Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 226/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na pismo Urzędu Miasta T. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

[...]r. J.K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej.

W uzasadnieniu wskazał, że otrzymał pismo z Urzędu Miasta T. z dnia [...]r. nr [...] odmawiające dokonania zmiany w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...] ze względu na brak opłaty. Do skargi zostało dołączone pismo, które zawiera pouczenie, że przysługuje od niego prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta T. wskazał na podstawy prawne, w oparciu o które, jego zdaniem sporna opłata winna być pobierana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Przepis ten stanowi w § 1, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W § 3 natomiast przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na pismo Urzędu Miasta.

Odnosząc to do realiów niniejszej sprawy należy wskazać skarżącemu, a przede wszystkim organowi, że w niniejszej sprawie w dniu [...]r zapadła decyzja Prezydenta Miasta T. nr [...], odmawiająca dokonania zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...], zgłoszonej przez skarżącego - z uwagi na brak opłaty za zgłoszenie. Decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...]r. nr [...]. Strona została pouczona o możliwości wniesienia skargi od tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Jak wynika z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które wpłynęło do Sądu [...]r. J.K. nie wniósł odwołania od decyzji Kolegium. W tym stanie rzeczy decyzja Kolegium jest prawomocna i podlega wykonaniu, a odmowa wykonania decyzji i zaprezentowanie swojego poglądu w zaskarżonym piśmie przez organ administracji jest nieprawidłowe. Należy stwierdzić, że zarówno pismo Urzędu Miasta T. z dnia [...]r. jak i zawarte w nim pouczenie o możliwości zaskarżenia go do Sądu nie są zgodne z obowiązującymi przepisami.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przedmiotową skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.