Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 8/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: par. 140 pkt 5
journal: Dz.U. 2015 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 6 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Anna Siedlecka (spr.) Protokolant Natalia Rusinek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 marca 2018 r. sprawy ze skargi C. C. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania przewodów kominowych w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, nałożył na C. C. – inwestora robót budowlanych związanych z przebudową budynku biurowego przy ul. K. we W. (dz. nr [...]) – obowiązek wykonania następujących robót w terminie trzech miesięcy od dnia ostatecznego rozstrzygnięcia – celem doprowadzenia wykonanej inwestycji do stanu zgodnego z prawem, poprzez: wykonanie przewodów kominowych wentylujących wszystkie pomieszczenia znajdujące się na parterze, pierwszym piętrze i drugim pietrze przedmiotowego budynku biurowego o powierzchni przekroju wynoszącej co najmniej 160 cm² oraz najmniejszym wymiarze przekroju co najmniej 10 cm, zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi (§ 140 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie) – wybudowanych z materiału niepalnego, wyprowadzonych ponad połać dachową, ocieplonych na całej wysokości, o sposobie prowadzenia i wysokości zapewniających potrzebny ciąg, wymaganą przepustowość oraz spełniających pozostałe wymagania określone w Polskich Normach dotyczących przewodów kominowych wentylacyjnych.

W uzasadnieniu decyzji organ PINB dla miasta W. wskazał, że w dniu 18 maja 2017 r. przyprowadził kontrolę opisanego wyżej obiektu biurowego, który znajduje się we wnętrzu podwórzowym. Okazano dokumentację budowy, tj. pozwolenie na budowę- decyzję Prezydenta W. z dnia [...] wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym, oświadczenie kierownika budowy, protokół sprawozdawczo-opiniodawczy nr [...] z dnia 9 lutego 2017 r. sporządzony przez uprawnionego mistrza kominiarskiego. Roboty wewnątrz obiektu polegające na remoncie i przebudowie zostały zakończone – obiekt nie jest użytkowany. W protokole organ opisał jakie roboty zostały wykonane, w tym m.in. stwierdził, że wykonano nowe przewody wentylacyjne wyprowadzone ponad połać dachu z rur stalowych typu spiro Ø 100 mm poprowadzonych w obudowanych ściankach (ponad dachem trzony kominowe otynkowane).

W swoich rozważaniach przytoczył treść przepisu § 140 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, regulującego kwestię wymaganych parametrów przewodów kominowych do wentylacji grawitacyjnej. Organ dalej wyjaśnił, że na podstawie naocznych ustaleń w trakcie kontroli obiektu oraz wpisów w dzienniku budowy i okazanej opinii kominiarskiej powykonawczej w budynku objętym przedmiotem postępowania – stwierdzono wykonanie 54 przewodów kominowych wentylacyjnych usytuowanych w ośmiu trzonach kominowych, o średnicy Ø 100 mm. Tym samym powierzchnia przekroju wykonanych przewodów wentylacyjnych zamiast 160 cm² wynosi aktualnie 78,5 cm² – czyli połowę wymaganego minimalnego przekroju określonego w przepisach techniczno-budowlanych, co jest niezgodne z powyższym przepisem.

W odwołaniu od powyższej decyzji C. C. zarzucił, że zaskarżona decyzja "została wydana z rażącym naruszeniem prawa, obraża zdrowy rozsadek, jest wewnętrznie sprzeczna i nielogiczna."

Ponadto, według C. C., w protokole z dnia 18 maja 2017 r. nie ujawniono, że poczynione przez pracownika organu ustalenia "naoczne" st. ins. (imię i nazwisko wymienione w odwołaniu), "która z powodu daleko posuniętej wady wzroku nie jest zdolna do postrzegania faktów przy użyciu tego zmysłu" - zadaniem inwestora "są pozbawione wartości poznawczej".

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził na podstawie materiału dowodowego zgromadzone w sprawie, że przedmiotowe prace budowlane zostały wykonane w sposób wadliwy, tj. z naruszeniem warunków technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie nieprawidłowej wielkości przewodów kominowych do wentylacji grawitacyjnej określonych w przepisie § 140 ust. 5 ww. rozporządzenia, wskazując podobnie jak organ I instancji na czym polegało naruszenie prawa. Organ dalej wskazał, że zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym (art. 22) dla potrzeb wentylacji przebudowanego budynku biurowego (opisanego wyżej), zaprojektowano przewody wentylacyjne w systemie rurowym wykonane z rur stalowych typu spiro Ø 150 mm (przekrój 176 cm²), obudowanych ściankami gr. 7 cm. Dopiero w dniu 7 września 2016 r. dokonano wpisu w dzienniku budowy, w którym uzgodniono z projektantem zmianę ww. rur na rury o Ø 100 mm., zmianę tę potwierdza także protokół sprawozdawczo-odbiorczy nr [...] mistrza kominiarskiego z dnia 9 lutego 2017 r.

Powyższe bezsprzecznie potwierdza istniejącą nieprawidłowość. W związku z powyższym wskazany przepis § 140 ust. 5 ww. rozporządzenia, obligował organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej inwestorowi przywrócenie stanu zgodnego z prawem w sposób opisany w osnowie decyzji organu I instancji.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy stwierdził, że inwestor uczestniczący w czynności oględzin, podpisał bez zastrzeżeń i uwag protokół z tej czynności. Dodał także, że sam fakt wyrażenia zgody przez projektanta na inne rury niż to wynika z projektu oraz brak zastrzeżeń kominiarza nie powoduję, że znika problem niezgodności wykonanych robót w tym zakresie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ II instancji nie stwierdził też uchybień w prowadzonym przez PINB postępowaniu.

W skardze na decyzję DWINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego profesjonalny pełnomocnik C. C. zarzucił:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.

a) art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie, pomimo braku niezgodności istniejącej wentylacji z prawem, a przy przyjęciu, że wskazane przepis (z czym się skarżący nie zgadza):

- ustalenie w sposób dowolny terminu wykonania robót wskazanych w sentencji decyzji organu I instancji,

- nieuzasadnione ograniczenie sposobu przywrócenia zgodności wykonanych prac z prawem do wykonania jednego rodzaju prac,

b) zastosowania § 140 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, pomimo że kominy wentylacyjne wentylacji mechanicznie wspomaganej nie mają określonej minimalnej średnicy, tak jak kominy wentylacji grawitacyjnej oraz niezastosowanie § 147 ust. 3 i nieuwzględnienie faktu zamontowania klimatyzatorów w części pomieszczeń,

c) art. 36 ust. 6 Prawa budowlanego przez zaniechanie dokonania ustaleń co do zakresu odstąpienia od projektu budowlanego, co skutkowało uznaniem wykonanych prac z zakresu wentylacji jako niezgodnych z projektem, a tym samym przyjęciem istnienia podstawy do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych niezgodności z prawem,

2. Naruszenie przepisów postępowania o istotnym wpływie na wynik sprawy, tj. :

a) art. 7.77, 80 i 136 § 1 k.p.a., które to naruszenie polegało na:

- zaniechaniu wszechstronnego badania stanu faktycznego i dokonaniu rozstrzygnięcia sprawy bez przeprowadzenia ustaleń w tym zakresie,

- oparciu zaskarżonej decyzji wyłącznie o ustalenia, które znalazły się w treści protokołu z kontroli z 18 maja 2017 r., pomimo że treść tego protokołu nie zawiera pełnych ustaleń faktycznych co do rodzaju wentylacji znajdującej się w budynku przy ul. K. we W.,

- pominięciu dowodu w postaci protokołu sprawozdawczo-opiniodawczego nr [...] z dnia 9 lutego 2017 r. wskazującego jaki typ wentylacji został wykonany w ww. budynku, co doprowadziło do błędnego przyjęcia, że w ww. budynku jest wentylacja grawitacyjna, podczas gdy jest wentylacja wspomagana mechanicznie.

b) art. 140 w zw. z art. 7 i 8 k.p.a. przez załatwienie sprawy z pominięciem słusznego interesu strony, co polegało na nałożeniu na stronę spośród kilku możliwych sposobów doprowadzenia prac do stanu zgodnego z prawem najbardziej uciążliwego, czasochłonnego i kosztownego,

c) art. 9,10 § 1 i 11 k.p.a. w zw. z art. 81,67 i 72 k.p.a. przez ich niezastosowanie i wydanie decyzji w oparciu o naoczne ustalenia, które przed wydaniem decyzji nie zostały stronie zakomunikowane w żadnej formie, przez co pozbawiło stronę możliwości do ich ustosunkowania się,

d) art. 140 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. przez:

- niewskazanie przyczyn, dla których w zakresie ustaleń stanu faktycznego pominięto przedłożone przez stronę dowody,

- brak uzasadnienia dla wyznaczonego przez organ I instancji terminu wykonania prac naprawczych,

- sprzeczność treści uzasadnienia decyzji organu I instancji z treścią jej sentencji.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz umorzenie postępowania w sprawie, - zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą od pełnomocnictwa,

- o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W obszernym uzasadnieniu skargi rozwinięto argumentację zgłoszonych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi w trybie samokontroli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, polega zatem na weryfikacji decyzji/postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Zakres kontroli sądowej wyznaczony jest przez przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- dalej p.p.s.a. (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zgodnie z którym sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrolowana decyzja wydana została na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r., poz.1332) w związku z § 140 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422).

PINB dla miasta W. ustalił, że inwestor posiada decyzję Prezydenta W. z dnia [...] pozwalającą na roboty budowlane i zatwierdzają projekt budowlany dla inwestycji pod nazwą: Przebudowa budynku biurowego przy ul. K. we W., oznaczenie geodezyjne: działka nr [...], rodzaj obiektu: budynek biurowy (autor projektu: mgr inż. arch. P. M.).

W załączonym projekcie budowlanym, w części przedstawiającej Charakterystykę energetyczną budynku na str. 41 w pozycji Wentylacja zawarto informację o typie wentylacji budynku biurowego, wskazując że jest to "Budynek z wentylacją naturalną". Zarówno w strefie piwnic, jak i w pozostałych strefach (biurowej i pomieszczeniach technicznych) przewidziano tylko i wyłącznie wentylację naturalną kanałową, określającą w poszczególnych pomieszczeniach strumień powietrza i wskazując konkretne współczynniki strat ciepła.

Wentylacja naturalna (inaczej grawitacyjna) jest najprostszym systemem wymiany powietrza w budynku. Idea tego systemu oparta jest, jak sama nazwa wskazuje, na naturalnych procesach zachodzących w środowisku. Mowa tu o wykorzystaniu fizycznego prawa grawitacji, polegającego na różnicy gęstości powietrza spowodowanej różnicą temperatury. Zimne powietrze jest cięższe, a ciepłe - lżejsze. Zimne opada ku podłodze, ciepłe unosi się ku sufitowi. Wywołuje to ruch i krążenie powietrza w pomieszczeniu. W tej formie wentylacji – wymiana powietrza odbywa się w specjalnych pionowych kanałach wentylacyjnych (nawiewnych lub wywiewnych).

Natomiast na stronie 22 projektu budowlanego, projektant w pkt. od 1.1 do 1.3 zawarł rozwiązania dotyczące tejże wentylacji budynku, w tym m.in. określił, że "Trzony wentylacyjne w postaci zestawów ocynkowanych rur stalowych typu Spiro Ø 150 mm (,,,)".

Na str. 35 cyt. projektu w poz. 8.6 Bilans zaopatrzenia na media – projektant wyraźnie określił, że mamy do czynienia w niniejszej sprawie z wentylacją grawitacyjną.

Projektant nie określił zatem w projekcie, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia wentylacją grawitacyjną mechanicznie wspomaganą (czyli z wentylacją hybrydową).

Z kolei w przepis § 140 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie normodawca określił, że "Przewody kominowe do wentylacji grawitacyjnej powinny mieć powierzchnię przekroju co najmniej 0,016 m² oraz najmniejszy wymiar przekroju co najmniej 0,1 m."

Z § 148 ust. 1 ww. rozporządzenia, wynika, że wentylację mechaniczną wywiewną lub nawiewno-wywiewną należy stosować w budynkach wysokich i wysokościowych (odpowiednio – ponad 25 m do 55 m i powyżej 55 m – patrz § 8 rozporządzenia). W pozostałych budynkach, a z takim mamy do czynienia w niniejszej sprawie, może być stosowana wentylacja grawitacyjna lub wentylacja hybrydowa. W ust. 2 określono przy tym, w jakich warunkach można stosować klimatyzację określonego rodzaju (nawiewno-wywiewną czy wywiewną).

Z zapisów w Dzienniku budowy nr [...], wydanego dnia 2 czerwca 2016 r., pod datą 7 września 2016 r. zapisano "Zamontowano rury spiro stal. Jako kanały wentylacyjne Ø 100 mm (...) w/w zmianę na Ø 100 uzgodniono z projektantem." Pod wpisem znajduje się podpis kier. bud. R. B., a pod nim stwierdzenie "Akceptuję" z podpisem architekta P. M..

Powyższe zostało ustalone podczas kontroli z udziałem inwestora C.C. w dniu 18 maja 2017 r. (protokół nr [...]).

Analizując Dziennik budowy, nie można doszukać się zapisu o wykonaniu wspomagania mechanicznego wentylacji grawitacyjnej. O istnieniu takiego wspomaga nie sygnalizował też sam inwestor w trakcie kontroli ani też w odwołaniu, pomimo że na tym etapie zapoznał się z ustaleniami PINB zawartymi w treści decyzji. Pełnomocnik skarżącego powołując się dopiero w skardze na istnienie wspomagania mechanicznego wentylacji grawitacyjnej, nie przedłożył żadnego dowodu na potwierdzenie istnienia takiej wentylacji oraz czasookresu, kiedy takie wspomaganie mechaniczne wentylacji grawitacyjnej zostało zamontowane. W tym miejscu należy wyjaśnić, że istnienie wspomagania mechanicznego wentylacji grawitacyjnej to nic innego jak wentylacja hybrydowa. W przepisach obowiązującego prawa nie ma definicji wentylacji hybrydowej. Jednak praktyka wyklarowała to pojęcie w odniesieniu do systemów wentylacji grawitacyjnej wspomaganych okresowo (a nie w sposób ciągły) działaniem np. wentylatora. Wentylacja hybrydowa działa naprzemiennie w sposób mechaniczny i naturalny lub działanie obu systemów wzajemnie się uzupełnia. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu elementów sterujących pracą obu układów, monitorujących warunki zewnętrzne i parametry pracy instalacji wentylacyjnej. Układ nazywany wentylacją hybrydową działa w sposób naturalny, gdy sprzyjają temu warunki wewnętrzne i zewnętrzne, a kiedy są one niewystarczające do sprawnej wymiany powietrza, zaczyna pracować w sposób mechaniczny lub odwrotnie.

Za brakiem istnienia - w chwili orzekania przez organy – wspomagania mechanicznego wentylacji grawitacyjnej przemawia dodatkowo treść oświadczenia kierownika budowy z dnia 3 kwietnia 2017 r., z którego wynika, że budowa wykonana została zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, zaś w pozycji dotyczącej wprowadzonych zmian do rozwiązań i ustaleń pozwolenia na budowę w trakcie prowadzenia robót budowlanych – nie zgłoszono żadnych zmian.

Należy przy tym podkreślić, że z protokołu sprawozdawczo-opiniodawczego nr [...] mistrza kominiarskiego ( sporządzonego na druku, na którym znajduje się trwały zapis o ogólnej treści: "Objęte kontrolą przewody kominowe (wentylacyjne) – odpowiadają w całości w.w przepisom. Wykonane konstrukcje oraz urządzenia pomocniczo kominowe i inne elementy – mieszczą się w całości w obowiązujących normach.") wcale nie wynika, jak podnosi to pełnomocnik skarżącego, że mistrz kominiarski stwierdził istnienie urządzeń wspomagających. Treść tego protokołu ( wraz z ze str. 2 określającą zakres rodzaju kontroli A i B wraz z dalszymi załącznikami) potwierdza tylko, że przewody kominowe (wentylacyjne) od nr 1 do 54 mają przekroje Ø 100 mm i są podłączone do wszystkich pomieszczeń na parterze, I p. i II p. Mistrz kominiarski stwierdził przede wszystkim, że objęte kontrolą przewody kominowe (wentylacyjne)- odpowiadają - w całości przepisom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2009 r. (Dz.U. Nr 56, poz.461 - akt jednorazowy, zmieniający) oraz rozporządzenia Ministra Spaw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. (Dz.U, Nr 109,poz.719 ). W uwagach w protokole kominiarskim zapisano, że wentylację wykonano zgodnie z dokumentacją projektowo-techniczną, w której to dokumentacji - co stwierdzono wyżej - zaplanowano wykonanie wentylacji tylko grawitacyjnej a nie hybrydowej (czyli grawitacyjnej wspomaganej mechanicznie).

Nie ma też racji pełnomocnik skarżącego, że dla wentylacji grawitacyjnej wspomaganej mechanicznie, nie ma określonej w przepisach minimalnej średnicy kominów, tak jak w przypadku wentylacji grawitacyjnej. Wentylacja grawitacyjna wspomagana mechanicznie, musi spełniać warunki określone przepisem § 140 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., gdyż wentylacja taka działa naprzemiennie w sposób mechaniczny i naturalny lub działanie obu systemów wzajemnie się uzupełnia.

Przy tym wyjaśnienia wymaga, że wskazywanie przez inwestora istnienia klimatyzacji w przedmiotowym obiekcie jest dopuszczalne obok stwierdzonej wentylacji grawitacyjnej (ale spełniającej wymogi rozporządzenia).

Wobec zatem poczynionych przez organ niewadliwych ustaleń, zasadnym było przeprowadzenie w niniejszej sprawie procedury naprawczej, opartej na przepisie art. 51 Prawa budowlanego, celem usunięcia stanu niezgodnego z prawem, tj. § 140 ust. 5 cyt. rozporządzenia ale także z samym projektem budowlanym.

Odnośnie zarzutu dotyczącego ustalenia zbyt krótkiego terminu na wykonanie robót budowlanych, wskazać należy że nie został on podniesiony w odwołaniu od decyzji PINB, co mogłoby mieć niewątpliwie wpływ na jego wydłużenie przez organ odwoławczy. W odwołaniu natomiast zamiast zarzutów merytorycznych czy też wniosków (np. o wydłużenie terminu wykonania prac), znalazły się nieuprawnione i niedopuszczalne pod adresem określonej z imienia i nazwiska urzędniczki organu stwierdzenia, wręcz naruszające godność tej osoby. Podnoszenie więc tego zarzutu (terminu wykonania prac) na etapie skargi przed Sądem jest co najmniej spóźnione. W ocenie Sądu, organ ustalił bowiem wystarczający, bo 3-miesięczny termin wykonania robót liczony od dnia ostatecznego rozstrzygnięcia. Decyzja PINB wydana została w dniu [...] r.(latem). Był to niewątpliwie najkorzystniejszy okres do podjęcia robót budowlanych naprawczych. Sąd ma świadomość, że wykonanie tych robót pociąga za sobą określone koszty, jednakże inwestor musiał liczyć się z tymi wydatkami, bowiem już w projekcie budowlanym wskazywano na sposób wykonania tych otworów pod przewody wentylacyjne (str. 22 pkt 1.4.). Tak więc organ swoim rozstrzygnięciem nie mógł "zaskoczyć" inwestora, bowiem nie nałożył większego zakresu prac (i uciążliwości z tym związanych) niż te, jakie wynikały z projektu budowlanego.

Również procedura poprzedzająca wydanie decyzji nie została naruszona , bowiem na podstawie ustaleń z kontroli, PINB zawiadomieniem z dnia 22 maja 2017 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych wykonanych w ww. budynku biurowym. Poinformował i wymienił w zawiadomieniu, jakie dokumenty dopuścił jako dowód w sprawie. Prawidłowo też pouczył o przysługujących stronie prawach procesowych i obowiązkach.

Strona nie skorzystała z przysługujących jej praw.

Zawiadomieniem z dnia 20 lipca 2017 r. (doręczonym stronie 7 sierpnia 2017 r.), wydanym w trybie art. 10§ 1 k.p.a., poinformował stronę o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, możliwością sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów oraz możliwością wypowiedzenia się, co do zebranego materiału w terminie 14 dni.

Również i z tej możliwości strona nie skorzystała.

W tych warunkach dopiero w dniu [...] r. organ I instancji wydał skarżoną decyzję.

Natomiast w postępowaniu przed organem odwoławczym, Sąd nie stwierdził aby było przeprowadzane jakiekolwiek postępowanie uzupełniające. Zatem organ II instancji, nie był zobligowany do ponownego informowania strony o przysługujących jej prawach procesowych, bowiem wydał zaskarżoną decyzję w tzw. postępowaniu gabinetowym.

Wydane decyzje organów obu instancji zawierają wszystkie istotne elementy, jakie wymaga przepis art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Organy wystarczająco uzasadniły, z jakich przyczyn podjęły takie a nie inne rozstrzygnięcie, poprawnie wskazały przepisy jakie miały zastosowanie w badanej sprawie. Sąd nie stwierdził też sprzeczności między osnową decyzji a jej uzasadnieniem.

W tych okolicznościach Sąd oceniając każdy z zarzutów zawartych w skardze zarówno dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego jak i naruszenia procedury administracyjnej, uznał że są one bezzasadne, bowiem organy obu instancji dokonały prawidłowej subsumcji, nie naruszając prawa powszechnie obowiązującego.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak w sentencji.