Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 740/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 art. 50 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i L. M. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę L. M..


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po zbadaniu zażalenia M. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. z dnia [...] r. nr [...] o nałożeniu na M. M. grzywny w celu przymuszenia, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W podstawie prawnej postanowienia podano art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Na uzasadnienie swojego rozstrzygnięcia organ podał, że zażalenie na postanowienie organu stopnia powiatowego zostało złożone wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, jednak organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wskazano ponadto, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 8 lipca 2010 r., a zażalenie wniesiono w dniu 14 lipca 2010 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożonej [...] r. M. i L. M. oprotestowali postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] "i inne bezprawne czynności" organów obu instancji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 9 grudnia 2010 r. oświadczyli, że przedmiotem ich skargi są postanowienia organu odwoławczego z dnia [...] r. o numerach [...],[...],[...] oraz [...]. Zaskarżonym postanowieniom zarzucili naruszenie prawa materialnego i procesowego, co ich zdaniem powinno skutkować stwierdzeniem nieważności tych aktów.

Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2011 r. (sygn. akt II SA/Wr 640/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, stwierdzając, że postanowienie DWINB nr [...] nie narusza prawa. Na skutek rozpoznania skargi kasacyjnej skarżących Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 września 2012 r. (sygn. akt II OSK 983/11) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu. W uzasadnieniu tego wyroku podano, że Sąd powinien był rozpatrzyć osobno skargi dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, a następnie skargi w zakresie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 31 października 2012 r. ze sprawy oznaczonej sygnaturą II SA/Wr 740/12 (dotyczącej postanowienia nr [...], poprzednio oznaczonej jako sygn. akt II SA/Wr 640/10) wyłączono sprawy skarg na postanowienia nr [...] (obecnie sygn. akt II SA/Wr 752/12), nr [...] (obecnie sygn. akt II SA/Wr 753/12) i nr [...] (obecniesygn. akt II SA/Wr 754/12).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga L. M. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] podlegała odrzuceniu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Stosownie do przepisu art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, w tym w szczególności strona postępowania administracyjnego.

Jak wynika z analizy zaskarżonego postanowienia dotyczy ono uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu stopnia powiatowego, które zostało skierowane do M. M.. Zatem jedynie M. M. była stroną postępowania przed organem I instancji i jedynie ona mogła wnieść zażalenie na to postanowienie (wcześniej wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia). Natomiast w stosunku do L. M. skierowano postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. z dnia [...] r. nr [...] i w stosunku do jej zażalenia organ odwoławczy wydał w dniu [...] r. postanowienia nr [...] i nr [...].

Wobec tego należy powiedzieć, że L. M. nie ma legitymacji czynnej do zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia DWINB z dnia [...] r. nr [...], ponieważ nie był stroną postępowania, w którym postanowienie to zapadło. W tym stanie rzeczy oczywistym jest, że L. M. nie może skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego na postanowienie, które nie było do niego skierowane.

Osoba niemająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine ("u progu" postępowania) nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym, powoduje oddalenie skargi (por. szerzej: uchwała NSA z 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005, Nr 4, poz. 62; postanowienie NSA z 9 września 2004 r., OZ 399/04, ONSAiWSA 2005, Nr 2, poz. 42).

Skoro więc, skarga L. M. pochodzi od osoby nieuprawnionej do jej wniesienia, Sąd na podstawie wskazanych wyżej przepisów oraz na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji postanowienia.

Niezależnie od powyższego Sąd informuje, że odnośnie do skargi złożonej przez M. M. wydane zostanie osobne rozstrzygnięcie.