Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 10/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 127,128,129,133,138
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski,, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant st. sekretarz sądowy Magdalena Strzałkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi N. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Ostatecznym (wydanym w trybie odwoławczym po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego) orzeczeniem lekarskim Instytutu Medycyny Pracy im. prof. dr med. J. N. w L. nr [...] z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (obecnie Dz. U. z 2019 r. poz. 341 ze zm., zwanej dalej ustawą lub ustawą o kierujących pojazdami) stwierdzono u N.P. (dalej też jako skarżący) istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W związku z przedmiotowym orzeczeniem zawiadomieniem z dnia [...] Prezydent Miasta R. (dalej jako Prezydent) wszczął postępowanie w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami.

Następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 96 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami Prezydent orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. B prawa jazdy. Jak wynika z akt adm. decyzja ta została doręczona skarżącemu (do rąk jego siostry) w dniu [...] r. Wcześniej bo pismem z dnia [...]r. (w tym dniu nadanym na poczcie), które wpłynęło do Urzędu Miasta R. dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego w nawiązaniu do w/w zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego zakwestionował prawidłowość przeprowadzonych badań skarżącego oraz wniósł o ich ponowne przeprowadzenie. Nadto wniósł "o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia".

Przy sformułowanym zgodnie z treścią art. 133 Kpa piśmie Prezydenta z dnia [...] r. powyższe pismo pełnomocnika skarżącego z dnia [...] r. zostało przesłane wraz z aktami sprawy jako odwołanie od w/w decyzji z dnia [...] r. o cofnięciu skarżącemu uprawnień.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa po rozpoznaniu odwołania N. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej jako SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta.

W uzasadnieniu decyzji powołało się na odwołanie pełnomocnika skarżącego nadane zdaniem organu odwoławczego dnia [...] r. Merytorycznie Kolegium potwierdziło stanowisko Prezydenta co do zaistnienia określonej w art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami przesłanki do cofnięcia skarżącemu posiadanych przez niego uprawnień w zakresie kat. B prawa jazdy. Zwróciło przy tym uwagę, że w świetle obowiązujących przepisów oraz orzecznictwa organy orzekające są związane treścią orzeczeń lekarskich wydanych w przewidzianym prawem trybie, która to sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję SKO reprezentowany przez adwokata skarżący wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy Kolegium do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzucił, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa materialnego przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tj.:

- art. 114 ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 19978 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 1997 r. Nr 98 poz. 662 z późn. zm.), poprzez uznanie, iż przesłanką warunkującą wydanie skarżącemu prawa jazdy jest ponowne zdanie egzaminu sprawdzającego kwalifikacje,

- art. 153 Kpa polegające na uznaniu, iż interes społeczny lub interes strony przemawiają za odmową wydania prawa jazdy skarżącemu.

W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że decyzja Prezydenta została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Dalej zarzucono zaś, że sprawa nie została zbadana dostatecznie gdy chodzi o zastosowanie w stosunku do skarżącego treści art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podnosząc, że powołanie w skardze przepisu ustawy Prawo o ruchu drogowym i ustawy p.p.s.a. nie mają w niniejszej sprawie zastosowania. Sformułowany zaś w uzasadnieniu skargi zarzut naruszenia art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami przeczy brzmieniu tego przepisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarżona decyzja nie mogła się ostać ale z przyczyn całkowicie odmiennych niż powołane w skardze, które Sąd nie będąc zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) związany zarzutami i wnioskami skargi, wziął pod rozwagę z urzędu.

Zaskarżona decyzja została wydana w trybie odwoławczym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. Jedną z koniecznych przesłanek wydania takiej decyzji jest wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, wszczynającego postępowanie odwoławcze. W rozpatrywanej sprawie w świetle przedstawionych Sądowi akt postępowania administracyjnego brak jest zaś podstaw do przesądzającego przyjęcia, że doszło do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta z dnia [...] r. W tym zakresie organ ten przedstawiając SKO akta w trybie art. 133 Kpa powołał się na zalegające w aktach administracyjnych, a otrzymane w dniu [...] r. pismo pełn. skarżącego z dnia [...] r. SKO w zaskarżonej decyzji stwierdziło zaś, że odwołanie zostało nadane [...] r. Należy jednak stwierdzić, że w aktach brak jest pisma które zostałoby nadane w tym dniu. Znajduje się bowiem jedynie uznane przez Prezydenta za odwołanie pismo pełn. skarżącego z dnia [...] r., które jednakże, jak wynika z pieczęci poczty na kopercie w której zostało ono organowi pierwszej instancji przysłane, zostało nadane [...] r. Nie mogło być one zatem uznane za odwołanie od decyzji wydanej dopiero w dniu następnym, a doręczonej skarżącemu w dniu [...] r., pomijając już nawet okoliczność, że jak wynika z jego treści stanowi ono jedynie ustosunkowanie się do otrzymanego przez skarżącego w dniu [...] r. zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie.

Również pełnomocnik skarżącego na rozprawie sądowej nie był w stanie wskazać innego pisma niż przedmiotowe pismo z dnia [...] r., które mogłoby być uznane za odwołanie.

Oznacza to, że z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 80 Kpa w zw. z art. 127, 128, 129, 133 i art. 138 Kpa sprawa nie została przez SKO wyjaśniona co do przesłanek orzekania w postępowaniu odwoławczym.

Skutkuje to uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a.

W tej sytuacji brak jest przesłanek i podstaw prawnych do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji.

W tym kontekście należy jedynie stwierdzić, jak to zasadnie podniosło SKO w odpowiedzi na skargę, że sformułowane w części wstępnej skargi zarzuty nie przystają w ogóle do przedmiotu niniejszego postępowania (pomijając już kwestię powołania się na nieobowiązujące przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym). Uzasadniało to zasądzenie na rzecz skarżącego jedynie połowy wynagrodzenia jego pełnomocnika w kwocie 240 zł na podstawie art. 206 ustawy p.p.s.a. W pozostałym zakresie orzeczenie o kosztach zostało oparte na treści art. 200, art. 205 § 2, art. 209 i art. 211 ustawy p.p.s.a oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 264).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy ustali SKO w pierwszej kolejności, mając na uwadze powyższe rozważania Sądu, czy, kiedy i jakim pismem zostało wniesione odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji.

ec