Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 291/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. K. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 291/15 o utrzymaniu, po rozpoznaniu sprzeciwu I. K., postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w Ś.. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie [...] w Ś.. wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 października 2015r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

I. K. będąc uczestnikiem niniejszego postępowania wraz z zażaleniem na postanowienie tut. Sądu z dnia [...] października 2015r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2015 r. odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.

Sprzeciw od powyższego postanowienia wniósł I.K..

Postanowieniem z dnia 22 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy przede wszystkim wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), modyfikująca m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Na mocy jej art. 2, w sprawach wszczętych od tej daty, a taką bez wątpienia jest rozpoznawana sprawa, bowiem skarga wniesiona została w dniu 30 września 2015 r., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej jako Ppsa), orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a więc wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy - art. 260 § 1 i 2 Ppsa, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.

Zgodnie z art. 194 § 1 Ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1-10. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w ww. katalogu.

Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy - wydane na podstawie art. 260 § 1 Ppsa o utrzymaniu w mocy postanowienia/zarządzenia referendarza sądowego. Zarówno art. 194 § 1 Ppsa, ani żaden inny przepis Ppsa nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w opisanym przedmiocie, gdyż w tym zakresie jest to sąd orzekający w drugiej instancji.

Ponadto w niniejszej sprawie wskazać należy, iż z analizy zawartych w Oddziale 2 Rozdziału 3 Działu V Ppsa, a dotyczących prawa pomocy uregulowań, wynika, że ustawodawca mówiąc o stronie postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy utożsamia pojęcie "strony" z pojęciem podmiotu występującego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skoro krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ograniczono tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem, to w konsekwencji stwierdzić należy, że prawo do zaskarżania orzeczeń dotyczących prawa pomocy należałoby przyznać tylko tym osobom, które z wnioskiem o przyznanie tego prawa wystąpiły (zob. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 640/08, CBOSA). Z tego względu P. K. nie jest uprawniony do wniesienia środka zaskarżenia dotyczącego I. K..

Fakty błędnego doręczenia postanowień nie skutkuje uznaniem, iż osoba której doręczono postępowanie ma prawo składać środek zaskarżenia.

W związku z powyższym, zażalenie jako niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 Ppsa podlega odrzuceniu.