Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 219/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-03-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi/radcy prawnemu wynagrodzenie za zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3, par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, par. 14 ust. 2 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J.S. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08, w sprawie ze skargi K.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać radcy prawnemu J.S. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę K.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 18 marca 2009 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała Sąd, iż pełnomocnikiem strony z urzędu został wyznaczony radca prawny J.S. W dniu 23 marca 2009 r. skarżący udzielił wyznaczonemu radcy prawnemu pełnomocnictwa do reprezentowania go w niniejszej sprawie.

Pełnomocnik strony pismem procesowym z dnia 28 lutego 2011 r. zawiadomił Sąd, że w niniejszej sprawie została sporządzona opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej według norm przepisanych, oświadczając, że opłaty za czynności radcy prawnego w przedmiotowej sprawie nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do wniosku dołączył opinię z dnia 20 kwietnia 2009 r. o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej wraz z dowodem przesłania jej stronie.

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Z przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższy przepis stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za te czynności wynosi 50% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie wyznaczony radca prawny został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyroku z dnia 15 października 2008 r., czyli w drugiej instancji. W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez wnioskodawcę czynności procesowych w imieniu skarżącego w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 221,40 zł (180 zł + 41,40 zł podatek VAT według stawki 23%).

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.