Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1948/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 129 ust. 1 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 2, art. 120, art. 130
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 8, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie prawa ochronnego na słowny znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy RP w decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 oraz z 2015 r., poz. 1266), dalej "p.w.p.", oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1615 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję tego organu z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], o odmowie udzielenia prawa ochronnego na oznaczenie słowne infokonin.pl, zgłoszone w dniu 16 lutego 2015 r. za numerem [...] przez M. S. ("strona", "skarżący", "zgłaszający").

Ww. decyzje zostały wydane w następujących okolicznościach.

M. S. zgłosił w dniu 16 lutego 2015 r., za numerem [...], w celu uzyskania prawa ochronnego, oznaczenie słowne infokonin.pl, które zostało przeznaczone do oznaczania usług z zakresu kl 38, tj: zapewnianie użytkownikom dostępu do portali w Internecie, usługi telekomunikacyjne świadczone za pośrednictwem platform i portali internetowych; usługi związane z portalami telekomunikacyjnymi.

W związku z dokonanym zgłoszeniem Urząd Patentowy RP pismem z dnia 18 listopada 2016 r. poinformował zgłaszającego o braku dostatecznych znamion odróżniających przedmiotowego oznaczenia oraz wyznaczył termin na wypowiedzenie się w przedmiotowej sprawie. Zgłaszający zajął stanowisko w sprawie w piśmie z dnia 15 grudnia 2016 r., wskazując, że w jego ocenie nazwa infokonin.pl posiada wystarczające cechy odróżniające, a poza tym nabyła wtórną zdolność odróżniającą.

W toczącym się przed Urzędem Patentowym postępowaniu zgłaszający przedłożył następujące dowody:

• postanowienie Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie rejestracji czasopisma w formie portalu internetowego "[...] " - zarządzenie o wpisaniu go do rejestru dzienników i czasopism;

• postanowienie Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie zmian w rejestrze dzienników i czasopism - wpisanie "[...] " jako tytuł ukazujący się w formie portalu internetowego infokonin.pl;

• badanie opinii publicznej przeprowadzone w dniach 3 i 4 grudnia 2016 r. przez Instytut Badań Inicjatyw Samorządowych w [...] i Stowarzyszenie dla [...] i Regionu. Badanie opinii publicznej przeprowadzone z udziałem 100 mieszkańców Konina, dało potwierdzenie, że nazwa infokonin.pl jest rozpoznawana przez 64 % respondentów ;

• kolorowe odbitki w ilości 6 sztuk przedstawiające oznaczenie infokonin.pl na materiałach reklamowych w przestrzeni miejskiej.

Zgłaszający wskazał, że powiązanie nazwy infokonin.pl z jego osobą potwierdzić także można u osób zarządzających nośnikami reklamowymi przedstawionymi jako dowody w postaci opisanych powyżej kolorowych odbitek.

W dniu [...] marca 2017 r. organ wydał decyzję o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy infokonin.pl, który uznał za opisowy. Jako podstawę prawną wskazano art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. oraz art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 p.w.p. Jak ustalił organ, pierwszy człon przedmiotowego znaku - "info" oznacza: "informacyjny"; kolejny - "Konin" wskazuje na związek z miastem Konin, natomiast skrót "pl" oznacza domenę internetową związaną z Rzeczpospolitą Polską.

Zgłaszający złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, że całkowicie błędnym jest twierdzenie, że oznaczeniu infokonin.pl nie można udzielić prawa ochronnego ze względu na brak pierwotnej zdolności odróżniającej i charakter ogólnoinformacyjny oznaczenia. Zdaniem zgłaszającego, człony użyte w zgłoszonym oznaczeniu łącznie tworzą konkretną fantazyjną nazwę komercyjną. W przekonaniu zgłaszającego, znak słowny infokonin.pl jest jednostkową i niepowtarzalną nazwą wskazującą konkretny produkt.

Zgłaszający podniósł również, że znak nabył wtórna zdolność odróżniającą. W tym zakresie powołał dowody przedłożone w piśmie z dnia 15 grudnia 2016 r. Wskazując przy tym, że nie jest możliwe przedstawienie dowodu z badania opinii publicznej sprzed daty zgłoszenia wniosku o udzielenie prawa ochronnego dla przedmiotowego znaku towarowego, gdyż nie było wiadomo, że przeprowadzenie takiego badania będzie potrzebne.

Zgłaszający wskazał także, że postępowanie w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego toczy się już ponad dwa lata, a zgłaszający wielokrotnie zwracał się do organu o pomoc w prawidłowym przebiegu zgłoszenia.

Urząd Patentowy RP w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy wydał zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu przywołał art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Wskazał, że dostateczne znamiona odróżniające należy zawsze odnosić do towarów i/lub usług, do oznaczania których znak jest przeznaczony, a oceny charakteru odróżniającego dokonywać biorąc pod uwagę przypuszczalne oczekiwania przeciętnego konsumenta właściwie poinformowanego, dostatecznie uważnego i rozsądnego.

Następnie zauważył, że w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy wyrażenie infokonin.pl posiada dostateczne znamiona odróżniające w stosunku do oferowanych usług.

Do właściwego kręgu odbiorców organ zaliczył ogół społeczeństwa korzystający z Internetu w celu dostępu i wymiany informacji, a poziom uwagi tak określonego odbiorcy ocenił jako przeciętny. Zdefiniowany w ww. sposób odbiorca - zdaniem organu - natychmiast zrozumie informację zawartą w przedmiotowym słownym znaku towarowym infokonin.pl, jako informację o mieście Konin. Takie wnioskowanie - zdaniem organu - należy wywieść z analizy poszczególnych części znaku: człon "info" stanowi zwykle pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: informacyjny (źródło: sjp.pwn.pl); słowo - "Konin" oznacza miasto w województwie wielkopolskim, natomiast skrót "pl" oznacza krajową domenę internetową związaną z Rzeczpospolitą Polską. Rozpatrując przedmiotowe oznaczenia całościowo organ wskazał, że oznaczenie infokonin.pl zostanie zatem zrozumiane jako informacja o mieście Konin, a skrót pl, będzie wskazywał na internetowy charakter usług, świadczenie ich przez Internet. Dlatego w kontekście usług, dla których zgłoszono przedmiotowe oznaczenie, będzie ono wskazywać na portal internetowy zawierający treści informacyjne dotyczące miasta Konin.

Zatem analizowane określenie rozumiane będzie przez przeciętnego odbiorcę jako informacja o rodzaju i przeznaczeniu usług, a nie będzie odbierane jako oznaczenie fantazyjne, wskazujące na komercyjne źródło pochodzenia usług. Organ nie zgodził się ze zgłaszającym, że opisowość poszczególnych członów nie przesądza o braku zdolności odróżniającej ze względu na to, że użycie ich łącznie tworzy konkretną, fantazyjną nazwę komercyjną. W ocenie organu połączenie dwóch opisowych słów, tj.: info oraz Konin, nie przesądza o nadaniu im zdolności odróżniającej, nie sprawi, że odbiorcy nie zrozumieją dwóch zawartych wewnątrz słów, jako informacji o [...]. O nadaniu fantazyjności przedmiotowemu oznaczeniu nie może świadczyć też fakt dołączenia członu – ".pl", który wskazuje na sposób świadczenia usług (tj. przez Internet). Nie ulega też wątpliwości, że w normalnych warunkach obrotu odbiorcy są przyzwyczajeni do występowania takich połączeń wyrazów zakończonych nazwą krajowej domeny, co podyktowane jest koniecznością zapisu domeny w jednym ciągu.

Organ podkreślił, że udzielenie prawa ochronnego na nazwy domenowe w charakterze znaku towarowego, mogłoby prowadzić do zmonopolizowania przez jednego przedsiębiorcę nazw, które powinny być dostępne w domenie publicznej. Określenia: ".pl", "www" czy ".com" nie będą w stanie nadać charakteru odróżniającego takim oznaczeniom w sposób wystarczający do identyfikacji z konkretnym przedsiębiorcą.

W kontekście usług z klasy 38, tj.: zapewnianie użytkownikom dostępu do portali w Internecie, usługi telekomunikacyjne świadczone za pośrednictwem platform i portali internetowych; usługi związane z portalami telekomunikacyjnym, Urząd Patentowy RP stanął na stanowisku, że przedmiotowe oznaczenie przekazuje informacje na temat przedmiotu ww. usług, jak również sposobu ich świadczenia (internetowo), do oznaczania których zostało przeznaczone.

Organ wskazał, że ze względu na publiczny interes leżący u podstaw art. 129 p.w.p., wszystkie przedsiębiorstwa muszą mieć możliwość swobodnego używania takich oznaczeń i wskazówek do opisywania wszelkich właściwości swoich własnych usług bez względu na to, jakie mogą mieć znaczenie handlowe.

Ponadto, za opisowością przedmiotowego zgłoszenia przemawia fakt, że znak składa się wyłącznie z elementu słownego infokonin.pl, pozbawione jest jakichkolwiek dodatkowych elementów, np. słownych lub graficznych, które pozwalałyby potencjalnym nabywcom identyfikować towar ze względu na źródło pochodzenia usług.

W związku z powyższym, zdaniem organu, przedmiotowe oznaczenia będzie postrzegane przez konsumenta wyłącznie jako wskazówka dotycząca samych usług, a nie jako wskazówka pochodzenia umożliwiająca odróżnienie usług jednego przedsiębiorstwa od towarów i usług innych przedsiębiorstw, co stanowi podstawową funkcję znaku towarowego.

Następnie organ zbadał, czy oznaczenie nie nabyło wtórnej zdolności odróżniającej w następstwie jego używania. W tym zakresie organ przywołał art. 129 p.w.p. i art. 130 p.w.p. i odniósł się do dowodów przestawionych przez zgłaszającego na ww. okoliczność w piśmie z dnia 15 grudnia 2016 r.

Rozpatrując dowód w postaci postanowienia Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie rejestracji czasopisma w formie portalu internetowego "[...] " oraz postanowienie Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie zmian w rejestrze dzienników i czasopism - wpisanie "[...] " jako tytuł ukazujący się w formie portalu internetowego infokonin.pl - Urząd podkreślił, że rejestracja oznaczenia jako tytułu prasowego nie skutkuje automatycznie jego rejestracją w charakterze znaku towarowego.

Wskazał, że Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał w swoim orzecznictwie, że postępowanie rejestracyjne tytułu prasowego ma charakter formalny i nie przesądza o prawie do tego tytułu ani jego źródła, oraz że sądy administracyjne również kilkakrotnie odnosiły się do problematyki ochrony tytułu prasowego jako znaku towarowego. Oczywiste jest zatem, że tytuł prasowy może pełnić rolę znaku towarowego, ale uzyskanie prawa ochronnego na takie oznaczenie, jest możliwe tylko w sytuacji, gdy spełnione są przesłanki rejestracyjne wskazane w ustawie p.w.p. Dlatego sam fakt rejestracji nazwy jako tytułu prasowego nie będzie przesądzał o automatycznej rejestracji go jako znaku towarowego.

Uwzględniając powyższe organ uznał, że przedłożone postanowienia nie stanowią dowodu na wtórną zdolność odróżniającą znaku towarowego. Zwrócono uwagę, że fakt rejestracji oznaczenia jako tytułu prasowego jest bez znaczenia w postępowaniu o udzielenie prawa ochronnego, albowiem inne są przestanki rejestracji danego oznaczenia jako tytułu prasowego, a inne jako znaku towarowego. Tytuł prasowy, w przeciwieństwie do znaku towarowego, nie musi posiadać dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu prawa własności przemysłowej, lecz jedynie różnić się od tytułów prasowych istniejących już na rynku wydawniczym

Odnośnie badania opinii publicznej przez Instytut Badań Inicjatyw Samorządowych w [...] i Stowarzyszenie dla [...] i Regionu z udziałem 100 mieszkańców [...] organ wskazał zaś, że z przedłożonego dokumentu wynika, że respondentom zadano pytanie: "Czy znasz lub kojarzysz nazwę infokonin.pl", na które to 64 % respondentów odpowiedziało TAK, a 36 odpowiedziało NIE. Zdaniem Urzędu Patentowego przy tak postawionym pytaniu ww. badanie nie stanowi dowodu, czy przedmiotowy znak towarowy jest kojarzony z osobą zgłaszającego. Sama rozpoznawalność znaku przez konsumentów nie przesądza bowiem o asocjacji z konkretnym przedsiębiorcą, nie wiadomo więc czy respondenci potrafiliby określić źródło pochodzenia usług sygnowanych przedmiotowym znakiem towarowym. Organ podniósł przy tym, że przedstawione badanie pochodzi z dnia 3 i 4 grudnia 2016 r., a zatem już po dacie zgłoszenia, co stanowi istotną wadę takiego dowodu. Oddzielną kwestią jest również reprezentatywność badania względem stu mieszkańców [...], podczas gdy prawo ochronne jest skuteczne na terenie całego kraju. Mając powyższe na uwadze taki dowód nie jest wystarczający, by wykazać, że przed datą zgłoszenia znak ten nabrał, w następstwie jego używania, charakteru odróżniającego w przeciętnych warunkach obrotu.

Odnośnie natomiast argumentu zgłaszającego, że nie może przedstawić dowodu z badania opinii publicznej datowanej na okres przed zgłoszeniem znaku, gdyż wtedy nie było wiadomo, że takie badanie będzie konieczne Urząd wskazał, że osoba, która ubiega się o udzielenie prawa ochronnego na oznaczenie pozbawione pierwotnej zdolności odróżniającej, musi się liczyć z koniecznością udowodnienia wtórnej zdolności odróżniającej nabytej przez oznaczenie.

Urząd zauważył przy tym, że w przedmiotowej sprawie postępowanie prowadzone było zgodnie z przepisami, a zgłaszający uzyskał informację od organu, jakiego rodzaju dowody mogą mieć znaczenie dla wykazania wtórnej zdolności odróżniającej (pismo organu z dnia 18 listopada 2016 r., str. 2).

Odnosząc się do dowodu z sześciu fotografii przedłożonych do akt sprawy organ wskazał, że wszystkie prezentują odmienny od zgłoszonego znak towarowy, przede wszystkim jest to znak słowno-graficzny, w którym występują kolory pomarańczowy, biały, granatowy, występują też dodatkowe elementy słowne. Inna jest też kompozycja znaku, tj. słowo info jest wyraźnie wyróżnione i oddzielone od reszty znaku, zawiera również charakterystyczną pomarańczową kropkę. Na przedstawionych zdjęciach uwidoczniono wspomniane oznaczenie na słupach reklamowych, autobusie PKS oraz ogrodzeniu. Na każdym ze zdjęć zaprezentowano jednak oznaczenie wyraźnie inne koncepcyjnie i wizualnie od formy, w której zgłoszono przedmiotowy znak towarowy, to jest od znaku słownego. Z przedłożonych zdjęć nie wynika jednak data, w jakiej je wykonano, co uniemożliwia ustalenie czy ten dowód wskazuje na czas przed datą zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego. Dlatego również i ten dowód - zdaniem organu - nie przesądza o nabraniu przez przedmiotowe oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej.

Zgłaszający wskazał też cztery osoby zarządzające materiałami reklamowymi prezentowanymi na zdjęciach, które - jak twierdzi zgłaszający - mogłyby potwierdzić związek nazwy infokonin.pl z osobą zgłaszającego. W tym kontekście organ wskazał, że ciężar udowodnienia wtórnej zdolności spoczywa na zgłaszającym, przez co należy rozumieć to, że to wnioskodawca, czyli zgłaszający, powinien dostarczyć organowi materiały potwierdzające fakt długoletniego i intensywnego używania znaku, wskazując w nich czas (przed dokonaniem zgłoszenia) oraz rozpoznawalność oznaczenia w ujęciu procentowym.

Organ nie dopatrzył się potrzeby przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność związku pomiędzy zgłaszającym a oznaczeniem infokonin.pl. z uwagi na to, że taka okoliczność nie miałby znaczenia dla sprawy w rozumieniu art. 78 § 1 k.p.a., bowiem udowodnienie związku znaku z osobą zgłaszającą przez cztery wskazane przez niego osoby nie może przesądzić o nabyciu wtórnej zdolności odróżniającej w rozumieniu art. 130 p.w.p.

W konsekwencji organ stwierdził, że z analizy przedłożony dowodów wynika, że sporny znak towarowy nie posiadał na dzień złożenia wniosku o udzielenie prawa ochronnego, tj. na dzień 16 lutego 2015 r., wtórnej zdolności odróżniającej względem usług, dla których oznaczenia został zgłoszony.

Na podstawie przedłożonych materiałów dowodowych Urząd stwierdził, że przedstawione materiały wskazują jedynie na obecność produktu na rynku, a nie na uzyskanie charakteru odróżniającego w następstwie długotrwałego używania w charakterze znaku towarowego. Samo używanie określonego znaku przez przedsiębiorcę nie wystarczy, by znak nabył wtórną zdolność odróżniania. Istotny jest fakt, czy dany znak jest zdolny do odróżniania konkretnych, zgłoszonych usług w obrocie, na podstawie ich pochodzenia od określonego przedsiębiorcy.

Na zarzut zgłaszającego, że nigdy nikt z UP RP nie wspomniał, że sama chęć udzielenia prawa ochronnego na oznaczenie infokonin.pl może być niewystarczająca, organ powołał się na pismo z dnia 18 listopada 2016 r., w którym zgłaszający został poinformowany o przeszkodzie w udzieleniu prawa ochronnego na przedmiotowe oznaczenie zgodnie z art. 145 ust 2 p.w.p. Wskazał także, że nie jest możliwe "dołączenie grafiki" do znaku po jego zgłoszeniu. Zgodnie bowiem z art. 140 ust 1 p.w.p. nie można wprowadzić zmian prowadzących do zmiany istoty znaku, a wprowadzenie do znaku słownego grafiki bez wątpienia stanowiłoby zmianę istoty znaku.

W skardze zakwestionowano ww. decyzję i wniesiono o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podtrzymano dotychczasową argumentację.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. z 2017 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a." ).

Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kwestionowane rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego RP jest prawidłowe i nie narusza obowiązującego prawa.

Wskazać należy, że znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżniania towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa (art. 120 p.w.p.).

Zgodnie z dyspozycją art. 129 ust. 1 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie udziela się praw ochronnych na znak, który nie ma dostatecznych znamion odróżniających (znaki niedystynktywne) oraz składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (znaki opisowe).

Znaki niedystynktywne to oznaczenia nienadające się do odróżniania towarów lub usług, bowiem nie posiadają na tyle charakterystycznych cech strukturalnych, które umożliwiłyby identyfikację towarów nimi oznaczonych w obrocie. Odróżniający charakter znaku towarowego oznacza, że znak towarowy pozwala na określenie towaru, dla którego wniesiono o rejestrację, jako pochodzącego z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw (zob. wyroki ETS: z 29 kwietnia 2004 r., sprawy połączone C-473/01 P i C-474/01 P, Procter & Gamble v. OHIM, Zb.Orz. 2004; z 21 października 2004 r., C- 64/02 P, OHIM v. Erpo Möbelwerk, Zb.Orz. 2004).

Kwestię posiadania bądź nieposiadania przez znak dostatecznych znamion odróżniających nie rozpatruje się in abstracto lecz in concreto, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Należy więc odnosić rozpatrywany znak do konkretnych towarów i usług.

Niewątpliwie, domena czy cały adres internetowy może być znakiem towarowym, o ile posiada zdolność odróżniającą wymaganą dla znaków towarowych.

Dokonując oceny ustawowych warunków wymaganych dla udzielenia prawa ochronnego Urząd Patentowy ocenił zdolność do odróżniania zgłoszonych usług poszczególnych elementów zgłoszonego znaku, by w konkluzji stwierdzić, iż cały znak nie posiada dostatecznych znamion odróżniających.

Zdaniem Sądu organ trafnie w ww. zakresie ocenił, że pierwszy człon przedmiotowego znaku - "info" oznacza: "informacyjny"; kolejny - "Konin" wskazuje na związek z miastem Konin, natomiast skrót ".pl" oznacza domenę internetową związaną z Rzeczpospolitą Polską. Tak więc powstałe w wyniku połączenia tych nazw określenie "infokonin.pl." w oczywisty sposób zbudowane zostało w oparciu o elementy opisowe, a w odbiorze wiąże się z usługami dotyczącymi dostępu do informacji o mieście Konin oferowanymi w Internecie, i - w konsekwencji - nie nadaje się do odróżniania usług skarżącego od usług tego samego rodzaju oferowanych przez innych przedsiębiorców działających w tej samej, co skarżący branży.

Przechodząc z kolei do prawidłowości oceny przez Urząd Patentowy RP wtórnej zdolności odróżniającej przedmiotowego oznaczenia na wstępie wskazać należy, że nabycie wtórnej zdolności odróżniającej jest konsekwencją rzeczywistego i konsekwentnego używania przez przedsiębiorcę danego oznaczenia w postaci zgłoszonej do ochrony. Zgodnie bowiem z art. 130 p.w.p. odmowa udzielenia prawa ochronnego nie może nastąpić w szczególności, jeżeli przed datą zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP znak ten nabrał, w następstwie jego używania, charakteru odróżniającego w przeciętnych warunkach obrotu. Najogólniej rzecz ujmując, znak towarowy nabywa wtórną zdolność odróżniania, jeżeli skutkiem długotrwałego używania następuje efekt w postaci powstania u odbiorcy skojarzeń oznaczenia z konkretnym przedsiębiorcą, a znak wystarczająco odróżnia oznaczony nim towar od towarów wprowadzanych do obrotu przez innych przedsiębiorców.

Sporne oznaczenie, poza elementami opisowymi, nie posiada jednak innych elementów, który nie kojarzyłyby się przeciętnemu odbiorcy z informacją o mieście Konin dostępną poprzez Internet. Tymczasem wszystkie symbole (znaki) używane w obrocie, jako opisowe, aby nabrać mocy odróżniającej muszą mieć taki wyraz, aby w świadomości zbiorowej odbiorców produktu wykształciło się jednoznaczne skojarzenie między danym oznaczeniem a towarem, wyróżniające go pod względem pochodzenia. Używanie oznaczenia ma bowiem umożliwiać utrwalenie więzi pomiędzy nim a towarem. Jak już była mowa oznaczenie nabywa zdolność odróżniającą, gdy jest w stanie identyfikować towar jako pochodzący od konkretnego przedsiębiorcy.

Zaznaczyć należy, że wtórna zdolność odróżniająca jest faktem podlegającym ocenie na podstawie dowodów. Ciężar faktu nabycia wtórnej zdolności odróżniającej spoczywa na zgłaszającym, który musi przedstawić dowody w ww. zakresie.

Oceny, czy znak nabył wtórną zdolność odróżniającą, należy dokonywać przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności, w jakich znak ten był używany w obrocie. Do takich okoliczności zalicza się czas używania znaku, jego udział w rynku, sposób i intensywność jego używania oraz przy uwzględnieniu wszystkich danych wskazujących, że określona grupa odbiorców przypisze określonemu przedsiębiorcy towar oznaczony tym znakiem. Konieczna jest przy tym ocena, czy oznaczenie używane było w charakterze znaku towarowego, a więc w taki sposób, który umożliwia w oczach przeciętnego odbiorcy towarów odróżnienie danego towaru od towarów innych przedsiębiorców.

Przyjmując powyższy punkt widzenia nie ma podstaw do podważenia stanowiska organu, że przedstawiony przez skarżącego materiał dowodowy jest niewystarczający do ustalenia nabycia przez sporny znak towarowy słowny wtórnej zdolności odróżniającej. Przede wszystkim wśród materiału dowodowego nie można dopatrzeć się bezpośredniego dowodu rozpoznawalności znaku wśród relewantnego kręgu odbiorców, chociażby w postaci miarodajnego badania opinii publicznej. Z przedłożonego dowodu w tym zakresie nie wynika bowiem, żeby znaczna część odbiorców identyfikowała usługi oznaczone spornym znakiem jako pochodzące z konkretnego komercyjnego źródła, a więc iż pełni ono konstytutywną funkcję znaku towarowego - umożliwienie odróżnienia usług jednego przedsiębiorcy, od towarów i usług jego konkurentów - innych przedsiębiorców. Materiał dowodowy wskazuje jedynie na kojarzenie przez respondentów nazwy infokonin.pl., a to za mało w kontekście tego co powiedziono powyżej o zasadach wykazywanie wtórnej zdolności odróżniającej. Oceny tej nie mógłby zmienić dowód z zeznań czterech świadków - kontrahentów skarżącego, że łączą oni zgłoszone oznaczenie z jego osobą.

Jeszcze raz podkreślić należy, że dla uzyskania przez oznaczenie wtórnej zdolności odróżniającej, konieczne jest przedstawienie dokumentów na okoliczność, że zainteresowany krąg odbiorców postrzega towar oznaczony tym tylko znakiem, z pominięciem wszelkich innych znaków, które również mogą być obecne, jako pochodzący z określonego przedsiębiorstwa. Takich dowodów w niniejszej sprawie nie przedstawiono. O nabyciu wtórnej zdolności nie świadczy sam fakt prowadzenia przez skarżącego portalu internetowego. Okoliczność ta nie wyjaśnia bowiem, czy i jaka część odbiorców identyfikuje towary i usługi oznaczone znakiem jako pochodzące od skarżącego, w sposób wyłączający ewentualne asocjacje z innymi przedsiębiorcami, konkurentami skarżącego.

Reasumując uznać należy, że organ w przedmiotowej sprawie dokonał należytej analizy całości materiału dowodowego, w tym przedłożonego przez skarżącego, dochodząc do zasadnej konkluzji, iż przyznanie wyłączności na oznaczenie "infokonin.pl" naruszyłoby przepis art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 p.w.p., a także doprowadziłoby do zaburzeń w obrocie gospodarczym z przyczyn uzasadnionych w zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję administracyjną uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy.

Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy RP był obowiązany m. in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów praworządnego Państwa (art. 8 k.p.a.). Zdaniem Sądu, organ uwzględnił powyższą zasadę, wypełnił obowiązek wyjaśnienia okoliczności sprawy, ustosunkował się do żądań i twierdzeń strony skarżącej oraz uwzględnił w decyzji zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony - dając prymat temu pierwszemu. Organ administracji był ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych przez ustawodawcę w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Według Sądu, z powyższych obowiązków organ się wywiązał, prawidłowo ustalając stan faktyczny, oceniając wszechstronnie zebrany materiał dowodowy oraz argumenty i zarzuty strony skarżącej i w konsekwencji - prawidłowo stosując właściwą normę prawa materialnego zawartą w art. 129 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Z tej przyczyny należy stwierdzić, że w zaskarżonej decyzji administracyjnej oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, których Urząd Patentowy RP dopuściłby się w toku postępowania administracyjnego, a które to uchybienia uniemożliwiłyby Sądowi dokonanie prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenie się co do legalności (zasadności) podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że również uzasadnienie obu wspomnianych decyzji administracyjnych spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., gdyż w owych decyzjach Urząd Patentowy RP wyraźnie wskazał, dlaczego odmówił udzielenia prawa ochronne na słowny znak towarowy infokonin.pl a Sąd tę ocenę w całości podzielił.

Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.