Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 132/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 214 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 1 i 2, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J.i J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru z dnia [...] [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu postanawia 1. Przyznać skarżącej J. J. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego w części ponad kwotę 250 zł oraz w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka 2. Zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie adwokata dla J. J. zam. K., ul. L. /-/ E. Podrazik


UZASADNIENIE

J. J. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Pismem dnia [...] skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów postępowania. Następnie przedkładając na wezwanie sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 lipca 2007 r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.

Skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza o odmowie przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec skutecznego wniesienia przez skarżącą sprzeciwu – na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowienie, przeciwko któremu wniesiono sprzeciw traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem do generalnej zasady wyrażonej w art. 214 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie którą do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 wskazanej ustawy sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w całości, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że na wnioskodawczyni spoczywa ciężar uprawdopodobnienia, że jej sytuacja majątkowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia najmniejszych kosztów tego postępowania.

Z oświadczenia skarżącej wynika, iż jej jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 855 zł brutto miesięcznie. W dokumentach załączonych do sprawy znajdują się przedłożone przez wnioskodawczynię wyciągi z konta bankowego prowadzonego w Banku Spółdzielczym [...] Oddział w K. Salda tego konta wynosiły odpowiednio na koniec grudnia 2006 r. kwotę 351,85 zł, a na koniec kwietnia 2007 r. kwotę 632,47 zł. Z wyciągów tych wynika, iż skarżąca oprócz emerytury osiąga dochód około 170 zł miesięcznie z tytułu umowy z ZSP, a także spłaca dwa kredyty w wysokości po 100 zł i 200 zł miesięcznie. Skarżąca posiada oprócz mieszkania przy ul. L., z którego nie czerpie żadnych dochodów, działkę budowlaną o powierzchni 443 m2. Z powyższego wynika, iż skarżąca posiada środki, ale także majątek, który może stanowić podstawę uzyskiwania dochodów. W konsekwencji należy stwierdzić, iż wnioskodawczyni posiada środki lub możliwości ich uzyskania, które pozwalają jej choćby w części ponieść koszty postępowania sądowego.

Nie mniej jednak sytuacja finansowa i życiowa wnioskodawczyni jest taka, iż obciążenie jej całością kosztów prowadzonego postępowania naraziłoby ją na uszczerbek koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W ocenie Sądu skarżąca istotnie nie jest w stanie ponieść całego wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 500 zł, oraz kosztów zastępstwa adwokackiego bez wywołania wymienionego uszczerbku. Jej możliwości majątkowe pozwalają jednak skarżącej na uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 250 zł.

W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ E. Podrazik