Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1363/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono decyzje II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 97 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego R. K. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał decyzję znak: [...], którą po rozpatrzeniu wniosku R. K. na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: k.p.a.) umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie "sprawdzenia, czy w zatwierdzonym przy pozwoleniu na budowę projekcie budowlanym, ściana budynku mieszkalnego (na działce nr [...]) od strony mojej działki była zaprojektowana jako ściana oddzielenia pożarowego".

Po rozpatrzeniu odwołania R. K. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 21 sierpnia 2015 r., znak [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 k.p.a. w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.).

Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy przypomniał, że przedmiotem postępowania jest weryfikacja prawidłowości postępowania pierwszoinstancyjnego oraz zasadności wydania skarżonej decyzji organu I instancji.

Podstawą materialnoprawną skarżonej decyzji jest art. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym "Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części".

W dniu 30 lipca 2014 r. pracownicy PINB w B. przeprowadzili kontrolę na działce nr [...] w B. w obecności pełnomocnika radcy prawnego P. D. A. P. i R. K.. Ustalono wówczas, że: "Budynek murowany parterowy, z poddaszem użytkowym, dach dwuspadowy kryty blachą płaską z dwoma lukarnami po obu stronach dachu. Stwierdzono, że od strony działki nr [...] w B. w ścianie szczytowej znajdują się dwa okienka o wymiarach 0,50 x 0,50 cm w świetle ościeży w odległości 1,85 m od siatki pomiędzy działkami nr [...] a dz. nr [...] w B. Okap budynku mieszkalnego - ściany szczytowej znajduje się od strony dz. nr [...] w B. szerokości okapu od ścian - 0,70 m, narożnik okapu przy tarasie jest usytuowany nad istniejącym ogrodzeniem pomiędzy działkami nr [...] i [...] w B. Dach budynku mieszkalnego posiada orynnowanie, rura spustowa usytuowana jest w narożniku przy tarasie od strony działki nr [...] w B. i rurą spustową wody opadowe odprowadzone są na działkę właściciela (...)". Wykonano również pomiary budynku na dz. [...] w B. przy ul. K. a także pomiary odległości w/w budynku od granic sąsiedniej działki [...] . Na szkicu sytuacyjnym stanowiącym załącznik do protokołu oględzin wskazano, że odległość przedmiotowego budynku na działce nr ewid. [...] do granicy z działką [...] wynosi od 0,72 cm do 2,52 m. (k. [...]-[...] akt PINB).

W postępowaniu odwoławczym dokonano dokładnej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. A. P. legitymuje się decyzją pozwolenia na budowę z dnia 5 grudnia 1988 r., znak: [...], którą udzielono pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego jednorodzinnego o pow. całk. 220,0 m2 wg projektu indywidualnego zgodnie z MPO B. zatw. Uchwałą Nr XXII/103/84 WRN w Tarnowie z dnia 21 marca 1984 roku (...)" na działce położonej w B. przy ul. K. nr ew. gruntów [...]. Bezsporny jest również fakt zgłoszenia przez inwestora zawiadomieniem z dnia 20 sierpnia 1995 r., do Urzędu Miejskiego w B. Wydziału Architektury zamiaru przystąpienia do użytkowania tego obiektu budowlanego. Do zawiadomienia dołączono dziennik budowy nr [...], inwentaryzację powykonawczą. Pismem z dnia 24 sierpnia 1995 r., Urząd Miejski potwierdził fakt "zgłoszenia obiektu budowlanego do użytku".

Usytuowanie budynku mieszkalnego na działce [...] w B. przy ul. K. zostało uwidocznione na przedstawionej przez inwestora inwentaryzacji powykonawczej. Organ II instancji porównał wskazane przez PINB w B. podczas oględzin z dnia 30 lipca 2014 r. odległości narożnika przedmiotowego budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] do narożnika budynku na działce nr ewid. [...] ze stanem wskazanym na inwentaryzacji powykonawczej. W wyniku dokonanej analizy organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uznania, że inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] realizowana jest w innych odległościach, czy to w zakresie odległości od granicy z działką nr ewid. [...] czy też od narożnika budynku na działce nr ewid. [...] w B. przy ul. K..

Ponadto zwrócono uwagę, iż w zapisie z dnia 15 sierpnia 1995 r., zawartym w dzienniku budowy nr [...] wydanym przez Urząd Miejski w B. dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce nr ewid. [...] w B. kierownik budowy K. J. zawarł wpis o treści "oświadczam, że wykonany budynek jednorodzinny nadaje się do użytkowania wykonany został zgodnie z projektem". [...]WINB nie znalazł podstaw do kwestionowania tego oświadczenia. Dodatkowo zauważono, że A. C. współautor projektu technicznego budynku twierdzi, że "(...) w wyniku znacznego upływu czasu nie pamiętam w jakiej odległości został zaprojektowany budynek, ale na pewno zaprojektowałem go zgodnie z obowiązującymi z przepisami w tym czasie".

Ponadto organ I instancji pismem z dnia 7 maja 2014 r., znak: [...] zwrócił się do Urzędu Miasta w B. o przesłanie akt dotyczących zatwierdzenia planu realizacyjnego zagospodarowania działki nr [...] decyzją znak: [...] z dnia 2.05.1988 r., akt dotyczących zgłoszenia obiektu do użytkowania z dnia 24.08.1995 r. znak: [...] oraz akt dotyczących pozwolenia na budowę w/w budynku. Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. z kolei zwrócił się do Urzędu Miasta w B. w kwestii określenia, czy z rejestrów wynika, że plan realizacyjny i projekt budowlany były archiwizowane i zostały zniszczone (skasowane) czy też jest informacja, że dokumenty te nie były archiwizowane. Organ I instancji w sposób w zgodny z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 7 podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy.

Dokumentacja przedstawiona przez Urząd Miasta w B. nie stanowi pełnej dokumentacji budowy budynku jednorodzinnego na działce [...] w B. przy ul. K. Mimo podjęcia działań zmierzających do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego nie udało się pozyskać istotnego dla sprawy dokumentu tj. planu realizacyjnego. Nie można więc stwierdzić w sposób pewny, czy przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] odstąpiono od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji co do kwestii, iż przepisy prawa nie pozwalają domniemywać wystąpienia samowoli budowlanej. Brak jest podstaw do uznania, że budynek mieszkalny na działce nr ewid. [...] od granicy z działką nr ewid. [...] w B. przy ul. K. został wybudowany niezgodnie z pozwoleniem na budowę, a w konsekwencji brak jest przedmiotu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie i wydał skarżoną decyzję.

Ponadto odniesiono się do uwagi zawartej w odwołaniu, iż usytuowanie budynku jest sprzeczne z § 12 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki z dnia 3 lipca 1980 r., które obowiązywało w dacie sporządzenia projektu budynku oraz wydania pozwolenia na budowę. Organ II instancji wskazał, że nie można z całą pewnością wykluczyć, z powodu braku całości akt postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 5 grudnia 1988 r., że w przedmiotowej sprawie organ wydający pozwolenie na budowę (Urząd Miejski w B.) nie zastosował procedury zawartej § 15 ust. 1 rozporządzenia "W razie budowy lub przebudowy budynków na działce zagrodowej, położonej przy zabudowanych działkach, terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego może wyrazić zgodę na odstępstwo od wymagań określonych w przepisach § 12-14 w stosunku do istniejących budynków, które są użytkowane przez czas przekraczający 70% okresu amortyzacji ustalonego do celów ubezpieczeniowych, pod warunkiem zapewnienia między nowo wznoszonym budynkiem wolno stojącym a budynkiem istniejącym odległości niezbędnej do prowadzenia prawidłowej eksploatacji i konserwacji budynków".

Mając to wszystko na uwadze, w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. organ pierwszej instancji zgromadził materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, a jego rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie R. K., zarzucając jej

- naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz 107 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

- naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. § 15 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki z dnia 3 lipca 1980 r. poprzez uznanie, iż mógł on mieć zastosowanie w niniejszej sprawie.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w całości i przekazanie sprawy właściwemu organowi do ponownego rozpoznania. Skarżący wniósł również o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów mniejszego postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy, wbrew ciążącym na nich obowiązkom, nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący wielu wątpliwych kwestii, a uzasadnienia ich decyzji nie zawierają dokładnej oceny całego materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Ponadto, żaden z organów nie odniósł się do poruszonej w odwołaniu kwestii zagrożenia bezpieczeństwa dla właściciela sąsiedniej działki poprzez wybudowanie przez inwestora budynku mieszkalnego sprzecznie z obowiązującymi przepisami przeciwpożarowymi.

Istotne znaczenie w sprawie ma fakt, iż ani inwestor ani organ nie dysponuje projektem inwestycji, inwestor nie dysponuje także żadną zgodą sąsiada na przybliżenie inwestycji do granicy z działką nr [...]. Z przedstawionych przez projektanta koncepcji budynku wyraźnie zaś wynika, iż ściana projektowana od strony działki nr [...] nie była projektowania jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego (ściana ma dwa otwory okienne, z boku jest okap nad tarasem, ściana szczytowa również niegodna z wymogami).

Wskazać również należy, iż organy I i II instancji bezkrytycznie cytowały fragmenty zeznań przesłuchiwanych w toku postępowania pierwszoinstancyjnego świadków (p. C. i J.), nie dokonując bliższej analizy treści tych wykluczających się wzajemnie wypowiedzi. Oczywistym jest bowiem, iż jeśli budynek został zaprojektowany zgodnie z przepisami to nie mógł być usytuowany na działce w taki sposób, jak zostało to stwierdzone podczas oględzin dnia 30.07.2014 r., z uwagi na wymogi obowiązującego prawa budowlanego (brak zgody na przybliżenie, brak ściany oddzielenia przeciwpożarowego).

Jeżeli zaś - jak twierdzi świadek K.J. - budynek został wykonany zgodnie z projektem, to ów projekt nie był, wbrew twierdzeniom świadka A. C., zgodny z ówcześnie obowiązującymi przepisami.

Organy obu instancji zupełnie pominęły rozważania w tym względzie, a także nie analizowały koncepcji budynku przedstawionej przez projektanta.

Odnosząc się do argumentacji organu II instancji jakoby nie można było wykluczyć, iż organ wydający pozwolenie na budowę nie zastosował procedury zawartej w § 15 obowiązującego wówczas rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki z dnia 3 lipca 1980 r. podkreślić należy, iż wskazany przepis rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki może mieć jedynie zastosowanie do budynków na działce zagrodowej. Działką zagrodową jest taka działka, która służy budownictwu zagrodowemu. W myśl zaś art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 27 poz. 192 ze zm.) budownictwo zagrodowe obejmuje budowę domu mieszkalnego wraz z budynkami gospodarczymi związaną z indywidualnym gospodarstwem rolnym, hodowlanym lub ogrodniczym. Z uwagi na charakter działki nr [...], budowlanej, położonej w centrum miasta, przy ul. K. w B. nie związanej z gospodarstwem rolnym, prawnie niemożliwym jest zastosowanie powyższej procedury w przedmiotowej sprawie (tak też orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28.11.1983 r., w sprawie o sygn. akt I SA 1840/83). Ponadto skarżący wskazuje, iż żaden z organów nie rozpatrzył istotnej w tej sprawie kwestii - czy inwestora dotyczy obowiązek przechowywania dokumentacji obiektu.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (por. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.".

Kontrolując zaskarżone orzeczenie z punktu widzenia powyższych zasad, Sąd doszedł do przekonania, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają przepisy postępowania, bowiem organy obu instancji nie wyjaśniły wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności.

Przede wszystkim wątpliwe jest już samo określenie przedmiotu postępowania wyrzeczone w decyzji I instancji, utrzymanej w mocy przez MWINB. PINB umorzył postępowanie >>w sprawie "sprawdzenia, czy w zatwierdzonym przy pozwoleniu na budowę projekcie budowlanym, ściana budynku mieszkalnego (na działce nr [...]) od strony mojej działki była zaprojektowana jako ściana oddzielenia pożarowego"<<. Wprawdzie wcześniej w wyrzeczeniu decyzji stwierdzono, że wydano ją po rozpoznaniu wniosku R. K. z dnia 10 marca 2014 r., jednak nie wiadomo o którą stronę budynku położonego na działce nr [...] chodzi. Dopiero na drugiej stronie uzasadnienia stwierdzono, że "Właścicielem działki nr [...] w B. przy ul. K. jest Pan R. K." - co daje podstawy do przypuszczenia, że przedmiotem postępowania było sprawdzenie, czy ściana budynku położonego na działce nr [...] od strony działki nr [...] została zaprojektowana jako ściana oddzielenia przeciwpożarowego. Tymczasem zakres prowadzonego postępowania powinien być jasno określony w wyrzeczeniu decyzji. Już sam fakt tak dalece nieprecyzyjnego określenia przedmiotu postępowania stanowi naruszenie art. 107 § 1 k.p.a.

Po drugie trzeba zauważyć, że wniosek z dnia 10 marca 2014 r., który zainicjował niniejsze postępowanie (autorstwa R. K.) dotyczył dwóch kwestii:

1) sprawdzenia zgodności wykonanych budynków z pozwoleniem na budowę, zatwierdzonym projektem budowlanym lub dokonanym zgłoszeniem,

2) sprawdzenia, czy w zatwierdzonym przy pozwoleniu na budowę projekcie budowlanym ściana budynku mieszkalnego na działce nr [...] "od strony mojej działki" była zaprojektowana jako ściana oddzielenia pożarowego.

Wyrzeczenie decyzji organów obu instancji dotyczy tylko drugiego z powyższych punktów, podczas gdy uzasadnienia decyzji koncentrują się na ocenie zgodności wykonanych robót z udzielonym pozwoleniem na budowę, pomijając kwestię sposobu zaprojektowania ściany budynku od strony działki R. K. jako ściany oddzielenia pożarowego. Jest to istotna rozbieżność, która również nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie jaki był zakres postępowania.

Dalej trzeba zauważyć, że nie wiadomo w jakim trybie prowadzone było kontrolowane postępowanie. W pismach skierowanych do stron postępowania, do innych organów oraz w protokołach oględzin Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. określał przedmiot postępowania jako "w sprawie (budowy) budynku mieszkalnego (jednorodzinnego) na działce nr [...] w B. przy ul. K." (k. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] i inne karty akt administracyjnych I instancji). PINB w końcowej części uzasadnienia decyzji powołał się na dwa orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. II OSK 759/10 i II OSK 2234/10), które dotyczyły umorzenia postępowania prowadzonego w trybie art. 50 i nst. ustawy Prawo budowlane, co jednak nie można uznać za wystarczające do przyjęcia, że przedmiotowe postępowanie było również prowadzone w tym trybie. Cytując pierwsze z powołanych w poprzednim zdaniu orzeczeń przytoczono m. in. następujący jego fragment: "skoro inwestorzy zrealizowali przedmiotowe roboty budowlane w oparciu o udzielone pozwolenie na budowę, a nie powodują one zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenia środowiska oraz w sposób istotny nie odbiegają od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach, to zasadnie organy nadzoru budowlanego uznały dalsze prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie (poprawności i legalności budowy) za bezprzedmiotowe. Z uwagi zaś na brak przedmiotu postępowania, na zasadzie art. 105 § 1 k.p.a., wszczęte postępowanie podlegało umorzeniu". Trzeba jednak z całą mocą podkreślić, że żaden z organów orzekających w niniejszej sprawie nie badał, czy wykonane roboty budowlane nie powodują one zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenia środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane). Nawet gdyby przyjąć nieoczywisty wniosek, że kontrolowane postępowanie było prowadzone w trybie art. 50 ustawy Prawo budowlane, to i tak jego umorzenie byłoby przedwczesne z uwagi na pominięcie tej okoliczności pomimo faktu, że wniosek inicjujący postępowanie pośrednio odwołuje się do przesłanki potencjalnego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia - zagrożenie pożarem ("konstrukcja ta według mnie nie jest zabezpieczona przeciwpożarowo").

W tym miejscu trzeba rozważyć jakie znaczenie dla oceny legalności wykonanych robót budowlanych ma fakt zgłoszenia budynku do użytkowania przez inwestora w dniu 20 sierpnia 1995 r. (k. [...] akt administracyjnych I instancji) oraz potwierdzenia przez właściwy organ administracji zgłoszenia obiektu budowlanego do użytku w dniu 24 sierpnia 1995 r. (k. [...] akt administracyjnych I instancji). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. II OSK 2370/11 "Skoro inwestorzy dokonali skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego wraz ze sporną dobudową, a organ nie zgłosił sprzeciwu, to brak jest podstaw do kwestionowania na tym etapie legalności wybudowanego obiektu. W znaczeniu prawnym roboty budowlane zostały zakończone. Fakt przyjęcia budynku do użytkowania jednoznacznie, bowiem potwierdza, że obiekt wybudowany został zgodnie z obowiązującymi przepisami. Rację ma Sąd pierwszej instancji, podnosząc, że skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy bądź wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ma takie znaczenie, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzaniu (pod kątem legalności wybudowania) przez organu nadzoru budowlanego. W takiej sytuacji, kiedy prace budowlane zostały zrealizowane, a następnie skutecznie zawiadomiono o zakończeniu budowy, to nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. Brak sprzeciwu organu, bądź decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 2012/11, z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 887/10, z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 708/10 [w:] CBOSA)". Sąd w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą podziela to stanowisko. W niniejszej sprawie nie mamy więc do czynienia z "brakiem domniemania samowoli budowlanej" z uwagi na niemożliwość odnalezienia dokumentacji związanej z przebiegiem robót budowlanych, lecz pozostający w obrocie prawnym dokument urzędowy potwierdzający legalność wykonanych robót i uniemożliwiający dalsze badanie tej kwestii. Wyklucza to prowadzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 ustawy Prawo budowlane. Nadal jednak otwarta pozostaje kwestia zbadania przesłanki z pkt 2 omawianego przepisu w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane ("roboty budowlane wykonane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska").

W ponownie prowadzonym postępowaniu należy przede wszystkim sprecyzować, co jest jego przedmiotem i w jakim trybie powinno się toczyć, a następnie podjąć stosowne czynności wyjaśniające.

Biorąc powyższe pod uwagę należało uchylić zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, jako naruszającą przepisy postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.