Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SPP/Po 187/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy - SPP
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 249a, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2020 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 26 listopada 2021 r. o sygn. akt I SA/Po 288/21 odrzucił skargę M. P. na wskazaną w sentencji decyzję.

Skarżący M. P., reprezentowany przez pełnomocnika R. P., pismem z dnia 17 grudnia 2021 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W piśmie tym wniósł m.in. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 28 grudnia 2021 r., pismem z 5 stycznia 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie oświadczenia na urzędowym formularzu "PPF", w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (por. art. 252 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.")).

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 stycznia 2022 r. (środa) [por. potwierdzenie odbioru – karta nr [...] akt sąd. o sygn. I SPP/Po 187/21], a co za tym idzie, że termin do wykonania tego wezwania upłynął z dniem 19 stycznia 2022 r. (środa).

Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, do chwili obecnej skarżący M. P. nie uzupełnił wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu "PPF". W aktach sprawy znajduje się natomiast złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy z 19 stycznia 2022 r., który złożył R. P. (porównaj rubryka 2.1. wniosku – Wnioskodawca – wpisano cyt. R. P.). W tych okolicznościach przyjąć należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył R. P. działając w imieniu własnym (por. rubryka 2.1. wniosku – Wnioskodawca). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie R. P. występuje w postępowaniu przed tutejszym Sądem jako pełnomocnik skarżącego (k. nr [...] akt sąd. o sygn. I SPP/Po 90/21). W związku z tym, jako pełnomocnik działa on wyłącznie w imieniu i na rzecz skarżącego, natomiast sam nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może więc dotyczyć wyłącznie osoby skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2008 r., I OZ 709/08, postanowienie NSA z dnia 02.03.2016 r., II FZ 965/15, publ. w Internecie na str. [...]), a nie jego pełnomocnika. W perspektywie powyższych wyjaśnień należy stwierdzić, że skoro z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wniosek złożył R. P. w imieniu własnym, rozpoznanie wniosku stało się zbędne.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 § 1, art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.