Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 900/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 21 ust. 2 pkt 10, art. 33 ust. 1, art. 44 ust. 1-3, art. 61 ust. 1 pkt 1, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 88 ust. 1 pkt 1-3
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 31, art. 138 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 50 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2014 roku przy udziale - sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) – w skrócie: "K.p.a.", po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Stowarzyszenie "A" w R. od decyzji Starosty [...] z dnia [...], nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B Sp. z o.o. w G. pozwolenia na budowę 4 turbin produkujących energię elektryczną o mocy do 4,0 MW każda wraz z fundamentami i infrastrukturą towarzyszącą (...), zlokalizowanych w miejscowości W., D., A., M., gm. R., umorzył postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu Wojewoda podkreślił, że Stowarzyszenie "A" nie uczestniczyło na prawach strony w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją organu I instancji. Istotnym w sprawie było zatem to, czy Stowarzyszenie w ogóle mogło domagać się dopuszczenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu, co w konsekwencji mogłoby powodować skuteczność wniesionego odwołania. Z treści odwołania wynikało, że Stowarzyszenie "A" wniosło go jako organizacja społeczna.

Następnie organ odwoławczy powołał się na treść art. 31 § 1 K.p.a. oraz art. 28 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. (Dz.U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.), a także art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013r., poz. 1235 ze zm.) i stwierdził, że w jego ocenie postępowanie w sprawie wydania przez Starostę [...] w dniu [...] decyzji Nr [...], o pozwoleniu na budowę, nie jest postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa w rozumieniu przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...).

Zdaniem organu odwoławczego postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa jest tylko takie postępowanie, co do którego wymóg zapewnienia udziału społeczeństwa jest przewidziany konkretnym przepisem administracyjnego prawa materialnego. Brak takiej regulacji jest wiec równoznaczny z zaliczeniem określonego postępowania do grupy spraw niewymagających udziału społeczeństwa. Z przepisów ustawy o udziale społeczeństwa wynika, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa jedynie wtedy, gdy w ramach tego postępowania przeprowadzona jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) nie przewidują innego przypadku, aniżeli w którym postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę wymagałoby udziału społeczeństwa.

Wojewoda podkreślił, że w myśl przepisu art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się bądź w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, bądź też w ramach postępowania w sprawie wydania jednej z enumeratywnie wyliczonych decyzji, w tym decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1 tej ustawy). Ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadzana jest w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę wyłącznie w czterech przypadkach, ściśle określonych w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Po pierwsze jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 61 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Po drugie na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, złożony do organu właściwego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 88 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Po trzecie jeżeli organ właściwy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzi, że we wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 88 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Po czwarte w przypadku braku możliwości stwierdzenia gotowości instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej, o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW (art. 88 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Katalog przypadków, w których ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, jest katalogiem zamkniętym. Tym samym zamkniętym jest również katalog przypadków, w których postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę wymaga udziału społeczeństwa.

Dalej organ II instancji wskazał, że w aktach przedmiotowej sprawy znajduję się decyzja Wójta Gminy R. z dnia [...] sierpnia 2009r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, z uzasadnienia której wynika, iż przed jej wydaniem była przeprowadzona ocena oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, co wiązało się z koniecznością zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa. Jednak w ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co w przedmiotowej sprawie jest najistotniejsze, nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Ponadto inwestor nie wnioskował o przeprowadzenie ww. oceny, ani nie dotyczy ona budowy instalacji do spalania paliw. Załączony do wniosku o pozwolenia na budowę projekt budowlany zgodny jest z wymaganiami określonymi w ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Zdaniem Wojewody skoro postępowanie zakończone decyzją Starosty [...] z dnia [...], nr [...], nie wymagało udziału społeczeństwa w rozumieniu w rozumieniu przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), to znaczy, że Stowarzyszenie "A" jest podmiotem nieuprawnionym do skutecznego wniesienia odwołania od tej decyzji.

Na ostateczną decyzję Wojewody [...] skargę do sądu administracyjnego złożyło Stowarzyszenie "A" z siedzibą w R., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) poprzez odmowę dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony skarżącego, a także art. 28 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 44 ww. ustawy poprzez zawężenie kręgu stron postępowania.

Poza tym strona skarżąca zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 21 ust. 2 pkt 10 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) poprzez brak informowania strony skarżącej o środowisku i jego ochronie w formie ustawowo określonej.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ odwoławczy powołując się na przepis art. 28 ustawy Prawo budowlane, który to stanowi przepis lex specialis w stosunku do art. 28 K.p.a. w przedmiocie stron postępowania administracyjnego dokonał jednoznacznej klasyfikacji strony skarżącej tylko i wyłącznie jako organizacji społecznej. Organizacja społeczna nie może zostać uczestnikiem postępowania administracyjnego (dalej sądowoadministracyjnego), które dotyczy kontroli decyzji o pozwoleniu na budowę jako aktu administracyjnego bowiem ustawodawca wykluczył taką możliwość w przypadku organizacji społecznej. Jednakże zdaniem strony skarżącej powyższe wykluczenie dotyczy jedynie organizacji społecznych, a nie organizacji ekologicznych, za którą należy uznać Stowarzyszenie "A".

Stowarzyszenie wskazało także, że pod pojęciem interesu prawnego rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnych prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego. W konsekwencji takiej regulacji postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot.

Strona skarżąca podniosła, że skoro postępowanie administracyjne ma w szczególności zapewnić ochronę interesów prawnych obywateli, więc wątpliwości na temat legitymacji do udziału w postępowaniu w charakterze strony należy rozstrzygnąć na korzyść podmiotu domagającego się uznania go za stronę postępowania. Całkowite i arbitralne wykluczenie właściciela nieruchomości sąsiedniej pozwala przyjąć, że organ samorządowy w przedmiotowej sprawie nie dążył do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, naruszając tym samym normę z przepisu art. 7 K.p.a.

Na tej podstawie strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ II instancji, a w przypadku odmowy uchylenia, stwierdzenie naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania w tej sprawie, jak również o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 powołanego przepisu). Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a.". Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, stosownie do art. 151 P.p.s.a.

W omawianej sprawie kwestią sporną jest to, czy Stowarzyszenie "A" z siedzibą w R. było uprawnione do złożenia odwołania od decyzji Starosty [...] wydanej w postępowaniu, w którym strona skarżąca nie brała udziału, a dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy Prawo budowlane organizacje społeczne co do zasady nie mają prawa zgłoszenia żądania wszczęcia postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jak również dopuszczenia do udziału w takim postępowaniu. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, w której przedmiotem postępowania jest sprawa wymagająca udziału społeczeństwa w świetle ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W tym przypadku przepisu art. 28 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nie stosuje się, a w jego miejsce zastosowanie znajduje art. 44 powołanej już ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...).

Stosownie natomiast do art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony. W tym wypadku przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego również mają ograniczone zastosowanie, bowiem zadaniem organu jest zbadanie, czy faktycznie cele statutowe organizacji ekologicznej uzasadniają jej udział w postępowaniu. W razie pozytywnych ustaleń w tym przedmiocie organ nie ma prawa odmówić takiej organizacji uczestniczenia w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa.

Ponadto zgodnie z art. 44 ust. 2 organizacji ekologicznej służy prawo wniesienia odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa prowadzonym przez organ pierwszej instancji; wniesienie odwołania jest równoznaczne ze zgłoszeniem chęci uczestniczenia w takim postępowaniu. W postępowaniu odwoławczym organizacja uczestniczy na prawach strony. Organizacji ekologicznej służy także skarga do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa (art. 44 ust. 3 ww. ustawy).

W związku z powyższym stwierdzić należy, że aby w sprawie dotyczącej postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę udział organizacji ekologicznej móc uznać za dopuszczalny należy wykazać, że to postępowanie wymaga udziału społeczeństwa w świetle ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Jak słusznie podkreślił organ II instancji ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadzana jest w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę wyłącznie w czterech ściśle określonych przypadkach. Po pierwsze jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 61 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Po drugie na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, złożony do organu właściwego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 88 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Po trzecie jeżeli organ właściwy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzi, że we wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 88 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Po czwarte w przypadku braku możliwości stwierdzenia gotowości instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej, o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW (art. 88 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). W związku tym Wojewoda [...] zasadnie przyjął, że katalog przypadków, w których ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że zamkniętym jest również katalog przypadków, w których postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę wymaga udziału społeczeństwa.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzją Wójta Gminy R. z dnia [...] sierpnia 2009r., znak: [...], w której określono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. W decyzji tej nie stwierdzono jednak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Ponadto z uzasadnienia tej decyzji wynika, iż przed jej wydaniem była przeprowadzona ocena oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, co wiązało się z koniecznością zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa. Również inwestor nie wnioskował o przeprowadzenie ww. oceny, a przedmiotowa inwestycja nie dotyczy budowy instalacji do spalania paliw. Jednakże, aby ostatecznie móc przesądzić o tym, że w ramach postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę udział społeczeństwa nie jest wymagany należało ocenić, czy załączony do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany zgodny jest z wymaganiami określonymi w ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Takiej oceny organ II instancji dokonał, a wnioski z tej oceny należy uznać za uzasadnione.

Skoro zatem kwestia udziału społeczeństwa w niniejszej sprawie została wyjaśniona, to należy stwierdzić, że nie znajdują w niej zastosowania przepisy art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Tym samym zastosowanie znajdują wyłącznie przepisy ustawy Prawo budowlane, które nie przewidują udziału organizacji ekologicznej w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 3 ustawy). W związku z tym przymiot skarżącej, jako strony postępowania administracyjnego mógł jedynie wynikać z wykazania przez nią okoliczności, że jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu, a nie z samego faktu, że jest organizacją ekologiczną. Skoro zatem skarżąca nie wykazała szczególnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, to należy uznać za prawidłowe rozstrzygnięcie organu II instancji, bowiem w sytuacji, gdy podmiot wnoszący odwołanie nie wykaże indywidualnego interesu prawnego w uczestniczeniu w postępowaniu zakończonym decyzją organu I instancji, to stosownie do art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. postępowanie odwoławcze należy umorzyć.

Odpowiadając na zarzuty podniesione w skardze w pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że art. 28 ust. 3 ustawy Prawo budowlane odnosi się tylko do wyłączenia stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących organizacji społecznych, a nie ekologicznych. Wbrew twierdzeniu strony skarżącej organizacje ekologiczne są organizacjami społecznymi, o których mowa w art. 31 K.p.a., z tym, że ich cele statutowe są ściśle powiązane z ochroną środowiska. Organizacją społeczną w świetle art. 31 K.p.a. będzie zatem każda organizacja ekologiczna w rozumieniu art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), natomiast nie każda organizacja społeczna będzie organizacją ekologiczną. Innymi słowy art. 31 K.p.a. odwołuje się do pojęcia "organizacji społecznej" w jej najszerszym znaczeniu, natomiast art. 44 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) zawęża zakres pojęciowy "organizacji społecznej" wyłącznie do "organizacji ekologicznej".

Po drugie wskazać należy, że czym innym jest zapewnienie społeczeństwu udziału w postępowaniu na zasadach określonych w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), a czym innym jest udział w tym postępowaniu poszczególnych podmiotów w charakterze stron postępowania. Zapewniona w powołanej gwarancja udziału społeczeństwa w ochronie środowiska wyrażona została m.in. w art. 33 ust. 1, który przewiduje obowiązek podawania do publicznej wiadomości informacji dotyczących postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z powyższego wynika, iż prawo do zasięgania informacji o środowisku, na gruncie omawianej ustawy, przysługuje każdemu, bez względu na to, jakim interesem będzie się kierował. Dlatego powołany przez skarżącą zarzut naruszenia przez organ art. 21 ust. 2 pkt 10 ww. ustawy nie może mieć żadnego wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Z przepisu tego wynika jedynie, jak dane o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach i że do tych danych zalicza się informacje o wnioskach o wydanie decyzji i o decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1, wydawanych dla przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Przepis ten nie stanowi samodzielnej przesłanki warunkującej udział organizacji ekologicznej w postępowaniu w charakterze strony. Wskazać również należy, że omawiana ustawa reguluje autonomiczny tryb postępowania dotyczący udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie. Jeżeli zatem strona skarżąca uważa, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji o środowisku nie wykonuje obowiązków w tym zakresie, może podjąć stosowne działania na zasadach określonych w przepisach ustawy.

Wreszcie wskazać należy, że prawa do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony nie można wywodzić z możliwości zaskarżenia aktu organu administracji publicznej do sądu administracyjnego. Zgodzić się należy ze stroną skarżącą, że w świetle art. 50 § 1 P.p.s.a. ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego. Jednakże nie można zapominać, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego wywołanego przez stronę skarżącą i której adresatem była właśnie strona skarżąca, a zatem kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje w tej sprawie wyłącznie orzekanie w sprawie skargi na ww. decyzję, a nie na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

LS