Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 25/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 219 par. 2, art. 220 par. 3, art. 225
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. Z. "G. A. Z." od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 650/10 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. Z. "G. A. Z." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na podawanie napojów alkoholowych w miejscu sprzedaży postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 650/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na podawanie napojów alkoholowych w miejscu sprzedaży.

Sąd I instancji relacjonując stan sprawy podał, że pismem z dnia 28 czerwca 2010 r. P. Z. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.

Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2010 r., Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. wezwał, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze. zm.), skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł.

Sąd I instancji wskazał, że pomimo prawidłowego doręczenia skarżącemu powyższego zarządzenia, od skargi nie został uiszczony stosowny wpis. W tym stanie rzeczy Sąd powoławszy się na art. 220 § 3 p.p.s.a. stwierdził, że skarga strony podlega odrzuceniu.

P. Z. zaskarżył powyższe orzeczenie skargą kasacyjną wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na wynik sprawy, to jest art. 220 § 3 p.p.s.a. polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, że pomimo wezwania nie został przez skarżącego uiszczony należny wpis od skargi.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej kasator wskazał, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w P. toczą się trzy sprawy ze skargi P. Z. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. zarejestrowane pod następującymi sygnaturami: IV SA/Po 650/10; IV SA/Po 649/10 oraz IV SA/Po 648/10. W sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt IV SA/Po 648/10 skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. W dniu 5 sierpnia 2010 r. na poczet tej sprawy został uiszczony wymagany wpis, jednak na skutek omyłki pisarskiej w tytule przelewu zamiast prawidłowej sygnatury akt tj. IV SA/Po 648/10 wpisano sygnaturę akt IV SA/Po 649/10. Następnie w dniu 11 sierpnia 2010 r. skarżący ponownie uiścił na rachunek Sądu I instancji wpis sądowy w kwocie 500 zł, wskazując w tytule przelewu, iż dotyczy on sprawy o sygnaturze akt. IV SA/Po 648/10.

W związku z powyższym po otrzymaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Po 650/10, skarżący był przekonany, że nadpłacona przez niego kwota 500 zł zostanie automatycznie zaliczona na poczet sprawy o ww. sygnaturze akt.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., skarga, która nie została należycie opłacona pomimo prawidłowego wezwania sądu, podlega odrzuceniu w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący pomimo prawidłowo sporządzonego i doręczonego wezwania nie uiścił w terminie wpisu od skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty kasatora zmierzają w istocie do wykazania, że wzywanie go do uiszczenia wpisu było zbędne. Taka argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Co więcej należy podkreślić, że argumenty te są spóźnione. Jak stanowi art. 227 § 1 p.p.s.a., na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje zażalenie. W rozpoznawanej sprawie skarżący takiego zażalenia nie wniósł. Kwestionowanie zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu na obecnym etapie postępowania jest z uwagi na powyższe niedopuszczalne i nie może doprowadzić do jego weryfikacji.

Następnie należy wskazać, że art. 219 § 2 p.p.s.a. przewiduje dwie formy uiszczenia wpisu sądowego: gotówką do kasy właściwego sądu oraz na rachunek bankowy tegoż sądu. Wszelkie inne sposoby uiszczenia tej opłaty nie są dopuszczalne, a więc nie jest też dopuszczalnym dokonanie z urzędu zaliczenia nadpłaconego wpisu od skargi na poczet wpisu od skargi w innej sprawie w jakiejkolwiek sprawie.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak było podstaw, by przypuszczać, że Sąd I instancji dokona jak twierdzi kasator "automatycznie" zaliczenia nadpłaconej kwoty wpisu w innych sprawach na poczet nieopłaconego wpisu w niniejszej sprawie, gdyż obowiązek taki nie wynika z przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., stanowiącego podstawę skargi kasacyjnej. Nawet dokonanie takiego zaliczenia w ramach tzw. ekonomii procesowej, nie jest możliwe bez wniosku strony. Sąd nie może bowiem z urzędu zaliczyć wpisu nadpłaconego w jednej sprawie na poczet wpisu należnego w innej sprawie, gdyż różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi obowiązany jest zwrócić stronie z urzędu na jej koszt (art. 225 p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.