Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1264/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 13 § 2, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 6 i pkt 4, art. 271, art. 272, art. 273, art. 280 § 1, art. 232 § 1 pkt 1 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 11 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 sierpnia 2010r., sygn. akt II SA/Rz 696/10 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. G. na: 1. decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2003 r., nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków; 2. decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2004 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków; 3. decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, oraz 4. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków 5. decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania - postanawia- I. odrzucić skargę II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia [...] listopada 2010r. skarżący B. G. wystąpił z żądaniem wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie z jego skargi na:

- decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2003 r.,

nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków,

- decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2004 r.,

nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian

w operacie ewidencji gruntów i budynków,

- decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2009 r.,

nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków,

- decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków oraz

- decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania,

zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o odrzuceniu skargi z dnia 20 sierpnia 2010r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 696/10. Skarga na decyzje Starosty z dnia [...] lipca 2003 r. oraz z dnia [...] lutego 2004 r., jako decyzje organów I instancji zaskarżalne odwołaniem, została odrzucona jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej P.p.s.a.). Skarga na decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz na uchylającą ją i umarzająca postępowanie przed organem I instancji decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2009 r. podlegała odrzuceniu z powodu uzyskania statusu powagi rzeczy osądzonej w myśl art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Podstawą natomiast odrzucenia skargi na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2008 r. było jej wniesienie z pominięciem pośrednictwa tegoż organu, czyli z naruszeniem art. 54 § 1 P.p.s.a. oraz z naruszeniem właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych, o której przesądza siedziba organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, wynikającej z art. 13 § 2 P.p.s.a (sądem właściwym był Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie).

Z uwagi na fakt, że w motywach wniesionej do Sądu skargi z dnia [...] listopada 2010r. nie powołano się na żadną z przesłanek wznowieniowych, niezbędne stało się wyjaśnienie, która z okoliczności uzasadniających wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi w niniejszej sprawie.

Pismem z dnia [...] marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał skarżącego do podania podstaw, w oparciu o które Sąd ma wznowić postępowanie we wskazanej wyżej sprawie.

Działając na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd pouczył skarżącego podstawach wznowienia postępowania sądowo administracyjnego wynikających z art. 271, 272 oraz 273 § 1 P.p.s.a, jak również o ustawowych terminach do złożenia skargi o wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Wezwanie zostało doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 16 marca 2011r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. wraz z pouczeniem, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni licząc od dnia jego doręczenia pod rygorem rozpatrzenia skargi w oparciu o jej aktualną treść. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania upływał więc w dniu 23 marca 2011r. Pismo zawierające odpowiedź na wskazane wyżej wezwanie zostało złożone przez skarżącego osobiście w Biurze Podawczym Sądu z uchybieniem terminu w dniu 24 marca 2011r. (data widniejąca na prezentacie).

Przepis art. 279 P.p.s.a. wymaga, aby skarga o wznowienie postępowania zawierała oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Stosownie do treści art. 271 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Ponadto zgodnie z art. 273 § 1P.p.s.a. wznowienia postępowania można żądać: 1) gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa; 3) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; 4) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.

Ostatnią podstawą do wznowienia postępowania jest sytuacja, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie – art. 272 § 1 P.p.s.a.

Z mocy art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Z uwagi na fakt, że sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania braki w zakresie wskazania podstaw wznowienia uzupełnione zostały z uchybieniem terminu zakreślonego w wezwaniu z dnia 11 marca 2011r., Sąd rozpoznał skargę w oparciu jej pierwotną treść.

W skardze złożonej w niniejszej sprawie, B. G. podniósł, że skarga z 12 czerwca 2010r. (II SA/Rz 696/10) dotyczyła nieuczciwego działania pracowników Starostwa Powiatowego oraz niewłaściwego działania pracowników Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego fałszywej mapy ewidencyjnej w skali 1: 2000 wprowadzonej do ewidencji gruntów w dniu 18 marca 1980 r. oraz przemieszczenia punktów osnowy topograficznej, na podstawie których wyliczono nieprawidłowe powierzchnie sześciu działek. Tymczasem w postanowieniu z dnia 12 sierpnia 2010r. nie ma w tym przedmiocie żadnej wzmianki, a sąd nie rozpatrzył skargi we wskazanym przez skarżącego przedmiocie. Z uwagi na powyższe, skarżący wniósł o wznowienie postępowania i właściwe rozpatrzenie przedmiotu (istoty) skargi z dnia 12 czerwca 2010r.

Tak sformułowaną skargę, jako pozbawioną podstawy wznowieniowej, należało odrzucić na zasadzie art. 280 § 1 P.p.s.a.

Odnosząc się do pisma skarżącego z dnia [...] marca 2011r., złożonego w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 11 marca 2011r. oraz do pisma z dnia [...] marca 2011r., stanowiącego jego uzupełnienie niezależnie od tego, że złożone zostały po upływie terminu i ich treść nie była brana pod uwagę przy rozpatrywaniu skargi podkreślić należy, że skarżący nie wskazał okoliczności, stanowiących podstawę wznowienia w rozumieniu art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Samo przekonanie skarżącego o oparciu postępowań sądowych, w tym II SA/Rz 696/10 na, jego zdaniem, podrobionych lub przerobionych (fałszywych) dokumentach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, o sporządzaniu "fałszywych pism" czy "fałszywych decyzji", nie stwierdzone w postępowaniu karnym, nie może stanowić podstawy wznowienia w rozumieniu art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Taki pogląd zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 5 stycznia 2010 r. IV SA/Wa 1420/2009 (Lex Polonica nr 2239372): "Przepis art. 273 § 1 pkt 1 ppsa wyraźnie wskazuje, iż podstawą żądania musi być dokument podrobiony lub przerobiony, a fakt ten musi być w chwili składania skargi o wznowienie prawomocnie stwierdzony przez właściwy organ po przeprowadzeniu postępowania karnego."

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt. 1 i § 2 P.p.s.a.