Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SO/Bk 8/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 19,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr) Sędziowie: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska sędzia WSA Danuta Tryniszewska – Bytys po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o zmianę postanowienia z dnia 30 kwietnia 2009 r. o odmowie wyłączenia sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk od udziału w sprawie w sprawie z wniosku J.W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy N. p o s t a n a w i a oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek J.W. o wyłączenie sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk od udziału w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła faktu jakiejkolwiek stronniczości sędziego w stosunku do jednej ze stron postępowania. Ocena prawidłowości podejmowanych przez sąd rozstrzygnięć nie należy zaś do sądu rozpoznającego wniosek o wyłączenie sędziego i nie może stanowić przesłanki do jego wyłączenia.

Pismem z dnia 14 maja 2009 r. skarżąca wniosła o zmianę ww. postanowienia WSA z dnia 30 kwietnia 2009 r., kwestionując stwierdzenie sądu

w zakresie niewykazania przez skarżącą przesłanek wyłączenia sędzi Sobolewskiej - Nazarczyk. Postanowieniu z 30.04.2009 r. J.W. zarzuciła ponadto udział sędziego Danuty Tryniszewskiej – Bytys w wydaniu kwestionowanego rozstrzygnięcia, nieprawidłowe powoływanie się na orzecznictwo sądów powszechnych oraz bezpodstawne powoływanie się na postanowienie NSA z 22.10.2008 r., II OZ 1103/08, twierdząc jednocześnie, iż żadne postanowienie sądów administracyjnych nie ma powagi rzeczy osądzonej.

W obszernym uzasadnieniu wniosku rozszerzyła swą argumentację na temat stronniczości ww. sędzi, a w szczególności błędów przez nią popełnianych podczas prowadzenia poprzednich spraw sądowych. W szczególności wnioskodawczyni podniosła, iż nieprawidłowo ww. sędzia nie stwierdziła bezczynności organu

(w wyroku z 18.09.2008 r., II SAB/Bk 39/07), podczas gdy SKO w Białymstoku

w postanowieniu z 10.03.2008 r. potwierdziło fakt pozostawania tego organu

w bezczynności przez 20 miesięcy. Nieprawidłowe też było kwalifikowanie wniosków skarżącej, kierowanych do organów. J.W. zarzuciła też ww. sędzi niezapoznawanie się z aktami prowadzonych przez nią spraw i przez to wydawanie wadliwych merytorycznie wyroków, a także nieprawidłowe prowadzenie i protokołowanie spraw sądowych, co wyraża się np. wybiórczym zapisywaniem jej wypowiedzi na sali sądowej. Wszystko to – zdaniem wnioskodawczyni - świadczy o stronniczości sędziego na korzyść organów administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek jako bezzasadny podlegał oddaleniu.

Zgodnie z art. 165 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Przez "zmianę okoliczności sprawy" należy rozumieć zarówno wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych spraw, jak i w obowiązujących przepisach prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż uprzednio wydane. Bez takiej jednak zmiany okoliczności sprawy wydane postanowienie nie może być modyfikowane lub uchylone. W szczególności, sąd nie może tego uczynić w związku ze zmianą oceny zasadności wydanego przez siebie postanowienia.

W takim przypadku uchylenie lub zmiana postanowienia może nastąpić tylko

w postępowaniu zażaleniowym (vide: T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk,

M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s.586).

W niniejszej sprawie sąd nie znalazł przyczyn do zmiany postanowienia z dnia 30 kwietnia 2009 r. o odmowie wyłączenia sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk, z uwagi na brak podstawowej przesłanki ku temu, a mianowicie przesłanki zmiany okoliczności sprawy.

Wskazać przede wszystkim należy, iż zarówno w chwili orzekania przez sąd

o oddaleniu wniosku o wyłączeniu ww. sędzi jak i obecnie, nie zmieniły się ani przepisy prawa ani też okoliczności faktyczne sprawy. Wszystkie podnoszone przez skarżącą argumenty dotyczące wyłączenia sędziego były już analizowane podczas orzekania w dniu 30 kwietnia 2009 r.

W ocenie sądu nie zaistniały żadne nowe okoliczności mogące wpłynąć na zmianę postanowienia oddalającego wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego Anny Sobolewskiej – Nazarczyk. Argumenty zawarte w rozpatrywanym wniosku o zmianę postanowienia nie stanowią przesłanek do wyłączenia ww. sędziego. Wnioskodawczyni nie wykazała w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości, co do bezstronności sędziego.

Na marginesie, odnosząc się do poszczególnych zarzutów przypomnieć należy, że nie może być przesłanką wyłączenia sędziego od udziału w sprawie fakt, iż orzekał oni w innej, wcześniejszej sprawie skarżącej.

Także przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż sądownictwo administracyjne jest dwuinstancyjne i strona niezadowolona z merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy ma prawo do zaskarżenia niekorzystnego orzeczenia i rozpoznania środka odwoławczego przez sąd wyższej instancji. Kwestionowanie merytorycznych zagadnień w poszczególnych orzeczeniach wydawanych z udziałem sędziego podlegającego wyłączeniu nijak się ma do wniosku o wyłączenie tego sędziego czy zmianę postanowienia w tym przedmiocie. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa procesowego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie nie bada natomiast zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający. Kwestionując zatem rozstrzygnięcia w innych sprawach J.W. ma lub miała możliwość ich prawidłowego zaskarżenia do sądu wyższej instancji.

Niezasadnie też wnioskodawczyni kwestionuje udział sędziego Danuty Tryniszewskiej – Bytys w rozpoznawaniu kwestii wpadkowych takich jak wyłączenie innego sędziego, albowiem sędzia nie uczestniczyła poprzednio w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ani tym bardziej nie została wyłączona od orzekania w przedmiotowej sprawie.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r.,

Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.