Postanowienie NSA, sygn. akt III OPP 76/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 75
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym  prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie NSA Jerzy Stelmasiak Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J.S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 369/19 w przedmiocie rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2020 r. o ściągnięciu od skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi J.S. na bezczynność Wójta Gminy Klembów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 maja 2019 r. (które wpłynęło do Sądu I instancji w dniu 3 czerwca 2019 r.) J.S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy Klembów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Wyrokiem z dnia 22 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącego. Sentencja w/w wyroku została doręczona skarżącemu przy piśmie z dnia 23 października 2019 r.

Pismem z dnia 31 października 2019 r., skarżący wniósł o przesłanie mu wyroku wraz z uzasadnieniem.

W dniu 5 listopada 2019 r. akta sprawy przedłożono sędziemu sprawozdawcy celem sporządzenia uzasadnienia wyroku. Uzasadnienie wyroku zostało wysłane skarżącemu w dniu 2 grudnia 2019 r.

W dniu 25 sierpnia 2020 r. zostało wydane przez starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzenie o ściągnięciu od skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem.

W dniu 8 września 2020 r. skarżący złożył sprzeciw od w/w zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2020 r.

W tych okolicznościach skarżący pismem z dnia 8 listopada 2021 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie nierozpoznania jego sprzeciwu z dnia 8 września 2020 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 75 ze zm. – zwanej dalej ustawą) "strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania)". Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy "skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie". Równocześnie, w świetle art. 2 ust. 2 ustawy dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności "ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie", a dokonując tej oceny "uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona".

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z powyższych regulacji wynika jednoznacznie, że skarga na przewlekłość dotyczy postępowania co do istoty sprawy. Wskazuje na to wyraźnie zawarty w art. 2 ust. 1 ustawy zwrot "jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie", a także w art. 5 ust. 1 "w toku postępowania w sprawie", jak również w art. 2 ust. 2 w którym mowa o wydaniu "rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie". Taki też pogląd na tle omawianych przepisów prezentuje orzecznictwo sądowe. Wskazuje się w nim, że przez "tok postępowania w sprawie" w znaczeniu przyjętym w art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy, należy rozumieć "postępowanie co do istoty sprawy" ("rozpoznanie sprawy co do istoty"), a nie postępowania incydentalne (uboczne), czy zażaleniowe (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 listopada 2012 r. sygn. akt KSP 15/12; z 24 września 2014 r. sygn. akt III SPP 206/14; z 13 listopada 2014 r. sygn. akt III SPP 227/14; z 16 czerwca 2015 r. sygn. akt III SPP 12/15; z 10 stycznia 2017 r. sygn. akt III SPP 65/16; z 6 lutego 2018 r. sygn. akt WSP 2/17 i z 10 lipca 2019 r. sygn. akt I NSP 63/19 dostępne w Bazie Orzeczeń Lex).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została wniesiona w przedmiocie nierozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprzeciwu skarżącego od zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2020 r. o ściągnięciu od skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga nie dotyczy zatem żądania oceny "postępowania zmierzającego do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie", do czego uprawnia art. 2 ust. 1 ustawy. Wyjaśnić należy, że skarga na przewlekłość postępowania służy wyłącznie kontroli terminowości rozpoznania sprawy nie zaś ocenie prawidłowości podejmowanych czynności na skutek składanych przez strony postępowania pism.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 oraz art. 9 ust. 1 powołanej ustawy, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.