Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 45/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Krystyna Kutzner (spr.) Protokolant Bernadeta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi P.K. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 16 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania dyscyplinarnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Orzeczeniem nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...].2004 r skarżący P. K - podkomisarz w stanie spoczynku został uznany winnym niżej popełnionych czynów , za co ukarano go karą dyscyplinarną wydalenia ze służby na podstawie art. 134 pkt 6 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz. U. z 2002 roku Nr 7 póz. 58, ze zm.) :

1. w dniach [...], [...] i [...].10.2003 roku nie poinformował bezpośredniego przełożonego o przyczynie swojej nieobecności w wyznaczonej mu w tych dniach służbie w Sekcji Dochodzeniowe - Śledczej KMP w [...] oraz przewidywanym czasie jej trwania, a także nieobecności tych nie usprawiedliwił, czym naruszył art. 132 ust 2 ww. ustawy o Policji w zw. z § 15 ust. 2 i § 17 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 02.09. 2002 roku w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjanta ;

2. w dniach [...], [...] i [...].2003 roku nie poinformował bezpośredniego przełożonego o przyczynie swojej nieobecności w wyznaczonej mu w tych dniach służbie w Sekcji Dochodzeniowe - Śledczej KMP w [...] oraz przewidywanym czasie jej trwania, a także nieobecności tych nie usprawiedliwił, czym naruszył art. 132 ust 2 ww. ustawy o Policji w zw. § 15 ust. 2 i § 17 ww. Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjanta

3. w dniu [...].2003 roku po stwierdzeniu, iż stan zdrowia uniemożliwia mu zgłoszenie się do zaplanowanej na ten dzień służby w Sekcji Dochodzeniowe -Śledczej KMP w [...], nie poinformował w tym dniu bezpośredniego przełożonego o przyczynie uniemożliwiającej mu stawienie się do służby i przewidywanym czasie nieobecności, czym naruszył art. 132 ust. 2 ww. ustawy o Policji w zw. z § 15 ust. 2 ww. Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjanta .

W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Komendant Miejski Policji w [...] podniósł , że przesłuchany w charakterze obwinionego, skarżący przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów , jednak nie odniósł się w sposób wyczerpujący do wszystkich stawianych mu zarzutów , jednak zabezpieczona w tej sprawie dokumentacja w postaci grafików służby, kserokopii zwolnień lekarskich i zeznania świadków , w pełni potwierdziły zasadność przedstawionych skarżącemu zarzutów. Organ Policji podniósł , że skarżący orzeczeniem nr 68/2003 Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] 2003 roku został ukarany karą dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe za wcześniejsze przewinienia dyscyplinarne, a kara ta nie uległa zatarciu w dacie wydania orzeczenia z dnia [...].2004 r , co zgodnie z art. 134h ust. 2 pkt. 2 ww. Ustawy o Policji, wpłynęło na zaostrzenie wymiaru kary za stwierdzone w przedmiotowym postępowaniu czyny.

Wnioskiem z dnia [...].2006 r skierowanym do Komendanta Miejskiego Policji w [...] skarżący zwrócił się o wznowienie postępowania dyscyplinarnego, zakończonego przedmiotowym orzeczeniem nr [...] z [...].2004 roku podnosząc , że praktycznie nie brał on udziału w tym postępowaniu i zarzucił, że nie wzięto pod uwagę wszystkich istotnych kwestii istniejących w dacie wydania orzeczenia , co do których brak było jakiegokolwiek odniesienia w podjętej decyzji. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 145 pkt. 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący podniósł, że w jego książce zdrowia policjanta wykazano diagnozę "syndroma neurosis" ; terapia ta polegała m.in. na przyjmowaniu leków uspokajających, przeciwlękowych i przeciwbólowych, które miały wpływ na zaburzenia świadomości. Skarżący zarzucił, że dokument ten -książka zdrowia policjanta - z nieznanych mu powodów nie podlegała analizie w toku postępowania dyscyplinarnego i nie dokonano w tym zakresie żadnych ustaleń. W wyniku przyjmowanych leków skarżący , jak twierdzi , nie był w stanie racjonalnie ocenić swojej sytuacji prawnej i faktycznej oraz konsekwencji wydania orzeczenia dyscyplinarnego z dnia [...].2004 roku. Skarżący zarzucił brak w uzasadnieniu decyzji o wymierzeniu kary wydalenia ze służby ustosunkowania się do jego stanu zdrowia, przyjmowanych leków i ich ewentualnego wpływu na jego decyzje i zachowanie w toku postępowania dyscyplinarnego. Nie uwzględniono też okoliczności korzystnych dla niego , chociaż taki obowiązek wynikał wprost z art. 135g ust. 1 ww. Ustawy o Policji.

W ocenie skarżącego wymierzona kara wydalenia ze służby jako najsurowsza w katalogu możliwych kar , jest niewspółmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego, które pozostawało w ścisłym związku z diagnozą lekarską ujawnioną w książce zdrowia policjanta.

Skarżący wyjaśnił, że o możliwości wznowienia postępowania został pouczony przez skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który rozpoznawał jego skargę w dniu 7.06.2006 roku (sygnatura akt: III SA/Kr 737/04) na rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby . Tym samym , jego zdaniem , wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie określonym w art. 146 i w art.148 Kodeksu postępowania administracyjnego .

Postanowieniem Nr [...] z dnia [....] 2006 roku Komendant Miejski Policji w [...], działając na podstawie 135r ust. 9 ww. Ustawy o Policji odmówił wznowienia postępowania dyscyplinarnego przeciwko skarżącemu zakończonego w dniu [...].2004 roku orzeczeniem nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w [...] . Skarżący ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby w Policji nie skorzystał z prawa wniesienia odwołania od tego orzeczenia do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji, w związku z tym stało się ono prawomocne w dniu [...].2004 roku. W następstwie tego Rozkazem Personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] 2004 roku, utrzymanym w mocy Rozkazem Personalnym nr [...][...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] .2004 roku, skarżący został zwolniony ze służby z dniem [...] .2004 roku. Decyzję organu II ustanej skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem o sygn. akt III SA/Kr 737/04 z dnia 06.06. 2006 roku skargę oddalił.

Odnosząc się do argumentacji zawartej we wniosku o wznowienie postępowania organ Policji stwierdził, że postępowanie dyscyplinarne przeciwko niemu zostało przeprowadzone obiektywnie i zgodnie z obowiązującą procedurą, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy bezsprzecznie potwierdził jego winę. W związku z tym, że skarżący w trakcie prowadzonego wobec niego postępowania dyscyplinarnego przebywał na zwolnieniu lekarskim, zgodnie z art. 135f ust. 10 ww. ustawy o Policji wystąpiono do lekarza, który orzekł o jego czasowej niezdolności do służby z zapytaniem, czy wymieniony może uczestniczyć w toczącym się wobec niego postępowaniu. Lekarz ten stwierdził, iż nie ma w tym zakresie przeciwwskazań, a zatem , w ocenie organu Policji , nie sposób zgodzić się z zarzutami wniosku o wznowienie postępowania , ze w toku postępowania dyscyplinarnego nie wzięto pod uwagę okoliczności związanych z jego stanem zdrowia. Okoliczności te potwierdzają materiały postępowania dyscyplinarnego, tj. karty nr: 17, 22, 24, 44, z którymi obwiniony zaznajomił się w dniu [...].2004 roku w trakcie czynności zapoznania się z materiałem dowodowym. Podniesione we wniosku okoliczności nie wyczerpują żadnej z przesłanek opisanych w art.135 r ust.1 ww. ustawy o Policji , dopuszczającej wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania dyscyplinarnego , dlatego wniosku skarżącego nie uwzględniono .

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do [...] Komendanta Policji w [...], w którym zarzucił, że organ pierwszej instancji w żaden sposób nie ustosunkował się merytorycznie do twierdzeń wskazanych we wniosku o wznowienie postępowania , a jedynie ogólnikowo stwierdzono, że postępowanie dyscyplinarne przeprowadzono obiektywnie i zgodnie z procedurą. Skierowanie zapytania do lekarza , czy nie ma przeszkód , by skarżący uczestniczył w prowadzonym postępowaniu , nie można uznać za rzeczywiste zbadanie podstaw wniosku o wznowienie postępowania. Brak jakichkolwiek odniesień do możliwych ubocznych działań przyjmowanych lekarstw oraz zdiagnozowanej choroby, ogólnikowe i krótkie zaskarżone rozstrzygnięcie , w ocenie skarżącego , nie można uznać za "obiektywne" wyjaśnienie sprawy.

Ponadto skarżący wyjaśnił , że o możliwości wznowienia postępowania dowiedział się dopiero w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym .

[...] Komendant Policji w [...] postanowieniem nr [...] z dnia 16.11.2006 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wydanego postanowienia stwierdził , że okoliczności na które powołuje się skarżący były znane organowi l instancji w trakcie prowadzonego postępowania dyscyplinarnego i nie były istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. [...] Komendant Policji w [...] stwierdził , że skarżący miał możliwość czynnego udziału w postępowaniu dyscyplinarnym, w jego trakcie złożył wyjaśnienia, ale nie skorzystał z prawa do złożenia wniosków dowodowych oraz nie wniósł o uzupełnienie postępowania dowodowego , ani nie skorzystał z prawa zaskarżenia orzeczenia organu Policji pierwszej instancji.

W ocenie organu odwoławczego nie można uznać za przesłankę wznowienia postępowania dyscyplinarnego podnoszoną przez skarżącego okoliczność, że dowiedział się dopiero w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym o możliwości złożenia takiego wniosku. Ustawa o Policji, z rozdziałem 10 - o odpowiedzialności dyscyplinarnej i karnej policjantów - jest powszechnym aktem prawnym, obowiązującym każdego policjanta, a skarżący był oficerem Policji.

Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 135r ust. 7 ww. ustawy o Policji, organ II instancji uznał, iż skarżący składając wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego w dniu [...].2006 roku w Komendzie Miejskiej Policji w [...] -nie zachował terminu wynoszącego 30 dni od dnia, w którym dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Fakt choroby skarżącego znany był organowi l instancji w czasie prowadzenia postępowania dyscyplinarnego, od dnia [...].2003 roku. [...] Komendant Policji w [...] stwierdził , że do czasu zwolnienia skarżącego ze służby mógł on zgłaszać wnioski istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, zaskarżać zarówno działania rzecznika dyscyplinarnego , jak i organu l instancji, z czego jednak nie korzystał.

Na powyższe postanowienie wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił rozstrzygnięciom organów Policji naruszenie art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 7-10 tego Kodeksu poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla właściwej oceny jego sytuacji oraz wskazał, że wznowienie postępowania dyscyplinarnego winno nastąpić na podstawie art. 135e ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy o Policji. Skarżący zarzucił, że nie wzięto pod uwagę podnoszonej przez niego argumentacji zarówno we wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego , jak i w zażaleniu na postanowienie z [...] .2006 roku . Mimo wskazania w treści uzasadnienia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, że dokonano stosownej konsultacji z lekarzem, notatki urzędowe, których kserokopie uzyskał dopiero w toku niniejszego postępowania , nie zawierały informacji o przyjmowanych przeze niego lekach oraz ich wpływu na skarżącego. Nie wzięto również pod uwagę rozpoznania zawartego w książce zdrowia policjanta tj. depresji , której nie można traktować na równi z grypą, ani wpisów dotyczących stosowanych leków . l to ten stan zdrowia spowodował " bardzo zachowawcze zachowanie" w toku postępowania dyscyplinarnego i brak reakcji na treść ustaleń.

Lakoniczność uzasadnień rozstrzygnięć organów Policji obu instancji , w ocenie skarżącego , potwierdza jego zarzut , że nie dokonano rzetelnej analizy jego argumentów. W tym stanie rzeczy , decyzja o wydaleniu ze służby jest , zdaniem skarżącego , nieuzasadniona biorąc pod uwagę charakter zarzucanych czynów. W ocenie skarżącego w toku postępowania dyscyplinarnego naruszono zasady określone w ustawie o Policji , gdyż brak było jakiegokolwiek zapisu o okolicznościach łagodzących , a przemilczenie tego elementu rozstrzygnięcia

oznacza lekceważenie art. 135g tej ustawy .

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Policji w [...] wniósł o jej nie uwzględnienie jako bezzasadnej i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wymienione przez skarżącego przesłanki nie mieszczą się w katalogu przyczyn wznowienia postępowania dyscyplinarnego zawartych w art. 135r ww. ustawy o Policji . W rozpatrywanej sprawie nie ma ani fałszywych dowodów, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, przy wydawaniu orzeczenia nie naruszono obowiązujących przepisów, nie było ono również oparte o inną decyzję lub orzeczenie sądu. Okoliczności, na które powołuje się skarżący znane były organowi prowadzącemu postępowanie od samego początku i nie zachodzi przypadek ich niespodziewanego ujawnienia.

Organ Policji podniósł , że wątpliwe wydaje się również zachowanie przez skarżącego 30 dniowego terminu do wznowienia postępowania. Wniosek o wznowienie (zgodnie z art. 135r ust. 7) wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym, obwiniony dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a nie 30 dni od dnia, w którym rzekomo dowiedział się on o istnieniu instytucji wznowienia postępowania w ogóle. Okoliczności, na których skarżący oparł swój wniosek znane były mu już w trakcie prowadzonego postępowania , stąd uznać należy, że termin 30-dniowy nie został zachowany. W toku prowadzonego postępowania dyscyplinarnego, którego wznowienia domaga się skarżący, skarżący został przesłuchany i zapoznano go z aktami postępowania dyscyplinarnego i pouczono o możliwości złożenia wniosku o ich uzupełnienie . Skarżący uczestniczył w raporcie dającym mu możliwość wypowiedzenia się co do wymierzonej mu kary wydalenia ze służby. Skarżący przesłuchiwany przyznał się do zarzuconych mu czynów, ale nie skorzystał z prawa do złożenia wniosków dowodowych, nie wniósł o uzupełnienie postępowania dowodowego , ani nie skorzystał z prawa zaskarżenia orzeczenia Komendanta Miejskiego Policji w [...] W ocenie organu Policji , wobec skarżącego prawidłowo wykonano wszelkie czynności nałożone przez ustawę o Policji, na organ prowadzący postępowanie dyscyplinarne.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze odnośnie pominięcia przez prowadzących postępowanie dyscyplinarne stanu zdrowia skarżącego oraz wpływu branych przez niego leków, zarzuty te organ Policji uznał za chybione. Prowadzący postępowanie mieli świadomość, że skarżący w trakcie trwania postępowania dyscyplinarnego pozostawał na zwolnieniu lekarskim, z tym, że przepisy postępowania dyscyplinarnego zawarte w art. 135f ustawy o Policji nie przewidują obowiązku zawiadamiania obwinionego o każdej czynności przeprowadzanej w toku postępowania dyscyplinarnego. W przypadku skarżącego przed dokonywaniem czynności z jego udziałem (przesłuchanie obwinionego oraz zapoznanie go z aktami postępowania, czy wezwanie do raportu w związku z karą wydalenia ze służby) prowadzący postępowanie zwracali się do lekarza wystawiającego zwolnienie z prośbą o stwierdzenie , czy zachodzą przeszkody uniemożliwiające wykonywanie czynności ze skarżącym. W pierwszym przypadku wystawione zostało przez lekarza zaświadczenie lekarskie, w którym określa on, że przyczyną przebywania policjanta na zwolnieniu jest złamanie nogi co powoduje, że nie może on samodzielnie uczestniczyć w czynnościach, stąd dostosowując się do sytuacji przesłuchano obwinionego w miejscu zamieszkania. W drugim przypadku, według załączonej notatki urzędowej w trakcie rozmowy telefonicznej lekarz stwierdził, że nie ma medycznych przeciwwskazań do wykonywania czynności służbowych z udziałem skarżącego , gdyż jego dolegliwości są jedynie związane z niemożnością samodzielnego przemieszczania się, a nie mają wpływu na zdolność postrzegania i rozumienia. Mając na względzie powyższe, organ prowadzący postępowanie nie miał ani potrzeby, ani nawet podstaw podważania zdania lekarza prowadzącego policjanta w czasie choroby, stąd też zarzuty o nie zapoznanie z książeczką zdrowia , czy też wykazem używanych przez policjanta leków, należy uznać za chybione. Tym bardziej, że skarżący mógł .składać wnioski dowodowe w toku postępowania dyscyplinarnego i wykazać, że znajduje się w stanie ograniczającym zdolności jego kojarzenia , czy rozumienia, czego jednak nie uczynił.

Za chybione organ Policji uznał zarzuty naruszenia art. 77 i art. 7-10 Kodeksu postępowania administracyjnego , gdyż w zakresie postępowania dyscyplinarnego brak jest odesłania, w sprawach nieuregulowanych, do odpowiedniego stosowania przepisów tego Kodeku administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar

sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, póz. 1270) .

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie , gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa.

Przede wszystkim należy podkreślić , że zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 135 r ww. ustawy o Policji tj. w trybie postępowania wznowieniowego , które jest postępowaniem nadzwyczajnym stwarzającym możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy dyscyplinarnej zakończonej prawomocnym orzeczeniem organu Policji. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe . W pierwszej fazie organ Policji , który wydał orzeczenie w pierwszej instancji bada , czy podanie o wznowienie wniosła strona , czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia , a także czy został zachowany termin do złożenia podania , określony w art. 135 r ust.7 ww. ustawy. Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania dopuszczalne jest tylko wtedy , gdy w tym zakresie dokonane zostaną pozytywne ustalenia.

Skarżący we wniosku z dnia 05.07.2006 r o wznowienie postępowania jako podstawy wznowienia wskazał okoliczność , że nie brał udziału w postępowaniu dyscyplinarnym oraz brak w orzeczeniu dyscyplinarnym odniesienia do jego stanu zdrowia , przyjmowanych leków oraz ich wpływu na jego zdrowie. Skarżący podniósł też , że o możliwości wznowienia postępowania został pouczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 07.06.2006 r. Argumentacja skargi nie zasługuje na uwzględnienie tak co do podstaw wznowienia postępowania , jak i terminu , od którego należy liczyć termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania

Odnosząc się do zarzutu skargi , że skarżący nie brał udziału w postępowaniu dyscyplinarnym oraz w orzeczeniu dyscyplinarnym brak było odniesienia do stanu zdrowia skarżącego , przyjmowanych leków oraz ich wpływu na zdrowie skarżącego , Sąd w całości podzielił stanowisko organów Policji w tym zakresie i uznał te zarzuty za nieuzasadnione . Jak wynika z akt sprawy , skarżący brał udział w prowadzonym

postępowaniu dyscyplinarnym , składał, wyjaśnienia i miał możliwość złożenia wniosków dowodowych . Co do stanu zdrowia skarżącego , to okoliczność ta była znana organowi prowadzącemu postępowanie dyscyplinarne . Dowodem na te okoliczność jest pismo z dnia [...] 2003 r , w którym organ Policji zwrócił się do lekarza wystawiającego zwolnienie lekarskie skarżącemu z zapytaniem , czy skarżący może brać udział w czynnościach związanych z postępowaniem dyscyplinarnym , m.in. czy może być przesłuchany w charakterze obwinionego , czy tez istnieją jakieś medyczne przeciwwskazania. W odpowiedzi na powyższe lekarz stwierdził, że z powodu urazu kończyny dolnej skarżący nie może samodzielnie brać udział w prowadzonych czynnościach ( z tego powodu przesłuchanie skarżącego odbyło się w jego miejscu zamieszkania ) . Lekarz ten nie zgłosił żadnych innych uwag uniemożliwiających udział skarżącego w postępowaniu dyscyplinarnym. Organ Policji w toku prowadzonego postępowania przeprowadził w dniu [...].2004 r z tym samym lekarzem rozmowę telefoniczną na okoliczność przeciwwskazań co do udziału skarżącego w postępowaniu dyscyplinarnym i z rozmowy tej sporządzono notatkę służbową , jednak i tym razem lekarz nie zgłosił zastrzeżeń. Wobec powyższego należy uznać , że stan zdrowia skarżącego był znany organowi prowadzącemu postępowanie dyscyplinarne i nie można tej okoliczności uznać za istotny nowy dowód , nie znany w toku postępowania dyscyplinarnego. Opinia lekarza wystawiającego zwolnienia lekarskie skarżącemu , że nie istnieją przeciwwskazania do prowadzenia czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym przeciwko skarżącemu , poza niemożnością samodzielnego przemieszczenia skarżącego , zawiera również ocenę , iż leki przyjmowane przez skarżącego w tamtym okresie czasu , nie miały wpływu na zdolność do pokierowania swym postępowaniem przez skarżącego .

Powołane przez skarżącego podstawy wznowienia postępowania były znane organowi prowadzącemu postępowanie , a tym samym nie zostały spełnione przesłanki określone w art. art.135 r ust.1 pkt.2 ww. ustawy o Policji. Skarżący nie wykazał , że zachodziły przesłanki określone w pozostałych punktach tj. 1, 3 i 4 omawianego przepisu.

Odnośnie terminu należy podnieść , że organ Policji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania, gdyż jego uchybienie jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Zachowanie terminu

miesięcznego musi być udowodnione przez stronę .

Zgodnie z art. 135r ust.7 ww. ustawy o Policji wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wnosi się do przełożonego dyscyplinarnego , który wydał orzeczenie w pierwszej instancji , w terminie 30 dni od dnia , w którym obwiniony dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Instytucja wznowienia postępowania w sprawach dyscyplinarnych policjantów , zakończonych prawomocnym orzeczeniem, uregulowana jest w art. 135 r i następnych ww. ustawy o Policji. Ustawa ta jest aktem powszechnie znanym każdemu policjantowi , który po przyjęciu do służby w Policji przechodzi stosowne szkolenia , w tym także z tej ustawy. Nie do pogodzenia z zasadami doświadczenia życiowego jest uznanie za wiarygodne twierdzenie skarżącego , że jako oficer Policji z ponad dziesięcioletnim stażem pracy nie znał ustawy o Policji , w tym przepisów regulujących instytucję wznowienia postępowania i dowiedział się o takiej możliwości dopiero w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w dniu [...].2006 r. Postępowanie dyscyplinarne , którego wznowienia domagał się skarżący , zakończyło się orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...].2004 r , które uprawomocniło się z upływem terminu do wniesienia odwołania tj. z dniem [...].2004 r. W rozpatrywanej sprawie , nawet gdyby przyjąć , iż powołane przez skarżącego podstawy wznowienia stanowiły istotne dla sprawy okoliczności , które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego , to i tak wniosek skarżącego należy uznać za spóźniony , gdyż trzydziestodniowy termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania należałoby liczyć od dnia dowiedzenia się o swoim stanie zdrowia , przyjmowanych lekach i ich wpływie na zdrowie skarżącego. Z uwagi na to , że wniosek taki skarżący złożył dopiero w dniu [...].2006 r, a okoliczności podane jako podstawy wznowienia postępowania były już znane w postępowaniu dyscyplinarnym , które toczyło się w 2003 i 2004 roku , należy uznać , że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie został dochowany . Już ta okoliczność jest wystarczająca do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania . Zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji zostały zatem wydane zgodnie z prawem .

Skarga nie może być uwzględniona , ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów Policji nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia , dlatego Sąd działając na podstawie art.151 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu .przed. sądami administracyjnymi , skargę oddalił.