Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1755/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę


UZASADNIENIE

|UZASADNIENIE |

|Przedmiotem skargi złożonej przez F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", "Skarżąca", "Strona") jest decyzja Dyrektora Izby |

|Celnej w W. (dalej: "Dyrektor IC", "organ odwoławczy", "organ II instancji") z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...], utrzymująca w mocy wydaną |

|w pierwszej instancji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...]. |

|Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie sprawy. |

|Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. udzielił spółce z o.o. F. z siedzibą w W. przy [...], zwanej dalej |

|Stroną" lub "Spółką", zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w [...] punktach na terenie |

|województwa [...]. |

|W punkcie [...] ww. zezwolenia, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych|

|(Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.) został ustalony termin określający ważność niniejszej decyzji, tj. [...] lutego 2013 r. |

|Wnioskiem z dnia [...] września 2012 r. (wpływ do Izby Celnej w W. w dniu [...] września 2012 r.), Strona zwróciła się do Dyrektora Izby |

|Celnej w W. o przedłużenie zezwolenia udzielonego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na|

|automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. |

|Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...], odmówił ww. Spółce przedłużenia zezwolenia. Organ wskazał, że |

|zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), dalej: "u. g. h." |

|zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie mogą być przedłużane. |

|Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie w odwołaniu z dnia [...] lutego 2013 r. Spółka wniosła o jego zmianę poprzez uwzględnienie w całości|

|wniosku Strony z dnia [...] września 2012 r. |

|Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, iż stosownie do art. 8 u. g. h., do postępowań w sprawach |

|określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi |

|inaczej. W myśl art. 129 ust. 1 u. g. h., działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach |

|urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu |

|wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Jak |

|stanowi art. 138 ust. 1 powołanej ustawy zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 nie mogą być przedłużane. |

|W dalszej części uzasadnienia organ stwierdził, że zastosowane przepisy ustawy o grach hazardowych nie stanowią przepisów technicznych w |

|rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania |

|informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. z 1998 r. |

|nr 204, s. 37 ze zm.), dalej: "dyrektywa Nr 98/34/WE". |

|W motywach rozstrzygnięcia organ celny zauważył, że dyrektywa Nr 98/34/WE nie przesądzała o konsekwencjach braku notyfikacji przez |

|Państwa Członkowskie jej postanowień. Te skutki prawne dopiero w swoim orzeczeniu określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, |

|dalej:" TSUE", aczkolwiek to orzeczenie nie wynikało z przepisów samej dyrektywy i było przejawem jej wykładni celowościowej, |

|zmierzającej do zapewnienia dyrektywie większej skuteczności. Podkreślono, że sankcje prawne zawarte w wyroku TSUE zostały określone |

|jedynie w trybie warunkowym, nie oznajmującym. Odwołując się do przepisów Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dalej: "TFUE", |

|organ wskazał, że powołane przepisy ustawy o grach hazardowych służą temu, by chronić moralność publiczną, porządek bezpieczeństwo |

|publiczne, zdrowie publiczne, a także zdrowie ludzi, m.in. poprzez zmniejszenie uzależnienia od hazardu, w tym osób niepełnoletnich. Z |

|grami hazardowymi związanych jest też wiele innych zagrożeń, w tym zagrożenie oszustwami podatkowymi i celnymi, praniem brudnych |

|pieniędzy oraz zagrożenie w postaci wzmocnienia siły i znaczenia zorganizowanych grup przestępczych. Wszystkie te zagrożenia są na tyle |

|wysokie, że niezbędne stało się podjęcie radykalnych działań i zastosowania ograniczeń dotyczących tej branży. Ograniczenia te |

|wprowadzono stosując dozwolone klauzule bezpieczeństwa przewidziane w przepisach TFUE o swobodnym przepływie towarów. Ograniczenia te |

|chronią dobra wskazane w art. 36 oraz w art. 52 ust. 2 TFUE i w tym sensie są one przejawem bezpośredniej realizacji i bezpośredniego |

|zastosowania klauzul bezpieczeństwa przewidzianych w tych przepisach. |

|Organ uznał, że przepisy ustawy o grach hazardowych, w tym zwłaszcza przepisy dotyczące udzielania zezwoleń i koncesji na działalność |

|gospodarczą w zakresie gier hazardowych, łącznie z przepisami przejściowymi tej ustawy dotyczącymi tej właśnie kwestii, nie stanowią |

|przepisów technicznych w rozumieniu przedmiotowej dyrektywy. Przepisy te nie dotyczą bowiem bezpośrednio samych towarów jako takich, lecz|

|określają jedynie pewne sposoby korzystania z określonych towarów w obrocie prawnym (co wprost przyznał nawet Trybunał Sprawiedliwości w |

|wyroku z 19 lipca 2012 r. w sprawach C-213/11, C-214/11 i C-217/11, pkt 29), a przy tym przepisy te mają charakter w pełni |

|niedyskryminacyjny, a więc nie są one bynajmniej bardziej uciążliwe, prawnie lub faktycznie, dla towarów pochodzących z innych państw |

|członkowskich w porównaniu z towarami krajowymi. W szczególności przepisy u.g.h. regulujące problematykę zezwoleń i koncesji na |

|działalność gospodarczą w zakresie gier hazardowych nie dotyczą w sposób bezpośredni samych urządzeń wykorzystywanych do prowadzenia tej |

|działalności, w tym nie dotyczą one parametrów technicznych, użytkowych, wyglądu, wielkości, itp. automatów do gier. Będące przedmiotem |

|zainteresowania przepisy powołanej ustawy dotyczące zezwoleń i koncesji na działalność w zakresie gier hazardowych regulują jedynie pewne|

|sposoby czy też metody, za pomocą których zainteresowani przedsiębiorcy mogą w obrocie gospodarczym czynić zarobkowy użytek z automatów |

|do gier. Przepisy te są przy tym całkowicie niedyskryminujące, zarówno w sensie faktycznym, jak i prawnym. Mają one taki sam wpływ na |

|automaty pochodzące z Polski, jak też sprowadzane z innych państw członkowskich. Skoro zaś przepisy ustawy o grach hazardowych regulujące|

|problematykę zezwoleń i koncesji na działalność gospodarczą w zakresie gier hazardowych, łącznie z przepisami przejściowymi ustawy o |

|grach hazardowych dotyczącymi tej właśnie kwestii, stanowią regulacje niedyskryminacyjne w rozumieniu przyjmowanym w orzecznictwie TSUE |

|dotyczącym swobody przepływu towarów, to tym samym nie są one w rozumieniu przepisów TFUE o swobodzie przepływu towarów przeszkodami |

|(ograniczeniami) w swobodnym przepływie towarów pomiędzy państwami członkowskimi. Z kolei nie będąc przeszkodami w swobodnym przepływie |

|towarów omawiane przepisy nie są przepisami technicznymi w rozumieniu dyrektywy Nr 98/34/WE, objętymi obowiązkiem uprzedniej ich |

|notyfikacji. Powołując się na wyrok TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych o sygn. C-213/11, C-214/11, C-217/11 organ |

|podniósł, że TSUE nie przesądził o technicznym charakterze przepisów u. g. h., a orzekł jedynie, że przepisy tej ustawy "stanowią |

|potencjalnie przepisy techniczne", zaś ostateczne ustalenie ich charakteru należy do sądów krajowych, przy czym należy wziąć pod uwagę, |

|czy przepisy te wprowadzają warunki istotnie wpływające na właściwości lub sprzedaż produktów. |

|Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że oceniając wpływ przepisów na kwestie sprzedaży automatów należy wziąć pod uwagę fakt, iż |

|automaty funkcjonujące na rynku podlegają amortyzacji i w związku z tym należy założyć, że część z nich zostanie ostatecznie wycofana z |

|eksploatacji, możliwość zagospodarowania automatów w kasynach gry, a także możliwość obrotu automatami do gier na rynku unijnym. |

|Uwzględnienie tych okoliczności powoduje, że ograniczenie rynku gier na automatach w Polsce nie będzie miało poważniejszego wpływu na |

|ten sektor w UE, a polskie przepisy w zakresie gier hazardowych na automatach o niskich wygranych nie wpływają na destabilizację rynku |

|unijnego w zakresie obrotu automatami do gier. |

|W skardze z dnia 10 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o stwierdzenie technicznego |

|charakteru przepisu z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucono |

|niezasadne zastosowanie przepisu z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zakazującego przedłużania |

|wcześniej uzyskanych zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, poprzez jego zastosowanie, |

|podczas gdy powołany przepis stanowi "regulację techniczna" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 |

|czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług |

|społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) a w konsekwencji, w braku notyfikacji tejże ustawy Komisji Europejskiej, nie |

|może być on stosowany; |

| |

|W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

| |

|Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest |

|pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów |

|administracyjnych – t. j. Dz. U. z 2014 r. poz.1647, z późn. zm.). |

|Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarga jest |

|niezasadna. |

|Skarżąca wniosła o przedłużenie zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2007 r. na prowadzenie |

|działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Wniosek został złożony pod rządami ustawy z |

|dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., zastępując ustawę z dnia 29 lipca 1992 r.|

|o grach losowych i zakładach wzajemnych. Zgodnie z art. 8 u. g. h. do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się przepisy |

|ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). W myśl art. 117 ust. 1 u.g.h. |

|udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych zachowują ważność do czasu|

|ich wygaśnięcia. |

|Natomiast art. 129 ust. 1 u.g.h. stanowi, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach |

|urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu |

|wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. |

|Cytowany wyżej przepis wskazuje podstawę, w oparciu o którą podmioty, prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich |

|wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia |

|zezwoleń. Nie oznacza to jednak, że w przypadku wszczęcia, po dniu wejścia w życie ustawy o grach hazardowych, postępowania dotyczącego |

|takiego zezwolenia, będzie ono prowadzone na podstawie przepisów nieobowiązującej już ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Wspomniana |

|bowiem ustawa o grach i zakładach wzajemnych, na podstawie art. 144 u. g. h., utraciła moc. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 118 u.|

|g. h., z której jednoznacznie wynika, że ustawodawca zastosował zasadę stosowania nowej ustawy wprost, z wyjątkami, które wynikać będą z |

|przepisów prawa. Zatem podstawę rozpoznania wniosku Skarżącej o przedłużenie udzielonego jej zezwolenia stanowią przepisy ustawy o grach |

|hazardowych, a nie przepisy ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych. |

|Zgodnie z art. 6 ust. 1 u. g. h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być|

|prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Ponadto art. 14 ust. 1 u. g. h. określa, że urządzanie gier |

|cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry, przy czym – zgodnie z art. |

|129 ust. 3 u. g. h. - przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i |

|elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość |

|maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. W myśl art. 138 ust. 1 u. g. h. zezwolenia, o których mowa w |

|art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane. |

|W ocenie Skarżącej z treści wyroku TSUE z 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11 F. i inni wynika, iż |

|przepisy krajowe tego rodzaju, jak przepisy o grach hazardowych, które mają wpływ na sprzedaż automatów o niskich wygranych, stanowią |

|potencjalne "przepisy techniczne" w rozumieniu tego przepisu, w związku z czym ich projekt powinien zostać notyfikowany Komisji |

|Europejskiej, zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy Nr 98/34/WE. Uchybienie procesowi notyfikacji, zdaniem Skarżącej, oznacza, że przepisy |

|ustawy o grach hazardowych (w tym art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h.) nie mogły być stosowane i nie mogły stanowić podstawy |

|rozstrzygnięcia organu w sprawie. |

|Zgodnie z art. 1 pkt 11 dyrektywy Nr 98/34/WE "przepisy techniczne" to specyfikacje techniczne i inne wymagania bądź zasady dotyczące |

|usług, włącznie z odpowiednimi przepisami administracyjnymi, których przestrzeganie jest obowiązkowe, de iure lub de facto, w przypadku |

|wprowadzenia do obrotu, świadczenia usługi, ustanowienia operatora usług lub stosowania w państwie członkowskim lub na przeważającej jego|

|części, jak również przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne państw członkowskich, z wyjątkiem określonych w art. 10, zakazujące |

|produkcji, przywozu, wprowadzania do obrotu i stosowania produktu lub zakazujące świadczenia bądź korzystania z usługi lub ustanawiania |

|dostawcy usług. Przepisy techniczne obejmują zatem: |

|– przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne Państwa Członkowskiego, które odnoszą się do specyfikacji technicznych bądź innych |

|wymagań lub zasad dotyczących usług, bądź też do kodeksów zawodowych lub kodeksów postępowania, które z kolei odnoszą się do specyfikacji|

|technicznych bądź do innych wymogów lub zasad dotyczących usług, zgodność z którymi pociąga za sobą domniemanie zgodności z |

|zobowiązaniami nałożonymi przez wspomniane przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, |

|– dobrowolne porozumienia, w których władze publiczne są stroną umawiającą się, a które przewidują, w interesie ogólnym, zgodność ze |

|specyfikacjami technicznymi lub innymi wymogami albo zasadami dotyczącymi usług, z wyjątkiem specyfikacji odnoszących się do przetargów |

|przy zamówieniach publicznych, |

|– specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług, które powiązane są ze środkami fiskalnymi lub finansowymi mającymi|

|wpływ na konsumpcję produktów lub usług przez wspomaganie przestrzegania takich specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad |

|dotyczących usług; specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług powiązanych z systemami zabezpieczenia społecznego|

|nie są objęte tym znaczeniem. |

|Przepis art. 8 ust. 1 dyrektywy Nr 98/34/WE nakłada natomiast na państwa członkowskie obowiązek niezwłocznego przekazana Komisji |

|wszelkich projektów przepisów technicznych, z wyjątkiem tych, które w pełni stanowią transpozycję normy międzynarodowej lub europejskiej.|

|Wraz z tekstem przepisów powinny przekazać także podstawę prawną konieczną do przyjęcia uregulowań technicznych, jeżeli nie została ona |

|wyraźnie ujęta w projekcie oraz tekst podstawowych przepisów prawnych oraz innych regulacji, które zasadniczo i bezpośrednio dotyczą |

|normy, jeżeli znajomość tego tekstu jest niezbędna do prawidłowej oceny implikacji, jakie niesie za sobą projekt przepisów technicznych. |

|Dokonując zatem oceny, czy przepisy art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h. stanowią przepis techniczny w rozumieniu przytoczonych |

|wyżej uregulowań prawa europejskiego, Sąd orzekający w niniejszej sprawie, kierując się dotychczas wypracowaną linią orzeczniczą, stanął |

|na stanowisku, iż wskazane przepisy nie stanowią przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy Nr 98/34/WE. |

|Z sentencji wskazanego przez Skarżącą wyroku TSUE z 19 lipca 2012 r. wynika, że: "artykuł 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu |

|Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych |

|oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego, ostatnio zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r., |

|należy interpretować w ten sposób, że przepisy krajowe tego rodzaju jak przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, |

|które mogą powodować ograniczenie, a nawet stopniowe uniemożliwienie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami i |

|salonami gry, stanowią potencjalnie "przepisy techniczne" w rozumieniu tego przepisu, w związku z czym ich projekt powinien zostać |

|przekazany Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy wskazanej dyrektywy, w wypadku ustalenia, iż przepisy te wprowadzają warunki |

|mogące mieć istotny wpływ na właściwości lub sprzedaż produktów. Dokonanie tego ustalenia należy do sądu krajowego". |

|Dokonując analizy przepisów przejściowych zawartych w ustawie o grach hazardowych, TSUE stwierdził w szczególności, że "przepisy krajowe |

|[przepisy przejściowe] będące przedmiotem spraw przed sądem krajowym nie zawierają specyfikacji technicznych w rozumieniu dyrektywy |

|98/34/WE" (pkt 30 uzasadnienia). Ponadto TSUE wyjaśnił, że "jak wynika z orzecznictwa TSUE, przepisy krajowe należą do trzeciej kategorii|

|przepisów technicznych wymienionej w art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE, obejmującej między innymi zakaz użytkowania, jeżeli ich skutek |

|wykracza w sposób oczywisty poza samo określenie dopuszczalnych przeznaczeń produktu i nie polega jedynie na ograniczeniu sposobu jego |

|użytkowania (pkt 31-34 uzasadnienia), por. ww. wyrok w sprawie Lindberg, pkt 76. Ta kategoria przepisów technicznych dotyczy bowiem w |

|szczególności przepisów krajowych, które pozostawiają miejsce jedynie na marginalne zastosowanie produktu w stosunku do tego, którego |

|można by rozsądnie oczekiwać (ww. wyrok w sprawie Lindberg, pkt 77). W tej kwestii należy zaś stwierdzić, że chociaż przepisy przejściowe|

|ustawy o grach hazardowych będące przedmiotem spraw przed sądem krajowym przewidują zakaz wydawania, przedłużania i zmiany zezwoleń na |

|prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, to jednak zgodnie z art. 129 ust. 1 u. g. h. działalność w |

|zakresie gier na automatach o niskich wygranych prowadzona na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy może być |

|kontynuowana do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń przez podmioty, którym ich udzielono, według przepisów dotychczasowych. Przepis ten |

|pozwala więc na dalsze prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a zatem na dalsze użytkowanie tych |

|automatów, po dniu wejścia w życie ustawy o grach hazardowych. Trzeba wobec tego stwierdzić, iż w tych okolicznościach przepisów |

|przejściowych ustawy o grach hazardowych nie można uznać za przepisy krajowe pozwalające jedynie na marginalne użytkowanie automatów do |

|gier o niskich wygranych". |

|Podsumowując Trybunał stwierdził, że "...przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych nakładają warunki mogące wpływać na sprzedaż |

|automatów do gier o niskich wygranych. Zakaz wydawania, przedłużania i zmiany zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na |

|automatach o niskich wygranych poza kasynami może bowiem bezpośrednio wpływać na obrót tymi automatami. W tych okolicznościach zadaniem |

|sądu krajowego jest ustalić, czy takie zakazy, których przestrzeganie jest obowiązkowe de iure w odniesieniu do użytkowania automatów do |

|gier o niskich wygranych, mogą wpływać w sposób istotny na właściwości lub sprzedaż tych automatów" (pkt 36-37). |

|Sąd - mając na uwadze powyższe - wskazuje, że TSUE w wyroku z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie F. i inni zakwalifikował, zgodnie z |

|dyrektywą Nr 98/34/WE, przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych do kategorii: tzw. "innych wymagań". Te "inne wymagania" według |

|art. 1 pkt 4 dyrektywy 98/34/WE oznaczają wymagania inne niż specyfikacje techniczne, nałożone na produkt w celu ochrony, w szczególności|

|konsumentów i środowiska, które wpływają na jego cykl życiowy po wprowadzeniu go na rynek, takie jak warunki użytkowania, powtórne |

|przetwarzanie, ponowne zastosowanie lub składowanie, gdzie takie warunki mogą mieć istotny wpływ na skład lub rodzaj produktu lub jego |

|obrót. Zatem innymi słowy dotyczą one wymagań nałożonych na produkt, m.in. dotyczących użytkowania produktu, które mogą mieć istotny |

|wpływ na skład lub rodzaj produktu lub jego obrót. Ocena technicznego charakteru przepisów zaliczonych do tej kategorii jest więc |

|warunkowa. Wymaga uprawdopodobnienia tezy, że te przepisy mogą w istotny sposób wpływać na produkt (automaty do gry) w znaczeniu wyżej |

|określonym. |

|Wobec powyższego, zdaniem sądu rozpoznającego sprawę, zarówno przepis art. 129 ust. 1, jak i art. 138 ust. 1 u. g. h. nie kwalifikuje |

|się do tej kategorii przepisów technicznych (inne wymagania), ani też do żadnej innej kategorii przepisów technicznych w rozumieniu |

|dyrektywy 98/34/WE. Powyższe obecnie nie budzi już żadnych wątpliwości interpretacyjnych, gdyż w tym zakresie niejednokrotnie wypowiadały|

|się sądy administracyjną, a w szczególności Naczelny Sąd Administracyjny. Jako przykład takiego orzeczenia, które w sposób klarowny |

|wskazuje, że przepisy przejściowe, w tym będące w sprawie podstawą orzekania (art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h.), nie mają |

|charakteru przepisów technicznych i tym samym nie wymagają notyfikacji można podać wyrok z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt II GSK|

|1629/15 (patrz także wyroki NSA z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II GSK 1620/15, z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK |

|2250/15 i z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK 1690/15). |

|Należy również podkreślić, że przedmiot rozpoznawanej sprawy dotyczy odmowy przedłużenia przez Dyrektora IC udzielonego zezwolenia, a |

|więc kwestii objętej regulacją art. 138 ust. 1 u. g. h. Tę samą kwestię, tj. zagadnienie przedłużania zezwoleń, normował w ustawie o |

|grach i zakładach wzajemnych art. 36 ust. 3 tej ustawy. Stanowił on, że podmiot, któremu wygasa zezwolenie, może wystąpić o jego |

|przedłużenie na okres kolejnych 6 lat. Konstrukcja przytoczonego przepisu, a w szczególności użyty w nim zwrot "może" wskazują, że nawet |

|w poprzednim stanie prawnym nie było gwarancji, lecz jedynie możliwość, uzyskania przedłużenia zezwolenia. Oceniając zatem w tym |

|kontrolowanym przypadku wpływ nowej regulacji na właściwości, a także obrót produktu, należy mieć na uwadze tę właśnie okoliczność, a |

|więc rozpatrywać ten wpływ w kontekście faktu, że nie zawsze przedłużenie zezwolenia mogło być udzielone również pod "starą" regulacją. |

|Dlatego też słusznie wskazano, że analizowane przepisy nie stanowią przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11 Nr dyrektywy |

|98/34/WE i tym samym nie narusza on art. 8 i art. 9 tej dyrektywy. Zatem brak było podstaw do uwzględnienia wniesionej w sprawie skargi, |

|gdyż brak technicznego charakteru ocenianych przepisów powoduje, że nie aktualizuje się określony w przepisach dyrektywy Nr 98/34/WE |

|obowiązek notyfikacji. |

|W świetle powyższych rozważań, Sąd za bezpodstawne uznał zarzuty skargi. W tym miejscu jeszcze raz należy zaznaczyć, że organ zasadnie |

|przyjął, że wyrok TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych o sygn. C-213/11, C-214/11 i C-217/11, nie przesądził, iż przepisy |

|u. g. h., a zwłaszcza art. 138 ust. 1, stanowią przepisy techniczne. Jednocześnie TSUE uzależnił uznanie przepisów u. g. h. za |

|podlegające notyfikacji jedynie w przypadku, gdy sąd krajowy ustali, iż wprowadzają one warunki wpływające istotnie na sprzedaż lub |

|właściwości produktów, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. |

|Reasumując Sąd uznał, że stanowisko Spółki, jak i podniesione przez nią argumenty prawne na rzecz przedłużenia zezwolenia na prowadzenie |

|działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, nie mogły być uwzględnione. |

|W tym stanie rzeczy Sąd, w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł, jak w sentencji wyroku. |