Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1669/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący L. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w sprawie nr [...], odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na wniesienie skargi bez złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Z powołanych przepisów wnika zatem, że wniesienie skargi musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia, a więc przedmiotem skargi może być wyłącznie decyzja ostateczna organu odwoławczego.

Zgodnie z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j.t. Dz.U. z 2015 r. poz. 121 z późn. zm.), od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, a także od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżący nie skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie jego sprawy, bezpośrednio zaskarżając decyzję wydaną w pierwszej instancji. Skarżący nie zrealizował więc przed wniesieniem skargi do Sądu, ustawowego wymogu zaskarżenia decyzji w drodze wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a tym samym nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w sprawie co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna.

Dlatego skarga w tej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., według którego Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.