Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1979/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29  art. 30
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623, ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (teks jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) wniósł sprzeciw do

zgłoszenia Inwestora H. K. w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych, polegających na budowie kontenera nietrwale związanego z gruntem

oraz utwardzenia gruntu pod kontenerem, na terenie działek nr ew [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W..

W uzasadnieniu decyzji Prezydent W. wskazał, że zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia

rozpoczęcia budowy.

Z analizy dokumentów dołączonych do zgłoszenia wynika, że zamierzeniem inwestora jest budowa obiektu kontenerowego przeznaczonego na prowadzenie działalności gospodarczej - kapelusze, czapki. W ocenie organu obiekt taki wykracza poza treść przepisu art. art. 29 ust 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane, a jego

wzniesienie wymaga pozwolenia na budowę.

Tym samym organ jest zobowiązany do wniesienia sprzeciwu na podstawie

art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, bowiem zgodnie z tym przepisem

właściwy organ wnosi sprzeciw, gdy zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania

robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła H. K..

W uzasadnieniu odwołania podniosła, że zamierza ustawić kontener

sprzedaży, ale przed jego posadowieniem na gruncie, musi dokonać utwardzenia

terenu na terenie około 8 metrów kwadratowych.

Wojewoda [...] w W. po rozpoznaniu odwołania H. K. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2010 r.

W uzasadnieniu Wojewoda [...] w W. wskazał ponadto, że zgłoszenie H. K. dotyczy w istocie budowy przenośnego kontenera sprzedaży czapek i kapeluszy, zaś utwardzenie gruntu objętego zgłoszeniem ma służyć wyłącznie posadowieniu na nim kontenera.

Wojewoda [...] w W. podkreślił nadto, że H. K. wskazała, iż planowany obiekt kontenerowy zostanie usunięty po zakończeniu dzierżawy. Tymczasem przedstawiona przez odwołujących się umowa poddzierżawy nr [...] została zawarta do dnia 31 grudnia 2011 r., a wskazany w zgłoszeniu termin rozpoczęcia budowy to dzień 15 listopada 2010 r., zatem czas na jaki obiekt

ten ma być wzniesiony przekracza termin 120 dni wskazany w przepisie art. 29 ust 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane.

Zgłoszony obiekt nie jest więc obiektem tymczasowym w rozumieniu tego przepisu, tym samym inwestor jest zobowiązany do uzyskania pozwolenia na jego budowę.

Organ zauważył również, że przedstawiona wraz ze zgłoszeniem umowa, z której inwestor wywodził swoje prawo do dysponowania gruntem, uprawniała go do zagospodarowania jedynie ok. 4 m kwadratowy powierzchni gruntu. Tymczasem zgłoszenie przewidywało posadowienie kontenera o rozmiarach 4,20 m x 3,10 m,

czyli na powierzchni gruntu o rozmiarze 13,02 metra kwadratowego tj. ponad trzykrotnie wykraczającej poza prawo inwestora do dysponowania gruntem.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na

powyższą decyzję wniosła H. K..

W uzasadnieniu skargi podnosiła, że zamierza dokonać jedynie utwardzenia gruntu pod częścią kontenera ponieważ, gdy pada deszcz, nieutwardzony grunt pod częścią kontenera osiada. Zgodnie z przepisem art. 29 ust 2 pkt 5 ustawy Prawo budowlane dla wykonanie robót polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę, lecz jedynie dokonanie zgłoszenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] w W. podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...] w W. utrzymująca decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2010 r.

będącą sprzeciwem do zgłoszenia inwestora H. K. w sprawie

zamiaru wykonania robót budowlanych, polegających na budowie kontenera

nietrwale związanego z gruntem oraz utwardzenia gruntu pod kontenerem, na terenie działek nr ew [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W..

Jak słusznie wskazał Wojewoda [...] w W. w uzasadnieniu decyzji, zgłoszenie H. K. dotyczy w istocie pozwolenia na budowę przenośnego kontenera sprzedaży, zaś utwardzenie gruntu objętego zgłoszeniem

ma służyć wyłącznie posadowieniu na nim kontenera.

Zgodnie z przepisem art. 30 ust 2 ustawy Prawo budowlane w zgłoszeniu inwestor określa rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz

termin ich rozpoczęcia, a zatem to treść zgłoszenia jest rozstrzygająca dla oceny czy decyzja właściwego organu wyrażająca sprzeciw na wykonanie określonych w zgłoszeniu robót budowlanych była uzasadniona.

Nie ma znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody [...] w W. ewentualna okoliczność, że inwestor modyfikuje w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zakres robót budowlanych objętych przedmiotowym w sprawie zgłoszeniem. Nie sposób podzielić więc twierdzenia skarżącej, że przedmiotem zgłoszenia było tak naprawdę jedynie dokonanie utwardzenia gruntu pod częścią kontenera, gdy z treści zgłoszenia wynika, że roboty budowlane miały polegać na wylaniu płyty betonowej

oraz ustawieniu kontenera przenośnego.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ zasadnie rozważał zastosowanie w sprawie przepisu art. 29 ust 1 pkt 12 ustawy

Prawo budowlane, który stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym

w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120

dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu.

Trafnie wskazał również Wojewoda [...] w W. w uzasadnieniu decyzji, że planowy czas posadowienia przedmiotowego obiektu kontenerowego przekracza ustawowy termin 120 dni. Z załączonych do zgłoszenia umów, z których inwestor wywodzi prawo do dysponowania gruntem, wynika, że planowany czas eksploatacji obiektu jest dłuższy niż 120 dni.

Co więcej, sama skarżąca w uzasadnieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazała, że co dwa, trzy lata po wygaśnięciu poprzedniej umowy podpisuje nową umowę na kolejne okresy, a zatem, jak

podnosiła skarżąca, może ona przypuszczać, że po zakończeniu obecnie trwającej umowy także podpiszę nową umowę.

Wszystkie powyższe okoliczności wskazują, że przewidywany okres posadowienia obiektu jest dłuższy niż w przepis art. 29 ust 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane, a zatem także z tego względu planowany obiekt kontenerowy usuwa się spod hipotezy wskazanego przepisu. Skoro zaś nie jest objęty wyłączeniem z art. 29 ust 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane, to do jego wzniesienia wymagane jest pozwolenie na budowę.

Wskazać ponadto należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że tymczasowy obiekt budowlany postawiony zgodnie z warunkami określonymi w art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego, nierozebrany lub nieprzeniesiony w inne miejsce przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu, przestaje być obiektem budowlanym, którego budowa nie wymagała pozwolenia na budowę. Taki obiekt budowlany należy uznać za

postawiony bez wymaganego pozwolenia na budowę (tak wyrok Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn.

II SA/Go 117/11).

Tym samym właściwym trybem budowy obiektu przeznaczonego do

eksploatacji przez okres dłuższy niż 120 dni jest tryb uzyskania pozwolenia na

budowę.

Z powyższych przyczyn zaskarżona decyzja Wojewody [...] w W. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji prawa nie

narusza.

Skargę na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 z późn.

zm.) należało oddalić.