Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 314/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b
journal: Dz.U. 2017 poz 978
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 r. przy udziale Wiesławy Klimontowicz Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kielce - Zachód w Kielcach delegowanej do Prokuratury Okręgowej w Kielcach sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat A. C. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [..], po rozpatrzeniu odwołania J.S. od decyzji Starosty z [...], orzekającej o zatrzymaniu J.S., prawa jazdy kat. B, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Kolegium podało, że wyrokiem z 14 października 2014 r. sygn. akt VII W 217/14 Sąd Rejonowy w Kozienicach orzekł wobec J.S. środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy. W związku z tym wyrokiem Starosta Powiatowy zawiadomieniem z 7 listopada 2014 r. poinformował stronę o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie oraz na badania psychologiczne. Następnie decyzjami z [...] J.S. został skierowany na badania lekarskie oraz na badania psychologiczne.

Ponadto do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji z 24 lutego 2015 r. o skierowanie na badania psychologiczne J. S., w związku z wielokrotnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego, za co otrzymał łącznie 30 punktów oraz na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Na tej podstawie Starosta wszczął postępowanie w sprawie skierowania na badania psychologiczne, a [...] wydał decyzję o skierowaniu na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.

Jednocześnie 13 marca 2015 r. Starosta wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zatrzymania J.S. prawa jazdy, z powodu niedostarczenia badań lekarskich i psychologicznych, na jakie został skierowany [...]

W dniu 15 kwietnia 2015 r. wpłynął do organu wniosek J.S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanych [...] o skierowaniu na badania lekarskie i o skierowaniu na badania psychologiczne. Natomiast 6 maja 2015 r. strona złożyła odwołanie od decyzji z [...] o skierowaniu na badania psychologiczne. Kolegium postanowieniami z [...] odmówiło przywrócenia terminów do wniesienia odwołań od decyzji z [...] oraz decyzją z [...] utrzymało w mocy decyzję z [...] o skierowaniu na badania psychologiczne.

Ponieważ WSA w Kielcach oddalił skargi wniesione przez skarżącego w powyższych sprawach, Starosta 22 grudnia 2016 r. wszczął postępowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy.

Dalej Kolegium podniosło, że do dnia wydania przez Starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, strona nie przedłożyła wymaganego orzeczenia lekarskiego oraz psychologicznego, na które została skierowana w związku z wyrokiem Sądu Rejonowego w Kozienicach oraz w związku z wnioskiem Wojewódzkiego Komendanta Policji o sprawdzenie kwalifikacji.

Organ odwoławczy stwierdził, że niepoddanie się w wyznaczonym w skierowaniach z [...] oraz [...] terminie badaniom lekarskim i psychologicznym, w trybie określonym w art. 99 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 627) stanowi, zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b tej ustawy, podstawę do wydania przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Decyzja wydawana w trybie art. 102 jest więc nieuchronną konsekwencją niewykonania obowiązku nałożonego w decyzjach o skierowaniu na badania psychologiczne i lekarskie.

Zdaniem Kolegium, ponieważ stan faktyczny w sprawie wyczerpuje znamiona wskazane w art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b ustawy o kierujących pojazdami, to zasadnie organ I instancji orzekł o zatrzymaniu stronie prawa jazdy kat. B.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku podstaw do orzekania w tej sprawie, ze względu na brak wiedzy o rozpatrzeniu skarg kasacyjnych od wyroków WSA w Kielcach z 13 i 14 stycznia 2016 r. Kolegium zauważyło, że WSA w Kielcach odrzucił skargi kasacyjne strony, tak więc decyzje Starosty są ostateczne.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję J.S. zarzucił błędną interpretację prawa, ponieważ organ nie zwrócił uwagi na fakt, że od wyroku Sądu w Lipsku została wniesiona skarga kasacyjna, a dodatkowo na ten wyrok służy jeszcze zażalenie. Dodał, że także od wyroków WSA w Kielcach złożył skargi kasacyjne. Z tych powodów niniejsza sprawa jest bezpodstawna do momentu zakończenia powyższych postępowań.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kategorii B. Materialnoprawną podstawą wydania decyzji w niniejszej sprawie stanowił art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 978), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy kategorii B nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2 oraz o istnieniu lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 84 ust. 1.

Bezspornym jest, że obowiązek przedstawienia orzeczenia lekarskiego i psychologicznego został nałożony na skarżącego decyzjami Starosty z [...], które stały się ostateczne. W pouczeniu od obu tych decyzji wskazano, że zarówno na badanie psychologiczne jak i na badanie lekarskie należało się zgłosić w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu na nie, a uzyskane orzeczenia skarżący miał przedłożyć organowi kierującemu w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu. Wskazane pouczenia wyczerpywały normę art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o kierujących pojazdami.

Powyższe decyzje zostały skutecznie doręczone skarżącemu 25 listopada 2014 r. Nie było kwestionowane, że skarżący nie zgłosił się zarówno na badanie psychologiczne jak i na badanie lekarskie, a w konsekwencji nie przedstawił wymaganego orzeczenia psychologicznego i lekarskiego. Dodatkowo skarżący nie stawił się również na badanie psychologiczne, na które został skierowany z powodu uzyskania przez organ wiadomości o przekroczeniu przez skarżącego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchy drogowego, decyzją Starosty z [...], doręczoną 5 maja 2015 r. wraz z prawidłowym pouczeniem.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a i b ustawy o kierujących pojazdami, organ zobowiązany był do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy. Podkreślić należy, że decyzja ta nie ma charakteru uznaniowego, lecz jest tzw. decyzją związaną, tj. taką, którą organ był zobowiązany wydać po zaistnieniu ustawowych przesłanek. Innymi słowy, organ w przypadku nie dostarczenia przez stronę w wymaganym terminie stosownych dokumentów, automatycznie wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy (zob. m.in. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Go 736/16 dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one bezskuteczne. Wyrokiem z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 822/15 WSA w Kielcach oddalił skargę na postanowienie z [...]w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie skierowania na badania lekarskie. Skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie została odrzucona postanowieniem z 20 maja 2016 r., a wyrok jest prawomocny od 8 marca 2016 r. Z kolei wyrokiem z 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 824/15 WSA w Kielcach oddalił skargę na postanowienie z [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie skierowania na badania psychologiczne. Skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie została odrzucona postanowieniem z 20 maja 2016 r., a wyrok WSA w Kielcach jest prawomocny. Wreszcie wyrokiem z 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 823/15 WSA w Kielcach oddalił skargę na decyzję z [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie została odrzucona postanowieniem z 20 maja 2016 r., a wyrok jest prawomocny od 22 marca 2016 r.

Z powyższego zatem jasno wynika, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie toczy się w przedstawionych sprawach żadne postępowanie. Również wyrok Sądu Rejonowego w Kozienicach, Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Lipsku z 14 października 2014 r., którym orzeczono wobec skarżącego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, jest prawomocny od 22 października 2014 r., co wynika z akt administracyjnych. Starosta wszczynając postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie i psychologiczne dysponował odpisem tego prawomocnego wyroku i zobowiązany był do wydania przedmiotowych decyzji. Dlatego twierdzenie skarżącego o bezpodstawności tych postępowań jest niezasadne.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302).

O kosztach postępowania sądowego – wynagrodzeniu pełnomocnika orzeczono jak w punkcie II na podstawie art. 250 § 1 tej ustawy oraz § 2 ust. 2, § 4 ust. 3, § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714).