Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2881/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art 250 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata N. G. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem drugiej instancji w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku jako oczywiście bezzasadny postanawia: - przyznać adwokatowi N. G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł. tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2881/15 oddalił skargę G. P. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku jako oczywiście bezzasadny. Odpis powołanego wyroku z uzasadnieniem doręczono ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi skarżącego (adw. N. G. ) 30 maja 2016 r.

W dniu 27 czerwca 2016 r. adwokat N.G. złożyła do akt sprawy opinię z 24 czerwca 2016 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 5 kwietnia 2016 r. Równocześnie wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej i oświadczyła, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady ponoszenia kosztów, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną przez wyznaczonego adwokata pomoc prawną, która w niniejszej sprawie polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Z kolei według § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Ponieważ adwokat W. D. prowadził sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie wynosi ona 50% stawki maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.

Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego radcy prawnego, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną.

Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 § 1 i art. 250 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.