Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 297/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi M. J. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 19 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r., nr [...], 2. zasądza od Prezesa Sądu Okręgowego na rzecz skarżącego M. J. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. M. J. zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o udzielenie informacji publicznej na piśmie poprzez podanie, "czy SSR M. P. P. zna osobiście Burmistrza Miasta A. F., jeżeli tak to od kiedy trwa ta znajomość i jaki ma charakter".

Decyzją z dnia 24 stycznia 2013 r. nr [...] Prezes Sądu Rejonowego odmówił udzielenia M. J. żądanej informacji stwierdzając, że informacja ta nie jest informacją publiczną podlegającą udostępnieniu w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Osobista znajomość SSR z A. F. nie jest informacją mającą związek z pełnieniem funkcji sędziego, w tym o warunkach powierzania i wykonywania funkcji i dlatego też jej ujawnienie stanowiłoby naruszenie prywatności, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy. Konstytucyjne prawo do prywatności, wyrażone w art. 47 Konstytucji RP, przysługuje zaś każdemu a zatem również osobie wykonującej funkcje publiczne, z pewnymi ograniczeniami, które jednak w tej sprawie nie zachodzą. Ponadto w sądzie nie jest prowadzony żaden wykaz dotyczący sędziów lub innych pracowników wskazujący na ich znajomości z innymi osobami i dlatego też organ ten nie jest zobowiązany do udzielenia takich informacji.

Od decyzji odwołanie wniósł M. J., domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania w sprawie. Zarzucił naruszenie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej – poprzez jego błędną wykładnię polegającą na wydaniu decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy przepis prawa nie przewiduje takiej formy załatwienia sprawy.

Rozpatrujący odwołanie Prezes Sądu Okręgowego decyzją z dnia 19 lutego 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wskazując, że art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nakazuje w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej formę decyzji.

Na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego M. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.

Skarżący zarzuca organowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej – poprzez nieuchylenie wydanej bez podstawy prawnej decyzji Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r. i nieumorzenie postępowania administracyjnego w skutek błędnego nieuwzględnienia zarzutu odwołania dotyczącego naruszenia art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto zarzuca naruszenie art. 107 § 3 kpa w związku z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez brak uzasadnienia faktycznego oraz prawnego w zaskarżonej decyzji, z podaniem jej podstawy prawnej, przywołaniem treści stosownych przepisów oraz wyjaśnieniem (wraz dokonaniem prawidłowej wykładni) zastosowanych przepisów prawa, co w konsekwencji spowodowało rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz stosownie do pkt 2 stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego i stosownie do pkt 3 stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach.

Kontroli sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Prezes Sądu Okręgowego z dnia 19 lutego 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013 r. nr [...] o odmowie udzielenia M. J. przytoczonej na wstępie informacji.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przyczyna uzasadniająca stwierdzenie nieważności opisanych decyzji określona w art. 156 § 1 pkt 3 kpa, stanowiącym o stwierdzeniu nieważności decyzji która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją administracyjną.

Po przeprowadzeniu dowodu z akt sprawy o sygn. II SA/Gd 294/13 Sąd ustalił, że sprawa z wniosku M. J. o udostępnienie informacji publicznej na piśmie poprzez podanie czy SSR M. P. P. zna osobiście A. F., jeżeli tak od kiedy trwa znajomość i jaki ma charakter została rozpoznana przez Prezesa Sądu Okręgowego decyzją z dnia 19 lutego 2013r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Sądu Rejonowego z dnia 24 stycznia 2013r. nr [...]. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013r. sygn. akt II SA/Gd 294/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 19 lutego nr [...].

Zatem w rozpoznawanej sprawie miało miejsce ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie.

Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 pkt 3 kpa nieważność decyzji zachodzi, gdy dotyczy ona sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Nieważność decyzji z powyższej podstawy zachodzi w przypadku stwierdzenia tożsamości sprawy rozstrzygniętej po sobie dwoma decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Tożsamość będzie istniała, gdy w sprawie występują te same podmioty, gdy dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym. Nie ulega wątpliwości, że taka tożsamość zachodzi w rozpatrywanym stanie faktycznym. Skoro postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej skarżącemu, na jego wyżej opisany wniosek zostało zakończone decyzją Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 19 lutego 2013r. nr [...], to nie było dopuszczalne ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie, z tego samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonego przez tę samą osobę. Zachodzi zatem tożsamość przedmiotowej sprawy ze sprawą już rozpoznaną.

Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Sądu Rejonowego.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 tej ustawy, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 200 zł stanowiącą równowartość uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.