Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 520/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 4, art. 154 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi F w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie przez Rektora Uniwersytetu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 1052/12 I. oddala skargę w zakresie wniosku o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Go 1052/12, II. odrzuca skargę w zakresie uchylenia decyzji Rektora Uniwersytetu z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r., nr [...].


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

F, na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.Z.U. z 2012 r. poz. 20 ze zm.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę, w której domagał się:

1. wymierzenia Rektorowi Uniwersytetu grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 1052/12,

2. na podstawie art. 134 i 135 w związku z art. 153 p.p.s.a. wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] marca 2014 r. i z dnia [...] kwietnia 2014 r., które zwierają rozstrzygnięcie sprzeczne z dyspozycją sądu orzekającego w sprawie.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. E o.s. (obecnie F) zwrócił się do Rektora Uniwersytetu o udostępnienie w trybie art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DZ.U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198 ze zm.) – dalej jako u.o.d.i.p., informacji publicznej m.in. w postaci umów zawartych przez Uniwersytet z P Sp. z o.o., P S.A., oraz PG S.A., dotyczących planowanej budowy kopalni odkrywkowej węgla brunatnego. Wnioskowana informacja zakwalifikowana została przez organ jako informacja publiczna przetworzona, wobec czego skarżący został wezwany do wskazania istotnego interesu publicznego dla jej pozyskania. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ odmówił skarżącej udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, a na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją Rektora Uniwersytetu z dnia [...] pażdziernika 2014 r. decyzja została utrzymana w mocy. Wyrokiem z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 1052/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił zaskarżone decyzje Rektora Uniwersytetu oraz zobowiązał organ do udostępnienia informacji w zakresie wskazanym w skardze.

Skarżący wskazał, że wciąż nie zostały mu udostępnione umowy, których udostępnienie nakazał sąd w wyroku z dnia 27 marca 2013 r., tym samym organ nie wykonał prawomocnego wyroku. W odpowiedzi na wezwanie do wykonania wyroku organ wydał decyzję, którą odmówił udostępnienia informacji publicznej z uwagi na brak zgody strony umowy objętej zastrzeżeniem poufności na jej udostępnienie.

Zdaniem skarżącego umowy, o których udostępnienie zwrócił się skarżący, w świetle obecnych poglądów przedstawionych w nauce prawa oraz w orzecznictwie powinny być zakwalifikowanej jako informacja prosta i w odpowiednim trybie powinny być udostępnione. Taką informację, co do jej charakteru podzielił sąd w wyroku z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 1052/12. W ocenie skarżącego organ wykroczył poza zakres oceny prawnej kwalifikacji udostępnianej dokumentacji, pomimo jasno sformułowanego w uzasadnieniu wyroku obowiązku udostępnienia zawnioskowanej dokumentacji. W tym świetle za bezpodstawne należy uznać zachowanie organu, który w tożsamym stanie faktycznym i prawnym dokonuje odmiennej oceny prawnej niż sąd, który orzekał w sprawie. W tym kontekście aktywność organu należy ocenić jako sprzeczną z normą zawartą w art. 153 p.p.s.a.

Dalej Skarżący stwierdził, że ustalenia organu w kierunku ponownego zakwalifikowania zawnioskowanej dokumentacji jako niepodlegającej udostępnieniu, tym razem z powodu klauzuli poufności należy uznać za sprzeczną z kwalifikacją dokonaną przez sąd. Organ związany oceną prawną sądu powinien udostępnić tekst umów wraz z załącznikami, a w zakresie pozostałej informacji dokonać oceny, czy informacja ma charakter przetworzony i ewentualnie uzasadnić decyzję odmowną.

Wniosek o uchylenie decyzji z dnia [...] marca 2014 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2014 r. jako zwierających rozstrzygnięcie inne, niż wskazane przez sąd orzekający w sprawie Skarżący oparł na przepisie art. 134 i 135 p.p.s.a. W opinii Skarżącego nie ma wątpliwości, że materialnoprawny zakres przedmiotowej sprawy obejmuje swym zasięgiem również decyzje, w których organ odmówił skarżącemu dostępu do informacji wbrew dyspozycji sądu wynikającej ze wskazanego powyżej wyroku, gdyż wpisują się one w tę sama sprawę administracyjną, której meritum sprowadza się do udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., zgodnie z wnioskiem strony oraz wyrokiem Wojewódzkiego Sądu. Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Rektor Uniwersytetu udostępnił informację publiczną w postaci następujących umów zawartych pomiędzy Uniwersytetem, a P Sp. z o.o. (obecnie G sp. z o.o.): umowy ramowej o współpracy z dnia [...] lutego 2009 r., umowy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r,, umowy o współpracy z dnia [...] czerwca 2012 r. wraz z załącznikami. Jednocześnie Rektor Uniwersytetu poinformował wnioskodawczynię o skierowaniu do przedstawicieli P Sp. z o.o. wniosku o wyrażenie zgody na udostępnienie informacji publicznej w zakresie umów objętych zastrzeżeniem poufności wraz z załącznikami, w tym załącznika nr 1 do umowy [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. oraz poinformował, że przedstawiciele Uniwersytetu odbywali spotkania z przedstawicielami P Sp. z o.o., jednakże nie jest w posiadaniu informacji co do ich ilości, dat, jak również jakichkolwiek zmaterializowanych rezultatów tych spotkań. W odpowiedzi na wniosek Uniwersytetu o wyrażenie zgody na udostępnienie dokumentacji, przedstawiciel P Sp. z o.o. podał, że opisane we wniosku dokumenty zawierają informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, a P Sp. z o.o. nie wyraża zgody na ich udostępnienie.

Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. odmówiono stronie udostępnienia informacji publicznej w zakresie umów objętych zastrzeżeniem poufności wraz z załącznikami, w tym również załącznika nr 1 do umowy [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Decyzją z dnia wydaną na skutek wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, Rektor Uniwersytetu utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2014 r.

W ocenie organu, wbrew twierdzeniom skargi, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 1052/13 w części dotyczącej udzielenia informacji prostej wykonany został bezzwłocznie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013r. Rektor Uniwersytetu udostępnił informację w postaci umów zawartych pomiędzy Uniwersytetem, a P Sp. z o.o. (obecnie G sp. z o.o.): umowy ramowej o współpracy z dnia [...] lutego 2009 r., umowy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r,, umowy o współpracy z dnia [...] czerwca 2012 r. wraz z załącznikami.

W części dotyczącej umów, co do których zastrzeżono poufność ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa, pomimo uznania ich, zgodnie z wytycznymi Sądu za informację prostą, udostępnienie ich stało niemożliwe ze względu na zaistnienie przesłanki z art. 5 ust. 2 zd. 2 u.o.d.i.p. Okoliczność ta jednak nie stanowiła przedmiotu postępowania sądowego, stąd też brak jest podstaw do uznania, że odmawiając udostępnienia informacji publicznej w części co do której zastrzeżono tajemnicę przedsiębiorstwa, nie wykonano powyższego wyroku Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie była zasadna.

W myśl art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Wszczęcie postępowania sądowego o zastosowanie środków określonych w komentowanym przepisie ma na celu ukaranie organu oraz jego dyscyplinowanie, a w określonej sytuacji wydanie rozstrzygnięcia (o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku) za organ.

Istnienie bezczynności lub przewlekłości organu po wydaniu wyroku uchylającym zaskarżony akt lub brak tej bezczynności oceniane jest z punktu widzenia dochowania wymogów art. 35 § 3 i 5 k.p.a., które mają charakter przesłanek merytorycznych uzasadniających wymierzenie grzywny lub odstąpienie od jej wymierzenia (przez oddalenie skargi), a nie przesłanek stricte formalnych.

Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180) (Bogusław Dauter, Komentarz do art.154 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex).

W sprawie będącej przedmiotem analizy sądu, akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem w sprawie II SA/Go 1052/13 wpłynęły do organu w dniu 24 czerwca 2013r. (por. k - 122 akt sądowych w sprawie sygn. akt II SA/Go 1052/13).

W dniu 14 sierpnia 2013 r. Rektor Uniwersytetu udzielił wnioskowanej informacji w części dotyczącej umów zawartych pomiędzy Uniwersytetem, a P Sp. z o.o. (obecnie G sp. z o.o.): umowy ramowej o współpracy z dnia [...] lutego 2009 r., umowy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r,, umowy o współpracy z dnia [...] czerwca 2012 r. wraz z załącznikami. Jednocześnie organ poinformował wnioskodawczynię o skierowaniu do przedstawicieli P Sp. z o.o. wniosku o wyrażenie zgody na udostępnienie informacji publicznej w zakresie umów objętych zastrzeżeniem poufności wraz z załącznikami, w tym załącznika nr 1 do umowy [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. oraz poinformował, że przedstawiciele Uniwersytetu odbywali spotkania z przedstawicielami P Sp. z o.o., jednakże nie jest w posiadaniu informacji co do ich ilości, dat, jak również jakichkolwiek zmaterializowanych rezultatów tych spotkań.

Należy w tym miejscu wskazać, że w stanie bezczynności (lub przewlekłości) w załatwieniu wniosku o udzielenie informacji publicznej może pozostawać organ, który jest w posiadaniu danej informacji publicznej. Jeżeli natomiast organ wnioskowaną informacją publiczną nie dysponuje, jedyną formą załatwienia wniosku strony jest pisemne o tym jej powiadomienie. W wyroku z dnia 10 pażdziernika 2012 r. sygn. akt OSK 1499/12 (Lex nr 1233160) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja fizycznie istnieje, nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy i - co najistotniejsze - nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a zainteresowany nie ma innego trybu dostępu do niej.

Mając na uwadze powyższe ustalenia przyjdzie stwierdzić, że w zakresie informacji polegającej na udostępnieniu umów zawartych z P Sp. z o.o. (obecnie G sp. z o.o.): umowy ramowej o współpracy z dnia [...] lutego 2009 r., umowy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r,, umowy o współpracy z dnia [...] czerwca 2012, nadto informacji dotyczącej spotkań przedstawicieli władz Uniwersytetu z przedstawicielami P Sp. z o.o. oraz zmaterializowanych rezultatów tych spotkań, wniosek strony został załatwiony w dniu 14 sierpnia 2014r. Okoliczności tej Skarżący nie kwestionuje.

Rektor Uniwersytetu zwrócił się do P sp. z o.o. o ustosunkowanie się czy strona umowy wyraża zgodę na udostępnienie informacji w postaci umów objętych zastrzeżeniem poufności. P sp. z o.o. nie wyraziła zgody na udzielenie informacji publicznej zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa.

Decyzją z dnia [...] marca 2014r. Rektor Uniwersytetu odmówił udzielenia informacji publicznej w zakresie umów zawartych z P sp. z o.o. objętych zastrzeżeniem poufności wraz z załącznikami, w tym załącznika nr 1 do umowy [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r.

Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z dnia [...] kwietnia Rektor Uniwersytetu utrzymał w mocy poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] marca 2014r.

F wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na wskazaną decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r.. Wyrokiem z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II SA/Go 519/14 WSA zaskarżoną decyzję uchylił.

Z ustalonego stanu faktycznego sprawy wynika, że na datę rozpatrywania skargi wniesionej w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. wniosek Skarżącego z dnia [...] czerwca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej został w całości załatwiony.

Stanowisko Skarżącego, zgodnie z którym ze względu na treść decyzji administracyjnych tj. przyjęcie w nich, że przedmiotowe umowy nie są informacją prostą oraz zachodzą podstawy z art. 5 ust. 2 u.o.d.i.p. do odmowy jej udzielenia, organ nie wykonał wskazanego powyżej wyroku, należy uznać za błędne.

Zdaniem Skarżącego organ administracyjny orzekając o odmowie udzielenia informacji wykroczył poza zakres oceny prawnej i wskazania sądu co do dalszego prowadzenia postępowania w sprawie i dokonał ponownej kwalifikacji wnioskowanej informacji publicznej. Niewykonaniem wyroku, jak podaje Skarżący, jest również takie działanie organu po zwrocie akt administracyjnych, które pozostaje w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku sądu.

Zaprezentowane powyżej stanowisko Skarżącego nie uwzględnia istotnej w sprawie okoliczności, polegającej na tym, że na etapie rozpatrywania przez sąd sprawy sygn. akt II SA/Go 1052 /12 charakter wnioskowanej informacji publicznej pod kątem jej ochrony wynikającej z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie był przedmiotem badania. Sąd w wyroku nie wyraził oceny prawnej oraz wskazań co dalszego toku postępowania z uwzględnieniem okoliczności o których mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Kwestia ochrony danej informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa pojawiła się dopiero po zwrocie akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem w sprawie sygn. akt II SA/Go 1052/12, a zatem zagadnienie to nie mogło być przedmiotem rozważań sądu w tej sprawie. Wobec powyższego za całkowicie chybiony należało uznać zarzut niewykonania wyroku sądu polegające na przyjęciu przez organ odmiennej oceny prawnej przedmiotowej informacji publicznej, a w konsekwencji wydanie decyzji odmawiającej jej udzielenia.

Należy w tym miejscu zauważyć, że podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a., którego miałby dopuścić się organ przy wydaniu wskazanych decyzji może być przedmiotem analizy w postępowaniu sądowym, którego przedmiotem jest badanie legalności decyzji Rektora Uniwersytetu z dnia [...] marca 2014 r. i [...] kwietnia 2014r., jest natomiast bezzasadny w postępowaniu o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku.

W tym stanie sprawy sąd uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny w oparciu o przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. W wyroku z dnia 30 maja 2001 r. sygn. akt II SA 2015/00( LEX nr 57180) NSA stwierdził że nie wykonać orzeczenia Sądu w rozumieniu art. 31 ustawy o NSA znaczy pozostawać w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej. Jeśli zatem właściwy organ prowadzi, po otrzymaniu wyroku sądu administracyjnego, postępowanie i kończy je wydaniem decyzji administracyjnej, Sąd nie może wobec tego organu zastosować grzywny przewidzianej w powołanym wyżej przepisie. Przywołane powyżej orzeczenie zachowało w pełni aktualność na tle przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze w punkcie I sentencji wyroku sąd orzekło oddaleniu skargi w zakresie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Go 1052/12.

Wniosek o uchylenie decyzji Rektora Uniwersytetu z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] i z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] o odmowie udzielenia informacji publicznej podlegał odrzuceniu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w ramach postępowania sądowego zainicjowanego wniesieniem skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., wniosek o uchylenie decyzji administracyjnej, a zatem orzeczenie w oparciu o przepis art. 145 § 1 p.p.s.a. nie jest dopuszczalny. Sprawa wymierzenia organowi grzywny w razie niewykonania wyroku oraz sprawa uchylenia aktu administracyjnego nie mieszczą się w granicach tej samej sprawy administracyjnej.

W wyroku z dnia 11 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 2068/12 (LEX nr 1447208 NSA wskazał, że z treści przepisu art. 134 p.p.s.a. trafnie wywodzi się, że brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, sąd może więc uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w tym piśmie procesowym. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Pogląd wyżej zaprezentowany w pełni oddaje normatywną treść art. 134 p.p.s.a.

Wniosek o uchylenie decyzji Rektora Uniwersytetu zawarty w punkcie II skargi z dnia [...] czerwca 2014 r. podlegał wyłączeniu do odrębnego postępowania. Ustalono, że Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę z dnia 12 czerwca 2014r., zarejestrowaną pod sygnaturą akt II SA/Go 519/14, w której domagał się uchylenia decyzji Rektora Uniwersytetu z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2014.r nr [...] o odmowie udzielenia Skarżącemu informacji publicznej. W sprawie tej w dniu 3 września 2014r. zapadł wyrok, mocą którego decyzja z dnia [...] kwietnia 2014 r. została uchylona. Ze względu na powyższe, sąd uznał ze brak jest podstaw do wyłączenia wniosku o uchylenie powyższych decyzji Rektora Uniwersytetu do odrębnego postępowania sądowego.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Ponieważ przedmiotem sprawy prowadzonej pod sygn. akr II SA/Go 519/14 była odmowa udzielenia informacji publicznej orzeczona decyzją Rektora Uniwersytetu z dnia [...] kwietnia 2014 r., co wskazuje na tożsamość przedmiotową ze sprawą o sygn. II SA/Go 520/14 ( w zakresie wniosku zawartego w punkcie II skargi), nadto w sprawie sygn. akt II SA/Go 520/14 oraz II SA/Go 519/14 występuje tożsamość stron postępowania, dlatego sąd stwierdził, że skarga w omawianym zakresie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.