Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2056/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 88a ust.2
journal: Dz.U. 2019 poz 1482
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 21 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2020 r. sygn. akt IV SAB/Wa 1584/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi I. Z. na przewlekłość Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przedłużenia zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SAB/Wa 1584/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi I. Z. na przewlekłość Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przedłużenia zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odrzucił skargę.

Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący nie posiada interesu prawnego. W sprawie skarżona jest przewlekłość Wojewody [...] w rozpoznaniu wniosku o przedłużenie zezwolenia na pracę na terytorium Polski. Zgodnie z treścią art. 88a ust. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2019 r. poz. 1482) w postępowaniu o wydanie, przedłużenie lub uchylenie zezwolenia na pracę cudzoziemca stroną postępowania jest wyłącznie podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi. Mając powyższe na uwadze, legitymację do wniesienia skargi posiadał jedynie ten podmiot, który powierzał cudzoziemcowi wykonywanie pracy i wnioskował o przedłużenie zezwolenia, a nie cudzoziemiec, którego dotyczyło zezwolenie. Przymiotu strony nie posiada bowiem podmiot, który swój udział w postępowaniu opiera na potrzebie ochrony lub zaspokojenia interesu faktycznego.

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2 w zw. z art. 3 § 1 i § 2 pkt 9 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez naruszenie funkcji kontrolnej sądu administracyjnego w następstwie odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania w sytuacji, gdy w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi, bowiem skarżący - cudzoziemiec, jako podmiot bezpośrednio objęty treścią decyzji w przedmiocie zezwolenia na pracę, posiada interes prawny do występowania w sprawie o stwierdzenie przewlekłości postępowania.

W uzasadnieniu skarżący wskazał w odniesieniu do art. 88a ust. 1 i 1a ustawy o promocji zatrudnienia, że cudzoziemiec będący pracownikiem udziela pracodawcy swojego rodzaju pełnomocnictwa do wystąpienia w jego imieniu przed stosownym organem administracyjnym celem złożenia wniosku o zezwolenie na pracę bądź o przedłużenie takiego zezwolenia. Nie ulega wątpliwości, że podmiotem wobec którego takie zezwolenie jest wydawane jest cudzoziemiec, co potwierdza treść samej decyzji, jak i fakt, że potwierdzenie przedłużenia w rozpoznawanej sprawie zostało podpisane przez skarżącego. Ponadto, wydanie bądź niewydanie zezwolenia na pracę determinuje, czy cudzoziemiec będzie mógł legalnie podjąć w Polsce pracę zarobkową. Wszelkie nieprawidłowości wynikające z przewlekle prowadzonego postępowania i negatywne skutki z tym związane bezpośrednio dotykają cudzoziemca, który w okresie prowadzenia podstępowania w danym przedmiocie, nie jest w stanie podjąć pracy zarobkowej na terenie Polski.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z art. 88a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia stroną postępowania o wydanie, przedłużenie lub uchylenie zezwolenia na pracę cudzoziemca jest wyłącznie podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi. Oznacza to, że cudzoziemiec, któremu podmiot powierza wykonywanie pracy nie może występować w takim postępowaniu w charakterze strony. Posiada on jedynie interes faktyczny, bowiem mimo zainteresowania rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu, jest natomiast każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (art. 50 § 1 p.p.s.a.). Treść art. 88a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia wprost wyklucza występowanie interesu prawnego po stronie cudzoziemca (tak w wyroku NSA z 8 września 2020 r., sygn. akt II OSK 1359/20).

Nie można wywodzić interesu prawnego cudzoziemca ze stosunku prawnego łączącego go z podmiotem powierzającym prace, polegającego, zdaniem skarżącego, na udzieleniu pracodawcy pełnomocnictwa do wystąpienia w jego imieniu z wnioskiem o przedłużenie zezwolenia na pracę. Przymiot strony w postępowaniu jest zagadnieniem odrębnym od kwestii reprezentacji strony postępowania przez pełnomocnika. Ustawodawca, w art. 88a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia, przyznał status strony postępowania wyłącznie podmiotowi powierzającemu cudzoziemcowi pracę. Wyłącza to możliwość występowania podmiotu powierzającego pracę w charakterze pełnomocnika cudzoziemca w postępowaniu w przedmiocie zezwolenia na pracę, który nie jest stroną takiego postępowania.

Na marginesie należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna również z tego względu, że w toku postępowania nie wniesiono ponaglenia do organu, co zgodnie z art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., stanowi warunek do wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest bowiem wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 2 września 2020 r., sygn. akt II OSK 3732/18).

Należy stwierdzić, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji postanowił o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania w przedmiocie wniosku w sprawie przedłużenia zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w uzasadnieniu wskazując na niedopuszczalność skargi ze względów podmiotowych. Z podanych przyczyn, zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2 w zw. z art. 3 § 1 i § 2 pkt 9 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. okazał się niezasadny.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.