Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 897/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na Rady Miejskiej w C. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy postanawia odrzucić skargę. /-/M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 września 2006r. nadanym w urzędzie pocztowym dnia 29 września 2006r. (data stempla pocztowego k. 22 akt) A.G. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...], Nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej C..

Pismem z dnia 5 października 2006r. zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 1 października 2006r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy skorzystał ze środków przewidzianych w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r.

( Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591) o samorządzie gminnym tzn. czy wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli tak to do wskazania kiedy to nastąpiło i jaka była odpowiedź organu, w terminie 7 dni od otrzymania pisma, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie , w zakreślonym terminie, skarżący wyjaśnił, że Rada Miejska w C. w dniu [...] września 2006r. otrzymało pismo - treść skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. w celu zajęcia stanowiska, w której przedstawiono uchybienia prawne oraz zarzuty naruszenia ustawy z dnia przepisów prawa materialnego – art.4 ust.2 pkt 7 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( Dz. U. Nr 132, poz. 662 ze zm. ) w związku z art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591), przy podejmowaniu uchwały z dnia [...] Nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej C. Ponadto wskazał, że Rada Miejska w C. nie podjęła żadnych działań zmierzających do uchylenia zaskarżonej uchwały, ponieważ nie znalazła podstaw prawnych do jej zmiany .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do regulacji art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminny w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Takiego wezwania , o którym mowa w art. 101 cytowanej ustawy, w przedmiotowej sprawie , nie może zastąpić skarga na uchwałę z dnia [...], Nr [...]w sprawie regulaminu utrzymania czystości na terenie Gminy Miejskiej C. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. za Pośrednictwem Rady Miejskiej w C., albowiem instytucja wezwania , podobnie jak wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ), są surogatami środków odwoławczych, o jakich mowa w art. 52 § 1 i 2 powołanej ustawy i nie ma podstaw by traktować je inaczej niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurdykcyjnym. Tak, więc uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia , a następnie odmowa weryfikacji uchwały bądź milczenie organu stanowi podstawę do podejmowania przez przedmiot wzywający działań realizujących prawo do wniesienia skargi do sądu.

W tej sytuacji należało uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Wobec tego Sad, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) , orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/M. Kwiecińska