Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1072/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Świderska, Sędziowie : Sędzia NSA P. Janicki, Asesor C. Koziński (spr.), Protokolant asystent sędziego B. Czyżewska, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją organu podatkowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Urząd Kontroli Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. decyzją z dnia [...] nr [...] określił Spółce Akcyjnej "A" z siedzibą w Ł. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998 r. w kwocie 459.564,- zł, zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998 r. w wysokości 432.167,- zł oraz odsetki za zwłokę od tej zaległości podatkowej, liczone na dzień wydania decyzji w wysokości 602.855,- zł.

W dniu 13.03.2002 r. podatnik wniósł odwołanie od tej decyzji.

Decyzją z dnia [...] nr [...] , Izba Skarbowa w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. uchyliła zaskarżoną decyzję organu I instancji w części i zmniejszyła wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998 r. do kwoty 459.276,- zł, zaległość podatkową w tym podatku do kwoty 431.879,- zł i wysokość odsetek za zwłokę do kwoty 598.107,80 zł.

W dniu 25.02.2004 r. "A" S.A. nadało w placówce pocztowej wniosek z żądaniem wznowienia postępowania podatkowego zakończonego prawomocną decyzją Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] nr[...]. Wnioskodawca stwierdził, iż o wydaniu tej decyzji dowiedział się dopiero z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – W. z dnia [...] nr [..] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności Prezesa Zarządu A. K. za zobowiązania Spółki. W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że decyzja Izby Skarbowej nie została nigdy doręczona stronie w jej siedzibie, tj. w Ł. – A 2, a strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., decyzją z dnia [..] nr [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. ze względu na uchybienie terminu przewidzianego w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

W złożonej skardze zarzucono organowi podatkowemu naruszenie przepisów:

- art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zachodzą uzasadnione przesłanki jego zastosowania,

- art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 180, art. 187, art. 191 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez uchylenie się od wszechstronnego działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, niezebrania pełnego materiału dowodowego mimo aktywnego udziału strony w postępowaniu, nieprzeprowadzenie niezbędnych dowodów, a zwłaszcza dowodu z przesłuchania strony, które wobec wątpliwości co do faktu i trybu doręczenia stronie decyzji Izby Skarbowej mogły mieć decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

W uzasadnieniu skargi, Prezes Zarządu Spółki stwierdził m.in., że decyzja Izby Skarbowej w Ł. OZ w P. z dnia [...] została wysłana i odebrana pod adresem, który nie jest adresem siedziby Spółki. W siedzibie oddziału Spółki mogło nie być osób upoważnionych do odbioru korespondencji firmy, a pieczątka Spółki z adresem – Ł. ul. B 21 - mogła służyć, zgodnie z treścią upoważnienia, innym celom niż odbiór korespondencji. Te okoliczności, zdaniem skarżącego nie zostały wyjaśnione w trakcie prowadzonego postępowania w sprawie wznowienia postępowania podatkowego.

Zarzucono również, że organ podatkowy nie wyjaśnił, czy zeznania świadków co do uzyskanego upoważnienia do odbioru korespondencji są prawdziwe i wiarygodne – nie skonfrontowano tych zeznań z zeznaniami członków Zarządu Spółki.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, iż w myśl przepisu art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej podatnik może skutecznie domagać się wszczęcia nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego przed upływem miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Złożenie żądania po terminie, skutkuje tym, że postępowanie nie może być wznowione i powoduje wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem organu podatkowego decyzję doręczono adresatowi osobiście w dniu 25.06.2002 r. Pocztowy dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym, co oznacza, iż stanowi on dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Odbiór przedmiotowej decyzji potwierdziła Pani A. M. (kierownik) i opatrzyła pieczęcią "A" S.A. Ł. ul. B 21. Druk potwierdzenia odbioru prawidłowo wypełniony i podpisany przez doręczyciela (funkcjonariusza) Poczty Polskiej korzysta z domniemania prawdziwości a doręczenie następuje w dacie potwierdzenia przez osobę upoważnioną do odbioru pisma. Na jej ustalenie nie ma wpływu to, czy osoba ta przekazała następnie pismo osobom powołanym do dokonania czynności, których pismo dotyczyło. Jest to już sprawa wewnętrznej organizacji pracy osoby prawnej będącej adresatem pisma. Zapewnienie wewnętrznego prawidłowego obiegu pism należy do Spółki.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał również, że decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] wskazano również jako podstawę prawną egzekwowanej należności pieniężnej, w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] którego odpis został doręczony Spółce w dniu 22.01.2004 r. (odbiór pokwitowała Pani M. B. – Kierownik). Zatem z treści tego tytułu wykonawczego jednostka ponownie powzięła wiadomość o wydaniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Wznowienie postępowania polega na przeprowadzeniu ponownego postępowania i wydaniu decyzji podatkowej w sprawie, w której zapadła już decyzja ostateczna, jeśli postępowanie w którym została ona wydana było dotknięte kwalifikowaną wadliwością proceduralną. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która umożliwia weryfikację ostatecznych decyzji podatkowych z powodu wad postępowania podatkowego, a nie samej decyzji (wyrok NSA z dnia 16 października 1998 r., sygn akt II S.A. 1241/98, LEX nr 41894).

Strona skarżąca, jako podstawę wznowienia postępowania powołała przepis art. 240 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z póź. zm). Zgodnie z tym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Art. 241 § 2 pkt 1 powyższej ustawy stanowi, iż wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Powzięcie wiadomości, jak słusznie zauważa Dyrektor Izby Skarbowej, nie musi pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała treść rozstrzygnięcia w danej sprawie.

Organ podatkowy jest więc zobligowany do sprawdzenia, czy wnioskodawca zachował miesięczny termin do wniesienia żądania o wznowienie postępowania.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalenie daty, od kiedy strona powzięła wiadomość o wydaniu decyzji ostatecznej kończącej postępowanie podatkowe.

Osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności – osobie upoważnionej do odbioru korespondencji (art. 151 Ordynacji podatkowej). Logiczna analiza powyższego przepisu, w którym ustawodawca posłużył się tzw. zwykłą (inaczej - łączną) alternatywą, na co wskazuje użycie spójnika "lub" (a nie "albo" - jak ma to miejsce w alternatywie rozłącznej) prowadzi do wniosku, że decyzja może być skutecznie doręczona w siedzibie Spółki, jak i w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli adresy tych miejsc były różne. Wybór adresu doręczenia pozostawiony jest organowi podatkowemu.

Listonosz, doręczając jednostce organizacyjnej pismo, nie ma obowiązku sprawdzania, czy pismo odbiera uprawniona osoba. Obowiązkiem jednostki organizacyjnej (osoby prawnej) jest takie zorganizowanie odbioru pism, by odbioru dokonywała osoba upoważniona (wyrok NSA z dnia 06.07.1997 r., sygn akt I S.A./Po 1829, Lex nr 37900). Jednakże osobę, która przebywa w lokalu siedziby Spółki, bądź też w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej i dysponującą pieczęcią firmy, niewątpliwie należy uznać za osobę upoważnioną do odbioru korespondencji.

Organ podatkowy ustalił, iż adres siedziby Spółki – Ł.- A 2 – został określony w rejestrze handlowym, natomiast adres – Ł. ul. B 21 – od dnia 18.01.2001 r. został podany przez Spółkę w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-2, jako adres prowadzenia działalności gospodarczej i rachunkowości. Ponadto Izba Skarbowa w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. w dniu 06.07.2004 r. uzyskała informację, dlaczego decyzja z dnia [...] nr [...] została doręczona w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej Spółki, pomimo że była adresowana do jej siedziby. Rejonowy Urząd Poczty – Ł. P., w piśmie z dnia 05.07.2004 r. stwierdził, iż sprawdzono za okres maj – czerwiec 2002 r. karty doręczeń rejonu obsługującego A 2 i nie natrafiono na firmę "A S.A.".

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przesłuchał w charakterze świadka Panią A. M. (odbierającą decyzję), która w dniu 26.08.2004 podała do protokołu, iż posiadała ustne upoważnienie Prezesa K. do odbioru korespondencji. Brak było zatem podstaw prawnych do tego aby zeznania te należało skonfrontować z wyjaśnieniami Członków Zarządu Spółki.

Uwzględniając powyższe należało uznać, iż "A" S.A. powzięło wiadomość o wydaniu decyzji Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. w dniu[...] , tj. w dniu jej doręczenia w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej i tym samym uchybiło terminowi do wniesienia żądania o wznowienie postępowania podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. słusznie zauważył, iż kolejną datą, kiedy "A" S.A. dowiedziało się o istnieniu przedmiotowej decyzji był dzień doręczenia odpisu tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 18.10.2002 r., który jako podstawę egzekwowania należności pieniężnej wskazywał orzeczenie z dnia [..]

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), należało skargę oddalić.