Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 381/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-10-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku K. O. o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) kwietnia 2010 r., nr nr: (...), w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług, (...), w przedmiocie podatku akcyzowego - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący K. O., wnosząc skargę kasacyjną od wyroku z dnia (...) września 2010 r., sygn. I SA/Rz 381/10, oddalającego skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na formularzu PPF podał, że wraz z matką prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, a jego dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej wynoszą 3 000 zł miesięcznie. Matka wnioskodawcy utrzymuje się z pracy zarobkowej, uzyskując z tego tytułu dochód wynoszący 1 100 zł miesięcznie.

Odnośnie posiadanego majątku oświadczył, że przysługuje mu spółdzielcze własnościowe prawo lokalu mieszkalnego, o pow. 31,20 m2, poza którym nie posiada żadnego innego majątku.

Z treści art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna złożyć wiarygodne i przekonujące oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, ponoszonych wydatków oraz sytuacji osobistej.

Oceniając na podstawie złożonego oświadczenia sytuację majątkową wnioskodawcy, w kontekście wyżej powołanych przepisów, należy stwierdzić, że nie sposób przyjąć, że spełnia on przesłanki przyznania mu prawa pomocy, albowiem wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów, wynosząca 3 000 zł miesięcznie, pozwala na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. Dodatkowo należy zauważyć, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką, co ma wpływ na wysokość ponoszonych przez niego kosztów utrzymania, poprzez ich obniżenie, a oprócz tego nie przedstawił on zestawienia żadnych innych wydatków, które wpływałyby znacząco na ocenę jego możliwości finansowych.

W związku z powyższym, mając na uwagę fakt, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy obiektywnie jest dobra, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.