Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 224/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 26 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez S. L. (zwaną dalej również skarżącą), jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18 kwietnia 2019 r., nr [...], którym organ ten stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Inspektora Miejskiego Centrum Świadczeń w [...] - działającego z upoważnia Prezydenta Miasta [...] - z dnia 17 stycznia 2019 r., nr [...], odmawiającej przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką K. P.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 21 czerwca 2019 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub przesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego, a także podanie swojego numeru PESEL. Pouczono jednocześnie, że nieusunięcie braków formalnych w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a."

Powyższe wezwanie zostało przesłane skarżącej na podany w skardze adres, tj. [...] [...], ul. [...], i pod tym adresem odebrane przez dorosłego domownika w dniu 2 lipca 2019 r. Dokumentuje to zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 10 akt sądowych).

Skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia nie podała żądanego numeru PESEL, jak również nie podpisała skargi, ani też nie przesłała osobiście podpisanego egzemplarza skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 cyt. powyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - zwanej nadal p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Odnośnie do braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - skarga, jako pismo procesowe strony, powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1lit. b p.p.s.a., jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, jest wskazanie numeru PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest wówczas art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, przy czym może to nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżącą do wskazania numeru PESEL oraz podpisania skargi lub przesłania egzemplarza skargi osobiście podpisanego, w terminie siedmiu dni. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Doręczenie dokonane w dniu 2 lipca 2019 r. należało zatem uznać za skuteczne. W związku z tym, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg w dniu 3 lipca 2019 r., a zakończył się w dniu 9 lipca 2019 r.

Termin powyższy upłynął dla skarżącej bezskutecznie.

W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez wskazanie jej numeru PESEL oraz podpisanie skargi bądź złożenie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, to skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.

O powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.