Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 140/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1899
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekretarz sądowy Magdalena Strzałkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2021 r. sprawy ze skargi G. O. i Syndyka Masy Upadłości H. O. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 20 grudnia 2019 r. "A." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "inwestor", "spółka") wystąpiła do Starosty [...] o wydanie na podstawie art. 124 u.g.n. decyzji ograniczającej sposób korzystania z części nieruchomości stanowiącej własność - na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej - G. O. i H. O., składającej się z działki o nr ewidencyjnym 1, położonej w S., gmina W. o powierzchni 19,4860 ha, poprzez udzielenie zezwolenia na:

1) założenie i przeprowadzenie urządzeń elektroenergetycznych w postaci elektroenergetycznej kablowej linii średniego napięcia (maksymalna moc do 110 kV) wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową na części nieruchomości w pasie grantu o długości 315 m i szerokości od 15,45 m do 20,25 m od północno-wschodniej granicy nieruchomości, o łącznym obszarze ograniczenia wynoszącym 0,5254 ha, zgodnie z obszarem ograniczenia naniesionym na mapie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z [...] r.,

2) korzystanie z nieruchomości w sposób umożliwiający Spółce wybudowanie i eksploatację na nieruchomości urządzeń elektroenergetycznych w postaci elektroenergetycznej kablowej linii średniego napięcia (maksymalna moc do 110 kV) wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową, w części nieruchomości.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii i od [...] r. realizuje na terenie Gminy W. inwestycję w postaci budowy farmy wiatrowej, obejmujących łącznie 20 elektrowni wiatrowych, stację elektroenergetyczną (tzw. Główny Punkt Zasilania) oraz podziemne linie elektroenergetyczne średniego napięcia. W ramach realizacji tej inwestycji planuje się m.in. realizację elektroenergetycznej linii średniego napięcia wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową, która będzie stanowić część infrastruktury farmy wiatrowej na terenie nieruchomości objętej wnioskiem.

Wyjaśniono, że inwestor uzyskał odpowiednie decyzje administracyjne obejmujące m.in. ostateczną decyzję Starosty [...] nr [...] z [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę sieci elektroenergetycznej SN-30 kV, oraz zmienioną ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] z [...] r.

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Starosta [...] decyzją z [...] r., działając na podstawie art. 124 ust. 1, 2, 3 i 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, oraz art. 107 i 104 k.p.a., orzekł w pkt 1 decyzji o udzieleniu zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości opisanej jako działka nr 1, arkusz [...], obręb S., gmina W., ograniczając sposób korzystania z tej nieruchomości, poprzez zezwolenie na wykonanie wykopu oraz założenie i przeprowadzenie w nim urządzeń elektroenergetycznych w postaci elektroenergetycznej kablowej linii średniego napięcia SN 30 kV (max moc do 110 kV) wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową, w granicach określonych w załączniku graficznym - stanowiącym integralną część decyzji tj. mapie do celów prawnych, obrazującej pas czasowego zajęcia ww. nieruchomości, usytuowany wzdłuż północno-zachodniego przebiegu granicy przedmiotowej nieruchomości, o szerokości 15,45 m począwszy od granicy z działką bezpośrednio sąsiadująca z nią, opisaną jako nr 2, arkusz [...], obręb ewidencyjny S., następnie rozszerzający się do szerokości 20,25 m w rejonie działki nr 3, ark. [...], obręb ewidencyjny S., a dalej ponownie zwężający się do szerokości 15,80 m, w rejonie działki sąsiedniej o nr 4, arkusz [...], obręb ewidencyjny S. oraz lokalizację urządzeń elektroenergetycznych w postaci elektroenergetycznej kablowej linii średniego napięcia SN 30 kV (max moc do 110 kV) wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową, których przebieg został graficznie przedstawiony również wzdłuż północno- zachodniego przebiegu granicy przedmiotowej nieruchomości w odległościach 10,35 m od północno- wschodniej strony przebiegu granicy przedmiotowej nieruchomości, następnie oddalając się od tej granicy w głąb działki do szerokości 15,25 m (w rejonie działki nr 3, ark. [...], obręb ewidencyjny S.), a następnie ponownie zbliżając się lokalizacją do odległości 10,85 m w rejonie działki sąsiedniej tj. 4, ark. [...], obręb ewidencyjny S. Przedstawiony na załączniku graficznym pas o szerokości od 15-20 metrów, usytuowany jest wzdłuż i nierównolegle do północno-zachodniego przebiegu granicy przedmiotowej nieruchomości, ze względu na nieregularny jej przebieg, jako krzywej łamanej łączącej punkty graniczne. Ponadto w pkt 2 decyzji wskazano, że "zezwolenia udziela się na okres wykonania" wskazanych w pkt 1 czynności.

W uzasadnieniu ww. decyzji organ I instancji stwierdził, że w sprawie zostały spełnione warunki formalne dla wydania decyzji o "zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości" określone w art. 124 ust. 1 u.g.n. Organ I instancji ustalił, że planowana na nieruchomości objętej wnioskiem budowa linii SN 30 kV oraz linii optotelekomunikacyjnych wraz z instalacją odgromową stanowi połączenie technologiczne oraz telekomunikacyjne projektowanych elektrowni wiatrowych ze stacją transformatorową 110/30 kV GPO W. i stanowi "istotny etap realizacji całego zamierzenia budowlanego w postaci Zespołu [...]." Brak natomiast połączenia pomiędzy tymi elektrowniami będzie skutkować bezcelowością ich budowy, z powodu braku możliwości przyłączenia ich do Stacji elektroenergetycznej (Głównego Punktu Zasilania), a to z kolei będzie powodowało brak przyłączenia całej Elektrowni Wiatrowej do sieci przesyłowej i Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Budowa projektowanych linii, w ramach realizacji przez Spółkę inwestycji pn.: "Budowa Zespołu Elektrowni Wiatrowych W. II, ETAP rV- sieć elektroenergetyczna SN 30 kV wraz z optotelekomunikacją w Gminie W. w miejscowości S. na działkach nr 1 [...] oraz R. na działkach nr [...]", jako urządzeń infrastruktury technicznej niezbędnych dla całej elektrowni wiatrowej stanowi realizację inwestycji celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. Planowana inwestycja na nieruchomości objętej wnioskiem jest także zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy W., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy W. nr [...] z [...] r. oraz zmienionym uchwałą nr [...] z [...] r. Co do obowiązku przeprowadzenia rokowań Starosta wyjaśnił, iż badając spełnienie tej przesłanki oparł się na oświadczeniach, złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej przez osoby działające w imieniu Spółki, opisujących przebieg rokowań, a które to dokumenty organ uznał za wiarygodne i wystarczające do oceny spełnienia przesłanki z art. 124 ust. 3 u.g.n. Nadto organ wskazał, że także w trakcie prowadzonego przez niego postępowania administracyjnego prowadzone były rokowania, jednakże nie doprowadziły one do osiągnięcia porozumienia z uwagi na spór stron do co wysokości wynagrodzenia tytułem wejścia na teren nieruchomości, celem realizacji planowanej inwestycji.

Odwołanie od tej decyzji złożyli właściciele nieruchomości. Zarzucili organowi I instancji naruszenie:

- art. 124 ust. 3 u.g.n. poprzez "udzielenie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości uczestników poprzez zezwolenie na wykonanie wykopu oraz założenie i przeprowadzenie na niej urządzeń elektroenergetycznych pomimo braku przedłożenia dokumentów z przeprowadzonych rokowań do wniosku",

- naruszenie przepisu art. 38a Prawa upadłościowego poprzez "uznanie negocjacji prowadzonych od [...] r. (dzień przedstawienia kontrpropozycji przez pełnomocnika uczestników) za skuteczne przeprowadzone rokowania, podczas gdy postanowieniem z [...] r. Sąd Rejonowy w G. [...] Wydział Gospodarczy zabezpieczył majątek uczestniczki G. O. przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego, przez co uczestniczka nie miała możliwości skutecznego dokonywania czynności przekraczających zwykły zarząd, w katalogu których niewątpliwie znajduje się prowadzenie rokowań w kwestii ograniczenia korzystania z nieruchomości",

- naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez "niepełne wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy".

Zaskarżoną obecnie decyzją Wojewoda Śląski uchylił decyzję organu I instancji w części pkt 1 jej osnowy i w tym zakresie orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości gruntowej stanowiącej własność G. O. i H. O. w ustawowej współwłasności majątkowej małżeńskiej, położonej w S., gmina W., oznaczonej jako działka nr 1, arkusz [...], obręb ewidencyjny S., o pow. 19,4860 ha, dla której Sąd Rejonowy w G., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], poprzez udzielenie "A." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. zezwolenia na wykonanie wykopu oraz założenie i przeprowadzenie w nim urządzeń elektroenergetycznych w postaci elektroenergetycznej kablowej linii średniego napięcia SN 30 kV (max moc do 110 kV) wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową, w granicach określonych w załączniku graficznym - stanowiącym integralną część decyzji tj. mapie do celów prawnych, obrazującej pas czasowego zajęcia ww. nieruchomości, usytuowany wzdłuż północno-zachodniego przebiegu granicy przedmiotowej nieruchomości, o szerokości 15,45 m począwszy od granicy z działką bezpośrednio sąsiadująca z nią, opisaną jako nr 2, arkusz [...], obręb ewidencyjny S., następnie rozszerzający się do szerokości 20,25 m w rejonie działki nr 3, ark. [...], obręb ewidencyjny S., a dalej ponownie zwężający się do szerokości 15,80 m, w rejonie działki sąsiedniej o nr 4, arkusz [...], obręb ewidencyjny S. oraz lokalizację urządzeń elektroenergetycznych w postaci elektroenergetycznej kablowej linii średniego napięcia SN 30 kV (max moc do 110 kV) wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową, których przebieg został graficznie przedstawiony również wzdłuż północno-zachodniego przebiegu granicy przedmiotowej nieruchomości w odległościach 10,35 m od północno-wschodniej strony przebiegu granicy przedmiotowej nieruchomości, następnie oddalając się od tej granicy w głąb działki do szerokości 15,25 m (w rejonie działki nr 3, ark. [...], obręb ewidencyjny S.), a następnie ponownie zbliżając się lokalizacją do odległości 10,85 m w rejonie działki sąsiedniej tj. 4, ark. [...], obręb ewidencyjny S. Przedstawiony na załączniku graficznym pas o szerokości od 15-20 metrów, usytuowany jest wzdłuż i nierównolegle do północno- zachodniego przebiegu granicy przedmiotowej nieruchomości, ze względu na nieregularny jej przebieg, jako krzywej łamanej łączącej punkty graniczne. Inwestycja ta wykonana jest w ramach zadania pn.: "Budowa Zespołu Elektrowni Wiatrowych W. II, ETAP IV- sieć elektroenergetyczna SN 30 kV wraz z optotelekomunikacją w Gminie W. w miejscowości S. na działkach nr 5, 6, 7, 8, 9, 10, 1, km. Nr [...], 11 km nr [...] oraz miejscowości R. na działkach nr 12, 13, 14, 15, 16 nr 6, 345 km nr [...]". Ograniczeniu będzie podlegał obszar gruntu o łącznej powierzchni 0,5254 ha.

Organ uchylił także pkt 2 osnowy decyzji wskazujący, że zezwolenia udzielono na okres wykonania czynności w związku z budową. W pozostałym zakresie utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że analiza całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przez pryzmat powołanych przepisów pozwoliła Wojewodzie Śląskiemu dojść do przekonania, że w rozpatrywanym przypadku spełnione zostały warunki niezbędne dla orzeczenia o ograniczeniu sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości, w tym warunek określony w art. 124 ust. 3 u.g.n., jednak z innych przyczyn niż wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wydanego przez Starostę [...]. Jak stanowi art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeśli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Natomiast, w myśl art. 124 ust. 3 u.g.n. udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie.

Wojewoda wskazał, że przedmiotowa inwestycja polega na realizacji celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. Wobec faktu, że przedmiotowa sprawa dotyczy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, celem wybudowania i eksploatacji przez część nieruchomości należącej do skarżących urządzeń elektroenergetycznych w postaci elektroenergetycznej kablowej linii średniego napięcia (maksymalna moc do 110 kV) wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową, uznać należy, że analizowana przesłanka została spełniona. Jest ona również zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy W. nr [...] z [...] r. oraz zgodnie z uchwalą nr [...] Rady Gminy W. z [...] r. w sprawie zmiany tego planu pod budowę elektrowni wiatrowych, który dopuszcza lokalizację inwestycji celu publicznego. Nieruchomość objęta wnioskiem zlokalizowana jest częściowo na terenie oznaczonym w planie jako: tereny rolnicze - oznaczone na rysunku symbolem 1E-5R oraz tereny dróg. W rozdziale 2 § 11 części tekstowej ww. planu określono "ustalenia dotyczące zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej", gdzie w ust. 1 wskazane jest jako zagospodarowanie dopuszczalne: "realizacja elektrowni wiatrowych, a także infrastruktury technicznej dla potrzeb elektrowni wiatrowej zgodnie z ustaleniami szczegółowymi [...] w rodz. 3". W rozdziale 3 § 14 części tekstowej rzeczonego planu określono "przeznaczenie terenów, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów, zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego", gdzie w § 15 ust. 2 opisano obszar m.in. dla terenów o symbolu 1E-5R, wskazując możliwość dopuszczenia sieci elektroenergetycznych oraz telekomunikacyjnych dla potrzeb elektrowni. Konstatując, realizacja wskazanej we wniosku inwestycji jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Okoliczności w powyższym zakresie nie były podważane przez żadną ze stron postępowania. Można je zatem uznać za bezsporne, a tym samym nie wymagające dalszych rozważań. Zasadniczy spór w badanej sprawie dotyczy natomiast tego, czy wszczęcie postępowania o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości zostało poprzedzone rokowaniami z właścicielami nieruchomości w myśl art. 124 ust. 3 u.g.n.

Organ wskazał również, że w sprawie były prowadzone negocjacje pomiędzy właścicielami nieruchomości a inwestorem. Ten ostatni przedłożył między innymi dokumenty z przebiegu rokowań prowadzonych z właścicielami nieruchomości, których przedmiotem było uzyskanie zgody na korzystanie z nieruchomości przez Spółkę "A." w sposób umożliwiający wybudowanie i eksploatację na nieruchomości urządzeń elektroenergetycznych, a to: oświadczenie M. T. (pełnomocnika umocowanego przez Spółkę do prowadzenia rozmów z Państwem O.) datowane na dzień [...] r. o przebiegu rokowań, korespondencję mailową prowadzoną z właścicielami nieruchomości oraz M. T. w latach 2015-2018 oraz wydruki projektów: umowy ustanowienia służebności przesyłu, umowy dzierżawy przesłanych drogą elektroniczną (pismo z [...] r.). Ponadto jak wynika z wyjaśnień Spółki w związku z planowaną budową farmy wiatrowej w gminie W., w latach 2015-2018 podejmowane były przez inwestora działania mające na celu pozyskanie tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej własność odwołujących się, celem wybudowania na niej linii elektroenergetycznej średniego napięcia wraz z infrastrukturą techniczną, proponując właścicielom ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu. Opierając się na wstępnej zgodzie właścicieli inwestor wystąpił i uzyskał w [...] r. decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zezwalającą na realizację inwestycji obejmującej zadanie pn.: "budowa Zespołu Elektrowni W. II, Etap IV - sieć elektroenergetyczna SN 30 kV wraz z optotelekomunikacją w Gminie W. w miejscowości S. na działach nr 5, 6, 7, 8, 9, 10, 1, km nr [...], 11, km nr 4 oraz miejscowości R. na działkach nr 12, 13, 14, 15. 16, km nr 6, [...], km nr 3". W kolejnych miesiącach Spółka wielokrotnie kontaktowała się z właścicielami nieruchomości celem zawarcia umowy ustanowienia służebności przesyłu, jednak próby te nie przyniosły rezultatu, początkowo ze względu na uchylenie się właścicieli od zawarcia stosownej umowy, a następnie ze względu na niemożliwe do spełnienia przez spółkę warunki jej ustanowienia przedstawione przez właścicieli (pismo z [...] r.) W aktach sprawy znajduje się również pełnomocnictwo datowane na dzień 11 maja 2015 r. udzielone przez inwestora M. T. do "prowadzenia rokowań z Państwem G. O. i H. O., właścicielami nieruchomości gruntowej, składającej się z działki o numerze geodezyjnym 1, położonej w miejscowości S. (...) mających na celu uzyskanie ich zgody na wejście na teren nieruchomości oraz założenie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń." Ponadto spółka przedłożyła datowane na [...] r. - "uzupełnienie oświadczenia z [...] r." zawierające złożone przez M. T. pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie, z którego treści wynika, że przedmiotem rokowań prowadzonych z Państwem O. oprócz zawarcia umowy ustanowienia służebności przesyłu, było "również uzyskanie ich zgody na wejście przez Spółkę w teren ich nieruchomości oraz założenie i przeprowadzenie przez spółkę na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń." Z treści powyższych oświadczeń wynika, że propozycje w tym zakresie były składane właścicielom nieruchomości "ustnie, w trakcie spotkań oraz rozmów telefonicznych prowadzonymi z nimi." Ponadto w piśmie z 20 grudnia 2019 r. inicjującym postępowanie Spółka wyjaśniła, iż w związku z odmową zawarcia przez Państwa O. umowy ustanowienia służebności przesyłu, w 2018 r. spółka wystąpiła do Sądu Rejonowego w G. z wnioskiem o ustanowienie takiej służebności. Sprawa zawisła pod sygn. akt [...] i została zawieszona na podstawie art. 174 § 1 pkt 5 k.p.c., z uwagi na toczące się postępowanie sanacyjne.

Za nie mające znaczenia dla sprawy organ uznał ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego majątku G. O.

Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożyli właściciele przedmiotowej nieruchomości reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania (względnie przekazania sprawy do rozpatrzenia organowi I instancji), zasądzenia kosztów postępowania i zwolnienia z kosztów sądowych, zarzucili Wojewodzie Śląskiemu naruszenie:

1) art. 124 ust. 3 u.g.n. poprzez udzielenie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości skarżących poprzez zezwolenie na wykonanie wykopu oraz założenie i przeprowadzenie na niej urządzeń elektroenergetycznych pomimo braku przedłożenia dokumentów z przeprowadzonych rokowań do wniosku,

2) art. 38a Prawa upadłościowego (poprzez uznanie negocjacji prowadzonych od [...] r. (dzień przedstawienia kontrpropozycji przez pełnomocnika uczestników) za skutecznie przeprowadzone rokowania, podczas gdy postanowieniem z dnia [...] r. Sąd Rejonowy w G. [...] Wydział Gospodarczy zabezpieczył majątek skarżącej G. O. przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego, przez co nie miała ona możliwości skutecznego dokonywania czynności przekraczających zwykły zarząd, w katalogu których niewątpliwie znajduje się prowadzenie rokowań w kwestii ograniczenia korzystania z nieruchomości,

3) art. 7 i art. 77 §1 k.p.a. poprzez niepełne wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Pismem z dnia 7 czerwca 2021 r. Spółka przedstawiła swoje stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Pismem z dnia 28 czerwca 2021 r. pełnomocnik skarżących przesłał do Sądu postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r. sygn.. [...] ogłaszające upadłość H. O., wspólnika spółki jawnej "B." G. O. H. O. Spółka Jawna w W. Do zarządu majątkiem upadłego został wyznaczony syndyk masy upadłości, J. M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1899) "starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Udzielenie takiego zezwolenia (art. 12 ust. 3 ustawy) powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.

W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że w odniesieniu do zamierzenia Spółki zastosowanie rozwiązania przewidzianego w art. 124 ust. może znaleźć zastosowanie. Polega ono bowiem na "założeniu i przeprowadzeniu urządzeń elektroenergetycznych w postaci elektroenergetycznej kablowej linii średniego napięcia (maksymalna moc do 110 kV) wraz z linią telekomunikacyjną (światłowodem) i instalacją odgromową". Taka inwestycja stanowi również cel publiczny, w rozumieniu art. 6 ustawy. Nie jest również sporne, że planowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Nadmienić wreszcie przyjdzie, że przedsięwzięcie polegające na budowie zespołu elektrowni wiatrowych zostało już zrealizowane. Pierwotnie skarżący wyrazili zgodę na lokalizację niezbędnej sieci przesyłowej dzięki czemu Spółka uzyskała pozwolenie na budowę. Spór pojawił się dopiero z chwilą zamiaru podjęcia robót budowlanych.

Nie można zgodzić się również z zarzutem skargi, iż w sprawie nie podjęto skutecznej próby rokowań. W orzecznictwie wskazuje się wyraźnie, że strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 u.g.n. nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań oprócz obowiązku zainicjowania ich poprzez przedstawienie przez jedną z nich swojemu adwersarzowi propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zostać zatem zakończone w dowolnym czasie, chociażby gdy - w ocenie którejś ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia (por wyrok WSA w Białymstoku z dnia 22 lipca 2021 r. sygn. II SA/Bk 408/21 – wszystkie orzeczenia za CBOSA). Oznacza to, że obowiązek przeprowadzenia rokowań jest spełniony, gdy strony posiadają odmienne stanowiska i mimo prób ustalenia rozwiązania satysfakcjonującego dla obu, nie osiągnięto porozumienia. Przepis ten nie oznacza w szczególności osiągnięcia wspólnego stanowiska, a przyjęcie odmiennego poglądu czyniłoby bezcelową całą instytucję orzeczenia o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, skoro inwestor i tak musiałby uzyskać zgodę właściciela na zakładanie i przeprowadzenie przez jego nieruchomość urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pierwsze negocjacje rokowania rozpoczęły się faktycznie od 2015 r. Tu autor skargi podejmuje wprowadzić pojęcie "negocjacji", które miały mieć zupełnie inny charakter niż "rokowania". Za zupełnie przekonujący w tym zakresie można uznać wywód organu odwoławczego dotyczący zaoferowania przez Spółkę kwoty 7500 zł jako wynagrodzenia za ograniczenie prawa własności. Jak wynika z treści pism pełnomocnika właścicieli z 28 września 2020 r. – ta oferta nie została przyjęta. Okoliczność, że kwota przedstawiona przez Spółkę nie satysfakcjonowała właścicieli nieruchomości nie wskazuje na iluzoryczność prowadzonych rokowań. Dowodzi natomiast braku konsensusu i braku możliwości jego osiągnięcia z uwagi na daleko idące rozbieżności w zakresie prezentowanych stanowisk

Odnosząc się wreszcie do zarzutu nieuwzględnienia okoliczności wydania przez Sąd Rejonowy w G. [...] Wydział Gospodarczy [...] r. postanowienia w sprawie o sygn. akt [...] o zabezpieczeniu majątku G. O. przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego, w ocenie składu orzekającego, nie ma znaczenia dla sprawy. Jak trafnie wskazały organy administracji, rokowania były prowadzone przed datą ustanowienia tymczasowego nadzorcy sądowego. Niezależnie od tego współwłaściciel nieruchomości H. O. w żaden sposób nie był ograniczony, co do wykonywania swojego prawa własności. Bez jego zgody umowne ograniczenie własności nie mogło mieć zaś miejsca.

Mając na uwadze powyższe rozważania, uznając, że skarga jest bezzasadna Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.