Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 905/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1 art. 5 ust. 1 i 2 art. 16 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 419
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, Protokolant referent stażysta Monika Duma-Szymczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2018 r., nr [...], Prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: "organ", "Prezes NFOŚiGW" lub "Fundusz") - działając na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") - po rozpoznaniu wniosku [...] z siedzibą w [...] (dalej jako: "skarżący" lub "strona skarżąca") o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją organu z [...] marca 2018 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej - utrzymał w mocy ww. decyzję własną.

Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem z [...] lutego 2018 r. (który wpłynął do organu [...] marca 2018 r.), skarżący powołując się m.in. na art. 14 ust. 1 u.d.i.p., wystąpił o: "udostępnienie informacji publicznej dotyczącej dofinansowania w wysokości 78.336.710,00 zł, udzielonego spółce "[...]" z siedzibą w [...], do budowy zakładu utylizacji odpadów poubojowych w ramach programu [...]. Część 1) [...] w szczególności w zakresie wydania kserokopii:

1. wniosku beneficjenta, z uwzględnieniem jego części technologicznej, stanowiącej uzasadnienie dla oceny mającej być zastosowaną technologii, jako rozwiązania innowacyjnego,

2. protokołu z przebiegu postępowania, pozwalającego ustalić tożsamość osób podejmujących decyzję w sprawie oraz przyjęte przez nie kryteria oceny wniosku,

3. podpisanej umowy z [...] października 2017 r. o dofinansowanie dla projektu pt. [...].

Decyzją z [...] marca 2018 r. Prezes NFOŚiGW, działając na podstawie art. 5 ust. 2 oraz art. 10 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. orzekł o odmowie stronie skarżącej udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie: "wniosku beneficjenta,

z uwzględnieniem jego części technologicznej, stanowiącej uzasadnienie dla oceny mającej być zastosowaną technologii, jako rozwiązania innowacyjnego",

z wyłączeniem części dotyczącej:

1. danych przedsiębiorstwa ujętych w sekcji "I. DANE WNIOSKODAWCY" wniosku

o dofinansowanie;

2. informacji ujętych w sekcji "II. DANE O PRZEDSIĘWZIĘCIU" wniosku

o dofinansowanie;

3. informacji związanych z celami przedsięwzięcia oraz określenia czego dotyczy.

Organ przytoczył brzmienie art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Wyjaśnił m.in., że u.d.i.p. nie zawiera definicji pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy". W doktrynie

i orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że przy wykładni pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy" należy posiłkowo odwoływać się do "tajemnicy przedsiębiorstwa", zdefiniowanej w art. 11 ust. 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 419; dalej także jako: "u.z.n.k."), tj. nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Zauważył, że pismem z [...] marca 2018 r. przedsiębiorca [...] Sp. z o.o. Sp. K. (dalej także jako "Spółka") oświadczył, iż informacje zawarte w dokumentacji aplikacyjnej o dofinansowanie przedsięwzięcia pn.: "[...]" w ramach programu priorytetowego nr [...] "[...]. Część 1) [...]", z wyłączeniem części dotyczącej:

1. danych przedsiębiorstwa ujętych w sekcji "I. DANE WNIOSKODAWCY" wniosku

o dofinansowanie;

2.informacji ujętych w sekcji "II. DANE O PRZEDSIĘWZIĘCIU" wniosku

o dofinansowanie;

3. informacji związanych z celami przedsięwzięcia oraz określenia czego dotyczy

stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z 16 kwietnia 1993 r.,

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zdaniem Spółki tajemnicę jej przedsiębiorstwa stanowią w szczególności "informacje związane z opisem planowanych do zastosowania technologii, skalą oddziaływania na rynek przedsiębiorczości oraz danymi finansowymi i projekcjami w tym zakresie".

Organ wskazał także, że wniosek o dofinansowanie złożony przez Spółkę zawiera informacje o charakterze innowacyjnym, tj. zawierającym elementy nowatorskie, oryginalne, które mogłyby zostać wykorzystane przez inne podmioty. Pojęcie innowacyjności w odniesieniu do przedsięwzięć w ramach programu [...] zostało dokładnie zdefiniowane przez Fundusz w ust. 7.5. Wykazanie "innowacyjności" przedsięwzięcia było jednym z warunków podjęcia decyzji

o udzieleniu dofinansowania dla przedmiotowego wniosku. Nadto organ dodał, że celem programu [...], o którym mowa w ust. 1, jest "[...]".

W ocenie Prezesa NFOŚiGW, wypełnione są zatem dwa elementy składające się na "tajemnicę przedsiębiorcy", tj. materialny – posiadanie przez informację określonej wartości dla przedsiębiorcy oraz formalny – wola utajnienia danych informacji.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący wniósł o zmianę decyzji i uwzględnienie wniosku w zakresie umożliwiającym weryfikację oceny rozwiązania objętego zamierzeniem inwestycyjnym, dla którego Fundusz udziela pomocy publicznej, jako przedsięwzięcia innowacyjnego. Wskazał, że obywatelska kontrola oraz możliwość oceny podjętej decyzji o udzieleniu pomocy publicznej wymaga wiedzy o przesłankach decyzji wykraczających poza deklaracje beneficjenta pomocy, zawarte w udostępnionej części wniosku, tj. wymaga wiedzy czy rzeczywiście konkretne przedsięwzięcie techniczne spełnia kryteria innowacyjności oraz czy

w ogóle umożliwia osiągnięcie wskazanych we wniosku parametrów technicznych.

W ocenie strony skarżącej w sprawie nie zaistniał niezbędny element formalny, który umożliwia uznanie danej tajemnicy za tajemnicę przedsiębiorstwa. Zgodnie

z utrwaloną już linią orzecznictwa sądów, działania w celu zachowania poufności informacji winne poprzedzać przekazanie tych informacji podmiotowi obowiązanemu do udzielania informacji publicznej lub być z tym przekazaniem jednoczasowe. Tymczasem stanowisko w przedmiocie objęcia tajemnicą informacji technologicznych beneficjent, tj. Spółka, wyraziła w piśmie z [...] marca 2018 r., a zatem nie tylko następczo w stosunku do przekazania tych informacji Funduszowi, ale nawet następczo w stosunku do wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] lutego 2018 r., co oznacza, że na dzień złożenia wniosku informacje technologiczne nie stanowiły tajemnicy przedsiębiorstwa, a zaliczenie ich do tej kategorii musiało nastąpić wobec informacji z samego Funduszu, prowadząc do utrudnienia kontroli procesu decyzyjnego w przedmiocie pomocy publicznej. Ponadto skarżący zarzucił, że uzasadnienie decyzji z [...] marca 2018 r. nie spełnia również elementarnych wymogów pozwalających odnieść się do materialnej istoty żądanych informacji

w kontekście zakwalifikowania ich jako tajemnicę przedsiębiorstwa. W ocenie skarżącego uzasadnienie decyzji z [...] marca 2018 r. nie zawiera żadnej analizy wpływu ujawnienia przekazanych informacji na sytuację przedsiębiorcy beneficjenta ergo czy może rzeczywiście stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa.

Wskazaną na wstępie decyzją z [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Prezes NFOŚiGW utrzymał w mocy własną decyzję z [...] marca 2018 r. Po przytoczeniu podstaw prawnych wydanego rozstrzygnięcia organ wskazał, że dokonał analizy wystąpienia w sprawie przesłanki materialnej zakwalifikowania żądanych informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Podniósł, że w decyzji pierwszoinstancyjnej wskazano wprost, iż wniosek o dofinansowanie złożony przez Spółkę zawiera informacje o charakterze innowacyjnym, tj. zawierającym elementy nowatorskie, oryginalne, które mogłyby zostać wykorzystane przez inne podmioty. Pojęcie innowacyjności w odniesieniu do przedsięwzięć w ramach programu [...] zostało dokładnie zdefiniowane przez Fundusz w ust. 7.5 Rodzaje przedsięwzięć

w brzmieniu: "Przedsięwzięcia muszą charakteryzować się innowacyjnością co najmniej na poziomie krajowym. Przez innowacyjność rozumie się zarówno innowacyjność produktową, rozumianą jako wprowadzenie wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone w zakresie swoich cech lub zastosowań, jak

i procesową, rozumianą jako wdrożenie nowej lub znacząco udoskonalonej metody produkcji lub dostawy". Wykazanie "innowacyjności" przedsięwzięcia było jednym

z warunków podjęcia decyzji o udzieleniu dofinansowania dla przedmiotowego wniosku. Ponadto celem programu [...] jest "[...]". W złożonym wniosku

o dofinansowanie, poza danymi przedsiębiorstwa w sekcji "I.DANE WNIOSKODAWCY" wniosku o dofinansowanie, informacjami w sekcji "II. DANE

O PRZEDSIĘWZIĘCIU" wniosku o dofinansowanie oraz informacjami związanymi

z celami przedsięwzięcia oraz określenia czego dotyczy, znajdują się informacje technologiczne, informacje dotyczące skali oddziaływania przedsięwzięcia na rynek oraz dane finansowe i projekcje, a więc informacje, których ujawnienie podmiotom konkurencyjnym pozwoliłoby na skopiowanie przyjętych rozwiązań i technologii oraz wykorzystanie wskazanych informacji. Organ podtrzymał swoje stanowisko, że objęte niniejszą decyzją dane z wniosku o dofinansowanie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Nadto wskazał, że nie może przy tym w sposób szczegółowy omawiać ww. informacji, gdyż doprowadziłoby to w rzeczywistości do ujawnienia danych ustawowo chronionych.

Odnosząc się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł, że w planowanej inwestycji innowacyjność przejawia się w procesie pozyskania produktów z planowanych substratów. Innowacyjność procesowa polega na zastosowaniu unikatowego procesu przetwarzania substratu, która nie jest spotykana na terenie kraju i stanowi know-how dostawcy technologii. Dodatkowo innowacyjność procesowa wynika z planowanego zastosowania technologii i jej organizacji. Poza procesem wytwórczym innowacyjność, w zakresie rzeczowej inwestycji, pojawia się w elementach niezwiązanych bezpośrednio z procesem, ale niezbędnych do jego poprawnego przebiegu. Mianowicie zastosowano innowacyjne rozwiązania technologiczne w urządzeniach peryferyjnych. Całość, jak i poszczególne elementy, stanowią o innowacyjności przedsięwzięcia.

Pismem z 18 maja 2018 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Prezesa NFOŚiGW

z [...] kwietnia 2018 r. wnosząc o jej uchylenie. Autor skargi zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa tj.:

1) art. 5 ust. 2 w zw. z art. 11 ust. 4 u.z.n.k. poprzez przyjęcie, że dostęp do informacji, do których dostępu odmówiono zaskarżoną decyzją, jest ograniczony

z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, mimo że przedsiębiorca nie podjął żadnych działań w celu zachowania ich poufności (w szczególności nie zastrzegł poufności ujawniając je przy wniosku o udzielenie pomocy publicznej);

2) art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez brak wskazania dowodów, dla których Fundusz przyjął, że informacje, do których dostępu odmówiono zaskarżoną decyzją, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy z uwagi na ich charakter (w tym w szczególności przemawiających za przyjęciem, że objęte pomocą publiczną przedsięwzięcie ma charakter innowacyjny w skali krajowej) oraz poprzez brak odniesienia się do przeciwnego twierdzenia strony.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła m.in., że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest niesłuszne. Zdaniem skarżącego, przesłanka formalna nie występuje, zaś istnienie przesłanki materialnej w świetle uzasadnienia nie jest możliwe do zweryfikowania. Natomiast posiadane przez skarżącego

i zamieszczone we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy informacje

o rzeczywistości rynkowej budzą zasadnicze wątpliwości do kwalifikacji przedsięwzięcia jako innowacyjnego, co warunkuje możliwość objęcia pomocą publiczną. Skarżący zauważył, że na dzień złożenia wniosku ([...] lutego 2018 r.) informacje technologiczne nie stanowiły tajemnicy przedsiębiorstwa, a zaliczenie ich do tej kategorii musiało nastąpić z inicjatywy Funduszu i wobec informacji o złożonym wniosku o udzielenie dostępu do informacji publicznej, prowadząc do utrudnienia kontroli procesu decyzyjnego w przedmiocie pomocy publicznej. Zdaniem strony skarżącej z powyższego wynika, że brak jest elementu formalnego dla uznania informacji technologicznych za tajemnicę przedsiębiorstwa beneficjenta, zaś odmowa udzielenia informacji już tylko z tego powodu nie jest zasadna.

Skarżący podniósł również, że uzasadnienie decyzji nie spełnia elementarnych wymogów pozwalających odnieść się do materialnej istoty żądanych informacji w kontekście zakwalifikowania ich jako tajemnicę przedsiębiorstwa. Zauważył, że jak wskazano w orzecznictwie, organ nie jest zwolniony z oceny takich informacji, a sama arbitralna decyzja przedsiębiorcy nie jest dla organu wiążąca.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi, uznał je za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Zgodnie z art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,

z zastrzeżeniem art. 57a, przy czym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja organu z [...] kwietnia 2018 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z [...] marca 2018 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, ze względu na ograniczenie zawarte w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., nie naruszają prawa w stopniu kwalifikującym do eliminacji z obrotu prawnego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ odwoławczy, wydając zaskarżoną decyzję administracyjną, nie dopuścił się naruszenia przepisów art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., gdyż właściwie zastosował w niniejszej sprawie ograniczenie w dostępie do informacji publicznej, o którym mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., tj. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy.

Tym samym, Sąd stwierdził, że Prezes NFOŚiGW, odmawiając stronie skarżącej dostępu do wnioskowanej informacji publicznej, wbrew zarzutom skargi - nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Tylko zaś w przypadku takich naruszeń prawa sąd administracyjny może uchylić decyzję organu.

Zdaniem Sądu, organ rozstrzygając zgodnie z powołanymi wyżej przepisami prawa materialnego zawartymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej, nie naruszył tym samym naruszenia konstytucyjnego prawa obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, o którym mowa w przepisie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP.

Należy podkreślić, że ustanowione w ww. art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP prawo do uzyskania informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego. Może podlegać ograniczeniu wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Stosownie do art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, ograniczenia w zakresie korzystania

z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. Zainteresowany dostępem do informacji publicznej, bez względu na jego własny interes w jej uzyskaniu, zobowiązany jest poddać się rygorom wynikającym

z istniejących ograniczeń (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 grudnia 2011 r., sygn. II SA/Wa 1844/1, Lex nr 1153551).

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, zauważa, że z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wynika zasada jawności informacji publicznej. Jednakże ograniczenia prawa do informacji publicznej uregulowane zostały w art. 5 u.d.i.p., który w ust. 1 ustanawia ograniczenia ze względu na inne akty prawne chroniące wskazane w nich tajemnice. Z brzmienia ww. przepisu wynika, że akt taki musi mieć rangę ustawy, wobec czego do katalogu tajemnic, o których mowa w ww. przepisie prawa, nie można zaliczyć tajemnic ujętych w aktach niższej rangi. Przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przewiduje możliwość ograniczenia prawa do informacji publicznej z uwagi na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek

z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Przepisy u.d.i.p. nie zawierają definicji pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy". Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa, na potrzeby stosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przyjmuje się definicję pojęcia "tajemnica przedsiębiorstwa" zawartą w art. 11 ust. 4 u.z.n.k. Zgodnie z jego treścią przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Z treści powołanego przepisu wynika, że aby objąć prawną ochroną pewien zakres informacji istotnej dla przedsiębiorcy niezbędne jest jej wyłączenie z jawności publicznej, poprzez podjęcie niezbędnych działań zmierzających do zachowania poufności tej informacji. Na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że złożone zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne (por. wyrok WSA w Warszawie

z 12 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1483/12, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, organ zasadnie uznał, że żądane dokumenty posiadają cechy informacji będącej tajemnicą przedsiębiorstwa. Odmawiając skarżącemu udostępnienia informacji publicznej dotyczącej dofinansowania w wysokości 78.336.710,00 zł, udzielonego Spółce, do budowy zakładu utylizacji odpadów poubojowych w ramach programu [...]. Część 1) [...], w szczególności w zakresie wydania kserokopii "wniosku beneficjenta, z uwzględnieniem jego części technologicznej, stanowiącej uzasadnienie dla oceny mającej być zastosowaną technologii, jako rozwiązania innowacyjnego z wyłączeniem części dotyczącej: 1. Danych przedsiębiorstwa ujętych w sekcji "I. Dane Wnioskodawcy" wniosku

o dofinansowanie; 2. Informacji ujętych w sekcji "II. Dane o przedsięwzięciu" wniosku o dofinansowanie oraz 3. Informacji związanych z celami przedsięwzięcia oraz określenia czego dotyczy", Prezes NFOŚiGW zasadnie uznał, że informacje te we wskazanym zakresie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Zdaniem Sądu zostały również spełnione przesłanki z art. 11 ust. 4 u.z.n.k., bowiem przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności informacji i nieujawniania tej informacji do wiadomości publicznej. Zatem organ dysponujący żądaną informacją publiczną i jednocześnie przyjmujący zastrzeżenie Spółki zawarte w oświadczeniu przedsiębiorcy z [...] marca 2018 r. był obowiązany dokonać oceny zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji.

Prezes NFOŚIGW, biorąc pod uwagę, że to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek wykazania, iż zastrzeżone przez niego informacje są tego rodzaju, że wpisują się w definicję tajemnicy przedsiębiorstwa, przedmiotowej analizy dokonał

i zasadnie przyjął, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją

o znacznej wartości dla przedsiębiorcy, która powinna podlegać ochronie prawnej. Zgodzić się należy z organem, że żądane informacje, tj. wniosek o dofinansowanie do budowy zakładu utylizacji odpadów poubojowych w ramach programu [...] złożony przez Spółkę zawiera informacje o charakterze innowacyjnym, elementy nowatorskie, oryginalne, technologiczne, informacje dotyczące skali oddziaływania przedsięwzięcia na rynek oraz dane finansowe i projekcje, których ujawnienie podmiotom konkurencyjnym pozwoliłoby na skopiowanie przyjętych rozwiązań

i technologii oraz wykorzystanie wskazanych informacji.

Wbrew zarzutowi skargi, organ wskazał na czym polegało wykazanie się "innowacyjnością" w odniesieniu do przedmiotowego przedsięwzięcia, które to kryterium było jednym z warunków podjęcia decyzji o udzieleniu wnioskowanego dofinansowania. Wyjaśnił, że pojęcie innowacyjności zostało zdefiniowane przez Fundusz w ust. 7.5 Rodzaje przedsięwzięć, przez które rozumie się zarówno innowacyjność produktową, rozumianą jako wprowadzenie wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone w zakresie swoich cech lub zastosowań, jak

i procesową, rozumianą jako wdrożenie nowej lub znacząco udoskonalonej metody produkcji lub dostawy. Prezes NFOŚiGW wywiódł, że w planowanej inwestycji innowacyjność przejawia się w procesie pozyskania produktów z planowanych substratów. Innowacyjność procesowa polega na zastosowaniu unikatowego procesu przetwarzania substratu, która nie jest spotykana na terenie kraju i stanowi know-how dostawcy technologii. Dodatkowo innowacyjność procesowa wynika

z planowanego zastosowania technologii i jej organizacji. Poza procesem wytwórczym innowacyjność, w zakresie rzeczowej inwestycji, pojawia się

w elementach niezwiązanych bezpośrednio z procesem, ale niezbędnych do jego poprawnego przebiegu. Mianowicie zastosowano innowacyjne rozwiązania technologiczne w urządzeniach peryferyjnych. Całość, jak i poszczególne elementy, stanowią o innowacyjności przedsięwzięcia.

W ocenie Sądu, zasadnie organ przyjął, że przedmiotowe informacje wyczerpują definicję tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jednocześnie zasadnym jest stanowisko, że szczegółowe omówienie w zaskarżonej decyzji tychże informacji doprowadziłoby

w rzeczywistości do ujawnienia danych ustawowo chronionych, a w konsekwencji do ujawnienia tajemnicy przedsiębiorcy. Powyższe dowodzi, że ujawnienie żądanych informacji mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy,

a w konsekwencji, że zachodzi przesłanka materialna dla uznania, że informacje te objęte są tajemnicą przedsiębiorcy. To z kolei uzasadnia odmowę udostępnienia żądanych informacji na podstawie przepisu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Wobec powyższego organ prawidłowo przyjął, że żądane informacje nie mogą być udostępnione z uwagi na objęcie ich tajemnicą przedsiębiorcy oraz że w sprawie został spełniony zarówno aspekt formalny, jak i materialny tajemnicy przedsiębiorcy. Aspekt formalny został przez Spółkę spełniony poprzez złożenie stosownego zastrzeżenia przedsiębiorcy

w piśmie z [...] marca 2018 r. Fakt zaś, że nastąpiło to już w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego, w ocenie Sądu nie ma większego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. O spełnieniu zaś aspektu materialnego świadczy fakt, że żądane informacje są niewątpliwie związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna

z prawem, a zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego są nieuzasadnione. Organ zbadał sprawę i prawidłowo ocenił, że przedsiębiorca podjął wystarczające działania w celu zachowania poufności żądanych informacji,

a żądana informacja miała charakter informacji o charakterze innowacyjnym, której ujawnienie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy. Dlatego też zarzuty naruszenia art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 4 u.z.n.k. należy uznać za niezasadne.

Sąd nie dopatrzył się także w postępowaniu Prezesa NFOŚIGW takiego naruszenia przepisów prawa procesowego które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ dokonał oceny stanu faktycznego sprawy, która znalazła swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym decyzji, jak i podjął wszystkie czynności niezbędne dla załatwienia sprawy. Powyższe czyni niezasadnym zarzut naruszenia art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a.