Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 443/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 22 marca 2011 r., wpłynął do Sądu wniosek [...] Sp. z o.o. w [...] (zwana dalej skarżąca spółką) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie spółki niezasadne byłoby ponoszenie przez nią jakichkolwiek kosztów w sytuacji, gdy spółka nie uchyla się bezpodstawnie od wykonania zobowiązania, a jedynie korzystając z przysługujących jej środków prawnych zmierza do wykazania, że zgodnie z prawem nie jest zobowiązana do dokonania zwrotu pobranych płatności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 w/w ustawy warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu zaskarżonego aktu jest uprawdopodobnienie przez stronę wnioskującą okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe jego uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 w/w ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004 niepubl.).

Zdaniem Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżącej spółki w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca spółka we wniosku nie wskazała żadnych przesłanek przemawiające za jego uwzględnieniem. Skarżąca spółka powołała się we wniosku na art. 61 § 3 w/w ustawy, co nie jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności świadczących o tym, że wniosek winien zostać przez Sąd uwzględniony. Jej przekonanie, iż ,,niezasadne byłoby ponoszenie przez nią jakichkolwiek kosztów w sytuacji, gdy spółka nie uchyla się bezpodstawnie od wykonania zobowiązania, a jedynie korzystając z przysługujących jej środków prawnych zmierza do wykazania, że zgodnie z prawem nie jest zobowiązana do dokonania zwrotu pobranych płatności" jest niezasadne i nie wystarczające aby wstrzymać zaskarżoną decyzji.

Należy zauważyć, iż sam fakt wniesienia skargi (zasadnej lub nie) nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności

Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.