Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 799/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 grudnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2005 roku. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu J. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2009 roku J.D. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2005 rok.

W odpowiedzi na wezwanie sądu do uiszczenia wpisu od skargi podatnik wniósł o przyrannie prawa pomocy poprzez całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach J. D. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo jest osoba bezrobotną i z uwagi na panujący kryzys gospodarczy oraz swój wiek – 49 lat nie może znaleźć pracy. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności pozostaje bez pracy i środków do życia. Źródłem jego utrzymania jest pomoc rodzinny, której wartość nie przekracza 50-600 zł miesięcznie. Skarżący dodatkowo wskazał, iż nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z żoną, a poza tym jej dochody w wysokości około 1.200 zł miesięcznie z trudem wystarczają na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych jej oraz dwójki dzieci. w stosunku do córki, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Zarządzeniem z dnia 27 października 2009 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: nadesłanie zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodów skarżącego oraz jego żony za dwa ostatnie lata kalendarzowe ze wskazaniem źródeł osiągnięcia przychodu (ze stosunku pracy, z pozarolniczej działalności gospodarczej itp.) w sposób umożliwiający określenie wysokości uzyskiwanych przychodów i kosztów ich uzyskania, bądź nadesłania odpisów zeznań podatkowych, udokumentowanie tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej adres jego zamieszkania oraz wykazanie miesięcznych kosztów eksploatacyjnych ponoszonych przez skarżącego, nadesłanie wyciągów z posiadanych kont i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące ewentualnie dokumentów potwierdzających fakt ich zajęcia, wskazanie osób na których utrzymaniu pozostaje skarżący i wysokości otrzymywanej pomocy finansowej, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał dowody zajęcia swoich 18 rachunków bankowych na kwotę 1.297.274 zł, oraz zeznania podatkowe swojej zony, z których wynika, iż 2007 roku osiągnęła dochód w wysokości 898 zł, zaś jej dochód w roku 2008 wyniósł 8.117 zł, nadto wyjaśnił, iż lokal przy ul. Jaracza w łodzi jest własnością jego matki, z którą wspólnie zamieszkuje i nad którą sprawuje opieki ze względu na jej stan zdrowia. Z uwagi na powyższe nie ponosi żadnych kosztów utrzymania, bowiem pomocy finansowej udziela mu matka i brat w wysokości 600 – 700 zł miesięcznie.

Referendarz zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy J. D. wskazał, iż zamieszkuje wspólnie z chorą matką, którą się opiekuje, w mieszkaniu będącym jej własnością i związku z tym nie ponosi kosztów eksploatacyjnych. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, jest osobą bezrobotną utrzymuje się dzięki pomocy rodziny - matki oraz brata. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.