Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 215/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 07 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za październik 2012 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A sp. z o.o. w W. (dalej jako skarżąca) wniosła w dniu 30 grudnia 2013 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za październik 2012 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 lutego 2014 r. skarżąca została wezwana do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia

w jej imieniu skargi i określającego sposób jej reprezentacji – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej w dniu 24 lutego 2014 r. (k. 18 akt sądowoadministracyjnych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.

Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi tym samym brak formalny skargi.

W przypadku spółek prawa handlowego posiadających osobowość prawną (tak jak w przypadku skarżącej - spółka z o.o.), wymóg ten należy powiązać z konstrukcją tych spółek i zasadami ich reprezentacji. Nawiązuje do tego treść art. 28 p.p.s.a., który stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Stąd też dla skutecznego złożenia skargi nieodzownym jest przedłożenie odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS, potwierdzającego nie tylko wyżej wskazane okoliczności, ale także prawo do reprezentowania spółki, w świetle przyjętych w umowie spółki zasad reprezentacji.

W niniejszej sprawie wypis z Rejestru Przedsiębiorców KRS nie został załączony do skargi (pierwszej czynności w sprawie). W związku z tym, uznać należało, że

w sprawie nie zostały spełnione warunki formalne, o których mowa w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., wówczas przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia tego pisma bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych.

Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a dla skargi, w myśl którego sąd odrzuci tę skargę w razie nieuzupełnienia bądź niepoprawienia jej braków.

Wskazany siedmiodniowy termin oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Zgodnie zaś z art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że, wobec doręczenia skarżącej

w dniu 24 lutego 2014 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi, wyznaczony do tego termin upłynął w dniu 03 marca 2014 r. (poniedziałek). W tak zakreślonym czasie skarżąca nie uzupełniła braku skargi.

Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.