Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 93/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Dopuszczenie do udziału w postępowaniu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31 § 1 pkt 2, § 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca) Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 22 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 grudnia 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie (dalej: Kolegium, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia P. z siedzibą w L. (dalej: Stowarzyszenie, skarżący), utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa Lubelskiego w Lublinie (dalej: organ I instancji) z dnia 20 listopada 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia skarżącego do udziału w postępowaniu administracyjnym wszczętym na wniosek K. B., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą L. w K. w przedmiocie wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej K. - L. przez W. .

Zaskarżone postanowienie wydane zostało w następującym stanie sprawy.

Wnioskiem z dnia 7 listopada 2019 r. Stowarzyszenie zwróciło się do organu I instancji o dopuszczenie, jako organizacji społecznej, do udziału w postępowaniu administracyjnym wszczętym na wniosek K. B. w sprawie wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej: K. - L. przez W. .

Stowarzyszenie wskazało, że wszczęte postępowanie jest "zbieżne z zakresem działania członków Stowarzyszenia" i powołując się na cele statutowe: zwalczanie nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczącym usługi transportu drogowego osób, sprawowanie racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniami administracyjnymi oraz nad działaniem organów administracji, uzasadniało konieczność udziału w przedmiotowym postępowaniu w charakterze strony. Według strony w tym postępowaniu istnieje możliwość naruszenia norm prawnych wyrażonych w art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 58 ze zm.).

Organ I instancji postanowieniem z dnia 20 listopada 2019 r. odmówił Stowarzyszeniu dopuszczenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Organ I instancji mając na uwadze przepisy art. 31 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualnie; Dz. U. z 2020 r. poz. 256 - dalej: k.p.a.) oraz postanowienia Statutu Stowarzyszenia uznał, że strona nie działaby w niniejszym postępowaniu w interesie społecznym lecz w celu ochrony interesów wąskiej grupy osób (podmiotów) prowadzących działalność konkurencyjną wobec strony postępowania, tj. w interesie samych członków Stowarzyszenia, którymi są przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego osób. Podkreślił, że udział organizacji społecznej w postępowaniu nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji lub jej członków, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniami administracyjnymi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2019 r. uznało, że zażalenie Stowarzyszenia nie zasługiwało na uwzględnienie, a postanowienie Marszałka Województwa Lubelskiego w Lublinie z dnia 20 listopada 2019 r. było zgodne z prawem. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślał, że mając na uwadze treść art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania, jakie toczy się przed organem administracyjnym w sprawie innej osoby, może nastąpić w przypadku spełnienia kumulatywnie dwóch przesłanek - gdy, jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji oraz przemawia za tym interes społeczny. Spełnienie tych warunków podlega ocenie właściwego organu administracji. Niespełnienie chociażby jednego z nich powoduje, że organ administracji odmawia organizacji udziału w postępowaniu.

Organ przytaczając treść postanowień Statutu Stowarzyszenia P. uznał, że o ile w świetle jego postanowień przystąpienie skarżącego mogłoby zostać uznane jako uzasadnione, to za jego udziałem w niniejszym postępowaniu nie przemawia, w ocenie Kolegium, interes społeczny. Nie można bowiem uznać za działanie w interesie społecznym żądania strony wstąpienia do udziału w postępowaniu dotyczącym wydania zezwolenia na przewóz osób innemu konkurencyjnemu w stosunku do jego członków przewoźnikowi. Opisane działanie wskazywałoby na realizowanie partykularnych interesów, gdyż członkowie Stowarzyszenia prowadząc działalność gospodarczą w zakresie szeroko rozumianego transportu są zainteresowani ze względów konkurencyjnych w udziale w postępowaniu i przyczynieniu się do odmowy wydania zezwolenia konkurencyjnemu dla nich przewoźnikowi. Takie działanie ze strony skarżącego, którego celem jest m.in. zwalczanie nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczących usługi transportu drogowego osób byłoby paradoksalnie nieuczciwym zwalczaniem konkurencji w tym samym obszarze. Tym samym należy uznać, że udział organizacji społecznej, której członkami jest określona liczba przewoźników w niej zrzeszonych, w postępowaniu administracyjnym dotyczącym uprawnień innego konkurencyjnego przewoźnika nie będącego członkiem tej organizacji jest sprzeczny z pojęciem interesu społecznego, o którym mowa w art. 31 § 1 in fine k.p.a. Na poparcie swojego stanowiska organ odwołał się do stanowiska judykatury w tym przedmiocie.

Stowarzyszenie złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na to postanowienia Kolegium w której zarzuciło naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, a w szczególności naruszenie art. 7, art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "k.p.a.") w związku z art. 31 § 1 pkt 2) k.p.a. poprzez bezpodstawną odmowę dopuszczenia Stowarzyszenia do postępowania w niniejszej sprawie, podczas gdy Stowarzyszenie wykazało zaistnienie przesłanek dopuszczenia do udziału w postępowaniu, w tym w szczególności wykazało, że dopuszczenie go do udziału w postępowaniu jest uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i przemawia za tym interes społeczny.

Z uwagi na powyższe zarzuty, Stowarzyszenie wniosło o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, o uchylenie w całości poprzedzającego go postanowienia wydanego przez Marszałka Województwa Lubelskiego z dnia 20 listopada 2019 r. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i potrzymało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądnie strony za uzasadnione postanawia o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu, zaś na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (art. 31 § 2 k.p.a.). Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (art. 31 § 3 k.p.a.).

Tym samym w myśl art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzależnione od spełnienia następujących przesłanek:

- postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, ale praw i obowiązków "innej osoby", czyli jednej ze stron postępowania;

- żądanie jest uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej;

- za uwzględnieniem żądania przemawia interes społeczny. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Wobec powyższego to na organizacji społecznej spoczywa ciężar wykazania istnienia przesłanek wskazujących na zasadność uczestnictwa w postępowaniu, w odniesieniu do ściśle określonego przedmiotu ochrony prawnej, ze względu na który organizacja domaga się udziału w sprawie. Rozstrzygając o dopuszczeniu organizacji do postępowania każdorazowo organ ocenia istnienie w sprawie interesu społecznego. Pogląd ten został utrwalony w orzecznictwie. Co więcej, uczestniczenie w postępowaniu organizacji społecznej w rozumieniu art. 31 k.p.a. stanowi sytuację wyjątkową, zatem nie można tego przepisu interpretować w sposób rozszerzający.

Zdaniem organu odwoławczego Stowarzyszenie spełnia dwie pierwsze przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. warunkujące dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym. Udział w postępowaniu administracyjnym dotyczy praw i obowiązków "innej osoby" - K. B.. Także cele statutowe, określone w § 6 i § 7 Statutu uzasadniają jego dopuszczenie do udziału w postępowaniu o zezwolenie na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym. Statut w § 6 i § 7 stanowi, ze celami Stowarzyszenia P. T. S. "B." są: integracja osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego osób, popieranie i propagowanie nowoczesnych i na wysokim poziomie zorganizowanych form wykonywania prywatnych usług transportowych, kreowanie pozytywnej opinii o działalności przedsiębiorców wykonujących transport drogowy osób, zwalczanie nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczących usługi transportu drogowego osób, sprawowanie racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniami administracyjnymi i nad działaniem organów administracji, udzielanie pomocy przedsiębiorcom świadczących usługi transportu drogowego osób, w zakresie pomocy prawnej oraz interpretacji przepisów prawa. Cele Stowarzyszenia realizowane są w różny sposób: poprzez organizowanie wspólnych przedsięwzięć mających ułatwić i doskonalić świadczenie usług, organizowanie spotkań zainteresowanych działalnością usługową w transporcie drogowym, kontakty i współpracę z instytucjami i organizacjami działającymi w zakresie świadczenia usług transportowych, a także organizacjami administracji samorządowej i rządowej nadzorującymi tego typu działalność, występowanie o wszczęcie oraz przystępowanie do toczących się postępowań administracyjnych w warunkach określonych obowiązującymi przepisami prawa, organizowanie narad poświęconych interpretacji budzących wątpliwości pojęć i przepisów prawa dotyczących transportu drogowego, współpraca z organami administracji publicznej oraz innymi instytucjami i podmiotami oraz kierowanie do nich poglądów i postulatów.

Zdaniem Sądu sporne jest spełnienie po stronie Stowarzyszenia trzeciej z przesłanek umożliwiających dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu, czyli istnienie interesu społecznego. Zauważyć bowiem należy, że nawet wówczas, gdy udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym dotyczy praw i obowiązków "innej osoby" i jest uzasadniony celami statutowymi, to i tak dopuszczenie tej organizacji do udziału w postępowaniu może być uznane za niezasadne, ze względu na brak interesu społecznego. Rozstrzyganie kwestii udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym dotyczącym innej osoby musi być połączone z rozważeniem, czy za tym udziałem przemawia interes społeczny.

Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że skarżący nie wykazał, by jego udział w postępowaniu w przedmiocie wydania zezwolenia na wykonywanie regularnego przewozu osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej K. - L. przez W. leżał w interesie społecznym. Naczelny Sąd Administracyjny w wielu swoich orzeczeniach podnosił, że nie wystarczy ogólnikowe sformułowanie przez organizację społeczną, że działa w interesie społecznym, powoływanie się na zapewnienie wysokiej jakości usług transportowych, kreowanie pozytywnych opinii o działalności przedsiębiorców realizujących transport drogowy osób i towarów, przeciwdziałanie przejawom nieuczciwej konkurencji w środowisku przewoźników drogowych czy też, że w postępowaniu może dojść do naruszenia norm prawnych wyrażonych w art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym; są to cele wskazane bardzo ogólnie i na tej zasadzie każda organizacja musiałaby być dopuszczona do udziału w każdym postępowaniu. W tym względzie powołując się na interes społeczny, który jest interesem ogólnym, organizacja nie powinna używać ogólnikowych stwierdzeń, lecz wskazywać konkretne okoliczności faktyczne, prawne, które mogą świadczyć o tym, że jej udział w tym postępowaniu jest niezbędny. Nie muszą to być takie okoliczności, które już rzeczywiście wystąpiły, ale okoliczności, które mogą zaistnieć. Aby organizacja społeczna została dopuszczona do udziału w danym postępowaniu na prawach strony, winna podać takie okoliczności, które będą świadczyły o tym, że jej udział w tym postępowaniu jest zasadny, bo zachodzą wątpliwości co do pewnego rodzaju okoliczności i jej udział może dodatkowo zagwarantować, że te okoliczności zostaną prawidłowo wyjaśnione (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK 985/13; z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2194/13 - CBOSA). W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt II GSK 1699/14 wyrażono pogląd, że dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu nie może być "niejako automatyczne". Interes społeczny, który towarzyszyć musi wnioskowi o dopuszczenie do udziału w postępowaniu dotyczącym innej osoby, należy interpretować każdorazowo na tle określonego stanu prawnego i przepisów mających zastosowanie w tym postępowaniu oraz stanu faktycznego ustalonego w sprawie. W literaturze prawniczej i w orzecznictwie podkreśla się też, że udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym na prawach strony nie może służyć partykularnym celom samej organizacji społecznej, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 257; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 843/07, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 1667/15-CBOSA).

W odwołaniu i w skardze do Sądu, Stowarzyszenie cytując szereg orzeczeń sądów administracyjnych, podnosiło powołując się właśnie na te wyroki, że jego udział w postępowaniu jest uzasadniony interesem społecznym, czyli interesem pasażerów korzystających z linii komunikacyjnej, do której procedowane jest zezwolenie oraz poszanowania zasad uczciwej konkurencji. Nie wyjaśnił przy czym na czym konkretnie polegać ma ta ochrona zasad uczciwej konkurencji w kontekście racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad danym postępowaniem w indywidualnej sprawie. W czym widzi zagrożenie interesów uczestników, które uzasadniałoby jego udział w postępowaniu innego przewoźnika niezrzeszonego w tej organizacji. Jakie konsekwencje dla pasażerów linii komunikacyjnej, której dotyczy zezwolenie może nieść wyrażenie zgody na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej K. - L. przez W. . Organizacja społeczna, starająca się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony, powinna precyzyjnie i konkretnie wykazać, z jednej strony prawny związek zachodzący pomiędzy jej celami statutowymi, a materialnoprawnym przedmiotem sprawy, i jednocześnie z drugiej strony - względy interesu społecznego, które przemawiają za dopuszczeniem organizacji do tegoż konkretnego postępowania, w celu sprawowania dodatkowej kontroli społecznej.

W ocenie Sądu skarżący tym obowiązkom nie sprostał.

Nie można uznać, że skarżący wykazał zaistnienie przesłanki interesu społecznego, gdy jedynie twierdzi, że dysponuje wiedzą w kwestiach objętych swoimi celami oraz przedmiotem postępowania, do którego żąda dopuszczenia. Zdaniem skarżącego, udział organizacji społecznej w zbadaniu, czy wydanie zezwolenia spowoduje "zagrożenie dla już istniejących linii regularnych" może okazać się nie tylko przydatny, ale wręcz konieczny do dogłębnego zbadania sprawy. Stowarzyszenia przewoźników mogą bowiem dysponować danymi dotyczącymi kondycji finansowej poszczególnych przedsiębiorców, a zatem materiałami koniecznymi do oceny okoliczności, o których stanowi art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o transporcie drogowym.

Odnosząc się do powyższego zarzutu stwierdzić należy, że skarżący powinien wykazać, jakimi danymi dysponuje i jak te dane będą wpływać na wydanie zezwolenia. Przede wszystkim takie dane stowarzyszenie powinno załączyć do wniosku o dopuszczenie jako organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym oraz wykazać, w jaki sposób wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób wpłynie na kondycję finansową przewoźników na tym odcinku.

Zdaniem Sądu, wskazane powyżej przez skarżące Stowarzyszenie powody przystąpienia do sprawy administracyjnej nie są poparte żadnymi konkretnymi okoliczności przemawiającymi o dopuszczeniu go do udziału w postępowaniu dotyczącym zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej: K. - L. przez W. . W szczególności, powoływanie się na zasady ogólne jak naruszenie przepisów z zakresu ruchu drogowego, czy naruszenia norm prawnych wyrażonych w art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, nie mogą same w sobie, a mianowicie bez indywidualizacji tych okoliczności faktycznych, uzasadniać interesu społecznego skarżącego.

Należy podkreślić, że przy ustaleniu spełnienia przesłanek warunkujących dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym praw lub obowiązków osób trzecich nie jest dopuszczalna wykładnia rozszerzająca, albowiem dopuszczenie innego podmiotu, który nie broni własnego interesu prawnego zmienia układ praw procesowych strony, przyznając te prawa także innemu podmiotowi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 897/08 - LEX nr 549644).

Natomiast powoływany przez skarżącego wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II GSK 1500/16 (CBOSA) nie może znaleźć odniesienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Skarżący pomija bowiem, że w tamtym stanie faktycznym wnioskodawca uzasadnił swój wniosek w kontekście zaistnienia przesłanki interesu społecznego, koncentrując się na argumentach opartych na art. 22a ust. 1 pkt 2a ustawy o transporcie drogowym, który pozwala na odmowę udzielenia zezwolenia z powodu nieuczciwej konkurencji, którą stworzy nowy przewoźnik i możliwość bankructwa przewoźników na określonej trasie. Wnioskodawca w tamtej sprawie wskazał na określone fakty i dowodowy. Z uzasadnienia wyroku sądu I instancji w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1351/18 (CBOSA) wynika, że "Strona wskazała, że udział stowarzyszenia w postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie przyczyni się do lepszego wypełnienia jego celów, w szczególności w obszarze postępowania dowodowego, gdyż stowarzyszenie posiada kwalifikacje oraz potrzebną wiedzę w tym zakresie. Jako dowód Stowarzyszenie załączyło informację o sytuacji przewoźnika, który jako jedyny poza uczestnikiem postępowania realizuje jeszcze przewozy regularne na linii komunikacyjnej K.-R., nadto wskazało iż posiada dokumenty finansowe, które obrazują dotychczasowy wpływ uczestnika postępowania na sytuację ekonomiczną przewoźników krajowych wykonujących przewozy na tej linii, na podstawie których można wykazać, że projektowana zmiana stanowi zagrożenie ekonomiczne dla ostatniej istniejącej jeszcze linii regularnej".

Wskazując na podniesione przez skarżącego zagrożenie upadłością innych przewoźników wyjaśnić trzeba, że kwestie upadłości są przedmiotem badania przez sąd w postępowaniu upadłościowym, a nie głównym przedmiotem postępowania w sprawie wydania zezwolenia na korzystanie z linii innym przewoźnikom. Posiadając dane, które wskazywałyby na doprowadzenie innych przewoźników do upadłości, skarżący powinien te dane udostępnić już na etapie składania wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu.

Zauważyć należy również, że w skardze strona sformułowała zarzuty dotyczące zmiany zezwolenia na przewóz osób, podczas gdy przedmiotem głównego postępowania jest wydanie zezwolenia a nie jego zmiana.

W ocenie Sądu, w świetle poczynionych przez organy ustaleń, nie jest zatem dowolna ocena Kolegium, że udział Stowarzyszenia w postępowaniu jest uzasadniony nie interesem społecznym a interesem jego członków, gdyż głównym celem stowarzyszenia jest reprezentowanie interesów zbiorowych członków stowarzyszenia wobec organów władzy publicznej (§ 6 pkt 1 Statutu). Cele te mają priorytet nad innymi dodatkowymi celami i w tym kontekście należało ocenić stwierdzenie organu co do realizowania partykularnych interesów członków organizacji.

Nie zmienia tego faktu nawet ogólne wskazanie na działanie na rzecz poszanowania zasad uczciwej konkurencji czy też kreowanie pozytywnych opinii o działalności przedsiębiorców realizujących transport drogowy osób i towarów (cele te wskazano w § 6 Statutu). Zgodzić się należy z organem, że członkowie Związku prowadząc działalność gospodarczą w zakresie szeroko rozumianego transportu są żywotnie zainteresowani ze względów konkurencyjnych w udziale w postępowaniu tym bardziej, że członkami Stowarzyszenia są podmioty prowadzące działalność przewoźniczą na linii komunikacyjnej będącej przedmiotem postępowania głównego. Jak bowiem wynika z postanowień statutu członkiem Stowarzyszenia może być każda osoba, która jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego, również w formie spółki cywilnej, a także jako wspólnik albo akcjonariusz spółki prawa handlowego, której przedmiotem działalności są usługi transportu drogowego.

Stąd też, skoro wniosek skarżącego o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie został poparty żadnymi konkretnymi argumentami, to tak ogólnikowo sformułowany - nie mógł być uznany za spełniający wymogi wykazania przez organizację społeczną przesłanek z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.

W niniejszej sprawie Sąd podziela pogląd organu, że argumentacja Stowarzyszenia jest niewystarczająca do uznania, by Stowarzyszenie wykazało istnienie przesłanek warunkujących dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Nie można zaakceptować sytuacji, w której organizacja społeczna za pomocą jedynie ogólnikowych stwierdzeń stara się wykazać potrzebę wzięcia udziału w postępowaniu, przerzucając tym samym na organ administracji ciężar precyzyjnego ustalenia przesłanek zasadności tego żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2015 r., II OSK 2808/13). Samo odwoływanie się do celów statutowych organizacji lub też ich utożsamiane z interesem społecznym nie jest wystarczające do przyjęcia, że interes społeczny w danej sprawie przemawia za dopuszczeniem organizacji do udziału w postępowaniu. Bez skonkretyzowania interesu społecznego i bez odniesienia go do poszczególnej, indywidualnej sprawy, organizacja społeczna nie może skutecznie skorzystać z instytucji przewidzianej w art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.

Jak już wskazano organizacja społeczna dopomagając się dopuszczenia jej do udziału w sprawie dotyczącej innej osoby, powinna wykazać istnienie związku pomiędzy swoimi celami statutowymi, a przedmiotem postępowania administracyjnego i przedstawić w sposób precyzyjny okoliczności świadczące o zaistnieniu interesu społecznego. Organizacja społeczna ubiegająca się o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu powinna co najmniej uprawdopodobnić, że przyczyni się do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów.

Skoro zatem, w okolicznościach niniejszej sprawy, skarżący nie wykazał w istocie, poza powołaniem się na ogólnikowe twierdzenia (interes pasażerów, bezpieczeństwo ruchu drogowego, poszanowanie zasad uczciwej konkurencji), że za dopuszczeniem skarżącego do udziału przemawiają nie tylko cele statutowe Stowarzyszenia ale i interes społeczny, to brak podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie narusza prawo.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., zobowiązany był do oddalenia skargi.