Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 243/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku przyszłych zobowiązań podatkowych postanawia : odrzucić skargę POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" sp. z o.o. w N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "[...]" sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku przyszłych zobowiązań podatkowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. skarżąca "[...]" sp. z o.o. w N.reprezentowana przez doradcę podatkowego M. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku przyszłych zobowiązań podatkowych.

Sąd pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 168, poz. 1186) pouczając, że czynności tej należy dokonać

w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia [...] września 2009 r. pełnomocnik skarżącej w wykonaniu wezwania Sądu z dnia [...] sierpnia 2009 r., które otrzymał w dniu [...] września 2009 r., nadesłał pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej oraz informację z KRS, tym samym pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu, skarżący do dnia dzisiejszego nie wykonał zarządzenia Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, a termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu [...] września 2009r. Pełnomocnik skarżącego został wyraźnie wezwany do złożenia odpisu KRS, Sąd powołał się przy tym na w/w przepisy. Tymczasem nadesłanie wydruku z informacją KRS nie może zostać uznane za wykonanie zobowiązania Sądu z uwagi na przepisy p.p.s.a. oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. pełnomocnik ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem, zaś zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o KRS Centralna Informacja wydaje odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz udziela informacji z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w formie papierowej. Wydruk z informacją z wyszukiwarki podmiotów tych wymogów nie spełnia.

Ponieważ pełnomocnik skarżącej do chwili obecnej nie wykonał zobowiązania sądu, skargę należało odrzucić.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2009 r. "[...]" sp. z o.o. w N. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr, z którego treści wynika, że obecnie majątek spółki, w szczególności samochody stanowiące jedno ze źródeł uzyskiwania dochodu zostały zabezpieczone przez Prokuraturę Okręgową w R. Niemożliwe jest więc ich zbycie i zgromadzenie w ten sposób środków pozwalających na pokrycie kosztów postępowania. Również środki finansowe w wysokości [...] zł znajdujące się na rachunku bankowym spółki zostały zablokowane przez Prokuraturę. W związku z powyższym w celu poprawy sytuacji spółki zostały podjęte działania zmierzające do racjonalizacji oraz redukcji jej wydatków, między innymi zmniejszono zatrudnienie. Konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego prowadziłaby w rezultacie do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym do postawienia spółki w stan upadłości.

Wobec powziętych wątpliwości, co do możliwości płatniczych skarżącej spółki referendarz sądowy pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. zobowiązał skarżącą do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie zeznań podatkowych spółki za lata 2006 – 2007, informacji o wysokości osiągniętego zysku lub poniesionej straty w 2008 r., odpisów aktualnego bilansu oraz rachunku zysków i strat, wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie sześć miesięcy, udokumentowania podnoszonej okoliczności o braku możliwości dysponowania zgromadzonymi na rachunku środkami, a także szczegółowej informacji dotyczącej należności i zobowiązań spółki.

Z nadesłanych w wyniku odpowiedzi zeznań podatkowych wynika, że w 2007 r. spółka uzyskała dochód w wysokości [...]zł, natomiast w 2006 r. odnotowała stratę w wysokości [...] zł. Z nadesłanych wyciągów z rachunków bankowych wynika, że spółka ma zablokowane środki finansowe. Jednocześnie pełnomocnik spółki oświadczył, że nie jest możliwe nadesłanie aktualnego bilansu oraz informacji dotyczącej należności i zobowiązań spółki w związku z brakiem dokumentów źródłowych utraconych w czerwcu 2008 r.

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił "[...]" sp. z o.o. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na brak przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2009 r. tj. w terminie otwartym do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Prezes Zarządu skarżącej spółki nie zgodził się z dokonaną w tym postanowieniu oceną sytuacji materialnej twierdząc, że jest ona pobieżna i wybiórcza. Wnoszący sprzeciw Prezes Zarządu skarżącej podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny. Dlatego wniósł o ponowne zbadanie przez Sąd sytuacji materialnej skarżącej i zwolnienie od kosztów sądowych.

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.p.s.a.) wniesienie w terminie sprzeciwu od wyżej wymienionego postanowienia spowodowało, iż utraciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 i § 3 u.p.p.s.a., właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W przypadku przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, prawo to może obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić wtedy, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ciężar dowodu spoczywa przy tym na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wniosek "[...]" sp. z o.o. dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych, które na obecnym etapie wynoszą [...] złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. Przystępując do rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie wskazać należy, że celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005/1/8). Możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazanej w treści wniosku tak, aby można było jednoznacznie stwierdzić, że skarżący nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, stan faktyczny sprawy, sytuację majątkową skarżącej, Sąd doszedł do przekonania, że Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek uzasadniających przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na uiszczenie kosztów sądowych.

W postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy należy wykazać rzeczywistą sytuację majątkową strony, z uwzględnieniem zarówno wydatków, jak i dochodów, która poddana ocenie Sądu może być przyczyną przyznania stronie prawa pomocy. Z treści złożonego formularza o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżąca posiada znaczny majątek i wysokie saldo na rachunku bankowym, które co prawda są zabezpieczone, jednak prowadzi ona działalność gospodarczą i wnioskować można, że uzyskuje dochody, których Sądowi nie wyjawiła. Co prawda sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego wniósł Prezes Zarządu skarżącej spółki i podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego da niego i jego rodziny, zauważyć należy, że skarżącą i starającą się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia kosztów sądowych jest osoba prawna - Spółka i to ona, a nie Prezes Zarządu jako osoba fizyczna jest zobowiązana do uiszczenia wpisu i to jej sytuację majątkową bada Sąd. Zauważyć należy, że wnoszący sprzeciw nie załączył żadnych nowych dokumentów, które mogłyby zmienić ocenę sytuacji majątkowej spółki.

W tym stanie rzeczy uznać zatem należy, iż skarżąca nie wykazała, że zachodzą przesłanki do zastosowania wobec niej prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 260 w związku z art. 243 § 1, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.