Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1452/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na pismo Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w M. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie należności przedemerytalnych postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. Z. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo procesowe, w którym dała wyraz swemu niezadowoleniu z odmowy wypłacenia odsetek od wypłaconej różnicy pomiędzy zasiłkiem przedemerytalnym a świadczeniem przedemerytalnym.

Następnie, to jest w dniu [...] r. (w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] r.) skarżąca nadesłała pismo procesowe datowane na [...] r., w którym sprecyzowała, iż przywołane wyżej wcześniejsze pismo z dnia [...] r. stanowi skargę na decyzję Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w M. z dnia [...] r., Nr [...]. Zaskarżony akt opatrzony wskazanym wyżej numerem i datą nadesłany został do sądu jako załącznik do skargi. Z jego treści wynika, że nie jest on decyzją administracyjną w znaczeniu formalnym lecz stanowi pismo, w którym organ administracyjny informuje skarżącą, iż zgłoszone przez nią żądanie wypłaty odsetek nie znajduje podstaw prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 176 Konstytucji RP z dniem 1 stycznia 2004 r. zostało wprowadzone dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.

Z tym dniem na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej w skrócie: p.p.s.a.

Stosownie zatem do treści art. 54 §1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 98 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające..., w okresie dwóch lat od wejścia jej w życie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 §1 sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga.

Zestawienie powyższych uregulowań wskazuje, iż przewidują one pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżąca, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego powinna więc skierować skargę bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jedynie w okresie wskazanym w art. 98 przywołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ..., a więc od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., bezpośrednie wniesienie skargi do sądu administracyjnego pozwalało na konwalidowanie niewłaściwego trybu wszczęcia postępowania.

Skarga Z. K. z dnia [...] r. wniesiona została bezpośrednio do sądu administracyjnego w dacie wykraczającej poza czasokres przewidziany w art. 98 cytowanej ustawy, co czyni niemożliwym przekazanie jej organowi, którego bezczynność została zaskarżona. Jak wynika z powołanych przepisów, po dniu 1 stycznia 2006 r. właściwą i konieczną drogą dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest jej złożenie w organie, którego dotyczy przedmiot skargi, tak jak stanowi art. 54 §1 p.p.s.a.

W tym miejscu należy wskazać, iż brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do przekazania organowi administracyjnemu skargi, która wpłynęła do sądu administracyjnego, w szczególności nie wynika ona z treści żadnego aktu prawnego obowiązującego sądy administracyjne. Brak jest też odesłania do innych aktów prawnych, w tym zwłaszcza do art. 65 K.p.a., który przewiduje możliwość przekazania przez organ administracji podania organowi właściwemu. Zastosowanie powyższego przepisu wyłącza jego zakres podmiotowy. Pojęcie organ administracji publicznej użyte w treści art. 65 K.p.a., definiuje art. 5 §2 pkt 3 K.p.a. Sąd administracyjny nie jest w myśl powołanych przepisów organem administracji publicznej.

Nie ma zatem kompetencji ani jakichkolwiek podstaw proceduralnych do przekazania wniesionej bezpośrednio do Sądu skargi organowi, którego dotyczy przedmiot skargi.

W tym stanie rzeczy, abstrahując od oceny charakteru prawnego pisma stanowiącego przedmiot zaskarżenia należy podnieść, że skarga Z. K., jako wniesiona z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 54 §1 w związku z art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.