Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 465/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzję własną z dnia [...] nr [...] wydaną po wznowieniu postępowania, uchylił w całości swoją dotychczasową decyzję ostateczną z dnia [...] nr [...] oraz decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] określającą podatnikowi A. M. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie [...] i orzekł nową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w wysokości [...].

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] A.M. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek podniósł on, iż nie posiada środków na uregulowanie określonych treścią rozstrzygnięcia zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, natomiast egzekucja z jego majątku może spowodować niepowetowane szkody z realnym zagrożeniem podstaw egzystencji.

Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Organ zaakcentował ponadto, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, albowiem podatnik uregulował w całości zobowiązanie, wynikające z decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie

ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego wchodzi zatem w grę wówczas gdy, po pierwsze, akt ten nadaje się do wykonania, po wtóre zaś, jeżeli zachodzą przesłanki wstrzymania jego wykonania.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowy.

Jak słusznie zauważył organ, zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r., określone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w kwocie [...] zł zostało uregulowane w całości przez podatnika, wraz z należnymi odsetkami, w dniach od 28 grudnia 2006 r. do 15 maja 2007 r. (po rozłożeniu w/w zaległości podatkowej na raty). Okoliczność powyższa znajduje swoje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy.

Ponieważ zaskarżoną decyzją, wydaną w trybie wznowienia postępowania, Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił dotychczasowe decyzje dotyczące określenia A. M. wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2000 i orzekł nową – niższą wysokość tego zobowiązania niż kwota, którą podatnik już uregulował, wykonując poprzednią decyzję, zaległość podatkowa w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000 nie występuje. Tym samym, w rozpatrywanej sprawie brak jest przedmiotu wykonania.

Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 5 ustawy ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.