Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 917/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77. art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 1 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 872
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej  wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie  dochodzenia do uznania

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł ([...]) oraz dotyczącej dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie [...] zł ([...]); 2) zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga G. spółka z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Nr [...] z [...] lipca 2015 r. w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wnioskiem z [...] marca 2014 r. G. spółka z o.o. z siedzibą w [...] – wstępnie uznana grupa (zwana dalej także: grupa, skarżąca, spółka) zwróciła się do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (zwany dalej: Dyrektor, organ I instancji) o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowalnych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. (II półrocze 2 roku realizacji planu dochodzenia do uznania za grupę producentów), w wysokości [...] zł.

Po uzupełnieniu braków formalnych wniosku oraz przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego dotyczącego poczynionych przez spółkę wydatków związanych z budową budynku przechowalni owoców (budynek bloku komór chłodniczych) oraz zagospodarowania terenu Dyrektor decyzją Nr [...]

z [...] września 2014 r., działając na podstawie na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a i lit. b ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. 2011 r. Nr 145 poz. 868 ze zm., zwana dalej: u.o.r.), art. 117 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007

w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców

i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15 czerwca 2011 r., zwane dalej: rozporządzeniem 543/2011) i art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 poz. 267 ze zm., zwana dalej: k.p.a.), orzekł o:

1. przyznaniu pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł, za II półrocze 2013 r. realizacji planu dochodzenia do uznania, z czego pomoc ze środków UE wynosi: [...] zł;

2. odmowie przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł, za II półrocze 2013 r. realizacji planu dochodzenia do uznania;

3. dokonaniu obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł.

Uzasadniając podjętą decyzję organ I instancji podał, iż dokonana przez biegłego ocena kosztorysu powykonawczego przedstawionego przez spółkę wskazuje na zawyżenie kosztów budowy budynku bloku komór chłodniczych oraz zagospodarowania terenu o kwotę [...] zł netto. Dodatkowo w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono nieprawidłowości, które skutkowały redukcją pomocy.

Wskazał, że stosownie do art. 116 ust. 1 w zw. z art. 117 ust. 2 i 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r.,

w przypadku, gdy wnioskowana kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych

w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, przekracza kwotę należną, ustaloną w trakcie kontroli, o więcej niż 3 % kwoty należnej, kwotę faktycznie należną beneficjentowi obniża się.

W odwołaniu złożonym na powołane rozstrzygnięcie spółka zaskarżyła decyzję organu I instancji w części – w zakresie, w jakim odmówiono jej przyznania części pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, to jest co do kwoty [...] zł oraz w zakresie obniżki należnej kwoty pomocy finansowej, tj. co do kwoty [...] zł. Wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowalnych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie [...] zł. Wydanej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, tj.:

1. § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r.

w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r. poz. 872, zwane dalej: rozporządzeniem MRiRW) w związku z pkt 1 wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, stanowiącym załącznik do ww. rozporządzenia, poprzez błędną wykładnię polegającą na zakwestionowaniu przez Dyrektora kwalifikowalności prac budowlanych, związanych z budową budynku bloku komór chłodniczych, w następstwie czego odrzucił on część poniesionych na budowę kosztów, pomniejszając należną kwotę pomocy;

2. § 1 ust. 1 pkt. 1 lit. c) i d) rozporządzenia MRiRW, poprzez zaniechanie przeprowadzenia wskazanej w ww. przepisach analizy zakresu wykonanych robót budowlanych;

3. § 4 ust. 1 w związku z § 2 ust. 1 pkt 4 lit. a) rozporządzenia MRiRW, poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że składany przez grupę kosztorys powykonawczy określa wysokość kwalifikowanych kosztów inwestycji pomimo, że § 2 ust. 1 pkt 2) stanowi, iż wysokość pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji określa się na podstawie złożonej przez grupę faktury lub dokumentu o równoważnej wartości dowodowej, z czego wynika, że przedkładany kosztorys nie stanowi podstawy określenia wysokości kosztów określonych prac, ponieważ są one badane na podstawie złożonych faktur oraz potwierdzeń przelewów, a celem kosztorysu powykonawczego jest jedynie potwierdzenie, zakresu wykonanych prac i ilości zakupionych materiałów;

4. § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW w związku z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r. Nr 5, poz. 27) w związku z art. 111 rozporządzenia 543/2011, poprzez błędne zastosowanie

i przyjęcie, że grupa zawyżyła we wniosku część kwalifikowanych kosztów inwestycji polegającej na budowie budynku bloku komór chłodniczych pomimo, że wysokość tych kosztów została zatwierdzona w planie dochodzenia do uznania decyzją Marszałka Województwa [...] nr [...] z [...] sierpnia 2013 r., poprzedzoną pozytywną opinią Dyrektora;

5. nie rozpoznanie sprawy w terminie określonym art. 9 ust. 7a pkt 1) u.o.r., co naraziło spółkę na wymierne straty finansowe, wynikające z konieczności przedłużenia okresu kredytowania inwestycji;

6. nie rozpoznanie istoty sprawy w zakresie wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych

w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, co do kwoty [...] zł;

7. nie rozpoznanie sprawy w zakresie braku odpowiedzialności grupy za włączenie do wniosku kosztów niesłusznie uznanych przez Dyrektora za niekwalifikowanie

i niesłuszne nałożenie kary finansowej w wysokości [...] zł,

8. art. 7 art. 77 i art. 80 k.p.a., polegającą na naruszeniu zasady prawdy obiektywnej;

9. art. 107 k.p.a.,

Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzją Nr [...] z [...] lipca 2015 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwany dalej: Prezes, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., orzekł o:

1. uchyleniu zaskarżonej części decyzji w zakresie dotyczącym odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych

w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (zwane dalej: p.d.u.);

2. przyznaniu dodatkowej pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł (w tym pomoc ze środków UE wynosi [...] zł);

3. odmowie przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł;

4. dokonał obniżenia należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł.

Łączna kwota pomocy finansowej wynosi 4[...] zł.

W uzasadnieniu decyzji, po przedstawieniu stanu sprawy i treści przepisów prawa mającego zastosowanie w przedmiotowej materii, Prezes podał, że

w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji Dyrektora w części podlegającej postępowaniu odwoławczemu i orzeczenia co do istoty sprawy.

Wskazał, że spółka zaskarżyła decyzję w zakresie odmowy przyznania przez organ I instancji kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji w wysokości [...] zł. Kwota ta stanowi różnicę pomiędzy kwotą,

o którą wnioskowała grupa, tj. [...] zł, a kwotą przyznaną przez organ

I instancji. W wyniku ponownej analizy przestawionego kosztorysu, treści odwołania oraz dodatkowych wyjaśnień złożonych przez spółkę, organ odwoławczy uznał, że

w sprawie w istocie miało miejsce zawyżenie kosztów budowy budynku przechowalni. Wniosek ten oparto na porównaniu kosztów zawartych w kosztorysie z uśrednionymi cenami i kosztami ustalonymi między innymi w oparciu o katalogi norm i normatywów (np. KNR, KNNR, KNZ, KNRW, NNRNKB) oraz w oparciu o bazy cen katalogowych,

w tym SEKOCENBUD, INTERCENBUD itp. Prezes ARiMR dokonując analizy ww. inwestycji, ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, poddał weryfikacji kosztorys powykonawczy złożony przez grupę, uznając, iż pracownicy ARiMR przeprowadzający powyższe czynności dysponują wystarczająca wiedzą specjalistyczną w tym zakresie (tj. wykształcenie lub doświadczenie praktyczne

w zakresie budowlanym w tym w kosztorysowaniu prac budowlanych), uznając zatem, iż powołanie biegłego do sporządzenia opinii nie jest wymagane w tym zakresie.

Dalej wyjaśnił, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy finansowej Grupie Producentów Owoców i Warzyw wstępnie uznanej kosztorys powykonawczy powinien zostać sporządzony z zastosowaniem cen rynkowych, na podstawie obmiaru zrealizowanej inwestycji. Kosztorys powinien zostać sporządzony na podstawie ogólnodostępnych baz zawierających ceny katalogowe: eBistyp, Sekocenbud, Intercenbud, Orgbud, przy czym stwierdził przy tym, że cena rynkowa dla danych robót przyjęta w kosztorysie powykonawczym nie może być wyższa niż maksymalna cena jednostkowa publikowana w ogólnodostępnych katalogach w danym kwartale.

Wartość pozycji kosztorysowych według spółki wyniosła [...] zł, natomiast wartość pozycji kosztorysowej ustalona po rozpatrzeniu odwołania wyniosła [...] zł. Organ odwoławczy stwierdził, iż po dokonanej analizie kosztorysowej redukcja kwoty pozycji kosztorysowych wynosi [...] zł. Podał, że koszty niekwalifikowane stwierdzone w trakcie kontroli na miejscu (opisane szczegółowo w protokole z czynności kontrolnych z [...] lipca 2014 r.), dotyczą różnic pomiędzy obmiarem przyjętym w kosztorysie powykonawczym, a pomiarem wykonanym przez Inspektorów Biura Kontroli na Miejscu. Wyliczone koszty niekwalifikowane po kontroli na miejscu wyniosły [...] zł i po ponownie przeprowadzonej analizie na podstawie zgromadzonej dokumentacji nie zmieniły się, zatem stanowią redukcję zadeklarowanych przez grupę kosztów inwestycyjnych.

Ocenił, iż kosztorys powykonawczy złożony przez grupę [...] lipca 2014 r., jest dokumentem stworzonym na okoliczność wyników przeprowadzonej kontroli na miejscu, w celu dostosowania danych w nim zawartych do wyników obmiarów dokonanych przez kontrolerów ARiMR. Nadto dokonano w nim manipulacji

w obliczeniach, w taki sposób, aby utrzymać finalną wartość kosztorysową robót budowlanych na niezmienionym poziomie (na co wskazują np. pozycje 47, 49, 50

z kosztorysu powykonawczego złożonego wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy oraz odpowiadające im pozycje 47, 50, 51 kosztorysu powykonawczego złożonego [...] lipca 2014 r.). W takiej sytuacji kosztorys ten (z [...] lipca 2014 r.) nie może być traktowany, jako sprostowanie kosztorysu pierwotnie złożonego razem z wnioskiem o przyznanie pomocy. Stwierdzone rozbieżności nie są działaniem przypadkowym, a wynikiem zamierzonego działania.

Po dokonanej analizie kosztorysowej, Prezes uznał za koszty kwalifikowane pozycji kosztorysowych w wysokości [...] zł stanowiące różnicę pomiędzy wartością redukcji kosztów dokonanych przez organ I instancji w wysokości [...] zł, a wartością redukcji kosztów dokonanych przez organ odwoławczy w wysokości [...] zł. Stwierdził również, iż nie ma podstaw do uznania kosztów inwestycji w kwocie [...] zł, które zostały zakwestionowane podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych przez kontrolerów ARiMR w dniach [...] lipca 2014 r. Łącznie kwota kosztów kwalifikowanych została zawyżona o [...] zł (suma kwoty [...] zł odpowiadającej redukcji kwoty pozycji kosztorysowych + [...] zł, które zostały zakwestionowane podczas czynności kontrolnych).

Podał, iż grupa wnioskowała o kwotę pomocy [...] zł, na którą składała się pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u. Łączna kwota należna ustalona przez Prezesa ARiMR – [...] zł. Na powyższą kwotę składa się kwota: [...] zł, przyznana decyzją nr [...] z [...] września 2014 r.; [...] zł dodatkowo przyznanej pomocy przez organ odwoławczy; [...] zł, stanowiąca równowartość części obniżki dokonanej na podstawie art. 116 ust. 1, w związku z art. 117 ust. 2 i 3 rozporządzenia 543/2011 w związku z uznaniem przez organ odwoławczy części zakwestionowanych przez organ I instancji kosztów i przyznaniem przez Prezesa dodatkowo kwoty pomocy jw.

Zdaniem Prezesa brak jest podstaw do uznania braku odpowiedzialności grupy związanej z zaistnieniem przesłanek 3b zastosowania rygoru wynikającego z przepisu art. 116 ust. 1 w związku art. 117 ust. 2 i 3 rozporządzenia 543/2011, albowiem kosztorys powykonawczy z [...] grudnia 2013 r. został sporządzony przez osobę profesjonalnie zajmującą się wykonywaniem kosztorysów, a za dane w nim zawarte ostatecznie odpowiada spółka. Wskazanie w złożonym wniosku o przyznanie pomocy finansowej niekwalifikowanych kosztów, pomimo działania w zaufaniu do specjalistów,

z którymi grupa zapewniła sobie współpracę w ramach inwestycji budowlanych, w pełni obciąża grupę. To spółka jest odpowiedzialna za przedstawione dane, a ewentualne błędy popełnione przez osoby wykonujące czynności na jej zlecenie odnoszą skutek w stosunku do niej.

Wywiódł, iż Dyrektor wydając postanowienie o pozytywnej opinii do zatwierdzonego p.d.u. nie jest związany tą opinią. W obowiązującym stanie prawnym brak jest zapisów stwierdzających, że wartości finansowe ujęte w zatwierdzonym przez marszałka województwa planie dochodzenia do uznania są wiążące dla ARiMR, jako instytucji płatniczej. Przeciwnie przyznając pomoc finansową ARiMR, zobowiązana jest zweryfikować, czy przedstawione do refundacji wydatki zadeklarowane przez spółkę są racjonalne i zostały poniesione w sposób odpowiadający wymogom powszechnie obowiązującego prawa. Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak również, obowiązujące przepisy prawa, organ nie dopatrzył się przesłanek umożliwiających odstąpienie w całości od zastosowania obniżek od płatności należnej.

Prezes stwierdził, iż zgodnie z przepisami postępowania (art. 7, art. 10 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1 k.p.a.) organ I instancji prowadząc postępowanie administracyjne

w sprawie przyznania pomocy zobligowany był do zbadania każdego nowego dowodu ujawnionego w sprawie, w tym do informacji ujawnionych podczas przeprowadzonej przez kontrolerów ARiMR kontroli na miejscu, czy przekazanych przez grupę. Przekazywane w trakcie składanych uzupełnień przez grupę dokumenty podlegały wnikliwej weryfikacji. Ocenił, iż prowadzone przez Dyrektora postępowanie wyjaśniające czyniło zadość wymogom określonym w ww. przepisach k.p.a. Uznał natomiast, iż organ I instancji naruszył art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niesporządzenie uzasadnienia zgodnie z wymogami zawartymi ww. tym przepisie, bowiem niedostatecznie wskazał fakty, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,

w szczególności z uwagi na brak uzasadnienia merytorycznego do uwzględnienia

w korekcie kosztów poniesionych przez grupę wyników kontroli przeprowadzonej przez inspektorów ARiMR w miejscu realizacji inwestycji.

Po rozpatrzeniu odwołania Prezes stwierdził, iż różnica między łączną wnioskowaną kwotą pomocy, a łączną należną kwotą pomocy finansowej wynosi [...] zł, co stanowi 4,83% kwoty pomocy należnej. Stosownie do art. 116 ust. 1, w związku art. 117 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia 543/2011, organ odwoławczy ustalił łączną kwotę pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji do wypłaty za II półrocze 2012 r., po uwzględnieniu kwoty odmowy w wysokości [...] zł oraz obniżenia w tej samej wysokości [...] zł na [...] zł.

W skardze złożonej na powołaną decyzję do sądu administracyjnego skarżąca wniosła o:

uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, w kwocie [...] zł, oraz dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, w kwocie [...] zł.

Wydanej decyzji skarżąca postawiła zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz prawa materialnego, tj.:

1. art. 7, art. 75 § 1,art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez błędne zastosowanie

i pominiecie przy ocenie materiału dowodowego kosztorysu przedłożonego przez spółkę [...] lipca 2014 r., wskutek czego organ odwoławczy dokonał błędnych ustaleń faktycznych, uznając za niekwalifikowane poniesione przez grupę na realizację inwestycji koszty w wysokości [...] zł, pomimo że istniejące w kosztorysie z [...] lipca 2014 r. obmiary, w oparciu o które kalkulowano wartość kosztorysową prac, były tożsame z obmiarami wykonanymi przez inspektorów Biura Kontroli na miejscu, uznanymi przez organy obu instancji za prawidłowe, czyli odpowiadające stanowi faktycznemu;

2. art. 7, art. 75 § 1,art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez błędne zastosowanie

i arbitralne uznanie za cenę rynkową inwestycji budowlanej, średniej ceny katalogowej z bazy cen katalogowych dla każdej pojedynczej pozycji kosztorysu, a nie dla inwestycji jako całości, w sytuacji gdy o realnej cenie rynkowej stanowią pozyskane przez spółkę oferty, zebrane w trakcie postępowania ofertowego od potencjalnych wykonawców, będących w stanie zrealizować zadanie budowlane w konkretnie określonym miejscu i czasie, w oparciu o które to oferty organ

I instancji pozytywnie zaopiniował spółce wskazaną w p.d.u. wysokość kosztów kwalifikowanych, dotyczących przedmiotowej inwestycji;

3. § 1 ust. 1 w związku z § 2 ust. 1 pkt 4) lit. a) w związku z § 4 ust. 3 i § 4 ust. 1 pkt 6 oraz § 5 rozporządzenia MRiRW w związku z pkt 1 załącznika do rozporządzenia - Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych

w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, poprzez błędną wykładnię

i przyjęcie, że kwalifikowanymi kosztami inwestycji polegającej na budowie budynków są koszty do wysokości cen rynkowych określanych przez organ na etapie rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy, pomimo że kwalifikowanymi kosztami inwestycji polegającej na budowie budynków, są wszelkie koszty budowy, opisane kosztorysem, związane z inwestycją ujętą w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, określone w pkt 1) ww. załącznika, poniesione na zrealizowanie inwestycji ujętej w danym okresie rozliczeniowym, nieprzekraczające kwoty zatwierdzonej w p.d.u.;

4. § 4 ust. 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 4) lit. a) rozporządzenia MRiRW, poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że złożony przez spółkę kosztorys powykonawczy określa wysokość kwalifikowanych kosztów inwestycji, pomimo że § 4 ust. 3 stanowi, iż wysokość pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji określa się na podstawie złożonej faktury lub dokumentu o równoważnej wartości dowodowej, z czego wynika, że kosztorys powykonawczy nie stanowi podstawy określenia wysokości kosztów określonych prac, ponieważ są one badane na podstawie złożonych faktur oraz potwierdzeń przelewów, a celem kosztorysu powykonawczego jest opisanie zakresu

i technologii faktycznie wykonanych prac, gdzie zadaniem organu jest sprawdzenie, czy pozycje ujęte w kosztorysie dotyczą inwestycji ujętej w planie dochodzenia do uznania i - tym samym - czy odpowiadają kosztom kwalifikowanym, zdefiniowanym w pkt 1) załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r. (Wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania);

5. § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW w związku z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r., Nr 5, poz. 27), w związku z art. 111 rozporządzenia 543/2011, poprzez błędne zastosowanie

i przyjęcie, że spółka zawyżyła we wniosku część kwalifikowanych kosztów inwestycji, polegającej na budowle budynku przechowalni owoców, pomimo że wysokość tych kosztów została zatwierdzona w p.d.u. decyzją Marszałka Województwa [...], poprzedzoną pozytywną opinią Dyrektora, do czego zobowiązywały przepisy art. 9 ust. 2 pkt 1 u.o.r.;

6. art. 117 ust. 3 rozporządzenia 543/2011, poprzez błędne zastosowanie

i przyjęcie, że skarżąca ponosi odpowiedzialność za włączenie do wniosku niekwalifikowanej kwoty pomocy finansowej i nałożenie na nią kary, w sytuacji gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż spółka nie włączyła do wniosku kosztów niekwalifikowanych, czyli takich, które nie dotyczą inwestycji ujętej w planie dochodzenia do uznania, i takiej odpowiedzialności nie ponosi.

Zdaniem grupy orzekające w sprawie organy w sposób dowolny wyeliminowały

z oceny dowód w postaci kosztorysu z [...] lipca 2014 r. Takie działanie organu naruszyło zasadę swobodnej oceny dowodów i doprowadziło do wadliwych ustaleń faktycznych.

Za bezzasadny uznała postawiony w uzasadnieniu decyzji Prezesa zarzut "dostosowania" danych zawartych w kosztorysie z [...] lipca 2014r. "do wyników obmiarów dokonanych przez kontrolerów ARiMR", jak również dokonania "manipulacji w obliczeniach, w taki sposób, aby utrzymać finalną wartość robót budowlanych na niezmienionym poziomie". Podniosła w tym zakresie, że potwierdzeniem spełniania przez grupę warunków przyznania pomocy finansowej jest złożenie faktury lub dokumentu o równoważnej wartości dowodowej. Wysokość pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji jest określana na podstawie złożonej faktury lub dokumentu o równoważnej wartości dowodowej. Zrealizowana przez spółkę inwestycja, wykonana została po cenach rynkowych, co wynikało

z przeprowadzonego postępowania ofertowego (przed ujęciem tej inwestycji w planie) oraz dokumentu urzędowego - pozytywnej opinii organu I instancji nt. p.d.u., potwierdzającej zasadność (a tym samym rynkowość) wysokości wydatków zaplanowanych na tą inwestycję, wydanej po przeprowadzeniu przez organ I instancji kontroli, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 u.o.r. w związku z art. 111 rozporządzenia 543/2011.

Zaznaczyła, iż spółka nie negocjowała z oferentami ceny roboczogodziny pracownika wykonawcy, ceny 1 tony stali, z których wykonane były słupy, ani też ceny płyty warstwowej, którą obudowano ściany hali, jak również nie dyskutowała o ilości posypki wykorzystywanej do utwardzenia 1m2 posadzki etc. Negocjowała cenę za kompleksową usługę polegającą na wybudowaniu w określonym terminie i określonym miejscu gotowego do użytkowania obiektu przechowalniczego. Wybrała najlepszą cenowo ofertę i wykonawcę, który gotowy był zaoferować najdłuższą gwarancję na wykonane prace.

Wyjaśniła, że przedłożony przez spółkę plan dochodzenia do uznania podlegał sprawdzeniu przez Dyrektora pod względem kwalifikowalności działań oraz zasadności wydatków z nimi związanych, rzetelności szacunków, spójności technicznej itp. Po otrzymaniu pozytywnej opinii Dyrektora i zatwierdzeniu p.d.u. przez Marszałka, spółka podpisała umowę z wykonawcą na wykonanie inwestycji ujętej w planie, opiewającą na kwotę nieprzekraczającej wysokości zatwierdzonych kosztów założonych w planie. Całość tych kosztów została przez grupę uiszczona, czego dowodem są załączone do wniosku faktury i potwierdzenia przelewów.

W uzupełnieniu skargi skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika podniosła, że podtrzymuje skargę w całości oraz uzupełnia zarzut z pkt 1 skargi wskazując, iż pominięcie przez organ odwoławczy kosztorysu powykonawczego przedstawionego [...] lipca 2014 r. narusza art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. także dlatego, że kosztorys ten w pełni koreluje z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie: umową zawartą przez spółkę z generalnym wykonawcą [...] kwietnia 2013 r., fakturą nr [...] z [...] grudnia 2013 r. obejmującą łączną cenę wykonania całego budynku (k. 91), prawomocną decyzją Marszałka Województwa [...] zatwierdzającą p.d.u. wraz ze wskazanym w nim planowanym kosztem rozliczanej inwestycji, pozytywnymi opiniami organu I instancji z [...] października 2011 r. i [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie p.d.u. i zmian do p.d.u., a jedynym dowodem rzekomo go podważającym są ogólnopolskie katalogi cen Sekocenbud i Intercenbud. Ponadto przedstawiciel wykonawcy D. C. w pisemnym oświadczeniu z [...] sierpnia 2014 r. wskazał, że sam zdał sobie sprawę z błędów w kosztorysie powykonawczym, jeszcze zanim zostało to dostrzeżone przez inspektorów organu.

Precyzując zarzut z pkt 2 skargi podała, iż art. 80 w związku z art. 7, art. 77 § 1 zostały przez organ odwoławczy błędnie zastosowane.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła dodatkowo:

-) błędne zastosowanie art. 7, art. 77 § 1 w związku z art. 75 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków D. C. (przedstawiciela wykonawcy rozliczanego budynku), M. K. inspektora ARiMR, E. L. inspektora terenowego ARiMR, K. G. inspektora terenowego ARiMR, na okoliczność daty wykonania obmiaru budynku, celem ustalenia, czy grupa złożyła poprawiony kosztorys powykonawczy po, czy przed, wykonaniem obmiaru rozliczanej inwestycji przez kontrolerów ARiMR i czy ponosi odpowiedzialność za włączenie niekwalifikowanej kwoty do wniosku, pomimo że przedstawiciel wykonawcy D. C.

w pisemnym oświadczeniu z [...] sierpnia 2014 r. wskazał, że sam zdał sobie sprawę

z błędów w kosztorysie powykonawczym, jeszcze zanim zostało to dostrzeżone przez inspektorów organu, wskutek czego Prezes błędnie ocenił kosztorys powykonawczy przedstawiony przez grupę [...] lipca 2014 r. jako niewiarygodny i pominął go w całości przy ustalaniu stanu faktycznego;

-) błędne zastosowanie art. 7, art. 77 § 1 w związku z art. 75 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie dołączenia do akt sprawy akt postępowania w przedmiocie wydania przez organ I instancji opinii o zmianie zatwierdzonego p.d.u.;

-) błędne zastosowanie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w związku z art. 117 ust. 3 rozporządzenia 543/2011;

-) błędne zastosowanie art. 107 § 3 k.p.a.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia prawa materialnego spółka na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentu, tj. informacji publicznej udzielonej przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] czerwca 2016 r., na okoliczność szczególnego popytu na budynki przemysłowe

i magazynowe w powiecie [...] w 2013 r. (27 wybudowanych obiektów), znacznie przekraczającym średni popyt w skali województwa [...] (średnio 14 obiektów w powiecie), jak również na okoliczność tego, że na 42 powiaty

w województwie [...], tylko w pięciu powiatach wybudowano więcej tego rodzaju obiektów niż w powiecie [...], co oznacza, że statystyki w postaci ogólnopolskich katalogów cen (Sekoncebud, Intercenbud) zawierające dane dla całego województwa [...] bez wyszczególnienia poszczególnych powiatów lub rejonów województwa, nie są wiarygodnym dowodem na okoliczność rynkowości cen w roku 2013 w powiecie grójeckim.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd przeprowadza ocenę zgodności decyzji z prawem. W szczególności istotne jest ustalenie, czy

w postępowaniu przed organami administracyjnymi zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ustalenie, iż okoliczności te nie zostały w sposób prawidłowy wyjaśnione uniemożliwia dokonanie oceny, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w szczególności, czy nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1981 r., sygn. akt S.A. 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7). Decyzja jest zgodna z prawem, jeżeli odpowiada przepisom postępowania administracyjnego, jak też uregulowaniom prawa materialnego (por. wyrok NSA z 7 października 2002 r., sygn. akt II SA 2554/04, LEX nr 77 220).

Odnosząc się do zarzutów skargi należy zauważyć, iż skarżąca stawia zarówno zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jak i zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego.

Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów regulujących postępowanie administracyjne –

w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadniało jego uchylenie w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" p.p.s.a.

Zdaniem Sądu należy podzielić postawiony zarzut naruszenia przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a.

w zakresie zebrania i oceny materiału dowodowego w sprawie.

W szczególności należy zauważyć, że organ I Instancji celem merytorycznej oceny prawidłowości sporządzenia kosztorysu powykonawczego powołał biegłego

z zakresu kosztorysowania. Nie można zgodzić się natomiast ze stanowiskiem organu odwoławczego, że pracownicy tego organu dysponują wiedzą, która pozwoli zweryfikować prawidłowość wyliczeń kosztorysu powykonawczego, bez wykazania powyższego. Niewątpliwie materia kosztorysowania - poprawności formalnej

i merytorycznej wymaga wiedzy specjalistycznej. Organ odwoławczy w żaden sposób nie wykazał, że pracownicy ARiMR dysponują taką wiedzą.

Zatem w ocenie sądu kwestia prawidłowego wyliczenia nie jest kwestią prostych matematycznych wyliczeń, zaś organ odwoławczy nie wykazał i nie uzasadnił, że pracownicy organu w sposób wiarygodny dokonali weryfikacji kosztorysu powykonawczego. Nie odniesiono się do opinii biegłego. Jednocześnie Sąd nie neguje stanowiska organu, iż organ może dokonywać oceny przy wykorzystaniu informacji dotyczących kosztów i cen, między innymi w oparciu o katalogi norm i normatywów np. KNR, KNNR, KNZ, KNRW, NNRNKB) oraz w oparciu o bazy cen katalogowych (np. BISTYP-CONSULTING, SEKOCENBUD, INTERCENBUD, ORGBUD itp.).

Niemniej bazując na danych z katalogów SEKOCENBUD czy INTERCENBUD organ opierał się na specjalistycznych serwisach, adresowanych do bardzo szerokiego kręgu osób i firm działających w branży budowlanej – kosztorysantów, projektantów, wykonawców, inwestorów, inspektorów budowlanych, rzeczoznawców. Te bazy cen

w budownictwie, pozwalające na szybkie wyszukanie potrzebnych cen materiałów

i sprzętu, mogą być jednym z dowodów w sprawie. Sąd w składzie orzekającym podziela wyrażane już przez WSA w Warszawie i znajdujące aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego ( wyrok w sprawie V SA/Wa 439/13 oraz wyrok w sprawie II GSK 11106/14) stanowisko, że przyjęcie przez organ, iż jedyną i wystarczającą weryfikacją kosztorysu jest jego weryfikacja poprzez odniesienie się do katalogów SEKOCENBUD czy INTERCENBUD jest nieprawidłowe i należało je ocenić jako niewystarczające. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w wyroku WSA

w Warszawie w sprawie sygn. akt V SA/Wa 3575/15 z 30 maja 2016 r.

Przyjęcie przez organ, iż jedyną i wystarczającą weryfikacją przedłożonego przez grupę kosztorysu jest jego weryfikacja poprzez odniesienie się do katalogu SEKOCENBUD było nieprawidłowe. Na gruncie § 2 ust. 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 czerwca 2009 r. nie ma podstaw do utożsamiania "cen rynkowych" z cenami z katalogu SEKOCENBUD. Cena rynkowa jest bowiem odbiciem sytuacji na rynku i dla jej prawidłowego ustalenia katalog może być jedynie jednym z dowodów, zawierających ceny uśrednione. Zasadnicze znaczenie dla ustalenia cen rynkowych w inwestycji podejmowanej przez skarżącą miało miejsce, czas usługi czy aktualny popyt na roboty (inwestycje) danego rodzaju.

Zgodzić należy się ze stanowiskiem skarżącej, że skoro żaden przepis nie ogranicza pojęcia cen rynkowych do cen średnich, to znaczy, że cenami rynkowymi uzasadniającymi przyznanie pomocy, są zarówno maksymalne ceny rynkowe, jak

i minimalne ceny rynkowe. Stanowisko takie zostało podzielone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 24 lutego 2016 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 925/15. Również w wyroku z 5 kwietnia 2016 r. w sprawie sygn. akt II GSK 1106/14, Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, iż "cena rynkowa stanowi odzwierciadlenie sytuacji na rynku".

Istotne znaczenie miało także przeprowadzenie przez skarżącą konkursu ofert na przeprowadzenie inwestycji. Organ II instancji pominął okoliczność, że organ I instancji nie wniósł żadnych zastrzeżeń co do ofert i ich wartości w trakcie opiniowania zmian

w p.d.u. Powołując się na ww. wyrok NSA, dodać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził także, "WSA właściwie dostrzegł, że spółka przeprowadzając proces zapytań ofertowych i przedkładając kosztorys zrealizowała obowiązek przedstawienia dowodów uzasadniających jej stanowisko w kwestii kosztów kwalifikowanych".

Sąd podziela stanowisko strony skarżącej, iż przy zastosowaniu przez organ odwoławczy bazy cen SEKOCENBUD nie uwzględniono czy na danym obszarze powstania inwestycji realizowano inne podobne inwestycje budowlane, co mogło spowodować lokalny wzrost popytu, a tym samym wzrost cen w danym powiecie.

Zauważyć należy także brak uwzględnienia przez organ odwoławczy w zakresie uzasadnienia, iż organ pominął kwestie, że w przypadku realizowania oferty, grupa nie ma wpływu na cenę zakupu poszczególnych elementów materiałów budowlanych skoro realizuję inwestycje w systemie ofertowym. Ponadto umknęło organowi odwoławczemu, że wyniki oferty i ich wartość zostały zweryfikowane przez organ I instancji.

Odrębnej uwagi wymaga odniesienie się do kosztorysu przedłożonego przez skarżącą w dniu [...] lipca 2014 r. Otóż w ocenie organu przedmiotowy kosztorys powykonawczy jest dokumentem stworzonym na okoliczność wyników przeprowadzonej na miejscu kontroli, w celu dostosowania danych w nim zawartych do wyników obmiarów dokonanych przez kontrolerów ARiMR. Nadto organ odwoławczy stoi na stanowisku, iż dokonano w nim manipulacji w obliczeniach, w taki sposób, aby utrzymać finalną wartość kosztorysową robót budowlanych na niezmienionym poziomie (na co wskazują np. pozycje 47, 49, 50 z kosztorysu powykonawczego złożonego wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy oraz odpowiadające im pozycje 47, 50, 51 kosztorysu powykonawczego złożonego 18 lipca 2014 r.). Opierając się na tych twierdzeniach organ odwoławczy dochodzi do wniosku, iż dostarczony przez stronę kosztorys w dniu [...] lipca 2014 r. nie może być traktowany jako sprostowanie kosztorysu pierwotnie złożonego, gdyż rozbieżności nie są działaniem przypadkowym, a wynikiem zamierzonego działania.

Strona skarżąca natomiast podnosi w celu wykazania braku swojej odpowiedzialności, że przedłożyła do organu oświadczenie przedstawiciela wykonawcy – D. C. z dnia [...] sierpnia 2014 r. który oświadczył, iż błąd

w kosztorysie powykonawczym został zauważony, zanim zostało to dostrzeżone przez inspektorów organu, a poprawiony kosztorys powykonawczy został przedstawiony organowi w dniu [...] lipca 2014 r., na trzy dni przed zakończeniem kontroli. Ponadto skarżąca przedstawiła oświadczenie D. C. z dnia [...] lipca 2014 r., w którym wskazał on, iż przyczyną błędnych danych w kosztorysie z dnia [...] kwietnia 2014 r. była przypadkowa techniczna omyłka pracownika wykonawcy.

Słusznie wskazuje strona skarżąca, że organ rozpoznając odwołanie powinien odnieść się do całości zebranego materiału dowodowego w tym także do złożonych oświadczeń przedstawiciela wykonawcy. Tymczasem organ pominął całkowicie te dowody, nie rozważył ewentualnego przesłuchania D. C. w charakterze świadka, a jednocześnie przyjął dokonanie manipulacji w obliczeniach w złożonym kosztorysie z [...]lipca 2014 r.

Organ odwoławczy nie dokonał przy tym w kontekście złożonych dowodów oceny, że spółka przedłożyła fakturę wykonanych robót. Przedwcześnie w przekonaniu sądu uznał, że kosztorys złożony przez grupę [...] lipca 2014 r, jest dokumentem stworzonym na okoliczność wyników przeprowadzonej kontroli, nie wykazując przy tym, z czego wywodzi, że stwierdzone rozbieżności nie są działaniem przypadkowym,

a wynikiem zamierzonego działania. Dodać przy tym należy, że organ odwoławczy nie odniósł się do złożonego oświadczenia D. C.. Zatem należy przyjąć, że organ odwoławczy dokonał oceny kosztorysu powykonawczego z [...] lipca 2014 r.

z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy również zaznaczyć, iż powyższa okoliczność niewątpliwie mogłaby wpłynąć na wykluczenie odpowiedzialności skarżącej za wyłączenie niekwalifikowanej kwoty do wniosku i ewentualny brak zastosowania art. 117 ust. 3 akapit 2 rozporządzenia Komisji nr 543/2011.

Przy omawianiu powyższej kwestii należy zaznaczyć, że pominięcie przez organ odwoławczy przeprowadzenia przez stronę postępowania ofertowego, w zakresie którego organ I instancji nie wniósł zastrzeżeń, spowodowała nie uwzględnienie, że cena budowy mieściła się w jego wynikach. Pominięcie tych dowodów w rozważaniach organu stanowi o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. Wymaga także rozważenia mając na uwadze zarówno kosztorys z [...] kwietnia 2014 r. jak i z [...] lipca 2014 r., czy błąd w obmiarze jak twierdzi skarżąca miał wpływ na wysokość wnioskowanej kwoty (według grupy nie miał).

Wskazane uchybienia świadczą również niewątpliwie o naruszeniu art. 107 § 1

i 3 oraz art. 11 k.p.a., a także o naruszeniu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż

w postępowaniu odwoławczym nie doszło do prawidłowego rozpoznania sprawy. Podkreślić przy tym należy, że motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła poznać tok rozumowania poprzedzający wydanie decyzji oraz zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Takich funkcji, w żadnej mierze zaskarżona decyzja nie spełnia. Z treści decyzji nie wynika dlaczego organ odwoławczy zignorował opinię biegłego powołanego przez organ I instancji w kwestii prawidłowości sporządzenia kosztorysu powykonawczego w spornych pozycjach i w jaki sposób (przy dwóch różniących się w treści notatkach pracownika prowadzącego sprawę) uznał, że wyliczenia ceny rynkowej zawarte w zaskarżonej decyzji są prawidłowe, a wyliczenia ceny rynkowej w zakresie spornych pozycji organu I instancji czy też skarżącej są nieprawidłowe. Organ odwoławczy winien ewentualnie wykazać, iż w ocenie Prezesa powołanie biegłego przez Dyrektora nie było konieczne aby zweryfikować kosztorys przedstawiony przez skarżącą.

W doktrynie trafnie podkreśla się, że strona ma prawo znać argumenty

i przesłanki podejmowanych decyzji, bowiem w przeciwnym wypadku nie ma możliwości obrony swoich słusznych interesów przed organem odwoławczym, jak

i przed sądem administracyjnym (J. Zimmermann, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 1997 r., sygn. akt V SA 1512/96, OSP 1998, z. 2, poz. 29).

Z pewnością, organ administracji powinien wnikliwie ustosunkować się do całokształtu materiału zawartego w aktach sprawy. Organ ponownie rozpoznając sprawę powinien przede wszystkim odnieść się do zarzutów odwołania i do ustaleń organu I instancji opartych na opinii biegłego. Jeżeli w związku z zarzutami, wyjaśnieniami i dokumentami skarżącej składanymi na etapie postępowania odwoławczego organ II instancji ustaleń organu I instancji nie podzieli - a jednocześnie nadal będzie kwestionował prawidłowości sporządzenia kosztorysu powykonawczego przez grupę - Prezes winien na podstawie uzupełniającej opinii biegłego kosztorysanta dokonać oceny prawidłowości sporządzenia kosztorysu powykonawczego w spornych pozycjach. Na podstawie uzupełnionego materiału dowodowego organ winien wydać rozstrzygniecie w sprawie.

W ocenie Sądu, w związku z naruszeniem przez organ odwoławczy przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, za przedwczesne należy zaś uznać odnoszenie się do zawartych w skardze, jak i w jej obszernym uzupełnieniu licznych zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego.

Niemniej dodać należy, że przepis § 4 ust. 3 rozporządzenia MRiRW należy odczytywać łącznie z § 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 lit. a - d) tego rozporządzenia. Warunkiem spełnienia przez grupę przesłanek do przyznania pomocy finansowej w przypadku wykonania robót budowlanych jest przedłożenie aktualnego kosztorysu sporządzonego z zastosowaniem cen rynkowych na podstawie obmiaru zrealizowanej inwestycji

i potwierdzonej przez osoby uprawnione. Wystawione faktury są dokumentami finansowymi za wykonanie robót budowalnych wynikających z kosztorysu powykonawczego. Decyzje o zatwierdzeniu p.d.u. i o przyznaniu pomocy finansowej

w tym znaczeniu są powiązane, że pomoc jest przyznawana do inwestycji ujętych

w zatwierdzonym p.d.u. oraz wysokość wydatków tam ustalona nie może zostać przekroczona. Oznacza to, że podmiot realizujący nie może wykonywać inwestycji, która odbiegałaby rzeczowo i kosztowo od tego co zostało ustalone w zatwierdzonym planie.

Nie oznacza to jednak, że organ wydając decyzję o przyznaniu pomocy nie ma podstaw do badania merytorycznego złożonego kosztorysu powykonawczego ponieważ limit wydatków został już wcześniej ustalony w decyzji o zatwierdzeniu p.d.u. Organy ARiMR mają kompetencje do podważania kosztów poniesionych na wykonanie inwestycji ujętej w planie. Przepis § 2 ust.1 pkt 4 a) rozporządzenia MRiRW jasno wskazuje, że winien być złożony aktualny kosztorys sporządzony z zastosowaniem cen rynkowych, na podstawie obmiaru zrealizowanej inwestycji.

Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy, mając na uwadze art. 153 p.p.s.a. rozważy wskazaną w niniejszym uzasadnieniu ocenę prawną dokonaną przez Sąd. Przede wszystkim organ w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia winien

w przekonywujący sposób wyjaśnić ww. kwestie budzące wątpliwości Sądu.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i 209 p.p.s.a. w pkt 2 sentencji wyroku.