Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 175/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Lu 308/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia 25 stycznia 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia 27 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego K. B. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji.

K. B. uzasadniając wniosek podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącej, wynikającej z faktu możliwości potwierdzenia istnienia firmy występującej pod nazwą A. E. w Sz..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. o sygn. akt I SA/Lu 308/10 odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji. Zdaniem Sądu I instancji skarżąca nie wykazała na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rezultacie wykonania zaskarżonej decyzji w jej aktualnej sytuacji życiowej, materialnej. Ponadto skarżąca nie uwodniła jakie znaczenie dla jej sytuacji życiowej, materialnej będzie miało wykonanie zaskarżonej decyzji czy to dobrowolne, czy w trybie egzekucji. Wobec braku uprawdopodobnienia zaistnienia jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., Sąd I instancji postanowił odmówić wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu I instancji K B. zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez błędną wykładnię i niezasadne uznanie, iż w ocenie Sądu K. B. nie wykazała uprawdopodobnienia, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej mieniu, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy prowadzi do przeciwnego wniosku.

Mając na uwadze powyższe K. B. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu II instancji oraz wstrzymanie wykonania postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu.

Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., który ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – na podstawie art. 193 tej ustawy (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07) – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677).

W rozpoznawanej sprawie żaląca się w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed Sądem I instancji nie przedstawiła żadnych okoliczności, które pozwalałyby przypuszczać, iż egzekucja wierzytelności podatkowych określonych w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia 27 października 2009 r. utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Celnej w B.P. spowoduje znaczną szkodę w majątku K. B. Żaląca się nie wskazała również jakie ewentualne i trudne do odwrócenia skutki w jej sytuacji finansowej pociągnęłoby wykonanie zaskarżonej decyzji. Powołanie się w uzasadnieniu wniosku na okoliczność, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu skarżącej, wynikającej z faktu możliwości potwierdzenia istnienia firmy występującej pod nazwą A. E. w Sz. nie jest, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dostatecznie wystarczającą przesłanką w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania przez Sąd I instancji wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia 25 stycznia 2010 r. Podmiot składający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przed Sądem I instancji powinien wykazać okoliczności, które powodowałyby skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. K. B. takich okoliczności nie przytoczyła we wniosku. Zatem należy stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji.