Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 305/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-12-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata.
*Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
Powołane przepisy: article: art.249a par.1 w zw. z art.239 pkt.1 lita i art.258 par.2 pkt.7 i art.245 par.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Ewa Orłowska starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu; II. umorzyć postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie odrębnym zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 21 grudnia 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania złożony osobiście w Sądzie w dniu 1 grudnia 2017 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych z powodu nieuzupełnienia jego braku formalnego.

Natomiast rozpoznaniu obecnie podlega złożony osobiście w Sądzie w dniu 15 grudnia 2017 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych, który został zakwalifikowany jako kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu obecnie rozpoznawanego wniosku skarżący podał, że jest kawalerem i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe mimo, iż mieszka z matką, która ponadto złożyła dnia 14 grudnia 2017 r. oświadczenie, że syn (skarżący) partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania w ryczałtowej kwocie 300 zł miesięcznie. Fakt prowadzenia odrębnego gospodarstwa domowego potwierdzają akta administracyjne sprawy np. wywiad środowiskowy, decyzja organu I instancji z dnia [...]r. Z decyzji tej wynika także, że skarżący jest całkowicie niezdolny do pracy i posiada [...] stopień niepełnosprawności. Skarżący podał, że jedynym jego źródłem utrzymania jest świadczenie integracyjne wypłacane od dnia [...]., którego wysokość odpowiada wysokości zasiłku dla bezrobotnych. W rubryce nr 10 dochody podał, że świadczenie to wynosi [...] zł. Przedłożył także zaświadczenie i kartę wynagrodzeń stwierdzające, że wypłacone świadczenie wyniosło we wrześniu i październiku tego roku [...] zł, a w listopadzie wyniosło [...] zł. Z informacji PIT – 1 za 2016 r. wynika, że dochód skarżącego za 2016 r. wyniósł [...]0 zł i dotyczy on według wyjaśnień skarżącego świadczenia integracyjnego. Podał, że ponosi koszty leczenia w wysokości 100 zł i przedłożył rachunek za telefon na kwotę 30 zł miesięcznie. We wniosku tym podał również, że nie posiada mieszkania ani innych nieruchomości oraz przedmiotów i papierów wartościowych, oszczędności i wierzytelności.

Skarżący w odrębnym piśmie z dnia 14 grudnia 2017 r. złożonym w Sądzie wraz z powyższym wnioskiem dniu 15 grudnia 2017 r. podał także, że nie posiada konta bankowego, kart kredytowych, nie spłaca kredytów i pożyczek, nie ma ustalonego prawa do emerytury i renty i w ciągu ostatnich 5 miesięcy nie otrzymał zasiłku z pomocy społecznej.

W pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 7r., poz. 1369,dalej p.p.s.a.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.

Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.

Mając na uwadze, że skarżący jest osobą niepełnosprawną utrzymującą się z niskiego świadczenia integracyjnego oraz wysokość ponoszonych opłat mieszkaniowych i innych wydatków, a także brak majątku przyjąć trzeba, że wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Z tych względów w pkt I sentencji przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Natomiast odnośnie wniosku o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie, tj. w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że strona skarżąca jest zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" p .p. s. a., z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.

W tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu jako zbędne na podstawie art. 249a p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

O umorzeniu postępowania wszczętego wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych orzeczono w pkt II sentencji.

W myśl zaś art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy;

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 p.p.s.a. i 249a w związku z art. 239 pkt 1 lit "a" i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.