Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 784/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6141 Państwowe szkoły wyższe
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Krystyna Kleiber Protokolant Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Rektora i Senatu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. [...] w J. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały organu uczelni oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 784/04

UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] uchylającą uchwałę nr [...] Senatu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. [...] w J. z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie wymiaru pensum dydaktycznego dla poszczególnych stanowisk nauczycieli akademickich na rok akademicki 2003/2004 w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w J. w części dotyczącej:

- ustalenia wymiaru pensum dydaktycznego dla profesora zwyczajnego,

- ustalenia wymiaru pensum dydaktycznego dla doktora habilitowanego,

- ustalenia wymiaru pensum dla stanowiska profesora PWSZ,

- ustalenia wymiaru pensum z tytułu pełnienia funkcji rektora.

W uzasadnieniu wskazano, że uchwała Senatu PWSZ w J. w sprawie wymiaru pensum dydaktycznego dla poszczególnych stanowisk nauczycieli akademickich na rok akademicki 2003/2004 w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w J. została podjęta w sposób naruszający art. 50 ust. 1 oraz art. 57 ust. 2 i ust. 3 ustawy o wyższych szkołach zawodowych.

Zgodnie z art. 57 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy rodzaje zajęć dydaktycznych rozliczanych w ramach pensum i wymiar pensum ustala senat uczelni zawodowej dla poszczególnych stanowisk, zatem przyjęcie przez Senat Uczelni jako kryterium dla ustalenia wymiaru pensum posiadania tytułu naukowego i stopnia naukowego stanowi naruszenie wymienionego wyżej przepisu.

Z kolei obniżenie wymiaru pensum dydaktycznego z tytułu pełnienia funkcji rektora stanowiło naruszenie tegoż przepisu, który przyznaje senatom uczelni zawodowych uprawnienie do ustalenia wymiaru pensum dla poszczególnych stanowisk, jednakże - w granicach określonych przepisami. Zgodnie z art. 57 ust. 2 ustawy minimalny wymiar pensum dydaktycznego wynosi 240 godzin obliczeniowych rocznie.

Nadto Senat nie ustalił wymiaru pensum dla stanowiska profesora, ustalając pensum dla stanowiska profesora PWSZ, gdzie żadne przepisy nie uprawniają Senatu do rozszerzenia katalogu stanowisk na jakich mogą być zatrudniani nauczyciele akademiccy.

Z uwagi na uchybienia organ przyjął za prawidłową decyzję uchylającą uchwałę Senatu Uczelni.

Skargę na powyższą decyzję złożył Rektor Senatu PWSZ w J. zarzucając naruszenie art. 107 § 1 kpa ze względu na brak właściwego oznaczenia strony w decyzjach, brak podstawy prawnej obu decyzji, a także wiele wątpliwości prawnych, które zawierają obie decyzje.

Skarżący wnosił o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, wskazując że decyzja uchylająca uchwałę Senatu została podjęta w ramach nadzoru prawnego sprawowanego przez ministra zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym, dotyczącego badania zgodności działań organów uczelni z przepisami ustawowymi i statutem uczelni. W ocenie organu przedmiotowa uchwała naruszała przepisy art. 50 ust. 1 i 57 ust. 2 i 3 ustawy o szkolnictwie wyższym, bowiem do wymiaru pensum dydaktycznego nie stosuje się kryterium posiadanych tytułów i stopni naukowych oraz nieuprawnione było ustalenie pensum dla nieprzewidzianego przepisami prawa stanowiska "profesora PWSZ w J.".

Organ przyznał natomiast, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. znalazło się błędne pouczenie co do trybu zaskarżenia, a Minister rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (zamiast potraktować wniosek jako wezwanie w trybie art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracji) na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, choć do decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego podjętych w zakresie tzw. nadzoru prawnego, nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i nie służy od nich odwołanie w administracyjnym toku instancji, ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże ta wadliwość wynikająca z naruszeniem przepisów postępowania nie miała wpływu ani na treść rozstrzygnięcia ani na prawa stron w postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r. utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2004 r. w przedmiocie uchylenia uchwały nr [...] Senatu PWSZ określającej wymiar pensum dydaktycznego dla stanowisk nauczycieli akademickich w części dotyczącej profesora zwyczajnego, doktora habilitowanego, profesora PWSZ i pełniącego funkcję rektora – jako wydanej z naruszeniem ustawy o wyższych szkołach zawodowych.

Minister w ramach sprawowania nadzoru nad państwową uczelnią zawodową w zakresie zgodności działania jej organów z przepisami ustawowymi i statutem, otrzymał z uczelni uchwały senatu podjęte w latach 1998-2003. Wśród tych dokumentów znajdowała się uchwała nr [...], której ocenę Ministra wyraził w podjętej decyzji uchylającej uchwałę Senatu.

Zgodzić się należy ze wskazaniem organu, że stosownie do treści art. 50 ust. 1 ustawy o wyższych szkołach zawodowych (Dz. U. z 1997 r., Nr 96, poz. 590) pracownicy dydaktyczni są nauczycielami akademickimi zatrudnianymi na stanowisku profesora, wykładowcy i asystenta. W myśl art. 57 ust. 3 tej ustawy rodzaje zajęć dydaktycznych rozliczanych w ramach pensum i wymiar pensum dla poszczególnych stanowisk w granicach określonych w ust. 2 (minimalne 240 godzin obliczeniowych rocznie) ustala senat uczelni zawodowej.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że żaden przepis ustawy o wyższych szkołach zawodowych, ani też postanowienia statutu PWSZ w J. nie uprawniają Senatu do rozszerzenia katalogu stanowisk na jakich mogą być zatrudniani nauczyciele akademiccy w państwowej uczelni zawodowej.

Zgodnie z art. 35 ust. 5 ustawy powołanej wyżej, Senat jako organ kolegialny uczelni opiniuje tylko wnioski o zatrudnienie nauczycieli akademickich. Tymczasem Senat wprowadził nowe stanowisko "profesora PWSZ w J." i określił wymiar pensum dydaktycznego na tym stanowisku, co jest naruszeniem przepisów art. 50 ust. 1 w związku z art. 57 ust. 3 ustawy. Nadto w uchwale senatu nie ustalono wymiaru pensum dla stanowiska profesora, wprowadzając natomiast pensum dla profesora zwyczajnego i doktora habilitowanego, czyli ustalono pensum w zależności od tytułu naukowego bądź stopnia naukowego, co narusza zapis ustawowy jak wyżej.

W § 2 uchwały Senatu nr [...] obniżono pensum z tytułu funkcji dla rektora, co trafnie ocenił organ jako naruszenie art. 38 ust. 4 ustawy o wyższych szkołach zawodowych w związku z § 24 ust. 1 i 25 ust. 1 pkt. 4 oraz 28 statutu PWSZ w J..

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one niezasadne. Jeżeli bowiem decyzja organu uchyla uchwałę Senatu PWSZ im. [...] w J., to nie ma wątpliwości kto jest adresatem takiej decyzji wydanej na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (....). Nawet jeśli zdaniem skarżącego, powinno to być przedstawione w decyzji w sposób bardziej oczywisty, to w ocenie Sąd nie stanowi naruszenia przepisu art. 107 § 1 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wbrew stanowisku skarżącego stwierdzić też należy, że została powołana podstawa prawna decyzji, a także wskazane zostały w decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. przepisy naruszonego prawa materialnego, zaś dokładne zapoznanie się z ich treścią wyklucza wszelkie wątpliwości.

W tym stanie rzeczy, skoro zarzuty skarżącego są bezzasadne, a rozstrzygnięcie merytoryczne jest zgodnie z przepisami prawa, to niewłaściwe pouczenie, na co wskazał organ w odpowiedzi na skargę, które skutkowało wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy choć winno być wezwaniem z art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia organu w tej sprawie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.