Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 395/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inspekcja weterynaryjna
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na pismo Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [..] w przedmiocie warunków weterynaryjnych dotyczących prowadzenia hodowli lisów p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. S. pismem z dnia 9 maja 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na "ostateczną decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [..]. Nr [..] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [..] Nr [..]

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Lekarz Weterynarii wniósł o oddalenie skargi ze względu na powagę rzeczy osądzonej, wskazując, ze skarga dotyczy sprawy która była przedmiotem rozpoznania przez Sąd, który prawomocnym postanowieniem odrzucił skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, aczkolwiek nie z przyczyn wskazanych w odpowiedzi na skargę.

Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 za zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przywołanym przepisie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy sprawa wszczęta przed sądem administracyjnym pismem z dnia 9 maja 2008 r., nazwanym "skarga" i skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ma charakter sprawy sądowoadministracyjnej czy też nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [..]. informujące o sposobie załatwienia jego skargi z dnia [..]. wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. w przedmiocie warunków weterynaryjnych dotyczących prowadzenia hodowli lisów.

W związku z tym należy wyjaśnić, że skarga, o której mowa w art. 227 k.p.a., nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w przywołanej ustawie p.p.s.a. Pierwsza z tych "skarg" jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Natomiast skargi, o których mowa w ustawie p.p.s.a są sformalizowanym środkiem sądowej kontroli przede wszystkim decyzji administracyjnych z punktu widzenia ich zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje skargi na decyzje i inne akty administracyjne, nie rozpatruje natomiast skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników.

Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.).

Ubocznie należy organowi wyjaśnić, że odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej co do postanowienia odrzucającego skargę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1708/04, LEX nr 179080). Przeszkodą w rozpoznaniu niniejszej skargi nie mogło być zatem postanowienie WSA w Lublinie z dnia 26 marca 2008 r. (sygn. akt II SA/Lu 188/08).

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.