Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 470/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Doroty i Jacka C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2004r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki budynku oddala skargę


UZASADNIENIE

II SA/Bd 470/04

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z dnia [...] 2004r. - znak: [...] na podstawie art. 37 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm. ) w związku z art. 103 ust 2, art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( jednolity tekst Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016), art. 104 kpa tym nakazał Dorocie i Jackowi C.:

1. Dokonać rozbiórki budynku letniskowego, konstrukcji mieszanej drewniano - murowanej na fundamencie betonowym i obmurówką z jednej warstwy pustaka żużlobetonowego, o wymiarach 6,12m x 6,10m, wraz z instalacją wodociągową i kanalizacyjną, znajdującego się na terenie działki oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] w m. T., gm. L.

2. Uporządkować teren po rozbiórce.

3. Powiadomić Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w T. o wykonaniu nałożonego obowiązku.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w T., stwierdzono, że na terenie nieruchomości oznaczonej geodezyjnym numerem ewidencyjnym [...] w m. T., gm. L., znajduje się budynek letniskowy, konstrukcji mieszanej drewniano - murowanej na fundamencie betonowym i obmurówką z jednej warstwy pustaka żużlobetonowego, o wymiarach 6,12m x 6,10 m wraz z instalacjami wodociągową i kanalizacyjną. Przedmiotowy obiekt budowlany znajduje się w odległości mniejszej niż 100m od brzegu jeziora [...], a z mapy geodezyjnej wynika, że w odległości około 20m, co narusza zakaz budowy obiektów budowlanych w odległości mniejszej niż 100m od linii brzegowej jezior zawarty w § 4 pkt 1 Rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] dnia [...] 1998r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego. Zgodnie z art. 28 ust 1 Prawa budowlanego z 1974r., które obowiązywało, gdy wybudowano przedmiotowy budynek, roboty budowlane z wyjątkiem rozbiórek, można było rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę, które zgodnie z art. 29 ust 1 tegoż Prawa budowlanego, uprawniało do rozpoczęcia i wykonywania robót budowlanych. W związku z tym, że rzeczony obiekt wybudowano przed dniem 1 stycznia 1995r., czyli dniem wejścia w życie ustawy Prawo budowlane z 1994r., to należało w tym przypadku uwzględnić art. 103 ust 2 Prawo budowlane z 1994r. i rozpatrzyć sprawę samowoli budowlanej co do jej losu na podstawie przepisów Prawa Budowlanego z 1974r., czyli odpowiednio zastosować przepis art. 37 lub art. 40 Prawa budowlanego z 1974r. Przedmiotowy obiekt wybudowano na działce nr ewid. [...] i na terenie tym brak obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Art. 37 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego stanowi, że obiekty wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy podlegają przymusowej rozbiórce, gdy organ administracji publicznej stwierdzi , że dany obiekt budowlany lub jego część powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. W niniejszej sprawie występuje niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia co przedstawia się istnieniem przedmiotowego obiektu w 100m strefie zakazu zabudowy od jezior w Tucholskim Parku Krajobrazowym, która to strefa została ustanowiona dla ochrony wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych w celu zachowania popularyzacji i upowszechnienia tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju obszaru chronionego, którym jest park krajobrazowy.

Skoro więc przedmiotowy obiekt budowlany:

- wybudowano bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz

- znajduje się on w 100- metrowej strefie ochronnej od brzegu jeziora objętej zakazem zabudowy i tym samym powoduje niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia, to istnieją przesłanki prawne uzasadniające wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę tegoż obiektu na podstawie art. 37 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974r.

Od powyższej decyzji Dorota i Jacek C. złożyli odwołanie wskazując, że przedmiotowy obiekt to mały, parterowy budynek, postawiony na zalesionej działce, ogrodzonej ciągłym parkanem z trzech stron - od strony lasu państwowego, od strony drogi i od sąsiada. Budynek stoi na wysokiej skarpie, mocno zalesionej i w okresie turystycznym jest zupełnie niewidoczny od strony jeziora. Do chwili obecnej, w okresie minionych 13 lat żaden organ administracji publicznej nie stwierdził, że ten budynek powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, albo, że powoduje on niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. W tej sytuacji, wydanie nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku w świetle cytowanego przepisu Prawa Budowlanego nie znajduje uzasadnienia. W tym przekonaniu, utwierdza ich dodatkowo fakt, że na działce sąsiedniej na tej samej skarpie, tuż nad brzegiem jeziora [...], postawiono w roku ubiegłym, wysoką kratową wieżę, dla sieci telefonii komórkowej, na dużym betonowym postumencie, a obok budynek techniczny. Wieża, która góruje nad całym horyzontem jeziora, jest wyposażona na wierzchołku w urządzenia nadawczo - odbiorcze oraz silne, czerwone światła ostrzegawcze. Ten obiekt został zbudowany w ub. roku mimo, że on rzeczywiście powoduje niedopuszczalne pogorszenie warunków ( a może i zdrowotnych) dla otoczenia.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] znak [...] na podstawie art. 104 kpa w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003r. poz. 2016) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Ustosunkowując się do odwołania organ drugiej instancji stwierdził, że należy uznać je za bezzasadne, w niczym nie podważające merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Fakt istnienia budynku letniskowego w strefie ochronnej jeziora [...] jest bezsporny. Działka nr [...] w T. ( obręb geodezyjny B.) w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy L. przeznaczona jest do rolniczego i leśnego użytkowania. Działka ta znajduje się ponadto na terenie [...] Parku Krajobrazowego, w strefie wyznaczonej Rozporządzeniem Nr [...] wojewody [...] dnia [...] 1998r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] z 1998r., poz. [...]), gdzie w § 4 pkt 1 zakazano budowy obiektów budowlanych w odległości mniejszej niż 100m od linii brzegowej. Argument skarżących, że sporny obiekt jest obiektem małym i zupełnie niewidocznym od strony jeziora oraz, że w okresie minionych 13 lat żaden organ administracji publicznej nie stwierdził, że budynek ten powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, albo, że powoduje on niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, jest nie do przyjęcia, ponieważ od samego początku obiekt ten nie miał prawa w tym miejscu zaistnieć. Istnienie spornego obiektu w 100m strefie zabudowy od jezior w [...] Parku Krajobrazowym, powoduje niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia. Dodać należy, że strefa ta została ustanowiona dla ochrony wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych celu zachowania popularyzacji i upowszechnienia tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju obszaru chronionego, którym jest park krajobrazowy. W aktach sprawy znajduje się ponadto pismo dyrektora [...] Parku Krajobrazowego dnia [...] 1997r., domagające się od Urzędu Gminy w L. usunięcia przedmiotowego domku letniskowego a także wniosek z dnia [...] 1999r. złożony w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w T. o wszczęcie postępowania wyjaśniającego legalność posadowienia tego obiektu. Przytoczony przez skarżących, na obronę swoich racji przeciwko nakazowi rozbiórki, fakt postawienia na tej skarpie wysokiej kratowej wieży telefonii komórkowej z budynkiem technicznym, nie może również stanowić argumentu, mogącego mieć wpływ na zmianę zaskarżonej decyzji nakazującej rozbiórkę. Sprawa legalności posadowienia, przytoczonej przez skarżących, wieży telefonii komórkowej, winna być wyjaśniona przez organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji odrębnym postępowaniem.

Tak więc przedmiotowy obiekt wybudowany w 1991r. w ramach samowoli budowlanej, z naruszeniem przepisów zarówno Prawa budowlanego z 1974r. jak i obecnie obowiązującego, na terenie do tego nie przeznaczonym, winien ulec rozbiórce.

Dorota i Jacek C. na powyższą decyzję złożyli skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jej uchylenie zarzucając, że decyzja ta oparta jest na niewłaściwej interpretacji przepisu art. 37 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1974r. W skardze przytaczali te same argumenty co wcześniej w odwołaniu a więc dot. wielkości obiektu, jego umiejscowienia a także wskazywali na wybudowaną po sąsiedzku wieżę telefonii komórkowej. Wskazywali też na to iż sporny budynek stoi na działce od 1991r. natomiast 100- metrowa ochronna strefa brzegowa została wyznaczona dla jezior położonych na terenie [...] Parku Krajobrazowego Rozporządzeniem Wojewody [...] z dnia [...] 1998r.

Zdaniem skarżących ani przepis Prawa budowlanego z 1974r. ani Rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] dnia [...] 1998r. nie dają podstaw do wydania nakazu rozbiórki budynku letniskowego o wym. 6,12m x 6,10m znajdującego się na terenie działki oznaczonej numerem Ew. [...] w m. T. gm. L.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie odwołując się do merytorycznego uzasadnienia decyzji. W szczególności podkreślono że postawiony w ramach samowoli budowlanej rzeczony obiekt nie miał prawa w tym miejscu pozostać, ponieważ znajdował się na terenie [...] Parku Krajobrazowego w strefie wyznaczonej Rozporządzeniem Nr [...] Wojewody [...] dnia [...] 1998r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] z 1998r. poz. [...]), gdzie w § 4 pkt 1 zakazano budowy obiektów budowlanych w odległości mniejszej niż 100m od linii brzegowej. Istnienie spornego obiektu w 100m strefie zakazu zabudowy od jezior w [...] Parku Krajobrazowym, powoduje niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia.

Sprawa, poruszonego przez skarżących, istnienia na terenie ww. strefy, kratowej wieży telefonii komórkowej, została rozstrzygnięta decyzją Nr [...] Starosty [...] z dnia [...] 2000r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na jej budowę. Dodać należy, że powyższa decyzja utrzymana została w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] 2002r., a po jej zaskarżeniu do NSA OZ w Bydgoszczy, wyrokiem Sądu z dnia 10 września 2003r. sygn. Akt S.A./Bd 952/03 skargę na nią oddalono.

Podnoszone przez skarżących w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostałe okoliczności i zarzuty nie mają wpływu na wydane rozstrzygnięcie w związku z tym skargę należy oddalić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:

Działalność obejmująca sprawy projektowania budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz określenie zasad działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach normuje aktualnie ustawa z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( tekst jednolity z 21.11.2003r. - Dz. U. Nr 207 poz. 2016 z późn. zm.)

Po myśli art. 103 ust 1 i 2 tej ustawy w odniesieniu do niniejszej sprawy skoro przedmiotowy obiekt został wybudowany w 1991r. co jest poza sporem należało zastosować dotychczasowe przepisy tj. przepisy ustawy z 24 października 1974r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 38 poz. 229 z późn. zm.)

Art. 37 ust 1 tej ustawy stanowi, że obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część:

1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub

2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych dla otoczenia

W art. 3 powyższa ustawa z 24 października 1974r. stanowiła, że obiekty budowlane mogą być budowane wyłącznie na terenach przeznaczonych na ten cel zgodnie z przepisami w planowaniu przestrzennym. Natomiast art. 28 ust 1 tejże ustawy stanowił, że roboty budowlane z wyjątkiem rozbiórki można było rozpocząć po uzyskaniu pozwoleń na budowę.

Z akt sprawy wynika, że teren na którym wniesiono przedmiotowy obiekt nie jest i nigdy nie był przeznaczony pod zabudowę i zrealizowano go bez pozwolenia na budowę. Faktom tym skarżący zarówno w skardze jak i wcześniej w odwołaniu bynajmniej nie zaprzeczają. I już tylko te okoliczności zezwalały w oparciu o art. 37 ust 1 pkt 1 ww. ustawy z 24 października 1974r. mającego tu po myśli art. 103 ust 2 ww. ustawy z 7 lipca 1994r. zastosowanie - na wydanie nakazu rozbiórki.

Już tylko w świetle tych przepisów i tych bezsprzecznych faktów pozbawione są całkowicie znaczenia prawnego, inne argumenty - w tym także podniesione w skardze, a dotyczące niewielkich rozmiarów obiektu, jego umiejscowienia czy sąsiedztwa wieży telefonii komórkowej.

Skoro ów budynek letniskowy pobudowano bez pozwolenia i na terenie w odniesieniu do którego ówczesny plan zagospodarowania przestrzennego nie przewidywał takiej zabudowy - to organ administracji uprawniony był do wydania nakazu jego rozbiórki, mimo iż wskazano jako podstawę art. 37 ust 1 pkt 2 a nie art. 37 ust 1 pkt 1 ustawy z 24 października 1974r. Prawo budowlane. Nie doszło więc do naruszenia prawa materialnego które miałoby wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy w sprawie z art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak sentencji.