Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 118/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
658
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w części
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 52 par. 1 i 2art. 161ar. 1 pkt 3, art. 154 par. 6, aet. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37 par. 1, art. art. 36 par. 1, art. 35, art. 10 par. 1, art. 12
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie 1. umarza postępowanie w sprawie bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. wymierza Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie 1000 zł (jeden tysiąc złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2012 r. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy w prowadzeniu postępowania administracyjnego o sygn. [...], a po stwierdzeniu nieważności decyzji, postępowania prowadzonego pod sygn. [...] w przedmiocie nakazania wykonania na działce nr [...] urządzeń zapobiegających szkodom. Szkody polegają na zmianie stanu wody na gruncie i mają wpływ na grunty sąsiednie.

Skarżąca wniosła o zobowiązanie Wójta Gminy do 1. merytorycznego zakończenia postępowania, 2. stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz 3. o nałożenie grzywny na Wójta Gminy.

W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła Wójtowi rażące naruszenie terminów do załatwiania sprawy i podejmowanie przez organ czynności pozorowanych lub zbędnych, prowadzących do nieuzasadnionego przedłużenia załatwiania sprawy. Wskazała, że wniosek o wszczęcie postępowania złożyła w dniu 2 listopada 2010r., natomiast organ zawiadomił właścicieli działki nr [...] o wszczęciu postępowania dopiero w dniu 8 kwietnia 2011r. Postępowanie zakończono wydaniem decyzji nakazowej przez Wójta Gminy z dnia 27 maja 2011r. nr [...] skierowanej do właścicieli działki nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze - decyzją z dnia 25 sierpnia 2011r. nr [...], stwierdziło nieważność decyzji nr [...]. Po stwierdzeniu nieważności ww. decyzji Wójt w dniu 16 lipca 2012r., a więc po upływie roku, z urzędu wszczął postępowanie dotyczące m.in. działki nr [...], które na dzień wniesienia skargi nie zostało zakończone. Od dnia 16 lipca 2012r. organ nie dokonał żadnych czynności w sprawie. Skarżąca podniosła, że już od czerwca 2010r. informowała Wójta o zalewaniu i podtapianiu jej gospodarstwa rolnego przez nowowybudowane osiedle domów jednorodzinnych, jednak Wójt przez wiele miesięcy nie podejmował działań w kwestii uregulowania zaburzonych stosunków wodnych na gruntach rolnych. Natomiast podjęte postępowanie, jak podniosła skarżąca, było prowadzone w sposób opisany w skardze.

Skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie organ w sposób rażący nie dopełnił swoich obowiązków określonych w art. 35 i 36 kpa.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy uznał skargę za zasadną i stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 35 i 36 kpa, określił, że termin zakończenia postępowania w sprawie [...] nastąpi do dnia 15 stycznia 2013r. oraz wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uznanie skargi.

W uzasadnieniu organ potwierdził, że na wniosek skarżącej z dnia 16 listopada 2010r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie nr [...] na podstawie art. 29 ustawy Prawo wodne, w sprawie przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom. Postępowanie administracyjne wobec właścicieli działki nr [...] zostało wszczęte w dniu 8 kwietnia 2011r., po ustaleniu, że właściciele tej działki rozpoczęli proces inwestycyjny - takiego ustalenia dokonano w dniu 14 stycznia 2011r.

Wójt wyjaśnił, że po stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia 27 maja 2011r. decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 sierpnia 2011r., zarządzeniem z 30 września 2011r. powołał komisję w celu bieżącego dokonania przeglądu przedmiotowego terenu i ustalenia stanu faktycznego. Przeglądu dokonano 7 października 2011r. Następnie, celem ustalenia, czy faktycznie zostały na omawianym terenie wykonane studnie chłonne oraz czy w prawidłowy sposób odprowadzają wodę, Wójt uznał za konieczne powołanie w sprawie kolejnego biegłego. Biegły ustalił, że w omawianym podłożu występują warunki uniemożliwiające wykonanie studni chłonnych z uwagi na budowę gruntów. Następnie w dniu 23 marca 2012 roku Wójt poinformował wszystkie strony prowadzonego postępowania o możliwości zapoznania się z nowym materiałem dowodowym, jakim jest nowa opinia geotechniczna. Zdaniem Wójta, jedynym rozwiązaniem toczącego się postępowania będzie wybudowanie kanalizacji deszczowej wzdłuż ulicy M., jednakże decyzja w tej kwestii należy do radnych Gminy [...].

Wójt wskazał, że mając na względzie powyższe oraz wobec zgłaszanych przez właścicieli zabudowanych działek informacji, że studnie chłonne nie przyjmują wody opadowej, z uwagi na treść kolejnej opinii biegłego, w której stwierdzono, że budowa studni chłonnej jako urządzenia zapobiegającego zalewaniu terenów sąsiednich nie spełni wymagań, oraz z uwagi na wykonane odkrywki, podczas których stwierdzono występowanie drenarki w terenie, w dniu 17 lipca 2012r. ponownie wszczęto postępowanie m.in. wobec właścicieli działki nr [...]. Zatem nowe postępowanie administracyjne w stosunku do właścicieli działki nr [...] toczy się od 17 lipca 2012r. Wójt podał, że postępowanie w sprawie nie zostało zakończone z uwagi na konieczność powołania kolejnego biegłego w celu sporządzenia opinii określającej w sposób jednoznaczny możliwość odprowadzania wód opadowych. Wykonanie opinii zlecono w dniu 26 listopada 2012r., po kilkutygodniowym prowadzeniu rozmów z biegłymi z uwagi na trudność i złożoność sprawy, z terminem wykonania opinii do 15 grudnia 2012r. Pismem z dnia 5 grudni 2012r. organ poinformował strony o zmianie terminu załatwienia sprawy, przedłużając ten termin do 15 stycznia 2013r.

Przy piśmie procesowym z dnia 26 kwietnia 2013r. Wójt Gminy załączył decyzję kończącą postępowanie administracyjne prowadzone pod sygnaturą [...], na które skarżąca wniosła skargę do Sądu w przedmiocie bezczynności Wójta. Powołując się na powyższe organ wniósł o umorzenie postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W piśmie procesowym z dnia 6 maja 2013r, skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, powołując się m.in. na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których stwierdzono, że art. 149 § 1 p.p.s.a. ustanawia niezależne od siebie przesłanki, które stanowią odrębną podstawę orzekania dotyczącą zobowiązania organu do wydania aktu i odrębną podstawę orzekania-stwierdzenia rażącego charakteru przewlekłości (bezczynności), podniosła, że brak zobowiązania organu do wydania aktu, nie wyklucza orzekania w przedmiocie rażącego charakteru przewlekłości (bezczynności).

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów - między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności

Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego - wyrażoną

w art. 12 kpa, organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. W myśl przepisu art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zgodnie zaś z art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

W sytuacji, gdy organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w ww. terminach, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu.

Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności.

Wniesienie skargi na bezczynność organu do wojewódzkiego sądu administracyjnego dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. Z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika bowiem, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Z akt administracyjnych nadesłanych przez organ wynika, że skarżąca w dniu 19 stycznia 2012r. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie wskazując, że domaga się wyznaczenia Wójtowi Gminy terminu załatwienia sprawy dotyczącej zalewania jej działki, prowadzonej przez organ po wydaniu przez Kolegium decyzji z dnia 25 sierpnia 2011r., nr [...]. Zatem należało uznać, że skarżąca wyczerpała tryb z art. 37 k.p.a.

W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wydania rozstrzygnięcia w sprawie wydania przez Wójta Gminy decyzji dotyczącej nakazania przywrócenia właściwych stosunków wodnych na działce nr [...] lub wykonania na nieruchomości urządzeń zapobiegającym szkodom polegającym na zalewaniu terenów sąsiednich prowadzonej przez Wójta Gminy pod aktualnym numerem [...].

Postępowanie w tej sprawie - zgodnie z treścią "zawiadomienia o wszczęciu postępowania" z dnia 8 kwietnia 2011r. (k-70 akt administracyjnych nr [...]) zostało wszczęte na wniosek skarżącej z dnia 2 listopada 2010r. Z akt wynika, że sprawa dotyczy nakazania w trybie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005r., nr 239, poz. 2019 ze zm.)przywrócenia właściwych stosunków wodnych na działce nr [...] w G., gmina U. lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom polegających na zalewaniu terenów sąsiednich. Rozpoznając sprawę Wójt Gminy wydał w dniu 27 maja 2011r. decyzję nr [...]., w której nakazał S. i D. J. przywrócenie właściwych stosunków wodnych na działce nr [...], położonej w obrębie geodezyjnym G., gmina U. lub wykonanie na tej działce urządzeń zapobiegającym ww. szkodom w terminie 1 miesiąca od daty uprawomocnienia się tej decyzji. Na skutek odwołania S. i D. J. od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 25 sierpnia 2011r. stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy U. Decyzja ta wraz z aktami została przekazana Wójtowi w dniu 7 października 2011r.

W toku rozpatrywania sprawy, po wydaniu ww. decyzji przez Kolegium, Wójt Gminy w dniu 30 września 2011r., wydał zarządzenie o powołaniu komisji do przeprowadzenia przeglądu działek położonych przy ulicy M.j w G., w tym działki nr [...] w związku z przedmiotowym postępowaniem. Następnie - w dniu 7 października 2011r. - dokonano przeglądu ww. działek, po czym nastąpił nieuzasadniony okres bezczynności organu, trwający do dnia 25 stycznia 2012 r. (a zatem przez trzy miesiące), kiedy to sporządzono notatkę urzędową na okoliczność ustalenia dalszego toku postępowania. W notatce tej wskazano na konieczność uzyskania informacji ze Starostwa Powiatowego w S. o prowadzonych badaniach gruntowych w okolicach ulicy M., a ponadto wskazano na konieczność zlecenia wykonania badań i uzyskania stosownej opinii, po czym ustalony zostanie dalszy tok postępowania.

Nadto w aktach administracyjnych znajduje się opinia geotechniczna z lutego 2012r., dotycząca rozpoznania warunków gruntowo-wodnych w podłożu działek położonych w G., przy ulicy M., w celu zbadania możliwości wykonania studni chłonnych, (brak jest dokumentu zlecenia wykonania opinii). Z akt sprawy wynika nadto, że w dniu 23 marca 2012r. organ wystosował do właścicieli działek, w tym do skarżącej, pismo informujące, że w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym nakazującym przywrócenie właściwych stosunków wodnych na działce nr [...] po dokonaniu przeglądu działek, zlecono uprawnionemu geologowi wykonanie badań geotechnicznych, które to badania zostały wykonane. Organ ww. piśmie poinformował, że stosownie do art. 10 k.p.a. strony mogą zapoznać się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, a następnie złożyć wnioski i uwagi w terminie 7 dni.

Następnie po upływie kolejnych 4 miesięcy organ pismem z dnia 16 lipca 2012r. zawiadomił strony, w tym skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie o sygn. [...] dotyczącej wydania na podstawie art. 29 Prawa wodnego, decyzji nakazującej wykonanie na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...], położonych w obrębie geodezyjnym G. urządzeń zapobiegających szkodom, polegających na zmianie stanu wody na gruncie. Nadto do akt administracyjnych zostało złożone zapytania ofertowe z dnia 20 września 2012r. dotyczące sporządzenia opinii w przedmiocie warunków hydrologicznych na obszarze objętym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy U. – obręb G. oraz zlecenie z dnia 26 listopada 2012r. dotyczące wykonania opinii w przedmiocie możliwości odprowadzania wód opadowych z realizowanych i istniejących działek budowlanych, położonych w G., w okolicach ul. M. Pismem z dnia 5 grudnia 2012r. Wójt poinformował strony, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy nowy termin jej załatwienia wyznacza na 15 stycznia 2013r.

W dniu 28 marca 2013r. Wójt Gminy wydał decyzję w sprawie [...], dotyczącą m.in. działki nr [...].

O stanie bezczynności organu w sprawie administracyjnej świadczy brak jej rozstrzygnięcia w terminach wskazanych w art. 35 kpa. Przyjmując, że sprawa ma charakter skomplikowany, to i tak termin wskazany w art. 35 został znacznie przekroczony.

Z przytoczonych powyżej okoliczności wynika, że Wójt Gminy pozostawał w bezczynności. Sprawa nakazania w trybie art.29 Prawa wodnego wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom na działce nr [...] toczyła się od listopada 2010r., formalne wszczęcie postępowania nastąpiło w dniu 8 kwietnia 2011r., po wydaniu decyzji przez SKO w dniu 25 sierpnia 2011r. również minęły przytoczone wyżej terminy na załatwienie sprawy poprzez wydanie rozstrzygnięcie w sprawie. Po dokonanym w dniu 7 października 2011r. przeglądzie działek organ pozostawał w bezczynności do stycznia 2012r. , a następnie faktycznie przez cały 2012r. Z akt sprawy nie wynika czy i jakie przeszkody uniemożliwiały organowi podejmowanie czynności w sprawie. Po sporządzeniu opinii z lutego 2012r. organ pozostawał w bezczynności przez szereg miesięcy. Po załączeniu do akt sprawy opinii geotechnicznej z lutego 2012r. organ nie podejmował w sprawie żadnych czynności wyjaśniających. Natomiast w dniu 23 marca 2012r., Wójt Gminy dokonał zawiadomienia stron w trybie art. 10 § 1 k.p.a. W zawiadomieniu tym powołano się na prowadzone postępowanie w sprawie przywrócenie właściwych stosunków wodnych na działce nr [...] i wskazano na możliwość zapoznania się ze sporządzoną opinią biegłego. Skoro organ skierował do stron zawiadomienie w trybie art. 10 § 1 k.p.a., to należy wnioskować, że uznał, iż zebrał materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Pomimo tego, organ nadal nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie lecz w dniu 16 lipca 2012r.zawiadomił właścicieli nieruchomości o wszczęciu postępowania w sprawie pod sygn. [...], a następnie po upływie kolejnych miesięcy w dniu 26 listopada 2012r. zlecił wykonanie kolejnej opinii sprawie.

W tych okolicznościach sprawa skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy - polegającą na nierozpatrzenia jej wniosku z dnia 2 listopada 2010r. o podjęcie działań związanych przywróceniem właściwych stosunków wodnych, była uzasadniona.

Z uwagi na to, że bezczynność Wójta Gminy ustała wraz z wydaniem ww. decyzji z dnia 28 marca 2013r., postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wraz z wyznaczeniem terminu stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z punktem 1 sentencji wyroku.

Wydanie przez organ, którego bezczynność była przedmiotem skargi, rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie, nie powoduje jednak, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w całości. Art. 149 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2).

Z przepisu tego wynika, że rozstrzygając skargę na bezczynność sąd podjąć może trzy rozstrzygnięcia – odnośnie zobowiązania organu do dokonania czynności, odnośnie tego czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz odnośnie wymierzenia organowi grzywny. W przypadku bezprzedmiotowości nałożenia na organ zobowiązania do dokonania czynności z uwagi na jej wykonanie, sąd winien rozstrzygnąć pozostałe przewidziane w przepisie kwestie. Na poparcie tezy o możliwości orzeczenia o kwestii rażącego naruszenia prawa, mimo zakończenia stanu bezczynności organu, wskazać należy, że w art. 54 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że organ, którego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, uwzględniając skargę w zakresie swojej właściwości, stwierdza jednocześnie czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W tym wypadku wydanie aktu i ustanie stanu bezczynności nie powoduje braku konieczności orzeczenia o rażącym naruszeniu prawa. Analogicznie oceniać trzeba sytuację unormowaną w art. 149 p.p.s.a.

Zatem wydanie przez organ decyzji w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi do sądu, nie zwalnia wojewódzkiego sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.ps.a., w zakresie orzekania czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz od obowiązku rozważenia ewentualnej zasadności wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu.

Sąd uznał, że opisana wyżej bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Powyższe zostało przyznane przez organ w jego odpowiedzi na skargę.

Z przytoczonych na wstępie przepisów art. 12 i art. 35 § 1 i 3 k.p.a. wynika, że Wójt Gminy winien rozpoznać wniosek skarżącej w ciągu miesiąca od dnia otrzymania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 sierpnia 2011r., uwzględniając złożony charakter sprawy, termin ten mógł zostać przesunięty do końca miesiąca listopada 2011r. Tymczasem jedynie pierwsze czynności w sprawie organ podjął niezwłocznie, tj. w dniu 7 października 2011r. (przeprowadzenie przeglądu nieruchomości). Następnie w lutym 2012r. została sporządzona opinia geotechniczna, przy czym z akt sprawy nie wynika kiedy zlecono jej wykonanie. Według oświadczenia organu zawartego w piśmie skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2012r. zlecenia dokonano dopiero w dniu 10 lutego 2012r., a więc po kilku miesiącach bezczynności organu w sprawie. Od lutego 2012r. organ pozostawał bezczynny, gdyż z przedstawionego wyżej stanu faktycznego wynika, że żadne czynności mające na celu załatwienie sprawy nie były podejmowane do listopada 2012r. Podkreślić przy tym należy, że nie występowały żadne okoliczności uzasadniające wstrzymywanie biegu postępowania, zaś organ zaniechał zawiadomienia stron o niezałatwieniu sprawy w terminie w trybie art. 36 k.p.a. i nie wskazał nowego terminu jej załatwienia do miesiąca grudnia 2012r.

Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, w punkcie drugim sentencji wyroku, stwierdził, że bezczynność Wójta Gminy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ opisana powyżej bezczynność organu narusza w sposób rażący art. 12 i art. 35 § 1 i 3 k.p.a.

Powyższe ustalenia Sądu skutkowały wymierzeniem organowi, w punkcie trzecim sentencji wyroku, na wniosek skarżącej, grzywny na podstawie

art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. w kwocie 1000 zł. Sąd uznał, że grzywna w tym wymiarze spełni funkcję zarówno represyjną, jak i prewencyjną.

Wysokość grzywny Sąd ustalił mając na uwadze treść art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. Wprawdzie zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, to wymierzając grzywnę w wysokości 1000 zł, a więc poniżej średniego wynagrodzenia, Sąd wziął pod uwagę, że do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie, Wójt Gminy rozstrzygnął sprawę decyzją z dnia 28 marca 2013r.