Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 141/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 1i  par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 4 stycznia 2018 r. E. S. wniósł o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu.

Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie, skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się ustanowienia adwokata, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza wywiódł, że gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie o powierzchni 34 m2. Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, utrzymuje się z renty, w kwocie netto 375 zł oraz ze świadczeń z pomocy społecznej wśród których wymienił dodatek mieszkaniowy (208,17 zł), dodatek energetyczny (11,22 zł) oraz zasiłek celowy na zakup żywności (300 zł). Równocześnie wskazał, iż ponosi koszty między innymi w ramach czynszu (356,53 zł) oraz opłat za prąd, gaz, Internet, telefon i telewizję.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi E. S. jest decyzja administracyjna o przyznaniu zasiłku celowego z pomocy społecznej. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu.

Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy (w szczególności kwestionariusz aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego z dnia 7 listopada 2017 r.) potwierdzają, że jest osobą schorowaną, częściowo niezdolną do pracy i utrzymuje się z renty w kwocie netto (do wypłaty - po pomniejszeniu o zajęcia alimentacyjne) zaledwie 375 zł (vide: dołączone do wniosku zaświadczenie ZUS z dnia 12 stycznia 2018 r. - karta nr 11 akt sądowych), do czego dochodzą świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej (dodatek mieszkaniowy, dodatek energetyczny, zasiłek celowy).

Skoro przy tym brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja materialna i życiowa wnioskodawcy miała ulec w ostatnim okresie poprawie, uznano, iż wykazał on w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie wygenerować środków wystarczających na opłacenie adwokata, bez uszczerbku w swoich niezbędnych potrzebach. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.