Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2508/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 pkt 68
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] marca 2013 r. Skarżąca, Spółka pod firmą M. Sp. z o.o. zwróciła się do Ministra Finansów (organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) z wnioskiem o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego przedstawiając następujące zdarzenie przyszłe:

Skarżąca jest organizatorem i administratorem platformy elektronicznej dostępnej w sieci internet służącej do wymiany usług (transmisji video) pomiędzy jej użytkownikami, Widzami i Nadawcami. Użytkownikiem platformy elektronicznej (tak odbiorcą, jak i Nadawcą), a co za tym idzie również uczestnikiem konkursu mogą być dowolne osoby. Skarżąca w żaden sposób nie ogranicza dostępu do platformy w zależności od statusu prawnego użytkownika lub jego pochodzenia. Wymiana usług może mieć charakter odpłatny. Dla stron usług odpłatnych Skarżąca opracował system rozliczeń pomiędzy nimi, oparty o elektroniczne jednostki rozliczeniowe (znaki legitymacyjne - dla uproszczenia zwane dalej kuponami). Emitentem kuponów będzie Skarżąca . Użytkownik platformy - Widz - będzie mógł skorzystać z usług odpłatnych w zamian przekazując kupony Nadawcy.

Nadawca po otrzymaniu kuponów od Widzów może zażądać od Wnioskodawcy ich spieniężenia. Wnioskodawca jest zatem stroną:

a. umowy, w której w zamian za pieniądze przekazuje kupony potencjalnym Widzom, czyli odbiorcom usług świadczonych przez inne podmioty (Nadawców) stosując kurs wymiany: 1 złoty = 1 kupon.

b. umowy, w której w zamian za kupony posiadane przez Nadawców wypłaca im pieniądze stosując kurs wymiany: 1 kupon = np. 80 groszy.

Skarżąca w wyniku ww. operacji uzyska dodatni wynik na wymianie każdego kuponu. Skarżąca może także dodatkowo w ramach konkursu - przyznawać najlepszym Nadawcom nagrody w postaci dodatkowych Kuponów.

Nadawca, aby przedstawić do wypłaty, kupony musi najpierw otrzymać je od Odbiorcy (Widza). Będąc w posiadaniu kuponów Nadawca może w dowolnym momencie wydać dyspozycję ich zamiany na pieniądze, wtedy Wnioskodawca odbierze od niego kupony w zamian niezwłocznie dokona przelewu środków pieniężnych na wskazany rachunek bankowy.

Skarżąca udokumentuje tę transakcję wydając Nadawcy: notę księgową na wartość przedstawionych do wypłaty kuponów i fakturę na wartość prowizji a wypłaci różnicę pomiędzy nimi.

Skarżąca nie ingeruje w relacje między Nadawcą a Odbiorcami dotyczące przekazywania kuponów. Zakłada, że Odbiorca (widz) - skorzystał z materiałów oferowanych przez Nadawcę lub ma prawo do skorzystania z nich w przyszłości. (Analogicznie można zakupić gazetę jednak jej nie przeczytać od razu). Istnienie Nadawcy(ów) stanowi ekonomiczny sens istnienia platformy. Tylko wtedy, gdy będą oni zamieszczać materiały, platforma zapewni przychód Skarżącej. System rozliczeń oparty o emisję kuponów służy temu, aby Nadawców zachęcić do korzystania z platformy. W tym sensie można powiedzieć, że zarówno emisja oraz dystrybucja kuponów jak i przyjmowanie i rozliczanie płatności odbywają się w imieniu i na rzecz Nadawców. Poniekąd zatem Skarżąca pełni rolę agenta łącząc dwie strony: Nadawców świadczących określone usługi i Odbiorców chcących z nich skorzystać.

Skarżąca prowadzi działalność zdefiniowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych oraz Działalność portali internetowych dla spełnienia przesłanek zaliczenia Spółki do kategorii podmiotów tzw. Mass-mediów. Spółka posiada również zarejestrowany tytuł prasowy w Sądzie Rejonowym.

Skarżąca zamierza zorganizować konkurs. Kryteria konkursu będą wyznaczane w sposób pozwalający na jednoznaczne wyróżnienie Nadawcy np. w oparciu o: liczbę wyświetleń jego materiałów video lub ich jakość (oceny dokonują Odbiorcy) itp., a zatem czynniki, które pośrednio wpływają na atrakcyjność samej platformy i jej popularność w sieci internetowej. Organizatorem konkursu (ów) będzie Skarżąca. Każdorazowo rozpoczynając konkurs Skarżąca przygotuje zasady jego organizacji (regulamin) i ogłosi go w sieci Internet (a zatem przez środki masowego przekazu). Skarżąca posiada zarejestrowany tytuł prasowy. Co do dziedziny jakiej będzie dotyczył konkurs: Skarżąca zamierza wybrać takie, które w sposób bezpośredni dotyczą realizowanych w ramach platformy świadczeń, tj. konkurs za najwyższą oglądalność, najwyższą ocenę od Odbiorców, największą liczbę materiałów, największą aktywność, itp. Skarżąca przewiduje, że wartość jednorazowo przyznawanych nagród co do zasady nie przekroczy 760,00 zł, jednak dopuszcza sytuacje, kiedy ta kwota może zostać przekroczona. Nagrody dotyczą zarówno formy pieniężnej, jak i formy dodatkowych kuponów. Uczestnikiem konkursu jest każdy użytkownik prowadzący transmisję pokazu w dniu konkursu, który w trakcie jego trwania prowadził pokazy w sumie przez ustaloną liczbę godzin. Zwycięzcą konkursu zostaje użytkownik, którego transmisja osiągnie najwyższą oglądalność w dniu konkursu. Oglądalnością jest liczba użytkowników oglądających jednocześnie transmisję danego użytkownika w dniu konkursu. Konkurs oglądalności jest grą z dziedziny kultury i sztuki teatralnej polegającą na zebraniu odpowiedniej liczby oglądających pokaz multimedialny.

W związku z powyższym Skarżąca zadała pięć pytań, z których dwa przytoczone poniżej skutkowały wydaniem zaskarżonej do tutejszego sądu interpretacji indywidualnej :

1. Czy Skarżąca będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z wypłacaniem pieniędzy w zamian za kupony Nadawcom będącym osobami fizycznymi.

2. Czy i kiedy wydanie kuponów przyznawanych Nadawcom będącym osobami fizycznymi w ramach konkursu zrodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedstawiając własne stanowisko w zakresie pytania pierwszego Skarżąca wskazała, że nie będzie obowiązana do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Wypłaty na rzecz Dostawców nie będą dokonywane w związku z żadnym z wymienionych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczeń, które powodują obowiązek obliczania, pobierania i wpłacania do urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy. W konsekwencji, na Skarżącej nie będzie ciążył obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych pieniędzy, natomiast będzie zobowiązana sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (PIT-8C).

W przypadku wypłaty pieniędzy w zamian za kupony osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą przychód może zostać zakwalifikowany do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, jeżeli działalność ta spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 ustawy i jednocześnie nie zachodzą negatywne przesłanki wynikające z art. 5b ust. 1 ustawy. W takim przypadku Skarżąca nie będzie miała obowiązku sporządzania i przekazywania użytkownikom platformy elektronicznej oraz urzędom skarbowym imiennych informacji o wysokości przychodów tych osób. W związku z realizowanymi płatnościami nie będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

W zakresie pytania drugiego Skarżąca wskazała, że prowadzi działalność dot. mass-mediów w zakresie PKD 58, 59 i 63 wpisane do KRS, jak również posiada tytuł prasowy zarejestrowany w Sądzie. Wyjaśniła, że rozpoczynając konkurs przygotuje zasady jego organizacji (regulamin) i ogłosi go w sieci Internet (przez środki masowego przekazu). Podkreśliła, że zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 Prawa prasowego, prasą są także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele i radiowęzły zakładowe, upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania. Dlatego też Internet powinien zostać zaliczony do środków masowego przekazu, o których jest mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca wskazała, że zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje zastosowanie, jeżeli:

a. konkurs jest organizowany przez podmiot zajmujący się przekazywaniem informacji z wykorzystaniem urządzeń technicznych, będących środkami masowego przekazu, oraz

b. konkurs ogłaszany jest poprzez urządzenie posługujące się w przekazie obrazami, dźwiękami, słowem pisanym, które jest środkiem masowego przekazu.

W związku z powyższym, należy uznać, że w omawianym stanie faktycznym za urządzenie posługujące się w przekazie obrazami, dźwiękami, słowem pisanym uznać należy stronę internetową, czy portal internetowy. Podmiotem przekazującym informacje za pomocą takiego urządzenia (stron internetowych) będzie z kolei Skarżąca, tj. organizator konkursu.

Zatem zwolnieniu z treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegać będzie jednorazowa wartość nieprzekraczająca kwoty 760 zł wygranej w tych konkursach, które są ogłoszone (emitowane) - w tym przypadku - przez Internet, jak i organizatorem konkursu również jest Internet, w dorozumieniu jako właściciel portalu. Skarżąca prowadzi działalność zdefiniowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym pod poz. PKD dział 58 Działalność wydawnicza oraz dział 59 Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych oraz 63 Działalność portali internetowych. W konsekwencji, wartość wydanych kuponów przyznawanych Nadawcom będącym osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, jak i osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą w ramach konkursu będzie podlegała opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 68. Użytkownik platformy elektronicznej będzie obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem nagrody.

Interpretacją indywidualną z 18 czerwca 2013 r. Minister Finansów uznał stanowisko Skarżącej się za prawidłowe odnośnie obowiązków płatnika związanych z wypłatą pieniędzy Nadawcom w zamian za kupony, natomiast odnośnie obowiązków płatnika związanych wydawaniem kuponów Nadawcom w związku z uczestnictwem w konkursie uznał za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu przywołał art. 9 ust. 1 i ust. 2, art. 10 ust. 1 pkt 1-9 oraz 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej "u.p.d.o.f."), oraz wyjaśnił, że do przychodów z innych źródeł należy zatem zaliczyć każdy przychód, który spełnia łącznie dwa warunki: po pierwsze – nie jest zaliczany do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy, a po drugie – nie jest wyłączony z przedmiotowego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych. Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego Minister stwierdził, że przychód z tytułu wypłaty pieniędzy w zamian za kupony – jeżeli czynność ta nie wypełnia przesłanek działalności gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Konsekwencją takiej klasyfikacji źródła przychodu, tj. - inne źródła, jest fakt, iż na Skarżącej nie będzie ciążył obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od wypłaconych pieniędzy, co potwierdza treść art. 42a u.p.d.o.f., a jedynie obowiązek sporządzenia informacji według ustalonego wzoru o wysokości przychodów przekazania jej i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (PIT-8C). W przypadku wypłaty pieniędzy w zamian za kupony osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, przychód może zostać zakwalifikowany do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, jeżeli działalność ta spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 ustawy i jednocześnie nie zachodzą negatywne przesłanki wynikające z art. 5b ust. 1 ww. ustawy. W takim przypadku Skarżąca nie będzie miała obowiązku sporządzania i przekazywania użytkownikom platformy elektronicznej oraz urzędom skarbowym imiennych informacji o wysokości przychodów tych osób. W związku z realizowanymi płatnościami Spółka nie będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

W zakresie pytania drugiego organ przywołał treść art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., przedstawił definicję konkursu zawartą w poszczególnych słownikach i wskazał, że uwzględniając treść wniosku spełnione zostaną warunki dla zastosowania opodatkowania przewidzianego w art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., co oznacza, że przychód uzyskany przez osoby fizyczne biorące udział w konkursie będzie podlegał opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f., zaś opodatkowanie przedmiotowych nagród, winno nastąpić na podstawie art. 41 ust. 4 i ust. 7 pkt 1 u.p.d.o.f.

Odnosząc się do możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. Minister Finansów wyjaśnił, że przepis ten zawiera przesłanki przedmiotowo-podmiotowe, których spełnienie jest niezbędne do zastosowania zwolnienia.

Warunkiem zastosowania omawianego zwolnienia w stosunku do wygranych w konkursach, których jednorazowa wartość nie przekracza kwoty 760 zł, jest rodzaj konkursu. Mianowicie musi to być konkurs z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu, a w przypadku konkursów z innych dziedzin wyłącznie taki, którego organizatorem i emitentem (ogłaszającym) są środki masowego przekazu.

Tym samym, w przypadku wygranych w konkursach ogłaszanych w mass mediach, dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia, nie jest wystarczającym sam fakt, że informacja o konkursie została przekazana w środkach masowego przekazu. Literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy wymaga bowiem, aby konkursy takie były zarówno ogłaszane (emitowane) przez mass media, jak i środki masowego przekazu były ich organizatorem.

Zatem zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f., podlegać będzie jednorazowa wartość nieprzekraczająca kwoty 760 zł wygranej w tych konkursach, które są ogłoszone (emitowane) – w tym przypadku – przez Internet, jak i organizatorem konkursu również jest Internet, w dorozumieniu jako właściciel ogólnodostępnego – niewymagającego rejestracji – portalu internetowego (np. Onet.pl, Google.com).

W ocenie Ministra Finansów literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. prowadzi do wniosku, że do skorzystania ze zwolnienia nie jest wystarczający sam fakt, że informacja o konkursie przekazana została w środkach masowego przekazu (prasa, radio, telewizja), rozumianych jako środki komunikowania masowego (urządzenia techniczne), do których zaliczany jest Internet. Przepis ten wymaga, aby konkursy były również organizowane przez środki masowego przekazu w znaczeniu instytucji zaliczanych do tzw. mass mediów.

Natomiast jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, organizatorem konkursu nie będzie instytucja zaliczana do środków masowego przekazu. Organizatorem konkursu będzie Skarżąca (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), który jest organizatorem i administratorem platformy elektronicznej dostępnej w sieci Internet, służącej do wymiany usług (transmisji video), który regulamin konkursu ogłosi w sieci Internet.

Nie kwestionując zatem znaczenia Internetu jako środka komunikacji we współczesnym świecie, nie sposób jednak uznać, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f.

W związku z powyższym, wartość nagrody, zarówno w formie pieniężnej, jak i w postaci dodatkowych kuponów wydanych Nadawcom w ramach przedmiotowego konkursu nie będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f., bez względu na wartość nagrody. Tym samym Wnioskodawca obowiązany będzie, jako płatnik pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy w momencie zamiany przyznanych Nadawcom kuponów na pieniądze, a więc w momencie wypłaty pieniędzy lub postawienia ich do dyspozycji Nadawcom.

Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi organ wyjaśnił, że nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska.

Skarżąca wystąpiła do tutejszego sądu ze skargą na powyższą interpretację zarzucając jej naruszenie:

- art. 21 ust 1 pkt 68 u.p.d.o.f. - przez uznanie że Skarżąca nie stanowi instytucji zaliczanej do środków masowego przekazu dla skorzystania ze zwolnienia wartości nagród do jednorazowej kwoty nieprzekraczającej 760 zł wygranej w konkursach;

- art. 121, 122 oraz art. 14e O.p. - przez brak przeprowadzenia wystarczająco wnikliwego i kompleksowego postępowania dowodowego w szczególności poprzez dokonanie oceny stanowiska Skarżącej wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny oraz wskazanie nieprawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, bez uwzględnienia kluczowych faktów i dowodów, które wskazane zostały przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji będącej przedmiotem zaskarżenia.

W związku z powyższym Skarżąca wniosła o zmianę interpretacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest możliwość zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. do wygranych wypłacanych przez Skarżącą w ramach organizowanych przez nią konkursach.

Na wstępie sąd wskazuje, że w pełni podziela wyrażony w zaskarżonej interpretacji pogląd, zgodnie z którym w świetle art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. środki masowego przekazu są definiowane, zarówno od strony podmiotowej, jak i przedmiotowej, jak również, że brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. prowadzi do wniosku, że do skorzystania ze zwolnienia nie jest wystarczający sam fakt, że informacja o konkursie przekazana została w środkach masowego przekazu (prasa, radio, telewizja) rozumianych jako środki komunikowania masowego (urządzenia techniczne), do których zaliczany jest Internet. Przepis ten wymaga, aby konkursy były również organizowane przez środki masowego przekazu w znaczeniu instytucji zaliczanych do tzw. mass mediów. Pogląd zgodny jest ze stanowiskiem zawartym w wyroku tutejszego sądu z 15 stycznia 2010 r. III SA/Wa 1189/09, który sąd rozpoznający sprawę również podziela.

Minister Finansów w zaskarżonej interpretacji uznał, że konkurs organizowany będzie za pośrednictwem urządzenia komunikowania masowego, za który uznał portal internetowy Skarżącej, które to stwierdzenie uznać należy za prawidłowe.

Organ wskazał jednak, że zwolnienie, o których mowa w art. 21 ust. 1p kt 68 u.p.d.o.f. nie będzie miało zastosowania, gdyż Skarżąca nie może być uznana za podmiot zaliczany do tzw. mass mediów w znaczeniu podmiotowym.

Sąd powyższego stanowiska Ministra Finansów nie podziela.

Uznając, że Skarżąca nie może być uznana za podmiot zaliczany do tzw. mass mediów organ wydający interpretację pominął część elementów stanu faktycznego przedstawionych przez Skarżącą, z których wynika, że :

a. jest ona organizatorem i administratorem platformy elektronicznej, o charakterze ogólnodostępnym.

b. prowadzi działalność zdefiniowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym pod poz., PKD dział 58 Działalność wydawnicza, dział 59 Działalność związana z produkcją nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych oraz dział 63 Działalność portali internetowych,

c. posiada zarejestrowany tytuł prasowy (sąd wskazuje w tym miejscu, że wbrew stanowisku zawartemu w odpowiedzi na skargę powyższa informacja zawarta została już we wniosku o udzielenie interpretacji a nie dopiero na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa).

Minister Finansów wskazał na stronie 15 interpretacji, że ze zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. dotyczy konkursów, których organizatorem jest również internet, w rozumieniu właściciela ogólnodostępnego, niewymagającego rejestracji portalu internetowego.

Ze stanu faktycznego wynika, że Skarżąca jest organizatorem i administratorem platformy elektronicznej, o charakterze ogólnodostępnym, prowadzi działalność w zakresie portali internetowych, posiada zarejestrowany tytuł prasowy, konkurs zaś realizowany będzie właśnie przy wykorzystaniu portalu internetowego o charakterze ogólnodostępnym.

Oznacza to, że spełnione zostały wymienione przez Ministra Finansów na stronie 15 interpretacji warunki niezbędne dla uznania podmiotu organizującego konkurs za należący do mass mediów w znaczeniu również podmiotowym.

W konsekwencji uznać należy, że zaskarżona interpretacja narusza art. 21 ust. 1p kt 68 u.p.d.o.f. bowiem pomimo spełnienia przez Skarżącą kryteriów zarówno przedmiotowych jak i podmiotowych organ udzielający interpretacji uznał, że konkurs nie będzie organizowany przez podmiot należący do grupy mass mediów w znaczeniu podmiotowym.

Sąd wskazuje w tym miejscu, że w zaskarżonej interpretacji Minister Finansów uznał za prawidłowe stanowisko Skarżącej w zakresie obowiązków płatnika związanych z wypłatą pieniędzy nadawcom w zamian za kupony, które to stanowisko sąd również podziela. Z treści skargi wynika, że również Skarżąca w tym zakresie nie formułowała żadnych zarzutów.

Jednak z poniższych przyczyn, nie było możliwe uchylenie interpretacji jedynie w części uznającej stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe.

Rozważając dopuszczalność uchylenia zaskarżonej interpretacji w części należy przede wszystkim rozważyć, jakiej treści zwrot stosunkowy sąd może sformułować w odniesieniu do aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a, sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a może uchylić akt lub interpretację lub stwierdzić bezskuteczność czynności. Art. 146 p.p.s.a. nie zawiera w tym zakresie żadnego odesłania do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a przewidującego możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji (postanowienia) w całości lub w części ani też do pkt 2 powyższego artykułu, przewidującego możliwość stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Oznacza to, że przepisy p.p.s.a nie dają sądowi możliwości uchylenia zaskarżonej interpretacji w części, jak również nie dają możliwości stwierdzenia nieważności zaskarżonej interpretacji.

Wobec powyższego rozpoznający ponownie sprawę Minister Finansów uwzględni stanowisko przedstawione w niniejszym wyroku w zakresie wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f., zaś w zakresie objętym pytaniem co do obowiązków płatnika związanych z wypłatą pieniędzy nadawcom w zamian za kupony podtrzyma dotychczasowe stanowisko.

W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną interpretację na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 2 ) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31 poz. 153), zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot wpisu sądowego w kwocie 200 złotych oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240 złotych oraz 17 złotych tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.