Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 757/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 § 1 i § 2, art. 52 § 3, art. 145 § 1, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 8, art. 9, art. 14 § 1, art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: § 12 ust. 2 i ust. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 133 poz 1123
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów.

SENTENCJA

Dnia 27 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2008 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania wtórnika tablic rejestracyjnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 19 stycznia 2007 r. (uzupełnionym następnie w dniu 12 czerwca 2007 r.) A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wystąpiła do Starosty Ł. o wydanie wtórnika tablic rejestracyjnych nr [...] od pojazdu marki: Mercedes-Actros, nr podwozia: [...], oświadczając, że do utraty tablicy ciągnika samochodowego doszło podczas eksploatacji pojazdu na trasie z Włoch do Polski.

W dniu 21 czerwca 2007 r. Starosta Ł. poinformował stronę, że spółka nie może skutecznie ubiegać się o wydanie wtórnika tablic, a jedynie o rejestrację pojazdu. Wskazał ponadto, że wniosek o wydanie wtórnika jest bezprzedmiotowy.

W dniu 29 czerwca 2007r. spółka A. złożyła do Starosty Ł. pismo, w którym wnosiła o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie wydania wtórnika tablic rejestracyjnych. Nie zgadza się bowiem ze stanowiskiem organu i chciałaby się odwołać od tego rozstrzygnięcia.

Decyzją z dnia [...] (znak [...]) Starosta Ł. umorzył postępowanie w sprawie wydania wtórnika tablic rejestracyjnych pojazdu marki Mercedes-Actros, nr podwozia: [...]. W uzasadnieniu podał, że decyzja o rejestracji przedmiotowego pojazdu z dnia 6 września 2005 r. istnieje w obrocie prawnym, ale nie wywołuje skutków prawnych. Spółka winna obecnie ubiegać się o rejestrację pojazdu, a nie o wydanie wtórnika tablic rejestracyjnych.

Jak wskazał organ, pojazd został w dniu 25 sierpnia 2006 roku wniesiony aportem do B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. W dniu 15 stycznia 2007 r. B. Spółka z o. o. sprzedała pojazd spółce A. spółka z o.o. Pojazd ten zmienił więc właściciela w rozumieniu art. 78 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), co wywołało po stronie nabywcy i zbywcy obowiązki określone w ust. 1 i 2 art. 78. Poprzedni i nowy właściciel powinni byli więc zawiadomić starostę o przeniesieniu prawa własności, czego nie uczynili. Tablice są bowiem ściśle związane z dowodem rejestracyjnym pojazdu i potwierdzają fakt zarejestrowania pojazdu.

Od decyzji tej spółka A. złożyła w dniu 30 lipca 2007 r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzji tej zarzuciła naruszenie § 13 i § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w spawie oznaczania i rejestracji pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) oraz art. 73 i art. 78 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, poprzez przyjęcie, że wniosek o wydanie wtórnika tablic jest bezprzedmiotowy wobec zagubienia tablic przed dwukrotną zmianą właściciela pojazdu w sytuacji, gdy zgodnie z § 12 rozporządzenia, obecnie to odwołujący się , jako właściciel pojazdu może domagać się wydania wtórnika tablic, a nie rejestracji pojazdu. W uzasadnieniu strona podała, że przedmiotowy pojazd obecnie powrócił do podmiotu, który legitymuje się decyzją o jego zarejestrowaniu. Spółce przysługuje więc prawo żądania wydania wtórnika tablic rejestracyjnych. Brak jest natomiast – w ocenie odwołującej się – podstaw do dokonania rejestracji pojazdu na rzecz B., ponieważ temu podmiotowi nie przysługuje przymiot właściciela.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] (znak [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, że wydanie tablic pojazdu należy do czynności materialno – technicznych. Brak było w związku z tym podstaw do wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie. Natomiast decyzja o rejestracji pojazdu istnieje w obrocie prawnym, ale nie wywołuje skutków prawnych, ponieważ po jej wydaniu nastąpiły zmiany w zakresie prawa własności pojazdu. Spółce B. Sp. z o. o. nie przysługuje przymiot właściciela. O rejestrację pojazdu winna więc wystąpić A. Sp. z o. o. Organ wskazał, że zmiany w zakresie prawa własności pojazdu nie są obojętne dla przepisów o rejestracji pojazdów.

Na powyższą decyzję A. Sp. z o. o. wniosła w dniu 22 października 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 73 ust. 1 i art. 78 ust. 1 i ust. 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym w związku z § 13 i § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie oznaczania i rejestracji pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz.1123 ze zm. ) oraz art. 7 i art. 10 k.p.a. poprzez przyjęcie, że spółka, która stała się ponownie właścicielem pojazdu i dysponuje nadal decyzją o rejestracji pojazdu na tę spółkę, nie może domagać się wydania wtórnika tablic rejestracyjnych wobec ich zagubienia.

Zdaniem spółki, zgodnie z § 12 cyt. rozporządzenia obecnie to wyłącznie skarżący jako właściciel pojazdu może domagać się wydania wtórnika tablic. Nie ma natomiast potrzeby dokonywania ponownej rejestracji pojazdu na ten sam podmiot, który obecnie jest ponownie właścicielem pojazdu. Właściciel nie ma bowiem prawa domagać się rejestracji na rzecz poprzednich właścicieli, którzy już nie są obecnie właścicielami pojazdu.

W ocenie skarżącego organ nie wyjaśnił z jakich powodów skarżący winien dokonywać ponownej rejestracji pojazdu na swoją rzecz i jakich winien dokonać czynności, aby ujawnić poprzedniego właściciela pojazdu, jeżeli rejestracji może dokonać tylko aktualny właściciel. Zbywca nie jest ponadto legitymowany do domagania się jakichkolwiek zmian w zakresie rejestracji pojazdu. Po ponownym uzyskaniu własności przez A. Sp. z o. o. to tej spółce, jako właścicielowi przysługuje prawo do żądania wydania wtórnika tablic rejestracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, podnosząc argumenty tożsame z zaprezentowanymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie natomiast z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)[ dalej: p.p.s.a.] sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie organ administracji publicznej naruszył przepisy postępowania administracyjnego, a mianowicie art. 8, art. 9 i art. 105 § 1 k.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zasadnicze znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma wyjaśnienie w jakiej formie prawnej winno nastąpić wydanie tablic rejestracyjnych.

Zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tj. z 2005 r. Dz. U. Nr 108, poz. 908 ze zm.) rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

W myśl § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) w przypadku zagubienia tablic rejestracyjnych organ rejestrujący, na wniosek właściciela pojazdu, wydaje nowy dowód rejestracyjny pojazdu i zalegalizowane tablice rejestracyjne z nowym numerem rejestracyjnym oraz nalepkę kontrolną po:

1) oddaniu dotychczasowego dowodu rejestracyjnego,

2) przedstawieniu karty pojazdu, jeżeli była wydana,

3) złożeniu przez właściciela stosownego oświadczenia pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań.

Zgodnie zaś z treścią § 12 ust. 4 wymienionego rozporządzenia w przypadkach, o których mowa w ust. 1-3, organ rejestrujący, na wniosek właściciela pojazdu, może wydać zalegalizowane tablice rejestracyjne (wtórnik) z zachowaniem dotychczasowego numeru rejestracyjnego po przedstawieniu przez właściciela pojazdu:

1) dowodu rejestracyjnego,

2) przedstawieniu karty pojazdu, jeżeli była wydana,

3) stosownego oświadczenia pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań.

Kwestia formy prawnej w jakiej winna nastąpić rejestracja pojazdu oraz wydanie tablic rejestracyjnych była już kilkakrotnie rozważana w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten przyjął pogląd, że sama rejestracja pojazdu następuje w drodze decyzji administracyjnej zaś wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych jest czynnością materialno – techniczną. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale w składzie 5 sędziów z dnia 15 listopada 1999 r. w sprawie OPK 24/99 (publik. w ONSA nr 2 z 2000 r. poz. 54) oraz w uchwale w składzie 7 sędziów z dnia 24 września 2001 r. w sprawie OPS 6/01(publik. w ONSA nr 1 z 2002 r. poz. 7). Sąd w obecnym składzie podzielił poglądy wyrażone w wymienionych uchwałach.

Wydanie tablic rejestracyjnych (bądź ich wtórników) jest zatem czynnością materialno – techniczną. W przekonaniu sądu jest to czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. i jest ona zaskarżalna do sądu administracyjnego. Nie budzi bowiem wątpliwości fakt, iż jest to czynność z zakresu administracji publicznej. Wydanie tablic rejestracyjnych (bądź ich wtórników) należy do kompetencji starosty właściwego ze względu na miejsce zamieszkania właściciela pojazdu. Starosta jako organ administracji jest właściwy dla spraw związanych z wydaniem tablic, a więc czynność ta jest czynnością z zakresu administracji publicznej. Nie ulega również wątpliwości, iż czynność wydania tablic dotyczy uprawnień i obowiązków wynikających z ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia z 22 lipca 2002 r. Właściciel pojazdu, w sytuacjach określonych w art. 73 ust. 1 wymienionej ustawy oraz § 12 cytowanego rozporządzenia, jest uprawniony do otrzymania tablic zaś starosta, po spełnieniu przesłanek określonych w tych przepisach, ma obowiązek wydać tablice. Można zatem uznać, iż wydanie tablic rejestracyjnych jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. i czynność ta podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wnosiła o wydanie tablicy rejestracyjnej podnosząc fakt zagubienia dotychczas wydanej tablicy. Skoro wydanie tablicy rejestracyjnej (bądź jej wtórnika) jest czynnością materialno – techniczną to również odmowa wydania tablicy jest taką czynnością. Brak jest bowiem przepisu prawa materialnego, z którego wynikałoby upoważnienie organu administracji do załatwienia sprawy odmowy wydania tablic w formie decyzji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy trafnie powołał się na utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż załatwienie sprawy w formie decyzji dotyczy sytuacji gdy z mocy przepisów prawa załatwienie sprawy winno nastąpić w tej formie prawnej. Skoro zaś nie ma przepisu, który upoważniałby organ do załatwienia sprawy odmowy wydania tablic w formie decyzji, to nie ma podstaw do załatwienia tej sprawy w tej formie prawnej.

W sytuacji kiedy organ administracji uznaje, iż nie zostały spełnione przesłanki do wydania tablic rejestracyjnych (bądź ich wtórników) winien rozstrzygnąć o tym w odpowiednim piśmie. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje bowiem zasada pisemności określona w art. 14 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu sprawy należy załatwić w formie pisemnej. Organ administracji winien zatem pismem poinformować stronę, że w jego ocenie, nie zostały spełnione przesłanki do wydania tablic pouczając jednocześnie o możliwości zaskarżenia tej czynności do sądu administracyjnego, po uprzednim wyczerpaniu trybu postępowania określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia 21 czerwca 2007 r. Starosta Ł. poinformował stronę skarżącą, iż nie może ona obecnie ubiegać się o wydanie wtórnika tablic rejestracyjnych lecz powinna zarejestrować pojazd. Pismo to jest zatem odmową wydania wtórnika tablic i czynność ta podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Obowiązkiem organu administracji było pouczenie strony o prawie i trybie zaskarżenia tej czynności. Organ administracji winien zatem pouczyć skarżącą spółkę o terminie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, określonym w art. 52 § 3 p.p.s.a., a następnie o możliwości zaskarżenia czynności do sądu administracyjnego. Pismo z 21 czerwca 2007 r. nie zawiera jednak takiego pouczenia. W odpowiedzi na to pismo strona skarżąca, w dniu 28 czerwca 2007 r., złożyła podanie wnosząc o wydanie rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji gdyż nie zgadza się ze stanowiskiem organu i chce je zaskarżyć do sądu. Organ administracji był zobowiązany wyjaśnić cel złożenia tego podania. Po pouczeniu o prawie i trybie zaskarżenia do sądu czynności odmowy wydania wtórnika tablic, organ winien ustalić czy podanie to stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tym bardziej, że zostało ono złożone w czternastodniowym terminie, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Organ nie pouczył jednak strony o możliwości zaskarżenia czynności do sądu ani nie wyjaśnił charakteru pisma z 28 czerwca 2007 r. Stanowi to naruszenie przepisów art. 8 i art. 9 k.p.a., które zobowiązują organy do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków.

W odpowiedzi na pismo strony z dnia 28 czerwca 2007 r. organy administracji obu instancji umorzyły postępowanie. W przekonaniu sądu umorzenie postępowania w rozpoznawanej sprawie stanowiło naruszenie przepisu art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Należy zaznaczyć, iż bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, iż brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego. Bezprzedmiotowość postępowania to inaczej brak przedmiotu postępowania. Bezprzedmiotowość taka obejmuje różne sytuacje. Ma ona miejsce w przypadku gdy przyznanie uprawnień stronie stało się zbędne, gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpoznania sprawy, gdy strona rezygnuje z rozpatrzenia jej sprawy, gdy sprawa przestała mieć charakter sprawy administracyjnej bądź gdy strona utraciła przymiot strony. Wyliczenie to nie jest wyczerpujące i nie obejmuje wszystkich sytuacji wystąpienia bezprzedmiotowości postępowania.

W rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W ocenie sądu nie została spełniona przesłanka umorzenia, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. W dalszym ciągu istniał przedmiot postępowania jakim było żądanie strony wydania wtórnika tablic rejestracyjnych. Strona skarżąca cały czas formułowała swoje żądanie zaś w piśmie z 28 czerwca 2007 r. wnosiła nawet aby jej sprawę rozstrzygnąć w takiej formie prawnej, która umożliwiałaby jej złożenie skargi do sądu. Nie zgadzała się bowiem ze stanowiskiem organu, że nie może otrzymać wtórnika tablic i chciałaby aby sprawę rozstrzygnął sąd. Skoro cały czas istniał przedmiot postępowania to niedopuszczalne było umorzenie postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Umorzenie postępowania kończyło postępowanie w sprawie odmowy wydania wtórnika tablic rejestracyjnych, mimo, że czynność materialno – techniczna organu, jaką stanowiło pismo z 21 czerwca 2007 r., była kwestionowana przez stronę i spółka chciała ją zaskarżyć w przewidzianej prawem formie i trybie. W istocie organy administracji uniemożliwiły spółce zaskarżenie do sądu administracyjnego czynności odmowy wydania wtórnika tablic. Strona skarżąca tym samym została pozbawiona możliwości złożenia skargi i oceny przez sąd prawidłowości czynności odmowy wydania wtórnika tablic.

Dodać również należy, iż mimo, że organy administracji nie pouczyły strony o prawie i trybie zaskarżenia czynności odmowy wydania wtórnika tablic rejestracyjnych, to także uniemożliwiły spółce ponowne ubieganie się o wydanie wtórnika tych tablic. Niemożliwe jest bowiem ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy załatwionej wcześniej decyzją ostateczną o ile istnieje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa obu spraw. Ma wówczas miejsce tzw. res iudicata i dotyczy to także przypadku gdy wcześniej wydano decyzję umarzającą postępowanie . Pozbawienie strony możliwości zaskarżenia czynności odmowy wydania wtórnika tablic poprzez umorzenie postępowania, doprowadziłoby do sytuacji, że w razie ponownego wystąpienia spółki o wydanie wtórnika tych tablic organ administracji zmuszony byłby wówczas umorzyć to postępowanie powołując się na fakt, iż sprawa została już wcześniej załatwiona decyzją umarzającą postępowanie. Doprowadziłoby to do sytuacji, że strona w ogóle nie miałaby możliwości ubiegania się o wydanie wtórnika tablic ani odwołania się do sądu od rozstrzygnięcia odmawiającego jej wydania tego wtórnika. Powstanie takiej sytuacji byłoby niedopuszczalnym naruszeniem praw strony w postępowaniu administracyjnym.

Należy zaznaczyć, iż organy administracji obu instancji odmiennie uzasadniały przyczyny umorzenia postępowania. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, iż postępowanie zostało umorzone gdyż spółka winna się ubiegać o rejestrację nabytego pojazdu a nie o wydanie wtórnika tablic rejestracyjnych. W związku z czym, w ocenie Starosty Ł., rozpoznanie wniosku o wydanie wtórnika tablic stało się bezprzedmiotowe. W rzeczywistości organ I instancji umorzył postępowanie gdyż strona skarżąca nie wystąpiła z takim wnioskiem jaki powinna złożyć w organie. Treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje natomiast, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe gdyż brak jest podstaw do wydania decyzji administracyjnej o odmowie wydania wtórnika tablic rejestracyjnych. Analiza uzasadnień decyzji organów obu instancji wskazuje, iż organy przedstawiły odmienną argumentację uzasadniającą umorzenie postępowania. Okoliczność ta nie ma jednak większego znaczenia. W przekonaniu sądu w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsce taka sytuacja, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W dalszym ciągu istnieje przedmiot postępowania jakim jest żądanie strony wydania wtórnika tablic zaś umorzenie postępowania uniemożliwiło spółce zaskarżenie do sądu czynności odmowy wydania wtórnika tablic, jaką było pismo organu z 21 czerwca 2007 r. Wskutek umorzenia postępowania strona została pozbawiona możliwości złożenia skargi na tę czynność i skontrolowania przez sąd administracyjny prawidłowości tej czynności.

Odnośnie podniesionych w skardze zarzutów dotyczących zasadności odmowy wydania wtórnika tablic rejestracyjnych to kwestia ta nie była przedmiotem rozważań sądu. W rozpoznawanej prawie ocena sądu dotyczyła prawidłowości decyzji o umorzeniu postępowania a nie tego czy zostały spełnione przesłanki do wydania wtórnika tablic, określone w § 12 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. W związku z czym, zawarta w skardze, polemika spółki ze stanowiskiem organów administracji co do tego czy wtórnik tablic rejestracyjnych winien być wydany stronie, nie była przedmiotem oceny sądu.

Reasumując sąd uznał, iż odmowa wydania wtórnika tablic rejestracyjnych jest czynnością materialno–techniczną podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, po wyczerpaniu trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Organy administracji powinny pouczyć stronę o prawie i trybie zaskarżenia tej czynności czego jednak nie uczyniły. Nie wyjaśniły także charakteru pisma spółki z dnia 28 czerwca 2007 r. lecz umorzyły postępowanie mimo, że nie stało się ono bezprzedmiotowe, uniemożliwiając w ten sposób stronie zaskarżenie czynności do sądu. Naruszyły tym przepisy art. 8, art. 9 i art. 105 § 1 k.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a., sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Ł. z [...].

Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art. 152 p.p.s.a., sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.

Wobec tego, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a., sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny pouczyć stronę o prawie i trybie zaskarżenia do sądu czynności materialno–technicznej odmowy wydania wtórnika tablic rejestracyjnych, a w szczególności o treści art. 52 § 3 p.p.s.a. Organy winny również wezwać stronę do wyjaśnienia charakteru jej pisma z 28 czerwca 2007 r. a w szczególności winny ustalić czy pismo to jest wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W zależności od odpowiedzi strony na wymienione wezwanie organy administracji winny podjąć dalsze czynności w sprawie.

r.a.