Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2793/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok oraz zaskarżone postanowienie i poprzedzającą je decyzję organu I instancji
Powołane przepisy: article: art. 103 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7 w zw. z 77 § 1 i w zw. z art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 81c ust.2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 106 § 3 w zw. z art. 141 § 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia del. WSA Tomasz Świstak Protokolant asystent sędziego Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej R.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 864/16 w sprawie ze skargi R.M. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy technicznej 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]; 3. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz R.M. kwotę 1160 (tysiąc sto sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 864/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. M. (skarżąca) na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej "PINB") nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym na nieruchomości przy ul. [...] w [...] wraz z inwentaryzacją lokalu i uwzględnieniem wentylacji lokalu w terminie dwóch miesięcy od dnia, kiedy postanowienie stanie się ostateczne. W wyniku złożonego zażalenia, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej "WINB") postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23), dalej "k.p.a." oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.).

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w piśmie z [...] września 2015 r. skierowanym do PINB, Administracja Osiedla "[...]" zgłosiła fakt wykonania samowolnej przebudowy lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] wnosząc o przeprowadzenie postępowania administracyjnego w celu przywrócenia układu pomieszczeń do stanu pierwotnego, co umożliwi podłączenie przewodów wentylacji grawitacyjnej w sposób zgodny z warunkami technicznymi i projektem budowlanym. PINB po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających ustalił, że lokal mieszkalny nr [...] usytuowany jest na ostatnich dwóch kondygnacjach tj. [...] i [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Składa się z czterech pokoi, oddzielnej łazienki, oddzielnego wc, otwartej kuchni połączonej z pokojem wypoczynkowym (kondygnacja [...]) oraz trzech pokoi i łazienki (kondygnacja [...]). W trakcie przeprowadzonych oględzin dokonano porównania aktualnego stanu aranżacyjnego lokalu z przedłożoną do akt sprawy dokumentacją projektową i stwierdzono, że w lokalu zlikwidowano ścianę oddzielającą pokój wypoczynkowy od holu wyjściowego, przeniesiono schody wyjściowe prowadzące na wyższe kondygnacje z pokoju wypoczynkowego na hall wejściowy (na wprost drzwi wejściowych), usunięto ścianę oddzielającą kuchnię od hallu wejściowego i pokoju wypoczynkowego, tworząc tzw. otwartą kuchnię, zmieniono usytuowanie wlotu do przewodu wentylacyjnego ze ściany przeniesiono na sufit (pomieszczenie kuchni). Ponadto ustalono, że zgodnie z przedłożoną dokumentacją drugą kondygnacją lokalu powinna być antresola, która aktualnie posiada przegrody ścienne. W trakcie oględzin właścicielka lokalu oświadczyła, iż wykonano dodatkowe dwa okna połaciowe nad antresolą i nie zrealizowano będącego w projekcie tarasu przylegającego do antresoli.

Wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdzono liczne samowolnie wykonane w lokalu roboty budowlane niezgodne z pierwotnym projektem budowlanym, zatem skoro same oględziny nie dawały podstaw do rozstrzygnięcia wątpliwości co do prawidłowości wykonania robót budowlanych, to organ I instancji zasadnie na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane zobowiązał R. M. do przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót wraz z inwentaryzacją lokalu. Podniósł, że z racji samowolnego wykonania robót, nie jest organowi wiadome, czy były one wykonywane pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia oraz czy zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz czy zastosowano wyroby budowlane o właściwych parametrach. Wskazał, że organ nie zajmuje się rozstrzyganiem sporów osobistych skarżącej zarówno z innymi osobami fizycznymi, jak i organami administracji publicznej, zatem jeżeli skarżąca uważa, że jej dobra osobiste zostały naruszone poprzez działanie innych podmiotów ma prawo wystąpienia na drogę procesu cywilnego z powództwem cywilnym. Organ II instancji wyjaśnił również, że na tym etapie postępowania dowodowego nie znajduje uzasadnienia przeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadka oraz z dokumentacji innych mieszkań budynku.

Ze skargą na powyższe rozstrzygnięcie wystąpiła skarżąca zarzucając zaskarżonemu postanowieniu: art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawa budowlanego oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę wskazał, że na podstawie wyników postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ I instancji, uprawnione były ustalenia, że w przedmiotowym lokalu doszło do robót budowlanych zrealizowanych bez stosownego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Zdaniem Sądy w nie doszło w sprawie do naruszenia zasad postępowania opisanych w art. 7, art. 77 k.p.a. przez organy administracji publicznej. Dokonano bowiem oględzin z udziałem skarżącej, organ dysponował projektem budowlanym i w oparciu o ten dokument miał podstawy do zakwalifikowania przeprowadzonych robót budowlanych jako niezgodnych z projektem, a wobec braku dokumentów potwierdzających ich następczą legalność do oceny, że zostały zrealizowane w warunkach samowoli budowlanej. Przesłanki te zaś uzasadniały wdrożenie trybu z art. 50 - 51 Prawa budowlanego, a następnie wydanie nakazu na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego.

Sąd podzielił stanowisko organu wskazując, że zakres i charakter robót pozwalały na ocenę, że w sprawie może mieć zastosowanie przepis art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, gdyż ustalono wykonanie robót w postaci: zlikwidowania ściany oddzielającej pokój wypoczynkowy od hallu wyjściowego, przeniesienia schodów wejściowych prowadzących na wyższe kondygnacje z pokoju wypoczynkowego na hall wejściowy - na wprost drzwi wejściowych, usunięcia ściany oddzielającej kuchnię od hallu wejściowego i pokoju wypoczynkowego, zmiany usytuowania, wlotu do przewodu wentylacyjnego - ze ściany przeniesiono na sufit (pomieszczenie kuchni), wykonania dodatkowych dwóch okien połaciowych nad antresolą i braku realizacji będącego w projekcie tarasu przylegającego do antresoli. Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny organy nadzoru budowlanego mają charakter wyspecjalizowany, ale nie zawsze jego przedstawiciele mają możliwość oparcia się tylko na oględzinach i własnej wiedzy, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Zdaniem Sądu skoro skarżąca od swojej poprzedniczki prawnej nabyła ogół praw ale i obowiązków związanych z lokalem to obecnie odpowiada za jego stan w świetle przepisów ustawy Prawo budowlane. Wyjaśnił, że postępowanie w sprawie likwidacji samowoli budowlanej dotyczy obowiązku prawnego podmiotów, wobec których organ nadzoru budowlanego może orzec nakaz likwidacji samowoli budowlanej czy to w postępowaniu legalizacyjnym czy w postępowaniu naprawczym, zaś podmioty te wymienione zostały w art. 52 Prawa budowlanego. Wskazał ponadto, że kwestia roszczeń nabywcy wobec zbywcy - inwestora, stanowi ewentualne roszczenie cywilnoprawne, które może być dochodzone w trybie cywilnoprawnym.

Wyjaśnił także, że fakt corocznych przeglądów kominiarskich nie pozostaje w związku z okolicznością zgodności z projektem budowlanym usytuowania otwór dla wentylacji grawitacyjnej w suficie kuchni w mieszkaniu skarżącej.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca kasacyjnie i w skardze kasacyjnej zarzuciła mu naruszenie:

- prawa materialnego, tj.:

1. art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej "p.p.s.a.", poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na nałożeniu obowiązku wynikającego z tego przepisu bez usprawiedliwionych w tym zakresie podstaw, w sytuacji gdy istniały uzasadnione podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji;

2. art. 7 k.p.a, w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że organ wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe poprzedzające nałożenie obowiązku wynikające z art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, co skutkowało bezpodstawnym nałożeniem obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej;

3. art. 124 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie braku precyzyjnego wskazania w sentencji zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2015 r. szczegółowego zakresu obowiązku nałożonego na stronę w zakresie sporządzonej ekspertyzy, co uniemożliwia precyzyjne wykonanie zobowiązania;

- przepisów postępowania:

1. art. 106 p.p.s.a. w zw. art. 141 § 4 p.p.s.a. które miały wpływ na wynik sprawy poprzez pominięcie i nieustosunkowanie się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do przedłożonych przez skarżącą dowodów z dokumentów, których przeprowadzenie było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w zakresie stanu faktycznego sprawy oraz dokonanie oceny, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń, a nadto niezweryfikowanie czy projekt, którym posługuje się Spółdzielnia Mieszkaniowa faktycznie jest projektem powykonawczym, co w konsekwencji uniemożliwiało pełne i prawidłowe wyjaśnienie podstawy zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W oparciu o przytoczone zarzuty wniosła o uchylnie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz uchylenie postanowienia nr [...] Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. oraz poprzedzającego go postanowienia nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, kosztów postępowania kasacyjnego oraz kosztów postępowania poniesionych przed sądem I instancji, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazała, że przedmiotowy lokal nabyła wraz z mężem w marcu 2006 r. w takim stanie w jakim się obecnie znajduje o czym świadczy zaświadczenie wydane przez Zarząd [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Z zaświadczenia tego wynika, że budynek oddany został do eksploatacji w 1995 r., tym samym mieszkanie było inwentaryzowane przed oddaniem do użytku w czerwcu 1995 r. a za całość dokumentacji budynkowej odpowiedzialny jest właściciel budynku tj. [...], w tym również za braki w tej dokumentacji i jej uzupełnianie. Skarżąca złożyła wniosek o dopuszczenie dowodu z tego zaświadczenia, jednak przeglądając akta ustaliła, że odpisy załączone do ww. wniosku nie zostały przekazane przez WSA organowi, tym samym należy uznać że wniosek tak istotny w sprawie został przez WSA pominięty.

Wyjaśniła, że jedyne przeprowadzone przez nią remonty to wymiana wanny w łazience na [...] kondygnacji oraz pomalowanie części pomieszczeń, co wobec podniesionych zarzutów, w szczególności tego odnoszącego się do dopuszczenia się samowoli budowlanej, są całkowicie nieuzasadnione i nie mają podstaw w rzeczywistym stanie sprawy.

Wskazała, że [...] z pełną świadomością wprowadziła w błąd w sprawie robót budowlanych przeprowadzonych w lokalu nr [...], jak i przeniesienia kratki wentylacyjnej ze ściany na sufit w kuchni, bowiem przeprowadzenie takich robót budowlanych byłoby niemożliwe, jako że przewody kominowe zbudowane są przez wykonawców budynku z pustaków ceramicznych, a przewód umieszczony w suficie kuchni kończy się w linii prostej wylotem tej wentylacji pod czapą kominową na dachu budynku. Podniosła, że [...] na skutek nakazu PINB przeprowadziła w 2013 r. kompleksowy remont dachu w budynku. Przedstawiła wtedy w PINB pierwotny (podstawowy) projekt dla budynku [...], który to projekt nie został zrealizowany. Wyjaśniła, że do projektu pierwotnego dodano dwa dodatkowe mieszkania tj. 9a i 33a znacząco zmieniając konstrukcję budynku. Miało to miejsce na etapie znacznego zaawansowania prac. Podniosła, że zamiast wyjazdu z garażu na parterze kl. nr [...] w budynku usytuowano mieszkanie nr [...] a, bezpośrednio w pionie mieszkanie nr [...], co wpłynęło na usytuowanie wentylacji grawitacyjnej dla kuchni mieszkania nr [...] w suficie. Pierwotny plan zakładał tylko 3 otwory w pionie, ale dodatkowe mieszkanie wymogło 4 otwory, co potwierdza aneks do projektu pierwotnego przekazany skarżącej przez Inspektora Nadzoru Budowlanego Spółdzielni w 2013 r., podczas remontu dachu. Powyższe w jej ocenie przesądza o tym, że właściciel budynku a nie mieszkania przeprowadził zmiany w projekcie pierwotnym.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego wyjaśniła, że organ może skorzystać z uprawnień określonych w tym przepisie jedynie w razie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Zarzuciła, że zarówno organy jak i Sąd nie zweryfikowały, czy projekt którym posługuje się Spółdzielnia mieszkaniowa jest faktycznie projektem powykonawczym, co ma istotne znaczenie dla stwierdzenia ewentualnych zmian w przedmiotowym lokalu. Sąd nie odniósł się również do licznych wniosków dowodowych składanych przez skarżącą, na potwierdzenie jej stanowiska w sprawie, w szczególności wobec faktu iż w niniejszej sprawie organy nie zebrały, a następnie nie rozpatrzyły materiału dowodowego, w wyniku czego nie dokonały wyjaśnienia i ustalenia w sposób prawidłowy stanu faktycznego. Wskazała na sprzeczne treści protokołów PINB z [...] lutego 2015 r., [...] sierpnia 2015 r. i [...] listopada 2015 r., gdzie w protokole z sierpnia Inspektor Nadzoru Budowlanego z ramienia PINB wyraźnie zaznacza, że otwory dla wentylacji grawitacyjnej w mieszkaniu nr [...] są zgodne z projektem, natomiast Inspektor Nadzoru Budowlanego Spółdzielni twierdzi, że wlot kanału wentylacyjnego kuchennego został umieszczony w suficie pomiędzy otwartymi pomieszczeniami kuchni i pokoju dziennego. Wskazała również, że treść protokołu z listopada 2015 r. jest sprzeczna z treścią dwóch poprzednich protokołów.

Zdaniem skarżącej istotne znaczenie w sprawie ma też fakt, że przysługuje jej jedynie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a nie jak zostało to wskazane właścicielem mieszkania, zaś budynek, w którym znajduje się lokal nie jest własnością prywatną, a spółdzielczą. Ponadto dowodem na to, że mieszkanie zostało odebrane i oddane do użytku pierwotnemu użytkownikowi mieszkania w czerwcu 1995 r. w stanie w jakim jest obecnie jest kopia aktu notarialnego sprzedaży mieszkania nr [...], z [...] marca 2006 r., Repertorium A Nr [...], w którym lokal opisany jest tak jak w wymienionych zaświadczeniach o mieszkaniu z [...] stycznia 2017 r. oraz [...] lutego 2017 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w niniejszej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W sytuacji, kiedy skarga kasacyjna zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega zarzut naruszenia przepisów postępowania. Do kontroli subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego można przejść dopiero wówczas, gdy okaże się, że stan faktyczny przyjęty w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został skutecznie podważony. Stąd, wobec postawienia w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania, jako pierwszy należało poddać ocenie zarzut naruszenia przepisów postępowania, przy czym w pierwszej kolejności należało to czynić pod kątem prawidłowości dokonanych ustaleń faktycznych, z którymi w świetle obowiązujących przepisów prawa materialnego związane są określone skutki prawne.

Za oparty na usprawiedliwionych podstawach należało uznać zarzut dotyczący naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., w którym kwestionuje się wnikliwość przeprowadzonego postępowania dowodowego przez organy administracji.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że z akt sprawy nie wynika kiedy przeprowadzone zostały roboty budowlane objęte przedmiotowym postępowaniem. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżąca kasacyjnie kwestionuje bowiem wykonanie przez nią powyższych robót budowlanych wskazując, że zostały one wykonane przez Spółdzielnie na etapie budowy budynku mieszkalnego. Z akt administracyjnych wynika, że budowa przedmiotowego budynku mieszkalnego miała miejsce w pierwszej połowie lat 90. Poprzedniczka prawna skarżącej kasacyjnie przydział lokalu mieszkalnego otrzymała w czerwcu 1995 r. Tymczasem należy, zwrócić uwagę, że z dniem 1 stycznia 1994 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Okoliczność związane z ustaleniem czy przedmiotowe roboty budowlane zostały dokonane przez inwestora na etapie budowy budynku, a w związku z tym kiedy obiekty budowlane powstały, w szczególności czy przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, ma istotne znaczenie bo pozwoli ustalić czy zgodnie z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego w sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. (Dz.U. z 1974 r. Nr 38, poz. 229 ze zm.), czy też przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Dla rozstrzygnięcia sprawy istotne jest także dokładne ustalenie zakresu dokonanych robót. W przypadku ustania, że roboty budowlane były dokonane przez inwestora – Spółdzielnię Mieszkaniową - należy ocenić czy miały one miejsce w ramach samowoli budowlanej, czy też odstępstwa od pozwolenia na budowę. Istotne w tym kontekście będzie przeprowadzenie postępowania dowodowego mającego na celu wykazanie, czy wydana była decyzja w przedmiocie zmiany pozwolenia na budowę.

W sytuacji, kiedy z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy wynikać będzie, że roboty budowlane zostały dokonane przez skarżącą kasacyjnie lub jej poprzedniczkę prawną, a zostaną spełnione przesłanki pozwalające na obowiązek nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej w oparciu o art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, organ będzie miał na względzie, że powyższy przepis nie stanowi podstawy do nakładania obowiązku sporządzenia inwentaryzacji lokalu.

Powyższe rozważania czynią zasadnym także zarzut naruszenia art. 106 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie skorzystał bowiem z możliwości przeprowadzenia postępowania dowodowego z dokumentów dołączonych do akt sprawy przez skarżącą, celem oceny czy organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. Jednocześnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji nie wyjaśnił przyczyn nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego wnioskowanego przez stronę.

Naruszenie przepisów postępowania, a w konsekwencji brak prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy czyni przedwczesnym możliwość rozpoznania zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia prawa materialnego.

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, zaskarżone postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., w oparciu o art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji będą związane przedstawionymi powyżej zapatrywaniami dotyczącymi prawidłowości ustalenia stanu faktycznego, a w konsekwencji rozważenia, które przepisy prawa budowlanego, to jest ustawy z 1974 r., czy z 1994 r. Prawo budowlane będą miały w sprawie zastosowanie.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015 r., poz.1800).