Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 70/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 § 1 i § 2, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na bezczynność Burmistrza S. M. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu - postanawia - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] października 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A.W. na bezczynność Burmistrza S. M. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazując, że nie pozostawał w bezczynności, streścił przebieg postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.

Z akt sprawy wynika, że postępowanie zainicjowane zostało wnioskiem skarżącej z dnia [...] sierpnia 2011r. (data wpływu do organu) o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji pod nazwą "budowa budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z garażem wraz z infrastrukturą techniczną" na działce nr 2100 położonej w S.M. przy ul. [...] – drodze gminnej nr 007642 R. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. A. W. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku. W konsekwencji jedynie częściowego wykonania wezwania, pismem z dnia [...] września 2011r. została poinformowania, że z uwagi na nie uzupełnienie braków formalnych, jej wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. W dniu [...] września 2011r. do Burmistrza S. M. wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – bezczynności organu poprzez nie wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem złożonym w dniu [...] sierpnia 2011r. W odpowiedzi na powyższe pismo organ udzielił skarżącej wyjaśnienia w piśmie z dnia [...] września 2011r.

W następstwie wniesienia skargi do tut. Sądu, skarżąca pismem z dnia [...] listopada 2011r. została wezwana do wyjaśnienia czy w związku z bezczynnością organu we wskazanej wyżej sprawie składała zażalenie na niezałatwienie sprawy terminie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. W odpowiedzi na wezwanie udzielonej w piśmie z dnia [...] listopada 2011r. skarżąca wyjaśniła, że nie składała takiego zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego

w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. W sytuacji, gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.. Jak wynika z materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, skarżąca nie składała zażalenia na niezałatwienie w sprawy w terminie. Wskazanego wyżej trybu zażaleniowego nie wyczerpuje bowiem skierowanie przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa do Burmistrza S.M., nawet gdyby w swej treści spełniało ono wymogi zażalenia składanego w trybie art. 37 k.p.a., jeżeli nie zostało ono złożone do organu wyższego stopnia (w niniejszej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.) w stosunku do organu, który pozostaje w bezczynności. Tym samym skarżąca nie dopełniła rygoru warunkującego dopuszczalność jego skargi.

W oparciu o wyżej wskazane okoliczności oraz art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.