Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 698/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 18 grudnia 2017 r. nr [...] o zakończeniu łącznego prowadzenia egzekucji. Postanowienie organu II instancji zostało doręczone W. G. w dniu 5 marca 2018 r.

W dniu 23 czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego) W. G. wniósł skargę na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Skarżący, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Warunkiem zachowania 30-dniowego terminu do wniesienia skargi jest zatem skierowanie jej w tym terminie do właściwego organu. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi oznacza, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem innego organu, ten powinien ją przekazać właściwemu organowi (ewentualnie do Sądu - art. 53 § 4 p.p.s.a.). O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu administracji publicznej lub Sądu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 marca 2018 r., a termin do wniesienia skargi upływał w dniu 4 kwietnia 2018 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 23 czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego), a więc po ponad dwóch latach od doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia.

Zauważyć przy tym należy, że skarga została wniesiona za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. (a więc organu I instancji), a nie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Jak to już zostało powyżej wskazane w takiej sytuacji za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę nadania skargi przez organ I instancji na adres organu II instancji. Z uwagi jednak na to, że już w momencie wniesienia skargi do organu I instancji była ona spóźniona (i to o ponad dwa lata), data przesłania skargi przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.