Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 4069/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 7 UST. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2022 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Gminy P. reprezentowanej przez Wójta na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. znak [...] z dnia [...] października 2021 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2021 r. (data wpływu do organu) Gmina P. (zwana dalej: skarżąca, gmina, wnioskodawczyni), zwróciła się do Starosty Powiatu P. (zwany dalej: Starosta, organ I instancji) o udostępnienie następującej informacji publicznej:

1. kopii części projektu architektoniczno-budowlanego rozbudowy budynku mieszkalnego zatwierdzonego decyzją Starosty znak [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w postaci rysunków elewacji, rzutów fundamentów i wszystkich kondygnacji oraz częścią instalacyjną ;

2. informacji co do lokalizacji na działce [...] w G. zjazdu indywidualnego z działki nr [...] na drogę gminną (dokładnego położenia istniejącego zjazdu indywidualnego), o którym mowa w pkt 1.3. "Stan projektowany" opisu technicznego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę nr [...] znak [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.

Decyzją znak [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. Starosta, działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, zwana dalej: k.p.a.) oraz art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm., zwana dalej: u.d.i.p.), orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej wskazanej w przedmiotowym wniosku.

Na skutek złożonego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. (zwane dalej: SKO, organ odwoławczy) decyzją [...] z dnia [...]września 2021 r. orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę decyzją znak [...] z dnia [...] września 2021 r. Starosta, działając na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej wskazanej w przedmiotowym wniosku.

Podstawę negatywnego dla gminy rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie organu I instancji, że wnioskodawca pozwolenia na budowę nigdy nie pełnił i nie pełni jakiejkolwiek funkcji publicznej. Prowadzi wyłącznie wraz ze swoją rodziną gospodarstwo rolne. W związku z tym nie jest osobą pełniącą funkcję publiczną, a dostęp do niej jest ograniczony z uwagi na ochronę prywatności, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Dlatego nie ma możliwości udostępnienia projektu budowlanego budynku, o których mowa w decyzji, gdyż naruszyłoby to chroniony prawem mir domowy.

Starosta stwierdził, że projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego, stanowiący załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę nie stanowi informacji publicznej. Organ udostępniając informację publiczną, która w sposób bezpośredni lub pośredni dotyczy osoby fizycznej, zobligowany jest do wyważenia jej prawa do prywatności z wartością, jaką jest dostęp do informacji publicznej. Wskazane informacje podlegają udostępnieniu, o ile nie wychodzą poza niezbędność, określoną potrzebą transparentności życia publicznego, ocenianą zgodnie ze standardami przyjętymi w demokratycznym państwie prawnym, jak również są to informacje mające znaczenie dla oceny funkcjonowania instytucji oraz osób pełniących funkcje publiczne. Nie mogą to być informacje - co do swej natury i zakresu - przekreślające sens (istotę) ochrony prawa do życia prywatnego. Ponadto niejednokrotnie projekt budowlany jest sporządzany na zamówienie, przez znanych architektów, zabezpieczony jest prawami autorskimi, często jest też kosztowny. Nie ma żadnego argumentu, dla którego osoba trzecia, w zasadzie bez ponoszenia kosztów, miałaby zapoznawać się, a być może i korzystać z pomysłów, rozwiązań czy udogodnień, zaproponowanych w projekcie przez wykonujące go podmioty. Nie w każdym wypadku dana informacja stanowiąca formalnie informację publiczną może być udostępniona.

Wyjaśnił także, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie powinna być wykorzystywana do uzyskiwania informacji niezbędnych organom władzy publicznej do wykonywania ich ustawowych zadań. Zdaniem Starosty ustalenie, że gmina jako jednostka samorządowa stanowi krąg podmiotów mających prawo dostępu do informacji publicznej stoi w sprzeczności z art. 61 Konstytucji RP. Zawarte w art. 61 Konstytucji RP sformułowanie "Obywatel ma prawo" wskazuje przede wszystkim na osobę fizyczną. Wprawdzie określenie "każdy" może w niektórych sytuacjach pozwalać również tym podmiotom na uzyskiwanie informacji publicznej, jednak co do zasady organy, w ramach funkcjonowania tzw. dobrej administracji, powinny do sprawnego współdziałania wykorzystywać bądź przepisy ustaw szczególnych, bądź też ogólne zasady nakazujące harmonijne współdziałanie organów władzy publicznej i innych podmiotów realizujących przekazane im zadania publiczne. W sytuacji gdy podmiot wykonujący zadania publiczne przekazuje posiadaną informację innemu podmiotowi publicznemu, a ten ma ją wykorzystać do realizacji przypisanych mu zadań publicznych, przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej w ogóle nie znajdują zastosowania. Prawo dostępu do informacji publicznej, o którym mowa w art. 2 ust. 1 u.d.i.p., nie odnosi się bowiem do wykonywania przez podmioty publiczne zadań publicznych.

Na skutek wniesionego odwołania, decyzją znak [...] z dnia [...] października 2021 r. SKO, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1, art. 2 ust. 1 i 2, art. 3, art. 4 ust. 1, art. 5, art. 6, art. 16 ust. 1 i. 2 u.d.i.p., orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

W uzasadnieniu podjętej decyzji SKO wskazało, że w niniejszej sprawie gmina wystąpiła z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej. Z treści wniosku nie wynika by żądana informacja była niezbędna do realizacji przypisanych gminie zadań publicznych. Zatem rzeczony wniosek podlega rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, co też organ I instancji uczynił, wydając decyzję odmowną.

SKO wyjaśniło, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją administracyjną i na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p. podlega udostępnieniu w trybie regulowanym tą ustawą. Informacją publiczną jest również projekt budowlany zatwierdzany w decyzji o pozwoleniu na budowę lub w odrębnej decyzji, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 34 ust. 4 i 5 ustawy Prawo Budowlane). Projekt ten stanowi integralną część rozstrzygnięcia administracyjnego, jakim jest pozwolenie na budowę. Będąc częścią pozwolenia na budowę, jest tym samym informacją publiczną.

SKO wskazało, iż zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji

publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Z treści ww. przepisu tego wynika, że jeżeli informacja dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną i ma związek z wykonywanymi przez nią zadaniami lub sprawowaną funkcją, dostęp do niej nie może zostać ograniczony z uwagi na ochronę prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Ograniczenie dostępu do informacji publicznej z uwagi na ochronę prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy nie oznacza również bezwzględnej odmowy udzielenia żądanej informacji, bowiem w razie wystąpienia okoliczności wynikających z art. 5 u.d.i.p. możliwe jest udostępnienie informacji w postaci zanonimizowanej, o ile nie niweczy to pożądanego przez stronę rezultatu w postaci uzyskania konkretnej informacji publicznej. Anonimizacja określonych danych, składających się na treść dokumentu jest uzasadniona, gdy czynność ta nie wykracza poza ograniczenia wynikającego z u.d.i.p. i jednocześnie nie pozbawia dokumentu waloru informacyjnego, wynikającego ze złożonego wniosku. Organ udostępniając informację publiczną, która w sposób bezpośredni lub pośredni dotyczy osoby fizycznej bądź też przedsiębiorcy, każdorazowo zobligowany jest do wyważenia tajemnicy przedsiębiorcy czy też prawa do prywatności względem wartości publicznej w postaci dostępu do informacji publicznej.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo, przyznając wyższość prawa do prywatności nad dostępem do informacji publicznej, odmówił udzielenia żądanej informacji. Ocenił, iż żądanie skarżącej w zakresie udzielenia informacji publicznej w formie kopii części projektu architektoniczno-budowlanego rozbudowy budynku mieszkalnego w postaci rysunków elewacji, rzutów fundamentów i wszystkich kondygnacji wraz z częścią instalacyjną, dotyczy w istocie budynku, należącego do osoby prywatnej, niebędącej osobą publiczną. W tym przypadku, udostępnienie przedmiotowej informacji oznaczałoby możliwość poznania przez dowolne osoby trzecie dokładnego rozkładu pomieszczeń, jak również przebiegu instalacji np. gazowych, energetycznych, alarmowych, wentylacyjnych itp., znajdujących się w budynku. Sytuacja taka godziłaby zatem w mir domowy (intymność zamieszkiwania), a przede wszystkim w poczucie bezpieczeństwa osób, które następnie zamieszkają w domu, naruszałaby ich szeroko pojęte prawo do prywatności, chronione art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Nadto, co słusznie podnosi organ I instancji, projekt budowlany z reguły jest sporządzany na zamówienie, przez znanych architektów, zabezpieczony jest prawami autorskimi, często jest też bardzo kosztowny. Nie ma żadnego argumentu, dla którego osoba trzecia, w zasadzie bez ponoszenia kosztów, miałaby zapoznawać się, a być może i zamierzać korzystać z pomysłów, rozwiązań czy udogodnień, zaproponowanych w projekcie przez wykonujące go podmioty.

Zdaniem SKO, dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy bez znaczenia pozostaje okoliczność ewentualnego zabezpieczenia projektu budowlanego prawami autorskimi. Istotny jest natomiast fakt, że żądanie swym zakresem obejmuje udostępnienie projektu architektoniczno-budowlanego budynku należącego do osoby prywatnej, co godziłoby w poczucie bezpieczeństwa osób, które zamieszkują w tym budynku. Nawet gdyby przyjąć, że wnioskodawca pozwolenia na budowę jest osobą publiczną, to nie sposób uznać, że ograniczenie wynikające z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. go nie dotyczy, bowiem gmina w żaden sposób nie wykazała, że żądane informacje mają związek z pełnieniem przez inwestora funkcji publicznej. SKO podkreśliło też, że ustanawiając obywatelskie prawo do informacji publicznej, ustawodawca nie pozbawił jednostki ochrony jej interesów w sferze jej prywatności i bezpieczeństwa, praw własności ani praw autorskich. Zatem rozpoznając przedmiotową sprawę organy miały obowiązek zbalansowania dóbr konstytucyjnie chronionych, a także ich hierarchii, co dorowadziło do wniosku o konieczności przedłożenia prawa własności i prawa do miru domowego nad prawem do informacji. Uznało też, że co do zasady, możliwe jest udostępnienie informacji w postaci zanonimizowanej. Niemniej w niniejszej sprawie dokonanie anonimizacji żądanych dokumentów pozbawiłoby ich waloru informacyjnego (zanonimizowane dokumenty nie zawierałyby żądanych przez stronę informacji).

W zakresie żądania udzielenia informacji o lokalizacji na działce nr [...] w G. zjazdu indywidualnego na drogę gminną SKO wskazało, iż wydanie decyzji administracyjnej, zezwolenia na lokalizację zjazdu lub jego przebudowę, stanowiącego następnie załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę, zgodnie z zapisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, leży w gestii właściwego zarządcy drogi, którym w tym przypadku jest organ wykonawczy skarżącej, który w niniejszej sprawie, w imieniu gminy wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej. Powyższe oznacza, że skarżąca winna być w posiadaniu informacji, której udostępnienia żąda od Starosty.

Odnosząc się do twierdzeń skarżącej, dotyczących udostępnienia w treści zaskarżonej decyzji danych inwestora w postaci niepełnienia przez inwestora funkcji publicznych oraz prowadzeniu przez niego gospodarstwa rolnego SKO wskazało, iż informacje o tym czy ktoś jest bądź nie jest osobą publiczną nie zalicza się do danych "wrażliwych", prawnie chronionych. Z kolei o tym, że inwestor prowadzi gospodarstwo rolne można dojść w wyniku analizy danych zawartych na stronie Geoportalu. Nieruchomość nr [...] położona w m. G., objęta wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, znajduje się na terenach rolnych, w zwartej zabudowie zagrodowej, która służy przede wszystkim prowadzeniu działalności gospodarczej i stanowi miejsce zamieszkiwania i pracy rolnika, a grunty zajęte pod budynki mieszkalne w gospodarstwach rolnych uznaje się za grunty wykorzystywane rolniczo.

W skardze złożonej na powołaną decyzję do sądu administracyjnego skarżąca zaskarżyła ww. decyzję w części, tj. w zakresie utrzymania w mocy decyzji Starosty znak [...] z dnia [...] września 2021 r. w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej co do lokalizacji na działce nr [...] w G. gmina P., zjazdu indywidualnego z działki nr [...] na drogę gminną (dokładnego położenia istniejącego zjazdu indywidualnego, o którym mowa w pkt. 1.3. "Stan projektowany", opisu technicznego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę nr [...] znak [...] z dnia ....04.2014 r.). Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji w zaskarżonej części oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wydanej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. polegające na uznaniu, że żądana informacja publiczna nie może zostać udostępniona ze względu na okoliczność, że co do zasady według organu odwoławczego żądana informacja publiczna "winna być w posiadaniu" Wójta skarżącej, który w niniejszej sprawie wystąpił z wnioskiem w imieniu gminy, podczas gdy taka informacja nigdy nie była w jej posiadaniu;

2. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. przez zaniechanie dokonania ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia tej sprawy, tj. ustaleń odnośnie tego, czy w posiadaniu wnioskodawcy faktycznie może być "co do zasady" informacja "co do lokalizacji na działce nr [...] w G. gmina P., zjazdu indywidualnego z działki nr [...] na drogę gminną (dokładnego położenia istniejącego zjazdu indywidualnego, o którym mowa w pkt. 1.3. "Stan projektowany", opisu technicznego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę nr [...] znak [...] z dnia ....04.2014 r".;

3. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego;

4. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nie podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności przez błędną analizę materiału dowodowego w sprawie będącej przedmiotem wniosku, a w konsekwencji przyjęcie, że "co do zasady" informacja "co do lokalizacji na działce nr [...] w G. gmina P., zjazdu indywidualnego z działki nr [...] na drogę gminną (dokładnego położenia istniejącego zjazdu indywidualnego, o którym mowa w pkt. 1.3. "Stan projektowany", opisu technicznego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty P. o pozwoleniu na budowę nr [...] znak [...] z dnia ....04.2014 r.," winna być w posiadaniu wnioskodawcy.

W uzasadnieniu skargi Gmina szczegółowo omówiła wyżej opisane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przywołując argumentację tożsamą z zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga musiała zostać oddalona.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy, w której wydano zaskarżoną decyzję i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Analizowana pod tym kątem decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi okazały się całkowicie bezzasadne.

W pierwszej kolejności konieczne jest zaznaczenie, że wniosek z dnia Wnioskiem z dnia [...] lipca 2021 r. (data wpływu do organu) Gmina P. (zwana dalej: skarżąca, gmina, wnioskodawczyni), zwróciła się do Starosty Powiatu P. (zwany dalej: Starosta, organ I instancji) o udostępnienie następującej informacji publicznej:

1. kopii części projektu architektoniczno-budowlanego rozbudowy budynku mieszkalnego zatwierdzonego decyzją Starosty znak [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w postaci rysunków elewacji, rzutów fundamentów i wszystkich kondygnacji oraz częścią instalacyjną ;

2. informacji co do lokalizacji na działce [...] w G. zjazdu indywidualnego z działki nr [...] na drogę gminną (dokładnego położenia istniejącego zjazdu indywidualnego), o którym mowa w pkt 1.3. "Stan projektowany" opisu technicznego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę nr [...] znak [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.

Gmina zaskarżyła decyzję w części, tak więc przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była więc odmowa udostępnienia (wskazanej w punkcie 2 wniosku) informacji co do lokalizacji na działce [...] w G. zjazdu indywidualnego z działki nr [...] na drogę gminną (dokładnego położenia istniejącego zjazdu indywidualnego), o którym mowa w pkt 1.3. "Stan projektowany" opisu technicznego projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę nr [...] znak [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r

Zgodnie z art. 2a ust.2 ustawy o drogach publicznych (z dnia 21 marca 1985 r., tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 1376), drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy.

W myśl art. 7 ust. 3 Ustawy, ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy. Gmina jest, a przynajmniej powinna być, w posiadaniu żądanych informacji, gdyż skoro droga jest gminna- rada Gminy P. podjęła uchwałę o jej przebiegu. Na temat tego, czy zjazd jest elementem drogi, wypowiedział się WSA w Gdańsku w sprawie II SA/Gd 342/10, odpowiadając pozytywnie na tę wątpliwość. Po analizie art. 29 ust. 2 pkt 12 Prawa budowlanego, Sąd ten stwierdził, że definicja zjazdu przewidziana w ustawie o drogach publicznych, wyodrębniająca go z pojęcia drogi nie powinna być stosowana, a przebudowa zjazdu podlega zgłoszeniu jako przebudowa elementu drogi, zjazd jest bowiem elementem drogi.

We wniosku Gminy jasno sprecyzowano, że chodzi o "zjazd z drogi gminnej", a więc jej przebieg został ustalony na podstawie art.7 ustawy, przez radę Gminy P., która- co jest oczywiste- powinna zatem posiadać pełną jej dokumentację (ze zjazdami włącznie). Jeżeli zatem wójt Gminy P. takich informacji potrzebuje, powinien zwrócić się do pracowników kierowanego przez siebie urzędu o ich odnalezienie i przedstawienie.

Gmina, jako organ administracji samorządowej, nie może wykorzystywać ustawy o dostępie do informacji publicznej, celem uzyskiwania określonych informacji, którą powinna posiadać. Wójt gminy ma obowiązek takiego sprawowania nadzoru i kierownictwa nad swoją jednostką, aby posiadać, przechowywać i archiwizować istotne dokumenty, do których bez wątpienia należy droga i zjazdy z drogi gminnej.

Podkreślany w skardze do Sądu brak dokumentacji "co do lokalizacji na działce nr [...] w G. gmina P., zjazdu indywidualnego z działki nr [...]na drogę gminną" świadczy o braku należytego nadzoru Wójta nad jednostką, co pozostaje poza kontrolą tutejszego Sądu. Jeżeli dokumenty te zaginęły, istnieją określone sposoby ich odtworzenia. Gmina mogła także zwrócić się o ich udostępnienie w trybie art. 7b k.p.a. Zgodnie z nim w toku postępowania organy administracji publicznej współdziałają ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. W niniejszej sprawie obowiązek współdziałania nie został wdrożony, gdyż Gmina go pominęła, składając wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Jak trafnie zaznaczył P. Szustakiewicz w Komentarzu do art.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ustawa ta jest narzędziem kontroli społecznej nad organami władzy publicznej i podmiotami dysponującymi środkami publicznymi; a nie kontroli administracji nad samą sobą. W niniejszej sprawie organ administracji samorządowej próbuje kontrolować organ administracji publicznej poprzez kierowanie do niego wniosków, z którymi mógł i powinien zwrócić się w drodze służbowej.

Mając na uwadze poczynione analizy Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.