Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2123/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Skarżony organ: Komendant Policji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2011 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz utraty mocy decyzji o przyznaniu tego świadczenia z upływem roku, za który je przyznano postanawia stwierdzić istotne naruszenie prawa i poinformować Komendanta Głównego Policji o stwierdzonych uchybieniach.


UZASADNIENIE

T. J. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie uczynił tę część decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2010 r. nr [...], w której to części organ ten utrzymał w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz utraty mocy decyzji o przyznaniu tego świadczenia z upływem roku, za który je przyznano.

Sąd, uwzględniając wniesioną skargę, wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 2123/10 uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w zaskarżonej części oraz decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w zakresie jej punktu 1 i 4, a więc w części dotyczącej uchylenia decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] oraz decyzji z dnia [...] września 2000 r. nr [...], a także w części dotyczącej orzeczenia o utracie mocy obowiązującej decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z upływem 2010 roku w związku z corocznym ustalaniem wysokości tego świadczenia na podstawie oświadczenia mieszkaniowego.

Wobec treści rozstrzygnięcia Sądu, determinowanego granicami zaskarżenia, w obrocie prawnym pozostają dwie decyzje orzekające de facto w tym samym przedmiocie, a mianowicie: decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], mocą której organ ten zmienił własną decyzję z dnia [...] września 2000 r. nr [...] o przyznaniu T. J. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w wysokości 4 norm zaludnienia i przyznał równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (domu) z uwzględnieniem 5 norm zaludnienia, i decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2010 r. nr [...], uchylająca decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w zakresie jej punktu 2 i 3, mocą których przyznano skarżącemu równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w wysokości 4 norm zaludnienia za rok 2009 i 2010, oraz przyznająca w uchylonym zakresie równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w wysokości 5 norm zaludnienia za rok 2009 i 2010. Konieczne jest zatem, by Komendant Główny Policji podjął czynności zmierzające do wyeliminowania z obrotu prawnego podjętej przez niego decyzji z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w niezaskarżonej części, czyli w zakresie jej punktu 1 i 2, ponieważ o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego orzeka już decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], także w rozmiarze należnym dla przysługujących skarżącemu 5 norm zaludnienia. Pozostawienie w obrocie prawnym decyzji, która przyznaje to samo uprawnienie, o którym rozstrzygnięto już mocą wcześniejszej decyzji ostatecznej, oznacza istnienie w obrocie decyzji obarczonej kwalifikowaną wadą prawną, stwarzającą podstawę do stwierdzenia jej nieważności w trybie art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Dlatego też, uznając, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi istotne naruszenie prawa, Sąd postanowił poinformować Komendanta Głównego Policji o stwierdzonych uchybieniach.

Godzi się przy tym zaznaczyć, że jeżeli stan faktyczny sprawy rozstrzygniętej już decyzją ostateczną nie ulega zmianie, to nie ma potrzeby wydawania nowej decyzji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Składane corocznie przez uprawnionego policjanta oświadczenie mieszkaniowe służy jedynie potwierdzeniu stanu faktycznego, przyjętego we wcześniej wydanej decyzji, i to na ich podstawie (decyzja i oświadczenie mieszkaniowe) dokonywana jest wypłata świadczenia, przy uwzględnieniu współczynnika waloryzacji, bez konieczności wydawania w tej mierze kwalifikowanego aktu administracyjnego. Gdyby w oświadczeniu mieszkaniowym wskazano na zmianę w zakresie stanu faktycznego lub gdyby zmienił się stan prawny w taki sposób, że wpływałby na potrzebę wydania nowej decyzji, wówczas należałoby podjąć nową decyzję w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do równoważnika odpowiednio w całości lub w części. Jeśli okoliczności faktyczne nie ulegają zmianie, a zmiany stanu prawnego pozostają bez wpływu na treść przyznanego uprawnienia, na gruncie obowiązujących przepisów pragmatycznych nie ma podstaw do uchylania wcześniejszej decyzji i podejmowania nowej, tym bardziej więc nie ma takiej potrzeby wydawania jej co roku, tylko dlatego, że beneficjent świadczenia zobowiązany jest do corocznego składania oświadczenia mieszkaniowego, oraz że zmianie ulegają stawki równoważnika i zmienia się współczynnik waloryzacji.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił, jak w sentencji.