Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1004/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: par.1 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 137 poz 1310
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu
article: art 77 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.08.2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu ( Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.).
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] S. P. złożył wniosek o zwrot nadpłaty w kwocie [...] za kartę pojazdu, pobraną w dniu [...] w związku z rejestracją pojazdu.

Prezydent Miasta S. pismem z dnia [...],

[...], poinformował S. P. o braku podstaw do zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, gdyż opłata została pobrana w prawidłowej wysokości na podstawie obowiązującego wówczas rozporządzenia.

S. P., zgodnie z pouczeniem zawartym w powyższym piśmie, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., który postanowieniem z dnia [...] w sprawie II SA/Sz 1151/06 na czynność materialno-techniczną Prezydenta Miasta S. w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu - skargę odrzucił.

W dniu [...] S. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa wraz z tym wezwaniem.

Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia [...] przywrócił stronie termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i pismem z dnia [...], [...] poinformował stronę, że podtrzymuje dotychczasowe stanowisko o braku podstaw do uwzględnienia żądania zwrotu nadpłaty za kartę pojazdu.

W dniu [...] S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] w sprawie nie zwrócenia nadpłaconej różnicy – [...] zł – za kartę pojazdu.

Prezydent Miasta S. odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., zważył, co następuje:

W rozpatrywanej sprawie skarga S. P. została wniesiona na pismo Prezydenta Miasta S., przy czym pismo to, nazwane w skardze "decyzją", w istocie rzeczy decyzją nie jest. O tym, czy dane pismo, które – formalnie rzecz biorąc – posiada cechy decyzji, ponieważ zawiera elementy określone w art. 107 §1 K.p.a. jest decyzją, nie decyduje subiektywne przekonanie strony. Decyzyjnego trybu załatwiania sprawy nie można domniemywać. Taki tryb wynikać musi z przepisu prawa regulującego daną dziedzinę stosunku prawnego, której dotyczy konkretna sprawa.

Kwestia wydania karty pojazdu uregulowania jest w ustawie z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.). W ustawie tej nie została przewidziana decyzyjna forma ustalenia i pobrania opłaty za wydanie karty pojazdu, jak również zwrotu opłaty lub jej części. Obowiązek pobrania opłaty wynika z art. 77 ust. 3 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym właściwy w przedmiocie rejestracji pojazdu samochodowego starosta wydaje za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej kartę pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu ( Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.) określona została na kwotę 500 zł. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że powołany wyżej przepis, ustanawiający wysokość opłat za kartę pojazdu, jest niezgodny z Konstytucją i ustawą – Prawo o ruchu drogowym oraz, że przepis ten traci moc obowiązującą z dniem 1 maja 2006r., a jednocześnie zobowiązał ustawodawcę do wprowadzenia to tego czasu nowej, zgodnej z prawem regulacji. Mając powyższe na względzie w dniu 28 marca 2006r. Minister Transportu i Budownictwa wydał rozporządzenie w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 59, poz. 421), obniżając wysokość przedmiotowej opłaty z 500 zł na 75 zł.

Powyższe rozporządzenie obowiązuje od dnia 15 kwietnia 2006r. .

Obowiązek pobrania opłaty za karę pojazdu w określonej wysokości wynika zatem – w świetle powyższych przepisów – wprost z przepisu prawa i nie wymaga wydania ze strony organu aktu o charakterze konstytutywnym albo deklaratoryjnym.

Starosta jest jedynie organem rejestrującym , który nie rozstrzyga o samej opłacie i jej wysokości. Wymienione przepisy nie regulują również trybu zwrotu tejże opłaty. W tym stanie prawnym – zdaniem Sądu – przyjąć należy, że roszczenia o jej zwrot w całości lub w części można dochodzić przed sądem powszechnym, w trybie art. 417¹ § 1 Kodeksu cywilnego. Nie ma zatem zastosowania administracyjny tryb rozpatrzenia wniosku o zwrot opłaty za kartę pojazdu.

W kwestii tej wypowiedział się już Sąd Najwyższy, który w uchwale z dnia 16 maja 2007r., sygn. akt III CZP 35/07, uznał, że dopuszczalna jest droga sądowa w sprawie o zwrot części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu na podstawie cytowanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy stwierdził, że za dopuszczalnością drogi sądowej przed sądem powszechnym w rozpatrywanej sprawie przemawia okoliczność, iż opłata za kartę pojazdu, której charakter upodabnia ją do podatku, ma jednocześnie cechy świadczenia ekwiwalentnego, a przepisy ustawy – Prawo o ruchu drogowym i powołanego wyżej rozporządzenia, przewidującego obowiązek jej uiszczenia, nie określają trybu zwrotu pobranej opłaty. Dodatkowo, za trafnością powyższej oceny przemawia, zdaniem Sądu Najwyższego, fakt, że dla dochodzonego roszczenia o zwrot pobranej opłaty brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa, bowiem opłaty za wydanie karty pojazdu nie zostały wymienione w art. 2 § 1 tej ustawy. Nie może mieć do nich zastosowania także art. 2 § 2 tej ustawy , gdyż dotyczy on opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa, a opłaty za kartę pojazdu są należnościami stanowiącymi dochody samorządu terytorialnego. Nienależnie pobrane opłaty za kartę pojazdu nie mogą zatem być traktowane jako nadpłaty podatku, podlegające szczególnemu unormowaniu w zakresie zasad i trybu ustalania nadpłaty podatkowej i jej zwrotu, co wyłączałoby dla ich dochodzenia drogę sądową.

Z powyższych rozważań wynika, że w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy, dochodzenie zwrotu przedmiotowej opłaty za wydanie kary pojazdu nie jest dopuszczalne w trybie administracyjnoprawnym, a zatem skarga do sądu administracyjnego na pismo odmawiające zwrotu tej opłaty, lub jej części również jest niedopuszczalna.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.