Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1895/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 85; art. 86 § 1; art. 87 § 1, § 2 i § 4;art. 141 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1895/15 w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1895/15.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1895/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.K., zwanego dalej "skarżącym", na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

W dniu [...] grudnia 2015 r. (data nadania) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Do wniosku załączony został wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący poinformował, że nie stawił się na rozprawie z uwagi na znaczna odległość siedziby Sądu od jego miejsca zamieszkania tj. G. Podniósł, że w okresie od [...] listopada do [...] grudnia 2015 r. codziennie kilkukrotnie próbował nawiązać kontakt telefoniczny z Sądem, jednak próby uzyskania informacji o treści wyroku okazały się bezskuteczne z powodu odrzucania połączeń lub zajęcia linii telefonicznej. Ponadto zgodnie z twierdzeniem skarżącego codziennie sprawdzał stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl, gdzie do dnia sporządzenia wniosku nie opublikowano sentencji wyroku, co w ocenie skarżącego winno następować bez zbędnej zwłoki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W myśl art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, a w wypadku wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym – od dnia doręczenia odpisu sentencji.

W rozpoznawanej sprawie Sąd wyrokiem wydanym na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. oddalił skargę M.K., zatem wniosek o sporządzenie uzasadnienie należało złożyć do dnia [...] listopada 2015 r. Wnosząc taki wniosek w dniu [...] grudnia 2015 r. skarżący uchybił ww. terminowi, co jest w sprawie bezsporne.

Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie zawierającym taki wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.) Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu złożono z zachowaniem wymogów formalnych określonych w art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. Sąd przystąpił do jego merytorycznej oceny.

Należy zaznaczyć, iż dokonując oceny zawinienia czy też jego braku w uchybieniu terminowi konieczne jest rozważenie wszystkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Konsekwencją nawet lekkiego niedbalstwa jest negatywna ocena wniosku, bowiem przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, a do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z dnia 10.09.2010 r. o sygn. akt II OZ 849/10, z dnia 2.10.2002 r. o sygn. akt V SA 793/02, publik. Monitor Prawniczy z 2002 r. nr 23, poz. 1059).

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a, że bez swojej winy uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 listopada 2015 r.

Przede wszystkim za niewiarygodne Sąd uznał twierdzenia skarżącego, iż w okresie od [...] listopada do [...] grudnia br., tj. niemalże przez dwa tygodnie, nie był w stanie nawiązać kontaktu telefonicznego z Wydziałem Informacji Sądowej. Przede wszystkim skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że istotnie próbował dzwonić do Sądu na wskazane w zawiadomieniu o rozprawie numery telefoniczne, więc jego twierdzenie jest nieweryfikowalne. Co więcej z doświadczenia odnośnie tego elementu funkcjonowania Sądu wynika, że zazwyczaj skarżący pomimo kilku nieudanych prób, ostatecznie dodzwaniali się do Sądu i uzyskiwali potrzebne informacje w terminie otwartym na dokonanie stosownych czynności. Trudno wyjaśnić dlaczego inaczej miałoby być w przypadku skarżącego. We wskazanych dniach nie było również awarii linii telefonicznych, która uzasadniałaby "odrzucanie połączeń albo zajęcie linii telefonicznej".

Co do zarzutu skarżącego braku publikacji sentencji wyroku na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl zauważyć należy, że strona ta nie ma statusu zbioru urzędowego. Udostępniona w Internecie baza orzeczeń służy wyłącznie celom informacyjnym oraz edukacyjnym, co wyraźnie zostało zaznaczone na powyższej stronie internetowej. Pamiętać należy, że wydany po przeprowadzeniu rozprawy wyrok się ogłasza, a publicznemu udostępnieniu w sekretariacie sądu podlega jedynie wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym.

Skarżący miał dostęp do Internetu, mógł zatem skontaktować się z Sądem również drogą elektroniczną. Adres e-mail Sądu znajduje się na stronie głównej WSA w Warszawie pod adresem: http://bip.warszawa.wsa.gov.pl/1/strona-glowna-wsa-w-warszawie.html. Co więcej skoro skarżący, jak twierdzi, nie mógł dodzwonić się do Wydziału Informacji Sądowej, mógł zadzwonić bezpośrednio do Wydziału V. Odpowiednie numery telefonów dostępne są na stronie internetowej Sądu.

W zawiadomieniu o rozprawie znajdowało się pouczenie o konieczności złożenia w ciągu siedmiu dni wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi oraz o konsekwencjach niedokonania tej czynności we wskazanym terminie. Skarżący znał treść pouczenia na co wskazuje treść rozpatrywanego wniosku. Jeżeli rzeczywiście skarżący nie mógł uzyskać informacji o treści orzeczenia zapadłego w dniu 19 listopada 2015 r., to wniosek o uzasadnienie mógł złożyć z tzw. "ostrożności procesowej". Takiej zapobiegliwości można oczekiwać od osoby, która skrupulatnie zapoznała się z treścią pouczenia i, jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, zależało jej na informacji, czy skarga została oddalona czy uwzględniona.

Reasumując, po zapoznaniu się z argumentacją skarżącego Sąd doszedł do przekonania, że M.K. nie wykazał się należytą dbałością o własne sprawy, a mając na uwadze przedstawioną argumentację, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.