Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 575/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.145 par.1 pkt. 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Krystyna Daniel Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2009 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 3 lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego A. S. kwotę 740 zł (siedemset czterdzieści złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 listopada 2008 r., po zgłoszeniu z dnia 29 października 2008 r., Starosta T. wniósł sprzeciw w sprawie robót budowlanych, polegających na postawieniu 5 tymczasowych straganów na działce nr [....] w Z. i nałożył na W.S. i A.S. , zam. [....] obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Starosta stwierdził, że planowana inwestycja może spowodować pogorszenie stanu zachowania zabytków, gdyż działka stanowi skarpę starego cmentarza "[....] ", który jest wpisany do rejestru zabytków. Planowane stragany mają się wcinać w tę skarpę, co może spowodować naruszenie stateczności skarpy. W aktach 1 instancji nie ma żadnych dokumentów oprócz zgłoszenia, szkicu sytuacyjnego i "zgody" Burmistrza na lokalizację straganów.

W odwołaniu od tej decyzji W. S . i A. S. napisali, że stragany będą w całości posadowione na terenie płaskim, na brukowej kostce i nie będą prowadzone żadne roboty ziemne. Napisali też, ze na tej nieruchomości stragany stały już od 2000 i nigdy nie powodowały żadnych szkód. Obok stoją podobne stoiska regionalne. Odwołujący się podnieśli również, że Starosta wniósł sprzeciw po upływie 30 dni od daty zgłoszenia.

Wojewoda [....] decyzją z dnia 3 lutego 2009 r. Nr [....] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Wojewoda powołał się na znajdujący się w aktach szkic sytuacyjny, z którego jego zdaniem wynika, że planowane obiekty wcinają się w skarpę cmentarza. W tej sytuacji Wojewoda uważa, ze konieczne jest wykonanie projektu budowlanego przez uprawnione osoby, co może się stać tylko w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Dalej Wojewoda rozważył kwestię terminowości wniesienia sprzeciwu i na podstawie analizy przepisów k.p.a. oraz orzecznictwa sądowego stwierdził, że sprzeciw został wniesiony w terminie, gdyż decyzję zawierającą sprzeciw nadano na poczcie w dniu 28 listopada 2008 r.

Na powyższą decyzję Wojewody [....] , a także na decyzję l instancji A.S. skierował w dniu [....] 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Skarżący podniósł, że organy orzekające w sprawie nie przeprowadziły żadnych dowodów na okoliczność zagrożenia skarpy, a oparły się jedynie na niedokładnym szkicu sytuacyjnym. Do skargi dołączono dokumentację fotograficzną, z której wynika, że stragany innych handlowców, stojące od 2000 r. przy cmentarzu są od skarpy oddalone o ok. 30-40 cm od ogrodzenia cmentarza i oddzielone od niego murkiem oporowym. Skarpa zaczyna się wznosić dopiero w odległości 1 m od tego murku. Stragany skarżącego mają być posadowione w jednym rzędzie z istniejącymi.

Skarżący podniósł również, że przed wydaniem decyzji nie był powiadomiony o toczącym się postępowaniu i nie mógł brać w nim udziału. Zarzucił też, ze decyzja nie została doręczona jego żonie, przez co nie mogła ona wnieść skargi.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, powtarzając poprzednią argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego wymagają od organów administracyjnych prowadzących postępowanie administracyjne podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7), a także wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1). Dobór faktów, dowodów i sposób wyjaśnienia sprawy powinien być wytłumaczony w uzasadnieniu faktycznym decyzji (art. 107 § 3).

W analizowanej tu sprawie organy orzekające zarówno w l, jak i w II instancji nie zrealizowały obowiązków wynikających z cyt. przepisów, choć decyzja administracyjna w sprawie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie robót budowlanych jest w pełnym tego słowa znaczeniu decyzją administracyjną. Nie ma żadnych powodów, aby taką decyzję traktować inaczej, choć nie musi ona zwierać treści merytorycznych takich, jak decyzja o pozwoleniu na budowę.

Na podstawie nieczytelnego szkicu, na którym brakuje wykreślenia poziomnic i oznaczenia wysokości poszczególnych elementów terenu i na którym dowolnie nakreślono położenie spornych straganów, organ l instancji przyjął, że stragany te będą się wcinać w skarpę cmentarza. W świetle zebranych materiałów, które są fragmentaryczne, stwierdzenie to jest gołosłowne. Co więcej - stoi ono w sprzeczności z twierdzeniami stron i przedstawionymi przez nie dokumentami i zdjęciami. Organy obu instancji zupełnie nie zwróciły uwagi na tę argumentację. Uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji, jak i decyzji l instancji jest w tej sytuacji całkowicie niewystarczające.

Należy zatem uznać, że zarówno Starosta T. , jak i Wojewoda [....] naruszyli zacytowane wyżej przepisy K.p.a. w sposób mogący mieć niewątpliwie wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 tejże ustawy.