Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 411/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 40, art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R. G. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza Policji ze służby postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. D.T.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. G. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza Policji ze służby.

W dniu 9 grudnia 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek R. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W treści wniosku skarżący szczegółowo opisał utrudnienia w kontakcie ze swoim pełnomocnikiem – adw. W. G. Wyjaśnił, że dopiero z rozmowy telefonicznej odbytej w dniu 2 grudnia 2010 r. z pracownikiem Sądu dowiedział się, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 września 2010r. nie został przez pełnomocnika złożony. Do wniosku R. G. załączył wypowiedzenie pełnomocnictwa dla adw. W. G. z dnia 9 grudnia 2010 r. oraz wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd na wniosek strony, złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi zatem wykazać, iż dołożyła szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Literatura i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza m.in. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Przywrócenie terminu uchybionej czynności nie jest, więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Zgodnie z treścią przepisu art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny. Pełnomocnictwo do występowania przed Sądem stosownie do przepisu art. 96 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 40 p.p.s.a., opiera się natomiast na oświadczeniu reprezentowanego umocowującym pełnomocnika do wykonywania przed tym Sądem czynności związanych ze skargą na dane orzeczenie w imieniu i na rzecz reprezentowanego. Dokonanie lub niedokonanie czynności przez ustanowionego pełnomocnika strony, należy uznać jako działanie (bądź zaniechanie) samej strony. W przypadku zatem, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, to warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy pełnomocnika.

W świetle okoliczności sprawy oraz wyjaśnień skarżącego powoływanych na poparcie wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, uznać należy, iż nie wykazano braku winy ustanowionego w sprawie pełnomocnika procesowego w uchybieniu terminu do przedmiotowej czynności sądowej. W ocenie Sądu nie istniały żadne obiektywne przeszkody do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie wyroku w ustawowym terminie, który upłynął bezskutecznie 23 września 2010 r., a niepodjęcie czynności w sprawie było następstwem braku działania profesjonalnego pełnomocnika procesowego, który najwyraźniej uznał, iż nie ma podstaw do zaskarżenia wydanego w sprawie wyroku.

Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy strona skarżąca nie mogła dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.

Skarżący w postępowaniu sądowoadministracyjnym był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata (k. 14 akt sądowych). Powierzając prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi strona winna liczyć się z tym, iż wszelkie jego działania, jak również jego zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec mocodawcy. Dlatego też zaniechanie dokonania czynności przez pełnomocnika strony musi być traktowane jako zachowanie samej strony. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzeczniczą niedochowanie przez radcę prawnego lub adwokata ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mocodawcy, powoduje, iż mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt I FZ 421/07; postanowienie NSA z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 737/09; postanowienie NSA z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II OZ 800/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II OZ 911/09). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99).

Oczywista nierzetelność pełnomocnika może stanowić podstawę do dochodzenia powstałej z tego tytułu szkody na gruncie odpowiedzialności kontraktowej przez sądem cywilnym, ale nie spełnia kryterium braku winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 18 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1041/04, Palestra 2005, nr 9-10, poz. 199). Skoro zatem za zaniechania pełnomocnika w dokonaniu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona, to okoliczności podnoszone przez R. G., że ustanowiony przez niego pełnomocnik unikał z nim kontaktu i zaniedbał złożenia w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, nie mogą stanowić o braku winy skarżącego. Strona nie wykazała natomiast, że istniały obiektywne przeszkody do zgłoszenia przez pełnomocnika wniosku o uzasadnienie wyroku w ustawowym terminie.

W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

D.T.