Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 660/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: załącznik nr 6 lp. 5 ust. 1-3, lp. 12
journal: Dz.U. 2015 poz 542
law: Rozporzadzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2018r. sprawy ze skargi R. F. i I. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 26 lipca 2017r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany użytku gruntowego na grunty rolne zabudowane I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz R. i I. małżonków F. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 lipca 2017 r. znak: [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK) po rozpatrzeniu odwołania I. i R. małż. F. od decyzji Starosty z dnia 22 maja 2017r. o odmowie wprowadzenia zmiany użytku gruntowego na działce ewidencyjnej nr 61/1 położonej w obrębie K. gmina K., z terenów mieszkaniowych oznaczonych symbolem B, na grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br-RIVb i Br-RV, zgodnie z operatem technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 28 marca 2017 roku pod identyfikatorem ewidencyjnym nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Z wnioskiem o dokonanie powyższej zmiany wystąpił R. F. w dniu 28 marca 2017r. przedkładając w Starostwie Powiatowym "Zgłoszenie zmian danych ewidencji gruntów i budynków". Organ I instancji po przeprowadzeniu w dniu 10 maja 2017 roku, z udziałem stron i świadków rozprawy administracyjnej połączonej z oględzinami przedmiotowej nieruchomości stwierdził, że działka nr 61/1 położona w K. gmina K., nie spełnia kryteriów działki siedliskowej. Nie można uznać, że budynki znajdujące się na przedmiotowej działce położonej w obrębie K. przeznaczone są do produkcji rolnej i stanowią zorganizowaną całość gospodarczą z pozostałymi działkami położonymi w obrębie K. gmina S.. Starosta powołał się na przepisy art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, z których wynika, że działka siedliskowa jest gruntem rolnym wchodzącym w skład gospodarstwa rolnego, na którego gruntach zbudowane są budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia służące wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu.

Od decyzji Starosty z dnia 22 maja 2017 roku znak: [...] odwołanie złożyli I. i R. małż. F. podnosząc, że są właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni 8,50 ha, z czego 0,90 ha stanowi działka położona w obrębie K. gmina K., a pozostała część gospodarstwa rolnego położona jest w obrębie K. gmina S. i stanowi spadek po rodzicach R. F.. W skład gospodarstwa rolnego położonego w obrębie K. gmina K. wchodzi również siedlisko, które użytkowała i nadal użytkuje siostra odwołującego, B. G.. Maszyny rolnicze oraz ciągnik służące do obsługi całego gospodarstwa znajdują się na posesji w K.. Nadto wskazali, że w 1994 roku otrzymali od Wójta Gminy K. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, szamba oraz budynku inwentarsko-składowego na działce nr 61/1 położonej w obrębie R. /po zmianach obręb K./. Pozwolenie na budowę Nr [...], poprzedzone zostało opinią urbanistyczną znak: [...] z dnia 7 stycznia 1994 roku, z której wynika, że przedmiotowa działka została dopuszczona do zabudowy zagrodowej. Zdaniem stron, zostały więc spełnione wszystkie warunki przemawiające za zmianą użytku gruntowego na działce nr 61/1, z terenów mieszkaniowych oznaczonych symbolem B na grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br.

WINGiK rozpatrując odwołanie nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji. W oparciu o dołączone sprawozdanie techniczne do operatu nr [...], sporządzonego na zlecenie Pana R. F., w celu sporządzenia mapy do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, w przedmiocie zmiany użytku gruntowego na działce nr 61/1 położonej we wsi K. gmina K., ustalił, że wykonawca prac dokonał porównania mapy z terenem, nie stwierdzając żadnych zmian na gruncie. Powyższe pozwoliło przyjąć powierzchnię użytku gruntowego - tereny zabudowane z operatu jednostkowego nr [...]. Po przeanalizowaniu treści postanowienia sądu z dnia 25 maja 2016 roku sygn. akt. I Ns [...] na mocy, którego R. F. stał się współwłaścicielem gospodarstwa rolnego położonego w obrębie K. gmina S. o powierzchni 8,67 ha, w udziale 43/240 części oraz treści planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie działki nr 61/1 wykonawca prac uznał za zasadne dokonać częściowej zmiany użytków gruntowych z terenów mieszkaniowych - B, na grunty zabudowane -BR.

Zgodnie ze stanowiskiem organu odwoławczego, podstawą do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, może być wniosek zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazana w tym wniosku dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 24 ust. 2b lit. h), co nie zwalnia organu prowadzącego ewidencji gruntów i budynków z obowiązku dokonania oceny tej dokumentacji jako materiału dowodowego będącego podstawą do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków.

Na podstawie wypisów z rejestru gruntów ustalono, że I. i R. małż. F. są właścicielami działki nr 61/1 o powierzchni 0,90 ha położonej w obrębie K. gmina K. na podstawie aktu notarialnego nr Rep. A [...] oraz księgi wieczystej KW [...]. W skład gruntów stanowiących działkę nr 61/1, wchodzą następujące użytki gruntowe: tereny mieszkaniowe - B o powierzchni 0,2534 ha, łąki trwałe - ŁIV o powierzchni 0,0200 ha, grunty orne - RIVa o powierzchni 0,3000 ha, RIVb o powierzchni 0,0980 ha, RV o powierzchni 0,2286 ha.

Z wypisu z kartoteki budynków wynika, że na działce nr 61/1 znajduje się budynek mieszkalny murowany o powierzchni zabudowy 136 m2. R. F. posiada również udział w 43/240 części w gospodarstwie rolnym położonym w obrębie K. gmina S. składającym się z działek nr nr 60, 75, 148, 192, 193, 225, 265, 466, 467, 468, 469, 470, 471 i 472 powierzchni 8,34 ha, które odziedziczył jako spadek po swoich rodzicach na podstawie postanowienia sądu Ns [...]. Działką siedliskową dla tego gospodarstwa jest działka nr 60, w skład której wchodzi użytek gruntowy określony jako grunty rolne zabudowane Br - RIVb o powierzchni 0,14 ha. Ponadto jest współwłaścicielem w udziale 43/240 w działce nr 889 o powierzchni 0,42 ha, położonej w K. gmina S. na podstawie aktu własności ziemi AWZ [...] i postanowienia sądu Ns [...]. Z protokołu rozprawy przeprowadzonej w dniu 10 maja 2017 roku i oględzin działki nr 61/1 położonej w obrębie K. gmina K. wynika, że stan na gruncie jest zgodny z treścią wyniesienia w skali 1: 1000, przedstawionego na mapie nr 2719-21.2009 z dnia 21 września 2009 roku.

W trakcie oględzin, R. F. oświadczył, że posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 8,50 ha, które prowadzi osobiście. Działka nr 61/1 o powierzchni 0,90 ha, znajduje się w K., pozostała część gospodarstwa znajduje się we wsi K. gmina S.. Siedliskiem po rodzicach położonym w obrębie K. włada jego siostra – B. G.. Posiada również sprzęt rolniczy, ciągnik i maszyny rolnicze. Docelowo, spadkobiercy po J. i M. małż. F. deklarują, że grunty rolne położone w K. przekażą na niego, natomiast zabudowania we wsi K. przejdą na jego siostrę. Nadto w piśmie z dnia 4 marca 2017 roku stwierdził, że jest rolnikiem w rozumieniu przepisów o podatku rolnym (Dz. U. 1993 nr 94 poz. 431 z późn. zm), działkę zabudowaną położoną we wsi K. gmina S. użytkowała i użytkuje do dnia dzisiejszego jego siostra – B. G.. Podniósł również, że posiada projekt budowlany na budynek inwentarsko-składowy wraz z pozwoleniem na budowę, który ma zamiar wybudować. Z decyzji z dnia 15 marca 1994 roku znak: B-7351/4/94 wynika, że Wójt Gminy K. udzielił I. i R. F., zam. K., ul. P. 51/45 pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego bez garażu wg projektu typowego WB-3302 i szamba powtarzalnego oraz budynku inwentarsko-składowego w/g proj. Typowego WB-3728 na działce położonej w R. /aktualnie obręb K./ oznaczonej numerem działki 61/1. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że działka położona jest poza terenem zabudowy zagrodowej lecz zgodnie z opinią urbanistyczną dopuszczona została do zabudowy zagrodowej jako działka siedliskowa. W opinii urbanistycznej znak: [...] z dnia 7 stycznia 1994 stwierdzono, że przedmiotowa działka znajduje się na terenie upraw rolnych w sąsiedztwie istniejącej zabudowy, a budowa obiektów kubatorowych na tej działce jest dopuszczona, jeżeli ich realizacja nie jest możliwa na terenach budowlanych wyznaczonych planem. Zgodnie z decyzją, pozwolenie na budowę traci ważność jeżeli budowa (roboty) nie zostały rozpoczęte w ciągu 2 lat od daty wydania pozwolenia, lub budowa (roboty) zostaną przerwane na czas dłuższy niż 2 lata.

Jak wynika z zaświadczenia Wójta Gminy K. z dnia 16 marca 2017 roku znak: [...], zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego gminy K., przyjętym Uchwałą Rady Gminy K. Nr [...] z dnia 16 lipca 2004 r., [...], działka nr 61/1 położona w K. znajduje się od strony północnej w granicach terenów oznaczonych symbolem RP4 tj. tereny upraw polowych z ochroną istniejących stanowisk archeologicznych, a od strony południowej w granicach terenu oznaczonego symbolem RŁ4 tj. tereny łąk i pastwisk z ochroną istniejących stanowisk archeologicznych. W 2009 roku, geodeta M. P. wykonał inwentaryzację powykonawczą budynku na działce nr 61/1 w K. Operat pomiarowy powstały w wyniku w/w prac został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego kartograficznego pod numerem ewid. [...] w dniu 21 września 2009 r. Mapa sytuacyjna Skala 1: 5000 do aktualizacji ewidencji gruntów zmiana użytku gruntowego, pochodząca z tego operatu stała się podstawą do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami. W wyniku wprowadzenia zmian wykazano w rejestrze gruntów w odniesieniu do działki nr 61/1 położonej w obrębie K. obok użytków rolnych ( R, Ł) użytek symbolu B - tereny mieszkaniowe. Opracowanie przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 28 marca 2017 r. pod identyfikatorem ewidencyjnym [...] dotyczy częściowej zmiany użytku gruntowego - tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem: B na użytek gruntowy - grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br.

Organ odwoławczy wskazał, że zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków reguluje ustawa z dnia 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j: Dz. U. z 2016 r., poz. 1629 ze zm.) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy, tj. rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t. j: Dz. U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm.). Przywołując brzmienie załącznika nr 6 lp. 5 ust. 1, 2, 3 i lp. 12 określających definicję terenów mieszkaniowych - oznaczonych symbolem "B" oraz definicję gruntów rolnych zabudowanych - oznaczonych symbolem "Br" jak również zebraną w sprawie dokumentację, stwierdził, że brak jest podstawy do wprowadzenia zmiany, której oczekują R. i I. małż. F. . Wizja lokalna na gruncie, rozprawa administracyjna oraz zebrana w sprawie dokumentacja potwierdzają, że na działce nr 61/1 posadowiony jest jedynie budynek mieszkalny, który został zainwentaryzowany w 2009 roku. Budynek inwentarsko-składowy wymieniony w decyzji Wójta Gminy K. z dnia 15 marca 1994 roku znak: [...] stanowiącej pozwolenie na budowę do chwili obecnej nie został wybudowany, zaś pozwolenie na budowę straciło ważność i obecnie nie ma możliwości na jego podstawie wybudowania na przedmiotowej działce budynku inwentarsko-składowego wymienionego w tym pozwoleniu na budowę. Ponadto zapisy planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące przedmiotowej działki nie dopuszczają dla tego terenu zabudowy zagrodowej.

Organ wskazał, że w orzecznictwie sądowym za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Podstawową cechą gruntów rolnych zabudowanych - według przywoływanego załącznika nr 6 do rozporządzenia - jest posadowienie na nich budynków mieszkalnych i innych, które mają służyć obsłudze produkcji rolniczej prowadzonej w ramach gospodarstwa rolnego. Przyjmuje się także, że przepis art. 553 Kodeksu Cywilnego nie uzależnia rozumienia gospodarstwa rolnego od powierzchni gruntów, na których jest prowadzone. Dopiero przepisy z innych gałęzi prawa przewidują uwarunkowania powierzchniowe. Takim przepisem jest przykładowo art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r, Nr 136, poz. 969 ze zm.), który dla celów tego podatku wymaga, aby stosowne użytki obejmowały łącznie powierzchnię przekraczającą 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy. Z tego względu, jak podkreślił organ, zgodnie z linia orzeczniczą, jedynym kryterium przy kwalifikowaniu gruntów rolnych zabudowanych jest pozostawanie wszystkich składników gospodarstwa, w tym gruntów zabudowanych objętych tą kwalifikacją, w gospodarczej jedności i funkcjonalności.

W ocenie organu, przywołane w decyzji przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych pozwalają stwierdzić, że dokumentacja o identyfikatorze ewidencyjnym [...], nie może stanowić podstawy do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, bowiem działka nr 61/1 położona w K. nie spełnia kryteriów działki siedliskowej, gdyż nie stanowi działki zajętej pod budynki przeznaczone do produkcji rolnej i nie stanowi zorganizowanej całości gospodarczej z pozostałymi działkami położonymi we wsi K. gmina S. Powyższe uzasadnia stwierdzenie, co do prawidłowości decyzji Starosty.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach R. F. i I. F. wnieśli o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz zasądzenie kosztów zarzucając:

1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art.6, art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a., poprzez zaniechanie wskazania konkretnych przepisów powszechnie obowiązującego prawa na których oparto rozstrzygnięcie, nie podjęcie czynności zmierzających do wyjaśnienia prawdy obiektywnej, niedostateczne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, dowolność w wydaniu decyzji i jej niedostateczne uzasadnienie.

2) naruszenie prawa materialnego tj.:

a) ust. 1 pkt 5 ppkt 3 załącznika nr 6, rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa poprzez jego niezastosowanie polegające na całkowitym pominięciu jego treści, która wyraźnie stanowi, że jeśli w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych Br, jeśli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest on tylko pod budowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy, upoważniającego do rozpoczęcia budowy, wynika, że na gruncie tym mogą być budowane w/w budynki i urządzenia, co ma miejsce w zaistniałej sytuacji,

b) ust. 1 pkt 5 ppkt 3 załącznika nr 6, rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa poprzez jego niezastosowanie polegające na pominięciu, że na przedmiotowym gruncie skarżących znajdują się poza budynkiem mieszkalnym urządzenia w postaci wiaty – garażu oraz kontenera do przechowywania ciągnika, narzędzi i zboża, które stanowią zorganizowaną całość z resztą gospodarstwa skarżących, stanowiąc tym samym grunt rolny zabudowany.

§ 23 pkt. 1 Miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego gminy K. z dnia 16.07.2004 r. nr [...], poprzez jego niezastosowanie, z którego wynika w sposób wyraźny, iż dla terenów o przeznaczeniu podstawowym jako tereny użytków rolnych dozwolona jest zabudowa zagrodowa,

art. 553 kodeksu cywilnego, poprzez błędne przyjęcie, że o przynależności gruntu do gospodarstwa rolnego decyduje wyłącznie wykorzystywanie go do produkcji rolnej,

art. 2 ustawy o podatku rolnym, poprzez błędne przyjęcie, iż o przynależności gruntu do gospodarstwa rolnego decyduje wyłącznie wykorzystywanie go do produkcji rolnej,

art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez błędne przyjęcie, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie stanowi obowiązującego aktu prawa miejscowego, w konsekwencji czego zaskarżona decyzja zawiera rozstrzygniecie sprzeczne z jego postanowieniami,

g) art. 2 ust. 1 pkt. 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, poprzez błędne przyjęcie, iż przedmiotowy grunt nie stanowi działki siedliskowej, albowiem nie może zostać uznany za zajęty pod budynki przeznaczone do produkcji rolnej oraz nie stanowi zorganizowanej całości gospodarczej z pozostałymi działkami położonymi w K., jako gospodarstwo rolne,

art. 37 ustawy prawo budowlane, poprzez przyjęcie, że wygaśnięcie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę ma charakter decyzji konstytutywnej i stanowi zmianę stanu prawnego, podczas gdy wygaśnięcie tejże decyzji ma charakter wyłącznie deklaratoryjny i nie wprowadza żadnej zmiany w obowiązującym stanie prawnym, ani faktycznym.

W uzasadnieniu podkreślono, że podczas wizji nie zauważono na przedmiotowym gruncie wiaty – garażu o wymiarach 16 x 16m, który służy do przechowywania ciągnika wykonującego pracę w gospodarstwie rolnym oraz do przechowywania drobnego sprzętu rolniczego i zboża i w sposób oczywisty jest ściśle związany z prowadzonym gospodarstwem rolnym. Nie zauważono także kontenera o wymiarach 6 x 2 m służącego do przechowywania drobnego sprzętu rolniczego jak i składu materiałów: 1500 sztuk pustaków, 1000 sztuk cegły, drzewa z przeznaczeniem położenia na dach, blachy, stosu kamieni i piasku, na dowód czego załączono do skargi dokumentację fotograficzną.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w okolicznościach faktycznych i prawnych konkretnej sprawy istnieje podstawa do przekwalifikowania użytku gruntowego na działce ewidencyjnej nr 61/1 położonej w obrębie K. gmina K., z terenów mieszkaniowych oznaczonych symbolem B, na grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br. Przede wszystkim wiec niezbędne jest przytoczenie regulacji prawnych, które znajdują zastosowanie.

Z definicji w załączniku nr 6 lp. 5 ust. 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wynika, że do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod:

budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, przechowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych;

budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki;

budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej.

Zgodnie z definicją zawartą w załączniku nr 6 lp. 5 ust. 2 w/w rozporządzenia do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także:

grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1- 3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki;

grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 909, 1338 i 1695 oraz z 2016 r. poz. 904).

Stosownie do treści 6 lp. 5 ust. 3 cyt. załącznika , w przypadku, gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

Do terenów mieszkaniowych oznaczonych symbolem "B", zgodnie z definicją zawartą w załączniku nr 6 lp. 12 do cyt. rozporządzenia zalicza się grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5:

zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11-budynki mieszkalne;

zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczania ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne;

położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki.

Mając na względzie treść przytoczonych wyżej pojęć należy uznać, że zgromadzony dotychczas materiał dowodowy nie jest wystarczający dla orzeczenia odmowy zmiany danych ewidencyjnych na podstawie wniosku o wprowadzenie zmiany użytku gruntowego na działce ewidencyjnej nr 61/1 położonej w obrębie K. gmina K., z terenów mieszkaniowych oznaczonych symbolem B, na grunty rolne zabudowane oznaczone symbolem Br-RIVb i Br-RV, zgodnie z operatem technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 28 marca 2017 roku pod identyfikatorem ewidencyjnym nr [...]. Wyrażenie takiego stanowiska wymagałoby od organu jednoznacznego ustalenia, że przedmiotowa, zabudowana działka nie pozostaje w funkcjonalnym związku ze zorganizowaną całością gospodarczą, którą należy rozumieć jako gospodarstwo rolne, czy też stwierdzenia, że skarżący nie prowadzą gospodarstwa rolnego.

W praktyce orzeczniczej, dla potrzeb ewidencji gruntów i budynków ma znaczenie pojęcie gospodarstwa rolnego zgodnie z definicją zawartą w art. 553 kc. Stosownie do treści tego przepisu za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Pogląd, zgodnie z którym, podstawową cechą gruntów rolnych zabudowanych w kontekście załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków jest posadowienie na nich budynków mieszkalnych i innych, które mają służyć obsłudze produkcji rolniczej prowadzonej w ramach gospodarstwa rolnego został wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych i Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę, w pełni ten pogląd podziela (por. wyrok WSA z 4.10.2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1023/12).

Organ ewidencyjny zasadnie przeprowadził więc dowód z oględzin nieruchomości w celu weryfikacji informacji przedstawionej w dokumentacji geodezyjnej. Jednakże sposób przeprowadzenia oględzin i wnioski wynikające z tych oględzin nie mogą być, w obecnym stanie sprawy zaakceptowane. Zdawkowe przyjęcie w protokole rozprawy, że "stan na gruncie jest zgodny z treścią wyniesienia 1:1000 przedstawionego na mapie nr [...] z dn. 21.09.2009r." bez szczegółowego opisu nieruchomości, znajdujących się na niej obiektów oraz maszyn rolniczych pozostaje w sprzeczności z zasadą wyjaśnienia prawdy obiektywnej w konfrontacji chociażby z dokumentacją fotograficzną dołączoną do skargi. Organ nie podjął jakichkolwiek czynności celem ustalenia, czy skarżący faktycznie jest rolnikiem, oraz czy prowadzi gospodarstwo rolne i w związku z powyższym, czy działka ewidencyjna nr 61/1 położona w obrębie K. gmina K. służy obsłudze produkcji rolniczej prowadzonej w ramach gospodarstwa rolnego. W ocenie Sądu, sam fakt, że R. F. jest podatnikiem podatku rolnego na podstawie ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r, Nr 136, poz. 969 ze zm.) nie przesądza, że nieruchomość jest wykorzystywana do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie.

Organ w oparciu o zaświadczenie Wójta Gminy K. z dnia 16 marca 2017 r. ustalił, że działka nr 61/1 zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego gminy K., przyjętym Uchwałą Rady Gminy K. Nr [...] z dnia 16 lipca 2004 r., [...] znajduje się od strony północnej w granicach terenów oznaczonych symbolem RP4 tj. tereny upraw polowych z ochroną istniejących stanowisk archeologicznych, a od strony południowej w granicach terenu oznaczonego symbolem RŁ4 tj. tereny łąk i pastwisk z ochroną istniejących stanowisk archeologicznych. Interpretując zapisy planu organ uznał, że zabudowa zagrodowa dla tego terenu nie jest dopuszczalna. Z takim poglądem nie można się zgodzić, bowiem zgodnie z klasyfikacją gruntów, wynikającą z załącznika nr 6 (lp. 1) symbolem R oznacza się grunty rolne. Skoro tak, to nie jest wykluczone przeznaczenie nieruchomości pod zabudowę zagrodową, ponieważ takiemu przeznaczeniu ustalenia planu nie przeczą.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań Sądu.

Mając na uwadze stwierdzone naruszenie prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. - uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty z dnia 22 maja 2017 r. O kosztach, na które składały się wpis od skargi w wysokości 200 zł, i wynagrodzenie pełnomocnika 480 zł orzeczono w oparciu o art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.