Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1243/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del.sędzia NSA Janusz Ryszyński (spr) Sędziowie WSA Barbara Koś as.sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant:st.sekr.sąd.Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych uchyla zaskarżoną decyzję, II. wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kwotę 24,40 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/K.Pawlicki /-/J. Ruszyński /-/B. Koś


UZASADNIENIE

Okoliczności faktyczne sprawy dotyczące postępowania przed organami samorządowymi są niesporne.

Treść decyzji Wójta Gminy z dnia [...] wskazuje na to, że organ I instancji określił M.M. wysokość zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych oraz wysokość odsetek za zwłokę od powyższej zaległości.

Należy jednak zauważyć, że organ I instancji w decyzji nie ustalił daty powstania obowiązku podatkowego oraz daty ustania tego obowiązku. Z akt podatkowych można jedynie dojść do wniosku, że pojazd samochodowy będący przedmiotem opodatkowania został zarejestrowany przez skarżącego w dniu [...] maja 1996r. i został przez niego wyrejestrowany w dniu [...] lipca 1997r.

Tak skonstruowaną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymało w mocy.

Ustosunkowując się do zarzutu podatnika, że zobowiązanie podatkowe dotyczące wyżej opisanego środka transportowego uległo przedawnieniu, organ odwoławczy stwierdził, że w momencie orzekania przez organ I instancji zobowiązanie podatkowe jeszcze istniało i było wymagalne.

W skardze na powyższą decyzję M. M. zarzucił organom podatkowym to, że dopiero po pięciu latach urząd przypomniał sobie o jego obowiązku podatkowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art.9 ustawy z dnia 12 stycznia 199Ir. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9 poz.31) w brzmieniu obowiązującym w roku 1996 i 1997 obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca po miesiącu, w którym pojazd został zarejestrowany, a wygasa z końcem miesiąca, w którym pojazd wyrejestrowano.

2

Skoro niespornym jest, że skarżący zarejestrował samochód w dniu [...]maja 1996r.. a wyrejestrował w dniu [...] lipca 1997r. to był zobowiązany do płacenia podatku od środków transportowych w okresie od[...] czerwca 1996r. do [...] lipca 1997r.

Niespornym winno być też to, że zgodnie z treścią art.70 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz.926 ze zm.)zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zgodnie z tym zapisem zobowiązanie skarżącego w podatku od środków transportowych za rok 1996 przedawnia się z dniem 31 grudnia 200Ir., a za rok 1997 w dniu 31 grudnia 2002r.

W niniejszej sprawie ma zastosowanie art.70 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż zobowiązanie skarżącego powstało z mocy prawa, a skarżący sam winien obliczyć wysokość naliczanego podatku i ją uiścić. Decyzja o zaległości podatkowej w takim przypadku nie tworzyła zobowiązania podatkowego lecz je określała.

Artykuł 70 Ordynacji Podatkowej wyznacza termin wygaśnięcia już istniejącego zobowiązania. Chwila doręczenia jakiejkolwiek decyzji nie ma w takim przypadku żadnego znaczenia, gdyż zobowiązanie podatkowe wygasa na skutek samego upływu czasu. Upływ czasu powoduje wygaśnięcie zobowiązania bez względu na to, czy postępowanie się toczy, czy też nie, czy znajduje się w fazie przez organem pierwszej czy też drugiej instancji, czy wreszcie decyzja stała się ostateczna.

Badając zarzut przedawnienia, Sąd bada przede wszystkim datę wygaśnięcia zobowiązania. Jeżeli zobowiązanie wygasło po wydaniu decyzji ostatecznej Sąd oddala skargę, gdyż bierze pod uwagę stan istniejący w chwili wydania decyzji przez organ drugiej instancji. Jeżeli natomiast zobowiązanie podatkowe wygasło przed datą wydania decyzji organu odwoławczego, decyzja nie uwzględniająca terminu przedawnienia podlega uchyleniu, jako naruszająca prawo materialne. Organowi drugiej instancji nie wolno bowiem wypowiadać się na temat wysokości zobowiązania, które nie istnieje.

Pięcioletni termin przedawnienia zobowiązania podatkowego ulega przerwaniu lub zawieszeniu w przypadkach wymienionych w art.70 Ordynacji podatkowej. Ustawodawca nie wymienia w nim doręczenia stronom decyzji przez organ pierwszej instancji. Tak więc w niniejszej sprawie zobowiązanie skarżącego za rok 1996 przedawniło się, gdyż termin przedawnienia upłynął w dniu 31 grudnia 200Ir. , a więc przed wydaniem decyzji organu odwoławczego ([...]

3

się, gdyż termin przedawnienia upłynął w dniu 31 grudnia 2001r. , a więc przed wydaniem decyzji organu odwoławczego ([...]

Sąd nie mógł uchylić części zaskarżonej decyzji, gdyż obejmuje ona całość zaległości, zarówno za rok 1996 jak i 1997.

Jakkolwiek więc w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy zobowiązanie skarżącego za rok 1997 nie było jeszcze przedawnione, to konieczność uchylenia całej decyzji, która obejmuje łącznie rok 1996 i 1997 spowoduje, że organ odwoławczy będzie zobowiązany do wydania decyzji na podstawieart.70b Ordynacji podatkowej i art.233 § 1 pkt.2 lit.a.

Z powyższych przyczyn orzeczono na podstawie art.145 § 11. lit. ..a" i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu porze sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) i art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271).

O kosztach orzeczono na podstawie art.209, 211 i 230 cytowanej wyżej ustawy.

/-/J. Ruszyński