Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 687/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6172 Notariusze i aplikanci notarialni
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 87 par. 1, 2 i 4, art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2011 r. oddalającego skargę E. L. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego postanawia przywrócić termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 lutego 2011 r. skarżąca – E. L., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań

od wyników egzaminu notarialnego, skargę na uchwałę tego organu z dnia

[...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2011 r. oddalił ww. skargę.

W dniu 20 lipca 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wskazała, że nie mogła złożyć wniosku

w terminie, ponieważ jest w zaawansowanej, zagrożonej ciąży, zażywa leki podtrzymujące ciążę i nie może wstawać z łóżka, więc uczestnictwo w rozprawie mogłoby niekorzystnie wpłynąć na zdrowie jej dziecka, o czym poinformowała Sąd pismem z dnia 2 czerwca 2011 r. Wskazał także na swoje bardzo złe samopoczucie

i dodała, że w związku z powyższymi okolicznościami przebywa na zwolnieniu lekarskim od 17 stycznia 2011 r. Do przedmiotowego wniosku załączyła zaświadczenia lekarskie potwierdzające fakt przybywania na zwolnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną,

a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.p.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy

w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972

z. 7-8 poz. 144).

W świetle cyt. wyżej przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a., co wymaga zaakcentowania, przesłanką dla przywrócenia uchybionego terminu jest jedynie uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony. Uprawdopodobnienie oznacza złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie do okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie. Brak winy zachodzi wówczas, gdy dochowana zostanie należyta staranność przy dokonaniu danej czynności procesowej. Należy przy tym szczególnie zwrócić uwagę, że chodzi tu o staranność należytą w danych stosunkach, a nie nadzwyczajną, czy najwyższą obejmującą podejmowanie wszelkich możliwych czynności. Ustawodawca nie określił kryteriów oceny zachowania strony, co oznacza, jak już wspomniano wcześniej, że kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być zatem oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy. Wskazany brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zmierzającego dokonać określonej czynności stanowi konieczną przesłankę przywrócenia terminu.

W okolicznościach niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, spełnione zostały przesłanki uzasadniające przywrócenie stronie uchybionego terminu. Wystąpiła bowiem niezawiniona przyczyna uchybienia terminowi. Z okoliczności sprawy wynika, że skarżąca w trakcie biegu terminu do złożenia wniosku przebywała na zwolnieniu lekarskim. Z przedłożonego do akt sprawy zaświadczenia lekarskiego wynika jednoznacznie fakt ciąży skarżącej (kod B). Wynikająca z zaświadczenia lekarskiego okoliczność uzasadnia wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodabnia bowiem brak winy skarżącej w jego uchybieniu. Dodać należy, że wskazanie lekarskie odnotowane w przedmiotowym zaświadczeniu - "chory może chodzić" nie może jeszcze w decydujący sposób wpływać na ocenę całokształtu okoliczności niniejszej sprawy, bowiem musi być uwzględnione w kontekście innych, wynikających z tego dokumentu faktów.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że doszło do uprawdopodobnienia braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku,

na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.