Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 87/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 124, art. 210 par4, art. 169 par. 1 i 4
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 marca 2020 r. sprawy ze skargi N. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia (...) r. nr (...) w sprawie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz N. S.A. w W. kwotę 597,00 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

P. z dnia [...] lipca 2019 r. N. S.A. w W. (dalej także: Skarżąca, Spółka) wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2014 na podstawie art. 74 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie SK 48/15, w kwocie wskazanej w załączniku nr [...] do tego wniosku. Do wniosku strona załączyła tabelę zawierającą wyliczenie kwoty nadpłaty za 2014 rok i korektę deklaracji na podatek od nieruchomości.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Prezydent G. wezwał Spółkę do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia braków formalnych wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. poprzez określenie w nim wysokości nadpłaty do zwrotu oraz złożenia: załączników ZN-1/A do deklaracji na podatek od nieruchomości, dokumentacji technicznej obiektów uwzględnionych w załączniku nr [...] do wniosku o zwrot nadpłaty oraz podania na piśmie jakiego rodzaje budowle wchodzą w skład kontenerów telekomunikacyjnych wyłączonych z opodatkowania.

Prezydent G. postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. na podstawie art. 169 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej pozostawił ten wniosek bez rozpatrzenia, z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków wskazanych w powyższym wniosku.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Spółka wniosła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej przez błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie ww. przepis miał zastosowanie; art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej przez błędne przyjęcie, że Spółka nie uzupełniła braku formalnego pisma; art. 169 § 1 oraz § 4 Ordynacji podatkowej przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy zostały podjęte przez organ czynności merytoryczne zmierzające do załatwienia sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniosło, że zastosowanie sankcji wnikającej z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej polegającej na pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, w tym przypadku wniosku o zwrot nadpłaty podatku, wymaga ustalenia, że takie podanie nie spełnia wymogów określonych w obowiązujących przepisach prawa.

Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do doręczeń w kraju, identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydentów – numer [...] serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.

Kolegium wskazało, że do takich przepisów należy zaliczyć w przypadku wystąpienia o zwrot nadpłaty w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego art. 74 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jeżeli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a podatnik, którego zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 złożył jedną z deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, lub inną deklarację, z której wynika wysokość zobowiązania podatkowego - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie skorygowaną deklarację.

Z tych względów, w ocenie organu, do braków podania skutkujących wezwaniem do uzupełnienia, a w przypadku nieuzupełnienia pozostawieniem bez rozpatrzenia należy także zaliczyć nieokreślenie wysokości nadpłaty i niezłożenie skorygowanej deklaracji. Kolegium podało, że podatnik składając wniosek o stwierdzenie nadpłaty odwołał się przy określeniu wysokości nadpłaty do załącznika złożonego wraz z wnioskiem, w którym określona została wysokość nadpłaty.

Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego określenie wysokości nadpłaty w ten sposób czyni zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 74 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli uwzględni się to, iż złożone podanie (wniosek) może składać się z kilku dokumentów, tak jak w rozpoznawanej sprawie z pisma głównego i załączników. Nie powinno także budzić wątpliwości, w ocenie organu, że w jednym dokumencie może być zawartych kilka wniosków.

Kolegium podniosło, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. wezwano stronę do określenia we wniosku wysokości nadpłaty do zwrotu, tymczasem wysokość nadpłaty do zwrotu została już określona w złożonym podaniu. W tym stanie rzeczy, zdaniem organu odwoławczego, brak było podstaw prawnych i faktycznych do pozostawienia podania bez rozpatrzenia z uwagi na tak skonstruowane wezwanie i określenie kwoty nadpłaty przez stronę w złożonej tabeli, która powinna być uważana za część podania.

Organ wyjaśnił, że deklaracje w podatku od nieruchomości składane są przez osoby prawne zgodnie z art. 6 ust. 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1785 ze zm.), dalej: "u.p.o.l.", przy czym do 2018 do określenia wzorów tych deklaracji uprawniona była rady gminy. Wyjaśnił, że z treści wzoru deklaracji na podatek od nieruchomości stanowiącej załącznik do uchwały Rady Miejskiej G. (pole 68) wynika natomiast, że ZN-1/A (dane o nieruchomościach) stanowi integralną część tej deklaracji jako jej załącznik.

Z tych względów, w ocenie organu odwoławczego, wezwanie do złożenia tego załącznika pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia było zasadne. Jednocześnie organ stwierdził, że wbrew twierdzeniom strony organ pierwszej instancji nie był zobowiązany do skierowania wezwania do uzupełnienia braków bezpośrednio do Spółki, po tym jak braki nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika.

Odnosząc się do twierdzenia strony, że organ pierwszej instancji skierował do niej postanowienie do uzupełnienia braków formalnych podania po przystąpieniu do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, o czym świadczyć miałoby wezwanie do złożenia dokumentacji technicznej obiektów, których dotyczył wniosek o zwrot nadpłaty i podania jakiego rodzaje budowle wchodzą w skład kontenerów telekomunikacyjnych wyłączonych z opodatkowania SKO wyjaśniło, że organ zawarł wezwanie do złożenia dokumentacji technicznej i wyjaśnień w postanowieniu do uzupełnieniu braków formalnych wniosku, a strona nie uczyniła zadość temu wezwaniu w wyznaczonym terminie tak samo jak w przypadku braków formalnych (pismo uzupełniające braki formalne jak i zawierające dokumentację techniczną wraz z wyjaśnieniami zostało przesłane przesyłką nadaną w dniu [...] września 2019 r., a miało to miejsce już po wydaniu zaskarżonego postanowienia).

Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarcie w postanowieniu do uzupełnienia braków formalnych podania wezwania do złożenia określonych dowodów i wyjaśnień nie miało istotnego znaczenia na dalszy bieg sprawy i wynik postępowania, jeżeli uwzględni się to, że strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych i złożenia dowodów wraz z wyjaśnieniami w tym samym postanowieniu i nie uzupełniła tych braków, co skutkowało zgodnie z pouczeniem pozostawieniem podania bez rozpatrzenia.

Organ podkreślił przy tym, że jedynym brakiem, który mógł być uznany jako brak formalny podania, skutkujący jego pozostawieniem bez rozpatrzenia po upływie wyznaczonego terminu na jego uzupełnienie, było niezłożenie załącznika ZN-1/A do deklaracji podatkowej. Jednakże, w ocenie Kolegium, ta okoliczność nie miała także wpływu na wynik sprawy, jeżeli zważy się, że podanie powinno spełniać wszystkie wymogi formalne i nawet jeden brak w tym zakresie powinien skutkować nienadaniem sprawie dalszego biegu poprzez pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

W skardze do tut. Sądu Spółka zaskarżyła postanowienie SKO w całości wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art. 169 § 1 w związku z art. 168 § 2 i 3 Ordynacji podatkowej przez błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie ww. przepis miał zastosowanie;

2) art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej przez błędne przyjęcie, że Spółka nie uzupełniła braku formalnego pisma;

3) art. 169 § 1 oraz § 4 Ordynacji podatkowej poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy zostały podjęte przez organ czynności merytoryczne zmierzające do załatwienia sprawy;

4) art. 121 § 1 i z art. 124 Ordynacji podatkowej w związku z art. 155 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych oraz zasady przekonywania o trafności ustaleń organu podatkowego.

Zdaniem Spółki w przedmiotowej sprawie wniosek spełniał warunki art. 168 § 2 i 3 Ordynacji podatkowej, a tym samym brak było podstaw do zastosowania art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej Skarżąca podkreśliła, że art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej nie może być interpretowany rozszerzająco, choćby poprzez wymogi, które nie wynikają z żadnej normy prawnej. Z ww. przepisów, w ocenie strony nie wynika, aby załącznik stanowił brak formalny pisma w szczególności, gdy dane wynikające z załącznika Spółka przesłała wg własnego wzoru i stanowiły one złącznik do korekty deklaracji. Strona podkreśliła, że pierwotne deklaracje również były wypełnione w ten sposób, tj. do deklaracji na podatek od nieruchomości Spółka dołączała zestawienie obiektów objętych deklaracją wg własnego wzoru, w treści odpowiadającego załącznikowi ZN-1/A, a takiej praktyki organ nigdy nie kwestionował.

Spółka stwierdziła, że wbrew stanowisku organu I instancji brakiem formalnym nie jest brak podpisu pod załącznikiem do podania, o czym przesądził organ II instancji. Nie jest brakiem również, w jej ocenie, brak dołączenia załącznika ZN-1/A do deklaracji, bowiem taki wymóg nie wynika z art. 168 § 2 i 3 Ordynacji podatkowej.

Skarżąca podniosła, że jak wynika z treści art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, wezwanie do usunięcia braków odwołania w rozpoznawanej sprawie powinno zostać w pierwszej kolejności skierowane do osoby składającej wniosek o zwrot nadpłaty jako pełnomocnika, a dopiero w razie niewykazania przez niego umocowania do działania w imieniu Spółki, organ drugiej instancji powinien wezwać samą stronę, czyli N. S.A., do podpisania odwołania. Jedynie zachowanie takiej procedury mogłoby uzasadniać - w razie braku odpowiedzi na wezwanie w zakreślonym terminie – wydanie postanowienia o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia w oparciu o przepis art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem strony, podjęte przez organ czynności merytoryczne zmierzające do załatwienia sprawy wykluczały zastosowanie trybu przewidzianego w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Takie czynności niniejszej sprawie zostały poczynione, bowiem za pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. organ wezwał Spółkę do dostarczenia dokumentacji technicznej obiektów ujętych w załączniku nr [...] do podania oraz wskazania, jakiego rodzaju budowle wchodzą skład kontenerów telekomunikacyjnych. Na powyższe wezwanie Spółka odpowiedziała.

Strona zwróciła również uwagę, że nieprecyzyjne wyrażenie treści wezwania, nieodzwierciedlające precyzyjnie intencji organu, świadczy o naruszeniu przepisów postępowania podatkowego w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest przy tym niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17).

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, iż narusza ono prawo.

Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 r. spółka wystąpiła o zwrot nadpłaty podatku od nieruchomości na podstawie art. 74 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt SK 48/15. Wraz z wnioskiem złożono korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2014-2018. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Prezydent M. G. wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez określenie w nim wysokości nadpłaty do zwrotu. Ponadto wezwano spółkę do złożenia załączników ZN-1/A do deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2014-2018, dokumentacji technicznej obiektów uwzględnionych w załączniku nr [...] do wniosku oraz podanie na piśmie jakiego rodzaju budowle wschodzą w skład kontenerów telekomunikacyjnych wyłączonych z opodatkowania. W związku z nieuzupełnieniem braków w terminie Prezydent G. postanowieniem z dnia [...] września 2019 r., wydanym m.in. na podstawie art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej, pozostawił powyższy wniosek spółki bez rozpatrzenia. W wyniku wniesionego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r. utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Kwestionując wydane postanowienie Skarżąca uważa, że podanie spełniało wymogi wynikające z przepisów prawa. Nadto, zdaniem strony, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało nieprawidłowo sformułowane.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia czy organ podatkowy zasadnie pozostawił podanie spółki o zwrot nadpłaty bez rozpatrzenia.

Należy zauważyć, że w myśl art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W przedmiocie pozostawienia podanie bez rozpatrzenia organ wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie (art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej). Zgodnie z art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do doręczeń w kraju, identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydentów – numer [...] serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.

W świetle powyższych regulacji z brakami formalnymi mamy do czynienia, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że braki, o których mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, należy rozumieć szeroko i mogą one dotyczyć istotnego elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania, daty (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 946/19), przy czym niespełnienie przez pismo (podanie) wymogów przewidzianych przepisami prawa nie ogranicza się jednak tylko do przepisów Ordynacji podatkowej (por. uchwała NSA z dnia 26 maja 2003 r., sygn. akt FPK 3/03). Podkreślenia też wymaga, że do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu podatkowego do wezwania wnioskodawcy w celu ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 O.p., należy zaliczyć tylko te braki, które uniemożliwiają nadanie wnioskowi właściwego biegu (por. P. Pietrasz [w:] L. Etel (red.), Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, System Informacji Prawnej LEX 2020). Omawianej regulacji prawnej nie można zatem stosować automatycznie do każdej zwłoki strony w zakresie dopełnienia czynności istotnych dla postępowania, lecz w każdym przypadku należy badać, czy brak formalny niweczy możliwość merytorycznego rozpoznania sprawy. Skutek w postaci pozostawienia podania bez rozpatrzenia nie może zatem dotyczyć wniosku spełniającego wymogi, które pozwalają na jego merytoryczną ocenę. Z tych względów prowadzenie postępowania wyjaśniającego i wzywanie strony do złożenia dokumentów czy wyjaśnień w sprawie nie może odbywać się przy zastosowaniu "sankcji" określonej w analizowanym przepisie, albowiem regulacja ta dotyczy braków podania, nie zaś braków lub uzupełnienia materiału dowodowego w prowadzonym przez organ postępowaniu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że w myśl art. 74 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli nadpłata powstała w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, a podatnik którego zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 złożył jedną z deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, lub inną deklarację, z której wynika wysokość zobowiązania podatkowego - wysokość nadpłaty określa podatnik we wniosku o jej zwrot, składając równocześnie skorygowaną deklarację. Określenie zatem wysokości nadpłaty jest wymogiem formalnym składanego wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W rozpatrywanej sprawie spółka określiła wysokość nadpłaty nie w samym wniosku, lecz w załączniku do niego. Odmiennie niż organ pierwszej instancji, Kolegium uznało, iż określenie wysokości nadpłaty w załączniku czyni zadość wymogom wynikających z przepisów prawa, nawet gdy nie został on podpisany przez spółkę. Nadto, według organu odwoławczego zawarcie w postanowieniu do uzupełnienia braków formalnych podania, wezwania do złożenia określonych dowodów i wyjaśnień nie miało istotnego znaczenia dla dalszego biegu sprawy i wyniku postępowania. Zdaniem Kolegium jedynym brakiem, który mógł być uznany jako brak formalny podania, skutkujący jego pozostawieniem bez rozpatrzenia po upływie wyznaczonego terminu do jego uzupełnienia, było niezłożenie załącznika ZN-1/A do deklaracji podatkowej. Z treści bowiem wzoru deklaracji na podatek od nieruchomości stanowiącej załącznik do uchwały Rady Miejskiej G. wynika, że załącznik ZN-1/A jest integralną częścią deklaracji. Z tych względów – jak stwierdzono w zaskarżonym postanowieniu - wezwanie do złożenia tego załącznika pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia było zasadne.

Wynika z tego, że w ocenie organu odwoławczego brak podpisu pod załącznikiem określającym wysokość nadpłaty czy nieprzedłożenie dokumentacji technicznej obiektów oraz niepodanie na piśmie jakiego rodzaju budowle wchodzą w skład kontenerów telekomunikacyjnych wyłączonych z opodatkowania, nie stanowiły braków formalnych uzasadniających pozostawienie, na podstawie art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej, wniosku o stwierdzenia nadpłaty bez rozpatrzenia. Jedynym brakiem formalnym uzasadniającym takie rozstrzygnięcie było niezłożenie załącznika ZN-1/A do deklaracji podatkowej.

W zaskarżonym postanowieniu stwierdzono jednak, że także "ta okoliczność", tj. niezłożenie załącznika ZN-1/A do deklaracji podatkowej, nie ma wpływu na wynik sprawy, jeżeli zważy się, że "podanie powinno spełniać wszystkie wymogi formalne i nawet jeden brak w tym zakresie powinien skutkować nienadaniem sprawie dalszego biegu poprzez pozostawienie podania bez rozpatrzenia."

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej uzasadnienie faktyczne postanowienia zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej postanowienia z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne i prawne jest ważnym elementem postanowienia, bowiem przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia i pozwala stronie postępowania poznać przesłanki, którymi kierował się organ. Postanowienie powinno wskazywać ustalony przez organ stan faktyczny, określać powody zastosowania tej, a nie innej kwalifikacji prawnej i wskazywać, jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają normie prawnej zastosowanej w sprawie. Prawidłowo zredagowane uzasadnienie wymaga logicznego i czytelnego przedstawienia przez organ swojego stanowiska. Nie może ono zawierać sprzeczności i powinno przekonywać adresata postanowienia o słuszności podjętego rozstrzygnięcia. Poprawne pod względem merytorycznym uzasadnienie ma kluczowe znaczenie dla realizacji zasady przekonywania wyrażonej w art. 124 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem Sądu uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia powyższych wymogów. Z treści tego postanowienia wynika bowiem, że zdaniem Kolegium jedynym wymogiem formalnym, który uzasadniał pozostawienie podanie bez rozpatrzenia było niezłożenie przez spółkę, pomimo wezwanie przez organ, załącznika ZN-1/A do deklaracji podatkowej. Pozostałe natomiast braki – w zakresie podpisu czy nieprzedłożenia dokumentów i złożenia wyjaśnień – nie miały znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia. Tym samym niezrozumiałe jest stwierdzenie Kolegium, że także niezłożenie załącznika ZN-1/A do deklaracji podatkowej nie ma wpływu na wynik sprawy, jeżeli zważy się, że "podanie powinno spełniać wszystkie wymogi formalne i nawet jeden brak w tym zakresie powinien skutkować nienadaniem sprawie dalszego biegu poprzez pozostawienie podania bez rozpatrzenia." Raz zatem organ odwoławczy twierdzi, że tylko niezłożenie załącznika ZN-1/A ma wpływ ma wynik sprawy, innym razem – iż takiego wpływu nie ma. Trudno również ustalić, co Kolegium miało na myśli w zacytowanym zdaniu, wskazując, że podanie powinno spełniać wszystkie wymogi formalne i nawet jeden brak w tym zakresie powinien skutkować pozostawieniem podania bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy wcześniej organ ten uznał, iż pozostałe braki nie miały znaczenia dla nadania sprawie dalszego biegu. Wszystko to powoduje, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest wewnętrznie sprzeczne i nieczytelne. Na podstawie lektury tego uzasadnienia w zasadzie nie wiadomo niedochowanie jakich wymogów formalnych spowodowało pozostawienie wniosku spółki bez rozpatrzenia. W konsekwencji kontrolowane postanowienie narusza art. 124 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

Sąd nie przesądza rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli jednak Kolegium uważa, że w sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej, to powinno – ponownie rozpatrując sprawę - w sposób czytelny i jasny wskazać niedopełnienie jakich wymogów formalnych uzasadniało zastosowanie tych przepisów. Jeśli zdaniem Kolegium tym brakiem formalnym jest niezłożenie przez stronę w terminie załącznika ZN-1/A do deklaracji podatkowej, to organ odniesie się do twierdzenia spółki, że dane wynikające z powyższego załącznika spółka przesłała według własnego wzoru i zostały one załączone do korekty deklaracji. Organ ustali, czy dane przekazane przez Skarżącą rzeczywiście odpowiadają danym zawartym w załączniku ZN-1/A do deklaracji podatkowej i w przypadku, gdy są one tożsame, oceni czy brak ten może stanowić podstawę do pozostawienia wniosku strony bez rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265).