Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1445/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 130 ust. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: par. 8 ust. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 488
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu  drogowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2014 r. sprawy ze skargi P.J. na czynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. P. J. odbył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w K. szkolenie, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., zwanej dalej p.r.d). Zaświadczenie o odbyciu szkolenia zostało przez WORD przesłane do Komendy Wojewódzkiej Policji w K. [...] r. i zarejestrowane [...] r.

W dniu [...] r. wprowadzono do Krajowego Systemu Informacji Policji wykroczenie popełnione przez P. J. [...] r. w R. na ulicy [...]. W konsekwencji 28 stycznia 2013 r. [...] Wojewódzki Komendant Policji wystąpił do Starosty Wodzisławskiego z wnioskiem o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. We wniosku stwierdzono, że kierowca w okresie od [...] r. pięciokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co przypisano mu [...] punktów karnych. Naruszenia przepisów miały miejsce:

1. [...] r., N., kolizja drogowa, 6 pkt

2. [...] r., J., niezastosowanie się do znaku "linia podwójna ciągła", 5 pkt

3. [...] r., W., przekroczenie prędkości od 21 do 30 km/h, 4 pkt

4. [...] r., R., przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h, 6 pkt

5. [...]., K., niezastosowanie się do znaku "linia podwójna ciągła", 5 pkt.

Równolegle [...] Wojewódzki Komendant Policji pismem z [...] r. w nawiązaniu do otrzymanego zaświadczenia o odbytym szkoleniu uprawniającym do zmniejszenia punktów karnych poinformował kierowcę, że odbyte szkolenie nie powoduje zmniejszenia liczby punktów wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. W przypadku strony liczba ta w okresie od [...] r. wyniosła 26.

Pismem z [...] r. P. J. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji z wnioskiem o zmniejszenie liczby punktów karnych, powołując się na fakt odbycia szkolenia przed ujawnieniem w ewidencji wykroczenia z [...] r., o którym dowiedział się dopiero [...] r., i za które punkty przypisano mu nie wcześniej niż [...] r. W uzasadnieniu wniosku kierowca podkreślił, że w dacie odbycia szkolenia przypisana mu w ewidencji liczba punktów karnych była niższa niż 24. Nadto aż do [...] r. nie wiedział o wykroczeniu z [...] r., mandat karny za nie przyjął [...] r. i najwcześniej w tym dniu mogły w ewidencji pojawić się punkty karne z tego tytułu. Natomiast po ukaraniu przez Policję za wykroczenie z [...] r. dokonał w organie Policji sprawdzenia liczby punktów i uzyskał informację, że wynosi ona 20. Okoliczność ta zmotywowała go do odbycia szkolenia. Jego skutkiem winno być obniżenie liczby punktów, czego Policja nie uczyniła. Kierowca nie może ponosić konsekwencji za opieszałość działania Straży Miejskiej w R.. Do pisma dołączono kopię wezwania z [...] r. skierowanego przez Komendanta Straży Miejskiej w R. do P. J., wzywającego go do podania danych osoby kierującej w dniu [...] r. pojazdem nr rej. [...], który przekroczył prędkość dozwoloną o 39 km/h. W piśmie tym podano, że wykroczenie ujawniono [...] r.

W odpowiedzi na wezwanie [...] Komendant Wojewódzki Policji pismem z [...] r. odmówił uwzględnienia żądania strony i usunięcia punktów karnych w związku z odbytym szkoleniem. Wskazał, że zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 488, zwanego dalej rozporządzeniem), odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów u osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. W sprawie okoliczność taka ma właśnie miejsce, bo daty wykroczeń popełnionych od [...]. wskazują, że szkolenie miało miejsce już po ich popełnieniu, zaś liczba punktów przekroczyła 24. Dla stanu ewidencji decydujące są daty popełnienia naruszeń i odbycia szkolenia, a nie daty powzięcia wiedzy o wykroczeniu, faktycznego wpisania punktów do ewidencji, nałożenia mandatu karnego czy uprawomocnienia się wyroku karnego. Zwrócono też uwagę, że pogląd wyrażony w wyroku WSA w Gliwicach z 14 marca 2012 r., sygn. II SA/Gl 26/12, dotyczący wydania § 8 ust. 6 rozporządzenia z przekroczeniem granic upoważnienia ustawowego, nie jest powszechnie w orzecznictwie akceptowany. Wskazuje się, że wykładnia tego przepisu z uwzględnieniem przepisu art. 130 ust. 2 i 3 p.r.d. uprawnia do przyjęcia, że odbycie szkolenia po przekroczeniu limitu punktów nie jest skuteczne. Wskazano na przykłady orzeczeń sądów administracyjnych prezentujących takie stanowisko i wskazujących na prewencyjny charakter wprowadzonej regulacji.

Pismem z [...] r. strona wezwała [...]ego Komendanta Wojewódzkiego Policji do usunięcia naruszenia prawa i dokonanie usunięcia punktów karnych z ewidencji w związku z odbytym szkoleniem. Zwróciła uwagę, że powołane przez organ orzecznictwo sądów dotyczy przypadków, w których doszło do ujawnienia w ewidencji punktów ostatecznych lub wpisanych tymczasowo, natomiast w niniejszej sprawie przed odbyciem szkolenia nie przypisano kierowcy żadnych punktów, nie miał on nawet świadomości popełnienia wykroczenia. Stanowisko organu prowadzi do sytuacji, w której dane ewidencji w zakresie punktów nie są miarodajne i osoba zasięgająca informacji o przypisanych jej punktach nie uzyskuje wiarygodnych danych, może bowiem dojść do ujawnienia punktów za wykroczenie ze znacznym opóźnieniem. Po otrzymaniu zaświadczenia o szkoleniu w październiku 2012 r. organ Policji winien był usunąć stosowną ilość punktów, czego nie uczynił, pozostawał w bezczynności do grudnia, kiedy ujawniono ostatecznie wykroczenie z czerwca i wpisano za nie punkty.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa [...] Komendant Wojewódzki Policji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

W skardze do sądu administracyjnego P. J. podał, że skarży bezczynność organu Policji polegającą na zaniechaniu usunięcia z ewidencji punktów karnych w związku z odbytym szkoleniem i wniósł o zobowiązanie organu do dokonania tej czynności i usunięcia punktów. W uzasadnieniu opisał okoliczności sprawy i podkreślił, że szkolenie, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d. odbył przed ujawnieniem w ewidencji punktów za wykroczenie z [...] r. Zgodnie z informacjami udzielonymi przez Policję we [...] r., miał wówczas wpisane do ewidencji 20 punktów. Szkolenie z [...] r. winno być skuteczne i skutkować obniżeniem punktów bezzwłocznie po przekazaniu zaświadczenia przez WORD do Policji.

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że fakt odbycia szkolenia został wstępnie ujawniony w ewidencji 5 października 2012 r. w związku z otrzymanym zaświadczeniem o szkoleniu, albowiem wówczas nie figurował w ewidencji wpis dotyczący wykroczenia [...] r. Informacja o tym naruszeniu, potwierdzonym przyjęciem mandatu karnego 18 [...] r. została wprowadzona do systemu [...] r. Wtedy też ujawniono, że przed odbyciem szkolenia kierowca przekroczył 24 punkty karne, co skutkowało skierowaniem wniosku do starosty. Komendant podtrzymał w związku z powyższym swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Na rozprawie w dniu 12 marca 2014 r. pełnomocnik Skarżącego zwrócił uwagę, że przepisy prawa nie znają instytucji wstępnego odnotowania odbycia szkolenia, bez jednoczesnego obniżenia punktów. Podniósł także, że część wykroczeń została popełniona przed zmianą rozporządzenia w 2012 r., a stanowisko Komendanta byłoby zasadne, gdyby informacja o wykroczeniu wpłynęła nie później niż informacja o szkoleniu. Natomiast pełnomocnik Komendanta wskazał, że Straż Miejska miała 180 dni na podjęcie czynności w związku z wykroczeniem i nie było możliwe wcześniejsze jego odnotowanie w ewidencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje:

Zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialnotechniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Na czynność tę przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego. W konsekwencji należało przyjąć, że przedmiotem skargi nie jest bezczynność organu Policji jak to określono w skardze, ale czynność [...]Wojewódzkiego Komendanta Policji z [...] r. o odmowie dokonania zmian w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była kwestia legalności udzielonej odmowy usunięcia punktów z ewidencji.

Podstawę prawną dla prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego stanowi w aktualnym stanie prawnym przepis art. 130 p.r.d. Między innymi na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ust. 4 art. 130 p.r.d. wydane zostało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, które obowiązuje od 9 czerwca 2012 r., zastępując uprzednio obowiązujące rozporządzenie MSWiA z 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. nr 236, poz. 1998 ze zm.). W sprawie znajdują zastosowanie przepisy aktualnie obowiązującego rozporządzenia, które w § 12 zawiera jedynie normę dotyczącą naruszeń popełnionych przed datą jego wejścia w życie, zgodnie z tym przepisem naruszeniom popełnionym przed dniem wejścia w życie rozporządzenia przypisuje się punkty w liczbie przewidzianej w dniu ich popełnienia. Inne kwestie, w tym związane z usuwaniem punktów ze względu na szkolenie odbyte już po dniu [...], podlegają reżimowi prawnemu ukształtowanemu przez aktualnie obowiązujący akt wykonawczy. Z tego względu nie ma znaczenia podniesiony na rozprawie argument, że część naruszeń miała miejsce pod rządami poprzedniego rozporządzenia, jedyną konsekwencją tej okoliczności jest obowiązek przypisania im punktów karnych w ilości odpowiadającej stanowi prawnemu obowiązującemu w dacie popełnienia wykroczenia, ta kwestia i wysokość punktów nie była jednak kwestionowana.

Wyjaśnienia wymaga także kwestia dotycząca zgodności przepisu § 8 ust. 6 rozporządzenia z ustawą i zakresem delegacji z art. 130 ust. 4 p.r.d. Zarówno w poprzednim stanie prawnym, jak i w obecnie obowiązującym rozporządzeniu przepis § 8 ust. 6 zawiera ograniczenie możliwości usunięcia punktów z ewidencji w wyniku odbycia szkolenia po przekroczeniu limitu 24 punktów. Na gruncie rozporządzenia z 2002 r. w stosunku do regulacji § 8 ust. 6 podnoszony bywał zarzut przekroczenia delegacji ustawowej, w konsekwencji zaś naruszenia Konstytucji. Kwestia ta obecnie nie budzi już jednak kontrowersji. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2014 r. sygn. I OSK 1757/12, w orzecznictwie NSA tylko w wyroku z 15 lipca 2010 r., sygn. I OSK 885/09 został wyrażony pogląd, że norma zawarta w § 8 ust. 6 ówcześnie obowiązującego rozporządzenia, poszerza zakres wyłączenia określony w art. 130 ust. 3 zdanie drugie p.r.d. Natomiast w innych wyrokach NSA, jak również w wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych zajęto stanowisko, że choć zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy kierowca może na swój koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów, a w myśl § 8 ust. 6 rozporządzenia, odbycie takiego szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i tymczasowych przekroczyła 24, to przepis rozporządzenia nie wykracza poza zakres delegacji ustawowej. Orzekający w niniejszej sprawie skład Sądu podziela to stanowisko, że co do zasady § 8 ust. 6 rozporządzenia służy realizacji celów ustawowych, które związane są z dyscyplinowaniem kierujących i prewencją, brak zatem podstaw do negowania zasadności zastosowania tego przepisu i odmowy usunięcia punktów ze względu na tę regulację.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie są skutki odbycia szkolenia przed datą ujawnienia w ewidencji punktów za wykroczenie, które miało miejsce jeszcze przed szkoleniem, ale zostało ujawnione z kilkumiesięcznym opóźnieniem. Wykroczenie to zostało zarejestrowane przez fotoradar. Okoliczności faktyczne przyjęte w sprawie nie są sporne i nie były kwestionowane, problem zatem dotyczy wyłącznie kwestii prawnej i zakresu ograniczenia określonego w § 8 ust. 6 rozporządzenia.

Zgodnie z art. 130 ust. 3 p.r.d., kierowca wpisany do ewidencji może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wpisy w ewidencji mogą mieć charakter ostateczny lub tymczasowy. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. Przed wydaniem tych rozstrzygnięć, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy zawiera informację o liczbie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia. W przypadku nałożenia mandatu karnego przez podmiot inny niż Policja, zgodnie z § 4 ust. 10 podmiot nakładający mandat niezwłocznie przekazuje informację o nałożeniu mandatu lub prowadzeniu postępowania do komendanta powiatowego, miejskiego lub rejonowego Policji, właściwego ze względu na miejsce popełnienia naruszenia. Poinformowany organ winien niezwłocznie zarejestrować nałożenie mandatu lub prowadzenie postępowania mandatowego na formularzu zgodnym ze wzorem nr 3 do rozporządzenia (§ 4 ust. 10 i ust. 7 rozporządzenia).

Przyczyny i tryb usuwania wpisów tymczasowych reguluje § 5 rozporządzenia, który w sprawie nie miał zastosowania. Odbycie szkolenia, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d. jest podstawą do usuwania z ewidencji jedynie wpisów ostatecznych, co wynika z § 6 ust. 1 pkt 4. Usuwanie takich wpisów ostatecznych następuje jednak z zastrzeżeniem przepisu § 8 ust. 4-6 rozporządzenia.

Tryb informowania organu prowadzącego ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego o odbyciu szkolenia reguluje § 8 ust. 2 rozporządzenia. Dyrektor wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego potwierdza odbycie szkolenia wydając uczestniczącemu w nim kierowcy zaświadczenie, a kopię zaświadczenia niezwłocznie przesyła komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy. Kierowcy wpisanemu do ewidencji po przedstawieniu przez niego zaświadczenia o odbyciu szkolenia lub otrzymaniu tego zaświadczenia od dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego, właściwy dla miejsca zamieszkania ewidencjonowanego komendant wojewódzki Policji zmniejsza o 6 liczbę posiadanych punktów, odejmując je według kolejności wpisów, począwszy od wpisu odpowiadającego naruszeniu popełnionemu z datą najwcześniejszą (§ 8 ust. 4 rozporządzenia). W przekonaniu strony skarżącej zmniejszenie to winno odbyć się niezwłocznie i automatycznie, takiego zastrzeżenia jednak powołany przepis nie zawiera. Przedstawienie zaświadczenia o szkoleniu jest warunkiem koniecznym zmniejszenia ilości punktów, ale nie wystarczającym. Zmniejszenie to ma bowiem miejsce z zastrzeżeniem warunków określonych w § 8 ust. 5 i 6 rozporządzenia. Liczba punktów odjętych z tytułu odbytego szkolenia nie może być większa od liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego przed jego odbyciem, co w sprawie nie ma znaczenia. Istotne dla niniejszej sprawy jest natomiast zastrzeżenie z ust. 6, zgodnie z którym odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24.

W ocenie Sądu ma dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenie tryb warunkowy, jakim prawodawca posłużył się w przepisie § 8 ust. 6 rozporządzenia w stosunku do przekroczenia limitu 24 punktów, a także wskazanie w tym przepisie na przesłankę "dopuszczenia się naruszeń". Uzasadniają one stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji, że istotne znaczenie ma w sprawie sam fakt popełnienia wykroczeń przed odbyciem szkolenia, a nie data ich ujawnienia w ewidencji. Data ujawnienia tych wykroczeń i dokonania wpisów do ewidencji, nawet tymczasowych, nie ma znaczenia właśnie ze względu na zastosowany tryb warunkowy. Szkolenie nie jest podstawą do zmniejszenia liczby punktów przypisanych na podstawie wpisów ostatecznych, jeżeli przed takim szkoleniem kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów, zarówno ostatecznych, jak i tymczasowych, nie tylko przekroczyła, ale także przekroczyłaby 24. Sytuacja, w której dochodzi do przekroczenia tej liczby punktów ma miejsce, gdy przed odbyciem szkolenia w ewidencji ujawnione są ostateczne lub tymczasowe wpisy, wówczas można stwierdzić, że liczba punktów przed rozpoczęciem szkolenia przekroczyła 24. Mogą to być nawet punkty tymczasowe, odbycie szkolenia w takiej sytuacji nie skutkuje odjęciem punktów ostatecznych. Organ policji zobligowany jest natomiast podjąć działania, gdy liczba punktów ostatecznych przekroczy limit, staje się to podstawą do wystąpienie ze stosownymi wnioskami do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami. Z tego właśnie powodu nie może dojść do usunięcia punktów, czynność taka skutkowałaby bowiem istotną zmianą stanu faktycznego, usuwającą podstawy do weryfikacji predyspozycji kierowcy do korzystania z uprawnień do kierowania pojazdami. Warto zauważyć, że analogiczne ograniczenie ma miejsce w stosunku do procedury usuwania punktów w wyniku upływu czasu, co do zasady organ prowadzący ewidencję usuwa punkty wpisane na podstawie wpisu ostatecznego, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty (§ 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia). Tryb warunkowy, dotyczący przekroczenia limitu punktów każe uwzględniać jako przeszkodę do usunięcia punktów w wyniku odbytego szkolenia także taki stan, gdy punkty te nie są ujawnione przed odbyciem szkolenia, ale gdyby były, to przy ich uwzględnieniu suma punktów przekroczyłaby limit. W stosunku do poprzednio obowiązującego rozporządzenia, aktualnie obowiązujący przepis art. 8 ust. 6 rozporządzenia z 2012 r. różni się właśnie wprowadzonym trybem warunkowym dotyczącym przekroczenia liczby punktów. Przepis § 8 ust. 6 poprzednio obowiązującego rozporządzenia z 2002 r. stanowił, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24. Wprowadzona zmiana nie polega na zastąpieniu słowa "przekroczyła", słowem "przekroczyłaby", ale na dodaniu tego ostatniego. Stan ten należy uwzględnić jako mający znaczenie dla rozumienia procedury i przesłanek usuwania punktów z ewidencji. W aktualnym stanie prawnym należy uwzględniać także takie punkty, które powinny być uwzględnione, ale nie zostały jeszcze ujawnione w ewidencji. Źródeł takiej modyfikacji można upatrywać w szczególności w opisanej powyżej procedurze zgłaszania Policji faktu nałożenia mandatu karnego lub prowadzenia postępowania w tym zakresie przez inne organy. Prawodawca w ten sposób nakazał uwzględnić punkty jeszcze nie wpisane, które jednak przy ich uwzględnieniu doprowadziłyby do przekroczenia limitu. Jeżeli naruszenia, za które te punkty winny być przypisane, miały miejsce przed szkoleniem, nie jest możliwe usunięcie punktów w wyniku odbytego szkolenia. W ocenie Sądu taka interpretacja przepisów omawianej instytucji umożliwia realizację jej prewencyjnego charakteru, mającego służyć identyfikacji osób, które w ciągu rocznego okresu czasu dopuściły się naruszeń rodzących wątpliwości co do ich predyspozycji do kierowania pojazdami i podejmowaniu w stosunku do nich ustawowych środków. Zasadnie Skarżący zwraca uwagę, że przyjęte rozwiązanie godzi w wartość aktualności ewidencji kierowców, albowiem wydawane zaświadczenia lub informacje o ilości posiadanych punktów mogą nie być adekwatne do stanu faktycznego, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Aktualność tej ewidencji w porównaniu z wartością bezpieczeństwa ruchu drogowego nie może być jednak uznana za cechę pierwszorzędną, której należy przyznać prymat w ochronie prawnej. Kierowca odbywający szkolenie działa na własny rachunek i ryzyko, że szkolenie to nie wywrze zamierzonego skutku, jeżeli dotychczasowe zachowanie kierowcy skutkowało naruszeniami, za które suma punktów przekroczyła lub przekroczyłaby limit. W konsekwencji Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że odmowa usunięcia punktów przez Komendanta Wojewódzkiego Policji została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa.

Mając na uwadze podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.