Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1626/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 par. 1, 2, 3, art 73 par 1 , art. 78
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 80 pa. 1, at 82a ust. 1,
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędzia WSA Aneta Lemiesz, Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2013 r. sprawy ze skarg B. K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargi


UZASADNIENIE

Z akt spraw wynika, iż w dniu 6 sierpnia 2008 r. B. K., dalej jako: "Skarżąca " złożyła w Urzędzie Celnym w P. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U z tytułu dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Toyota Prius, w której jako podstawę opodatkowania wskazała kwotę 6.436,00 zł oraz zadeklarowała podatek akcyzowy w wysokości 200,00 zł. Podatek w zadeklarowanej kwocie wpłaciła na konto Izby Celnej w W. w dniu 7 sierpnia 2008 r. W związku z podejrzeniem zaniżenia wartości podstawy opodatkowania, po uprzednim wezwaniu do jej skorygowania organ podatkowy wszczął postępowanie w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości. Pismem z dnia 18 sierpnia 2008 r., uzupełnionym pismem z dnia 1 grudnia 2008 r., Skarżąca wniosła o zwrot dokonanej w dniu 20 sierpnia 2008 r. wpłaty podatku akcyzowego w kwocie 808,00 zł jako "uzupełniającej dopłaty akcyzy". Ponadto wniosła o uznanie złożonej uprzednio deklaracji jako prawidłowej. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż sprowadzenie samochodu z terytorium USA do Polski mimo odprawy w Niemczech nie spełnia definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. Zdaniem Skarżącej dokonała ona importu samochodu osobowego i co za tym idzie podatek akcyzowy może być ustalony jedynie na podstawie wartości pojazdu wskazanej w dokumentach celnych. Do wyjaśnień Skarżąca załączyła opinię techniczną z dnia 7 sierpnia 2008 r. określająca wartość rynkową przedmiotowego samochodu osobowego oraz potwierdzenie dokonania wpłaty kwoty 808,00 zł jako uzupełniającej dopłaty podatku akcyzowego.

Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w wysokości 978,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w następstwie weryfikacji złożonej przez Skarżącą deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U, zasadne okazało się wezwanie do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, a następnie wszczęcie postępowania podatkowego mającego na celu określenie podatku akcyzowego z tytułu dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w należnej wysokości. Naczelnik Urzędu Celnego w P. uwzględnił załączoną do akt sprawy wycenę przedmiotowego samochodu osobowego, z której wynika, że pojazd posiadał uszkodzenia i po ich uwzględnieniu podstawa opodatkowania winna była wynosić 31.563,00 zł. W związku z tym podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego określił w wysokości 978,00 zł.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. stwierdził nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie 30,00 zł oraz zarządził jej zwrot wraz z oprocentowaniem od dnia jej powstania, tj. od dnia 20 sierpnia 2008 r. do dnia zwrotu. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z deklaracją AKC-U Skarżąca wpłaciła na konto Izby Celnej w W. kwotę 200 zł. Zaznaczył, iż w dniu 20 sierpnia 2008 r. Skarżąca dokonał wpłaty kwoty 808,00 zł, wnosząc jednocześnie o jej zwrot jako nienależnej.

Pismem z dnia 14 września 2009 r. Skarżąca złożyła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] sierpnia 2009 r. określającej zobowiązanie podatkowe wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że organ podatkowy I instancji błędnie przyjął, iż import samochodu osobowego, którego odprawy dokonano na terenie innego kraju Unii Europejskiej stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.

Pismem z dnia 14 września 2009 r. Skarżąca złożyła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] sierpnia 2009 r. dotyczącej stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i określenie nadpłaty w wysokości 808,00 zł. W uzasadnieniu wskazała, że organ podatkowy I instancji błędnie określił wysokość nadpłaty oraz niesłusznie przyjął, iż import samochodu osobowego, którego odprawy dokonano na terenie innego państwa członkowskiego stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru. Zdaniem Skarżącej w niniejszej sprawie nie mógł powstać obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającej zobowiązanie podatkowe Skarżącej. W uzasadnieniu wskazał, iż z uwagi na dokonanie przez Skarżącą nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Toyota Prius, rok produkcji 2007, pojemność silnika 1.496 cm3 w dniu 1 sierpnia 2008 r. obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.) na gruncie obowiązywania ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, z późn. zm.), gdyż obowiązek podatkowy powstał przed wejściem w życie ustawy obecnie obowiązującej i należna akcyza nie została zapłacona. Zaznaczył również, iż w aktach sprawy znajduje się opinia sporządzona przez uprawnionego rzeczoznawcę z dnia 7 sierpnia 2008 r. w której określono wartość rynkową przedmiotowego samochodu osobowego. Jako wartość bazową przyjęto kwotę 72.700.00 zł. którą następnie skorygowano uwzględniając zakres uszkodzeń przedmiotowego samochodu osobowego. Po dokonaniu stosownych korekt wartość rynkową ww. samochodu określono w wysokości 39.700.00 zł. Jest to wartość brutto zawierająca w cenie podatek VAT oraz podatek akcyzowy. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał ww. opinię za wiarygodną i w sposób należyty odzwierciedlającą stan przedmiotowego samochodu osobowego w dacie dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zaznaczył, iż zawiera wszystkie wymagane elementy, tj. notowanie rynkowe oraz uzasadnienie korekt mających wpływ na wartość pojazdu. Do opinii załączono dokumentację fotograficzną potwierdzającą uszkodzenia przedmiotowego samochodu osobowego, jak również kosztorys napraw koniecznych. W związku z powyższym stwierdził, iż przedmiotowe notowanie należy zatem pomniejszyć o wartość podatku VAT oraz podatku akcyzowego, co po zaokrągleniu do pełnych złotych daje kwotę: 31.563 zł. Wskazana wartość stanowi podstawę obliczenia podatku. Zaznaczył, iż w momencie dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego wysokość stawki podatkowej dla samochodów osobowych o pojemności poniżej 2000 cm3 zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. z sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. 87, poz. 825, z późn. zm.) wynosiła 3,1%. W związku z powyższym określił wysokość podatku akcyzowego, po zaokrągleniu do pełnych złotych w kwocie 978 zł. Podkreślił, że wysokość podatku akcyzowego określona po ponownym rozpatrzeniu sprawy w toku postępowania odwoławczego odpowiada wysokości akcyzy określonej przez organ podatkowy I instancji. W konsekwencji Dyrektor uznał, iż w niniejszej sprawie doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, z późn. zm.). Zdaniem jego bez znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego jest dokonanie uprzednio przez Skarżącą importu przedmiotowego samochodu osobowego dokonanego z terytorium USA na obszar celny Unii Europejskiej i dokonanie odprawy celnej w Niemczech. Podkreślił, iż w niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, a nie importu. Zaistniała zatem podstawa zastosowania w sprawie art. 82a ustawy o podatku akcyzowym. W ocenie Organu wartość samochodu wskazana przez Skarżącą w deklaracji AKC-U, złożonej w Urzędzie Celnym w P. w dniu 6 sierpnia 2008 r., w wysokości 6.436,00 zł, bez uzasadnionej przyczyny w znacznym stopniu odbiegała od średniej wartości rynkowej. W związku z powyższym konieczne było zastosowanie instytucji weryfikacji podstawy opodatkowania, w wyniku której Skarżąca załączyła do akt sprawy opinię techniczną z dnia 7 sierpnia 2008 r., z której wynika, że wartość bazowa brutto przedmiotowego samochodu osobowego wynosi 72.700,00 zł. Z porównania ww. kwot wynika, że kwota zadeklarowana przez Skarżącą był zaniżona w stopniu znacznym. Nawet po uwzględnieniu uszkodzeń ww. samochodu osobowego określonych w opinii i dokonaniu stosownej korekty wartość brutto przedmiotowego samochodu ustalono w wysokości 39.700,00 zł, która znacząca odbiega od wartości zadeklarowanej przez Skarżącą w wysokości 6.436,00 zł.

Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji dotyczącej stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż postępowanie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego zakończone zostało decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] sierpnia 2009 r., która w wyniku wniesienia odwołania z dnia 14 września 2009 r. została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. na podstawie materiału zgromadzonego w sprawie organ podatkowy słusznie uznał, że konieczne jest wszczęcie postępowania podatkowego w zakresie określenia podatku akcyzowego w należytej wysokości, było to także niezbędne w związku z wnioskiem Skarżącej o stwierdzenie nadpłaty. Zaznaczył, iż podatek należny z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego określono na kwotę 978,00 zł. Wskazał, iż w dniu 7 sierpnia 2008 r. Skarżąca na podstawie deklaracji AKC-U dokonała wpłaty podatku akcyzowego w wysokości 200 zł. Następnie w dniu 20 sierpnia 2008 r. dokonała wpłaty na konto Izby Celnej w W. kwoty w wysokości 808,00 zł. Łącznie zatem dokonano wpłaty w wysokości 1.008,00 zł, a należy podatek wynosił 978,00 zł, zatem w sprawie zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w sprawie wystąpiła nadpłata w wysokości 30 zł, która powstała w dniu 20 sierpnia 2008 r. Od ustalonej kwoty nadpłaty przysługuje oprocentowanie w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych od dnia licząc od dnia powstania nadpłaty, tj. od dnia 20 sierpnia 2008 r. do dnia jej zwrotu. W odpowiedzi na zarzuty Skarżącej Dyrektor Izby Celnej w W. podtrzymał argumentację w tym zakresie zawartą w decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającej zobowiązanie podatkowe.

Pismami z dnia 2 kwietnia 2012 r. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na: decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą zobowiązanie podatkowe Skarżącej oraz na decyzję Dyrektora Izby Celnej z tej samej daty, utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji dotyczącą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji dotyczącej określenia zobowiązania w podatku akcyzowym i o zmianę decyzji dotyczącej stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym:

Pierwszej z nich zarzuciła naruszenie:

- art. 82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, polegającym na błędnym przyjęciu, iż wskazana w tym przepisie kwota, jaką nabywca obowiązany jest zapłacić, nie jest kwotą stanowiącą cenę nabycia towaru poza terytorium UniiEuropejskiej, a w konsekwencji tego błędne zastosowanie przepisu art. 10 ust. 5 tejże ustawy.

- art. 2 pkt.9,4 ust.1 pkt.4 i ust. 3, art.6 ust.1 i ust.6, art.10 ust.1 pkt.3, art. 80 ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, że import samochodu, którego odprawy dokonano na terenie innego kraju Unii Europejskiej stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

- art.124,187, 191 Ordynacji podatkowej poprzez dokonania istotnych ustaleń decyzji sprzecznie z treścią zgromadzonego w sprawie materiału, a w szczególności przyjęcie, że strona dokonywała wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu,

- art.10 ust.5 ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że nie można określić kwoty, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić mimo, że podatnik złożył zarówno deklaracje, jak i dokumenty odprawy celnej z której jednoznacznie wynika zapłacona wartość (cena) za samochód, koszty transportu i inne składniki wartości celnej, jak również kwota zapłaconego cła;

- art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji określającej zobowiązanie mimo, że podatnik zadeklarował prawidłowo podstawę opodatkowania i zapłacił w całości podatek w wysokości, której dotyczy wydana decyzja, a jedynie złożył wniosek o zwrot nadpłaty, co wobec rozdzielenia spraw powoduje konieczność podwójnego opłacenia wpisu.

W uzasadnieniu wskazała, iż Dyrektor Izby Celnej przyjął na podstawie art. 2 pkt. 11 ustawy o podatku akcyzowym, że nastąpiło nabycie wewnątrzwspólnotowe ponieważ w rozumieniu ustawy jest to przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Tymczasem jest to definicja użytych w ustawie pojęć. Nie jest to jednak określenie przedmiotu i podstawy opodatkowania, a więc nie może być podstawą wydania decyzji. Podkreśliła, że wskazana definicja dotyczy wewnątrzwspólnotowego nabycia. W przypadku Skarżącej miał miejsce przywóz na teren Polski nabytego samochodu ze Stanów Zjednoczonych, a więc nie był to przywóz z Unii na teren kraju bez względu na to przez ile państw to nastąpiło. Zdaniem Skarżącej z przepisu art.10 ustawy o podatku akcyzowym wyraźnie wynika, że nie ma nabycia wewnątrzwspólnotowego bez przeniesienia własności lub szerzej prawa do dysponowania na terenie Unii. Musi być bowiem nabywca i zbywca, a także cena z zastrzeżeniem ust.5 tego przepisu, który bezpodstawnie został w niniejszej sprawie zastosowany. W ocenie Skarżącej nie ma mowy o nabyciu w przypadku importu, którym jest sprowadzenie przez nabywcę towaru (samochodu) do kraju z kraju trzeciego w którym dokonano tego nabycia. Dodatkowo stanowisko to potwierdza art. 80 ust. 2 pkt 2 ustawy. Zaznaczyła, iż Urząd celny w niniejszej sprawie wskazał jako podstawę zastosowania art. 10 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym przypadki zupełnie nieadekwatne do sytuacji w niniejszej sprawie. Wskazała, iż art.82 a) pozwalający na szacowanie właśnie wprowadzono z tego powodu, ze art.10 ust.5 nie może mieć zastosowania w sytuacji, gdy znana jest cena nabycia. W niniejszej sprawie jest ona udokumentowana zarówno fakturą, jak i dowodem odprawy celnej. Skarżąca na potwierdzenie swoejgo stanowiska powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 marca 2009 r. I SA/Sz 731/08 (prawomocnego oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2011 sygn. akt I SA/Gd 214/11. Zdaniem Skarżącej w przypadku odprawy celnej w kraju Unii innym niż Polska nie ulega zmianie przedmiot opodatkowania, gdyż przedmiotem opodatkowania jest nabycie lub zbycie wewnątrzunijne lub krajowe, a nie samo przemieszczenie. W przypadku gdy nabycie nastąpiło poza Unią stanowi import. Sytuację taką jak w niniejszej sprawie przewidują przepisy ustawy w art. 4 ust.3 ustawy. Opodatkowaniu akcyzą podlega także nabycie lub posiadanie przez podatnika wyrobów akcyzowych, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Podkreśliła, iż Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że doprecyzowanie kwestii podatku od samochodów osobowych nastąpiło w art. 80 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym i obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje m.in. w przypadku importu i nabycia wewnątrzwspólnotowego. Jednakże podał podstawę nie wynikającą z przepisu prawa. Według Skarżącej w treści art. 80 ust. 3 ustawy nie ma mowy o statusie pojazdu, ale o nabyciu prawa rozporządzania jak właściciel. Prawo to strona nabyła w USA z chwilą nabycia pojazdu potwierdzonego fakturą. Nie jest więc datą powstania obowiązku podatkowego zgodnie treścią w/w przepisu uzyskanie przez pojazd statusu wewnątrzwspólnotowego ale jego nabycie co nastąpiło znacznie wcześniej.

Zdaniem Skarżącej sprowadzenie samochodu bezpośrednio z USA bez nabycia go na terenie Unii przy odprawie w którymkolwiek Urzędzie Celnym Unii także poza Polską spełnia definicje importu zawartą w art. 2 pkt. 9 ustawy. Zaznaczyła, iż sprowadzenie ( przedmiotowego samochodu) z terenu USA do Polski mimo odprawy w Niemczech nie sposób uznać za nabycie wewnątrzwspólnotowe, ponieważ nie ma dokumentu, który zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy pozwalałby na ustalenie podstawy opodatkowania dla tego rodzaju nabycia. Sprowadzenie samochodu z kraju trzeciego tam nabytego, także odprawionego w jakimkolwiek urzędzie celnym będąc importerem ma ustaloną wartość celną zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Orz. WE L 302 z dnia 9.10.1992r. ze zmianami). Tym samym w ocenie Skarżącej podatek akcyzowy nie mógł być ustalany od podstawy innej niż wynikająca z dokumentu odprawy celnej zaś Skarżąca prawidłowo złożyła deklarację i opłaciła podatek w prawidłowej wysokości. Podkreśliła, iż bez zakwestionowania wartości celnej towaru zakwestionowanie podstawy opodatkowania akcyzą nie znajduje podstawy prawnej w przypadku nabycia towarów akcyzowych w państwie trzecim.

Drugiej z zaskarżonych decyzji zarzuciła naruszenie :

- art.72 § 1 art. 73 § 1 pkt 1 i art. 75 § 2 pkt 1 lit. b i § 3 Ordynacji podatkowej w związku z art. 82 ust. 3 i art. 10 ust.5 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez stwierdzenie nadpłaty w wysokości niższej niż wysokość nadpłaconego podatku akcyzowego na skutek błędnego przyjęcia, iż wskazana w tym przepisie kwota, jaką nabywca obowiązany jest zapłacić, nie jest kwotą stanowiącą cenę nabycia towaru poza terytorium Unii Europejskiej, a w konsekwencji tego błędne zastosowanie przepisu

- art. 2 pkt.9 , 4 ust.1 pkt.4 i ust. 3, art.6 ust.1 i ust.6, art.10 ust.l pkt.3 , art. 80 ust.2 pkt.2 i art.10 ust.5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, że import samochodu, którego odprawy dokonano na terenie innego kraju Unii Europejskiej stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i zasadne jest przyjęcie innej wysokości podatku niż od podstawy wynikającej z dołączonych do deklaracji przez stronę dokumentów;.

- art.124,187, 191 ordynacji podatkowej poprzez dokonania istotnych ustaleń decyzji mimo nie zakończenia postępowania w sprawie ustalenia wysokości należnego podatku akcyzowego wobec nieprawomocności decyzji

W uzasadnieniu skargi wskazała, iż wydając decyzję w sprawie nadpłaty bez zakończenia postępowania w sprawie należnego podatku akcyzowego Urząd Celny wydał decyzję przedwcześnie zwłaszcza wobec braku natychmiastowej wymagalności podatku i braku deklaracji. Skarżąca podtrzymała argumentacje zawartą w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającej zobowiązanie podatkowe. Zdaniem Skarżącej w niniejszej sprawie z załączonych do deklaracji dokumentów wynika, że należna akcyza od wskazanej podstawy według stawki 3,1 % wynosi 200 zł wobec tego cała wskazana we wniosku kwota 808 zł stanowi nadpłatę.

W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonych decyzjach.

Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2013 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "p.p.s.a."połączyć sprawy o sygnaturach III SA/Wa 1626/12 oraz III SA/Wa 1627/12 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić dalej pod wspólną sygnaturą III SA/Wa 1626/12.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu obu skarg oraz obu zaskarżonych decyzji stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów, w tym przypadku decyzji administracyjnej zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego, stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd badając niniejszą sprawę wobec wskazanego kryterium - legalności decyzji- uznał, że wniesione skargi są nieuzasadnione.

I. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) § 1 - zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem: 1) zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania; § 2 - jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. § 3 - jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Pojęcie "deklaracja" użyte w § 3 komentowanego przepisu należy odnosić jedynie do deklaracji, w których podatnik jest zobowiązany do samodzielnego obliczenia kwoty podatku. Konsekwencją niezłożenia takiej deklaracji albo wykazania w niej kwoty innej niż kwota wyliczonego zgodnie z prawem zobowiązania podatkowego jest wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Deklaracje tego typu występują jedynie w zobowiązaniach powstających z mocy prawa, tj. w podatku od towarów i usług, podatku akcyzowym, podatku od gier, obu podatkach dochodowych, podatku od czynności cywilnoprawnych, podatku od środków transportowych oraz podatku od nieruchomości, rolnym i leśnym obciążającym osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej.

Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku akcyzowym, wskazane w nim, o określonej numeracji punkty, oznaczają:

9) import - przywóz wyrobów akcyzowych z terytoriów państw trzecich na terytorium kraju;

11) nabycie wewnątrzwspólnotowe - przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju;

a stosownie do art 80. 1 tej ustawy - akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a zgodnie z ust. 2. podatnikami akcyzy od samochodów są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego, przy czym zgodnie z ust.3 obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje: w przypadku importu - z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego; w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego - z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Stosownie do art. 81 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane:

1) po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego;

2) dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju.

Zgodnie z art. 82a ust. 1 ustawy - jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Zgodnie z ust.2 przepisu - w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Na podstawie ust.4 średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

II. Przenosząc cytowane przepisy na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że Skarżąca, sprowadzając do kraju zakupiony w U.S. A. samochód marki Toyota najpierw dokonała importu samochodu z państwa trzeciego na teren Unii Europejskiej (do Niemiec) i tam, stosowną odprawą celną, zakończył się import samochodu. Następnie Skarżąca dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, z terenu Niemiec do kraju. W kraju miała obowiązek sporządzić deklarację podatku akcyzowego i wpłacić wyliczoną kwotę akcyzy. Naczelnik Urzędu Celnego miał prawo do wszczęcia postępowania podatkowego i wydania decyzji w sytuacji wskazania przez Skarżącą w deklaracji celnej podstawy opodatkowania odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu. Uprawniony był też do oceny jako wiarygodnego dowodu, złożonej przez Skarżącą opinii rzeczoznawcy, wskazującej wartość rynkową pojazdu na kwotę 72.700 zł., a po zmniejszeniu jej o wartość napraw koniecznych do usunięcia istniejących w samochodzie uszkodzeń, na kwotę 39.700 zł. Po odliczeniu z tak wyliczonej wartości rynkowej kwot podatków akcyzowego i od towarów i usług, jako podstawę opodatkowania przyjął kwotę 31.563 zł. Tak wyliczona podstawa opodatkowania jak i wysokość zobowiązania, są prawidłowe Brak było. natomiast podstaw do przyjęcia opodatkowania stawką podatku akcyzowego wartości celnej samochodu, przyjętej w Bremen. Wartość celna samochodu dotyczyła zakończonej odprawy importowej na terenie Niemiec i zapewne była zgodna z rynkową wartością samochodu na terenie Niemiec. Wewnątrzwspólnotowe nabycie rozpoczęło się w Bremen, a zakończyło raju, w Pruszkowie. Podstawą prawną opodatkowania stanowi przepis art. 80 ustawy o podatku akcyzowym.

III. Skarżąca uregulowała obciążające ją zobowiązanie podatkowe w całości, pozostała do zwrotu nadpłacona kwota podatku akcyzowego w wysokości 30 zł. Zasadnie więc Naczelnik Urzędu Celnego w P. stwierdził nadpłatę z tytułu nienależnie pobranego podatku akcyzowego. Zgonie z art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej - napłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Od daty wpłaty podatku, Skarżąca jest uprawniona do otrzymania nadpłaty ze stosownym oprocentowaniem, co wynika z art. 78 Ordynacji podatkowej. I tak przyjęły organy pierwszej i drugiej instancji. Wobec tego, w świetle przeprowadzonej analizy prawnej ustalonego, w sposób prawidłowy, stanu faktycznego, obie zaskarżone decyzje są uzasadnione.

IV. Zarzuty skargi nie są przekonywujące.

W ocenie Sądu, zarzut naruszenia w postępowaniach podatkowych przepisów art. 124, 187 i 191 Ordynacji podatkowej nie znajduje uzasadnienia. Materiały w obu sprawach zostały zebrane w sposób pełny i obiektywny, nie budząc wątpliwości Sądu, łącznie z wartością rynkową samochodu, przyjętą w postępowaniu. Dowody zgłoszone przez Skarżącą zostały przyjęte i ocenione, stosownie do art. 187 Ordynacji podatkowej. Wywody prawne w obu zaskarżonych decyzjach odpowiadają wymogowi z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

. Nie zostały też naruszone wymienione w skargach przepisy ustawy o podatku akcyzowym to jest przepisy art. 2, art. 4,art. 3, art.6, art.10 i art.80 gdyż jak wyjaśniono Skarżąca dokonała importu samochodu do Niemiec, a wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu z Niemiec do Polski.

Nie jest też zasadny zarzut naruszenia przepisów art. 72, art.73, i art. 75 Ordynacji podatkowej bowiem różnica podatku na korzyść Skarżącej, jak wynika z przedłożonych przez Skarżącą dokumentów, stanowiących podstawę wyliczeń, wynosi 30 zł.

Wobec przeprowadzonej analizy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. obie skargi oddalił.