Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 183/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36a ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego [...] na decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygn.. akt VII SA/Wa 183/08

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...], Starosta [...]i, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zwanej dalej: k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 8 czerwca 2006 r. K. K. ‘’K.’’ o pozwolenie na budowę, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego, przylegającego do istniejącego budynku handlowo-usługowego "K." na terenie działek nr ew. [...] obręb [...] w O.; kategoria obiektu budowlanego – XIII, dla: "K." K. K., [...]. W decyzji Starosta zastrzegł, że wykonanie ww. decyzji winno nastąpić z zachowaniem warunków określonych w art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, m.in., że inwestor jest zobowiązany przed przystąpieniem do użytkowania uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Ponadto organ I instancji wskazał, że przed przystąpieniem do realizacji inwestor winien uzyskać zezwolenie na ewentualną wycinkę drzew kolidujących z inwestycją. Na postawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego Starosta [...] określił obszar oddziaływania obiektu, który obejmuje działkę nr ew. [...] obręb [...] w O..

Od ww. decyzji odwołanie wnieśli: Wicestarosta [...] i Przedsiębiorstwo [...] "P.". Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r., znak: [...], Wojewoda [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania Wicestarosty [...], natomiast decyzją z dnia [...] maja 2007 r., znak: [...], organ odwoławczy, po cofnięciu odwołania przez P. "P.", umorzył postępowanie odwoławcze.

Następnie, wnioskiem z dnia 23 maja 2007 r. K. K. ‘’K.’’ wystąpiła o udzielenie pozwolenia na budowę w oparciu o załączony do wniosku projekt budowlany zamienny budynku handlowo-usługowego, przylegającego do istniejącego budynku handlowo-usługowego "K." na terenie działek nr ew. [...], obręb [...] w ..

Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...], Starosta [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 art. 36 i 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., zatwierdził zamienny projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wg projektu zamiennego budynku handlowo-usługowego przylegającego do budynku istniejącego ‘’K." zlokalizowanego na terenie objętym dz. nr ew. [...] obr. [...] w O.. Kategoria obiektów budowlanych – XVII. Na podstawie art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane organ administracyjny stwierdził, że warunki zawarte w decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...], wydanej przez Starostę [...] pozostają bez zmian. Ponadto, Starosta określił obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, wskazując, że obszar ten obejmuje nieruchomości nr ew. działki [...], obr. [...], w O.. Decyzja ta stała się ostateczna.

Na podstawie art. 8 i art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Starosty [...] Nr [...] złożył Prokurator Prokuratury Okręgowej [...] ([...]), wnosząc o uchylenie decyzji obejmującej zatwierdzenie projektu zamiennego. Decyzji tej zarzucił naruszenie art. 7, 77 i 107 § 1-3 k.p.a., poprzez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do:

- prawa dysponowania przez inwestora działką Nr [...] na cele budowlane,

- zakresu dokonanej zmiany decyzji,

- nieprecyzyjnego określenia danych osobowych inwestora,

oraz wydania tej decyzji w części udzielającej ponownie pozwolenia na budowę, a więc w warunkach, o jakich mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. W uzasadnieniu swojej skargi Prokurator podniósł, że zaskarżoną decyzję Nr [...] wraz z projektem otrzymała w dniu 21 czerwca 2007 r. osoba podpisana na tej decyzji jako "K.". Starosta [...] uznał, iż decyzja ta stała się ostateczna w dniu 6 lipca 2007 r. Analizując materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy, Prokurator doszedł do wniosku, że w niniejszej sprawie należało odnieść się do faktu, iż w aktach tych znajduje się odwołanie Starosty z dnia 30 sierpnia 2006 r., w którym wskazano, że z wypisu z ewidencji gruntów wynika, że działka nr [...] jest w użytkowaniu wieczystym "P.". W oparciu o tę okoliczność Prokurator zarzucił, że organ nie sprawdził czy prawidłowo zastosowano art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym za dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane służy oświadczenie inwestora właściwie wypełnione i złożone pod odpowiedzialnością karną. Zdaniem Prokuratora, w sytuacji gdy K. K. złożyła takie oświadczenia z dnia 7 czerwca 2006 r., w którym nie wymieniła działki nr [...], a następnie w oświadczeniu z dnia 23 maja 2007 r. już tę działkę wymienia, niezbędne było ustosunkowanie się do złożonych oświadczeń w uzasadnieniu decyzji. Na tę okoliczność Prokurator powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1602/05 (publ. LEX 227771). Ponadto, zdaniem Prokuratora, za niezgodne z art. 29 i 30 k.p.a. należy uznać wydanie zaskarżonej decyzji dla ‘’K." K. K., zamiast dla osoby fizycznej z podaniem jej adresu zamieszkania. Prokurator wskazał, że wcześniejsza decyzja o pozwoleniu na budowę Nr [...] została wydana na tym samym terenie dla budynku o kat. XIII - mieszkalny, a w zaskarżonej decyzji dla budynku o kat. XVII. Z tych względów zmiana decyzji winna dotyczyć jedynie części projektu. W uzasadnieniu decyzji, zdaniem Prokuratora, organ administracyjny winien również nawiązać do uregulowań planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto, Prokurator stwierdził, że postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r., Nr [...], o odstępstwie co do urządzenia działki jako biologicznie czynnej w 10%, Starosta [...] nie mógł zmienić zapisów planu i uznać decyzji za zgodną z pkt 3 wypisu z planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren inwestycji.

W odpowiedzi na skargę, Starosta Powiatu [...] wskazał, że stanowisko Prokuratora, iż organ nie ma możliwości odstąpienia od uzasadnienia decyzji administracyjnej nie koresponduje z treścią art. 107 § 4 k.p.a. Starosta nie zgodził się z twierdzeniami Prokuratora, że wnioskodawca (inwestor) w złożonym przez siebie oświadczeniu z dnia 7 czerwca 2006 r. o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie wymienił działki nr ew. [...] oraz, że zaskarżona decyzja nie została wydana osobie fizycznej. Z tych względów Starosta [...] wniósł o oddalenie skargi Prokuratora i w uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że zgodnie z art. 107 § 4 k.p.a. organ administracyjny może odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony i nie jest decyzją rozstrzygającą sporne interesy stron ani nie została wydana na skutek odwołania. Taka sytuacja miała miejsce w przypadku przedmiotowej decyzji, dlatego też organ postanowił odstąpić od jej uzasadnienia. Zdaniem Starosty, zarzuty zawarte skardze Prokuratora nie znajdują oparcia w stanie faktycznym, ponieważ zarówno w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane z dnia 7 czerwca 2006 r., jak i oświadczeniu z dnia 23 maja 2007 r. wnioskodawca wymienił działkę nr ew. [...] jako nieruchomość, co do której posiada prawo dysponowania na cele budowlane. A wbrew temu, co twierdzi Prokurator, zaskarżona decyzja została wydana osobie fizycznej z podaniem jej adresu zamieszkania. Umieszczenie przed imieniem i nazwiskiem adresata decyzji nazwy ‘’K." było wyrazem dążenia przez organ do tego, by adresat decyzji został określony w sposób jednolity z treścią wniosku o wydanie decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, rozstrzyga w granicach sprawy, kontrolując postępowanie oraz akty administracyjne wydane przez organy administracji publicznej i uwzględnia skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeśli miały one istotny wpływ na wynik sprawy administracyjnej.

Zgodnie z przepisami p.p.s.a. sposób wnoszenia przez prokuratora skargi do sądu administracyjnego uzależniony jest od tego, czy brał on wcześniej udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, czy też - nie. Jeżeli Prokurator brał udział w postępowaniu administracyjnym, to może wnieść skargę do sądu w oparciu o przepisy procesowe, które przysługiwały innym stronom tego postępowania. Natomiast w przypadku, gdy nie brał udziału w takim postępowaniu, to na podstawie art. 8 p.p.s.a. prokurator może wnieść skargę do sądu, jeżeli według jego oceny wymagają tego ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela. Może to uczynić jednak w terminie 6-cio miesięcznym, który liczy się od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej (por. art. 53 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, Prokurator wnosząc skargę nie musi wyczerpać środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (por. art. 52 § 1 p.p.s.a.), dlatego może wnieść skargę do sądu także na decyzję organu I instancji. Przedmiotowa skarga Prokuratora na pozwolenie zatwierdzające projekt zamienny została wniesiona zgodnie z ww. procedurą i podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ z akt sprawy nie wynika, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa procesowego lub materialnego. Przedmiotem kontroli przez Sąd w niniejszej sprawie jest decyzja Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...], o zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wg projektu zamiennego budynku handlowo-usługowego przylegającego do budynku istniejącego ‘’K.". Tylko w granicach tej sprawy Sąd właściwy jest rozpoznać przedmiotową skargę Prokuratora. Rozpoznając taką skargę (w odróżnieniu od organu administracji publicznej, który w przypadku zgłoszenia przez Prokuratora sprzeciwu, jest obowiązany na podstawie art. 186 k.p.a. wszcząć i przeprowadzić pełne postępowanie wyjaśniające) Sąd związany jest przepisami p.p.s.a., które w znacznym stopniu ograniczają możliwość prowadzenia postępowania dowodowego (art. 106 p.p.s.a.). Stan taki skutkuje zasadniczo koniecznością oparcia rozstrzygnięcia Sądu na materiale zawartym w aktach sprawy, w tym aktach administracyjnych, a także pismach i dokumentach złożonych przez strony. W oparciu o art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Jednakże, jak wynika z treści tego przepisu chodzi o przeprowadzenie dowodów uzupełniających celem usunięcia ewentualnych wątpliwości, a nie o prowadzenie przez Sąd dowodowego postępowania wyjaśniającego celem potwierdzenia stawianych przez Prokuratora zarzutów. Kwestia ta ma znaczenie w rozpatrywanej sprawie, gdyż skarżący pierwszoinstancyjną decyzję (nie zawierającą w dodatku uzasadnienia) Prokurator, do skargi nie dołączył żadnej dokumentacji o charakterze dowodowym, ani też w toku sprawy nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych, powołując się na dowody zawarte w aktach sprawy.

Z akt sprawy wynika zaś, że zaskarżona decyzja dotyczyła wyłącznie zatwierdzenia zmiany polegającej na podpiwniczeniu budynku (funkcja magazynowa), oraz przebudowie istniejących schodów zewnętrznych do piwnicy budynku "K.", a wszystkie planowane zmiany odbywają się pod powierzchnią terenu, nie mając wpływu na część naziemną budynku. Zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 2 ww. ustawy zmiana charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, do jakich zalicza się liczbę kondygnacji jest "istotnym odstąpieniem od projektu budowlanego", które na podstawie art. 36a ust. 1 podlega zatwierdzeniu przez właściwy organ architektoniczno-budowlany. A zatem złożony przez inwestora wniosek z dnia 23 maja 2007 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego dotyczył istotnego odstąpienia od projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...]. W tych okolicznościach sprawy organ administracyjny prawidłowo zastosował art. 36a ust. 1. Przepis ten stanowi, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Wniosek inwestora w tym przedmiocie wszczyna nowe postępowanie, które toczy się tylko i wyłącznie w zakresie przedstawionych zmian. Ze względu na treść art. 36a ust. 3, organ administracyjny w takim postępowaniu bada czy przedstawione zmiany są zgodne z przepisami obowiązującego prawa, dokonując sprawdzeń, odpowiednio stosując art. 32-35. Po ewentualnym pozytywnym zweryfikowaniu stosownego wniosku właściwy organ administracyjny zatwierdza decyzją projekt budowlany zamienny i wydaje pozwolenie na budowę na podstawie art. 36a ust. 1. Jednak pozwolenie na budowę wydane na podstawie art. 36a ust. 1 obejmuje przedstawione przez inwestora zmiany, natomiast takiego pozwolenia na budowę nie można wbrew twierdzeniom Prokuratora traktować jako ponownie wydanego pozwolenia na budowę na całe zamierzenie inwestycyjne, jakim jest rozbudowa "K." o budynek handlowo-usługowy.

Ponadto w niniejszej sprawie nie ma odpowiedniego zastosowania art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego zamiennego (patrz: rys. nr 02 – rzut piwnicy cz. 1 oraz rys. nr 03 – rzut piwnicy cz. 2) projektowane piwnice nie wykraczają poza granice działek które inwestor wymienił w oświadczeniu o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane z dnia 7 czerwca 2006 r., składanego przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji. A zatem w tym zakresie inwestor składając wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego nie musiał składać takiego oświadczenia ponownie, skoro złożył już je wcześniej i dotyczyło ono tych samych działek. Natomiast, gdyby planowane zmiany wykraczałyby poza granice dotychczasowego terenu inwestycji, to oczywiście wtedy miałby odpowiednio zastosowanie art. art. 32 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego. Z tych względów, w niniejszej sprawie ponownie złożone oświadczenie przez inwestora z dnia 23 maja 2007 r., z punktu widzenia wymagań stawianych przez przepis, było zbędne i pozostawało bez wpływu na rozpoznanie wniosku inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego.

Zarzut Prokuratora o naruszeniu przez organ administracyjny przepisów procesowych poprzez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do prawa dysponowania przez inwestora działką nr [...] na cele budowlane należy uznać za bezzasadny. Jeżeli z akt sprawy wynikałoby, że istnieją okoliczności, które wskazywałyby na jego wady, to wtedy zgodnie z ogólnie przyjętym kierunkiem orzecznictwa sądowoadministracyjnego, Starosta [...] musiałby badać prawdziwość oświadczenia inwestora. Ww. stanowisko zostało zaprezentowane również w wyroku WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1602/05, na który powołał się w skardze Prokurator. W wyroku tym Sąd wskazał, że "O ile bowiem wskazane oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej i złożenie nieprawdziwego oświadczenia może stanowić podstawę wszczęcia przez właściwy organ postępowania karnego, wyklucza to weryfikację w ramach postępowania administracyjnego treści oświadczenia w tym przedmiocie jedynie w sytuacji, gdy organ wydający decyzję nie posiada informacji mogących świadczyć o jego nieprawdziwości." Okoliczność, na którą powołuje się Prokurator, a mianowicie, że Wicestarosta [...] w odwołaniu od decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. podniósł, iż z wypisu z ewidencji gruntów wynika, że działka nr [...] jest w użytkowaniu wieczystym "P." – nie jest wystarczającym zarzutem by stwierdzić, czy oświadczenie jest nieprawdziwe, ponieważ prawo inwestora do tej działki może wynikać z innych umów o charakterze zobowiązaniowym, np. najem, dzierżawa, itp., a co za tym idzie, wcale nie musi być to wykazane w ewidencji gruntów, która jest prowadzona na użytek wewnętrzny urzędów dla celów informacyjnych, a nie dla celów dowodowych.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze, należy stwierdzić, że są one również bezzasadne. Cechą zatwierdzonego projektu budowlanego jest to, że stanowi on integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę, dlatego w decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i udzieleniu pozwolenia na budowę Starosta [...] nie miał obowiązku zapisywać w treści decyzji zakresu dokonanej przez inwestora zmiany, skoro wynikała ona wprost z zapisów projektu budowlanego zamiennego (część opisowa). Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę, że zgodnie z art. 107 § 4 k.p.a. organ administracyjny może odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony i nie jest decyzją rozstrzygającą sporne interesy stron, ani nie została wydana na skutek odwołania. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, ponieważ organ postanowił odstąpić od jej uzasadnienia w sytuacji uwzględnienia całości żądania inwestora. Ponadto wbrew twierdzeniom Prokuratora zaskarżona decyzja zawiera precyzyjne określenie danych osobowych inwestora, poprzez wskazanie "K." K. K., zam. [...], ul. [...]. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że inwestorem może być m.in. nie tylko osoba fizyczna rozumiana sensu stricte (jako obywatel), ale również osoba fizyczna, która jest przedsiębiorcą i prowadzi działalność gospodarczą pod swoim nazwiskiem bądź nazwą, jak np. w niniejszej sprawie, pod nazwą "K." K. K.. Prokurator w swojej skardze podnosi także, że zaskarżona decyzja w części udzielającej ponownie pozwolenia na budowę została wydana z naruszeniem prawa, o jakich mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Zarzut ten również jest chybiony, ponieważ jak już wyżej Sąd wskazał, na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego organ administracyjny zatwierdza projekt budowlany zamienny oraz udziela pozwolenia na budowę w zupełnie innej (nowej) sprawie, która dotyczy wyłącznie projektowanych zmian. Nie można zatem traktować udzielenia pozwolenia na budowę w oparciu o ww. przepis jako wydania ponownie pozwolenia w sprawie budowy całego zamierzenia inwestycyjnego, jakim jest budynek handlowo-usługowy "K.".

Natomiast zarzuty skargi dotyczące zawartej w decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. błędnej kategoryzacji budynku handlowo-usługowego "K." jako kategoria obiektu XIII, tj. obiektu mieszkalnego, oraz postanowienia z dnia [...] marca 2005 r., Nr [...], o odstępstwie co do urządzenia działki jako biologicznie czynnej w 10 % - dotyczą postępowania administracyjnego w przedmiocie pozwolenia na budowę, a nie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Z tych względów nie mogą być skutecznie podnoszone w niniejszym postępowaniu, ponieważ ich rozpoznanie powodowałoby naruszenie przez Sąd podstawowej zasady prawa procesowego, zgodnie z którą rozpoznanie skargi następuje tylko w granicach skargi. A zatem ww. zarzuty mogą być zgłoszone przez Prokuratora w postępowaniu dotyczącym decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego, przylegającego do istniejącego budynku handlowo-usługowego "K." na terenie działek nr ew. [...], obręb [...] w O., a nie w zupełnie innym postępowaniu toczącym się w trybie art. 36a Prawa budowlanego.

Zarzuty zawarte w skardze Prokuratora, negatywnie zweryfikowane w zakresie, który wynika z przedstawionych Sądowi akt postępowania administracyjnego skutkują oddaleniem skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.