Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 91/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58§ 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Marek Krawczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargę [...] w P. na działanie Burmistrza Miasta i Gminy [...] dotyczące przekazania dotacji postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

K.O.-K.- osoba prowadząca Przedszkole Publiczne "B." w P. oraz O.B. i M.B. -osoby prowadzące Przedszkole Niepubliczne "Z." w P. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę na czynność Burmistrza Miasta i Gminy P. dotyczącą ustalenia wysokości stawki dotacji dla przedszkoli prowadzonych przez skarżące poprzez jej aktualizację dokonaną w miesiącu październiku 2019 za okres od stycznia do listopada 2019 w sposób niezgodny z przepisami ustawy oraz przekazania skarżącym zaniżonych kwot dotacji w wysokości nieprawidłowej i niezgodnej z przepisami ustawy w listopadzie 2019 roku, na uczniów przedszkoli prowadzonych przez skarżące, odpowiednio na rzecz Przedszkola Publicznego "B." oraz Przedszkola Niepublicznego "Z." w P.. Zdaniem pełnomocnika skarżących jest to czynność ustalenia i przekazania dotacji w niepełnej wysokości, stanowiącą zgodnie z art. 47 ufzo czynność z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Pełnomocnik wskazał, że zgodnie z przepisami art. 47 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (dalej jako ufzo), czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stwierdził, że zgodnie z przyjętą przez sądy administracyjne wykładnią, skarga na czynność określoną w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa przysługuje stronie, której ta czynność dotyczy. Skargi nie wnosi się na ogólne, odnoszące się do wszystkich zainteresowanych czynności np. ustalenia podstawowej kwoty dotacji, lecz na konkretny, skonkretyzowany co do osoby akt lub czynność organu administracji. Wskazał, iż Sądy uznają bowiem, że skarga może dotyczyć czynności podejmowanej przez organ dotujący w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji konkretnej osobie skarżącej, prowadzącej placówkę oświatową. Powołał się przy tym na treść postanowienia WSA w Warszawie w sprawie sygn. akt V SA/Wa 695/17 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie sygn. akt I GSK 2193/18.

Pełnomocnik skarżących podkreślił, że niniejsza skarga nie dotyczy przedmiotu ustalenia i ogłoszenia podstawowej kwoty dotacji ani ogłoszenia dokonanej aktualizacji kwoty dotacji.

Zaznaczył, iż w niniejszej skardze przedmiotem skargi jest akt i czynności dotyczące ustalenia dla każdego z przedszkoli prowadzonych przez skarżące i wypłacenia poprzez przelew bankowy na rachunek przedszkola, konkretnej kwoty dotacji po dokonanej w październiku 2019 r. aktualizacji, w wysokości naruszającej postanowienia ustawy o finansowaniu zadań oświatowych we wskazanych przepisach. Są to czynności konkretne, zindywidualizowane, skierowane do konkretnych adresatów, tj. K.O.-K. jako osoby prowadzącej Przedszkole Publiczne "B." i O.B. oraz M.B. jako osoby prowadzącej Przedszkole Niepubliczne "Z." w P.. Jego zdaniem spełnione zostały kryteria określone w art. 47 ufzo, który to przepis został wskazany jako podstawa wniesienia skargi w jej petitum oraz przy określeniu naruszonych przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a. W myśl powołanej regulacji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że czynność wypłaty dotacji, jako mająca jedynie charakter rachunkowo-księgowy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 304/14, CBOSA), a nie władczy, nie da się przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności o jakich mowa w art. 3 p.p.s.a. W szczególności, czynność taka nie kwalifikuje się jako czynność przewidziana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest to jedynie czynność techniczna, polegająca na przelaniu środków pieniężnych na rachunek bankowy podmiotu prowadzącego szkołę, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Z ugruntowanego orzecznictwa sądowego wynika, że za akty lub czynności o których mowa w 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uznaje się te, które:

1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem;

2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą;

3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną;

4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania;

5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2, s. 18 - 19). W orzecznictwie sądowym podkreśla się również, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, co jego wykonywania, a więc formule wykonawczej, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (por. Z. Kmieciak, Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008, z. 5, poz. 51, s. 350 - 351).

Należy wskazać, że w art. 47 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203, dalej: u.f.z.o.) ustawodawca określa, jakie czynności organu dotującego stanowią czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednakże zaskarżona przez skarżące czynność nie wchodzi w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o.

Należy zauważyć, że pełnomocnik jako przedmiot skargi wskazał: - akt i czynności dotyczące ustalenia dla każdego z przedszkoli prowadzonych przez skarżące i wypłacenia poprzez przelew bankowy na rachunek przedszkola, konkretnej kwoty dotacji po dokonanej w październiku 2019 r. aktualizacji.

Z tego względu należy stwierdzić, że skarży on tak naprawdę czynność polegające na wypłacie określonej kwoty dotacji (wykonanie przelewów), nie zgadzając się z ich wysokością.

Podnieść należy, iż czynność polegająca na wypłacie określonej kwoty dotacji (wykonanie przelewów) jest czynnością, o której mowa w art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Przepis art. 34 ust. 1 u.f.z.o. nie został wymieniony w art. 47 tej ustawy.

Tym samym nie powinno budzić wątpliwości, że czynność polegająca na samej wypłacie środków pieniężnych z tytułu dotacji nie należy do kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 454/19 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt I GSK 453/19, oraz dnia 30 stycznia 2020 r. sygn. akt I GSK 34/20 CBOSA). Przedstawiona argumentacja uzasadnia pogląd o niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w sprawie. Właściwą drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę, jest droga postępowania cywilnego, przed sądem powszechnym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 2/19, CBOSA).

Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.