Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 590/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: WSA Felicja Kajut (spr.) WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty [...] z dnia 11 lipca 2006 r. nr [...]; 2) zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej M. J. 64, 60 zł (sześćdziesiąt cztery złote sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 lipca 2006r. nr [...] Starosta [...] orzekł o utracie przez M. J. statusu osoby bezrobotnej z dniem 22 czerwca 2006r. na okres 3 miesięcy z powodu nieusprawiedliwionego niestawienia się w wyznaczonym terminie. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że M. J. nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa.

Od tej decyzji M. J. wniosła odwołanie stwierdzając, że decyzja jest dla niej niezrozumiała i krzywdząca. Wskazała, że jest osoba odpowiedzialną i zastosowałaby się do wezwania, tak jak to czyniła wielokrotnie, gdyby tylko o terminie stawiennictwa wiedziała. Nadto dodała, że w urzędzie pracy jest przynajmniej raz w miesiącu i uważa, że nie ponosi winy w powstałej sytuacji.

Decyzją z dnia 28 sierpnia 2006r. nr [...], powołując się na przepisy art. 138 § 1 pkt 1 i art. 44 k.p.a. oraz art. 33 ust. 3 i art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001) Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że M. J. została zarejestrowana w urzędzie pracy w dniu 30 lipca 1999r. jako osoba bezrobotna. Strona została zobowiązana do stawienia się w dniu 22 czerwca 2006r. w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. W tym dniu strona nie stawiła się w urzędzie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Organ wskazał przy tym na treść art. 33 ust. 3 i 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Odnosząc się do faktu wezwania strony do urzędu pracy na dzień 22 czerwca 2006r. organ stwierdził, że pismo z dnia 23 maja 2006r. zostało stronie doręczone w trybie art. 44 k.p.a. Z powodu niemożności doręczenia w/w pisma do rąk własnych strony, jak również dorosłego domownika, sąsiada czy dozorcy domu w/w pismo zostało złożone w urzędzie pocztowym, a strona została o tym fakcie zawiadomiona przez awizowanie tego pisma. Pismo nie zostało podjęte przez stronę w ciągu 14 dni od dnia złożenia w urzędzie pocztowym, zatem zgodnie z treścią art. 44 k.p.a. z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego terminu zostało ono doręczone. Dowodem braku podjęcia pisma w terminie jest, jak wskazał organ, adnotacja o tym fakcie umieszczona przez urząd pocztowy.

Zdaniem organu strona nie obaliła domniemania skutecznego doręczenia w/w pisma w trybie art. 44 k.p.a., nie przedstawiła też w odwołaniu usprawiedliwionych przyczyn niestawiennictwa w urzędzie pracy. Pozostałe okoliczności podniesione w odwołaniu nie maja znaczenia w sprawie.

W konkluzji organ odwoławczy odwołując się do treści art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stwierdził, że organ pierwszej instancji zobligowany był do wydania orzeczenia o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła na powyższą decyzję M. J.. Odnosząc się do podnoszonej w jej uzasadnieniu kwestii dokonanego w trybie art. 44 k.p.a. doręczenia zastępczego pisma urzędu pracy z dnia 23 maja 2006r. skarżąca wskazała, że dowodem brak podjęcia pisma w terminie jest adnotacja na nim o tym fakcie umieszczona przez urząd pocztowy. Po zapoznaniu się z kopertą w/w pisma skarżąca stwierdziła, że nie dostrzegła, aby spełnione były wszystkie warunki zawarte w art. 44 k.p.a. ( brak adnotacji, czy awiza w skrzynce znajdującej się przy drzwiach wejściowych do mieszkania). Skarżąca wskazała również, że o treści w/w/ pisma mogła zostać poinformowana w trakcie swojej wizyty w urzędzie pracy, co miało miejsce w dniu 9 czerwca 2006r. i 3 lipca 2006r. W tych dniach skarżąca o otrzymała dwa zaświadczenia celem przedstawienia ich w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie [...] i wynika z nich, że jest ona zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] jako osoba bezrobotna. Strona pyta, jak zatem można było pozbawić ją statusu osoby bezrobotnej z dniem 22 czerwca 2006r.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzygając w granicach danej sprawy, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi.

Dokonując kontroli decyzji wydanych w niniejszej sprawie Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm., zwana dalej ustawą) bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia.

Z kolei, w myśl art. 33 ust. 4 powołanej ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organy administracji bez naruszenia prawa uznały, że skarżąca w sposób prawidłowy została powiadomiona o wyznaczonym terminie stawiennictwa w urzędzie pracy w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy. Organy uznały, że dokonane w trybie uregulowanym w art. 44 k.p.a. doręczenie pisma było skuteczne.

W myśl cytowanego wyżej przepisu, w przypadku niemożności doręczenia pisma do rąk własnych adresata, jak również dorosłego domownika, sąsiada czy dozorcy domu, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

Pismo Powiatowego Urzędu Pracy [...] zostało wysłane na adres skarżącej w dniu 24 maja 2006 r.

Analiza koperty, jak również zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w pisma prowadzi do wniosku, iż brak jest wyraźnej informacji doręczyciela czy i w jaki sposób powiadomił adresata o przesyłce tj. czy doręczyciel pocztowy pozostawił na drzwiach mieszkania adresata lub w skrzynce pocztowej informację o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym na okres czternastu dni, bowiem "potwierdzenie odbioru" nie zostało przez niego w sposób wyczerpujący i wystarczający do uznania "awiza" za skuteczne, wypełnione.

W sytuacji zatem, gdy na przesyłce jak i na zwrotnym poświadczeniu odbioru brak było informacji o sposobie zawiadomienia adresata o przesyłce, tym samym w ocenie Sądu organy z naruszeniem dyspozycji art. 44 k.p.a. ustaliły, że pismo z dnia 23 maja 2006r. zostało skarżącej skutecznie doręczone.

Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że skoro skarżąca nie została w sposób prawidłowy poinformowana o wyznaczonym na dzień 22 czerwca 2006 r. terminie stawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy [...], tym samym brak było podstaw do pozbawienia jej statusu osoby bezrobotnej, co stanowiło naruszenie art. 33 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Wskazane wyżej uchybienia prawa materialnego i procesowego spowodowały konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji o czym Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 tej ustawy.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań.