Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 185/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.194 § 2, art.67 § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 887/11 o odrzuceniu zażalenia J. Ś. w sprawie ze skargi J. Ś. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. Ś. na postanowienie tego Sądu z dnia 14 listopada 2011 r. o odrzuceniu zażalenia, z uwagi na jego złożenie po upływie zakreślonego terminu.

W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd Wojewódzki wskazał, że orzeczenie Sądu z dnia 14 listopada 2011 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 listopada 2011 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia, o którym mowa w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", upłynął zatem z dniem 5 grudnia 2011 r. Wniesienie przez skarżącego zażalenia w dniu 14 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego), nastąpiło więc z uchybieniem w/w terminu i skutkowało odrzuceniem zażalenia.

Sąd Wojewódzki wskazał też, że w przypadku strony, która jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, Sąd nie kieruje korespondencji do niej, lecz do osoby ją reprezentującej. W takim przypadku Sąd nie ma również obowiązku pouczać strony o trybach, terminach i środkach zaskarżenia.

Sąd Wojewódzki podkreślił również, że skarżący nie mógł wypowiedzieć pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi ustanowionemu w urzędu. W przypadku zaś niezadowolenia z jego działań lub podejmowanych czynności mógł jedynie wystąpić z wnioskiem do właściwej Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych lub do Okręgowej Rady Adwokackiej o dokonanie zmiany pełnomocnika, bądź też zrezygnować z przyznanego mu prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 1 grudnia 2011 r. zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o ustanowienie innego pełnomocnika, jednak do dnia wydania postanowienia przez Sąd informacja o zmianie pełnomocnika nie wpłynęła do Sądu.

Z uwagi na powyższe Sąd Wojewódzki uznał, że ustanowiony pełnomocnik z urzędu był właściwym adresatem do otrzymania odpisu wydanego w dniu 14 listopada 2011 r. postanowienia.

J. Ś. w zażaleniu złożonym na postanowienie z dnia 3 stycznia 2012 r. wniósł o: "nakazanie WAM wstrzymania wykonania wyroku. Sygn. akt I C [...] w związku z jego sprzecznością w treści orzeczenia, która uniemożliwia jego wykonanie. Art. 58 k.c." oraz o "nakazanie WAM wstrzymania wykonania wyroku. Sygn. akt I C [...] w związku z uzyskanie go z naruszeniem prawa" w sposób wskazany w zażaleniu. Ponadto oświadczył, iż rezygnuje z ustanowionego na jego rzecz pełnomocnika.

W uzasadnieniu swego zażalenia skarżący podniósł, że w dniu 1 lutego 2012 r. otrzymał od reprezentującego go pełnomocnika orzeczenie i informację, iż termin do jego zaskarżenia upływa z dniem 3 lutego 2012 r. Ponadto pełnomocnik informował, że pomimo wykonania szeregu czynności mających na celu skontaktowanie się ze skarżącym, nie udało mu się wcześniej tego dokonać.

Poza tym skarżący akcentował, że jest chory na zaburzenia autystyczne i wnosił o "uznanie jego sytuacji procesowej jako nadzwyczajnej".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W przedmiotowej sprawie postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2011 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 listopada 2011 r.

W myśl art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniem 5 grudnia 2011 r. Skarżący wniósł zażalenie w dniu 14 grudnia 2011 r., a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności, co zasadnie skutkowało odrzuceniem tego środka zaskarżenia.

Podkreślić w tym miejscu należy, że jeżeli stronę reprezentuje pełnomocnik, to termin do wniesienia środka odwoławczego biegnie od dnia doręczenia orzeczenia pełnomocnikowi. Termin, w którym strona reprezentowana przez pełnomocnika dowiedziała się o treści orzeczenia nie ma w sprawie znaczenia.

Na prawidłowość doręczenia odpisu postanowienia z dnia 14 listopada 2011 r. nie miała również wpływu okoliczność złożenia przez skarżącego wniosku o zmianę reprezentującego go pełnomocnika. W takiej sytuacji obowiązek doręczenia odpisu orzeczenia nowoustanowionemu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. pełnomocnikowi ciąży na Sądzie dopiero od momentu poinformowania go przez Izbę o zaistnieniu tego faktu. Takie pismo od Izby Radców Prawnych nie wpłynęło do Sądu Wojewódzkiego przed wydaniem zarządzenia o doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 14 listopada 2011 r. Co więcej, skarżący złożył wniosek o zmianę pełnomocnika dopiero po doręczeniu odpisu w/w orzeczenia r. pr. J. H. Skarżący nie zrezygnował również z przyznanego mu prawa pomocy, co skutkowałoby koniecznością przesyłania mu bezpośrednio korespondencji w niniejszym postępowaniu. Należało zatem uznać, że doręczenie odpisu postanowienia z dnia 14 listopada 2011 r. było w tym przypadku skuteczne. Sąd Wojewódzki zasadnie zatem przyjął, że zażalenie skarżącego na przytoczone orzeczenie, jako wniesione po terminie, należało odrzucić.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) postanowił jak w sentencji.