Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 206/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 199, art. 239 pkt 4, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 252 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Skarżący D. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentował, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Podał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, która nie uzyskuje żadnych dochodów. Oświadczył, że rodzina utrzymuje się jedynie z jego dochodu z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Nadto wskazał, że posiada własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w Poznaniu, nie posiada żadnych innych wartościowych przedmiotów, akcji, obligacji, udziałów, ani oszczędności.

Wyszczególnił miesięczne koszty utrzymania rodziny, na które składa się rata kredytu hipotecznego w wysokości 535 CHF, rata kredytu na samochód – 370 zł, rata kredytu konsumpcyjnego – 200 zł, bieżąca obsługa kredytu odnawialnego w rachunku bankowych na kwotę 10.000 zł., czynsz – 200 zł, prąd – 300 zł, lekarstwa i opieka lekarska – 500 zł, jedzenie – 2.000 zł, kredyt studencki małżonki – 300 zł, Internet i kablówka – 140 zł.

Z uwagi na fakt, że wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu był niepełny, zatem nie przestawiał całościowej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy, został wezwany, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 513, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) do osobistego uzupełniania wniosku poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych.

Zobowiązano wnioskodawcę przede wszystkim do podania wszystkich źródeł miesięcznych dochodów, jakie uzyskuje on i pozostałe osoby, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe oraz do poparcia tych twierdzeń odpowiednimi dokumentami, w tym rocznymi zeznaniami podatkowymi PIT.

Zwrócono się także o podanie, czy prowadzona jest działalność gospodarcza, a jeżeli tak to z jakim wynikiem finansowym.

Wyjaśnienia wymagało także to, jakie są obroty na posiadanych rachunkach bankowych. Wyciągi z tych rachunków przedstawiają, bowiem skalę środków jakimi wnioskodawca rzeczywiście dysponuje.

Przesyłkę z powyższym zobowiązaniem prawidłowo doręczono wnioskodawcy (k. 20), wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi.

Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 4 p.p.s.a. zgodnie, z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na osobie ubiegającej się o prawo pomocy.

Oświadczenie majątkowe wnioskodawcy zawarte w formularzu nie sprostało obowiązkowi wskazanemu w treści przepisu art. 252 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżącego o prawo pomocy nie zawierał, bowiem pełnej informacji dotyczącej jego zdolności do uiszczenia kosztów sądowych przedmiotowego postępowania, chociażby w części. Niewystarczające jest, bowiem samo twierdzenie o braku możliwości poniesienia kosztów sądowych. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania podnoszonych twierdzeń konkretnymi okolicznościami, oświadczeniami, a także poparcie ich w miarę możliwości dokumentami źródłowymi.

Ostatecznie wnioskodawca na wezwanie nie udzielił żadnej odpowiedzi, pozwalającej na ustalenie jak wygląda jego rzeczywista sytuacja majątkowa i finansowa. Wobec powyższego opierając się tylko o treść formularza wniosku o prawo pomocy przyjąć należy, iż wnioskodawca nie zrealizował warunku wykazania, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Brak materiału dowodowego, który uzasadniałby stanowisko, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach, musiał skutkować odmową przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

/-/ K. Witkowicz-Grochowska