Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2429/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2007 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/WA 2429/06

UZASADNIENIE

Decyzją [...]z dnia [...] lutego 2006 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] na podstawie art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) i art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) nie stwierdził choroby zawodowej "nowotworu układu krwiotwórczego - przewlekłej białaczki limfatycznej" u B. G.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji podniósł, iż wydano ją w oparciu o orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wydane przez Instytut Medycyny Pracy im. [...], oraz oceny narażenia zawodowego. Z danych na temat przebiegu pracy wynika, że skarżący pracował zawodowo w latach 1956-1991 w różnych zakładach branży włókienniczej na różnych stanowiskach związanych z procesem farbowania tkanin. W latach 1991-1994 prowadził działalność gospodarczą - usługi farbiarskie.

W dalszej części uzasadnienia organ podniósł, że w dotychczasowym postępowaniu diagnostyczno - orzeczniczym w sprawie choroby zawodowej, rozpoczętym w maju 2003 roku wydane zostały orzeczenia jednostek orzeczniczych I i II stopnia o braku podstaw do uznania rozpoznanej przewlekłej białaczki limfatycznej za następstwo narażenia zawodowego. W toku postępowania organ uzyskał dodatkowe informacje, z których nie wynika, iż stosowanie barwników wiązało się z narażeniem na benzen. Substancja ta może być używana w procesie produkcji barwników, zatem narażenie dotyczy pracowników zatrudnionych przy ich produkcji, a nie osób zatrudnionych przy stosowaniu do barwienia tkanin.

Podsumowując Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wskazał, iż czynniki rakotwórcze, na jakie mógł być narażony B. G. mogły oddziaływać na układ oddechowy i pęcherz moczowy. Podniósł, że nie opisano przypadków nowotworów układu krwiotwórczego wywołanych ekspozycją zawodową na te czynniki.

Decyzją nr [...] z [...] października 2006 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] po rozpatrzeniu odwołania B. G. utrzymał w mocy decyzję NR [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o braku podstaw do stwierdzenia u B. G. choroby zawodowej: nowotwór układu krwiotwórczego - przewlekła białaczka limfatyczna.

Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy opisał całą historię postępowania administracyjnego dotyczącego odmowy stwierdzenia u B. G. choroby zawodowej. Wskazał, iż w przedmiotowej sprawie orzeczenia swoje wydały: [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] - dwukrotnie, Instytut [...] w S. a także Instytut Medycyny Pracy im. [...]w [...].

Organ II instancji podniósł też, iż zgodnie z §2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. l 115), przy rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Nowotwór złośliwy stwierdzony u pacjenta może być uznany za chorobę zawodową, jeżeli powstał na skutek działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze dla ludzi. W przedmiotowej sprawie lekarze orzecznicy trzech zakładów uprawnionych do wydawania orzeczeń o stwierdzeniu choroby zawodowej takiej korelacji nie stwierdzili.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł B. G.

Zdaniem skarżącego w trakcie zbierania dokumentacji, nie wykorzystano większości dostępnych materiałów, które jednoznacznie potwierdzają jego zdaniem, że choroba zawodowa została spowodowana czynnikami szkodliwymi dla zdrowia w trakcie wykonywania i bezpośredniego ciągłego nadzorowania przez niego procesów barwienia. Podniósł też, iż w dokumentach przedstawionych przez orzeczników nastąpiło przekłamanie co spowodowało zmianę sensu informacji w nich zawartych.

B. G. wniósł o pozytywne rozpatrzenie skargi i uznanie jego choroby - przewlekłej białaczki limfatycznej jako choroby zawodowej powstałej w wyniku narażenia na czynniki w środowisku pracy.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji, i dodatkowo wyjasnił, że w przedmiotowej sprawie organy Inspekcji Sanitarnej dokonały niezwykle szczegółowej i wnikliwej oceny narażenia zawodowego, odnosząc się do wszystkich sugestii B. G., odnośnie uzupełnienia materiału dowodowego. Orzeczenia lekarskie zostały wydane w oparciu o całą, zebraną w sprawie dokumentację. Rozpoznawanie zaś chorób stanowi zagadnienie medyczne i organy Inspekcji Sanitarnej są związane negatywnym orzeczeniem lekarskim.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa zarówno materialnego jak i procesowego.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu {art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)}.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu.

Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U nr 132, poz. 1115) definiują w § 1 co należy rozumieć pod pojęciem "chorób zawodowych", następnie określają jednoznacznie, jakie jednostki organizacyjne są właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych (§ 7), wreszcie w § 10 ust. 1, kto i na jakiej podstawie wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzję o braku podstaw do jej stwierdzenia.

Z przepisów tych wynika jasno, że organ prowadzący postępowanie o stwierdzenie choroby zawodowej jest związany rozpoznaniem choroby podanym w orzeczeniu lekarskim, wydanym w trybie § 5 i § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) i nie jest uprawniony do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 listopada 2005 r., sygnatura akt I SA/Wa 184/05, LEX nr 192632). Dlatego też, Sąd nie może uczynić przedmiotem swej kontroli oceny stanu zdrowia skarżącego.

Stosownie do § 1 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych za chorobę zawodową uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy. Oznacza to, że aby uznać dana jednostkę chorobową za chorobę zawodową musi się ona znajdować w wykazie chorób zawodowych, a ponadto musi zostać spowodowana działaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy.

Oceny stanu zdrowia osoby podejrzanej o wystąpienie choroby zawodowej dokonują jednostki organizacyjne określone w § 7 ust.1 powołanego rozporządzenia, a na podstawie orzeczenia wydanego przez te jednostki oraz wyników dochodzenia epidemiologicznego organ wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej stwierdzenia.

W aktach niniejszej sprawy znajdują się cztery orzeczenia, trzech jednostek upoważnionych do ich wydawania.

Z orzeczeń [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. oraz nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. wydanych przez Poradnię Chorób Zawodowych [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...], orzeczenia [...] wydanego w dniu [...] czerwca 2004 r. przez Instytut Medycyny Pracy i [...] w [...] oraz orzeczenia lekarskiego nr [...]Instytutu Medycyny Pracy im. [...] w [...], jednoznacznie wynika, iż brak jest podstaw do rozpoznania "nowotworu układu krwiotwórczego - przewlekłej białaczki limfatycznej" pochodzenia zawodowego.

Z ustaleń poczynionych przez organy w toku niniejszego postępowania wynika bezsprzecznie, iż nie istnieje związek przyczynowy pomiędzy czynnikami szkodliwymi występującymi w środowisku pracy skarżącego w latach 1956-1994, a rozpoznanym u niego w czerwcu 2002 r., schorzeniem - nowotworem układu krwiotwórczego - przewlekłą białaczką limfatyczną.

Wskazać należy, iż zaskarżona decyzja administracyjna została wydana na podstawie wymaganych prawem orzeczeń lekarskich właściwych placówek służby zdrowia, co nakazuje Sądowi stwierdzić, że wydanie przedmiotowej decyzji nie było dotknięte naruszeniem prawa.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.).