Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1232/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Magda Froncisz SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2022 roku sprawy ze skargi M. H. na decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 września 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt. 1 i 3 ustawy prawo budowlane, decyzją z dnia 17 listopada 2020r. nr [...] znak: [...], nakazał M. H. wykonanie następujących robót zabezpieczających budynek mieszkalno-usługowy, położony na działce nr ew. gr. [...] w W., przy ul. [...]:

I. Wzmocnienie istniejącego fundamentu, poprzez wzmocnienie podłoża gruntowego i nośności samego fundamentu z kamienia wapiennego oraz obniżenie poziomu posadowienia fundamentu ściany szczytowej południowej i jej naroża wschodniego przynajmniej do poziomu posadowienia naroża zachodniego tej ściany z uwzględnieniem obecnego poziomu terenu przyległej działki - wskazując w decyzji sposób wykonania powyższego obowiązku.

II. Wzmocnienie ściany szczytowej południowej - wskazując w decyzji szczegółowo rodzaj i zakres koniecznych w tym względzie do wykonania robót budowlanych.

Powodem rozstrzygnięcia były ustalenia w postaci przeprowadzonych w dniu [...].20 19r. oględzin ściany południowej bud. nr [...], ze wskazaniem, iż ściana ta w pomieszczeniu sklepu wykazuje liczne pęknięcia pomiędzy ścianą i stropem oraz spękania ukośne na zachodniej ścianie sklepu. Na klatce schodowej w mieszkaniu należącym do M. H. stwierdzono pęknięcie pomiędzy ścianą sklepu i południową oraz pomiędzy ścianą południową a stropem. Na piętrze znajdują się dwa pokoje. W obu pokojach pomiędzy ścianą południową i stropem widoczne spękania i rysy, odpadający tynk. Pomiędzy ścianą południową i ścianą przedzielającą pokoje widoczne pęknięcie - rysa do 2 cm. Na ścianie zachodniej pokoju (przy oknie) widoczne ukośne zarysowanie ściany. Wykonano dokumentację fotograficzną. Istnienie stanu zagrożenia w budynku przy ul. [...] w W. potwierdziły zapisy w protokole oględzin nr [...] z dnia [...].2019r. przeprowadzonych w obecności mgr inż. A. M. który wskazał, że obecny stan budynku grozi katastrofą budowlaną, ze względu na płytkie posadowienia południowej ściany budynku nr [...] i obniżony poziom sąsiedniej działki. Na to zagrożenie wskazują pojawiające się rysy i rozwarstwienia na styku ścian poprzecznych i stropów. W treści notatki służbowej z dnia [...]. 2019r. mgr inż. A. M. podał, że udostępnił zdjęcia ściany południowej budynku położonego w W., na działce nr ew. gr 2012, przy ul. [...] nr [...], wykonane z działki nr ew. gr. [...] w W.. Na zdjęciach uwidoczniony jest odkopany poziom posadowienia ściany południowej budynku nr [...], przy ul. [...]. Południowa ściana budynku nr [...] posadowiona jest na głębokości około 20 cm poniżej ulicy [...]. Ze względu na obecną różnicę w poziomach działki [...], stwierdzono wyraźny brak fundamentów pod budynkiem nr [...].

W równolegle w prowadzonym postępowaniu znak: [...], PINB na podstawie art. 68 Pr. bud. w dniu 21.03.2019r. wydano decyzję nr [...] znak: [...], którą nakazano M. H. w trybie natychmiastowym wyłączyć z użytkowania budynek usługowo-mieszkalny, zlokalizowany na działce w W. przy ul. [...], nr ew. gr. [...] Powyższej decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Po rozpatrzeniu odwołań wniesionych przez M. H., MWINB w K. w dniu 24.09.2019r. wydał decyzję nr [...] znak: [...], którą uchylił w całości zaskarżoną decyzję PINB z dnia 21.03.2019r. nr [...] znak: [...] i orzekł w sprawie nakazując na podstawie art. 68 Pr. bud. M. H. wyłączyć z użytkowania budynek usługowo-mieszkalny, zlokalizowany na działce w W. przy ul. [...], nr ew. gr. [...]

W dniu 26.04.2019r. PINB w oparciu o art. 81c ust. 2 Pr. bud. wydał postanowienie nr [...] znak: [...], którym nałożono m.in. na M. H. obowiązek sporządzenia i przedłożenia oceny stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego zlokalizowanego na dz. nr ew. gr. [...] w W., przy ul. [...], ze szczególnym uwzględnieniem jego ściany południowej. Po rozpatrzeniu zażalenia M. H. MWINB w K. w dniu 25.09.2019r. wydał postanowienie nr [...] znak: [...], którym uchylił w całości postanowienie PINB z dnia 26.04.2019r. nr [...] znak: [...] i orzekł nakładając na M. H. - właścicielkę budynku mieszkalno-usługowego położonego na dz. nr ew. gr. 2012 w W., obowiązek sporządzenia i przedłożenia w terminie do dnia 30 listopada 2019r. ekspertyzy technicznej zawierającej: Ocenę stanu technicznego budynku mieszkalno-usługowego zlokalizowanego na dz. nr ew. gr. [...] w W., przy ul. [...], ze szczególnym uwzględnieniem jego ściany południowej; W przypadku ewentualnych nieprawidłowości ekspertyza winna zawierać roboty niezbędne do wykonania w celu doprowadzenia w/w obiektu do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami. Z analizy przekazanych akt wynika, że M. H. nie przedłożyła żądanej ekspertyzy. Wobec powyższego na zlecenie PINB została sporządzona ekspertyza techniczna z lipca 2020r. autorstwa mgr inż. P. M..

Odwołanie złożyła M. H. podnosząc, iż nie ponosi odpowiedzialności za stan budynku, powstałego około 1920r. ponieważ uszkodzenia powstały w 2019r. z racji prac rozbiórkowych w sąsiednim budynku do niej nie należącym. Nadto bez współpracy z podmiotem będącym właścicielem tejże sąsiedniej działki, który takiej odmawia, nie jest możliwe wykonanie nakazanych robót.

Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia 9 września 2021r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 kpa, art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz.U. z 2020r. póz. 1333 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków i w tym zakresie określił termin wykonania nałożonych obowiązków do dnia 30 listopada 2021r., w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wskazano w uzasadnieniu, iż z zebranego materiału dowodowego wynika, że budynek przy ul. [...] w W. jest w nieprawidłowym stanie technicznym. Stwierdzone nieprawidłowości potwierdza sporządzona w niniejszej sprawie ekspertyza techniczna z lipca 2020r. autorstwa mgr inż. P. M. dotycząca budynku przy ul. [...] w W.. W opracowaniu powyższym opisując ścianę szczytową przedmiotowego budynku, stwierdzono na zewnątrz pionowe pęknięcie na całej wysokości od dachu do fundamentu w odległości ok. 1,0 do 2,5m od naroża budynku przy ul. [...]. Uszkodzenia i spękania ściany szczytowej stwierdzono również wewnątrz pomieszczeń na parterze i piętrze oraz na styku ściany ze stropami parteru i piętra. Fundament pod ścianą szczytową południową jest wykonany jako mur z kamienia wapiennego na zaprawie wapienno-piaskowej i posadowiony na głębokości ok. 0,4m przy narożniku od ul. [...] do ok. 1,5m przy narożniku zachodnim przy istniejącej oficynie, w stosunku do przyległego terenu. Jest to poziom skarpy przy ścianie szczytowej wykonanej po rozbiórce przyległego budynku starej poczty. Fundament jest szerokości ok. 0,65m. Istniejący fundament nie spełnia obecnie obowiązujących warunków głębokości posadowienia ani minimalnego zagłębienia dla gruntów spoistych, ale był zgodny z ówcześnie przyjętymi zasadami posadowienia budynków (z okresu jego realizacji). Istniejąca skarpa z gruntu o szerokości ok. 0,60 do 1,50m przy ścianie szczytowej oraz obecny poziom terenu na przyległej działce nie zabezpiecza przed wsiąkaniem wody z opadów atmosferycznych spływających po ścianie w grunt do poziomu posadowienia fundamentów, co jednocześnie zmienia (pogarsza) jego parametry.

Jako przyczynę powstania nieprawidłowości wskazano osiadanie przedmiotowej ściany wraz z fundamentem. Przyczyną powyższego jest zbyt płytkie posadowienia fundamentu ściany szczytowej tj. ok. 0,40 m poniżej poziomu terenu góry nadsypanej skarpy na przyległej działce oraz ok. 0,70 m powyżej poziomu istniejącego terenu tej działki. Powoduje to brak dostatecznej izolacji od opadowych wód powierzchniowych przez przepuszczalną skarpę z gruntu nasypowego wykonaną przy ścianie szczytowej. Ukształtowanie to powoduje tworzenie się tam sączeń wody po opadach atmosferycznych z powierzchni ściany i przyległego terenu do poziomu posadowienia co stanowi przyczynę uplastycznienia się gruntu w poziomie fundamentów i poniżej oraz może stanowić przyczynę obniżenia jego parametrów geotechnicznych. Zmniejsza to jego nośność i powoduje dodatkowe osiadanie fundamentów wraz z całą ścianą. W powyższym opracowaniu z lipca 2020r. autorstwa mgr inż. P. M. zawarto również zalecenia stosownej naprawy, które stanowią podstawę cytowanych na wstępie obowiązków nałożonych decyzją PINB z dnia 17.11.2020r. [...] znak: [...]

Okoliczność, iż budynek przy ul. [...] w W. jest w nieprawidłowym stanie technicznym oraz zakres nałożonych obowiązków nie były kwestionowane w niniejszym postępowaniu odwoławczym. W złożonym odwołaniu zakwestionowano jedynie przyczynę powstawania nieprawidłowości wskazując rozpoczęcie w roku 2015 rozbiórkowych prac budowlanych na sąsiedniej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], tj. w kompleksie budynków "[...]". Jednak ekspertyza techniczna z lipca 2020r. jako bezpośrednią przyczynę zaistnienia nieprawidłowości wskazuje zbyt płytkie posadowienia fundamentu ściany szczytowej. Z uwagi na wskazania zawarte w niej oraz fakt rozbiórki budynku położonego przy ul. [...] w W. w ocenie MWINB w K. nie zachodzi konieczność uzależnienia nakazu wykonania stosownych napraw w budynku przy ul. [...] w W. od wyniku postępowania dotyczącego sąsiedniej nieruchomości. Brak jest więc podstaw aby kwestionować wskazania zawarte w pozyskanej ekspertyzie technicznej.

Organy nadzoru budowlanego nie badają także kto ponosi odpowiedzialność za wystąpienie nieprawidłowości stanu technicznego obiektu objętego postępowaniem. Z roszczeniami w powyższym zakresie można wystąpić przed sądem powszechnym, na zasadach określonych w przepisach kodeksu cywilnego. W postępowaniu mającym na celu kontrolę prawidłowości utrzymania obiektu budowlanego, zmierzającym do usunięcia nieprawidłowości w tym zakresie, organ administracji nie bada przyczyn, które doprowadziły do tego, że obiekt jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu lub bezpieczeństwu mienia jak i kto ponosi odpowiedzialność za tenże stan. Ujawniając taki stan organ nadzoru budowlanego do właściciela bądź zarządcy budynku kieruje nakaz usunięcia nieprawidłowości. Nie do organów nadzoru budowlanego należy natomiast rozstrzyganie sporów między właścicielem budynku a innymi podmiotami, kto i w jakiej wysokości powinien ponosić koszty związane z wykonaniem robót budowlanych nakazanych decyzjami uprawnionych organów administracji publicznej. Wydając decyzję na podstawie art. 66 ust. 1 p. b. organ administracji nie bada przyczyn, z powodu których obiekt budowlany stworzył zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego albo bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Nie wyjaśnia również, dlaczego obiekt jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Organ nie rozstrzyga również o sposobach finansowania wykonania niezbędnych robót, a jedynie o obowiązku usunięcia niewłaściwego stanu technicznego budynku.

M. H. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzuciła naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane poprzez obciążenie jej obowiązkiem wykonania kosztownych i specjalistycznych robót zabezpieczających, w sytuacji gdy jest emerytką i oczywistym jest, że nie ponosi jakiejkolwiek winy za powstałą sytuację na nieruchomości; naruszenie art. 8, 12 i 35 kpa przejawiające się w naruszaniu zaufania strony do organów administracji publicznej, skutkujące również powstaniem trudnych do odwrócenia skutków prawnych i faktycznych dla skarżącej oraz niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody; naruszenie art. 2, 7, 21 i 45 Konstytucji RP poprzez działanie sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawnego oraz poza granicami prawa; art. 28 Kpa poprzez uznanie za stronę postępowania inwestorów na działce sąsiedniej, co zdaniem skarżącej jest kolejnym dowodem na stronniczość organów, które faworyzują i wydają decyzje oczywiście w interesie inwestorów na działce sąsiedniej, a oczywiście są krzywdzące.

Powtórzono argumentację zawartą w odwołaniu, ponadto wskazując na postępowanie karne prowadzone względem kierownika rozbiórki na sąsiedniej działce, co wskazuje zdaniem skarżącej na brak jej winy w pogorszeniu się stanu spornego budynku.

W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491 ze zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa o COVID), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3). W niniejszej sprawie Przewodniczący II Wydziału WSA w Krakowie, zarządzeniem, wyznaczył na dzień 10 lutego 2022r. posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów. Z tych względów Sąd rozpoznał na podstawie cytowanego powyżej art. 15zzs4 ust. 3 ustawy o COVID sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt sprawy, w tym w szczególności ekspertyzy technicznej z lipca 2020r. autorstwa mgr inż. P. M., dotyczącej budynku przy ul. [...] w W. jednoznacznie wskazuje, że zachodziły podstawy do wydania decyzji na podstawie art. 66 prawa budowlanego, a zakres i rodzaj nałożonych obowiązków jest adekwatny do stanu technicznego w/w nieruchomości i powinien skutkować usunięciem stwierdzonych nieprawidłowości. Okoliczności te nie były zresztą generalnie kwestionowane przez skarżącą, która co do zasady podnosi, że obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w jej budynku, nie powinien obciążać jej, lecz inwestora sąsiedniej nieruchomości, który podczas dokonywania rozbiórki bezpośrednio graniczącego budynku, spowodował stwierdzone uszkodzenia. Powyższy zarzut skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Organ trafnie bowiem uczynił adresatką decyzji skarżącą, która jest właścicielką budynku mieszkalno – usługowego przy ul. [...] w W., położonego na działce nr ew. gr. [...]. Sam przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. ma przy tym charakter związany, co oznacza, że w sytuacji wystąpienia przesłanki określonej w tym artykule, organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz także zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W świetle utrwalonego orzecznictwa, w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b. organ administracji nie bada też przyczyn, dla których obiekt jest użytkowany w sposób zagrażający życiu i zdrowiu ludzi lub bezpieczeństwu mienia, ani kto ponosi za to odpowiedzialność. Ujawniając stan owego zagrożenia organ nadzoru budowlanego kieruje nakaz usunięcia nieprawidłowości do właściciela bądź zarządcy budynku (m.in. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2021 r., II OSK 3319/18; Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 marca 2021 r., II SA/Lu 713/20; Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 lipca 2020 r., II SA/Ol 393/20; Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2019 r., II OSK 3316/19). Również sytuacja materialna zobowiązanego nie uzasadnia odstąpienia od nałożenia obowiązku z art. 66 prawa budowlanego ( tak: Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2019 r., II OSK 205/18). Mimo powyżej przedstawionych poglądów podkreślić jednak należy, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika aby za stan techniczny budynku skarżącej, można było obciążyć inwestora robót budowlanych na sąsiedniej działce. Budynek skarżącej liczy bowiem ok. 100 lat i wykonany był w innej technologii niż stosowana obecnie. Ze sporządzonej w sprawie ekspertyzy technicznej z lipca 2020r. autorstwa mgr inż. P. M., dotyczącej budynku przy ul. [...] w W. wynika, że przyczyną powstania złego stanu budynku jest osiadanie jego ściany szczytowej wraz z fundamentem. Przyczyną powyższego jest zbyt płytkie posadowienia fundamentu ściany szczytowej tj. ok. 0,40 m poniżej poziomu terenu góry nadsypanej skarpy na przyległej działce oraz ok. 0,70 m powyżej poziomu istniejącego terenu tej działki. Powoduje to brak dostatecznej izolacji od opadowych wód powierzchniowych przez przepuszczalną skarpę z gruntu nasypowego wykonaną przy ścianie szczytowej. Ukształtowanie to powoduje tworzenie się tam sączeń wody po opadach atmosferycznych z powierzchni ściany i przyległego terenu do poziomu posadowienia, co stanowi przyczynę uplastycznienia się gruntu w poziomie fundamentów i poniżej oraz może stanowić przyczynę obniżenia jego parametrów geotechnicznych. Zmniejsza to jego nośność i powoduje dodatkowe osiadanie fundamentów wraz z całą ścianą. Mimo powyższego, skarżąca nie przedstawiła w zakresie przyczyn uszkodzeń budynku żadnych uzasadnionych kontrargumentów, a wręcz nie przedstawiła nawet ekspertyzy, który to obowiązek został na nią nałożony na podstawie art. 81c ust. 2 prawa budowlanego. Na tej płaszczyźnie rozważań należy też zaznaczyć, że przedmiotowy budynek, to budynek mieszkalno-usługowy. Z uwagi na to, skarżąca była zobligowana na podstawie art. 62 ust. 1 pkt. 1a prawa budowlanego, do poddawania budynku okresowej, co najmniej raz w roku, kontroli stanu technicznego, polegającej na sprawdzeniu elementów budynku narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu. Mimo że budynek liczy ok. 100 lat, to w toku postępowania skarżąca nie przedłożyła żadnych protokołów z tych obowiązkowych kontroli, z których przykładowo wynikałoby, że przed rozbiórką na sąsiedniej działce, stan jej budynku był dobry, a później uległ pogorszeniu. W tym stanie rzeczy jej zarzuty co do przyczyn złego stanu budynku są całkowicie bezpodstawne i nie znajdują uzasadnienia w okolicznościach faktycznych sprawy. Kończąc należy dodać, że choć trafnie argumentuje skarżąca, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 p.b. stronami są jedynie właściciele lub zarządca obiektu budowlanego objętego postępowaniem, a właściciele nieruchomości sąsiednich nie mają w nim uprawnień strony, to uchybienie to nie miało żadnego wpływu na sam wynik postępowania. Nieuzasadnione poszerzenie kręgu stron i doręczenie tym stronom decyzji, która nie nakłada na nich obowiązków i nie daje uprawnień, nie jest też wadliwością o jakiej stanowi art. 156 § 1 pkt. 4 k.p.a. Dlatego powyższy zarzut skarżącej nie może stanowić podstawy do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.