Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1178/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.36 ust 2 i art 24 ust.6
journal: Dz.U. 2010 nr 26 poz 133
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2011r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej P. S.A. z siedzibą w G. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Wojewoda [...] , działając na podstawie art. 23, art. 24 i art. 25 oraz art. 26 – 33 i art. 34 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 21 września 2007 r. ze zm. zwaną dalej ustawą o EURO 2012) oraz art. 104 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku Gminy Miasta G. reprezentowanej przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w G. u z dnia 22 lutego 2010 r.:

1. ustalił lokalizację przedsięwzięcia EURO 2012 pn. "Przebudowa Ulicy [...] na odcinku od projektowanej ulicy [...] do skrzyżowania z ulicą [...], na działkach i częściach działek:

– obręb [...] w G. u dz. nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...];

– obręb [...] w G. u dz. nr: [...];

– obręb [...] w G. u dz. nr: [...], [...] oraz ustalił linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczając na kopii mapy w granicach obszaru oznaczonego kolorem zielonym i literowo A, Ą, B, D, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, R, S, T, U, W, Z, Ź, Ż, X, Y, Q, V stanowiącej załącznik Nr 1, będący integralną częścią niniejszej decyzji;

2. zatwierdził geodezyjny podział działek niezbędnych do zrealizowania przedmiotowej inwestycji gdzie w obrębie geodezyjnym [...] w G. u: działka nr [...] została podzielona na dz. nr [...], [...]; działka nr [...] została podzielona na dz. [...], [...], działka nr [...] została podzielona na dz. nr [...], [...]; działka nr [...] została podzielona na dz. nr [...], [...]; działka nr [...] została podzielona na dz. nr [...], [...]; działka nr [...] została podzielona na dz. nr [...], [...]; działka nr [...] została podzielona na dz. nr [...], [...]; oraz ustalił, że działki powstałe w wyniku podziału przeznaczone do przejęcia przez jednostkę samorządową pod inwestycję to: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] w G.;

3. ustalił, iż planowane przedsięwzięcie jest obiektem infrastruktury technicznej drogowej, planowana inwestycja polega na budowie i przebudowie ulicy [...] na odcinku od projektowanej ulicy [...] do skrzyżowania z ulicą [...] tak aby posiadała wyznaczone przez organ parametry;

4. ustalił warunki techniczne realizacji inwestycji;

5. ustalił warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków:

a) wskazując na warunki ochrony środowiska i zdrowia ludzi nakazał:

– w trakcie przygotowywania i realizacji inwestycji zapewnić oszczędne korzystanie z terenu;

– zamierzenie przeprowadzić i wykonać w sposób zapewniający ograniczenie jego oddziaływania na środowisko, w tym ochronę walorów krajobrazowych;

– zobowiązał inwestora, aby w trakcie prowadzonych prac budowlanych uwzględnił ochronę środowiska, a w szczególności zapewnił maksymalną ochronę szaty roślinnej i ukształtowania terenu;

b) wskazując na warunki ochrony zabytków, dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej nakazał, aby planowana inwestycja nie zagrażała zabytkom oraz nie powodowała negatywnych skutków dla dziedzictwa kulturowego; w przypadku natrafienia w trakcie realizacji prac ziemnych na przedmiot posiadający cechy zabytku, osoby prowadzące przedmiotowe prace winny niezwłocznie zawiadomić o tym właściwego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz zobowiązał do zabezpieczenia odkrytego przedmiotu i miejsca jego odkrycia – do czasu wydania odpowiednich zarządzeń przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków;

6. ustalił wymagania dotyczące ochrony osób trzecich wskazując, iż inwestycję należy projektować i realizować w sposób zapewniający spełnienie wymagań, dotyczących poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich, występujących w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, w szczególności zapewnić ochronę:

a) przed pozbawieniem użytkowników możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności, a w trakcie robót budowlanych chronić istniejące uzbrojenie terenu lub uzyskać zgodę właścicieli na jego przebudowę, przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie;

b) roboty budowlane prowadzić w sposób nie powodujący uciążliwości wywoływanych przez wyżej wymienione czynniki, przed pozbawieniem dostępu do drogi publicznej, robót ziemnych nie wolno wykonywać w taki sposób, aby zagroziły nieruchomościom sąsiednim utratą oparcia;

c) obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować i budować zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie odpowiednich warunków zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania P. S.A. z siedzibą w G., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA Euro 2012 uchylił pkt 1 zaskarżonej decyzji w całości i w to miejsce ustalił lokalizację przedsięwzięcia EURO 2012 pn. "przebudowa ulicy [...] na odcinku od projektowanej ulicy [...] do skrzyżowania z ulicą [...], na działkach i częściach działek: obręb [...] w G. u dz. nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]; obręb [...] w G. u dz. nr: [...]; obręb [...] w G. u dz. nr: [...], [...] oraz ustalił linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczony na mapie w granicach obszaru oznaczonego kolorem zielonym i literowo A, Ą, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, R, S, T, U, W, Z, Ż, Ź, X, Y, Q, V, stanowiącej załącznik nr 1a, będący integralną częścią niniejszej decyzji; a także uchylił pkt 2 zaskarżonej decyzji w całości i w to miejsce zatwierdził projekt podziału działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] przedstawiony na mapie stanowiącej załącznik nr 2a, będący integralną częścią niniejszej decyzji, w ten sposób, że: działka nr [...] dzieli się na działki nr [...] i [...]; działka nr [...] dzieli się na działki nr [...] i [...]; działka nr [...] dzieli się na działki nr [...] i [...]; działka nr [...] dzieli się na działki nr [...] i [...]; działka nr [...] dzieli się na działki nr [...] i [...]; działka nr [...] dzieli się na działki nr [...] i [...]; działka nr [...] dzieli się na działki nr [...] i [...]. Działki nr [...], [...], [...], [...] obręb [...] w G. u, powstałe w wyniku podziału stają się mocy prawa własnością Gminy Miasta G. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wydanej decyzji Minister podniósł m. in., iż postępowanie pierwszoinstancyjne zostało przeprowadzone w sposób właściwy pod względem formalnym, tj. Wojewoda [...] prawidłowo poinformował strony o wszczętym postępowaniu, podał jego podstawę prawną, pouczył o prawie do składania wniosków, uwag i zastrzeżeń. Uznał jednak, iż kontrolowana decyzja, pomimo że właściwa pod względem formalnym, wymaga dokonania korekty merytoryczno – reformacyjnej.

Odnosząc się do wydania decyzji na podstawie nieobowiązujących przepisów (art. 26 – 33 ustawy o EURO 2012) Minister zgodził się z odwołującą się Spółką, że przepisy te, jako nieobowiązujące w dacie złożenia wniosku, nie powinny się znaleźć w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji. Tym nie mniej uznał, że wskazany błąd nie stanowi uchybienia mającego wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Analizując przedmiotową sprawę Minister stwierdził, że mapy stanowiące załącznik do zaskarżonej decyzji, tj. mapa przedstawiająca granice terenu objętego wnioskiem (załącznik nr 1) oraz mapa przedstawiająca projekt podziału nieruchomości (załącznik nr 2) zawierają wady natury formalnej. Mapa stanowiąca załącznik nr 1 nie posiada zaznaczenia wszystkich działek ewidencyjnych objętych przedmiotową inwestycją oraz pieczątki osoby uprawnionej do jej sporządzenia. Natomiast mapa stanowiąca załącznik nr 2 zawiera błędną klauzulę, iż została sporządzona w trybie "znowelizowanej ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych z dnia 10 kwietnia 2003 r.", zamiast prawidłowej klauzuli, iż została sporządzona w trybie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Po wezwaniu do przedstawienia właściwych map, inwestor przesłał mapy, które zatwierdziła powyższa decyzja. Organ odwoławczy wskazał, iż przedmiotowe mapy nie zmieniają stanu faktycznego sprawy, w szczególności nie zmieniają przebiegu inwestycji. Stąd też dopuszczalna jest ich modyfikacja na etapie postępowania odwoławczego.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, Minister stwierdził, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Wskazał, iż zarzut dotyczący nie zawarcia uzasadnienia w zawiadomieniu Wojewody [...]z dnia [...] marca 2010r. o wydaniu przedmiotowej decyzji jest niezasadny, ponieważ przepisy prawa nie przewidują obowiązku uzasadnienia zawiadomienia o wydaniu decyzji.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego pogorszenia korzystania z nieruchomości będącej własnością odwołującej się Spółki, Minister stwierdził, iż zgodnie z art. 24b ustawy o EURO 2012, jeżeli Spółka do której należą części nieruchomości, które w jej ocenie, nie będą nadawały się do prawidłowego korzystania na dotychczasowe cele, może złożyć wniosek do inwestora o ich wykup.

Odnosząc się do zarzutu, że zaskarżona decyzja nie zawiera oznaczenia nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego, Minister podniósł, że organ I instancji wadliwie wskazał w decyzji nieruchomości powstałe w wyniku podziału, które przeznaczone są do przejęcia przez jednostkę samorządową. Nieruchomości te powinny być bowiem określone jako stające się z mocy prawa własnością Gminy Miasta G. , co organ odwoławczy skorygował.

Minister nie uznał również zarzutu dotyczącego braku, w kwestionowanym rozstrzygnięciu, dokładnego określenia wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Wskazał, iż pkt 6 zaskarżonej decyzji prawidłowo określa wymagania dotyczące ochrony osób trzecich.

Pismem z dnia 16 września 2010 r. P. S.A. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: art. 138 § 1 pkt 2, art. 139, art. 113 oraz art. 156 § 1 pkt 2 i 5 k.p.a., art. 24 ust. 1 ustawy o EURO 2012 oraz art. 2 i art. 21 ust. 2 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła m. in. że w postępowaniu przed organem odwoławczym wskazywała na istotne wady decyzji Wojewody [...]z dnia [...] marca 2010 r.

W odpowiedzi na skargę Minister infrastruktury wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wskazał ponadto, odnosząc się do zarzutu braku określenia w decyzji terminu wydania nieruchomości, iż zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o EURO 2012 termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń, nie może być krótszy niż 30 dni, od dnia w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 stała się ostateczna. A zatem najwcześniejszym terminem, w którym możliwe jest wydanie nieruchomości lub opróżnienie lokali i innych pomieszczeń, jest 30 dzień od dnia, w którym decyzja o lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 stała się ostateczna. Za chybiony Minister uznał również zarzut dotyczący obiektywnego pogorszenia sytuacji prawnej skarżącej. Wskazał, iż zarówno decyzja Wojewody [...], jak i zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury w swoich sentencjach zawierają oznaczenia tych samych nieruchomości. Zatem zakres rozstrzygnięcia pozostał niezmieniony.

Rozpoznając powyższą skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt IVSA/Wa 1940/10 stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, a także zasądził na rzecz skarżącej P. S.A. w G. u zwrot kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji stwierdził, że rozstrzygnięcie to wydane zostało z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego. Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 zawiera unormowanie szczególne odnoszące się do sposobu rozstrzygania skarg przez Sąd, a mianowicie w art. 36 ust. 2 zawarta jest regulacja, iż w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia Euro 2012, Sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 k.p.a. Ustęp 3 ww. przepisu warunek ten nakazuje stosować odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012.

Przechodząc do rozważań nad zaskarżoną decyzją Sąd podzielił stanowisko skarżącej Spółki, iż nie został spełniony warunek 7 art. 24 ustawy o EURO 2012 dotyczący obowiązku organu określenia terminu wydania zajętej nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń. Analiza omawianego przepisu prowadzi bowiem do wniosku, iż prawidłowo skonstruowana decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012, aby mogła zostać uznana za pełną, musi zawierać wszystkie elementy wskazane w ust. 1 (podpunktach 1 – 7). Występujący w nim bowiem zwrot "w szczególności" należy rozumieć w ten sposób, że oprócz wskazanych w ust. 1 warunków (obowiązkowych) decyzja może zawierać jeszcze inne, dodatkowe uwarunkowania (które jednak nie muszą w niej być zawarte). Brak określenia zatem w zaskarżonej decyzji terminu wydania nieruchomości stanowi podstawę do stwierdzenia, iż zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, nie można podzielić poglądu Ministra Infrastruktury, iż termin ten wskazany jest w art. 24 ust. 6 ustawy o EURO 2012. Przepis ten wskazuje jedynie, że termin ten nie może być krótszy niż 30 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 stała się ostateczna. Przy przyjęciu interpretacji organu należałoby uznać, iż wskazany w art. 24 ust. 1 pkt 7 element decyzji nie byłby potrzebny.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżona decyzja narusza także postanowienia art. 24a ustawy o EURO 2012. Stosownie do treści powołanego przepisu decyzją o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 zatwierdza się podział nieruchomości. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012, co zresztą potwierdza pkt 1 i 2 decyzji wydanej przez Ministra Infrastruktury. Z osnowy zaskarżonej decyzji wynika bowiem, iż zarówno załącznik 1a (pkt 1 decyzji), jak i załącznik 2a (pkt 2 decyzji) stanowi integralną część zaskarżonej decyzji. Natomiast jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy ww. załączniki nie stanowią integralnej części zaskarżonej decyzji. Co prawda w dalszej części akt administracyjnych znajdują się mapy stanowiące projekt podziału nieruchomości wchodzących w skład przedmiotowej inwestycji, jednak nie stanowią one integralnej części wydanej decyzji. Nie oznaczają bowiem decyzji, której integralną część stanowią, ani też nie zawierają podpisów właściwego organu. Zawierają jedynie pieczątkę osoby uprawnionej do ich sporządzenia.

Sąd zaznaczył jednocześnie, iż decyzja Wojewody [...]z dnia [...] marca 2010 r. (decyzja organu pierwszej instancji) oparta wprawdzie została na nieobowiązujących w dniu jej wydania przepisach (art. 26 – 33 ustawy o EURO 2012). Jednak Minister Infrastruktury wydając decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. którą uchylił pkt 1 i 2 decyzji Wojewody [...]i orzekł na nowo w tym zakresie, naprawił powyższe uchybienie.

Za niezasadny natomiast uznany został zarzut strony skarżącej, iż w trakcie postępowania odwoławczego doszło do naruszenia zasady reformationis in peius.

Sąd nie zgodził się również z zarzutem, iż orzeczenie o przejściu prawa użytkowania wieczystego gruntu należącego do Spółki przeszło na Gminę Miasto G. bez odszkodowania. Powołując treść przepisu art. 24e pkt 1 i 2 ustawy o EURO 2012 wskazał, iż procedura ustalenia odszkodowania wszczynana jest po upływie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia stała się ostateczna. A zatem zakres postępowania w rozpatrywanej sprawie nie obejmuje swoim zakresem procedury dotyczącej odszkodowania.

Skargi kasacyjne od powyższego wyroku złożyli Minister Infrastruktury oraz P. Spółka Akcyjna z siedzibą w G.

Minister Infrastruktury, zaskarżając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości, zarzucił temuż wyrokowi naruszenie przepisów postępowania:

1. art. 141 § 4 p.p.s.a. przez niezawarcie w uzasadnieniu wyroku kompletnego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, gdyż przepis na którym Sąd oparł rozstrzygnięcie zawierał odesłanie do przesłanek zawartych w dalszych przepisach, a te przesłanki zostały przez Sąd pominięte w uzasadnieniu;

2. art. 36 ust. 2 i 3 ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 przez jego zastosowanie mimo braku podstaw do zastosowania tego przepisu ;

3. art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 36 ust. 2 i 3 p.p.s.a. przez niewskazanie w rozstrzygnięciu przepisu Kodeksu postępowania administracyjnego, który zdaniem Sądu został naruszony przy wydaniu decyzji podczas gdy przepisy te pozwalają stwierdzić wydanie decyzji z naruszeniem prawa jedynie w powiązaniu z ustaleniem naruszenia art. 145 lub 156 K.p.a.

Wskazując na powyższe skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wnosząca skargę kasacyjną P. S.A. z siedzibą w G., zaskarżając powyższy wyrok w całości zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 36 ust. 2 i 3 ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012;

2. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 145 § 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy, polegające na uznaniu, że zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r. nie może zostać – w wyniku uwzględnienia skargi uchylona, ani też nie może zostać stwierdzona jej nieważność.

Przytaczając powyższe podstawy kasacyjne skarżąca kasacyjnie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W wyniku rozpoznania skarg kasacyjnych Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 579/11, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

W ocenie Sądu drugiej instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, dostrzegając błędy organów administracji publicznej, wadliwie stwierdził, że decyzja organu II instancji została wydana z naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, iż dla rozstrzygnięcia sprawy zasadnicze znaczenie ma to, że przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego było ustalenie lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012. Ustawa z dnia 7 września 2007 roku o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012, która stanowiła podstawę wydania decyzji w rozpoznawanej sprawie, zawiera unormowania szczególne odnoszące się do sposobu rozstrzygania skarg przez Sąd. Zgodnie bowiem z treścią art. 36 ust. 2. ww. ustawy, w przypadku uwzględnienie skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia Euro 2012, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 K.p.a. Jednocześnie ust. 3 wskazanego przepisu stanowi, że przepis ten stosuje się odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012.

W ocenie Sądu drugiej instancji przepis art. 36 ust. 2 ww. ustawy odnosi się do decyzji organu pierwszej instancji o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia EURO 2012, a nie decyzji organu drugiej instancji (organu odwoławczego). Tak rozumiany przepis art. 36 ust. 2 ustawy nie reguluje w sposób szczególny rozpoznawania skargi na decyzję organu odwoławczego przez sąd administracyjny i nie wyłącza stosowania przez ten sąd środków określonych w art. 145 p.p.s.a. w stosunku do tej decyzji.

Konsekwencją przyjęcia takiej interpretacji przepisu art. 36 ust. 2 ustawy o EURO 2012, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest konieczność uchylenia decyzji organu II instancji na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli decyzja ta narusza prawo w stopniu uzasadniającej jej wyeliminowanie z obrotu prawnego w rozumieniu przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lub 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 36 ust. 2 ustawy o EURO 2012 nie pozwala natomiast na uchylenie decyzji organu pierwszej instancji.

Odnosząc się do zarzutów skarg kasacyjnych wskazano, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku powołując się na treść art. 36 ust. 2 ustawy o EURO 2012 nie powiązał tego zarzutu z naruszeniem art. 145 bądź art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny jednocześnie uznał, że rację ma Sąd pierwszej instancji, iż brak określenia w zaskarżonej decyzji terminu wydania nieruchomości narusza przepis art. 24 ustawy o EURO 2012. Przepis ten zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego określa jedynie, że termin ten nie może być krótszy niż 30 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 stała się ostateczna. Tym samym z powołanej normy w zestawieniu jej z datą w której decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 stała się ostateczna można jedynie określić, najwcześniej z jaką datą może nastąpić wydanie nieruchomości. Termin ten jednak musi być konkretnie wskazany w treści decyzji, co wynika wprost z zapisu art. 24 ww. ustawy.

Zbyt restrykcyjnie natomiast w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji potraktował kwestie podpisów na załącznikach do decyzji lokalizacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak podpisów osoby upoważnionej do wydania decyzji na załącznikach stanowiących integralną część zaskarżonej decyzji nie deprecjonuje samych załączników i nie powoduje samoistnie, że załączniki te przestają być integralną częścią decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W związku z tym ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany był wykładnią zarówno art. 36 ust. 2 jak i art. 24 ust. 6 ustawy o EURO 2012, dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 579/10.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne.

Należy mieć na uwadze, iż przepis art. 36 ust. 2 ustawy o EURO 2012, która stanowiła podstawę wydania decyzji w rozpoznawanej sprawie, stwierdzający, iż w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia Euro 2012, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 lub 156 K.p.a., odnosi się tylko do decyzji organu pierwszej instancji, a nie do decyzji organu odwoławczego. Jeżeli tak, to zgodnie z oceną prawną zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2011 r. należy uznać, iż powołany przepis nie wyłącza zastosowania w niniejszej sprawie przez orzekający Sąd, w przypadku uwzględnienia skargi, środków określonych w art. 145 p.p.s.a. w stosunku do decyzji organu odwoławczego.

Badając legalność zaskarżonej decyzji należy uznać, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, co dawało podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Należy mieć na uwadze, iż stosownie do art. 24 ust. 1 pkt 7 ustawy o EURO 2012, decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 winna zawierać między innymi określenie terminu wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń. Stosownie do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2011 r., termin o którym mowa w cytowanym przepisie musi być konkretnie wskazany w treści decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika to wprost z zapisu art. 24 ustawy o Euro 2012. Nie mogły zatem odnieść zamierzonego skutku powołane przez Ministra Infrastruktury argumenty, że termin ten wynika wprost z art. 24 ust. 6 ustawy o EURO 2012. Jak stwierdził bowiem Naczelny Sąd Administracyjny powołany przepis określa jedynie najwcześniejszą datę z jaką może nastąpić wydanie nieruchomości, co nie wypełnia w całości dyspozycji normy zawartej w art. 24 ust.1 pkt 7 cyt. ustawy.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż brak określenia w decyzji o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia Euro 2012 terminu wydania nieruchomości narusza przepis art. 24 ustawy o EURO 2012.

Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. nie wskazuje terminu, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, co stanowi wystarczającą podstawę do jej uchylenia.

Zgodzić się należy z zarzutem skargi, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. została wydana w oparciu o nieobowiązujące w dniu jej wydania przepisy art. 26 – 33 ustawy o EURO 2012. Jednakże zauważyć należy, że organ odwoławczy władny jest skorygować błędnie wskazaną podstawę prawną rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, co też uczynił Minister Infrastruktury w decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r., uchylając pkt 1 i 2 decyzji Wojewody [...]i orzekając na nowo w tym zakresie.

Sąd nie podzielił zarzutu skargi, iż w trakcie postępowania odwoławczego doszło do naruszenia zasady reformationis in Pius. Wskazać bowiem należy, iż zarówno decyzja Wojewody [...] w uchylonej części jak i zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury zawierają w swoich sentencjach oznaczenie tych samych działek. Nie można zatem uznać, iż wydanie przez organ nadzorczy decyzji na podstawie obowiązujących przepisów (ale zawierającej to samo orzeczenie) mogło spowodować pogorszenie sytuacji skarżącej Spółki.

Nie można zgodzić się również z zarzutem sklargi, iż orzeczenie o przejściu prawa użytkowania wieczystego gruntu należącego do Spółki przeszło na Gminę Miasto G. bez odszkodowania. Stosownie do art. 24e pkt 1 i 2 ustawy o EURO 2012 za nieruchomości oraz ograniczone prawa rzeczowe, o których mowa

w art. 24a ust. 3 oraz art. 24d ust. 3, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między spółką celową lub innym właściwym podmiotem,

a dotychczasowym właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, a także osobą, której przysługują ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości. Pkt 2 tego przepisu wskazuje natomiast, że jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 stała się ostateczna, nie dojdzie do uzgodnienia, wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania. Postępowanie o ustalenie wysokości odszkodowania wszczyna się niezwłocznie po upływie terminu na dokonanie uzgodnienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym. Powyższe przepisy wskazują jednoznacznie, iż procedura ustalenia odszkodowania wszczynana jest po upływie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia stała się ostateczna. A zatem postępowanie administracyjne o ustalenie lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 nie obejmuje swoim zakresem procedury dotyczącej odszkodowania.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 cyt. ustawy.

Ponownie rozpoznając sprawę Minister Infrastruktury winien wziąć pod uwagę ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2011 r.