Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1266/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art 36a ust 3
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art 33 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch Sędziowie: sędzia NSA Joanna Banasiewicz sędzia del. WSA Maria Werpachowska (spr.) Protokolant asyst. sędz. Anna Pośpiech-Kłak po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 23/09 w sprawie ze skargi Burmistrza B. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie unieważnienia konkursu na dyrektora szkoły 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania; 2. zasądza od Wojewody Podkarpackiego na rzecz Gminy B. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 23/09 oddalił skargę Burmistrza Gminy B.

na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] listopada 2008 r.

nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie unieważnienia konkursu na dyrektora szkoły.

Wyrok wydany został w następujących okolicznościach sprawy.

Wojewoda Podkarpacki rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] listopada 2008 r.

nr [...] stwierdził nieważność zarządzenia nr [...] Burmistrza B. z dnia [...] października 2008 r. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w B. W podstawie prawnej tego rozstrzygnięcia organ nadzoru powołał się na dyspozycję art. 85, 86 i 91 ust. 1 ustawy

z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591 ze zm.), zwana dalej Usg oraz § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855), zwane dalej rozporządzeniem.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zarządzeniem z [...] maja 2008 r. Burmistrz B. ogłosił konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w B., załącznik do tego zarządzenia stanowił treść ogłoszenia o konkursie. Zarządzeniem nr [...] Burmistrz B. powołał komisję konkursową w składzie dwunastu osób, imiennie wskazanych w zarządzeniu. Zarządzenie to zmieniono następnie zarządzeniem nr [...] w ten sposób, iż zamiast A. P. do komisji konkursowej włączono M. K. Komisja konkursowa w dniu [...] lipca 2008 r. wyłoniła kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w B. w osobie R. Z.

Burmistrz zarządzeniem nr [...] z [...].07.2008 r. unieważnił przeprowadzony konkurs, zarządzenie to zostało objęte rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody Podkarpackiego z [...] sierpnia 2008 r. nr [...], którym stwierdzono jego nieważność.

Burmistrz B. kolejnym zarządzeniem z [...] października 2008 r.

nr [...] unieważnił konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w B., który odbył się w dniu [...] lipca 2008 r. oraz zarządził ponowne przeprowadzenie konkursu. W podstawie prawnej tego zarządzenia powołał art. 36a ust. 3 ustawy

z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), zwana dalej Uso oraz § 8 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia. Zapis § 1 powyższego zarządzenia zawiera stwierdzenie, iż unieważnia się konkurs z powodu nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym, które mogły wpłynąć na wynik konkursu. Jako przyczyny naruszeń wskazano: 1) naruszenie § 4 ust. 1 rozporządzenia przez nie odrzucenie kandydatur R. Z. i M. K., zawierających nieprawidłowo uwierzytelnione dokumenty (w ocenie burmistrza kopie dokumentów R. Z. potwierdził sekretarz gminy, nadto potwierdzenia tego dokonano

w oparciu o kopie dokumentów, a nie o oryginały, zaś w przypadku M. K. wierzytelność kopii dokumentów potwierdził sobie sam kandydat), 2) naruszenie art. 36a ust. 5b Uso przez ustalenie nieprawidłowego składu komisji konkursowej, wynikającego z niedokonania wyboru kandydatów przez uprawnione podmioty,

3) naruszenie art. 36a ust. 5b pkt 1 i 2 w zw. z art. 43 ust. 1 Uso oraz § 1 ust. 1 "Rozdz. IV" regulaminu Rady Rodziców Szkoły Podstawowej im. [...]

w B. poprzez uczestniczenie w pracach komisji osób niewybranych przez właściwe rady pedagogiczne oraz rady rodziców, a jedynie przez ich prezydia bądź też z pominięciem wyborów. Burmistrz powierzył wykonanie zarządzenia Dyrektorowi Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół i Placówek Oświatowych (dalej

w skrócie: ZEASiPO) w B. (§ 3 zarządzenia), a także stwierdził,

że załącznikiem do zarządzenia jest pismo nr [...] z [...].09.2008 r. Dyrektora ZEASiPO wraz z załącznikami (§ 4 zarządzenia).

Postępowanie nadzorcze wszczęte zostało w dniu [...] października 2008 r., po tym, jak o jego podjęcie zwrócił się do organu nadzoru R. Z.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego wskazano, że Burmistrz pismem

z [...] czerwca 2008 r. wystąpił do Przewodniczących Rad Pedagogicznych Gimnazjum

i Szkoły Podstawowej w B. oraz Przewodniczących Rady Rodziców przy Gimnazjum i Szkoły Podstawowej w B. z prośbą o wskazanie swoich przedstawicieli do pracy w komisji konkursowej. W pismach do przewodniczących rad rodziców Burmistrz wskazał, iż przedstawicieli należy wybrać przez rady rodziców,

a nie przez rodziców uczniów szkół. Dyrektorzy gimnazjum oraz szkoły podstawowej stosownymi pismami wskazali przedstawicieli rad pedagogicznych, wyłonionych przez te rady (były to odpowiednio: A. K. wybrana przez radę pedagogiczną gimnazjum i B. R. wybrana przez radę pedagogiczną szkoły podstawowej). Uchwałą Rady Rodziców Gimnazjum w B. wybrano do komisji konkursowej M. M., natomiast zastępca przewodniczącego Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w B. wskazał, że w dniu [...] czerwca 2008 r. do komisji konkursowej wybrano P. T. W ocenie organu nadzoru, w świetle kierowanych przez Burmistrza B. pism do rad pedagogicznych i rad rodziców, dokonane wybory ich przedstawicieli były prawidłowe. Dodatkowo wyeksponowano,

że art. 36a ust. 5 i 5b Uso nie precyzują trybu wyłaniania przedstawicieli rady pedagogicznej i rady rodziców do komisji konkursowej, brak jest także aktów wykonawczych do ustawy, które by to zagadnienie normowały. Wskazane zaś przez Gminę B. ewentualne nieprawidłowości w wyłanianiu swoich przedstawicieli rad pedagogicznych i rad rodziców pozostają poza oceną organu nadzoru. W ocenie Wojewody prawidłowość dokumentów związanych z wyłanianiem przedstawicieli do komisji konkursowej mogą być przedmiotem kontroli, czy weryfikacji w postępowaniach prowadzonych przez właściwe organy, tj. Policję bądź Prokuraturę.

Zdaniem Wojewody stanowisko Burmistrza odnośnie wadliwości uwierzytelniania dokumentów kandydatów w konkursie także nie znajduje uzasadnienia. Wskazano,

że wierzytelność dokumentów kandydata R. Z. wykonał sekretarz gminy, który jeśli nie posiadał takich uprawnień winien odmówić takiego działania, zaś kandydat nie może ponosić ujemnych konsekwencji działania pracowników urzędu gminy. Wierzytelność dokumentów M. K. została dokonana przez samego kandydata. W ocenie Wojewody mógł on to uczynić z tej przyczyny, iż pełnił funkcję kierownika zakładu pracy (szkoły).

Zdaniem Wojewody nie można stwierdzić, że w przeprowadzonym postępowaniu konkursowym wystąpiły nieprawidłowości, które mogły wpłynąć na wynik konkursu

i stanowić podstawę jego unieważnienia. Organ nadzoru negatywnie ocenił działalność Burmistrza B. w następstwie stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza z [...] lipca 2008 r. nr [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] sierpnia 2008 r. Wojewoda neguje powierzenie innej osobie niż wyłoniona w konkursie, sprawowania funkcji dyrektora zespołu szkół, zarządzenie kontroli w zakresie wyłaniania przedstawicieli rad pedagogicznych oraz rad rodziców, a następnie już po wydaniu zarządzenia nr [...] o unieważnieniu konkursu wydanie przez Burmistrza kolejnego zarządzenia nr [...] o uchyleniu własnego zarządzenia nr [...] dotyczącego powołania komisji konkursowej.

W ocenie organu brak było podstaw do wydania zarządzenia nr [...], dlatego konieczne było stwierdzenie jego nieważności.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze wniósł Burmistrz Gminy B. zarzucając rażące naruszenie art. 91 ust. 1 Usg w zw. z § 8 rozporządzenia poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż zarządzenie Burmistrza Gminy B. nr [...] jest sprzeczne z prawem. Skarżący zarzucił też naruszenie art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności brak ustosunkowania się do nieprawidłowości wyłaniania przedstawicieli rad pedagogicznych i rodziców oraz wadliwego poświadczenia dokumentów za zgodność z oryginałem. Wniósł o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego wskazując, że niewątpliwie komisja konkursowa naruszyła w procesie wyłaniania kandydata na stanowisko dyrektora zespołu szkół przepisy § 4 ust. 1 rozporządzenia, gdyż nie odrzuciła kandydatur R. Z. i M. K. zawierających nieprawidłowo potwierdzone za zgodność dokumenty. Podniósł, że organ nadzoru nie ustosunkował się do wskazanych w zarządzeniu nr [...] nieprawidłowości odnośnie wyboru przedstawicieli rad pedagogicznych oraz rad rodziców do komisji konkursowej, podnosząc iż nie zostali oni wybrani zgodnie

z wytycznymi burmistrza.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podkarpacki wniósł o jej oddalenie.

Podczas rozprawy w dniu [...] marca 2009 r. pełnomocnik skarżącego poinformował, że w sprawie nieprawidłowości w wyłanianiu przedstawicieli rady pedagogicznej i rad rodziców w postępowaniu konkursowym zawiadomienie skierowano do Policji. Sąd postanowił przeprowadzić dowód z zarządzenia Burmistrza Gminy B. nr [...] oraz rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Podkarpackiego

z [...] sierpnia 2008 r., zobowiązując pełnomocników stron do przesłania dokumentów wskazanych w protokole rozprawy (k. 33 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalając wyrokiem z dnia 21 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 23/09 skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] listopada 2008 r. stwierdził, że zarządzenie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] zostało wydane z naruszeniem

§ 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej, co dawało Wojewodzie podstawę do stwierdzenia jego nieważności.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 36a ust. 3 Uso, kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora, chyba że organ sprawujący nadzór pedagogiczny zgłosił zastrzeżenie, o jakim mowa w ust. 2. Z kolei § 8 rozporządzenia stanowi, że organ prowadzący szkołę lub placówkę unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w przypadku stwierdzenia:

1) nieuzasadnionego odrzucenia oferty; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganej obecności 2/3 jej członków; 3) innych nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym, które mogły wpłynąć na wynik konkursu. W ocenie Burmistrza Gminy B. zachodziły przesłanki określone

w § 8 pkt 3 rozporządzenia, a mianowicie inne nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym, które mogły wpłynąć na wynik konkursu. Nieprawidłowości te organ gminy upatrywał w dwóch zdarzeniach: po pierwsze - w naruszeniu § 4 ust. 1 rozporządzenia przez nieodrzucenie kandydatur R. Z. i M. K. zawierających, w jego ocenie, nieprawidłowo uwierzytelnione dokumenty, po drugie -

w naruszeniu art. 36a ust. 5b Uso oraz art. 36a ust. 5 Uso w zw. z art. 43 ust. 1 Uso poprzez nieprawidłowe wyłonienie składu komisji konkursowej.

Sąd stwierdził, że stanowisko Burmistrza Gminy B. nie jest trafne. Kwestia ewentualnych nieprawidłowości w powołaniu składu komisji konkursowej wyłaniającej kandydata na stanowisko dyrektora placówki oświatowej, nie dotyczy samego postępowania konkursowego. W ocenie Sądu pod pojęciem "innych nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym" należy rozumieć dopuszczenie się tych nieprawidłowości tylko przez komisję konkursową. Ustalenie składu komisji konkursowej nie mieści się zatem w pojęciu "postępowania konkursowego", o jakim mowa w rozporządzeniu. Ewentualne wadliwości w ustaleniu składu osobowego komisji konkursowej, mogą być rozważane w aspekcie zasadności wzruszenia zarządzenia organu gminy powołującego skład tej komisji, nie mogą stanowić natomiast podstawy do unieważnienia konkursu. Sąd I instancji wskazał przy tym, że w odrębnym postępowaniu (sygn. akt II SA/Rz 56/09) Sąd oceniał legalność rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Podkarpackiego stwierdzającego nieważność zarządzenia Burmistrza Gminy B. uchylającego własne zarządzenie dotyczące powołania komisji konkursowej.

Zdaniem Sądu nie można również przyjąć, że zachodziły "inne nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym" dające podstawę do unieważnienia konkursu, które upatrywać można byłoby w naruszeniu § 4 ust. 1 rozporządzenia. Z przepisu § 4 rozporządzenia wynika jednoznacznie, jakie przesłanki prawodawca uznaje za dające podstawę dla komisji konkursowej, aby odrzucić kandydaturę. Wśród tych przesłanek nie ma wskazania wadliwości sprowadzającej się do kwestionowania sposobu potwierdzenia zgodności kopii dokumentów z oryginałami. Jeśli zatem dla komisji konkursowej nie budziło wątpliwości, że R. Z. i M. K. przedłożyli wszystkie przewidziane w ogłoszeniu o konkursie dokumenty i z dokumentów tych wynikało, że spełniają wymagania stawiane kandydatom, to brak było podstaw do odrzucenia ich kandydatur, tylko z tego względu, że w ocenie burmistrza sekretarz gminy nie powinien potwierdzić kopii dokumentów jednego z kandydatów. Drugi kandydat uczynił to we własnym interesie, działając zarazem jako kierownik zakładu pracy. W ocenie Sądu, przesłanki odrzucenia oferty kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, o jakich mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia mają charakter wyczerpujący i brak jest podstaw, aby wykładać je inaczej, niż przy użyciu wykładni zawężającej.

W końcowej części uzasadnienia Sąd wskazał, iż dla oceny legalności przedmiotu skargi nie ma znaczenia omyłka organu zawarta w uzasadnieniu rozstrzygnięcia w zakresie imienia R. Z.

Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia

21 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 23/09 skargę kasacyjną sporządzoną przez radcę prawnego wniósł Burmistrz B. Zaskarżając wyrok w całości wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie, zmianę zaskarżonego wyroku i uchylenie w całości rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według nom przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisu § 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej przez błędną wykładnię polegającą

na przyjęciu, że nieuprawnione jest unieważnienie przez organ prowadzący szkołę konkursu na stanowisko dyrektora szkoły wobec ustalenia nieprawidłowości przy wyborze przedstawicieli do komisji konkursowej,

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisu § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że nie ma podstaw do odrzucenia ofert zawierających nieprawidłowo uwierzytelnione dokumenty i tym samym przyjęcie, że ich nieodrzucenie przez komisję z tych przyczyn nie może stanowić podstawy unieważnienia konkursu przez organ prowadzący szkołę na podstawie § 8 pkt 3 rozporządzenia.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz ustalenia Sądu zawarte w zaskarżonym wyroku. W dalszej części kasator podniósł, że w jego ocenie, w przypadku, gdy w pracach komisji biorą udział osoby nieprawidłowo wyłonione do składu komisji, to całe postępowanie konkursowe jest nieprawidłowe. Wskazał, iż wobec powyższego w dyspozycji § 8 pkt 3 rozporządzenia mieści się unieważnienie konkursu z powodu nieprawidłowego składu komisji jako innych nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym. Nie można bowiem przyjąć, że nieprawidłowy skład komisji może prowadzić prawidłowe postępowanie konkursowe. Niezgodna z prawem czynność wyłonienia przedstawiciela do składu komisji byłaby wówczas legalizowana przez fakt podjęcia przez tę komisję prac i prowadziłaby do zgodnego z prawem wyłonienia kandydata na dyrektora.

Zdaniem kasatora ustalenie przez Burmistrza już po zakończeniu prac przez komisję, że osoby biorące udział w jej pracach nie zostały wyłonione prawidłowo, dawało podstawy do unieważnienia konkursu z powodu nieprawidłowości

w postępowaniu konkursowym, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Wskazano, że wyłoniony kandydat uzyskał równo połowę głosów i głos nieprawidłowo wyłonionych przedstawicieli mógł mieć wpływ na wynik konkursu.

Uzasadniając zarzut błędnej wykładni § 4 ust. 1 rozporządzenia pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wskazał, że zgodnie z ogłoszeniem o konkursie każdy kandydat miał przedłożyć dokumenty w oryginale bądź kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Jeżeli były one nieuwierzytelnione lub uwierzytelnione nieprawidłowo, należało takie oferty odrzucić. Nieuwierzytelniona kserokopia nie jest dokumentem.

Podniesiono, że skoro komisja odrzuciła ofertę kandydata P.

z tych przyczyn, że jego oferta nie zawierała dokumentów właściwe uwierzytelnionych, to tym bardziej nieprawidłowe było nieodrzucenie dwóch kolejnych ofert, które również zawierały nieuwierzytelnione prawidłowo dokumenty. W ocenie kasatora była to nieprawidłowość w postępowaniu konkursowym mająca wpływ w na wynik konkursu.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Podkarpacki reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W ocenie Wojewody podstawy skargi kasacyjnej i sformułowane w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego nie znajdują uzasadnienia. Podniósł, że procedura powołania komisji konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu została sprecyzowana przepisem art. 36a ust. 7, 5b ustawy

o systemie oświaty. Z kolei procedura postępowania konkursowego - tj. regulamin konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej została określona aktem wykonawczym do tej ustawy tj. rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. Przedmiotowe regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że czynności w zakresie wyłonienia kandydatów do komisji konkursowej nie wchodzą w zakres postępowania konkursowego, o którym mowa w rozporządzeniu z dnia 23 października 2003 r.

Nie znajduje również uzasadnienia zarzut dotyczący naruszenia przez komisję konkursową przepisu § 4 ust. 1 rozporządzenia. Zarówno treść § 4 ust. 1 jak też ogłoszenie o konkursie nie precyzują sposobu (formy) potwierdzenia zgodności kopii dokumentów z oryginałami składanymi przez kandydatów. W konsekwencji brak jest podstaw do twierdzenia, że oferty Pana R. Z. i M. K. są niekompletne lub wadliwe. Słuszne jest więc stanowisko WSA, że przesłanki odrzucenia oferty kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, o jakich mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia mają charakter wyczerpujący i brak jest podstaw, aby wykładać

je inaczej, niż przy użyciu wykładni zawężającej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego ustawodawca wymienił enumeratywnie w art. 183 § 2 pkt 1- 6 P.p.s.a. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka nieważności postępowania określona w art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a., zgodnie

z którym nieważność postępowania zachodzi, jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw. Powyższe skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku bez względu na przywołane w skardze kasacyjnej podstawy.

Przedmiotem sprawy ze skargi Burmistrza B., po rozpoznaniu której, wydany został zaskarżony wyrok, było rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego, stwierdzające nieważność zarządzenia w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w B. Komisja konkursowa w dniu [...] lipca 2008 r. na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w B. wyłoniła R. Z. Po unieważnieniu tego konkursu przez Burmistrza B. zarządzeniem nr [...] z dnia [...] października 2008 r., R. Z. zwrócił się do Wojewody Podkarpackiego o stwierdzenie nieważności przedmiotowego zarządzenia.

Zarządzenie o unieważnieniu konkursu na stanowisko dyrektora, które podlegało ocenie w postępowaniu nadzorczym, dotyczy bezspornie sfery uprawnień kandydata wyłonionego w ramach postępowania konkursowego. Zgodnie bowiem z art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora, chyba że organ sprawujący nadzór pedagogiczny zgłosił zastrzeżenie, o którym mowa

w ust. 2. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że kandydat na stanowisko dyrektora szkoły wyłoniony w drodze konkursu ma roszczenie o nawiązanie stosunku pracy na tym stanowisku (v. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lipca 2008 r. sygn. akt III PK 10/08; Lex nr 497711).

Niewątpliwie zatem, wynik postępowania sądowego w niniejszej sprawie dotyczy interesu prawnego R. Z., jako kandydata wyłonionego w ramach konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w B. Nie zmienia powyższego ani fakt powierzenia przez Burmistrza funkcji dyrektora Zespołu Szkół innej osobie, niż wyłoniona w konkursie, ani okoliczność, że żądanie nawiązania stosunku pracy na stanowisku dyrektora szkoły publicznej stanowi roszczenie ze stosunku pracy, do którego rozpoznania właściwy jest sąd powszechny.

W świetle powyższego, R. Z. jest uczestnikiem postępowania w sprawie ze skargi Burmistrza Gminy B. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego, na prawach strony (art. 33 § 1 P.p.s.a.) i Sąd powinien zapewnić mu udział w tym postępowaniu. Posiadanie pozycji procesowej uczestnika postępowania na prawach strony oznacza nie tylko uprawnienie do otrzymania odpisu skargi i odpowiedzi na skargę oraz odpisów pozostałych pism procesowych złożonych do akt sprawy przez strony, ale także uprawnienie do przeglądania akt sprawy. Przede wszystkim zaś ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakłada na Sąd obowiązek zawiadomienia uczestnika postępowania o posiedzeniach jawnych (art. 91

§ 2 P.p.s.a.).

Z akt postępowania sądowoadministracyjnego wynika, że R. Z. nie brał udziału w postępowaniu, które zakończyło się wydaniem zaskarżonego wyroku Sądu

I instancji. W szczególności zaś wymieniony nie został zawiadomiony o terminie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 21 maja 2009 r. Zawiadomienie

o rozprawie doręczono wyłącznie pełnomocnikowi Burmistrza B.

i pełnomocnikowi Wojewody Podkarpackiego. Wyrok wydany został zatem

z naruszeniem art. 91 § 2 P.p.s.a. W konsekwencji strona pozbawiona została możności obrony swych praw.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1

i art. 203 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.