Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1774/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. K. i S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać skarżącym prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem zawartym w skardze, a następnie wnioskami złożonymi na urzędowych formularzach PPF, skarżący J. i S. małżonkowie K. zwrócili się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

Na podstawie oświadczeń złożonych przez skarżących o ich stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do nich dokumentów (kopii decyzji ZUS z dnia 1 marca 2017 r. o waloryzacji emerytur skarżących; zestawienia operacji dokonanych na rachunku bankowym skarżącego w okresie od 1 października 2018 r. do 18 stycznia 2018 r.; paragonów za zakup leków; dowodów opłat poniesionych za energię elektryczną, gaz, wodę i ścieki, wywóz odpadów, ubezpieczenie, telewizję i internet, na zakup leków, dzierżawę gruntu oraz podatek od nieruchomości; dodatkowych oświadczeń), referendarz sądowy ustalił, że skarżący są właścicielami działki o powierzchni 189 m2, zabudowanej domem o powierzchni 152 m2 oraz oranżerią o powierzchni 22,27 m2 – wartość rynkowa nieruchomości wynosi 250.000 zł oraz samochodu osobowego marki [...] z 2006 r. o wartości 5.100 zł. Innego majątku nie posiadają. Skarżący utrzymują się wyłącznie z emerytur, których łączna miesięczna wysokość w październiku 2017 r. wyniosła po 3.485,75 zł, w listopadzie 2017 r. – 3.704,98 zł a w grudniu 2017 r. i styczniu 2018 r. – 3.595,37 zł. Zatem średni miesięczny dochód małżonków w ww. okresie wyniósł 3.595,37 zł. Skarżący na stałe wydatki, których wysokość udokumentowali, przeznaczają kwotę około 750 zł miesięcznie. Ponoszą także wydatki na opłaty za telefony (około 100 zł miesięcznie), przegląd i ubezpieczenie samochodu (760 zł rocznie), zakup paliwa (200 zł miesięcznie), koszty remontu domu i eksploatacji samochodu (około 500 zł), których wysokość podana przez skarżących w dodatkowych oświadczeniach nie budzi wątpliwości orzekającego. Pozostałą część dochodów skarżący przeznaczają na wyżywienie, zakup środków czystości i higieny, odzieży, obuwia i inne wydatki związane z zaspokojeniem swoich bieżących potrzeb bytowych, co potwierdza brak oszczędności na rachunku bankowym skarżącego, którego saldo końcowe wynosiło 95,57 zł.

W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części i z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.