Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 1/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie NSA Anna Żak, As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.Ś. w przedmiocie bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oddala skargę


UZASADNIENIE

E.Ś. działając jako pełnomocnik M.Ś. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 2 stycznia 2004 roku skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z powodu nie doręczenia mu decyzji tego organu z dnia [...] października 2003 r., znak: [...] oraz [...].

W uzasadnieniu skargi podano, iż brak doręczenia decyzji z dnia [...] października 2003 r. było następstwem błędnego zaadresowania, ponieważ organ przesłał przedmiotową przesyłkę nie na nazwisko pełnomocnika skarżącej, lecz na inne nazwisko "Ś.E.". Pełnomocnik wskazał, iż w odwołaniu z dnia 19 września 2003 roku od decyzji z dnia [...] lipca 2003 roku Wojewody [...] w [...], znak: [...] podał właściwe nazwisko "Ś.E." oraz adres do doręczeń. Tak więc pełnomocnik skarżącej nie mógł odebrać w urzędzie pocztowym przedmiotowej przesyłki ze względu na błędne jej zaadresowanie. Ustalił on, iż błąd w zaadresowaniu wynikł z błędnego podania jego nazwiska w rozdzielniku decyzji. Zdaniem pełnomocnika skarżącej organ dokonał nieskutecznego doręczenia i w dokonaniu prawidłowego wykazał się rażącą przewlekłością, mimo bezpośrednich i pisemnych interwencji pełnomocnika strony.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Organ ustosunkowując się do zarzutów skargi powołał się na art. 44 KPA oraz wskazał, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami KPA, błędne oznaczenie nazwiska nie ma żadnego wpływu na fakt doręczenia spornej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż jak wynika z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, adresata nie zastano pod właściwie wskazanym adresem, a ponadto adresat nie podjął przesyłki w terminie z urzędu pocztowego.

Jak wynika z akt sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął - z interwencji pełnomocnika skarżącej - czynności zmierzające do wyjaśnienia nieprawidłowości doręczenia przedmiotowej decyzji pełnomocnikowi skarżącej. W związku z tym – jak organ informuje w piśmie z dnia 28 kwietnia 2004 roku – przedmiotowe decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostały doręczone E.Ś., który mimo doręczenia nadal podtrzymał w imieniu skarżącej skargę na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 artykułu 3 § 2 w/w ustawy, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, jak również postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Doręczenie wydanej w postępowaniu administracyjnym decyzji nie mieści w kategorii aktów i czynności wskazanych w w/w katalogu, ponieważ zgodnie z art. 109 KPA doręczenie aktu na piśmie jest czynnością procesową, a prawidłowość dokonania tej czynności może być przedmiotem badania przez sąd administracyjny jedynie przy ocenie legalności danego aktu i wywołanych przez niego skutków prawnych. Wynika z tego, iż doręczenie jak również "błędne doręczenie", które niewątpliwie miało miejsce w sprawie nie może być przedmiotem wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność w oparciu o art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto jest to czynność materialo-techniczna, która polega tylko i wyłącznie na przekazaniu stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Doręczenie jako czynność materialo-techniczna nie przyznaje, stwierdza lub uznaje uprawnień lub obowiązków. Fakt doręczenia ma ten skutek, że od daty doręczenia biegnie dla stron termin do wniesienia odwołania. Dlatego niewykonanie takiej czynności przez organ nie jest bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.