnia [...].082.2008 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...].05.2008 r. Nr [...].

W skardze z dnia [...] września 2008 r. Pani E.D. wskazała, że przy podejmowaniu przez organy podatkowe decyzji "nacisk został położony na moją sytuację finansową podczas kiedy jest ona związana z ograniczeniami zdrowotnymi i to na stanie mojego zdrowia należało skupić uwagę." Ponownie opisała sytuację zdrowotną, która ogranicza jej zdolność zarobkowania. Nie zgadza się ze stanowiskiem tut. organu, uważając, że rozpoczęta działalność pozwoli jej co najwyżej zaspokoić podstawowe potrzeby rodziny. Zdaniem skarżącej rozwój firmy (zatrudnienie pracowników i poszukiwanie nowych klientów) jest ograniczony z uwagi na zajęcie rachunku bankowego. Ponadto uważa, że rozpatrywanie sytuacji finansowej je działalności prowadzonej w latach 2002-200, z pominięciem faktów zaległości i innych zobowiązań ( kredytów) byłego męża nie jest obiektywne. Zdaniem skarżącej pogarszający się stan zdrowia, ograniczenia wynikające z niepełnosprawności, samotne wychowywanie trójki dzieci sprawiają, że nie istnieją realne możliwości spłaty zaległości podatkowych w tak dużej wysokości. Ponadto toczy się drugie podobne postępowanie w ZUS-ie i grozi jej przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania publicznoprawne po upadku spółki z o. o., w której była członkiem zarządu.

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Sprawa rozpoznawana przed sądem dotyczyła negatywnie rozpoznanego przez organy obu instancji wniosku skarżącej o umorzenie zaległości podatkowej.

Podstawą tego wniosku jest regulacja art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą, organ podatkowy na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Przypomnienie treści tej regulacji jest konieczne albowiem, zdaniem orzekającego Sądu organ odwoławczy w sposób niezgodny z treścią wyżej wskazanej regulacji wydał zaskarżoną decyzję, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Okolicznością bezsporną jest to, że wydana decyzja ma charakter decyzji uznaniowej, jednak obok konieczności oceny ustalonego stanu faktycznego z punktu widzenia przesłanek z art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zachodzi też konieczność wykazania, że uznaniowy charakter decyzji nie ma cech dowolności, gdyż zaistnienie takiej ewentualności nie byłoby do pogodzenia z wymogami państwa prawnego.

Przepis ten zawiera hipotezę, która przewiduje, że w przypadku kiedy wystąpi któraś z przesłanek w niej przewidzianych bądź też obydwie naraz, a nadto podatnik złoży stosowny wniosek organ uzyskuje zgodnie z dyspozycją tego przepisu możliwość umorzenia w całości lub w części zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej (tak NSA w wyroku z 4 czerwca 2008 r. sygn. akt II FSK 198/07 niepubl.).

Organ podatkowy dokonując oceny złożonego wniosku, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji mocno zaakcentował że zaległość powstała w podatku od towarów i usług w latach 2002 – 2004.

Stwierdzając jednocześnie, że sytuacja skarżącej w 2008 r. jest znacznie gorsza niż poprzednio. Jednak organ rozpoznając wniosek ma zbadać i ocenić sytuację podatnika w jakiej znajduje się on na moment wydania decyzji.

Podkreślić należy, że powstanie zaległości spowodowanej nieuiszczeniem podatku od towarów i usług nie jest wyłączone z regulacji art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.

Nie może zatem rodzaj zaległości podatkowej wpływać na ocenę złożonego wniosku.

Nie można także robić stronie zarzuty, że dobrowolnie nie spłaca zaległości skoro prowadzone jest w stosunku do niej postępowanie egzekucyjne, a wzięcie przez skarżącą kredytu konsumpcyjnego na zakup pralki i kuchni o łącznej wysokości 2.497,82 zł w sytuacji, gdy samotnie wychowuje trójkę dzieci, nie może być również negatywnie postrzegane.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że strona samotnie wychowuje trójkę dzieci, pomimo zasądzenia alimentów jej były mąż dobrowolnie ich nie płaci. Skarżąca mimo swojej poważnej choroby, podjęła próbę samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, której rozwinięcie co jest oczywiste wymaga czasu i środków. Zdaniem Sądu to takie osoby jak skarżąca, które pomimo choroby, trudnej sytuacji rodzinnej podejmują udane próby wyjścia z powstałej sytuacji finansowej wymagają dokładnego rozważenia czy nie zachodzi potrzeba udzielenia przez państwo pomocy. Tym bardziej, że jest to dla niego korzystniejsze od sytuacji gdy z pomocy społecznej nie w części ale w całości musiałyby korzystać cztery osoby (skarżąca i jej trójka dzieci).

Ponadto organ odwoławczy w sposób niezasadny stawia ponad ważny interes skarżącej, interes publiczny.

Wymieniony w art. 67 a § 1 Ordynacji podatkowej interes publiczny i ważny interes podatnika nie są wobec siebie konkurencyjne, ani też żaden z nich może w państwie prawnym (art. 2 Konstytucji R.P.) być uznanym z definicji za ważniejszy (tak też NSA w wyroku z 30 listopada 2007 r. w sprawie II FSK 1197/06).

Organ odwoławczy uznał, że nie można w całości umorzyć zaległości podatkowej, gdyż byłoby to przedwczesne. Ponadto organ stwierdził, że nie można na obecnym etapie przyjąć, że sytuacja finansowa skarżącej będzie zawsze trudna, nie wyjaśnił jednak, na podstawie jakich przesłanek stwierdził, że będzie ona dużo lepsza i kiedy według niego będzie skarżąca w stanie spłacić całą należność.

Skarżąca złożyła wniosek o umorzenie całej zaległości podatkowej, organ nie uwzględniając całości tego wniosku, nie wziął jednak pod uwagę możliwości umorzenia w części tej zaległości lub odsetki.

Byłoby to zgodne z wnioskowaniem prawniczym nazywanym argumentum a maiori ad minus (wnioskowanie z większego na mniejsze), Skoro organ może umorzyć całą zaległość podatkową wraz z odsetkami, to tym bardziej może zwolnić to w części.

Wniosek podatnika o umorzenie w całości zaległości wraz z odsetkami, jest najdalej idącym uprawnieniem, wszczynającym postępowanie, który jednak nie stanowi ograniczenia w możliwości jego uwzględnienia w części przez organ.

Organy przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinny skoncentrować się bardziej na obecnej sytuacji majątkowej, zdrowotnej i rodzinnej skarżącej, rozważyć czy zasady wynikające z państwa prawa, które należy zawsze brać pod uwagę przy interpretowaniu przepisów nie dają podstaw chociaż do częściowego umorzenia zaległości podatkowej.

Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c Dyrektora Izby Celnej – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uchylić zaskarżoną decyzję.

|Asesor WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA |

|Barbara Rennert |Dariusz Skupień |Stefan Kowalczyk |