Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1097/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 104 ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 1 i 2, art. 103 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 23 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Krystyna Witt po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2006r. roku na rozprawie sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...]2005r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru działalności regulowanej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2005r. znak [...] Prezydent Miasta T. orzekł o zakazie prowadzenia przez [...] ośrodka szkolenia kierowców oraz skreślił wskazanego przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej jako prowadzącego ośrodek szkolenia kierowców. W jej uzasadnieniu wskazano, że w wyniku przeprowadzonej przez organ I instancji kontroli ośrodka szkolenia kierowców [...] ustalono, że ośrodek rozpoczął szkolenie teoretyczne i praktyczne przed uzyskaniem zaświadczenia potwierdzającego wpis do rejestru przedsiębiorców, a następnie dla zatarcia tego faktu zaprowadził podwójną dokumentację szkolenia w postaci dwóch książek ewidencyjnych osób wyszkolonych i kart przeprowadzonych zajęć. Ponadto zajęcia ze słuchaczami prowadzono niezgodnie z programem szkolenia naruszając jego podstawowe zasady i wydano słuchaczom niezgodne ze stanem faktycznym zaświadczenie ukończenia kursy. Powyższe stanowi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności regulowanej i dlatego na podstawie art. 104 ust.2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) orzeczono jak w sentencji decyzji.

Na powyższe rozstrzygnięcie M. S. złożył odwołanie. Podniósł, że zapisana zła ilość godzin teoretycznych dwóch wskazanych kursantek była wynikiem drobnej pomyłki przy wypisywaniu kart zajęć. Ponadto przyznał, że postąpił nieodpowiedzialnie rozpoczynając szkolenie wcześniej niż powinien. Zaznaczył także, że będzie bardzo krzywdzące dla całej jego rodziny cofnięcie zezwolenia na prowadzenie Ośrodka Szkolenia Kierowców i cofnięcie uprawnień na szkolenie kandydatów na kierowców, albowiem jest jedynym żywicielem rodziny, która aktualnie znalazła się w bardzo trudnej sytuacji.

Decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W jego uzasadnieniu wskazano, iż godnie z treścią art. 104 ust. l i 2 ustawy z dnia [...]1997 r. Prawo o ruchu drogowym, Starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej między innymi wówczas, jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest szkolenie niezgodnie z obowiązującym programem szkolenia lub wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego skarżący jako właściciel ośrodka oraz zatrudniony w nim instruktor prowadził podwójną dokumentację szkolenia w postaci książki ewidencji osób szkolonych nr [...] z datą założenia [...] 2005r. oraz drugiej nr [...] z datą założenia [...] 2005r. Zapisy dokonywane w powyższych książkach różnią się datami rozpoczęcia szkolenia, które odpowiadają datom ich założenia. Nadto, skarżący naruszył § 1 ust 3 pkt l lit. a Programu szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych stanowiącego załącznik Nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów poprzez niewpisanie do książki ewidencji nr [...] z dnia [...] 2005r. przeprowadzonych zajęć dodatkowych z praktyki kursantki - B. K. ( 5 godzin, jakie odbyły się w terminie [...]2005r.), na podstawie których wydane zostało zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dodatkowego z dnia 20 maja 2005r. Skarżący wydawał również podwójne karty przeprowadzonych zajęć dla uczestników szkolenia. Zostało to stwierdzone na podstawie jego oświadczenia i zeznań świadków uczestników szkolenia.

Wskazano ponadto, że M. S. wydał zaświadczenia ukończenia kursu dla A. M. i A. P., mimo iż nie ukończyły one 30 godzinnego szkolenia teoretycznego. Stanowi to w ocenie organu rażące naruszenie § 9 ust. l pkt l lit. a) powołanego Programu szkolenia kandydatów na kierowców, jak również nie przeprowadził egzaminu wewnętrznego z części teoretycznej i praktycznej po ukończeniu szkolenia dla wskazanych osób. Wystawione arkusze odpowiedzi z dnia 21 lutego 2005r. i 11 marca 2005r. dołączone do akt sprawy, nie są podpisane przez instruktorów. Wystawiono je przed zakończeniem szkolenia teoretycznego. Skarżący prowadził również zajęcia z udzielania pomocy przedlekarskiej bez stosownych uprawnień, czego nie kwestionuje.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. wskazał między innymi, że:

- stwierdzone przez organ administracji w trakcie kontroli uchybienia w zakresie prowadzenia ośrodka szklenia nie mają charakteru rażącego, a poczynione ustalenia faktyczne są niepełne i nie odpowiadają rzeczywistemu stanowi rzeczy

- z przedstawionych przez niego w trakcie kontroli dokumentów wynikało, że rozpoczęcie działalności przed uzyskaniem wpisu nie odbiło się niekorzystnie na jakości prowadzonych zajęć, ani nie uchybiło obowiązującemu programowi szkolenia,

- nie doszło do naruszenia § 1 ust. 3 pkt 1 lit. a programu szkolenia, ponieważ B. K. została wpisana do książki ewidencji nr [...] z dnia [...] 05 r. z tytułu zajęć dodatkowych z praktyki z dniem 17.05.2005 r., a zaświadczenie z dnia [...]05 r. o ukończeniu szkolenia dodatkowego dotyczyło zajęć, które odbyła po dacie wpisana do rejestru czyli po [...]05r., a nie jak błędnie przyjęto okresu od [...]05 r. do [...]2005r., natomiast podwójne wydawanie kart przeprowadzonych zajęć dla uczestników szkolenia wynikało z faktu prowadzenia dwóch książek ewidencyjnych , a więc każda z kart miała inną podstawę w postaci różnych ewidencji

- nie doszło do naruszenia § 9 ust.1 pkt 1 lit. a programu szkolenia, ponieważ pomimo nieścisłych, czasem błędnych zapisów dokumentacji, w rzeczywistości zajęcia z kursantami obejmowały wszystkie wyznaczone programem szkolenia elementy, co potwierdzają jego wyjaśnienia a także zeznania świadków,

- organ administracji dokonywał ustaleń faktycznych na podstawie kwestionowanych przez siebie zapisów w dokumentach, o których wiedział, że zawierają wiele nieścisłości,

- podstawą wszelkich ustaleń faktycznych, wobec niedoskonałości dokumentacji powinny być zeznania świadków-kursantów, które potwierdzają fakt odbycia minimalnej normy zajęć teoretycznych i praktycznych oraz przeprowadzenie egzaminu wewnętrznego,

- część przydatnych w ocenie stanu faktycznego dokumentów dotyczących okresu działalności ośrodka przed uzyskaniem wpisu została przez niego zniszczona, co miało służyć ukryciu nieprawidłowej, podwójnej dokumentacji,

- na każdej karcie kursanta widnieje pieczątka i podpis lekarza uprawnionego do przeprowadzenia zajęć z udzielania pomocy przedlekarskiej, które to zajęcia zostały przeprowadzone podczas I wykładu teoretycznego,

- zalecenia pokontrolne wynikające z protokołu z dnia [...]05 r. zostały w całości wykonane,

- organ administracji wydając zaskarżoną decyzję skorzystał z najsurowszego środka restrykcyjnego, zduszając w ten sposób inicjatywę gospodarczą, podczas gdy można byłoby wymierzyć karę grzywny,

- organy administracji dokonując ustaleń faktycznych naruszyły zasady postępowania administracyjnego wynikające z przepisów art.7, 77 i 107 § 3 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując moje dotychczasowe stanowisko w sprawie i podkreślając, że skarżący jako właściciel ośrodka szkolenia oraz zatrudniony w nim instruktor prowadził podwójną dokumentację szkolenia, wydawał podwójne karty przeprowadzonych zajęć w celu ukrycia faktu rozpoczęcia szkolenia kierowców przed uzyskaniem wpisu do rejestru, wydał w dwóch przypadkach zaświadczenia ukończenia kursu pomimo nie przeprowadzenia 30 godzin szkolenia teoretycznego, brak jest w ośrodku dokumentacji potwierdzającej w tych dwóch przypadkach przeprowadzenie egzaminu wewnętrznego po ukończeniu szkolenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu, art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić wbrew zarzutom i przekonaniom skarżącego, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Podstawą materialno-prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do sądu decyzji administracyjnej są przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity : Dz. U. z 2005r., nr 108, poz. 908; z póżn. zm.) i przepisy do niej wykonawcze to jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14.12.2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania, uzyskiwania uprawnień przez kierującymi pojazdami instruktorów i egzaminatorów (Dz.U. Nr 150, 1681; z poźn. zm.) wraz z załącznikiem Nr 3 "Program szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych", które to przepisy wykonawcze obowiązywały do dnia 10.01.2006 r.

Stosownie do treści przepisu art. 104 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20.06.1997 r. - Prawo o ruchu drogowym ( tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908; z późn. zm.), Starosta wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia kierowców, skreślając przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej, między innymi wtedy, jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. Przy czym rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest szkolenie niezgodne z obowiązującym programem szkolenia, a także wydanie niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenia o ukończeniu szkolenia (art. 104 ust. 2 pkt 1 i 2 tej ustawy).

Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, w ocenie Sądu fakt, że skarżący rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców.

Najważniejszym argumentem potwierdzającym powyższą tezę jest niekwestionowana przez skarżącego okoliczność, iż prowadząc ośrodek szkolenia kierowców rozpoczął działalność przed uzyskaniem zaświadczenia potwierdzającego wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców, który jest wymagany na podstawie przepisu art. 103 ust. 1 ustawy o ruchu drogowym.

Wniosek o dokonanie wpisu do ewidencji działalności regulowanej złożył bowiem skarżący w dniu [...]05 r., a zaświadczenie o wpisie do rejestru uzyskał w dniu [...]05 r., natomiast zajęcia w zakresie szkolenia kandydatów na kierowców rozpoczął w dniu [...]2005 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że dokonanie przez organ administracji wpisu w rejestrze przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców jest ostatnim z ustawowych warunków, których dopełnienie powoduje nabycie przez przedsiębiorcę uprawnień do wykonywania działalności regulowanej jaką jest prowadzenie ośrodka kierowców. Przed uzyskaniem tego wpisu nie można więc prowadzić szkolenia przyszłych kierowców.

Poza tym skarżący naruszył przepisy programu szkolenia kandydatów na kierowców, prowadząc szkolenie niezgodnie z tymi przepisami. Stosownie do treści § 1 ust. 3 pkt 1 lit. a programu szkolenia, kierownik ośrodka szkolenia kierowców, prowadzonego przez przedsiębiorcę - przed rozpoczęciem przez osobę zajęć teoretycznych rejestruje ją w książce ewidencji osób szkolonych i wydaje jej kartę przeprowadzonych zajęć. Tymczasem skarżący jako kierownik ośrodka szkolenia wydawał podwójne karty przeprowadzonych zajęć dla uczestników szkolenia a także prowadził podwójną dokumentację szkolenia w postaci książki ewidencji osób szkolonych nr [...] z datą założenia [...]2005 r. ( czyli przed dokonaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców) i drugiej nr [...] z datą założenia [...] 2005 r. ( założonej po dokonaniu wpisu ), dokonując w nich wpisów różniących się datami rozpoczęcia szkolenia odpowiadającym datom ich założenia. Wszystko to w celu ukrycia faktu rozpoczęcia szkolenia kierowców przed uzyskaniem wpisu do rejestru. Ponadto w stosunku do dwóch osób doszło w ośrodku szkolenia skarżącego do wydania zaświadczenia o ukończeniu szkolenia w sytuacji, gdy z kart przeprowadzonych zajęć wynika, że osoby te nie ukończyły 30-godzinnego szkolenia teoretycznego pomimo, że wymóg taki wynika wprost z § 9 ust. 1 pkt 1 lit. a programu szkolenia. Jest to naruszenie warunków wykonywania działalności polegające na wydaniu zaświadczenia o ukończeniu szkolenia niezgodnie ze stanem faktycznym. Przy czym nie można, jak chciałby tego skarżący, ustalać stan faktyczny przed wydaniem tego zaświadczenia na podstawie tego co pamiętaliby szkoleni. To właśnie karty przeprowadzonych zajęć, jak sama nazwa wskazuje, mają służyć odnotowywaniu rzeczywistego przebiegu zajęć i przebieg tych zajęć dokumentować. Potwierdzać to mają dodatkowo podpisy instruktora i kursanta składane na bieżąco po odbyciu poszczególnych zajęć. Taki tryb postępowania zabezpiecza prawidłowy przebieg szkolenia, eliminuje ewentualne wątpliwości co do tego ile godzin szkolenia zostało przeprowadzonych. W stosunku do tych samych osób - A. M. i A. P. brak jest w ośrodku szkolenia skarżącego dokumentów potwierdzających przeprowadzenie egzaminu wewnętrznego z części teoretycznej i praktycznej po ukończeniu szkolenia. Wystawiane arkusze odpowiedzi z dnia [...]05 r. i [...]05 r. nie są podpisane ani przez instruktorów ani przez kierownika ośrodka ( vide : arkusze k-20 i 21 akt.adm.), a także wpisano w nich daty sprzed zakończenia szkolenia teoretycznego. A. P., była kursantka z ośrodka skarżącego, zeznała w dniu [...] 2005r., że egzamin wewnętrzny zdawała w lutym, jeszcze przed rozpoczęciem szkolenia (vide : zeznanie k-17 akt adm.). Istotną nieprawidłowością w zakresie prowadzenia szkolenia jest także dopuszczenie do prowadzenia zajęć w zakresie udzielania pomocy przedlekarskiej przez osobę nieuprawnioną. Skarżący jako właściciel i kierownik ośrodka szkolenia, a także instruktor, nie mając stosownych uprawnień prowadził te zajęcia. Potwierdzają ten fakt świadkowie ( vide : zeznanie k-16, 17), a także sam skarżący ( vide : oświadczenie z 30.06.05 r. k-6 akt adm.).

Powyższe przesądza, że skarżący rażąco naruszył warunki wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców.

Zaskarżonej decyzji nie można zatem zarzucić iż narusza ona prawo i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.