Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 870/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Opłaty administracyjne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 4,art. 49 §1 i §2,  art. 52 §1, art. 58 §1 pkt 6 i §3, art. 73 §1, art. 83 §3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

z dnia 12 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.T. na akt Starosty S. z dnia [..] sierpnia 2011 r., nr [..] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

C.T. pismem z dnia [..] sierpnia 2011 r. wystąpił do Starosty S. z wnioskiem o zwrot części opłaty za wydaną kartę pojazdu przy pierwszej rejestracji samochodu osobowego marki VW Polo, nr rej. [..], w dniu [..] listopada 2004 r., w kwocie 425zł wraz z odsetkami, uznając że uiszczona opłata w kwocie 500zł była zawyżona ponad kwotę 75 zł. Powołał się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niekonstytucyjność przepisów stanowiących podstawę pobieranych opłat. W odpowiedzi z dnia 19 sierpnia 2011 r. Naczelnik Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w [...] odmówił uwzględniania podania.

Powyższe stanowiło podstawę wniesionej do tut. Sądu przeciwko Staroście S. skargi. Skarżący wniósł o odmówione zastosowania przepisów rozporządzenia, stanowiącego podstawę pobranej opłaty, jako sprzecznego z Konstytucją RP, uchylenie aktu Starosty S. i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Starosta S. wniósł o jej odrzucenie, wskazując na niewyczerpanie przez skarżącego trybu skargowego.

W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 13 września 2011 r., podjętym po awizacji w dniu 3 października 2011 r., wezwano skarżącego o wyjaśnienie, czy kierował do organu pisemne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz przedstawienie dowodu takiego pisma. W odpowiedzi z dnia 4 października 2011 r. skarżący wyjaśnił, że trybu skargowego nie wyczerpał i z tego powodu nie może przedłożyć żądanych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4) i 4a) p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 §3 p.p.s.a.). Zaniechanie powyższego wezwania stanowi o niedopuszczalności skargi, w rozumieniu art. 58 §1 pkt 6) p.p.s.a., i wymaga od Sądu odrzucenia skargi, z uwagi na istnienie nieusuwalnego braku warunkującego jej dopuszczalność.

Przedmiotem skargi C.T. uczynił akt Starosty S. odmawiający mu zwrotu części opłaty za kartę pojazdu. W związku z tym, że przedmiot ten mieści się w zakresie kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4) p.p.s.a. niezbędne było przed wniesieniem skargi skierowanie do tego organu wezwania od usunięcia naruszenia prawa, w rozumieniu art. 52 §3 p.p.s.a. Należało to uczynić w terminie 14 dni od daty doręczenia skarżącemu pisma z dnia 19 sierpnia 2011 r. Skoro skarżący trybu tego nie wyczerpał wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka nie może skutecznie zainicjować sądowej kontroli legalności przedmiotowej odmowy zwrotu żądanej kwoty.

Sąd zwraca uwagę, że zarządzenie z dnia 13 września 2011 r. doręczono skarżącemu w wyniku awizacji w dniu 3 października 2011 r., przy czym pierwsza awizacja miała miejsce już w dniu 16 września 2011 r. Zgodnie zatem z art. 73 §1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej. Termin do podjęcia pisma upływał z dniem 30 września 2011 r. Niemniej jednak skarżący udzielił odpowiedzi pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 4 października 2011 r., zatem przed upływem terminu do wykonania zarządzenia, wynikającego z art. 49 §1 i §2 p.p.s.a. w zw. z art. 83 §3 p.p.s.a., a upływającego z dniem 7 października 2011 r.

Mając na względzie powyższe Sąd skargę odrzucił, orzekając na podstawie art. 58 §1 pkt 6) p.p.s.a. Orzeczenie wydano na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 58 §3 p.p.s.a.