Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 243/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w zakresie odrzucenia skargi z dnia 1 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 17/16 w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 1 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 17/16 odrzucił skargę S.W. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z 3 listopada 2015 r. nr .... w przedmiocie płatności obszarowych. W motywach uzasadnienia Sąd pierwszej instancji podał, że S. W. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na powyższą decyzję. Przewodniczący Wydziału IV zarządzeniem z 14 stycznia 2016 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Jednocześnie pouczono skarżącego, że brak ten może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem albo podpisanie skargi znajdującej się w siedzibie Sądu. Ponadto wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.

W wydanych zarządzeniach zakreślono siedmiodniowy termin na ich wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenia zostały doręczone skarżącemu 27 stycznia 2016 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął 3 lutego 2016 r. Skarżący nie usunął wskazanych w zarządzeniach braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej ppsa) oraz art. 220 § 3 ppsa odrzucił skargę.

S.W. zażaleniem zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do treści art. 57 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarga, jak każde pismo procesowe, powinna być podpisana przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). W sytuacji, gdy pismo procesowe strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 ppsa). Sankcją za nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).

Następnie w myśl art. 230 § 1 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 230 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie Sądu doręczono skarżącemu 27 stycznia 2016 r. a termin do uzupełnienia wspomnianych wyżej braków upłynął 3 lutego 2016 r. W tym terminie skarżący nie usunął wskazanych w zarządzeniach uchybień skargi, co skutkowało koniecznością zastosowania przez Sąd przepisów art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa i w konsekwencji odrzuceniem skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z przepisami prawa i na podstawie art. 184 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.