Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1069/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3 oraz art. 201 par. 1 i art. 209
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 9 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącemu J. C. kwotę 100,00 zł (sto złotych), tytułem uiszczonego przez niego wpisu.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 9 lipca 2010r. znak: [...] stwierdził, że odwołanie J. C. od decyzji Starosty [...] z dnia 17 maja 2010r. znak: [...] orzekającej o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną, oznaczony jako działki ewid. "1" i "2" położone w J., zostało wniesione z uchybieniem terminu z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skargę na postanowienie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J. C., podnosząc, że decyzja Starosty [...] została mu doręczona 20 maja 2010r. Licząc od tej daty, czternasty dzień przypadał 3 czerwca 2010r., czyli w święto Bożego Ciała, które jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Dlatego w ocenie skarżącego odwołanie nadane pocztą 4 czerwca 2010r. zostało wniesione w terminie. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Wojewodę w trybie autokontroli albo o uchylenie tego postanowienia przez WSA w Krakowie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] przyznał, że ostatnim dniem do wniesienia przez J. C. odwołania od decyzji Starosty [...] był 4 czerwca 2010r. Następnie Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 15 września 2010r., wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", uchylił w/w postanowienie Wojewody [...] z dnia 9 lipca 2010r. W uzasadnieniu Wojewoda stwierdził, że zgodnie z twierdzeniami skarżącego jego odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Z treści odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że żądanie zawarte w skardze zostało uwzględnione, ponieważ zostało uchylone postanowienie stwierdzające wniesienie przez skarżącego odwołania z uchybieniem terminu. Jak zaś wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 października 2005r. sygn. akt II OSK 85/05 "Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 ppsa i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji" (Lex Omega nr 188791).

Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że przedmiotowa skarga została uwzględniona w całości i dlatego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ppsa.

W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 209 ppsa, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, czyli równowartość uiszczonego przez skarżącego wpisu.