Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2372/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2012r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz D. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego;


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]

czerwca 2011 r. nr [...] nakładające na D. S. grzywnę w

kwocie 4 000 zł w celu przymuszenia zobowiązanego do spełnienia obowiązku wykonania rozbiórki wiaty stalowej.

Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] kwietnia 2010 r. została wydana przez Powiatowego Inspektora

Nadzoru Budowlanego [...] decyzja nr [...] nakazująca

D. S. rozbiórkę wiaty stalowej przylegającej do istniejącego budynku usługowo - handlowego o wymiarach 1,8 m x 15,5 m zlokalizowanej na

działce ew. [...] położonej przy ul. [...] w K., gm. Ł., wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Po rozpoznaniu odwołania D. S. [...] Wojewódzki

Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] utrzymał powyższą decyzję w mocy.

Upomnieniem z dnia [...].10.2010 r. doręczonym 2.11.2010 r. PINB [...] wezwał D. S. do wykonania obowiązku nałożonego w/w

decyzję w terminie 7 dni.

Następnie po bezskutecznym upływie terminu wymieniony organ wystawił tytuł wykonawczy w dniu [...] marca 2011 nr [...] w oparciu o treść decyzji z [...] kwietnia

2010 r. nr. [...], Tytuł ten został doręczony D. S. w dniu 17 marca 2011 r. Doręczenie to wszczęło postępowanie egzekucyjne.

Wobec niewykonania nałożonego obowiązku PINB [...] postanowieniem z dnia [...]czerwca 2011 r. nałożył na zobowiązanego grzywnę w

kwocie 4 000 zł wskazując jako podstawę prawną art. 121 § 2 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 229 z

2005 poz. 1954 ze zm., dalej u.p.e.a.). Ponownie wezwał zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego w terminie 7 dni. Organ wskazał, że nałożona grzywna jest uznaniowa, gdyż 5 art. 121 u.p.e.a. nie ma zastosowania w sprawie z uwagi na fakt, iż rozbiórka dotyczy wiaty stalowej, a nie budynku. Organ uznał, że wymierzona grzywna jest możliwa do zapłaty i nie obciąża

w sposób nadmierny zobowiązanego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł okoliczność wykonania obowiązku poprzez zmniejszenie wiaty do rozmiarów nie kolidujących z przepisami prawa budowlanego. Dokonał też w dniu 31 marca 2011 zgłoszenia do Starosty [...] robót niewymagających pozwolenia na

budowę wskazując w nim powierzchnię wiaty jako 24 m2.

Po rozpoznaniu zażalenia GINB postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r.

utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Organ wskazał, że zmniejszenie wiaty nie może stanowić podstawy do uchylenia grzywny. Jest to tylko częściowe wykonanie obowiązku. Zgłoszenie zaś robót zmniejszenia wiaty jest bezskuteczne i stanowi obejście prawne.

Grzywna jest nałożona prawidłowo w oparciu o art. 121 § 2 i § 4 u.p.e.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D.S. podniósł błędnie ustalenie stanu faktycznego sprawy. Wskazał, że

nałożony na niego obowiązek tytułem wykonawczym został przez niego wykonany przez zdemontowanie, a następnie zmontowanie wiaty. Dokonane to zostało po stosownym zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego. Wiata obecna jest

mniejsza. Organ powinien wobec tego faktu umorzyć postępowanie egzekucyjne. Nie czyniąc tego naruszył art. 59 § 1 pkt 2 w zw. z art. 60 § 1 u.p.e.a.

Ponadto skarżący zarzucił nałożenie grzywny w rażącej wysokości, w sposób arbitralny w oderwaniu od wagi ewentualnego naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargą zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek nie z taką argumentacją jak przedstawia to skarżący. Niezasadne są zarzuty skarżącego co do braku ustaleń faktycznych w przedmiocie wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki wiaty.

Skarżący był wzywany do wykonania czynności. Nie przedstawił żadnych dowodów

na jej wykonanie. W postępowaniu administracyjnym wyraźnie twierdził, że

zmniejszył wiatę. Zatem ustalenia organu co do częściowego wykonania obowiązku jest prawidłowe. Obowiązek jednak nie został wykonany.

Nakładając grzywnę organ działał w granicach uznania administracyjnego co wynika z treści art. 121 § 1 i § 4 u.p.e.a. Wydanie orzeczenia o treści uznaniowej nakłada na organ obowiązek należytego uzasadnienia tej czynności. Wymaga tego zasada praworządności z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. art. 98 z 2000 r. poz. 1071 ze zm. dalej

k.p.a.) oraz zasada przekonywania z art. 11 k.p.a. Wymóg ten zapisany też jest

treścią art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. Wymienione przepisy kodeksu postępowania administracyjnego mają w sprawie zastosowanie zgodnie z treścią art. 18 u.p.e.a. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie zawiera należytego umotywowania wysokości stanowionej grzywny. Rozstrzygnięcie organu drugiej instancji jest nie

tylko rozstrzygnięciem czysto zażaleniowym, ale również reformatoryjnym, czyli ponownie rozpatrującym całą sprawę.

Skarżący podnosi zarzut rażącej wysokości nałożonej grzywny.

Wobec brak należytego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w tej

części Sąd nie może dokonać kontroli wysokości nałożonej grzywny.

Jest to naruszenie w/w przepisów proceduralnych wpływające w sposób

istotny na wynik rozstrzygnięcia. Zatem podniesiony przez skarżącego zarzut

zasługuje na uwzględnienie. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ weźmie pod uwagę powyższe wskazania.

Z tych względów Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 litera "c" ustawy z

30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153

poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a.