Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1998/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

F. Spółka z o.o. z siedzibą w W., dalej: "Spółka", "Strona" lub "Skarżąca" złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, którą nałożono na nią karę pieniężną w wysokości ... złotych.

W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, jakie dla Skarżącej może spowodować wykonanie decyzji. Do skargi załączono dokumentację finansową obrazującą kondycję gospodarczą Spółki w 2013 r.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. tut. Sąd wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia ... marca 2015 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie i zwrot uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu zażalenia organ wskazał przede wszystkim, że do oceny spełnienia w postępowaniu przesłanek do zastosowania instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym Spółki. Tymczasem Strona nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Organ podkreślił, że wniosek został złożony w dniu 1 kwietnia 2015 r., a wykazana sytuacja majątkowa Skarżącej dotyczyła okresu do końca 2013 r.

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II GZ 792/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 30 czerwca 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organ słusznie podniósł w zażaleniu, że Sąd I instancji nie zbadał aktualnej sytuacji finansowej Spółki. Zauważono, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został złożony 1 kwietnia 2015 r., a przedstawione dokumenty obrazowały stan majątkowy Spółki w 2013 r. W ocenie NSA powyższe oznaczało, że w aktach sądowych nie było dokumentów obrazujących sytuację majątkową Spółki, w konsekwencji WSA nie mógł ich przeanalizować w kontekście przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Pismem z dnia 4 marca 2016 r. Skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do wniosku załączyła dokumentację finansową, m. in. sprawozdanie finansowe za 2014 r., rachunek zysków i strat na dzień 30 listopada 2015 r., oraz bilans sporządzony na dzień 30 listopada 2015 r.

Uzasadniając wniosek wskazała, że zapłata kwoty określonej w decyzji będzie dla niej bardzo dotkliwa, a uiszczenie jej może spowodować znaczną szkodę w posiadanym majątku, której następstwa mogą być nieodwracalne. Jak zaznaczyła, choć 2014 rok zakończył się zyskiem w wysokości ... zł, to już pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości ... zł. Spółka podniosła również, że rok 2013 zakończyła zyskiem netto w wysokości ... zł, zaś rok 2014 zyskiem netto ... zł, co wskazuje na stale pogarszającą się kondycję finansową Spółki, dla której najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych (79%) oraz gry na automatach w salonach gier (18%), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną (2,5%).

Skarżąca podniosła nadto, iż w latach 2014-2015 wygasły wszystkie posiadane przez nią zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach, co spowodowało regres w jej kondycji finansowej, zaś obecnie pozostał jej jedynie marginalny segment kasynowy, niezdolny do generowania występujących do tej pory przychodów.

Spółka wskazała również, iż toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych za prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia. Wskazała, że obecna wysokość nałożonych kar wynosi ... zł, a zatem stanowi kwotę pieniężną, której zapłata w istotny sposób wpłynęłaby na możliwości płatnicze strony w realiach gospodarczych wyznaczonych przedmiotem jej działalności. Dodała, iż terminy płatności kar pieniężnych mogą następować po sobie w krótkich odstępach czasu, a konieczność ich jednorazowego uiszczenia znacząco wpłynie na wynik finansowy Spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższej regulacji wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważone z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie – w tym przypadku decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich, realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne.

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.

Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt administracji – decyzja, jest aktem podlegającym wykonaniu – czy nadaje się do wykonania. Po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić czy strona skarżąca w sposób przekonujący wykazała przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Po trzecie czy owe przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie Sądu wniosek Strony jest zasadny. Spółka nadesłała do akt sprawy szereg dokumentów dotyczących jej kondycji finansowej (m.in. bilans oraz rachunek zysków i strat na dzień 30 listopada 2015 r., sprawozdania finansowe za lata 2014 -2013). Przedstawiła również informacje z zakresu prowadzonych wobec Spółki postępowań w przedmiocie kar pieniężnych (znajdujących się w toku, jak i zakończonych), w tym także łącznej wysokości nałożonych kar, jak również działań podjętych przez organy podatkowe w celu ich wyegzekwowania. Nadesłane dokumenty w powiązaniu z wyjaśnieniami Strony pozwalały na ocenę, czy w sprawie istnieją podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Skarżąca upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd Skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji (... zł), bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, w łącznej kwocie ... zł (stan na dzień złożenia wniosku). Biorąc pod uwagę wskazany zysk Spółki za 2014 r., tj. ... zł, fakt, że pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości ... zł oraz, że wygaśnięcie w latach 2014-2015 wszystkich zezwoleń na punkty gry na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach spowodowało regres w kondycji finansowej strony, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa Skarżącej.

Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak podała Skarżąca, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 30 września 2014 r. sygn. akt II GZ 497/14 oraz w postanowieniu z 4 listopada 2014 r. sygn. akt II GZ 730/14).

Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej.

W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.