Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 949/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt III SA/Łd 930/04 odmawiające przyznania skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 20 sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt III SA/Łd 930/04, odmówił J. W. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 20 sierpnia 2004 r. Nr [...]

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżąca wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód wynosi 2.001,13 zł. Mąż skarżącej jest współwłaścicielem domu o powierzchni 78,5 m2, a ponadto posiada oszczędności w wysokości około 45.000 zł. W związku z tym, oraz z uwagi na fakt, że skarżąca korzysta z pomocy fachowej pełnomocnika z wyboru, nie można przyjąć – w ocenie Sądu I instancji - że nie jest ona w stanie ponieść wydatków związanych z uiszczeniem kosztów sądowych.

Pełnomocnik J. W. wniósł zażalenie na to postanowienie podnosząc, iż przedłożone przez skarżącą dokumenty pozwalają na wniosek, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych, zaś okoliczności dotyczące korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika nie mogą mieć jakiegokolwiek znaczenia z punktu widzenia oceny zasadności złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zatem przepisy powołanej ustawy przewidują przyznanie prawa pomocy, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Analiza podanych przez wnioskodawcę okoliczności, dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej osoby zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem jej wniosku.

Należy zatem podzielić stanowisko Sądu I instancji, że zarówno uzyskiwane przez skarżącą wraz z mężem dochody w wysokości 2.001,13 zł brutto, jak i oszczędności małżonka w kwocie około 45.000 zł, z którym skarżąca prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe, prowadzą do wniosku, iż J. W. nie wykazała, aby nie była w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nie bez wpływu na ocenę jej sytuacji majątkowej i rodzinnej – wbrew twierdzeniom zawartym w złożonym zażaleniu – pozostaje fakt korzystania przez skarżącą z fachowej pomocy pełnomocnika z wyboru, co również – w pewnym stopniu – odzwierciedla możliwości finansowe strony.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.