Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2384/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 i art. 34 ust 4, art. 33
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Bożena Więch -Baranowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Protokolant Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2011r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307, 50 (trzysta siedem złotych 50/100) zł, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 (pięćdziesiąt siedem złotych 50/100) zł.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] w Z., gm. G., na rzecz E. P.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że inwestor wystąpił z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę składając wymagane dokumenty. W trakcie postępowania sąsiadka, właścicielka działki nr [...] zgłosiła zastrzeżenia co do planowanej inwestycji podnosząc zarzut sporu w przebiegu granicy pomiędzy działkami jej i inwestorki. W związku z tym organ zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy G. oraz do Sądu Rejonowego w C. z pytaniem, czy przed tymi instytucjami toczą się postępowania o rozgraniczenie nieruchomości E. P. i H. J. Z uzyskanych informacji wynikało, że takie postępowania się nie toczą. Wobec tego organ uznał, że skoro nie toczy się żaden spór o przebieg granicy, inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a inwestorka złożyła wszystkie wymagane dokumenty, to uzasadnionym jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę.

Odwołanie od tej decyzji złożyła H. J. Z jego treści wynikał, że podnosi w dalszym ciągu sprawę przebiegu granicy , jak też uważa, że na skutek błędów i zaniedbań organów administracji straciła ok. 15 arów swojej działki. W związku z tym właściwy przebieg granicy pomiędzy działką [...] jest zupełnie inny.

Po rozpoznaniu tego odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia[...] października 2010 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, tekst jednolity z późniejszymi zmianami) zwana dalej kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że brak jest jakichkolwiek dowodów na poparcie twierdzeń H. J. co do faktu utraty przez nią części nieruchomości jak też istnienia formalnego sporu odnośnie granicy z działką nr [...]. Następnie organ przytoczył treść przepisów, które mają zastosowanie w procesie uzyskiwania pozwolenia na budowę i stwierdził, że organ I instancji prawidłowo ustalił, że zostały spełnione wszystkie przesłanki konieczne do wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W szczególności z uwagi na odległość zamierzonej inwestycji od granicy z działką nr [...] ( ponad 8 m ) nie może być mowy o naruszeniu przepisów dotyczących sytuowania budynków.

W tej sytuacji odwołanie uznał za nieuzasadnione.

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła H. J. Podniosła w niej, że w trakcie dokonywania przez poprzedniego właściciela działki [...] wytyczenia granic geodeta dokonujący pomiarów bezprawnie zabrał z jej działki grunt o pow. 15 a. Nie mogła w tym czasie bronić swoich interesów ponieważ nie była właścicielką działki nr [...]. W toku podjętych przez nią w późniejszym czasie czynności otrzymywał od urzędów różne , często ze sobą sprzeczne informacje, z których wynikał, że faktycznie jest właścicielką działki większej o 15 a jednak żaden z organów nie spowodował przywrócenia stanu zgodnego z prawem. Podejmowane przez nią próby wytyczenia geodezyjnego granic jej działki nie powiodły się ze względu na odmowę przeprowadzenia takich czynności przez geodetów. Podnosząc te zarzuty wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] podtrzymał argumentację zawartą w skarżonej decyzji i wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W razie zaś nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadniczym zagadnieniem, od którego rozstrzygnięci zależał wynik niniejszej sprawy było ustalenie, czy zarzut przebiegu granicy pomiędzy działką inwestorki a działką skarżącej jest przeszkodą do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W tym zakresie Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela poniższy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 1156/01: ,, W postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę kwestionowanie przez sąsiada przebiegu granicy między działkami nie może spowodować rozstrzygnięcia tej kwestii, organy administracji architektoniczno-budowlanej bowiem nie mają kompetencji w tym zakresie, nie może też to spowodować zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę ani też odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę."

Z akt sprawy wynika, że nie toczy się żadne postępowanie dotyczące ustalenia przedmiotowej granicy. Przyznaje to również skarżąca. Aktualna i znajdująca się w aktach postępowania administracyjnego w tym geodezyjna nie potwierdza stanowiska H. J. co do tego, że granica pomiędzy działkami przebiega ok. 15 m w głąb działki nr [...]. Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że posadowienie budynku w żadnym razie nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) a w szczególności w zakresie odległości do granicy działki nr 397 należącej do skarżącej.

Reasumując skoro Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że nie zostały dostrzeżone takie naruszenia przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.