Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 159/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Grażyna Firek AWSA Wojciech Jakimowicz / spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu w Krakowie na rozprawie w dniu 5 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Bochni z dnia 12 sierpnia 2005 r. nr XXXV/344/05 w zakresie § 2 ust. 1 pkt 5 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Hutnicza w Bochni - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Wojewoda Małopolski złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, w której wnosił:

1. o stwierdzenie nieważności uchwały Nr XXXV/344/05 Rady Miejskiej w Bochni z dnia 12 sierpnia 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Hutnicza w Bochni w części określonej w § 2 ust. 1 pkt 5 w odniesieniu do obszaru oznaczonego na planie symbolem 1KS gdzie między innymi usytuowana jest stacja benzynowa przy ul. Proszowskiej, z uwagi na naruszenie § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587) przez to, że kopia mapy zasadniczej, w oparciu o którą został sporządzony projekt rysunku planu miejscowego nie była aktualna na dzień przystąpienia do sporządzenia tego projektu, a co za tym idzie mapa ta jako jeden z materiałów planistycznych nie była aktualna na dzień przekazania projektu planu do opiniowania i uzgadniania,

2. o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi Wojewoda Małopolski wskazał, że Rada Miejska w Bochni uchwałą Nr XXXV/344/05 z dnia 12 sierpnia 2005 r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu Hutnicza w Bochni. Uchwała ta w § 2 ust. 1 pkt 5 zawiera zapis, zgodnie z którym ustalenia planu miejscowego zostały wyrażone także w załącznikach stanowiących integralną jego część, w tym w załączniku nr 1 stanowiącym rysunek planu w skali 1 : 2000, określającym zasady zagospodarowania i przeznaczenia terenu oraz zasady rozwoju infrastruktury technicznej. Ustalenia te dotyczą między innymi wskazanego obszaru oznaczonego na planie symbolem 1KS, gdzie usytuowana jest stacja benzynowa przy ul. [....] .

Podniesiono w uzasadnieniu skargi, że przedmiotowa uchwała już wcześniej została zakwestionowana przez organ nadzoru w drodze rozstrzygnięcia nadzorczego nr PN.VIII.091128-05 z dnia 16 września 2005 r. z uwagi na istotne naruszenie prawa, tj. art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z p. zm.), w części określonej w § 2 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 oraz załącznika nr 4 do uchwały pn.: "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta Bochnia" i aneksu nr 1 do uchwały pn.: "Szczegółowe uzasadnienie rozwiązań planu w zakresie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków".

W toku dalszego postępowania nadzorczego badano kwestię aktualności kopii mapy zasadniczej, w oparciu o którą został sporządzony projekt rysunku planu miejscowego terenu "Hutnicza", a ściślej chodziło o ustalenie czy przed wszczęciem procedury sporządzania i uchwalania planu miejscowego dla wskazanego terenu, tj. przed podjęciem przez Radę Miejską w Bochni uchwały nr XX/216/04 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie przystąpienia do opracowania planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego terenu "Hutnicza" istniała w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym kopia mapy zasadniczej z umieszczonym na niej obiektem stacji benzynowej przy ul. [....] . Czynności nadzorcze podjęte zostały w szczególności na skutek interwencji, które między innymi w tym zakresie wpływały do organu nadzoru (pkt 2 w piśmie Prezesa Zarządu Bochnia dla wszystkich z dnia 29 sierpnia 2005 r.). Wojewoda Małopolski podniósł, że z informacji uzyskanej na tę okoliczność od Starosty Bocheńskiego (organ wykonujący zadania administracji rządowej w zakresie prowadzenia zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Bochni) wynika, że w istocie przed przystąpieniem do sporządzenia i uchwalenia planu miejscowego, w tym projektu rysunku planu w zasobie prowadzonym przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej znajdowała się kopia mapy zasadniczej w skali 1 : 2000 z naniesioną stacją benzynową z towarzyszącym jej budynkiem (przy ul. Proszowskiej).

W ocenie organu nadzoru w świetle obowiązujących przepisów, a zwłaszcza § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wykorzystanie na potrzeby projektu planu miejscowego nie aktualnej kopii mapy zasadniczej w kwestionowanym zakresie należy zakwalifikować jako istotne naruszenie prawa. Brzmienie tego przepisu jest bowiem następujące: "1. Materiały planistyczne, sporządzone na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przekazania tego projektu do zaopiniowania i uzgodnienia. 2. Materiały planistyczne sporządzone na podstawie przepisów odrębnych, wykorzystywane na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przystąpienia do sporządzania tego projektu". Na podstawie treści tego przepisu należy - zdaniem organu nadzoru - wnioskować, że aktualność materiałów planistycznych, w tym mapy zasadniczej opracowanej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z p. zm.), na dzień przystąpienia do sporządzenia projektu planu miejscowego jest warunkiem formalno-prawnym zachowania prawidłowości procedury planistycznej.

Podniesiono, że wprawdzie brak usytuowania obiektu stacji na mapie wyłożonej do publicznego wglądu został uzupełniony wobec zgłoszonych w tym przedmiocie uwag w trakcie wyłożenia projektu planu, niemniej jednak nie spełnia to wymogów prawnych określonych w § 10 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Wojewoda Małopolski podniósł, iż w związku z powyższym zaskarżenie przedmiotowej uchwały, w zakresie określonym w pkt 1 skargi, jest uzasadnione.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Bochnia wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazano, że mapa zasadnicza, na której sporządzony został projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Hutnicza" stanowiła kopię mapy zasadniczej pochodzącej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzoną w skali wskazanej przepisem art. 16 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zasób ten prowadzony jest przez Starostwo Powiatowe w Bochni i to ono na podstawie stosownego wystąpienia Gminy Miasta Bochni, przygotowanego w ramach obowiązków określonych przepisem art. 14 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, udostępniło kopię mapy zasadniczej, która stanowiła podstawę przygotowania projektu przedmiotowego planu miejscowego. Wskazano, że zgodnie z art. 7d pkt 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. nr 100 z 2000 roku poz. 1086) zakładanie i aktualizacja mapy zasadniczej należy do zadań starosty. Tym samym to na tym organie spoczywa odpowiedzialność w zakresie tego, czy udostępniane z prowadzonego przez niego zasobu geodezyjne - kartograficznego mapy zasadnicze są aktualizowane i odpowiadają rzeczywistemu stanowi rzeczy w terenie.

W odpowiedzi na skargę podniesiono też, że zgodnie z art. 2 pkt 7 przywołanej ustawy przez pojęcie mapy zasadniczej rozumie się wielkoskalowe opracowanie kartograficzne, zawierające aktualne informacje o przestrzennym rozmieszczeniu obiektów ogólnogeograficznych oraz elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu: nadziemnych, naziemnych i podziemnych. Co za tym idzie, mapa zasadnicza jest to opracowanie, które ze swej definicji zawiera aktualne informacje o elementach ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to także, że udostępnienie tego opracowania przez organ posiadający go w swoim zasobie, rodzi domniemanie, że zawiera ono dane odzwierciedlające stan faktyczny istniejący w terenie objętym tym opracowaniem kartograficznym. Tym samym udostępnione przez Starostę Bocheńskiego opracowanie kartograficzne dla celów sporządzenia przedmiotowego planu miejscowego w pełni odpowiadało wymaganiom wskazanym w § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Burmistrz Miasta Bochnia nie zgadza się ze stwierdzeniem zawartym w uzasadnieniu skargi Wojewody Małopolskiego, że brak elementów ewidencji gruntów i budynków naniesionych na kopię mapy zasadniczej ma istotny wpływ na prawidłowość przebiegu procedury planistycznej. Wskazano, że norma planistyczna stanowi konglomerat postanowień o charakterze strukturalnym - obrazującym przewidywane tendencje rozwoju, oczekiwaną, przyszłą strukturę funkcjonalną danego obszaru, regulacyjnym oraz dotyczącym programu zamierzeń przewidywanych na danym terenie. Projekt planu nie stanowi zatem odzwierciedlenia stanu faktycznego, a przyszłych zamierzeń czy tendencji, i to one podlegają ocenie organów opiniujących lub uzgadniających projekt planu a także opiniowaniu społecznemu. Brak elementów "fizycznego" zagospodarowania terenów na opracowaniu kartograficznym stanowiącym podstawę sporządzenia planu miejscowego, nie może z tego powodu mieć istotnego znaczenia dla prawidłowości przebiegu procesu planistycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania tego rozstrzygnięcia. Oznacza to, iż w przedmiotowej sprawie sąd bierze pod uwagę przede wszystkim obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonego aktu regulacje ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r., nr 80, poz. 717 z późn. zm.).

Ze względu na powyższą zasadę oraz treść art. 134 §1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, konieczne jest podkreślenie, że ze względu na określony w skardze przedmiot zaskarżenia, kontroli sądowej podlegała uchwała Nr XXXV/344/05 Rady Miejskiej w Bochni z dnia 12 sierpnia 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Hutnicza w Bochni w części określonej w § 2 ust. 1 pkt 5 w odniesieniu do obszaru oznaczonego na planie symbolem 1KS. Zaznaczyć należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Skarga została złożona przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Ustawa ta - mająca charakter regulacji szczególnej w stosunku do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - wprowadzając obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia w przypadku składania skarg na uchwały lub zarządzenia organu gminy (art. 101 ust. 1), nie przewiduje takiego obowiązku w przypadku skarg składanych w trybie art. 93 ust. 1 przez organ nadzoru na uchwały lub zarządzenia organu gminy. Wniesienie skargi w tym trybie nie jest też ograniczone żadnym terminem (tak NSA w wyroku z dnia 15 lipca 2005 r., II OSK 320/05, publ.: ONSAiWSA z 2006 r., nr 1, poz. 7).

W ocenie Wojewody Małopolskiego tryb podjęcia uchwały Nr XXXV/344/05 Rady Miejskiej w Bochni z dnia 12 sierpnia 2005 r., która została zaskarżona w części 2 ust. 1 pkt 5 w odniesieniu do obszaru oznaczonego na planie symbolem 1KS, został w istotny sposób naruszony albowiem kopia mapy zasadniczej, w oparciu o którą został sporządzony projekt rysunku planu miejscowego nie była aktualna na dzień przystąpienia do sporządzenia tego projektu, a co za tym idzie mapa ta jako jeden z materiałów planistycznych nie była aktualna na dzień przekazania projektu planu do opiniowania i uzgadniania. Tym samym nie został spełniony wymóg przewidziany w § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587).

Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części stanowi naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie.

W doktrynie zasadnie przyjmuje się, że istotne naruszenie trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należy rozumieć jako takie naruszenie trybu, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego. Co do naruszeń trybu decyduje wpływ naruszenia na treść rozstrzygnięcia planistycznego (zob.: Z. Niewiadomski (red.): Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2004, s. 251-253).

Art. 16 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zawiera delegację dla ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, do określenia w drodze rozporządzenia, wymaganego zakresu projektu planu miejscowego w części tekstowej i graficznej, z uwzględnieniem w szczególności wymogów dotyczących materiałów planistycznych, skali opracowań kartograficznych, stosowanych oznaczeń, nazewnictwa, standardów oraz sposobu dokumentowania prac planistycznych. Przepisy wydanego na podstawie art. 16 ust. 2 cyt. ustawy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., nr 164, poz. 1587 z późn. zm.) należy zatem interpretować w kontekście granic wskazanego upoważnienia ustawowego, jak również w zgodzie z pozostałymi przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 14 ust. 4 cyt. ustawy przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje szereg czynności wstępnych, tj. analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzenia planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium, przygotowuje materiały geodezyjne do opracowania planu oraz ustala niezbędny zakres prac planistycznych. Nie ma przeszkód, aby pojęcie materiałów geodezyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., nr 100, poz. 1086) i wydawanych na jej podstawie aktów wykonawczych (np. § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 18 maja 2001 r. w sprawie materiałów geodezyjnych i kartograficznych oznaczonych klauzulą "poufne" zalicza do materiałów geodezyjnych m.in. mapy) odnosić do szerszego pojęcia materiałów planistycznych, o jakich stanowi rozporządzenie z dnia 26 sierpnia 2003 r., skoro w § 2 pkt 5 tego rozporządzenia określono materiały planistyczne jako opracowania, analizy, prognozy i studia sporządzone na potrzeby projektu planu miejscowego, a także opracowania, koncepcje, projekty, plany i programy dotyczące obszaru objętego projektem planu miejscowego, sporządzone na podstawie przepisów odrębnych. Należy zatem przyjąć, że obowiązek należytego przygotowanie materiałów geodezyjnych, jak i innych materiałów planistycznych spoczywa na wójcie (burmistrzu, prezydencie miasta) i to zarówno na etapie czynności wstępnych poprzedzających procedurę planistyczną, jak i w toku tej procedury, gdy uwzględni się treść regulacji art. 17 ustawy, z którego wynika, że to właśnie wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi procedurę planistyczną aż do przedstawienia radzie gminy projektu planu do uchwalenia, a także gdy weźmie się pod uwagę § 10 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia, zgodnie z którym materiały planistyczne, sporządzone na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przekazania tego projektu do opiniowania i uzgodnienia, a materiały planistyczne sporządzone na podstawie przepisów odrębnych, wykorzystywane na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przystąpienia do sporządzania tego projektu.

Uchybienia w zakresie należytego przygotowania materiałów planistycznych, w tym również w zakresie oceny ich aktualności, niezależnie od obowiązków ciążących na staroście z mocy art. 7d pkt 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., nr 100, poz. 1086) w zakresie zakładania i aktualizacji mapy zasadniczej, mają zatem charakter uchybień mieszczących się w granicach procedury planistycznej i trybu uchwalania planu.

Poza sporem pozostaje w niniejszej sprawie okoliczność, że kopia mapy zasadniczej, w oparciu o którą został sporządzony projekt rysunku planu miejscowego nie była aktualna na dzień przystąpienia do sporządzenia tego projektu (uchwałę nr XX/216/04 o przystąpieniu do opracowania planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego terenu "Hutnicza" podjęto w dniu 29 kwietnia 2004 r.), a także że mapa ta jako jeden z materiałów planistycznych nie była aktualna na dzień przekazania projektu planu do opiniowania i uzgadniania. Z akt sprawy wynika, że projekt planu został sporządzony na mapie w skali 1:2000 bez uwzględnienia budynków stacji benzynowej przy ul. [....] w Bochni, a korekty projektu planu, tj. zaznaczenia budynków stacji benzynowej przy ul. [....] w Bochni dokonano po wyłożeniu tego projektu do publicznego wglądu, tj. po dniu 24 czerwca 2005 r. (pismo Wojewody Małopolskiego z dnia 14 września 2005 r.). Z pisma Starosty Bocheńskiego z dnia 28 września 2005 r. wynika, że będąca w posiadaniu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Bochni mapa zasadnicza w skali 1:2000 zawierała przed dniem 29 kwietnia 2004 r. naniesioną stację benzynową z towarzyszącym jej budynkiem. Wniosek o aktualną kopię mapy zasadniczej dla terenu stacji paliw zlokalizowanej na os. Hutnicza wpłynął do Starostwa Powiatowego w Bochni w dniu 13 czerwca 2005 r.

Niewątpliwie naruszony został w powyższy sposób tryb sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednakże nie można tego naruszenia zakwalifikować jako naruszenie istotne w wyżej wskazanym rozumieniu. Uaktualnienie mapy, na której sporządzono załącznik graficzny planu w toku procedury planistycznej nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia planistycznego dla terenów 1KS, gdyż kwestia zaznaczenia lub nie zaznaczenia na mapie zasadniczej określonego obiektu, jak np. stacji benzynowej z towarzyszącym jej budynkiem nie mogła decydować o dopuszczalności lub niedopuszczalności wyznaczenia w planie terenu usług i urządzeń obsługi komunikacji 1KS z ustaleniami określonymi w § 12 uchwały. W planie miejscowym dokonuje się bowiem ustalenia przeznaczenia terenu, rozmieszczenia inwestycji celu publicznego oraz określenia sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu (art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), co uzasadnia wniosek, że pominięcie a następnie uzupełnienie oznaczenia elementów zagospodarowania przestrzennego terenu w zakresie, w jakim miało to miejsce w niniejszej sprawie, nie może być traktowane jako dyskwalifikujące uchwałę w przedmiocie planu miejscowego.

Należy także podkreślić, że sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Hutnicza w Bochni w skali 1:2000 nie prowadzi do zaprzeczenia ustawowym zasadom sporządzania planu, gdy weźmie się pod uwagę zróżnicowany przedmiot ustaleń planu obejmujący m.in. tereny dróg publicznych a także powierzchnię obszaru objętego planem (34,13 ha) w kontekście regulacji art. 16 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i § 6 ust. 1 cyt. rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r., zgodnie z którym w przypadku sporządzania projektu rysunku planu miejscowego dla inwestycji liniowych oraz dla obszarów o znacznej powierzchni dopuszcza się stosowanie map w skali 1:2000.

W tym stanie rzeczy sąd nie dopatrzył się istotnych uchybień w trybie poprzedzającym uchwalanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Hutnicza w Bochni w części określonej w § 2 ust. 1 pkt 5 uchwały Nr XXXV/344/05 Rady Miejskiej w Bochni z dnia 12 sierpnia 2005 r. w odniesieniu do obszaru oznaczonego na planie symbolem 1KS, które to uchybienia uzasadniałyby konieczność wyeliminowania zaskarżonej części uchwały z obrotu prawnego i dlatego skargę należało oddalić zgodnie z treścią art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.