Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 957/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: ustanowiono radcę prawnego

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.C. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia w przedmiocie zasiłku celowego w formie posiłków w barze p o s t a n a w i a ustanowić dla strony skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K.


UZASADNIENIE

W dniu ....... listopada 2007r. skarżąca L.C. złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia......... wydana w przedmiocie zasiłku celowego w formie posiłków w barze.

L.C. domaga się ustanowienia radcy prawnego z uwagi na trudną sytuację materialną, niski dochód rodziny, brak pracy. Wskazuje, iż utrzymuje się jedynie z renty w wysokości ..... zł, nie posiada żadnych nieruchomości ani cennych ruchomości. Jest osobą bezdomną, pomieszkującą u różnych znajomych. Dodaje, iż cierpi na schorzenia ........przebyła trzy nieudane operacje ucha. Z powodu dolegliwości cierpi na niedosłuch. Skarżąca wskazuje także , iż posiada długi za wynajmowanie córce pokoju w latach ........

Zdaniem Sądu, wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.

Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż L.C. prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Utrzymuje się jedynie z renty w wysokości ......zł netto. Ponadto korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej w K. Jest rencistką .... grupy, cierpiącą na schorzenia laryngologiczne, niedosłyszącą.

Z oświadczenia skarżącej zawartego w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż nie posiada ona na własność żadnych nieruchomości. Skarżąca nie wykazuje też faktu posiadania cennych przedmiotów czy też oszczędności. Jest osobą bezdomną, zamieszkującą w przypadkowych miejscach.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia kwalifikowanego pełnomocnika stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – prawo pomocy z zakresie całkowitym może być przyznane osobie, która wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.

Użyte w art. 246 cyt. ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, że zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.

W ocenie Sądu, strona wykazała w sposób przekonywujący, iż nie jest w stanie uiścić kosztów ustanowienia radcy prawnego z wyboru. Zdaniem Sądu, biorąc w szczególności pod uwagę wysokość comiesięcznych dochodów strony skarżącej, zły stan zdrowia wnioskodawczyni, szczególną sytuację rodzinno – bytową, przyznanie wnioskodawczyni radcy prawnego z urzędu jest zatem uzasadnione. Strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia kwalifikowanego zastępstwa prawnego bez uszczerbku w swoim utrzymaniu, a poniesienie przez nią tychże kosztów mogłoby spowodować zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w stopniu zagrażającym jej oraz jej najbliższych egzystencji. Dochody ze świadczenia rentowego, zdaniem Sądu, nie pozwalają skarżącej na poczynienie oszczędności w celu wygenerowania środków finansowych koniecznych dla opłacenia radcy prawnego z wyboru.

Sąd zaś rozpatrując sprawę w kwestii przyznania prawa pomocy, bierze pod uwagę jedynie przesłanki ekonomiczne i sytuację materialno – finansową strony wnoszącej wniosek, a nie charakter czy też okoliczności sprawy, które merytorycznie uzasadniałyby bądź nie przyznanie kwalifikowanej pomocy prawnej w konkretnej sprawie. Regulacje bowiem ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w zakresie prawa pomocy nie uzależniają przyznania tej pomocy od charakteru i problematyki sprawy oraz potrzeby udziału w niej kwalifikowanego zastępcy procesowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 oraz art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ).