Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 386/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Edward Janeczko po rozpoznaniu dniu 19 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. akt 7/IV SA 815/03 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2004 r., sygn. akt 7/IV SA 815/03 o oddaleniu skargi M. O. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 września 2004 r., sygn. akt 7/IV SA 815/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. O. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 stycznia 2003 r., nr [...]. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 6 października 2004 r.

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2004 r., sygn. akt 7/IV SA 815/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał M. O. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie w dniu 17 stycznia 2005 r. wyznaczyła adwokata M. P. pełnomocnikiem skarżącego M. O..

W dniu 14 lutego 2005 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna, sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia (data stempla pocztowego - 10 lutego 2005 r.).

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. O. przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że we wniosku nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu.

Na powyższe postanowienie, którego odpis doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 1 marca 2005 r., adwokat M. P. wniósł zażalenie. W zażaleniu tym pełnomocnik skarżącego podniósł, że miedzy dniem 17 stycznia 2005 r., kiedy został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu, a dniem 4 lutego 2005 r., kiedy skarżący udzielił mu pełnomocnictwa, nie mógł skontaktować się z M. O., który zamieszkuje poza miejscem siedziby kancelarii pełnomocnika, co stanowiło poważne utrudnienie

Sygn. akt II OZ 386/05

w uzyskaniu pełnomocnictwa. Ponadto pełnomocnik podniósł, że skarżący jest osoba starszą i chorą, która konsekwentnie odmawiała kontaktu "z braku czasu" i pomimo starań (na co zawracał uwagę we wcześniejszym piśmie z dnia 1 lutego 2005 r.), nie udało mu się skontaktować, a nie mając pełnomocnictwa nie może się zapoznać z aktami sprawy. Ponadto pełnomocnik stwierdził w zażaleniu, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu powinien biec od momentu niezwłocznego zapoznania się z aktami, a nie tak jak przyjął Sąd, od chwili zawiadomienia pełnomocnika o jego ustanowieniu. W odpowiedzi na zażalenie (wniesionej w dniu 11 kwietnia 2005 r.) M. S. napisała, że wniesione zażalenie ma jedynie przedłużyć postępowanie i umożliwić kontynuowanie rozpoczętej budowy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Stosownie do art. 86 i 87 p.p.s.a. przywrócenie terminu następuje na wniosek strony, w którym należy uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu.

Brak winy oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Wniosek taki należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać czynności, której termin został uchybiony. Niespełnienie choćby jednej z powyższych przesłanek powoduje odmowę przywrócenia terminu.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego złożył przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i jednocześnie wniósł skargę kasacyjną. Jednakże Sąd nie może zgodzić się ze stanowiskiem

Sygn. akt II OZ 386/05

pełnomocnika skarżącego, że wykazał on brak winy w uchybieniu i uprawdopodobnił, że wniesienie skargi kasacyjnej możliwe było dopiero w dniu 10 lutego 2005 r.

O braku winy w uchybieniu decyduje nieprzewidywalna i nie dająca się ominąć przeszkoda, która uniemożliwiła terminowe dokonanie czynności, przy zachowaniu należytej staranności w prowadzeniu spraw. Przesłanką przywrócenia terminu jest obiektywna niemożliwość dokonania czynności w wyznaczonym do jej dokonania terminie.

W treści wniosku o przywrócenie terminu nie zostało udowodnione istnienie przesłanek określonych w art. 87 § 2 p.p.s.a. o braku winy polegających na wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków nawiązania przez pełnomocnika kontaktu ze skarżącym.

Nie można zgodzić się z zarzutem zażalenia, iż Sąd wymaga uzyskania pełnomocnictwa, sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni od wyznaczenia pełnomocnika z urzędu. Siedmiodniowym terminem (rozpoczynającym bieg od dnia ustania przeszkody) ograniczony jest natomiast wniosek o przywrócenie terminu, w którym należy uprawdopodobnić przeszkodę uniemożliwiającą wcześniejsze dokonanie czynności. Jedynie wykazanie w tym wniosku braku winy w uchybieniu terminu powoduje przywrócenie terminu. W sprawie tej pełnomocnik skarżącego sytuacji wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu nie wykazał, dlatego zażalenie jest nieuzasadnione.

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.