Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 33/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędziowie WSA Józef Maleszewski WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 03 września 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Działkowców – Nasze Ogrody w P. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki altany oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

IV SA/Po 33/20

Uzasadnienie

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. decyzją z [...].09.2019r. nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej p.b.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.) nakazał inwestorowi Stowarzyszeniu Działkowców - [...] w P. rozbiórkę altany zlokalizowanej na działce nr ewidencyjny [...] w L. , gm. T. P..

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że w związku z pismem Urzędu Gminy T. P. z dnia [...].05.2016 r. (znak: [...]) pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. przeprowadzili w dniu [...].10.2016 r. kontrolę na nieruchomości nr ewidencyjny [...] położonej przy ul. [...] w L. , gm. T. P. .

Podczas kontroli stwierdzono, że na terenie działki zostały utworzone [...] Ogrody Działkowe L. na podstawie uchwały Zarządu Stowarzyszenia Działkowców nr [...] zgodnie z zapisem ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. 2015, poz. 528 ze zm., dalej u.r.o.d.).

Na działce, wiosną 2016 r. ustawiono wzorcową altanę działkową o wymiarach w planie 5x6,10m (30,5 m2) z tarasem o wymiarach 2x5 m z maksymalną wysokością 4,9 m. Stowarzyszenie Działkowców - [...], pismem z dnia [...].09.2018 r. wskazało siebie jako inwestora w/w altany.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 pkt 6 i 7 p.b., przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego, natomiast przez roboty budowlane - budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Definicja "budowy" obejmuje nie tylko wykonanie obiektu budowlanego, ale również rozbudowę obiektu budowlanego.

Zgodnie z art. 28 p.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

Ponadto, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 4, altana działkowa i obiekt gospodarczy, o których mowa w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2176), nie wymagają pozwolenia na budowę.

Jednocześnie, zgodnie z art. 30 ust. 1 zgłoszenia prac budowlanych organowi administracji architektoniczno-budowlanej nie wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4 budowa altany na rodzinnych ogrodach działkowych, posiadającej odpowiednie wymiary, które zostały wskazane w art. 2 ust. 9a u.r.o.d., zgodnie z którym przez altanę działkową należy rozumieć wolno stojący budynek rekreacyjno - wypoczynkowy lub inny obiekt budowlany spełniający taką funkcję, położony na terenie działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, o powierzchni zabudowy do 35m2 oraz o wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich, przy czym do powierzchni zabudowy nie wlicza się tarasu, werandy lub ganku, o ile ich łączna powierzchnia nie przekracza 12m2;

Przedmiotowa altana położona na działce nr ewid. [...] w L. , gm. T. P. spełnia wyżej wskazane wymiary. Jej budowa nastąpiła w warunkach samowoli budowlanej, tj. niezgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z § 4 pkt 2a Uchwały Rady Gminy Tarnowo Podgórne nr LXXI/696/2010 z dnia 18 maja 2010 roku: "W zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustala się zakaz lokalizacji budynków i tymczasowych obiektów budowlanych.''

Jednocześnie w § 10 pkt 1 w/w uchwały: "W zakresie szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczeń w ich użytkowaniu, w tym zakazu zabudowy, ustala się: 1. zakaz lokalizacji budynków. "

W § 13 pkt 1 uchwalono, że : "Dla terenów rolniczych, oznaczonych na rysunku planu symbolami 1R i 2R, ustala się: 1. przeznaczenie terenu pod uprawy rolnicze, ogrodnicze, sadownicze oraz użytki zielone;"

Zgodnie z ustaleniami Inspektor Nadzoru Budowlanego: "nie można przyjąć, iż sam zakup działki przez stowarzyszenie ogrodowe, daje prawo do ignorowania ewidentnej sprzeczności inwestycji z powszechnie obowiązującymi przepisami w postaci miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skoro miejscowy plan został uchwalony przez Radę Gminy T. P. w 2010 r., to Stowarzyszenie Działkowców - [...] winno planując swoją inwestycję sprawdzić, czy przepisy umożliwiają w ogóle jej przeprowadzenie".

Jak wynika z uchwały 7 sędziów NSA z dnia 3 października 2016 r. (II OPS 1/16): do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine, a także art. 51 ust. 7 p.b., jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine. Przepisami tymi są także przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast budowa obiektu budowlanego lub prowadzenie robót budowlanych, (nawet niewymagających pozwolenia na budowę lub zgłoszenia), wbrew postanowieniom tego planu jest innym przypadkiem samowoli budowlanej polegającym na realizacji tego obiektu niezgodnie z przepisami (art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b.).

Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniosło Stowarzyszenie Działkowców - [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości.

Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...].11.2019r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] października 2016 r. przez pracowników PINB stwierdzono, że na działce [...] położonej przy ul. [...] w L. "na wiosnę 2016 r." posadowiono wzorcową altanę działkową o wym. po obrysie dachu wym. 8,3 x 5,3 m (42,93 m2). Obiekt ma konstrukcję drewnianą z dachem dwuspadowym, jest ustawiony na bloczkach betonowych. Właścicielem nieruchomości jest Stowarzyszenie Działkowców "[...]". Na podstawie uchwały Zarządu Stowarzyszenia Działkowców nr 3/2015/2, "zgodnie z zapisem ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych" na terenie działki utworzono [...] Ogrody Działkowe L. . Teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w L. - północny brzeg jeziora Lusowskiego przyjętym uchwałą Rady Gminy Tarnowo Podgórne nr LXXI/696/2010 z dnia 18 maja 2010 r.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. PINB nakazał Stowarzyszeniu Działkowców wstrzymanie robót budowlanych polegających na budowie altany, przedłożenie zaświadczenia Wójta o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz 4 egzemplarzy projektu budowlanego i oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

PINB przeprowadził w dniu [...] lutego 2017 r. kontrolę przedmiotowej nieruchomości, stwierdzając, że altana ma takie wymiary jak dotychczas stwierdzono (protokół z kontroli z dnia [...] października 2016 r.). W trakcie kolejnej kontroli, która odbyła się [...] marca 2017 r. organ stwierdził, iż "po wykonaniu rozbiórki fragmentu poddasza nad tarasem wymiary altany uległy zmianie i wynoszą obecnie: 6,10 x 5 m wraz z tarasem 2 x 5m*.

W dniu [...] kwietnia 2017 r. PINB wydał decyzję umarzającą w całości postępowanie administracyjne. Organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. (sygn. akt: [...] W), uchylił zaskarżoną decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2019 r. organ pierwszej instancji nakazał Stowarzyszeniu Działkowców - [...] w P. rozbiórkę altany zlokalizowanej na działce nr ewidencyjny [...] w L. , gm. T. P..

Odwołanie od decyzji PINB wniosło Stowarzyszenie Działkowców - [...] w P. z zachowaniem ustawowego terminu.

Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WWINB) stwierdził, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wzorcowa altana działkowa o wymiarach na planie 5,0m x 6,10m (tj. 30,5m2). Zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogródkach działkowych (Dz.U. z 2017, poz. 2176, ze zm.), pod pojęciem altany działkowej należy rozumieć "wolno stojący budynek rekreacyjno - wypoczynkowy lub inny obiekt budowlany spełniający taką funkcję, położony na terenie działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, o powierzchni zabudowy do 35 m2 oraz o wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich, przy czym do powierzchni zabudowy nie wlicza się tarasu, werandy lub ganku, o ile ich łączna powierzchnia nie przekracza 12 m2" (art. 2 ust. 9a). Sporna altana, pod względem powierzchni, wpisuje się w powyższą definicję.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 4 p.b., budowa w/w altan działkowych nie wymaga dla swojej legalności uzyskania pozwolenia od właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Budowa taka w myśl art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b., nie musi również zostać poprzedzona dokonaniem stosownego zgłoszenia. Mając na uwadze powyższe przedmiotowa altana nie mogła zostać poddana którejkolwiek z procedur legalizacyjnych, uregulowanych w art. 48-49 p.b. oraz w art. 49b p.b.

Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2016 r. (sygn. akt: II OPS 1/16), "do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine". Innymi słowy, dany obiekt może być poddany ocenie również pod kątem jego zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami (art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b.). Oceny takiej dokonał organ pierwszej instancji, stwierdzając że przedmiotowa altana niezgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, którego przepisy obowiązują na terenie nieruchomości, na której zlokalizowana jest altana. Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018, poz. 1945, ze zm., dalej u.p.z.p), "plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego". W myśl wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 października 2012 r. (sygn. akt: II SA/Bd 654/12), "plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, co oznacza, że ma moc wiążącą, tak jak każdy inny akt normatywny i musi być respektowany bez względu na to, czy jego rozwiązania budzą kontrowersje, dopóki nie zostanie uchylony lub zmieniony".

Kluczową dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia zgodności przedmiotowej altany z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan ten, obowiązujący na mocy Uchwały nr LXXI/696/2010 Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 18 maja 2010 r., zakazuje budowy tymczasowych obiektów budowlanych (§4 ust. 2), a także zakazuje lokalizacji budynków (§10 ust. 1). Definicja altany działkowej wskazuje, iż jest ona "budynkiem rekreacyjno-wypoczynkowym lub innym obiektem budowlanym spełniającym taką funkcję".

Zgodnie z art. 3 ust. 2 p.b., pod pojęciem budynku należy rozumieć "taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach". Altana położona jedynie na bloczkach drewnianych, wypełnia definicję trwałego związania z gruntem, gdyż zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 kwietnia 2018 r. (sygn. akt: II SA/Bd 761/17), "cecha trwałego związania z gruntem sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie, czy przemieszczenie na inne miejsce". Tożsame stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 kwietnia 2019 r. (sygn. akt: II OSK 1499/17), wskazując że "bez znaczenia jest rodzaj zastosowanego fundamentu - bloczki betonowe czy też wylewany czy murowany fundament. "Trwałe związanie z gruntem" to po prostu posadowienie obiektu stabilnie, tak ze opiera się on czynnikom zewnętrznym, np. atmosferycznym. Fundament ma zapewnić trwałość konstrukcji, uniemożliwić jej przesunięcie". Podobnie orzekł Naczelny Administracyjny w wyroku z dnia 10 kwietnia 2019 r. (sygn. akt: II OSK 1327/17), stanowiąc iż "o trwałości związania z gruntem decyduje intensywność tego związania, co może mieć miejsce nie tylko wtedy, gdy budowla będzie połączona z gruntem fundamentem w gruncie tym w całości zagłębionym, ale także gdy wielkość, masa obiektu i względy bezpieczeństwa, w tym możność opierania się oddziaływaniom atmosferycznym wskazują na trwałość jego posadowienia. Obiekty trwale związane z gruntem to obiekty posadowione w taki sposób, by być odporne na działanie warunków atmosferycznych, w tym podmuchów wiatru, w sposób zapewniający im stabilność. Nie ma natomiast kluczowego znaczenia dla sprawy technologia wykonania fundamentu, aczkolwiek wykonanie go w formie wylewki betonowej jest typowe dla tego rodzaju elementu konstrukcyjnego, czy też wymiary tego elementu, czy też brak jego usytuowania w wykopie". Podsumowując, sam fakt braku fundamentu wiążącego obiekt z gruntem nie przesądza o braku trwałego ich związania. Co za tym idzie, przedmiotowa altana może zostać z uznana za budynek, spełnia bowiem pozostałe warunki wskazane w definicji budynku (tj. wydzielenie z przestrzeni za pomocą przegród, istnienie dachu). Uznanie altany za budynek prowadzi zaś do konkluzji, iż jest ona niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zakazuje lokalizacji tego typu obiektów na jego terenie.

W celu kompleksowego rozpatrzenia niniejszej sprawy wskazano, iż uznanie przedmiotowej altany nie za "budynek" trwale związany z gruntem, lecz za "inny obiekt budowlany", również nie przesądza o jej zgodności z przepisami obowiązującego dla nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Altana takowa musi bowiem zostać w takim przypadku uznana za tymczasowy obiekt budowlany. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 5 p.b., za tymczasowy obiekt budowlany należy rozumieć "obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej. przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe, przenośne wolno stojące maszty antenowe". Zamieszczony w tym przepisie katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Jak wskazuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2019 r. (sygn. akt: II OSK 1941/17), "ustawodawca nie wymienił wyczerpująco obiektów budowlanych nie połączonych trwale z gruntem, a jedynie wskazał przykładowo, że są to strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe". Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, aby za tymczasowy obiekt budowlany uznać także altany działkowe, szczególnie gdy, zgodnie ze słowami skarżącego, istnieje możliwość przeniesienia ich w dowolne miejsce w każdej chwili".

Wobec powyższego przedmiotowa inwestycja niezgodna jest z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który obowiązuje także dla działki o nr [...].

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest nie tylko aktem planistycznym, ale także aktem prawa miejscowego. Akty prawa miejscowego zgodnie z art. 87 §2 Konstytucji RP są źródłami prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działań organów, które je ustanowiły. Dlatego też zapisy na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego mają moc powszechnie obowiązującą. Oznacza to, że wiążą one nie tylko organy administracji architektoniczno - budowlanej i organy nadzoru budowlanego, ale także właścicieli działek i inwestorów, bowiem decydują one m. in. o tym czy konkretna nieruchomość gruntowa może być zabudowana czy też nie, a jeżeli tak - to w jaki sposób.

W ocenie WWINB nie można przyjąć, iż sam zakup działki przez stowarzyszenie ogrodowe, daje prawo do ignorowania ewidentnej sprzeczności inwestycji z powszechnie obowiązującymi przepisami w postaci miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skoro miejscowy plan został uchwalony przez Radę Gminy T. P. w 2010 r., to Stowarzyszenie Działkowców - [...] winno, planując swoją inwestycję, sprawdzić czy przepisy umożliwiają w ogóle jej przeprowadzenie. Jest to istotne, gdyż skarżący nabył własność przedmiotowej działki blisko sześć lat po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie ma przy tym znaczenia, że stowarzyszenie działa na podstawie przepisów o rodzinnych ogrodach działkowych. Sama wola podmiotu do zakładania i prowadzenia rodzinnych ogrodów działkowych nie może sankcjonować działania wbrew przepisom planistycznym, będącymi jednocześnie przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Prowadziłoby to bowiem do sytuacji, w której każdą działkę zakupioną przez stowarzyszenie ogrodowe, niezależnie od jej przeznaczenia i warunków zabudowy można "przekształcić" w rodzinny ogród działkowy. W myśl wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2010 r. (sygn. akt: II SA/Kr 335/10), "rodzinne ogrody działkowe - co można wywieść z ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych - nie posiadają jakiegokolwiek statusu szczególnego, w tym nie stanowią obszaru specjalnego, na jakim obowiązywałby szczególny reżim prawny".

Odnosząc się do zarzutu jakoby działania organu pierwszej instancji były niezrozumiałe i wewnętrznie sprzeczne, wskazano, iż PINB w swoich działaniach opierał się na wskazówkach organu odwoławczego. Faktem jest, iż w dniu [...] kwietnia 2017 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję umarzającą postępowanie administracyjne w całości (sygn. akt: [...]), jednakże WWINB, decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. (sygn. akt: [...] W), uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu swej decyzji, WWINB wskazał na konieczność zbadania legalności inwestycji pod kątem obowiązujących przepisów, tj. przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skutkiem poczynienia tychże ustaleń było wydanie przez PINB decyzji rozbiórkowej z dnia [...] września 2019 r. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie stoi w sprzeczności z treścią decyzji organu odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r.

Podsumowując, przedmiotowa inwestycja, jakkolwiek spełniająca ustawową definicję altany działkowej, jest sprzeczna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa (tj. przepisami obowiązującego dla nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Przepisy te, zakazując lokalizacji budynków i tymczasowych obiektów budowlanych na działce nr [...], obowiązują także dla ROD, które nie są w tej materii objęte szczególną, odmienną regulacją prawną.

Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Stowarzyszenie Działkowców – [...] w P. wnosząc o jej uchylenie w całości, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, o zasądzenie od organu, który wydał zaskarżoną decyzję na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie :

1. przepisów prawa materialnego w postaci:

a) art. 2 pkt 5), pkt 9) i pkt 9a), w związku z art. 13 ust. 1 u.r.o.d. a contrario poprzez ich niezastosowanie w procesie ustalania zgodności badanej altany oraz zgodności utworzenia na działce nr [...] w L. rodzinnego ogrodu działkowego, z przepisami ustawy o ROD oraz miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy T. P..

b) art. 3 ust. 2 p.b. poprzez błędną wykładnię definicji budynku w kontekście określenia "jego trwałego związania z gruntem", a także określenia pojęcia "fundament" i w konsekwencji błędne ustalenie, iż przedmiotowa altana jest budynkiem,

c) art. 3 ust.5 p.b. poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie iż definicja pojęcia "tymczasowy obiekt budowlany" obejmuje swym zakresem także altany działkowe, nie będące budynkami oraz wnioskowanie, iż wszelkie obiekty budowlane które nie są budynkami, lub obiektami małej architektury, stanowią tymczasowe obiekty budowlane,

d) art. 4 u.r.o.d. w zw. z art. 2 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Z 2017 r. poz. 1161 z późn. zm., dalej u.o.g.r.i.l.) i w zw. z §67 i 68 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 393 z późn. zm.) - poprzez błędne ustalenie, iż utworzenie przez skarżącego rodzinnego ogrodu działkowego na działce [...] w L. jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy T. P.,

e) § 4 ust. 2 oraz § 10 ust. 1 Uchwały nr LXXI/696/2010 Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 18 maja 2010r., poprzez przyjęcie i ustalenie iż :

- przewidziane w w/w przepisach zakazy zabudowy uniemożliwiają utworzenie na terenie nimi objętym rodzinnego ogrodu działkowego i wybudowanie infrastruktury zgodnej z przepisami ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych,

- przepisy te uniemożliwiają budowę na terenie nimi objętym altan działkowych, na utworzonym w tej lokalizacji rodzinnym ogrodzie działkowym,

- przepisy te mają nadrzędne znaczenie i zastosowanie wobec przepisów rangi ustawowej, a zwłaszcza art. 2 pkt 5), pkt 9) i pkt 9a), art. 4 i art. 13 ust. 1 u.r.o.d.

2. Przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik postępowania w postaci:

a. art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7a, 7b i 8 k.p.a. poprzez brak jego zastosowania - tj. nie uchylenie przez organ II instancji zaskarżonej decyzji PINB w P. z dnia [...] września 2019 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w sytuacji, gdy doszło do naruszenia przepisów postępowania) poprzez wykroczenie w procesie ponownego zbadania sprawy po uchyleniu jego decyzji przez organ II instancji, poza konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy wskazany w decyzji WWINB w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w której organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując jednocześnie zakres ponownego rozpoznania sprawy, a ponadto dokonanie przez organ II instancji interpretacji nieadekwatnej do okoliczności i charakteru sprawy, a zwłaszcza do zakresu ponownego rozpoznania sprawy przekazanej organowi I instancji do ponownego rozpoznania i dokonanie ponownych ustaleń przeciwnych w stosunku do własnych ustaleń przyjętych przez ten organ w poprzedniej decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. ,

b. art. 7, 8, 11 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez dokonanie przez organ II instancji odmiennych ustaleń w zakresie dotychczas bezspornym, podtrzymując stanowisko organu I instancji w tym zakresie, pomimo zgłoszonych w odwołaniu przez skarżącego zarzutów, w żaden sposób tego nie argumentując ani uzasadniając; a to w zakresie ustalenia legalności utworzenia przez skarżącego rodzinnego ogrodu działkowego na działce [...] w L. , tj. jego zgodności z obowiązującymi przepisami oraz miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy T. P.,

c. art. 7 i 8 k.p.a., a także art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wydanie przez organ I i II instancji, przy tym samym stanie faktycznym, decyzji wewnętrznie sprzecznych:

- organ I instancji w decyzji z dnia [...] kwietnia 2017 r. umorzył w całości postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe, uznając iż może na tym terenie funkcjonować rodzinny ogród działkowy, a postawiona altana mogła zostać zrealizowana na terenie nieruchomości, która stanowi teren ROD i w planie oznaczona została jako teren rolniczy, po czym w tych samych okolicznościach, uwzględniając zapisy tego samego planu zagospodarowania przestrzennego w decyzji z dnia [...] września 2019 r. organ I instancji nakazał rozbiórkę altany, stwierdzając iż powstała w warunkach samowoli budowlanej, tj. niezgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co więcej organ I instancji kwestionuje w tej decyzji również legalność samego ogrodu,

- organ II instancji w decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. wskazał iż "na gruncie niniejszej sprawy przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zabraniają możliwości stworzenia na tym terenie ogrodów działkowych" natomiast w zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2019 r. organ II instancji kwestionuje legalność powstania na tym terenie ogrodu działkowego, nie podając żadnego uzasadnienia zmiany dotychczasowego stanowiska i dokonanych uprzednio ustaleń;

d. art. 78 k.p.a. poprzez brak ustosunkowania się do okoliczności faktycznych i prawnych wskazywanych przez stronę, co w konsekwencji spowodowało brak wyjaśnienia przez organ II instancji swego postępowania,

e. art. 6, 8 i 11 k.p.a. poprzez rozpatrzenie przez organ II instancji kwestii legalności nie tylko samej altany, ale także utworzenia na przedmiotowej nieruchomości ogrodu działkowego, co spowodowało wyjście poza ramy swojej poprzedniej decyzji rewizyjnej, a także kwestionowanie wcześniejszych ustaleń własnych i organu I instancji, które były w dotychczasowym toku postępowania bezsporne,

f. art. 7 i 8 k.p.a., a także art. 77 §1 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego wskutek nie przeprowadzenia w sposób należyty postępowania dowodowego w szczególności nie uwzględnienie przez organ wszystkich istotnych okoliczności przy wydawaniu decyzji, gdyż:

- organ nie przeprowadził wykładni prawnej w zakresie legalności prowadzenia w przedmiotowej lokalizacji ROD (wobec zgodności z zapisem §13 pkt 1 Uchwały Rady Gminy Tarnowo Podgórne Nr LXXI/696/2010 z dnia 18 maja 2010 r., co w konsekwencji doprowadziło do skoncentrowania się przez organ II instancji jedynie na zakazie lokalizacji budynków (§ 10 ust. 1 Uchwały) i zakazie budowy tymczasowych obiektów budowlanych (§ 4 ust. 2 Uchwały) co doprowadziło do stwierdzenia, iż inwestycja na działce [...] jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Tarnowo Podgórne,

- organ nie ustalił, czy badany obiekt (altana działkowa) jest zgodny z przepisami ustawy o ROD, zwłaszcza nie dokonał analizy przepisów art. 2 pkt 5), pkt 9) i pkt 9a), w związku z art. 13 ust.1 a contrario,

- organ nie wyjaśnił dlaczego z zawartego w planie miejscowym zakazu lokalizacji budynków oraz tymczasowych obiektów budowlanych formułuje wniosek o zakazie prowadzenia na tym terenie rodzinnego ogrodu działkowego,

- organ nie przeprowadził postępowania dowodowego w celu ustalenia sposobu związania bloczków betonowych na których posadowiona jest przedmiotowa altana działkowa z gruntem, jak też i z samą altaną, w celu ustalenia czy altana ta posiada fundament i czy jest trwale związana z gruntem i w konsekwencji ustalenia czy może być uznana za budynek w myśl prawa budowlanego.

W obszernym uzasadnieniu skargi m.in. wskazano, że bezspornym jest, że będąca przedmiotem niniejszego postępowania altana, nie przekracza wymiarów dopuszczonych przez ustawę z 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2176 z późn. zm.), a zatem zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.) jej budowa nie wymaga zarówno pozwolenia na budowę, jak i zgłoszenia.

Organ II instancji dokonując ustalenia, iż przedmiotowa altana jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż już samo utworzenie rodzinnego ogrodu działkowego na działce nr [...] w L. przez skarżącego było niezgodne z tym planem, naruszył obowiązujące przepisy, zwłaszcza ustawy o ROD oraz nie dokonał ich analizy i wykładni w kontekście zapisów miejscowego planu, czym naruszył przepisy dotyczące postępowania administracyjnego.

W ocenie skarżącego organ II instancji naruszył art. 138 § 2 k.p.a. nie uchylając decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy doszło do naruszenia przepisów postępowania. Decyzja organu I instancji z dnia [...] września 2019 r. wydana bowiem została z naruszeniem art. 7a k.p.a., gdyż organ I instancji wyszedł poza konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, jaki został określony mu przez organ nadrzędny (WWINB) w decyzji z dnia [...] kwietnia 2018r. Zgodnie z zasadą wskazaną w art. 7a k.p.a. wszelkie wątpliwości interpretacyjne rozstrzygane są na korzyść strony. Organ I instancji nie ma legitymacji do szerszego rozpatrywania sprawy niż zakres wskazany przez organ II instancji. Kwestie których organ II instancji nie nakazał ponownie rozpatrywać uznaje się zgodnie z regułą wskazaną w art. 7a za prawidłowo ustalone, nie podlegające ponownej weryfikacji. Swoim działaniem organy obu instancji naruszyły również art. 7b k.p.a. który wskazuje iż w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują środki adekwatne do charakteru i okoliczności sprawy, wychodzenie poza zakres ponownego rozpoznania, stanowi przekroczenie tej zasady. Bezpodstawne rozszerzenie zakresu przekazanych do ponownej weryfikacji kwestii nie może być uznane za użycie adekwatnych środków do wyjaśnienia sprawy. Opisane powyżej działanie organów I i II instancji stanowi naruszenie art. 8 k.p.a.

Organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję naruszył też art. 7, 8, 11 i art. 107 §3 k.p.a., gdyż dokonał odmiennych ustaleń w zakresie dotychczas bezspornym, podtrzymując stanowisko organu I instancji w tym zakresie, pomimo zgłoszonych w odwołaniu przez skarżącego zarzutów, w żaden sposób tego nie argumentując i nie uzasadniając. Organ II instancji - nie wyjaśniając zastrzeżeń i wątpliwości oraz zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu z dnia [...] października 2019 r. stwierdził iż nie można przyjąć, iż sam fakt zakupu działki przez stowarzyszenie ogrodowe, daje prawo do ignorowania ewidentnej sprzeczności inwestycji (skarżący domniemywa w tym miejscu iż chodzi tu o inwestycję jako utworzenie rodzinnego ogrodu działkowego, a nie wybudowanie altany działkowej) z powszechnie obowiązującymi przepisami w postaci planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem planując swoją inwestycję Stowarzyszenie Działkowców - [...] winno było sprawdzić, czy przepisy umożliwiają w ogóle jej przeprowadzenie.

Organy obu instancji stanie prawnym, podważyły swoje własne ustalenia prawne sformułowane w dotychczasowych decyzjach, bez wyjaśnienia przyczyny zmiany tego stanowiska i podania podstawy prawnej.

Organ II instancji rozpatrując kwestię legalności nie tylko samej altany, ale także utworzenia na przedmiotowej nieruchomości ogrodu działkowego, wyszedł poza ramy swojej poprzedniej decyzji rewizyjnej, samemu kwestionując wcześniejsze ustalenia własne i organu I instancji, czym naruszył zasady: praworządności, pogłębiania zaufania oraz wyjaśniania zasadności przesłanek, którymi organ kieruje się przy załatwianiu sprawy określone w art. 6, 8 i 11 k.p.a.

Zagospodarowanie działki nr [...] położonej w L. , gm. T. P., poprzez utworzenie przez skarżące Stowarzyszenie na jej obszarze ROD o nazwie NOD [...], jest zgodne z obowiązującym dla tej lokalizacji miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w L. - północny brzeg Jeziora Lusowskiego, zatwierdzonym uchwałą Nr LXXI/696/2010 z dnia 18 maja 2010 r. Rady Gminy Tarnowo Podgórne.

Zgodnie z planem usytuowanie działki [...] wskazuje na rolnicze przeznaczenie tego terenu, określone symbolem 1R (§ 3 pkt 1 Uchwały). W polskim ustawodawstwie brak definicji określenia "tereny rolnicze", jednakże uchwała doprecyzowuje to określenie w § 13 stanowiąc, w pkt 1) iż "Do terenów rolniczych, oznaczonych na rysunku planu symbolami 1R i 2R ustala się przeznaczenie terenu pod uprawy rolnicze, ogrodnicze, sadownicze oraz użytki zielone".

Wobec braku normatywnego określenia znaczenia terminu "tereny rolnicze" - przy zastosowaniu wykładni językowej należy uznać, iż pojęcie "tereny rolnicze" jest zbieżne z pojęciem "grunty rolne" (zwłaszcza w kontekście treści § 13 uchwały). Zgodnie z klasyfikacją gruntów rolnych określoną w §67 i 68 Rozporządzenia Min. Rozwoju Regionaln. i Budown. w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 z dnia 10 czerwca 2016 r. (Dz.U. z 2016r., poz. 1034), przyjmuje się podział gruntów rolnych na: pkt 1) użytki rolne i pkt 2) nieużytki. Wśród użytków rolnych zaś wyróżnia się: ppkt al grunty orne, oznaczone symbolem - R, ppkt b/ sady - oznaczone symbolem - S itd. W załączniku nr 6 do w/w Rozporządzenia, dotyczącym zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, w tabeli nr 1 stanowiącej cechy gruntów, które decydują o zaliczaniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, przy określeniu gruntów rolnych - R, określono, iż "Do gruntów ornych zalicza się grunty (...), na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe ( pkt 2 in fine).

Wobec tego, iż w art. 2 ust.1 pkt 6 u.o.g.r.i.l. wskazano iż gruntami rolnymi są także grunty rodzinnych ogrodów działkowych oraz wskazując na wspomnianą wcześniej klasyfikację rodzajów gruntów rolnych, w tym użytków rolnych (gruntów ornych) - jako ROD, należy uznać, iż zagospodarowanie działki [...] w L. poprzez stworzenie ROD zgodne jest z treścią § 3 pkt 1) oraz § 13 pkt 1) uchwały.

Argumentację powyższą wzmacnia dodanie w §13 pkt 1) in fine uchwały określenia "uprawy ogrodnicze, sadownicze oraz użytki zielone"- jako ewentualny sposób przeznaczenia terenów rolniczych oznaczonych symbolami 1R, a więc także przedmiotowej działki [...].

Zgodnie z art. 3 u.r.o.d. "Podstawowym celem ROD jest zaspokajanie wypoczynkowych i rekreacyjnych potrzeb społeczeństwa poprzez umożliwianie prowadzenia upraw ogrodniczych." Ponadto zgodnie z art. 5 u.r.o.d. : "ROD stanowią tereny zielone i podlegają ochronie przewidzianej w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a także w przepisach dotyczących ochrony przyrody i ochrony środowiska."

Przeznaczenie terenów oznaczonych w planie symbolami 1R odpowiada ustawowemu charakterowi i sposobowi użytkowania terenów przez ROD i było uznane za własne przez organy obu instancji w poprzednio wydanych decyzjach.

Powyższe uzasadnia legalność prowadzenia w przedmiotowej lokalizacji ROD wobec zgodności z zapisem §13 pkt 1 planu, na którego naruszenie przez skarżącego obecnie powołuje się bezpodstawnie organ II instancji.

Organ II instancji nie przeprowadził w tym względzie wykładni prawnej koncentrując się jedynie na stwierdzeniu, iż inwestycja na działce [...] jest niezgodna z planem z uwagi na zakaz lokalizacji budynków (§ 10 ust. 1 Uchwały) i zakaz budowy tymczasowych obiektów budowlanych (§ 4 ust. 2 Uchwały).

Organy obu instancji nie analizowały sposobu związania bloczków betonowych, na których posadowiona jest przedmiotowa altana, z gruntem, jak i też z samą altaną. Ustalenia w tym zakresie mają istotny wpływ na ocenę, czy przedmiotowa altana posiada fundament i czy jest trwale związana z gruntem, a w konsekwencji ustalenia czy może być uznana za budynek w myśl prawa budowlanego. Organ I instancji jedynie wskazał w pierwszym protokole kontroli z dnia [...] października 2016 r. iż kontrolowaną altanę ustawiono na bloczkach betonowych.

Należało dokonać także analizy przepisów art. 2 pkt 5), pkt 9) i pkt 9a) u.r.o.d., w związku z art. 13 ust.1 a contrario. Zgodnie z tymi przepisami na terenie ROD dopuszcza się zabudowę poprzez stworzenie tzw. infrastruktury ogrodowej, a więc budynków, budowli, ogrodzeń itp. oraz altan działkowych i obiektów gospodarczych, z wyjątkiem określonych w art. 13 ust. 1. Wobec powstałej sprzeczności pomiędzy zapisami ustawy, a zapisami planu - zgodnie z ogólną regułą interpretacyjną dającą pierwszeństwo przepisom wyższej rangi nad niższymi (w tym wypadku ustawy nad uchwałą rady gminy) - należy uznać, iż powołane przez organ II instancji zapisy planu nie dotyczą ROD, gdzie ustawowo dopuszczalny jest określony rodzaj zabudowy. Organ nadzoru budowlanego winien zatem jedynie ustalić czy badany obiekt jest zgodny z ustawą o ROD, a jeśli takiego ustalenia dokonał (co miało miejsce w tym przypadku, gdyż organy obu instancji zgodnie przyznały, iż przedmiotowy obiekt jest altaną działkową w rozumieniu ustawy o ROD), winien postępowanie umorzyć.

Z ostrożności procesowej skarżący wskazał, iż nie jest także trafna taka interpretacja (której można jedynie domniemywać z uzasadnienia decyzji organu II instancji), która z zapisów planu o zakazie zabudowy (lokalizacji budynków lub obiektów tymczasowych) wywodziłaby zakaz tworzenia na tym obszarze ogrodów działkowych. Ustawa o ROD, która weszła w życie z dniem 19 stycznia 2014r., w art. 79 wyłączyła z obrotu prawnego przepisy ustawy o ROD z 8 lipca 2005r., w której istniał ustawowy obowiązek umieszczania lokalizacji ROD w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.

Gmina nie jest pozbawiona możliwości ograniczenia zakładania i działalności ROD na jej terenie, gdyż po wejściu w życie ustawy o ROD z 2013 r. miała możliwość uchwalenia zmiany planu z ograniczeniem możliwości tworzenia i działalności ROD na dowolnym obszarze objętym planem, czego jednak nie uczyniła. Tak więc nie ma podstaw do twierdzenia, iż zapisy Planu wiążą stowarzyszenie ogrodowe na terenie powstałego ogrodu działkowego, w zakresie, w jakim są one sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami ustaw, w tym ustawy o ROD, gdyż w istocie jest dokładnie odwrotnie, to przepisy Planu muszą podporządkować się bezwzględnie obowiązującym przepisom rangi ustawowej. Samorządy mają wpływ na lokalizację na ich terenie ROD, gdyż w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego mogą zawierać zapisy zakazujące tworzenia ROD na danym obszarze.

Nawet w przypadku uznania iż zapisy planu zawierające ograniczenia w zabudowie na terenie przedmiotowej lokalizacji, gdzie prowadzony jest ROD, wiążą stowarzyszenie ogrodowe, należy uznać, iż przedmiotowa altana działkowa nie spełnia znamion ustawowych definicji budynku, ani obiektu budowlanego.

Według definicji zawartej w art.2 pkt 5 u.r.o.d. rodzinne ogrody działkowe to rozumieć wydzielony obszar lub obszary przeznaczone na cele rodzinnych ogrodów działkowych, składające się z działek i terenu ogólnego, służące do wspólnego korzystania przez działkowców, wyposażone w infrastrukturę ogrodową. W art. 2 pkt 9 zawarto definicję infrastruktury ogrodowej przez którą należy rozumieć budynki i budowle, ogrodzenia, aleje i drogi ogrodowe, place zabaw, świetlice, hydrofornie, sieci wodociągowe i energetyczne oraz inne urządzenia znajdujące się na terenie rodzinnego ogrodu działkowego przeznaczone do wspólnego używania przez osoby korzystające z działek oraz służące do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rodzinnego ogrodu działkowego, o ile nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Według art.2 pkt 9a u.r.o.d. altana działkowa to wolno stojący budynek rekreacyjno-wypoczynkowy lub inny obiekt budowlany spełniający taką funkcję, położony na terenie działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, o powierzchni zabudowy do 35 m2 oraz o wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich, przy czym do powierzchni zabudowy nie wlicza się tarasu, werandy lub ganku, o ile ich łączna powierzchnia nie przekracza 12 m2.

Wykładnia funkcjonalna w/w przepisów prowadzi do wniosku, iż skoro są przesłanki ustawowe dla utworzenia na przedmiotowej działce ROD, to konsekwentnie należy uznać, iż dopuszczalna jest zabudowa tego terenu infrastrukturą ogrodową przewidzianą dla ROD w w/w przepisach, w tym m.in. poprzez stawianie altan działkowych. Dlatego zapisy ograniczające zabudowę poprzez zakaz lokalizacji budynków, tymczasowych obiektów budowlanych, szyldów - zawarte w planie, nie mają zastosowania do urządzeń i obiektów stawianych na terenie ROD, o ile te obiekty i urządzenia stanowią infrastrukturę ogrodową ROD.

Przedmiotowa altana nie może być uznana za budynek w rozumieniu prawa budowlanego, gdyż nie jest trwale związana z gruntem i nie posiada fundamentów. Ma bowiem konstrukcję samonośną umożliwiającą przeniesienie jej w dowolne miejsce w każdej chwili, bez konieczności spowodowania jej uszkodzeń. Posadowiona została na bloczkach betonowych umożliwiających jej poziome zawieszenie nad gruntem. Bloczki te nie są w żaden sposób związane z gruntem.

Wprawdzie aktualna linia orzecznicza sądów administracyjnych wskazuje, iż pojęcie "trwałego związania z gruntem" należy wiązać raczej z ustaleniem, czy dany obiekt jest tak posadowiony na gruncie, by być odpornym na działanie warunków atmosferycznych, jak podmuchy wiatru, w sposób zapewniający mu stabilność - co w przypadku przedmiotowej altany nie podlega dyskusji - to jednak w odniesieniu do definicji budynku określonej w przepisach art. 3 ust. 2 p.b. określenie trwałego związania z gruntem należy interpretować ponadto jako takie, które w przypadku odłączenia budynku od gruntu spowodowałoby uszkodzenie jego konstrukcji (vide wyroki NSA z 24 marca 2014, sygn.. akt II FSK 783/12 i 12 maja 2017 sygn. Akt II FSK 950/15 oraz WSA w Łodzi z 17 kwietnia 2018 sygn. Akt I SA/Łd 190/18). Kwestionowana altana może zostać w każdym czasie przestawiona w inne miejsce bez żadnych uszkodzeń konstrukcyjnych, po wyjęciu podłożonych pod jej konstrukcję i niezwiązanych z nią, ani z podłożem bloczków i ułożeniu ich na podłożu w innym miejscu.

Z powyższych względów nie można tej altany zakwalifikować do budynków w rozumieniu definicji z prawa budowlanego.

Wskazany w planie zakaz lokalizacji obiektów tymczasowych nie ma zastosowania do altan działkowych, niezależnie od funkcjonalnej wykładni przepisów zaprezentowanej powyżej. Plan zakazuje w §4 pkt 2 lokalizacji tymczasowych obiektów budowlanych, reklam i szyldów, napowietrznych sieci infrastruktury technicznej, a także stacji bazowych telefonii komórkowej. Zgodnie z definicją w art. 3 ust.5 p.b. przez tymczasowy obiekt budowlany należy rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe), co więcej również ustawowo wskazana definicja altany działkowej nie jest zaliczana do tymczasowych obiektów budowlanych. Ustawodawca wprowadzając ustawową definicję altany działkowej (art.3 pkt 1 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2015 poz. 528) wyraźnie wskazał właściwości oraz przeznaczenie tego typu obiektów budowlanych. Nie zakwalifikował ich jednocześnie jako tymczasowe obiekty budowlane, ponieważ nie dodał altan działkowych do wyliczenia wskazanego w definicji tymczasowych obiektów budowlanych, w prawie budowlanym. Ponieważ ustawodawca wprowadził tę definicję jako ustawową (w ustawie o ROD) i nie zmienił jednocześnie definicji "obiektu tymczasowego" w ustawie prawo budowlane pomimo iż ustawa która wprowadzała definicję "altany działkowej" wprowadzała jednocześnie zmiany do ustawy Prawo budowlane (ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2015 poz. 528), należy uznać, iż altana działkowa nie jest takim obiektem tymczasowym w rozumieniu prawa budowlanego. Gdyby inny był zamiar ustawodawcy należałoby wprowadzić również zmiany w definicji tymczasowego obiektu budowlanego w prawie budowlanym poprzez dodanie "altany działkowej" do katalogu obiektów objętych tym określeniem.

Ustawodawca celowo nie umieścił definicji "altany działkowej" w katalogu zawartym w definicji "tymczasowego obiektu budowlanego", gdyż było to zbędne z uwagi na funkcjonalną wykładnię przepisów o infrastrukturze działkowej w ustawie o ROD, która nakazuje rozpatrywanie możliwości naruszenia tego przepisu planu łącznie z oceną, czy dane urządzenie lub obiekt posadowiony na terenie danego ROD stanowi element jego infrastruktury ogrodowej. Przedmiotowa altana nie jest tymczasowym obiektem budowlanym z uwagi na jej trwałość połączenia z gruntem w znaczeniu stabilności posadowienia i opierania się czynnikom atmosferycznym, jak podmuchy wiatru.

Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm, zwanej dalej "p.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli w tym postępowaniu jest decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...].11.2019r. nr [...] [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z [...].09.2019r. nr [...] nakazującą inwestorowi Stowarzyszeniu Działkowców - [...] w P. rozbiórkę altany zlokalizowanej na działce nr ewidencyjny [...] w L. , gm. T. P. .

Podstawę materialnoprawną kontrolowanych decyzji stanowi ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej p.b. ).

Niespornym było, że działka nr ewidencyjny [...] w L. , gm. T. P. na której posadowiona jest sporna altana położona jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w L. - północny brzeg jeziora Lusowskiego, przyjętym uchwałą Rady Gminy Tarnowo Podgórne nr LXXI/696/2010 z dnia 18 maja 2010 r.

Jak trafnie wskazały organy obu instancji dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasadnicze znaczenie miała kwestia zgodności przedmiotowej altany z przepisami w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W niniejszej sprawie kluczowe jest też ustalenie jaki charakter w świetle prawa ma przedmiotowa altana działkowa. Najpierw więc należy ocenić, czym jest sporna altana w rozumieniu prawa. Czy jest to obiekt budowlany, obiekt tymczasowy, czy też innego rodzaju obiekt. Następnie należy ocenić, czy posadowienie altany na przedmiotowym terenie jest zgodne z przepisami obowiązującej uchwały miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 2 pkt 9 a u.r.o.d. : Altana działkowa - należy przez to rozumieć wolno stojący budynek rekreacyjno - wypoczynkowy lub inny obiekt budowlany spełniający taką funkcję, położony na terenie działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, o powierzchni zabudowy do 35m2 oraz o wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich, przy czym do powierzchni zabudowy nie wlicza się tarasu, werandy lub ganku, o ile ich łączna powierzchnia nie przekracza 12m2.

Przedmiotowa altana położona na działce nr ewid. [...] w L. , gm. T. P. spełnia wyżej wskazane wymiary. Ma ona bowiem wymiar 5x6,10 m, a więc powierzchnię 30,5 m2, z tarasem o wymiarach 2 x 5 m (10 m2), wysokość altany to 4,9 m.

Definicja altany sformułowana w art.2 pkt 9a u.r.o.d. jasno wskazuje, że altana jest zasadniczo budynkiem rekreacyjno – wypoczynkowym lub innym obiektem budowlanym spełniającym taką funkcję. Wskazuje na to już literalna treść tego przepisu w którym wprost stanowi się, że altana to budynek rekreacyjno – wypoczynkowy lub w dalszej kolejności innego rodzaju obiekt. Ponadto zgodnie z treścią art. 3 pkt 2 p.b., pod pojęciem budynku należy rozumieć "taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach".

Sąd orzekający podziela ocenę organu odwoławczego, że w kontrolowanej sprawie sporna altana jest budynkiem rekreacyjno – wypoczynkowym. Spełnia ona bowiem przesłanki określone w wyżej przytoczonej definicji budynku zawartej w art. 3 pkt 2 p.b. Nie budzi żadnych wątpliwości, że sporna altana jest obiektem wydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada dach. Sąd orzekający podziela także ocenę organu odwoławczego, że posiada ona fundamenty oraz jest trwale związana z gruntem w rozumieniu art. 3 pkt 2 p.b.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu II instancji wskazano, że sporna altana została posadowiona na bloczkach drewnianych, natomiast w skardze i w poprzednich decyzjach (uchylonych) wskazuje się, że są to bloczki betonowe. Jest to uchybienie, niemniej ta kwestia nie ma kluczowego znaczenia dla sprawy. Rodzaj bloczków (czy są one betonowe m czy też drewniane) nie ma istotnego znaczenia dla sprawy. Ważniejsze jest to, że jest ona posadowiona na bloczkach, a nie na klasycznych fundamentach. Należy wskazać, że aktualna linia orzecznictwa nie przyjmuje, że trwałe związanie z gruntem jest możliwe jedynie w przypadku posadowienia obiektu na klasycznych fundamentach betonowych zagłębionych w gruncie. Aktualnie judykatura uwzględnia rozwój technologii budowlanej i przyjmuje, że trwałe związanie z gruntem nie polega na tym, że dany obiekt nie może być fizycznie odłączony od fundamentów, lecz na tym, iż dany obiekt jest stabilnie posadowiony na podłożu.

Sąd orzekający podziela i w pełni akceptuje tę już powszechną i ugruntowaną linię orzeczniczą. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 kwietnia 2019 r. (sygn. akt: II OSK 1499/17) trafnie wskazał, że "bez znaczenia jest rodzaj zastosowanego fundamentu - bloczki betonowe czy też wylewany czy murowany fundament. "Trwałe związanie z gruntem" to po prostu posadowienie obiektu stabilnie, tak ze opiera się on czynnikom zewnętrznym, np. atmosferycznym. Fundament ma zapewnić trwałość konstrukcji, uniemożliwić jej przesunięcie". Podobnie orzekł Naczelny Administracyjny w wyroku z dnia 10 kwietnia 2019 r. (sygn. akt: II OSK 1327/17), stanowiąc iż "O trwałości związania z gruntem decyduje intensywność tego związania, co może mieć miejsce nie tylko wtedy, gdy budowla będzie połączona z gruntem fundamentem w gruncie tym w całości zagłębionym, ale także gdy wielkość, masa obiektu i względy bezpieczeństwa, w tym możność opierania się oddziaływaniom atmosferycznym wskazują na trwałość jego posadowienia. Obiekty trwale związane z gruntem to obiekty posadowione w taki sposób, by być odporne na działanie warunków atmosferycznych, w tym podmuchów wiatru, w sposób zapewniający im stabilność. Nie ma natomiast kluczowego znaczenia dla sprawy technologia wykonania fundamentu, aczkolwiek wykonanie go w formie wylewki betonowej jest typowe dla tego rodzaju elementu konstrukcyjnego, czy też wymiary tego elementu, czy też brak jego usytuowania w wykopie".

Brak fundamentu wiążącego obiekt z gruntem nie przesądza więc o braku trwałego ich związania. Co za tym idzie, przedmiotowa altana może zostać z powodzeniem uznana za budynek, spełnia bowiem pozostałe warunki wskazane w definicji budynku (tj. wydzielenie z przestrzeni za pomocą przegród, istnienie dachu).

Istnienie fundamentów nie jest jedynym wyznacznikiem kwalifikacji prawnej budynku jako trwale związanego z gruntem, ponieważ aktualnie dostępne środki techniczne pozwalają także na zastosowanie innych rozwiązań technicznych pozwalających na trwałe związanie obiektu budowlanego z gruntem. Chodzi o to, żeby obiekt budowlany opierał się naturalnym siłom przyrody.

Jak trafnie wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 września 2019 r. o sygn. II OSK 2447/18 (publ. LEX nr 2751289) trwałe połączenie z gruntem oznacza posadowienie budynku na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym (siłom przyrody) mogącym go zniszczyć czy spowodować jego przesunięcie. Techniczna możliwość usunięcia betonowych bloczków i przemieszczenia przyczepy razem z dachem w inne miejsce nie przesądza jednak o braku trwałego związania tego obiektu z gruntem. Trwałe połączenie budynku z gruntem ma na celu przeciwdziałanie czynnikom zewnętrznym (siłom przyrody), a nie działalności człowieka. W wyniku działalności człowieka istnieje możliwość przeniesienia na inne miejsce wielu budynków, co nie podważa ich wcześniejszego trwałego związania z gruntem. Zatem zakwalifikowanie tego obiektu budowlanego jako budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 p.b. jest prawidłowe.

Podobny pogląd wyraził m.in. WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 8 lipca 2020 r. o sygn. II SA/Gd 647/19, publ. LEX nr 3029072) wskazując, że istnienie fundamentów nie jest jedynym wyznacznikiem kwalifikacji prawnej budynku jako trwale związanego z gruntem, ponieważ aktualnie dostępne środki techniczne pozwalają także na zastosowanie innych rozwiązań technicznych pozwalających na trwałe związanie obiektu budowlanego z gruntem. Chodzi o to, żeby obiekt budowlany opierał się naturalnym siłom przyrody.

Reasumując ten watek Sąd podziela ocenę organów, że w sytuacji trwałego związania spornej altany z gruntem i wydzielenia jej z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadanie fundamentu i dachu stanowi ona budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 p.b.

Na marginesie jedynie Sąd wskazuje, iż nie zgadza się ze skarżącym, że gdyby ustawodawca chciał uznać altanę za tymczasowy obiekt budowlany, to powinien dodać ją do katalogu obiektów objętych tym określeniem w definicji obiektu tymczasowego z art. 3 pkt 5 p.b.ustawy prawo budowlane. Zawarty tam katalog obiektów stanowiących tymczasowe obiekty budowlane ma bowiem charakter otwarty (użyto sformułowania: "jak:").

Zgodnie bowiem z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 p.b., za tymczasowy obiekt budowlany należy rozumieć "obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe, przenośne wolno stojące maszty antenowe". Zamieszczony w tym przepisie katalog nie jest katalogiem zamkniętym, gdyż jak już wspomniano jest to obiekt niepołączony trwale z gruntem, jak: i w tym miejscu ustawodawca przedstawia przykładowe wyliczenie takich obiektów. Jak wskazuje wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2019 r. (sygn. akt: II OSK 1941/17, publ. CBOSA), "ustawodawca nie wymienił wyczerpująco obiektów budowlanych nie połączonych trwale z gruntem, a jedynie wskazał przykładowo, że są to strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe". Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, aby za tymczasowy obiekt budowlany uznać także altany działkowe, szczególnie gdy, zgodnie ze słowami skarżącego, istnieje możliwość przeniesienia ich w dowolne miejsce w każdej chwili".

Sąd orzekający podziela powyższy pogląd. Jednak wskazuje, że w tej sprawie jest to kwestia drugorzędna wobec tego, że istnieją przesłanki, by przyjąć, że sporna altana jest budynkiem w rozumieniu art.3 pkt 2 p.b.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 4 p.b., altana działkowa i obiekt gospodarczy, o których mowa w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2176), nie wymagają wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, aby uzyskać przymiot legalności.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 p.b. zgłoszenia prac budowlanych organowi administracji architektoniczno-budowlanej nie wymaga (poprzez wnioskowanie a contrario), z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4 budowa altany na rodzinnych ogrodach działkowych, posiadającej odpowiednie wymiary, które zostały wskazane w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r., tj. zgodnie z art. 2 ust. 9a u.r.o.d.

Mając na uwadze powyższe trafnie przyjęły organy nadzoru budowlanego, że przedmiotowa altana nie mogła zostać poddana którejkolwiek z procedur legalizacyjnych, uregulowanych w art. 48-49 p.b. oraz w art. 49b p.b.

Jednocześnie należy podzielić pogląd wyrażony w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2016 r. (sygn. akt: II OPS 1/16), że "do robót budowlanych i obiektów budowlanych, które nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia, mogą być stosowane przepisy art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), a także art. 51 ust. 7 tej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lub pkt 4 in fine". Innymi słowy, dany obiekt może być poddany ocenie również pod kątem jego zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami (art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b.). Oceny takiej dokonały organy obu instancji, stwierdzając że przedmiotowa altana niezgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, którego przepisy obowiązują na terenie nieruchomości, na której zlokalizowana jest altana. Zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018, poz. 1945, ze zm., dalej u.p.z.p), "plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego". Plan miejscowy jest więc oczywiście aktem prawa miejscowego, co oznacza, że ma moc wiążącą, tak jak każdy inny akt normatywny i musi być respektowany dopóty, dopóki obowiązuje.

W ocenie Sądu orzekającego organy trafnie przyjęły, że budowa w/w altany nastąpiła w warunkach samowoli budowlanej, tj. niezgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w postaci planu miejscowego.

Niespornym jest, że działka nr [...] w L. położona jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w L. - północny brzeg jeziora Lusowskiego przyjętym uchwałą Rady Gminy Tarnowo Podgórne nr LXXI/696/2010 z dnia 18 maja 2010 r.

Zgodnie z § 4 pkt 2a uchwały Rady Gminy Tarnowo Podgórne nr LXXI/696/2010 z dnia 18 maja 2010 roku: "W zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustala się zakaz lokalizacji budynków i tymczasowych obiektów budowlanych.'' Jednocześnie § 10 pkt 1 w/w uchwały stanowi, że: "W zakresie szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczeń w ich użytkowaniu, w tym zakazu zabudowy, ustala się: 1. zakaz lokalizacji budynków." Wreszcie w § 13 pkt 1 uchwalono, że : "Dla terenów rolniczych, oznaczonych na rysunku planu symbolami 1R i 2R, ustala się: 1. przeznaczenie terenu pod uprawy rolnicze, ogrodnicze, sadownicze oraz użytki zielone;"

Uznanie altany za budynek, co organy nadzoru budowlanego trafnie przyjęły, prowadzi do oczywistej konkluzji, iż jest ona niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który zakazuje lokalizacji tego typu obiektów na terenie swojego obowiązywania.

Nie budzi bowiem wątpliwości, że zamiarem lokalnego uchwałodawcy był zakaz lokalizacji budynków.

Sąd orzekający w pełni podziela pogląd WWINB, że nie można przyjąć, iż sam zakup działki przez stowarzyszenie ogrodowe, daje prawo do ignorowania ewidentnej sprzeczności inwestycji z powszechnie obowiązującymi przepisami w postaci miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Słusznie wskazano, że skoro miejscowy plan został uchwalony przez Radę Gminy T. P. już w 2010 r., to Stowarzyszenie Działkowców - [...] winno, planując swoją inwestycję, sprawdzić czy przepisy umożliwiają w ogóle jej przeprowadzenie. Jest to istotne, gdyż skarżący nabył własność przedmiotowej działki blisko sześć lat po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie ma przy tym znaczenia, że stowarzyszenie działa na podstawie przepisów o rodzinnych ogrodach działkowych. Sama chęć założenia i prowadzenia rodzinnych ogrodów działkowych nie może sankcjonować działania wbrew przepisom planistycznym, będącymi jednocześnie przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Trafnie organ wskazał, że prowadziłoby to bowiem do sytuacji, w której każdą działkę zakupioną przez stowarzyszenie ogrodowe, niezależnie od jej przeznaczenia i warunków zabudowy można "przekształcić" w rodzinny ogród działkowy. Podzielić też należy stanowisko zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2010 r. (sygn. akt: II SA/Kr 335/10), że "rodzinne ogrody działkowe - co można wywieść z ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych - nie posiadają jakiegokolwiek statusu szczególnego, w tym nie stanowią obszaru specjalnego, na jakim obowiązywałby szczególny reżim prawny".

Odnosząc się do zarzutu jakoby działania organu pierwszej instancji były niezrozumiałe i wewnętrznie sprzeczne, słusznie wskazał, organ odwoławczy, iż PINB w swoich działaniach opierał się na wskazówkach organu odwoławczego. Wprawdzie w dniu [...] kwietnia 2017 r. PINB wydał decyzję umarzającą postępowanie administracyjne w całości (sygn. akt: [...]), jednakże WWINB, decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. (sygn. akt: [...]), uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu swej decyzji, WWINB wskazał na konieczność zbadania legalności inwestycji pod kątem obowiązujących przepisów, tj. przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skutkiem poczynienia tychże ustaleń było wydanie przez PINB decyzji rozbiórkowej z dnia [...] września 2019 r. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie stoi w sprzeczności z treścią decyzji organu odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r.

Podsumowując, inwestycja będąca przedmiotem niniejszego postępowania, jakkolwiek spełniająca ustawową definicję altany działkowej, stoi w sprzeczności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa (tj. przepisami obowiązującego dla nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Przepisy te, zakazując lokalizacji budynków i tymczasowych obiektów budowlanych na działce nr [...], obowiązują także dla ROD, które nie są w tej materii objęte szczególną, odmienną regulacją prawną.

W tym stanie rzeczy na podstawie art.151 p.p.s.a należało oddalić skargę.