Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 749/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 4, art. 62, art. 141 § 4, art. 184, art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 marca 2019 r. sygn. akt III SAB/Kr 23/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I OZ 749/19

Uzasadnienie

K.J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2009 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący wielokrotnie inicjował sprawy dotyczące nierozpoznania podania z dnia [...] stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia, co potwierdzają orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o sygnaturach akt III SA/Kr 1043/09, III SAB/Kr 114/18, III SAB/Kr 75/13 oraz III SAB/Kr 161/18.

Postanowieniem z dnia 29 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił złożoną skargę, wskazując, że sprawa bezczynności ww. organu polegająca na niezałatwieniu przedmiotowego wniosku została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r. oddalającym skargę (III SAB/Kr 75/13).

Na ww. postanowienie skarżący złożył zażalenie, zarzucając mu naruszenie:

1/ art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., przez brak odniesienia się do okoliczności prawnych i faktycznych podniesionych przez skarżącego;

2/ wydanie orzeczenia niezgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., I OPS 6/09, w zakresie, w jakim dopuszczalne jest przyjęcie powagi rzeczy osądzonej, wobec zmian w stanie prawnym w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r., U 12/13;

3/ art. 62 § 1 p.p.s.a. przez oparcie się wyłącznie na wydanym wcześniej wyroku i niezasadne przyjęcie powagi sprawy osądzonej;

4/ obowiązku zbadania czy w stosunku do skarżącego istniał nakaz wydania zaświadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Sprawa ze skargi skarżącego w przedmiocie bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w K. w związku z niezałatwieniem wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia została już prawomocnie rozpoznana wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r., II SAB/Kr 75/13. Oznacza to, że sprawa ta nie może być przedmiotem ponownego rozpoznania przez sąd administracyjny. Tym samym kolejne skargi w tej sprawie podlegają odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, wskazać należy, że w przypadku stwierdzenia wystąpienia w sprawie powagi rzeczy osądzonej postępowanie ogranicza się do tego aspektu sprawy i wyłącza merytoryczne badanie sprawy, kompletowanie akt i kierowanie sprawy do merytorycznego rozpoznania. W konsekwencji istnienia zakazu merytorycznego rozpoznania sprawy sąd w uzasadnieniu wydanego orzeczenia o odrzuceniu skargi nie odnosi się do zarzutów zawartych w złożonej skardze. Tym samym za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 62, art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz obowiązku zbadania, czy w stosunku do skarżącego istniał nakaz wydania zaświadczenia. Zasadność tych zarzutów można by bowiem rozważać wyłącznie w sytuacji, gdyby dopuszczalne było merytoryczne rozpoznanie sprawy, które z przyczyn formalnych było w niniejszej sprawie wyłączone.

Za niezasadny należało uznać także zarzut naruszenia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r. Uchwała ta dotyczy bowiem sposobu załatwienia żądania stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, tj. kwestii odmiennej od wskazanej w odrzuconej skardze.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.