Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 77/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
658
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. K.- "[...]" A. K. na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego postanawia: I. skargę odrzucić II. zwrócić skarżącemu A. K. z budżetu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 kwietnia 2011 r. (prezentaty biura podawczego sądu) A. K. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] października 2010 r. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że postępowanie administracyjne co do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest przedłużane, dlatego w jego ocenie organ pozostaje w bezczynności i brak jest jakichkolwiek obiektywnych podstaw uzasadniających taki stan rzeczy. Sam fakt zawiadomienia strony o nowym terminie załatwienia sprawy, nie usprawiedliwia niedziałania organu. W ocenie skarżącego wyznaczanie kolejnymi postanowieniami nowych terminów jest tylko następstwem opieszałości organu. Dlatego też w dniu [...] marca 2011 r. skarżący złożył do Ministra Zdrowia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na powyższe Minister pismem z dnia [...] marca 2011 r. uznał, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia zażaleń na bezczynność Głównego Inspektora Sanitarnego, a w przypadku zaistnienia takiej bezczynności stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego.

Powyższa skarga została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie organowi dnia [...] kwietnia 2011 r. celem udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych. W dniu [...] maja 2011 r. (data prezentaty sądu) Główny Inspektor Sanitarny wniósł odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący pomimo reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika nie wyczerpał trybu art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na nie wezwanie organu administracji do usunięcia naruszenia prawa oraz przez wniesienie skargi bezpośrednio do sądu tj. nie wyczerpanie trybu skutkujące odrzuceniem skargi. Wskazano również, że organ nie postaje w bezczynności gdyż w reakcji na pismo skarżącego podjął działania w kierunku załatwienia sprawy, w postaci szeregu postanowień o terminie załatwienia sprawy z uwagi na wielowątkowy i skomplikowany charakter. Podkreślił również, że podstawy podjęcia powyższych postanowień, podyktowane były przymusem oczekiwania na ekspertyzy instytutów badawczych, które badały próbki środków zabezpieczonych w ramach postępowania tzw. dopalaczy.

1

Sygn. akt VII SAB/Wa 77/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a, przesłanką dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Wskazany przepis stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na niezałatwienie sprawy w terminie, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 kpa.

Przepis art. 37 k.p.a., w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011r., Nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Z przywołanych regulacji wywieść należy, iż skarga na bezczynność organu administracji winna zostać poprzedzona wyczerpaniem trybu określonego w art. 37 k.p.a. Jednocześnie należy przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i doktrynie prezentowany jest pogląd, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu winien on przekazać ją do właściwego organu administracyjnego. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi

Sygn. akt VII SAB/Wa 77/11

(ustaleniu daty złożenia skargi) decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do

właściwego organu administracji publicznej.

Wobec powyższego w niniejszej sprawie należało uznać, że skarżący złożył skargę na bezczynność dnia 11.04.2011r. a zatem w dacie wejścia w życie noweli do kpa i P.p.s.a. z dnia 3.12.2010r. W konsekwencji Sąd uznał, że skarga na bezczynność winna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a skarżący takiego wezwania nie skierował do organu.

Natomiast nie można uznać, w okolicznościach niniejszej sprawy, za wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 kpa złożenia zażalenia do Ministra Zdrowia z dnia [...].03.2011r. Wprawdzie zgodnie z obowiązującą w kpa zasadą oficjalności, organ, do którego wpływa pismo ma obowiązek przekazać go do organu właściwego jednakże w dacie wpływu zażalenia do Ministra Zdrowia brak było takiego organu. Ustawa nie przewidywała bowiem obowiązku składania zażalenia (wezwania do usunięcia naruszenia prawa) w przypadku bezczynności organu naczelnego jakim jest Główny Inspektor Sanitarny. A zatem Minister Zdrowia trafnie wskazał w piśmie z dnia [...].03.2011r., że w ówczesnym stanie prawnym brak było organu, do którego mógłby przekazać zażalenie.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.