Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 420/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 64 § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Aleksandra Larkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2016 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność wniesionego przez Skarżącego odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za wprowadzanie w 2013 r. ścieków do środowiska z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu wodnoprawnym Starosty S. z [...] kwietnia 2010 r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano następujące uwarunkowania faktyczne i prawne sprawy:

- odwołanie od decyzji zostało podpisane przez M. F. i K. L., czyli dwie z trzech osób wymienionych w protokole z [...] lipca 2015 r. ze spotkania członków zarządu i rady nadzorczej, wyznaczonych do reprezentacji Odwołującego się,

- z informacji odpowiadającej odpisowi z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego Odwołującego się, według stanu na 4 maja 2015 r., do jego reprezentacji były upoważnione inne osoby niż te, które podpisały odwołanie od decyzji,

- w związku z powyższym, stosownie do art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", pismem z dnia 12 sierpnia 2015r. zobowiązano m.in. w/w do złożenia dokumentów potwierdzających umocowanie w/w osób do reprezentowania Spółdzielni Mieszkaniowej tj. do złożenia aktualnego odpisu KRS lub uchwały o powołaniu w/w osób w poczet zarządu spółdzielni.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Strona przesłała Uchwałę Nr [...] z zebrania Wolnego Zgromadzenia Spółdzielni Mieszkaniowej z [...] lipca 2015r. oraz Protokół Nr [...] ze spotkania Członków Zarządu i Rady Nadzorczej, które odbyło się [...] lipca 2015r.

Następnie pismem dnia 15 września 2015 r. wezwano Odwołującego się do uzupełnienia braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie przez wszystkie osoby wymienione w protokole z [...] lipca 2015 r. , w terminie siedmiu dni pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Wezwanie doręczono Odwołującemu się [...] września 2015 r., lecz w wyznaczonym terminie brak nie został uzupełniony.

Skargę na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa w Z. wskazując, że:

- [...] lipca 2015 r. został złożony wniosek o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego osób reprezentujących spółdzielnię, który został dokonany dopiero [...] października 2015 r., na co Skarżący nie miał wpływu,

osoby uprawnione do reprezentacji Skarżącego wymienione są w protokole z [...] lipca 2015 r. i uchwale nr [...] z [...] lipca 2015 r. z zebrania członków walnego zgromadzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, jednak z innych przyczyn niż wymienione w skardze. Narusza ono art. 64 § 2 K.p.a., co może mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

Zgodnie z art, 64 § 2 K.p.a. jeżeli podanie (w tym odwołanie) nie czyni zadość innym (niż wskazane w art. 64 § 1 K.p.a.) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Przepis art. 63 § 3 K.p.a. stanowi, że podanie (odwołanie) wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego. Podanie wniesione przez osobę prawną (a taką jest Skarżący), powinno być podpisane przez jej przedstawicieli - osoby uprawnione do jej reprezentacji (art. 30 § 3 K.p.a.).

Podanie (odwołanie) wniesione przez osobę prawną, które jest co prawda podpisane, ale niezgodnie z jej sposobem reprezentacji, jest dotknięte brakiem formalnym tożsamym z brakiem podpisu osoby wnoszącej podanie (patrz: wyrok o sygn. akt II SAAA/r 361/15 - dostępny na stronie Internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W rozpozfiawanej sprawie odwołanie zostało podpisane przez M. F. i K. L., czyli dwie z trzech osób wymienionych w protokole z [...] lipca 2015 r. ze spotkania członków zarządu i rady nadzorczej, wyznaczonych do reprezentacji Skarżącego. Nie ulega również wątpliwości, że na dzień wniesienia odwołania osoby te nie figurowały jeszcze w KSR. Bowiem zostały w nim uwidocznione dopiero (jak wynika ze skargi) w dniu [...] października 2015r.

Wskazać jednak należy, że w doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że wpis członka zarządu do KRS ma charakter jedynie deklaratoryjny a powołanie i odwołanie członka zarządu spółki akcyjnej (podobnie jak spółki z 0,0. czy spółdzielni) następuje na mocy uchwały odpowiedniego organu spółki, której skuteczność nie jest zależna od dokonania odpowiedniego wpisu do KRS (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 28 września 1999 r. 11 CKN 608/98, OSNC 2000/4/67, z dnia 4 kwietnia 2000 r. V CKN 10/00, OSNC 2000/12/219, z dnia 18 stycznia 2001 r. V CKN 186/00, z dnia 16 maja 2002 r. IV CKN 933/00 i z dnia 7 lipca 2005 r. V CK 839/04, niepubl.). Dlatego obalenie domniemania przewidzianego w art. 17 uKRS może nastąpić między innymi przez wykazanie, że uchwała o powołaniu lub odwołaniu członka zarządu była nieważna lub nieistniejąca, jak również przez wykazanie, że inna osoba, nie wpisana do KRS, jest w rzeczywistości członkiem zarządu. Okoliczności te mogą być wykazane przy pomocy dowodów w postaci prawomocnych wyroków sądowych stwierdzających nieważność lub nieistnienie uchwał powołujących określoną osobę na członka zarządu lub wskazujących na niewłaściwy skład organu, który powołał członka zarządu albo ustalających skład zarządu w określonym czasie.

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że 2 z 3 osób, zostało powołanych do Zarządu Spółdzielni. Na dowód czego zgodnie z żądaniem organu przedłożono stosowną uchwałę Nr [...].

Podkreślić przy tym należy, że w toku postępowania, jak wynika z akt sprawy nie uległ zmianie sposób reprezentacji Spółdzielni przez zarząd tj, 2 członków zarządu lub jeden członek zarządu i osoba przez zarząd upoważniona.

W sytuacji zatem gdy organ miał wątpliwości w tym zakresie, powinien był zgodnie z zasadą informowania stron wyrażoną w art. 9 k p a dodatkowo wezwać odwołującą do przedstawienia statutu, lub zażądać aktualnego na dzień wniesienia odwołania KRS-u. Nieuprawnione tym samym było w ocenie Sądu domaganie się przez organ jedynie podpisania odwołania przez wszystkich członków zarządu. Należy bowiem mieć na uwadze, że strona spełniła wcześniej żądanie organu określone w wezwaniu z dnia [...] sierpnia 2015r. tj. przedstawiła stosowne dokumenty, i tym samym miała pełne prawo sądzić, że właściwie wykazała umocowanie osób które podpisały odwołanie do jej reprezentowania.

Konkludując należy stwierdzić, że w ocenie Sądu w dacie wydania zaskarżonego postanowienia wbrew stanowisku organu, osoby które podpisały odwołanie były właściwie umocowane do reprezentowania Spółdzielni, co też zgodnie z żądaniem

organu wykazały, bowiem złożono dokładnie te dokumenty, które organ żądał. Strona nie może więc ponosić odpowiedzialności za błąd czy też niedopatrzenie organu. Jeżeli więc w ocenie organu przedłożone przez nią dokumenty okazały się niewystarczające do rozstrzygnięcia sprawy bowiem organ miał nadal wątpliwości w zakresie jej reprezentacji, to winien był, jak wskazano powyżej wezwać stronę ponownie do przedłożenia stosownych dokumentów, wyjaśniając jej powód swojego ponownego żądania w tym zakresie, czego organ nie uczynił, naruszając tym samym art. 9 k.p.a, a w konsekwencji art. 134 k.p.a.

W związku z tym Sąd w orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.