Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 911/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 1,  art. 221,  art. 58  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2  ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie działający w imieniu skarżących radca prawny zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], którym uchylono postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania z wniosków A. S. z dnia 5 marca 2009 r. i 28 września 2006 r. o umorzenie egzekucji prowadzonej przeciwko E. i A. S.i doręczenie czytelnego tytułu wykonawczego z dnia

[...] nr [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Zaskarżone postanowienie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 4 sierpnia 2008 r. W ustawowym 30-dniowym terminie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie uiszczono wpisu stałego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na mocy art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Na mocy § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały od skargi na postanowienie wydane w postępowanie egzekucyjnym, administracyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł.

Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05, publ. Dz.U. Nr 45 z dnia

17 marca 2006 r., poz. 322) Trybunał Konstytucyjny uznał § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiący, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie sądu, za niezgodny z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 2 Konstytucji RP i z dniem 17 marca 2006 r. przepis ten utracił moc.

Zasady uiszczania wpisu od skargi oraz wpisu od skargi reguluje zatem wyłącznie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie

z którym pisma podlegające opłacie stałej, wnoszone przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty.

Jak więc wykazano powyżej radca prawny, który w imieniu skarżących wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] zobowiązany był (bez wezwania Sądu) uiścić wpis stały od skargi przed upływem 30-dniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

We wskazanym terminie wpis od skargi nie został uiszczony, a zatem skargę, jako nienależycie opłaconą należało - na podstawie art. 221 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – odrzucić, o czym orzeczono

w sentencji postanowienia.