Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 139/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 73 § 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2139/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2139/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2019 r., w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych.

Sąd I instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia z dnia 9 października 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie odebrał przesyłki z ww. wezwaniem, pomimo jej dwukrotnego awizowania przez operatora pocztowego w dniach 22 i 30 października 2019 r. WSA po sprawdzeniu w ewidencji księgowej dotyczącej opłat sądowych stwierdził, że do dnia 28 listopada 2019 r. nie wpłynęła na rachunek Sądu żadna opłata z tytułu wpisu od skargi w niniejszej sprawie. W związku z powyższym stwierdzono, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd nie uiścił wpisu od skargi i na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm., dalej zwana; "p.p.s.a.") skargę odrzucono.

Od powyższego orzeczenia skarżący wywiódł zażalenie, wskazując, że nie wiedział o przesyłce z Sądu, gdyż nie odnalazł jej w skrzynce pocztowej i z tego powodu opłata nie została dokonana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje ustalenie, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie uiścił wpisu sądowego, co skutkowało odrzuceniem skargi. Kwestią sporną pozostaje natomiast skuteczność doręczenia wezwania do dokonania tej czynności.

Wobec tak zakreślonej kwestii spornej należy wskazać, że do skutecznego doręczenia pisma zawierającego wezwanie do uzupełnienia braków skargi doszło w trybie doręczenia zastępczego, o którym stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Stosownie do art. 73 § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Ww. przepisy stwarzają możliwość skorzystania przez sąd administracyjny z instytucji tzw. "fikcji" doręczenia. Oznacza to, że pismo "fizycznie" nie dociera do adresata, ale doręczyciel podejmuje odpowiednie, przewidziane powołanymi przepisami, próby doręczenia przesyłki, o czym informuje sąd w postaci właściwych adnotacji na zwróconej do nadawcy przesyłce. W takiej sytuacji sąd może ustalić, że pismo zostało skutecznie doręczone. Domniemanie to może zostać obalone przez stronę jeśli wykaże, że nie zostały zachowane warunki skuteczności doręczenia zastępczego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie podważył skuteczności doręczenia zastępczego. Znajdujące się w aktach sprawy informacja o umieszczeniu zawiadomienia (o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej) w oddawczej skrzynce pocztowej jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Strona, chcąc udowodnić okoliczność przeciwną od wynikającej z dokumentu urzędowego, powinna przedstawić na to dowód. Z kopert jak również ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy wynika, że pierwszą próbę doręczenia przesyłki listonosz podjął 22 października 2019 r., a następnie przesyłkę pozostawił w urzędzie pocztowym. Zawiadomienie o tym fakcie pozostawił w skrzynce listowej. Świadczy o tym druk zwrotnego potwierdzenia odbioru opatrzony datą, podpisem listonosza oraz urzędową pieczęcią z datownikiem Urzędu Pocztowego. Powtórne awizowanie nastąpiło 30 października 2019 r., o czym świadczy umieszczona na kopercie pieczęć zawierająca datę oraz podpis doręczyciela. Zwrot do nadawcy nastąpił 7 listopada 2019 r., co również zostało potwierdzone stosowną pieczęcią i podpisem. Okoliczności te nie zostały w żaden sposób podważone przez skarżącego. Za skuteczny przeciwdowód nie mogą zostać uznane wyłącznie gołosłowne twierdzenia skarżącego. Argumentacja zmierzająca do obalenia domniemania skuteczności doręczenia zastępczego jedynie na podstawie ogólnego twierdzenia o braku przesyłki w skrzynce pocztowej na listy nie mogła odnieść zamierzonego skutku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że WSA prawidłowo stwierdził, iż skarżący w ustawowym terminie nie uiścił wpisu sądowego od skargi, mimo prawidłowego wezwania, trafnie uznanego za skutecznie doręczone. W takiej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.