Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 768/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 47 § 1, art. 49 § 1, art. 178, art. 197 § 2 oraz art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 679/08 odrzucające zażalenie A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 679/08 w sprawie ze skargi A. F. na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia (...) lipca 2008 r., Nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania o wywłaszczenie nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 679/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 stycznia 2009 r. w sprawie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 października 2008 r. w sprawie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 września 2008 r. w sprawie uiszczenia wpisu sądowego.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżąca pismem z dnia (...) września 2008 r. złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2008 r., wzywające do uiszczenia wpisu sądowego.

W związku z nieuzupełnieniem braków formalnych zażalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 października 2008 r. odrzucił powyższe zażalenie.

Następnie A.F. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 28 października 2008 r.. W dniu 24 listopada 2008 r. doręczono skarżącej odpis zarządzenia z dnia 13 listopada 2008 r., w treści którego wezwano ją do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie dwóch jego odpisów w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca braków formalnych nie uzupełniła, w związku z czym Sąd postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 r. odrzucił zażalenie.

Skarżąca nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W dniu 9 lutego 2009 r. A.F. doręczone zostało wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie dwóch jego odpisów w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż obowiązek dołączenia do pisma jego poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów, celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania toczącego się przed sądem, wynika z przepisu art. 47 p.p.s.a.. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd ten podniósł, iż w okolicznościach niniejszej sprawy, w terminie tygodniowym wyznaczonym przez zarządzenie Przewodniczącego z dnia 2 lutego 2009 r., który upłynął dla skarżącej z dniem 16 lutego 2009 r., braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione, w związku z czym skutkiem nie usunięcia w wyznaczonym ustawowym terminie braków zażalenia jest jego odrzucenie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A.F. wnosząc o jego uchylenie w całości. Wskazała, że zgodnie ze swoimi wcześniejszymi wyjaśnieniami złożyła dwa odpisy zażalenia, które najprawdopodobniej zaginęły w trakcie przyjmowania korespondencji i w związku z tym nie może ponosić odpowiedzialności za błędy powstałe w wyniku złej organizacji Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.

Podkreślić należy, iż obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 P.p.s.a. obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 178 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu.

Nie można jednak uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu.

Za brak istotny z pewnością nie może zostać uznany brak odpisów zażalenia, ponieważ Sąd jest władny wykonać dodatkowe kopie zażalenia we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonemu pismu (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 732/09 oraz z dnia 30 kwietnia 2009, sygn. akt II OZ 376/09).

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że interpretacja wymienionych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została przez Sąd pierwszej instancji dokonana zbyt rygorystycznie.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 47 § 1 i art. 49 § 1 w zw. z art. 178 P.p.s.a. i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 wskazanej ustawy orzekł jak w sentencji