Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 17/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Opisaną w sentencji decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], którą zobowiązano R. S. do zwrotu kwoty 9 195,66 zł z tytułu wydatków za pobyt jej matki w Domu Pomocy Społecznej [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie R. S. wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazując jednakże żadnych okoliczności na poparcie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06 – dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazać ponadto należy, że w postępowaniu wpadkowym, jakim jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się bowiem zgodności z prawem kwestionowanego aktu a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa.

Dokonując oceny pod kątem przytoczonych wyżej przepisów Sąd uznał, że wniosek R. S. nie zasługuje na uwzględnienie. Na jego poparcie skarżąca nie przedstawiła żadnej argumentacji, która uprawdopodabniałaby wyrządzenie znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków spowodowanych wykonaniem zaskarżonej decyzji. Na niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazuje również lektura akt administracyjnych zwłaszcza, że wymaganą należność, zgodnie z treścią decyzji organu I instancji, skarżąca jest zobowiązana uiszczać w miesięcznych ratach w wysokości 400 zł

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.