Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 573/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 4 w zw. z art. 166, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Bk 457/08 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym wydanego w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 29 sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

1.1. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2008 r. o sygn. I SA/Bk 457/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w sprawie ze skargi J. K. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 sierpnia 2008 r. o nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki: (1) przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 800 zł, (2) w pozostałym zakresie wniosek oddalił.

1.2. Uzasadniając postanowienie WSA w Białymstoku wskazał, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, podając, że nie posiada majątku zdolnego pokryć te koszty, a także że nie posiada oszczędności i papierów wartościowych. Ponadto skarżący jest zatrudniony na umowę o pracę na czas określony do końca grudnia 2008 r. Z tego tytułu otrzymuje miesięczne wynagrodzenie w kwocie 4.100 zł brutto. Skarżący oświadczył, że posiada działkę siedliskową o powierzchni 1,07 ha. Jest zadłużony na kwotę około 60.000 zł. Według oświadczenia, jest w trakcie rozwodu i nie mieszka z żoną i synem. Dodał, że wynajmuje mieszkanie i płaci alimenty zabezpieczające żonę i syna - ze względu na trudną sytuację finansową obecnie w kwocie 400 zł.

Oceniając zasadność zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, Sąd I instancji powołał art. 245 § 3 i 4 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), dodając, że powyższe okoliczności nie wskazują, aby zdobycie przez wnioskodawcę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było rzeczywiście niemożliwe. Środki majątkowe, którymi dysponuje, pozwalają bowiem aby partycypował w kosztach postępowania. Z uwagi jednakże na fakt pozostawania w zadłużeniu oraz współuczestniczenia w utrzymaniu żony i syna, zdaniem Sądu I instancji, skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, które na tym etapie postępowania sprowadzają się do wpisu sądowego w kwocie 1.683 zł. Stąd też spełnione zostały ustawowe przesłanki do udzielenia prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

2. Zażalenie od postanowienia WSA w Białymstoku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego), zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., a także wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w Białymstoku do ponownego rozpoznania.

Uzasadniając zażalenie podano, że Sąd I instancji błędnie przyjął, iż przy obecnej sytuacji majątkowej skarżący jest w stanie ponieść koszty w wysokości 800 zł bez uszczerbku dla siebie i rodziny, bowiem wynagrodzenie skarżącego w wysokości 4.100 zł brutto (około 2.891 zł netto) zostało zajęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w związku z prowadzeniem postępowań egzekucyjnych, a więc po potrąceniu w.w. zajęcia kwota do wypłaty wynagrodzenia wynosi 1.445 zł (na dowód załączono zawiadomienie Naczelnika US o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie za pracę z dnia 23 października 2008 r.). Dodano, że skarżący z w.w. kwoty musi pokryć koszty utrzymania, a ponadto zapłacić alimenty, które po rozwodzie wzrosły i wynoszą obecnie łącznie 900 zł, tj. 600 zł na dziecko i 300 zł na była żonę (na dowód załączono wyrok Sądu Okręgowego w J. z dnia 23 października 2008 r.). Podniesiono również koszty utrzymania skarżącego (w tym opłaty za mieszkanie) wynoszą około 850 zł, dodatkowo skarżący spłaca kredyt w banku po 857 zł miesięcznie oraz 200 zł za obsługę linii debetowej i kredyt w banku. Jedyny majątek jaki posiada obecnie skarżący to współwłasność nieruchomości, która nie może zostać sprzedana, albowiem w domu położonej na tej nieruchomości mieszka była żona wraz z synem. Zatem comiesięczne wydatki na zobowiązania skarżącego wynoszą około 2.000 zł, a bez pomocy rodziny zapłata nawet takiej kwoty byłaby niemożliwa, w przypadku gdy wysokość wynagrodzenia to około 1.400 zł. Poniesienie dodatkowego kosztu w wysokości 800 zł będzie miało, w ocenie skarżącego, ogromny wpływ na jego sytuację majątkową oraz na możliwości zapłaty innych zobowiązań na rzecz rodziny i banku. Zwrócono uwagę, że skarżący złożył dwie skargi do WSA, więc łącznie skarżący w tym samym czasie musi wyłożyć jednorazowo kwotę 3.800 zł.

Nadmieniono, że toczące się postępowanie w sprawie nie zostało zainicjowane przez skarżącego, ale jest ono wynikiem wydania przez Naczelnika US decyzji w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania upadłej spółki, której majątek nie wystarczył na pokrycie całości zobowiązań. Drugi z członków zarządu zmarł, więc cała odpowiedzialność została przeniesiona na skarżącego. Skarżący nie mógł więc "przygotować się" do niniejszej sprawy, nie mógł zaoszczędzić pieniędzy na zapłatę opłaty sądowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie prawidłowa była ocena WSA w Białymstoku, który powołując w.w. przepis podniósł, że z uwagi na fakt pozostawania w zadłużeniu oraz współuczestniczenia w utrzymaniu żony i syna, skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Jednakże Sąd ten nie uzasadnił, dlaczego skarżący jest w stanie partycypować w ponoszeniu kosztów sądowych przenoszących kwotę 800 zł. W szczególności wymagań art. 141 § 4 w związku z art. 166 P.p.s.a., w myśl którego uzasadnienie powinno zawierać m.in. podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, nie spełnia lakoniczne twierdzenie tegoż Sądu, że okoliczności sprawy nie wskazują, aby zdobycie przez wnioskodawcę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było rzeczywiście niemożliwe, a środki majątkowe, którymi dysponuje skarżący pozwalają, aby partycypował on w kosztach postępowania.

WSA w Białymstoku ponownie rozpoznając wniosek skarżącego, w celu prawidłowego zastosowania art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. winien ustalić, jaką część kosztów wnioskodawca może ponieść bez w.w. uszczerbku i dlaczego, biorąc pod uwagę takie okoliczności jak: dochód skarżącego netto, terminowy charakter umowy o pracę, zajęcie wynagrodzenia skarżącego przez Naczelnika US z dnia 23 października 2008 r., podniesienie kwoty ponoszonych alimentów. W celu ustalenia wartości innych zobowiązań i kosztów utrzymania, wysokości pomocy otrzymywanej przez skarżącego od rodziny oraz ewentualnego przedłużenia umowy o pracę, Sąd I instancji winien skorzystać z procedury przewidzianej przepisem art. 255 P.p.s.a.

Sąd I instancji, oceniając ponownie wniosek strony skarżącej, powinien mieć również na uwadze fakt, że prowadzi ona w jednym czasie przed tym Sądem również sprawę o sygn. I SA/Bk 456/08. Niewątpliwie koszty związane z jej prowadzeniem mają wpływ na sytuację majątkową skarżącego i z tej przyczyny powinny być one uwzględniane w toku badania wniosku strony o przyznanie prawa pomocy.

4. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.