Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2708/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Piotr Przybysz Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi L.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu zażalenia L.S., postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie wyłączenia zastępcy dyrektora M.S. oraz pracowników socjalnych M.G. i P.K. od udziału w postępowaniach w sprawie przyznawania pomocy ze środków pomocy społecznej.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

W dniu [...] marca 2014 r. Prezydent W., po rozpatrzeniu wniosku L.S. z dnia 27 lutego 2014 r., postanowieniem nr [...] odmówił wyłączenia pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w osobach zastępcy dyrektora M.S. oraz pracowników socjalnych M.G. i P.K. od udziału w postępowaniach w sprawie przyznawania pomocy ze środków pomocy społecznej. Powołując się na art. 24 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ wskazał, że nie znaleziono żadnych okoliczności, które mogłyby powodować wątpliwości odnośnie bezstronności pracowników, jak również występowanie innych okoliczności wskazujących na konieczność wyłączenia pracowników od udziału w postępowaniach dotyczących L.S. W postanowieniu organ pouczył wnioskodawcę, że na postanowienie nie służy stronie prawo wniesienia zażalenia i że może być ono zaskarżone jedynie w odwołaniu od decyzji.

W dniu 18 marca 2014 r. L.S. wniósł drogą elektroniczną zażalenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] o odmowie wyłączenia zastępcy dyrektora M.S. oraz pracowników socjalnych M.G. i P.K. od udziału w postępowaniach w sprawie przyznawania pomocy ze środków pomocy społecznej strona wniosła zażalenie.

Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 6 Kpa pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie m.in. z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne. Z kolei przepis art. 24 § 3 Kpa przewiduje, że bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość, co do bezstronności pracownika.

Zdaniem Kolegium, z wyżej przytoczonego przepisu wynika, że wyłączenie lub odmowa wyłączenia pracownika następuje w drodze postanowienia, na które zażalenie nie przysługuje, gdyż przepis nie wskazuje, że postanowienie w tym przedmiocie jest zaskarżalne. Stosownie do art. 141 § 1 Kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy Kodeks tak stanowi. Natomiast art. 142 Kpa wskazuje, że postanowienie na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. O wyłączeniu pracownika na podstawie art. 24 § 3 Kpa jego bezpośredni przełożony orzeka w formie postanowienia.

SKO w W. zauważyło, że postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2014 r. dotyczące wyłączenia pracowników należy do kategorii postanowień niezaskarżalnych wobec czego należało, na podstawie art. 134 Kpa, orzec o niedopuszczalności zażalenia.

Od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] L.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie, zmianę bądź stwierdzenie nieważności. W uzasadnieniu podniósł, że w dniu [...] czerwca 2013 r. M.S., zastępca dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] cofnęła skarżącemu zasiłek stały przyznany z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby na czas leczenia i rehabilitacji w czasie, gdy choroba uległa pogorszeniu - toczy się postępowanie o ustalenie znacznego stopnia niepełnosprawności. Skarżący wskazał, że wcześniej wyżej wymieniona skrzywdziła małoletniego syna skarżącego, bo poparła przemoc szkolną w Szkole Podstawowej nr [...] w W. i przekazała do sądu rodzinnego nieprawdziwe informacje, w wyniku których bezpodstawnie ograniczono skarżącemu prawa rodzicielskie. Później przekazała również niewłaściwe informacje do sądu karnego, w wyniku których sąd odmawiał skarżącemu pomocy przez trzy lata po kilkakrotnych pobiciach. Od trzynastu miesięcy skarżącemu odmawiana jest pomoc na leki, żywność, opłaty mieszkaniowe na podstawie błędów w wywiadach środowiskowych. Przedstawione propozycje pomocy są nieodpowiednie. Skarżący uważa, że jest pomawiany o czyny, których nie popełnił, np. o agresję wobec pracowników socjalnych. Tymczasem w dniu [...] lipca 2014 r. interweniowała policja i nie stwierdziła żeby skarżący był agresywny. Skarżący wskazał, że jako osoba niepełnosprawna nie czuje się bezpieczny w miejscu zamieszkania. Zdaniem skarżącego, za ten stan rzeczy odpowiedzialni są pracownicy socjalni P.K. i M.G. oraz ich przełożona M.S.. Skarżący uważa, że wobec działania przez te osoby od dłuższego czasu na szkodę skarżącego i jego małoletniego syna występują pełne podstawy do wyłączenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało prezentowane w sprawie stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona.

Rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., że od postanowień wydanych na podstawie art. 24 § 1 i 3 Kpa, dotyczących odmowy wyłączenia pracownika organu administracji publicznej, Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia. Możliwość wniesienia zażalenia od tego rodzaju postanowienia nie wynika, w szczególności z przepisów Rozdziału 5 Działu I Kpa, normujących instytucję wyłączenia pracownika i organu.

Z przepisu art. 141 § 1 Kpa wynika natomiast, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, tylko i wyłącznie, gdy Kodeks tak stanowi. W konsekwencji strona może kwestionować postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu dopiero w odwołaniu wniesionym od decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w sprawie, w której wydano to postanowienie, co wynika z przepisu art. 142 Kpa, a co pomija skarżący.

Skoro zatem L.S. w piśmie z dnia 17 marca 2014 r. wniósł zażalenie na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., wydane na podstawie art. 24 § 3 Kpa, w przedmiocie wyłączenia pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność tegoż zażalenia w oparciu o przepisy art. 134 w zw. z art. 144 Kpa.

Sąd zauważa, że wydając tego rodzaju rozstrzygnięcie organ odwoławczy nie badał zasadności podnoszonych w zażaleniu zarzutów, skutkiem czego także i Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie odnosił się do zarzutów skargi wskazujących – zdaniem L.S. - na konieczność wyłączenia pracowników OPS [...] od udziału w postępowaniach z zakresu pomocy społecznej.

Z tego względu Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.