Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 43/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiaty p. w przedmiocie kontroli robót budowlanych; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r. M. J. wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. w przedmiocie kontroli samowoli budowlanej na nieruchomości przy ul. K. w R.

Sąd, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 maja 2014r., pismem z dnia 14 maja 2014 r. wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli wniosła do organu wyższego stopnia tj. Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 10 czerwca 2014 r. podała, że zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła R. J. , strona tego samego postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zważywszy zatem na fakt, że skarżąca nie wykazała, by przed wniesieniem skargi wyczerpała przysługujący jej środek zaskarżenia – zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa)jej skargę należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Drzazga