Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1950/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 września 2011r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do września 2005r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A.G. zakwestionowała postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 września 2011r. nr [...]do [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego dotyczącego podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do września 2005r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 28 listopada 2011r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100zł.

Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana pod adresem skarżącej wskazanym w skardze, a to w dniach 1 grudnia 2011r. i 9 grudnia 2011r., a następnie została zwrócona przez urząd pocztowy do tut. Sądu jako nie podjęta w terminie.

Skarżąca nie uiściła należnego w sprawie wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie jednak art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie do postanowień art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze (tj. w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy albo w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu: pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu) pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu czternastodniowego.

W niniejszej sprawie skarżąca nie odebrała przesyłki, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską, a to w dniach 1 grudnia 2011r. i 9 grudnia 2011r. W konsekwencji stwierdzić należy, iż skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło dnia 15 grudnia 2011r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 22 grudnia 2011r. Skarżąca pouczona o skutkach nieuiszczenia wpisu nie uzupełniła tego braku fiskalnego skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia