Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 195/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Anna Mruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi C. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. po rozpoznaniu wniosku Pana C. S. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku

o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Dyrektora Oddziału w [...] Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zlokalizowanie schodków w pasie drogowym drogi krajowej nr [...] – odmówił przywrócenia terminu do wniesienia ww. wniosku.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż po rozpatrzeniu wniosku Pana C. S. o wydanie zezwolenia na zlokalizowanie w pasie drogowym drogi krajowej nr [...] w miejscowości D. schodków prowadzących z parkingu do obiektu gastronomicznego została wydana decyzja o udzieleniu zezwolenia na żądaną lokalizację. Decyzję zawierającą prawidłowe pouczenie o przysługujących stronie środkach zaskarżenia, strona odebrała osobiście w dniu 11 lipca 2006 r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy strona złożyła po terminie, w dniu 3 sierpnia 2006 r. i nie zawierał on wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W związku z powyższym organ w dniu [...] października 2006 r. wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 10 października 2006 r.

W dniu 6 listopada 2006 r. Pan C. S., dalej cyt. jako skarżący, złożył pismo zatytułowane jako "wniosek o przywrócenie terminu wraz z zaskarżeniem". Wnosił o przywrócenie terminu do zaskarżenia decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. oraz jej uchylenie. Wskazywał, iż decyzja ta nie zawiera rozstrzygnięcia w zakresie lokalizacji przebiegu schodów i do czasu precyzyjnego ustalenia miejsca włączenia schodów do parkingu nie może przystąpić do opracowania projektu szczegółowego. Podnosił, iż na skutek jego interwencji, w dniu [...] lipca 2006 r. została mu zwrócona mapka sytuacyjna z adnotacją, że stanowi ona załącznik do przedmiotowej decyzji. Nie wskazał przyczyn niezachowania terminu do zaskarżenia decyzji.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad powołując się na przepis art. 58 k.p.a. wskazał, iż organ jest uprawniony do przywrócenia terminu w razie łącznego spełnienia następujących przesłanek:

- uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy,

- wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu,

- dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu,

- dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony termin.

Organ uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przy ocenie braku winy należy przyjąć miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy zainteresowanego zaliczyć należy nieprawidłowe doręczenie decyzji. GDDKiA podkreślił, iż kwestionowana decyzja z dnia [...] czerwca 2006 r. zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku zaskarżenia.

Pan C. S. zaskarżył postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wystąpienia o uzupełnienie decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. lub o nakazanie wydania decyzji określającej lokalizację schodów według załączonej do skargi mapki geodezyjnej. Wskazywał, iż wnosi o uzupełnienie treści decyzji w pkt 1. Podnosił, iż nie uchybił terminowi do zaskarżenia decyzji bowiem termin wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy winien być liczony od dnia 24 lipca 2006 r., tj. dnia, w którym na żądanie organu złożył mapkę geodezyjną.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie zaprzeczając twierdzeniu skarżącego o wzywaniu go do przedłożenia dodatkowych map.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący złożył odwołanie z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia odwołania, decyzję zezwalającą na lokalizację schodów w pasie drogowym odebrał osobiście 11 lipca 2006 r., czternastodniowy termin na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął zatem w dniu 25 lipca 2006 r.

Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. termin czternastodniowy liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie. Podnoszony zatem w skardze zarzut, iż termin zaskarżenia decyzji winien być liczony od dnia, w którym skarżący odebrał, złożoną do akt sprawy mapkę geodezyjną, nie znajduje żadnego uzasadnienia w przepisach prawa. Skarżący fakt odebrania z akt sprawy dokumentu w postaci mapki określał raz jako "skutek osobistej interwencji", (tak określił zwrot mapki we wniosku o przywrócenie terminu), drugi raz, w skardze wskazał, iż w dniu 24 lipca 2006 r. złożył, na żądanie organu mapkę geodezyjną. Organ w odpowiedzi na skargę zaprzeczył jakoby wzywał do przedłożenia dodatkowych map, również w aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego twierdzenia skarżącego. Załączona do skargi mapka z adnotacją organu jest potwierdzeniem, iż mapka ta stanowiła jeden z dokumentów w aktach sprawy dotyczącej lokalizacji schodów w pasie drogowym, zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r.

Organ prawidłowo uznał, iż skarżący uchybił terminowi do zaskarżenia decyzji. Postanowienie z dnia [...] października 2006 r. stwierdzające ten fakt zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2006 r.

Skarżący wniosek o przywrócenie terminu z dnia 3 listopada 2006 r. złożył w organie w dniu 6 listopada 2006 r.

Przepis art. 58 k.p.a. określa przesłanki przywrócenia terminu. Przepis ten stanowi, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobniono, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby jest niedopuszczalne.

Jak zasadnie wskazał organ w zaskarżonym postanowieniu, dla przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie cztery przesłanki:

1. uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy

2. wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu

3. dochowanie terminu (nieprzewracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu

4. dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.

Skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu nie spełnił wskazanych wyżej przesłanek.

Wniosek o przywrócenie terminu złożył po upływie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin siedmiu dni, zdaniem Sądu, powinien być liczony od dnia otrzymania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, tj. dnia 10 października 2006 r.; w tym dniu skarżący dowiedział się, iż uchybił terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Termin na złożenie prośby o przywrócenie terminu, stosownie do art. 58 § 2 k.p.a. upłynął w dniu 17 października 2006 r., skarżący wniosek o przywrócenie terminu na złożenie odwołania złożył dopiero w dniu 6 listopada 2006 r., zatem po terminie.

Zgodnie z orzecznictwem sądowym, jeżeli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od uzyskania przez nią wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 1664/98 - LEX nr 38681 oraz z dnia 10 marca 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 1524/98 - LEX nr 42915).

We wniosku skarżący nie wskazał przyczyn niezachowania terminu. Niemożność - w ocenie skarżącego - wykonania decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu czynności procesowej, jaką stanowiło złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zasadnie organ odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania, rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem pomimo lakonicznego jego uzasadnienia ograniczającego się do przytoczenia podstaw prawnych wynikających z art. 58 k.p.a. oraz pominięcia jednej z przesłanek przywrócenia terminu, której również nie spełnił skarżący. Uchybienie procesowe polegające na niepełnym uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia nie daje podstaw do uwzględnienia skargi. W myśl art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tylko stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy stanowi podstawę dla uwzględnienia skargi. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie mimo stwierdzonego uchybienia odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.