Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 123/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2-3, art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na bezczynność Gminnej Spółdzielni A w R. w przedmiocie przeniesienia własności nieruchomości postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na [...] B.R. wniósł o "zobowiązanie Gminnej Spółdzielni A w R. do udzielenia odpowiedzi" na wniosek o przeniesienie na jego rzecz własności lokalu, który wyraził w skierowanym do wspomnianej Spółdzielni piśmie datowanym na [...].

Skarżący podkreślił, iż w dniu [...] zawarł umowę najmu rzeczonego lokalu użytkowego, poniósł nakłady związane z jego remontem i nie zrzekł się przysługującego mu prawa pierwokupu, a tym samym Spółdzielnia była obowiązana do uwzględnienia jego żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności należy podnieść, iż stosownie do treści art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a.

Nadto, w świetle art. 3 §3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Analiza przywołanych wyżej uregulowań prowadzi do konkluzji, że dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jest zasadą jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania z zakresu administracji publicznej.

Tymczasem w niniejszym przypadku sytuacja taka nie ma miejsca. Sprawa zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność spółdzielni nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Skarżący domaga się zawarcia umowy, do której nie dochodzi w drodze decyzji administracyjnej, ani żadnego z opisanych wyżej aktów administracyjnych, lecz w drodze czynności cywilnoprawnej. Prawo rozporządzania nieruchomością należy do uprawnień właścicielskich regulowanych przepisami prawa cywilnego. Z tych względów spór powstały w sprawie zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości nie podlega właściwości organów administracji publicznej lecz sądu powszechnego, zaś skargę na bezczynność w tym zakresie należy ocenić jako wniesioną w sprawie niepodlegającej kontroli sądu administracyjnego, której zakres określa treść przytoczonego powyżej art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na względzie powyższe, należy stwierdzić, że skierowana do tutejszego Sądu skarga nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, a w rezultacie skargę tę należało uznać za niedopuszczalną i orzec o jej odrzuceniu działając na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i §3 p.p.s.a.