Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 322/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zwrocie podania postanawia : przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 września 2010 r. skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia w całości od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 2 grudnia 2010 r. skarżąca ponownie zgłosiła wniosek o udzielenie pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podnosząc, że nadal jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Razem z w/w pismem skarżąca złożyła wypełniony urzędowy formularz wniosku o prawo pomocy, w którym zaznaczyła, iż wnosi o ustanowienie radcy prawnego.

Na wstępie podnieść należy, że zwolnienie od kosztów sądowych orzeczone postanowieniem z dnia 14 września 2010 r., obejmuje wszystkie koszty sądowe w niniejszej sprawie, występujące w postępowaniu przed sądem zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji. Z tego względu rozpoznaniu podlega jedynie wniosek skarżącej o ustanowienie radcy prawnego.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Żądanie strony dotyczące ustanowienia radcy prawnego, zawarte w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 2 grudnia 2010 r., jest żądaniem przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie. Oceniając zakres żądania wniosku należy mieć jednak na uwadze, że poprzednio złożony przez stronę wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych i strona uzyskała prawo pomocy w tym zakresie. W sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w dwóch etapach – w pierwszym etapie żąda przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i zwolnienie to uzyskuje, zaś w drugim etapie żąda przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (w niniejszej sprawie radcy prawnego), uznać należy, że w istocie strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zatem do strony skarżącej ubiegającej się obecnie o ustanowienie radcy prawnego, a uprzednio zwolnionej od kosztów sądowych (postanowieniem referendarza sądowego z 14 września 2010 r.), zastosowanie będzie miał przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dotyczący przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a).

Mając na uwadze aktualną sytuację materialną strony skarżącej, przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 2 grudnia 2010 r. stwierdzić należy, że wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.

Z oświadczenia skarżącej złożonego na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy, wniesionym 2 grudnia 2010 r. wynika, że sytuacja materialna skarżącej nie uległa poprawie. Skarżąca podała, że jest osobą samotną, rozwiedzioną, ma niepełnoletnie dziecko. Nie posiada stałej pracy, jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z pracy dorywczej, z której osiąga dochód miesięczny w kwocie [...]-[...] zł oraz z pomocy finansowej matki w wysokości ok. [...] zł miesięcznie. Odnośnie stanu majątkowego skarżąca wykazała, że oprócz mieszkania (pow. ok. [...] m2 ) nie posiada innego majątku nieruchomego jak również żadnych zasobów finansowych.

Wykazana przez skarżącą jej sytuacja materialna (niski dochód, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania) uprawnia do stwierdzenia, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy.

Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.