Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 15/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art 61 par 3  i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 marca 2009 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [....] listopada 2008 r. Nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług okresy rozliczeniowe od stycznia do lipca 2007 r. p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu.


UZASADNIENIE

Pan J. K., składając do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] listopada 2008 r., wydaną w przedmiocie podatku

od towarów i usług za okresy rozliczeniowe styczeń - lipiec 2007 r., wniósł jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."). Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący wskazał, że postanowieniem z 7 sierpnia 2008 r. Prokuratura Okręgowa w B. zastosowała wobec jego osoby środki zapobiegawcze w postaci poręczenia majątkowego w kwocie 5.000 zł oraz zakaz opuszczania kraju, co spowodowało utratę jedynego źródła uzyskiwania dochodów, tzn. zaprzestanie importu samochodów osobowych. Skarżący podniósł, że nie posiada środków finansowych, z których mógłby uiścić bardzo wysoką należność wynikającą ze skarżonej decyzji. Jego małżonka uzyskuje miesięczny dochód w kwocie ok. 1.000 zł. Na jego utrzymaniu pozostaje dwóch małoletnich syn. Dodał, że podjął próby znalezienia zatrudnienia na terenie kraju, które okazały się bezowocne. Zdaniem wnioskodawcy wszczęcie egzekucji będzie skutkowało

de facto wyrządzeniem znacznej szkody, jak również spowodowaniem trudnych

do odwrócenia skutków. W ocenie strony, z taką sytuacją (wobec braku środków

na rachunku bankowym) mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W myśl postanowień art. 61 § 1 u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania,

po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,

o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony

do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie organy podatkowe określiły stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie przeszło 130.000 zł.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Co prawda, nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego

i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady

są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. Zdaniem Sądu kwota do zapłaty, wynikająca ze skarżonego w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia, wskazuje

na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dlatego też Sąd uznał za zasadne udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.