Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 609/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 art. 52
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o nieodpłatnym przekazaniu na własność nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 lipca 2013 r. (data nadania przez pocztę: 15 lipca 2013 r.) D. K. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...], którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] r. nr [...], orzekającej o nieodpłatnym przekazaniu na własność P. M. pozostającej w jego dożywotnim użytkowaniu nieruchomości Skarbu Państwa, położonej we wsi B., gmina R. (działka nr [...] o powierzchni 0,30 ha).

W uzasadnieniu skargi podano, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] r. jest sfałszowana, a dodatkowo na skutek jej wydania pozbawiono skarżącą prawa własności nieruchomości stanowiącej grunt rolny o powierzchni 0,30 ha. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Starosty P. do wydania decyzji przyznającej jej prawo własności opisanej na wstępie nieruchomości, wskazując, że jest to niezbędne dla uzyskania renty po zmarłym mężu.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej odrzucenie. Wskazano, że na postanowienie kolegium z dnia [...] r.– zgodnie z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego – służyło skarżącej prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Poinformowano, że skarżąca z wnioskiem takim wystąpiła dopiero pismem nadanym przez pocztę w dniu 2 sierpnia 2013 r., a zatem skarga złożona w dniu 15 lipca 2013 r. powinna zostać odrzucona, bowiem nie wyczerpano w sprawie administracyjnego toku instancji. Dodano, że SKO w L. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w takim wypadku sąd skargę odrzuca. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień kolegium).

Jak wynika z akt postępowania doręczonych sądowi, postanowienie SKO w L. doręczono domowniczce skarżącej w dniu 10 lipca 2013 r. Na s. 7 postanowienia pouczono skarżącą, że strona niezadowolona z tegoż postanowienia może zwrócić się do kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od doręczenia postanowienia. Jednakże zamiast tego rodzaju wniosku, skarżąca wywiodła skargę do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy sąd stwierdził, że skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego mimo tego, że wcześniej nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i nie doręczono jej ostatecznego rozstrzygnięcia SKO w L. w sprawie. Innymi słowy, D. K. przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, które służyły jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wobec tego skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, a zarzuty w niej podniesione nie podlegają merytorycznemu rozpoznaniu.

Na marginesie sąd wskazuje, że skargę zaadresowano do "Najwyższego Sądu Administracyjnego", jednak sąd taki nie istnieje, dlatego w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Wskazać bowiem należy, że sądownictwo administracyjne jest dwuinstancyjne, z czego – w uproszczeniu – sądami pierwszej instancji są wojewódzkie sądy administracyjne, a sądem drugiej instancji jest Naczelny Sąd Administracyjny.

Mając na względzie dotychczasowe rozważania i uznając skargę za niedopuszczalną, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.