Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1562/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6018 Dopuszczenie organizacji ekologicznej do udziału w postępowaniu w sprawie o symbolu 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

25 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.), Protokolant ref. staż. Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi S. na R. W. z H. oraz O. D. P. [...] K. w B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w

związku z art. 127 § 3 oraz 144 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku S. na R. W. z H. oraz O. Dz. P. [...] K. w B. (zwanego dalej Stowarzyszeniem) o ponowne rozpatrzenie

sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z

dnia [...] marca 2011 r. nr [...] o odmowie dopuszczenia

Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu odwoławczym w przedmiocie

stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. nr

[...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na

budowę - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie

sprawy:

Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Starosta P. zatwierdził

projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę P.P.U.i.H. "A." Sp. z o.o. z

siedzibą w P. "C. A. W." - obiekty [...] i [...] na terenie

działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...], [...] położonych przy ul.

S./Nad Jeziorem w B., gm. T.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Wojewoda

W. po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia

nieważności decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w

przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę -

stwierdził nieważność wskazanej decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada

2009 r.

Odwołanie od decyzji Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r.

wniosła PPUiH A. Sp. z o.o., a pismem z dnia 9 lutego 2011 r. Stowarzyszenie

zwróciło się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o

dopuszczenie do udziału w postępowaniu odwoławczym.

Decyzją z [...] kwietnia 2011r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości zaskarżoną decyzję i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z [...]listopada 2009r.

Postanowieniem z dnia [...]marca 2011 r. nr [...] Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału

w postępowaniu odwoławczym od decyzji Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 7

lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) przepisu art. 31

K.p.a. stanowiącego podstawę dopuszczenia do udziału w postępowaniu

dotyczącym innej osoby organizacji społecznej nie stosuje się w postępowaniach w

sprawie pozwolenia na budowę. Wskazał także, że wyjątek od tej reguły przewiduje

dodany przez art. 140 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu

informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie

środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199,

poz. 1227 z późn. zm. dalej: ustawa środowiskowa) - art. 28 ust. 4 Prawa

budowlanego stanowiący, że przepis art. 28 ust. 3 Prawa budowlanego nie znajduje

zastosowania w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, jeśli postępowanie

to wymaga udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy środowiskowej.

Wówczas, jak podkreślił organ należy stosować art. 44 ustawy środowiskowej,

który w ust. 1 stanowi, że organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele

statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym

udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony.

Organ zwrócił także uwagę na orzecznictwo sądowoadministracyjne, w tym na

stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 stycznia

2011 r., o sygn. akt II OSK 132/10, zgodnie z którym "przepis art. 28 ust. 3 Prawa

budowlanego stanowi, że art. 31 Kpa nie stosuje się w postępowaniu w sprawie

pozwolenia na budowę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis ten

ma zastosowanie także w postępowaniu z wniosku o stwierdzenie nieważności

pozwolenia na budowę. Należy bowiem mieć na względzie, że przedmiotem

postępowania prowadzonego w trybie nadzwyczajnym - np., w trybie wznowienia

postępowania, czy trybie stwierdzenia nieważności - jest decyzja, która zapadła w

postępowaniu zwykłym. Nie ulega zatem najmniejszej wątpliwości, że w

postępowaniu, w którym rozpoznaje się, czy zachodzą przesłanki stwierdzenia

nieważności decyzji, nie można abstrahować od przedmiotu tej decyzji (...)".

Wskazując na art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy środowiskowej oraz § 1 Statutu

Stowarzyszenia organ wywiódł, że Stowarzyszenie jest organizacją ekologiczną w

rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 10 powołanej ustawy środowiskowej.

Podkreślił także, że na gruncie obowiązującego stanu prawnego katalog

spraw, w których udział społeczeństwa musi być zagwarantowany, został określony

bardzo precyzyjnie. Postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa jest bowiem tylko takie postępowanie, co do którego wymóg zapewnienia udziału

społeczeństwa jest przewidziany konkretnym przepisem administracyjnego prawa

materialnego. Brak takiej regulacji jest więc równoznaczny zdaniem organu z

zaliczeniem określonego postępowania do grupy spraw niewymagających udziału

społeczeństwa.

Organ wskazując na przepisy art. 61 ust. 1, art. 88 ust. 1 oraz art. 90 ust. 2 pkt

1 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej wywiódł, że w ramach

postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę udział

społeczeństwa jest wymagany wyłącznie w przypadku postępowania w sprawie

oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli konieczność

przeprowadzenia takiej oceny została stwierdzona przez organ właściwy do wydania

decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia

oraz w przypadku ponownego przeprowadzania oceny oddziaływania

przedsięwzięcia na środowisko, która jest dokonywana na wniosek podmiotu

planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia lub, gdy we wniosku o wydanie

decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o

środowiskowych uwarunkowaniach.

W przedmiotowej sprawie, jak podkreślił organ, nie przeprowadzono oceny

oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ani konieczność przeprowadzania

takiego postępowania w ramach postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na

budowę nie została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o

środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Oznacza to zdaniem organu, że postępowanie w sprawie stwierdzenia

nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji nie jest

postępowaniem wymagającym udziału społeczeństwa, a tym samym art. 31 § 1 K.p.a.

nie znajduje w nim zastosowania.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Stowarzyszenie zarzuciło

zaskarżonemu postanowieniu nieuwzględnienie wyjątku z art. 28 ust. 3 Prawa

budowlanego, tj. zawartego w ust. 4 powołanego przepisu stanowiącego podstawę

dopuszczenia do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę

organizacji ekologicznych.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując ponownie wniosek

Stowarzyszenia powtórzył argumentację zawartą we własnym postanowieniu z dnia

[...]marca 2011 r. podkreślając, że z przepisów art. 88 ust. 1 i art. 90 ust. 2 pkt 1 ustawy środowiskowej wynika, że w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o

pozwoleniu na budowę udział społeczeństwa jest wymagany wyłącznie w przypadku

ponownego przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko,

która jest dokonywana w ściśle określonych przypadkach. Wskazując na art. 61 ust.

1 pkt 2 i art. 88 ust.1 pkt 1 i 2 powołanej ustawy środowiskowej organ wyjaśnił także,

że ponowną ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach

postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, przeprowadza się jeżeli

konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

została stwierdzona po pierwsze przez organ właściwy do wydania decyzji o

środowiskowych uwarunkowaniach, a po drugie na wniosek podmiotu planującego

podjęcie realizacji przedsięwzięcia, złożony do organu właściwego do wydania

decyzji lub jeżeli organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o

wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w

decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca -

organ wywiódł, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o

pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji nie jest postępowaniem

wymagającym udziału społeczeństwa, a tym samym art. 31 § 1 Kpa nie znajduje w

nim zastosowania. Dodał także, że postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody

W. z dnia [...] stycznia 2011 r. zostało zakończone w dniu [...]kwietnia

2011 r., co uniemożliwia na obecnym etapie uwzględnienie wniosku Stowarzyszenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na

postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]maja 2011 r.

Stowarzyszenie na S. na R. W. z H. (zwane dalej skarżącym, skarżącym

Stowarzyszeniem) podniosło, że wbrew twierdzeniom organu przepisy prawa

wymagały w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, przeprowadzenie

oceny oddziaływania na środowisko, otwierającej organizacjom ekologicznym

możliwość uczestniczenia w tym postępowaniu na prawach strony. Skarżący dodał

także, że brak oceny oddziaływania na środowisko stanowił podstawową przesłankę

dla Wojewody W. do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty

P. z dnia [...] listopada 2009 r. Podkreślił, że decyzję Wojewody uznaje za

słuszną i zamierza jej bronić w dalszym postępowaniu. Z uwagi na powyższe wniósł

o wydanie postanowienia, które pozwoli rozstrzygnąć spór przed Sądem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości

argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W piśmie procesowym z dnia 23 stycznia 2012 r. uczestnik postępowania -

PPUiH A. Sp. z o.o. wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy

administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności

administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej

artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli

ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu

administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem

materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga skarżącego

Stowarzyszenia nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżone

postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r.,

jak i poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] marca 2011 r. - nie

naruszają przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie istota sporu pomiędzy stronami dotyczy kwestii

możliwości udziału skarżącego stowarzyszenia w postępowaniu odwoławczym od

decyzji Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzającej

nieważność decyzji Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie

zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę określonej

inwestycji.

W ocenie skarżącego w realiach niniejszej sprawy zachodzi przypadek

umożliwiający jej udział na prawach strony jako organizacji ekologicznej w

postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Uprawnienie to skarżące

Stowarzyszenie wywodzi z konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania

przedsięwzięcia na środowisko, której brak jak Stowarzyszenie podkreślało, stanowił

podstawę stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wydania pozwolenia na

budowę.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego konsekwentnie twierdzi, że w

postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę zakończonym decyzją

Starosty P. z dnia [...] listopada 2009 r. nie zachodził przypadek

wymagający udziału społeczeństwa, a w konsekwencji otwierający organizacjom

ekologicznym możliwość uczestniczenia w tym postępowaniu na prawach strony.

Wyrazem takiego stanowiska organu było wydanie w dniu [...] kwietnia 2011 r. przez

Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji uchylającej w całości decyzję

Wojewody W. z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzającej nieważność

decyzji w sprawie wydania pozwolenia na budowę i odmawiającej stwierdzenia

nieważności tych decyzji.

Niezależnie od powyższego, organ powołując się na stanowisko wyrażone w

wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt li

OSK 132/10 stwierdził, że przepis ari. 28 ust. 3 Prawa budowlanego wyłączający

stosowanie w postępowaniach w sprawie pozwolenia na budowę art. 31 K.p.a.

stanowiącego podstawę m. in. do żądania dopuszczenia organizacji społecznej do

udziału w postępowaniu dotyczącym innej osoby ma zastosowanie także w

postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę.

Zdaniem Sądu racja leży po stronie organu, jako że w rozpoznawanej sprawie

nie występuje sytuacja umożliwiająca dopuszczenie organizacji społecznej na

zasadzie wyjątku do udziału w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę.

Na wstępie należy zauważyć, że postanowienie Głównego Inspektora

Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. poprzedzające wydanie

zaskarżonego postanowienia tego organu z dnia [...] maja 2011 r. zawiera błędne

pouczenie co do przysługującego stronie środka zaskarżenia. Mianowicie organ

powołując się na art. 127 § 3 K.p.a. pouczył stronę o możliwości złożenia w terminie

14 dni od daty doręczenia postanowienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w

sytuacji gdy § 2 zdanie. 2 art. 31 K.p.a. sianowi, że na postanowienie o odmowie

wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie, co oznacza, że w tej sytuacji termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynosił 7 dni.

Skarżące stowarzyszenie, wbrew terminowi ustawowemu, lecz zgodnie z

treścią pouczenia wniosło o ponowne rozpatrzenie sprawy dziesiątego dnia licząc od dnia doręczenia postanowienia z dnia [...] marca 2011 r.

Mając na względzie rozbieżności w orzecznictwie (vide: postanowienie NSA z

dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 2355/11 oraz wyrok NSA z dnia 20 lipca

2010 r. sygn. akt I OSK 840/10) odnośnie stosowania przepisu art. 112 K.p.a.

statuującego zasadę, że błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która

zastosowała się do tego pouczenia Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie

stanął na stanowisku, że merytoryczne rozpoznanie wniosku strony o ponowne

rozpatrzenie sprawy nie narusza w sposób rażący prawa, skoro w judykaturze panuje

niezgodność co do wykładni cytowanego wyżej przepisu art. 112 K.p.a.

Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem rażące

naruszenie prawa zachodzi w przypadku naruszenia przepisu, którego treść bez

żadnych wątpliwości interpretacyjnych może być ustalona w bezpośrednim

rozumieniu, a naruszenie jest oczywiste i wyraźne. Istotne dla rażącego naruszenia

prawa jest bowiem to, że treść aktu pozostaje w jawnej sprzeczności z treścią

przepisu przez proste zestawienie ich ze sobą. Odmienna wykładnia konkretnego

przepisu prawa, choćby następnie okazała się błędną, nie stanowi rażącego

naruszenia prawa, a tym samym nie może stanowić podstawy do stwierdzenia

nieważności ostatecznej decyzji. Już sam fakt istnienia kilku różnych wykładni

przepisów prawa może sugerować, że nie mamy do czynienia z zaistnieniem

przesłanki rażącego ich naruszenia (por. wyrok NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn.

akt II GSK 1061/08, z dnia 3 listopada 2011 r" sygn. akt I OSK 867/10, z dnia 2 lipca

2009r" sygn. akt II FSK 217/09).

Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia z dnia [...]

maja 2011 r. oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] marca 2011 r.

przypomnieć należy, że zgodnie z art. 31 § 1 K.p.a. organizacja społeczna może w

sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia

postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu - jeżeli jest to

uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes

społeczny.

Działanie przepisu art. 31 k.p.a. zostało wyłączone w postępowaniu

pozwolenie na budowę, wskutek czego organizacje społeczne zostały pozbawione

prawa uczestnictwa w tym postępowaniu na prawach strony. Zgodnie bowiem z art.

28 ust. 3 Prawa budowlanego - przepisu art. 31 K.p.a. nie stosuje się w

postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Z kolei na podstawie art. 28 ust. 4

Prawa budowlanego ust. 3 art. 28 nie stosuje się w postępowaniu w sprawie

pozwolenia na budowę wymagającym udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 44 ustawy,

o której mowa w zdaniu pierwszym.

Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy środowiskowej organizacje ekologiczne,

które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w

określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim

na prawach strony.

Niesporne w niniejszej sprawie jest, że skarżące Stowarzyszenie jest

organizacją ekologiczną, która może uczestniczyć w postępowaniu wymagającym

udziału społeczeństwa. Przy czym udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie

wydania pozwolenia na budowę wymagany jest jedynie w przypadku ponownego

przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ocenę

oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach: 1)

postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2)

postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10,

14 i 18, jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na

środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o

środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust.

1. (art. 61 ust. 1 ustawy środowiskowej). Wydanie decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem m. in. decyzji o pozwoleniu na

budowę oraz decyzji o zatwierdzenie projektu budowlanego (art. 72 ust. 1 pkt 1

ustawy środowiskowej). Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w

ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt

1, 10, 14 i 18, przeprowadza się także: 1) na wniosek podmiotu planującego podjęcie

realizacji przedsięwzięcia, złożony do organu właściwego do wydania decyzji; 2)

jeżeli organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o wydanie decyzji

zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o

środowiskowych uwarunkowaniach (art. 88 ust. 1 ustawy środowiskowej). Po

przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko regionalny

dyrektor ochrony środowiska wydaje postanowienie w sprawie uzgodnienia

warunków realizacji przedsięwzięcia. Przed wydaniem postanowienia, o którym

mowa w ust. 1, regionalny dyrektor ochrony środowiska występuje do organu

właściwego do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 lub 18,

o zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w trybie art. 33-36 i art. 38 (art. 90

ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy środowiskowej).

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że katalog sytuacji, w których

wymagany jest udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie pozwolenia na

budowę jest zamknięty. W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie żądało

dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności

decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na

budowę inwestycji pt. "C. A. W." na terenie działek

położonych przy ul. S./Nad Jeziorem w B..

Niewątpliwie w niniejszej sprawie ostateczna decyzja w sprawie zatwierdzenia

projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę poprzedzona była

postępowaniem, w którym nie miał miejsca udział społeczeństwa, czego

konsekwencją był brak możliwości udziału organizacji ekologicznych na prawach

strony w tym postępowaniu.

Skoro zatem w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i

wydania pozwolenia na budowę nie był wymagany udział społeczeństwa, to tym

bardziej udział ten nie jest wymagany w nadzwyczajnym postępowaniu, którego

celem jest weryfikacja decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i

wydania pozwolenia na budowę pod kątem wystąpienia w niej wad enumeratywnie

wymienionych w art. 156 § 1 K.p.a. Bez wpływu przy tym na takie stanowisko

pozostaje zdaniem Sądu fakt, że podstawą wszczęcia z urzędu postępowania w

sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę były w

istocie wątpliwości co do oceny przedmiotowej inwestycji jako przedsięwzięcia

mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, implikującego konieczność

wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację

przedsięwzięcia, zapewnienia udziału społeczeństwa w tym postępowaniu, a także

dopuszczenia do udziału na prawach strony organizacji ekologicznych, w razie

zgłoszenia chęci do udziału w tym postępowaniu. Obowiązek przeprowadzenia

oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko aktualizuje się bowiem w

określonych sytuacjach dopiero w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na

budowę i nawet ewentualna możliwość stwierdzenia w postępowaniu

nieważnościowym, iż brak tej oceny narusza przepisy ustawy środowiskowej nie

może stanowić podstawy dopuszczenia do tego postępowania organizacji społecznej

na prawach strony.

Ustalenie, że w odniesieniu do danego zamierzenia inwestycyjnego nie

przeprowadzono oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przesądza

zdaniem Sądu o konieczności negatywnego rozpoznania wniosku organizacji społecznej o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2011r. sygn. akt II OSK1622/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1258/11).

W konsekwencji, w ocenie Sądu należy uznać, iż organ administracji nie

naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania

administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. w stopniu

mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w sposób właściwy ustalił stan

faktyczny sprawy oraz dokonał jego subsumcji do prawidłowej normy prawa

materialnego. Ponadto poprzez pełne - w ocenie Sądu - uzasadnienie faktyczne obu

postanowień organ nie naruszył normy postępowania administracyjnego wskazanej

w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.. w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w

sentencji.