Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1359/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 4, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 28
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na obwieszczenie Wójta Gminy P. z dnia [...] czerwca 2011 r. o wyłożeniu do publicznego wglądu projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący w dniu 10 sierpnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na obwieszczenie Wójta Gminy P. z dnia [...] czerwca 2011 r. o wyłożeniu do publicznego wglądu projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy P..

W uzasadnieniu skargi Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego obwieszczenia wskazując, że wydane zostało z naruszeniem art. 17 pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.),dalej jako "upzp", który uchylony został przez art. 1 pkt 5 lit. f ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 130, poz. 871). Tym samym Wójt Gminy nie miał podstaw do wydania obwieszczenia. Naruszenie to ma zaś istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż obwieszczenie wyznacza nieprawidłowo termin na zgłoszenie uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a przez to może pozbawiać skarżącego możliwości odniesienia się do treści tych uwag.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarżący za podstawę skargi wskazuje art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Zgodnie z brzmieniem wskazanego przepisu sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 art. 3 § 2 ppsa akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Biorąc pod uwagę postanowienia art. 3 § 2 pkt 4 ppsa w zw. z pkt 1-3 tegoż przepisu oraz postanowieniami art. 1 ppsa należy przyjąć, że przedmiot skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa określają następujące elementy:

- akt lub czynność nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-3 ppsa,

- akt lub czynność muszą mieć charakter zewnętrzny - muszą być skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność,

- akt lub czynność muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu,

- akt lub czynność musi mieć charakter publicznoprawny,

- akt lub czynność musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - co oznacza, iż musi on bezpośrednio kreować prawa lub obowiązki lub zmieniać sytuację prawną (z przepisu musi wynikać konkretne następstwo aktu lub czynności) albo faktyczną (np. przysporzenie materialne – wypłata kwoty pieniężnej itp.).

Skarżona w niniejszej sprawie czynność wyłożenia do publicznego wglądu projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy P. nie jest skierowanym do indywidualnego podmiotu aktem lub czynnością bezpośrednio kreującym prawa lub obowiązki, zatem nie może być uznana za akt lub czynność podlegającą kontroli Sądu.

Pamiętać bowiem należy, że skarżący domaga się kontroli legalności czynności podjętej w toku procedury zmierzającej do uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla dwóch wsi w Gminie P.. Jako, że jest to kolejny etap procedury sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (art. 17 upzp), zatem czynność ta nie ma przymiotu samodzielnego rozstrzygnięcia, oderwanego od postępowania planistycznego, lecz wyłącznie poprzedza uchwalenie aktów prawa miejscowego. Skoro czynność ta nie kreuje odrębnego materialnoprawnego uprawnienia lub obowiązku skarżącego, to nie przysługuje na tę czynność skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. akt II GSK 209/07, ONSAiWSA 2008/5/81).

Zauważyć należy, że po wejściu w życie upzp, która zastąpiła ustawę o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) nastąpiło uproszczenie i zracjonalizowanie procedury planistycznej. Intencją ustawodawcy było usprawnienie procesu planistycznego i wyeliminowanie możliwości skarżenia poszczególnych rozstrzygnięć wydawanych na różnych etapach procesu planowania przestrzennego. Ustawodawca wyeliminował możliwości skarżenia poszczególnych rozstrzygnięć organów administracji w procesie planowania przestrzennego, co nie zamyka drogi do ewentualnego kwestionowania zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego po jego uchwaleniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 2254/10, ogólnodostępne w CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podstawę ku temu stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 tj. ze zm.), który to przepis daje prawną możliwość poddania kontroli sądowej ewentualnego naruszenia procedury uchwalania miejscowego planu, przy czym należy mieć na uwadze, iż możliwość ta istnieje dopiero po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd administracyjny kontrolując taką uchwałę, w przypadku stwierdzenia naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotnego naruszenia trybu jego sporządzania, a także naruszenia właściwości organów w tym zakresie zobowiązany jest do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub części (art. 28 upzp).

W oparciu o powyższe stwierdzić należy, iż niedopuszczalna jest skarga na czynność podjętą na etapie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (obwieszczenie o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu aktu). Jak wskazano upzp nie przewiduje możliwości skarżenia do sądu administracyjnego czynności organu planistycznego z etapów poprzedzających uchwalenie planu.

Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być wyłącznie kończąca proces planistyczny uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skoro więc, zaskarżono czynność niepodlegającą kontroli sądowoadministracyjnej, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ppsa skargę odrzucił, czemu dał wyraz w sentencji orzeczenia.