Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 570/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61  par. 1, 3, 5.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku " S" Sp. z o.o. w S o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. " S. A." Sp. z o.o. w S. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

W uzasadnieniu wskazano, iż podatnik wszczął odrębne postępowanie administracyjne w sprawie zmian w ewidencji gruntów a uwzględnienie tego wniosku będzie oznaczało, iż podatnik powinien być opodatkowany według stawek podatku rolnego, a nie według stawek podatku od nieruchomości, co również jest przedmiotem złożonej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.),dalej p.p.s.a., Sąd po przekazaniu skargi, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki a mianowicie: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić jednak należy, iż spełnienie świadczenia pieniężnego z reguły nie wywołuje skutków nieodwracalnych, gdyż zawsze istnieje możliwość zwrotu sum niesłusznie zapłaconych lub wyegzekwowanych, a odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza stwierdzenia bezskuteczności samej skargi, bowiem w postępowaniu dotyczącym rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny słuszności skargi.

Obowiązek ustalenia, czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. obciąża sąd administracyjny, jednak uprawdopodobnienie okoliczności faktycznych będących podstawą wniosku ciąży na skarżącym, który działa we własnym, procesowym interesie (por. M. Bogusz w glosie do postanowienia NSA z dnia 31 marca 2005 r. II OZ 155/05. Gdańskie Studia Prawnicze 2006 nr 1 poz. 1).

Skarżąca w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała żadnych okoliczności, które pozwoliłyby na dokonanie oceny czy w jej sytuacji wystąpiły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sam fakt kwestionowania rozstrzygnięcia organu odwoławczego nie może być uznany za przesłankę wystarczającą do wstrzymania jego wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków; nie wystarczy samo powtórzenie, a tym bardziej tylko zacytowanie przepisu. Brak właściwego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wyklucza jego uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.