Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1015/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi Towarzystwa O. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego Towarzystwa O. z siedzibą w R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2012 r. wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.wniosek Towarzystwa Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...]z siedzibą w R.o stwierdzenie, nieważności m.in. decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...], o ustaleniu warunków zabudowy dla części terenu działki nr [...], położonej przy ul. [...]w R., dla inwestycji polegającej na budowie doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, w ramach istniejącej (w budowie), na działkach nr [...] i [...] zabudowy produkcyjnej.

Towarzystwo Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...]we wniosku z dnia 7 października 2012 r. wskazało że przedmiotowa decyzja Nr [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 54 pkt 1 lit. a w związku z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717, ze zm.), a także § 3, § 5, § 7, § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Przede wszystkim żadna z sąsiadujących działek nie jest zabudowana w sposób, który w wyniku kontynuacji istniejącej na nich zabudowy pozwalałby na ustalenie tak odmiennej zabudowy, do której doszło w wyniku ww. decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., znak: [...] postanowiło wszcząć z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla części terenu działki nr [...], położonej przy ul. [...]w R.dla inwestycji polegającej na budowie doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, w ramach istniejącej (w budowie), na działkach nr [...] oraz [...] zabudowy produkcyjnej.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.- odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla części terenu działki nr ew. [...], położonej przy ul [...]w R., dla inwestycji polegającej na budowie doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan- butan, w ramach istniejącej w budowie, na działkach nr ew. [...],oraz [...], zabudowy produkcyjnej.

W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, iż nieprawidłowe wyznaczenie obszaru analizowanego, aczkolwiek stanowi naruszenie prawa, to jednak nie ma ono charakteru rażącego.

Pismem z dnia 23 stycznia 2013 r. Towarzystwo Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...]wystąpiło z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO w C.z dnia [...] stycznia 2013 r., znak: [...]. Zaskarżonej decyzji zarzuciło, że została wydana z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 w związku żart. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 roku, poz. 267), po rozpatrzeniu wniosku Towarzystwa Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...]z siedzibą w R.o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.z dnia [...] stycznia 2013 roku, znak: [...], orzekającego o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla części działki nr ew. [...], położonej przy ul. [...]w R., dla inwestycji polegającej na budowie doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, w ramach istniejącej (w budowie), na działkach nr ew. [...] oraz [...] i [...], zabudowie produkcyjnej - orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławcze w C.wskazało, iż analiza materiału dowodowego przedmiotowej sprawy pozwoliła ustalić, że decyzja ostateczna Burmistrza Miasta R.Nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla części działki nr ew. [...], położonej przy ul. [...]w R., dla inwestycji polegającej na doziemnym parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, w ramach istniejącej (w budowie), na działkach nr ew. [...] oraz [...], zabudowie produkcyjnej, nie narusza postanowień ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w stopniu uzasadniającym stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 156 k.p.a.

Kolegium uznało, iż decyzja Burmistrza Miasta R.nie jest sprzeczna z obowiązującymi przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.jest zdania, że właściciel ma prawo do korzystania z gruntu będącego jego własnością (art. 140 kc) i tym samym prawo do swobodnego jego zagospodarowania, a ograniczenia tego uprawnienia jako wyjątek mogą wynikać z ustaw i zasad współżycia społecznego. Oznacza to, że orzekający w sprawie organ administracji publicznej jest związany wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy terenu dla zamierzonego przedsięwzięcia, nie może tego wniosku interpretować zawężająco, wręcz przeciwnie, na tym etapie starań o lokalizację przedsięwzięcia organ jest zobowiązany maksymalnie szeroko określić możliwość inwestowania o ile nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich.

Kolegium wskazało, iż "C." SA w siedzibą w C.wystąpiło o ustalenie warunków zabudowy dla realizacji doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan 3nt x 200 m3 wraz z infrastrukturą techniczną, na części działki o nr ew. [...], co oznacza brak tożsamości rodzaju inwestycji i terenu, na którym ta inwestycja jest planowana z poprzedzającą ją inwestycją, polegającą na budowie wytwórni pasz na o wiele większym terenie, składającym się z działek o nr ew.: [...]i [...], objętą decyzją o warunkach zabudowy Burmistrza Miasta R.Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Inwestor uzyskał także decyzję o pozwoleniu na budowę wytwórni pasz.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.wyjaśniło także, że ostateczna decyzja o warunkach zabudowy Burmistrza Miasta R.Nr [...] została poprzedzona decyzją Burmistrza Miasta R.z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...], stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, dla przedsięwzięcia polegającego na budowie doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan składającego się z trzech zbiorników stalowych, każdy o pojemności nominalnej 200 m3 projektowanych na działce o nr ew. [...] położonej w R.przy ul. [...]wraz z Infrastrukturą techniczną na potrzeby technologiczne wytwórni pasz w R.(w budowie) na rzecz Inwestora "C." SA z siedzibą w C.przy ul. [...].

Zdaniem Kolegium mimo, że decyzja Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla części działki nr ew. [...], położonej przy ul. [...]w R., dla inwestycji polegającej na doziemnym parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, w ramach istniejącej (w budowie), na działkach nr ew. [...] oraz [...], zabudowie produkcyjnej - zawiera szereg uchybień prawnych, to jednak nie mają one rażącego charakteru.

Pismem z dnia 6 kwietnia 2013 r. Towarzystwo Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...]z siedzibą w R.wniosło skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pierwszej instancji oraz zwrot kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie: - art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez brak odniesienia się do wszystkich stawianych w trakcie postępowania zarzutów.

W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie rozwinęło , powyższe zarzuty podnosząc, iż oceniana w postępowaniu nieważnościowym decyzja nr [...]) w istocie jest decyzją zmieniającą pierwotną decyzję nr [...] w zakresie zmiany zagospodarowania części działki nr [...]. Zdaniem strony skarżącej Burmistrz Miasta R.wydał decyzję o ustaleniu warunków zabudowy bez uwzględnienia sąsiedniej zabudowy, która w przeważającej większości stanowi teren zabudowany budynkami mieszkalnymi, w tym zabudowa taka znajduje się już w ok. 50 metrowej odległości, od terenu zakładu w którego skład w wyniku dokonanej zmiany zagospodarowania ma wchodzić doziemny park zbiornikowy gazu płynnego propan- butan. Zdaniem strony skarżącej SKO w C.rozpoznając sprawę powinno ustalić, czy istniała oczywista sprzeczność pomiędzy decyzją Nr [...] a wymaganiami zabudowy i zagospodarowania terenu wynikającymi z przepisów prawa, mając na względzie to, że ustawową przesłanką wydania decyzji o warunkach zabudowy jest tzw. zasada dobrego sąsiedztwa określona właśnie w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dopiero brak spełnienia tej przesłanki daje podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. A zatem wykazanie sprzeczności pomiędzy tym ustaleniem decyzji, a zasadą dobrego sąsiedztwa, czy wymaganiami z art. 61 ust.1 ww. ustawy daje podstawę do uznania, że rażąco naruszono ten przepis.

Zdaniem skarżącej decyzja Nr [...] zmienia decyzję Nr [...], która to dotyczy inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko, dla której została wydana decyzja środowiskowa przez Burmistrza Miasta R.z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...], określająca konkretne wymagania dla zakładu mieszalni pasz, w której przedstawiony opis sposobu zagospodarowania terenu projektowanej inwestycji nie przewidywał lokalizacji doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, choć jak wynika z karty informacyjnej przedsięwzięcia, przedmiotowy park gazu będzie stanowił istotny element wykorzystywany w procesie technologiczno-grzewczym, a więc jako istotna część składowa zakładu mieszalni pasz. Ponadto choć dla planowanej zabudowy wydano osobną decyzję środowiskową z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...], to z decyzji Nr [...] nie wynika, czy uwzględnia ona jakiekolwiek wymagania środowiskowe, co prowadzi do wniosku, że organ nie wywiązał się z obowiązku wynikającego z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem zgodnie z przepisami prawa decyzja środowiskowa wiąże organ wydający decyzję o warunkach zabudowy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.i utrzymana nią w mocy decyzja tego organu naruszają prawo.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy administracji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego do czego zobowiązane są na podstawie art. 7 i 77 k.p.a., nie wykazując należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.utrzymująca w mocy decyzję tego organu odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...], o ustaleniu warunków zabudowy dla części terenu działki nr [...], położonej przy ul. [...]w R., dla inwestycji polegającej na budowie doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, w ramach istniejącej (w budowie), na działkach nr [...] i [...] zabudowy produkcyjnej.

Podkreślenia wymaga, iż decyzja ta wydana została w ramach postępowania nieważnościowego. Przedmiotem oceny przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.była decyzja Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...], ustalająca warunki zabudowy dla części terenu działki nr [...], położonej przy ul. [...]w R., dla inwestycji polegającej na: doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, w ramach istniejącej (w budowie), na działkach nr [...] i [...] zabudowy produkcyjnej.

W pierwszej kolejności odnieść należy się jednak do zarzutu uczestnika postępowania dotyczącego braku legitymacji Towarzystwa Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...]w R.do uczestniczenia w przedmiotowym postępowaniu. W ocenie Sądu zarzut ten uznać należy za bezpodstawny. Stosownie do treści art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem:

1) wszczęcia postępowania,

2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu,

jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu (§ 2).

Organizacja społeczna może więc brać udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, lecz praw i obowiązków "innej osoby", czyli strony (stron) tego postępowania, b) jest to uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej, c) przemawia za tym interes społeczny.

Jak wynika z akt sprawy Towarzystwo Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...]wnioskiem z dnia 7 października 2012 r. zwróciło się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności m.in. decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie organu w piśmie procesowym z dnia 14 listopada 2012 r. Towarzystwo szczegółowo uzasadniło, iż wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji jest uzasadnione celami statutowymi Towarzystwa Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...]oraz że przemawia za tym interes społeczny. Jednocześnie Towarzystwo wniosło o przeprowadzenie postępowania z jego udziałem.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., znak: [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.postanowiło wszcząć z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla części terenu działki nr [...], położonej przy ul. [...]w R.dla inwestycji polegającej na budowie doziemnego parku zbiornikowego gazu płynnego propan-butan, w ramach istniejącej (w budowie), na działkach nr [...] oraz [...] zabudowy produkcyjnej oraz o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu Towarzystwa Ochrony Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Ziemi [...].

W ocenie Sądu mając na uwadze cele statutowe strony skarżącej i szeroko pojęty interes społeczny, na rzecz którego Towarzystwo działa brak jest podstaw do zakwestionowania udziału strony skarżącej w postępowaniu administracyjnym na prawach strony.

Odnosząc się zaś do oceny przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...] wskazać należy, iż zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.) zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy.

Stosownie do treści art. 61 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy uzależnione jest od istnienia, co najmniej jednej działki sąsiedniej, dostępnej z tej samej drogi publicznej oraz zabudowanej w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu.

Przepis ten wprowadza do polskiego systemu prawnego zasadę dobrego sąsiedztwa, uzależniającą zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania przestrzennego terenu sąsiedniego (Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne, Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, Warszawa 2006, str. 491). Tym samym planowana inwestycja nie może odbiegać od istniejącej, w momencie wydawania decyzji o warunkach zabudowy, sąsiedniej zabudowy, przy czym ratio legis art. 61 ust. 1 jest ochrona "ładu przestrzennego" (wyrok NSA z 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 646/06. LEX nr 322329).

Stwierdzenie, czy planowana inwestycja spełnia wymogi "ładu przestrzennego" musi zostać poprzedzone sporządzeniem analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na którym planowana jest inwestycja. W powyższym zakresie art. 61 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odsyła do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588 z późn. zm.).

Zgodnie z § 3 ust. 1 powyższego rozporządzenia w przypadku braku planu miejscowego w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Jednocześnie ust. 2 powyższego przepisu, wskazuje, iż granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowe zastosowanie normy wynikającej z treści § 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. nakazuje wyznaczenie obszaru analizowanego dookoła, a więc z każdej strony (ze wszystkich stron) działki budowlanej objętej wnioskiem (por. wyrok NSA z 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1533/07).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzi należy, iż orzekające w ramach postępowania nieważnościowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.zobowiązane było ocenić czy decyzja Burmistrza wydana została zgodnie z powołanymi przepisami. SKO powinno zatem dokonać oceny czy przed wydaniem decyzji Burmistrza Miasta R.z dnia [...] lutego 2011r., Nr [...] prawidłowo wyznaczony został obszar analizowany oraz sporządzona została analiza funkcji oraz cech zagospodarowania na tym terenie oraz czy w świetle dokonanej analizy terenu możliwe było wydanie kontrolowanej decyzji, a ustalenia w tym zakresie powinny znaleźć odzwierciedlenie w treści wydanej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C.poza przywołaniem przepisów regulujących wydawanie decyzji o warunkach zabudowy stwierdziło jedynie, iż nieprawidłowe wyznaczenie terenu analizowanego nie jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy. Tymczasem z załącznika do decyzji Burmistrza Miasta R.znajdującej się w aktach sprawy w ogóle nie wynika aby jakikolwiek teren analizowany został wyznaczony. Na mapie zaznaczony został wyłącznie teren inwestycyjny. Brak również załącznika w postaci analizy tekstowej.

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.nie poddają się kontroli sądowej, a ponieważ sąd administracyjny nie prowadzi własnego postępowania dowodowego a jedynie kontroluje postępowanie administracyjne i wydane w tym postępowaniu rozstrzygnięcia konieczne jest uchylenie wydanych w sprawie decyzji i przekazanie sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C.do ponownego rozpoznania.

Niezależnie od powyższego w ocenie Sądu za prawidłowe uznać należy stanowisko organu co do braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta R.z uwagi na fakt lokalizacji przedmiotowej inwestycji na części działki nr [...], która objęta została również decyzją Burmistrza Miasta R.z dnia [...] stycznia 2010 r. Stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istnieje możliwość wydania decyzji o warunkach zabudowy w stosunku do nieograniczonej liczby wnioskodawców.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. art. 145 § 1 pkt c) p. p. s. a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Jednocześnie Sąd - działając w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a. - zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.