Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1475/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 54  par. 3,  art. 161  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zaległości Sp. z o.o. A z tytułu podatku od gier za lipiec 2010 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz skarżącego J. W. kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W stanie faktycznym sprawy:

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego we W. (dalej: organ podatkowy pierwszej instancji) wszczął wobec J. W. (dalej: skarżący) postępowanie w sprawie orzeczenia odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości A Sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: spółka) z tytułu podatku od gier za lipiec 2010 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ podatkowy pierwszej instancji ustalił, że zaistniały okoliczności do przeniesienia odpowiedzialności za przedmiotową zaległość podatkową, bowiem skarżący był prezesem spółki w okresie, w którym powstała owa zaległość, zaś postępowanie egzekucyjne w stosunku do spółki zostało umorzone z uwagi na jego bezskuteczność. Ponadto skarżący nie wykazał przesłanek wyłączających odpowiedzialność jako osoby trzeciej za zaległości spółki.

Mając powyższe na uwadze, organ podatkowy pierwszej instancji decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za wskazaną zaległość podatkową spółki.

W wyniku odwołania skarżącego od wymienionej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, Dyrektor Izby Celnej we W. (dalej: organ odwoławczy, organ podatkowy drugiej instancji) decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie, bowiem w toku tego postępowania ustalono, że spółka posiada prawo do zwrotu podatku od towarów i usług, które podlegało zajęciu egzekucyjnemu. Na skutek zajęcia kwoty podlegającej zwrotowi, zaległość spółki z tytułu podatku od gier została zaspokojona.

W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego, skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika procesowego) podniósł zarzuty naruszenia: art. 233 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez umorzenie postępowania odwoławczego i nieuchylenie decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w warunkach, w których było to konieczne; art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy Ordynacja podatkowa poprzez jego niezastosowanie i niedokonanie uchylenia decyzji organu podatkowego pierwszej instancji wraz z umorzeniem postępowania w sprawie; art. 125 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez naruszenie zasady szybkości postepowania.

Tak stawiając zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na zarzuty skargi organ podatkowy drugiej instancji wniósł o umorzenie postępowania sądowego, bowiem decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości, skutkiem czego uchylił decyzję zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie oraz stwierdził, że działanie nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

Wymienioną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 sierpnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu.

Zgodnie z art. 54 § 3 zd. pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Z powołanego unormowania wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej.

Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie, organ podatkowy drugiej instancji korzystając z uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i ww. decyzją z dnia 9 sierpnia 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Uwzględnienie skargi przez organ podatkowy czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Koszty postępowania, które podlegają zwrotowi przez ich zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz skarżącego, obejmują wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł, opłatę skarbową za pełnomocnictwo procesowe w kwocie 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego - doradcy podatkowego M. P. w kwocie 240 zł, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sadami administracyjnymi (...) (Dz. U. nr 31, poz. 153).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) i § 2 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I i II sentencji postanowienia.