Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 330/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1, art. 84
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S., A. S. - wspólników C. s.c. M. S., A. S. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 9/22 o odrzuceniu skargi M. S., A. S. - wspólników C. s.c. M. S., A. S. w S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 6 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 9/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: WSA lub Sąd I instancji) odrzucił skargę M. S., A. S. - wspólników C. s.c. M. S., A. S. w S. (dalej: skarżący lub Spółka) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) z 12 listopada 2020 r., nr [...], w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów ordynacji podatkowej.

Pismem z 30 listopada 2020 r. Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika – dor. pod. M. S. (dalej: pełnomocnik) wniosła do WSA skargę na decyzję ZUS z dnia 12 listopada 2020 r.

W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 9 maja 2022 r., pismem z 18 maja 2022 r. Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi i podanie numerów PESEL skarżących. Wskazano też, że doradca podatkowy zgodnie z art. 41 ustawy o doradztwie podatkowym z dnia 5 lipca 1996 r. (Dz.U. z 2021 r., poz. 2117) może być pełnomocnikiem podatnika w postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a niniejsza sprawa taką nie jest. Do uzupełnienia braków wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

W zakreślonym przez Sąd terminie, który upływał z dniem 30 maja 2022 r., pełnomocnik Spółki przesłał do WSA pismo z 24 maja 2022 r., w którym wyjaśnił, iż skarżący przebywają na urlopie do 3 czerwca 2022 r. i nie mogą podpisać skargi we wcześniejszym terminie oraz wnosi o prolongatę terminu do usunięcia braków formalnych do 6 czerwca 2022 r.

Pismem z 3 czerwca 2022 r. skarżący przesłali podpisaną skargę, jednocześnie podając swoje numery PESEL.

Zaskarżonym postanowieniem, WSA odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący nie podali numerów PESEL oraz nie podpisali skargi w terminie, który upłynął z dniem 30 maja 2022 r. Natomiast w piśmie z 3 czerwca 2022 r., które zawierało uzupełnienie braków formalnych po terminie, nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu, które to pismo, zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a., wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do rozpoznania skargi.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnoszą, iż wniosek z 24 maja 2022 r. o prolongatę terminu należy uznać za wniosek o przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie osobiście skargi i podanie numerów PESEL. Powyższe wezwanie odebrano 23 maja 2022 r. przez dorosłego domownika, co skutkowało zakreśleniem 7 dniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi, który upływał 30 maja 2022 r.

Pełnomocnik Spółki zwrócił się w tym zakreślonym terminie o przedłużenie tego terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Zauważyć jednak należy, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, a nie terminem sądowym. Terminy ustawowe nie mogą być przez sąd skracane lub przedłużane (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 29 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 561/09; z 11 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 159/11; z 31 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 21/19, z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 342/19; z 23 października 2020 r., sygn. akt I OZ 759/20; z 26 października 2021 r., sygn. akt II GZ 359/21; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z przedstawionych względów wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest niedopuszczalny. W związku zaś z nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Ze wskazanych powodów, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.