Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 510/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-12-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi K. S. i T. S. – działających w ramach spółki cywilnej A z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 25 VI 2020 r. (data nadania w placówce wyznaczonego operatora: 25 VI 2020 r.) K. S. i T. S. (dalej: strona skarżąca) zakwestionowali decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (dalej: SKO) z [...] V 2020 r. ([...]) w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.

Postanowieniem z 2 IX 2020 r., sygn. akt II SA/Wr 362/20, tutejszy Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po terminie wyjaśniając, że kwestionowana skargą decyzja SKO została doręczona stronie skarżącej w dniu 25 V 2020 r., co potwierdza data wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął więc z dniem 24 VI 2020 r. Tymczasem skargę nadano w placówce operatora wyznaczonego w dniu 25 VI 2020 r., a więc po upływie ustawowego terminu.

Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że osoba, która odebrała przesyłkę nie była upoważniona do odbioru przesyłek w imieniu strony skarżącej. Był to bowiem pracownik innej firmy, który przekazał przesyłkę stronie skarżącej dopiero w dniu 26 V 2020 r. Tym samym – zdaniem strony skarżącej - za dzień doręczenia należy przyjąć 26 V 2020 r.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 X 2020 r., sygn. akt II OZ 912/20, po rozpatrzeniu zażalenia strony skarżącej, uchylił postanowienie odrzucające skargę i przekazał sprawę tutejszemu Sądowi do ponownego rozpoznania. Sąd II instancji wskazał na przedwczesność odrzucenia z uwagi na fakt, że zwrotne potwierdzenie odbioru nie wskazywało jednoznacznie kto dokładnie odebrał przesyłkę i czy była to osoba upoważniona.

Rozpoznając sprawę ponownie tutejszy Sąd wezwał organ administracji do wystąpienia z reklamacją usługi doręczenia zaskarżonej decyzji przez operatora pocztowego, celem ustalenia osoby, której przesyłka została doręczona i trybu, w jakim dokonano doręczenia (k. 62). Przeprowadzone postępowanie reklamacyjne wykazało, że korespondencja o nr [...] oraz nr [...] odebrana została przez E. U. jako osobę uprawnioną do odbioru korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Stosownie do art. 53 § 1 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) – dalej jako "ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, uzupełnionych wyjaśnieniami operatora pocztowego, kwestionowana skargą decyzja SKO została doręczona stronie skarżącej w dniu 25 V 2020 r., tak więc termin do wniesienia skargi upływał z dniem 24 VI 2020 r. Operator pocztowy zaznaczył przy tym, że przesyłka odebrana została przez E. U. jako osobę upoważnioną do odbioru korespondencji. Sąd zwraca uwagę, że jakkolwiek analiza akt administracyjnych wskazuje, że w imieniu strony skarżącej przesyłki odbierały przeróżne osoby, to wśród nich była też m.in. E. U.

Wobec powyższego Sąd nie ma podstaw do uznania, że doręczenie jest nieprawidłowe, ani tym bardziej, że jest nieskuteczne. W okolicznościach sprawy doręczenie jest bez wątpienia skuteczne, co potwierdza fakt wniesienia przez stronę skarżącą skargi na doręczoną jej decyzję SKO. Zaś co do kwestionowanego przez stronę skarżącą upoważnienia osoby, która odebrała przesyłkę w siedzibie strony skarżącej, to należy podkreślić, że doręczający nie musi znać zakresu obowiązków i uprawnień osób znajdujących się w firmie, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru i przekazania adresatowi, składając własnoręczny podpis. W orzecznictwie utrwalony jest trafny pogląd, że organ doręczający nie ma obowiązku sprawdzania, czy kwitujący odbiór przesyłki pracownik posiada formalne uprawnienia do odbioru pism (zob. np. orzeczenie NSA z dnia 9 IX 2015 r., II GSK 1684/14 czy z dnia 7 VII 2011 r., I OZ 474/11 - CBOSA).

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.