Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 237/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-06-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a ustanowić skarżącemu adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący, otrzymawszy zarządzenie z dnia 13 maja 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożył kolejny taki wniosek, tym razem na urzędowym formularzu. Nie wypełnił w nim rubryki 4 przeznaczonej na sprecyzowanie żądania, ale w piśmie przewodnim z dnia 24 maja 2013 r. stwierdził wyraźnie, że domaga się ustanowienia adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił, że jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z pomocy społecznej oraz dzięki wsparciu rodziny. Według wniosku skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepracującą żoną i z dwiema małoletnimi córkami. Wnioskodawca nie wskazał żadnego majątku.

W ramach postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 141/13 skarżący – na wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy – nadesłał: zaświadczenie z dnia 28 maja 2013 r., że od dnia 10 lutego

2010 r. jest osobą bezrobotną i nie ma prawa do zasiłku, kopie decyzji z dnia 19 lutego, z dnia 14 marca oraz z dnia 19 marca 2013 r. przyznających skarżącemu zasiłki celowe na zakup opału oraz zasiłek okresowy w kwocie 470,50 zł (według decyzji zasiłki te mają być przelewane na rachunek jego żony), kopie faktur dotyczących opłat za energię elektryczną i opłat za dostawę wody i odprowadzenie ścieków (uwzględniające dopłatę gminy), kopię pisma z dnia 27 sierpnia 2012 r.

w sprawie rozłożenia na raty zaległości w tych ostatnich opłatach, oświadczenie żony skarżącego, że od dnia 16 sierpnia 2012 r. przebywa ona na urlopie wychowawczym oraz wydruk wyciągu z rachunku bankowego (poza wpływami środków z pomocy społecznej odnotowuje on wpłaty gotówkowe; w maju bieżącego roku suma tych wpłat wyniosła 1900 zł, w kwietniu 2900 zł).

Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m.in. ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – niezbędną dokumentację źródłową.

Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, uznać trzeba, że na podstawie oświadczeń skarżącego, a także materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych oraz nadesłanego dla potrzeb postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 141/13 można stwierdzić, iż powyższa przesłanka została spełniona.

Wprawdzie bowiem skarżący nie udokumentował ani wskazanej we wniosku pomocy rodziny, ani źródeł wpłat gotówkowych dokonywanych na jego rachunek

w części przewyższającej deklarowaną kwotę tej pomocy, lecz niewątpliwie jest od dłuższego czasu osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Ponadto korzysta on

z rodziną z różnych form pomocy społecznej celem pokrycia najbardziej podstawowych potrzeb i – mimo to – ma trudności z bieżącym opłacaniem wszystkich kosztów utrzymania, czego dowodzi kopia pisma informującego

o rozłożeniu na raty zaległości w części opłat za mieszkanie. Fakty te pozwalają przyjąć, że jakikolwiek dodatkowy wydatek może wiązać się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku

z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.