Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 583/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Banku [...] w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Banku [...] w B. na decyzję Inspektora Pracy z dnia 9 kwietnia 2009r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 12 maja 2009r. na decyzję Inspektora Pracy z dnia 9 kwietnia 2009r. Nr [...] Bank [...] w B. złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając swój wniosek strona skarżąca wskazała na niemożność wykonania zaskarżonej decyzji w czasie wyznaczonym przez organy Państwowej Inspekcji Pracy. Zdaniem skarżącego, brak jest wskazań, w jaki sposób obowiązek nałożony przez inspektora pracy winien być wykonany od strony technicznej. Skarżący stwierdził, iż nie może samodzielnie dokonywać wyboru określonego rozwiązania, które podlega uzgodnieniu z organami Państwowej Inspekcji Pracy. Ponadto podniósł, iż doświadczenie wskazuje, że brak jest możliwości opracowania projektu przebudowy budynku oraz uzgodnienia projektu z wojewódzkim konserwatorem zabytków w terminie zapewniającym wystąpienie o stosowne pozwolenie prawno – budowlane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W związku z tym, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 w/w ustawy należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że do obowiązków wnioskodawcy należy wskazanie konkretnego niebezpieczeństwa lub konkretnej szkody, mogących powstać na skutek wykonania zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wskazał jednak jakie konkretnie niebezpieczeństwo lub szkodę może pociągnąć za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że nie jest możliwe jej wykonanie w terminie wyznaczonym przez organy Państwowej Inspekcji Pracy. Sąd zwraca uwagę, że niemożność wykonania zaskarżonej decyzji nie jest przesłanką uzasadniającą wstrzymanie jej wykonania. Nie można zatem przyjąć, aby zasadne było wstrzymanie wykonania decyzji wyłącznie w oparciu o przekonanie skarżącego o niemożności wykonania obowiązku wynikającego z decyzji.

Skoro więc wnioskodawca nie wskazał konkretnego niebezpieczeństwa, czy konkretnej szkody – na mocy powołanego wyżej przepisu w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.