Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 217/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 1 lit.j, art. 84, art.85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2081
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 24 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Borkowska Sędziowie Sędzia WSA Piotr Korzeniowski (spr.) Asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2020 roku sprawy ze skarg I. P. i R. D. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2018 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargi.


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: GDOŚ, organ II instancji, organ odwoławczy) w decyzji z [...] listopada 2018 r., znak [...] wydanej na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej: k.p.a.), w związku z odwołaniem R. D. z 2 marca 2018 r., I. P. i K.W. z 8 marca 2018 r., B. M. z 15 marca 2018 r., A. S. i R. S. z 15 marca 2018 r. od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (dalej: RDOŚ w [...], organ I instancji) z [...] lutego 2018 r., znak [...], o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Wydobywanie gazu ziemnego ze złoża [...]": 1. uchylił akapit drugi załącznika nr 1 do decyzji, tj. charakterystyki przedsięwzięcia, stanowiącej szczegółowy opis przedsięwzięcia, i w tym zakresie orzekł: "Złoże "[...] objęte jest obszarem górniczym o nazwie "[...]utworzonym decyzją Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 3 lipca 1990 r., Nr [...]. Powierzchnia obszaru górniczego wynosi 5 253 850 m2, a jego granice pokrywają się ściśle z granicami terenu górniczego, stanowiącego teren objęty przewidywanym wpływem działalności związanej z wydobyciem gazu ziemnego. Granice tego obszaru górniczego wyznaczają linie łączące punkty (1-5) o następujących współrzędnych w układzie geograficznym (...)" podanym w tabeli przedstawionej na str. decyzji GDOŚ z [...] listopada 2018 r. "Złoże gazu ziemnego [...] położone jest w [...] części miasta [...] obejmującej dzielnice: [...],[...] i [...]. Na złożu [...] prowadzona jest działalność tylko w obrębie Ośrodka Zbioru Gazu [...] ([...]), Ośrodka Zbioru Gazu [...] ([...]), Ośrodka Zbioru Gazu [...] ([...]) oraz stref przedwiertowych odwiertów eksploatacyjnych [...];[...]. w pozostałej części utrzymał w mocy ww. decyzję.

Decyzja była wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej.

RDOŚ w decyzji z [...] lutego 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach (dalej: decyzja środowiskowa), po rozpatrzeniu wniosku Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. w [...], (dalej: PGNiG S.A. w [...], Spółka) z 4 września 2017 r., na podstawie art. 104 i 108 § 1 k.p.a., oraz art. 71 ust 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. j, art. 84 i 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1405, dalej: u.u.i.ś.), I. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Wydobywanie gazu ziemnego ze złoża [...]", II. nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wnieśli: pismem z 2 marca 2018 r. R. D., reprezentowany przez adw. A. M., pismem z 8 marca 2018 r. I.P. i K.W., pismem z 15 marca 2018 r. B. M., reprezentowana przez adw. A.M., pismem z 15 marca 2018 r. A. i R. S., reprezentowani przez adw. A.M.. Skarżącym, z tytułu posiadania prawa własności do nieruchomości znajdujących się w obszarze górniczym, stanowiącym miejsce realizacji przedsięwzięcia, przysługuje status stron postępowania. Reprezentujący R.D. adw. A.M., sformułowała następujące zarzuty: 1. uwzględnienie jako dowód w sprawie mapy nazwanej "ewidencja gruntów", która w rzeczywistości nie jest mapą ewidencyjną, bowiem nie pochodzi z "państwowego zasobu"; 2. uwzględnienie jako dowód w sprawie mapy nazwanej "sytuacyjno-wysokościową", która w rzeczywistości nie jest mapą sytuacyjno-wysokościową, bowiem nie pochodzi z "państwowego zasobu" i została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez nieuprawnioną osobę; 3. nieprawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania; 4. brak należytego uzasadnienia nadanego zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności; 5. brak uwzględnienia w decyzji organu I instancji przebiegu procesu technologicznego, polegającego na transporcie metanolu z budynków tłoczni metanolu do odwiertów Z6, Z8, Z10 i Z14; 6. organ administracji mylnie interpretuje procesy technologiczne, posługując się w zaskarżonej decyzji potoczną terminologią. RDOŚ w [...] nieprawidłowo wskazuje, że w odwiertach następuje wydobycie gazu ziemnego, bowiem substancją wydobywaną jest płyn złożowy, z którego w dalszych procesach technologicznych pozyskiwany jest gaz w ośrodkach zbioru gazu. Organ nie dokonał również charakterystyki płynu złożowego i nie przeanalizował czy jego wydobycie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko; 7. brak oceny w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, który częściowo znajduje się na terenie górniczym; 8. błędne przyjęcie przez organ I instancji, że odwiert Z9 jest nowym przedsięwzięciem i nie stanowi prac związanych z bieżącą eksploatacją Kopalni Gazu Ziemnego [...] ([...]); 9. pominięcie stanowiska organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zakresie prowadzonych procesów technologicznych przeróbki kopaliny węglowodorowej.

Skarżący wnieśli o: 1. wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji na podstawie art. 135 k.p.a. oraz 2. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego jej wydanie postanowienia o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Reprezentujący B. M., R. S., A. S., adw. A. M. zaskarżonej decyzji zarzucił: 10. naruszenie art. 74 ust. 1 u.u.i.ś. w zw. z art. 7 i 8 k.p.a., z uwagi na przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do uczestników, wydanie rozstrzygnięcia bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz w oparciu o niekompletny i nieaktualny materiał dowodowy, tj.: a) mapy, stanowiące załączniki 4 i 5 do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie pochodzą z "państwowego zasobu kartograficznego" i nie odzwierciedlają aktualnej zabudowy terenów bezpośrednio graniczących z przedsięwzięciem i znajdujących się na obszarze jego oddziaływania; b) w aktach sprawy brak jest opracowania topograficznego z 2015 r., mimo że znajduje się w posiadaniu Marszałka Województwa [...]; c) autorka mapy załączonej do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie figuruje na liście mierniczych górniczych do podziemnych zakładów górniczych, prowadzonej przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w [...]; d) nieprawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania; e) zakres przedmiotowego przedsięwzięcia obejmuje nowe prace, do których wykonania inwestor został zobligowany decyzją Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z [...] lipca 2011 r., znak [...], a które do chwili obecnej nie zostały wykonane; f) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] nie zajął w decyzji stanowiska wobec budynków położonych w strefie oddziaływania zakładu górniczego, wykonanych bez zabezpieczeń przed szkodami górniczymi oraz znajdujących się w odległości mniejszej niż 50 m od urządzeń wydobywczych; g) dla przedmiotowej inwestycji, winien zostać sporządzony plan zagospodarowania przestrzennego, co wynika z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 2 grudnia 2009 r., sygn. akt: II SA/Rz 461/07;

11) naruszenie art. 71 ust. 2 pkt 2 oraz art. 85 ust. 2 pkt 2 u.u.i.ś. w zw. z art. 11 k.p.a., przez przyjęcie, że przedsięwzięcie nie oddziałuje w sposób znaczący na środowisko oraz, że na gruncie niniejszej sprawy nie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, przy jednoczesnym braku wykazania zasadności przesłanek, którymi kierował się organ, a także braku wskazania, które konkretnie uwarunkowania wymienione w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. zostały przez organ uwzględnione przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Reprezentujący odwołujących się adw. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz wstrzymanie nadanego jej rygoru natychmiastowej wykonalności.

I. P. i K. W. we wniesionym odwołaniu kwestionując zaskarżoną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wskazali następujące zarzuty: 12. brak należytego uzasadnienia dla nadanego zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności; 13. wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o niekompletny wniosek, tj. pozbawiony wypisów z ewidencji gruntów; 14. materiał dowodowy sprawy nie pochodzi z "państwowego zasobu geodezyjno- kartograficznego"; 15. naruszenie art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności; 16. zakres przedmiotowego przedsięwzięcia obejmuje nowe prace, do których wykonania inwestor został zobligowany decyzją Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z [...] lipca 2011 r., znak [...], a które do chwili obecnej nie zostały wykonane; 17. brak zajęcia przez RDOŚ w [...] w decyzji stanowiska w przedmiocie budynków położonych w strefie oddziaływania zakładu górniczego, wykonanych bez zabezpieczeń przed szkodami górniczymi oraz znajdujących się w odległości mniejszej niż 50 m od urządzeń wydobywczych; 18. brak uwzględnienia faktu, że kopalina węglowodorowa jest rakotwórcza i mutagenna, a procesy przerobu kopaliny złoża [...] nie posiadają opinii Państwowego Zakładu Higieny; 19. przedmiotowa inwestycja, jako stwarzająca zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, winna zostać objęta planem zagospodarowania przestrzennego.

Odwołujący się I. P. i K. W. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz postanowień i opinii wydanych w związku z postępowaniem prowadzonym dla przedmiotowej inwestycji, a także wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności.

GDOŚ w uzasadnieniu decyzji z [...] listopada 2018 r. wskazał, że mając na uwadze zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, której istotą jest zapewnienie stronom prawa do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy, organ w ramach postępowania odwoławczego dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego, w tym m.in. wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, karty informacyjnej przedsięwzięcia z września 2017 r. wraz z załącznikami oraz uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia z grudnia 2017 r. (w formie jednolitego dokumentu) wraz z załącznikami, uwag i wniosków składanych w toku postępowania oraz zaskarżonej decyzji.

GDOŚ wyjaśnił, że w toku postępowania odwoławczego rozpatrzył sprawę w pełnym zakresie, co do okoliczności faktycznych i prawnych. Organ II instancji odniósł się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w odwołaniach.

W toku postępowania odwoławczego w piśmie z 28 marca 2018 r. znak [...], P. S.A. w [...] przedłożyła stanowisko dotyczące nałożonego zaskarżonej decyzji RDOŚ w [...] rygoru natychmiastowej wykonalności oraz kręgu stron postępowania.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji z [...] listopada 2018 r. odniósł się także do pisma I. P. z 9 maja 2018 r. oraz pisma z 6 lipca 2018 r., które wniósł G.W.. GDOŚ stwierdził, że jakkolwiek RDOŚ w [...] nie odniósł się szczegółowo do konkretnych uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., to jednak opisał najważniejsze parametry przedsięwzięcia, w tym omówił proces technologiczny wydobywania gazu ziemnego i związane z tym oddziaływania, wskazując na przesłanki uzasadniające odstąpienie od obowiązku przeprowadzenia oceny o oddziaływania na środowisko. Uchybienie organu I instancji, dotyczące braku wyczerpującego uzasadnienia rozstrzygnięcia, na podstawie art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., nie ma wpływu na istotę sprawy i sposób jej rozstrzygnięcia oraz zostało konwalidowane przez organ odwoławczy.

W skardze na decyzję GDOŚ z [...] listopada 2018 r. I. P. zarzuciła naruszenie: art. 7,10,28,77,80 i 107 k.p.a. przez brak wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z przedmiotową sprawą, co znalazło swój wyraz w niejasnej treści uzasadnienia tej decyzji. Naruszono dyrektywę PE 2011/92/UE, art. 74 ust. 3a ustawy "o dostępie informacji o środowisku". Brak wszechstronnego zebrania i rozważenia w sprawie materiału dowodowego i należytego zbadania sytuacji faktycznej funkcjonowania zakładu górniczego KGZ-[...] w [...], którego środowiskowe uwarunkowania zostały pominięte, gdyż jest to górnicze przedsięwzięcie inwestycyjne składające się z kilku etapów, w którym jedno to: ,,zagospodarowanie istniejących odwiertów eksploatacyjnych oraz budowa gazociągów/rurociągów/ kopalnianych i metanolociągów łączących odwierty z Ośrodkiem Zbioru i Przeróbki kopaliny dla Kopalni Gazu Ziemnego [...] w [...].

Zdaniem skarżącej, obiekty te z prawa "geologicznego górniczego", zostały zastąpione uwarunkowaniami dla komunalnych miejskich sieci gazowych z zachowaniem przepisów wykonawczych do sieci gazowych z paliwem gazowym określonym PN i ich uwarunkowań. Innymi słowy jest to wydana decyzja dotycząca uwarunkowań środowiskowych dla sieci gazowych przesyłowych, a nie dla inwestycji szkodliwych, - górniczych jakim jest zakład górniczy [...] wydobywający kopalinę za pośrednictwem zakładu górniczego określonego art. 6 pkt 1 ust. 18 , obecnie pracujący w ruchu ciągłym w skład którego wchodzą: odwierty eksploatacyjne, budowle technologiczne wewnętrznego transportu kopaliny i sieci metanolociegów oraz Ośrodka Zbioru i Przeróbki Kopaliny oparte na przepisach wykonawczych prawa "geologiczno-górniczego".

Według skarżącej, potwierdza to że zaskarżoną decyzją, objęto tylko niektóre elementy z działalności zakładu górniczego, tylko w obrębie Ośrodka Zbioru Gazu [...] a więc elementu - dystrybucji gazu - jako wyprodukowanego paliwa gazowego przystosowanego do Polskich Norm, a nie uwarunkowań dla funkcjonującego w ruchu ciągłym zakładu górniczego wydobywającego kopalinę otworami wiertniczymi, zgodnie z prawem geologicznym i górniczym i w związku z tym przepisami wykonawczymi.

W ocenie skarżącej, na tej, celowej zamianie zaskarżonej decyzji oraz jej uwarunkowań, można było przekierować i pominąć, większą część zakładu górniczego w sąsiedztwie, tylko Ośrodka Zbioru Gazu [...] oraz stref przyodwiertowych szybów eksploatacyjnych [...] 2,5,6,7,8,9,10,11,14,15k i 21. Skarżąca uważa, że już z tego zestawienia, położenia odwiertów wyraźnie wynika, że zaskarżoną decyzją objęto tylko część zakładu górniczego, który faktycznie pracuje w układzie zamkniętym i powinien być objęty planem zagospodarowania przestrzennego obszaru funkcjonalnego, który wykazuje teren przemysłowy kopalni. Organy w zaskarżonej decyzji pominęły i nie ujawniły terenu o innym przeznaczeniu gospodarczym - zakładu górniczego w zakresie jego uwarunkowań środowiskowych, zachowania bezpieczeństwa wybuchowego i bezpieczeństwa pożarowego, pracującego zakładu górniczego, a nie wyodrębniając go - potraktowano jako zwykłą komunalną sieć gazową z prawa budowlanego, do której nie potrzeba stosować szczególnych uzależnień środowiskowych. Rurociągi z metanem bezbarwnym i bez zapachu są niebezpieczne z tego względu, że jego mieszanina z powietrzem w ilości 4-15% jest wrażliwa na zaiskrzenie.

Teren ten powinien, również odpowiadać wymaganiom przewidzianych w przepisach o planowaniu przestrzennym i powinien określać warunki przestrzennego zagospodarowania, a w szczególności, warunki i sposoby zagospodarowania i wykorzystywania gruntów. W tym, dotyczących kształtowania zabudowy, określenia przydatności gruntu do zabudowy, konieczności zabezpieczenia przed szkodami, ochrony zdrowia, kształtowania infrastruktury technicznej społecznej, których ta decyzja w zakresie środowiskowych uwarunkowań zupełnie pomija.

Zdaniem skarżącej, organy administracji państwowej, nie podjęły żadnych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyjaśnienia rozbieżności z dokumentacją. Tak mamy do czynienia w tej sprawie gdzie organy, najpierw, nie wykonują prawomocnych wytycznych sądów administracyjnych i w konsekwencji nie ujawniają terenu o innym przeznaczeniu gospodarczym - przemysłowym, wyłączonym z produkcji rolnej.

Skarżąca powołała się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, sygn. SA/Rz 195/97, potwierdzony wyrokiem "Sądu Najwyższego i przepisami prawa Unii Europejskiej". Skarżąca wniosła o: przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów specjalistycznej firmy [...], pozwolenia budowlanego Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] na budowę Kopalni [...] znak [...], decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego [...] dokumentacji [...] systemu Informacji Przestrzennej oraz zwrot poniesionych kosztów. Skarżąca wnioskuje również o udzielenie informacji publicznej w postaci wykazu geodezyjnego nieruchomości i mapy inwestycji celu publicznego terenu zakładu górniczego KGZ [...].

W skardze na decyzję GDOŚ z [...] listopada 2018 r. R. D. zarzucił:

1. Błędne ustalenie że działalność na złożu [...] prowadzona jest tylko w obrębie [...],[...]11, [...] -2, 21, oraz stref przyodwiertowych odwiertów eksploatacyjnych [...] -2, -5 do -11, -14. -15k i -21 - w sytuacji gdy rurociągi przesyłowe kopalni gazu [...]z płynem złożowym oraz metanolem - przebiegają przez grunt uczestnika i dopiero w [...] z kopaliny pozyskiwany jest gaz ziemny zgodnie z polskimi normami, gdyż na wcześniejszym etapie jest to jedynie transport urobku. Ponadto ponownie skarżący zarzuca wydanej decyzji:

2. Przyjęcie jako dowód w sprawie mapy nazwanej "ewidencja gruntów" - która w rzeczywistości nie pochodzi z państwowego zasobu i nie jest mapą ewidencji gruntów.

3. Przyjęcie jako dowód w sprawie mapy nazwanej "sytuacyjno-wysokościowa" - która w rzeczywistości nie jest mapą sytuacyjno-wysokościową - bo nie pochodzi z państwowego zasobu - oraz potwierdzoną za zgodność przez mierniczego górniczego - który zdaniem strony nie ma uprawnień do ustalania lokalizacji budowli górniczych przedmiotowej kopalni, zgodnie ze swoimi uprawnieniami - "mierniczy górniczy w zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze" - zgodnie z STWIERDZENIEM KWALIFIKACJI PRZESA WUG 2013 r.

4. Brak należytego uzasadnienia nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności - przez powołanie się na ogólnikowe stwierdzenia a to: interes społeczno-gospodarczy, utrzymywanie zapasów obowiązkowych i handlowych gazu przeznaczonych do bilansowania systemu oraz zapewnienia ciągłości dostaw gazu do odbiorców, oraz utrzymywanie bezpieczeństwa energetycznego kraju.

5. Brak oceny w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, który to częściowo znajduje się na terenie górniczym - zwłaszcza że koncesja obejmuje cały teren górniczy, a uprzednio wydana koncesja nie uwzględniała z pewnością tego obszaru, oraz pobliskiego rezerwatu [...]

6. Błędne przyjęcie, że opracowywanie odwiertu [...] jest nowym przedsięwzięciem, a nie pracami związanymi z bieżącą eksploatacją KGZ [...]. Organ wskazuje że prace były prowadzone na działce należącej do P. S.A. - jednak wchodzi ona w skład [...] tak jak również inne działki wymienione jako własność na których są umiejscowione odwierty.

Skarżący wniósł o: 1. Przeprowadzenie dowodów: a. z projektu Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego [...]-1 "[...]" w [...] - na nośniku elektronicznym - na okoliczność że grunt skarżącego został oznaczony w projekcie jako teren górniczy, co świadczy o prowadzeniu na tym terenie działalności na złożu Zalesie; b. z treści pisma Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 22 listopada 2018r - na okoliczność że działalność na złożu [...] prowadzona jest również na gruntach skarżącego; c. wniosku P. S.A. o przedłużenie koncesji - na okoliczność że działalność na złożu [...] prowadzona jest również na gruntach skarżącego. 1. Wstrzymanie wykonania decyzji, 2. uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lutego 2018r. sygn. akt [...].

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że błędnie został ustalony obszar prowadzenia działalności na złożu [...], które to ustalenie nie zawiera, prowadzenia działalności w postaci transportu płynu złożowego oraz przesyłu metanolu w celach wydobywczych za pomocą rurociągów wydobywczych poprowadzonych na jego gruncie. Transport urobku za pośrednictwem rur wydobywczych jest w swojej istocie podobnym do transportu rudy w innych kopalniach wydobywczych, jedynie proces technologiczny przebiega odmiennie. Dlatego też ustalenie że na działkach skarżącego nie odbywa się działalność na złożu [...] jest błędne. Skarżący podtrzymuje w zakresie wydanej decyzji poprzednio zgłoszone zarzuty a to: że organ administracyjny w sposób nieprawidłowy ustalił strony postępowania w tym ich ilość. Dla ustalenia stron postępowania niezbędne jest ustalenie jakiego obszaru dotyczy postępowanie. W celu dokonania takiego ustalenia niezbędny jest wypis i wyrys mapy ewidencyjnej pochodzącej z państwowego zasobu. Taki wypis i wyrys nie został przez inwestora przedłożony - ani organ takiego dokumentu nie pozyskał. Przedłożone przez inwestora mapy są w rzeczywistości mapami niewiadomego pochodzenia, a z pewnością nie pochodzą w takiej formie jak przedłożona z państwowego zasobu - gdyż nie została potwierdzona, ani data ich wydania zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami - co może być stwierdzone odpowiednimi pieczęciami i podpisami, wraz z datą ich aktualności. Nie odzwierciedlają aktualnego stanu faktycznego obszaru. Skarżący wskazuje również, że niewystarczającym w tym zakresie jest stwierdzenie aktualności przez mierniczego górniczego, gdyż ewentualnie może to dotyczyć jedynie infrastruktury górniczej, zakładu górniczego (art. 6 ust. 1 ptk 10 ustawy prawo geologiczne i górnicze z 9 czerwca 2011 r. (Dz.U. Nr 163. poz. 981 ze zm.), a nie obszaru i wyrysu z ewidencji gruntów, czy też mapy sytuacyjno-wysokościowej.

Przedłożona mapa sytuacyjno-wysokościowa z naniesionymi instalacjami [...] nie jest w istocie taką mapą - ze względów podawanych powyżej dotyczących mapy ewidencyjnej.

W przedmiotowej decyzji brak jest opisu przebiegu procesu technologicznego polegającego na transporcie rurami należącymi do [...] metanolu do budynków tłoczni metanolu do odwiertów Z6 Z8, Z10 i Z14, które to rurociągi technologiczne przechodzą przez działkę R.D.. W tym zakresie stanowisko zostało zawarte w załączniku do decyzji pod nazwą: Charakterystyka przedsięwzięcia pn.: "Wydobywanie gazu ziemnego ze złoża [...]". Na stronie 3 tej charakterystyki wskazane zostało że gaz z 8 odwiertów złoża [...] doprowadzany jest rurociągami do ośrodka centralnego kopali [...] co jest odmienne od odpisu wydobycia z odwiertu Z11 i jego transportu do [...].

Według skarżącego, takie ustalenia są sprzeczne ze stanem faktycznym - gdyż do wydobycia ze wskazanych odwiertów Z6, Z8, Z10 i Z14 również używany jest metanol i to z pewnością w zdecydowanie większych ilościach mając na uwadze długość rur technologicznych łączących te odwierty [...]

Ponadto skarżący podnosi że tereny jego nieruchomości oznaczone są jako tereny rolnicze, których obecne nie użytkuje ze względu na obawę że wjazd ciężkim sprzętem rolniczym może doprowadzić do utraty szczelności rurociągów technologicznych Kopalni Gazu Ziemnego [...] - które przebiegają przez jego grunt. W przedmiotowej decyzji organ zajmujący się ochroną środowiska mylnie interpretuje procesy technologiczne posługując się terminologią stosowaną potocznie zamiast terminologią właściwą dla tych procesów. Wskazuje się, że w odwiertach następuje wydobycie gazu co jest sprzeczne ze stanem faktycznym, gdyż ewentualnie substancją wydobywaną przez odwiert jest płyn złożowy, z którego dopiero w dalszych procesach technologicznych jest pozyskiwany gaz (paliwa gazowego - określonego Polskimi Normami), w Ośrodkach Zbioru Gazu.

Organ nie dokonał oceny jaka jest charakterystyka płynu złożowego (wydobywanej kopaliny) i czy w zakresie jego wydobycia może być konieczne przeprowadzanie oceny oddziaływania na środowisko. Brak oceny w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, który to częściowo znajduje się na terenie górniczym - zwłaszcza że koncesja obejmuje cały teren górniczy, a uprzednio wydana koncesja nie uwzględniała z pewnością tego obszaru. Organ administracyjny wydał przedmiotową decyzję w sytuacji, gdy w terenie obowiązywania koncesji, znajduje się obszar Natura 2000, a więc nie ustalił czy nie jest niezbędne przeprowadzanie oceny oddziaływania na środowisko w tym zakresie.

Zdaniem skarżącego, przyjęcie że koncesja i jej przedłużenie nie dotyczy tego odwiertu jest błędne. Ponadto odwiert ten znajduje się na obszarze górniczym zgodnie z obowiązującą koncesją. Brak stwierdzenia powierzchniowego zanieczyszczenia substancjami ropopochodnymi i używanymi w procesach technologicznych - nie może być wystarczający gdyż z posiadanych przez skarżącego informacji wynika, że substancje te w wyniku spalania mogły zostać wypuszczone do atmosfery.

W odpowiedzi na skargi GDOŚ wniósł o ich oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Materialnoprawą podstawę zaskarżonego do Sądu rozstrzygnięcia stanowiły: art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. j, art. 84, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r. poz. 2081 ze zm., dalej: u.u.i.ś.)

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu była decyzja GDOŚ z [...] listopada 2018 r.

Sąd w składzie orzekającym, dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia – w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy – doszedł do przekonania, że skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja GDOŚ nie została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także z naruszeniem przepisów prawa procesowego, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organy rozpoznały sprawę w zakresie, który należał do ich kompetencji, gdyż dokonały czynności zmierzających do ustalenia, że nie zaistniały podstawy prawne i faktyczne warunkujące potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Wydobywanie gazu ziemnego ze złoża [...]

Bezzasadne są zarzuty skarg odnoszące się do naruszeń przepisów postępowania związanych z ustaleniem stanu faktycznego (m. in.: art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.). Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skarg dotyczące naruszenia art. 7, 10, 28, 77, 80 i 107 k.p.a., obejmujące nieprawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania i niepodjęcie działań mających na celu samodzielne ustalenie obszaru oddziaływania przedsięwzięcia na tereny sąsiednie. Wyjaśnić należy, że w postępowaniu odwoławczym strony postępowania domagały się od organu II instancji obowiązku przeanalizowania i uwzględniania w wydawanym rozstrzygnięciu m.in. odpisu planu ruchu zakładu górniczego, dokumentacji zgromadzonej w związku z modernizacją ewidencji gruntów miasta [...], przesłuchania w charakterze świadka kierownika kopalni [...].

Wskazać należy, że przepisy u.u.i.ś., na podstawie których było prowadzone przedmiotowe postępowanie, w którym stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie nakładają na organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obowiązku analizowania i uwzględniania w wydawanym rozstrzygnięciu odpisu planu ruchu zakładu górniczego, jak również dokumentacji zgromadzonej w związku z modernizacją ewidencji gruntów miasta [...]. Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut dotyczący naruszenia art. 107 k.p.a., ponieważ zaskarżona decyzja zawiera wszystkie wymagane dla niej elementy. Organ II instancji wnikliwie rozpatrzył i przeanalizował wszystkie zagadnienia poruszone przez strony postępowania, co znajduje odzwierciedlenie w obszernym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że organ w uzasadnieniu decyzji omówił przesłanki, którymi kierował się przy jej wydawaniu, umotywował ocenę stanu faktycznego oraz wyjaśnił powiązanie między tą oceną a treścią rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy wyjaśnił podstawę prawną i przytoczył przepis prawa dla wydanego rozstrzygnięcia, zajął stanowisko wobec zgromadzonego materiału dowodowego sprawy i uzasadnił w sposób jasny i zrozumiały, jakimi kryteriami kierował się, uznając pewne fakty za prawdziwe.

Po zapoznaniu się z treścią zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zawiera ona wszystkie elementy wymienione w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 85 ust. 2 u.u.i.ś.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.u.i.ś., przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Realizacja planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w ust. 1 wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli: 1) przedsięwzięcie to może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony; 2) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 97 ust. 1 (art. 59 ust. 2 u.u.i.ś.).

Według art. 84 ust. 1 u.u.i.ś., w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożyć obowiązek wykonania działań, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b, w szczególności jeżeli wynikają one z postanowienia, o którym mowa w art. 63 ust. 2a (art. 84 ust. 1a, u.u.i.ś.). Zgodnie z art. 84 ust. 2 u.u.i.ś., charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Uzasadnienie decyzji, w której organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów k.p.a., powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś.).

Sąd dostrzega, że RDOŚ w [...] nie odniósł się szczegółowo do konkretnych uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., to jednak opisał najistotniejsze parametry przedsięwzięcia, w tym omówił proces technologiczny wydobywania gazu ziemnego i związane z tym oddziaływania, wskazując na przesłanki uzasadniające odstąpienie od obowiązku przeprowadzenia oceny o oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedmiotowego przedsięwzięcia. Sąd stwierdza, że uchybienie organu I instancji, dotyczące braku wyczerpującego uzasadnienia rozstrzygnięcia, na podstawie art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy i zostało konwalidowane przez organ odwoławczy. Analiza uwarunkowań określonych w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. została przedstawiona na stronach 19-34 zaskarżonej decyzji GDOŚ.

Nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia art. 10 i 28 k.p.a. oraz dotyczące nieprawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 74 ust. 3a u.u.i.ś., stroną postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Przez obszar ten rozumie się: 1) działki przylegające bezpośrednio do działek, na których ma być realizowane przedsięwzięcie; 2) działki, na których w wyniku realizacji lub funkcjonowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska; 3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem.

Art. 74 ust. 3a, u.u.i.ś. jako przepis szczególny zawęża krąg podmiotów będących stroną postępowania ustalanych generalnie na podstawie art. 28 k.p.a. Z powodu przedmiotu przedsięwzięcia (wydobywanie kopaliny ze złoża), organy prawidłowo uznały, że miejsce realizacji przedsięwzięcia stanowi obszar górniczy, natomiast obszarem oddziaływania jest teren górniczy. Zarzut pominięcia w toku postępowania podmiotu mającego przymiot strony, w toczącym się postępowaniu administracyjnym dotyczy okoliczności, o której mowa w art. 145 § 1 plkt 1 lit.b, p.p.s.a. Podmiot, który uznaje, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, co powoduje spełnienie przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest uprawniony do podnoszenia tego zarzutu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Dotyczy to również sądu rozstrzygającego sprawę ze skargi podmiotów biorących udział w postępowaniu, który z urzędu nie ma podstaw do dokonywania oceny odnoszącej się do tego, czy dany podmiot, który nie wniósł skargi, został pominięty w postępowaniu administracyjnym. Tylko od woli strony, która została pominięta w postępowaniu zależy, czy skorzysta z prawa do żądania wznowienia, ewentualnie podniesienia zarzutu zaistnienia przesłanki wznowieniowej w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Inne podmioty nie mają prawa do zastępowania uprawnionej osoby i korzystania z zarzutu wystąpienia podstaw do wznowienia, powołując się na to, że nie brały udziału w postępowaniu (por. wyrok NSA z 9 kwietnia 2019 r., sygn. II OSK 1259/17, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Granice terenu górniczego, tj. przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót zakładu górniczego (tzw. szkody górnicze) wyznacza decyzja koncesyjna na prowadzenie przedmiotowej działalności. Teren górniczy dla złoża gazu ziemnego [...] pokrywa się z obszarem górniczym.

Obszar górniczy o nazwie [...] został utworzony w decyzji Ministra Górnictwa i Energetyki nr [...] z 3 lipca 1990 r., a następnie zaktualizowany w decyzji z [...] maja 1993 r., którą Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa udzielił P. – [...] Zakładowi Górnictwa Nafty i Gazu z siedzibą w [...] (obecnie: P. S.A. z siedzibą w [...]) koncesji nr [...] na wydobywanie gazu ziemnego ze złoża [...], położonego na terenie miasta [...]. Koncesja ta była zmieniana decyzjami organów koncesyjnych. GDOŚ nie miał kompetencji w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu do określania terenu oddziaływania istniejącej od wielu lat kopalni gazu ziemnego. GDOŚ dokonał całościowej analizy dokumentacji sprawy oraz ocenił wpływ przedsięwzięcia na poszczególne składniki środowiska zgodnie z treścią art. 5 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 799 ze zm. dalej: p.o.ś.). Liczba stron niniejszego postępowania znacznie przekracza 20. Zgodnie z art. 74 ust. 3 u.u.i.ś., jeżeli liczba stron postępowania: 1) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, 2) w sprawie uchylenia lub zmiany, stwierdzenia nieważności, stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, o której mowa w pkt 1, lub wznowienia postępowania w sprawie tej decyzji - przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a.

Odnosząc do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. wskazać należy, że obwieszczeniem z 9 października 2017 r. RDOŚ w [...] poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy; obwieszczeniem z 24 listopada 2017 r., RDOŚ w [...] poinformował strony postępowania o wezwaniu inwestora pismem z 24 listopada 2017 r., do uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia; obwieszczeniem z 3 stycznia 2018 r., RDOŚ w [...] poinformował strony postępowania o wystąpieniu pismem z 3 stycznia 2018 r. do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] o wydanie opinii dotyczącej potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia; obwieszczeniem z 18 stycznia 2018 r., RDOŚ w [...] poinformował strony postępowania o: 1) przedłożeniu przez inwestora w dniu 27 grudnia 2017 r. uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia, 2) wydaniu przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] opinii z 9 stycznia 2018 r., o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, 3) wydaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. postanowienia w którym stwierdzono brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, 4) zgromadzeniu materiału dowodowego sprawy niezbędnego do wydania decyzji i możliwości zapoznania się z jego treścią; obwieszczeniem z 14 lutego 2018 r., RDOŚ w [...] poinformował strony postępowania o wydanej w dniu [...] lutego 2018 r. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; obwieszczeniem z 12 marca 2018 r., RDOŚ w [...] poinformował strony postępowania o przekazaniu dokumentacji sprawy do GDOŚ w związku z wniesionymi odwołaniami od decyzji z dnia [...] lutego 2018 r.; obwieszczeniem z 9 maja 2018 r., GDOŚ poinformował strony o wydanym postanowieniu z [...] maja 2018 r., stwierdzającym niedopuszczalność zażalenia Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] od decyzji RDOŚ w [...] z [...] lutego 2018 r., o środowiskowych uwarunkowaniach; obwieszczeniem z 19 czerwca 2018 r. GDOŚ poinformował strony o wydanym postanowieniu z [...] czerwca 2018 r. o odmowie wstrzymania wykonania natychmiastowej wykonalności decyzji RDOŚ w [...] z [...] lutego 2018 r.; obwieszczeniem z 24 września 2018 r., GDOŚ poinformował strony o wydanym postanowieniu z 18 września 2018 r. o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] do udziału na prawach strony w postępowaniu odwoławczym od decyzji RDOŚ w [...] z [...] lutego 2018 r.; obwieszczeniem z 2 października 2018 r. GDOŚ poinformował strony o wydanym postanowieniu z dnia [...] września 2018 r., o odmowie zawieszenia prowadzonego przez GDOŚ postępowania odwoławczego od decyzji RDOŚ w [...] z [...] lutego 2018 r.; zawiadomieniem z 14 listopada 2018 r., GDOŚ poinformował strony o wydanej decyzji z [...] listopada 2018 r.

Obwieszczenia RDOŚ w [...] były wywieszane na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu I instancji oraz zamieszczane na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej. Obwieszczenia były również wywieszane na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta [...] oraz na tablicy ogłoszeń i na ogrodzeniu w siedzibie Kopalni Gazu Ziemnego [...]. Obwieszczenia i zawiadomienia GDOŚ, oprócz ww. miejsc, były także wywieszane na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu II instancji oraz zamieszczane na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej GDOŚ.

Nie można zatem zgodzić się zarzutem, że strony postępowania nie były informowane o czynnościach podejmowanych przez organy orzekające w sprawie. Ponadto strony miały zapewnioną możliwość posiadania wiedzy na temat stanu sprawy i czynności podejmowanych przez orzekające w sprawie organy ochrony środowiska.

Nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia dyrektywy "PE 2011/92/UE" wskazać należy orzekające w sprawie organy prawidłowo zastosowały przepisy u.u.i.ś. oraz rozporządzenia RM z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71, dalej: rozporządzenie). W przepisach u.u.i.ś. ustawodawca dokonał wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz. Urz. WE L 175 z 05.07.1985, str. 40, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 1, str. 248 dyrektywa uchylona 17 lutego 2012 r.); 2) dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz. Urz. WE L 206 z 22.07.1992, str. 7, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, str. 102); 3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/42/WE z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (Dz. Urz. WE L 197 z 21.07.2001, str. 30; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 157); 4) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/4/WE z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz. Urz. WE L 41 z 14.02.2003, str. 26; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 375); 5) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/35/WE z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE (Dz. Urz. UE L 156 z 25.06.2003, str. 17; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 466); 6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/1/WE z dnia 15 stycznia 2008 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (Dz. Urz. UE L 24 z 29.01.2008, str. 8 dyrektywa ta została uchylona z dniem 7 stycznia 2014 r.); 7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz. Urz. UE L 164 z 25.06.2008, str. 19).

Odnosząc się do zarzutu przedstawionego w skardze R. D. dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach tylko dla wybranych elementów z zakresu działalności zakładu górniczego (jedynie w obrębie [...]), wyjaśnić należy, że w związku ze zbliżającym się upływem terminu obowiązywania koncesji nr [...]z 27 maja 1993 r. i planowaną kontynuacją eksploatacji złoża [...], inwestor wystąpił o przedłużenie okresu jej obowiązywania.

Podkreślenia w okolicznościach niniejszej sprawy wymaga, że wydobywanie gazu ziemnego w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia będzie się odbywać z wykorzystaniem istniejących obiektów i instalacji. Kopalnia Gazu Ziemnego [...] [...] prowadzi wydobycie gazu ziemnego, za pośrednictwem ośrodków technologicznych: Ośrodka Zbioru Gazu [...] Ośrodka Zbioru [...], Ośrodka Zbioru Gazu [...]. Na terenie obszaru i terenu górniczego "[...] znajdują się obiekty budowlane zakładu górniczego. Kopaliną podstawową wydobywaną ze złoża [...] jest wysokometanowy gaz ziemny, zakumulowany w osadach piaskowcowych i piaskowcowo-ilastych. Powyższe informacje zostały przedstawione z uzasadnieniu decyzji GDOŚ. Zarzut braku wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie i wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jedynie dla wybranych elementów z zakresu działalności zakładu górniczego, odnoszących się tylko do obiektów w obrębie Ośrodka Zbioru Gazu [...] nie zasługiwał na uwzględnienie. Orzekające w sprawie organy były związane zakresem wniosku wszczynającego postępowanie. Z tego powodu organ prawidłowo wydał decyzję dotyczącą przedsięwzięcia określonego we wniosku inwestora.

Podkreślenia wymaga w okolicznościach niniejszej sprawy, że działalność na złożu [...] prowadzona jest tylko w obrębie [...],[...],[...] oraz stref przyodwiertowych odwiertów eksploatacyjnych [...] -2, -5 do -11, -14, -15k i -21. Wydobywanie kopaliny ze złoża [...] odbywa się w obszarze górniczym, który pokrywa się z zasięgiem oddziaływania przedsięwzięcia.

Odnosząc się do zarzutu skargi I. P., że zaskarżona decyzja jest niespójna pod względem zakresu przedsięwzięcia z decyzją Wojewody [...] z [...] marca 1993 r. o ustaleniu lokalizacji zamierzenia inwestycyjnego pn. "Zagospodarowanie istniejących odwiertów eksploatacyjnych oraz budowa gazociągów kopalnianych i matanolociągów łączących odwierty z Ośrodkiem Zbioru i Przeróbki kopaliny dla Kopalni Gazu [...]", wskazać należy, że na str. 62 uzupełnienia Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia z grudnia 2017 r. jej autorzy odnieśli się do etapu realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, wskazując, że budowa Kopalni była realizowana etapami. Skarżąca nie wyjaśniła powodów, dla których uznała, że decyzja jest niespójna pod względem zakresu przedsięwzięcia z decyzją Wojewody [...] z [...] marca 1993 r. Z tych powodów zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie.

Skarżąca I. P. w skardze podnosi, że dla przedmiotowej przedsięwzięcia, powinien zostać sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, na co wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 2 grudnia 2009 r., sygn. akt: II SA/Rz 461/07. Skarżąca na str. 7 skargi wskazała, że organy orzekające w sprawie nie wzięły pod uwagę wytycznych zawartych w prawomocnym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt II SA/Rz 195/97, potwierdzonym "wyrokiem Sądu Najwyższego i przepisami prawa UE". Zdaniem skarżącej, teren górniczy kopalni [...]powinien być wyodrębniony jako obszar funkcjonalny. W powołanym w skardze I. P. na str. 7, wyroku z 2 grudnia 2009r., sygn. II SA/Rz 461/07, WSA w Rzeszowie stwierdził: I. niezgodność z prawem uchwały Rady Miasta z dnia 23 czerwca 1992 r. w sprawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta R. w części przewidującej możliwość budowy na Osiedlu Mieszkaniowym [...] nowych obiektów i urządzeń związanych z eksploatacją złóż gazu, II. stwierdził niezgodność z prawem uchwały Rady Miasta R. z dnia października 1994 r. w sprawie miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego Osiedla Mieszkaniowego [...] w R. w części przewidującej budowę Kopalni Gazu lub Ośrodka służącego do przygotowania, pomiaru i ekspedycji gazu, dalszych gazociągów na tym Osiedlu lub ich rozbudowy. Zdaniem WSA w [...], "Rada Miasta w ogóle nie wykazała, aby zwracała się do organów wymienionych w art. 3l ustawy o planowaniu przestrzennym z 1984 r. o uzgodnienie projektów przedmiotowych planów z tymi organami. W planie szczegółowym Osiedla [...] zamieszczono zakaz lokalizowania na tym obszarze obiektów uciążliwych dla środowiska za wyjątkiem budowy kopalni gazu oraz obiektów i urządzeń związanych z eksploatacją złóż gazu ziemnego. Nie ulega wątpliwości, że kopalnia gazu jest obiektem szkodliwym dla środowiska, zatem dopuszczenie takiej inwestycji koliduje z treścią art. 73 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska, który zabrania budowy lub rozbudowy w granicach administracyjnych miast zakładów produkcyjnych albo usługowych, stwarzających zagrożenie dla zdrowia ludzkiego i ograniczenia zawarte w tym przepisie powinny być uwzględnione w planach zagospodarowania przestrzennego. Na tę kwestię Rada Miasta nie zwróciła należytej uwagi. Wykazane uchybienia zdaniem Sądu były istotne i w konsekwencji doprowadziły do naruszenia uprawnień skarżących, przede wszystkim przez pozbawienie ich możliwości składania uwag i wniosków do założeń planu ogólnego, wniosków do projektu planu szczegółowego. Także skrócenie terminu ustawowego dotyczącego wyłożenia projektu planu szczegółowego do publicznego wglądu stanowi wyraźne naruszenie przepisów ustawy i tym samym narusza prawa skarżących. Brak uzgodnień projektów obu planów z organami wymienionymi w art. 31 ustawy o planowaniu przestrzennym z 1984 r. i dopuszczenie w planie szczegółowym do budowy inwestycji szkodliwej dla środowiska na terenie Miasta [...] stwarza uzasadnione wątpliwości co do legalności planowania, co jednocześnie godzi w uprawnienia skarżących. Z przedstawionych względów Sąd na podstawie art. 94 w zw. z art. 101 ust. 4 ustawy samorządowej stwierdził niezgodność zaskarżonych uchwał z prawem w części określonej w punkcie I i II wyroku. Sąd nie stwierdził nieważności częściowej tych uchwał, gdyż upłynął jeden rok od daty ich podjęcia."

Wytyczne zawarte w ww. orzeczeniu są skierowane do Rady Miasta i dotyczą planu zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnić należy, że kwestie dotyczące procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wykraczają poza zakres przedmiotowy kontrolowanej przez Sąd niniejszej sprawy oraz kompetencje GDOŚ w zakresie ocen oddziaływania na środowisko.

W niniejszej sprawie GDOŚ na podstawie art. 80 ust. 2 i 3 u.u.i.ś., prawidłowo dokonał oceny czy lokalizacja przedmiotowej przedsięwzięcia nie narusza ustaleń obowiązujących na terenie obszaru górniczego miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut skarżącej I.P. dotyczący tego że organy orzekające w sprawie nie uwzględniły "kompletu dokumentacji formalno-prawnej". W ocenie skarżącej, organy nie uwzględniły, faktu, że wokół odwiertów eksploatacyjnych oraz rurociągów technologicznych, łączących odwierty z Ośrodkiem Zbioru Gazu, winny być wyznaczone "strefy ograniczonego użytkowania". Zgodnie z art. 135 ust. 1 p.o.ś., jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaganej przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, albo z analizy porealizacyjnej wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to dla oczyszczalni ścieków, składowiska odpadów komunalnych, kompostowni, trasy komunikacyjnej, lotniska, linii i stacji elektroenergetycznej, obiektów sieci gazowej oraz instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej tworzy się obszar ograniczonego użytkowania. W myśl art. 135 ust. 2 p.o.ś., obszar ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub dla zakładów, lub innych obiektów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako takie przedsięwzięcie, tworzy sejmik województwa, w drodze uchwały. Obszar ograniczonego użytkowania dla zakładów lub innych obiektów, niewymienionych w ust. 2, tworzy rada powiatu w drodze uchwały (art. 135 ust. 3 p.o.ś.).

Z uwagi na to, że z akt sprawy wynika, że zakres oddziaływania przedsięwzięcia zamknie się w granicach terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny, nie było obowiązku utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania na terenie, do którego inwestor nie ma tytułu prawnego. Z treści cytowanych wyżej przepisów p.o.ś. wynika również, że zarówno RDOŚ w [...], jak i GDOŚ, nie są organami właściwymi do ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania. Zarzut dotyczący braku wyznaczenia strefy kontrolowanej nie jest zasadny, ponieważ zagadnienie wyznaczenia strefy kontrolowanej wykracza poza zakres decyzji środowiskowej oraz kompetencje orzekających w niniejszej sprawie organów ochrony środowiska.

Nie jest zasadny zarzut dotyczący tego, że organ rozstrzygnął sprawę na podstawie niekompletnego wniosku inwestora z uwagi na brak aktualnego wypisu z ewidencji gruntów, pochodzącego z Państwowego Zasobu Geodezyjno-Kartograficznego, obejmującego przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującego przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, ponieważ zgodnie z art. 74 ust. 1c, u.u.i.ś., jeżeli liczba stron w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, dla przedsięwzięć wymagających koncesji lub decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4-5, przedsięwzięć dotyczących urządzeń piętrzących I, II i III klasy budowli oraz inwestycji w zakresie terminalu, nie wymaga się dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6. Według art. 74 ust. 1 pkt 6 u.u.i.ś., do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: wypis z rejestru gruntów lub inny dokument, wydany przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, pozwalający na ustalenie stron postępowania, zawierający co najmniej numer działki ewidencyjnej oraz, o ile zostały ujawnione: numer jej księgi wieczystej, imię i nazwisko albo nazwę oraz adres podmiotu ewidencyjnego, obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, z zastrzeżeniem ust. 1a-1c.

Nie są zasadne zarzuty przedstawione w skardze I. P. dotyczące tego, że znajdujące się w aktach sprawy mapy nie zawierają stosownych klauzul, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z 8 lipca 2014 r. w sprawie sposobu i trybu uwierzytelniania przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 914) oraz zarzuty przedstawione w skardze R. D. dotyczące błędnego przyjęcia, że działalność na złożu [...] prowadzona jest tylko w obrębie [...],[...],[...] oraz stref przyodwiertowych odwiertów eksploatacyjnych [...]-2, -5 do -11, -14, -15k i -21 w sytuacji, gdy rurociągi przesyłowe kopalni gazu [...] z płynem złożowym oraz metanolem przebiegają prze grunt R. D. oraz uwzględnienia jako dowód w sprawie mapy nazwanej "ewidencja gruntów", która w rzeczywistości nie jest mapą ewidencyjną, bowiem nie pochodzi z "państwowego zasobu", ponieważ zgodnie art. 74 ust. 1 pkt 3 u.u.i.ś., do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b. W myśl art. 74 ust. 1 pkt 4 u.u.i.ś., do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: w przypadku przedsięwzięć wymagających koncesji lub decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4-5, prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiącej części składowej nieruchomości gruntowej, przedsięwzięć dotyczących urządzeń piętrzących I, II i III klasy budowli oraz inwestycji w zakresie terminalu, zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt 3 - mapę sytuacyjno-wysokościową sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

W przepisach prawa brak jest definicji ustawowej pojęcia mapa sytuacyjno-wysokościowa. Zgodnie ze znaczeniem językowym mapą sytuacyjno-wysokościową jest dowolna mapa uwzględniająca wyniki pomiarów sytuacyjnych (w poziomie) i wysokościowych (w pionie). Wymogi te spełnia każda mapa, która: zawiera dane sytuacyjno-wysokościowe, sporządzona jest w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek oraz obejmuje obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Treść § 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z 28 października 2015 r. w sprawie dokumentacji mierniczo geologicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1941) przewiduje, że mapy sytuacyjno-wysokościowe powierzchni w granicach terenu górniczego oraz mapy sytuacyjno-wysokościowe powierzchni w granicach terenu prowadzonej działalności są: 1) sporządzane przez osoby, o których mowa w art. 116 ust. 3 pkt 1 ustawy, przy użyciu danych, informacji lub materiałów uzyskanych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z art. art. 116 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, dokumentację mierniczo-geologiczną sporządza mierniczy górniczy, a w przypadku wydobywania kopalin metodą odkrywkową - także osoba posiadająca kwalifikacje zawodowe w zakresie geodezyjnych pomiarów sytuacyjno-wysokościowych. Przedmiotem przedsięwzięcia w kontrolowanej przez Sąd sprawie jest wydobywanie kopalin ze złoża metodą otworów wiertniczych, a zatem osobą uprawnioną do opracowania mapy sytuacyjno-wysokościowej jest mierniczy górniczy.

Zalegająca w aktach sprawy mapa sytuacyjno-wysokościowa, stanowiąca załącznik nr 4 do karty informacyjnej przedsięwzięcia z września 2017 r., została opracowana, a następnie podpisana i opatrzona pieczęcią J. K., której Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nadał uprawnienia nr [...] mierniczego górniczego w zakładach górniczych innych niż podziemne zakłady górnicze. J. K. figuruje w wykazie osób udostępnionym na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Wyższego Urzędu Górniczego, którym Prezes Wyższego Urzędu Górniczego stwierdził posiadanie kwalifikacji do wykonywania czynności mierniczego górniczego.

Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem, że dane których użyto do opracowania mapy sytuacyjno-wysokościowej nie pochodzą z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na przedmiotowej mapie znajduje się adnotacja o tym, że jest aktualna na dzień 5 czerwca 2017 r. Nie można podzielić zatem stanowiska skarżących, że w dokumentacji brakowało aktualnej mapy.

Wyjaśnić jednocześnie należy, że załącznik graficzny nr 5 do uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia z grudnia 2017 r. pn. "Mapa ewidencji gruntów", nie jest dokumentem, o którym mowa w art. 74 ust. 1 pkt 3 u.u.i.ś., tj. poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej. Powyższe opracowanie spełnia wymogi dokumentu wymienionego w art. 74 ust 1 pkt 3a, u.u.i.ś., tj. mapy w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Zgodnie z art. 62a ust. 1 u.u.i.ś., karta informacyjna przedsięwzięcia (dalej: KIP) powinna zawierać podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69, w szczególności dane o: 1) rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, 2) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą roślinną, 3) rodzaju technologii, 4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego, 5) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii, 6) rozwiązaniach chroniących środowisko, 7) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, 8) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko, 9) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, 10) wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, 11) przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, 12) ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej, 13) przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko, 14) pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko, przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.

Karcie informacyjnej przedsięwzięcia przypisuje się szczególną wartość dowodową. Podważenie jej treści (ustaleń) może nastąpić, co do zasady, jedynie przez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań środowiskowych, sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy KIP, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności z wnioskami zawartymi w KIP przedłożonej przez inwestora. Zastrzeżenia wobec przedłożonej KIP, aby nie były uznane za gołosłowne powinny zostać poparte na przykład ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady KIP.

Poświadczona przez właściwy organ kopia mapy ewidencyjnej nie jest wymagana jako załącznik do wniosku o wydanie decyzji dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Dołączone do wniosku o wydanie decyzji dla przedmiotowego przedsięwzięcia dokumenty mapowe nie są dokumentami, które wymagają uwierzytelniania przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, o których mowa w art. 12d ust. 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 poz. 2101). Nie jest zasadny zarzut skargi I. P. dotyczący tego, że GDOŚ nie uwzględnił w dokumentacji sprawy planu ruchu zakładu górniczego, co stanowi istotne uchybienie mające wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, że I. P. w postępowaniu odwoławczym zwróciła się do GDOŚ, aby organ ten wystąpił do Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z wnioskiem o wydanie odpisu planu ruchu zakładu górniczego [...] w części podstawowej i dodatkowo w części zakładu górniczego wraz z załącznikami. GDOŚ odniósł się do powyższego żądania skarżącej, na str. 36-37 zaskarżonej decyzji GDOŚ i wyjaśnił, że przepisy prawa nie nakładają na organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obowiązku analizowania i uwzględniania w wydawanym rozstrzygnięciu odpisu planu ruchu zakładu górniczego. Dokument ten nie jest wymagany zgodnie z przepisami u.u.i.ś., jako załącznik do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej. GDOŚ nie miał zatem obowiązku uzyskania tego dokumentu.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut I. P., że zaskarżona decyzja narusza art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i podstawowych wolności, ponieważ przepis ten nakłada obowiązku na sądy, a nie organy administracji. Przepis ten reguluje bowiem praw podmiotowe do rzetelnego procesu, którego nie mogły naruszyć orzekające w sprawie organy.

Nie jest zasadny zarzut I. P., że przedmiotowe przedsięwzięcie obejmuje swym zakresem prowadzenie nowych prac, w tym m.in. realizację odwiertu Z-16k, ponieważ z akt sprawy wynika, że zakres przedmiotowego przedsięwzięcia, nie obejmuje prowadzenie nowych prac. Przedmiotowe przedsięwzięcie odnosi się wyłącznie do istniejącego stanu i polega wyłącznie na przedłużeniu posiadanej przez wnioskodawcę koncesji.

Nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty w których, I. P. podnosi, że organy orzekające w sprawie nie wzięły pod uwagę wyników badań jakości powietrza, które wskazują na zanieczyszczenie terenu metalami ciężkimi oraz benzo(a)pirenem, bakteriami, wirusami i dioksynami, szczególnie szkodliwymi dla środowiska i zdrowia ludzi. I. P. wskazuje, że zanieczyszczenia powietrza i gleby przenikają do ujęć wód - studni kopanych, stanowiących źródła zaopatrzenia ludzi i zwierząt w wodę, których nie oznaczono w dokumentacji mapowej. Jej zdaniem, kopalina węglowodorowa jest rakotwórcza i mutagenna, a procesy przerobu kopaliny złoża [...] nie posiadają opinii Państwowego Zakładu Higieny.

Odnosząc się do tych zarzutów wskazać należy, że z KIP oraz jej uzupełnień wynika, że przedsięwzięcie nie spowoduje oddziaływań związanych z emisją wirusów i bakterii oraz zanieczyszczenia powietrza.

Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut dotyczący tego, że w toku postępowania nie uwzględniono dostępnych wyników badań jakości powietrza. Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, że na str. 22-23 uzupełnienia KIP z grudnia 2017 r., jej autorzy powołali się na wyniki modelowania zawarte w Programie ograniczenia niskiej emisji dla miasta [...] , stanowiącego załącznik do uchwały Rady Miasta [...] nr [...]z [...]maja 2015 r.

W trakcie normalnych warunków eksploatacji instalacji nie będą do powietrza emitowane gazy i pyły, które powodowałyby przekroczenia standardów jakości powietrza. Przedstawione zanieczyszczenia nie wynikają z emisji związanych ze spalaniem gazu, jak również prowadzonymi zabiegami w odwiertach, tj. pyłu PM2,5 i PM 10 i benzo(a)piren.

Na str. 44 uzupełnienia KIP z grudnia 2017 r. autorzy tego opracowania zaznaczyli, że podczas eksploatacji złoża do powietrza emitowane są niewielkie ilości zanieczyszczeń, powstające ze spalania gazu w kotłach służących do celów technologicznych i grzewczych, w wyniku pracy urządzeń napędzanych silnikami spalinowymi, syfonowania czy napełniania i rozładunku autocysterny. Prowadzenie regularnej kontroli stanu technicznego naziemnej części wyposażenia obiektów i urządzeń służących do eksploatacji oraz przygotowania gazu ziemnego do transportu, a także odwiertów zlokalizowanych na obszarze złoża gazu ziemnego Zalesie pozwala szybko wykryć wszelkie ewentualne nieprawidłowości i je usunąć.

W niniejszej sprawie, Inwestor uzyskał wszystkie wymagane prawem decyzje i pozwolenia. Poprawności funkcjonowania obiektów kopalnianych na obszarze złoża Zalesie potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy protokoły z kontroli przeprowadzonych przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...], Okręgowy Urząd Górniczy w [...], Państwową Inspekcję Pracy. W trakcie przeprowadzonych organy kontroli nie stwierdziły nieprawidłowości w funkcjonowaniu zakładu.

Odnosząc się do zarzutu braku opinii właściwego organu inspekcji sanitarnej wyjaśnić należy, że przepisy u.u.i.ś. nie przewidują obowiązku uzyskania opinii organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku z przedmiotowym przedsięwzięciem. Zgodnie z art. art. 64 ust. 1 pkt 2 u.u.i.ś., postanowienie dotyczące potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, o którym mowa w art. 63 ust. 1 i 2 u.u.i.ś., musi poprzedzać opinia organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej przed uzyskaniem decyzji wymienionych w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-23 u.u.i.ś. Przedmiotowe przedsięwzięcie wymaga decyzji na wydobywanie kopalin ze złóż, wyszczególnionej w art. 72 ust. 1 pkt 4 u.u.i.ś., a zatem nie mieści się w wyżej wskazanym katalogu decyzji.

Z akt sprawy nie wynika, aby istniało ryzyko zanieczyszczenia wód powierzchniowych, podziemnych i powierzchni ziemi. Prawidłowa eksploatacja złoża gazu ziemnego [...] nie stwarza takiego zagrożenia. Z akt sprawy wynika, że w warunkach bezawaryjnej pracy odwiertów nie istnieje niebezpieczeństwo kontaktu płynów złożowych z wodami wgłębnymi. Na str. 6-8 decyzji z 14 lutego 2018 r., RDOŚ w [...] scharakteryzował przedmiotowe przedsięwzięcie z punktu widzenia wpływu na środowisko gruntowo-wodne, wskazując, że działania prowadzone w ramach przedsięwzięcia nie mają znaczenia dla osiągnięcia celów środowiskowych wyznaczonych dla Jednolitych Części Wód Powierzchniowych (JCWT): "[...]" (kod [...]) oraz "[...]" (kod: [...]). Przedsięwzięcie nie pogorszy stanu Jednolitej Części Wód Podziemnych [...] nr [...] ([...]), ani nie wpłynie na osiągnięcie dobrego stanu wód.

Powyższe stanowisko RDOŚ w [...] potwierdzono w znajdującej się w aktach sprawy opinii Regionalnego Dyrektora Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z 9 stycznia 2018 r. Przedmiotowa opinia została wydana na podstawie art. 64 ust. 3 u.u.i.ś., w zw. z art. 397 ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r. poz. 1566). Organ Wód Polskich w ww. opinii stwierdził, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie jest wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. W opinii Regionalnego Dyrektora Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] stwierdzono, że obszar złoża [...] znajduje się poza granicami Głównych Zbiorników Wód Podziemnych (GZWP). Najbliżej tego złoża, tj. w odległości ok. 4,5 km od granic terenu i obszaru górniczego w kierunku północnym, zlokalizowany jest [...] nr [...]. Organ Wód Polskich wyjaśnił również, że w związku ze zbliżającym się terminem ważności koncesji eksploatacyjnej, wydanej dla przedmiotowego przedsięwzięcia, inwestor planuje jej przedłużenie. W ramach prac wydobywczych gazu ziemnego nie przewiduje się wykonania żadnych nowych przedsięwzięć. Planowane działania polegające na wydobyciu gazu dotyczą funkcjonujących odwiertów gazowych oraz infrastruktury kopalnianej.

Nie jest zasadny zarzut I.P. , że GDOŚ nie zajął stanowiska w kwestii budynków położonych w strefie zagrożenia wybuchem w związku z oddziaływanie zakładu górniczego, wykonanych bez zabezpieczeń przed szkodami górniczymi. Wbrew temu co twierdzi skarżąca stanowisko w tej sprawie GDOŚ przedstawił na str. 16-17 uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut skargi R. D. dotyczący braku należytego uzasadnienia nadającego zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności ponieważ RDOŚ w [...] należycie uzasadnił nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na str. 13-14. Prawidłowe uzasadnienia nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności znajduje się również na str. 8-9 uzasadnienia decyzji GDOŚ. RDOŚ w [...] w tym zakresie uwzględnił szczególny interes społeczno-gospodarczy oraz zbliżający się termin upływu ważności koncesji na wydobywanie gazu ziemnego ze złoża [...]. RDOŚ w [...] wskazał, że przedsięwzięcie służy realizacji interesu publicznego (dobru wspólnemu), które w tym przypadku obejmuje konieczność zapewnienia utrzymywania zapasów obowiązkowych i handlowych gazu, przeznaczonych do bilansowania systemu oraz do zapewnienia ciągłości dostaw gazu do odbiorców. Zgodzić należy się z RDOŚ w [...], że te przesłanki uzasadniają istnienie szczególnego interesu społecznego oraz wyjątkowo ważnego interesu strony.

Odnosząc się do zarzutu R. D., dotyczącego braku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, należy wyjaśnić, że dodatkowa analiza w tym zakresie, wykraczająca poza analizę objętą wnioskiem inwestora przedstawioną w dokumentacji sprawy, nie była potrzebna. W toku postępowania orzekające w sprawie organy zweryfikowały wpływ przedmiotowego przedsięwzięcia na komponenty środowiska przyrodniczego, w tym na obszary podlegające ochronie na podstawie ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2016 r., poz. 2134 ze zm.), znajdujące się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia. Z powodu, że niewielki fragment złoża [...] zlokalizowany jest w obrębie obszaru Natura 2000 [...], przedmiot oceny organów stanowiła również analiza wpływu na ten obszar. Z akt sprawy wynika, że dalsza eksploatacja złoża, która nie przewiduje zwiększenia wydobycia, ani rozbudowy infrastruktury technicznej nie będzie powodować dodatkowych uciążliwości. Z powodu braku zidentyfikowanych negatywnych oddziaływań na środowisko przyrodnicze, przedsięwzięcie nie będzie generować negatywnego wpływu również na obszary chronione, w tym obszary Natura 2000.

Nie można zgodzić się zarzutem skarżącego R. D., że błędnie organ I instancji przyjął, że odwiert Z9 jest nowym przedsięwzięciem i nie stanowi prac związanych z bieżącą eksploatacją Kopalni Gazu Ziemnego [...] Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, że na str. 3 decyzji z dnia [...] lutego 2018 r. RDOŚ w [...] określił, że na złożu [...] prowadzona jest działalność tylko w obrębie Ośrodka Zbioru Gazu [...] ([...]), Ośrodka Zbioru Gazu [...] 11 ([...]), Ośrodka Zbioru Gazu [...]-2,21 ([...]) oraz stref przedwiertowych odwiertów eksploatacyjnych [...]-2,-5,-6,-7,-8,-9,-10,-11 ,-14,-15k i -21. Dalej RDOŚ w [...] wyjaśnił, że w latach 1983-1987 odwiercono pozytywne odwierty [...] i [...], a w 1993 r. odwiercono odwiert [...]. W 2009 r. wykonany został ostatni z odwiertów eksploatacyjnych złoża odwiert [...]

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego R. D. dotyczący braku uwzględnienia w decyzji przebiegu procesu technologicznego, polegającego na transporcie metanolu z budynków tłoczni metanolu do odwiertów Z6, Z8, Z10 i Z14. Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy, że załącznikiem do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko jest KIP, która zgodnie z art. 62a u.u.i.ś., zawiera podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś., lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69 u.u.i.ś. Treść znajdujących się aktach sprawy dokumentów, w tym m.in. KIP z września 2017 r. wraz załącznikami oraz jej uzupełnienie z grudnia 2017 r. wraz załącznikami, opinia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z 9 stycznia 2017 r. uprawniała RDOŚ w [...] do stwierdzenia braku konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko w postanowieniu z 18 stycznia 2018 r.

Nie jest zasadny zarzut skarżącego R. D., że organ mylnie interpretuje procesy technologiczne, posługując się w zaskarżonej decyzji potoczną terminologią, nieprawidłowo wskazuje, że w odwiertach następuje wydobycie gazu zimnego, bowiem substancją wydobywaną jest płyn złożowy, z którego w dalszych procesach technologicznych pozyskiwany jest gaz w ośrodkach zbioru gazu. Według skarżącego, organ nie dokonał również charakterystyki płynu złożowego i nie przeanalizował czy jego wydobycie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Powyższy zarzut został podniesiony również w odwołaniu od decyzji RDOŚ w [...] z [...] lutego 2018 r. Do tego zarzutu GDOŚ odniósł się na str. 10-13 zaskarżonej decyzji z [...] listopada 2018 r. Sąd podziela stanowisko GDOŚ wyrażone w tej sprawie. GDOŚ na str. 11 uzasadnienia wyjaśnił, że wydobywane poszczególnymi odwiertami płyny złożowe (gaz ziemny i woda złożowa) transportowane są siecią rurociągów do ośrodków zbioru gazu. Rurociągi wykonane są na ciśnienie wyższe od zakładanego ciśnienia roboczego i podlegają regularnym kontrolom w trakcie prowadzenia eksploatacji. GDOŚ wyjaśnił także, że woda złożowa zagospodarowywana jest przede wszystkim przez zatłaczanie do górotworu w ramach koncesji eksploatacyjnych, w celu intensyfikacji wydobycia.

Sąd nie uwzględnił wniosków przedstawionych w skargach dotyczących przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Odnosząc się do tych wniosków wskazać należy, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. przepisu wynika, że: po pierwsze - powyższy przepis stwarza sądowi jedynie możliwość przeprowadzenia postępowania dowodowego, a nie nakłada na niego takiego obowiązku, po drugie - przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest możliwe, jeżeli łącznie spełnione są dwa warunki: gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Podstawowym zatem warunkiem przeprowadzenia uzupełniającego postępowania, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a., jest niezbędność dowodu z dokumentu dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. Odnosząc się do wniosku I. P. wskazać należy, że Opracowanie K. Sp. z o.o. pt.: "Analizy terenów pól górniczych należących do Kopalni Gazu Ziemnego [...] w [...] pod kątem Bezpieczeństwa i Higieny Pracy dla wszelkiej działalności prowadzonej na tym terenie" nie zostało opatrzone podpisami jego autorów. Z tego względu nie można traktować, że osoby wymienione z imienia i nazwiska na stronie tytułowej ww. dokumentu prywatnego złożyły oświadczenie co do prawdziwości informacji zawartych w dokumencie. Wskazać należy, że środkiem dowodowym może być taki materiał, który umożliwia dowodzenie, a więc pozwała na przekonanie się o istnieniu lub nieistnieniu oznaczonych faktów, a tym samym o prawdziwości twierdzeń o tych faktach. Wyjaśnić dodatkowo należy, że zagadnienia dotyczące przepisów BHP wykraczają poza zakres przedmiotowy niniejszej sprawy oraz przepisów u.u.i.ś. dotyczących ocen oddziaływania na środowisko. Zdaniem Sądu, dokumenty wymienione w skardze pozostają bez związku z przedmiotowym postępowaniem oraz nie są niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości.

Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego R. D. o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego na okoliczność, że działalność na złożu [...] prowadzona jest na gruntach stanowiących jego własność. Kwestia ta nie stanowi nowej okoliczności w sprawie. W toku prowadzonego postępowania GDOŚ, dokonał analizy interesu prawnego osób wnoszących odwołanie, w tym m. in. R. D. i prawidłowo ustalił, że skarżący posiada status strony. Przedłożone przez skarżącego materiały potwierdzają prawidłowość ustaleń dokonanych w toku postępowania odwoławczego w zakresie statusu skarżącego jako strony postępowania.

W ocenie Sądu, GDOŚ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa materialnego i procesowego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargi.