Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 10/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 marca 2008 r. L. B. - "Skarżący" w niniejszej sprawie, wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. polegającą na niewykonaniu w ustawowym terminie decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji oraz na nierozpatrzeniu do dnia wniesienia skargi odwołania z dnia [...] lutego 2008r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...]w W. z dnia [...] stycznia 2008r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że organy podatkowe obydwu instancji przez ponad trzy lata nie były w stanie prawidłowo określić i zwrócić nienależnie pobranego podatku akcyzowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności. W uzasadnieniu wyjaśnił, że Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bez uprzedniego ponaglenia organu, stosownie do treści art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej "Ordynacja".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa", skargę do sądu administracyjnego należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka ma miejsce w razie niewyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia przewidzianego ustawą w postępowaniu administracyjnym.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że Skarżący powinien przed wniesieniem skargi złożyć ponaglenie w trybie art. 141 Ordynacji. Takie ponaglenie nie zostało złożone co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.

Niewykorzystanie środków zaskarżenia przewidzianych odrębnymi przepisami stanowi negatywną przesłankę procesową, powodującą czasową niedopuszczalność drogi sądowej. Oznacza to, iż dopóki brak ten nie zostanie usunięty, wniesienie skargi będzie przedwczesne, a rozpoznanie sprawy niemożliwe. Złożenie skargi obarczonej powyższym uchybieniem stanowi podstawę do jej odrzucenia.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.