Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1105/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 20 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za styczeń – lipiec 2008 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa toczy się ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okres od stycznia do lipca 2008 roku.

W skardze z dnia 17 sierpnia 2012 roku, wniesionej do WSA w Łodzi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony skarżącej zapłata podatku wynikającego z wydanej w dniu [...] r. decyzji może skutkować koniecznością zawieszenia prowadzenia przez skarżącego działalności gospodarczej (ewentualnie złożenia wniosku o upadłość), ponieważ zajęcie rachunku bankowego, jak też innych składników trwałych przedsiębiorstwa pozbawi skarżącego płynności finansowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."). Sąd zatem może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004).

Podkreślić wpada, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Nie będzie również możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, co byłoby wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej. Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.

W analizowanej sprawie skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał na fakt prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej, polegającej na przewozie rzeczy w ruchu międzynarodowym. Wypełnienia przesłanek wstrzymania decyzji skarżący upatruje – jak wynika z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – w niebezpieczeństwie zawieszenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, ewentualnie konieczności złożenia wniosku o upadłość.

Ustosunkowując się do tej argumentacji zauważyć trzeba, że niewątpliwie zakończenie bytu prawnego przedsiębiorstwa czy też innego podmiotu, jak również ewentualne zwolnienie pracowników wywołuje, jak podnosi orzecznictwo sądowe, skutki trudne do odwrócenia i wysoce szkodliwe. Dla udzielenia ochrony tymczasowej nie jest jednak wystarczające powoływanie się na ewentualną możliwość ogłoszenia upadłości bez poparcia tych przypuszczeń konkretnymi faktami (por. postanowienia NSA z dnia 17 listopada 2009 r., I FSK 1243/08 i z dnia 20 grudnia 2011 r., II GZ 537/11 oraz postanowienia NSA z dnia 12 października 2005 r., II FSK 1231/05, niepubl.; z dnia 9 listopada 2005 r., I FZ 480/05, niepubl.; z 15 grudnia 2005 r., I FZ 633/05, niepubl.).

W ocenie Sądu poza wyrażeniem subiektywnej obawy zlikwidowania działalności gospodarczej, skarżący nie wykazał okoliczności uprawdopodabniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie potwierdzają tego, zdaniem Sądu, twierdzenia skarżącego zawarte w uzasadnieniu wniosku ( nie zostały poparte jakimikolwiek dokumentami), a na tej podstawie nie sposób jednak uznać ponad wszelką wątpliwość, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpatrzeniem sprawy przez Sąd mógł spowodować skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

mak