Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 9/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 2, art. 36 par. 1, art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2018 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na dobudowę 1. stwierdza bezczynność Wojewody Śląskiego, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; 3. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 września 2016 r. skarżący P. S. wystąpił do Wojewody Śląskiego o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. nr [...] z dnia [...] r.

Pismem z dnia [...] r. organ zwrócił się do Starostwa Powiatowego w L. o akta sprawy. Żądane akta wpłynęły w dniu 1 grudnia 2016 r.

Pismem z dnia 31 stycznia 2017 r. organ zwrócił się do Starosty [...] o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym dotyczących działek ewid. nr 1, 2, 3, 4, 5, które znajdują się w obszarze odziaływania przedmiotowej inwestycji. Żądana informacja wpłynęła w dniu [...]r.

W tym stanie rzeczy pismem z dnia [...] r. organ wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji.

W toku postępowania:

- pismem z dnia 2 marca 2017 r. strona postępowania B. K. złożyła oświadczenie w przedmiotowej sprawie,

- pismem z dnia 14 marca 2017 r. B. K. złożyła oświadczenie w przedmiotowej sprawie,

- pismem z dnia 27 marca 2017 r. skarżący złożył oświadczenie w przedmiotowej sprawie,

- pismem z dnia 8 maja 2017 r. B. K. złożyła oświadczenie w przedmiotowej sprawie,

Zawiadomieniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. organ poinformował strony, iż przedmiotowa sprawa, ze względu na jej skomplikowany charakter, zostanie rozpatrzona w terminie do dnia 30 września 2017 r.

Pismem z dnia 19 listopada P. S. wniósł zażalenie na bezczynność organu oraz wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które ponowił pismem z dnia [...] r.

Wojewoda Śląski decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Kierownika Urzędu Rejonowego w L. nr [...] z dnia [...] r.

Decyzja Wojewody została wysłana skarżącemu w dniu 5 marca 2018 r.

Skargę na bezczynność organu wniósł P. S.. Skarga wpłynęła do organu w dniu 13 lutego 2018 r.

Skarżący zarzucił, że dopiero w dniu [...] r., a więc po upływie pół roku, został powiadomiony o wszczęciu postępowania. Nie został też dotrzymany termin załatwienia sprawy wyznaczony do dnia [...] r.

Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania organ przyznał, że było ono prowadzone przewlekle, lecz wydał decyzję w dniu [...] r. Jednocześnie organ wyjaśnił, że akta sprawy przekazano na żądanie Prokuratury Okręgowej w K. w dniu 6 marca 2018 r., a następnie organowi odwoławczemu w związku z odwołaniem skarżącego od decyzji odmownej.

Rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Z mocy art. 37 § 1 pkt 1 kpa, przypadek bezczynności organu dotyczy sytuacji, gdy sprawy nie załatwiono w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 kpa. Przewlekłość jest zaś spowodowana faktem prowadzenia postępowania dłużej niż jest to niezbędne dla załatwienia sprawy (pkt 2 tego przepisu).

W niniejszej sprawie jest poza sporem, że sprawa nie została załatwiona w terminie z art. 35 kpa, ani też w kolejnym terminie, wyznaczonym przez organ w trybie art. 36 § 1 kpa.

Nawet przy przyjęciu, że sprawa miała charakter szczególnie skomplikowany, jej załatwienie winno nastąpić nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). Wszczęcie postępowania nastąpiło zaś w dniu wpływu wniosku skarżącego do organu, co nastąpiło w dniu 3 października 2016 r. Taki stan rzeczy wynika z treści art. 61 § 3 kpa. Do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się jedynie okresu oczekiwania przez organ na nadesłanie akt przez organ I instancji, który wydał decyzję objętą wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności. Żądane kopie akt wpłynęły zaś w dniu 1 grudnia 2016 r. Tymczasem dalsze czynności organu podejmowane były dopiero w dniu 31 stycznia 2017 r. i miały na celu ustalenie kręgu stron.

Następnie do organu wpłynęła liczna korespondencja stron, lecz dopiero pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. organ wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 30 września. Jednak wydanie decyzji kończącej postępowanie, nastąpiło po wpływie do organu skargi na bezczynność w dniu 13 lutego 2018 r.

Stąd też organ administracji znacznie przekroczył termin załatwienia sprawy bowiem nawet od wyznaczonego w trybie art. 36 § 1 kpa terminu upłynęło ponad 6 miesięcy, kiedy to organ nie podejmował żadnych czynności. Fakt wydania decyzji w dniu [...] r. nie czyni zatem bezprzedmiotowym postępowania sądowego w całości. Z mocy art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), sąd uwzględniając skargę zobowiązany jest bowiem także do stwierdzenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W niniejszej sprawie z uwagi na znaczne przekroczenie terminu załatwienia sprawy, bezczynność organu należy kwalifikować jako rażące naruszenie prawa.

Wobec wydania decyzji, bezprzedmiotowe było wydanie rozstrzygnięcia zobowiązującego organ do załatwienia sprawy. Stąd też w tym zakresie postępowanie podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy.

Nadto, wobec wydania decyzji po wniesieniu skargi, sąd administracyjny nie dopatrzył się konieczności dyscyplinowania organu poprzez nałożenie grzywny, ani też przyznania skarżącemu sumy pieniężnej w trybie art. 149 § 2 cyt. ustawy.

Wobec uwzględnienia skargi należało nadto zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie 100 zł (art. 202, art. 205 § 1, art. 209 i art. 210 § 2 cyt. ustawy).

Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 4 i art. 120 tej ustawy.

mr