Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1951/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) w sprawie pozbawienia funkcji publicznych (...) w związku z niewykonywaniem nadzoru nad działalnością administracyjną samorządowych kolegiów odwoławczych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z (...) lipca 2021 r. (...) (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w sprawie pozbawienia funkcji publicznych (...) jako Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w związku z niewykonywaniem nadzoru nad działalnością administracyjną samorządowych kolegiów odwoławczych.

W skardze skarżący podniósł, że (...) pełniący funkcję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji niewłaściwie sprawuje nadzór nad działalnością administracyjną samorządowych kolegiów odwoławczych, czym dopuścił się do "katastrofy" systemu samorządowych kolegiów odwoławczych w całym kraju.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także

w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę

i stosują środki określone w tych przepisach.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu

w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.

Rozpoznając przedmiotową skargę (...) należało w pierwszej kolejności ustalić, co jest jej przedmiotem. W tym miejscu należy zaznaczyć, że o tym, w jakim przedmiocie pismo rozpozna Sąd decyduje jego treść. Niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, pismo inicjujące postępowanie przed sądem powinno być bowiem rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (por. postanowienia NSA z dnia: 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II FZ 530/09, LEX nr 580779; 28 września 2011 r. sygn. akt II OZ 833/11, LEX nr 1069194).

Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się wniosek (...) o wydanie zakazu wykonywania funkcji publicznych i pozbawienia uprawnień zawodowych (...) jako Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w związku z niewykonywaniem nadzoru nad działalnością administracyjną samorządowych kolegiów odwoławczych.

Wskazać należy, że w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 ze zm.) określona jest odpowiedzialność członków Rady Ministrów w związku z działaniami na stanowisku Ministra. Członkowie Rady Ministrów ponoszą odpowiedzialność przed Trybunałem Stanu za naruszenie Konstytucji lub ustaw, a także za przestępstwa popełnione w związku z zajmowanym stanowiskiem (art. 156 Konstytucji RP). Ponadto członkowie Rady Ministrów ponoszą przed Sejmem solidarną odpowiedzialność za działalność Rady Ministrów (art. 157 Konstytucji RP).

W tej sytuacji, w ocenie Sądu, skarga i sformułowany w niej wniosek (...) o pozbawienie funkcji publicznych i pozbawienia uprawnień zawodowych (...) jako Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji są niedopuszczalne, gdyż sądy administracyjne nie sprawują kontroli nad organami konstytucyjnymi, w znaczeniu jakie przyjmuje Skarżący. Takiej kontroli nie przewiduje Konstytucja RP, ani żaden inny akt prawny. Skoro żaden akt prawny nie daje sądom administracyjnym podstaw do kontrolowania członków konstytucyjnego organu, tym bardziej sąd administracyjny nie może orzekać w zakresie sprawowanych funkcji czy praw publicznych osób pełniących funkcję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Reasumując, skoro złożona przez (...) skarga nie dotyczy wykonywania zadań administracji publicznej w formach prawnych poddanych przez ustawodawcę kontroli sądu administracyjnego, należało stwierdzić, że jest niedopuszczalna, co obligowało sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.