Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 662/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 czerwca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić wniosek W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

W postanowieniu z dnia 7 czerwca 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, na mocy którego na skarżącego została nałożona grzywna w kwocie 10 000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego.

W skardze na powyższe postanowienie organu odwoławczego skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd. Jak podał wnioskodawca, uzasadniając swój wniosek, brak wstrzymania wykonania aktu spowoduje konieczność poniesienia przez niego znacznego wydatku na rozbiórkę przedmiotowego obiektu. Ponadto, jeśli sąd uwzględni skargę, wnioskodawca będzie zmuszony ponieść kolejny wydatek w celu przywrócenia obiektu. Niezależnie od tego, skarżący narażany jest na ponoszenie wydatków związanych z opłatami sądowymi od wnoszonych skarg. Zdaniem strony, postępowanie organów administracji jest niezgodne z art. 9 k.p.a., który stanowi, że organy czuwają, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, winien wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt, iż zaskarżone postanowienie dotyczy grzywny w celu przymuszenia nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania tegoż aktu. Zasadność wstrzymania takiego postanowienia uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych aktów, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, że istotą ochrony tymczasowej (wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji/postanowienia) jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, LexPolonica).

W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Nie uwiarygodnił bowiem, by wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia spowodowało bezpośrednio jakąkolwiek szkodę w jego majątku, a tym bardziej szkodę o charakterze znacznym lub trudne do odwrócenia skutki, które to okoliczności wymagają konkretnego umotywowanie przez wnioskodawcę. Skarżący tymczasem poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że wykonanie decyzji "spowoduje konieczność poniesienia znaczącego wydatku", związanego z rozbiórką, a potem przywróceniem obiektu, a także z opłaceniem wpisu od ewentualnej skargi wniesionej do sądu. Twierdzeń tych wnioskodawca jednak w żaden sposób nie umotywował, nie wskazał też konkretnej wysokości wydatków, ani też nie odniósł ich do swojej sytuacji materialnej. Ponadto, wskazywane wydatki, które zdaniem skarżącego zobowiązany jest ponieść, są w dużej mierze hipotetyczne – dotyczy to zwłaszcza ewentualnego wydatku w celu przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego.

W ocenie sądu zatem, w sytuacji, gdy skarżący nie wykazał istnienia w odniesieniu do swojej konkretnej sytuacji przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu, zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności decyzji ostatecznej, byłoby nieuzasadnionym jej nadużyciem.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.