Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 69/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par.  1 pkt 6 i  par. 3, art. 232  par.  1 pkt 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpatrzeniu w dniu 5 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SAB/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Pismem z dnia 16 lutego 2022 r., E. G. działając przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę dla skarżącego.

Zarzucił w nim organowi administracji rażące naruszenie terminów przewidzianych na załatwienie sprawy oraz oświadczył, iż wniosek w przedmiotowej sprawie został wniesiony w dniu 4 sierpnia 2021 r. Natomiast pismami z dnia 9 listopada 2021 r, z dnia 3 grudnia 2021 r. i z dnia 25 stycznia 2022 r. do Wojewody zostały wysłane ponaglenia, które nie przyniosły żadnych rezultatów.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie argumentując, że skarżący jak i jego profesjonalny pełnomocnik nie przedłożyli dowodu wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi poprzez złożenie ponaglenia do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. - dalej "k.p.a.").

Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 950/19, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzecznia.nsa.gov.pl).

Tym samym Sąd przyjął, że skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu odwoławczego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać opisany wyżej środek prawny.

W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Z treści odpowiedzi na skargę organu jak i nadesłanych akt sprawy nie wynika, aby przed złożeniem skargi skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł ponaglenie, zaś wskazywane w skardze ponaglenia z dnia 9 listopada 2021 r, z dnia 3 grudnia 2021 r. i z dnia 25 stycznia 2022 r. kierowane do Wojewody, zdaniem Sądu, nie sposób uznać za spełniające przesłankę wyczerpania środków zaskarżenia i jako wniesione do organu wyższego stopnia. Według Sądu treść ww. pism wskazuje jednoznacznie, że nie stanowią one ponaglenia na bezczynność, ale co najwyżej informację, że takie ponaglenie zostanie złożone jeśli w nich zawarte żądanie wydania decyzji nie odniesie skutku.

W tej sytuacji przyjąć należy, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia,

a tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., w punkcie I sentencji postanowienia skargę odrzucił.

Rozstrzygając o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu sądowego od skargi w punkt 2 sentencji orzeczenia, postanowiono zgodnie z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.