Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3941/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie P. sp. z o.o. z siedzibą w W., dalej "Spółka, "Skarżąca", zawarła w wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

|Uzasadniając wniosek podniesiono, iż działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło |

|dochodów Spółki. Wobec tego brak udzielenia tymczasowej ochrony może spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci nawet |

|zaprzestania działalności gospodarczej. Podkreślono, że sytuacja finansowa Spółki nie jest stabilna i nawet "nieznaczna" kara finansowa|

|może doprowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym, a nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej |

|aktywności. Spółka wyjaśniła, że na dzień 31 grudnia 2014 r. wypracowała zysk netto w wysokości 409.068,50 zł, wskazując równocześnie |

|na znaczące koszty działalności operacyjnej przedsiębiorstwa, które wyniosły łącznie 43.316.921,87 zł. Na koszty te złożył się: koszty |

|operacyjne w postaci odpisów amortyzacyjnych w wysokości 245.122,34 zł, zużycie materiałów i energii w wysokości 1.419.535,65 zł, |

|koszty związane z usługami obcymi w wysokości 33.700.863,38 zł oraz podatki i opłaty, łącznie z wypłatami i składkami na ubezpieczenia |

|społeczne i inne świadczeń. |

|Zdaniem Spółki ponosi ona koszty, które są konieczne i nieuniknione w przypadku tak szerokiego zakresu działalności, a wypracowany zysk|

|netto nie stanowi o definitywnie pozytywnej prognozie finansowej przedsiębiorstwa. Skarżąca podkreśliła także, iż w przypadku |

|jakichkolwiek późniejszych postępowań egzekucyjnych wobec Spółki, wskaźnik rentowności przedsiębiorstwa ulegnie osłabieniu, co w jej |

|ocenie stanowi o realnym zagrożeniu jej sytuacji majątkowej, w oparciu chociażby o dotychczasowe funkcjonowanie na rynku gospodarczym.|

|Wskazano również na mnogość postępowań prowadzonych przeciwko Spółce w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych podając równocześnie |

|sygnatury spraw. Podkreślono przy tym, że prowadzenie licznych postępowań wobec Spółki w oczywisty sposób stanowi o wysoce |

|prawdopodobnej, graniczącej z pewnością możliwości przyczynienia się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do |

|odwrócenia skutków godzących w płynność finansową Spółki. Już jednostkowa kara może pociągnąć negatywne konsekwencje. Natomiast |

|zbiorcze ujęcie kar wynoszące 5.124.000,00 zł, stanowiące trzynastokrotność rocznego zysku Spółki, ma zobrazować prawdopodobieństwo |

|graniczące z pewnością powstania niemożliwych do odwrócenia skutków. |

|Oczywistym jest zdaniem wnioskodawcy, że w obliczu kondycji finansowej spółki kształtującej roczny zysk na poziomie 409.068,50 zł już |

|konieczność uiszczenia kary pieniężnej w wys. 24.000 zł (kara pieniężna przewidziana w zaskarżonej decyzji), znacząco wpłynie na |

|sytuację finansową skarżącej. |

|Podniesiono dodatkowo, że art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012|

|r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") należy interpretować funkcjonalnie, oceniając łącznie prognozowane skutki wymierzenia kar |

|pieniężnych. Podkreślono fakt, że dopiero zsumowanie kar przesądza o możliwości spowodowania poważnego oraz realnego zagrożenia dla |

|bytu gospodarczego skarżącego. Na koniec wskazano, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków |

|musi się odnosić do przyszłości, bowiem sama ocena stanu teraźniejszego nie będzie wystarczająca dla oceny konieczności wstrzymania |

|wykonania decyzji. |

|Skarżąca wskazała także, że obecnie prowadzonych jest względem niej 7 postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu |

|urządzania gier na automatach poza kasynem gry (łącznie wysokość orzeczonych kar wynosi 96.000 zł). Spółka wyraziła przekonanie, że |

|dokonując oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia |

|skutków z samej swej istoty musi odnosić się do przyszłości, gdyż tylko w ten sposób możliwym staje się ustalenie faktycznego wpływu |

|wykonanej decyzji na sytuację strony. Ponadto wobec Spółki wszczętych zostało 427 postępowań w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych,|

|których skutkiem, biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenie i praktykę decyzyjną organów administracyjnych oraz sądów, będzie |

|wymierzenie kolejnych kar pieniężnych. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

| |

|Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., |

|Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem |

|zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. |

|Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne akty administracyjne korzystają z domniemania zgodności z |

|prawem i podlegają wykonaniu. |

|Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek |

|pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym |

|etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem |

|wniesionej skargi. |

|Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa |

|wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub |

|uszczerbek niemajątkowy), które nie będą mogły być wynagrodzone przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani|

|też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem |

|obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na |

|niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada |

|2006 r., II FZ 585/06; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wystarczy |

|zatem ogólny tylko wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków,|

|o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i |

|majątkowej. Ponadto podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu |

|poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji |

|wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny. |

|Uzasadniając swój wniosek Skarżąca podniosła, że w przypadku wykonania decyzji może dojść do utraty płynności finansowej Spółki i |

|ostatecznie do jej upadłości. Dodatkowo wskazano, że Spółka ponosi duże koszty opiewające na łączną kwotę 43.316.921,87 zł, a |

|wypracowany zysk netto nie stanowi o definitywnej prognozie finansowej przedsiębiorstwa. Na poparcie powołanych twierdzeń przedłożono |

|rachunek zysków i strat za okres 29 sierpnia 2013 r. – 31 grudnia 2014 r., sprawozdanie na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz wskazano na |

|sygnatury spraw, w których wszczęto postępowania o wymierzenie stronie skarżącej kar pieniężnych. |

|W ocenie Sądu przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej. Z dołączonego do |

|wniosku rachunku zysków i strat za okres 29 sierpnia 2013 r. – 31 grudnia 2014 r. wynika bowiem, że Spółka – pomimo twierdzeń o złej |

|sytuacji ekonomicznej – w podanym okresie uzyskała przychód w kwocie 43.927.549,16 zł, zaś zysk w wysokości 604.750,73 zł. W tej |

|sytuacji zarówno liczba wszczętych wobec Spółki postępowań, jak i wymierzone już Spółce kary pieniężne, nie uzasadniają wstrzymania |

|wykonania decyzji. Spółka bowiem nie uprawdopodobniła jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować |

|wyegzekwowanie od niej co najmniej 5 124.000,00 zł z tytułu nałożonych kar pieniężnych. Sam fakt, że kwota ta przekracza roczny zysk |

|Spółki – który osiągnęła w 2014 r. – bez wykazania, jaka jest jej aktualna sytuacja finansowa, poza wskazanymi wyżej dokumentami, nie |

|może przesądzać i nie przesądza o zdolnościach płatniczych Spółki, które pozostają w sprawie niewyjaśnione. Nie wiadomo zatem, czy |

|istnienie wskazanego zobowiązania może spowodować niewypłacalność i konieczność likwidacji Spółki, tym bardziej że skarżąca zamknęła |

|przecież 2014 rok dodatnim wynikiem finansowym i nie nadmieniła, by utraciła płynność finansową i wciąż prowadzi dochodową działalność |

|gospodarczą (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I GZ 397/15). |

|Podkreślić należy, iż zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc|

|do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o |

|jej rzeczywistej (aktualnej) sytuacji finansowej np. poprzez podanie wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach |

|bankowych, kwotach posiadanych ewentualnych wierzytelności, itp. Natomiast strona wnioskująca o zastosowanie ochrony tymczasowej w |

|postępowaniu sądowoadministracyjnym przedstawiła dokumenty obrazujące jej aktualną kondycję finansową, które uniemożliwiają ocenę, czy |

|wykonanie zaskarżonej decyzji - nawet w kontekście wysokości potencjalnie grożących spółce innych kar pieniężnych - może prowadzić do |

|wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. |

|Warto na zakończenie wskazać, iż w orzecznictwie odnoszącym się do problematyki wstrzymywania aktów nakładających obowiązek ponoszenia |

|wydatków pieniężnych podnosi się, iż rodzaj nałożonego obowiązku, nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o |

|świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalnego. Stanowisko takie zostało przedstawione w postanowieniu NSA z dnia 20 |

|grudnia 2004 r. o sygn. akt. GZ 138/04, w którym dodatkowo wskazano, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje |

|oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Z kolei w postanowieniu z dnia 7 października 2011 r. o sygn. akt II GSK 2001/11, NSA |

|zauważył, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą |

|określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia |

|zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. |

|Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił |

|jak w sentencji. |

| |