Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 246/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Teresa Zyglewska Protokolant referent stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do rozpoznania wniosku W. S. z dnia 31 maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2. stwierdza, że bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 maja 2011 r., powołując się na ustawę z dnia 6 września 201 r. o dostępie do informacji publicznej, W. S. wystąpił do Wójta Gminy K. o poinformowanie go:

1. o wysokości wynagrodzenia brutto wypłacanego aktualnie przez Gminę – wójtowi, jego zastępcy, sekretarzowi gminy, skarbnikowi gminy, prawnikowi/prawnikom pracującym na rzecz gminy i wszystkim innym osobom upoważnionym przez wójta do wydawania decyzji w jego imieniu;

2. wskazania podstawy prawnej wypłacanych wynagrodzeń, jeżeli są to umowy to o wydanie odpisu tych umów.

W odpowiedzi na powyższy wniosek pismem z dnia 9 czerwca 2011 r. organ poinformował W. S., że wysokość wynagrodzenia brutto wypłacanego aktualnie przez gminę osobom wskazanym w jego piśmie jest w oświadczeniu majątkowym. Oświadczenia majątkowe są umieszczone na stronie urzędu [...] Podstawą prawną wypłacanych wynagrodzeń Wójta jest uchwałą Rady Gminy, która jest opublikowana na stronie urzędu [...], natomiast pozostałe osoby wymienione we wniosku posiadają umowę o pracę zawartą z Wójtem Gminy.

Pismem z dnia 16 czerwca 2011 r. W. S., za pośrednictwem organu, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie nieudzielenia informacji publicznej żądanej wnioskiem z dnia 31 maja 2011 r.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że w piśmie stanowiącym odpowiedź na jego wniosek nie poinformowano go o dacie oraz numerze uchwały, która reguluje aktualną wysokość wynagrodzenia Wójta. Wskazanie podstawy prawnej winno być natomiast precyzyjne, a zatem odpowiedź w tym względzie należy uznać za wymijającą. To samo dotyczy odpowiedzi odnośnie wynagrodzenia pobieranego przez prawnika/prawników pracujących na rzecz gminy, którzy nie składają oświadczeń majątkowych, a więc nie ma ich w BIP oraz niektórych osób upoważnionych do wydawania decyzji w imieniu Wójta, takich jak np. S. Z., którego oświadczenie majątkowe za rok ubiegły, jako osoby zatrudnionej w 2011 r., nie zawiera wysokości wynagrodzenia otrzymywanego obecnie w Gminie K. Ponadto nie jest jasne, czy informacja na temat wysokości zeszłorocznych wynagrodzeń jest informacją aktualną, o co zwracał się w swoim wniosku. Podkreślił ponadto, że organ nie odniósł się w ogóle do wniosku o wydanie odpisu umów będących podstawą zatrudnienia. Nie zaprzeczył, że są one informacją publiczną, nie odmówił udzielenia informacji w przepisowej formie i jej nie wydał, co uzasadnia postawienie mu zarzutu bezczynności w tym zakresie.

Zwrócił też uwagę, że organ notorycznie, celowo gra na zwłokę, odpowiada wymijająco na jego wnioski, wprowadza go w błąd, uchyla się od udzielenia informacji publicznej oraz odsyła do innego organu pozostając w bezczynności. Wniósł w związku z tym o skorzystanie przez skład orzekający z uprawnienia wynikającego z art. 155 § 1 p.p.s.a. i poinformowanie o fakcie powtarzających się istotnych naruszeń prawa właściwe zwierzchnie organy nadzoru, z wyłączeniem Rady Gminy, która naruszenia prawa przez Wójta od lat akceptuje i toleruje.

Wójt Gminy K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a., ewentualnie o jej odrzucenie na podstawie art. 58 p.p.s.a. wskazując, że w dniu 9 czerwca 2011 r. dokonał stosownej czynności materialno-technicznej udzielając skarżącemu żądanej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

W ocenie Sądu skarga na bezczynność Wójta Gminy K. w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu, i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznym stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Informację publiczną w świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzone, jak i te, które używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego.

Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno - technicznej. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien powiadomić pismem podmiot żądający udostępnienia informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. wyrok WSA z dnia 5 lipca 2007 r. sygn. II SAB/Wa 19/07, Lex nr 368235, wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33).

Art. 4 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarbu Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy K. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu.

W. S. domagał się od Wójta Gminy K. udzielenia informacji o wysokości wynagrodzenia brutto wypłacanego aktualnie przez Gminę – wójtowi, jego zastępcy, sekretarzowi gminy, skarbnikowi gminy, prawnikowi/prawnikom pracującym na rzecz gminy i wszystkim innym osobom upoważnionym przez wójta do wydawania decyzji w jego imieniu oraz wskazania podstawy prawnej wypłacanych wynagrodzeń, a jeżeli są to umowy o wydanie odpisu tych umów.

Wójt Gminy K. w odpowiedzi na powyższy wniosek, odnośnie wysokości wynagrodzeń brutto wypłacanych aktualnie osobom wskazanym w tym wniosku powołał się na informacje zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej, w oświadczeniach majątkowych tych osób. Ponadto wskazał, że podstawą prawną wypłacanego wynagrodzenia Wójta jest uchwała Rady Gminy, która jest opublikowana w Biuletynie Informacji Publicznej, natomiast pozostałe osoby wymienione we wniosku posiadają umowę o pracę zawartą z Wójtem Gminy.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji publicznej na wniosek nie dotyczy informacji udostępnionej w Biuletynie Informacji Publicznej. Zatem, udostępnienie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego. Takie uregulowanie jest uzasadnione tym, iż nie jest celowe ponowne udostępnianie informacji publicznej udostępnionej już w Biuletynie, skoro umożliwia to kopiowanie tej informacji, jej wydruk, przesłanie oraz przeniesienie na odpowiedni powszechnie stosowany nośnik informacji, czyli możliwość przetwarzania jej tymi wszystkimi sposobami, które z woli ustawodawcy, wyrażonej w art. 12 ust. 2 ustawy ma umożliwić podmiot udostępniający informację publiczną.

Z treści wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie wynikało jednak, że wnosi on o udzielenie informacji o wysokości dochodów brutto z tytułu zatrudnienia w Urzędzie Gminy K. uzyskanych za 2010 r. przez osoby wskazane we wniosku. Dlatego też nieuzasadnione było odwołanie się przez organ w tym zakresie do oświadczeń majątkowych zamieszczonych w Biuletynie Informacji Publicznej, w których zamieszczana jest informacja o dochodach z tytułu zatrudnienia lub innej działalności zarobkowej lub zajęć, z podaniem kwot uzyskiwanych z każdego tytułu, za rok poprzedzający złożenie oświadczenia. Należy ponadto zwrócić uwagę, że prawnicy wykonujący obsługę prawną na rzecz gminy, nie mają obowiązku składania oświadczeń majątkowych. Natomiast w oświadczeniach majątkowych osób wymienionych we wniosku, które nie były zatrudnione w Urzędzie Gminy K. w 2010 r. nie ma w ogóle informacji o dochodach uzyskiwanych z tytułu zatrudnienia w Urzędzie Gminy. Nie można też uznać za udzielenie informacji odnośnie podstawy prawnej wynagrodzenia aktualnie wypłacanego Wójtowi ogólne powołanie się na uchwałę Rady Gminy bez wskazania bliższych danych umożliwiających jej identyfikację w Biuletynie Informacji Publicznej, tj. numeru tej uchwały oraz daty jej podjęcia. Ponadto organ w swoim piśmie stanowiącym odpowiedź na wniosek W. S. nie odniósł się w ogóle do tej części jego wniosku, w której wnosił on o wydanie odpisu umów na podstawie, których zatrudnione są osoby wymienione we wniosku.

Właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. W przeciwnym wypadku doszłoby do zdeprecjonowania idei dostępu do informacji publicznej, której założeniem jest jawność działań władzy publicznej. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Biorąc zatem pod uwagę dotychczasowe działania Wójta Gminy K. podjęte w celu rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 31 maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej odnośnie wysokości wynagrodzenia wypłacanego aktualnie Wójtowi oraz innym osobom zatrudnionym przez Gminę K. oraz podstawy prawnej wypłacanych tym osobom wynagrodzeń, zarzut bezczynności organu należy uznać za uzasadniony. Skarżącemu nie udzielono bowiem odpowiedzi zgodnie z żądaniem jego wniosku. Skoro zaś wnioskowane informacje są informacją publiczną to Wójt Gminy K. powinien załatwić wniosek skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielając tych informacji albo ich odmawiając, w formie decyzji administracyjnej, a w przypadku wątpliwości co do zakresu żądania wniosku, zwrócić się wcześniej do wnioskodawcy o jego sprecyzowanie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak sentencji wyroku.

O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 ww. ustawy.