Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 947/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2009 r. sprawy ze skargi H.N. i Z.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. Starosta Powiatowy w [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 326 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.)

← zatwierdził projekt budowlany i udzielił H. i Z. N.pozwolenia na budowę budynku handlowo – usługowego z przeznaczeniem na bar piwny z salą taneczną o konstrukcji murowanej wraz z infrastrukturą techniczną według załączonego projektu budowlanego na działce nr [...] obręb O., gmina L. (kategoria obiektu XVII).

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A. i S. G. oraz W. K. i M. K.

Odwołujący podnieśli, iż działka na której projektowana jest inwestycja znajduje się w centrum wsi w zwartej zabudowie mieszkaniowej, na terenie oznaczonym w planie symbolem "MM". Z uwagi na charakter obiektu będzie on powodował narażenie na hałas i uciążliwości dla sąsiednich budynków mieszkalnych, należących do odwołujących. W ramach inwestycji zaprojektowano także parking dla samochodów, który zlokalizowany jest przy granicy działki w odległości około 7 m od okien budynku mieszkalnego.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. – nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 2 kpa

← uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lutego 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż obowiązkiem organu architektoniczno – budowlanego, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane jest sprawdzenie:

1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska;

2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi oraz kompletności projektu budowlanego tj posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Prawa budowlanego.

3) w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

W niniejszej sprawie Starosta [...] z naruszeniem przepisów nie ustalił wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Przede wszystkim obowiązkiem organu I instancji było sprawdzenie czy projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L., uchwalonego uchwałą z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...]Rady Gminy L., opublikowanego w Dz. Urz. Woj. [...] z 2003 r., nr [...], poz. [...]

Jak wynika z planu działka nr [...], na której ma być realizowana inwestycja, położona jest na terenie oznaczonym symbolem MM "/.../z podstawowym przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową mieszaną: jednorodzinną, zagrodową i usługową z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi". Wprawdzie na terenach tych dopuszcza się lokalizację obiektów dla usług łączonych z funkcją mieszkaniową (w budynkach wolnostojących lub wbudowanych w budynki mieszkalne) lub na odrębnych działkach, jako samodzielne usługi, jednak ustalenia te nie dopuszczają wprost obiektów gastronomii. Dla tego rodzaju obiektów plan wyznacza inne tereny oznaczone w planie symbolem UC – tereny usług komercyjnych oraz tereny z podstawowym przeznaczeniem pod usługi handlu, oznaczone symbolem Uch, a także tereny z podstawowym przeznaczeniem pod usługi handlu i gastronomii, oznaczone symbolem Uch/UCg i UCg".

Jeżeli zatem plan wyodrębnia tereny, które przeznaczone są pod usługi komercyjne, w tym handlowe i gastronomiczne to obowiązkiem organu I instancji było wyjaśnienie czy sytuowanie baru piwnego z salą taneczną na terenach oznaczonych symbolem MM, a więc przeznaczonych przede wszystkim pod zabudowę mieszkaniową nie było sprzeczne z ustaleniami tego planu.

Kolejnym uchybieniem organu I instancji, w ocenie Wojewody [...] było zatwierdzenie projektu budowlanego, w tym projektu zagospodarowania działki, który został sporządzony na nieaktualnej mapie, co narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. nr 120, poz. 1133).

Dodatkowo organ wskazał, iż działka nr [...], ze względu na charakter projektowanej inwestycji powinna mieć urządzony zjazd publiczny z drogi powiatowej, a nie zjazd indywidualny, jaki został zatwierdzony decyzją lokalizacyjną z dnia [...] lipca 2008 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] wnieśli H. i Z. N.. Decyzji zarzucili naruszenie art. 28 kpa oraz art. 7 i 77 § 1 kpa.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podali, iż organ odwoławczy rozpatrzył odwołania osób, które nie są stronami postępowania. Zdaniem skarżących odwołujący nie są uczestnikami procesu inwestycyjnego i nie wykazali, że mają interes prawny w kwestionowaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.

Kolejny zarzut dotyczących naruszenia art. 77 § 1 kpa skarżący uzasadnili brakiem wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Wskazali, iż planowany obiekt jest obiektem gastronomicznym, a decyzją Starosty [...] z dna [...] stycznia 2007r. wyłączono działkę nr [...] z produkcji rolnej i przeznaczono ją pod zabudowę budynkiem handlowo – usługowym. Organ pominął te okoliczności, a mają one istotne znaczenie w stanie faktycznym niniejszej sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowi art. 138 § 2 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Ocenie Sądu podlega zatem wyłącznie prawidłowość zastosowania w/w przepisu.

Decyzję kasacyjną organ odwoławczy może wydać tylko wtedy, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadzone postępowanie nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy, a jednocześnie brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art. 136 kpa.

Wydając na podstawie art. 138 § 2 kpa decyzję kasacyjną organ odwoławczy stwierdza jedynie potrzebę przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części oraz wyznacza jego zakres. Decyzja taka nie rozstrzyga o meritum sprawy.

Wojewoda [...] wydając decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 kpa dokonał oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w aspekcie jego zupełności i na tej podstawie wskazał jakie okoliczności faktyczne nie zostały wyjaśnione, a mają znaczenie dla oceny prawidłowości wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Jak wynika z akt postępowania organ I instancji zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę, z naruszeniem przepisów postępowania, co słusznie zauważył sam skarżący, nie wyjaśnił czy projektowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym na terenie gminy L. planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgodzić należy się z organem odwoławczym, iż zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. nie pozwalają na jednoznaczne określenie dopuszczalności zlokalizowania projektowanego budynku handlowo – usługowego, który przeznaczony jest na bar piwny z salą taneczną, na terenie objętym symbolem MM. Z dołączonego do projektu budowlanego wypisu planu (§ 20) wynika, iż tereny zabudowy mieszkaniowej oznaczone na rysunku planu symbolem MM w swojej podstawowej funkcji przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową, jednorodzinną, zagrodową i usługową z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi. Na terenach tych dopuszcza się lokalizację:

1) obiektów dla usług łączonych z funkcją mieszkaniową (w budynkach wolnostojących lub wbudowanych w budynki mieszkalne) lub na odrębnych działkach jako samodzielne usługi;

2) obiektów dla działalności produkcyjnej łączonych na jednej działce z funkcją mieszkaniową lub na odrębnych działkach;

3) budynków garażowych i gospodarczych;

4) urządzeń komunikacji kołowej i pieszej;

5) urządzeń infrastruktury technicznej dla potrzeb lokalnych;

6) obiektów małej architektury.

Określono także, iż uciążliwość dla środowiska wywołana funkcjonowaniem obiektów i urządzeń usługowych i produkcyjnych nie może wykraczać poza granice wyznaczonego terenu oraz wykluczono realizację obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Dopuszczono nadto wymianę, rozbudowę, przebudowę, nadbudowę oraz zmianę funkcji istniejących budynków na zasadach określonych w planie.

Jednocześnie nie sposób nie zauważyć, że § 23 planu wyznacza tereny pod usługi komercyjne UC, w tym tereny z podstawowym przeznaczeniem pod usługi handlu i gastronomii, oznaczone symbolem "Uch/UCg" oraz tereny z podstawowym przeznaczeniem pod usługi gastronomii oznaczone symbolem "UCg".

Wobec tak skonstruowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L., obowiązkiem organu architektoniczno – budowlanego było wyjaśnienie i ustalenie czy projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami tego planu, bowiem taki obowiązek wynika z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.

Słusznie zatem organ odwoławczy okoliczności te pozostawił do rozstrzygnięcia organowi I instancji w toku ponownego rozpoznania sprawy, unikając tym samym zarzutu naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 75 kpa).

Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.