Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2422/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta P. wymierzył M. K. karę pieniężną w kwocie 26 200 złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w decyzji z dnia [...] października 2014 r. nr [...] utrzymało decyzję Prezydenta w mocy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] października 2014 r. wniósł M. K. W skardze złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazał, że wykonanie decyzji miałoby destrukcyjny wpływ na prowadzenie działalności gospodarczej przez skarżącego. Zagrożenie płynności finansowej wiązałoby się ze stratami finansowymi oraz koniecznością rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi osobami, a nawet zakończeniem prowadzenia działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.

Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 26 200 złotych, stwierdzić należy, że uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżącego, który prowadzi działalność gospodarczą, a wymierzona kara pieniężna wiąże się z prowadzoną działalnością. Ze względu na okoliczność, że w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania destabilizacji finansowej skarżącego.

W tej sytuacji uiszczenie kwoty 26 200 złotych może spowodować dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki finansowe, a także doprowadzić do zwolnienia pracowników i zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.