Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 493/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1 art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 66  ust. 1  pkt 4
journal: Dz.U. 1997 nr 156 poz 1024
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędzia WSA Alicja Polańska Protokolant Elwira Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2006 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "S" S.A. z siedzibą w S. na decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od [...] do [...] 1. u c h y l a zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu 3. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Skarbowej w S. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia [...] uwzględnił skargę kasacyjną "S" SA i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Przedmiotem sprawy jest skarga "S" SA z siedzibą w W. na decyzję Izby Skarbowej w S. z [...] nr [...] utrzymującą w mocy [...] decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z [...] w sprawie określenia za miesiące od [...] do [...] nadwyżki kwoty podatku naliczonego nad należnym, zaległości podatkowej oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego.

Sąd I instancji wyrokiem z [...] oddalił skargę Spółki podzielając stanowisko organów, że Spółka nieprawidłowo stosowała stawkę zerową przewidzianą w § 66 ust.1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 15 grudnia 1997r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów

i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 156 poz. 1024 ze zm.) dla usług świadczonych na obszarze polskich portów morskich związanych z transportem międzynarodowym, polegających na obsłudze lądowych i morskich środków transportu oraz kompleksowej obsługi ładunków i pasażerów w tych partach, bowiem nie wszystkie obsługiwane jednostki spełniały warunki do uznania ich za morskie środki transportu. Uznano, że jednostki pływające, których nazwy ustalono na podstawie kwitów bunkrowych i faktur VAT, w Polskim Rejestrze Statków nie figurują jako oznaczone zasadniczym symbolem klasy statku morskiego ([...]) względnie małego statku morskiego ([...]), lecz legitymują się zasadniczym symbolem klasy statku śródlądowego ([...]), tym samym nie mogły być zaliczone do morskich środków transportu. W konsekwencji Sąd I instancji uznał za zgodne z prawem ob. ciążenie skarżącej Spółki podatkiem należnym wg stawki [...] od usług świadczonych na rzecz jednostek nie będących morskimi środkami transportu, oraz ustalenie dodatkowego zobowiązania w wysokości [...] zawyżenia zadeklarowanych kwot zwrotu podatku.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylając pożywszy wyrok stwierdził, że

z przepisu § 66 ust.1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 15 grudnia 1997r.

w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ... wynika, że warunkiem zastosowania 0% stawki podatku VAT jest łączne spełnienie trzech przesłanek:

1. usługi muszą być świadczone na obszarze portów morskich,

2. świadczone usługi muszą być związane z transportem międzynarodowym,

3. świadczone usługi muszą polegać na obsłudze lądowych i morskich środków transportu oraz na kompleksowej obsłudze ładunków i pasażerów w tych portach.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka spełniała w/w warunki. Sąd kasacyjny wskazał, że wobec braku w omawianym rozporządzeniu definicji "morskiego środka transportu" należało posłużyć się definicją z art. 3 § 2 ustawy z 1 grudnia 1961r. - Kodeks morski /Dz.U. z 1998r. Nr 10, poz. 36 ze zm./, zgodnie z którą statkiem morskim jest każde urządzenie pływające przeznaczone lub używane na morzu i wodach z nim połączonych, a uczęszczanych przez statki morskie. Z kolei pojęcie morza i wód z nim związanych zawiera art. 2 ust.1 ustawy z 21 marca 1991r. o obszarach morskich R.P...., który stanowi, że wodami morskimi R.P. są morskie wody zewnętrzne, morze terytorialne i wyłączna strefa ekonomiczna. Można w związku z tym wysunąć wniosek, że jednostka przeznaczona lub używana do żeglugi po morskich wodach wewnętrznych jest takim statkiem morskim, co może być jednoznaczne z morskim środkiem transportu. Z przeprowadzonej wykładni zewnętrznej - wywodzi Naczelny Sąd Administracyjny - wynika, że skarżąca Spółka świadczyła usługi określone w § 66 ust.1 pkt 4 rozporządzenia, bowiem dokonywała bunkrowania paliwa na rzecz morskich środków transportu. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że szeroki i niezbyt precyzyjny zakres regulacji § 66 ust.1 pkt 4 rozporządzenia pozwalał na przeprowadzenie dwóch równoprawnych jego wykładni, wobec czego - stosując zasadę zaufania do organów podatkowych, która w odniesieniu do prawa materialnego przemawia za tym, by w razie wątpliwości co do rozumienia konkretnego przepisu stosować taką jego wykładnię, która nie byłaby krzywdząca dla podatnika - zastosowanie przez podatnika w trybie samoobliczenia zerowej stawki było dopuszczalne.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a) uchylił zaskarżoną decyzję.

Z mocy art. 190 ustawy o p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny . Dokonana przez Sąd kasacyjny wykładnia przepisu § 66 ust.1 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego Ministra Finansów z 15 grudnia 1997r. jednoznacznie wskazuje na naruszenie w zaskarżonej decyzji tego przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, zatem zbędne jest i niecelowe powtórzenie argumentacji zawartej w uzasadnieniu wyroku kasacyjnego, którą organ podatkowy obwiązany jest uwzględnić w całości w dalszym postępowaniu (art. 153 p.p.s.a.).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanawiając o kosztach na podstawie art. 200 p.p.s.a a o wstrzymaniu wykonania uchylonej decyzji na podstawie art. 152 tej ustawy.