Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1491/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 59, art. 60, art. 61, art. 65
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 161
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 162, art. 104
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 na rozprawie sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. umarza postępowanie sądowe; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej J. J. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z [...] marca 2011 r., na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. nr 164, poz. 1589) na wniosek M. L. i J. K., ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na części działki nr [...] obr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] obr. [...] i [...] obr. [...] przy ul. Z. w K.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w dniu [...] listopada 2007r. wpłynął wniosek M. L. i J. K. o ustalenie warunków zabudowy dla ww. zamierzenia inwestycyjnego. Wcześniej wydana w sprawie decyzja Prezydenta Miasta K. z [...] listopada 2008r. o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] maja 2009r. W swoim rozstrzygnięciu SKO wytknęło organowi I instancji niejasny zakres planowanego zamierzenia inwestycyjnego, nieprawidłowo sporządzoną analizę, niedostatecznie uzasadnione przyjęte parametry przestrzenne dla planowanej inwestycji oraz źle określone warunki techniczne do obsługi inwestycji w zakresie infrastruktury technicznej. Ponadto wskazało na nieprecyzyjnie opisane załączniki graficzne do decyzji oraz nieprecyzyjne ustalenie kręgu stron postępowania.

Prezydent podał, że realizując wskazania Kolegium w ponownie przeprowadzonym postępowaniu, inwestor doprecyzował zakres zamierzenia inwestycyjnego, wskazując, iż planowany budynek będzie usytuowany w granicy z działką sąsiednią, tj. działką numer [...] obr. [...] (pismo z [...] sierpnia 2009 r.). Ponadto ponownie została sporządzona analiza urbanistyczno - architektoniczna, w której uzasadniono wielkości (wskaźniki) parametrów przestrzennych określone dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego, takie jak: linia zabudowy, wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, geometria dachu, a ustalenia te zawarto w załączniku nr [...] do decyzji. Zaktualizowano też warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej oraz przygotowano załączniki graficzne zgodnie z obowiązującymi wymogami § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Prezydent podkreślił, że sprawdzono i uzupełniono materiał dowodowy, a posługując się najbardziej aktualnymi wypisami z ewidencji gruntów, zweryfikowano krąg stron postępowania. W toku postępowania uzyskano następujące opinie:

1) Krakowskiego Zarządu Komunalnego w K. z [...] lutego 2008 r. w odniesieniu do terenów przyległych do pasa drogowego;

2) Wydziału Kształtowania Środowiska UM[...] z [...] stycznia 2008 r. w zakresie ochrony środowiska;

3) Biura Planowania Przestrzennego UM[...] z [...] stycznia 2008 r.;

4) Dyrekcji Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie z [...] lutego |2008 r. w odniesieniu do obszaru objętego ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody;

5) Wydziału Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego UM[...] z [...] lutego 2008r. w zakresie obszarów zagrożonych powodzią.

Ponadto wystąpiono o uzgodnienia projektu decyzji do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i organy te w ustawowym terminie nie zajęły stanowiska w sprawie, a więc należało uznać przedmiotowe uzgodnienie za dokonane.

W ocenie organu I instancji spełnione zostały łącznie przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a projekt decyzji został sporządzony przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów.

Odnośnie uwag wniesionych przez E. K. Prezydent wyjaśnił, że w obszarze analizowanym znajdują się obiekty mieszkaniowe użytkowane jako jednorodzinne, a numery odpowiednich działek wymieniono we wstępie do sporządzonej w sprawie analizy. To zaś przemawia za tym, że przeprowadzona na wyznaczonym obszarze analiza, ze szczególnym uwzględnieniem istniejącej zabudowy jednorodzinnej, mogła wykazać funkcję i cechy dla wnioskowanej inwestycji. Organ wskazał też, że kwestia unieważnienia wydanego pozwolenia na budowę na terenie objętym wnioskiem nie może być przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosły J. J. i E. K., zarzucając, że:

1) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu i attyki planowanego budynku, wyznaczone zostały na podstawie budynku zlokalizowanego na działce nr [...], odnośnie którego przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. prowadzone jest postępowanie w sprawie jego zrealizowania z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego;

2) na terenie planowanej inwestycji istnieją złożone warunki geotechniczne, a grunt cechuje się słabą nośnością, co w sytuacji lokalizacji nowego budynku w granicy nieruchomości, skutkować może powstaniem niebezpieczeństwa dla budynku zlokalizowanego na działce nr [...], którego fundamenty mogą zostać naruszone;

3) nieprawidłowo wyznaczono wskaźnik powierzchni zabudowy, gdyż z analizy wynika, iż średni wskaźnik w obszarze wynosi 22%, a w decyzji wskaźnik ustalono na poziomie 34%;

4) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu w zakresie sieci wodociągowej, jest niewystarczające dla planowanej inwestycji, w szczególności nie załączono umowy pozwalającej stwierdzić zamiar wybudowania brakującej sieci wodociągowej do terenu inwestycji oraz, że rozbudowa taka rzeczywiście nastąpi;

5) decyzja dopuszcza powstanie budynku w zabudowie bliźniaczej w sytuacji, gdy w obszarze analizowanym nie występuje zabudowa o takim charakterze, co skutkuje naruszeniem zasady dobrego sąsiedztwa oraz narusza ład przestrzenny;

6) niewłaściwie ustalono krąg stron postępowania, nie dokonując analizy tego, czy stronami postępowania nie powinny być osoby mające tytuł prawny do nieruchomości niegraniczących bezpośrednio z terenem planowanej inwestycji;

7) uzasadnienie decyzji nie odpowiada wymogom wynikającym z art. 107 § 3 kpa;

8) wydano decyzję bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz rozpatrzenia materiału dowodowego, co narusza przepisy art. 6, 7, 8, 11 kpa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] stycznia 2012r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie Kolegium ustalenia faktyczne poczynione przez Prezydenta Miasta K. były prawidłowe i wystarczające i dlatego Kolegium przyjęło je za własne. Kolegium przeanalizowało ustalenia dokonane w analizie urbanistyczno - architektonicznej, a dotyczące wymagań co do nowej zabudowy, formy architektonicznej istniejących w obszarze analizowanym budynków, linii zabudowy, wskaźnika powierzchni nowej zabudowy, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, geometrii dachu i uznało wnioski analizy za prawidłowe.

Ponadto Kolegium wyjaśniło, że organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy o ustalenie warunków zabudowy nie jest powołany do oceny, czy budynki znajdujące się w obszarze analizowanym zrealizowane zostały w ramach tzw. samowoli budowanej oraz w konsekwencji, czy mogą stanowić odniesienie dla ustalania parametrów zabudowy ocenianej w prowadzonym postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Dlatego fakt istnienia na działce nr [...] budynku o funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej obliguje organy do uwzględnienia jego parametrów przy ustalaniu warunków zabudowy dla nowej inwestycji. Kolegium podkreśliło też, że nałożono na inwestora warunek ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektu budowlanego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 września 1998r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. nr 126, poz. 839), zaś do stosowania poszczególnych przepisów tego rozporządzenia nie jest uprawniony organ administracji planistycznej. Kolegium uznało, że zostały spełnione wymogi dotyczące istniejącego lub projektowanego uzbrojenie terenu w zakresie sieci wodociągowej zwłaszcza, że z pisma Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji z [...] września 2010r. wynika jednoznacznie możliwość doprowadzenia wody poprzez realizację przyłącza wodociągowego w oparciu o istniejącą miejską sieć wodociągową DN 100 mm. Nadto operator wodociągowy potwierdził, iż istniejąca sieć wodociągowa jest wystarczająca dla umożliwienia zasilania projektowanego budynku wodę.

Zdaniem Kolegium brak było przeciwwskazań dla ustalenia warunków zabudowy skutkującej powstaniem obiektu bliźniaczego, skoro połowa takiego obiektu budowlanego de facto powstała w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji, a celem ustawodawcy nie było limitowanie nowej zabudowy do identycznej i tożsamej z tą, która znajduje się w obszarze analizowanym. Natomiast odnośnie błędnego ustalenia kręgu stron Kolegium stwierdziło, że w sprawie nie było podstaw do uznawania za strony osób uprawnionych do nieruchomości niegraniczących bezpośrednio z terenem inwestycji, ponieważ zakres oddziaływania planowanej inwestycji nie wykroczy poza granice terenu inwestycji. Kolegium za niezasadne uznało zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa, gdyż uzasadnienie decyzji organu I instancji wyczerpująco wskazuje zarówno na ustalone fakty, które uznano za udowodnione oraz dowody, na których się oparto, wydając rozstrzygnięcie (analiza, opinie, uzgodnienia).

Skargę na decyzję SKO w K. wniosła J. J. zarzucając naruszenie:

1) § 5 ust. 1 i 2 oraz § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez nieprawidłowe wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki oraz wysokości planowanej zabudowy;

2) art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędne uznanie, że w sprawie zaistniały wszystkie przesłanki określone w przepisie niezbędne do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji;

3) art. 7, 8, 10, 11 i 77 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i zbadanie materiału dowodowego, prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz poprzez niewystarczające wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek podjętego rozstrzygnięcia;

4) art. 107 § 3 w związku z art. 126 kpa poprzez zbyt skrótowe i niejasne sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia;

5) art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu l instancji, zamiast jego uchylenia.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę SKO w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uczestnik J. K. wniósł o oddalenie skargi, podzielając stanowisko SKO w K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 26 października 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 512/12 oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 września 2014 r. sygn. akt II OSK 502/13 uchylił ww. wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu dla obszaru wokół działki której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy i jej uzupełnienia, wynika, iż w obszarze analizowanym znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna a na działce sąsiedniej w ostrej granicy jest posadowiony budynek jednorodzinny. Zasadnie zatem organy i Sąd uznały, że ze względu na te okoliczności i przy uwzględnieniu kształtu i wielkości działki objętej wnioskiem, budowa planowanego budynku jednorodzinnego posadowionego także w ostrej granicy, choć faktycznie doprowadzi do powstania zabudowy bliźniaczej, nie sprzeciwia się zasadzie kontynuacji funkcji zabudowy wynikającej z treści art. 61 ust 1 pkt 1 powołanej ustawy. Wbrew stanowisku skarżącej kasacyjnie, co do zasady sposób określenia parametrów planowanej inwestycji należy uznać za prawidłowy. Jednak w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji niezasadnie uznał, że organy administracji nie naruszając art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., dokładnie i wyczerpująco wyjaśniły stan faktyczny. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, o ile można zgodzić się z tym, że organy nie są powołane do oceny tego czy budynki znajdujące się w obszarze analizowanym zrealizowane zostały w ramach tzw. samowoli budowanej, to nie można już uznać, że okoliczności takie mogą pozostać poza zainteresowaniem organów administracji rozpoznających sprawę o ustalenie warunków zabudowy. Wskazał, że w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 16 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 172/06, w którym to uznał, że "Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie ma obowiązku badania zgodności istniejącej zabudowy z przepisami prawa budowlanego, a jedynie z przepisami dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego. Samowola budowlana powinna być prawomocnie stwierdzona w odrębnym postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego. Dopiero wtedy strona postępowania o ustalenie warunków zabudowy może powoływać się na to, że istniejąca na działce sąsiedniej zabudowa jest niezgoda z prawem". Pogląd ten ma także zastosowanie w sytuacji zrealizowania budynku z istotnymi odstępstwami od uzyskanego pozwolenia na budowę. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Prezydent Miasta K. decyzją z [...] czerwca 2010 r. uchylił decyzję Prezydenta Miasta K. o pozwoleniu na budowę nr [...] z [...] maja 2007 r. przeniesioną decyzją nr [...] z [...] września 2008 r. dla zamierzenia budowlanego: Rozbudowa i przebudowa budynku nr [...] na ul Z. w K. z przeznaczeniem na budynek jednorodzinny. Budynek ten położony jest na działce [...] sąsiadującej z działką [...] przeznaczonej pod zainwestowanie. Decyzję utrzymał w mocy Wojewoda M. decyzją z [...] listopada 2010 r., przy czym brak jest informacji czy decyzja ta jest prawomocna. Decyzje te zostały wydane w związku z prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego postępowaniem naprawczym co do rozbudowy i przebudowy budynku na działce nr [...] przeprowadzonej z istotnymi odstępstwami od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z [...] lutego 2010 r. na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Decyzja ta jest prawomocna. Pomimo wydania powyższych orzeczeń przed wydaniem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, organy administracji i Sąd okoliczności wynikających z tych orzeczeń nie wzięły pod rozwagę, a w zależności od rezultatu postępowania naprawczego, przy ustalaniu warunków zabudowy dla planowanej zabudowy na działce nr [...] należało uwzględnić budynek na działce sąsiedniej nr [...] o zalegalizowanych parametrach bądź o parametrach sprzed jego rozbudowy i przebudowy. Jak wynika z analizy urbanistyczno-architektonicznej na podstawie której organ pierwszej instancji ustalił warunki zabudowy dla planowanego budynku na działce nr [...], parametry tego budynku w znacznej części ustalono w oparciu o parametry budynku na działce 16/1 wybudowanego jak wynika z wyżej wskazanej decyzji z istotnymi odstępstwami od uzyskanego pozwolenia na budowę. W konsekwencji NSA uznało, że Sąd I instancji stwierdzając, że organy administracji dokładnie i wyczerpująco wyjaśniły stan faktyczny i prawidłowo wyznaczyły wskaźniki wielkości powierzchni zabudowy i jej wysokości i oddalając skargę, naruszył art. 151 p.p.s.a w zw. z art. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. a w rezultacie naruszył przepisy art. 61 ust 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 5 ust. 1 i 2 i § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 ustawy p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a

Sprawa podlega umorzeniu.

Zgodnie z treścią art. 4 ust. 2 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania, Zgodnie treścią art. 59 ust. 1 cyt. ustawy zmiana zagospodarowani w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86 wymaga ustalenia w drodze decyzji, warunków zabudowy. Powyższe uregulowanie oznacza, ze ustalenie warunków zabudowy jest zatem możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym inwestor planuje inwestycje. Należy podkreślić, że taka treść cytowanych przepisów art. 4 ust. 2 i art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uprawnia do wydania decyzji o warunkach zabudowy wyłącznie w sytuacji kiedy dla danego terenu brak planu miejscowego. Co do zasady bowiem określenie warunków zabudowy i sposobów zagospodarowania terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

A zatem uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego decyzja ustalającą warunki obliguje organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy do jej wygaszenia. Podstawę prawną dla postanowienia stwierdzającego wygaśnięcie decyzji stanowi przepis art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy p.z.p.z w zw. z przepisem art. 162 § 1 1 pkt 1 i 104 §1 kpa. Z kolei zgodnie z treścią przepisy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych niż wymienione w pkt 1 i 2 przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Przenosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skargą złożoną w dniu [...] lutego 2012 r. J. J. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy na wniosek M. L. i J. K. dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na części działki nr [...] obr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] obr. [...] i [...] obr. [...] przy ul. Z. w K.

W dniu [...] grudnia 2014 r. na rozprawie pełnomocnik Skarżącej J. J. wskazał, iż został zawiadomiony o wygaszeniu decyzji ustalającej przedmiotowe warunki zabudowy.

Na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej przedstawił kserokopię decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] z [...] sierpnia 2013 r. którą organ z urzędu stwierdził wygaśnięcie decyzji własnej z [...] marca 2011 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na części działki nr [...] obr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] obr. [...] i [...] obr. [...] przy ul. Z. w K. W uzasadnieniu decyzji z [...] sierpnia 2013 r. wskazano, że od dnia [...].10. 2012 r. na terenie objętym ustaleniami decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na części działki nr [...] obr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] obr. [...] i [...] obr. [...] przy ul. Z. w K. obowiązuje Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Zakrzówek – Zielna", uchwalony uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LVII/761/12 z dnia 26 września 2012 r. Nadto w aktach sprawy znajduje się notatka urzędowa sporządzona przez starszego asystenta WSA w Krakowie, w której pracownik UM[...] Wydział Architektury i Urbanistyki potwierdził ostateczność ww. decyzji z [...] sierpnia 2013 r.

Oznacza to, że zaskarżona przez Skarżącą decyzja ustalająca przedmiotowe warunki zabudowy została już wyeliminowana z porządku prawnego. Postępowanie sądowe stało się zatem bezprzedmiotowe. Powyższa okoliczność wyłącza możliwość rozpoznawania skargi złożonej w dniu [...] lutego 2012 r. przez J. J.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O kosztach orzeczono w punkcie 2 postanowienia na podstawie art. 201 § 1 i 205 § 2 p.p.s.a.