Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1073/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2017 r. wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy przyznania świadczenia wychowawczego; postanawia oddalić wniosek. /-/ T. Świstak


UZASADNIENIE

W skardze do tutejszego Sądu R. K. reprezentowany przez pełnomocnika adw. M. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 sierpnia 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia 26 stycznia 2017 r. o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia 24 sierpnia 2016 r. przyznającej R. K. świadczenie wychowawcze na rzecz M. K. po [...] zł miesięcznie na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. oraz o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego na M. K. w wys. [...] zł miesięcznie na powyższy okres. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami finansowymi dla skarżącego i jego rodziny, albowiem natychmiastowy obowiązek zwrotu pobranego świadczenia wychowawczego pozbawiłby rodzinę skarżącego środków niezbędnych do zaspokajania codziennych potrzeb.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Odnosząc się do wniosku skarżącego wyjaśnić należy, że obejmuje on wstrzymanie wykonania decyzji, która to decyzja ma charakter kasacyjno-odmowny (uchyla w trybie nadzwyczajnym decyzję przyznającą świadczenie wychowawcze i odmawia przyznania świadczenia) i w związku z tym nie podlega wykonaniu. Wniosek o wstrzymanie wykonania może zaś zostać uwzględniony jedynie w stosunku do aktów lub czynności, które mają przymiot wykonalności, tj. nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Zatem, wykonalność dotyczy aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.).

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja nie ma przymiotu wykonalności, albowiem nie nakłada na skarżącego jakichkolwiek obowiązków. Wobec tego nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.

Gwoli wyjaśnienia wskazać należy, że podnoszona przez stronę kwestia ewentualnego zwrotu pobranych świadczeń może być przedmiotem kolejnej decyzji administracyjnej zobowiązującej właśnie do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych, wydanej na podstawie art. 25 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t.j. Dz. u. z 2017 r. poz. 1851 ze zm.). Dopiero ewentualna decyzji o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń podlega wykonaniu, a tym samym może rodzić skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

/-/ T. Świstak