Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1148/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu od prowadzenia sprawy w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący J. H. wystąpił z wnioskami:

- z dnia 21 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy (o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata);

- z dnia 25 lutego 2015 r. o wyłączenie od podejmowania jakichkolwiek decyzji procesowych w niniejszej sprawie przez referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie: M. M., J. H. i A. P.-M.;

- z dnia 26 marca 2015 r. o zwolnienie od kosztów sądowych (od opłaty od zażalenia wniesionego na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 16 marca 2015 r. oddalającego wniosek skarżącego o wyłączenie referendarzy sądowych).

Z akt sprawy wynikało, że:

-zarządzeniem z dnia 16 marca 2015 r. skarżącego wezwano do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń na temat stanu majątkowego;

-skarżący w wyznaczonym terminie nie udzielił odpowiedzi na w/w zarządzenie (doręczone skarżącemu w dniu 24 marca 2015 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy - zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 1) lub w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W sytuacji, gdy oświadczenie strony jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Oświadczenie złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny możliwości płatniczych skarżącego, skoro nie podał on, że posiada gospodarstwo rolne (co wynika z akt sprawy I SA/Lu 455/14), nie wyjaśnił, czy jest uprawniony do płatności do gruntów rolnych i jakie należności z tego tytułu przysługują od ARiMR, nie określił też jakie wydatki ponosi na wykształcenie córki. Stąd wezwanie z dnia 16 marca 2015 r. zobowiązujące stronę do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń odnoszących się do aktualnej sytuacji materialnej skarżącego, było czynnością niezbędną. Wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi skarżącego, który w zażaleniu na postanowienie WSA w Lublinie z dnia 16 marca 2015 r. oddalającego wniosek skarżącego o wyłączenie referendarzy sądowych od podejmowania jakichkolwiek decyzji procesowych w niniejszej sprawie, ponowił wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia skarżącego od opłaty od zażalenia (wniesionego w dniu 7 kwietnia 2015 r. - data wpływu zażalenia zawierającego wniosek o udzielenie prawa pomocy). Skarżący nie przedstawił swojej sytuacji materialnej w sposób wyczerpujący, co uniemożliwiło ustalenie, jakie są realne możliwości finansowe skarżącego. Z uwagi na powyższe, nie można obiektywnie ocenić, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone art. 246 § 1 p.p.s.a., a to uzasadniało odmowę przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu (PPF), skarżący wskazał między innymi, że był osobą bezrobotną (przez okres około pięciu lat), obecnie źródłem utrzymania jest renta z ZUS. Wykazał, że na stałe miesięczne wydatki rodziny składa się podatek od nieruchomości i bieżące opłaty (woda, wywóz nieczystości, gaz, energia) – 350 zł, zakup opału (węgiel, drewno) – ok. 800 zł, koszty leczenia – 200 zł, remonty bieżące nieruchomości – 100 zł. Skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką. Uzyskała ona rentę po zmarłej matce. Okoliczności powyższe były niewystarczające do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (jak i w zakresie częściowym).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.