Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 539/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 141 § 2, art. 142 § 2, art. 177 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. W., P. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 936/18 w sprawie ze skarg M. W., P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę kasacyjną M. W.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 936/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi M. W. i P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry.

W dniu 10 grudnia 2018 r., P. P. wniósł o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.

Wyrok wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 21 stycznia 2019 r.

W dniu 20 stycznia 2019 r. M. W. i P. P. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1320 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę kasacyjną może wnieść strona po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek (art. 142 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że możliwość wniesienia skargi kasacyjnej uzależniona jest od spełnienia przez każdą ze stron warunku wstępnego, jakim jest złożenie przez tę stronę w terminie siedmiodniowym wniosku o doręczenie jej wyroku z uzasadnieniem.

W niniejszej sprawie - jak wynika z akt - wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oraz o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem wniósł wyłącznie P. P. (k. 48 akt WSA). Wniosku takiego nie złożyła natomiast M. W., a w konsekwencji odpis wyroku wraz z uzasadnieniem nie został jej doręczony. Z uwagi zatem na powyższe regulacje oraz treść art. 177 § 1 p.p.s.a. - zgodnie z którym, skargę kasacyjną wnosi się terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem - termin do zaskarżenia orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego otworzył się jedynie dla P. P. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie bowiem oddzielnie dla każdej ze stron. Trzeba wyjaśnić, że zgodnie z art. 51 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Współuczestnictwo, o jakim mowa w tym przepisie oznacza, że w postępowaniu stroną skarżącą jest kilka podmiotów, ale zachowują one swoją legitymację strony. Jakkolwiek pisma wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlegają jednej opłacie (art. 214 § 2 p.p.s.a.), to nie pozbawia to każdego ze skarżących samodzielnej pozycji procesowej (tak: NSA w postanowieniu z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt II FZ 792/18).

Skoro zatem skarżąca M. W. nie otrzymała odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem - z uwagi na brak stosownego wniosku w tym zakresie - nie mogła złożyć skutecznie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji.

Wniesiony przez nią środek odwoławczy należało zatem odrzucić, jako niedopuszczalny. Stanowisko to znajduje poparcie w utrwalonym orzecznictwie NSA (por. postanowienia NSA z dnia: 4 września 2008 r. II OZ 871/08, 21 września 2010r. II FZ 452/10, 21 marca 2012 r. I OZ 183/18, 14 lutego 2014r. I FZ 30/13).

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 p.p.s.a.