Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 218/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: par. 13, par. 13r
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.),, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych powstały szkody spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w A. z dnia [...].02.2019 r. nr [...], 2. zasądza od Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz T. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2019 roku, nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w A. odmówił T. K. przyznania pomocy finansowej ze względu na powstałe szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi. Uzasadniając swą decyzję Kierownik wskazał, że pomoc finansowa producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowanych wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi udzielana jest w oparciu o § 13 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U 2015 poz. 187 ze zm.), dalej "Rozporządzenie z 27 stycznia 2015 r.", dotycząca szkód w uprawach rolnych spowodowanych wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi, powstałych na powierzchni uprawy obejmującej co najmniej 30% danej uprawy, przysługuje temu producentowi rolnemu, który w związku z wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego doznał szkody oszacowanej w protokole sporządzonym przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce ich wystąpienia. Podał, że w przypadku śmierci producenta rolnego przed złożeniem wniosku, w sytuacji, gdy jego współposiadacz prowadził zgodnie ze zmarłym gospodarstwo rolne, jest on uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie pomocy w całości, w obowiązującym terminie składania wniosków, po uprzednim uzyskaniu numeru identyfikacyjnego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów. Kierownik wskazał, że T. K. dostarczyła akt poświadczenia dziedziczenia, z którego wynika, że jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego po zmarłym S. S., jednak jak wynika z analizy dołączonego aktu notarialnego o numerze [...] dokonanej przez organ I instancji - nie była współposiadaczem tego gospodarstwa za jego życia, dlatego też należało odmówić jej przyznania pomocy finansowej ze względu na powstałe w 2018 r. szkody.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła T. K. podnosząc, że odmowa przyznania jej pomocy finansowej stanowi naruszenie jej praw. Wskazała, że w wyniku dziedziczenia nabyła po zmarłym zarówno prawa jak i obowiązki - zobowiązania, jakie pozostawił S. S. zostały opłacone, a pomoc, o jaką wnioskuje, jest jej należna. Podniosła, że nie była współposiadaczem gospodarstwa rolnego za życia ww., ale stała się jego współwłaścicielką po jego śmierci. W wyniku suszy w 2018 r. wartość odziedziczonego gospodarstwa rolnego jak i zebrane plony w znacznym stopniu uległy obniżeniu. Z uwagi na powyższe Skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie jej sprawy, gdyż w ww. decyzji nie wskazano podstawy prawnej, z której wynika, że spadkobiercy nie przysługuje prawo do uzyskania pomocy z powodu szkody w uprawach rolnych spowodowanych wystąpieniem suszy, które nabył zmarły S. S., zgodnie z protokołem oszacowania strat znajdującym się w aktach przedmiotowej sprawy.

Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w A. z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...], o odmowie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi - szkody na powierzchni uprawy, obejmujące co najmniej 30% i mniej niż 70% danej uprawy. W jego ocenie ww. decyzja Kierownika jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a zebrany w sprawie materiał dowodowy został oceniony prawidłowo, przy uwzględnieniu znaczenia i wartości poszczególnych dokumentów zgromadzonych w sprawie.

Organ ustalił, że do Biura Powiatowego ARiMR w A. w dniu [...] listopada 2018 r. wpłynął wniosek T. K. o przyznanie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowanych wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi, obejmujące co najmniej 30% i mniej niż 70 % danej uprawy, do powierzchni 18,21 ha. Do wniosku strona dołączyła protokół z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego poniesionych przez S. S., akt poświadczenia dziedziczenia po zmarłym S. S. oraz oświadczenia współspadkobierców o wyrażeniu zgody na wstąpienie T. K. w miejsce spadkodawcy i przyznanie jej płatności bezpośrednich lub płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW).

Powołując się na przepisy Rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. Dyrektor wskazał, że mając na celu zrekompensowanie strat poniesionych w wyniku niekorzystnych czynników pogodowych ustawodawca umożliwił ubieganie się o pomoc producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym wystąpiły szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi. W ocenie Dyrektora powyższe oznacza, że prawo do ubiegania się o przedmiotową pomoc mają posiadacze gospodarstwa rolnego, którzy ponieśli konsekwencje suszy, a jak wynika z akt przedmiotowej sprawy – S. S. był jedynym posiadaczem gospodarstwa rolnego, które poniosło straty w wyniku suszy. Organ ustalił, że Skarżąca nie była współposiadaczem gospodarstwa rolnego, lecz nabyła je wraz z rodzeństwem po śmierci ww. S. S. nie składał natomiast wniosku o przyznanie mu pomocy finansowej, wobec czego Skarżąca nie posiada uprawnienia do ubiegania się o tę pomoc.

Odnosząc się do złożonego przez stronę skarżącą odwołania Dyrektor wskazał, że nie zawiera ono żadnych wyjaśnień ani argumentów, jakie mogłyby uzasadnić zmianę decyzji organu I instancji, a zatem nie zasługiwało na uwzględnienie.

Na powyższą decyzję T. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Podniosła, że nie jest prawdą, że S. S. nie składał wniosku o przyznanie pomocy finansowej, ponieważ w dniu [...] czerwca 2018 roku zgłosił on poniesioną szkodę, czego skutkiem był protokół z oszacowania i zakresu szkód, co zapoczątkowało procedurę ubiegania się o pomoc finansową. Z uwagi jednak na to, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyjmowała wnioski od dnia 25 września 2018 r. niemożliwe było jego złożenie przez ww., gdyż zmarł w dniu [...] września 2018 r. i dlatego też to Skarżąca, jako spadkobierca i kontynuator działalności rolniczej prowadzonej przez zmarłego na jego gospodarstwie rolnym, dopełniła tego obowiązku. W ocenie strony organy nie wyjaśniły w sposób dostateczny dlaczego uznały, że skarżąca jako spadkobierca nie była uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej do gruntów, na których wystąpiły w 2018 szkody spowodowane suszą.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2018.2107 ze zm.) w związku z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302) dalej "ustawa p.p.s.a.", kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi - szkody na powierzchni uprawy, obejmujące co najmniej 30% i mniej niż 70% danej uprawy.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, iż narusza ona przepisy prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a stwierdzone uchybienia dotyczą również decyzji ją poprzedzającej.

Spór w sprawie dotyczy oceny zasadności odmowy T. K. przyznania pomocy finansowej, o którą wystąpiła na podstawie § 13r Rozporządzenia z 27 stycznia 2015 r. kierując do organu wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi.

Ustalony przez organ stan faktyczny, na tle którego zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie, nie jest sporny.

Odmawiając przyznania pomocy finansowej organ podkreślił następujące okoliczności: straty zostały poniesione przez S. S., brata skarżącej, który zmarł w dniu [...] września 2018 r. Wnioskodawczyni nie przysługiwała pomoc finansowa do gruntów, na których wystąpiły szkody spowodowane suszą, bowiem nie była ona współposiadaczem przedmiotowego gospodarstwa rolnego za życia brata. Szkoda na ww. gruntach została zgłoszona w dniu [...] czerwca 2018 r. przez S. S., który jednak nie złożył następnie wniosku o przyznanie pomocy finansowej.

Skarżąca twierdzi, że jako spadkobierca rolnika, w którego gospodarstwie wystąpiły szkody komisyjnie oszacowane z udziałem spadkodawcy, ma prawo do otrzymania wnioskowanego wsparcia, ponieważ poniosła ona straty związane z wystąpieniem suszy.

Wskazać należy, że zasady udzielania żądanej przez skarżącą pomocy uregulowano w kolejnych przepisach § 13r ust. 1 – 12 Rozporządzenia z 27 stycznia 2015r.

Zgodnie z § 13r ust. 1 ww. aktu prawnego w 2018 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu:

1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

2) w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy;

3) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej (§ 13r ust. 4). Przywołany przepis zawiera również w ust 6 wyliczenie załączników, jakie należy złożyć wraz z wnioskiem. Wśród nich wymieniono m.in. kopię protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5, który poza informacjami, o których mowa w § 5 ust. 8, zawiera informacje o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi.

Producentem rolnym natomiast – w świetle definicji zawartej w art. 3 pkt. 3 ustawy z 18 grudnia 2013r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 1853) – jest osoba fizyczna będąca m.in. rolnikiem w rozumieniu art. 4 ust 1 lit. a rozporządzenia nr 1307/2013. Sięgając do treści tego przepisu podnieść należy, że rolnik oznacza osobę fizyczną (...) której gospodarstwo rolne położone jest na obszarze objętym zakresem terytorialnym traktatów (...) oraz która prowadzi działalność rolniczą. Gospodarstwo rolne natomiast oznacza wszystkie jednostki wykorzystywane do działalności rolniczej i zarządzane przez rolnika, znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego (art. 4 ust 1 lit. b rozporządzenia nr 1307/2013).

Przepis § 13r ust. 1 – 12 Rozporządzenia określa zatem warunki jakie muszą być spełnione, ażeby możliwe było przyznanie pomocy na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi.

Należy zwrócić uwagę, iż objęta powyższym przepisem pomoc zależna jest od wystąpienia szkody na gruncie. Jak wynika wprost z treści przywołanego przepisu wśród warunków jej przyznania jest uprzednie powstanie szkód w gospodarstwie rolnym spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi. Pomoc ta jest zatem przypisana do konkretnej nieruchomości i związana z powstałymi na niej szkodami, nie zaś do osoby. Innymi słowy, istotą tej pomocy jest rekompensata strat, które wystąpiły w uprawach rolnych.

Wskazać należy, iż postępowanie o udzielenie pomocy finansowej na podstawie § 13r rozporządzenia zostaje zainicjowane wnioskiem strony – producenta rolnego, a datą jego wszczęcia jest dzień doręczenia żądania organowi. To zatem od tej daty można miarodajnie ocenić zaistnienie przesłanek, od spełnienia których jest uzależniona pomoc. Jako wadliwe należy uznać zatem stanowisko organu, który za punkt wyjścia do oceny czy skarżącej należy się przedmiotowa pomoc, obiera moment wystąpienia suszy oraz to, kto na tamten moment był posiadaczem bądź współposiadaczem dotkniętego żywiołem gospodarstwa rolnego. Powyższe nie wynika również z treści przepisu prawa stosowanego przez organ. Błędnym jest tym samym stanowisko organu, że kluczowym jest ustalenie, czy za życia brata strony, w okresie, kiedy wystąpiły szkody, istniało współposiadanie przedmiotowego gospodarstwa rolnego.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż analiza znajdującego w sprawie zastosowanie § 13r ust. 1 – 12 Rozporządzenia prowadzi do wniosku, że przesłanką warunkującą otrzymanie pomocy nie jest tożsamość osoby posiadającej gospodarstwo rolne w dniu wystąpienia suszy i wnioskodawcy. Wśród elementów podlegających badaniu, a świadczących o możliwości ubiegania się o pomoc, nie wymieniono obowiązku posiadania bądź współposiadania gospodarstwa przez wnioskującego w czasie wystąpienia szkody. Błędnym było zatem przyjęcie przez organ, że okoliczność, iż wnioskodawczyni nie była współposiadaczem gospodarstwa rolnego za życia S. S. wyklucza możliwość ubiegania się przez nią o pomoc finansową dla tego gospodarstwa.

Jednym z załączników, jaki należy dołączyć do wniosku jest kopia protokołu oszacowania szkód. Ze stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że T. K. załączyła do złożonego przez siebie wniosku protokół, który spełniał określone prawem kryteria. Protokół z oszacowania zakresu i wysokości szkód nr [...], wystawiony dla producenta rolnego S. S. zmarłego, obrazuje, że przedmiotowa szkoda została przez niego zgłoszona w dniu [...] czerwca 2018 r. W wyniku powyższego, w dniu [...] lipca 2018 roku, powołana w tym celu komisja przeprowadziła oszacowanie szkód na miejscu, tj. w przedmiotowym gospodarstwie rolnym. Jako datę wystąpienia szkód wskazano datę od 1 kwietnia 2018 r. do 20 czerwca 2018 r. Należy zwrócić uwagę, że wobec śmierci brata S. S. przed rozpoczęciem się terminu przyjmowania wniosków o przyznanie pomocy finansowej, tj. przed dniem 25 września 2018 r., to skarżąca, za zgodą współspadkobierców, kontynuuje działalność rolniczą na jego gospodarstwie rolnym, a zatem to ona złożyła wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, którym wnioskodawczyni bez wątpieniem jest, o czym świadczy nadany jej w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności numer ewidencyjny - 074807403.

Uwzględniając powyższe, oraz mając na względzie charakter pomocy, związanej z powstaniem szkód w uprawach rolnych, należy przyjąć, iż prawo do ubiegania się o pomoc przysługuje każdoczesnemu właścicielowi gruntów dotkniętych szkodą, jednakże, aby ją otrzymać musi on spełniać określone przepisem § 13r Rozporządzenia przesłanki.

Błędna wykładnia przepisu prawa materialnego – tj. §13r ust 1-6 Rozporządzenia, polegająca na przyjęciu przez organ, że w sytuacji śmierci producenta rolnego przed złożeniem wniosku, jego następca prawny jest uprawniony do złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu poniesionej szkody tylko w wypadku, gdy prowadził wspólnie ze zmarłym gospodarstwo rolne, sprawiła, że organy zaniechały ustalenia prawidłowego i pełnego stanu faktycznego, który byłby podstawą do wydania rozstrzygnięcia w zakresie wniosku strony. Należało bowiem zbadać, czy T. K. występując o pomoc finansową spełnia przesłanki tę pomoc warunkujące, a mianowicie: czy jest producentem rolnym, czy został jej nadany numer identyfikacyjny, zgodnie ze wskazanymi przepisami oraz czy nieruchomości objęte wnioskiem (a uprzednio dotknięte suszą powodującą szkody) weszły w skład jej gospodarstwa rolnego, a także czy jest mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014. W tym celu należało ustalić w szczególności, czy w zakresie odziedziczonych nieruchomości kontynuuje prowadzenie na nich działalności rolniczej. O powyższym świadczyć będzie między innymi ustalenie, czy wstąpiła w uprawnienia spadkodawcy w zakresie przyznania płatności do tych nieruchomości. Organy nie dokonały żadnych ustaleń w powyższym zakresie, a były one niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącej. Dopiero po ustaleniu w trakcie toczącego się postępowania wyżej wskazanych okoliczności organ będzie w stanie ocenić, czy wnioskodawczyni spełnia objęte przepisem prawa materialnego przesłanki skutkujące przyznaniem pomocy finansowej.

Podkreślenia wymaga, że sama okoliczność nabycia spadku po S. S. nie jest przesądzająca w sprawie. O przyznaniu pomocy nie decyduje bowiem prawo własności przysługujące do objętych wnioskiem nieruchomości, lecz ziszczenie się określonych w §13r ust 1 i nast. przesłanek.

T. K. wystąpiła samodzielnie z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej, obejmując nim nieruchomość, na której susza spowodowała szkodę i która stanowią jej współwłasność, jako jednej z 5 spadkobierców brata. Jak bowiem wynika z aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia [...] października 2018 r., Repertorium A numer [...], na podstawie ustawy spadek po zmarłym nabyło jego rodzeństwo: T. K., R. J., M. T., D. B. oraz H. S. – w częściach po 1/5 każdy. Ze znajdujących się w aktach sprawy oświadczeń rodzeństwa wnioskodawczyni wynika, że wyrazili oni zgodę na wstąpienie przez nią w miejsce spadkodawcy i przyznanie jej płatności bezpośrednich lub płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (płatność ONW). Jednakże o zasadności złożonego wniosku będzie świadczył wynik przeprowadzonego ponownie przez organ postępowania w zakresie spełnienia przez Skarżącą warunków, niezbędnych do otrzymania wnioskowanej pomocy.

Końcowo wskazać należy, że nie znajduje odzwierciedlenia w aktach przedmiotowej sprawy stwierdzenie organów, że na podstawie ww. aktu notarialnego poświadczającego dziedziczenie ustawowe po zmarłym organy te ustaliły, że S. S. za życia prowadził gospodarstwo rolne samodzielnie i nie miał współposiadaczy. W ocenie sądu bowiem z ww. dokumentu wynika jedynie fakt, iż piątka rodzeństwa odziedziczyła spadek po nim w równych częściach. Nie ma tam odniesienia do części składowych przedmiotowego spadku ani o tym, kto nim dysponował lub je współposiadał za jego życia zmarłego – w związku z tym takie stwierdzenie organów ARiMR było w ocenie sądu zbyt daleko idące i nie znajduje odzwierciedlenia w zebranym w przedmiotowej sprawie materiale dowodowym.

Reasumując, Sąd uznaje, że organy ARiMR naruszyły § 13r ust. 1-6 Rozporządzenia poprzez błędną jego wykładnię, która doprowadziła do zaniechania przeprowadzenia niezbędnych ustaleń stanu faktycznego sprawy, zmierzających do rozpoznania wniosku skarżącej. Doszło zatem do naruszenia również przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1 k.p.a., które znajdują zastosowanie w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 10a ust 6 pkt. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 2137) przepisów ust 1-5, wyłączających stosowanie m.in. art. 7 i 77 k.p.a. nie stosuje się do postępowań rozstrzyganych w drodze decyzji, na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 4 ust 6 tej ustawy. Przepis ten dotyczy zatem postępowań zainicjowanych wnioskami o udzielenie pomocy finansowej w oparciu o § 13r ust. 1 Rozporządzenia z 27 stycznia 2015r.

Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, a na podstawie art. 135 tej ustawy, również decyzję organu I instancji (pkt 1 sentencji wyroku).

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a., zasądzając od Dyrektora na rzecz skarżącej 200 zł, co stanowi kwotę uiszczonego przez nią wpisu od skargi.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wykładnię przedstawioną we wcześniejszych fragmentach uzasadnienia i dokona dalszych ustaleń w sprawie, mających na celu wyjaśnienie spełnienia bądź nie przez wnioskodawczynię T. K. przesłanek do otrzymania żądanej pomocy.

.