Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 519/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 734/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 28 maja 2018 r., III SA/Wa 734/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. S. (dalej "strona", "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 29 grudnia 2017 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki.

2. Jak wskazał sąd pierwszej instancji, skarżący zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2018 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało wysłane do skarżącego 6 kwietnia 2018 r. na adres wskazany w skardze. Doręczający przesyłkę, w dniu 11 kwietnia 2018 r., listonosz nie zastał jednak skarżącego pod wskazanym adresem, a przedmiotową przesyłkę – jak wynika z adnotacji na kopercie – umieścił w placówce pocztowej W. [...]. Mimo dwukrotnego awizowania przesyłki tj. 11 i 19 kwietnia 2018 r. skarżący przesyłki nie podjął. Po upływie terminu do podjęcia przesyłki, Urząd Pocztowy W. [...] zwrócił przedmiotową przesyłkę do Sądu. Przesyłka została uznana za doręczoną z upływem 25 kwietnia 2018 r.

Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd pierwszej instancji wskazał, że termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 26 kwietnia 2018 r. i upłynął z dniem 2 maja 2018 r. (środa). Wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony.

3. Na powyższe orzeczenie skarżący złożył zażalenie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu stwierdził, iż w okresie od 1 kwietnia 2018 r. do 6 kwietnia 2018 r. oraz od 9 kwietnia 2018 r. do 26 kwietnia 2018 r. przebywał poza miejscem zamieszkania i poza granicami kraju na delegacjach służbowych. Informację o awizowaniu przesyłki skarżący zaś wyjął ze skrzynki pocztowej 27 kwietnia 2018 r. i niezwłocznie udał się do właściwej placówki pocztowej, gdzie dowiedział się, że przesyłka została poprzedniego dnia odesłana do nadawcy.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy odpis zarządzenia z 27 marca 2018 r. wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego. Przepis art. 73 p.p.s.a. reguluje doręczenie zastępcze poprzez pozostawienie zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru (awiza) w miejscu zamieszkania adresata (umieszczenie w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe). Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma do odbioru. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej (por. postanowienie NSA z 9 grudnia 2010 r., I GSK 939/10, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej w skrócie "CBOSA").

W rozpoznawanej sprawie przesyłka polecona zawierająca odpis zarządzenia z 27 marca 2018 r. została przekazana do doręczenia w dniu 11 kwietnia 2018 r. Ze względu na brak możliwości doręczenia ("nie zastano"), w tym samym dniu przesyłkę awizowano i złożono w placówce pocztowej, a druk zawiadomienia pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Zawiadomienie powtórne zostało sporządzone i doręczone do skrzynki oddawczej w dniu 19 kwietnia 2018 r. (przesyłka pocztowa wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - k. 33 akt sądowych). W związku z tym, że pierwsze awizo zostało dokonane dnia 11 kwietnia 2018 r., bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. upływał dnia 25 kwietnia 2018 r. Tego też dnia, zgodnie z przyjętą fikcją prawną nastąpiło doręczenie pisma adresatowi. W tym miejscu Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że fikcja prawna doręczenia zastępczego opiera się na przyjęciu domniemania, iż przesyłka została doręczona adresatowi, mimo że faktycznie adresat jej nie odebrał. Przesyłkę taką pozostawia się bowiem w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Wbrew zatem twierdzeniom podniesionym w zażaleniu, na uznanie, że skarżącemu doręczono przesyłkę w trybie art. 73 p.p.s.a. nie ma wpływu jego nieobecność w miejscu zamieszkania w kwietniu 2018 r. Strona, wiedząc o toczącym się postępowaniu, a jednocześnie mając świadomość trudności w odbiorze przesyłek pocztowych z uwagi na liczne wyjazdy służbowe, powinna skorzystać z instytucji przewidzianych w p.p.s.a. i przed wyjazdem skutecznie ustanowić pełnomocnika do doręczeń. Brak fikcji prawnej doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. może być bowiem jedynie wykazany, gdy adresat pisma wskaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością i nie mógł w ogóle odebrać przesyłki pocztowej (por. wyrok NSA z 10 maja 2018 r., II OSK 2755/17, publik. CBOSA). Skoro w niniejszej sprawie nie zdołano skutecznie podważyć domniemania, że doręczenie zarządzenia nastąpiło zgodnie z art. 73 p.p.s.a. to termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał, jak słusznie uznał sąd pierwszej instancji, w dniu 2 maja 2018 r. Skarżący wskazanego wpisu nie uiścił.

Zasadnie zatem skargę strony odrzucono na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jako niezasadne w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.