Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 138/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ...i stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35 par. 1 i 3, art. 36 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2015 r. sprawy ze skargi T. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za grunt zajęty pod drogi publiczne 1. stwierdza przewlekłość postępowania wszczętego wnioskiem z dnia 12 grudnia 2005 r.; 2. orzeka, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie w terminie 1 miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych sprawy do organu wraz z prawomocnym wyrokiem sądu.


UZASADNIENIE

T. G., pismem z dnia 9 lutego 2015 r. wniósł skargę na bezczynność organu administracji - Prezydenta W., polegającą na nierozpoznaniu w terminie sprawy wniesionej do organu w dniu 12 grudnia 2005 roku, dotyczącej ustalenia i wypłatę odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną ulic: [...], [...] i [...], stanowiącej działki ewidencyjne nr [...],[...],[...],[...], z obrębu [...] położoną w W.

W skardze T. G. wniósł o wydanie decyzji w sprawie.

Uzasadniając swoją skargę wskazał, że przed Prezydentem W. toczy się postępowanie w przedmiocie ustalenia i wypłatę odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną (gminną) ulic: [...],[...] i [...] z nieruchomości objętej KW [...] oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki ewidencyjne nr.: [...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] o łącznej powierzchni 1770 m.kw. (aktualnie 1789 m.kw.) w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 roku - przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z póź. zm.).

Pismami 16.01.2006 r. z dnia 16.03.2012 r ; z dnia 20.06.2013 r., z dnia 08.07.2014 r. z dnia 12.01.2015 r. Urząd W. [...] poinformował, iż nie było możliwe rozpatrzenie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, z uwagi na skomplikowany charakter sprawy. Kolejnym pismem z dnia 12.01.2015 r. organ poinformował, że nie będzie możliwe rozpatrzenie sprawy w terminie określonym w postanowieniu Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...].09.2014 roku, ze względu na brak aktualnego zaświadczenia z księgi hipotecznej pod nazwą [...] i skomplikowany charakter sprawy oraz o potrzebie pogłębionej analizy stanu faktycznego i prawnego. Wobec powyższego, mając na uwadze konieczność zgromadzenia całości materiału dowodowego zgodnie z art. 7 i 77 § 1 oraz art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, poinformował iż rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiotowej sprawie nastąpi do dnia 30 września 2015 roku. W dniu 20.01.2015 r. zostało przedłożone przez T. G. Zaświadczenie z dnia [...] stycznia 2015 roku z Sądu Rejonowego [...] a tym samym kolejny raz spełniono wszystkie warunki wymagane do wydania decyzji.

Pomimo każdorazowego spełniania przez wnioskodawców wszystkich wymagań stawianych przez organ nie następowało merytoryczne rozpatrzenie sprawy w deklarowanych terminach.

Na skutek wniesionego przez skarżącego zażalenia do Wojewody [...] na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta W. postępowanie w przedmiotowej sprawie, Wojewoda postanowieniem z dnia [...] września 2014 roku nr [...], wniesione zażalenie uznał za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do czterech miesięcy od dnia otrzymania niniejszego postanowienia wraz z z aktami sprawy.

Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o o oddalenie skargi wskazując, że nie pozostawał w bezczynności w dniu złożenia skargi. W uzasadnieniu organ przedstawił szczegółowo przebieg prowadzonego przez siebie postępowania i podkreślił, że podejmował czynności zmierzające do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jak i poinformował strony o przewidywanym terminie wydania rozstrzygnięcia, wskazanym na dzień 30 września 2015 roku. Zauważył ponadto, że sprawa niniejsza należy do kategorii spraw skomplikowanych, które mają charakter długotrwały, co wiąże się z trudnościami w ustaleniu stanu faktycznego oraz ze zgromadzeniem całości dokumentów i dopuszczenie niezbędnych dowodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłość organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 k.p.a.). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Jeżeli organ nie stosuje się do owych standardów mamy do czynienia z nie załatwieniem sprawy w terminie, co jest równoznaczne z pozostawaniem przez organ w stanie przewlekłości i to zarówno w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że przewlekłość organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie przewlekłości Prezydenta a tym samym wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., a zatem zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie. Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent nie rozpoznał wniosku skarżącego o ustalenie i wypłatę odszkodowania za ww nieruchomość i nadal pozostaje w zwłoce. Z nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika w sposób bezsporny, że do dnia wniesienia przez skarżącego przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.

W związku z powyższym zarzut przewlekłości organu przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem jednomiesięcznego terminu do załatwienia sprawy.

Oceniając przesłanki wynikające z art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a., Sąd doszedł do przekonania, że bezczynność organu w rozpoznaniu niniejszej sprawy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Bezspornym jest, że wniosek skarżącego o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość wpłynął do organu w dniu 12 grudnia 2005r. Prezydent W. przez powyższy okres, tj. do dnia wydania niniejszego wyroku, nie podejmował żadnych działań merytorycznych w sprawie, w tym w celu całkowitego, w sposób skoncentrowany, zgromadzenia materiału dowodowego. Działania organu, w ocenie Sądu pozorne, dotyczyły jedynie wezwań do dołączenia dodatkowych dokumentów i informowania stron postępowania o kolejnym przesunięciu terminu rozpoznania sprawy, wskazując ogólnikowo na przyczynę zwłoki.

Oceniając bieg postępowania przed organem należało zatem wskazać, że niezałatwienie sprawy w terminie określonym w przepisach procedury administracyjnej, nie wynikało z zaistniałych obiektywnie weryfikowalnych przeszkód uniemożliwiających organowi administracji publicznej terminowe podjęcie rozstrzygnięcia. Organ miał absolutnie możliwości aby podejmować stosowne działania celem wydania decyzji i pomimo dodatkowego terminu wyznaczonego przez Wojewodę [...] do zakończenia postępowania, Prezydent nic w sprawie nie zrobił.

Uznając zatem, że zaistniała w sprawie przewlekłość organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, Sąd uwzględnił w tym zakresie wniesioną skargę i orzekł zgodnie z treścią art. 149 § 1 ppsa.

W ocenie Sądu również, co należy podnieść, w przedmiotowej sprawie skarżący spełnił również wszystkie wymogi formalne odnośnie skutecznego wniesienia skargi, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu skutecznie wyczerpała tryb przewidziany w art. 52 ppsa.

Mając zatem powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa