Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 532/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 215 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 2147
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 153
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2018 r. sprawy ze skargi D.K. i J.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2018 r., nr [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania J.P., działającej w imieniu własnym oraz D.K., od decyzji Prezydenta W. z [...] września 2017 r., nr [...] odmawiającej przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...]" działka nr [...], w części która obecnie wchodzi w skład działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], stanowiącej własności Skarbu Państwa - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że wyżej opisana nieruchomość została objęła działaniem dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. (Dz. U. Nr 50, poz.279).

Zgodnie z zaświadczeniem S.R. dla W. z [...] sierpnia 2006 r., L.dz. [...] tytuł własności tej nieruchomości zapisany był na imię M.F., na mocy aktu darowizny z [...] czerwca 1935 r.

Aktualnie nieruchomość wchodzi w skład działek ewidencyjnych: nr [...] obręb [...] będących własnością Miasta [...], a w trwałym zarządzie Zarządu Dróg Miejskich; nr [...] obręb [...] objętej kw. [...], będącej własnością Skarbu Państwa - [...] Agencji Mieszkaniowej oraz użytkowaniu wieczystym osób fizycznych; nr [...] obręb [...] objętej kw. [...]- własność Skarbu Państwa - [...] Agencji Mieszkaniowej.

Organ wyjaśnił, że decyzją z [...] października 2007 r., nr [...] Prezydent W. odmówił: w pkt 1 oddania w użytkowanie wieczyste gruntu położonego w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" działka nr [...], w części oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie [...] na rzecz D.S. i J.P., w pkt 2 wskazał, że wnioski z [...] listopada 2006 r., [...] grudnia 2006 r. i [...] grudnia 2006 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do działki nr [...], w części oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...]w obrębie [...], zostaną rozpatrzone odrębną decyzją.

Decyzją z [...] kwietnia 2008 r., nr [...] Prezydent W. odmówił D.S. i J.P. przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] działka nr [...], w części ozn. w ewidencji gruntów jako działki nr [...] w obrębie [...].

Wnioskiem z [...] kwietnia 2009 r. J.P. oraz D.S. wniosły o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" nr [...], działka nr [...], w części oznaczonej jako działki nr [...], w obrębie [...]. Legitymację do wystąpienia z wnioskiem o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość wnioskodawczynie udowodniły załączając następujące dokumenty:

- postanowienie Sądu Rejonowego w L. z [...] maja 2006 r., sygn. akt [...] zgodnie z którym spadek po M.F. nabyła żona B.F. i [...] K.S. po połowie;

- postanowienie Sądu Rejonowego w L. z [...] stycznia 1989 r., sygn. akt [...] na podstawie którego, spadek po B.F. nabyły [...] K.S. oraz [...]: D.S. i J.S. po [...] części każda z nich;

- postanowienie Sądu Rejonowego w L. z [...] marca 1999 r., sygn. akt [...] na podstawie którego spadek po K.S. nabyły [...] J.P. i D.S. po połowie;

- skrócony odpis aktu małżeństwa wydany przez Urząd Stanu Cywilnego W. [...] września 2010 r., zgodnie z którym D.S. po zawarciu małżeństwa nosi nazwisko K.

Decyzją z [...] marca 2011 r., nr [...] Prezydent W. odmówił przyznania odszkodowania za działkę nr [...], o pow. [...] m kw. Decyzją z [...] kwietnia 2011 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1176/11 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta W. z [...] marca 2011 r. W uzasadnieniu podkreślił, że niesporne jest ustalenie, iż spełniona została jedna z przesłanek wynikająca z przepisu art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. czy działka mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne. Przeznaczenie przedmiotowego gruntu w Ogólnym Planie Zabudowy Miasta W. z 1931 r. pod zabudowę luźną lub grupową o dwóch kondygnacjach i 20 % powierzchni zabudowania oznacza, że była możliwość zabudowy działki domem jednorodzinnym.

Sąd podkreślił, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien zanalizować zebrany w sprawie materiał dowodowy, ewentualnie dopuścić inne dowody pod kątem ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka utraty możliwości faktycznego władania działką, o której mówi art. 215 ust. 2 ustawy. Zdaniem Sądu prawidłowe są te ustalenia organu, które dotyczą pozbawienia następców prawnych faktycznej możliwości władania nieruchomością w odniesieniu do części nieruchomości, która została zabudowana budynkiem mieszkalnym w 1957 r. Organ nie ustalił jednak, na której to części nieruchomości (w odniesieniu do numerów działek) znajduje się budynek wzniesiony w 1957 r.

Decyzją z [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Prezydent W. ustalił odszkodowanie za działkę nr [...] o pow. [...] m2, w części obecnej działki nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m kw. Decyzją z [...] października 2015 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzją z [...] września 2017 r., nr [...] Prezydent W. odmówił przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip., jako "[...]" działka nr [...], w części która obecnie wchodzi w skład działki ewidencyjnej nr [...] z obr. [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa. Organ wskazał, że odrębną decyzją zostanie rozpoznany wniosek o odszkodowanie za pozostałą część nieruchomości o pow. [...] m kw., wchodzącą w skład działki ewidencyjnej [...] z obr. [...] będącej własnością W.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że działka nr [...] została zabudowana blokiem mieszkalnym o adresie [...], wybudowanym w 1957 r. ze środków [...] przez inwestora zastępczego Dyrekcję Budowy Osiedli Robotniczych W. Odnośnie działki ewidencyjnej nr [...] organ podkreślił, że była ona zajęta przy budowie tego budynku w 1957 r. i przechodzą przez nią instalacje sanitarne oraz usytuowane są pod nią schrony.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J.P. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania:

- art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 kpa, poprzez niedostateczne i niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz przez niewłaściwe uzasadnienie decyzji, w szczególności:

- dowolne przyjęcie, że stronom nie należy się odszkodowanie za dawną nieruchomość "[...] działka nr [...];

- błędne uznanie, że prace przy doprowadzeniu mediów, które trwały kilka dni i objęły pas gruntu długości i szerokości przyłącza w sposób trwały pozbawiły możliwości użytkowania całej powierzchni niezabudowanej działki nr [...]

- rażące naruszenie art. 8 kpa, poprzez odmienne potraktowanie wniosku skarżącej niż innych spraw tego rodzaju i wydanie decyzji odmownej, w sytuacji gdy w innych sprawach tego rodzaju wydawane są decyzje pozytywne;

- naruszenie art. 11 art. 8 i art. 107 § 3 kpa;

- naruszenie art. 80 w zw. z art. 75 § 1 kpa, polegające na przyjęciu ustaleń faktycznych i przypisaniu im rozstrzygającego znaczenie wyłącznie w oparciu o subiektywny wybór i analizę niektórych dowodów przeprowadzonych w sprawie podczas, gdy przepis art. 80 kpa wymaga, aby ocena uznania danej okoliczności za udowodnioną była oparta na całokształcie materiału dowodowego, który w tych okolicznościach należało uzupełnić i poddać ocenie.

Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania i zbadaniu całości akt sprawy wskazał, że zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.), przepisy tej ustawy dotyczące odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości stosuje się odpowiednio, m.in. do działki, która przed dniem wejścia w życie dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, jeżeli poprzedni właściciel bądź jego następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nią po 5 kwietnia 1958 r. Odnosząc się do pierwszej z wymienionych przesłanek, tj. możliwości przeznaczenia działki pod budownictwo jednorodzinne Wojewoda wskazał, że należało odnieść się do przeznaczenia terenu przy ulicy [...] wynikającego z Ogólnego Planu Zabudowania W., zatwierdzonego przez Ministerstwo Robót Publicznych [...] sierpnia 1931 r. Przeznaczenie przedmiotowego gruntu w tym planie pod zabudowę luźną lub grupową o dwóch kondygnacjach i 20 % powierzchni zabudowania oznacza, że była możliwość zabudowy działki domem jednorodzinnym, tak jak wskazał w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 20 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1176/11.

Odnosząc się do drugiej z koniecznych przesłanek warunkujących przyznanie odszkodowania z art. 215 ustawy, tj. utraty faktycznej możliwości władania organ powołał powyżej wskazany wyrok z 20 października 2011 r.

Wojewoda podniósł, że zgodnie z art. 153 ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Organ podał, że w ocenie Sądu prawidłowe są te ustalenia organu, które dotyczą pozbawienia następców prawnych faktycznej możliwości władania nieruchomością w odniesieniu do tej części nieruchomości, która została zabudowana budynkiem mieszkalnym w 1957 r. Sąd nakazał, m.in. ustalenie na której części nieruchomości (w odniesieniu do numerów działek) znajduje się budynek wzniesiony w 1957 r.

Wojewoda wyjaśnił, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zdjęcia lotnicze przedmiotowej nieruchomości zamieszczone na stronie internetowej Urzędu Miasta W. wskazują wyraźnie, że budynek wybudowany w 1957 r. ze środków [...] przez inwestora zastępczego Dyrekcję Budowy Osiedli Robotniczych W., posadowiony jest na działce ewidencyjnej nr [...].

Odnosząc się do tej części nieruchomości (tj. obejmującej działkę ew. nr [...]) Wojewoda uznał, że przesłanka pozbawienia faktycznego władania gruntem przez poprzedniego właściciela po 5 kwietnia 1958 r. nie została spełniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił argumentację organu, że dowody znajdujące się w aktach sprawy, w tym protokół ostatecznego odbioru robót z [...] października 1957 r. potwierdza, że znajdujący się na przedmiotowym gruncie budynek mieszkalny został wybudowany w 1957 r. Powyższym faktom nie zaprzeczyła strona – J.P. W odwołaniu zgodziła się ze stwierdzeniem organu I instancji, że utrata faktycznego władania nieruchomością nastąpiła przed 5 kwietnia 1958 r. w odniesieniu do części dawnej nieruchomości zabudowanej budynkiem o adresie ul. [...], wybudowanym w 1957 r.

Odwołująca kwestionowała utratę faktycznego władania przez poprzedniego właściciela w terminie określonym w art. 215 ust. 2 ustawy, w odniesieniu do części dawnej nieruchomości hipotecznej, obecnie stanowiącej część działki nr [...].

Ta część gruntu stanowi podwórko otoczone z trzech stron budynkiem o adresie [...] i od wschodu ul. [...]. Podwórko jest nierozerwalnie związane z pozostałą częścią dawnej nieruchomości hipotecznej zajętą przez budynek. Wojewoda podniósł, że dowodzą tego liczne dokumenty, tj. protokół odbioru ostatecznego i przekazania do eksploatacji Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji Wodnych podłączy wodnych na odcinku od ul. [...] do bloku [...] na K., wybudowanych w okresie od 6 sierpnia 1957 r. do 9 września 1957 r.; protokół odbioru ostatecznego i przekazania do eksploatacji Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji podłączy kanalizacyjnych na odcinku od ul. [...] do bloku [...] na K. wybudowanych w okresie od 1 lipca 1957 r. do 3 września 1957 r.

Organ wskazał, że z przesłanych przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji przy piśmie z [...] sierpnia 2017 r. informacji wynika, że przyłącza do posesji przy ul. [...], tj. zasilanie w wodę z przewodu rozdzielczego Dn [...] w ul. [...] zostały wykonane zgodnie z projektem technicznym nr [...] i odebrane 31 marca 1958 r. Z załącznika graficznego wynika, że przyłącza sieci do budynku nr [...] zostały poprowadzone od ulicy [...], od podwórka bloku nr [...] przez obecną działkę ew. nr [...]. W ocenie organu powyższe dokumenty świadczą o tym, że na działce nr [...] były prowadzone roboty budowlane związane z przyłączeniem sieci do budynku oraz wskazują, że poprzedni właściciel utracił władanie również tą części przedmiotowego gruntu przed 5 kwietnia 1958 r.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że prowadzenie tego typu prac dowodzi, że również w tej części nierozerwalnie związanej z gruntem, na której posadowiony jest budynek nastąpiła przez poprzedniego właściciela utrata faktycznego władania gruntem przed 5 kwietnia 1958 r. Podsumowując Wojewoda uznał, że nie została spełniona przesłanka z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce gruntami, tj. utrata faktycznego władania nieruchomością po 5 kwietnia 1958 r.

Na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2018 r. skargę złożyły: D.K i J.P.

Zaskarżonej decyzji zarzuciły:

I. mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności:

- art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. błędną interpretację przesłanki utraty faktycznej możliwości władania, warunkującej przyznanie odszkodowania;

1 II. mające istotny wpływ na wynik sprawy rażące naruszenie przepisów postępowania, t.j.:

- art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 kpa, poprzez: niedostateczne i niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, w szczególności przesłanki władania nieruchomością, z pominięciem interesu strony skarżącej oraz przez niewłaściwe uzasadnienie decyzji w szczególności:

- błędne przyjęcie, że poprzednicy prawni skarżącej utracili faktyczną możliwość władania nieruchomością przed 5 kwietnia 1958 r., chociaż jak wskazuje organ prace związane z posadowieniem sieci wodociągowej trwały zimą, a więc nic nie stało na przeszkodzie, by wiosną na tym terenie poprzednicy prawni kontynuowali prace ogrodnicze;

- niewypowiedzenie się nt.: protokołu Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych Ostatecznego odbioru robót z [...] listopada 1958 r., z którego wynika, że "Teren podwórka został potem od maja 1958 r. objęty robotami obejmującymi zieleń i małą architekturę na osiedlu W. "[...] przy bloku ul;. [...]",

- niewypowiedzenie się nt.: Protokołu zdawczo-odbiorczego Szefostwa Służb Zakwaterowania i Budownictwa Garnizonu [...] miasta W. z [...] czerwca 1996 r.

- niewskazanie przez organ na jakich dowodach oparł swoje rozstrzygnięcie, dlaczego odmówił wiarygodności i mocy dowodowej przedstawionym przez stronę dowodom

- rażące naruszenie art. 8 kpa, poprzez odmienne potraktowanie wniosku skarżących, niż innych spraw tego rodzaju i wydanie decyzji o odmowie przyznania odszkodowania, w sytuacji gdy w innych sprawach tego rodzaju wydawane są decyzje odmienne.

- art. 11, 8 i 107 § 3 kpa, polegające na całkowicie wadliwym uzasadnieniu decyzji przez organy obu instancji, a w szczególności nie odniesienie się do konkretnych okoliczności sprawy wskazywanych przez stronę, które w jej ocenie miały podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia i zawarcie w uzasadnieniu okoliczności, które w istocie są obojętne dla rozstrzygnięcia.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżące wniosły o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuty rozwinęły w uzasadnieniu skargi.

2 Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Organy prawidłowo uznały, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami uzasadniające przyznanie odszkodowania.

Zważyć należy, że decyzje organów obydwu instancji zapadły po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1176/11. Sąd w wyroku tym wskazał, że została spełniona przesłanka przeznaczenia nieruchomości pod zabudowę jednorodzinną oraz, że prawidłowe są ustalenia organu dotyczące pozbawienia następców prawnych możliwości władania nieruchomością w odniesieniu do tej części, która została zabudowana budynkiem mieszkalnym. Sąd wskazał również, że organ nie ustalił na której części nieruchomości – w odniesieniu do numerów działek znajduje się budynek.

Organy związane treścią art. 153 ppsa wykonały wskazania Sądu.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy budynek położony jest na działce nr [...], natomiast działka nr [...] stanowi podwórko otoczone z trzech stron budynkiem mieszkalnym, a z czwartej strony ul. [...].

Odnośnie działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym, to pozbawienie następców prawnych byłego właściciela możliwości władania nią nastąpiło przed 5 kwietnia 1958 r. bowiem budynek został wzniesiony w 1957 r.

Nie została również spełniona przesłanka pozbawienia poprzedniego właściciela faktycznej możliwości władania działką nr [...] po 5 kwietnia 1958 r.

Podnieść należy, że brak spełnienia jednej z przesłanek z art. 215 ust. 2 ustawy uniemożliwia przyznanie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.

Sąd w całości podziela stanowisko organów, które znajduje uzasadnienie w dowodach zgromadzonych w aktach sprawy. Zważyć należy, że na działkach nr [...] i nr [...] były prowadzone prace budowlane. Podwórko (działka nr [...]) związane było bezpośrednio z budową budynku mieszkalnego i służyło tej budowie.

Jak wynika z dowodów w sprawie:

- protokołu przejęcia instalacji elektrycznej z [...] października 1957 r.

- protokołu odbioru ostatecznego i przekazania do eksploatacji Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji Wodnych podłączy wodnych wybudowanych w okresie od 6 sierpnia 1957 r. do 9 września 1957 r.,

- protokołu odbioru ostatecznego i przekazania do eksploatacji Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji podłączy kanalizacyjnych na odcinku od ul. [...] do bloku [...] na K., wybudowanych w okresie od 1 lipca 1957 r. do 3 września 1957 r.

- pisma z [...] sierpnia 2017 r. Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji z którego wynika, że przyłącza do posesji przy ul. [...], tj. zasilanie w wodę z przewodu rozdzielczego w ul. [...] zostały odebrane [...] marca 1958 r. Przyłącza sieci do budynku zostały poprowadzone od ulicy [...], od podwórka bloku nr [...] przez obecną działkę ew. nr [...].

- protokołu kontroli przewodów z [...] września 1957 r.

na działce nr [...] prowadzona była w 1957 r. bodowa urządzeń mających doprowadzić media do budynku. Oznacza to, że następcy prawni byłego właściciela zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania tą działką przed 5 kwietnia 1958 r.

Nie sposób więc przyjąć, jak to wskazała skarżąca J.P. na rozprawie sądowej, że w tym czasie (a więc w czasie budowy) [...] uprawiał na działce pomidory.

Z przyczyn wyżej omówionych niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Oceny tej nie zmienia podnoszony w skardze zarzut, że od maja do listopada 1958 r. na terenie podwórza prowadzone były roboty dotyczące urządzania zieleni i małej architektury. Jak wyżej zaznaczono roboty podziemne wykluczały faktyczną możliwość korzystania z działki chociażby ze względu na konieczność rozkopania terenu. Budowa budynku, jak również zakres podziemnych robót wymagał następnie uporządkowania i zagospodarowania podwórza, konsekwencją czego było posadowienia na nim zieleni i małej architektury, co wynika z protokołu ostatecznego odbioru robót Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych. Wbrew twierdzeniom skargi organy nie pominęły dowodu z tego protokołu. Prezydent W. na ostatniej stronie uzasadnienia decyzji wskazał, że jak wynika z protokołu z [...] listopada 1958 r. teren podwórka od maja 1958 r. został objęty robotami dotyczącymi zieleni i małej architektury. Wobec czego zarzut skargi dotyczący nieuwzględnienia tego dowodu jest chybiony.

Odnośnie niewypowiedzenia się organów co do protokołu zdawczo – odbiorczego nieruchomości Szefostwa Służby Zakwaterowania i Budownictwa Garnizonu [...] W. z [...] czerwca 1996 r., to stwierdzić należy, że faktycznie organy nie powołały tego dokumentu. Jednakże jego analiza prowadzi do wniosku, że protokół ten nie jest przydatny dla oceny przesłanek z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dotyczy on przejęcia kompleksu nieruchomości na datę w nim wskazaną. Skarżące zarzucając organom niewypowiedzenie się w sprawie tego protokołu nie wyjaśniają jaki ma on związek z zaskarżoną decyzją. Chybione są także zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny w sprawie, zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy konieczny do rozpoznania sprawy oraz szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi kierowały się wydając decyzje. Uzasadniły przy tym przekonująco swoje stanowisko. Prawidłowo też zastosowały przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 151 ppsa.