Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 404/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2007-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 lipca 2007 r. adwokat G. S., działając jako pełnomocnik D. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], uchylającą decyzję Wójta Gminy Olszanka z dnia [...], nr [...] i orzekającą o odmowie wymeldowania M. R. z pobytu stałego w J. nr [...].

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 10 sierpnia 2007 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, adwokat G. S. w terminie zakreślonym przez Sąd, przedłożył przy piśmie z dnia 20 sierpnia 2007 r. żądany odpis skargi.

W aktach sądowych brak jest natomiast dowodu uiszczenia wpisu od skargi i do dnia dzisiejszego wpis ten nie został uiszczony, o czym świadczy zapisek urzędowy z dnia 24 września 2007 r. (k. 21 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, jakimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Na zasadzie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności - a do takich spraw należy wniesiona skarga na decyzję dotyczącą wymeldowania osoby z pobytu stałego – wpis stały wynosi 100 zł. Stosownie natomiast do przepisu art. 221 P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów, a w szczególności wobec kategorycznego brzmienia art. 221 P.p.s.a., należało przyjąć, że w przedmiotowej sprawie po stronie profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem, wnoszącego skargę podlegającą wpisowi stałemu, istniał obowiązek opłacenia skargi bez odrębnego wezwania przez Sąd o uiszczenie należnego wpisu. W tym miejscu podkreślić dodatkowo trzeba, że omawiany obowiązek aktualnie nie budzi wątpliwości, gdyż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. z 2006 r. Nr 45, poz. 322) orzekł o niezgodności z art. 221 P.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji RP przepisu § 5 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., który przewidywał, że wpis stały od skargi wnoszony przez adwokata lub radcę prawnego wniesiony ma być na wezwanie sądu, po przekazaniu skargi sądowi. Zgodnie z powołanym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego zakwestionowany przepis utracił moc obowiązującą z dniem 17 marca 2006 r.

Skoro zatem skarga wniesiona została przez adwokata i podlegała opłacie stałej, która - pomimo istniejącego obowiązku - nie została przez niego uiszczona bez wezwania Sądu, stosownie do art. 221 P.p.s.a. skarga ta podlegała odrzuceniu, stąd orzeczono jak w sentencji.