Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 667/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: pozostawiono pismo bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 260; art. 252; art. 255; art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 07 stycznia 2008 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. E. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. E. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 12 listopada 2007 r. Sąd wezwał stronę skarżącą pismem z dnia 12 listopada 2007 r. do uzupełnienia złożonego na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy w pkt 4, 7 i 10, tj. o podanie, w jakim zakresie strona wnosi o przyznanie prawa pomocy

oraz uzupełnienie rubryki dotyczącej majątku i dochodu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pismem z dnia 22 listopada 2007 r. strona skarżąca uzupełniła braki dotyczące jedynie pkt 4, poprzez wskazanie, że wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. Strona nie uzupełniła wniosku w zakresie rubryki dotyczącej dochodu i majątku.

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 03 grudnia 2007 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek

o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie przepisu art. 257 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Pismem z dnia 27 grudnia 2007 r. strona skarżąca wniosła sprzeciw

od zarządzenia Referendarza sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc,

a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Należy zauważyć, że strona skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wypełniła prawidłowo rubryk oznaczonych

nr 4, 7 i 10. Rubryka nr 4 zawierająca wskazanie, czy wnioskodawca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego, adwokata, doradcy podatkowego, czy rzecznika patentowego została nieuzupełniona, zgodnie z pouczeniem zawartym na stronie 4 wniosku - "niepotrzebne skreślić". W pkt 7 wniosku dotyczącym majątku, w którym należy podać stan majątkowy wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie, strona wpisała:

"Nie dotyczy, ponieważ druk zawiadomienia pocztowego nie zawiera miejsca na nadawcę. Omyłka oczywista nie wymaga żadnej opłaty. Sprostowanie postanowienia musi więc nastąpić bez dalszej zwłoki. Zarządzenie z dnia 24 października 2007 roku jest bezprawne. Nie dotyczy, albowiem sprostowanie postanowienia z dnia 6 sierpnia 2007 roku w rzeczywistości nie wymaga żadnej opłaty". Natomiast w pkt 10 wniosku dotyczącym dochodów, w którym należy wpisać dochody wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, strona wpisała: "Formularz zawiadomienia pocztowego jest powszechnie znany i dlatego nie wymaga on dowodu. Omyłka jest oczywista, bowiem druk zawiadomienia pocztowego nie zawiera miejsca na Urząd Gminy w B.. Postanowienie SKO trzeba więc sprostować bez wpisu sądowego. Zatem ta rubryka też nas nie dotyczy".

Zgodnie z art. 252 § 1 cytowanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Na podstawie § 2 tego przepisu, wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten na stronie 4 zawiera stosowne pouczenie dotyczące jego wypełnienia. Zgodnie z tym pouczeniem, formularz należy wypełnić czytelnie, dokonując wpisów bez skreśleń i poprawek, gdy w rubrykach występuje tekst oznaczony znakiem (*) – niepotrzebne skreślić, każdą rubrykę niezacienioną należy wypełnić albo skreślić. Niezachowanie warunków formalnych wniosku, które uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu, powoduje wezwanie do uzupełnienia braków w terminie tygodniowym. Jeżeli braki nie zostaną w tym terminie uzupełnione, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

W myśl art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Na podstawie tego przepisu, Sąd prawidłowo pismem z dnia 12 listopada 2007 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia złożonego formularza PPF w pkt 4, 7 i 10. Strona jednak pomimo tego wezwania, pismem z dnia 22 listopada 2007 r. uzupełniła formularz jedynie w pkt 4, poprzez wskazanie, że przedmiotowy wniosek obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. Strona do dnia dzisiejszego nie uzupełniła wniosku

w zakresie rubryk nr 7 i 10 dotyczących dochodu i majątku.

Zgodnie z art. 257 wskazanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd obowiązany jest na mocy art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawić wniosek strony skarżącej bez rozpoznania.

Sąd w obecnym składzie podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 02 września 2005 r., sygn. akt I OZ 842/05,

w którym Sąd stwierdził, że niedopuszczalne jest merytoryczne orzekanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w przypadku, gdy wnioskodawca nie przedstawia na wezwanie sądu (w trybie art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) dodatkowych oświadczeń i dokumentów. W takiej sytuacji zastosowanie ma bowiem przepis art. 257 wskazanej ustawy, który nakazuje pozostawić wniosek bez rozpoznania (LEX nr 164157).

Jednocześnie Sąd zauważa, że na podstawie art. 243 § 1 powyższej ustawy

w toku postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony w każdym czasie, aż do zakończenia postępowania prawomocnym wyrokiem.

Wobec powyższego, na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.