Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1092/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, 2 i 3 w zw. z art. 5c pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Maciej Busz WSA Józef Maleszewski Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi O. P. Z. Z. Rada Województwa W. w P. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji przedszkola oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Rada Miejska w Ś. W. działając na podstawie art. 59 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 5c pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (j.t. Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm. - dalej u.s.o.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm. - dalej u.s.g.), w dniu [...] marca 2015r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie likwidacji Przedszkola Nr [...] w Ś. W..

Rada Województwa W. w P. O. P. Z. Z. (dalej jako Skarżąca, Związek) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na w/w. uchwałę domagając się stwierdzenia jej nieważności. Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona uchwała nie została przedłożona do zaopiniowania Radzie Województwa [...] OPZZ - co stanowi naruszenie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991r. o związkach zawodowych (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 854 - dalej u.z.z.).

Skarżąca wskazała, że informacja zawarta w piśmie z dnia 22 grudnia 2014 r., adresowanym do I. L. jako Prezesa Oddziału ZNP, a nie do Zarządu Oddziału, nie zawierała założeń do projektów uchwał o zamiarze likwidacji przedszkoli i w związku z tym nie spełnia wymagań pod względem prawnym, zarówno w aspekcie materialnym jak i formalnym. Oznacza to, że projekt uchwały z dnia 29 stycznia 2015 r. o zamiarze likwidacji wskazanej placówki oświatowej jak i projekt uchwały z dnia [...] marca 2015r. o likwidacji, nie zostały przesłane do zaopiniowania Związkowi, co stanowi naruszenie art. 19 ust. 2 u.z.z., zgodnie z którym organy samorządu terytorialnego kierują założenia albo projekty aktów prawnych obejmujących swoim zakresem zadania związków zawodowych do odpowiednich władz statutowych związku, określając termin przedstawienia opinii, nie krótszy jednak niż 30 dni. Uprawnienie, o którym mowa w art. 19 ust. 2 u.z.z. przysługuje organizacjom związkowym reprezentatywnym w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100 poz. 1080 ze zm. – dalej ustawa o Komisji Trójstronnej).

Zdaniem skarżącej Rada Miejska w Ś. W. podejmując uchwałę w sprawie likwidacji Przedszkola nr [...] naruszyła w sposób rażący przepisy u.s.o., a mianowicie:

1. art. 5 ust. 5 i art. 105 u.s.o., zgodnie z którymi prowadzenie przedszkoli należy do obowiązkowych zadań własnych gmin,

2. art. 14a ust. 1a u.s.o., który stanowi, że w przypadkach uzasadnionych warunkami demograficznymi i geograficznymi rada gminy może uzupełnić sieć publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych o inne formy wychowania przedszkolnego; dyspozycję tego przepisu należy rozumieć w sposób jednoznaczny, że podmiotem obowiązanym do zakładania i prowadzenia publicznych przeszkoli jest gmina,

3. art. 59 ust. 1 u.s.o. w związku z art. 3 pkt. 1 u.s.o., zgodnie z którym organ prowadzący, występując z zamiarem likwidacji przedszkoli ma obowiązek zapewnić dzieciom możliwość kontynuowania nauki w innych przedszkolach publicznych - za sprzeczną ze stanem faktycznym należy uznać deklarację znajdującą się w uzasadnieniu uchwały dotyczącej likwidacji Przedszkola nr [...], a także uchwał dotyczących likwidacji Przedszkoli nr [...] w Ś. W., iż dzieci z tych przedszkoli mają zapewnioną możliwość uczęszczania do jednooddziałowego Przedszkola nr [...], bowiem przedszkole to nie jest w stanie przyjąć kilkuset dzieci z likwidowanych placówek,

4. art. 59 ust. 1 u.s.o - wprowadzając ukrytą likwidację Przedszkola nr [...] od 2012 r. - Gmina od 1 marca 2012 r., bez wdrożenia procedury likwidacyjnej, wstrzymała nabór dzieci trzyletnich w przedszkolach publicznych - Przedszkolu nr [...], nr [...] i nr [...] w Ś. W., co było również niezgodnie ze statutami tych przedszkoli, umożliwiając jednocześnie prowadzenie w budynkach tych przedszkoli wspomnianego naboru gminnej spółce Ś. XXI.

Strona skarżąca zarzuciła, że Gmina nadal widzi potrzebę utrzymania na swym terenie przedszkoli, jednak prowadzonych przez inny podmiot - gminną spółkę Środa XXI (spółkę komunalną), w formie placówek niepublicznych. Związek zwrócił uwagę, że prowadzenie przedszkoli przez spółkę komunalną (jednostkę samorządu terytorialnego) jest niezgodne z prawem. Rada Gminy w momencie podejmowania rzeczonej uchwały, świadoma była, iż z dniem 31 marca 2015 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 357), która zakazuje prowadzenie szkół, przedszkoli i innych placówek oświatowych osobie prawnej utworzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - stanowi o tym art. 5ga u.s.o. P. oszczędnościami związanymi z likwidacją, a więc zwolnieniem z obowiązku stosowania Karty Nauczyciela, organ prowadzący nie dokona innych oszczędności poprzez przekazanie placówki oświatowej innemu podmiotowi prawa.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Ś. W. reprezentując Radę Miejską w Ś. W. wniósł o oddalenie skargi wskazując, że założenia do projektów uchwal Rady Miejskiej w Ś. W. nr [...] w sprawie zamiaru likwidacji Przedszkola Oddziałami Integracyjnymi Nr [...] w Ś. W., Nr [...] w sprawie zamiaru likwidacji Przedszkola Nr [...] w Ś. W., Nr [...] w sprawie zamiaru likwidacji Przedszkola Nr [...] w Ś. W., zostały przedstawione do zaopiniowania zgodnie z obowiązującymi przepisami, Zarządowi Oddziału Związku Nauczycielstwa [...] w Ś. W., w dniu 22 grudnia 2014 r. W odpowiedzi na w/w pismo ZNP Oddział w Ś. W., pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. wyraził swoje stanowisko i wydał negatywną opinię dotyczącą zamiaru likwidacji ww. przedszkoli. Burmistrz powołał się również na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. akt I OPS 2/10 w której stwierdzono stwierdził, że uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 u.s.o. są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 u.z.z. Przedstawienie do zaopiniowania projektu jednej z nich oznacza dopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 19 ust. 2 u.z.z.

Burmistrz ocenił również, że skoro Zarząd Oddziału ZNP w Ś. W. na podstawie założeń do projektów uchwał, wydał swoją opinię, nie naruszono w tej materii prawa. W związku z powyższym założenia do projektów uchwał w sprawie likwidacji poszczególnych przedszkoli nie wymagały przedstawienia do ponownego zaopiniowania zarządowi oddziału ZNP w Ś. W.. W celu zabezpieczenia możliwości uczęszczania dzieci do przedszkola publicznego pozostawiono jedno publiczne przedszkole w Ś. W., co również nie stanowi naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 25 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 887/15 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Sąd za zasadny uznał zarzut skargi związany z naruszeniem art. 91 ust. 1 zd. 1 u.s.g. w zw. z art. 19 ust. 1 i 2 u.z.z., polegający na nieprzedstawieniu projektu bądź założeń uchwały w sprawie likwidacji przedszkola odpowiednim władzom statutowym związku, będącego organizacją reprezentatywną w rozumieniu ustawa o Komisji Trójstronnej. Sąd za błędne uznał stanowisko organu, zgodnie z którym wymóg przedstawieniu projektu uchwały odpowiednim władzom statutowym związku został spełniony poprzez przedstawienie założeń do projektów uchwał do zaopiniowania Zarządowi Oddziału Związku Nauczycielstwa [...] w Ś. W. Związek Nauczycielstwa [...] Zarząd Oddziału w Ś. W. jest organizacją wchodzącą w skład i współtworzącą OPZZ i stanowi – zgodnie z art. 18 ust. 1 Statutu OPZZ – branżę oświatową w ramach OPZZ. W związku z tym pogląd, że wszystkie uprawnienia w zakresie oświaty przysługujące OPZZ, jako organizacji reprezentatywnej przypisane są ZNP i realizuje on przez własne organy nie znajduje potwierdzenia w statucie OPZZ. Art. 19 ust. 1 statutu przewiduje bowiem, że OPZZ ma wojewódzkie i powiatowe struktury terytorialne, których organy opiniują założenia i projekty aktów prawnych. Wobec wyraźnego zastrzeżenia w Statucie OPZZ materii opiniowania założeń i projektów aktów prawnych do właściwości struktur terytorialnych, nie zaś branżowych OPZZ przyjąć należy, że prawidłowe wykonanie obowiązku z art. 19 ust. 2 u.z.z. polegać winno na kierowaniu ich właśnie do terytorialnych, a nie branżowych struktur OPZZ. Zatem, skarżona uchwała podjęta została z naruszeniem prawa (art. 19 ust. 1 i 2 u.z.z.), co musi skutkować stwierdzeniem jej nieważności.

Sąd podzielając pozostałe zarzuty skargi wskazał na utrwalone w orzecznictwie stanowisko, że art. 5 ust. 5 u.s.o. należy rozumieć jako określający w sposób jednoznaczny, iż podmiotem obowiązanym do zakładania i prowadzenia publicznych szkół podstawowych, gimnazjów i przedszkoli jest gmina. Tego obowiązku gminy nie może zastąpić rozwiązanie polegające na powierzeniu wykonywania zadań w zakresie zakładania i prowadzenia publicznych placówek oświatowych odrębnej osobie prawnej. Jak można sądzić ustawodawca nie brał pod uwagę możliwości, że kiedykolwiek organ prowadzący szkoły, przedszkola i inne placówki, a zwłaszcza gmina, do której zadań własnych należy ich prowadzenie – będzie chciała zlikwidować jednocześnie wszystkie prowadzone przez siebie placówki. Nie oznacza to jednak, że zamiar takiej likwidacji, czy sama ich likwidacja, są zgodne z prawem. Art. 7 ust. 1 pkt 8 u.s.g. stanowi, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, a zadania te obejmują m.in. sprawy edukacji publicznej. Zgodnie zaś z ust. 2 tego artykułu "Ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy". Taką ustawą jest ustawa o systemie oświaty, która w art. 104 ust. 1 i art. 105 zalicza do obowiązkowych zadań własnych gmin prowadzenie szkół podstawowych i przedszkoli. Obowiązkowy charakter tych zadań powoduje, że gmina nie może z wykonywania tych zadań zrezygnować, czy też przekazać ich do wykonania innemu podmiotowi. Art. 5 ust. 5 u.s.o. stanowi, że zakładanie i prowadzenie m.in. przedszkoli, szkół podstawowych i gimnazjów należy do zadań własnych gmin.

W wyniku skargi kasacyjnej wniesionej przez Gminę Ś. W., Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 listopada 2016r. sygn. akt I OSK 1215/16 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Odnosząc się do zarzutów skargi NSA wskazał, że norma zawarta w art. 19 u.z.z. nie wymaga, aby interes prawny, którego podstawą jest ten przepis, został naruszony przez akt normatywny o charakterze generalnym. Pozbawienie organizacji związkowej, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji, prawa opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych stanowi istotne naruszenie prawa w rozumieniu art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g., bez względu na charakter aktu prawnego, którego projektu lub założeń nie przedstawiono właściwej organizacji związkowej do zaopiniowania.

Odnosząc się do zarzutów skargi NSA podzielił stanowisko Sądu I instancji, że wobec wyraźnego zastrzeżenia w Statucie OPZZ materii opiniowania założeń i projektów aktów prawnych do właściwości struktur terytorialnych, nie zaś branżowych OPZZ przyjąć należy, że prawidłowe wykonanie obowiązku z art. 19 ust. 2 u.z.z. polega na kierowaniu ich do terytorialnych, a nie branżowych struktur OPZZ. Tym niemniej NSA powołując się na wyrok NSA z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 2683/14 uznał, że dopuszczalne jest udzielenie upoważnienia przez przewodniczącego OPZZ określonym związkom zawodowym wchodzącym w skład struktury OPZZ, w tym właściwemu oddziałowi ZNP do działania w ściśle określonym zakresie spraw należących do kompetencji OPZZ. Zatem organ statutowy ZNP może dopełnić czynności wynikających z prawa opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych (art. 19 u.z.z.), jeżeli zostało mu udzielone stosowne upoważnienie przez przewodniczącego OPZZ.

Mając powyższe na uwadze wskazano, że na rozprawie przed NSA w dniu 28 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy upoważnienie z dnia 12 stycznia 2015 r., w którym Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych upoważniło zarządy oddziałów Związku Nauczycielstwa [...] do opiniowania założeń i projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gmin. Zdaniem NSA, powyższe upoważnienie mogło ewentualnie stanowić podstawę do skutecznego dopełnienia obowiązku konsultacji projektu uchwały poprzez przedstawienie go Zarządowi Oddziału Związku Nauczycielstwa [...] w Ś. W.. W treści tego upoważnienia zawarto wskazanie, że w zakresie objętym zadaniami ZNP zarządy oddziałów są uprawnione do opiniowania, w myśl art. 19 u.z.z., założeń i projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gmin, a upoważnienie oznacza, że zarządy oddziałów ZNP pełnią funkcję odpowiednich władz statutowych O. P. Z. Z. w rozumieniu art. 19 ust. 2 u.z.z. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu powinien ponownie rozpoznać sprawę odnosząc się do przedłożonego dowodu i ocenić go.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu pełnomocnik strony skarżącej podniósł, iż wywodzi jak dotychczas, kwestionując upoważnienie z dnia 12 stycznia 2015r., a konkretnie jego skuteczność i to zarówno ze względu na datę jak i to, że strona skarżąca tegoż upoważnienia w oryginale nie otrzymała od władz związkowych. Oryginałem nie dysponuje również Rada Miasta

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po ponownym rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozpoznając powtórnie niniejszą sprawę tut. Sąd w pierwszej kolejności miał na uwadze normę prawną wynikającą z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej P.p.s.a.) związującą sąd I instancji, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, wykładnią dokonaną w tej sprawie przez NSA. Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne, ustrojowe, jak i procesowe. W zgodnych opiniach komentatorów wspomniane związanie ustaje jedynie w razie zasadniczej zmiany stanu faktycznego sprawy, zmiany stanu prawnego, podjęcia przez NSA przed ponownym rozpoznaniem sprawy przez sąd I instancji uchwały zawierającej odmienną wykładnię w tym samym zakresie, co wykładnia zamieszczona w wyroku uchylającym, a także, gdy NSA w swoich rozważaniach wykroczy poza zakres kognicji i orzekania wyznaczony zasadą związania granicami skargi kasacyjnej (por. m.in.: B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, uw. 2–6 do art. 190; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, uw. 2–5 do art. 190). Należy stwierdzić, że żadna z wymienionych wyżej sytuacji w niniejszej sprawie nie wystąpiła.

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd miał na uwadze także i to, że również wyroki NSA objęte są dyspozycją przepisu art. 153 P.p.s.a., w myśl którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Na mocy tego przepisu sąd I instancji rozpoznając ponownie sprawę na skutek wyroku NSA związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tym wyroku. Należy przy tym podkreślić, że użyte w przywołanym przepisie pojęcie "oceny prawnej" wykracza swym zakresem poza samą tylko "wykładnię prawa", gdyż zawiera się w nim nie tylko wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych, ale i sposobu ich stosowania (ewentualnie stwierdzenie niedopuszczalności ich zastosowania) w rozpoznawanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt, zostało uznane za błędne. Z kolei "wskazania co do dalszego postępowania" – stanowiąc z reguły konsekwencję oceny prawnej – dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu..., uw. 2, 4 i 9 do art. 153).

W świetle przywołanych przepisów art. 190 i art. 153 P.p.s.a., Sąd w składzie rozpoznającym powtórnie niniejszą sprawę jest związany wykładnią, oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w wyroku NSA o sygn. I OSK 1215/16.

Artykuł 190 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić wykładni prawa dokonanej przez NSA w jego wcześniejszym orzeczeniu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziło do niespójności działania systemu władzy publicznej. Związanie oceną prawną wyrażoną w wyroku (uzasadnieniu orzeczenia) NSA oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (wyrok NSA z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt II FSK 451/08, Lex nr 526493; z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt I FSK 494/09, Lex nr 594010; z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. akt I GSK 940/09, Lex nr 594756; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 1591/09, Lex nr 559604).

Mając powyższe na uwadze, uwzględniając wytyczne zawarte w wyroku NSA sygn. I OSK 1215/16, należy stwierdzić, że z upoważnienia z dnia 12 stycznia 2015r. (k. 121 akt sądowych) wynika, że OPZZ będące organizacją reprezentatywną w rozumieniu ustawy o Komisji Trójstronnej upoważnił zarządy oddziałów ZNP do opiniowania, w myśl art. 19 u.z.z., założeń i projektów aktów prawnych wydawanych przez organy gmin, o których mowa w art. 11a ust. 1 u.s.g. w zakresie objętym zadaniami ZNP. W treści upoważnienia z dnia 12 stycznia 2015r. zamieszczono wyjaśnienie, że upoważnienie oznacza, że zarządy oddziałów ZNP pełnią funkcję odpowiednich władz statutowych O. P. Z. Z. w rozumieniu art. 19 ust. 2 u.z.z. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że legitymacja zarządu oddziału ZNP do występowania w imieniu OPZZ wynika z upoważnienia przewodniczącego OPZZ.

Wobec tego należy rozważyć wpływ udzielonego upoważnienia z datą 12 stycznia 2015r. na wypełnienie przez Radę Miejską w Ś. W. obowiązku z art. 19 ust. 2 u.z.z. Pamiętać należy przy tym iż w orzecznictwie sądowym zostało jednoznacznie przesądzone (uchwała siedmiu sędziów NSA sygn. akt I OPS [...] z dnia 29 listopada 2010 r.), że uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 u.s.o., są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego, stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 u.z.z., z tym że przedstawienie do zaopiniowania projektu jednej z nich oznacza dopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 19 ust. 2 tej ustawy. Jeżeli więc organ dochował obowiązku konsultacji uchwały o zamiarze likwidacji przedszkola dochował również, obowiązku konsultacji uchwały o likwidacji przedszkola.

Jak wynika z akt sprawy Burmistrz Miasta i Gminy Ś. W.. pismem z dnia 22 grudnia 2014r. nr [...] kierowanym do I. L. jako Prezes ZNP Oddział Ś. W. zwrócił się o wyrażenie opinii w sprawie zamiaru likwidacji trzech przedszkoli publicznych w tym m.in. Przedszkola Nr [...] w Ś. W. W piśmie tym przedstawiono sytuację w przedszkolach powstałą w wyniku reorganizacji przedszkoli z 2012r., która pozwoliła na zwiększenie liczby dzieci w przedszkolach nie zwiększając znacząco wydatków w rozdziale przedszkola. Organ wyjaśnił, że w związku z tym, że liczba miejsc w funkcjonujących przedszkolach w pełni zaspokaja potrzeby mieszkańców zwrócono się z prośbą o wrażenie opinii w sprawie zamiaru likwidacji trzech przedszkoli publicznych, informując o zamiarze likwidacji m.in. przedszkola nr [...] w Ś. W. z dniem 31 sierpnia 2015r.

Powyższe w ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, wbrew stanowisku wyrażonemu w skardze, co do zasady spełnia wymagania art. 19 ust. 1 u.z.z. Przepis ten mówi bowiem o "założeniach i projekcie uchwały". Nie jest więc konieczne jak twierdzi skarżąca przesłanie projektu uchwały, lecz wystarczające jest przesłanie założeń do uchwały. Wymóg ten pismo z dnia 22 grudnia 2014r. spełnia, gdyż w swej treści zawiera podstawowe założenia do uchwały o zamiarze likwidacji przedszkoli, w tym w szczególności podaje najistotniejszą informację, jaką przy uchwale intencyjnej w sprawie zamiaru likwidacji przedszkola stanowi data jego likwidacji.

Mając powyższe na uwadze należy ocenić, czy założenia uchwały w sprawie zamiaru likwidacji trzech przedszkoli publicznych w tym m.in. Przedszkola Nr [...] w Ś. W. zostały doręczone organowi upoważnionemu, oraz czy odpowiedzi udzielił organ działający z upoważnienia OPZZ będącego organizacją reprezentatywną w rozumieniu ustawy o Komisji Trójstronnej. Zasadnym jest w tym miejscu wskazanie, iż pismo z dnia 22 grudnia 2014r. skierowane zostało do I. L. jako Prezesa ZNP Oddział Ś. W. Doręczenie w/w pisma potwierdza pieczęć Zarządu ZNP w Ś. W. z dnia 29 grudnia 2014r. Już proste porównanie dat powyższych czynności z datą znajdującego się w aktach sądowych upoważnienia z dnia 12 stycznia 2015r. może sugerować, iż doręczenia dokonano organowi nie posiadającemu stosowanego upoważnienia ze strony OPZZ. Zaznaczyć należy jednak, że celem trybu opiniowania z art. 19 ust. 2 u.z.z. jest umożliwienie danemu podmiotowi zajęcia i wyrażenia stanowiska w określonej sprawie. Skoro zatem jak wynika z przesłanego na wezwanie Sądu pisma z dnia 26 stycznia 2015r. (k. 169 akt sądowych), Zarząd ZNP w Ś. W. reprezentowany przez Prezesa O. I. L. wyraził negatywną opinię w sprawie podjęcia uchwały w sprawie zamiaru likwidacji trzech przedszkoli publicznych, działając zgodnie z upoważnieniem z dnia 12 stycznia 2015r., trudno zarzucić aby nie została wypełniona norma przewidziana w art. 19 ust. 2 u.z.z. W tym miejscu należy podkreślić, że bez wpływu na ocenę zasadności skargi w zakresie naruszenia art. 19 ust. 2 u.z.z. pozostaje podnoszona przez skarżącą okoliczność nie dysponowania oryginałem tegoż upoważnienia przez stronę skarżącą i Radę Miejską. Fakt ten nie powoduje bowiem aby organowi można zarzucić, iż działał niezgodnie z obowiązującym prawem i wbrew udzielonemu upoważnieniu.

Mając powyższe na uwadze, wobec braku podstaw do wywiedzenia legitymacji skarżącej z art. 19 ust. 1 u.z.z. przedmiotową skargę należało oddalić. W orzecznictwie wyrażono bowiem stanowisko, który to pogląd Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela, że przepis art. 19 ust. 1 u.z.z. stanowi źródło interesu prawnego organizacji związkowej tylko w granicach naruszenia jej prawa do opiniowania danego projektu aktu prawnego (por. np. wyrok NSA z 30 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 2597/10 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). Skoro bowiem art. 101 ust. 1 u.s.g. wymaga wykazania naruszenia indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia strony, to podstawą legitymacji skargowej związku zawodowego może być wyłącznie sytuacja, w której naruszone zostało prawo tego związku do zaopiniowania konkretnego projektu aktu prawnego – poprzez niewystąpienie do niego o taką opinię wbrew treści art. 19 ust. 1 u.z.z. Jeżeli ustawodawca uczynił związki zawodowe podmiotem biorącym udział w procesie legislacyjnym w zakresie objętym ich zadaniami, to jedynie naruszenie tego prawa w konkretnej sprawie stanowić może podstawę legitymacji skargowej związku zawodowego. W sytuacji gdy organizacja związkowa zajmuje stanowisko w procesie podejmowania aktów prawnych w formie stosownej opinii (jak w niniejszej sprawie), to nie przysługuje jej legitymacja skargowa w "cudzej" sprawie. Wyrażenie opinii o projekcie aktu prawnego stanowi bowiem współuczestniczenie w procesie legislacyjnym, wykluczające przedmiotową legitymację (vide wyroki NSA z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2334/11 oraz z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 2306/11, jak również wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 1245/12, CBOSA).

W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.