Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 728/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 165
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku K. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. D. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie weryfikacji liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców postanawia odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W dniu 15 marca 2018 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że zamieszkuje z dwójką dzieci, przy czym dochód rodziny określił na kwotę [...]zł, ponadto posiada nieuprawianą nieruchomość rolną o powierzchni 2,5 ha.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątek – możliwość przydzielenia stronie prawa pomocy. Przepis art. 245 § 1 cyt. ustawy stanowi, iż prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym (o takie wnioskuje skarżący) obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (por. art. 245 § 3 i § 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów postępowania. W orzecznictwie przyjmuje się, że instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 06 lipca 2011 r. sygn. akt I OZ 468/11, postanowienie NSA z dnia 06 lipca 2011 r. sygn. akt I OZ 466/11, postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2011 r. sygn. akt II OZ 504/11, publikowane na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący K. D. w niniejszej sprawie już występował z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W kwestii zwolnienia od kosztów sądowych wypowiadał się referendarz sądowy w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2018 r. i Sąd w postanowieniu z dnia 9 lutego 2018 r. Z uzasadnienia obu postanowień wynika, że skarżący, mimo wezwania, nie wykazał w wiarygodny sposób wystąpienia po jego stronie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący swoją sytuację rodzinną i materialną przedstawia w sposób chaotyczny, mało konsekwentny, a wręcz sprzeczny. Wskazuje bowiem we wspólnym gospodarstwie domowym dzieci, na które według deklaracji płaci alimenty, by następnie twierdzić, że alimenty te opłacają jego rodzice (K. 68). Jednocześnie sam skarżący przyznaje, że stan w którym się znajduje trudno zrozumieć jemu samemu, tym bardziej niezrozumiały może być on dla Sądu (pismo z dnia 18 stycznia 2018 r.)

Z uwagi na fakt, że jest to kolejny wniosek skarżącego w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wskazać należy, że zgodnie z art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Do tej kategorii postanowień niekończących postępowania w sprawie należą między innymi postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy. W orzecznictwie wskazuje się, że złożenie przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie obliguje rozpoznającego ten wniosek do dokonywania ponownej oceny sytuacji materialnej wnioskującego o przyznanie prawa pomocy. Rolą rozpoznającego po raz kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy jest bowiem zbadanie, czy strona powołuje się na nowe okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 957/14, publ. na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 15 marca 2018 r. o zwolnienie od kosztów sądowych, referendarz nie stwierdził powoływania się przez skarżącego na nowe okoliczności dotyczące jego sytuacji rodzinnej i materialnej. Z informacji przedstawionych przez skarżącego nie wynika, by sytuacja ta zmieniła się w porównaniu do sytuacji opisanej w pierwotnym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Biorąc po uwagę, że w tym wniosku skarżący nie przedstawił w wiarygodny sposób swojej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, zaś przy drugim wniosku zawarł tożsame informacje, nie wskazując przy tym na żadne nowe okoliczności to stwierdzić należy, że w dalszym ciągu nie zostały spełnione przesłanki, które umożliwiają udzielenie skarżącemu wnioskowanej przez niego pomocy z budżetu państwa. Ze złożonych wyjaśnień wynika niezmiennie, że skarżący posiada stały dochód ([...] zł), nie ma nikogo na utrzymaniu, nie posiada rachunku bankowego, nie wskazuje również, by miał problemy z regulowaniem bieżących zobowiązań. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie wykazał, by poniesienie wydatku w wysokości 200 zł (wpis od skargi) stanowił dla niego barierę nie do pokonania.

Skoro wnioskodawca nie wykazał, aby jego sytuacja majątkowa i możliwości płatnicze uległy istotnemu pogorszeniu w porównaniu do stanu podlegającego ocenie przy rozpoznaniu pierwotnego wniosku, to aktualna pozostaje ocena sytuacji faktycznej skarżącego wyrażona w prawomocnym postanowieniu. Skarżący nie podał i nie uprawdopodobnił żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby jej zmianę.

W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 165 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.