Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 515/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązanie w podatku od nieruchomości za lipiec 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Skarżący P.K., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki A Sp. z o.o. z siedzibą w K. w podatku od nieruchomości za miesiąc lipiec 2010 r. wraz z odsetkami.

W skardze pełnomocnik strony wniósł o wstrzymanie wykonania

zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 61 § 2

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") zaznaczając, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu podatkowym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Jednocześnie, na wypadek, gdyby organ drugiej instancji nie uwzględnił tego wniosku, pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania tychże decyzji przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.

Motywując swój wniosek strona wskazała, że jedną z okoliczności spornych

w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie, czy zasadnie skarżący został obciążony odpowiedzialnością za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych. Zaznaczył, że w porównaniu z wysokością należności głównej, kwota naliczonych przez organ odsetek jest niewiele niższa. Stwierdził, że wykonanie decyzji i wszczęcie postępowania egzekucyjnego doprowadzi do bezpodstawnego wyegzekwowania tych należności oraz powstania po stronie skarżącego znacznej szkody majątkowej.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Ponadto

w aktach administracyjnych przesłanych do tut. Sądu wraz z odpowiedzią na skargę znajduje się odpis postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w B. z dnia [...], nr [...], którym organ ten, działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...]. Wskazano w nim, że sam fakt wydania w postępowaniu podatkowym rozstrzygnięcia niekorzystnego dla strony nie może uzasadniać udzielenia ochrony, o jakiej mowa w powołanym wyżej przepisie. Jednocześnie stwierdzono, że skarżący w żaden sposób nie wykazał prawdopodobieństwa wystąpienia szkody w stopniu uzasadniającym wstrzymanie wykonania decyzji, jak też nie poparł wniosku żadnymi dokumentami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Natomiast, w myśl art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w razie wniesienia skargi

na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub

w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). W związku z tym złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji będzie także podlegał rozpoznaniu.

Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy, ponieważ art. 61 § 3 P.p.s.a. uzależnia zastosowanie tej instytucji od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Regulacja ta nakłada zarówno na Sąd, jak i na wnioskodawcę określone obowiązki. Strona dążąc bowiem do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, opubl. w Lex pod nr 1464732). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, opubl. w Lex pod nr 1145639). We wniosku należy wskazać, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku

do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne

(zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 763/14, opubl. w Lex pod nr 1470059).

Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że decyzja w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu. Sąd nie przychylił się jednak do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, albowiem nie wykazano należycie, że w stosunku do skarżącego zachodzą okoliczności uzasadniające skorzystanie z tej instytucji.

Przede wszystkim za niewystarczające uznano odwołanie się do ogólnych stwierdzeń, że wykonanie decyzji spowoduje nienależne wyegzekwowanie należności i tym samym będzie wiązało się z powstaniem po stronie skarżącego znacznej szkody majątkowej. Argumentacja ta nie została poparta żadnymi dowodami, które chociażby zobrazowały aktualną sytuację finansową skarżącego

i wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową, którą można zastosować, gdy sytuacja strony skarżącej może spowodować przewidziane w art. 61 § 3 P.p.s.a. skutki, zwłaszcza w sferze sytuacji majątkowej wyrażającej się w niemożliwości uregulowania swoich zobowiązań. Wtedy bowiem wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować niebezpieczeństwo wywołania szkody, niemożliwej do odwrócenia przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

Sąd analizując akta sprawy również nie dostrzegł nadzwyczajnych okoliczności, które zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. pozwalałyby na wstrzymanie wykonania decyzji. W szczególności taką okolicznością nie jest sama konieczność spłaty zobowiązania podatkowego. Każdy bowiem akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych powoduje dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa

w postępowaniu sądowoadministracyjnym (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, opubl. w Lex pod nr 742913). Także samo wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż stanowi naturalną konsekwencję określenia zaległych zobowiązań podatkowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt I FZ 331/11, opubl. w Lex pod nr 984365). Ponadto zauważyć należy, że wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych nie ma charakteru nieodwracalnego, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi może spowodować,

iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone i to wraz

z odsetkami.

Za uwzględnieniem wniosku nie może także świadczyć kwestia ewentualnego naruszenia prawa w toku postępowania podatkowego. Zbadanie, czy zaskarżony akt został wydany z naruszeniem przepisów prawa może nastąpić jedynie w fazie sądowego postępowania rozpoznawczego, które zakończone zostanie wydaniem wyroku. W postępowaniu wpadkowym, dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji, bez znaczenia są zarzuty merytoryczne dotyczące jej wadliwości, albowiem przesłanki wstrzymania wykonania aktu przez sąd administracyjny odnoszą się jedynie do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia

na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.