Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 786/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Morągu Nr XXXII/514/09 z dnia 26 maja 2009 r. w przedmiocie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2009 r. Rada Miejska w Morągu podjęła uchwałę Nr XXXII/514/09 w sprawie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Morąg w obrębach geodezyjnych Słonecznik, Wenecja, Bożęcin.

Wojewoda Warmińsko-Mazurski, w oparciu o art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm.), zaskarżył powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Wojewody wskazał, iż teren objęty opracowaniem planu został określony

w załączniku do uchwały, który został sporządzony w skali, która nie daje możliwości jednoznacznego określenia granic obszaru planu. Skoro uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego wszczyna procedurę planistyczną, wyznaczając jednocześnie obszar, który zostanie objęty planem, to załącznik graficzny musi jednoznacznie określać granice tego obszaru.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Morągu wniosła o umorzenie postępowania. Strona wyjaśniła, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w dniu 27 sierpnia 2009 r. została podjęta uchwała Nr XXXIV/542/09 w sprawie przystąpienia do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Morąg w obrębach geodezyjnych Słonecznik, Wenecja, Bożęcin, która w § 5 uchyliła zaskarżoną uchwałę.

Pełnomocnik Wojewody Warmińsko - Mazurskiego, pismem z dnia 9 września 2009r. cofnął wniesioną skargę podnosząc, iż postępowanie w sprawie jest rzeczywiście bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd

wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Przy czym ustawodawca w art. 161 § 1 pkt 1 ustawy wskazał na konkretny przykład bezprzedmiotowości w razie cofnięcie skargi.

W niniejszej sprawie cofnięcie skargi było skutkiem uprzedniego skorzystania przez stronę przeciwną z uprawnienia określonego w art. 54 § 3 cytowanej ustawy. Przepis ten daje organowi, którego działanie zaskarżono możliwość uwzględnienia skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skorzystanie z tej regulacji prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania sądowo-administracyjnego, ponieważ zaskarżony akt traci byt prawny. Dlatego też należało uznać, iż Rada Miejska w Morągu podejmując, w trybie autokontroli, uchwałę Nr XXXIV/542/2009 z dnia 28 sierpnia 2009r., skutecznie wyeliminowała z obrotu prawnego zaskarżoną uchwałę. Przestał więc istnieć przedmiot zaskarżenia. Skarżący miał więc podstawy do skutecznego cofnięcia skargi

W tej sytuacji zostały spełnione przesłanki określone w cytowanych przepisach i dlatego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.