Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 969/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2005 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za miesiące II-XII 2001 r. z dnia [...] Nr [...] postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący R. P. złożył skargę na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., nie wskazując wartości przedmiotu sprawy. W tej sytuacji skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pismo zawierające wezwanie w tym przedmiocie skarżący odebrał osobiście w dniu [...]. Natomiast pismo skarżącego z podaniem wartości przedmiotu sprawy zostało nadane w urzędzie pocztowym (co jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu) w dniu [...], na co wskazuje odcisk pieczęci znajdujący się na kopercie zawierającej pismo skarżącego w tym przedmiocie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Według art. 215 u.p.s.a, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji (a do takich pism zalicza się skarga), należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie z treścią art. 216 u.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu sporu. Jak stanowi przepis art. 220 § 1 i § 3 u.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie została uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 3) u.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Natomiast czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 u.p.s.a.).

Podkreślić zatem trzeba, że skoro cytowany wyżej przepis art. 215 § 1 u.p.s.a. obliguje skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, to nie jest władną do określenia tej wartości strona przeciwna ani też sąd. Wobec tego przyjąć należy, że bez wskazania przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia nie ma możliwości ustalenia należnego wpisu i wezwania strony do uiszczenia tego wpisu. W konsekwencji brak podania wartości przedmiotu sporu powoduje, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu, a tym samym brak ten ma charakter braku formalnego.

Skoro zatem wezwanie dotyczące wskazania przez skarżącego wartości przedmiotu sprawy zostało mu doręczone w dniu [...] to ostatnim dniem skutecznego uzupełnienia powyższego braku był dzień [...]. W tej sytuacji złożenie przez skarżącego pisma z podaniem wartości przedmiotu sprawy w dniu [...] oznacza, że czynność ta jako spóźniona nie mogła wywołać zamierzonego skutku, a zatem należy uznać, że brak formalny skargi pozostał nieusunięty.

W związku z powyższym, na podstawie powołanych wyżej przepisów, skarga jako dotknięta brakiem formalnym podlega odrzuceniu.

i