Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1211/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) listopada 2014 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe rodzicami, a źródłem utrzymania skarżącej oraz pozostałych jej domowników są pobierane przez wszystkich świadczenia emerytalne. Emerytura skarżącej wynosi 1 394 zł brutto miesięcznie, matka skarżącej otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 935 zł brutto miesięcznie, natomiast ojciec skarżącej 1 030 zł brutto miesięcznie.

Składając deklarację co do posiadanego przez skarżącą i jej domowników majątku wymieniła ona następujące jego składniki: dom o pow. 75 m2, nieruchomość rolną o pow. 3,1559 ha.

W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, związanych z rozpoznaniem przedmiotowej sprawy, ponieważ znaczną część wydatków w jej gospodarstwie domowym pochłaniają wydatki na leczenie rodziców, a także koszty wynajmu sprzętu rolniczego oraz bieżące wydatki.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena spełnienia przesłanek wskazanych w wyżej wymienionym przepisie sprowadza się więc do porównania sytuacji majątkowej wnioskodawcy, a zwłaszcza wysokości dochodów w jego gospodarstwie domowym, z potencjalną wysokością przedmiotowych kosztów.

Mając na uwadze treść przytoczonego przepisu oraz obraz sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej, wynikający ze złożonego przez nią oświadczenia stwierdzić należy, że nie spełnia ona przesłanek uzyskania ulgi, w postaci prawa pomocy. Ocena taka wynika z faktu, że wspólnie z rodzicami osiąga ona miesięczne dochody w wysokości przekraczającej kwotę 3 000 zł, tak więc uiszczenie kosztów w niniejszej sprawie, w której wpis wynosi 100 zł, leży w zakresie jej możliwości płatniczych.

Oceniając sytuację materialną skarżącej nie sposób pominąć również tego, że prowadzi ona gospodarstwo rolne o pow. ponad 3 ha, co stanowi dodatkowe uzupełninie jej dochodów, a same grunty przedstawiają określoną wartość majątkową. W tej sytuacji przyznanie skarżącej wsparcia ze środków publicznych byłoby nieuzasadnione.

Argumentem za uwzględnieniem wniosku skarżącej nie mogą być także okoliczności podnoszone przez nią w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego, a dotyczące braku dochodów z gospodarstwa, albowiem sposób gospodarowania przez rolnika i podejmowane przez niego decyzje w tym zakresie są zależne jedynie od niego i w związku z tym całkowicie obciążają jego konto. Nie mogą więc wpływać na jego uprzywilejowanie w stosunku do innych podmiotów, chociażby poprzez przyznawanie mu z tego tytułu ulg w odniesieniu do zobowiązań publicznoprawnych.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.