Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2879/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędziowie asesor WSA Karolina Kisielewicz, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi U K na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności oddala skargę


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 2879/16

U Z A S A D N I E N I E

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...].10.1998 r., Nr [...] nakazał U. K. rozbiórkę części budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...]

w [...], elementów wyszczególnionych w protokole służbowym z dnia [...].10.1998 r., tj. stropu nad pierwszym piętrem, 80 centymetrów ścian zewnętrznych oraz ściany działowej.

U. K. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].

Decyzją z dnia [...] lipca 2010r [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

( WINB ) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].

Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia z dnia [...] września 2010r, znak: [...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2329/10 oddalił skargę U. K. Skarga kasacyjna U. K. została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 1841/12.

Pismem z dnia [...].04.2016 r., U.K. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r, Nr [...].

[...] WINB postanowieniem z dnia [...].08.2016 r., znak: WINB-[...], wydanym na podstawie art. 61 a § 1 Kpa, odmówił wszczęcia na wniosek U. K. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...],

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia U. K. postanowieniem z dnia [...] października 2016r, znak: [...]utrzymał

w mocy postanowienie [...] WINB z dnia [...].08.2016 r., znak: WINB- [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że stosownie do art. 61 § 1 k.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Powyższy przepis dopuszcza możliwość wydania rozstrzygnięcia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn o charakterze podmiotowym lub przedmiotowym. Niedopuszczalność przedmiotowa zachodzi

w szczególności między innymi wtedy, gdy strona wystąpi z żądaniem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, która była już uprzednio poddana kontroli organu w trybie stwierdzenia nieważności. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Decyzja GINB z dnia [...].09.2010 r. wydana w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., była przedmiotem oceny WSA w Warszawie oraz NSA. Oddalając skargę na decyzję GINB z dnia [...].09.2010 r. WSA w Warszawie, a następnie NSA potwierdziły zatem, że decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r. nie jest obarczona żadną z wad prawnych enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1- 7 Kpa.

Organ ponownie kontrolując przedmiotową decyzję w trybie art. 156 § 1 Kpa wypełniłby przesłankę określoną w art. 156 §1 pkt. 3 Kpa, a mianowicie orzekałby

w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniosła U. zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez brak doręczenia skarżącej decyzji rozbiórkowej. Kwestią braku doręczenia przedmiotowej decyzji żaden organ się nie zajmował. Decyzja o rozbiórce części domu jest rażąco krzywdząca dla U. K., a jej wykonanie może doprowadzić do katastrofy budowlanej.

Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i postanowienia go poprzedzającego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, oceniając zarzuty skargi jako niezasadne i podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona.

Zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, zaś

w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest jedynie pod względem zgodności z prawem.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie wydane na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., odmawiające wszczęcia na wniosek skarżącej postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji rozbiórkowej Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].

W myśl art. 61 a § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje postanowienie

o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wtedy, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte

z innych uzasadnionych przyczyn.

W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na art. 61a § 1 k.p.a. trafnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn przedmiotowych.

Niedopuszczalność przedmiotowa zachodziła gdyż skarżąca po raz kolejny wystąpiła z żądaniem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].

Na wniosek skarżącej złożony w 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ( WINB ) prowadził już raz postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].

Postępowanie to zostało zakończone decyzją z dnia 14 lipca 2010r odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].

Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2010r, znak: [...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie,

a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2329/10 oddalił skargę U. K.. Skarga kasacyjna U. K. została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 1841/12.

Ponowne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji wkraczałoby w zakres oceny objętej powagą rzeczy osądzonej.

Organ ponownie kontrolując przedmiotową decyzję w trybie art. 156 § 1 Kpa wypełniłby przesłankę określoną w art. 156 §1 pkt. 3 Kpa, a mianowicie orzekałby

w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.

Odmowa wszczęcia postępowania uniemożliwia rozpoznanie merytoryczne sprawy dlatego niezasadne są zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

Prawidłowe rozstrzygnięcie organu i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.