Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2842/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 150 par. 1 i 2,
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski, sędzia WSA Monika Świercz (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2019 r. sprawy ze skargi U. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2017 r. do Urzędu Skarbowego w G. wpłynęło drogą elektroniczną zgłoszenie rejestracyjne U. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej zwana "Stroną", "Spółką" lub Skarżącą") w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R. Następnie [...] grudnia 2017 r. do ww. urzędu skarbowego wpłynęło zgłoszenie rejestracyjne Spółki w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R nadane za pośrednictwem poczty. W części C.1. zgłoszenia rejestracyjnego Spółka poinformowała, iż od dnia [...] grudnia 2017 r. rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.; dalej zwana "u.p.t.u."). Ponadto w części C.2. Spółka wskazała, iż pierwszą deklarację VAT-7 złoży za miesiąc grudzień 2017 r. Natomiast w bloku C.3. zgłoszenia rejestracyjnego Spółka zaznaczyła, iż podlegając obowiązkowi rejestracji jako podatnik VAT czynny przewiduje rozpoczęcie wykonywania transakcji wewnątrzwspólnotowych od dnia [...] grudnia 2017 r. Zgłoszenie rejestracyjne, z datą wypełnienia formularza [...] grudnia 2017 r. zostało podpisane przez E. J..

Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. (dalej zwany "Naczelnikiem US") pismem z dnia [...] grudnia 2017 r., działając na podstawie art. 15 i 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm., dalej: "O.p.") oraz art. 3 pkt 1 u.p.t.u. przekazał zgodnie z właściwością miejscową zgłoszenie rejestracyjne Spółki w zakresie podatku od towarów i usług VAT - R do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R..

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. pismem z dnia [...] grudnia 2017 r., zgodnie z art. 15 i art. 170 O.p. oraz art. 4 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 869), przesłał zgodnie z właściwością rzeczową i miejscową dokumenty rejestracyjne Spółki do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. . W przedmiotowym piśmie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. wyjaśnił, iż w wyniku analizy danych zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądowym ustalono, że Spółka nie spełnia warunków określonych w § 2 ust. 1 pkt 7 lit. c Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie niektórych podatników i płatników w odniesieniu do których zadania są wykonywane przez naczelnika urzędu skarbowego innego niż właściwy miejscowo (Dz. U. z 2017 r. poz. 437), tym samym od dnia [...] stycznia 2016 r. powinna podlegać pod właściwość niewyspecjalizowanego urzędu skarbowego.

Naczelnik US w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie zarejestrowania Skarżącej jako podatnika podatku od towarów i usług oraz jako podatnika VAT UE pismem z dnia [...] lutego 2018 r. działając na podstawie art. 155 § 1 oraz art. 272 O.p. wezwał Stronę do złożenia w terminie 7 dni kompletnie i prawidłowo wypełnionego zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R oraz tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej główne miejsce wykonywania działalności gospodarczej. Wezwanie wysłane na adres zgłoszony jako adres miejsca prowadzenia działalności oraz adres korespondencyjny Spółki zostało zwrócone do nadawcy w dniu [...] lutego 2018 r. z adnotacją poczty: "Zwrot nie podjęto w terminie".

W celu weryfikacji adresu zgłoszonego jako siedziba Spółki pracownicy urzędu skarbowego w dniu [...] lutego 2018 r. przeprowadzili czynności sprawdzające pod adresem: ul. [...] , [...] P.. W toku czynności stwierdzono, iż pod ww. adresem brak jest widocznych znamion istnienia Spółki. W adnotacji sporządzonej na podstawie art. 177 oraz art. 272 O.p. zapisano ponadto, iż pod ww. adresem nie zastano osób związanych ze Spółką oraz wskazano, iż pod weryfikowanym adresem znajduje się budynek mieszkalny.

Naczelnik US pismem z dnia [...] marca 2018 r. działając na podstawie art. 155 § 1 oraz art. 272 O.p. ponownie wezwał Stronę do złożenia w terminie 7 dni kompletnie i prawidłowo wypełnionego zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R oraz tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej główne miejsce wykonywania działalności gospodarczej. Wezwanie wysłane na adres miejsca prowadzenia działalności oraz adres korespondencyjny Spółki zostało zwrócone do nadawcy w dniu [...] kwietnia 2018 r. z adnotacją poczty: "Zwrot nie podjęto w terminie".

Organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. na podstawie art. 216, art. 123 § 1 oraz art. 200 § 1 O.p. wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Postanowienie wysłane na adres miejsca prowadzenia działalności oraz adres korespondencyjny Spółki zostało zwrócone do nadawcy [...] maja 2018 r. z adnotacją poczty: "Zwrot nie podjęto w terminie".

Naczelnik US decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. wydaną na podstawie art. 207 O.p., art. 96 ust. 1 i ust 4 oraz art. 97 ust. 9 u.p.t.u., odmówił zarejestrowania Skarżącej jako podatnika podatku od towarów i usług oraz jako podatnika VAT UE.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż w ramach czynności sprawdzających przeprowadzonych pod adresem siedziby Spółki, tj.: ul. [...], [...] P. "nie stwierdzono widocznych znamion istnienia firmy", a informację o przeprowadzonej wizji pozostawiono w miejscu przeznaczonym na korespondencję. Organ podatkowy pierwszej instancji zaznaczył również, iż bezskutecznie dwukrotnie wzywał Spółkę do prawidłowego wypełnienia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R oraz do dostarczenia tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej główne miejsce wykonywania działalności.

Zdaniem organu pierwszej instancji "zebrany w sprawie materiał wskazuje, że miejsce prowadzenia działalności gospodarczej jest fikcyjne oraz brak jest kontaktu z podatnikiem". W jego ocenie ustalone w sprawie okoliczności stanowiły podstawę do odmowy rejestracji Spółki jako podatnika podatku od towarów i usług oraz podatnika VAT UE. Przedmiotowa decyzja wysłana na adres miejsca prowadzenia działalności oraz adres korespondencyjny Spółki została doręczona w trybie art. 150 O.p. w dniu [...] czerwca 2018 r.

Skarżąca odwołaniem z dnia [...] lipca 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej – [...] lipca 2018 r.) wniosła o uchylenie w całości decyzji Naczelnika US z dnia [...] czerwca 2018 r. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie art. 96 ust. 1 i ust. 4a u.p.t.u. oraz art. 2a, art. 121, art. 122, art. 123 i art. 210 O.p.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej zwany "Dyrektorem") postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2018 r.

Na wstępie zauważył, że w jego ocenie zastosowana w sprawie przez organ podatkowy procedura doręczenia decyzji Naczelnika US z dnia [...] czerwca 2018 r. nastąpiła w zgodzie z wymogami zawartymi w art. 150 i art. 151 O.p. Doręczenia dokonano na właściwy adres zgłoszony przez Spółkę jako adres miejsca prowadzenia działalności i jednocześnie adres do korespondencji, który do dnia sporządzenia przez Naczelnika US zaskarżonej decyzji nie został przez Spółkę zmieniony.

Dyrektor oceniając prawidłowość doręczenia zastępczego, zastosowanego przez organ podatkowy pierwszej instancji, podkreślił, że w wypełnionym przez podmiot doręczający potwierdzeniu doręczenia decyzji Naczelnika z dnia [...] czerwca 2018 r. oraz na kopercie zamieszczono wszystkie wymagane ustawą informacje. W związku z tym dokumenty te uznał za niebudzące wątpliwości i spełniające wszystkie wymogi formalne niezbędne dla przyjęcia skuteczności doręczeń. Ponadto zauważył, że z dołączonej do akt koperty wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki wynika przyczyna ich niedoręczenia adresatowi osobiście, a także to, że adresat został dwukrotnie zawiadomiony o pozostawieniu przesyłki do jego dyspozycji w placówce pocztowej. Te dokumenty potwierdzają, że doręczyciel nie zastał adresata w dniu dokonania doręczenia w miejscu prowadzenia działalności. W tych okolicznościach zawiadomienie o pozostawieniu decyzji na okres 14 dni do dyspozycji Skarżącej w placówce pocztowej doręczyciel umieścił każdorazowo w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Na druku potwierdzenia odbioru i kopercie wskazano daty pierwszego i powtórnego zawiadomienia adresata o pozostawaniu decyzji we wskazanym miejscu. Złożenie przesyłki bez wątpliwości trwało 14 dni. Dokumenty zawierają też adnotację o dacie zwrotu przesyłki do nadawcy z uwagi na niepodjęcie jej przez Spółkę.

Dyrektor za niezasadny uznając zarzut dotyczący kierowania korespondencji wysyłanej do Spółki pod niewłaściwy adres stwierdził, że decyzja Naczelnika z dnia [...] czerwca 2018 r. o odmowie zarejestrowania Skarżącej jako podatnika podatku od towarów i usług oraz podatnika VAT UE została skutecznie doręczona Spółce, bowiem spełnione zostały wszystkie wymogi formalnoprawne określone w art. 150 O.p. przewidziane dla tego trybu doręczenia. Tym samym organ przyjął, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona w dniu [...] czerwca 2018 r., a co za tym idzie 14 - dniowy termin do złożenia odwołania rozpoczął bieg w dniu [...] czerwca 2018 r. i upłynął z dniem [...] lipca 2018 r. W zaistniałej sytuacji uznał, iż odwołanie nadane w placówce pocztowej [...] lipca 2018 r. zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia.

W skardze z [...] października 2018 r. Strona, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania, zarzuciła obrazę art. 146 § 1, art. 150 § 3, art. 151 § 1 O.p. oraz art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące uznaniem, iż doręczenie decyzji na adres siedziby Spółki wskazany w ewidencji podatników było doręczeniem prawidłowym, mimo iż strona postępowania podatkowego wskazała w toku postępowania inny adres, jako adres swojej siedziby oraz adres korespondencyjny, a w konsekwencji powyższego także obrazę art. 228 § 1 pkt 2 O.p., skutkującą nieprawidłowym stwierdzeniem uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji.

W motywach uzasadnienia Skarżąca wskazała, iż już z treści zawiadomienia wynika, iż podała inny adres swojej siedziby oraz adres korespondencyjny, niż wynikający z ewidencji, wypełniając w ten sposób normę zawartą w art. 146 § 1 O.p. Jej zdaniem w przypadku wskazania, jako adresu siedziby innego adresu niż wskazany w ewidencji to na ten adres powinna być kierowana wszelka korespondencja dotycząca przedmiotu postępowania podatkowego. Ponadto zauważyła, iż z treści art. 146 O.p. wynika jednoznacznie, iż w wypadku powiadomienia organu prowadzącego postępowanie o zmianie adresu, istnieje obowiązek dokonywania przez organ doręczenia korespondencji związanej z tym postępowaniem pod wskazany organowi przez stronę adres.

Według Strony ze stanu faktycznego, w tym informacji z Krajowego Rejestru Sądowego wynika jednoznacznie, iż jej siedziba mieściła się w P. przy ul. [...]. W sytuacji, gdy doręczanie korespondencji na nieaktualny adres Spółki następowało z naruszeniem wyżej wymienionego przepisu, doręczenie takie nie powinno powodować ujemnych dla niej skutków, a w szczególności przyjęciem fikcji doręczenia w trybie art. 150 § 3 O.p.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i powtórzył przedstawione w nim argumenty. Zarzuty skargi uznał za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Wspomniany środek prawny został rozpoznany na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do brzemienia art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302, dalej "Ppsa"), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy w istocie skuteczności doręczenia Stronie w trybie art. 150 O.p. decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. odmawiającej rejestracji Skarżącej jako podatnika VAT i VAT UE i tym samym, tego czy decyzja ta weszła do obrotu prawnego. Skarżąca kwestionuje skuteczność doręczenia ww. decyzji, co ma wpływ na stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od tej decyzji.

Podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie przez organ odwoławczy, że ww. decyzja została doręczona Skarżącej w trybie uregulowanym w art. 150 § 1 i § 2 O.p. Powołane unormowanie wprowadza instytucję fikcji prawnej doręczenia, która ma zastosowanie, gdy doręczyciel nie ma możliwości doręczenia przesyłki osobie prawnej w sposób właściwy, czyli do rąk osoby uprawnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi (art. 151 § 1 O.p.), lub też w sposób zastępczy – do rąk innej osoby (art. 151 § 2 O.p.).

Stosownie do treści z art. 150 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 O.p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Stosownie do art. 150 § 2 - 4 O.p., zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Nie budzi wątpliwości, że doręczenie jest w postępowaniu organów administracji publicznej czynnością wysoce sformalizowaną, przez co stanowi gwarancję podstawowych praw strony w tym postępowaniu, a jednocześnie chroni organy przed negatywnym skutkiem działań strony zmierzającej do utrudnienia czy wydłużenia postępowania (por. wyrok NSA z 22 października 2015 r. I GSK 425/14 niepub.). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że za wszelkie błędy popełnione w zakresie doręczenia odpowiada organ administracji publicznej, a prowadzą one do tego, że czynność doręczenia, w tym w szczególności oparta na "fikcji doręczenia", nie może być uznana za skuteczną (por. wyrok NSA z 11 maja 2012 r. I FSK 1134/11, publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dla uznania zatem, że przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona stronie w trybie art. 150 O.p. konieczne było m.in. wykazanie przez organ, że decyzja została wysłana pod właściwy adres, a urząd pocztowy zawiadomił stronę w sposób prawidłowy o nadejściu pisma i miejscu, gdzie może je odebrać. Ponadto, dla przyjęcia prawidłowości fikcji prawnej doręczenia pisma istotne jest także to, że pismo powinno być zwrócone do nadawcy, który pozostawia je w aktach sprawy.

Jak wynika z akt sprawy przedłożonych Sądowi, przesyłka zawierająca decyzję z dnia [...] czerwca 2018 r. została wysłana za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres Skarżącej zgłoszony do Organu jako adres miejsca prowadzenia działalności i jednocześnie adres do korespondencji, który nie został do dnia sporządzenia tej decyzji przez Spółkę zmieniony – W. ul. [...] Z powodu niemożności doręczenia przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję przesyłkę pozostawiono - co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 7 dni, dokonano powtórnej awizacji przesyłki. W związku z niepodjęciem awizowanej przesyłki została ona zwrócona do nadawcy. W takiej sytuacji prawidłowo wywiódł organ odwoławczy, powołując art. 150 Ordynacji podatkowej, że znajduje zastosowanie fikcja prawna doręczenia decyzji w dniu [...] czerwca 2018 r. i – w konsekwencji – że termin do złożenia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem [...] lipca 2018 r.

Z uwagi na to, że odwołanie Skarżącej zostało nadane w placówce pocztowej w dniu [...] lipca 2018 r., słusznie Organ stwierdził, że złożono je z uchybieniem ustawowego terminu.

Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia argumentacji Skarżącej, że decyzja nie została skutecznie doręczona w związku z tym, że korespondencję skierowano na nieprawidłowy adres.

Analiza zebranego w sprawie materiału pokazuje, że organ wnikliwie dokonał ustalenia adresu Skarżącej w oparciu o różne źródła. Kwestionowany adres prowadzenia działalności gospodarczej i jednocześnie adres do korespondencji Skarżącej w W. przy ul. [...], na który wyekspediowano przesyłkę, wynikał bowiem z danych zamieszczonych w Centralnym Rejestrze Podmiotów – Krajowej Ewidencji Podatników. Taki adres był zgłoszony przez Stronę i nie został zmieniony do dnia sporządzenia decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. Skarżąca nie zawiadomiła o zmianie swojego adresu do korespondencji, a adres Spółki w P. , ul. [...] był ujawniony w KRS oraz w ewidencji Organu od dnia [...] października 2017 r., jednak był on adresem wskazanym jako siedziba Spółki. Ten adres, nie był jednak ujawniony przez Spółkę w rejestrze Organu jako adres do korespondencji.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 869) podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, la i 10, mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia. w którym nastąpiła zmiana danych. Podmioty wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego dokonują zgłoszenia aktualizacyjnego wyłącznie w zakresie danych uzupełniających wskazanych w art. 5 ust. 2b pkt 2. Do danych uzupełniających należą między innymi dane kontaktowe, w tym adres do korespondencji (poz. B.3.2 formularza NIP-8) jak również adresy miejsc prowadzenia działalności (poz. B.4 formularza NIP-8).

W tym stanie rzeczy, skoro Skarżąca nie zgłosiła zmiany swojego adresu do korespondencji organ prawidłowo przyjął, że to pod ten adres należy skierować korespondencję zawierającą decyzję z [...] czerwca 2018 r. Czyni to nietrafnymi zarzuty skargi dot. nieskuteczności doręczenia tej decyzji. Zwłaszcza, że w celu weryfikacji adresu zgłoszonego jako siedziba Spółki pracownicy Organu w dniu [...] lutego 2018 r. przeprowadzili czynności sprawdzające pod adresem: ul. [...],[...] P. (adresu, na który powołuje się Skarżąca). W toku czynności stwierdzono, iż pod ww. adresem brak jest widocznych znamion istnienia Spółki. Pod ww. adresem nie zastano osób związanych ze Spółką oraz wskazano, iż pod weryfikowanym adresem znajduje się budynek mieszkalny. Pod tym adresem w miejscu przeznaczonym na korespondencję pozostawiono informację o przeprowadzonej wizji i konieczności dostarczenia do urzędu wskazanych dokumentów. Takie wezwanie okazało się jednak również bezskuteczne.

Raz jeszcze przypomnieć trzeba, że w świetle art. 9 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż w terminie 7 dni od dnia. w którym nastąpiła zmiana danych. Podmioty wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego dokonują zgłoszenia aktualizacyjnego wyłącznie w zakresie danych uzupełniających wskazanych w art. 5 ust. 2b pkt 2. Do danych uzupełniających należą między innymi dane kontaktowe, w tym adres do korespondencji, jak również adresy miejsc prowadzenia działalności. Oznacza to, że brak zmiany danych ze strony Skarżącej w przedmiocie wskazanego wcześniej organowi adresu do korespondencji w trybie przytoczonego przepisu art. 9 ust. 1 ustawy, powoduje, że organ jest związany wolą strony co do wysyłania korespondencji na wskazany adres, a to skutkuje skutecznym doręczeniem korespondencji, o ile zachowane zostały warunki prawne takiego doręczenia przewidziane przepisami obowiązującego prawa. W ocenie składu orzekającego warunki te zostały spełnione, co uzasadnia przyjęcie, że decyzja z dnia [...] czerwca 2018 r. została prawidłowo doręczona.

Ewidencja, o której wyżej mowa prowadzona przez naczelników urzędów skarbowych służy dokonywaniu wpisu danych m.in. na potrzeby szeroko rozumianego postępowania podatkowego, a dane tam zgromadzone stanowią podstawowe źródło informacji organów podatkowych (por. wyrok WSA w Olsztynie z 10 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 631/15). Sąd orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że w zakresie ustalenia miejsca, gdzie należy doręczać korespondencję podstawowe znaczenie mają informacje zawarte w prowadzonych rejestrach. Nie można bowiem oczekiwać by organ podatkowy każdorazowo prowadził postępowanie mające na celu ustalenie faktycznego adresu, gdzie należy kierować korespondencję w stosunku do podatnika.

Obowiązek złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego oraz aktualizacji danych w nim wykazanych nałożony na podatników koreluje z obowiązkiem organu stosowania się do danych wynikających ze zgłoszenia identyfikacyjnego. Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 września 2014 r., sygn. akt II FSK 1757/13, skoro prawodawca przewidział specjalny system ewidencyjny podatników i płatników, służący organom podatkowym i prowadzonym przez nie postępowaniom, to wykluczone jest, aby organy te posiłkowały się innymi danymi, także zawartymi w innych publicznych rejestrach, bowiem poddawałoby to w wątpliwość celowość prowadzenia ewidencji podatników i płatników, a nawet godziło w istotę tej ewidencji. Dlatego też zaniechanie dokonania przez podatnika dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego w przypadku zmiany adresu zamieszkania (tu adresu do korespondencji) prowadzi do skutku w postaci kierowania korespondencji przez organ podatkowy pod niewłaściwy adres; mogące, stąd wynikać ewentualne negatywne skutki obciążają jednak podatnika, a nie organ podatkowy. Zauważyć należy, że w zgłoszeniu identyfikacyjnym (jego aktualizacji) podatnik może wskazać na jaki adres należy kierować do niego korespondencję. Może więc go wskazać zgodnie ze swoim miejscem siedziby, ale może też wskazać adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, czy też inny adres. Dlatego dla ustalenia, że określony adres podatnika jest nieaktualny, konieczna jest mająca umocowanie prawne inicjatywa aktualizacyjna samego podatnika (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 3102/15).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skoro z akt sprawy nie wynikało, aby Skarżąca podała inny adres do korespondencji, to prawidłowo postąpił organ I instancji, kierując decyzję na wskazany wyżej adres w W., który nie został przez Skarżącą do czasu wydania tej decyzji zmieniony.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 Ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.