Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 643/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 56 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1,art. 96 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 185 poz 1439
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu  oraz o spółkach publicznych - tekst jednolity.
article: art. 78 par. 1, art. 75 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2013 r. sprawy ze skargi K. S. A. z/s w P. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w związku z naruszeniem wykonania obowiązku informacyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Komisja Nadzoru Finansowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z 127 § 3 kpa w związku z art. 11 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1149 z późn. zm. - dalej "ustawa o nadzorze nad rynkiem finansowym") oraz art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 185, poz. 1439 z późn. zm. - dalej "ustawa o ofercie") uchyliła w całości decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2012 r., sygn. [...] nakładającą na spółkę K. S.A. z siedzibą w P., skarżącą w niniejszej sprawie, karę pieniężną w wysokości 70 000 zł i nałożył na spółkę K. S.A. z siedzibą w P. karę pieniężną w wysokości 50 000 zł (słownie złotych: pięćdziesiąt tysięcy) wobec stwierdzenia, że:

- Spółka nie wykonała w terminie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie, gdyż nie przekazała Komisji Nadzoru Finansowego, spółce prowadzącej rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości informacji poufnej o podpisaniu w dniu [...] czerwca 2010 r. listu intencyjnego z H. P. i spółką K. S.A. z siedzibą w W., niezwłocznie po zajściu tego zdarzenia;

- Spółka nie wykonała w terminie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w zw. z § 100 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. Nr 33, poz. 259 z późn. zm.), dalej "Rozporządzenie", gdyż nie przekazała Komisji Nadzoru Finansowego, spółce prowadzącej rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości informacji bieżącej o podpisaniu umowy znaczącej w dniu [...] lipca 2010 r. z H. P. oraz spółkami: K. S.A. z siedzibą w W., C. z siedzibą w N. i T. sp. z o.o. z siedzibą w K., niezwłocznie po zajściu tego zdarzenia.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Komisja Nadzoru Finansowego (dalej "Komisja", "organ nadzoru") wszczęła z urzędu postępowanie administracyjne wobec spółki K. S.A. z siedzibą w P. w przedmiocie nałożenia na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie kary administracyjnej, w związku z podejrzeniem naruszenia przez Spółkę art. 56 ustawy o ofercie. K. S.A. jest emitentem papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku oficjalnych notowań giełdowych (rynek podstawowy), na Giełdzie Papierów Wartościowych w W. S.A. (dalej "GPW").

Komisja ustaliła, że zarówno w przypadku przekazania do publicznej wiadomości informacji o podpisaniu listu intencyjnego w dniu [...] czerwca 2010 r., jak również zawarciu umowy inwestycyjnej w dniu [...] lipca 2010 r. Spółka nie wykonała obowiązków informacyjnych w terminie określonym w/w przepisami prawa. W związku z powyższym decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2012 r., sygn. [...] nałożono na Spółkę karę pieniężną w wysokości 70 000 zł wobec stwierdzenia, że Spółka:

- nie wykonała w terminie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie, gdyż nie przekazała Komisji Nadzoru Finansowego, spółce prowadzącej rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości informacji poufnej o podpisaniu w dniu [...] czerwca 2010 r. listu intencyjnego z H. P. i spółką K. S.A. z siedzibą w W.;

- nie wykonała w terminie obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 100 ust. 1 Rozporządzenia, gdyż nie przekazała Komisji Nadzoru Finansowego, spółce prowadzącej rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości informacji bieżącej o podpisaniu umowy znaczącej w dniu [...] lipca 2010 r. z H. P. oraz spółkami: K. S.A. z siedzibą w W., C. z siedzibą w N. i T. sp. z o.o. z siedzibą w K.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona zarzuciła:

1) Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 78 § 1 k.p.a., art. 78 § 2 k.p.a., art. 77 § 2 k.p.a., art. 7 k.p.a. w związku z art. 11 ust. 5 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego wnioskowanego przez skarżącą, które to postępowanie miało na celu wyjaśnienie okoliczności kluczowych dla rozstrzygnięcia sprawy i zmierzało do bezpośredniego wysłuchania przez organ przedstawicieli skarżącej i osób odpowiedzialnych w ramach struktur skarżącej za wypełnienie obowiązków ciążących na skarżącej w zgodzie z ustawą o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych. Strona podniosła, że Komisja nie zebrała i nie rozpatrzyła całokształtu materiału dowodowego, w szczególności poprzez nieprzesłuchanie w charakterze świadków J. P., K. B., T. J. i w charakterze Strony - członków zarządu spółki W. B. i K. N.

2) Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 56 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o ofercie w związku z art. 56 ust. 2 w/w ustawy poprzez błędne przyjęcie przez Komisję, iż maksymalny 24 - godzinny (jako kryterium działania niezwłocznego) termin na przekazanie do publicznej wiadomości informacji w trybie art. 56 ustawy o ofercie, należy liczyć od momentu złożenia oświadczenia woli przez reprezentantów Spółki, podczas gdy zdaniem strony termin ten należy liczyć w tego typu sytuacjach od momentu wpływu dokumentów obejmujących przedmiot zdarzenia do wyspecjalizowanych struktur emitenta.

3) Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 96 ust. 1 w związku z art. 6, 7 i 8 k.p.a. i w związku z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez przyjęcie, iż w granicach uznania administracyjnego pozostawało wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 70 000 zł w sytuacji, gdy działania podjęte przez emitenta zarówno na etapie po zajściu zdarzeń, jak i w toku niniejszego postępowania wskazywały na dążenie Strony do postępowania spełniającego najwyższe standardy staranności oraz pełną współpracę z Komisją.

Komisja podjęła zaskarżoną decyzję ustalając następujący stan faktyczny tożsamy, jak podano w jej uzasadnieniu ze stanem faktycznym ustalonym w decyzji z dnia [...] maja 2012 r.

W dniu [...] czerwca 2010 r. w K. Spółka podpisała z H. P. oraz spółką K. S.A. z siedzibą w W. (obecnie spółka C.), list intencyjny dotyczący zawarcia pakietu transakcji, w tym m.in.: oddania przez Spółkę kontroli nad C., objęcia przez inwestora (H. P. lub wskazaną przez nią spółkę) akcji K. S.A., przejęcia przez Spółkę sklepów należących do C., nabycia od Spółki i C. wierzytelności wobec spółki T. S.A. List intencyjny w imieniu Spółki podpisał jej prezes – W. B.

W dniu [...] czerwca 2010 r. o godz. 17:03 Spółka przekazała do publicznej wiadomości raport bieżący nr [...] informując o "wpłynięciu" do Spółki w dniu [...] czerwca 2010 r. informacji o podpisaniu w dniu [...] czerwca 2010 r. listu intencyjnego. Jednocześnie powiadomiła o opóźnieniu informacji o nazwie inwestora oraz metodach wyceny akcji nowej emisji C. Raport wskazywał również, iż treść listu intencyjnego dotyczy bezwarunkowego zobowiązania stron do zawarcia w terminie 30 dni - umowy inwestycyjnej, ogólnie wskazując jakie transakcje strony listu intencyjnego zamierzają przeprowadzić, ich pakietowy charakter i zamiar ich łącznego przeprowadzenia. Strona opublikowała przedmiotowy raport bieżący na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie, wskazując podstawę prawną publikacji raportów bieżących. Przedmiotowy raport podpisał prezes Spółki – W. B. List intencyjny podpisano w K. w godzinach wieczornych w dniu [...] czerwca 2010 r., a w dniu [...] czerwca 2010 r. w godzinach popołudniowych został on dostarczony przez prezesa Spółki do jej siedziby.

W dniu [...] czerwca 2010 r. (czwartek) kurs notowań akcji Strony przedstawiał się następująco: kurs otwarcia 9 zł, kurs zamknięcia 9,79 zł [wzrost o 22,38 % w stosunku do kursu zamknięcia z dnia [...] czerwca 2010 r. (środa), w którym kursy otwarcia i zamknięcia wynosiły 8 zł]. Jednocześnie wolumen obrotu w dniu [...] czerwca 2010 r. wzrósł ponad 7- krotnie (51 249 sztuk akcji) w stosunku do wolumenu obrotu z dnia [...] czerwca 2010 r. (6 938 sztuk akcji). Indeks WIG, w ramach którego notowane są akcje Spółki, spadł w dniu [...] czerwca 2010 r. o 0,86% w porównaniu do dnia [...] czerwca 2010 r.

Następnie, w dniu [...] lipca 2010 r. w P., w siedzibie Spółki, Spółka wraz z H. P. oraz spółkami: C., C. z siedzibą w N., T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. podpisała umowę inwestycyjną, której przedmiotem było dokonanie przez inwestorów oraz wskazane przez nich podmioty inwestycji w kapitały własne C., uzyskanie przez te podmioty kontroli nad C., objęcie przez inwestorów akcji nowych emisji K. S.A. oraz wierzytelności wobec T. S.A., zasady i warunki inwestycji podmiotów wskazanych przez inwestorów w C. oraz objęcie przez nich nowych akcji K. S.A., a także określenie obowiązków i praw stron umowy wynikających z powyższego. Umowę inwestycyjną podpisano w dniu [...] lipca 2010 r., tuż po północy. W imieniu Spółki umowę podpisał jej prezes – W. B.

W dniu [...] lipca 2010 r. o godz. 21:42 Spółka przekazała do publicznej wiadomości raport bieżący nr [...] dotyczący podpisania umowy inwestycyjnej, oceniając ją jako umowę znaczącą (zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie w zw. z § 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia). W raporcie Spółka szczegółowo opisała istotne postanowienia umowy inwestycyjnej odnoszące się do Spółki i C., wskazując, że umowę zawarto pod warunkiem rozwiązującym i zastrzeżono karę umowną. Raport wskazywał również, że strony umowy zobowiązały się do uzgadniania treści publikowanych komunikatów. Przedmiotowy raport bieżący również podpisał prezes Spółki – W. B.

W dniu [...] lipca 2010 r. (poniedziałek) kurs notowań akcji Strony przedstawiał się następująco: kurs otwarcia 12,5 zł, kurs zamknięcia 12,7 zł. Natomiast w dniu [...] lipca 2010 r. (piątek) kurs zamknięcia notowań akcji Spółki wynosił 13,84 zł. Powyższe wskazuje na 9,7 % spadek kursu otwarcia z dnia [...] lipca 2010 r. w stosunku do kursu zamknięcia notowań akcji Spółki z dnia [...] lipca 2010 r. Jednocześnie wolumen obrotu w dniu [...] lipca 2010 r. wzrósł ponad 1,4-krotnie (119 484 sztuk akcji) wobec wolumenu z dnia [...] lipca 2010 r. wynoszącego 81 783 sztuk akcji. Natomiast indeks WIG, w ramach którego notowane są akcje Spółki, wzrósł w dniu [...] lipca 2010 r. o 1% w stosunku do [...] lipca 2010 r.

Zdaniem Komisji, analiza zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje, że Spółka dwukrotnie przekroczyła termin wynikający z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie w związku z przekazaniem do publicznej wiadomości raportów bieżących o podpisaniu w dniu [...] czerwca 2010 r. listu intencyjnego z H. P. i spółką K. S.A. z siedzibą w W. oraz termin wynikający z art. 56 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 100 ust. 1 Rozporządzenia o podpisaniu umowy znaczącej w dniu [...] lipca 2010 r. z H. P. oraz spółkami: K. S.A. z siedzibą w W., C. z siedzibą w N. i T. Sp. z o.o. z siedzibą w K.

Zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o ofercie, emitent papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym jest zobowiązany, do równoczesnego przekazywania Komisji, spółce prowadzącej ten rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości, m.in. informacji poufnych, w rozumieniu art. 154 ustawy o obrocie oraz informacji bieżących, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy o ofercie, tj. Rozporządzeniem.

Zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o ofercie, informacje poufne, emitent jest zobowiązany, przekazać niezwłocznie po zajściu zdarzeń lub okoliczności, które uzasadniają ich przekazanie, lub po powzięciu o nich wiadomości, nie później jednak niż w terminie 24 godzin, a także umieścić w sieci internet na swojej stronie, z wyłączeniem danych osobowych osób, których te informacje dotyczą. Zgodnie zaś z § 100 ust. 1 Rozporządzenia, raport bieżący przekazuje się, z pewnymi zastrzeżeniami, niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin od zaistnienia zdarzenia lub powzięcia o nim informacji przez emitenta.

Informacją poufną, stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy o obrocie, jest określona w sposób precyzyjny informacja dotycząca, bezpośrednio lub pośrednio, jednego lub kilku emitentów instrumentów finansowych, jednego lub kilku instrumentów finansowych albo nabywania lub zbywania takich instrumentów, która nie została przekazana do publicznej wiadomości, a która po takim przekazaniu mogłaby w istotny sposób wpłynąć na cenę tych instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych, przy czym dana informacja:

1) jest określona w sposób precyzyjny, wtedy gdy wskazuje na okoliczności lub zdarzenia, które wystąpiły lub których wystąpienia można zasadnie oczekiwać, a jej charakter w wystarczającym stopniu umożliwia dokonanie oceny potencjalnego wpływu tych okoliczności lub zdarzeń na cenę lub wartość instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych;

2) mogłaby po przekazaniu do publicznej wiadomości w istotny sposób wpłynąć na cenę lub wartość instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych, wtedy gdy mogłaby ona zostać wykorzystana przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych przez racjonalnie działającego inwestora;

3) w odniesieniu do osób zajmujących się wykonywaniem dyspozycji dotyczących instrumentów finansowych, ma charakter informacji poufnej, również wtedy gdy została przekazana tej osobie przez inwestora lub inną osobę mającą wiedzę o takich dyspozycjach, i dotyczy składanych przez inwestora dyspozycji nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, przy spełnieniu przesłanek określonych w pkt 1 i 2.

W przypadku gdy emitent lub wprowadzający nie wykonuje albo wykonuje nienależycie obowiązki, o których mowa w art. 56 ustawy o ofercie, zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, Komisja może wydać decyzję o wykluczeniu, na czas określony lub bezterminowo, papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym albo nałożyć, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację finansową podmiotu, na który kara jest nakładana, karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł, albo zastosować obie sankcje łącznie.

W przypadku listu intencyjnego, Spółka pomimo publikacji informacji o jego podpisaniu jako bieżącej (powołała jako podstawę art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie), informację tę oceniała jako poufną, na co wskazuje treść raportu nr [...] (k. 4-5). Wskazała w nim bowiem, że zawiadomiła Komisję o opóźnieniu przekazania do publicznej wiadomości nazwy inwestora, a także metody wyznaczenia ceny nowej emisji akcji C. powołując się na § 2 pkt 1 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 kwietnia 2006 r. w sprawie rodzaju informacji, które mogą naruszyć słuszny interes emitenta, oraz sposobu postępowania emitenta w związku z opóźnianiem przekazania do publicznej wiadomości informacji poufnych (Dz. U. Nr 67, poz. 476). Opóźnienie publikacji pewnych informacji przez emitentów na podstawie ww. rozporządzenia jest możliwe tylko w odniesieniu do informacji poufnych. Również w ocenie Komisji informacja miała cechy informacji poufnej, na co wskazują następujące okoliczności. Informacja dotyczyła bezpośrednio emitenta, czyli K. S.A. - Spółkę będącą stroną listu intencyjnego, a ponadto nie została przekazana do publicznej wiadomości. Z wyjaśnień Spółki, zdaniem organu, wynika, że informacja o podpisaniu listu intencyjnego przed publikacją została przekazana niewielkiemu gronu osób, w tym członkowi rady nadzorczej K. B., prokurentce E. B., a także wiceprezesowi J. P. oraz pismo z dnia [...] czerwca 2011 r. Dodatkowo informacja ta była precyzyjna, gdyż wskazywała na zdarzenie, które nastąpiło (podpisanie listu intencyjnego w dniu [...] czerwca 2010 r.), a jej charakter w wystarczającym stopniu umożliwiał dokonanie oceny potencjalnego wpływu tego zdarzenia na cenę lub wartość instrumentów finansowych. Cenotwórczość przedmiotowej informacji potwierdził, jak wyżej wskazano, wzrost kursu akcji Spółki oraz wolumenu obrotu.

Odnosząc się zaś do umowy inwestycyjnej, podpisanej w P. w dniu [...] lipca 2010 r. organ wskazał, iż jest ona umową znaczącą - na co wskazała również Strona w treści raportu bieżącego nr [...], opublikowanego na podstawie art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie, w punkcie IV. Przedmiotowa umowa spełnia kryterium znaczącej umowy, gdyż jej przedmiot ma wartość co najmniej 10% wartości kapitałów własnych Spółki, - wynoszących w lipcu 2010 r. 119 142 000 zł, a ponadto jej zawarcie wiąże się z podjęciem przez Spółkę decyzji o emisji nowych akcji. W związku z powyższą kwalifikacją informacji Spółka zobowiązana była przedstawić poszczególne elementy umowy określone § 9 pkt 1-8 Rozporządzenia. Przedmiotowy raport bieżący zawierał informacje o dacie zawarcia umowy, jej stronach i przedmiocie, istotnych warunkach, w tym finansowych, karach umownych, warunku oraz kryterium uznania umowy za znaczącą. Informacja bieżąca o podpisaniu znaczącej umowy powinna być przez emitenta opublikowana w trybie właściwym dla tego typu informacji, tj. stosownie do art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w zw. z § 100 ust. 1 Rozporządzenia. Zatem przekazanie raportu bieżącego powinno nastąpić niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin od zaistnienia zdarzenia lub powzięcia o nim informacji przez emitenta (w przypadku emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku oficjalnych notowań giełdowych). K. S.A., jest emitentem papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku oficjalnych notowań giełdowych, na rynku podstawowym, na GPW, więc raporty bieżące powinna publikować w powyżej określonym terminie.

W ocenie Komisji analiza stanu faktycznego oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwala przyjąć za uzasadniony wniosek, że działanie Spółki w związku z wykonywaniem obowiązków informacyjnych dwukrotnie wypełniło dyspozycję art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie. Po pierwsze, w związku z art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie, w kontekście informacji poufnej dotyczącej podpisania listu intencyjnego. Po drugie, w związku z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w zw. z § 100 ust. 1 Rozporządzenia, w odniesieniu do informacji bieżącej o podpisaniu umowy znaczącej - jaką była umowa inwestycyjna podpisana w dniu [...] lipca 2010 r. Komunikat o podpisaniu listu intencyjnego Strona powinna była przekazać Komisji, spółce prowadzącej rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości niezwłocznie po zajściu zdarzeń lub okoliczności, które uzasadniają ich przekazanie, lub po powzięciu o nich wiadomości, nie później jednak niż w terminie 24 godzin, tj. niezwłocznie po podpisaniu przedmiotowego listu, najpóźniej w dniu [...] czerwca 2010 r. Natomiast, komunikat o podpisaniu umowy inwestycyjnej Spółka powinna była przekazać wskazanym wyżej podmiotom oraz do publicznej wiadomości niezwłocznie po jej podpisaniu, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin od zaistnienia zdarzenia lub powzięcia o nim informacji przez emitenta. Komisja oceniła, iż w obu przypadkach Spółka miała obowiązek niezwłocznego wypełnienia obowiązków informacyjnych, w szczególności z uwagi na obecność jej prezesa i wiceprezesa przy podpisywaniu, zarówno listu intencyjnego, jak i umowy inwestycyjnej. Obecność W. B., prezesa Spółki oraz J. P., wiceprezesa Spółki, w dniu [...] czerwca 2010 r. w K. i w dniu [...] lipca 2010 r. w P. i podpisanie przez Prezesa ww. dokumentów potwierdzają treści przedmiotowych dokumentów. Zdaniem Komisji Strona nie wykazała żadnych obiektywnych przeszkód uniemożliwiających terminowe przekazanie przedmiotowej informacji poufnej. Również w przypadku umowy inwestycyjnej, podpisanej w P., zaistniała podobna do powyższej sytuacja. Umowa inwestycyjna podpisana została w dniu [...] lipca 2010 r., tuż po północy. Obecni przy tym byli również dwaj członkowie zarządu Spółki W. B. i J. P. Raport bieżący nr [...] opublikowany został w dniu [...] czerwca 2010 r. o godz. 21:42. Podobnie jak w przypadku listu intencyjnego przyjąć, zdaniem organu, należy, że Spółka powzięła informację o podpisaniu umowy inwestycyjnej w dniu [...] lipca 2010 r. i była zobowiązana do niezwłocznego poinformowania o tym rynku.

Komisja uznała zatem, iż Spółka dwukrotnie nie wykonała w terminie obowiązków informacyjnych, gdyż nie opublikowała niezwłocznie informacji o podpisaniu listu intencyjnego oraz informacji o podpisaniu umowy inwestycyjnej, uznanej za umowę znaczącą. Organ podkreślił, że w spółkach publicznych mają miejsce zdarzenia na tyle istotne, iż mogą znacząco wpływać na kurs notowań papierów wartościowych tych spółek, a inwestorzy powinni zostać o nich natychmiast poinformowani.

Niektóre z tych wydarzeń zostały przez prawodawcę sklasyfikowane jako informacje bieżące i wyliczone w Rozporządzeniu (większość z nich jednocześnie stanowi informacje poufne), natomiast pozostałe, tj. informacje poufne, pozostawiono ocenie emitentów. Jednakże niezwłoczna publikacja obu kategorii informacji realizuje ten sam cel - najpełniejsze odzwierciedlenie rzeczywistych uwarunkowań gospodarczych i finansowych emitenta w kursie notowanych instrumentów finansowych, a tym samym umożliwienie inwestorom podejmowania racjonalnych decyzji inwestycyjnych. W przypadku informacji poufnych niezwłoczność publikacji ma na celu dodatkowo zapobieganie wykorzystywaniu tych informacji, będącego skutkiem "wycieku" informacji ze spółki, tj. zapobieganiu zjawisku tzw. insider trading. Wobec powyższego Strona powinna była przekazać do publicznej wiadomości informację o podpisaniu listu intencyjnego niezwłocznie (bez nieuzasadnionej zwłoki) po jego podpisaniu, bowiem nie było uzasadnienia dla wypełnienia obowiązku informacyjnego z art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie z ponad 24 godzinnym opóźnieniem. Po stronie spółki publicznej, dysponenta informacji poufnej, leży obowiązek oceny istotności oraz cenotwórczości informacji i podjęcie wszelkich kroków niezbędnych dla najszybszego przekazania inwestorom informacji poufnych.

W ocenie Komisji prawidłowe funkcjonowanie rynku kapitałowego zależy w dużej mierze od zagwarantowania wszystkim podmiotom równego dostępu do informacji na tym rynku. Równy dostęp do informacji jest podstawową zasadą prawidłowego funkcjonowania rynku kapitałowego.

Niezwłoczność należy przy tym rozumieć jako działanie bez zbędnej zwłoki, uwzględniając przy tym czas potrzebny na przygotowanie określonego raportu, warunki zewnętrzne "towarzyszące" wydarzeniu kwalifikowanemu do upublicznienia jako informacja poufna lub bieżąca. Organ podkreślił, iż w przypadku listu intencyjnego, z uwagi na wielość stron umowy – ryzyko pojawiające się w związku z brakiem niezwłoczności publikacji informacji poufnej – mianowicie ujawnienia tej informacji oraz jej wykorzystania było znaczące. Natomiast odnosząc się do umowy inwestycyjnej spełniającej kryteria, informacji bieżącej, podkreślił, iż publikacja stypizowanych Rozporządzeniem raportów bieżących zapewnia, że rynek posiada minimum informacji o spółce publicznej będącej dysponentem tych informacji. Nieterminowe więc wykonywanie obowiązków informacyjnych w tym zakresie powoduje uszczerbek informacyjny po stronie odbiorców, tj. akcjonariuszy i potencjalnych inwestorów.

W ocenie Komisji nie bez znaczenia pozostaje zachowanie się kursu akcji Spółki w dniach [...] i [...] czerwca 2010 r. oraz w dniach [...] i [...] lipca 2010 r., w tym ponad 22% wzrost kursu akcji oraz ponad 7 - krotny wzrost wolumenu obrotu w związku z publikacją raportu nr [...] dotyczącego listu intencyjnego oraz ponad 8% spadek kursu notowań akcji przy ponad 1,4-krotnym wzroście wolumenu obrotu w odniesieniu do umowy inwestycyjnej i jednoczesnym spadku indeksu WIG w dniu [...] czerwca 2010 r. o 0,86% w stosunku do [...] czerwca 2010 r. oraz wzroście indeksu WIG w dniu [...] lipca 2010 r. w stosunku do [...] lipca 2010 r. Kursy notowań akcji Spółki oraz wielkość transakcji sprzedaży i kupna akcji Spółki, jako okoliczności obiektywne a niewątpliwie obrazujące otoczenie rynkowe Spółki w chwili podpisywania umów lub publikacji raportów, mają jedynie na celu uświadomić emitentom znaczenie wpływu publikowanych przez nich informacji na zachowanie rynku. Emitenci powinni przewidywać potencjalne skutki swoich działań, jakie mogą zaistnieć na wrażliwym na informacje rynku kapitałowym, niezależnie od tego, czy i jaka będzie reakcja rynku. W przypadku Spółki szczególnie istotną jest informacja poufna o podpisaniu listu intencyjnego wyrażająca zamiar podpisujących go osób do dokonania określonych i znaczących dla swej działalności inwestycji, a druga informacja - bieżąca dotycząca umowy inwestycyjnej - stanowi zaś konsekwencję wskazanej informacji poufnej. Odnosząc się do spadku kursu i notowań akcji Spółki po publikacji raportu bieżącego nr [...] w dniu [...] lipca 2010 r., Komisja stwierdziła, że rynek mógł "uwzględnić" fakt przyszłego podpisania umowy inwestycyjnej reagując pozytywnie na komunikat o liście intencyjnym z [...] czerwca 2010 r.

Odnosząc się do poszczególnych zarzutów Strony (zdaniem organów nieuzasadnionych) zawartych we wniosku ponowne rozpatrzenie sprawy, Komisja wskazała, co następuje:

Komisja, postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., sygn. [...], na podstawie art. 78 § 1 i 2 k.p.a., odmówiła uwzględnienia wniosków dowodowych złożonych przez Stronę w toku postępowania. Strona wniosła o przeprowadzenie dowodów z przesłuchania Strony, w osobach członków zarządu: W. B. i K. N., oraz przesłuchania świadków: J. P., K. B., T. J. na następujące okoliczności: przebiegu negocjacji poprzedzających przyjęcie listu intencyjnego, jego przyjęcia i podmiotów zaangażowanych w przyjęcie, obiegu informacji i osób uczestniczących w przekazaniu informacji o przyjęciu listu intencyjnego, publikacji informacji istotnych w związku z przyjęciem listu intencyjnego, przebiegu negocjacji poprzedzających zawarcie umowy inwestycyjnej, okoliczności jej zawarcia i podmiotów zaangażowanych w jej zawarcie, obiegu informacji w ramach struktur emitenta i pozostałych stron umowy inwestycyjnej oraz publikacji informacji istotnych w związku z zawarciem umowy inwestycyjnej oraz na okoliczność prawidłowego wykonywania przez Stronę obowiązków informacyjnych wynikających z ustawy o ofercie.

W ocenie Komisji okoliczności, przywołane przez Stronę, dla których organ nadzoru miałby przesłuchiwać, zarówno Stronę, jak i świadków, zostały dostatecznie udowodnione w toku postępowania lub nie mają znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Przedmiotem niniejszego postępowania jest wykonywanie przez emitenta, którym jest K. S.A., obowiązków informacyjnych i wynikających z art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie, zaś podstawę do zastosowania kary pieniężnej za ich niewykonanie lub nienależyte wykonanie stanowi wypełnienie przesłanek, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie. W przypadku zaś Spółki dwukrotnie nie został dochowany termin zakreślony na przekazanie stosownych informacji do publicznej wiadomości, GPW oraz Komisji. Przebieg negocjacji poprzedzających podpisanie listu intencyjnego lub zawarcie umowy inwestycyjnej nie mają znaczenia dla sprawy, gdyż zdarzenia poprzedzające podpisanie odpowiednio w dniach [...] czerwca 2010 r. i [...] lipca 2010 r. wskazanych dokumentów nie wpływają w żaden sposób na zaistniały stan faktyczny. Cezurą, od której należy liczyć terminy niezwłocznego wykonania obowiązków informacyjnych jest dzień sfinalizowania tych negocjacji - tj. podpisania przez podmioty uczestniczące w negocjacjach zarówno listu intencyjnego jak i umowy inwestycyjnej. Natomiast okoliczność obiegu informacji pomiędzy pozostałymi stronami umowy inwestycyjnej (poza Spółką) również nie ma znaczenia dla sprawy z uwagi na zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszego postępowania. Okoliczności takie jak: tożsamość podmiotów zaangażowanych w przyjęcie oraz samo przyjęcie listu intencyjnego, jak również obieg informacji i osoby uczestniczące w przekazaniu informacji o przyjęciu tego listu oraz publikacji informacji istotnych związanych z przyjęciem w/w listu oraz okoliczności zawarcia umowy inwestycyjnej i podmiotów zaangażowanych w jej zawarcie, obiegu informacji w ramach struktur emitenta umowy inwestycyjnej oraz publikacji informacji istotnych w związku z zawarciem umowy inwestycyjnej, są okolicznościami dostatecznie stwierdzonymi innymi dowodami w niniejszym postępowaniu. Tymi dowodami są zarówno wyjaśnienia Strony, jak również sama treść listu intencyjnego, treść umowy inwestycyjnej oraz raporty opublikowane przez Spółkę, w szczególności nr [...] i [...], regulamin określający w Spółce zasady postępowania z informacjami poufnymi. Powyższe dokumenty wskazują jednoznacznie, że Spółka w dniu [...] czerwca 2010 r. znała szczegółowe postanowienia listu intencyjnego. Strona niesłusznie przywołuje okoliczność fizycznego dostarczenia treści wskazanego listu przez prezesa W. B. dopiero w godzinach popołudniowych w dniu [...] czerwca 2010 r. Komisja nie znajduje obiektywnych przesłanek, które uniemożliwiałyby dostarczenie przedmiotowego listu intencyjnego do Spółki we wcześniejszym terminie. Zwłaszcza, że zarówno dzień [...] czerwca 2010 r. (poniedziałek) jak i [...] czerwca 2010 r. (wtorek) były dniami roboczymi.

Strona w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2012 r. wniosła również o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Zdaniem Komisji nie ziściły się jednak przesłanki określone w art. 89 § 1 k.p.a., a przy tym brak jest przepisu prawa, który przewidywałby obowiązek przeprowadzenia rozprawy w przypadku podejrzenia naruszenia art. 56 ustawy o ofercie.

Komisja nie podzieliła również zarzutu Strony, iż w tej sprawie termin na przekazanie informacji w niniejszym stanie faktycznym należy liczyć od momentu wpływu danej informacji do Spółki.

Ustawodawca w art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie nakazuje przekazanie informacji niezwłocznie. W związku z powyższym Spółka powinna dołożyć wszelkiej staranności, aby raporty bieżące przekazane zostały bez zbędnej zwłoki. Termin 24 - godzinny jest terminem maksymalnym na przekazanie informacji w trybie art. 56 ustawy o obrocie. W ocenie Komisji Spółka powinna przekazać w/w raporty niezwłocznie. Spółka przekazując do publicznej wiadomości raporty o podpisaniu listu inwestycyjnego i umowy, inwestycyjnej nie zachowała nawet maksymalnego 24 - godzinnego terminu na ich przekazanie.

Odnosząc się do zarzutu Strony dotyczącego wysokości kary administracyjnej Komisja wskazuje, że możliwość nałożenia sankcji administracyjnej w postaci kary pieniężnej przewidziana jest w art. 96 ustawy o ofercie, który wskazuje, że Komisja ma możliwość nałożenia sankcji administracyjnej w postaci wykluczenia na czas określony lub bezterminowo papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym albo nałożenia kary pieniężnej w maksymalnej wysokości do 1 000 000 zł, albo zastosowania obydwu sankcji łącznie. Kara administracyjna ma charakter obiektywny, a podstawę do jej zastosowania stanowi niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków uregulowanych przepisem art. 56 ustawy o ofercie. Kara administracyjna pełni funkcję represyjną związaną z naruszeniem przez podmiot określonych przepisami prawa obowiązków. Stanowi również środek przymusu, który ma służyć zapewnieniu wykonywania obowiązków nałożonych przez obowiązujące przepisy prawa.

Komisja w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją w jej ocenie nie naruszyła art. 6, 7 i 8 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż wymierzyła karę w granicach ustawowego zagrożenia biorąc pod uwagę szereg w/w okoliczności m.in. sytuację finansową emitenta.

W związku z prowadzonym postępowaniem z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Komisja dokonała jednak analizy bieżącej sytuacji finansowej Strony. Na podstawie śródrocznego skróconego sprawozdania finansowego K. S.A. za okres od [...] kwietnia 2012 r. do [...] września 2012 r. opublikowanego w dniu [...] listopada 2012 r. Komisja ustaliła, że przychody ze sprzedaży w okresie od [...] kwietnia 2012 r. do [...] września 2012 r. kształtowały się na poziomie 454 338 tys. zł. Spółka w w/w okresie wygenerowała stratę w wielkości 1 747 tys. zł. Wobec powyższego mając na uwadze art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, który stanowi, iż Komisja może wydać decyzję o nałożeniu kary pieniężnej biorąc pod uwagę w szczególności sytuację finansową podmiotu, Komisja podjęła decyzję o obniżeniu kary pieniężnej wymierzonej decyzją z dnia [...] maja 2012 r. do wysokości 50 000 zł (słownie złotych: pięćdziesiąt tysięcy). Wydając decyzję z dnia [...] maja 2012 r. Komisja brała pod uwagę sytuację finansową Spółki wynikającą ze śródrocznego sprawozdania finansowego za okres od [...] kwietnia 2011 r. do [...] grudnia 2011 r. z którego wynikało, że przychody ze sprzedaży wynosiły 751 208 tys. zł. Natomiast zysk netto Spółki wynosił 20 182 tys. zł.

Mając na uwadze pogorszenie sytuacji finansowej Spółki Komisja uchyliła decyzję z dnia [...] maja 2012 r. i nałożyła na Spółkę karę pieniężną w wysokości 50 000 zł (słownie złotych: pięćdziesiąt tysięcy).

Nałożona na Stronę kara pieniężna, przy uwzględnieniu maksymalnego wymiaru kary, zdaniem Komisji, stanowi adekwatny środek ingerencji w prawa majątkowe adresata decyzji. Sankcja pieniężna godzi w dobro, jakim jest majątek podmiotu naruszającego obowiązki administracyjnoprawne. Jednakże istnieje konstytucyjny obowiązek przestrzegania prawa, dlatego też niedopełnienie tego obowiązku w każdym przypadku powinno spotkać się ze stanowczą reakcją organu powołanego do nadzoru nad realizacją obowiązków określonych m.in. w ustawie o ofercie. Ustalając wysokość kary administracyjnej Komisja skoncentrowała się na stwierdzonych w postępowaniu administracyjnym naruszeniach prawa, tj. dwukrotnego niewykonania w terminie obowiązków informacyjnych (nieprzekazania niezwłocznie informacji dotyczących podpisania listu intencyjnego oraz umowy inwestycyjnej). Stwierdzić ponad wszelką wątpliwość należy, że w postępowaniu administracyjnym Komisja jednoznacznie wykazała, iż Strona naruszyła prawo w powyższym zakresie.

Ponadto kara pieniężna w wysokości 50 000 zł (słownie złotych: pięćdziesiąt tysięcy) ma spełniać również funkcję prewencyjną. Prewencyjna funkcja kary w ujęciu indywidualnym realizuje się poprzez uświadomienie Stronie faktu naruszenia prawa, a dolegliwość, jaka łączy się z jej wykonaniem, stanowi bodziec zniechęcający do dokonywania naruszeń prawa w przyszłości. Natomiast prewencyjna funkcja kary pieniężnej w ujęciu ogólnym realizuje się poprzez uświadomienie innym spółkom publicznym podlegającym obowiązkom informacyjnym z ustawy o ofercie, o nieuchronności sankcji, tym samym nieopłacalności dopuszczania się naruszeń. Sankcja ma mobilizować emitentów do dokładania należytej staranności przy wykonywaniu obowiązków ustawowych, w tym zarówno do terminowego, jak i rzetelnego oraz prawdziwego sporządzania raportów, ugruntowując jednocześnie poczucie obowiązywania prawa i wartości oraz zaufania do instytucji państwa, w tym organu nadzoru nad rynkiem finansowym.

Komisja za pozytywną uznała postawę Strony w postępowaniu, która doprowadziła do szybkiego zebrania materiału dowodowego i poczynienia powyższych ustaleń, co również zostało uwzględnione przy miarkowaniu kary pieniężnej.

Z przytoczonych powyżej powodów, w szczególności mając na uwadze bieżącą sytuację finansową Spółki odzwierciedloną w skróconym śródrocznym sprawozdaniu finansowym za okres od [...] kwietnia 2012 r. do [...] września 2012 r., Komisja zdecydowała o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 50 tys. zł odpowiadającej 5% ustawowego zagrożenia za opisane naruszenia.

W skardze na tę decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6 kpa, 7 kpa, 8 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa, art. 78 § 1 kpa w zw. z art. 11 ust. 5 ustawy z 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym przez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego wnioskowanego przez stronę na okoliczności w jej ocenie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy co skutkowało oparciem rozstrzygnięcia wyłącznie na dowodach rzeczowych przy rezygnacji z przeprowadzenia dowodów osobowych, a także dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, naruszenie prawa materialnego tj. art. 56 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 2 pkt 1 i art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych w zw. z § 100 rozporządzenia wykonawczego do ustawy z 19 lutego 2009 r. przez przyjęcie, iż 24-godzinny termin (jako kryterium działania niezwłocznego) należy liczyć od momentu złożenia oświadczeń woli przez reprezentantów spółki podczas, gdy w ocenie strony winien być liczony od momentu, gdy spółka obiektywnie miała możliwość jego zgłoszenia, nadto przez nieuwzględnienie obiektywnych okoliczności zachodzących po stronie skarżącej, a uzasadniających późniejsze wykonanie obowiązków ustawowych, naruszenie art. 96 ust. 1 in fine w zw. z art. 6, 7 i 8 kpa i w zw. z art. 7 Konstytucji RP przez przyjęcie, że w granicach uznania administracyjnego pozostawało wymierzenie kary pieniężnej w wysokości 50000 zł w sytuacji, gdy działania podjęte przez emitenta na etapie po zajściu zdarzeń, jak i w toku postępowania wskazywały na dążenie do postępowania spełniającego najwyższe standardy staranności i pełną współpracę z Komisją jako organem dbającym o należyte funkcjonowanie rynku kapitałowego, co jest celem działania emitenta.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zw. p.p.s.a. – Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Badając skargę wg. powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie nosi znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 ppsa.

Zgodnie z art. 56 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o ofercie, których naruszenie skutkowało jak uznał organ, w świetle art. 96 ust. 1 powołanej ustawy nałożeniem na skarżącą kary objętej zaskarżoną decyzją emitent papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym jest zobowiązany do równoczesnego przekazywania Komisji, spółce prowadzącej rynek regulowany i do publicznej wiadomości m.in. informacji poufnych w rozumieniu art. 154 ustawy o obrocie i informacji bieżących zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z 19 lutego 2009 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekonywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim.

Z powołanych przepisów wprost wynika, że emitent jest zobowiązany przekazać informacje poufne niezwłocznie po zajściu zdarzeń i okoliczności uzasadniających ich przekazanie lub po powzięciu o nich wiadomości, nie później jednak niż w terminie 24 godzin, a także umieścić w sieci internet na swojej stronie z wyłączeniem danych osobowych osób, których nie dotyczą. Natomiast raport bieżący emitent ma obowiązek przekazać niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin od zaistnienia zdarzenia lub powzięcia o nim informacji.

Obowiązkiem organu związanego rygorami procedury administracyjnej w szczególności art. 7, 77 § 1 kpa było zebranie materiału dowodowego umożliwiającego na podstawie jego oceny poczynienie wszystkich istotnych z punktu widzenia powołanych przepisów ustaleń faktycznych i z ich uwzględnieniem dokonanie stosownej subsumpcji przepisów prawa. Organ wbrew przekonaniu skarżącej zebrał w sposób prawidłowy materiał dowodowy i na jego podstawie ustalił wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne uzasadniające przyjęcie, iż w terminie zakreślonym w powołanych przepisach strona przedmiotowych obowiązków nie wykonała.

Organ czemu stosownie do wymogu art. 107 § 3 kpa dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ustalił bowiem, iż [...] czerwca 2010 r. w godzinach wieczornych w K. skarżąca podpisała z H. P. i spółką K. SA (spółka C.) list intencyjny dotyczący zawarcia pakietu transakcji w tym oddania przez skarżącą kontroli nad C., objęcia przez inwestora tj. H. P. lub wskazaną przez nią spółkę akcji K. SA, przejęcia przez spółkę sklepów należących do C., nabycia od Spółki i C. wierzytelności wobec spółki T. SA, a ten list podpisał prezes skarżącej W. B. [...] czerwca 2010 r. w godzinach popołudniowych został on dostarczony przez Prezesa do siedziby spółki, a skarżąca przekazała do publicznej wiadomości raport bieżący nr [...] informując o wpłynięciu do Spółki w dniu [...] czerwca 2010 r. informacji o podpisaniu [...] czerwca 2010 r. listu intencyjnego – dopiero w dniu [...] czerwca 2010 r. o godz. 17.03. Raport podpisał Prezes W. B. Natomiast [...] lipca 2010 r. tuż po północy w P. w siedzibie skarżącej spółki wraz z H. P. i spółkami: C., C. z siedzibą w N., T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. podpisała umowę inwestycyjną, której przedmiotem było dokonanie przez inwestorów i wskazane przez nich podmioty inwestycji w kapitały własne C., uzyskanie przez te podmioty kontroli nad C., objęcie przez inwestorów akcji nowych emisji K. SA oraz wierzytelności wobec T. SA, zasady i warunki inwestycji podmiotów wskazanych przez inwestorów w C. i objęcie przez nich nowych akcji skarżącej, a także określenie obowiązków i praw stron umowy wynikających z powyższego. W imieniu skarżącej umowa została podpisana przez Prezesa W. B., a skarżąca przekazała do publicznej wiadomości raport bieżący nr [...] dotyczący podpisania umowy inwestycyjnej w dniu [...] lipca 2010 r. o godz. 21:42.

Skarżąca powyższych ustaleń ani też stanowiska organu co do tego, iż informacja o podpisaniu listu intencyjnego jest informacją poufną, a ww. umowa jest umową znaczącą w żadnym zakresie nie podważa. Zarzuca jedynie, iż organ nie przeprowadził postępowania dowodowego w zakresie zawnioskowanym przez stronę nieuwzględniając zgłoszonych przez nią wniosków dowodowych o przesłuchanie w charakterze strony W. B. i K. N. oraz w charakterze świadków J. P., K. B. i T. J. i tym samym oparł rozstrzygnięcie wyłącznie na dowodach rzeczowych.

Podnieść zatem należy, że zgodnie z art. 78 § 1 kpa, którego naruszenie skarżąca bezzasadnie zarzuca, żądanie strony obejmujące wniosek należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Chodzi zatem o dowód, którego przeprowadzenie może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (art. 75 § 1 kpa).

Natomiast okoliczności, na które zawnioskowane osoby miałyby być przesłuchane dotyczyły przebiegu negocjacji poprzedzających przyjęcie listu intencyjnego, jego przyjęcia i podmiotów zaangażowanych w przyjęcie, obiegu informacji i osób uczestniczących w przekazaniu informacji o przyjęciu listu, publikacji informacji istotnych w zw. z jego przyjęciem, przebiegu negocjacji poprzedzających zawarcie umowy inwestycyjnej, okoliczności jej zawarcia i pomiotów zaangażowanych w jej zawarcie, obiegu informacji w ramach struktur emitenta i pozostałych stron umowy inwestycyjnej oraz publikacji informacji istotnych w zw. z zawarciem umowy inwestycyjnej i na okoliczność prawidłowego wykonywania przez skarżącą obowiązków informacyjnych. Zasadnie zatem organ uznał, szczegółowo w tym zakresie przedstawiając swoje stanowisko, które Sąd w całości podziela, że okoliczności te bądź zostały dostatecznie udowodnione bądź nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia.

W tym względzie należy również mieć na uwadze, iż tak jak przyjął organ pojęcie niezwłocznego działania jakim posługują się powyższe przepisy należy rozumieć jako działania bez zbędnej zwłoki, a zatem z uwzględnieniem czasu potrzebnego na przygotowanie określonego raportu i warunków zewnętrznych związanych ze zdarzeniem podlegającym upublicznieniu w postaci informacji bieżącej lub poufnej. Natomiast 24-godzinny termin winien być w tym przypadku liczony od podpisania listu intencyjnego przez dwóch członków zarządu W. B. i viceprezesa J. P. bowiem w dacie podpisania listu skarżąca powzięła informację o tym fakcie.

Organ zasadnie również uznał, iż skarżąca powzięła informację o podpisaniu umowy inwestycyjnej też w dacie jej podpisania przez ww. członków Zarządu.

Podkreślić przy tym należy, iż spóźniona publikacja informacji poufnej wiąże się z ryzykiem jej ujawnienia i wykorzystania, a jak podniósł organ z uwagi na wielość stron w przypadku listu intencyjnego ryzyko to było znaczące, w przypadku umowy inwestycyjnej wadliwość działania w zakresie wykonania obowiązku informacyjnego może powodować uszczerbek informacji po stronie akcjonariuszy i inwestorów.

Z tego względu wykładnia powołanych przepisów winna uwzględniać cel, jakim ta regulacja ma służyć, a którym jest w szczególności zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku kapitałowego i takiej też wykładni organ dokonał prawidłowo w zaistniałym stanie rzeczy przyjmując, iż skarżąca działając bez wymaganej szczególnej staranności dwukrotnie nie wykonała ciążących na niej obowiązków informacyjnych określonych w art. 56 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie.

Tym samym spełnione zostały przesłanki do zastosowania sankcji, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1 tej ustawy zgodnie z którym w przypadku, gdy emitent nie wykonuje albo wykonuje nienależycie obowiązki, o których mowa w powołanych przepisach Komisja może wydać decyzję wykluczenia na czas określony lub bezterminowo papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym albo nałożyć biorąc pod uwagę w szczególności sytuację finansową podmiotu, na który kara jest nakładana, karę pieniężną do 1.000.000 zł albo zastosować obie sankcje łącznie.

Komisja zastosowała sankcję w postaci kary pieniężnej z tym, że w decyzji z dnia [...] maja 2012 r. orzekła o nałożeniu na skarżącą spółkę kary w wysokości 70.000 zł a wskutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją uwzględniając, iż doszło do pogorszenia jej sytuacji finansowej uznała za uzasadnione nałożenie kary w wysokości 50.000 zł (i w konsekwencji w dniu [...] grudnia 2012 r. wydała decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa).

Organ nakładając karę w tej wysokości w sposób obszerny i szczegółowy przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesłanki, którymi kierował się rozstrzygając w tym zakresie. Z argumentacji tej wynika, iż kierował się zarówno sytuacją finansową spółki, a więc przesłanką określoną w art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie, uwzględniając jej pogorszenie i w konsekwencji decydując o nałożeniu kary w niższej niż w decyzji z [...] maja 2012 r. wysokości, jak i okolicznościami, w jakich do naruszenia obowiązków informacyjnych doszło, a też względami prewencji ogólnej.

Sąd uznał zatem, iż organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego w tym zakresie. Należy przy tym podnieść, iż praktyka organu w tym względzie, do której odwołuje się skarżąca w skardze uznając karę za niewspółmierną nie może stanowić przesłanki oceny rozstrzygnięcia w tym zakresie i jako taka pozostaje bez istotnego znaczenia.

W tym stanie rzeczy, Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając uchybień, które winien uwzględnić z urzędu na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji.