Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 245/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250,  art. 258 par. 1 i 2  pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 2 pkt 1 i 2,  par. 4 ust. 1, 2 ,3,  par. 21 ust. 1  pkt 1  lit. c
journal: Dz.U. 2015 poz 1805
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
article: par. 22,  par. 23
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku radcy prawnego K. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego postanawia: przyznać radcy prawnemu K. B. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu M. M. w kwocie 295, 20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 55, 20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 lutego 2016 r., sygn. akt II SO/Op 3/16, przyznano stronie radcę prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu – K.B.

Pełnomocnik w dniu 7 kwietnia 2016 r. złożył skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, oraz z wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 6 kwietnia 2016 r. o przyznanie wynagrodzenie za pełnioną z urzędu funkcję wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części.

Po przywróceniu terminu do wniesienia skargi, wyrokiem z dnia 27 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę. Udział w rozprawie brał pełnomocnik z urzędu, co potwierdza jej protokół, a przed rozprawą w dniu 17 sierpnia 2016 r. złożył on pismo procesowe, podtrzymujące zarzuty skargi.

Wyznaczony z urzędu radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a.

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 2 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) – zwanego dalej "rozporządzeniem", opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Według do § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości, co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w jego rozdziałach 2-4. Stosownie natomiast do ust. 2 tego przepisu, ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w przywołanym ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

Mając na uwadze treść przywołanych wyżej unormowań, referendarz sądowy ocenił działanie pełnomocnika strony z uwzględnieniem kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia i przyznał mu zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w kwocie 295, 20 zł, na którą składa się:

- opłata 240 zł za prowadzenie sprawy w I instancji w postępowaniu przed sądem administracyjnym, przyznana na podstawie § 4 ust. 1 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia, jako ½ opłaty maksymalnej,

- podatek od towarów i usług wynoszący 55, 20 zł, doliczony na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia według aktualnej stawki 23 %.

Referendarz sądowy przyznając pełnomocnikowi, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu, uznał, że należy je przyznać w wysokości połowy stawki maksymalnej.

Przychodzi w tym miejscu wyjaśnić, iż pomimo wejścia w życie w dniu 2 listopada 2016 r., rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), uchylającego w § 23, stosowane w sprawie rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r., wynagrodzenie dla pełnomocnika w sprawie należało przyznawać stosując przepisy tego ostatniego rozporządzenia. Wynika to z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), nakazującego stosować do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, przepisy dotychczasowe. Jest to tym bardziej prawidłowe, że wyrok w sprawie został wydany w dniu 27 września 2016 r. i uprawomocnił się w dniu 28 października 2016 r., a zatem przed dniem 2 listopada 2016 r.

W związku z powyższym na postawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a., referendarz sądowy orzekł, jak w sentencji.