Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2511/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 23 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2511/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. W. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] października 2012 r.

W pismach z dnia 1 stycznia 2016 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku oraz o ustanowienie adwokata z urzędu i zwolnienie z kosztów sądowych związanych z planowanym postępowaniem kasacyjnym.

Z urzędowego formularza wniosku przyznanie prawa pomocy, dokumentów i oświadczeń nadesłanych przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z 1 lutego 2016 r. wynika, że wnioskodawca posiada znaczny stopień niepełnosprawności i utrzymuje się z renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w wysokości 1.189 zł miesięcznie. Otrzymuje ponadto wsparcie finansowe z pomocy społecznej (Prezydent Miasta [...] decyzjami z [...] września 2015 r. i z [...] października 2015 r. przyznał mu do [...] marca 2016 r. dodatek mieszkaniowy w wysokości 43,98 zł. miesięcznie oraz dodatek energetyczny w wysokości 11,09 zł. miesięcznie). Te środki wedle skarżącego nie są wystarczające do zaspokojenia najbardziej elementarnych potrzeb bytowych (w tym zakupu lekarstw), dlatego zaciągnął w SKOK umowę pożyczki (kredyt konsumencki) w wysokości 13.000 zł.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez R. W. jest uzasadniony, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania tego stanu rzeczy zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

Sytuacja dochodowa skarżącego jest obiektywnie trudna. R. W. nie dysponuje żadnym majątkiem. Utrzymuje się bowiem z renty z tytułu niezdolności do pracy oraz dodatków: energetycznego i mieszkaniowego, które są przyznawane są ze względu na ubóstwo (art. 3 ust. 1 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, Dz.U. z 2013, poz. 966 ze zm. oraz art. 3 pkt 13 c) w zw. z art. 5 c) ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, Dz. U. z 2012 r. poz. 1059 ze zm.). Zatem nie ma możliwości pozyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W konsekwencji zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają wyłącznie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.