Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 218/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono bezskuteczność czynności
Powołane przepisy: article: art. 47a
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Maciej Busz WSA Józef Maleszewski Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi D. P. na czynność Burmistrza Miasta z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany danych adresowych 1. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; 2. zasądza od Burmistrza Miasta na rzecz skarżącej D. P. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SA/Po [...]

Uzasadnienie

Pismem z dnia 5 lutego 2016 r. D. P. otrzymała od Burmistrza Z. zawiadomienie, iż w związku z niezgodnością danych adresowych, na podstawie art.47a i 47b ustawy z dnia 1 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2015.520) w zw. z rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz.U.2012.125), budynek usytuowany na nieruchomości stanowiącej własność D. P. oznaczonej nr [...], położonej w miejscowości K., obręb W. G. posiada adres: K. nr [...] Dla wymienionej nieruchomości wystąpiła niezgodność danych adresowych, polegająca na rozbieżności adresu uwidocznionego w prowadzonej przez urząd ewidencji miejscowości, ulic i adresów, a danymi dotyczącymi meldunku w ewidencji ludności gminy. W ewidencji miejscowości ulic i adresów ulica [...] posiada zupełnie inny przebieg, a dz. nr [...] położona w obrębie geodezyjnym W. G. przypisana jest do miejscowości o nazwie K., w związku z tym organ zawiadomił właścicielkę przedmiotowej nieruchomości o właściwych danych adresowych. W związku ze zmianą numeru porządkowego nieruchomości, organ przypomniał o wynikającym z art.47b ust.1 i 2 u.p.g.i k. obowiązku umieszczenia w widocznym miejscu na ścianie frontowej budynku lub na ogrodzeniu nieruchomości tabliczki z nazwą ulicy i nadanym numerem porządkowym nieruchomości w terminie 30 dni od otrzymania zawiadomienia.

Następnie postanowieniem z dnia 7 lipca 2016r. nr [...] Burmistrz Z., na podstawie art.58 w zw. z art.59 k.p.a. przywrócił D. P. termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w stosunku do czynności opisanej w zawiadomieniu z dnia 5 lutego 2016r.(pkt 1 ) oraz odmówił usunięcia naruszenia prawa, polegającego na zmianie danych adresowych nieruchomości stanowiącej własność D. P. (pkt 2). W uzasadnieniu organ wskazał, iż pismem z dnia 5 lutego 2016r. D. P. została zawiadomiona o niezgodności danych adresowych budynku usytuowanego na nieruchomości stanowiącej jej własność. Nieruchomość oznaczona nr [...], położona w obrębie geodezyjnym W. G. gmina Z. według prowadzonej przez urząd ewidencji miejscowości ulic i adresów położona jest na terenie osady K. i posiada nr [...] Nieruchomość położona jest poza granicami miasta. Działka nr [...] położona jest nie tylko w innym obrębie geodezyjnym, ale też usytuowana przy zupełnie innym ciągu komunikacyjnym niż ul. [...]. Działania organu zmierzają do uregulowania lub zmiany danych adresowych i spowodowane są utrzymaniem prawidłowej numeracji porządkowej, co z kolei pomijając nawet obowiązujące przepisy niezbędne jest do umożliwienia jak najszybszego dotarcia na wskazaną nieruchomość służbom ratunkowym, takim jak straż pożarna, pogotowie, policja.

W skardze na czynność Burmistrza Skarżąca domagała się uchylenia tej czynności i zasądzeni zwrotu kosztów postępowania. Podniosła naruszenie przepisów prawa materialnego art.47a, 47b ust.5 u.p.g.i.k. w zw § 5 ust.2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji, a także naruszenie przepisów postępowania tj. art.7, 77, 8 kpa. W uzasadnieniu obszernej skargi rozwinęła treść wskazanych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiot niniejszej skargi stanowi czynność materialno-techniczna, polegająca na nadaniu przez Burmistrza Z. numeru porządkowego – K. [...] nieruchomości o nr. ew. [...], położonej przy ul. [...] w Z.., która dotąd nosiła nr [...] ul.Gajowa. O czynności tej powiadomiona została właścicielka nieruchomości. Zgodnie z art. 3 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako Ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:

decyzje administracyjne;

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie utrwalone jest stanowisko, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa:

1) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji administracyjnej lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 Ppsa,

2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 Ppsa,

3) muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli,

4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (por. J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008 r. s. 31-32, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2007 r. sygn. akt II GSK 265/07. http://orzeczenia.nsa.gov.pl i z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1420/06. Niepublikowane, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2007 r. sygn. akt II GSK 238/07. http://orzeczenia.nsa.gov.pl i z dnia 16 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1364/07. Lexpolonica nr 1781474), Władcze działanie to działanie jednostronne, dla adresata wiążące i gwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. Te trzy elementy nie zawsze muszą wystąpić łącznie. Wystarczający jest element jednostronności działania, od którego uzależnione jest korzystanie z uprawnienia [por. B. Adamiak. Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa). Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego. Warszawa 2006 r. nr 2 (5), s. 15]. Przymiot indywidualności aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa oznacza natomiast, że podobnie jak decyzje administracyjne i postanowienia, kierowane są one do określonych podmiotów. Z kolei kryterium związku z uprawnieniami lub obowiązkami wynikającymi z przepisu prawa sprowadza się do tego, że między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji publicznej a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność musi istnieć zależność o ścisłym i bezpośrednim charakterze (por. J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008 r. s. 33).

Zgodnie z art. 47a ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) w brzmieniu obowiązującym od 7.06.2010 r., a więc już w dacie zawiadomienia skarżącej o zmianie numeru porządkowego jej nieruchomości do zadań gminy należy:

1) ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów;

2) umieszczanie i utrzymywanie w należytym stanie tabliczek z nazwami ulic i placów w miastach oraz innych miejscowościach na obszarze gminy.

Przy czym w myśl art. 47a ust.4 pkt 5 lit a cyt. ustawy ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych (...) wybudowanych, w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania. Kompetencja do nadawania numerów porządkowych w dalszym ciągu przysługuje wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), który czyni to z urzędu lub na wniosek zainteresowanych (art. 47a ust. 5 cyt. ustawy). Nadanie zaś numeru porządkowego w myśl art. 47b ust. 1 tej znowelizowanej ustawy łączy się z obowiązkiem właścicieli nieruchomości zabudowanych lub władających daną nieruchomością - umieszczenia na ścianie frontowej budynku, w widocznym miejscu tabliczki z jej aktualnym numerem porządkowym w ciągu 30 dni. Na tle przepisów tyczących tej materii ukształtowało się stanowisko sądów administracyjnych, że czynności właściwych organów gminy, polegające na nadaniu lub zmianie numerów porządkowych nieruchomości mają charakter czynności materialno-technicznych. Postępowanie w tym przedmiocie jest uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości w oparciu m.in. o aktualny stan faktyczny i prawny nieruchomości, wynikający z odrębnych dokumentów (por. m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 6/07. LEX nr 447879, postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2008 r sygn. akt III SA/Wr 491/08 niepublikowane). Czynności nadania lub zmiany numeru porządkowego nieruchomości dokonywane są na podstawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa, mają jednostronny charakter, skierowane są do właścicieli (współwłaścicieli) nieruchomości lub też władających nimi, dla których ustalany jest numer porządkowy, a z ich wydaniem wiążą się obowiązki - chociażby obowiązek umieszczenia tabliczki z numerem porządkowym nieruchomości. Kontrola tego typu czynności przez sądy administracyjne odbywa się zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. Skoro tak, to przy ocenie dopuszczalności wniesionej skargi znajduje zastosowanie art. 52 § 3 Ppsa, zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Przenosząc przytoczone rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, iż jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zawiadomienie z dnia 5 lutego 2016r. o zmianie numeru porządkowego nieruchomości doręczono skarżącej w dniu 16.02.2016 r. W tym więc dniu D. P. dowiedziała się o podjęciu zaskarżonej czynności. Wezwanie na piśmie Burmistrza Z. - do usunięcia naruszenia prawa czynnością materialno-techniczną zmiany numeru porządkowego należącej do niej nieruchomości - wniosła po czternastodniowym terminie, przewidzianym przez ustawę na pisemne wezwanie organu administracji do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże termin ten został jej przez organ przywrócony. Następnie w terminie wywiodła skargę do WSA.

Na wstępie dokonywania oceny zgodności z prawem zakwestionowanej czynności materialno-technicznej zmiany numeru porządkowego nieruchomości zabudowanej należy zauważyć, że ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne w wersji sprzed wskazanej nowelizacji, która weszła w życie w dniu 7.06.2010 r. - w art. 47b ust 2 we wówczas obowiązującym brzmieniu przewidywała, że minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania numerów porządkowych oraz oznaczania nimi nieruchomości, uwzględniając w szczególności, że oznaczenie nieruchomości numerem porządkowym następuje z urzędu lub na wniosek właściciela nieruchomości. Na podstawie tej delegacji ustawowej Minister Infrastruktury w dniu 28 października 2004 r. wydał rozporządzenie w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz. U. Nr 243, poz. 2432). Rozporządzenie to określało sposób ustalania numerów porządkowych oraz oznaczania nimi nieruchomości (§ 1). Przepis § 9 ust. 1 obowiązującego wówczas tego rozporządzenia stanowił zaś, że w przypadku gdy oznaczenie nieruchomości numerem porządkowym następowało z urzędu, o fakcie oznaczenia nieruchomości numerem porządkowym zawiadamiało się pisemnie właściciela (współwłaścicieli) ujawnionego w ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości), a w przypadku braku takiego właściciela - inną osobę lub osoby ujawnione w tej ewidencji. Zgodnie z kolei z § 9 ust. 2 tego rozporządzenia, jeżeli oznaczenie nieruchomości numerem porządkowym następowało na wniosek właściciela lub osoby faktycznie władającej nieruchomością, o fakcie oznaczenia nieruchomości numerem porządkowym zawiadamiało się pisemnie wnioskodawcę. W § 2 - § 8 rozporządzenia określono szczegółowo sposób oznaczania numerów porządkowych oraz oznaczania nimi nieruchomości. W tym § 5 normował zasady nadawania dodatkowych - obok numeru - oznaczeń literowych alfabetu łacińskiego. Z kolei w myśl § 7 rozporządzenia w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości, działki oznaczało się kolejnymi numerami porządkowymi, przy czym numery parzyste nadawano nieruchomościom po jednej stronie ulicy, zaś nieparzyste po drugiej. Rozporządzenie to jednakże zostało pośrednio uchylone z dniem 7.06.2010 r. przez art. 35 ustawy z dnia 4.03.2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. nr 76, poz. 489), w którym to przepisie wskazano, które przepisy wykonawcze ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (poprzez wymienienie dotychczasowych delegacji ustawowych upoważniających do ich wydania) zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów (nie dłużej jednak niż przez okres 24 m-cy od dnia wejścia w życie przepisów ustawy zmieniającej - o infrastrukturze informacji przestrzennej), w tym m. in. do czasu wydania rozporządzenia na podstawie delegacji z art. art. 47b ust. 5 w brzmieniu, obowiązującym od dnia 7.06.2010 r. Mając zatem na uwadze, iż wśród aktów wykonawczych ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne sprzed tej nowelizacji - art. 35 ustawy z dnia 4.03.2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej nie wymieniał rozporządzenia wydanego na podstawie art. 47b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne w brzmieniu sprzed dnia 7.06.2010 r. należy przyjąć, iż a contrario utraciło ono moc z dniem wejścia w życie nowelizacji ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dokonanej w art. 23 ustawy z dnia 4.03.2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej. Podkreślenia przy tym wymaga, iż istotnie znaczna część szczegółowej regulacji ujętej uprzednio w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dniu 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz. U. Nr 243, poz. 2432) pomieszczona została w aktualnie obowiązującej treści art. 47a oraz częściowo art. 47b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, nadanej art. 23 ustawy z dnia 4.03.2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej. Nowa regulacja ustawowa nie normuje jednakże zasad zgodnie z którymi winny być nieruchomościom nadawane kolejne numery porządkowe. Ustawodawca nie zaznaczył, tak jak to było ujęte w dotychczas obowiązującym w tym zakresie rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dniu 28 października 2004 r., czy w dalszym ciągu budynki mogą być oznaczane numerem porządkowym z dodatkowym oznaczeniem kolejnymi małymi literami alfabetu łacińskiego, jeśli przylegają do ulicy. Nie wprowadził szczegółowych rozwiązań w tym zakresie. Brak obowiązującej regulacji normatywnej w tym względzie czyni dowolnym stanowisko Burmistrza o istnieniu podstaw prawnych do dokonania kwestionowanej czynności materialno-technicznej, polegającej na zmianie dotychczasowego numeru porządkowego nieruchomości oznaczonej nr. ew. [...]. Okoliczność ta ma zasadnicze znaczenie na tle rozpatrywanej sprawy w tym większym stopniu, iż kwestionowana czynność nie miała za swój przedmiot nadania numeru nowopowstałej nieruchomości. Wprowadziła bowiem zmianę dotychczasowego numeru porządkowego, co mogłoby nastąpić tylko wówczas, gdy z obowiązujących przepisów prawa jednoznacznie wynikałoby, że dotychczas przyjęta numeracja porządkowa tych nieruchomości była w sposób oczywisty nieprawidłowa. Znamienny jest nadto fakt, iż art. 47b ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w brzmieniu obowiązującym od dnia 7.06.2010 r., zawierający delegację do wydania rozporządzenia wykonawczego stanowi jednocześnie, iż "priorytetem jest zachowanie w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych". W myśl zaś wydanego w dniu 9 stycznia 2012r. rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz.U.2012.125), na które powołuje się organ w zawiadomieniu, nie podając jednak przepisu żadnego § rozporządzenia, który stanowił podstawę dokonania zmian adresowych skarżącej, nie zaistniała żadna z przesłanek § 9 ust.1 wskazanego rozporządzenia uzasadniająca legalność i zasadność zmiany adresowych skarżącej. Szczegółowe reguły dotyczące nadawania numerów porządkowych nieruchomościom lub ich zmiany ustalone zostały przepisami wymienionego wcześniej rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizację i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępniania baz danych ewidencji oraz wzór wniosku o ustalenie numeru porządkowego budynku (§ 1 rozporządzenia).

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, numery porządkowe, o których mowa w art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a) ustawy, ustala się w procesie zakładania ewidencji, a w uzasadnionych przypadkach także w procesach jej aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany, wykorzystując do tego celu: 1) ewidencję numeracji porządkowej nieruchomości; 2) ewidencję gruntów i budynków; 3) bazy danych obiektów topograficznych (BDOT500 i BDOT10k); 4) miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku braku takich planów – decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; 5) ortofotomapę cyfrową.

Stosownie do treści § 5 ust. 2 rozporządzenia, dla każdej ulicy i każdego placu posiadającego nazwę tworzy się odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe, ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości, oraz dotychczasowe zasady tej numeracji.

Natomiast dla każdej wsi lub części wsi stanowiącej miejscowość oraz dla każdego osiedla na obszarach miast, w których ulice i place nie posiadają nazw, tworzy się jeden ciągły zbiór numerów porządkowych, w sposób zapewniający jego przestrzenną regularność oraz unikalność jego elementów (§ 5 ust. 3 rozporządzenia).

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacji danych ewidencji, ich uzupełnienia lub zmiany dokonuje się z różnych przyczyn wymienionych w tym przepisie, w tym między innymi, jeżeli istniejąca numeracja porządkowa budynków zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie (§ 9 ust. 1 pkt 6).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że w przypadku wsi, w której ulice i place nie mają nazw, ustalanie numerów porządkowych powinno odbywać się z zachowaniem zasady, że zbiór tych numerów ma unikalne elementy, jest ciągły i uporządkowany w sposób zapewniający jego przestrzenną regularność.

Postępowanie w przedmiocie zmian dotychczasowych danych adresowych jest uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości m.in. w oparciu o aktualny stan faktyczny i prawny wynikający z odpowiednich dokumentów. Jeżeli numery porządkowe powtarzają się (nie są unikalne) lub jeżeli zbiór numerów porządkowych nie jest ciągły i nie zapewnia przestrzennej regularności numeracji porządkowej, może być podstawą do rozważenia zmiany numeracji porządkowej nieruchomości. Jednakże samo stwierdzenie swoistej wadliwości numeracji porządkowej nie jest wystarczającą przesłanką do wprowadzenia zmiany numeracji porządkowej, ponieważ ta wadliwość powinna mieć skutek w postaci utrudnienia wykorzystywania numeracji.

Okolicznością, która może przemawiać przeciwko wprowadzeniu zmiany numeracji porządkowej nieruchomości, nawet jeżeli numeracja jest wadliwa z powodu braku ciągłości i przestrzennej regularności, jest potrzeba zachowania dotychczasowej, ukształtowanej nieraz w długim okresie historycznym, numeracji porządkowej nieruchomości. Zmiana tak ukształtowanej numeracji nieruchomości nawet jeżeli wprowadzona zostanie ciągłość i przestrzenna regularność numeracji, może bowiem prowadzić także do utrudnienia wykorzystywania nowej numeracji, na przykład ze względu na ukształtowane przyzwyczajenia mieszkańców. Stwierdzenie wadliwości ustalonych numerów porządkowych nie jest wystarczającą przesłanką do wprowadzenia ich zmiany, ponieważ niewłaściwe oznaczenie powinno mieć skutek w postaci utrudnienia ich wykorzystywania w taki sposób, że uzasadniona jest modyfikacja numeracji (np. wprowadzanie w błąd wielu osób, utrudnienia dla dostawców energii, błędy w różnego rodzaju dokumentacji).

Zaznaczenia wymaga, iż Burmistrz w swym zawiadomieniu nie wskazał, na podstawie jakich konkretnych dokumentów dokonał ustalenia, że dotychczasowa nazwa ulicy i nr porządkowy domu jest niewłaściwy. Z akt administracyjnych, a konkretnie kserokopii dokumentów w nich się znajdujących nie wynika sposób dedukcji Burmistrza odnośnie właściwego adresu skarżącej.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.