Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1712/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: art. 250, 258 par. 1 i 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 ust. 3, par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, par. 19 i 20
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi D. Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2014 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 2952 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote), w tym: tytułem opłaty kwotę 2400 zł (dwa tysiące czterysta złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 552 zł (pięćset pięćdziesiąt dwa złote).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 5 sierpnia 2014 r. zwolniono Skarżącego – D. Z. - od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jego rzecz adwokata, którym wyznaczona został W.S.

Podczas rozprawy pełnomocnik zwrócił się z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej Skarżącemu z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że wynagrodzenie to nie zostało zapłacone ani w całości, ani też w części.

Wyrokiem z dnia 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.

Rozpoznając wniosek należało zwarzyć co następuje:

Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461).

Zgodnie z § 19 ww. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Stawka minimalna w niniejszej sprawie została ustalona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, tj. ustalona przez organ kwota nienależnie pobranych płatności w wysokości 50.000 zł. Zgodnie z § 6 pkt 5 stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 do 50.000 zł wynosi – 2400 zł.

Jednocześnie stosownie do treści § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty nie zostały pokryte przez stronę skarżącą, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.