Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 40/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2023-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 3 par. 2 pkt 5, art. 52 par. 4, art. 53 oar. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i P. S. na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 27 marca 2013 r. nr XXVII/288/2013 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych.


UZASADNIENIE

E. S. i P. S. wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 27 marca 2013 r. nr XXVII/288/2013 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu osiedla "Salve Regina" wraz z terenami przyległymi na obszarze miasta Sandomierza w części dotyczącej działek nr [...], [...], [...], [...].

W skardze wskazano, że skarżący pismem z 5 września 2022 r. (data wpływu do organu - 21 września 2022 r.) wezwali Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę lub uchylenie zaskarżonej uchwały. Jednak Rada do dnia sporządzenia skargi, żądań tych nie spełniła.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako pozostającej poza zakresem kognicji sądów administracyjnych, gdyż skarga dotyczy sprawy cywilnej - ustalenia przebiegu granicy, bądź o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić, ale nie z powodów wskazanych w odpowiedzi na skargę.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy skarga jest dopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Skarga wywiedziona przez E. S. i P. S. została oparta o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 40). Stosownie do brzmienia tego przepisu obowiązującego przed 1 czerwca 2017 r. (zob. Dz. U. z 2016 r. poz. 446), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia było zatem obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy, w tym na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z regulacją tą koresponduje art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), wedle którego w przypadku aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Wnosząc skargę na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego wydaną przed 1 czerwca 2017 r., w tym wypadku na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z 2013 r., strona skarżąca zobowiązana była do wyczerpania szczególnego trybu jej zaskarżenia. Wynika to z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Zgodnie z tym przepisem, art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ponadto stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07, dostępna na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z treści art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni (liczony od dnia doręczenia tej odpowiedzi). Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. postanowienie NSA z 3 grudnia 2013 r., II GSK 2231/13, lex nr 1443377).

W niniejszej sprawie wezwanie E. S. i P. S. z 5 września 2022 r. do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Miasta Sandomierza poprzez zmianę lub uchylenie zaskarżonej uchwały, zostało wysłane 20 września 2022 r. (21 września 2022 r. wpłynęło do siedziby organu), a Rada nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie. W tej sytuacji termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi zaczął biec od dnia nadania przesyłki zawierającej to wezwanie, a więc 20 września 2022 r. Zatem ostatnim dniem do wniesienia skargi był 21 listopada 2022 r. (19 i 20 listopada 2022 r. były dniami wolnymi od pracy). Tymczasem skarga datowana na 5 grudnia 2022 r. została wniesiona 7 grudnia 2022 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym Kraków 1 – k. 17), a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Dlatego skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie 1 postanowienia.

O zwrocie na rzecz skarżących uiszczonego wpisu sądowego od pisma odrzuconego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w punkcie 2 postanowienia.

Ubocznie i w nawiązaniu do treści odpowiedzi na skargę należy podnieść, że niniejsza sprawa nie ma charakteru cywilnego, gdyż ze skargi jasno wynika, że jej autor skarży postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Miasta Sandomierza będącą aktem prawa miejscowego. Tymczasem kontrola działalności administracji publicznej w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. należy do właściwości sądów administracyjnych.