Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 15/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6369 Inne o symbolu podstawowym 636
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1 w zw. z art. 52 par. 1 oraz art. 58 par. 1 pkt 6.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Zabytków w przedmiocie nakazania regulacji stanu prawnego zabytku p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. B. złożył skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Zabytków polegającą na nierozpoznaniu przez organ wniosku o wydanie postanowienia nakazującego regulację stanu prawnego zabytku – nekropolii z 1602r. u zbiegu ulic U. i W. tj. wpisu do Rejestru Zabytków oraz nakazanie i zobowiązującego powyższy organ i właściciela obiektu, czyli Parafię Prawosławną w L. przy ul. R. do systematycznej opieki konserwatorskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji.

W sprawie skargi na bezczynność organu - zgodnie z art. 37 § 1 kpa - takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które powinno być wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.) w sprawach określonych w ustawie i w odrębnych przepisach organem pierwszej instancji jest wojewódzki konserwator zabytków, a organem wyższego stopnia minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Skarżący został wezwany do nadesłania w terminie siedmiu dni, odpisu zażalenia wniesionego do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na niezałatwienie w ustawowo przewidzianym terminie przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Zabytków powyższego wniosku, pod rygorem odrzucenia skargi.

W wykonaniu wezwania skarżący przedłożył pismo z dnia 18 marca 2011r. skierowane do Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie (k. 28-31 akt sądowych) oraz wniosek z dnia 26 stycznia 2011 skierowany do Generalnego Konserwatora Zabytków w Warszawie (k. 32-33 akt sądowych).

Skarżący zatem nie przedstawił odpisu zażalenia do właściwego organu nadrzędnego, poprzedzającego wniesienie skargi na bezczynność do Sądu, poza tym zażalenia takiego nie ma również w aktach sprawy.

Niewyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa w zw. z art. 52 § 1 ppsa powoduje, że Sąd nie może merytorycznie rozpoznać skargi.

Z tego względu skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.