Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 447/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6361 Rejestr  zabytków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Konserwator Zabytków
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący asesor WSA Tomasz Dziuk po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. Sp. k. w S. na czynność Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach w przedmiocie ewidencji zabytków p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 marca 2021 r. "A" Sp. z o.o. sp. k. w S. wniosła skargę na czynność Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach w przedmiocie "umieszczenia nieruchomości mieszczącej się przy ul. [...] pod numerem [...], w wojewódzkiej ewidencji zabytków".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Na gruncie rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że przedmiotem skargi jest "umieszczenie nieruchomości mieszczącej się przy ul. [...] pod numerem [...], w wojewódzkiej ewidencji zabytków". Jak słusznie wskazuje organ w odpowiedzi na skargę dla nieruchomości położonej przy ul. [...] w U. nie sporządzono odrębnej karty ewidencyjnej zabytku nieruchomego, a w konsekwencji Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków karty takiej nie włączył do wojewódzkiej ewidencji zabytków. Powyższe oznacza, że zaskarżenie wpisania odrębnej nieruchomości (pojedynczego numeru) do rejestru zabytków jest niedopuszczalne.

Należy jednak wskazać, iż Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach sporządził w dniu [...] r. kartę ewidencyjną obiektu nieruchomego niewpisanego do rejestru zabytków – zespołu domów wczasowych w dzielnicy wczasowej [...] przy ul. [...] w U. i włączył tę kartę do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków Województwa Śląskiego. Powyższa czynność obejmuje swym zakresem więcej nieruchomości, w tym wskazaną przez skarżącą spółkę nieruchomość mieszczącą się przy ul. [...].

Wypada w tym miejscu wspomnieć, iż wskazana czynność została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 10 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 434/21, uchylił czynność Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach w przedmiocie sporządzenia w dniu [...] r. karty ewidencyjnej obiektu nieruchomego niewpisanego do rejestru zabytków – zespołu domów wczasowych w dzielnicy wczasowej [...] przy ul. [...] w U. i włączenia tej karty do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków Województwa Śląskiego. Powyższe orzeczenie jest nieprawomocne.

W powyższym orzeczeniu Sąd zarzucił m. in., iż "organ naruszył wymóg sprawdzenia zgodności danych zawartych w karcie ze stanem faktycznym, o czym dobitnie świadczy objęcie kartą nieistniejącego obiektu przy ul. [...]. W tym miejscu należy też zaakcentować, że już ta okoliczność, przyznana zresztą przez organ, skutkować musiała uchyleniem zaskarżonych czynności w całości. Ich przedmiotem był bowiem zespół budynków, dla którego najpierw sporządzono kartę, a następnie włączono ją do ewidencji. Takie oznaczenie przedmiotu zaskarżonych czynności powoduje, że są one niepodzielne. W każdej z tych czynności nie można bowiem wyróżnić samodzielnych części, spośród których możliwe byłoby wyeliminowanie jedynie niektórych, przy jednoczesnym pozostawieniu pozostałych".

W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.