Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1714/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33  par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1438
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Bożena Suleja-Klimczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 listopada 2020 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor) po rozpoznaniu zażalenia B. B. (dalej: Skarżąca, Zobowiązana) na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. (dalej: Dyrektor Oddziału) z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzut przedawnienia obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej: ustawa egzekucyjna) oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej w odniesieniu do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] oraz [...] wystawionych przez Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. (dalej: Zakład) wobec Skarżącej, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Oddziału.

2. Przebieg postępowania przed organami egzekucyjnymi.

2.1. W dniu [...] r. Zakład, działając jako wierzyciel, wystawił wobec Skarżącej ww. tytuły wykonawcze obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne. W dniu [...] r. Dyrektor Oddziału, działając jako organ egzekucyjny, nadał ww. dokumentom klauzulę o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji. Zawiadomieniami z dnia [...] r. nr [...] i [...] organ egzekucyjny dokonał zajęć innych wierzytelności w [...] Urzędzie Skarbowym w G. Zawiadomienia te zostały doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu [...] r. drogą elektroniczną, natomiast Zobowiązanej w dniu [...] r., wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych.

2.2. W terminie prawem przewidzianym, pismami z dnia 22.07.2019 r. Skarżąca wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, podnosząc zarzuty: braku uprzedniego doręczenia upomnienia, niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, przedawnienia zobowiązania oraz niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w ustawie tj. zaniechanie wskazania środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych. W związku z powyższym Zobowiązana wniosła o: uchylenie tytułu wykonawczego, umorzenie postępowania egzekucyjnego, zawieszenie w całości postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania zarzutów.

Pismem z dnia [...]r. nr [...], Dyrektor Oddziału wezwał Skarżącą do jednoznacznego wskazania zarzutów wniesionych pismem z dnia 22.07.2019 r. w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, pouczając, iż w przypadku niewypowiedzenia się w zakreślonym terminie, pisma z dnia 22.07.2019 r. zostaną rozpatrzone jako zarzuty: przedawnienia obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ww. ustawy. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], Dyrektor Oddziału, zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o tytuły wykonawcze nr [...] oraz [...] wystawione wobec Skarżącej.

W odpowiedzi Skarżąca pismem z dnia 23.08.2019 r. nazwanym "wniosek" wskazała, iż składa zarzuty: przedawnienia obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej. Ponadto wskazała, że podtrzymuje w całości zarzuty z dnia 12.06.2019 r., w których wniosła o: uchylenie tytułu wykonawczego, umorzenie postępowania egzekucyjnego, zawieszenie w całości postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania zarzutów.

2.3. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Oddziału uznał za nieuzasadnione zarzuty przedawnienia obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej w odniesieniu do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład wobec Skarżącej. Postanowienie doręczono Zobowiązanej w dniu [...] r.

2.4. W terminie prawem przewidzianym, pismem z dnia 23.09.2019 r. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, zarzucając brak podstawy prawnej i faktycznej do wydania postanowienia, a także błędną interpretację przepisów o egzekucji administracyjnej. Wskazała również, że podniesione przeze nią zarzuty, w tym zarzut przedawnienia obowiązku są zasadne. W związku z powyższym Stoma wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I Instancji. W uzasadnieniu zażalenia Zobowiązana nie odniosła się do zarzutów wskazanych w postanowieniu z dnia [...] r., nr [...], lecz wskazała zarzuty przeciwko czynności egzekucyjnej - zajęcia rachunku bankowego

2.5. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor działając w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 17 § 1, art. 18, art. 23 § 1, § 2, § 4 pkt 1 i art. 34 § 5 ustawy egzekucyjnej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu wskazał, iż zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne stanowią podstawowy środek ochrony zobowiązanego, mający na celu obronę przed bezpodstawną bądź niedopuszczalną egzekucją administracyjną. Przedmiot wniesienia zarzutów wyznacza przepis art. 33 § 1 ustawy egzekucyjnej, który zawiera zamknięty katalog przyczyn uzasadniających wniesienie tego środka prawnego.

Zgodnie z treścią art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Jednakże, postanowienia przepisu art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej są bezprzedmiotowe, w sytuacji, gdy wierzyciel i organ egzekucyjny to ta sama jednostka organizacyjna (ten sam podmiot).

Natomiast zgodnie z art. 34 § 4 organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.

W niniejszej sprawie Skarżąca, pismem z dnia 22.07.2019 r., doprecyzowanym pismem z dnia 23.08.2019 r., złożyła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wskazując zarzuty na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 6, 7 i 10 tj. przedawnienie obowiązku, niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, brak uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej oraz niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ww. ustawy. Dyrektor Oddziału postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], uznał za nieuzasadnione zarzuty przedawnienia obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ww. ustawy oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ww. ustawy w odniesieniu do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] oraz [...] wystawionych przez Zakładu wobec Skarżącej. W uzasadnieniu postanowienia organ egzekucyjny odnosząc się do wszystkich wniesionych przez Stronę zarzutów w sposób szczegółowy wskazał dlaczego uznał je za bezzasadne.

Zdaniem Dyrektora zaskarżone postanowienie Dyrektora Oddziału z dnia [...]r., zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ egzekucyjny zasadnie uznał zgłoszone przez Skarżącą zarzuty przedawnienia obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej, za nieuzasadnione.

Przechodząc natomiast do oceny zgłoszonych przez Skarżącą zarzutów Dyrektor wyjaśnił, co następuje:

1. Zarzut przedawnienia obowiązku.

Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 300 ze zm.) należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne za 04/2019, nie uległy przedawnieniu. Zatem zarzut wniesiony przez Skarżącą odnośnie przedawnienia obowiązku należy uznać za bezzasadny.

2. Brak doręczenia zobowiązanej wymaganego prawem upomnienia.

Zgodnie z art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej, egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Z akt sprawy wynika iż owe upomnienie zostało doręczone Skarżącej w dniu [...] r. w związku z czym zarzut określony w art. 33 § 1 pkt 7 ustawy egzekucyjnej jest bezzasadny.

3. Niedopuszczalność egzekucji administracyjnej.

Zgodnie z art. 29 § 1 ustawy egzekucyjnej, organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Ustalenia organu egzekucyjnego w tym zakresie mogą być kwestionowane przez zobowiązanego wnoszącego zarzuty na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 ustawy egzekucyjnej. Przyczyny niedopuszczalności egzekucji mają charakter formalny. Niedopuszczalność musi wynikać z przepisów prawa wyłączających w ogóle możliwość przymusowej realizacji takiego obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej bądź prowadzenia egzekucji w stosunku do osoby posiadającej konkretne przymioty (zob. wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2011 r., II FSK 461/10, LEX nr 1068717). Przesłanki podmiotowe odnoszą się do zobowiązanego lub do organu egzekucyjnego. Z przyczyn podmiotowych egzekucja administracyjna jest niedopuszczalna, gdy przepisy prawa wyłączają prowadzenie egzekucji wobec zobowiązanego wskazanego w tytule wykonawczym, a także gdy egzekucję prowadzi podmiot niebędący organem egzekucyjnym. Przesłanki przedmiotowe niedopuszczalności egzekucji natomiast odnoszą się do przedmiotu egzekucji i jej podstaw. Z przesłanką przedmiotową niedopuszczalności egzekucji mamy do czynienia, gdy jej przedmiotem jest świadczenie niepodlegające egzekucji administracyjnej lub, gdy tytuł wykonawczy został wystawiony przez podmiot nieuprawniony. W przypadku art. 33 § 1 pkt 6 ustawy egzekucyjnej chodzi o taką niedopuszczalność egzekucji, która ma charakter generalny i bezwarunkowy, niezależny od konkretnego postępowania egzekucyjnego i aktualny zawsze, w każdym postępowaniu. Jako przykład wskazać można dopuszczalność egzekucji sądowej w stosunku do danego obowiązku, czy też niemożność jej prowadzenia z uwagi na posiadany przez zobowiązanego immunitet.

W niniejszej sprawie egzekwowany obowiązek dotyczy należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia, w związku z czym podlega on egzekucji administracyjnej zgodnie z art. 2 ustawy egzekucyjnej. Upomnienie jak wskazano już wyżej zostało doręczone w dniu [...] r. Zgodnie z art. 7 § 1 i 2 ustawy egzekucyjnej, organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Natomiast art. 19 § 4 stanowi, iż Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z renty socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń wypłacanych przez ten oddział, które nie mogą być potrącane z bieżących świadczeń, w związku z czym zarzut określony w art. 33 § 1 pkt 6 ustawy egzekucyjnej jest bezzasadny.

4. Niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej.

Zgodnie z art. 27 § 1 ustawy egzekucyjnej tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

1a) oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2206);

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także NIP lub numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego łub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku;

13) datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1a;

14) datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

Dokonując zatem analizy tytułów wykonawczych z dnia [...] r. nr [...] oraz [...] przez pryzmat ww. art. 27 § 1 ustawy egzekucyjnej Dyrektor wskazał, iż zawierają one wszystkie wymagane prawem elementy, a zatem zarzut naruszenia art. 33 § 1 pkt 10 ustawy egzekucyjnej uznać należy za bezzasadny.

Odnosząc się natomiast do zażalenia Strony z dnia 23.09.2019 r. to zauważyć należy, iż w niniejszym zażaleniu nie odniesiono się do treści postanowienia organu egzekucyjnego z dnia [...] r., nr [...], lecz podniosła zarzut przeciwko czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. W powyższej sprawie Dyrektor Oddziału wydał postanowienie z dnia [...] r., którym oddalił skargę Zobowiązanej z dnia 29.07.2019 r. na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego z dnia [...] r., tj. zajęcia innych wierzytelności w [...] Urzędzie Skarbowym w G., dokonane zawiadomieniami o nr [...] i [...]. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora z dnia [...] r. nr [...].

Mając zatem na uwadze przedstawiony wyżej stan faktyczny i obowiązujące przepisy prawa w tym zakresie Dyrektor uznał zażalenie za nieuzasadnione.

3. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.

3.1. W skardze na ww. postanowienie Dyrektora Skarżąca, zarzucając mu brak podstawy faktycznej i prawnej, błędną interpretację przepisów o egzekucji i nieprawidłowe dokonanie zajęcia rachunku bankowego, wniosła o jego uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I Instancji, zasądzenie kosztów postępowania, wstrzymanie wykonania orzeczenia do czasu rozpoznania niniejszej skargi, a także o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w niniejszym postępowaniu oraz o zwolnienie z kosztów w toczącej się sprawie.

W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że zaskarżona czynność egzekucyjna w postaci zajęcia środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach oszczędnościowych lub oszczędnościowo - rozliczeniowych została dokonana z naruszeniem przepisów prawa. Według jej oceny organ podatkowy dokonał tej czynności w sposób bezprawny, albowiem nie istnieją podstawy do zastosowania środka egzekucyjnego w postaci egzekucji z rachunku bankowego.

3.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4.1. Skarga okazała się niezasadna.

4.2. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Ponadto zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który to wyjątek nie ma w niniejszej sprawie zastosowania).

4.3. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora uznające za nieuzasadnione zarzuty Skarżącej odnoszące się do kwestii przedawnienia obowiązku, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, braku uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej w odniesieniu do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] oraz [...] wystawionych przez Zakład.

Choć Skarżąca w skardze zarzuciła ww. postanowieniu brak podstawy faktycznej i prawnej, błędną interpretację przepisów o egzekucji i nieprawidłowe dokonanie zajęcia rachunku bankowego, to Sąd, nie będąc związany zarzutami skargi i powołaną podstawa prawną, rozpoznał sprawę z uwzględnieniem art. 134 p.p.s.a.

4.4. W tych ramach wskazać przyjdzie, że instytucja zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym służy ochronie zobowiązanego, a ta wyraża się w tym, że właściwy organ bada, czy egzekucja zasadnie jest prowadzona, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2019 r. II FSK 22/17), a treść art. 33 § 1 pkt 1-10 ustawy egzekucyjnej, który zawiera enumeratywne wyliczenie przyczyn, mogących stanowić podstawę prawną zarzutu zgłoszonego przez zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. I tak zgłoszony przez skarżącego zarzut nieistnienia obowiązku mieści się w punkcie 1 art. 33 § 1 ustawy egzekucyjnej, zgodnie z którym podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku. Natomiast art. 34 § 1 ww. ustawy. reguluje, w jakich przypadkach organ egzekucyjny rozpatruje zarzuty po uzyskaniu stanowiska wierzyciela i kiedy wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Zatem zgodnie z art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8 tejże ustawy, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7 ww. ustawy, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące.

Jednak w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi tożsamość wierzyciela i organu egzekucyjnego. Oznacza to, że zbędnym było wydawanie postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela co do zgłoszonych zarzutów, zatem organ egzekucyjny wydał zgodnie z art. 34 § 4 ustawy egzekucyjnej postanowienie z dnia [...] r., którym uznał zarzuty zobowiązanej za nieuzasadnione.

4.5. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa, a zarzuty Skarżącej okazały są bezzasadne.

W tych ramach przypomnieć należy, że Skarżąca pismem z dnia 22.07.2019r., doprecyzowanym pismem z dnia 23.08.2019 r., złożyła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wskazując zarzuty na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 6, 7 i 10 tj. przedawnienie obowiązku, niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, brak uprzedniego doręczenia zobowiązanej upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej oraz niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej.

Zdaniem Sądu zasadnie Dyrektor ZUS postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] uznał ww. zarzuty za nieuzasadnione, a Dyrektor dokonując kontroli instancyjnej tego postanowienia trafnie przyjął, że zostało ono wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Stanowisko to znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w którym Dyrektor szczegółowo odniósł się do podnoszonych przez Skarżącą zarzutów, a Sąd nie znalazł podstaw by stanowisko to zakwestionować.

Analizując szczegółowo stanowisko Dyrektora co do podnoszonych przez Skarżącą zarzutów wskazać należy, że:

Po pierwsze: w odniesieniu do zarzutu przedawnienia obowiązku, wskazać należy, że zgodnie z art. 24 ust. 4 u.s.u.s. należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne za 04/2019, nie uległy przedawnieniu.

Po drugie: wbrew twierdzeniom skargi, strona skarżąca otrzymała upomnienie wzywającego do uiszczenia należności. Takie upomnienie zostało doręczone Skarżącej doręczone w dniu [...] r., co wynika z akt sprawy. Nie doszło zatem do naruszenia art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej, zgodnie z którym egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią.

Po trzecie: Skarżąca nie wykazała niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, co szczegółowo Dyrektor wykazał w zaskarżonym postanowieniu. W tych ramach wskazać należy, że przyczyny niedopuszczalności egzekucji, którą organ egzekucyjny bada z urzędu mają charakter formalny. Niedopuszczalność musi wynikać z przepisów prawa wyłączających w ogóle możliwość przymusowej realizacji takiego obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej bądź prowadzenia egzekucji w stosunku do osoby posiadającej konkretne przymioty (zob. wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2011 r., II FSK 461/10, LEX nr 1068717). Tym samym wyróżnić należy przesłanki podmiotowe i przedmiotowe niedopuszczalności egzekucji. Podmiotowe - odnoszą się do zobowiązanego lub do organu egzekucyjnego. Z przyczyn podmiotowych egzekucja administracyjna jest niedopuszczalna, gdy przepisy prawa wyłączają prowadzenie egzekucji wobec zobowiązanego wskazanego w tytule wykonawczym, a także gdy egzekucję prowadzi podmiot niebędący organem egzekucyjnym. Natomiast przesłanki przedmiotowe odnoszą się do przedmiotu egzekucji i jej podstaw, np. gdy przedmiotem egzekucji jest świadczenie niepodlegające egzekucji administracyjnej lub, gdy tytuł wykonawczy został wystawiony przez podmiot nieuprawniony. W przypadku art. 33 § 1 pkt 6 ustawy egzekucyjnej chodzi o taką niedopuszczalność egzekucji, która ma charakter generalny i bezwarunkowy, niezależny od konkretnego postępowania egzekucyjnego i aktualny zawsze, w każdym postępowaniu. Jako przykład wskazać można dopuszczalność egzekucji sądowej w stosunku do danego obowiązku, czy też niemożność jej prowadzenia z uwagi na posiadany przez zobowiązanego immunitet. Badanie dopuszczalności egzekucji powinno obejmować przede wszystkim ustalenie, czy egzekucja administracyjna oznaczonego obowiązku jest dopuszczalna, czy tytuł wykonawczy jest prawidłowo wystawiony i czy doręczone zostało upomnienie.

W realiach rozpoznawanej sprawy egzekwowany obowiązek dotyczył należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia, co oznacza, że podlega on egzekucji administracyjnej (art. 2 ustawy egzekucyjnej). Upomnienie jak wskazano już wyżej zostało doręczone w dniu [...] r. Zgodnie z art. 7 § 1 i 2 ustawy egzekucyjnej, organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Natomiast art. 19 § 4 stanowi, iż Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z renty socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń wypłacanych przez ten oddział, które nie mogą być potrącane z bieżących świadczeń, w związku z czym zarzut określony w art. 33 § 1 pkt 6 ustawy egzekucyjnej jest bezzasadny.

Po czwarte: wskazać należy, że Sąd nie podzielił zarzutu niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej.

Zgodnie z art. 27 § 1 ustawy egzekucyjnej tytuł wykonawczy zawiera:

1) oznaczenie wierzyciela;

1 a) oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2206);

2) wskazanie imienia i nazwiska lub firmy zobowiązanego i jego adresu, a także NIP lub numeru PESEL, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;

3) treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;

4) wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze, ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;

5) wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej;

6) wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;

7) datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;

8) pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie miejsca pobytu;

9) pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego;

10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;

11) wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;

12) datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę prawną braku tego obowiązku;

13) datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt la;

14) datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.

Odnosząc powołany przepis do tytułów wykonawczych znajdujących się w aktach niniejszej sprawy z dnia [...] r. nr [...] oraz [...] wskazać należy, iż nie ulega wątpliwości, że ww. tytuły zawierają wszystkie wymagane prawem elementy, a zatem zarzut oparty na podstawie art. 33 § 1 pkt 10 ustawy egzekucyjnej, zasadnie Dyrektor uznał za bezpodstawny.

4.6. Końcowo wskazać należy, że w zaskarżonym postanowieniu trafnie zauważono, iż w zażaleniu Skarżąca nie odniosła się do treści postanowienia organu egzekucyjnego z dnia [...] r., nr [...], lecz podniosła zarzut przeciwko czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, która to czynność w niniejszym postępowaniu nie została dokonana. Dyrektor wyjaśnił także, że w odniesieniu do tytułów wykonawczych nr [...] oraz [...], Dyrektor Oddziału wydał postanowienie z dnia [...] r., którym oddalił skargę Zobowiązanej z dnia 29.07.2019 r. na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego z dnia [...] r., tj. zajęcia innych wierzytelności w [...] Urzędzie Skarbowym w G., dokonane zawiadomieniami o nr [...] i [...], które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora z dnia [...] r. nr [...].

Powołane w uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

4.9. Mając na uwadze powyższe, Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił, uznając ją za bezzasadną.