Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1280/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r., nr [...] zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że znajduje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej, którą spowodowały ciążące na nim zobowiązania, ma kłopoty zdrowotne, konflikty rodzinne, z tego tytułu jest obciążony dodatkowymi zobowiązaniami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponieważ z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma charakter wyjątkowy, tzn. jest odstępstwem od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na stronie, która domaga się wydania takiego orzeczenia (vide: postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04, Lex nr 799468 oraz postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt FZ 474/04, Lex nr 1405434 i z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt FZ 267/04 – niepubl.). W ocenie Sądu okoliczności takie nie zostały w rozpoznawanej sprawie wskazane. Nie wynika to również z okoliczności i charakteru sprawy, także samo przekonanie o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem wnioskodawcy jest bowiem wykazanie, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa wydanej decyzji. Powyższe w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiło. Skarżący w treści skargi ograniczył się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że znajduje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej, co spowodowały ciążące na nim zobowiązania, ma kłopoty zdrowotne, konflikty rodzinne, z tego tytułu jest obciążony dodatkowymi zobowiązaniami ale nie poparł tej oceny konkretnymi dowodami, w żaden sposób nie uzasadnił, że wykonanie decyzji przerasta możliwości zapłaty jej przez skarżącego. Argumenty skarżącego są zbyt ogólne i nie poparte żadnymi dowodami. Pisze on ogólnie, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej nie precyzując tego, stwierdza, że o skutkach wykonania decyzji już na obecnym etapie lepiej nawet nie myśleć. Sąd jednak podkreśla, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji niezbędnym jest jednak opisanie tychże skutków oraz udokumentowanie, że wykonanie decyzji przez skarżącego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub, że skutki będą trudne do odwrócenia.

Wskazać należy, że każda decyzja dotycząca należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tej sytuacji brak było podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.

Zarazem Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 61 § 4 postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Stwierdzić więc należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona może składać na każdym etapie postępowania sądowego, może go także w każdym czasie ponowić popierając swoje argumenty stosownymi dowodami tak by możliwe było przeanalizowanie przez sąd sytuacji finansowej strony a co za tym idzie zweryfikowanie czy w przypadku skarżącego wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji.