Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 989/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 132 ust 2 pkt 2, art. 246, art. 255 ust. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant ref. staż. Anna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2015 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w N., Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 989/15

Uzasadnienie

Decyzją dnia [...] września 2014 r. Urząd Patentowy, na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1410) – także jako p.w.p. - unieważnił uznanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowej znaku towarowego słowno-graficznego "e@sy Credit" nr IR. [...], zarejestrowanego na rzecz [...] z siedzibą w N., Niemcy (uprawniony), w części dotyczącej usług z klasy 36 – ubezpieczenia, działalność finansowa, bankowość, majątek nieruchomy.

Decyzję wydano w następujących ustaleniach;

W dniu 28 czerwca 2013 r. B. z siedzibą w W., Austria wniosła sprzeciw wobec uznanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowej znaku towarowego "e@sy Credit" nr IR. [...] (znak sporny), zarejestrowanego na rzecz uprawnionego, przeznaczonego do oznaczania towarów i usług z kl. 16, 36, i 38. Składający sprzeciw żądał unieważnienia znaku w części dotyczącej usług z kl. 36 – sprawy finansowe, sprawy monetarne, ubezpieczenia, sprawy nieruchomości. Jako podstawę sprzeciwu wskazano art. 246 i art. 152(11) ust. 1 w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Składający sprzeciw podniósł, że jest uprawniony z prawa ochronnego na znaki: słowny EASYBANK R-[...] z pierwszeństwem od 8 października 1996 r. przeznaczony do oznaczania usług z kl. 36: ubezpieczenia, sprawy finansowe, sprawy monetarne, sprawy bankowe, usługi bankowe, sprawy nieruchomości; słowny e@sybank IR. [...] z pierwszeństwem od 13 grudnia 1999 r. przeznaczony do oznaczania usług z kl. 36: operacje finansowe, operacje monetarne, sprawy bankowe, usługi bankowe; słowny EASYBANK CTM. [...] ważny w Polsce od 1 maja 2004 r. przeznaczony do oznaczania usług w kl. 36: bezpośrednie usługi bankowe w szczególności elektroniczne usługi bankowe; easybank ein Unternehmen der BAWAG CTM. [...] ważny w Polsce od 1 maja 2004 r. przeznaczony do oznaczania usług w kl. 36: ubezpieczenia, sprawy finansowe, sprawy monetarne, sprawy bankowe, usługi bankowe, sprawy nieruchomości; słowno-graficzny easybank CTM. [...] ważny w Polsce od 1 maja 2004 r. przeznaczony do oznaczania usług w kl. 36: ubezpieczenia, sprawy finansowe, sprawy monetarne, sprawy bankowe, usługi bankowe, sprawy nieruchomości.

Składający sprzeciw wskazał na zgłoszenie przez uprawnionego w dniu 14 października 2010 r. międzynarodowej rejestracji znaku spornego m.in. w kl. 36 do oznaczania "sprawy finansowe, sprawy monetarne, ubezpieczenia, sprawy nieruchomości", z wyznaczeniem Polski, a w dniu 22 maja 2012 r. została uznana ochrona międzynarodowa znaku w odniesieniu do podanych usług oraz decyzja o uznaniu ochrony została opublikowana w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr 12/2012 z datą 31 grudnia 2012 r.

Zdaniem składającego sprzeciw sporny znak przeznaczony jest do oznaczania towarów i usług objętych ochroną jego znakami i w tym zakresie składający sprzeciw przedstawił towary i usługi oznaczanego jego znakiem stwierdzając, że towary te i usługi są wobec siebie konkurencyjne. Dokonał także analizy podobieństwa znaku spornego do posiadanych przez siebie, stwierdzając ich podobieństwo stwierdzając, że podobieństwo towarów i usług łącznie z podobieństwem znaków może powodować niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd.

Wobec uznania przez uprawnionego sprzeciwu za bezzasadny sprawa została skierowana do postępowania spornego. W odpowiedzi na sprzeciw uprawniony uznał, że wszystkie usługi zawarte w jego znaku mieszczą się w wykazach usług znaków przeciwstawionych, co czyni te usługi "bardzo podobnymi". Zdaniem uprawnionego porównywane znaki są jednak na tyle różne, iż eliminuje to niebezpieczeństwo konfuzji. Nadto uprawniony powołał się na wyrok Sądu Administracyjnego Republiki Słowenii dotyczący międzynarodowego znaku towarowego e@sy Credit IR. [...] należącego do uprawnionego, którym to wyrokiem sąd odrzucił skargę właściciela znaku EASYBANK, co umożliwiło uprawnionemu rozszerzenie ochrony jego znaku e@sy Credit IR. [...] na terytorium Słowenii.

Na rozprawie składający sprzeciw stwierdził, że grafika w porównywanych znakach jest mało charakterystyczna, w związku z tym istotne znaczeni mają słowa zawarte w znakach, na dowód czego przedłożył decyzję Najwyższego Senatu do spraw Patentów i Znaków Towarowych Austrii z [...] października 2012 r. stwierdzającą podobieństwo pomiędzy jego znakami i znakiem uprawnionego e@sy Credit IR. [...].

Uprawniony zaś stwierdził, że jego Wnoszący sprzeciw sprecyzował jednocześnie, że znakami przeciwstawionymi są wyłącznie znaki EASYBANK nr nr R. [...], IR. [...], CTM. [...] i CTM. [...] znak e@sy Credit jest oryginalny przez zastosowanie znacznika @ przez co odbiorcy usług bankowych nie pomylą porównywane znaki.

W tych ustaleniach Urząd Patentowy, opisując stanowiska stron i powołane przepisy prawa, wydał wymieniona na wstępie decyzję administracyjną.

Dokonując, na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., oceny podobieństwa usług stron z kl. 36 organ patentowy uznał je za identyczne. Sporny znak przeznaczono m.in. do oznaczania usług: ubezpieczenia, działalność finansowa, bankowość, majątek nieruchomy. Natomiast znaki przeciwstawione EASYBANK takie jak: nr R. [...] przeznaczono do oznaczania usług "ubezpieczenia, sprawy finansowe, sprawy monetarne, sprawy bankowe, usługi bankowe, sprawy nieruchomości"; znak nr IR. [...] "operacje finansowe, operacje monetarne, bankowość, usługi bankowe"; znak nr CTM. [...] "bezpośrednie usługi bankowe, w szczególności usługi bankowości elektronicznej"; znak nr CTM. [...] "ubezpieczenia, kwestie finansowe, kwestie monetarne, bankowość, usługi bankowe, kwestie nieruchomości".

Wskazane przez wnoszącego sprzeciw na rozprawie znaki EASYBANK (R. [...] i CTM. [...]) przeznaczono zatem do oznaczania usług z kl. 36: ubezpieczenia, finansowych, bankowych, oraz związanych z obrotem nieruchomościami. Pozostałe zaś znaki wnoszącego sprzeciw, chociaż wskazują na węższy zakres usług, jednakże powtarzają się w nich usługi objęte znakiem spornym. Urząd Patentowy zauważył, że uprawniony w tym zakresie zajął w odpowiedzi na sprzeciw takie samo stanowisko.

W związku z powyższym Urząd Patentowy dokonał porównania podobieństwa samych znaków w trzech płaszczyznach – wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej – na podstawie ogólnego wrażenia, jakie znaki w całości wywołują na przeciętnym odbiorcy stwierdzając, że znak sporny słowno-graficzny jest zapisany w dwóch rzędach w kolorze niebieskim z pogrubioną czcionką. Natomiast znaki przeciwstawione, wskazane na rozprawie przez wnoszącego sprzeciw, jako przedstawione do porównania, to znaki słowne: EASYBANK R-[...], e@sybank IR. [...], EASYBANK CTM. [...] oraz oznaczenie słowno-graficzne easybank CTM. [...].

Porównując znaki w płaszczyźnie wizualnej Urząd Patentowy uznał, że w znakach słowno-graficznych czcionka znaków nie oznacza się wyjątkowym krojem, a ich szata graficzna sprowadza się do barwy. W związku z tym głównymi elementami znaku spornego były wyrażenia "e@sy" i "Credit". Za element dominujący w znaku wnoszącego sprzeciw organ patentowy uznał wyrażenie "easybank" pisane w znakach nr nr IR. [...] i CTM. [...] dużymi literami "EASYBANK", natomiast w znaku IR. [...] z oznaczeniem "@" (e@sybank). W znaku słowno-graficznym CTM. [...] easybank użyto kolorowej czcionki. W związku z tym Urząd Patentowy uznał, że we wszystkich porównywanych znakach występuje ten sam człon "easy", co powoduje, że przy słabej odróżnialności pozostałych ich elementów, należało uznać oznaczenia za podobne. Podobieństwo między znakiem spornym i znakiem wnoszącego sprzeciw e@sybank IR. [...], w ocenie organu, potęguje występowanie tego samego elementu "@".

W warstwie fonetycznie, zdaniem Urzędu Patentowego, oznaczenia są podobne ze względu na występowanie w nich wspólnego elementu "easy" znajdującego się na początku znaków – "easy credit" "easybank".

Na płaszczyźnie znaczeniowej organ stwierdził, że element "bank" oznacza instytucję udzielającą kredyty, podobnie jak element "credit". W związku z tym oba te elementy znaków posiadają nikłą zdolność odróżniającą dla usług oznaczanych tymi znakami. Z tych względów Urząd Patentowy uznał za jedyny element będący elementem wyróżniającym w porównywanych znakach słowo "easy", które w języku angielskim oznacza "łatwy", "spokojny". Występując zatem we wszystkich porównywanych znakach czyni je podobnymi na wszystkich badanych płaszczyznach, co stwarza ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, co do pochodzenia usług. W tym zakresie Urząd Patentowy wskazywał na powszechność w korzystaniu z usług oznaczanych znakami stron, co w dzisiejszej rzeczywistości, przy dalekiej zbieżności znaków, może w śród odbiorców budzić niepotrzebne wątpliwości oraz stwarzać konflikt interesów.

Na decyzję [...] z siedzibą w N. (Niemcy) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia decyzji i zasądzenia kosztów postępowania.

Decyzji zarzucono naruszenie: przepisów postępowania (art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 2 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 251 p.w.p.) przez niekompletność oceny podobieństwa porównywanych znaków, niewłaściwe ustalenie uwagi przeciętnego odbiorcy i nierozpatrzenie kwestii właściwego kręgu odbiorców, brak należytego uzasadnienia decyzji, niewłaściwą ocenę zebranego materiału dowodowego i nieskomentowanie wyroku sądu Republiki Słowenii. Zarzucono także naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.) przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w zakresie podobieństwa usług, znaków stron i możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia usług.

Zdaniem skarżącego organ nie wykazał na wszystkich płaszczyznach kolizyjnego podobieństwa znaku spornego do oznaczenia wnioskodawcy EASYBANK, marginalizując występujące w znakach różnice. W znaku skarżącego e@sy Credit i w znaku wnioskodawcy EASYBANK, w warstwie wizualnej i fonetycznej, poza wyrażeniem "easy", występują odmienne elementy – "credit" i "bank" – oraz odmienne i wyróżniające elementy koloru i grafiki. Znaczeniowo znaki są także odmienne. Znak skarżącego oznacza "łatwy, dogodny kredyt", natomiast znak wnioskodawcy "łatwy, swobodny bank" nie oddając faktycznej istoty działalności banku. Kwestia ta nie została w decyzji wystarczająco wyjaśniona. Tymczasem zgodnie z doktryną, ze względu na złożony charakter oddziaływania znaków, zbieżność na jednej płaszczyźnie może być już zneutralizowana różnicą na innej płaszczyźnie.

W ocenie skarżącego Urząd Patentowy nieprawidłowo dokonał analizy podobieństwa usług stron bez zwrócenia uwagi na ich przeznaczenie, sposób używania, konkurencyjność, komplementarność, obszar świadczenia i dystrybucji, co wiązało się z ustaleniem możliwości wprowadzenia odbiorców tych usług w błąd.

Uznając znaki za podobne organ patentowy nie wziął pod uwagę kolorystyki i grafiki znaków, w tym różnych ich elementów słownych wskazanych wcześniej.

Urząd Patentowy nie wykazał także żadnej przesłanki faktycznej dotyczącej minimalnego poziomu uwagi przeciętnego odbiorcy, mając na względzie charakter usług z kl. 36 (usługi finansowe, bankowe, ubezpieczenia, dotyczące nieruchomości), z których odbiorcy raczej niezbyt powszechnie korzystają. Jeżeli już dojdzie do skorzystania z tych usług, to ich odbiorcy zwracają uwagę w szczególności na nazwę banku i na znaki towarowe, którymi usługi są opatrzone.

Z zarzutem tym powiązano zarzut nieustalenia kręgu odbiorców usług, co wiązało się z nieustaleniem możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd. Biorąc, bowiem pod uwagę specyfikę usług z kl. 36, poziom uwagi i percepcji ich odbiorców należy uznać za stosunkowo wysoki, dlatego raczej nie powinno dochodzić do pomylenia znaków, które w ocenie skarżącego są różne, co wykazywał w postępowaniu administracyjnym. W sytuacji zatem przeznaczenia znaków stron do oznaczania podobnych usług z kl. 36 (jak wskazano w skardze k-12), to różnice występujące w znakach, pozwalały na rejestrację znaku spornego.

Podkreślano istotne znaczenie (zdaniem skarżącego) wyroku sądu Republiki Słowenii, w którego motywach sąd ten stwierdził brak kolizji pomiędzy znakami e@sy Credit i EASYBANK, a tego wyroku Urząd Patentowy nie skomentował.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne – art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647).

Zgodnie z art. 1 § 1 wymienionej ustawy, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej nie jest sprawowana przez sąd według kryteriów słuszności, lecz dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia.

Ponieważ postępowanie zostało wszczęte na skutek złożenia sprzeciwy (art. 246 p.w.p.) Urząd Patentowy nie musiał badać interesu prawnego wnioskodawcy. Wystarczającym było ustalenie, czy sprzeciw został umotywowany oraz czy wniesiono go z zachowaniem termin sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. Warunki powyższe sprzeciw spełniał – zawierał uzasadnienie żądania unieważnienia uznania ochrony międzynarodowej rejestracji znaku skarżącego e@sy Credit nr IR. [...] w Polsce, wskazywał na podstawy prawne żądania (art. 132 ust. 2 pkt 2 p.wp.) oraz został wniesiony przed upływem terminu wskazanego w art. 246 usta. 1 p.w.p.

Zgodnie ze sprecyzowanym przez uczestnika postępowania stanowiskiem na rozprawie w dniu [...] września 2014 r. Urząd Patentowy, badając podobieństwo znaku spornego (e@sy Credit nr IR. [...]), wziął wyłącznie pod uwagę wskazane przez wnioskodawcę przeciwstawienia – znaki EASYBANK nr nr R. [...], IR. [...], CTM. [...] i CTM. [...] – ponieważ wnioskodawca cofnął przeciwstawienie w postaci znaku wspólnotowego EASYBANK CTM. [...].

Wskazane przez uczestnika przeciwstawienia EASYBANK, co nie jest sporne w sprawie, posiadały pierwszeństwo w ich zgłoszeniu lub ujawnieniu w Polsce. I tak znak nr R. [...] posiadał pierwszeństwo od dnia 8 października 1996 r., znak nr IR. [...] od dnia 13 grudnia 1999 r., znak nr CTM. [...] od dnia 1 maja 2004 r. (w Polsce) a znak nr CTM. [...] od dnia 1 maja 2004 r. (w Polsce). Natomiast znak skarżącego e@sy Credit nr IR. [...] został zgłoszony do międzynarodowej rejestracji 14 października 2010 r. z wyznaczeniem Polski, a w dniu 22 maja 2012 r. ochrona ta została uznana i decyzję w tej sprawie opublikowano w WUP w dniu 31 grudnia 2012 r.

Jest zatem bezsporne, że znak skarżącego miał późniejsze pierwszeństwo w każdym zgłoszeniu (w tym na teren Rzeczypospolitej Polskiej) od znaków uczestnika postępowania.

Zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., wskazanym w sprzeciwie jako jego podstawa prawna, a która to podstawą prawną, zgodnie z art. 255 ust. 4 p.w.p. organ patentowy był w postępowaniu spornym związany, badanie podobieństwa znaków towarowych rozpoczyna się od oceny, czy towary/usługi do oznaczania których przeznaczone zostały porównywane znaki towarowe są identyczne lub podobne. Wykluczenie zbieżności na tym odcinku badania podobieństwa znaków prowadzić musi do wykluczenia skojarzenia znaków, o którym mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. (por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2014 r. wydany w sprawie II GSK 1686/12, teza pierwsza). Zasadnie więc Urząd Patentowy przyjął taką kolejność badania znaków stwierdzając identyczność usług z kl. 36 oferowanych przez strony postępowania pod swoimi znakami. Należy jednocześnie nadmienić, że wszystkie usługi objęte sporem mieściły się w klasie 36.

Znak sporny, w zakresie, w jaki uczestnik postępowania żądał jego unieważnienia, przeznaczony był do oznaczania usług: "ubezpieczenia, działalność finansowa, bankowość, majątek nieruchomy".

Zgodnie z ustaleniami Urzędu Patentowego znaki EASYBANK uczestnika postępowania przeznaczono do oznaczania usług opisanych wcześniej, z tym że jak podkreślał organ administracji znaki uczestnika postępowania EASYBANK (R. [...] i CTM. [...]) przeznaczono do oznaczania usług z kl. 36: "ubezpieczenia, finansowych, bankowych, oraz związanych z obrotem nieruchomościami", które w ocenie Urzędu Patentowego były usługami identycznymi z usługami skarżącego sygnowanymi znakiem e@sy Credit nr IR. [...]. Pozostałe zaś znaki uczestnika postępowania, chociaż wskazywały na węższy zakres usług, jednakże powtarzały się w nich usługi objęte znakiem spornym. Urząd Patentowy zauważył jednocześnie, że skarżący w tym zakresie zajął w odpowiedzi na sprzeciw takie samo stanowisko, obecnie w skardze je zmieniając.

W ocenie składu Sądu orzekającego w sprawie, w świetle ustaleń Urzędu Patentowego, nie można zarzucić organowi administracji nieprawidłowości w ocenie identyczności usług oznaczanych znakami stron postępowania. Należy w tym zakresie podzielić stanowisko organu administracji, co do identyczności usług świadczonych pod znakiem spornym e@sy Credit nr IR. [...] – "sprawy finansowe, monetarne, ubezpieczenia i sprawy nieruchomości" – z usługami świadczonymi pod znakiem EASYBANK uczestnika postępowania. Już chociażby znak EASYBANK nr R. [...] przeznaczono do oznaczania usług "ubezpieczenia, sprawy finansowe, sprawy monetarne, sprawy bankowe, usługi bankowe, sprawy nieruchomości", czyli do oznaczania takich samych usług, jak pod znakiem spornym. Podobnie znak nr CTM. [...] uczestnika postępowania niemalże usługi te powtarza. Pozostałe zaś jego znaki w mniejszym lub podobnym zakresie określają usługi świadczone pod znakiem spornym.

Przystępując do oceny podobieństwa znaków stron Urząd Patentowy przeprowadził ich prawidłową analizę na wszystkich wymaganych płaszczyznach – wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej – oceniając znaki w całości, a nie w ich wybiórczo dobranych elementach. W tym zakresie organ patentowy zasadnie jednak zwrócił uwagę, iż odbiorca znaków zachowuje w pamięci przede wszystkim ich elementy dominujące.

Znak sporny jest znakiem kombinowanym podobnie jak znak uczestnika postępowania nr CTM. [...]. Pozostałe jego przeciwstawienia to znaki słowne. Urząd Patentowy uznał, w ocenie składu Sądu zasadnie, że w znakach kombinowanych stron postępowania ich szata graficzna sprowadza się do barwy czcionki, natomiast sama czcionka nie oznacza się wyjątkowym krojem. Zatem w warstwie wizualnej przeważają elementy słowne. I tak w znaku spornym był to element "e@sy" i element "Credit", a w znakach uczestnika postępowania element "easybank" pisany w znakach wskazanych przez niego na rozprawie (nr nr R. [...] i CTM. [...]) dużymi literami w pozostałych małymi. Nie bez znaczenia dla oceny podobieństwa znaków było również i to, że znak uczestnika postępowania nr IR. [...] e@sybank utworzono z użyciem symbolu "@", podobnie jak znak sporny, któremu to oznaczeniu skarżący nadawał szczególne właściwości odróżniające. Należy zatem co do tego elementu zauważyć, że w istocie jest to wizualnie postrzegana litera "a", podobnie jak w znakach uczestnika postępowania.

Zdaniem Sądu należy uznać jako trafna ocenę Urzędu Patentowego, że w znakach stron postępowania występuje wspólny element "easy" czyniący znaki podobnymi wobec słabej odróżnialności elementów pozostałych "credit" (w znaku spornym) i "bank" (w przeciwstawieniach). Jeżeli zatem jest to element wspólny i odróżniający znaki, to w sytuacji wcześniejszego pierwszeństwa znaków uczestnika postępowania, użyty w znaku spornym powodował jego kolizyjne podobieństwo na płaszczyźnie wizualnej do przeciwstawień. Ten element odróżniający w znakach stron w warstwie fonetycznej, jak zasadnie zauważył organ administracji, odczytywany jest tak samo, jako easy. Zatem i na płaszczyźnie fonetycznej znaki są kolizyjnie podobne.

Badając znaki w warstwie znaczeniowej Urząd Patentowy odniósł się do rozumienia oznaczeń "credit" i "bank" zasadnie stwierdzając, że oba te elementy znaków posiadają nikłą zdolność odróżniającą. Są, bowiem znaczeniowo odczytywane jako "kredyt" lub "pożyczka", a oznaczenie "bank" jako instytucja finansowa zajmująca się m.in. udzielaniem kredytów lub pożyczek. Nadto te elementy znaków wskazują na usługi świadczone przez strony z kl. 36 – szeroko pojmowane usługi finansowe, bankowe w tym usługi ubezpieczeniowe oraz dotyczące nieruchomości, którymi także zajmują się banki. Natomiast oznaczenie "easy", co podkreślał Urząd Patentowy, w języku angielskim ma znaczenie "łatwy" lub jak wskazano w skardze "dogodny", "swobodny". Zatem, jako użyty z wcześniejszym pierwszeństwem przez uczestnika postępowania, jest to element tak samo odczytywany pod względem jego znaczenia.

Z tych względów, zdaniem Sądu, Urząd Patentowy zasadnie wyprowadził wniosek o kolizyjnym podobieństwie znaku spornego do przeciwstawionych przez uczestnika postępowania. Jednocześnie należy zauważyć, że zaistnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia znaku towarowego, nie wymaga wykazania, iż do takich pomyłek faktycznie doszło. Wystarczającym jest, co podnosił organ administracji, że z powodu świadczenia identycznych usług (co zostało w zaskarżonej decyzji wykazane) i ze względu na kolizyjne podobieństwo znaków usługi te oznaczające, może dojść do błędu odbiorców w skojarzeniu znaku ze znakiem wcześniejszym. Takie skojarzenie odbiorca może wyprowadzać przez mylne przypuszczenie, że podmioty łączą jakieś powiązania organizacyjno-prawne, lub przez mylne przyjęcie, że znak późniejszy jest pewną odmianą znaku wcześniejszego.

W ocenie składu Sądu orzekającego w sprawie zarzut niezbadania przez Urząd Patentowy kręgu odbiorców usług świadczonych przez strony nie był trafny. Organ administracji, zasadnie stwierdzając, że obecnie polski odbiorca powszechnie korzysta z usług finansowych banku w tym świadczonych przez banki usług ubezpieczeniowych, określił krąg odbiorców usług stron postępowania. Jest, bowiem truizmem podkreślanie, iż obecnie nawet wynagrodzenia są przekazywane na konta bankowe pracowników, a nie wypłacane w gotówce. Także wszelkie opłaty są coraz częściej dokonywane przez banki na zlecenia ich klientów z ich kont. Mówiąc natomiast o operacjach bankowych w zakresie nieruchomości, nie sposób nie zauważyć coraz częściej takich operacji w zakresie tzw. kredytów hipotecznych lub operacji dotyczących wypłacania świadczeń podobnych do emerytur w zamian za przeniesienie własności mieszkania (nieruchomości) po śmieci beneficjenta (tzw. kredyt hipoteczny odwrócony). Zatem i działalność w zakresie nieruchomości prowadzona przez strony była podobna.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekła jak w sentencji wyroku.