Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 662/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Sędziowie ( WSA, Mirosława Kowalska, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2005 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego G. P. kwotę 740 zł ( siedemset czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent W. decyzją nr [...] wydaną dnia [...] marca 2005 r. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku G. P. złożonego dnia [...] lipca 2004 r., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przewodu wodociągowego na działkach [...] położonych przy ul. F. w W.

W uzasadnieniu organ podniósł, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. wydanym przez Prezydenta W. nałożono na G. P. obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji do wniosku z dnia [...] lipca 2004 r. o zatwierdzenie projektu i wydanie pozwolenia na budowę przewodu wodociągowego przewidzianego do realizacji na terenie działek nr ew. [...].

W sprawie stwierdzono bark:

– oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością oznaczoną nr ew. [...] na cele budowlane;

– oświadczenia projektanta E. C. o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej – art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane;

– informacji dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;

– inwentaryzacji zieleni;

– uzgodnienia dokumentacji projektowej z Naczelnikiem Wydziału Infrastruktury Urzędu W. [...];

– opinii Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] w zakresie występowania ewentualnej kolizji projektowanej inwestycji z urządzeniami sieci drenarskiej.

Po wezwaniu inwestor uzupełnił wniosek o żądane dokumenty, nie złożył natomiast oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane. Pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. G. P. wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na wybudowanie przewodu wodociągów w pasie drogowym ul. F. w W. Pismem z dnia [...] lutego 2005 r. wniosek ten został przekazany do Burmistrza [...] W. działającego z up. Prezydenta W., jako zarządzającego ul. F.

W piśmie z dnia [...] lutego 2005 r. G. P. ponownie poinformował, że nie posiada uprawnień do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do działki nr ew. [...]. Zdaniem strony z uwagi, iż działka pozostaje we władaniu Urzędu W. stosownie do art. 200 kpa, organ nie może żądać zaświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, znanych organowi z urzędu bądź możliwych do ustalenia przez organ na podstawie posiadanej ewidencji.

Organ podniósł, że z uwagi na upłynięcie terminu określonego w postanowieniu oraz na nie dopełnieniu przez inwestora obowiązku wynikającego z postanowienia, zasadnym było podjąć decyzje o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę.

Odwołanie od tej decyzji złożył G. P. podnosząc, że bezzasadnym było zobowiązanie go do złożenia oświadczenia o prawie dysponowani terenem na cele budowlane, gdyż dysponentem tego terenu jest Urząd, do którego zwrócił się z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę.

Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda [...] decyzją znak [...], wydaną dnia [...] kwietnia 2005 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że bezzasadny jest argument skarżącego, iż jedynym organem działającym w sprawie jest Urząd W., który władny jest wyrazić zgodę na użycie dla celów budowlanych terenu, którego władającym jest Miasto W. Podał również, że Delegatura Biura [...] Architekta Miasta [...], działając z upoważnienia Prezydenta W., jako organ administracji architektoniczno-budowlanej, na podstawie przepisów Prawa budowlanego, nie ma kompetencji do wyrażenia zgody na zajęcie nieruchomości będącej we władaniu Urzędu W.

Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jest to obowiązek bezwzględnie wymagany, a jego spełnienie ciąży na inwestorze, bez względu na to kto włada nieruchomością objętą wnioskiem o pozwolenie na budowę.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł G. P.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że to opóźnienie organów, mimo ustawowych terminów w jakich winny załatwić sprawę, uniemożliwiło przestawienie żądanego dokumentu. Skarżący zarzucił nadto, że zobowiązując go do złożenia określonych dokumentów, np. uzgodnienia dokumentacji projektowej z Wydziałem Infrastruktury Urzędu W., organ nie wskazał podstawy prawnej takiego żądania, poza tym, ponieważ Wydział Infrastruktury jest jednostką organizacyjną Urzędu W., uzgodnienia powinny być dokonywane w ramach urzędu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] wydana dnia [...] kwietnia 2005 r., utrzymująca w mocy decyzje organu I instancji odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, z powodu nie przedstawienia przez inwestora dowodu posiadania prawa dysponowania nieruchomością, na której miała być realizowana projektowana inwestycja dla celów budowlanych.

Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 138 kpa.

Istota administracyjnego postępowania odwoławczego, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, polega na ponownym rozpatrzeniu i rozpoznaniu sprawy rozstrzygniętej decyzją organu I instancji, nie zaś tylko na kontroli zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu od orzeczenia pierwszoinstancyjnego.

Organ odwoławczy, jako organ o charakterze reformacyjnym, ma obowiązek uwzględnić także zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły po wydaniu decyzji organu I instancji.

W niniejszej sprawie organ tego obowiązku nie wykonał mimo, że w odwołaniu inwestor podniósł, iż w dniu [...] grudnia 2004 r. wystąpił do władającego działką nr ew. [...] z wnioskiem o wyrażenie zgody na dysponowanie terenem tej działki do zrealizowania zamierzonej inwestycji Organ odwoławczy nie dokonał żadnych ustaleń – jaki jest wynik postępowania wszczętego na wniosek inwestora – co mógł i winien uczynić dla właściwego rozpatrzenia sprawy.

Co więcej, organ odwoławczy nie wziął pod uwagę (i nie ustosunkował się do niego) pisma Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2005 r., złożonego przez inwestora dnia [...] kwietnia 2005 r., zawierającego zgodę władającego działką nr ew. [...], udzieloną inwestorowi na dysponowanie terenem na cele budowlane.

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, zdaniem Sądu, że organ odwoławczy nie wyjaśniając wszechstronnie okoliczności sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia, naruszył przepisy art. 7 i 77 kpa.

Sąd uznając, że uchybienia organu odwoławczego, wskazane wyżej, ze względu na swój charakter miały istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia i dlatego zaskarżona decyzja podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Rozstrzygniecie w pkt II i III wyroku oparto na przepisie art. 152 i art. 200 wyżej opisanej ustawy.