Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 290/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 88 ust. 1 pkt 1, 3 i 7a
journal: Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska – Szary (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2010 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... listopada 2008 r. nr ... w przedmiocie: wydalenia z terytorium RP. 1. oddala skargę 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. J. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę ... zł (...złote ...groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę ... zł (...złotych) oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę ... zł (... złote osiemdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... listopada 2008r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody M. z dnia ... sierpnia 2008r. o wydaleniu M. A. – obywatela A. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

Komendant K. Oddziału Straży Granicznej w N. wystąpił w dniu ... sierpnia 2008r. do Wojewody M. z wnioskiem nr ... o wydanie decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatela A. – M. A. zarzucając mu naruszenie przepisów ustawy o cudzoziemcach.

W dniu ... sierpnia 2008r. Wojewoda M. wydał decyzję Nr ... orzekającą o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 88 ust. 1 pkt 1, 3 i 7 lit. a ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach ( Dz. U. z 2006r., Nr 234, poz. 1694 ze zm.).

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda M. wskazał, iż ... lipca 2008r. Komendant Placówki Straży Granicznej K. wydał decyzję Nr ... o zobowiązaniu M. A. do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia ... sierpnia 2008r. Cudzoziemiec nie zastosował się do powyższego rozstrzygnięcia i w dniu ... sierpnia 2008r. został zatrzymany przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w związku z nielegalnym pobytem w naszym kraju i brakiem środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu. Organ administracyjny powołując się na poczynione ustalenia wskazał także, iż cudzoziemiec oświadczył, że wjechał do Polski w roku 1994 w ramach ruchu bezwizowego. W dniu 18 grudnia 2003r. Wojewoda M. udzielił cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności do dnia ... września 2004r. W dniu ... sierpnia 2004r. M. A. ponownie wystąpił do Wojewody M. z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Decyzją Nr ... z dnia ... lutego 2005r. Wojewoda M. odmówił udzielenia zainteresowanemu wnioskowanego zezwolenia, a Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie decyzją Nr ... z dnia ... lipca 2005r. Do dnia ... września 2007r. cudzoziemiec przebywał w Polsce na podstawie wizy pobytowej wydanej przez Wojewodę M., którą uzyskał ze względów zdrowotnych. Po tym okresie nie ubiegał się o legalizację pobytu w Polsce. Paszport, który posiada utracił ważność w listopadzie 2002r. Cudzoziemiec oświadczył, że nie posiada środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu na terytorium RP. W ocenie Wojewody zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym ustalenia dokonane przez funkcjonariuszy Straży Granicznej wskazują jednoznacznie na łamanie obowiązującego w naszym kraju porządku prawnego. M. A. przebywa w Polsce bez ważnej wizy oraz ważnego dokumentu podróży, nie posiada środków finansowych na pobyt, ponadto nie wykonał decyzji o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium RP. Zostały zatem spełnione przesłanki z art. 88 ust. 1 pkt. 1, 3, 7a ustawy o cudzoziemcach. W ocenie organu brak było także podstaw do udzielenia cudzoziemcowi zgody na pobyt tolerowany, określonej w art. 97 ust. 1, pkt 1 pkt 1a lub pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2006 r. nr 234, poz. 1695 ze zm.) - zwanej dalej ustawą "o udzielaniu cudzoziemcom ochrony"

W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców skarżący stwierdził, że jest osobą poważnie chorą oraz że nie ma pieniędzy na powrót do Republiki A., gdzie nie chce wracać z powodu ciągłego napięcia politycznego w tym kraju i obaw o swoje życie. Skarżący nie dołączył jednak do odwołania aktualnej dokumentacji medycznej o stanie zdrowia.

Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia ... sierpnia 2008r. Nr ... Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody M. z dnia ... sierpnia 2008r.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przytoczył ustalony w sprawie stan faktyczny oraz powołał przepisy prawa dotyczące wydalenia cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przypadku stwierdzenia pobytu nielegalnego jak również przepisy dotyczące zgody na pobyt tolerowany. W ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców materiał dowodowy zgromadzony w sprawie uzasadnia zasadność wydania decyzji o wydaleniu cudzoziemca z naszego kraju. Według Organu odwoławczego nielegalny pobyt skarżącego w Rzeczypospolitej Polskiej i niezastosowanie się do decyzji administracyjnej zobowiązującej do opuszczenia terytorium RP są wyrazem lekceważenia przez cudzoziemca powszechnie uznawanego w stosunkach międzynarodowych prawa, ustanowionego dla ochrony granic państwowych i zapewnienia kontroli pobytu cudzoziemców. Organ wskazał, że przedstawione przez stronę w odwołaniu argumenty nie uzasadniają uchylenia zaskarżonej decyzji i udzielenia zgody na pobyt tolerowany albowiem cudzoziemiec nie wykazał, że jego aktualny stan zdrowia uniemożliwia mu opuszczenie naszego kraju. Szef Urzędu dodał, że organy administracji publicznej nie są zobowiązane do respektowania wyboru przez cudzoziemca miejsca pobytu tym bardziej, jeżeli narusza on obowiązujące w Polsce przepisy prawne.

W skardze złożonej na powyższą decyzję z dnia ... stycznia 2009 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. A. wniósł o rozpatrzenie jego sprawy, gdyż decyzja jest dla niego krzywdząca. Skarga nie zawiera uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji z ... listopada 2008 r. wydanej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i z normami prawa materialnego zawartymi w ustawie o cudzoziemcach, Sąd uznał, iż decyzja ta odpowiada prawu i dlatego też skargę - jako niezasadną - oddalił.

Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji przede wszystkim wskazać należy, iż ustalony w toku postępowania administracyjnego stan faktyczny sprawy jest pomiędzy stronami niesporny i nie budzi żadnych wątpliwości Sądu. Skarżący do dnia ... września 2007r. przebywał w Polsce na podstawie wizy pobytowej wydanej przez Wojewodę M., którą uzyskał ze względów zdrowotnych. Po tym okresie nie ubiegał się o legalizację pobytu w Polsce. Paszport, który posiada utracił ważność w listopadzie 2002r. Cudzoziemiec oświadczył, że nie posiada środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu na terytorium RP. Skarżący od ... września 2007r. przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganej wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. Nie wykonał też decyzji z ... lipca 2008r. Komendanta Placówki Straży Granicznej K. o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia ... sierpnia 2008r.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 1 , 3 i 7a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694) cudzoziemcowi wydaje się decyzję o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jeżeli:

1) przebywa na tym terytorium bez wymaganej wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnoty Europejskiej;

3) nie posiada środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu na terytorium RP i nie może wskazać wiarygodnych źródeł ich uzyskania;

7)a dobrowolnie nie opuścił terytorium RP w terminie określonym w decyzji o zobowiązaniu do opuszczenia RP.

W niniejszej sprawie organy administracji ustaliły, iż M. A. w dniu wydania zaskarżonej decyzji nie legitymował się żadnym z dokumentów, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. Z akt sprawy wynika, iż wcześniej (w roku 2007) przebywał na terytorium RP na podstawie wizy, lecz jak wskazano powyżej utraciła ona ważność ... września 2007. Niespornym jest, iż nowej podstawy prawnej do legalnego przebywania na terytorium RP Skarżący nie uzyskał. Skarżący oświadczył także, że nie posiada środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu na terytorium RP. Nie wykonał też decyzji z dnia ... lipca 2008r. Komendanta Placówki Straży Granicznej K. o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia ... sierpnia 2008r.

Powyższe okoliczności wskazują, iż spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1, 3 i 7a ustawy z 13 czerwca 2003 r. Podkreślić należy, co prawidłowo w toku postępowania administracyjnego sygnalizował organ administracyjny, iż decyzja o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nosi cechy decyzji związanej. Organ administracji nie ma swobody w zakresie wyboru treści rozstrzygnięcia, ustaliwszy stan faktyczny wypełniający dyspozycję art. 88 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, organ zobowiązany jest orzec o wydaleniu cudzoziemca z kraju.

Reasumując w ocenie Sądu na gruncie powyższych unormowań prawnych i w świetle zgromadzonego materiału dowodowego organ administracji zasadnie zobowiązał skarżącego do opuszczenia terytorium RP. Skarżący nie poparł podnoszonych w odwołaniu od decyzji organu I instancji zarzutów odnośnie stanu zdrowia aktualnymi zaświadczeniami lekarskimi, które wskazywałyby, że aktualny stan zdrowia uniemożliwia mu opuszczenia naszego kraju. Zdaniem Sądu nie doszło także w sprawie do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Organy obu instancji podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a materiał dowodowy został rozpatrzony w sposób wyczerpujący.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako niezasadną