Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 544/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku B. D. o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od wpisu od skargi kasacyjnej, w sprawie ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) czerwca 2010 r. nr : (...) oraz (...), w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego wraz z innymi członkami zarządu za zaległości podatkowe stowarzyszenia - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

B. D. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2010 r., sygn. I SA/Rz 544/10. We wniosku podał, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę, w wysokości 2 150 zł netto miesięcznie, a jego majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 79 m2 oraz samochód osobowy (Daewoo Lanos, rok prod. 1998, co wynika z dodatkowego oświadczenia). Oprócz tego nie posiada żadnych oszczędności ani kosztownych ruchomości.

Wnioskodawca podkreślił również, że z uwagi na wyżej wymienione okoliczności nie jest w stanie, bez uszczerbku dla własnego utrzymania, uiścić opłaty sądowej (wpisu od skargi kasacyjnej, na co wskazuje treść tejże skargi).

Ze złożonego oświadczenia wynika również, że B. D. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z pełnoletnim synem, który nie pracuje oraz nie posiada własnego majątku.

W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowego oświadczenia o sytuacji majątkowej wnioskodawca przedłożył między innymi: potwierdzenia przelewów, dokumentujące uiszczanie opłat za mieszkanie oraz media, w tym między innymi trzy platformy telewizji cyfrowej, zaświadczenie o zarobkach, wystawione przez Nadleśnictwo C., z którego wynika, że od sierpnia 2010 r. pobiera on wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 3 486,28 zł brutto miesięcznie, a także, że w okresie od lipca do grudnia przyznane mu zostały nagrody i premie w wysokości odpowiednio: 1992 zł, 2 399,61 zł, 4 962 zł brutto. Oprócz tego B. D. przedłożył również wyciągi z rachunków bankowych oraz wyciągi z rachunków kart kredytowych, z których wynika, że jego zadłużenia z tego tytułu wynoszą: 5 986 zł, 4 414,25 zł i 5 842,32 zł.

Z treści art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania przedmiotowych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna w tym celu złożyć wiarygodne i przekonujące oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów oraz sytuacji osobistej, co wynika z brzmienia art. 252 § 1 P.p.s.a.

Dokonując oceny sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, w kontekście wyżej przytoczonych regulacji P.p.s.a nie sposób przyjąć, że wykazał on, iż poniesienie przez niego kosztów wpisu od skargi kasacyjnej będzie wiązało się z uszczerbkiem dla jego utrzymania. Mając bowiem na uwadze wysokość jego dochodów (3 486,28 zł brutto miesięcznie), która znacznie przewyższa wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, należy stwierdzić, że pozwala ona na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie oraz zabezpieczenie kosztów utrzymania, zwłaszcza, że dochody wnioskodawcy ze stosunku pracy nie ograniczają się jedynie do wynagrodzenia zasadniczego. Uzyskuje on bowiem również okresowo nagrody i premie, których wysokość w grudniu 2010 r. wyniosła 4 962 zł brutto.

Odnosząc się do ponoszonych przez wnioskodawcę wydatków, należy zaznaczyć, że nie są one wygórowane, a ponadto nie wszystkie z nich można zaliczyć do wydatków koniecznych, czyli takich, których ponoszenie uzasadniałoby przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym. I tak na przykład B. D. korzysta z trzech platform telewizji cyfrowej, ponosząc z tego tytułu koszty przekraczające kwotę 150 zł miesięcznie. Przedmiotowe rachunki opłaca regularnie, trudno więc przyjąć, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że nie pozwala mu na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej. Przedstawione wyżej okoliczności wskazują bowiem na to, że brak środków na ten cel jest wynikiem nieracjonalnego gospodarowania, co jednak nie może stanowić argumentu przemawiającego za przyznaniem mu prawa pomocy.

Mając więc na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.