Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 690/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich; w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. .


UZASADNIENIE

J. M. w dniu 8 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Do skargi dołączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w którym wskazał, że nie mógł zachować terminu do wniesienia skargi, ponieważ w miesiącu kwietniu chorował na grypę.

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił powyższy wniosek. W zażaleniu na powyższe postanowienie sądu skarżący wskazał, że chorował na grypę od kwietnia do 4 czerwca 2016 r., wyjaśnił, że miał powikłania przejawiające się w ten sposób, że nie mógł mówić, chodzić i miał problemy z codziennymi czynnościami. W okresie tym przetrwał dzięki pomocy sąsiadki, która pomagała mu przy samoobsłudze i przyrządzała jedzenie. Ponadto podniósł, że jest osobą samotną, ma 86 lat, przebył udar mózgu, który pogorszył jego stan zdrowia.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...] po rozpatrzeniu ww. zażalenia uchylił postanowienie sądu I instancji. W uzasadnieniu NSA wskazał, że skarżący zachował termin określony w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz.718 ze zm.) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydwnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149 ) Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu musi przedstawiać uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek. Chodzi tu zarówno okoliczności uzasadniające wniosek merytorycznie, a więc brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa), jak i o okoliczności uzasadniające dopuszczalność wniosku ze względu na zachowanie terminu do jego wniesienia (art.87 § 1 ppsa).

W przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi.

Przede wszystkim mając na uwadze treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt [...] należy stwierdzić, że strona skargę z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia przesłała do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto Sąd mając na względzie okoliczności podniesione w pismach skarżącego, jak i w zażaleniu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 sierpnia 2016 r., w którym to skarżący dokładnie opisał swoją sytuację zdrowotną i życiową, uznał, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Z tych też względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.