Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 667/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 254 par. 1 w zw. z art. 245 par. 1 i par. 3, art. 246 par. 1 pkt. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Pełnomocnik skarżącego radca prawny A. G. jako pełnomocnik M. J. wniosła skargę kasacyjną od wymienionego wyroku, do której dołączono wniosek o przyznanie prawa pomocy.

We wniosku złożonym na druku PPF strona skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku wypełnionego na urzędowym formularzu PPF skarżący stwierdził, że znajduje się w ciężkiej sytuacji majątkowej. Od dnia [...] r. wnioskodawca ma zawieszoną działalność gospodarczą. Prowadzone przez organy skarbowe postępowanie egzekucyjne, polegające na zajęciach jego rachunków bankowych spowodowała brak płynności finansowej. W efekcie doprowadziło to do uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący nie posiada środków pieniężnych na zakup paliwa do samochodów ciężarowych, regulowanie składek na ubezpieczenia społeczne, opłat leasingowych. Strona jest ponadto osobą pozostającą pod opieką Poradni Zdrowia [...] w C.

Wnioskodawca oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie z trójką swoich dzieci: M. (18 lat), A. (11 lat) i W. (7 lat).

W skład majątku skarżącego wg jego oświadczenia wchodzi nieruchomość, określona, jako "stary" dom w K. o powierzchni 50 m2 (nieruchomość ta wymaga remontu i nakładów finansowych).

W rubryce opisującej stan majątkowy skarżącego, M. J. oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych przedmiotów wartościowych o wartości przekraczającej 3000 Euro.

Jednocześnie w uzasadnieniu swojego wniosku, zawartym na urzędowym formularzu PPF, skarżący oświadczył, że dokumenty potwierdzające jego sytuację majątkową zostały złożone w innych sprawach – i wymienił sprawę zarejestrowaną pod sygnaturą III SA/Gl 673/10. W tym stanie rzeczy, rozpoznając wniosek strony w przedmiotowej sprawie, należało odnieść się bezpośrednio do materiału źródłowego nadesłanego przez wnioskodawcę do tej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy –prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (..) - art. 244 § 1 p.p.s.a. i może być przyznane w zakresie całkowitym i częściowym - art. 245 § 1 wyżej wskazanej ustawy.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

- w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania,

- w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).

Wniosek o przyznanie prawa pomocy strona składa na stosownym formularzu (art. 257 p.p.s.a.), a kiedy jego treść okaże się niewystarczająca do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego winna go uzupełnić w zakreślonym terminie zgodnie z wezwaniem (art. 255 p.p.s.a.). Na stronie, która ubiega się o przyznanie jej prawa pomocy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających jego przyznanie.

Należy podkreślić, że instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej w procedurach sądowych, w tym w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi (art. 214 § 1). Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.).

Wracając do istoty sprawy należy zauważyć, że postanowieniem WSA z dnia 19 listopada 2010 r. skarżący został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, a w pozostałej części wniosek o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych został oddalony.

Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił. Na rozprawie skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, radcę prawnego A. G. .

Pismem z [...] r. pełnomocnik został wezwany do przedłożenia stosownych dokumentów uprawdopodobniających trudną sytuację materialną mandanta. Pismem z [...] r. M. J. poinformował Sąd, że jest zameldowany w K. przy ul. [...]. Z żona pozostaje w separacji orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia [...] r.

Nie prowadzi z żoną wspólnego gospodarstwa domowego. Nie łączą jej żadne więzy. Dzieci częściowo są z matka , a część czasu są z ojcem i wówczas prowadzą z nim wspólne gospodarstwo domowe.

Skarżący wraz z żoną doszli do porozumienia, że obowiązkami względem dzieci dzielą się po połowie, w tym w zakresie zaspokojenia potrzeb życiowych, mieszkania, opieki, wychowania. Ponosi koszt zakupu jedzenia w kwocie [...] zł miesięcznie, na leki wydaje około 200 zł. Nie posiada na to rachunków, ponieważ zakupy dokonywane są na bieżąco..

Skarżący złączył do pisma plik dokumentów, z których wynika,że w 2010 r. prowadził działalność gospodarczą ze stratą w wysokości 11 775,23 zł. W zaświadczeniu Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] r. wynika, iż Skarżący zamieszkuje pod adresem G. [...],[...], a jego dochód w 2010 r. wynosił 16,87 zł, taki sam adres zamieszkania skarżącego wynika z zeznania podatkowego za rok 2010 r. Skarżący przedłożył zaświadczenia o zameldowaniu na pobyt stały żony M. J. i dzieci oraz zaświadczenie z [...] r. z Urzędu Gminy i Miasta K.. Skarżący nie posiada żadnych rachunków i kont bankowych oraz lokat.

Z zaświadczenia Mechanika Pojazdowa D. W. z dnia [...] r. wynika, że od wynagrodzenia M. J. zatrudnionego w celu nauki zawodu w 2011 r. nie są odprowadzane zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Skarżący przedłożył również wezwania do zapłaty, faktury, rachunki oraz zaświadczenia, a także kserokopie treści ksiąg wieczystych prowadzonych przez Sąd Rejonowy w M. VI Wydział Ksiąg Wieczystych.

Sąd po dokonaniu wnikliwej analizy przedstawionych przez stronę dokumentów i złożonych oświadczeń ustalił, że w obecnym stanie faktycznym brak jest podstaw do odstąpienia od zasady odpłatności za prawo do sądu, gdyż skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Ponadto przedstawione uzasadnienie jest nierzetelne i budzi wątpliwości.

Strona skarżąca w piśmie procesowym konsekwentnie akcentuje, że jego sytuacja rodzinna i finansowa jest bardzo trudna. Podkreśla niskie dochody i wysokie zadłużenie, w tym wskazuje, iż otrzymuje nieokreślone w wysokości wynagrodzenie z tytułu nauki zawodu.

Strona jednocześnie wskazuje, iż jest zameldowana w K. przy ul. [...], a w dokumentach między innymi z Urzędu Skarbowego w M. wykazano również inne adresy zamieszkania.

Ponadto skarżący akcentuje podkreśla jednocześnie, że z żoną M. J. jest w separacji, a obowiązkami względem dzieci, w tym w zakresie zaspokajania potrzeb życiowych dzielą się po połowie. Skarżący wykazuje równocześnie wysokie zadłużenie z różnych tytułów.

Argumentacja ta zatem ma wskazywać, iż strona skarżąca jest osobą ubogą.

Tymczasem jak wynika z informacji wynikających druku z PPF z [...] r. złożonym w czasie, kiedy strona ubiegała się o zwolnienie od wpisu od skargi była współwłaścicielem nieruchomości a to: domu w K., w G., w S. i zabudowanej nieruchomości w D.. Obecnie zaś zameldowana jest w K. przy ul. [...]. W innych postępowaniach Skarżący wskazuje, ze jest obecnie właścicielem domu w K.. Dodać trzeba, iż taki stan rzeczy jak wskazano w sprzeciwie, nastąpił w wyniku ugody zawartej z M. J., z którą skarżący pozostaje w separacji na mocy wyroku Sądu Okręgowego sygn. akt [...] z [...] r. Ugodą tą skarżący doprowadził do takiego rozporządzenia swym stanem majątkowym w wyniku, której stał się właścicielem jednej jedynie nieruchomości. Takie zaś postępowanie nie może uzasadniać przychylenia się obecnie do wniosku o prawo pomocy, gdy strona z jednej strony wyzbywa się majątku, a z drugiej ubiega się o pomoc ze strony Skarbu Państwa poprzez domaganie się zwolnienia jej od kosztów sądowych.

Nie mogło też ujść uwadze Sądu, iż zarówno w tej sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt III SA/GL 667/10 jak i w pozostałych sprawach, których wg twierdzeń pełnomocnika strony jest 22, skarżący posiadał pełnomocnika z wyboru uczestniczącego w postępowaniu sądowym na etapie I instancji (udział w rozprawach) jak i na etapie II instancji, gdzie we wszystkich sprawach sporządzone zostały skargi kasacyjne na orzeczenia sądu administracyjnego I instancji.

Przypomnieć też trzeba, iż w świetle przedstawionych wyżej zasad udzielania prawa pomocy oraz zasady odpłatności postępowania sądowego Sąd rozpoznając wnioski w tym zakresie bierze pod uwagę tylko rzeczywistą i aktualną sytuację majątkową wnioskodawcy. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, w tym uiścić należnego wpisu od skargi kasacyjnej. Strona powinna zatem podejmować takie czynności, które przekonałyby sąd, co do zasadności przyznania prawa pomocy, a nie poddawać w wątpliwość jej wiarygodność, czemu w ocenie Sądu strona nie sprostała.

Mając na względzie powyższe na zasadzie art. 260 i art. 254 § 1 w zw. z art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Końcowo Sąd zauważa, że kwota należnego wpisu od skargi kasacyjnej stosownie do art. 203 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt w ramach zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.