Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1297/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 2 pkt 1, art. 50, art. 52 par. 1, par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 28, art. 127, art. 129 par. 1, par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 24 ust. 1 pkt 2, ust. 2, art. 33 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 1991 nr 41 poz 178
law: Ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. N., W. W., M. P. – NZOZ A s.c. na uchwałę Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych z dnia 20 sierpnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia prawa do wykonywania zawodu pielęgniarki postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2003r. Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych podjęła uchwałę Nr [...], w której stwierdziła, iż E. K. ma prawo wykonywać zawód pielęgniarki.

Pismem z dnia 29 września 2011r. wspólniczki NZOZ A s.c. E. N., W. W. i M. P. wniosły skargę na powyższą uchwałę Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych, domagając się jej uchylenia.

W odpowiedzi na skargę Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych wniosła o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Zdaniem organu, skarga podlega odrzuceniu, gdyż strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała interesu prawnego do jej wniesienia. Ponadto skarga została wniesiona niezgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i nie poprzedziła skargi odwołaniem. Skarga została również wniesiona po terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 w/w ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. nr 41, poz. 178 z późn. zm.) okręgowa rada pielęgniarek i położnych wykonuje zadania samorządu na obszarze działania izby, a w szczególności stwierdza prawo wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej. Z kolei zgodnie z ust. 2 art. 24 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych do uchwały okręgowej rady w sprawie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu, wpisania na listę członków okręgowej rady bądź skreślenia z tej listy stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2006r., sygn. akt II OSK 434/06 oraz w postanowieniu tego Sądu z dnia 12 października 2006r., sygn. akt II OSK 1183/06) przyjmuje się, że "Okoliczność, iż zgodnie z treścią art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych, samorząd jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań i podlega tylko ustawie, w żadnym przypadku nie może oznaczać, że podejmowane przez organy tego samorządu uchwały w sprawach indywidualnych są wyłączone spod kontroli ich legalności wykonywanej przez sądy administracyjne. Stosownie do przepisu art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi do sądu jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących innych osób, o ile brała udział w postępowaniu administracyjnym. Żaden przepis ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych nie wyłącza stosowania tego przepisu w odniesieniu do przedmiotowych uchwał samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych. Nie ulega przecież wątpliwości, że uchwała odmawiająca stwierdzenia prawa wykonywania zawodu pielęgniarki posiada wszelkie cechy decyzji administracyjnej, bowiem jest aktem władczym i jednostronnym, rozstrzygającym konkretną sprawę i skierowanym do imiennie oznaczonego adresata."

Zgodnie z zawartym w w/w orzeczeniach stanowiskiem, które tut. Sąd podziela, uchwała okręgowej rady pielęgniarek i położnych jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.).

Przystępując do rozpatrzenia skargi Sąd bada, czy osoba, która ją złożyła była do tego uprawniona, tzn. czy miała legitymację skargową. Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (art. 50 § 1 p.p.s.a.), jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Skoro zaskarżona uchwała jest decyzją, to uprawnienie do wniesienia odwołania (a później skargi) przysługiwało stronom postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej kpa), zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z treści art. 28 kpa wynika zatem, że osobą uprawnioną do wniesienia odwołania była E. K. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez wspólników NZOZ A s.c., którego wspólnikiem była i w którym pracowała E. K. Strona skarżąca nie uczestniczyła w postępowaniu w przedmiocie wydania zaskarżonej uchwały i nie ma interesu prawnego w jej zaskarżeniu, ponieważ przedmiotowa uchwała nie dotyczy jej uprawnień lub obowiązków.

Sąd zwraca również uwagę, iż zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.).

Skoro zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych jest decyzją administracyjną i zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych stosuje się do niej przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, to strona kwestionująca jej treść może wnieść od niej odwołanie, o którym mowa w art. 127 kpa. Potwierdza to również treść art. 33 ust. 1 pkt 5 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych, który stanowi, że Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych rozpatruje odwołania od uchwał okręgowych rad pielęgniarek i położnych.

Zgodnie z treścią art. 129 § 1 i § 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie wniosła odwołania od zaskarżonej uchwały Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych, a więc nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i tym samym nie zachowała trybu wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wniesienie skargi przez osobę nie legitymującą się interesem prawnym w sprawie będącej jej przedmiotem oraz niepoprzedzenie skargi odwołaniem dają podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.