Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 783/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 169 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dotyczącej ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2015 rok uchyla zaskarżone postanowienie i umarza postępowanie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dotyczącej ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2015 rok.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 783/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu sprawy z odwołania S. N. od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2015 rok w kwocie 1.189,00 zł, stwierdziło niedopuszczalność odwołania S. N. od powyższej decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia SKO powołując się na art. 220 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) wskazało, że stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik. Kolegium podkreśliło, że istotnym elementem definicji strony w postępowaniu podatkowym jest interes prawny oznaczający interes oparty na konkretnej normie prawa materialnego, z której płyną dla danego podmiotu indywidualne prawa lub obowiązki wymagające do ich konkretyzacji wydania decyzji.

Zdaniem SKO stroną postępowania i osobą uprawnioną do wniesienia odwołania od powyższej decyzji jest B. E. N., na której ciąży obowiązek uiszczenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości ustalonego tą decyzją Natomiast S. N. nie jest stroną niniejszego postępowania.

W piśmie z dnia 17 kwietnia 2015 r. S. N. nie podważył powyższego stanowiska organu i nie wykazał żadnego interesu prawnego do złożenia odwołania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podkreśliło, że postępowanie odwoławcze może skutecznie inicjować jedynie strona postępowania podatkowego (art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej), którą nie jest S. N. Skoro zatem odwołujący się od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] nie ma przymiotu strony, to odwołanie takie należało uznać za niedopuszczalne (art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Na postanowienie SKO w P. z dnia [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga sporządzona i podpisana przez B. E. N. i S. N.

W uzasadnieniu skargi, skarżący nie podnosząc zarzutów naruszenia konkretnych przepisów prawa, wskazali, że Urząd Miejski w W. do tej pory nie udowodnił, że na B. E. N. ciąży jakiś obowiązek podatkowy. Nadto wyjaśniono, że każdym piśmie widnieje podpis B. E. N., a twierdzenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż pisma są wniesione przez osoby trzecie jest bezpodstawne. Autorzy skargi podnieśli, że B. E.N. może sobie przybrać dowolną osobę do pomocy w każdej sprawie, a tą osobę jest S. N. syn B. E. N.. Urzędy w Polsce muszą zaakceptować, że S. N. jest pełnomocnikiem B. E. N. w każdej sprawie urzędowej.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi.

Postanowieniem z 15 września 2105 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę B. E. N. w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia podniesiono, że B. E. N. nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi w sprawie, której przedmiotem jest niedopuszczalność odwołania S. N.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy stwierdzić, że odwołanie od przedmiotowej decyzji Burmistrza W. z dnia [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2015 rok, rozpoznało już Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z [...]maja 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzję tę uchylił jednak WSA w Łodzi wyrokiem z 2 lutego I SA/Łd 945/15.

Ze skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika jednoznacznie, że skarżący jest pełnomocnikiem B. E. N.

W dacie wydania zaskarżonego postanowienia kwestie pełnomocnictwa regulował obowiązujący wówczas art. 137 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z § 1 tego artykułu pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. W myśl § 2 pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone ustnie do protokołu.

Z akt administracyjnych omawianej sprawy nie wynika, aby organ prowadził postępowanie w celu ustalenia w jakim charakterze działał skarżący podpisując odwołanie od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2015 rok. Tymczasem zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Nie dokonując ustaleń w tym zakresie organ dopuścił się naruszenia tego przepisu, co miało wpływ na wynik omawianej sprawy.

Tymczasem ze skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika jednoznacznie, że wolą B. E. N. jest udzielenie pełnomocnictwa S. N., ponieważ skarga zawiera oświadczenie B. E. N. w tym zakresie. Nie ma już zatem potrzeby prowadzenia dalszych czynności w tej kwestii, gdyż powodowałoby to niepotrzebne przedłużenie postępowania, zwłaszcza, że S. N. nie jest pełnomocnikiem profesjonalnym. W tej sytuacji – zdaniem Sądu – postępowanie dotyczące niedopuszczalności odwołania S. N. od decyzji Burmistrza W. z dnia [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości na 2015 rok z tego powodu, że S. N. nie jest stroną postępowania podatkowego – należy uznać za bezprzedmiotowe, co powinno skutkować jego umorzeniem. W myśl bowiem art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powoływanej dalej jako "P.p.s.a." (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do § 3 w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie.

Ponieważ w niniejszej sprawie WSA w Łodzi stwierdził podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, należało zatem zastosować się do treści tego ostatniego przepisu.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 3 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Sąd orzekł jak w sentencji.

k.ż.