Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 386/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 października 2009 r. sprawy ze skargi K. L. G. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi M. C. wynagrodzenie w kwocie 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy – w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwrot wydatków w kwocie 17 (siedemnaście) złotych, które wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. wydanym z upoważnienia Wojewody L. orzeczono niedopuszczalność odwołania złożonego przez K. G. od decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia [...] września 1999 r. w sprawie wymeldowania.

W uzasadnieniu Wojewoda L. wskazał, iż decyzją z dnia 2 września 1999 r. Burmistrza Miasta K. skarżący został wymeldowany z pobytu stałego z lokalu usytuowanego w K. przy ul. C.

Dnia 4 kwietnia 2003 r. K. G. złożył do Sądu Rejonowego w K. pozew przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w K. i Urzędowi Miasta K. o unieważnienie wskazanej wyżej decyzji Burmistrza Miasta K..

Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie zachodzi niedopuszczalność drogi sądowej i postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2003 r. odrzucił pozew.

Dnia 3 sierpnia 2006 r. K.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji, podając w uzasadnieniu, że decyzji tej nie otrzymał.

Pismo skarżącego zostało przekazane do załatwienia Wojewodzie , który postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania ze względu na brak uprawdopodobnienia, że uchybienia terminu, nastąpiło bez winy wnioskodawcy i wniesienie prośby o przywrócenie terminu nastąpiło z naruszeniem 7 dniowego okresu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Skarga na powyższe postanowienie została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 grudnia 2006 r. Następnie pismem z dnia 8 października 2007 r. K. G. wystąpił do Wojewody L. z wnioskiem "o podjęcie stosownych działań o przywrócenie terminu decyzji z dnia 27 września 1999 r." Pismo to zostało potraktowane przez Wojewodę L. jako wniosek o wznowienie postępowania. Decyzją z dnia 30 października 2007 r. Wojewoda L. odmówił wznowienia postępowania ze względu na uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, rozpoznając odwołanie skarżącego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Wojewody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2008 r. oddalił skargę.

Pismem z dnia 2 maja 2009 r. K. G. wystąpił z wnioskiem do Urzędu Miasta K. o przesłanie mu kserokopii decyzji Burmistrza Miasta z 27 września 1999 r. i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 grudnia 2008 r.

Następnie dnia 15 czerwca 2009 r. złożył pismo kwestionując zasadność wymienionej wyżej decyzji Burmistrza Miasta K.

Pismo to zostało potraktowane jako odwołanie od rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta K. w przedmiocie wymeldowania.

Wojewoda , postanowieniem z dnia 21 lipca 2009 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania, gdyż decyzja Burmistrza Miasta K. jest ostateczna.

Skargę na postanowienie Wojewody L. złożył K. G. podnosząc, że rozstrzygnięcie Wojewody L. jest dla niego krzywdzące. Powołał się na pozwy kierowane do Sądu Rejonowego w K. i skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1260 ze zm.), sądy administracyjne – o ile przepisy ustaw szczególnych nie stanowią inaczej, sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego z daty podejmowania tegoż rozstrzygnięcia.

Uwzględnienie skarg następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270).

Przedmiot kontroli Sądu stanowiło postanowienie Wojewody L. z dnia 21 lipca 2009 r.

Jak wynika z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, skarżący K. G. złożył odwołanie od doręczonej na jego wniosek kserokopii decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia [...] września 1999 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego położonego w K. przy ul. C.

Poza sporem w niniejszej sprawie jest to, iż sprawy skarżącego w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta K., zostały prawomocnie zakończone (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 grudnia 2006 r., wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2008 r.).

Doręczenie K. G. na jego wniosek kserokopii decyzji z dnia 27 września 1999 r. w świetle art. 134 kpa nie może otwierać ponownie drogi administracyjnej w zakresie jej zaskarżenia.

W myśl art. 127 § 1 kpa odwołanie służby stronie od decyzji wydanej w I instancji. Niezbędnym zatem warunkiem do skutecznego wniesienia odwołania jest rzeczywiste istnienie kwestionowanej decyzji i skuteczne doręczenie jej stronie.

Jak trafnie podniesiono, w orzecznictwie sądowo-administracyjnym niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym.

Wskazano przy tym, iż przyczyny przedmiotowe obejmują w szczególności przypadki braku przedmiotu zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 16.11.2000 r. sygn. akt V SA 235/00).

W tym stanie, Wojewoda L. prawidłowo uznał, iż niedopuszczalne jest odwołanie od kserokopii przesłanej na wniosek skarżącego decyzji w sytuacji, gdy prawomocnie rozstrzygnięto kwestię przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Mając na względzie powyższe, zgodnie z art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 w związku z art. 205 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.