Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1156/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 342 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1112
law: Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka masy upadłości spółki A o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, w części obejmującej punkt gier postanawia odmówić zwolnienia Syndyka masy upadłości spółki A od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia "[...]" Syndyk masy upadłości Spółki A zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu stwierdził, iż Spółka posiada środki pieniężne w wysokości "[...]", które muszą zostać w pierwszej kolejności przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego, w związku z czym poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego jest niemożliwe. Jak wynika z oświadczenia o majątku i dochodach, wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi "[...]", wartość środków trwałych (według bilansu za ostatni rok) – "[...]", ostatni rok obrotowy (według bilansu) przyniósł stratę w wysokości "[...]". Stan rachunku bankowego na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wyniósł "[...]".

Wskazać należy, iż w świetle art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, może być przyznane, gdy osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej ma charakter uznaniowy, a ponadto, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy. To strona powinna zatem przekonać rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, że nie posiada wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym, nawet przy zachowaniu zasad należytej staranności, było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe.

Rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Syndyk nie wykazał bowiem zasadności tego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

Wskazać należy, iż z wniosku wynika, że na koniec miesiąca poprzedzającego jego złożenie stan rachunku bankowego wyniósł "[...]". Syndyk podniósł wprawdzie, iż środki te muszą być w pierwszej kolejności przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego, lecz brak jest podstaw, aby wydatkom stricte związanym z prowadzeniem postępowania upadłościowego przyznawać a limine pierwszeństwo w stosunku do kosztów sądowych ponoszonych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z art. 342 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.) wynika bowiem, że w pierwszej kategorii należności podlegających zaspokojeniu z funduszów masy upadłości znajdują się nie tylko koszty postępowania upadłościowego, ale i m.in. należności powstałe z czynności syndyka. Skoro zatem Syndyk wniósł w niniejszej sprawie skargę, to wydatki z tym związane, choć nie dotyczą samego postępowania upadłościowego, należą w rezultacie do pierwszej kategorii należności zaspokajanych z masy upadłości wskazanych w powołanym przepisie (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. I FZ 431/12, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. II SA/Bk 685/14, postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 726/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając zatem na uwadze wysokość kosztów sądowych wymaganych w niniejszej sprawie oraz w innych prowadzonych przez Syndyka przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, których uiszczenie jedynie uszczupliłoby środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym, jak również to, że Syndyk nie wskazał wysokości i rodzaju wymaganych obecnie kosztów postępowania upadłościowego oraz powodów, dla których należy im przyznać pierwszeństwo w stosunku do kosztów sądowych, stwierdzić należy, że Syndyk nie wykazał, że w warunkach niniejszej sprawy uzasadnione jest zwolnienie od tych kosztów w całości lub w części.

W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w sentencji.