Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 979/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 133  par. 1,  art. 134  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 134,  art. 156  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Jan Grzęda (spr.) Sędzia WSA: Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA: Anna Klotz Protokolant: Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi M. I. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem z

dnia [...] 2004r., wydanym na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21

listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

(jednolity tekst Dz.U. Nr 21 z 2002r., poz.205 z późn.zm.), ustawy z dnia 29 października 2003r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP

oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 210, poz.2036), Rozporządzenia

Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia

wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. Nr 151, poz.1594) oraz Rozporządzenia Ministra Obrony

Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej

służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w

tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz.1595), po rozpoznaniu odwołania od

orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S. z dnia [...] 2004r. w sprawie uznania M. I. za zdolnego do służby wojskowej- kategoria zdrowia "A" uchyliła zaskarżone orzeczenie i postanowiła rozpoznać:

- Zapalenie gruczołu krokowego do diagnostyki - § 51,

- Zaburzenia osobowości do diagnostyki - § 68,

- Bóle głowy naczynioruchowe,

- Niewielkiego stopnia żylaki lewego powrózka nasiennego - § 51 p.1,

- Astygmatyzm krótkowzroczny obu oczu z zezem rozbieżnym naprzemiennym leczonym operacyjnie - § 11 p.2,

- Blizna po operacyjnym leczeniu zapalenia wyrostka robaczkowego - § 3 p.1,

- Wzrost 188cm - § 1 p.1.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. na podstawie art.

30a ustawy z dnia 29 października 2003r. o zmianie ustawy o powszechnym

obowiązku obrony RP oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 210, poz.2036)

uznała M. I. czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej

na okres dwunastu miesięcy - kat. zdr. "B".

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż orzeczenie Terenowej

Wojskowej Komisji Lekarskiej w S. zostało uchylone ze względu na fakt,

iż wydane zostało w oparciu o przepisy już nie obowiązujące. Podstawą do

orzekania w tym przypadku jest od 1 lipca 2004r. Rozporządzenie Ministra

Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. Nr

151, poz.1594) oraz Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25

czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej

oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz,U,

Nr 151, poz.1595) oraz ustawa z dnia 29 października 2003, o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr

210, poz.2036).

Podkreślono również, iż w ramach wniesionego odwołania RWKL

wezwała poborowego na dodatkowe badania. Specjalista neurolog rozpoznał

zespół piramiodowy prawostronny i wobec powyższego skierowała poborowego

na obserwację szpitalną w Klinice Neurologii [...] w B. Z

niniejszej obserwacji wynika, że u poborowego w badaniu ogólnym i

neurologicznym nie stwierdzono istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, rozpoznano jedynie bóle głowy naczynioruchowe.

RWKL, uwzględniając wyniki konsultacji urologicznej i psychiatrycznej,

uważa za zasadne uznanie poborowego za czasowo niezdolnego do czynnej

służby wojskowej na okres 12-tu miesięcy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy

M. I. wniósł o uchylenie orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji

Lekarskiej ponieważ nie dokonano istotnych badań i nie wykazano urazu kolana prawego oraz innych schorzeń, które dają podstawę prawną o uznania kategorii

"D".

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Komisja Lekarska w

B. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska

powołała się na argumenty tożsame z argumentami zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącego.

Nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Sąd zwrócił uwagę na uchybienie,

które nie było objęte zarzutami strony skarżącej, a związane z naruszeniem

przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, mogącym mieć istotny

wpływ na wynik sprawy.

W myśl przepisu art.133 § 1 wskazanej wyżej ustawy sąd orzeka na

podstawie stanu faktycznego i prawnego wynikającego z akt sprawy. W niniejszej sprawie organ przedstawił sądowi akta niekompletne, gdyż brak w nich

zwrotnego poświadczenia odbioru przez skarżącego orzeczenia organu I instancji.

Ma to istotne znaczenie dla ustalenia legalności zaskarżonego orzeczenia organu odwoławczego z uwagi na wynikający z art.134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz.1071 z

późn.zm.), obowiązek ustalenia przez ten organ, czy odwołanie zostało wniesione

w terminie. Uchybienie bowiem przez stronę terminowi do złożenia odwołania

skutkuje tym, że decyzja organu I instancji staje się ostateczna. W takiej sytuacji

organ odwoławczy rozstrzygałby sprawę zakończoną decyzją ostateczną organu I instancji, co skutkowałoby nieważnością decyzji organu II instancji

(art.156 § 1 pkt 2 kpa). W konsekwencji brak w aktach administracyjnych dowodu doręczenia stronie orzeczenia organu I instancji uniemożliwia jednoznaczne stwierdzenie przez sąd, czy organ odwoławczy rozważył dopuszczalność

odwołania, czy też pominął tę okoliczność, co w przypadku naruszenia przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania stanowiłoby podstawę do

stwierdzenia nieważności zaskarżonego orzeczenia.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art.145 § 1 pkt

1 lit. c, art, 152 oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).