Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1345/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF, załączonym do skargi, M. C. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Na podstawie oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz przedłożonych przez niego dokumentów źródłowych (dodatkowego oświadczenia z dnia 13 października 2017 r., odpisów: zeznań podatkowych za 2016, decyzji przyznających świadczenia emerytalno-rentowe, wyciągów z rachunku bankowego, zaświadczenia ZUS z dnia 5 października 2017 r., zaświadczenia z urzędu skarbowego z dnia 4 października 2017 r., faktur za zakup leków i za energię elektryczną, dowodów zapłaty tytułem łącznego zobowiązania pieniężnego i opłaty śmieciowej, dokumentacji medycznej) ustalono, że wnioskodawca otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 670,28 zł (po uwzględnieniu dokonywanych potrąceń egzekucyjnych), prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, otrzymującą emeryturę w wysokości 1.867,11 zł netto oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Małżonkowie nie posiadają oszczędności (saldo rachunku bankowego, na który wpływają ich świadczenia na dzień 23 września 2017 r. wynosiło 192,86 zł), papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, ich majątek stanowią nieruchomości (o powierzchniach: 0,0802 ha, 0,0800 ha, 0,0816 ha, 0,3900 ha), w tym trzy niezabudowane i jedna zabudowana dwoma domami, z których jeden zamieszkują małżonkowie. Nieruchomości te są obciążone hipotekami ustawionymi na łączną kwotę 879.815,41 zł. Wnioskodawca posiada zaległości podatkowe w kwocie 79.124,63 zł (stan na dzień 4 października 2017 r.), które są dochodzone w ramach prowadzonej egzekucji oraz zaległości względem ZUS w wysokości 20.441,72 zł (stan na dzień 5 października 2017 r.) z tytułu nieopłaconych składek, które są spłacane w układzie ratalnym. Nadto małżonkowie posiadają zobowiązania cywilnoprawne, które uiszczają za pośrednictwem rachunku bankowego w miesięcznych ratach w wysokości 240 zł i 250 zł. Do stałych i koniecznych wydatków małżonków (małżonka wnioskodawcy jest osobą z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności) należy zaliczyć też wydatki na leki kształtujące się średnio na poziomie 335,27 zł miesięcznie, składki na ubezpieczenie na życie w wysokości 126,70 zł miesięcznie oraz opłaty za media (usługi telekomunikacyjne i energię elektryczną) w średniej wysokości 232 zł miesięcznie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Za taką oceną przemawia nieposiadanie przez wnioskodawcę oraz jego małżonkę zasobów finansowych, jak również wysokość łącznego dochodu, którym dysponują małżonkowie w stosunku do wysokości posiadanych przez nich zobowiązań i ponoszonych kosztów utrzymania.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.