Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 206/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i Ł. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów do zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. P. i Ł. P. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...], uchylająca decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r. Nr [...]

/w przedmiocie uwzględnienia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo – kartograficznym obrębu [...], jednostka ewidencyjna J. względem działek nr 1120/2, 1120/4, 1120/5, 1120/6 i 1125/1/ oraz przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Odpisy zarządzenia z dnia 7 marca 2013 r. o wezwaniu do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. wraz z wezwaniem do usunięcia jej braków formalnych (nadesłania 1 jej odpisu) zostały doręczone każdemu ze skarżących w dniu 14 marca 2013 r., czego dowodem są zalegające

w aktach sprawy zwrotne potwierdzenia ich odbioru.

W oznaczonym terminie został uzupełniony brak formalny skargi, a J. P. wnioskiem złożonym na obowiązującym osoby fizyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularzu PPF zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego; na mocy postanowienia referendarza sądowego WSA w Rzeszowie zostało mu przyznane prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych ponad wysokość 50 zł. i ustanowiono dla niego radcę prawnego (wyznaczonego następnie w osobie r.pr. A. S. przez Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych [...]).

W wyniku powyższego, J. P. za pośrednictwem reprezentującego go pełnomocnika, zarządzeniem z dnia 21 maja 2013 r. został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w części nie objętej zwolnieniem, tj. 50 zł. Odpis tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi 23 maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy).

Mimo rygoru wskazanego zarówno w wezwaniu z dnia 7 marca 2013 r. (skutecznego względem Ł. P.) jak i 21 maja 2013 r. (wywierającego skutek względem J. P.), że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi, nie został on przez nich we wskazanym terminie i wymaganej wysokości opłacony /ostatnim dniem tego terminu był dla Ł. P. 21 marca 2013 r., zaś dla J. P. 31 maja 2013 r. - z uwagi na wypadający 30 maja 2013 r. dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu w takiej sytuacji uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy – art. 83 § 2 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.

Zgodnie z art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skoro zatem skarżący nie zastosowali się do doręczonych im wezwań (odpisów zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu) i nie opłacili we wskazanym terminie wpisu od skargi (Ł. P. w kwocie 200 zł., zaś J. P. w kwocie 50 zł.), wniesiona przez nich skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu (ubocznie należy podkreślić, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy tylko przez J. P. nie miało wpływu na wymóg terminowego wywiązania się z obowiązku uiszczenia wpisu w pełnej jego wysokości przez Ł. P.).

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.