Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 76/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230, art. 231
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 857/08 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych z sankcjami postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

W. K. w dniu 28 października 2008 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych z sankcjami. W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2009 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 9 lutego 2009 r. skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe zarządzenie zwracając się jednocześnie o zwolnienie go od wpisu od skargi oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Po uzupełnieniu braków formalnych skarżący zmodyfikował żądanie i zwrócił się ostatecznie o zwolnienie z całości kosztów sądowych w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 857/08 odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, ponieważ nie wyjaśnił on należycie swojej sytuacji materialnej i zdaniem Sądu pozostaje ona niejasna. Oznacza to, że nie są znane możliwości płatnicze skarżącego. Ponadto mimo wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów, skarżący nie wykonał go, toteż Sąd nie mógł przeprowadzić rzetelnej analizy jego sytuacji finansowej.

Pismem z dnia 17 lipca 2009 r. uzupełnionym pismem z dnia 24 grudnia 2009 r. W. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z wnioskiem o zmianę postanowienia z dnia 18 czerwca 2009 r., nie wskazując jednak żadnych okoliczności przemawiających za jego zmianą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 24 listopada 2010 r. oddalając wniosek o zmianę postanowienia w oparciu o art. 165 p.p.s.a. stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że sytuacja majątkowa skarżącego uległa pogorszeniu względem stanu, który był przedmiotem oceny przy rozpoznawaniu poprzedniego wniosku. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych nowych dokumentów, jak również oświadczeń taką zmianę potwierdzających. Na tej podstawie uznano, że w sprawie brak jest podstaw do zmiany poprzednio wydanego postanowienia.

W dniu 20 grudnia 2010 r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., wnosząc o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniu zarzucił błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w zakresie podstaw do zwolnienia od kosztów sądowych, polegającą na niewłaściwej ocenie wagi argumentów przemawiających za rozpatrzeniem wniosku.

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt II GZ 50/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie uznając za prawidłowe stanowisko Sądu I instancji, że w sprawie brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy, gdyż argumentacja wniosku o zmianę tego orzeczenia nie różniła się od poprzedniej, podnoszonej w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie wskazywała na żadną zmianę okoliczności, a tym bardziej taką, której waga przemawiałaby za zmianą dotychczasowego rozstrzygnięcia i przyznaniem skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Ponadto, przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały.

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, w związku z wniesieniem skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G i określeniem przez skarżącego wartości przedmiotu sporu w wysokości 210 000 zł, prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2100 zł, ponieważ stosownie do § 1 pkt. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 100.000 zł – 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2000 zł i nie więcej niż 100 000zł.

W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został rozpoznany pozytywnie z zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, natomiast w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych odmówiono mu przyznania prawa pomocy zasadnie uznając, że nie podał on dostatecznych argumentów uzasadniających pozytywne rozpatrzenie takiego wniosku.

Skoro zatem zapadło prawomocne postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a skarżący nie domagał się ponownie przyznania prawa pomocy, kwestionując zasadność zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpsu, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia.

Z powyższych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.