Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1605/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Asesor WSA Katarzyna Borońska, Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 marca 2007r. sprawy ze skargi Z. W.-B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatniczki zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok, określonego w przybliżonej kwocie wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-S. M. z dnia [...] nr [...], którą na podstawie art. 207 oraz art. 33 § 2 pkt 2, § 3 i § 4 pkt 2 Ordynacji podatkowej zabezpieczono na majątku Z. W.-B. przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok to zobowiązanie określone w przybliżonej kwocie [...] wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie około [...]. Po uzyskaniu w dniu 30 czerwca 2004 r. wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadziła ona działalność w zakresie skupu złomu pod firmą A z siedzibą we W. W zeznaniu podatkowym złożonym w dniu 2 maja 2005 r. na druku PIT-36 wykazała przychód z wynagrodzenia ze stosunku pracy w wysokości [...], przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...], koszty tej działalności w wysokości [...] i po rozliczeniu innych kosztów i składek na ubezpieczenie zdrowotne wyliczyła należny podatek w wysokości [...], pokryty zaliczkami oraz nadpłatę w wysokości [...]. W czasie kontroli przeprowadzonej na podstawie upoważnienia z dnia 10 kwietnia 2006 r., doręczonego podatniczce w dniu 12 kwietnia 2006 r. stwierdzono, że skup złomu prowadziła ona w W. na terenie wydzierżawionym w dniu 15 września 2004 r., przy czym nie posiadała wystarczających dowodów dotyczących zakupu od ludności [...] złomu we wrześniu 2004 r., [...] złomu w październiku i [...] złomu w listopadzie 2004 r. Za [...] wykazała też zakup paliwa, które według oceny kontrolujących niemożliwe było do wykorzystania na cele działalności gospodarczej A, biorąc pod uwagę posiadane pojazdy i urządzenia. W związku z tym prowadzone księgi podatkowe uznano za nierzetelne. Wstępne ustalenia co do zaniżenia podatku na 2004 r. w kwotach podanych wyżej, odpowiadających znacznej części posiadanego majątku przy dużych obciążeniach finansowych, nieregulowanie w terminie bieżących zobowiązań podatkowych, a nadto pozbywanie się środków trwałych spowodowało wydanie decyzji o zabezpieczeniu, gdyż zdaniem organów podatkowych obu instancji istniało duże prawdopodobieństwo, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Z. W.-B. wniosła o uchylenie decyzji, podtrzymując zarzuty z odwołania. Podniosła, że decyzja wydana została z naruszeniem art. 120, 121, 122, 124, 127, 180, 187 § 1 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej na skutek prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, niezebrania wszystkich istotnych dowodów, niewyczerpującego uzasadnienia, a także z naruszeniem art. 208 § 1 tej ustawy, nakazującego umorzenie postępowania, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie bowiem z art. 284 b § 3 dokumenty dotyczące czynności kontrolnych dokonanych po upływie terminu wskazanego w upoważnieniu nie stanowią dowodu w postępowaniu podatkowym. Kontrola miała być zakończona do 31 maja 2006 r., a protokół kontroli sporządzono dopiero w dniu 9 czerwca 2006 r., zatem z braku dowodów postępowanie powinno być umorzone.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że postępowanie w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 33 Ordynacji podatkowej jest postępowaniem odrębnym w stosunku do postępowania kontrolnego i postępowania wymiarowego, mającego na celu określenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego. Kwestie związane z wymiarem podatku nie mogą być przedmiotem szczegółowej analizy w postępowaniu dotyczącym zabezpieczenia zobowiązania podatkowego, w którym określa się je tylko wstępnie i w przybliżonej wysokości.

Zasadność dokonanego zabezpieczenia wynikała z faktu, że po wszczęciu kontroli podatkowej Z. W.-B. zaczęła się stopniowo pozbywać majątku trwałego i nie płaciła bieżących zobowiązań podatkowych w terminie, a wyliczona w przybliżeniu kwota zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok była duża. Miała ona nadto inne zaległości podatkowe, a także zobowiązanie z tytułu kredytu bankowego w kwocie [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymaganych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, przy czym w tym przypadku po myśli § 3 zabezpieczeniu podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. Według art. 33 § 4 pkt 2 organ podatkowy w takim przypadku na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 2.

Z materiałów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego, przesłanych sądowi wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że skarżąca Z. W.-B. na koniec roku podatkowego 2005 posiadała środki trwałe, wykorzystywane w działalności gospodarczej, o wartości [...]. Gdy w dniu 12 kwietnia 2006 r. doręczono jej postanowienie o wszczęciu kontroli podatkowej dotyczącej rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok, już w dniu 30 kwietnia 2006 r. przeznaczyła na złom środki trwałe w postaci chwytaków do złomu, w dniu 31 maja 2006 r. uczyniła to samo z kontenerem stalowym, zaś w dniu 1 czerwca 2006 r. sprzedała samochód ciężarowy marki "Volvo" z przyczepą za [...] oraz wózek widłowy za [...]. Pozbycie się znacznej części posiadanych środków trwałych, nawet jeśli, jak twierdzi skarżąca, było wcześniej zaplanowane i spowodowane innymi przyczynami, musiało spowodować uzasadnioną obawę, że zobowiązanie podatkowe, którego wstępnie i w przybliżeniu określona kwota przekroczyła [...], może nie zostać wykonane. Obawa ta była tym bardziej uzasadniona, że skarżąca miała duże obciążenia finansowe, między innymi z tytułu kredytu bankowego, zaś część bieżących zobowiązań podatkowych regulowała z opóźnieniem. Zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej w sytuacji, gdy podatnik dokonuje czynności polegających na zbywanie majątku, można przyjąć, iż zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Zobowiązanie to przy tym według wstępnych ustaleń organów podatkowych zostało w deklaracji podatkowej za rok 2004 wykazane w wielokrotnie zaniżonej wysokości, nadto zbywanie majątku przez podatniczkę miało miejsce krótko po rozpoczęciu kontroli.

Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem organów podatkowych, że szczegółowa analiza dotycząca wysokości podatku za rok 2004 nie jest uzasadniona w postępowaniu, dotyczącym wydania na podstawie art. 33 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej decyzji o zabezpieczeniu. Decyzja taka ma zapobiec pozbyciu się przez podatnika całego majątku i umożliwić późniejszą ewentualną egzekucję podatku określonego w należnej wysokości, ma też z założenia charakter tymczasowy, dokładne bowiem określenie zaległego podatku nastąpi w postępowaniu wymiarowym. Dodać można, że po wydaniu w dniu 9 czerwca 2006 r. decyzji przez organ I instancji okazało się, że na koncie bankowym skarżącej nie było pieniędzy możliwych do zajęcia.

Dodać też można, choć pozostaje to poza zakresem badania sądu w rozpatrywanej sprawie, że postępowanie kontrolne zgodnie z upoważnieniem wydanym w dniu 10 kwietnia 2006 r. miało zakończyć się początkowo w dniu 31 maja 2006 r., ale jak podnosi sama strona skarżąca w odwołaniu w dniu 29 maja 2006 r. przedłużone zostało na dalszy okres, zaś w dniu 9 czerwca 2006 r. podpisano protokół kontroli. Okoliczności pozbywania się majątku, o czym była mowa wyżej, potwierdziła też sama skarżąca. Nie mógł być więc uznany za uzasadniony zarzut naruszenia art. 284 b § 3 Ordynacji podatkowej, który mógłby przy tym mieć znaczenie dopiero w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku dochodowego za rok 2004, określonego w zaskarżonej decyzji o zabezpieczeniu jedynie wstępnie i w przybliżeniu.

Z tych przyczyn, uznając z podanych powodów zaskarżoną decyzję za nienaruszającą przepisów prawa w sposób, o którym mowa w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), wniesioną skargę zgodnie z art. 151 tej ustawy oddalono.