Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 2/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
journal: Dz.U. 2001 nr 75 poz 802
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny - t.j.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant ref. staż. Przemysław Gumieniak, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2004 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja w zakresie należności celnych i podatku nie podlega wykonaniu ponad kwoty zadeklarowane w zgłoszeniu celnym. 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] Nr [...] w sprawie "[...]" Spółka z o.o. z siedzibą w W. [...] P., na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit a, art.72 §1 pkt 1, art.74 a - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z 1997 r. z późniejszymi zmianami), art. 23 § 7, art. 26 § 1, art. 246 § 4, art. 250 § 1 i § 2, art. 262 - ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tekst jednolity: Dz. U. Nr 75 poz. 802 z 2001 r., z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] października 2003 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] uznającej za nieprawidłowe zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] października 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej, wartości celnej, kwoty wynikającej z długu celnego oraz podatku VAT i orzekł, iż

a) w podstawie prawnej jest:

art. 2 § 2, art. 13, art. 21, art.29 w zw. z art. 23 § 7, art.65 § 4 pkt 2, art.65 § 4 pkt 2, art. 65 § 7, art. 70, art. 85 § 1, art. 209 § 1 pkt 1 i § 2, art. 222 § 1, art.227 § 1 pkt 1, art. 231 § 1 pkt 1, art. 262 Ustawy z dnia 09.01.1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity: Dz.U. nr 75/01, poz. 802), art. 2 ust.2, art.6 ust. 7, art.11 ust.2, art.11 c, art.15 ust. 4, art. 18 ust.1, art.34 ust.1, art.34a, art. 35 ust.1 pkt 2, art. 36 ust.2 - Ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 z późn. zmianami),

winno być:

art. 2 §2, art. 13, art.21, art.26 w zw. z art. 23 §7, art.65 § 4 pkt 2, art.65 § 7,art.70,art.85 § 1, art. 209 § 1 pkt 1 i § 2, art. 222 §1, art.227 § 1 pkt 1, art. 231 § 1 pkt 1, art. 262 Ustawy z dnia 09.01.1997 r. Kodeks celny (teks jednolity: Dz.U. nr 75/01, poz.802), art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7, art.11 ust.2, art.11 c, art.15 ust.4, art. 18 ust.1 Ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 z późn. zmianami),

b) ustala wartość celną importowanego towaru na kwotę 12.344 zł,

c) określa kwotę długu celnego w kwocie 2.221,90 zł,

d) zarządza zwrot nadpłaconego cła w kwocie 1.612,80 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset dwanaście złotych osiemdziesiąt groszy) na konto firmy "[...]" Sp. z o.o. w banku [...] S.A. 1110 L. nr [...],

e) określa podatek VAT w kwocie 3.204,50 zł,

f) stwierdza nadpłatę podatku VAT w kwocie 2.326,10 zł (słownie: dwa tysiące trzysta dwadzieścia sześć złotych dziesięć groszy)

- w pozostałej części decyzja pozostaje w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...].10.2003 r. według dokumentu SAD nr [...] Strona, za pośrednictwem upoważnionej Agencji Celnej, zgłosiła celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym sprowadzoną z Niemiec odzież używaną do produkcji czyściwa w ilości 21.440 kg. Do zgłoszenia celnego Strona załączyła min. fakturę nr [...] z dnia [...].10.2003 r. w kwocie 1.072 EUR (tj. 0,05 EUR/kg), pozwolenie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska nr [...] z dnia [...].03.2002 r., świadectwo pochodzenia nr [...] oraz deklarację wartości celnej.

W wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego zakwestionowano na podstawie art. 23 § 7 ustawy Kodeks celny organ zakwestionował zadeklarowaną przez importera wartość celną towaru ze względu na jej zaniżenie i wszczął z "urzędu" postępowanie w sprawie ustalenia właściwej wartości celnej pouczając stronę o możliwości złożenia dodatkowych dowodów i wyjaśnień w sprawie.

W dniu [...].10.2003 r. Strona złożyła oświadczenie odnośnie stopnia zużycia odzieży będącej przedmiotem importu oraz kserokopie zgłoszeń celnych odzieży używanej klasyfikowanej do kodu PCN 630900000, gdzie cena jednostkowa wynosi 0,24 EUR/kg. Pismem z dnia [...].10.2003 r. pełnomocnik strony - Adwokat A. G. złożył w Urzędzie Celnym kserokopie faktur zakupu odzieży zużytej do przerobu na czyściwo nabytej przez "[...]" Sp. z o.o. na rynku wewnątrzkrajowym w cenie 0,41 zł/kg.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej, kwoty wynikającej z długu celnego i podatku VAT ustalając wartość celną odzieży na podstawie art. 29 w związku z art. 23 §7 Kodeksu celnego w oparciu o odpowiedni materiał porównawczy tj. fakturę nr [...] z dnia [...].07.2003 r. z ceną jednostkową odzieży zużytej 0,20 EUR/kg.

Pismem z dnia [...].10.2003 r. pełnomocnik Strony złożył odwołanie od decyzji i wniósł o jej uchylenie i ustalenie wartości celnej na podstawie faktury dołączonej do zgłoszenia celnego. Organowi I instancji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na bezzasadnym przyjęciu przez organ celny, jako materiał porównawczy, innego rodzaju odzieży używanej niż tego , jaki był faktycznie przedmiotem importu , czyli odzieży zużytej przeznaczonej do produkcji czyściwa". Strona zarzuca również pominięcie jej wniosku o powołanie rzeczoznawcy celem określenia stopnia zużycia odzieży.

Dyrektor Izby Celnej uzupełnił materiał dowodowy o dodatkowy materiał porównawczy dotyczący importu odzieży zużytej kod PCN 631090000 sprowadzonej w zbliżonym okresie z Niemiec. Pismem z dnia [...].11.2003 r. pełnomocnik Strony nadesłał kserokopię dokumentu SAD Nr [...] z dnia [...].10.2003 r. wraz z fakturą z ceną jednostkową 0,04 EUR/kg mieszaniny odzieży używanej i zużytej (kod PCN 631090000).

Dyrektor Izby Celnej uznał, że zgodnie z art. 85 § 1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Wartością celną towarów, zgodnie z art. 23 § 1 Kodeksu celnego, jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31. Przepis art. 23 § 7 Kodeksu celnego, w razie posługiwania się przez podmioty dokonujące obrotu towarowego z zagranicą niewiarygodnymi dokumentami, upoważnia organy celne do odmowy przyjęcia wartości transakcyjnej jako wartości celnej towaru .

Stanowi on , iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. W świetle powołanego wyżej przepisu wiarygodność faktury obejmuje nie tylko jej autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości tj. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości towaru lub też jej wysokość budzi poważne wątpliwości co do tego, czy nie została zawyżona względnie zaniżona. Artykuł 23 § 7 Kodeksu celnego upoważnia organy celne nie tylko do oceny przedłożonych dokumentów pod względem formalnym, ale również daje możliwość badania wiarygodności dokumentów pod względem merytorycznym w tym zakresie. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18.11.1993 r. - sygn. akt V S.A. 1394/93, w którym stwierdził, że organ celny przy ustalaniu wartości celnej towaru nie jest bezwzględnie związany treścią składanych w tym postępowaniu dokumentów ani deklarowaną wartością. Powszechnie bowiem przyjmuje się, że wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać jego rzeczywistą cenę. Tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art. 23 § 1 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Wartość ta jest niezależna od tego czy importer otrzymał "za darmo" towar wprowadzony na polski obszar celny czy też kupił go po wyjątkowo "okazyjnej" z różnych względów cenie. Organ powołuje się tu na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.01.1995 r. (sygn. akt S.A./Ka 1615/94), z dnia 15.01.1998 r. (sygn. akt S.A./Ka 1055/96), z dnia 9.03.1998 r. (sygn. akt I S.A./Ka 1268/98).

Kwestią drugorzędną są rozważania dotyczące tego, ile w rzeczywistości podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą zapłacił za towar celny, lub też czy w ogóle uiścił umówioną cenę albo jakąkolwiek cenę. O zakwestionowaniu faktury zadecydowała przede wszystkim niska deklarowana wartość celna sprowadzonego towaru w stosunku do cen odzieży zużytej sprowadzonej w zbliżonym okresie przez innych importerów.

W przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów (art. 23 § 7 Kodeksu celnego) organy celne mają obowiązek ustalić wartość sprowadzonego towaru nie w oparciu o przedłożoną przez importera fakturę, lecz stosując zastępcze metody ustalania wartości celnej, o których mowa wart. 25-28 Kodeksu celnego (art. 24 § 1 Kodeksu celnego) w ściśle określonej kolejności.

Zgodnie z art. 25 § 1 Kodeksu celnego, jeżeli wartość celna przywiezionych towarów nie może być ustalona na podstawie art. 23, za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną identycznych towarów sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Towarami identycznymi są towary wytworzone w tym samym kraju, będące takimi samymi pod każdym względem, włączając cechy fizyczne i renomę, jaką posiadają, nieznaczne różnice w wyglądzie zewnętrznym nie są przeszkodą do uznania towarów za identyczne, jeżeli odpowiadają one pod innym względem niniejszej definicji (art. 22 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego). W przedmiotowej sprawie do ustalenia wartości celnej towaru nie skorzystano z art. 25 Kodeksu celnego, gdyż przewiduje on ustalenie wartości celnej w oparciu o transakcję, która została zakwalifikowana jako identyczna pod względem istotnych cech odnoszących się do towaru, a takich danych organ celny nie posiadał.

Kolejną metodą ustalania wartości celnej jest metoda wartości transakcyjnej towarów podobnych, która została uregulowana w art. 26 ustawy Kodeks celny. Różni się ona od opisanej wcześniej metody wartości transakcyjnej towarów identycznych jedynie przedmiotem porównań. W przypadku wcześniej przedstawionej metody był to "towar identyczny", natomiast w niniejszej metodzie jest to "towar podobny". Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 3 Kodeksu celnego towarem podobnym jest towar wytworzony w tym samym kraju, który nie będąc podobnym pod każdym względem, posiada podobne cechy i skład materiałowy, co pozwala mu pełnić te same funkcje i być towarem handlowo zamiennym. Jeżeli stosując niniejszy artykuł stwierdzono więcej niż jedną wartość transakcyjną towarów podobnych do ustalenia wartości celnej towarów przywożonych należy przyjmować najniższą (art. 26 § 2 cyt. ustawy). Analiza materiału porównawczego w postaci zgłoszeń celnych towarów klasyfikowanych do kodu 631090000 taryfy celnej, pochodzących z Niemiec wskazuje, że deklarowana przez importera cena jednostkowa towaru 0,05 EUR/kg była jedną z najniższych, po jakich w zbliżonym okresie sprowadzano odzież zużytą na polski obszar celny. W większości zgłoszeń celnych w procedurze dopuszczenia do obrotu odzieży zużytej lub mieszaniny odzieży używanej, której zasadniczy charakter nadaje odzież zużyta (kod PCN 631090000) deklarowano cenę 0,20-0,28 EUR/kg.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego oraz mając na uwadze dyspozycję art. 26 § 1 Kodeksu celnego, Dyrektor Izby Celnej za nową wartość celną przyjął najniższą wartość transakcyjną towarów podobnych ustaloną w oparciu o fakturę nr z dnia [...].09.2003 r. załączoną do zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...].09.2003 r. Zgodnie z treścią ww. materiału dowodowego za materiał porównawczy przyjęto zużyte materiały włókiennicze do przerobu (kod PCN 631090000) w cenie 0,11 EUR/szt. pochodzące z Niemiec, sprowadzone na warunkach EXW z zakładu Z. Do wartości transakcyjnej doliczono koszty transportu do granicy państwa polskiego w kwocie 300 EUR zgodnie z deklaracją Strony.

Dyrektor Izby Celnej uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej, bowiem zastosowany materiał porównawczy spełnia kryteria towaru podobnego określone w art. 22 § 3 Kodeksu celnego i jest podstawą ustalenia wartości celnej w trybie art. 26 cyt. ustawy. Materiał porównawczy służący do ustalenia wartości celnej przedmiotowego towaru znajduje się w aktach sprawy. Dowody te znane są organowi celnemu z urzędu, nie wymagają więc dowodzenia.

Zdaniem organu odwoławczego, nie jest słuszny zarzut błędnego przyjęcia za podstawę ustalenia wartości celnej towaru odzieży używanej, podczas gdy przedmiotem importu była odzież zużyta przeznaczona do produkcji czyściwa, bowiem zarówno organ I instancji w zaskarżonej decyzji jak i organ II instancji niniejszą decyzją ustalił wartość celną na podstawie towaru podobnego tj. odzieży zużytej kod (kod PCN 631090000).

Zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej, tom V, stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 kwietnia 2003 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 70, poz. 645) klasyfikacja mieszaniny odzieży składającej się z odzieży używanej (pozycja 6309) i odzieży nie nadającej się do używania - zużytej (pozycja 6310) powinna być przeprowadzona na mocy reguły 3(b) w oparciu o kryterium ilości. Jeżeli w mieszaninie będzie więcej odzieży spełniającej wymogi pozycji 6309, to o zasadniczym charakterze mieszaniny będzie decydowała odzież używana i taka mieszaninę należy klasyfikować do pozycji 6309, natomiast w przypadku, gdy w takiej mieszaninie więcej będzie odzieży spełniającej wymogi pozycji 6310, to zasadniczy charakter tej mieszaninie będzie nadawać odzież zużyta i taką mieszaninę należy klasyfikować do pozycji 6310.

W przedmiotowej sprawie przedmiotem importu jest mieszanina odzieży zużytej i używanej, co potwierdza rewizja celna towaru. Do ustalenia wartości celnej zastępczą metodą, określoną w art. 26 § 1 Kodeksu celnego Dyrektor Izby Celnej przyjął jako towar podobny "zużyte materiały włókiennicze do przerobu" klasyfikowane do kodu PCN 631090000. Nie jest to zatem odzież używana klasyfikowana do kodu PCN 630900000 ani jej mieszanina z odzieżą zużytą lecz "zużyte materiały włókiennicze do przerobu" jak to określono w polu 31 dok. SAD nr [...], a zatem towar podobny a nawet niższej jakości (odzież zużyta całkowicie) od importowanego przez firmę "[...]" Spółka z o.o.

Ustosunkowując się do rzekomego wniosku strony o powołanie biegłego, organ II instancji zauważa, że w aktach sprawy nie ma takiego wniosku. Odnosząc się do przedłożonych przez pełnomocnika faktur zakupu czyściwa bawełnianego od Spółki Cywilnej "[...]" w cenie netto 0,41 zł/kg, należy podkreślić, iż faktury te dotyczą transakcji na rynku krajowym, z faktur nie wynika, że towar był importowany a więc cena nie zawiera opłat celnych.

W uzupełnieniu odwołania (pismo z dnia [...].11.2003 r.) pełnomocnik strony przesłał kserokopię dok. SAD Nr [...] z dnia [...].10.2003 r. oraz faktury z ceną jednostkową 0,04 EUR/kg mieszaniny odzieży używanej i zużytej (kod PCN 631090000). Zdaniem pełnomocnika dokument ten potwierdza, iż sprowadzano w zbliżonym okresie podobny towar po cenie niższej niż deklarowana przez "[...]" sp. z o.o.. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej wyjaśnia, że z w/w dokumentów wynika, iż kupujący tj. [...] Sp. z o.o. i sprzedawca [...] z Niemiec są ze sobą powiązani zgodnie z art. 22 §2 Kodeksu celnego. Powiązanie to z pewnością wpłynęło na cenę przywiezionego towaru, bowiem analiza cen jednostkowych odzieży zużytej występujących w ogólnopolskiej bazie danych wskazuje, że cena 0,04 EUR/kg była najniższą ceną po jakiej w zbliżonym okresie sprowadzano na polski obszar celny odzież zużytą.

Ponadto zgłoszenie to dotyczy towaru w procedurze uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych (pole 37 procedura "4100"), Urząd Celny nie zakwestionował deklarowanej wartości celnej, bowiem po uszlachetnieniu i wywiezieniu towaru cło zostanie importerowi zwrócone.

Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w zakresie:

1. podstawy prawnej przyjętej za podstawę rozstrzygnięcia w sprawie - pominięcie art. 25 Kodeksu celnego,

2. ustalenia wartości celnej towaru oraz wymiaru cła i podatku od towarów i usług,

wnosząc, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w zaskarżanej części i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie zgadza się z pominięciem dowodu dokonania importu towaru identycznego z tym, którego dotyczy niniejsze postępowanie oclonego na poziomie 0,04 EUR/kg. Organ II instancji pominął ten dowód twierdząc, że nie jest on adekwatnym z przyczyn formalnych, gdyż towar objęty tym dowodem odprawy celnej jest przeznaczony do wtórnego wywozu. Stanowisko to w ocenie Skarżącej jest błędne, gdyż żadnego znaczenia w sprawie przy ocenie porównawczej wartości celnych nie może mieć cel dokonywanego importu. W sprawie niniejszej Dyrektor Izby celnej analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy bezzasadnie odrzucił dyrektywę art. 25 § 2 Kodeksu celnego pomimo, iż posiadał identyczny z importowanym towarem, materiał porównawczy do analiz. Nie zachodziła potrzeba ustalania innej podstawy wartości celnej, niż ta, która wynikała z załączonej do zgłoszenia celnego faktury. Mając na uwadze art. 25 §4 Kodeksu celnego, organ celny nie mógł określić wyższej wartości podstawy wymiaru cła od deklarowanej w zgłoszeniu i na fakturze, jeżeli w tym samym czasie inne importy dokonywane były na podobnych wartościach takiego samego towaru. Z dokumentu SAD [...] wynika, iż taki sam towar został wprowadzony na polski obszar celny i oclony przy przyjęciu wartości celnej na poziomie 0,04 EUR/kg, a zatem podstawa wymiaru cła była niższa niż ta, którą deklarował skarżący w niniejszej sprawie. Skarżąca podnosi również że zgłaszała w postępowaniu przed organem I instancji wniosek o powołanie biegłego rzeczoznawcy w celu dokonania wyceny towaru (pkt 2 pisma z dnia [...].10.2003 r.). Pismo to zostało tego samego dnia złożone na kancelarię Urzędu Celnego i znajduje się w aktach sprawy.

Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji oraz dodatkowo wyjaśnił, co następuje:

Porozumienie w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. (załącznik do Dz. U. Nr 98, poz. 483 z 1995 r.) daje organom celnym prawo do sprawdzania wartości towaru wskazanej w dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego. Art. 17 Porozumienia stanowi, że nic nie będzie interpretowane jako ograniczenie lub poddawane w wątpliwość praw administracji celnych do satysfakcjonującego je upewnienia się o prawdziwości i dokładności jakiegokolwiek oświadczenia, dokumentu, czy deklaracji przedłożonych dla celów wartości celnej.

Analiza materiału porównawczego w postaci zgłoszeń celnych odzieży zużytej, klasyfikowanej do pozycji 631090000 Taryfy celnej, pochodzącej z Niemiec wskazuje, że deklarowana przez importera cena 0,05 EU,R/kg była najniższą; po jakiej w zbliżonym okresie sprowadzano na polski obszar celny podobny towar. Zachodziły zatem przesłanki określone wart. 23 § 7 Kodeksu celnego do zakwestionowania wiarygodności wartości transakcyjnej towaru, wbrew twierdzeniom Strony nie można zarzucić organowi pierwszej instancji naruszenia art. 23 § 7 Kodeksu celnego.

Bezpodstawny jest podniesiony w skardze zarzut pominięcia przy ustalaniu wartości celnej metody "towarów identycznych" (art.25 Kodeksu celnego). Stwierdzenie czy towary są identyczne wymagałoby porównania próbek towarów a tymi organ celny nie dysponował. Organ odwoławczy stosując art. 26 Kodeksu celnego za nową wartość celną przyjął najniższą wartość transakcyjną towarów podobnych ustaloną w oparciu o fakturę nr [...] z dnia [...].09.2003 r. załączoną do zgłoszenia celnego nr SAD nr [...] z dnia [...].09.2003 r. - zużyte materiały włókiennicze do przerobu (kod PCN 631090000) pochodzące z Niemiec. Organ odwoławczy uwzględnił okoliczności sprzedaży dotyczące poziomu handlu oraz ilości sprzedawanego towaru.

Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko o niemożliwości oparcia się na dowodzie w postaci nadesłanego przez pełnomocnika materiału porównawczego z ceną jednostkową 0,04 EUR/kg mieszaniny odzieży używanej i zużytej (dokument SAD Nr [...] z dnia [...].10.2003 r.) gdyż kupujący tj. [...] Sp. z o.o. i sprzedawca [...] z Niemiec są ze sobą powiązani zgodnie z art. 22 §2 Kodeksu celnego i powiązanie wpłynęło na cenę przywiezionego towaru (cena 0,04 EUR/kg). Ponadto zgłoszenie to dotyczy towaru w procedurze uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych (pole 37 procedura ,,4100"), zatem po uszlachetnieniu towaru zostanie on wywieziony poza polski obszar celny w postaci produktu kompensacyjnego. Powyższy dokument nie stanowi właściwego materiału porównawczego w rozumieniu art. 26 Kodeksu celnego gdyż towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu.

W zakresie zarzutu nieuwzględnienia wniosku z dnia [...].10.2003r. o powołanie biegłego rzeczoznawcy celem określenia stopnia zużycia odzieży. Pismem z dnia [...].01.2004 r. Organ wyjaśnił, że w dniu [...].10.2003 r. do kancelarii Urzędu Celnego wpłynęło pismo firmy "[...]" Sp. z o.o. opisane w książce korespondencyjnej jako dotyczące odprawy celnej odzieży używanej. Pismo to zostało przekazane funkcjonariuszowi celnemu zajmującemu się weryfikacją przedmiotowego zgłoszenia i znajduje się w aktach sprawy jako załącznik do zgłoszenia celnego (karta nr 35). W piśmie tym firma zwraca się do Naczelnika Urzędu Celnego z prośbą o wyrażenie zgody na zajęcie towaru w magazynie zlokalizowanym w siedzibie firmy. Wpływu wniosku o powołanie rzeczoznawcy nie stwierdzono. Jednak ewentualny wynik badania stopnia zużycia odzieży nie miałby wpływu zarówno na zmianę klasyfikacji taryfowej odzieży jak i ustaloną wartość celną. Fakt, iż towar został zgłoszony przez importera do kodu 631090000 świadczy o tym, iż co najmniej 51 % mieszaniny stanowi odzież zużyta nie sortowana co potwierdza również rewizja celna towaru. Niezależnie od tego czy odzież zużyta stanowi 51 % czy 100% mieszaniny klasyfikowana jest do kodu 631090000. Określony przez rzeczoznawcę stopień zużycia odzieży nie miałby również wpływu na ustaloną wartość celną bowiem organ celny I instancji ustalił wartość celną metodą zstępczą na podstawie towaru "podobnego" klasyfikowanego do tego samego kodu PCN 631090000, a więc odzieży zużytej, ewentualnie jej mieszaniny z odzieżą używaną z przewagą zużytej. Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję organu celnego I instancji w części dotyczącej wartości celnej tylko dlatego, że w toku dodatkowego postępowania wyjaśniającego uzyskał materiał porównawczy na odzież zużytą w niższej cenie.

Po rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna, a zatem zasługuje na uwzględnienie.

Bezsporne w sprawie jest, że sprowadzony przez skarżącą towar należy klasyfikować wg kodu PCN 631090000 (odzież zużyta). Organ celny w sposób prawidłowy i wyczerpujący wykazał, dlaczego odmówił przyjęcia wartości transakcyjnej towaru przy uwzględnieniu wartości celnej, mimo że nie kwestionuje, iż skarżący podał w zgłoszeniu celnym rzeczywistą cenę zakupu, co jednak nie przekłada się automatycznie na ustalenie wartości celnej towaru. Zrozumiałe jest także, że organ celny nie dysponując próbkami porównywalnych materiałów objętych zgłoszeniami celnymi ma trudności z ustaleniem, czy dany towar jest identyczny z innymi towarami objętymi procedurą celną. Specyfika towaru (21.440 kg mieszaniny odzieży używanej i zużytej, z przewagą tej ostatniej) utrudnia ustalenie dokładnego składu i identyczności towaru. Miał więc prawo sięgnąć do metody przewidzianej w art. 26 § 1 kodeksu celnego i porównać wartość z danej transakcji do wartości innych udokumentowanych transakcji w zakresie towaru podobnego.

Odmówił przyjęcia za podstawę ustalenia wartości celnej towaru proponowanej przez skarżącą innej transakcji dotyczącej odpadów tekstylnych kod PCN 631090000 dokonanej w dniu [...] października 2003 r. pomiędzy [...] Sp. z o.o. i [...] z Niemiec, uzasadniając to tym że z dokumentu SAD wynika, że są to podmioty powiązane - art. 22 § 2 kodeksu celnego. Ponadto organ wskazał, że zgłoszenie to dotyczy towaru w procedurze uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych (pole 37 procedura,,4100") a (Urząd Celny nie zakwestionował deklarowanej wartości celnej, bowiem po uszlachetnieniu i wywiezieniu towaru cło zostanie importerowi zwrócone.

Stanowisko powyższe stanowiło podstawę zakwestionowania trafności rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 22 § 2 kodeksu celnego - Za osoby powiązane ze sobą uznaje się osoby, jeżeli:

1) jedna z osób jest urzędnikiem, dyrektorem lub członkiem organu zarządzającego bądź kontrolnego

drugiej lub

2) są prawnie uznanymi wspólnikami w działalności gospodarczej, lub

3) jedna z osób jest pracodawcą drugiej, lub

4) jedna z osób bezpośrednio lub pośrednio dysponuje prawami głosu lub udziałem w kapitale

zakładowym albo akcyjnym wynoszącym co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub co najmniej 5%

kapitału zakładowego albo akcyjnego drugiej osoby, lub

5) jedna z osób bezpośrednio lub pośrednio kontroluje drugą, lub

6) znajdują się pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą trzeciej osoby, lub

7) wspólnie kontrolują, bezpośrednio lub pośrednio, trzecią osobę, lub

8) są małżonkami, są spokrewnione lub spowinowacone do drugiego stopnia albo są związane stosunkiem przysposobienia, lub

9) jedna z nich w działalności gospodarczej jest wyłącznym dystrybutorem lub wyłącznym koncesjonariuszem drugiej osoby, jeśli odpowiadają kryteriom, o których mowa w pkt 1-8.

Z uzasadnienia decyzji nie wynika, która z przesłanek uzasadniających przyjęcie powiązania pomiędzy kontrahentami zaistniała, co pozostaje w sprzeczności z przepisem art. 122 Ordynacji Podatkowej, zgodnie z którym "w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym".

Stosownie do art. 23 § 3 kodeksu celnego - przy ustalaniu, czy wartość transakcyjna jest do zaakceptowania do celów stosowania § 1 (wartość celna), powiązanie ze sobą kupującego i sprzedawcy nie stanowi samo w sobie wystarczającej podstawy do niezaakceptowania wartości transakcyjnej. Gdy okaże się to konieczne, okoliczności dotyczące sprzedaży powinny zostać zbadane, a wartość transakcyjna powinna być zaakceptowana, pod warunkiem, że powiązanie nie wpłynęło na cenę. Jeżeli na podstawie informacji uzyskanych od zgłaszającego lub powziętych w inny sposób organ celny ma powody, aby uznać, że powiązanie wpłynęło na cenę, powody takie powinny być podane zgłaszającemu i należy zapewnić mu możliwość ustosunkowania się do nich.

Skoro zatem ustalenie w zakresie powiązania podmiotów organ odwoławczy uznał za istotne bez przeprowadzenia stosownego postępowania, to jego ustalenia noszą cechy niedopuszczalnej dowolności i nie mogły stanowić dostatecznej przesłanki rozstrzygnięcia.

Wadliwe jest również stanowisko organu odwoławczego, w zakresie, w jakim wskazał, że kwestionowane zgłoszenie (procedura uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych) nie może stanowić podstawy porównawczej, uzasadniając dodatkowo, że Urząd Celny nie zakwestionował deklarowanej wartości celnej, bowiem po uszlachetnieniu i wywiezieniu towaru cło zostanie importerowi zwrócone. Gospodarcza procedura celna związana z czynnym uszlachetnianiem towarów i zwrotem cła nie powinna mieć wpływu na ustalenie wartości celnej towaru wwiezionego do uszlachetnienia. Kodeks celny nie przewiduje odrębnych zasad ustalenia wartości celnej towaru ze względu na powyższy tryb. Zgodnie z art. 127 § 1 kodeksu celnego - w razie powstania długu celnego, jego wysokość określa się na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towarów przywożonych w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego tych towarów do procedury uszlachetniania czynnego.

Rozważyć zatem należy możliwość zastosowania do ustalenia wartości transakcyjnej ceny wskazanej przez skarżącą w zgłoszeniu celnym SAD Nr [...] z dnia [...].10.2003 r. Ustalenie istnienia powiązania lub odrzucenie takiego założenia pozwoli na rozstrzygnięcie, czy transakcja ta może stanowić podstawę do ustalenia wartości celnej w sprawie niniejszej. Pominięcie tej transakcji, o ile może ona stanowić podstawę ustalenia wartości na gruncie art. 26 § 1 kodeksu celnego stanowiłoby naruszenie w art. 25 § 4 w zw. z art. 26 § 1 kodeksu celnego, bowiem jeżeli stwierdzono więcej niż jedną wartość transakcyjną towarów identycznych (lub podobnych), do ustalenia wartości celnej towarów przywożonych należy przyjmować wartość najniższą.

Rozpoznając ponownie odwołanie organ II instancji przeprowadzi stosowne dowody w zakresie ustalenia statusu "powiązania" wskazanych podmiotów, co pozwoli na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 145 § 1ust.1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.Nr 153, poz. 1270).

O zwrocie kosztów Sąd orzekł zgodnie z treścią art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.