Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 57/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 maja 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 57/10 odrzucającego skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 57/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] listopada 2009 r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pn.: "budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, garażu i osadnika ścieków" na działce nr 930 położonej w T.".

Odpis postanowienia wraz z pismem z dnia 24 maja 2010 r., w którym J. S. został pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia oraz o terminie

i sposobie jego wniesienia, jak również o tym, iż skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, został doręczony skarżącemu w dniu 26 maja 2010 r.

Powyższe postanowienie J. S. zaskarżył skargą kasacyjną, która to została sporządzona i wniesiona przez skarżącego osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej w skrócie jako p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego

z zastrzeżeniem § 2 i § 3 art. 175 p.p.s.a. - (por. postanowienie NSA z dnia 24.08.2004r., sygn. FSK 946/2004 – Lex Polonica nr 408539). Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skargę kasacyjną może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sądowych skarżący J. S. został pouczony o terminie

i trybie wniesienia środka zaskarżenia, jak również o tym, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.

Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący samodzielnie sporządził skargę kasacyjną.

Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, a więc z naruszeniem obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego wynikającego z przepisu art. 175 p.p.s.a. stanowi brak skargi kasacyjnej, który nie podlega konwalidowaniu i czyni ją niedopuszczalną.

W takiej sytuacji sąd skargę kasacyjną odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (postanowienie WSA w Warszawie z 06 lipca 2004r., sygn. I SA 1556/02 – niepubl.).

Ponieważ skarżący nie jest adwokatem, radcą prawnym bądź innym podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 P.p.s.a. sporządzona przez niego skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną i jako taka zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a. uznał skargę kasacyjną sporządzoną przez skarżącego samodzielnie za niedopuszczalną i orzekł jak

w sentencji postanowienia.