Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 13/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu R.S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że R.S. posiada niewielki dochód uzyskiwany miesięcznie około 1000 zł z tytułu umowy o pracę i prowadzonej działalności gospodarczej. Jego żona jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje jeszcze oprócz żony dwoje małoletnich dzieci. Nie posiada żadnego majątku. Mieszkanie i las stanowi własności żony. Posiada zasoby pieniężne, jednakże są one nieściągalne.

Pismem z dnia 1 lutego 2008 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez nadesłanie zeznań podatkowych za 2006 r. i zaświadczeń o wysokości dochodu osiągniętego w 2007 r., nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie sześć miesięcy jego i żony, wskazanie wszystkich źródeł utrzymania skarżącego i jego żony, nadesłanie odpisu ewidencji środków trwałych i odpisu ksiąg podatkowych za 2007 r., nadesłanie wykazu nieściągalnych należności, wskazanie terminu ich płatności i podstawy prawnej iż są one nieściągalne, wskazanie wysokości kosztów bieżącego utrzymania rodziny oraz wyjaśnienie, jak zostały wydatkowane środki finansowe z tytułu zbycia nieruchomości przy ul. [...] w R.

W odpowiedzi R.S. oświadczył, iż nie posiada żadnych środków trwałych, samochodu, oszczędności, lokat bankowych, papierów wartościowych ani innych ruchomości, które mógłby spieniężyć. Jego rachunki bankowe są zajęte na poczet zobowiązań i od 2 lat nie dokonuje żadnych operacji w banku. Jego miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony w [...] w R. wynosi 1126,00 zł brutto. Jego dochód w 2007 r. z tytułu umowy o pracę wyniósł 20.497,95 zł. Z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2006 wynika, iż łączny dochód brutto z tytułu umowy o prace, pozarolniczej działalności gospodarczej i innych źródeł wyniósł 50.583,36 zł. Od lipca 2001 r. pozostaje z żoną w ustroju rozdzielności majątkowej. Z bilansu [...] w R. wynika, iż aktywa na dzień 31 grudzień 2007 r., przedstawią się następująco: środki trwałe - 21.516.217,42; należności długoterminowe - 450.000.,00; należności od pozostałych jednostek 7.614.996,33. Zysk z lat ubiegłych wyniósł 711.078,86; strata: 1.375.066,24. Zobowiązania wynoszą 30.050.520,97, w tym długoterminowe - 29.297.617,25, krótkoterminowe - 5.952.215,01 Strata w roku 2007 wyniosła 1.375.066,24 zł. Skarżący przedstawił także kopie zajęć dokonanych przez komornika, w których głównie [...] w R. występuje jako dłużnik. Zaległości te wynoszą stosownie w stosunku do różnych wierzycieli: 50035,00 zł, 3989,33 zł, 16437,00 zł, 96659,70 zł, 2967,46 zł, 19840,49 zł, 74594,21 zł, 20270,14 zł, 4500,00zł.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej powoływanej jako ppsa, właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Zgodnie z art. 245 § 2 ppsa prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ppsa).

Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 ppsa obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ppsa).

Podkreślić w tym miejscu należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (post. NSA z dnia 6.10.2004 r. sygn. Akt GZ 71/04, ONSA 2005/1/8). Stosownie z kolei do art. 199 ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, że co do zasady każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych, do których zalicza się opłaty i zwrot wydatków (art.211 ppsa). Istotne jest również, że opłaty sądowe, czyli wpis i opłaty kancelaryjne, stanowią dochód budżetu państwa, w konsekwencji zwolnienie strony od obowiązku ich ponoszenia, oznacza zmniejszenie jego dochodów, które należy pokryć, uzyskując wpływ z innych źródeł. W praktyce niedoborem tym zostanie obciążone społeczeństwo czyli pozostali podatnicy. Dlatego oceniając, czy w danej sytuacji zasadne jest zwolnienie strony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, należy rozważyć realizację zasady prawa do sądu, ale również uwzględniać zasadę powszechności i równości w ponoszeniu ciężarów i świadczeń publicznych.

W niniejszej sprawie strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie przekraczającej 1000 zł. Uzasadniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych strona skarżąca argumentowała, że nie jest w stanie zapłacić wpisu sądowego w wysokości 30.000. zł ze względu brak jakiegokolwiek majątku i osiąganie niskich dochodów.

Przystępując do oceny zasadności złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze, że przyznanie bądź odmowa przyznanie prawa pomocy winna zawsze wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów:

1) kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania

2) aktualnej kondycji finansowej strony.

Prawo pomocy może zostać może zostać stronie przyznane na jej wniosek. Ustawodawca obarczył przy tym wnioskodawcę obowiązkiem wykazania przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zaniechanie strony w ww. zakresie ma ten skutek, iż wszelkie wątpliwości dotyczące jej stanu majątkowego sąd rozstrzyga na jej niekorzyść. W interesie tejże strony leży zatem przedłożenie wszelkich możliwych dokumentów źródłowych oraz przedstawienie okoliczności przemawiających za pozytywnym rozpoznaniem jej wniosku. (por. postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., sygn. I FZ 63/05 niepubl.; postanowienie WSA w Warszawie z 10 maja 2006 r., III SA/Wa 3456/05 niepubl.).

Podkreślić również należy, iż rozstrzygnięcie sądu w zakresie prawa pomocy, zgodnie z treścią omawianego przepisu ma charakter uznaniowy. Oznacza to, iż nawet jeżeli zostałaby spełniona przesłanka braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, sąd nie musi przychylić się do żądania strony, a jedynie może przyznać prawo pomocy, jeżeli wedle jego uznania będzie to konieczne dla zapewnienia jednostce dostępu do sądu. Należy jednak mieć na uwadze, iż uznanie to nie może być całkowicie dowolne, sąd bowiem winien dokonać weryfikacji oświadczeń strony zawartych we wniosku z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, informacji znanych sądowi z urzędu, a także wyników przeprowadzonej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie (por. postanowienie WSA w Warszawie z 9 listopada 2005 r., sygn. III SA/Wa 1456/05 niepubl.).

Należy zauważyć, iż R.S. aktem notarialnym z dnia 26 marca 2002 r. sprzedał użytkowanie wieczyste gruntu i własność budynków przy ul. [...] w 165689/233976 części oraz nieruchomość zabudowaną przy ul. P. za 31.808,000 zł. Strony umowy sprzedaży ustaliły, iż cała cena zostanie zapłacona sprzedającemu w równych nie oprocentowanych ratach miesięcznych w okresie 15 lat, poczynając od kwietnia 2002 r. Zatem miesięcznie R.S. z tytułu powyższej umowy sprzedaży otrzymuje 176.711,11 zł.

Po przeanalizowaniu wniosku strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a także zgromadzonego materiału dowodowego i ustalonych okoliczności stwierdza się, że przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będące warunkiem niezbędnym do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie są spełnione w przedmiotowej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów należało postanowić jak w sentencji.