Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 323/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6338 Agencje doradztwa personalnego i agencje zatrudnienia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 195 par. 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. I. Spółki z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1116/19 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. I. Spółki z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 8 lipca 2019 r., odmówił G. I. Spółce z o.o. w P. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2019 r., w przedmiocie wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia.

W motywach, Sąd I instancji wskazał, że spółka w wywiedzionej od powołanej decyzji skardze zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Stwierdził, że wniosek nie został uzasadniony – strona nie przywołała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o możliwości wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wobec czego nie było podstaw do uwzględnienia wniosku.

G. I. Spółka z o.o. w P., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść orzeczenia, tj.:

1. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżąca nie udowodniła przesłanek przemawiających za wstrzymaniem decyzji SKO w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], w przypadku gdy dla zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji wystarczającym jest uprawdopodobnienie przez stronę istnienia okoliczności wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co zostało przez skarżącą wykazane;

2. art. 195 § 2 p.p.s.a., poprzez bezzasadne przyjęcie, że złożony przez stronę wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie wstrzymania decyzji organu pierwszej instancji nie ma charakteru oczywiście uzasadnionego, kiedy to w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej.

Podnosząc te zarzuty strona wniosła o zmianę postanowienia w całości uwzględniając żądanie spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Mając na uwadze przywołane wymogi, ciążące na stronie domagające się zastosowania wobec niej instytucji ochrony tymczasowej, za prawidłową uznać ocenę wniosku strony, jakiej dokonał Sąd I instancji.

Jak słusznie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w motywach postanowienia, strona formułując w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2019 r., w przedmiocie wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia, nie przywołała jakichkolwiek okoliczności świadczących o możliwości wystąpienia w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, którejkolwiek lub obu przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. W takim stanie sprawy, wobec braku uzasadnienia wniosku, Sąd I instancji pozbawiony został możliwości oceny żądania strony przez pryzmat warunków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., w konsekwencji nie miał podstaw do uwzględnienia wniosku.

Zauważyć przy tym należy, odnosząc się do stanowiska strony zawartego w punkcie 1 zarzutów zażalenia, że istotnie do zastosowania regulacji określonej powołanym przepisem wystarczy uprawdopodobnienie okoliczności wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Strona jednakże w ramach sformułowanego w skardze żądania, nie wykazała ani nawet nie uprawdopodobniła możliwości wystąpienia którejkolwiek z obligatoryjnych przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej.

Brak jest również podstaw do uznania, że podniesiona w zażaleniu argumentacja przemawiała za zasadnością żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wobec czego zdaniem strony, Sąd I instancji powinien był zastosować art. 195 § 2 p.p.s.a.

Stwierdzić bowiem należy, że motywy zażalenia poza podniesionym ogólnikowymi twierdzeniami strony odnośnie utraty wpisu w rejestrze KRAZ i wpływu tejże okoliczności na utratę zaufania ze strony zleceniodawców do spółki, a w konsekwencji jej upadłości, nie poparte zostały jakimikolwiek innymi informacjami lub dowodami, na podstawie, których możliwym byłaby ocena możliwości zaistnienia takiego stanu w związku z decyzją o wykreśleniu skarżącej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając prawidłowość postanowienia Sądu I instancji, na podatnie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.