Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 210/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 96 ust. 1, art. 203 ust. 2
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 art. 416 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
article: art. 36 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. Spółka akcyjna w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. Nr 8 z 2005 r. poz. 60 ze zm.), art. 4 pkt 13 i pkt 19, art. 91 ust. 1 lit. a, art. 92 ust. 1, art. 96, art. 203 ust. 1 i ust. 3 tiret 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. ze zm., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2 t. 4), art. 416, art. 418, art. 421 Rozporządzenia Rady EWG nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks celny (Dz. Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993 r., Dz. Urz. UE Polskie wydane specjalne, rozdz. 2, t. 6), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68 poz. 622 ze zm.), art. 19 ust. 7, art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 15 listopada 2008 r. uzupełnionego pismem z dnia 11 grudnia 2008 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. Nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu 11 lipca 2005 r. w urzędzie wyjścia w Antwerpii objęte zostały procedurą wspólnotowego tranzytu zewnętrznego "T1" z zastosowaniem międzynarodowego listu przewozowego CIM Nr 13439 towary niewspólnotowe o nazwie PERLOW DIF oraz BIO-SPOT. Nadawcą towarów przewożonych wagonem była spółka K. z A. (Belgia), zaś wskazanym w polu 15 listu przewozowego odbiorcą była spółka K. sp. z o.o. w Małaszewiczach z dyspozycją dalszego przekazania towaru firmie O. w Uzbekistanie. Z pieczęci znajdującej się w polu 93 listu przewozowego wynika, że w dniu 15 lipca 2005 r. przesyłka została dostarczono do stacji kolejowej Małaszewicze Południe. Następnie w dniu 28 lipca 2005 r. przedmiotowa przesyłka znajdująca się w wagonie została zwrócona według listu przewozowego CIM 29069 do belgijskiego nadawcy bez poinformowania o tym fakcie urzędu celnego.

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu wobec PKP [...] postępowanie w celu uregulowania sytuacji towarów, a następnie decyzją z dnia 24 marca 2006 r. określił kwotę wynikającą z długu celnego oraz kwotę podatku od towarów i usług w związku z usunięciem towaru spod dozoru celnego.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, zarzucając organowi celnemu I instancji zaniechanie prowadzenia postępowania w kierunku ustalenia, że przedmiotowy towar został zwrócony w nienaruszonym stanie do miejsca jego nadania oraz nie objęcie postępowaniem Spółki K. w Małaszewiczach będącej odbiorcą towaru.

Decyzją z dnia 30 czerwca 2006 r. Dyrektor Izby Celnej w B. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Ponownie rozpatrując sprawę Naczelnik Urzędu Celnego w B. wydał wobec PKP [...] w Małaszewiczach decyzję, którą określił kwotę wynikającą z długu celnego oraz kwotę podatku od towarów i usług w związku z usunięciem spod dozoru celnego towaru. W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu Celnego w B. wyjaśnił, że nie doszło do wydania towaru przez PKP [...] firmie K. Oddział w Małaszewiczach i dlatego nie można jej przypisać statusu dłużnika w myśl art. 203 ust. 3 tiret 4 w związku z art. 96 ust 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Pismem z dnia 15 lutego 2007 r. strona wniosła odwołanie od tej decyzji.

Decyzją z dnia 21 czerwca 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Rozpatrując skargę spółki PKP [...] na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Lu 460/07 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia 1 lutego 2007 r.

Mając na uwadze wskazania zawarte w wyroku Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu wobec firmy K. sp. z o.o. postępowanie celne i podatkowe w sprawie uregulowania sytuacji towarów usuniętych spod dozoru celnego, a następnie postanowieniem z dnia 24 lipca 2008 r. połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia to postępowanie z postępowaniem wszczętym wobec Spółki PKP [...].

W dniu 30 października 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B., decyzją skierowaną do PKP [...] S.A. w Małaszewiczach oraz K. Poland Sp. z o.o. w likwidacji, określił kwotę wynikającą z długu celnego oraz kwotę podatku od towarów i usług w związku z usunięciem spod dozoru celnego towaru.

Pismem z dnia 15 listopada 2008 r. Spółka Akcyjna PKP [...] Zakład Przewozów Towarowych i Przeładunku w Małaszewiczach wniosła odwołanie od tej decyzji. W uzasadnieniu odwołania podniesiono zarzut naruszenia art. 36 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy przedmiotowy towar został zwrócony w nienaruszonym stanie do miejsca jego nadania oraz zarzut objęcia postępowaniem celnym, oprócz Spółki K. w Małaszewiczach będącej odbiorcą towaru, również PKP [...] SA.

Rozpatrując odwołanie Dyrektor Izby Celnej w B. stwierdził, że zaskarżona decyzja jest konsekwencją faktu, iż wobec niezakończenia zgodnie z przepisami prawa celnego procedury tranzytu doszło do usunięcia towaru spod dozoru celnego, które skutkuje powstaniem długu celnego. To z kolei wiąże się z ustaleniem kręgu dłużników, do których zaliczono głównego zobowiązanego, czyli PKP [...] w Małaszewiczach oraz Spółkę K. Poland będącą odbiorcą towaru.

Międzynarodowy list przewozowy CIM Nr 13439 zgodnie z treścią art. 414 Przepisów Wykonawczych do Wspólnotowego Kodeksu Celnego (dalej PWKC) traktowany jest jako zgłoszenie do tranzytu wspólnotowego.

Towar niewspólnotowy objęty procedurą tranzytu do czasu zakończenia procedury znajduje się pod dozorem celnym. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 37 ust. 1 i 2 WKC, towary wprowadzone na obszar celny Wspólnoty podlegają od chwili ich wprowadzenia dozorowi celnemu, i pozostają pod dozorem celnym tak długo, jak jest to niezbędne do określenia ich statusu celnego, a w przypadkach towarów niewspólnotowych i bez uszczerbku dla art. 82 ust. 1, aż do zmiany ich statusu celnego bądź wprowadzenia do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego albo ich powrotnego wywozu bądź zniszczenia zgodnie z art. 182. Dozór celny, w myśl art. 4 ust. 13 WKC, oznacza ogólne działania prowadzone przez organ celny w celu zapewnienia przestrzegania przepisów prawa celnego oraz w razie potrzeby innych przepisów mających zastosowanie do towarów znajdujących się pod dozorem celnym.

Zgodnie z treścią art. 92 ust. 1 WKC, procedura tranzytu zewnętrznego zostaje zakończona, a obowiązki głównego zobowiązanego spełnione, gdy towary objęte tą procedurą i właściwe dokumenty zostaną przedstawione, zgodnie z przepisami tej procedury, w urzędzie celnym przeznaczenia.

Z pieczęci znajdującej się w polu 93 listu przewozowego CIM 13439 wynika, że w dniu 15 lipca 2005 r. przesyłka została dostarczona do stacji kolejowej Małaszewicze Południe. Następnie w dniu 28 lipca 2005 r. przedmiotowa przesyłka została zwrócona według listu przewozowego CIM 29069 do belgijskiego nadawcy bez poinformowania o tym fakcie urzędu celnego przeznaczenia, tj. Oddziału Celnego w Małaszewiczach.

Wobec niezakończenia procedury tranzytu doszło do usunięcia towaru spod dozoru celnego, co zgodnie z postanowieniami przepisu art. 203 ust. 1 WKC skutkuje powstaniem długu celnego. Zgodnie z art. 203 ust. 2 WKC dług celny powstaje z chwilą usunięcia towaru spod dozoru celnego, a więc w rozpatrywanej sprawie w dniu, kiedy przedmiotowa przesyłka bez wiedzy i zgody organu celnego została zwrócona do belgijskiego nadawcy.

W myśl art. 203 ust. 3 tiret 4 WKC dłużnikiem jest osoba zobowiązana do wykonania obowiązków wynikających ze stosowania procedury celnej, którą towar został objęty.

Zgodnie z przepisem art. 416 ust. 1 Przepisów Wykonawczych do Wspólnotowego Kodeksu Celnego przedsiębiorstwo kolejowe, które przyjmuje towary do przewozu na podstawie listu przewozowego CIM traktowanego jako zgłoszenie do tranzytu wspólnotowego, staje się dla tej procedury głównym zobowiązanym. Odpowiedzialność więc przewoźnika kolejowego w rozpatrywanej sprawie, czyli procedurze tranzytu realizowanej z zastosowaniem listu przewozowego CIM, jest oczywista, wynika bowiem z faktu przejęcia przez PKP [...] S.A. towarów na podstawie listu przewozowego CIM, a w związku z czym występowaniem w niniejszej sprawie w charakterze głównego zobowiązanego.

Wskazanym w polu 15 międzynarodowego listu przewozowego CIM Nr 13439, odbiorcą przedmiotowego towaru jest firma K. Sp. z o.o. w Małaszewiczach. Ponadto w polu F tego dokumentu przeznaczonym dla odbiorcy towaru znajduje się pieczęć firmy K. Sp. z o.o. ul. S., G., Oddział Małaszewicze, ul. K. [...] (NIP [...], Regon [...]). Spółka ta figuruje jako nadawca towaru w liście przewozowym CIM 29069, według którego przedmiotowa przesyłka została zwrócona do belgijskiego nadawcy.

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Załączniku B do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporządzonej w Bernie dnia 9 maja 1980 r. (Dz. U. Nr 35 z 1985 r. poz. 158 ze zm.) list przewozowy CIM stanowi dowód zawarcia i dowód treści umowy przewozu (art. 11 § 3), a obligatoryjna jego treść to nazwa stacji przeznaczenia oraz nazwa i adres odbiorcy.

Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w odwołaniu PKP [...] Zakład Przewozów Towarowych i Przeładunku w Małaszewiczach, (którego nazwa w wyniku zmiany struktury organizacyjnej PKP [...] została zmieniona na PKP [...] S.A. Mazowiecki Zakład Spółki w Warszawie) z dnia 15 listopada 2008 r. odnośnie uznania skarżącego za dłużnika, podczas gdy jego zdaniem, dłużnikiem i adresatem decyzji organu I instancji powinna być wyłącznie spółka K. organ wyjaśnił, że odpowiedzialność PKP w procedurze tranzytu realizowanej z zastosowaniem listu przewozowego wynika z faktu występowania przewoźnika kolejowego w charakterze głównego zobowiązanego, o czym wprost stanowi przepis art. 416 ust. 1 PWKC. Odpowiedzialność zaś głównego zobowiązanego za wykonanie obowiązków wynikających ze stosowania procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego reguluje przepis art. 96 ust. 1 WKC, co również było przedmiotem rozważań w niniejszej decyzji.

Odnosząc się do wielokrotnie podnoszonego przez PKP [...] faktu zwrotu towarów do nadawcy gdzie objęto je procedurą celną składu celnego oraz naruszenia przepisu art. 36 ustawy o podatku od towarów i usług organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z przepisami prawa celnego, w przypadku wystąpienia i stwierdzenia nieprawidłowości na terytorium danego Państwa Członkowskiego, jeżeli nieprawidłowość ta prowadzi do usunięcia towarów spod dozoru celnego, obowiązkiem właściwych organów tego Państwa jest pobranie opłat celnych. Organ celny I instancji w zaskarżonej decyzji zasadnie stwierdził, iż doszło do usunięcia towaru spod dozoru celnego w wyniku czego powstał dług celny, prawidłowo określając miejsce i datę jego powstania.

W myśl art. 19 ust. 7 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Wobec powyższego fakt zwrotu towarów do kraju ich nadania i objęcia ich tam procedurą składu celnego nie ma znaczenia dla powstania w niniejszej sprawie obowiązku podatkowego. Bezzasadny jest więc zarzut naruszenia przepisu art. 36 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż w przypadku, gdy towary zostaną objęte, na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, procedurą składu celnego, tranzytu, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń i towary te przestana podlegać tym procedurom na terytorium kraju, uważa się, iż import tych towarów będzie dokonany na terytorium kraju.

Organ wskazał także, iż, iż jak wynika z informacji nadesłanej przez K. Sp. z o.o. spółka ta, będąca stroną w niniejszej sprawie, została zlikwidowana i w dniu 24 grudnia 2008 r. wykreślona z KRS. Wykreślenie to stało się prawomocne w dniu 9 stycznia 2009 r. W związku z powyższym faktem adresatem niniejszej decyzji jest tylko PKP [...] S.A.

Na powyższą decyzję strona PKP [...] S.A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia 30 października 2008 r. Strona zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych polegający na bezzasadnym przyjęciu, że odbiorca wskazany w CIM 13439 "K." Sp. z o.o. w Małaszewiczach nie jest wyłącznie stroną niniejszego postępowania jako odbiorca przesyłki wobec faktu przyjęcia dokumentów i przejęcia wszelkich względem niej obowiązków, w tym przedstawienia towaru organowi celnemu. Strona zarzuca także bezzasadne uznanie, że mimo prawidłowego wydania przesyłki odbiorcy nadal zachodzą przesłanki do zastosowania odpowiedzialności skarżącego jako głównego zobowiązanego.

Skarżący wskazuje, że zaskarżona decyzja jest następstwem uznania przez Naczelnika Urzędu Celnego w B., że wobec nie zakończenia procedury tranzytu prowadzonego za CIM 13439 towar na jego podstawie przewożony został usunięty spod dozoru celnego i w związku z tym należny jest podatek VAT i kwota długu celnego.

Skarżący uznaje, że firmie "K." Sp. z o.o. należy przypisać status odbiorcy towaru i dłużnika celnego. Zgodnie z art. 53 Prawa Przewozowego odbiorca jest uprawniony do rozporządzania przesyłką, może ją wyładować lub ponownie nadać i tylko odbiorca mógł dokonać ponownego nadania przesyłki nr 13439 bez przeładowania do innego wagonu i bez zdjęcia plomb nałożonych na pierwotnej stacji nadania.

W tej sytuacji przypisanie skarżącemu odpowiedzialności jako głównemu zobowiązanemu nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa ani w ustalonym stanie faktycznym. Nie może o tym przesądzać fakt, że K. zakończyła z dniem 9 stycznia 2009 r. byt prawny i organy celne nie są w stanie skutecznie doręczyć jej decyzji czy tez należności celnych wyegzekwować. Do takiej sytuacji w znacznej mierze przyczyniła się przewlekłość postępowania UC oraz merytoryczne błędy w ustaleniach faktycznych - a kosztów tego nie może ponosić skarżący.

Dlatego też skarżący podnosi, że ustalenie kręgu dłużników w zaskarżonej decyzji jest nieprawidłowe - co pozwala na postawienie zarzutu obrazy art. 203 oraz art. 96 ust 2 WKC. Z załączonych dokumentów wynika, bowiem, ze list przewozowy został przekazany odbiorcy w nim wskazanemu - na którym ciążyły obowiązki celne i adresatem decyzji winien być tylko ten podmiot.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Skarżący nie zarzuca błędów w ustaleniu stanu faktycznego, lecz błędną jego ocenę prawną w oparciu o niemające bezpośredniego zastosowania w sprawie przepisy prawa przewozowego. Skarżący także upatruje wadliwość decyzji w tym, że zyskał status głównego zobowiązanego, podczas, gdy w jego ocenie głównym zobowiązanym powinien być w sprawie odbiorca towaru (K." Sp. z o.o.).

Zacząć należy od tego, że organy prawidłowo ustaliły odpowiedzialność skarżącej jako przedsiębiorcę kolejowego za należności powstałą w konsekwencji usunięcia towaru spod dozoru celnego. Ustalenia w tym zakresie są niesporne, a sąd podziela obszerny wywód Dyrektora Izby Celnej w tym zakresie. Organ trafnie upatruje w treści art. 416 ust. 1 PWKC źródło odpowiedzialności przedsiębiorstwa kolejowego w charakterze głównego zobowiązanego na podstawie listu przewozowego CIM. Odpowiedzialność zaś głównego zobowiązanego za wykonanie obowiązków wynikających ze stosowania procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego reguluje przepis art. 96 ust. 1 WKC.

Organ I instancji wykazał zatem, że głównym zobowiązanym w procedurze tranzytu z zastosowaniem listu przewozowego CIM 13439 z dnia 11 lipca 2005 r. była – jako przedsiębiorca kolejowy - PKP [...] S.A. Zakład Przewozów Towarowych i Przeładunku w Małaszewiczach. Organ odwoławczy uznał, że dłużnikiem jest PKP [...] Mazowiecki Zakład Spółki w Warszawie, przy czym, jak wynika z pisma Dyrektora Biura Organizacyjno – Prawnego, w związku ze zmianą struktury organizacyjnej PKP [...] Mazowiecki Zakład Spółki w Warszawie przejęło wszelkie prawa i obowiązki PKP [...] S.A. Zakład Przewozów Towarowych i Przeładunku w Małaszewiczach.

Zgodnie z art. 203 ust. 2 WKC dług celny powstaje z chwilą usunięcia towaru spod dozoru celnego, a więc w rozpatrywanej sprawie w dniu, kiedy przedmiotowa przesyłka bez wiedzy i zgody organu celnego została zwrócona do belgijskiego nadawcy.

Nie ma znaczenia w sprawie, czy towar został fizycznie odebrany i zwrócony w niezmienionej postaci przez odbiorcę. Istotne jest to, że nie doszło do prawidłowego zakończenia procedury tranzytu i pozbawienia organów celnych możliwości sprawdzenia okoliczności istotnych dla oceny prawidłowości przeprowadzonej procedury.

Natomiast zarzut, że skarżąca odpowiada jako jedyny podmiot polega na nieporozumieniu. Odpowiedzialność z tytułu należności wobec spółki K. Poland sp. o.o. w G. została ustalona decyzją organu I instancji z dnia 30 października 2009 r. Organ wskazał, że odpowiedzialność odbiorcy w procedurze wspólnotowego tranzytu określają przesłanki wymienione w art. 96 ust. 2 WKC, a mianowicie przyjęcie towarów i świadomość tego, że towary są objęte procedurą tranzytu wspólnotowego. Organ wykazał, że spółka K. Sp. z o.o. Oddział Małaszewicze występowała w przedmiotowej sprawie jako odbiorca towaru. objętego procedurą zewnętrznego tranzytu wspólnotowego według listu przewozowego CIM. Świadczy o tym chociażby fakt istnienia w polu F tego dokumentu "Potwierdzenie odbioru" pieczęci firmy K. Sp. z o.o., a także informacja zawarta w piśmie Spółki K. Oddział w Małaszewiczach Nr Mal/030/06 z dnia 17 lutego 2006 r., z której wynika, że PKP [...] S.A. przekazał odbiorcy list przewozowy CIM 13439 oraz że Spółka K. Oddział w Małaszewiczach była wykonawcą dyspozycji belgijskiego nadawcy towaru co do jego dalszych losów. Spółka K. figuruje ponadto jako nadawca towaru w liście przewozowym CIM 29069, według którego przedmiotowa przesyłka została zwrócona do belgijskiego nadawcy. O fakcie pozostawania towaru w dyspozycji Spółki świadczy również fakt, iż uiściła ona należności za postój towaru (faktura VAT nr 04051/00400/2005 z dnia 4 sierpnia 2005 r.).

Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą jako zobowiązanych oba podmioty – skarżącą i K. Poland sp. z o.o., choć skierował ją tylko do skarżącej. Spowodowane to było likwidacją Spółki K. Poland sp. z o.o. i wykreśleniem jej z KRS w dniu 24 grudnia 2008 r. Adresatem decyzji organu odwoławczego, wydanej już po likwidacji spółki i utraty przez nią bytu prawnego, nie mógłby być podmiot nieistniejący.

Należy też wyjaśnić, że w dacie tranzytu (lipiec 2005 r.) spółka ta działała pod nazwą K. sp. z o.o. z siedzibą w G. (KRS nr [...]). Spółka ta miała również oddział w Warszawie. Pieczątka tej spółki znajduje się m. in. na liście przewozowym CIM. Następnie spółka ta zmieniał nazwę na K. Poland sp. z o.o., a po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego, w dniu 24 grudnia 2008 r., a więc w trakcie postępowania przed organem II instancji, została wykreślona z rejestru przedsiębiorców KRS.

Nie należy jej mylić z inną spółką, która w lipcu 2005 r. działała pod firmą A. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KRS [...]), od 13 października 2006 r. nosi nazwę K. sp. z o.o. i wciąż funkcjonuje w obrocie.

Informacje te ustalono na podstawie dołączonych przez organ odpisów pełnych KRS obu spółek.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie prowadzone było w sposób prawidłowy. Organy uzasadniły motywy rozstrzygnięcia odwołując się do konkretnych ustaleń faktycznych mających oparcie w zgromadzonych w sprawie dowodach.

W tym stanie rzeczy, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.