Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 317/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Dnia 23 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.Z. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy Nr 2 w Ł. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 71/06 p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. LF


UZASADNIENIE

III SA/Łd 317/07

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę W.Z. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy Nr 2 w Ł. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 71/06. Następnie skarżący zwrócił się do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, zawierającym oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną M.Z. oraz dwójką dzieci: 26-letnim Ł.Z. i 24-letnią A.Z. Skarżący podał, iż obecnie jest bez pracy, zabezpiecza jedynie medycznie zwody A. Obowiązki te wykonuje na umowę zlecenie, jednakże jest ich mało i są okresowe, dlatego tez ciężko mu ustalić realne dochody. Żona skarżącego jest na emeryturze, otrzymuje miesięcznie 1400 zł. Dzieci studiują i nie osiągają dochodów. Łączny dochód rodziny skarżący określił na 2000 zł miesięcznie. Skarżący, oprócz domu o powierzchni 220 m-, nie wykazał żadnego majątku. Ze złożonego oświadczenia wynika również, że skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym

Z uwagi na fakt, iż oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 3 października 2007 r., wezwano stronę do:

- złożenia odpisu rocznego zeznania podatkowego za 2006 rok, zarówno własnego jak i żony M.Z.;

- złożenia odpisów umów zlecenia, zawartych z A w ostatnich 6 miesiącach, a także zaświadczenia o dochodach M.Z.;

- złożenia wyciągów i wykazów z posiadanych przez skarżącego oraz jego żonę kont i lokat bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy;

- określenia udokumentowanych wydatków ponoszonych na utrzymanie (w tym wydatków na studia dzieci, utrzymanie domu, ewentualne koszty leczenia, leki, itp.)

w terminie 14 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

Wezwanie zostało uznane za doręczone skarżącemu w dniu 25 października 2007 r. Skarżący do dnia dzisiejszego nie dostarczył wymaganych dokumentów i wyjaśnień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie może ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Odnosząc się do wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, a tym samym wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć należy, iż stosownie do powołanych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena zdolności płatniczych nie sprowadza się bowiem tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 roku o sygn. akt GZ 71/04).

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd stanął na stanowisku, że brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznać należy za niewystarczające. Skarżący nie potrafił bowiem dokładnie określić swoich dochodów z umów zlecenia z A. W celu ich ustalenia Sąd wezwał skarżącego do nadesłania dokumentów, które umożliwiłyby ustalenie tych dochodów (roczne zeznanie podatkowe, wyciągi bankowe). Skarżący nie wykazał również żadnych wydatków, które przecież zmuszony jest ponosić, jak choćby na utrzymanie dwójki studiujących dzieci, czy kosztów związanych z eksploatacją dużego, 220-metrowego, domu. Wydatki te niewątpliwie nie są małe, a z doświadczenia życiowego wynika, iż wykazane przez skarżącego dochody w kwocie 2000 zł brutto nie są wystarczające na utrzymanie 4-osobowej rodziny, dużego domu i kosztów studiów dwójki dzieci. Z uwagi na te braki Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o dane, które pozwoliłyby na obiektywną oceną sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego. Tymczasem skarżący, wbrew wyraźnemu wezwaniu, nie przedstawił żadnych informacji, których żądał Sąd. Odmawiając udzielenia informacji w powyższym zakresie skarżący pozbawił Sąd możliwości oceny jego zdolności płatniczych, co wiąże się z brakiem wykazania podstaw do przyznania prawa pomocy. Brak jakiejkolwiek realizacji obowiązków nałożonych zarządzeniem Sądu uniemożliwia faktyczną ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego i ustalenia, czy nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.

LF