Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 560/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 30 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, p.o. Sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 560/04

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. uznał przedłożone zgłoszenie celne artykułów budowlanych z tworzyw sztucznych dokonane przez A Spółkę z o.o. w W. w części dotyczącej klasyfikacji towaru za nieprawidłowe i zmienił klasyfikację według taryfy celnej z kodu 3925 90 800 na kod 3916 20 100.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że przedmiotem importu były okładziny ścienne z PCV do użytku zewnętrznego wraz z profilowanymi elementami uzupełniającymi, przedstawione do odprawy celnej w postaci sześciometrowych odcinków , o niezmiennym przekroju i nie przycinanych na konkretny , indywidualny wymiar właściwy dla ostatecznego odbiorcy, albowiem dopiero w trakcie montażu następuje ostateczne docięcie poszczególnych elementów.

W ocenie organu celnego zastosowana przez stronę klasyfikacja towarowa jest niewłaściwa.

Zgodnie z treścią komentarza do pozycji 3916 ( tom V Wyjaśnień , załącznik do Dz. U. Nr 70 poz. 645 ) , pozycja ta obejmuje profile wykonane z tworzywa sztucznego przedstawione do odprawy celnej w postaci kilkumetrowych odcinków o niezmiennym przekroju, niepocięte na wymiar, będące produktem wyjściowym, np. do produkcji ram okiennych i drzwiowych lub stanowiące listwy boazeryjne, narożniki, listwy przysufitowe.

W ocenie organu, stosownie do powyższych wyjaśnień , pozycja do której należy taryfikować przedmiotowy towar to pozycja 3916 – obejmująca pojedyncze włókna, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1mm, pręty , pałeczki i kształtowniki profilowane obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej , z tworzywa sztucznego – z polichlorku winylu.

Przedmiotowy towar nie jest wprawdzie produktem wyjściowym do produkcji ram okiennych i drzwiowych , ale należy do grupy listew boazeryjnych, narożników itp. Fakt, że towary są o jednakowej długości oznacza, że zostały zaimportowane w takiej formie, w jakiej zostały wyprodukowane, a jednostką miary służącą do określenia wartości towaru jest metr bieżący, a nie sztuka wyrobu o określonej długości.

Wskazany przez A spółkę z o.o. w W. kod taryfy celnej 3925 dotyczy pozostałych artykułów budowlanych z tworzyw sztucznych gdzie indziej nie wymienionych ani nie wyłączonych i odnosi jedynie do artykułów wymienionych w uwadze 11 do działu 39 ( Taryfa Celna Tom I, Wyjaśnienia do Taryfy Celnej Tom II).

W odwołaniu od decyzji organu I instancji A spółka z o.o. w W. wnosiła o jej uchylenie w części dotyczącej klasyfikacji towarowej.

Wskazywała, że pozycja 3916 20 100 obejmuje profile , kształtki itp., które ze względu na ich stopień przetworzenia i parametry techniczne posiadają cechy umożliwiające ich różnorodne zastosowanie, a więc wprowadzane do obrotu jako pojedyncze wyroby.

Przedmiotowy wyrób objęty jest Aprobatą Techniczną ITB nr AT-15-3824/99, która definiuje okładzinę ścienną jako zestaw elementów o ściśle określonych właściwościach, wprowadzany do obrotu w komplecie. Budowa i właściwości techniczne poszczególnych elementów zestawu wykluczają możliwość ich innego zastosowania niż w zestawie zdefiniowanym przez AT. Tak zdefiniowany wyrób nie może być klasyfikowany do pozycji 3916 20 100 a powinien być klasyfikowany w pozycji 3925.

Strona podkreśliła, że skoro każda sztuka wyrobu posiada długość 6 m., nie ma żadnego znaczenia czy do określenia wartości wyrobu przyjmie się jego łączną długość, czy ilość sztuk. Ponadto ca. 90% elementów okładziny montowane jest ścianach budynków bez konieczności ich docinania na wymiar. Zwróciła także uwagę, że w klasyfikacji towarowej SWW i PKWiU przedmiotowy wyrób, ze względu na jego specyfikę, wydzielony został z grupowania 25.21.10 obejmującego włókna pojedyncze, pręty, kształtowniki profilowane itp. i zaliczony do grupowania obejmującego materiały budowlane z tworzyw sztucznych – wymieniając ten wyrób z nazwy jako grupowanie końcowe PKWiU 25.23.15 –50.10 – “Wyroby budowlane z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie sklasyfikowane ; wyposażenie i okucia budowlane przeznaczone do zainstalowania na stałe; okładziny ścienne zewnętrzne".

Strona powołała się także na opinię Instytutu Techniki Budowlanej w W. z dnia 3 lutego 2004 r., w której stwierdza się, że zestawy wyrobów do wykonywania okładzin ściennych z listew z polichlorku winylu, typu DS. objęte m.in. aprobatą techniczną ITB AT-15-3824/99 powinny być traktowane jako finalne wyroby budowlane. Ponadto poszczególne elementy okładzin typu DS nie mają cech pozwalających na ich traktowanie jako profili ogólnego przeznaczenia i znajdują one zastosowanie jedynie w zestawie stanowiącym okładzinę ścienną.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r - Ordynacja podatkowa, art. 13 § 5 , 85 § 1 oraz 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny ( tekst jednolity z 2001 r. DZ. U. Nr 75, poz. 802 ze zm. ) , § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej ( Dz. U. Nr 226, poz. 1885 ze zm. ) oraz Wyjaśnienia do Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. ( Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm. ).

W uzasadnieniu stwierdzono, że stan faktyczny sprawy jest niesporny. Przedmiotem zgłoszenia celnego była okładzina ścienna z PCV ( siding) o symbolach DS110, DS109, DS108, DS115, DS197, przedstawiona do odprawy celnej w postaci odcinków o długości 6 m, wytłaczana z tworzywa sztucznego PCV o niezmiennym przekroju i nie przycinana na konkretny wymiar. Okładzina ta nie posiadała nawierceń i nie była frezowana .

W ocenie organu odwoławczego, zgodnie z zasadami klasyfikacji taryfowej, w/w okładziny ścienne winny być zaliczone do kodu 3916 20 10 0 Taryfy Celnej. Klasyfikację towaru do tej pozycji Taryfy Celnej organ ustalił na podstawie reguły 1 i 6 ORINS.

Klasyfikacja do tej pozycji wynika z dosłownego brzmienia opisu kodu PCN zawartego w Taryfie Celnej i stwierdzenia , że przedmiotem importu były kształtowniki profilowane z tworzyw sztucznych, obrobione powierzchniowo ale nie obrobione inaczej.

Organ wskazał, że pozycja 3916 obejmuje również te produkty, które zostały pocięte na odcinki o długości przekraczającej maksymalny wymiar przekroju lub obrobione powierzchniowo ( polerowane, wykończone matowo) lecz nie poddane innej obróbce . Kształtowniki profilowane o powierzchni pokrytej klejem, używane do uszczelniania futryn okiennych , są również klasyfikowane w tej pozycji.

Z wyjaśnień do działu 39 Taryfy Celnej wynika, że pozycja ta obejmuje profile wykonane z tworzywa sztucznego, przedstawione do odprawy celnej w postaci kilkumetrowych odcinków o niezmiennym przekroju, nie pocięte na wymiar, będące produktem wyjściowym , np.: do produkcji ram okiennych i drzwiowych lub stanowiące listwy boazeryjne, narożniki, listwy przysufitowe.

Z pozycji 3916 wyłączone są produkty, które zostały poddane innej obróbce ( nawiercane, frezowane, połączone na skutek klejenia lub szycia) .

Ponieważ sprowadzone elementy sidingu nie są przycinane na konkretny wymiar do indywidualnego zastosowania , nie były nawiercane ani frezowane organ celny uznał , że należy je uznać za kształtowniki profilowane z tworzyw sztucznych , obrobione powierzchniowo i nie obrobione inaczej i zaklasyfikować do kodu 3916 20 10 0.

Jednocześnie organ odwoławczy podzielił ocenę organu I instancji, że deklarowana przez Stronę dla przedmiotowych okładzin pozycja 3925 Taryfy Celnej jest nieprawidłowa , gdyż dotyczy ona tylko wymienionych w niej artykułów, ale pod warunkiem, że nie są objęte żadnymi innymi pozycjami występującymi wcześniej. Dlatego fakt, że importowane okładziny są wykorzystywane w budownictwie nie ma znaczenia. Organ przeanalizował też szczegółowo treść uwagi 11 do działu 39 i stwierdził, że sprowadzany siding nie jest wyposażeniem ani okuciem takim jak gałki, klamki, haki, wieszaki na ręczniki, kontakty lub inne płytki ochronne. Odwołał się przy tym do znaczenia pojęć: “wyposażenie", “okucie" i “płytka" zawartych w Słowniku języka polskiego. W konkluzji rozważań w tym zakresie uznając, że uwaga 11 do pozycji 3925 obejmuje tylko takie płytki ochronne, które można uznać jednocześnie za okucie lub wyposażenie.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że organy celne zobowiązane są do stosowania klasyfikacji nomenklatury towarowej Taryfy Celnej , a nie klasyfikacji zawartej w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Zgodnie z art.,. 13 § 1 Kodeksu celnego, cło określa się na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych.

Ponadto powoływanie się na stanowisko urzędu Statystycznego nie może zmienić oceny zaskarżonej decyzji . Inny jest cel interpretacji statystycznych , a inny cel i zakres działania organów celnych.

W związku ze stwierdzeniem zawartym w złożonej opinii Instytutu, że przedmiotowy towar jest finalnym wyrobem budowlanym, organ zwrócił uwagę, iż nazewnictwo w branży budowlanej może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie może stanowić podstawy do orzekania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Dla potrzeb celnych podstawą prawną wydawanych decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego.

Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie okładziny nie były poddawane dodatkowo frezowaniu i nawiercaniu, co miało miejsce w innych sprawach rozpoznawanych przez NSA.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A spółka z o.o. w W. wnosiła o uchylenie decyzji organów obu instancji i umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie.

Strona skarżąca powtórzyła argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji uznając, że Wyjaśnienia do Taryfy Celnej w uwadze 11 ppkt ij) pozwalają zaliczyć do pozycji 3925 sprowadzone przez nią okładziny ścienne. Ppkt ten obejmuje właśnie wyposażenia i okucia przewidziane do stałego zainstalowania w/lub na drzwiach, oknach, klatkach schodowych, ścianach lub częściach budynku. Podniosła także , że wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług okładzina ścienna z PCV zaliczana jest do “Okładzin ściennych" – grupowanie PKWiU 25.23.15 – 50.10., które zostało powiązane z pozycją PCN 3925 90 100.

Strona zarzuciła, że klasyfikacja taryfowa towarów w polskiej taryfie celnej powinna być zgodna z międzynarodowymi zasadami klasyfikacji, a w przedmiotowej sprawie stanowisko organów celnych jest sprzeczne z tym stwierdzeniem, gdyż w dokumentach belgijskiej odprawy celnej dla przedmiotowego towaru zastosowano kod taryfy celnej 3925 90 80.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosił o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 17 listopada 2004 r. strony podtrzymały swoje stanowiska.

Członek zarządu A spółki z o.o. w W. oświadczył, że przedmiotowy towar Spółka A sprowadza od 10 lat i wcześniej przez organy celne towar ten był klasyfikowany do kodu 3925.

Przy piśmie z dnia 18 listopada 2004 r. strona skarżąca przysłała opis procesu technologicznego oraz fotokopie dokumentów odpraw celnych SAD sprzed 1998 r., gdzie wpisany jest kod towaru 3925 90 80.

Po zapoznaniu się ze złożonymi dokumentami Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że złożony opis procesu technologicznego potwierdza prawidłowość klasyfikacji spornego towaru do pozycji 3916. Bowiem jak wynika z tego dokumentu okładzina ścienna powstaje tylko w wyniku procesu ekstruzji ( czyli wytłaczania), a zatem podczas jednego procesu .

Fakt poddania później okładzin procesowi pocięcia nie wyklucza możliwości zataryfikowania tego produktu do pozycji 3916.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 liA 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to , że sąd administracyjny badając legalność zaskarżonej decyzji ocenia, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi :

1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

3/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest prawidłowość zaklasyfikowania sprowadzonego towaru do właściwego kodu taryfy celnej. Stan faktyczny sprawy jest niesporny. Przedmiotem przywozu przez stronę skarżącą była okładzina ścienna z listew z polichlorku winylu typu DS., zwana dalej okładziną ścienną z PCV. Okładzina składała się z elementów podstawowych w postaci listew komorowych o przekroju poprzecznym zamkniętym, pociętych na odcinki o długości 6 m. oraz z profilowanych elementów uzupełniających łącząco- wykończeniowych. Okładzina przedstawiona do odprawy celnej nie była przycinana na konkretny indywidualny wymiar właściwy dla ostatecznego odbiorcy, gdyż docinanie takie następuje dopiero w trakcie montażu.

Technologia produkcji poszczególnych elementów tworzących okładzinę ścienną, jak wynika z przedstawionego przez stronę skarżącą “Opisu procesu technologicznego", polega na ekstruzji nieplastyfikowanego polichlorku winylu. W wyniku ekstruzji elementy okładzin uzyskują odpowiedni kształt przekroju poprzecznego i zgodne z Aprobatą Techniczną właściwości wytrzymałościowe. Kolejną operacją jest cięcie poszczególnych elementów okładziny na wymiar: dla zastosowań zewnętrznych 600 mm, a dla zastosowań wewnętrznych 270 mm. Okładziny te nie posiadały żadnych nawierceń, nie były frezowane ani w inny sposób obrabiane.

Rozważając zarzut naruszenia przez organy celne Taryfy Celnej jak i wydanych dla niej wyjaśnień należy wskazać, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni jeden kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar powinien być zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego, które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 liA 1996 r IIIARN 22/96, OSNAPiUS 1997 r Nr 4, poz. 45).

Z prawnego punktu widzenia klasyfikację towarów przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i postanowienia zawarte w uwagach do poszczególnych działów, a także stosownie do podanych reguł, jeżeli nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji lub uwag.

Strona skarżąca zaklasyfikowała sprowadzony towar do pozycji Taryfy Celnej 3925 - artykuły budowlane z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienione ani nie wyłączone . W związku z tym należy podkreślić, że pozycja ta podlega wyraźnemu ograniczeniu do tych artykułów, które zostały wymienione w uwadze 11 do działu 39 i nie zostały wymienione w żadnej z wcześniejszych pozycji poddziału II.

Brzmienie uwagi 11 jest bowiem następujące : “ Pozycja nr 3925 obejmuje tylko następujące artykuły, które nie są produktami objętymi żadną z wcześniejszych pozycji poddziału II:

a) zbiorniki ,cysterny ( łącznie ze zbiornikami septycznymi ) kadzie i podobne pojemniki, o pojemności przekraczającej 300 l;

b) elementy strukturalne stosowane np. w podłogach, ścianach lub przepierzeniach, sufitach lub dachach;

c) rynny i ich wyposażenie;

d) drzwi, okna i ich ramy oraz progi drzwiowe;

e) balkony, balustrady, ogrodzenia, bramy i podobne bariery;

f) okiennice, zasłony ( łącznie z żaluzjami weneckimi) oraz podobne artykuły oraz ich części i wyposażenie;

g) duże regały do składania i stałego zainstalowania np. w sklepach, warsztatach, magazynach;

h) ozdobne elementy architektoniczne np. kanelury, kopuły, gołębniki oraz

i) wyposażenie i okucia przewidziane do stałego zainstalowania w/lub na drzwiach, oknach, klatkach schodowych, ścianach lub częściach budynków, np. gałki, klamki, haki, kinkiety, wieszaki na ręczniki, kontakty i inne płytki ochronne.

Rozważanie możliwości zaliczenia sprowadzonego towaru do pozycji 3925, tak jak to uczyniła strona skarżąca wymagało przede wszystkim wykluczenia możliwości zaliczenia przedmiotowej okładziny ściennej do pozycji 3916 Taryfy Celnej.

Ponadto, w ocenie Sądu należy podzielić stosowne wywody przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i konkluzję, że wśród wymienionych w uwadze 11 grup towarów żadna nie obejmuje elementów elewacji winylowej, a, sprowadzony tzw. siding nie jest wyposażeniem ani okuciem takim jak gałki, klamki, haki, wieszaki na ręczniki, kontakty lub inne płytki ochronne. W szczególności zaś nie można uznać, że sprowadzone listwy z polichlorku winylu mieszczą się w pojęciu płytki ochronnej. Sąd podziela przy tym stanowisko organu, że z brzmienia tekstu przepisu punktu ij) do uwagi nr 11 można wysnuć wniosek , że “ inne płytki ochronne" są tylko przykładem wyposażenia lub okuć, co oznacza , że tylko takie płytki ochronne, które można uznać jednocześnie za okucie lub wyposażenie objęte są uwagą nr 11 do pozycji 3925.

W ocenie Sądu klasyfikacja dokonana przez organy celne do pozycji Taryfy Celnej 3916 jest prawidłowa i wynika z brzmienia opisu kodu PCN zawartego w taryfie.

Z Wyjaśnień do działu 39 Taryfy Celnej wynika, że “ pozycja 3916 obejmuje profile wykonane z tworzywa sztucznego, przedstawione do odprawy celnej w postaci kilkumetrowych odcinków o niezmiennym przekroju nie pocięte na wymiar, będące produktem wyjściowym np.: do produkcji ram okiennych i drzwiowych lub stanowiące listwy boazeryjne, narożniki, listwy przysufitowe."( strona 2305 Wyjaśnień).

Sprowadzone przez stronę skarżącą okładziny ścienne ( listwy z polichlorku winylu) nie są wprawdzie produktem wyjściowym do produkcji ram okiennych i drzwiowych ale należą do grupy listew boazeryjnych .

Z kolei z opisu zawartego w Taryfie Celnej wynika , że pozycja 3916 obejmuje włókna pojedyncze, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1 mm, pręty, pałeczki i kształtowniki profilowane obrobione powierzchniowo, ale nie obrobione inaczej, z tworzyw sztucznych.

Jak dalej wyjaśniono, pozycja ta “obejmuje pojedyncze włókna, których jakikolwiek wymiar przekroju poprzecznego przekracza 1 mm, pręty pałeczki i kształtowniki profilowane. Otrzymywane są one podczas jednego procesu ( zazwyczaj wytłaczanie) i mają stały lub powtarzalny przekrój na całej swej długości./.../. Pozycja ta obejmuje także te produkty, które zostały pocięte na odcinki o długości przekraczającej maksymalny wymiar przekroju lub obrobione powierzchniowo ( polerowane, wykończone matowo itp.), lecz nie poddane innej obróbce.

Sprowadzone przez stronę skarżącą elementy okładziny ściennej w postaci listew z polichlorku winylu typu DS. odpowiadają przytoczonemu opisowi, co uzasadniało zaklasyfikowanie towaru do pozycji 3916. Sprowadzane listwy o wymiarach 10 cm. x 6 m. posiadają niezmienny przekrój i otrzymywane są podczas jednego procesu – ekstruzji. Z opisu procesu technologicznego wynika przy tym, że poza czynnością cięcia listew na stałe odcinki po 6 m lub 2,70 m. kształtowniki te nie są poddawane już żadnej innej obróbce tj. nie były np. nawiercane, frezowane, łączone na skutek klejenia lub szycia .

Ponieważ zasadą jest, że klasyfikację należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów ( Reguła Nr 1), zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru do pozycji 3916 Taryfy celnej było właściwe.

Wskazać przy tym należy, że w ocenie Sądu dla zaklasyfikowania towaru nie jest istotne czy posiada on cechy wyrobu gotowego, co wynika z pisma Instytutu Techniki Budowlanej z dnia 3 LUTEGO 2004 r., ponieważ takiego kryterium w tym wypadku Taryfa Celna nie wprowadza.

Stwierdzić także należy, że strona skarżąca trafnie podniosła, że Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług powiązała symbol 25.23.15 – “Wyroby budowlane z tworzyw sztucznych , gdzie indziej nie sklasyfikowane" z kodem PCN 3925 90 100. Trzeba jednak zaznaczyć, że w taryfie celnej PCN ten kod nie został opisany jako okładziny ścienne zewnętrzne. Organy celne zaś są zobowiązane do stosowania klasyfikacji nomenklatury towarowej taryfy celnej, a nie klasyfikacji zawartej w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Zgodnie z art. 13 § 1 Kodeksu celnego , który obowiązywał do dnia 1 maja 2004 r. [ ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r Kodeks celny utraciła moc na podstawie art. 25 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne ( Dz. U. Nr 68 poz. 623)], cła określane są na podstawie taryfy celnej oraz innych środków taryfowych.

Inne środki taryfowe określone zostały w art.. 14 Kodeksu celnego , natomiast z art. 13 § 3, § 5 i § 6 wynika, że Taryfa celna obejmuje Polską Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN ( nomenklatura towarowa) , że klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej, a taryfę celną ustanawia w drodze rozporządzenia Rada Ministrów.

Sąd nie podziela poglądów prezentowanych przez stronę skarżącą, co do konsekwencji związku klasyfikacji zawartej w taryfie celnej z klasyfikacją Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług , gdyż żaden przepis Kodeksu celnego nie odsyła do stosowania innych norm niż klasyfikacji taryfy celnej. Warto przy tym zwrócić uwagę na regulację zawartą w art. 18 i art. 54 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz akcyzowego rozróżniając klasyfikację towarów wydaną na podstawie przepisów o statystyce państwowej ( Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług) od klasyfikacji Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego. Ponadto nazwy wyrobów w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług i w Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego w chwili odprawy celnej nie były identyczne. Nazwa “okładziny ścienne zewnętrzne “ o symbolu PKWiU 25.23.15-50.10. nie występuje w Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego PCN.

Na możliwość różnic zwraca uwagę także uwaga 2.6 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ( PKWiU tom I str. 11, stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ( Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.). z której wynika, że jedynie w większości przypadków zostały zachowane wzajemne powiązania kodowe.

Reasumując, Kodeks celny przewiduje stosowanie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego PCN, która zawarta jest już w samej taryfie celnej ( § 3 pkt 1 Kodeksu celnego), natomiast Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług służy celom statystycznym, ewidencji, dokumentacji oraz rachunkowości., a także w urzędowych rejestrach i systemach informacyjnych administracji publicznej ( art. 40 ustawy o statystyce publicznej i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ( Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm. ) Takie samo stanowisko prezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wielu wyrokach m.in. w wyroku wydanym w sprawach I SA/Łd 2204/01, I SA/Łd 2203/01 czy I SA/Łd 2198/01.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę oddalono.