Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 41/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3,  art. 58  par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Wojewody D. z dnia 24 listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w sprawie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Starosty S. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na zmianie otworów okiennych i drzwiowych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2005 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu ustalił wysokość wpisu stałego od skargi w przedmiotowej sprawie. Natomiast pismem z dnia 7 lutego 2005 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200,- zł. Jednocześnie pouczono skarżącego, iż nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie to doręczono stronie skarżącej w dniu 10 lutego 2005 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma adresowanego do skarżącego wynika, iż odebrała je osoba uprawniona do odbioru przesyłki. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty sądowej od skargi upłynął zatem w dniu 17 lutego 2005 r. Powyższa opłata została uiszczona dopiero w dniu 22 lutego 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga.

Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu stałego w tej sprawie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Art. 67 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście. Natomiast zgodnie z § 5 art. 67, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie zarządzenia należało uznać za dokonane prawidłowo.

Mimo prawidłowego doręczenia wezwania wraz z pouczeniem o skutkach nieterminowego uiszczenia opłaty sądowej od skargi wpis został uiszczony po upływie w/w terminu wskazanego przez Sąd.

Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna (podkreślenie Sądu) opłata.

Należna opłata to taka, która została uiszczona w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do jej wpłacenia.

Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 powyższej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Jednocześnie zauważyć należy, iż uiszczenie wpisu stałego po upływie wyznaczonego do tego terminu stanowi równocześnie nie uzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, a ta okoliczność stanowi także na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawę do odrzucenia skargi.

Z tych względów należało skargę wniesioną w tej sprawie odrzucić.

Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia.