Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1443/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 206
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 247 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 776
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w m. U. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania spornego w sprawie o unieważnienie patentu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. oddala wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. akt:

VI SA/Wa 1443/18

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Urząd Patentowy po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu [...] sierpnia 2017 r. sprawy o unieważnienie patentu na wynalazek pt. "[...]" nr [...] udzielonego na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca) na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny wniesionego przez V. Sp, z o.o. z siedzibą w [...] na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 776): 1) umorzył postępowanie; 2) przekazał sprawę do Departamentu Rejestrów tutejszego Urzędu celem rozpatrzenia wniosku o uchylenie decyzji o udzieleniu patentu oraz umorzenie postępowania w związku z udzieleniem odpowiedzi na sprzeciw przez podmiot nieuprawniony. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był przepis art. 247 ust. 2 Pwp. Urząd Patentowy zważył bowiem, iż zgodnie z art. 246 ustawy Prawo własności przemysłowej każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP o udzieleniu prawa ochronnego w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego RP informacji o udzieleniu prawa. Przepis art. 247 ust. 1 p.w.p. stanowi, że o wniesieniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 246, Urząd Patentowy niezwłocznie zawiadamia uprawnionego, wyznaczając mu termin na ustosunkowanie się do sprzeciwu. Z kolei zgodnie z art. 247 ust. 2 p.w.p. jeżeli uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny sprawa zostanie przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W przeciwnym przypadku Urząd Patentowy wydaje decyzję uchylającą decyzję o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji, umarzając jednocześnie postępowanie.

W rozpatrywanej sprawie, w dniu 27 stycznia 2016 r. odpowiedzi na sprzeciw udzieliła I. W. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P. w [...].

Organ wskazał, że ze znajdującej się w aktach sprawy umowy z dnia 1 maja 2010 r. wynika, że I. W. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P. w [...] wniosła aportem do spółki P. Sp. z o.o. Sp. k. wkład o charakterze niepieniężnym w postaci P. w [...], w tym patent na wynalazek pt. "[...]" nr [...].

W związku z powyższym - w ocenie organu – I. W. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P. w [...] zarówno w dacie wszczęcia postępowania sprzeciwowego, jak i w dacie udzielenia odpowiedzi na sprzeciw, nie była uprawniona do patentu na wynalazek pt "[...]" nr [...], a co za tym idzie udzielenie przez nią odpowiedzi na wniesiony w tej sprawie sprzeciw było bezskuteczne.

Zdaniem UP, fakt potwierdzenia na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2017 r. czynności odpowiedzi na sprzeciw przez I. W. będącą prezesem P. Sp. z o.o., która jest aktualnie uprawniona z patentu na wynalazek pt. "[...]" nr [...], nie mogło konwalidować tej czynności. Przepis art. 30 § 4 k.p.a. stanowi bowiem, iż w sprawach zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. W rozpatrywanej zaś sprawie do zmiany uprawnionego do ww. patentu doszło przed wszczęciem postępowania w przedmiotowej sprawie, a nie w jego toku.

Z art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p. wynika, że dopiero uznanie przez uprawnionego sprzeciwu za bezzasadny powoduje wszczęcie postępowania spornego.

Tak więc organ stwierdzając, że rozpatrywanej sprawie odpowiedzi na sprzeciw udzielił podmiot nieuprawniony, w związku z czym nie doszło do skutecznego wszczęcia postępowania spornego, rozstrzygnął sprawę jak w przytoczonej na wstępie osnowie zaskarżonej decyzji.

Skarżąca wniosła od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie skarżącej decyzja Urzędu Patentowego opiera się na błędnych przesłankach i została wydana z naruszeniem przepisów - w tym:

a) art. 7. art. 77, art. 80 w związku z art. 75 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej powoływana jako: k.p.a.) - w zakresie, w jakim Urząd Patentowy przyjął, że I. W. nie miała statusu "uprawionego" w rozumieniu art. 247 § § 1 i 2. ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej, w szczególności wobec braku uwzględnienia argumentów, które skarżąca podniosła w swoim piśmie z dnia 26.09.2017 r. (w którym zgłosił się niżej podpisany pełnomocnik), co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albowiem nie uwzględniało realiów niniejszej sprawy, z których wynikało, że:

- na datę złożenia sprzeciwu, jego doręczenia i złożenia oświadczenia o bezzasadności sprzeciwu to I. W. była ujawniona w rejestrze prowadzonym przez Urząd Patentowy RP jako uprawniona z prawa do patentu;

- Urząd Patentowy RP uznał, że ma ona przymiot "uprawnionej" doręczając do jej rąk sprzeciw V.;

- I. W., zgodnie z pouczeniem Urzędu Patentowego RP złożyła oświadczenie o bezzasadności sprzeciwu, wykonując czynność do której zobowiązał ją Urząd Patentowy pad rygorami określonymi w pouczeniu;

- Urząd Patentowy RP nie uznał innego podmiotu jako "uprawnionego" i nie przesłał do np. następcy prawnego I. W. sprzeciwu, celem umożliwienia złożenia oświadczenia, o którym mowa w wart 247 § 2 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej;

- Urząd Patentowy RP nie uwzględnił regulacji art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej;

b) art. 6 k.p.a. zasady praworządności oraz zasady zaufania obywateli do organów państwa wyrażonej w art. 8 k.p.a., nakładającej na urząd Patentowy obowiązek praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania, który wyraża się w dokładnym zbadaniu okoliczności sprawy, ustosunkowaniu się do żądań stron oraz uwzględnieniu w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli - to w kontekście tego, że Urząd Patentowy sam podjął decyzję o tym, aby doręczyć I. W. sprzeciw7 (co umożliwiało jej i tylko jej złożenie oświadczenia w trybie art. 247 § 2. Pwp), a następnie uznał, że oświadczenie złożone przez adresatkę swojego żądania nie pochodzi od "uprawnionej" - co narusza zasadę zaufania obywatela do organu, a nadto zasadę praworządności;

c) art. 247 § § 1 i 2. ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, sprowadzające się do braku uwzględnienia tego, że to Urząd Patentowy RP uznaje daną osobę za "uprawnioną" i jest zobowiązany do doręczenia takiej osobie sprzeciwu, a zatem to Urząd Patentowy RP określa krąg stron, które biorą udział w postępowaniu sprzeciwowym, a następnie spornymi, nadto zaś w sytuacji przesłania sprzeciwu do I. W. nie uznał złożonego przez nią sprzeciwu jako skutecznego prawnie, zupełnie pomijając fakt, że sam był autorem decyzji i czynności doręczenia sprzeciwu I. W., nadto nie doręczył sprzeciwu innemu podmiotowi, aby umożliwić mu wszczęcie postępowania spornego, co zaprzecza możliwości ochrony praw reprezentowanej przeze mnie Spółki w niniejszym postępowaniu;

d) art. 255 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej poprzez jego błędne zastosowanie, sprowadzające się do przyjęcia, że nie wszczęto skutecznie postępowania spornego, w konsekwencji uznania, że I. W. nie była uprawniona do złożenia oświadczenia o bezzasadności sprzeciwu;

e) naruszenie art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, w której przepis ten wyraźnie statuuje, że przeniesienie patentu staje się skuteczne wobec osób trzecich z chwilą wpisu tego przeniesienia do rejestru patentowego.

Ponadto, w ocenie skarżącej, Urząd Patentowy dokonał błędnej wykładni przepisów Pwp, pomijając ich cel i funkcję.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko. Analogiczne stanowisko zajęła V. spółka z o.o. w [...] występująca w sprawie jako uczestnik postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Decyzja podlegała uchyleniu, jednak nastąpiło to z przyczyny, która nie była podnoszona w skardze. Podstawą działania Sądu był w tym przypadku art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c p.p.s.a., zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W przypadku niniejszej sprawy Sąd stwierdził, iż osnowa zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. nie koreluje z przepisem stanowiącym podstawę proceduralną (tryb) jej wydania, a mianowicie - art. 247 ust. 2 Pwp.

Podstawą faktyczną zaskarżonej decyzji był pogląd organu, iż w sprawie nie doszło do skutecznego (sporządzonego przez uprawniony podmiot, t.j. uprawnionego z patentu) podniesienia zarzutu bezzasadności wniesionego sprzeciwu wobec udzielonego patentu.

Skoro tak, to obowiązkiem organu było literalne zastosowanie przepisu art. 247 ust 2 (zd.2) Pwp. W myśl przywołanego przepisu, "Jeżeli uprawiony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu Patentowego, o którym mowa w ust. 1, podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostanie przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W przeciwnym przypadku Urząd Patentowy wydaje decyzję uchylającą decyzję o udzieleniu patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji, umarzając jednocześnie postępowanie.".

Tymczasem, organ rozstrzygnął sprawę w następujący sposób: 1) umorzył postępowanie; 2) przekazał sprawę do Departamentu Rejestrów tutejszego Urzędu celem rozpatrzenia wniosku o uchylenie decyzji o udzieleniu patentu oraz umorzenie postępowania w związku z udzieleniem odpowiedzi na sprzeciw przez podmiot nieuprawniony. Należy stwierdzić, iż powyższe rozstrzygnięcie jest sprzeczne z bezwzględnie obowiązującym przepisem ustawy, nakazującym rozstrzygnięcie sprawy w ściśle określony sposób. Innymi słowy, w kontrolowanej sprawie obowiązkiem Urzędu Patentowego było samodzielne rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o przytoczony przepis a nie - jak to uczynił organ - przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez inny departament, celem podjęcia dalszych rozstrzygnięć.

W dalszym postępowaniu będącym konsekwencją niniejszego wyroku Urząd Patentowy raz jeszcze podejmie się rozstrzygnięcia sprawy, czyniąc to w sposób zgodny z obowiązującym prawem procesowym.

Wobec powyższego Sąd odstąpił od merytorycznego badania zarzutów skarżącej, co czyniło niezasadnym zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w sprawie (art. 206 p.p.s.a.).

Sąd rozstrzygnął sprawę na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c p.p.s.a.