Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 599/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2; art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2010 r. i od stycznia do lipca 2011 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie stać go na samodzielne prowadzenie sprawy, a jego wiedza z zakresu prawa jest niewystarczająca. Wnioskodawca zaznaczył, że została nałożona na niego grzywna wyrokiem sądowym, którą opłacił w terminie. Kwoty wpisu od skargi nie jest w stanie uiścić, gdyż po opłaceniu rachunków i zaspokojeniu podstawowych potrzeb nie pozostają mu wolne środki.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach rubryki dotyczące stanu rodzinnego, posiadanych nieruchomości oraz przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł zostały oznaczone przez wnioskodawcę, że go nie dotyczą. Oświadczył natomiast, że posiada 49% udziałów w spółce komandytowej "A" o wartości 2.450 zł, przy czym wartość rzeczywista jest bliska 0, spółka nie ma żadnych zysków, minimalny przychód (poniżej 500 zł) i ponosi duże koszty.

Wnioskodawca uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości1.355,69 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki wskazał czynsz i opłaty za media około 1.200-1.300 zł.

Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi.

W ocenie referendarza sądowego, wniosek nie został należycie uzasadniony.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wnioskodawca powyższego nie wykazał.

Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że przytoczona regulacja stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W konsekwencji wskazane we wniosku okoliczności, jak i przedstawione dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Należy mieć przy tym na uwadze brzmienie art. 252 § 1 i art. 255 p.p.s.a. – zgodnie z treścią pierwszego z nich wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące – co należy podkreślić – dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym. Art. 255 stanowi, że w sytuacji, gdy dane wynikające z urzędowego formularza dotyczące stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego są niewystarczające lub budzą wątpliwości, do wnioskodawcy kierowane jest wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów.

Z przytoczonej regulacji wynika zatem, że wnioskodawca obowiązany jest przedstawić swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną w sposób jak najbardziej obszerny, tak aby rozpoznający wniosek był w stanie odtworzyć i ocenić jego rzeczywiste możliwości płatnicze.

Tymczasem informacje udostępnione przez skarżącego są zdawkowe i nie wyjaśniają jego sytuacji w sposób jasny i nie budzący wątpliwości.

Jak wynika ze złożonych oświadczeń, wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Jednocześnie oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości. Nie jest natomiast wiadome, czy mieszkanie wskazane jako miejsce zamieszkania, jest przez wnioskodawcę wynajmowane, do kogo faktycznie należy, jakie są koszty związane z jego utrzymaniem.

Nie można też było zweryfikować oświadczenia dotyczącego wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę ani faktycznego stanu finansowego ani stanu oszczędności lub ich braku.

Wnioskodawca bowiem z nawet najmniejszym stopniu nie ustosunkował się do wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów.

Jeszcze raz podkreślić trzeba, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest postępowaniem wnioskowym. To ubiegający się o zwolnienie go od ponoszenia kosztów postępowania sądowego winien podjąć wszelkie czynności, które pozwoliłyby ocenić w sposób rzetelny jego sytuację finansową, majątkową i rodzinną.

Co za tym idzie, przedmiotowy wniosek należało ocenić jako nieuzasadniony, w związku z czym, na powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.