Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3681/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej N. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2213/14 w zakresie odrzucenia skargi N. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: skargę kasacyjną oddalić.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2213/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę N. T. (zwanego dalej "skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych oraz zwrócił skarżącemu kwotę 1.350 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję, a w dniu 8 lipca 2014 r. skarżący uiścił – na rachunek Sądu – kwotę 1.350 zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2014 r., którego odpis doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 lipca 2014 r., wezwano go do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 150 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dokumentach księgowych Sądu dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano jednak takiej wpłaty. W dniu 1 sierpnia 2014 r. wpłynęło natomiast do Sądu pismo pełnomocnika skarżącego informujące, że wpis w kwocie 1.350 zł wniesiony został 8 lipca 2014 r. W piśmie tym pełnomocnik wskazał również numer rachunku bankowego, na który należy zwrócić "różnicę pomiędzy kwotą wniesioną a należną".

Sąd – odrzucając skargę – wskazał, że w niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 1.500 zł. Z uwagi na to, że skarżący wpłacił jedynie 1.350 zł, wezwano go do uiszczenia brakującej kwoty 150 zł, zaznaczając przy tym wyraźnie, iż chodzi o uzupełnienie wpisu sądowego o wspomnianą kwotę. Wezwania tego skarżący jednak nie wykonał.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 216, art. 220 § 1 i 3 oraz art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym ustaleniu wysokości wpisu sądowego oraz bezzasadnym odrzuceniu skargi, której przedmiotem nie jest należność pieniężna, a od której opłacono w terminie i w należnej wysokości wpis sądowy. Było to uchybienie przepisom postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2014 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego, a także o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z tym co do zasady przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z treścią § 3 art. 220 p.p.s.a, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie skargą została objęta decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dotycząca ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 67.000 zł z tytułu umowy pożyczki. Zatem wpis od skargi powinien zostać obliczony na podstawie § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm. – zwanego dalej "rozporządzeniem").

Zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia, wysokość wpisu stosunkowego wynosi 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem mieści się przedziale od ponad 50.000 zł do 100.000 zł. Skoro zatem wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 67.000 zł, to w świetle cytowanej regulacji wpis stosunkowy w kwocie 1.500 zł został obliczony prawidłowo.

Skarżący zapłacił kwotę 1.350 zł, jednak nie zareagował na wezwanie o uzupełnienie wpisu sądowego o kwotę 150 zł.

Wezwanie to zostało sformułowane w sposób prawidłowy. Zarządzeniem bowiem z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2213/14 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwał stronę skarżącą – N. T. do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 150 zł (podkreśl. Sądu), stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia. Wezwanie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że musi to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skoro więc skarżący nie zastosował się do ww. wezwania i nie uzupełnił wpisu od skargi, słusznie Sąd pierwszej instancji skargę tę odrzucił.

Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, że w skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a więc chociażby z tego żądania strony wynika, że poddana ocenie Sądu miała być cała decyzja (a ta opiewa na kwotę 67.000 zł).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

[pic]