Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1383/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie.
Powołane przepisy: article: art. 47, 49, 58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej V. S. A. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 46/10 w sprawie ze skargi V. S. A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 4 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 46/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę V. S.A. w W.

Ze stanu faktycznego sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że w dniu 21 grudnia 2009 r. skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dnia 4 grudnia 2009 r.

Pismami z dnia 22 stycznia 2010 r. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi przez: podpisanie skargi w sekretariacie Wydziału I Sądu lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi oraz poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.866,00 zł. Jednocześnie Sąd pouczył stronę, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi.

Zdaniem Sądu, pomimo prawidłowego pouczenia, skarżąca nie przedłożyła w ustawowym terminie odpisu skargi podpisanego przez osoby upoważnione do jej wniesienia. Termin na uzupełnienie wskazanego braku formalnego skargi upłynął w dniu 3 lutego 2010 r., co z przyczyn procesowych uniemożliwiło nadanie sprawie biegu oczekiwanego przez stronę.

W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Spółka zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.:

1/ naruszenie przepisów postępowania, w stopniu który miał istotny wpływ na wynik sprawy:

a/ art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że dostarczenie odpisu skargi podpisanej przez K. F. nie stanowiło uzupełnienia braków formalnych skargi, pomimo, że K. F. w chwili dokonywania uzupełniania przedmiotowego braku formalnego skargi był upoważniony do samodzielnego reprezentowania spółki, co w efekcie spowodowało odrzucenie skargi,

b/ art. 47 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że dołączony odpis skargi nie spełniał wymogów formalnych odpisu pisma pomimo, że stanowił on odwzorowanie pełnej treści skargi, co w konsekwencji spowodowało odrzucenie skargi.

2/ naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające de facto na braku ich zastosowania, tj.:

a/ art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, poprzez naruszenie konstytucyjnych praw i wolności spółki w zakresie jej uprawnień do zaskarżenia niezgodnego z prawem orzeczenia, sądowego dochodzenia naruszonych wolności i praw oraz sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Z kolei zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.

Z akt sprawy wynika, że dnia 2 lutego 2010 r. ( w terminie zakreślonym przez Sąd) spółka przedłożyła w biurze podawczym WSA we Wrocławiu odpis skargi.

Sąd pierwszej instancji zauważył jednak, że w przedłożonym dokumencie brakuje podpisu jednego członka zarządu spółki – M.B. Zgodnie z Krajowym Rejestrem Sądowym odpis skargi powinien być podpisany przez dwóch członków zarządu spółki lub jednego członka zarządu i prokurenta. Brak ten, zdaniem Sądu, spowodował konieczność odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji polegające na odrzuceniu skargi jest, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zbyt rygorystyczne. Nie można uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu.

W analizowanej sprawie zarówno na oryginale skargi jak i na piśmie przewodnim z dnia 29 stycznia 2010 r. dołączonym do odpisu skargi widnieją pieczątki i podpisy dwóch członków zarządu spółki V. S.A.: K. F. i M. B. Z akt sprawy wynika poza tym, że spółka uiściła w terminie wpis sądowy w kwocie 2.866,00 zł i przedłożyła odpis skargi wywiązując się tym samym z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA we Wrocławiu. Ponadto przeoczenie spółki polegające na niepodpisaniu odpisu skargi przez jednego z upoważnionych członków zarządu nie nosiło cech umyślności.

Sąd mając na uwadze powyższe okoliczności powinien zatem wezwać stronę ponownie do uzupełnienia odpisu skargi.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 47 § 1 i art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Sąd nie zasądził dochodzonego przez wnoszącego skargę kasacyjną zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem Sądu pierwszej instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę.