Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 2/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 - § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o natychmiastowe odstąpienie od czynności egzekucyjnych i umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M. H. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 grudnia 2011 r. M. H. (dalej: Skarżący) wniósł skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Skarga na przewlekłość postępowania została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt III SAB/Wa 3/12, natomiast skarga na bezczynność postępowania pod sygn. akt III SAB/Wa 2/12.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071, ze zm., dalej: "k.p.a."). Przywołany przepis stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Jak wynika z przytoczonych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia. Natomiast w niniejszej sprawie Skarżący nie złożył zażalenia na bezczynność organu.

Z akt sprawy oraz załączonych do skargi dokumentów wynika, iż Skarżący złożył jedynie zażalenie z dnia 31 października 2011 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zażalenie to zostało rozpatrzone przez Dyrektora Izby Skarbowej w W., który postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. uznał je za bezzasadne. Jak już wcześniej wskazano na przewlekłość ww. postępowania Skarżący również złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i sprawa ta jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia tego Sądu (sygn. akt III SAB/Wa 3/12).

Wobec niewyczerpania przez Skarżącego środków zaskarżenia na bezczynność organu stwierdzić należy, że skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna.

Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

.