Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 576/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 161  1 pkt 3, art. 258
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF, M. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.

Zgodnie ze złożonym oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem, jego majątek stanowi dom o powierzchni 87 m2. Wnioskodawca podał, że nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Podał, że jest zatrudniony w oparciu o umowę o pracę i zarabia 1716,38 zł brutto miesięcznie. Ponadto, osiąga dodatkowe 270 zł brutto miesięcznie z tytułu wynajmu garażu, ale z uwagi na orzeczenie rozbiórki w stosunku do tego obiektu, dalszy byt tego dochodu jest niepewny. Wnioskodawca nie podał żadnych informacji dotyczących dochodów żony. Nie przedstawił również skali obciążających go miesięcznie wydatków.

Stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - tekst jednolity – zwanej dalej P.p.s.a.) – jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Na podstawie wskazanego przepisu referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 19 października 2012 r. (doręczonym stronie 24 października 2012 r.) wezwał wnioskodawcę do przedłożenia szeregu wyszczególnionych w nim dokumentów źródłowych.

Wnioskodawca nie przedstawił żądanych dokumentów, zaś w piśmie z 30 października 2012 r. oświadczył, że w związku z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru, jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie stał się bezprzedmiotowy. W konsekwencji stwierdził też, bez znaczenia jest uzupełnianie tegoż wniosku o dokumenty wskazane w w/w zarządzeniu referendarza, bo i tak z uwagi na upływ terminu do wniesienia skargi kasacyjnej - nie zostanie on rozpoznany w tym terminie. Biorąc pod uwagę treść pisma skarżącego z dnia 30 października 2012 r., potraktowano je jako zawierające żądanie cofnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W tych okolicznościach wskazać należy na skutki procesowe, jakie wywołuje oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z przepisem art. 243 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane wyłącznie na wniosek strony, co wyklucza możliwość działania referendarza w tym zakresie z urzędu. W konsekwencji kontynuacja postępowania prowadzącego do merytorycznego rozpoznania wniosku zależy od tego, czy wnioskodawca swój wniosek podtrzymuje. Wraz z cofnięciem wniosku postępowanie w zakresie nim objętym staje się bezprzedmiotowe (brak jest bowiem przedmiotu rozpoznania), a tym samym zachodzi podstawa do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z tych względów należało umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.