Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1635/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na akt Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania karty parkingowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. A. S. wystąpiła do Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z wnioskiem o wydanie karty parkingowej dla osób zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności.

Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. pismem z dnia [...] r. nr [...] zawiadomił wnioskodawczynię o odmowie przyznania karty parkingowej.

Pismem z dnia [...] r. A. S. wniosła

za pośrednictwem Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. do Wojewódzkiej Komisji Orzekania do Spraw Niepełnosprawności w K. odwołanie od powyższego zawiadomienia.

W odpowiedzi na odwołanie organ I instancji pismem z dnia [...] r. znak [...] podtrzymał swoje stanowisko oraz poinformował odwołującą, że przedłożone przez nią orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nie uprawnia do wydania karty parkingowej. Wskazano również, że pismo A. S. z dnia [...] r. nie zostało przesłane do organu II instancji, ponieważ w ocenie organu nie stanowiło ono odwołania. Podniesiono,

że odwołanie przysługuje wyłącznie od decyzji administracyjnej, a przedmiotowe zawiadomienie o odmowie przyznania karty parkingowej jest czynnością materialno techniczną. Kwestionując zasadność tej czynności, przed wniesieniem skargi do sądu należy wystąpić do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

A. S. pismem z dnia [...] r., wystąpiła

z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Ustosunkowując się do tego wezwania Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności

w K. w piśmie z [...] r. podtrzymał swoje stanowisko.

Pismem z dnia [...] r. A. S. wystąpiła,

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na czynność tego organu polegającą na odmowie wydania karty parkingowej i wskazała, że przedmiotem jej skargi jest pismo organu z dnia [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa.

W niniejszej sprawie A. S. kwestionuje prawidłowość odmowy wydania karty parkingowej w związku z niepełnosprawnością. Jako przedmiot skargi wskazuje pismo Przewodniczącego Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] r., znak [...].

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw z dnia 23 października 2013 r. ( Dz. U. z 2013 r. poz. 1446) osobom zaliczonym do znacznego stopnia niepełnosprawności, posiadającym ważne orzeczenie wydane przez powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności i mającej przyczynę niepełnosprawności oznaczoną symbolem 04-O (choroby narządu wzroku), 05-R (upośledzenie narządu ruchu) lub 10-N (choroba neurologiczna), zawierające wskazanie

o spełnieniu przesłanek uprawniających do uzyskania karty parkingowej

na podstawie przepisów dotychczasowych - kartę parkingową wydaje się

na podstawie tego orzeczenia. W świetle § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych ( Dz. U. z 2014 r. poz. 870) w przypadku niespełnienia warunków do otrzymania karty parkingowej przewodniczący zespołu, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku spełniającego wymogi formalne, informuje w formie pisemnej osobę niepełnosprawną lub placówkę

o odmowie przyznania karty wraz z uzasadnieniem. Natomiast zgodnie z ust. 2 tego przepisu w przypadku spełnienia warunków do otrzymania karty parkingowej przewodniczący zespołu w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku spełniającego wymogi formalne informuje osobę niepełnosprawną lub placówkę o terminie

i miejscu odbioru karty.

W świetle powyższych regulacji należy wskazać, że skierowane

do organu żądanie wydania karty parkingowej jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa.

Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak

od wyczerpania na drodze administracyjnej trybu określonego w art. 52 § 3 Ppsa, zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa. Jednocześnie, w myśl art. 53 § 2 Ppsa, skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Skarżąca kwestionuje stanowisko organu polegające na odmowie wydania karty parkingowej dla osób zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności. Zdaniem Sądu przedmiotem skargi jest zawiadomienie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K.

z dnia [...] r. znak [...], jest to bowiem jedyny akt mogącym podlegać zaskarżeniu. Organ doręczył skarżącej powyższe zawiadomienie listem zwykłym ( nie poleconym ), stąd też nie można ustalić dokładnej daty jego otrzymania przez skarżącą. W ocenie Sądu należy przyjąć, że dniem w którym skarżąca dowiedziała się o jego wydaniu jest dzień

18 września 2014 r. W tym dniu bowiem skarżąca wniosła odwołanie

od zawiadomienia o odmowie wydania karty parkingowej ( data nadania pisma

z dnia 16 września 2014 r. w Urzędzie Pocztowym) i to od tej daty należy liczyć upływ 14 dniowego terminu do wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. A. S. występując w dniu [...] r.

z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa niewątpliwie uchybiła 14 dniowemu terminowi do jego wniesienia.

Odrzucenie skargi w niniejszym postępowaniu nie rodzi jednak negatywnych skutków dla skarżącej w postaci utraty prawa do zaskarżenia zawiadomienia o odmowie wydania karty parkingowej wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. do Sądu, choć niewątpliwie skutkuje pewnym przedłużeniem toku procedowania. Należy zwrócić uwagę, że wskazana odmowa zawarta w zawiadomieniu z dnia [...] r. nr [...] nie zawiera żadnego pouczenia strony o przysługujących

jej środkach prawnych, w szczególności o konieczności wystosowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wnoszeniem skargi do sądu. Takie pouczenie zostało zawarte dopiero w kolejnym piśmie organu z dnia

29 września 2014 r. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, bowiem zgodnie z art. 112 kpa błędne pouczenie ( w ocenie sądu również brak takiego pouczenia)

w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Chociaż przepis art. 112 kpa odnosi się expresis verbis do decyzji administracyjnych, to zdaniem Sądu powinien

on również znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie, bowiem brak zawartego

w treści zaskarżonego aktu pouczenia o możliwości jego zaskarżenia, zamknął stronie, która występowała w postępowaniu administracyjnym bez profesjonalnego pełnomocnika, drogę do kontroli przedmiotowego aktu. Skarżąca powinna

w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego postanowienia Sądu wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, składając wraz z wezwaniem wniosek

o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Organ wniosek taki winien rozpoznać mając na uwadze fakt, że mimo obowiązku nie zawarł w piśmie z dnia 3 września 2014 r. prawidłowego pouczenia, co uzasadnia uznanie braku winy strony w uchybieniu terminu. Następnie stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akt Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...] r. nr [...] w terminie 30 dni od daty doręczenia odpowiedzi na wezwanie, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia, za pośrednictwem Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K., zgodnie z art. 53 § 2 i art. 54 § 1 Ppsa.

Fakt odrzucenia skargi z powodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa z uchybieniem terminu, nie stoi na przeszkodzie ponownemu wniesieniu skargi na ten sam akt przez tę samą osobę, jeżeli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony i termin do wystąpienia z wezwaniem zostanie przywrócony.

Mając na względzie podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Ppsa orzekł jak

w sentencji.