Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 949/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 24 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania E.J., utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...], działającego z upoważnienia Starosty [...], z dnia [...] nr [...] w sprawie umieszczenia E.J. w Domu Pomocy Społecznej w [...] na czas nieokreślony.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł Z.J.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] Sąd zobowiązał Z.J. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oświadczenia, czy wniósł skargę w imieniu własnym, czy w imieniu córki E.J. Jeżeli skarga została wniesiona w imieniu E.J. Sąd zobowiązał Z.J. do przedłożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa do reprezentowania córki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...] lub przed sądami administracyjnymi (podpisanego przez córkę), albo orzeczenia sądu powszechnego, z którego wynika umocowanie do działania w imieniu córki.

Jednocześnie Sąd pouczył Z.J., że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie.

Przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu, nadaną listem poleconym, odebrał w dniu 2 listopada 2010 r. skarżący osobiście. W zakreślonym terminie Z. J. nie wykonał zobowiązania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisami art. 46 § 1 i § 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto między innymi do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

Jak wynika z treści art. 35 § 1 wskazanej wyżej ustawy pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Natomiast stosownie do art. 49 § 1 ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie wezwanie Sądu z dnia [...] skierowane do skarżącego, zostało mu doręczone w dniu [...] (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, k-[...] akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu [...], który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżący powyższego braku nie uzupełnił.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), skargę należało odrzucić.