Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1357/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6142 Szkoły wyższe niepaństwowe, w tym  zawodowe
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 3,  art. 82 ust. 2a
journal: Dz.U. 1991 nr 95 poz 425
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Marta Maciejkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o. o. z siedzibą w Ł. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nadania uprawnień szkoły publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. Minister Edukacji Narodowej utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. dotyczące wydania negatywnej opinii w sprawie nadania uprawnień szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności [...] Szkole [...] w S.

W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.

Pismem z dnia [...] września 2005 r. - uzupełnionym późniejszymi pismami - Spółka z o. o. C. w L. wystąpiła do Kuratora Oświaty w S. z wnioskiem o wydanie pozytywnej opinii w sprawie nadania uprawnień szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności [...] Szkole [...] w S.

[...] Kurator Oświaty - po ponownej analizie całości przedłożonej dokumentacji - postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. wydał negatywną opinię w sprawie nadania uprawnień szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności [...] Szkole [...] w S.

Przesłanką odmowy wydania pozytywnej opinii przez Kuratora było stwierdzenie, że C. Sp. z o.o. w L. nie udokumentowała faktu spełniania przez szkołę wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 2004 r. Nr 49, poz. 463, ze zm.), gdyż mimo wezwań do uzupełnienia załączonej do wniosku dokumentacji, nie dostarczyła dokumentów stanowiących podstawę do wydania pozytywnej opinii.

Przedłożony statut szkoły nie spełnia wymogów określonych w art. 84 ust. 2 ustawy o systemie oświaty, w zakresie stosowania zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz zatrudniania nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych. Zdaniem Kuratora zapisy dotyczące oceniania wewnątrzszkolnego (§ 21 ust. 3 pkt 3, § 25 statutu) są ogólne i niejasne. Zastrzeżenia Kuratora budziły przepisy statutu dotyczące "praktyk zawodowych" (§ 32 - 35) w zakresie organizacji praktycznej nauki zawodu, zwalniania z obowiązku odbywania tej praktyki i uzupełniania praktyki przez zwolnionego słuchacza. Ponadto określone osoby, wskazane jako kadra pedagogiczna, która ma być zatrudniona w tej szkole, nie spełniają kwalifikacji określonych dla nauczycieli szkół publicznych. Nie przedłożono również szkolnych planów nauczania, a wśród dokumentów brakuje zgody właściciela budynku szkoły przy ul. [...] w S. na wynajem pomieszczeń. Przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty są ogólne bez odniesienia do konkretnej szkoły czy zawodu, dla których miałaby być wydana opinia. We wniosku o wydanie opinii brak jest daty rozpoczęcia działalności szkoły. Wobec powyższego Kurator stwierdził, że brak jest podstaw do wydania pozytywnej opinii o spełnianiu przez Szkołę wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty.

Na to postanowienie zażalenie złożyła C. Sp. z o. o. w L. zarzucając, że [...] Kurator Oświaty naruszył normy prawa materialnego określone w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Nie wyjaśnił on na czym polega, w danym stanie faktycznym, nie spełnianie - przez dokumentację złożoną w niniejszej sprawie - wymagań określonych w ustawie o systemie oświaty. W szczególności w zakresie kwestii dotyczących niezgodności w statucie szkoły, realizacji programu nauczania, zatrudniania nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych oraz braku szkolnych planów nauczania – co było podstawą wydania negatywnej opinii na założenie szkoły publicznej. Ponadto spółka zarzuciła Kuratorowi naruszenie norm prawa proceduralnego określonych w art. 7, 8, 9 i 11 kpa, polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności przez organ I instancji koniecznych do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia oraz nie udzielenie odpowiedniej i wyczerpującej informacji faktycznej i prawnej przy rozstrzyganiu kwestii dotyczącej zażalenia.

Minister Edukacji Narodowej, po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie uwzględnił tego zażalenia i postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. postanowił utrzymać w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2006 r.

Minister miał na względzie to, że zgodnie z art. 82 ust. 2a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej ubiegającej się o nadanie uprawnień szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności, wpis do ewidencji może nastąpić, jeżeli osoba prowadząca przedstawi pozytywną opinię kuratora oświaty o spełnianiu wymagań określonych w art. 7 ust. 3.

Z przepisu tego artykułu wynika, że szkoła niepubliczna może uzyskać uprawnienia szkoły publicznej, tj. umożliwić absolwentom uzyskanie świadectwa lub dyplomu państwowego, jeżeli:

1) realizuje programy nauczania uwzględniające podstawy programowe kształcenia ogólnego, w przypadku liceum profilowanego - również podstawę programową kształcenia w profilach kształcenia ogólnozawodowego, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - również podstawę programową kształcenia w danym zawodzie,

2) realizuje zajęcia edukacyjne w cyklu nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu,

3) stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania

egzaminów i sprawdzianów, z wyjątkiem egzaminów wstępnych,

4) prowadzi dokumentację przebiegu nauczania ustaloną dla szkół publicznych,

5) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - kształci w zawodach określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, a w przypadku liceum profilowanego - kształci w profilach kształcenia ogólnozawodowego,

6) zatrudnia nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych.

Minister podzielił pogląd Kuratora, że przesłankami uniemożliwiającymi wydanie pozytywnej opinii w sprawie nadania [...] Szkole [...] w S. uprawnień szkoły publicznej, było niespełnienie przez nią wymogów wynikających z art. 7 ust. 3 pkt. 3 i 6 ustawy o systemie oświaty - odnośnie stosowania zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz zatrudniania nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych.

Natomiast pozostałe zastrzeżenia Kuratora zawarte w postanowieniu - z którymi Minister w pełni się zgodził - nie odnoszą się wprost do wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Dotyczą one tego, że statut szkoły zawiera błędne i niespójne zapisy, natomiast nie zawiera pewnych szczegółowych rozwiązań, lecz odsyła do innych przepisów. Poza tym do wniosku nie została załączona zgoda Urzędu Miasta w S. na wynajem sal lekcyjnych w budynku [...] Szkół [...] w S., o wynajem których spółka wystąpiła.

W związku z powyższym, Minister Edukacji Narodowej postanowił utrzymać w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty.

Na to postanowienie C. Sp. z o. o. w L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie.

Zarzucała mu :

- naruszenie norm prawa materialnego określonych w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty poprzez nie wyjaśnienie, na czym polega w danym stanie faktycznym "nie spełnienie przez dokumentację złożoną w niniejszej sprawie wymagań określonych w ustawie o systemie oświaty, a w szczególności niezgodności statusu szkoły, realizacji programu nauczania i zatrudnienia nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych oraz braków szkolnych planów nauczania" - jako podstawy wydania negatywnej opinii na założenie szkoły publicznej,

- naruszenie norm prawa proceduralnego, a określonych w art. 7, 8 i 9 kpa oraz art. 11 kpa polegający na niedostatecznym wyjaśnieniu niniejszej sprawy i nie zbadaniu wszystkich okoliczności, przez organ I i II instancji, koniecznych do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, oraz również poprzez działania nie dające podstaw do uznania, iż organ administracji państwowej działa w celu pogłębienia zaufania obywateli oraz nie udzielenie odpowiedniej i wyczerpującej informacji faktycznej i prawnej przy rozstrzyganiu kwestii dotyczącej zażalenia,

- naruszenie art. 12 § 1 oraz 35 § 1 i 5 kpa polegające na przewlekłości postępowania i rozpoznaniu sprawy w terminach zakreślonych ustawą,

- naruszenie art. 15 kpa polegające na braku merytorycznego ustosunkowania się do treści zarzutów przez organ II instancji, co stanowi rażące naruszenie prawa.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo – administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżone postanowienia nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania postanowienia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie negatywnie opiniujące wniosek C. Sp. z o. o. w L. o nadanie uprawnień szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności [...] Szkole [...] w S.

Postanowienie to zostało wydane na podstawie przepisu art. 82 ust. 2a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 2004 r. Nr 49, poz. 463, ze zm.) zwanej dalej "ustawą".

Stosownie do tego artykułu - w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej ubiegającej się o nadanie uprawnień szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności - wpis do ewidencji może nastąpić, jeżeli osoba prowadząca przedstawi pozytywną opinię kuratora oświaty o spełnianiu wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty.

Treść tego przepisu wskazuje, że wydane na jego podstawie postanowienie ma charakter uznaniowy. Sądowa kontrola postanowienia uznaniowego sprowadza się do oceny, czy organ wydając postanowienie o określonej treści, nie przekroczył granic swobodnej oceny, a więc czy postanowienie nie jest obarczone cechą dowolności i czy prawidłowo w nim został uzasadniony wybór danego rozstrzygnięcia sprawy.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające są zgodne z prawem i nie przekraczają granic uznania administracyjnego. Organ dopełnił wszelkich wymogów proceduralnych niezbędnych do rozpoznania wniosku.

Organy obu instancji orzekające w niniejszej sprawie uznały - a Sąd w całości podzielił ich stanowisko - że C. Sp. z o. o. w L. nie udokumentowała faktu spełniania przez szkołę wymagań określonych w art. 7 ust. 3 pkt. 3 i 6 ustawy odnośnie stosowania zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz zatrudniania nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych.

Odnosząc się do uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia poprzedzającego stwierdzić należy, że argumenty organów nie budzą zastrzeżeń merytorycznych.

Należy zgodzić się że stwierdzeniem organów, że niektóre przepisy oceniania wewnątrzszkolnego, dotyczące zasad klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów określone w statucie są ogólne i niejasne. Brak jest również w statucie określenia wymagań edukacyjnych, czyli kryterium oceniania w odniesieniu do podanej skali ocen, a także odniesienia do rocznej (semestralnej) oceny klasyfikacyjnej z zajęć praktycznych i praktyk zawodowych. Również budzą zastrzeżenia przepisy statutu dotyczące "praktyk zawodowych" (§ 32 - 35) w zakresie organizacji praktycznej nauki zawodu, zwalniania z obowiązku odbywania tej praktyki i uzupełniania praktyki przez zwolnionego słuchacza.

Ponadto na treść opinii wpływ miała także ocena kwalifikacji nauczycieli, którzy mieli być zatrudnieni w tej szkole. Szkoła niepubliczna ubiegająca się o nadanie uprawnień szkoły publicznej powinna zatrudniać nauczycieli spełniających wymagania kwalifikacyjne określone dla nauczycieli szkół publicznych - § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288). Tymczasem z oceny - dokonanej na podstawie listy osób przewidzianych do zatrudnienia w szkole oraz załączonych kopii dokumentów potwierdzających ich kwalifikacje - wynika, że nie wszystkie osoby posiadają wymagane kwalifikacje. Tak więc niektóre osoby, wskazane jako kadra pedagogiczna, która ma być zatrudniona w tej szkole, nie posiadają wymaganych kwalifikacji do prowadzenia obowiązkowych zajęć edukacyjnych, a tym samym nie spełniają kwalifikacji określonych dla nauczycieli szkół publicznych.

W tej sytuacji - mając na uwadze wyżej przytoczone okoliczności - nie sposób przyjąć, że negatywnie opiniując wniosek C. Sp. z o. o. w L. o nadanie uprawnień szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności [...] Szkole [...] w S., [...] Kurator Oświaty wydał decyzję z przekroczeniem granic uznania administracyjnego.

Konkludując, stwierdzić należy, że organy orzekające w sprawie wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy oraz szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy rozstrzyganiu sprawy. Uzasadniły przekonująco swoje postanowienia nie naruszając przy tym granic swobodnej oceny dowodów.

Biorąc powyższe pod uwagę, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).