Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1216/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1 i  art. 97
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Andrzej Kołodziej (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi E. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Komendant [...] Policji decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., na podstawie art. 104 i art. 20 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1 i art. 97 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz § 3a ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 864), odmówił przyznania E. B. pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego położnego w M. przy ul. [...]. W uzasadnieniu podał w szczególności, że zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie mieszkania w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Przepis ten stanowi rozwinięcie postanowień art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, w myśl których policjantowi przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego.

Podstawową przesłanką udzielenia pomocy finansowej jest więc niezaspokojenie potrzeb mieszkaniowych policjanta przez przydział lokalu mieszkalnego na podstawi decyzji.

Organ stwierdził, iż zgodnie ze skierowaniem z dnia [...] maja 2002 r., wydanym przez Komendanta [...] Policji oraz stosownie do Porozumienia z dnia [...] czerwca 2002 r., zawartego pomiędzy Starostą Powiatu [...] zwanym "Wynajmującym" a Komendantem [...] Policji zwanym "Dysponentem", E. B. wraz z mężem A. również funkcjonariuszem Policji – zasiedliła lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w W., spełniający na dzień skierowania przysługujące E. i A. B. 2 normy zaludnienia. Powyższe skierowanie do zasiedlenia poza limitem przedmiotowego lokalu, jest w ocenie organu decyzją administracyjną, gdyż pochodzi od oznaczonego organu administracji publicznej, wskazano w nim adresata aktu, zawarto rozstrzygnięcie oraz posiada ono podpis upoważnionej reprezentującej organ administracji publicznej.

Organ podniósł, że przyznanie wnioskodawczyni pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego nie jest zasadne, albowiem otrzymała ona wraz z mężem lokal mieszkalny w formie decyzji administracyjnej, którego powierzchnia mieszkalna w chwili przydziału odpowiadała uprawnieniom zainteresowanych do 2 norm zaludnienia. Ponadto policjantka wraz z mężem wykupiła zajmowany lokal po otrzymaniu wcześniejszej zgody jego dysponenta, tj. Komendanta [...] Policji.

W odwołaniu od powyższej decyzji E. B. wskazała, że ocena, czy funkcjonariusz spełnia przesłanki do pomocy finansowej powinna uwzględniać stan za dzień wszczęcia postepowania, czyli złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Zgodnie bowiem z uchwałą NSA z dnia 29 kwietnia 2009 r. (I OPS 7/08), ocena ta winna polegać na zbadaniu, czy w dacie złożenia wniosku funkcjonariusz miał zaspokojone potrzeby mieszkalne, tzn. czy posiadał lokal mieszkalny nadający się do zamieszkania w zakresie odpowiadającym co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej. W tej zaś sytuacji, mieszkanie tego warunku nie spełnia.

Ponadto policjantka podniosła, że przedmiotowa pomoc jest zastępczą formą przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej (art. 88 ustawy o Policji) i jest przyznana jednorazowo. Natomiast przydział lokalu może być zrealizowany ponownie, jeżeli mieszkanie przestanie zapewniać normy mieszkaniowe.

Dodała także, że posiadany lokal nie został przyznany jej mężowi na podstawie decyzji administracyjnej na czas nieokreślony. W konsekwencji nadal przysługuje jej prawo do przydziału lokalu mieszkalnego, a takiego nie dokonano, jest więc uprawniona do otrzymania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.

Komendant Główny Policji decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz powołanych w podstawie prawnej decyzji organu pierwszej instancji przepisów prawa materialnego, po rozpatrzeniu powyższego odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, iż przepisy zawarte w rozdziale 8 ustawy o Policji, regulujące zasady przyznania pomocy mieszkaniowej policjantom wskazują, że zasadą jest udzielanie funkcjonariuszowi w służbie stałej pomocy w postaci przydziału lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, jeżeli nie zachodzą okoliczności wyłączające przydział lokalu, wymienione w art. 95 ust. 1 tej ustawy. Rodzaj tych wyłączeń przemawia za tym, że pomocą mieszkaniową nie są objęci wszyscy funkcjonariusze Policji, ale tylko ci, którzy nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych.

Organ stwierdził, iż E. B. funkcjonariuszem w służbie stałej została mianowana w dniu [...] maja 2000 r. a lokal mieszkaniowy zapewniający należne jej i mężowi wówczas 2 normy zaludnienia, pozostający w dyspozycji Komendanta [...] Policji, małżonkowie B. otrzymali na podstawie skierowania z dnia [...] maja 2002 r. Oznacza to więc, że zostały zaspokojone potrzeby mieszkaniowe strony w zakresie przydziału lokalu mieszkalnego, a oceny tej nie zmienia okoliczność, że lokal ten nie spełnia w chwili obecnej norm zaludnienia. Takie stanowisko wywiódł Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 21 kwietnia 2008 r. (I OPS 3/08).

Zdaniem Komendanta Głównego Policji małżonkowie B. dokonali sposobu realizacji przysługującego im prawa do lokalu mieszkalnego, co dodatkowo potwierdza wykupienie przez nich przydzielonego mieszkania. Ponadto w związku z wykupem otrzymanego z zasobów Policji lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W., sami pozbawili się przysługującej im innej możliwości ubiegania się o poprawę warunków mieszkaniowych tj., poprzez zmianę wymienionego lokalu na większy pozostający w dyspozycji organów Policji w trybie § 1 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r., jednakże warunkiem takiej zmiany jest przekazanie dotychczas zajmowanego lokalu dysponentowi, co w aktualnym stanie faktycznym nie jest możliwe.

Organ stwierdził także, iż przepisy mieszkaniowe dotyczące uprawnień funkcjonariuszy Policji, każdorazowo wyłączają przyznanie świadczenia lub lokalu w razie skorzystania z analogicznego prawa przez małżonka policjanta.

Przykładowo wskazał na uregulowania odnoszące się do równoważnika za brak lokalu oraz równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, które wykluczają przyznanie tych świadczeń obojgu małżonkom, będącym funkcjonariuszami Policji.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. B. zarzuciła jej:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 94 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. z 2013 r., poz. 1170) poprzez przyjęcie, że lokal był przydzielony na podstawie decyzji administracyjnej oraz, że w dniu złożenia wniosku spełnia przysługujące skarżącej normy powierzchni mieszkalnej,

2) naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 10, art. 104 i art. 107 Kpa poprzez przyjęcie, iż pismo z dnia [...] maja 2002 r. jest decyzją administracyjną oraz niezapewnienie skarżącej jako stronie postępowania czynnego udziału w postępowaniu w sprawie wydania ww. pisma, które organ traktuje jako decyzję administracyjną.

Wniosła w związku z tym o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powołując się na wyrok WSA w Kielcach z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kc 430/12 wskazała, iż w dniu złożenia wniosku przysługuje jej 6 norm zaludnienia, zajmowany lokal ma 21,05 m² powierzchni mieszkalnej, czyli nie spełnia tych kryteriów, zaś ocena wniosku i przysługujących uprawnień powinna być dokonywana na dzień złożenia.

Ponadto stwierdziła, że pismo z [...] maja 2002 r. (skierowanie) nie zawiera istotnych dla decyzji elementów, ponieważ nie są oznaczone prawidłowo strony (pismo skierowane jest do Starosty Powiatu [...], a nie do funkcjonariusza, który w decyzji byłby stroną), nie ma podstawy prawnej, nie zawiera rozstrzygnięcia zgodnego z art. 91 ust. 1 ustawy o Policji, brak jest również uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia. W tej sytuacji nie można go uznać za decyzję przyznającą prawo do lokalu mieszkalnego, a zatem nie zaistniała przesłanka do odmowy przyznania przedmiotowej pomocy finansowej.

Skarżąca ponownie odwołała się do uchwały NSA z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OPS 7/08.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne.

Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjnej sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest przepis art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o policji (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) stanowiący, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.

Przepis ten został zamieszczony w Rozdziale 8 "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" ww. ustawy, który kompleksowo reguluje kwestie mieszkaniowe policjantów.

Przede wszystkim w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji ustanowione zostało prawo policjanta w służbie stałej do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych. Zgodnie z jego treścią, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczy członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

Powyższe prawo policjanta rodzi po stronie Policji obowiązek jego realizacji poprzez zapewnienie policjantowi odpowiedniego lokalu mieszkalnego, co pośrednio wynika również z treści art. 90 ustawy o Policji, w myśl którego na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego spraw wewnętrznych lub podległych mu organów.

W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na okoliczność, że pomiędzy Starostą Powiatu [...], zwanym dalej "Wynajmującym" a Komendantem [...] Policji zwanym dalej "Dysponentem", zostało zawarte w dniu [...] czerwca 2002 r. Porozumienie, w myśl którego wynajmujący oświadczył, że Skarb Państwa jest właścicielem m.in. lokalu mieszkalnego położonego w budynku wielomieszkaniowym nr [...] przy u. [...] o pow. Użytkowej 47,00 m², składającego się z 1 pokoju, kuchni, łazienki, w.c. i przedpokoju (§ 1pkt 1). Stosownie zaś do § 2 wyżej wymienionego Porozumienia, wynajmujący oddał Dysponentowi do użytkowania lokale opisane w § 1 pkt 1 (...) z przeznaczeniem tych lokali na cele mieszkaniowe dla funkcjonariuszy pełniących służbę w podległej Dysponentowi jednostce (pkt 1). Porozumienie zostało zawarte na czas nieoznaczony. (pkt 2).

Ponadto zgodnie z § 3 pkt 2 Porozumienia, szczegółowe zasady użytkowania lokali miały być określone w umowach najmu lokali zawartych z Wynajmujących z osobami skierowanymi do zawarcia takich umów przez Dysponenta.

W piśmie z dnia [...] maja 2002 r. do Starosty Powiatu [...], Komendant [...] Policji, nawiązując do przeprowadzonych w dniu 7 maja br. rozmów oraz na podstawie zawartego Porozumienia, skierował poza limitem do zasiedlenia lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w W. E. B. i A. B., funkcjonariuszy Wydziału Prewencji Komendy [...] Policji. Natomiast w dniu [...] czerwca 2002 r. została zawarta pomiędzy Zarządem Mienia Skarbu Państwa z siedzibą w W., zwanym dalej Wynajmującym, a A. B., zwanym dalej Najemcą, umowa najmu lokalu mieszkalnego Nr [...]. W myśl §1 tej umowy, zgodnie ze skierowaniem z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] wydanym przez Komendanta [...] Policji, oraz stosownie do zawartego Porozumienia, Wynajmujący oddał najemcy w najem lokal mieszkalny nr [...] położonej w budynku [...] przy ul. [...] w W., o powierzchni użytkowej 47,49 m², w tym powierzchni mieszkalnej 21,05 m ² (pkt 1). Lokal składa się z 1 pokoju, kuchni, łazienki, w.c. i przedpokoju (pkt 2 ). Lokal wyposażony jest następujące instalacje: wod-kan, elektryczną, zw, i gazową (pkt 3). Do zamieszkania lokalu wraz z najemcą uprawniona została E. B. – żona (§ 3 pkt 1).

Dodać trzeba także, że na dzień skierowania do zasiedlenia przedmiotowego lokalu, odpowiadał on przysługującym małż. B. 2 normom zaludnienia, określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżnienia i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. (Dz.U. Nr 131, poz. 1469 ze zm.).

Powołany już przepis art. 88 ust. 1 ustawy o Policji statuujący prawo policjanta w służbie stałej do lokalu mieszkalnego nie określał i nie określa aktualnie formy, w jakiej przydział lokalu jest dokonany.

Forma decyzji w sprawach przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater została natomiast przewidziana w § 14 ww. rozporządzenia, które obowiązywało w dacie skierowania małż. B. do zasiedlenia przedmiotowego lokalu.

Należy jednocześnie zauważyć, że obowiązujące w ww. dacie zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 października 1997 r. w sprawach warunków najmu lokali mieszkalnych znajdujących się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających z zarządzie Policji, oraz zasad obliczania czynszu najmu za te lokale (M.P. Nr 78, poz. 746), także wspominało o przydziale lokalu na podstawie decyzji oraz w § 1 określało warunki najmu lokali mieszkalnych znajdującego się w budynkach będących własnością Skarbu Państwa pozostających w zarządzie Policji przydzielonych policjantom na podstawie decyzji administracyjnej właściwego organu, określonego w przepisach zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (M.P. Nr 76, poz. 707), oraz zasady obliczania czynszu najmu za te lokale, zaś w § 2 stanowiło, że do najmu lokalu , o którym mowa w § 1 oraz do obliczania czynszu za ten lokal stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 105, poz. 509 ze zm.). Podobne rozwiązania zostały przyjęte w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie warunków najmu lokali mieszkalnych w zarządzie jednostek organizacyjnych Policji (Dz.U. Nr 167, poz. 1754).

W ocenie Sądu lokal mieszkalny położony przy ul. [...] nr. [...] w W., który zasiedlili małżonkowie B., posiadał status, o którym mowa w ww. zarządzeniu i rozporządzeniu.

Co prawda w niniejszej sprawie nie została wydana przez właściwy organ decyzja administracyjna o przydziale przedmiotowego lokalu, ty niemniej dalsze czynności zawiązane z jego objęciem przez skarżącą i jej męża (umowa najmu, protokół odbioru), wskazują na omawiany tryb zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych małżonków B.

Sąd nie podziela poglądu prezentowanego przez organ, że rzeczone pismo Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2002 r. [...] do Starosty Powiatu [...], jest decyzją administracyjną o przydziale w rozumieniu art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 367 ze zm.) dalej "Kpa".

W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że minimum wymagań formalnych, jakie powinna spełniać decyzja administracyjna to: oznaczenie organu wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby działającej w imieniu organu (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodek postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2005, s. 609). W piśmie z dnia [...] maja 2002 r. brak jest zaś wskazania adresata, którym w decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego jest policjant oraz nie zawiera rozstrzygnięcia o istocie sprawy. Stąd zarzut naruszenia art. 7, 104 i 107 Kpa poprzez przyjęcie przez organ, że pismo z dnia [...] maja 2002 r. jest decyzją administracyjną, jest uzasadniony. W konsekwencji więc chybiony jest zarzut naruszenia art. 10 Kpa poprzez brak zapewnienia skarżącej udziału w postępowaniu zakończonym tym pismem.

Powyższe nie zmienia jednak oceny Sądu, iż skarżąca i jej mąż, poprzez skierowanie ich przez Komendanta [...] Policji do zasiedlenia poza limitem lokalu mieszkalnego przy ul. [...] m. [...], którego dysponentem był organ, uzyskali tytuł prawny do przedmiotowego lokalu, a tym samym ich potrzeby mieszkaniowe zostały zaspokojone w oparciu o przepis art. 88 ust. 1 ustawy o policji.

Potwierdzeniem tego jest okoliczność, że aktem notarialnym z dnia [...] stycznia 2014 r. E. i A. B. nabyli lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w W., po uprzednim zrzeczeniu się przez jego dysponenta – Komendanta [...] Policji – dyspozycji tym lokalem.

Uzasadnione jest zatem przyjęcie, że mąż skarżącej będący policjantem, otrzymał lokal mieszkalny w sposób tożsamy z otrzymaniem lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, co eliminuje skarżącą w myśl art. 94 ust. 1 ustawy o policji z kręgu uprawnionych do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.

Pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o policji jest zastępczą formą w stosunku do podstawowej formy jaką jest przydział lokalu – realizacji prawa policjanta do lokalu mieszkalnego. O ile jednak przepis art. 95 pkt 2 ustawy o Policji stanowi, że lokalu mieszkalnego nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny opowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej, o tyle możliwość uzyskania pomocy finansowej na podstawie art. 94 ust. 1 tej ustawy, została wyłączona przez sam fakt otrzymania lokalu z zasobów Policji, spełniającego w dacie jego otrzymania przysługujące normy zaludnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 3/08 stwierdził, że; "Policjantowi, który posiada lokal mieszkalny przyznany na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych, nie przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 92 tej ustawy, mimo że posiadany lokal przestał odpowiadać normom określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału i opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. Nr 105, poz. 884 ze zm.)" (ONSA i WSA 2008/5/78, Prok. i Pr. – wkł. 2009/2/47).

Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, stanowisko zaprezentowane w powyższej uchwale o wykluczeniu z kręgu uprawnionych do równoważnika pieniężnego, będącego zastępczą formą realizacji prawa do lokalu mieszkalnego, policjanta który otrzymał lokal na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy o policji, spełniający w dacie przydziału przysługuje mu normy zaludnienia, uwzględniające członków rodziny, odnosi się również do pomocy finansowej przewidzianej w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji.

W takiej sytuacji argumentacja skarżącej, że zajmowany lokal ma 21,05 m² powierzchni mieszkalnej, a więc nie spełnia kryterium przysługujących jej 6 norm zaludnienia w dniu złożenia wniosku, nie jest zasadny. Powyższe stwierdzenie nie oznacza jednak, wbrew twierdzeniom skarżącej, że organy dokonały oceny jej wniosku na dzień otrzymania lokalu mieszkalnego z zasobów Policji, a nie na dzień jego złożenia, zgodnie z uchwałą "NSA z dnia 29 kwietnia 2009 r. I OPS 7/08". Organy policji nie kwestionują przecież ilości przysługujących skarżącej norm zaludnienia, jednakże w celu oceny jej uprawnień do wnioskowanego świadczenia, były zobligowane do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak nakazuje art. 7 Kpa, w tym odniesienia się do zaspokojenia jej potrzeb mieszkaniowych w rozumieniu ustawy o Policji.

W tym stanie rzeczy zarzuty naruszenia wskazanych przez skarżącą przepisów prawa materialnego nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.