Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2309/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. i M. K. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie solidarnie na rzecz skarżących T. B. i M. K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

T. B. i M. K. (dalej zwanej "skarżącymi"), reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2016 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżących złożył pełnomocnictwo procesowe z dnia 26 lipca 2016 r. upoważniające go do reprezentowania skarżących przed sądami administracyjnymi, które nie zawierało własnoręcznego podpisu mocodawców, a jedynie imiona i nazwiska skarżących wpisane przez pełnomocnika pismem drukowanym pod treścią pełnomocnictwa.

Wobec powyższego zgodnie z zarządzeniem z 10 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie urzędowo poświadczonego podpisu skarżących pod pełnomocnictwem z 26 lipca 2016 r., nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 7 września 2016 r.

Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących 28 listopada 2016 r. (k. 25 akt sadowych).

W odpowiedzi pełnomocnik skarżących w piśmie z 2 grudnia 2016 r. wyjaśnił, że przesyła pełnomocnictwo z dnia 1 grudnia 2016 r., otrzymane drogą elektroniczną, udzielone przez T. B. upoważniające pełnomocnika - adw. M. B. do występowania w jego imieniu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2309/16, którego oryginał nadesłał przy piśmie z 19 grudnia 2016 r. Ponadto poinformował, że nie ma kontaktu z drugim ze skarżących, który jednakże nie cofnął pełnomocnictwa, zatem związany jest z nim umową zlecenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

Natomiast w myśl art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Jeżeli natomiast skarga, nie spełnia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, to braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2016 r., na mocy art. 37 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., pełnomocnik skarżących został wezwany do nadesłania pełnomocnictwa 26 lipca 2016 r., którego odpis wcześniej złożył do akt sprawy, wraz z urzędowo poświadczonym podpisem skarżących. W odpowiedzi pełnomocnik skarżących złożył natomiast nowe pełnomocnictwo (datowane na dzień 1 grudnia 2016 r.), którego udzielił tylko jeden ze skarżących.

Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniu z 7 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 112/13, iż wykładnia art. 37 § 1 in fine P.p.s.a. nie daje podstawy do przyjęcia, że urzędowe poświadczenie podpisu strony, dotyczy jakiegokolwiek dokumentu zawierającego umocowanie do działania w sprawie: zarówno tego, którym pełnomocnik posługiwał się dotychczas, jak również nowego, w którym strona potwierdza udzielenie wcześniej pełnomocnictwa i potwierdza wykonane przez pełnomocnika czynności. Zdanie "sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony" (art. 37 § 1 in fine P.p.s.a) nie stanowi autonomicznego przepisu – jest jedynie jednostką redakcyjną art. 37 § 1 P.p.s.a., a co za tym idzie nie można interpretować go w oderwaniu od pozostałej części spornego przepisu. Jest w nim mowa o konieczności załączana do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem strony bądź sporządzonego przez profesjonalnego pełnomocnika odpisu pełnomocnictwa.

W oparciu o powyższe należało stwierdzić, że art. 37 § 1 in fine P.p.s.a. wymaga zatem urzędowego potwierdzenia, że pod danym dokumentem widnieje podpis strony. Tym samym, na pełnomocniku skarżących ciążył obowiązek przesłania pełnomocnictwa, którego odpis został uprzednio złożony, wraz z odręcznym podpisem skarżących i stosownym urzędowym poświadczeniem.

Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie urzędowo poświadczonego podpisu skarżących pod pełnomocnictwem z 26 lipca 2016 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 28 listopada 2016 r., zatem siedmiodniowy termin do nadesłania pełnomocnictwa, którego odpis został uprzednio złożony, wraz z odręcznym podpisem skarżących i stosownym urzędowym poświadczeniem upłynął 5 grudnia 2016 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Pełnomocnik skarżących w terminie nadesłał jedynie nowe pełnomocnictwo, którego udzielił jeden ze skarżących. Należało zatem uznać, iż brak formalny skargi nie został uzupełniony prawidłowo, bowiem nie złożono pełnomocnictwa, którego odpis został uprzednio złożony, wraz z odręcznym podpisem skarżących i stosownym urzędowym poświadczeniem.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a, postanowił, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.