Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1361/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za wrzesień, listopad i grudzień 2010 r. oraz zabezpieczenia na majątku podatnika kwoty zobowiązania w tym podatku oraz odsetek za zwłokę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. wydał w dniu [...] nr [...] wydał na podstawie art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 pkt 2 oraz art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), dalej "o.p.", decyzję, w której J.D. określił przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za:

- wrzesień 2010 r. w wysokości [...] zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu w wysokości [...] zł, - listopad 2010 r. w wysokości [...] zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu w wysokości [...] zł,

- grudzień 2010 r. w wysokości [...] zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu w wysokości [...] zł oraz zabezpieczył na majątku podatnika:

- kwotę [...] zł stanowiącą różnicę między przybliżoną kwotą zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2010 r. w wysokości [...] zł a podatkiem wykazanym w deklaracji VAT-7 i zapłaconym przez podatnika w wysokości [...] zł oraz odsetek za zwłokę od tej kwoty w wysokości [...] zł,

- kwotę [...] zł stanowiącą różnicę między przybliżoną kwotą zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za listopad 2010 r. w wysokości [...] zł a podatkiem wykazanym w deklaracji VAT-7 i zapłaconym przez podatnika w wysokości [...] zł oraz odsetek za zwłokę od tej kwoty w wysokości [...] zł,

- kwotę [...] zł stanowiącą różnicę między przybliżoną kwotą zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. w wysokości [...] zł a podatkiem wykazanym w deklaracji VAT-7 i zapłaconym przez podatnika w wysokości [...] zł oraz odsetek za zwłokę od tej kwoty w wysokości [...] zł.

Organ pierwszej instancji podał, że wszczął wobec podatnika postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za wrzesień, listopad i grudzień 2010r. Zdaniem organu, podatnik dopuścił się ww. okresie szeregu nieprawidłowości, które spowodowały, że w rozliczeniu podatku od towarów i usług podatnik zaniżył zobowiązania podatkowe za ww. miesiące o łączną kwotę [...] zł. Organ wskazał, że kwota zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za ww. okresy ulegnie zwiększeniu o odsetki za zwłokę. Łączną kwotę przewidywanych zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami tutejszy organ przedstawił w tabeli zawartej w decyzji. W ocenie organu, zebrany materiał dowodowy wykazał przesłanki uzasadnione obawę niewykonania przez podatnika przyszłych zobowiązań, co skutkowało wydaniem ww. decyzji.

Podatnik złożył odwołanie od powyższej instancji i wniósł o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania. Zarzucił organowi naruszenie:

- art. 33 o.p., przez przyjęcie, że po stronie podatnika istnieje zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za ww. miesiące w kwocie wyższej niż wykazana w deklaracjach podatkowych, w sytuacji gdy z materiałów zgromadzonych w postępowaniu podatkowym wynikało, iż prawdopodobieństwo istnienia takiego zobowiązania jest znikome, co przesądza o niewypełnieniu wszystkich przesłanek zastosowania zabezpieczenia;

- art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p., przez przyjęcie, że podatnik nie posiada dokumentacji potwierdzającej wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 41 oraz art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy podatnik taką dokumentację posiada; przyjęcie, że podatnik w rzeczywistości nie dokonał ww. okresie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na rzecz [...] spółki C. s.r.o., w sytuacji gdy dostawy te zostały fizycznie wykonane, zaś organ nie poczynił jakichkolwiek ustaleń w zakresie rozliczeń finansowych pomiędzy podatnikiem a ww. [...] spółką, mimo, iż [...] kontrahent zapłacił za towar dostarczony przez podatnika; przyjęcie, że usługi transportu stwierdzone fakturami wystawionymi przez M. B.M. nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi, wobec czego podatnikowi nie przysługuje uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony do odliczenia z tychże faktur, w sytuacji gdy faktury te dokumentują usługi transportowe w rzeczywistości wykonane w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towaru dla ww. [...] spółki, udokumentowaną fakturami, w wyniku czego organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, czym naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów przez błędy w logicznym rozumowaniu.

Dyrektor Izby Skarbowej w S. wydał w dniu [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 33 § 1, § 2 pkt 1, § 3, § 4 pkt 2 o.p. decyzję, w której utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przywołał treść art. 33 33 § 1, § 2 pkt 1 i § 4 pkt 2 o.p. Organ odwoławczy podał, że zasadniczą przesłanką uzasadniającą zabezpieczenie jest obawa niewykonania zobowiązania podatkowego. Pojęcie to nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, a jedynie przybliżone dwoma przykładami: trwałym zaprzestaniem regulowania zobowiązań o charakterze publicznoprawnym oraz dokonywaniem czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Wystąpienie już jednej z wymienionych wyżej okoliczności uzasadnia obawę, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Organ wskazał, że zastosowanie zabezpieczenia może wystąpić z uwagi na inne okoliczności, które tę obawę również uzasadniają. Zwrot "w szczególności" wskazuje, że wyliczenie nie jest wyczerpujące. Organ odwoławczy podał, że podatnik posiadał zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do marca 2007 r., od października do grudnia 2012 r. oraz za luty, kwiecień, czerwiec, lipiec i sierpień 2013 r. w łącznej kwocie [...] zł (odsetki za zwłokę - [...] zł). Ponadto wobec podatnika prowadzone są postępowania egzekucyjne na podstawie 13 tytułów egzekucyjnych obejmujących - oprócz powyższych zaległości podatkowych - należności z tytułu mandatów karnych w łącznej kwocie [...] zł. Organ odwoławczy wskazał, że dodatkową okolicznością w sprawie jest znaczna kwota przewidywanych zobowiązań podatkowych, która wprawdzie sama w sobie nie stanowi przesłanki do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, jednakże odniesiona do sytuacji finansowej podatnika daje podstawę do uznania, że zachodzi uzasadniona obawa niewykonania przez niego przewidywanego zobowiązania w podatku od towarów i usług. W złożonych zeznaniach podatkowych PIT-36L za lata 2013-2014 podatnik wykazał stratę z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwotach odpowiednio: [...] zł i [...] zł, a w zeznaniu PIT-36 za 2014 r. - dochód osiągnięty zagranicą w wysokości [...] zł. Kwota zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę podlegająca zabezpieczeniu wynosi natomiast łącznie [...] zł. Organ podał, że podatnika obciążają także należności w łącznej wysokości [...] zł objęte tytułami wykonawczymi. W okresie od 1.01.2014 r. - 31.12.2014 r. na poczet dochodzonych należności wpłynęło [...] zł. W świetle powyższych ustaleń organ uznał, że zapłata przedmiotowych zobowiązań podatkowych będzie utrudniona, o ile w ogóle możliwa. Organ odwoławczy podał, że podatnik posiada nieruchomości obciążone hipotekami. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie w sposób prawidłowy i wyczerpujący wykazane zostało istnienie stanu obawy, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Wskazówkami tej obawy były głównie sytuacja finansowa oraz majątkowa podatnika, świadcząca o tym, że nie dysponuje on ani wystarczającymi źródłami dochodu ani też odpowiednimi aktywami dla uiszczenia ewentualnego podatku, a ponadto rodzaj stwierdzonych w toku kontroli podatkowej nieprawidłowości. Kompleksowa ocena wszystkich tych okoliczności w łączności ze sobą, zdaniem organu odwoławczego, w sposób dostateczny uzasadnia istnienie przesłanki zabezpieczenia zobowiązań podatkowych. Organ uznał za niezasadne zarzuty podatnika zawarte w odwołaniu i wskazał na odrębność postępowania zabezpieczającego od postępowania podatkowego.

Podatnik złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, a także o stwierdzenie, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.

Zarzucił organowi naruszenie:

1. art. 33 o.p., przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w której przyjęto, że po stronie podatnika istnieje zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień, listopad i grudzień 2010 r. w kwocie wyższej niż wykazana w deklaracjach podatkowych, w sytuacji gdy z materiałów zgromadzonych w postępowaniu podatkowym wynika, iż prawdopodobieństwo istnienia takiego zobowiązania jest wręcz znikome, co przesądza o niewypełnieniu wszystkich przesłanek zastosowania zabezpieczenia, a co miało wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy podlegała ona uchyleniu;

2. art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p., przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w której przyjęto, że podatnik nie posiada dokumentacji potwierdzającej wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 41 oraz art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy podatnik taką dokumentację posiadał; utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w której przyjęto, że podatnik w rzeczywistości nie dokonał wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na rzecz [...] spółki C. s.r.o., w sytuacji gdy dostawy te zostały fizycznie wykonane; utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w której nie poczyniono jakichkolwiek ustaleń w zakresie rozliczeń finansowych pomiędzy podatnikiem a ww. [...] spółką, mimo, iż [...] kontrahent zapłacił za towar dostarczony przez podatnika; utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w której przyjęto, że usługi transportu stwierdzone fakturami wystawionymi przez M. B.M. nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi, wobec czego podatnikowi nie przysługuje uprawnienie do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony do odliczenia z tychże faktur, w sytuacji gdy faktury te dokumentują usługi transportowe w rzeczywistości wykonane w związku z wewnątrzwspólnotowymi dostawami towaru dla ww. [...] spółki, w wyniku czego nie wyjaśniono dokładnie stanu faktycznego, nie rozpatrzono w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz naruszono zasadę swobodnej oceny dowodów przez błędy w logicznym rozumowaniu, a co miało wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy podlegała ona uchyleniu.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

W dniu 24 lutego 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącego o przeprowadzenie dowodu z postanowienia Prokuratury Okręgowej w S. z dnia 13 maja 2014 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie o sygn. akt [...]; druku SCAC; protokołu przesłuchania świadka M.M. z dnia 12 września 2013r.; protokołu kontroli podatkowej na okoliczność dowolnego gromadzenia materiału dowodowego w sprawie przez organ i pominięcia części istotnych dowodów oraz braku przesłanki uprawdopodobnienia zaistnienia zobowiązania podatkowego.

Na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. Sąd oddalił ww. wniosek.

Sąd wskazał, co następuje:

W myśl art. 33 § 1 o.p., zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, (...), jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. (...).

Zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji:

1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego;

2) określającej wysokość zobowiązania podatkowego;

3) określającej wysokość zwrotu podatku (art. 33 § 2 o.p.).

W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, zabezpieczeniu, z zastrzeżeniem art. 54 § 1 pkt 1, podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu (art. 33 § 3 o.p.)

W przypadku, o którym mowa w § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu:

1) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 1;

2) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 2 (art. 33 § 4 o.p.).

Z powyższego wynika, że przesłanką wydania decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego na majątku podatnika jest przede wszystkim istnienie uzasadnionej obawy, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "uzasadnionej obawy", wskazał jednak przykładowo dwa przypadki, które mogą uzasadniać taką obawę. Są to mianowicie sytuacje, gdy podatnik nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Użyty w art. 33 § 1 o.p. zwrot "w szczególności" wskazuje jednoznacznie, że wymienione w nim przypadki uzasadniające obawę nie wykonania zobowiązania podatkowego, nie stanowią katalogu zamkniętego. Nie ma tym samym przeszkód, aby organ podatkowy wskazał także na inne okoliczności uzasadniające istnienie obawy, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane (zob. W. Stachurski [w:] J. Brolik, R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, Ordynacja podatkowa. Komentarz do art. 33 LEX, 2013).

Mając więc to na względzie, przy dokonywaniu oceny legalności zaskarżonej decyzji niezbędne jest ustalenie, czy organy podatkowe wykazały w sposób przekonujący, że w odniesieniu do sytuacji majątkowej skarżącego "zachodzi uzasadniona obawa", że jego zobowiązania podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług w ww. okresie nie zostaną wykonane. Uznanie, że taka obawa wystąpiła musi zatem zostać wykazane przez organ podatkowy przez wskazanie konkretnych rzeczywistych faktów, które skutkowały wywołaniem takiego przeświadczenia.

W okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że zasadnie organ odwoławczy stwierdził, iż zgromadzony materiał dowodowy dawał podstawę do przyjęcia, że wystąpiły podstawy do wydania decyzji o zabezpieczeniu, tj. istnienie zobowiązania podatkowego (w przybliżonej kwocie) i odsetek za zwłokę oraz uzasadnionej obawy niewykonania tego zobowiązania podatkowego.

Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania dokonanego przez organy podatkowe określenia, na podstawie zebranego materiału dowodowego, przybliżonej kwoty przedmiotowych zobowiązań podatkowych skarżącego i odsetek za zwłokę. Została więc uprawdopodobniona przybliżona wysokość zobowiązania podatkowego, a zatem istniały podstawy do jej określenia (wraz z odsetkami za zwłokę) w decyzji o zabezpieczeniu – stosownie do art. 33 § 4 pkt 2 o.p.

Oceniając natomiast zaistnienie uzasadnionej obawy, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, Sąd uznał, że również w tym zakresie prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, iż sytuacja majątkowa skarżącego świadczyła o tym, że nie dysponował on odpowiednimi aktywami dla uiszczenia ewentualnego podatku, posiadał zaległości podatkowe, taką ocenę wzmacniał także charakter stwierdzonych w toku postępowania nieprawidłowości oraz ich skala w odniesieniu do aktualnych źródeł dochodu ustalona na podstawie składanych deklaracji przez podatnika oraz innych dokumentów, które wskazywały na aktualną sytuację majątkową skarżącego. Taką ocenę uzasadniał też fakt posiadania nieruchomości przez podatnika obciążonych znacznymi hipotekami.

W ocenie Sądu, stwierdzone nieprawidłowości w prowadzonej działalności gospodarczej podważyły domniemanie rzetelności strony jako podatnika i już samo stwierdzenie nieprawidłowości, o jakich mowa powyżej, daje podstawę do przyjęcia, że istnieje uzasadniona obawa niewykonania zabezpieczanych kwot, a tym samym do wydania decyzji zabezpieczającej. Przy czy słusznie zaznaczono w zaskarżonej decyzji, że decyzja w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego wydawana jest przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego i ma na celu jedynie zabezpieczenie wykonania tego zobowiązania, a nie wymierzenie należnego podatku. Kwestie związane z wymiarem podatku nie mogą być przedmiotem szczegółowej analizy w postępowaniu dotyczącym zabezpieczenia zobowiązania, a tego domaga się skarżący w niniejszym postępowaniu. Celem zabezpieczenia, dokonywanego przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, jest stwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających to zabezpieczenie. Określenie w decyzji o zabezpieczeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego ma charakter informacyjny w tym znaczeniu, że wskazuje kwotę podlegającą zabezpieczeniu na majątku podatnika. Nie oznacza to jednak, iż jest to kwota rzeczywiście obciążającego go zobowiązania, podlegającego wpłacie do budżetu państwa, ponieważ te kwotę określa decyzja wymiarowa. Nie może być treścią decyzji zabezpieczającej rozstrzygnięcie merytoryczne w zakresie prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej. Ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii na podstawie całego zebranego materiału dowodowego dokona się w ramach postępowania wymiarowego, zakończonego odrębną decyzją, na którą będzie przysługiwał odrębny środek zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy nie mógł podlegać rozpatrzeniu w niniejszym postępowaniu złożony przez skarżącego wniosek dowodowy dotyczący kwestii prawidłowego określenia wymiaru podatku. Wskazać należy, że część dowodów, które miałby przeprowadzić Sąd w ramach niniejszego postępowania jest zawarta w aktach podatkowych w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za ww. okres. Odnośnie dokumentów, które nie znajdują się ww. aktach podatkowych, skarżący ma prawo wystąpić do organu podatkowego z odpowiednia inicjatywa dowodową. Zgłaszane przez skarżącego uwagi na temat nieprawidłowego prowadzenia postępowania podatkowego przez organ, nie mogły być podstawą rozpoznania niniejszej sprawy prze Sąd. Uwagi te skarżący winien zgłaszać w toku postępowania podatkowego w ramach przysługujących mu środków. Na marginesie wskazać należy, że część złożonych do Sądu odpisów dokumentów była nieczytelna.

Skarżący we wniesionej skardze podnosił, że organy nie podały żadnych konkretnych dowodów, że jego stronie istnieje zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień, listopad i grudzień 2010 r. w kwocie wyższej niż wykazana w deklaracjach podatkowych.

Przechodząc do oceny tak postawionego w skardze zarzutu, wskazać należy, że w decyzji o zabezpieczeniu organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa przybliżoną kwotę podatku od towarów i usług oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tej kwoty na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego (art. 33 § 4 pkt 2o.p.). Określenie w trybie art. 33 § 4 pkt 2 o.p. przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego powinno nastąpić przy uwzględnieniu danych posiadanych przez organ co do wysokości podstawy opodatkowania. Podkreślić przy tym należy, że postępowanie zabezpieczające nie zastępuje postępowania podatkowego w zakresie weryfikacji ustaleń co do wysokości zobowiązania podatkowego. Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie zabezpieczenia musi jedynie uprawdopodobnić, że zaległość w określonej w sposób przybliżony wysokości istnieje. Nie jest to natomiast postępowanie konkurencyjne do postępowania kontrolnego. Ocena dowodów stanowiących podstawę przyszłych merytorycznych rozstrzygnięć dotyczących, m.in. wysokości zobowiązania podatkowego, jak wskazano już we wcześniejszych rozważaniach, wykracza poza przedmiot decyzji zabezpieczającej i zakres tego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt I GSK 397/10, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zabezpieczenie określone w art. 33 o.p. jest instytucją, której istotą i zasadniczym celem jest zagwarantowanie środków na zaspokojenie należności podatkowych, których wysokość nie jest jeszcze znana na tym etapie, a więc przed definitywnym określeniem wysokości należności publicznoprawnych (por. NSA w wyroku z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1261/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nie znalazły też uzasadnienia zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ przepisów postępowania, Sąd stwierdził bowiem, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego, a dokonana ocena materiału dowodowego jest logiczna. Znalazło to odzwierciedlenie w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.