Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 14/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 20
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. P. z dnia 24 lipca 2013 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przekazania odwołania postanawia: odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt: III SAB/Lu 14/12 odmawiającego przyznania adwokatowi M. P. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Sygn. akt: III SAB/Lu 14 /12

Uzasadnienie

W dniu 28 czerwca 2013 r. ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik strony skarżącej złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem tej opinii. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2013 r., referendarz sądowy odmówił pełnomocnikowi skarżącego przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu postanowienia referendarz sądowy wskazał, że pełnomocnik nie złożył we wniosku oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, stosownie do unormowania § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).

W dniu 24 lipca 2013 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł kolejny wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek ten zawiera oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Stosownie do art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pełnomocnik skarżącego nie wniósł sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stąd kolejny wniosek pełnomocnika strony o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w tym samym co poprzednio zakresie, należy potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 lipca 2013 r. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tego samego pełnomocnika, dotyczący przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony.

Zakres żądania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z 24 lipca 2013 r. jest tożsamy z żądaniem zawartym w pierwszym wniosku z dnia 28 czerwca 2013 r., rozpoznanym postanowieniem referendarza sądowego z 10 lipca 2013 r. W obu wnioskach pełnomocnik skarżącego domagał się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Brak jest natomiast podstaw do stwierdzenia, że skoro pełnomocnik we wniosku z dnia 24 lipca 2013 r. złożył oświadczenie, że opłaty nie zostały opłacone w całości lub części, to okoliczności sprawy uległy zmianie.

Zauważyć należy, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia o którym mowa w § 20 powołanego wyżej rozporządzenia, nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak materialny w zakresie uzasadnienia wniosku, nie podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2008 r., I OZ 603/2008 Lexpolonica nr 2414403, postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2011 r., I OZ 96/2011 LexPolonica nr 2462180, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08 Lex nr 493827). Skoro brak taki nie może zostać uzupełniony w trybie wezwania sądu na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., to nie można go również uzupełnić poprzez złożenie kolejnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nawet jeżeli będzie on zawierał wymagane oświadczenie. Profesjonalny pełnomocnik ponosi negatywne skutki wynikające z niewykonania obowiązujących uregulowań prawnych dotyczących przyznawania wynagrodzenia za udzieloną z urzędu i nieopłaconą pomoc prawną. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą zatem przesłanki do poniesienia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r., Nr 146, poz. 1188 ze zm.).

W związku z powyższym, brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę wydanego w sprawie postanowienia referendarza sądowego z 10 lipca 2013 r.

Z tych względów oraz na podstawie art. 165 i art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a., należało orzec, jak na wstępie.