Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 566/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 § 1 pkt 1  art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na akt Dyrektora Izby Skarbowej z dnia - nr - w przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z akt sprawy wynika, że w dniu 15 lipca 2014r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, przekazane przez Dyrektora Izby Skarbowej pismo W.S. (dalej także jako "skarżąca") datowane na dzień 18 czerwca 2014r. (nadane na adres organu dnia 18 czerwca 2014r.). Z pisma wynika, że jest ono skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej, w jego treści skarżąca sformułowała wniosek o zaskarżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie bezprawnego pobierania pieniędzy z jej konta na zaległość z tytułu opłaty abonamentowej rtv. Wskazała przy tym jedynie numer [...].

Przedmiotowe pismo potraktowane zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej jako skarga na postanowienie tego organu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na to postanowienie wskazując na przekroczenie terminu do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie.

W związku z tym, iż treść skargi nie pozwalała na ustalenie jaki akt Dyrektora Izby Skarbowej został zaskarżony, pismem z dnia 21 lipca 2014r. skarżąca wezwana została do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone do rąk dorosłego domownika skarżącej (córki) w dniu 24 lipca 2014r. (potwierdzenie odbioru k.26). Termin do uzupełnienia braków upływał więc w dniu 31 lipca 2014r.

W zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. W dniu 6 sierpnia 2014r. (data nadania) skarżąca złożyła natomiast pismo (k.27), w którym domaga się wszczęcia sprawy o zwrot wszystkich kosztów pobranych za abonament telewizyjny. Do pisma skarżąca załączyła kilkanaście załączników, w tym również kserokopię postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] o którym mowa w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Brakiem formalnym skargi jest w szczególności brak wskazania zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) - art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę.

Skarżąca, wezwana prawidłowo do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 31 lipca 2014 r., nie wykonała wezwania Sądu. Oznacza to, że skarga z uwagi na powyższe braki, na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.

Należy przy tym podkreślić, iż znajdujące się w aktach sprawy pismo skarżącej z dnia 5 sierpnia 2014r. (nadane w dniu 6 sierpnia 2014r.) nie wywołuje skutków prawnych, gdyż zostało złożone po terminie zakreślonym w wezwaniu Sądu. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność dokonana po upływie terminu jest bezskuteczna.

Ubocznie należy wskazać, że nawet gdyby ww. pismo zostało złożone w terminie i gdyby uznać, że czyni zadość wezwaniu, co do wskazania zaskarżonego aktu (w treści pisma nie został wskazany, jednak pośród licznych załączników do tego pisma znajduje się postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] w sprawie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych powstałych w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej) to brak byłoby podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi na to postanowienie.

Jak wynika bowiem z akt sprawy pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w ww. postanowieniu odnośnie terminu wniesienia skargi, skarga została wniesiona z jego uchybieniem (termin do wniesienia skargi upływał z dniem 16 czerwca 2014r., zaś przesyłka zawierająca skargę została nadana w Urzędzie Pocztowym dwa dni później - 18 czerwca 2014r.).

Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.