Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2660/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie AWSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia 9 sierpnia 2001r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

W dniu [...] 2001r. J. S. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] zgłoszenie rejestracyjne. Z załączonych do zgłoszenia dokumentów wynika następujący stan faktyczny: w okresie od [...] .2000r. do [...] .2001r. J. S. przebywał na zasiłku chorobowym. W tym czasie, w dniu [...] .2000r. został zwolniony z pracy w ramach zwolnień grupowych. W chwili zwolnienia do stażu 30 lat pracy brakowało mu okresu 1 miesiąca. W dniu [...] .2001r. dotychczasowy pracodawca zawarł z nim umowę o pracę na czas określony do dnia [...] .2001r. Bezpośrednio po upływie tego okresu pracy J. S. zarejestrował się w Urzędzie Pracy, wykazując staż pracy 30 lat i 1 miesiąc, w tym 24 lata 9 miesięcy i 13 dni w warunkach szkodliwych dla zdrowia.

Decyzją z dnia [...] .2001r. Starosta orzekł o przyznaniu mu prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] .2001r. w wysokości [...] zł miesięcznie.

Od decyzji tej J. S. wniósł odwołanie, w którym potwierdził, że ma przepracowane 30 lat i 1 miesiąc, w tym około 25 lat w warunkach szkodliwych dla zdrowia i że prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje mu od [...] 2001r. Jednocześnie wyjaśnił, że został wprowadzony w błąd przez pracodawcę, który zwalniając go w grudniu 2000r. zapewniał, że pomimo nieprzepracowania pełnych 30 lat, okres przebywania na zasiłku dla bezrobotnych będzie wliczany do stażu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego. Jednakże od [...] .2001r. zmieniły się przepisy. Zakład pracy ponownie przyjął go do pracy, by mógł przepracować brakujący okres 1 miesiąca, okazało się jednak, że z powodu przerwy w zatrudnieniu od [...] .2001r. do [...] .2001r. dostanie on mniejszy zasiłek. W związku z tym J. S. wniósł o zwiększenie przysługującego mu zasiłku.

Decyzją z dnia 9 sierpnia 2001r. Wojewoda utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu powołano się na treść art. 37j ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, z którego wynika, że prawo do zasiłku przedemerytalnego ma mężczyzna, który posiada okres uprawniający do zasiłku co najmniej 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

J. S. spełnia te warunki. Dlatego też na podstawie art. 37j ust.2 w/w ustawy przyznano mu zasiłek przedemerytalny w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego. Przepisy cytowanej ustawy przewidują wprawdzie również możliwość przyznania zasiłku w podwyższonej wysokości 160% kwoty zasiłku podstawowego, pod warunkiem jednakże spełnienia określonych w art 37j ust. 3 wymogów, tj. zamieszkiwania w powiecie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym o ile stosunek pracy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Ponieważ zaś w przypadku J. S. nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego nastąpiło nie po rozwiązaniu stosunku pracy z przy czym dotyczących pracodawcy, lecz wskutek upływu czasu, na jaki umowa o pracę została zawarta, wobec tego przysługuje mu zasiłek w wysokości 120%, a nie 160% kwoty zasiłku podstawowego.

Na powyższą decyzję J. S. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. W skardze powtórzone zostały argumenty podniesione w odwołaniu. Skarżący dodał jedynie w odpowiedzi na przytoczony przez wojewodę w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji fakt niezarejestrowania się w Urzędzie Pracy bezpośrednio po zwolnieniu z przyczyn dotyczących pracodawcy, że nie mógł się wtedy zarejestrować, ponieważ był w tym czasie chory, czego wojewoda nie wziął pod uwagę w swojej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga w niniejszej sprawie została złożona [...].2001r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 z późn. zm.), a w szczególności treść art. 37j ust. 1 pkt 2 tej ustawy, z którego wynika, że prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje mężczyźnie, który posiada okres uprawniający do zasiłku co najmniej 30 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, art. 37j ust.2, który wprowadza jako zasadę zasiłek przedemerytalny w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego, w związku z art. 37j ust. 3, który wprowadza wyjątek od tej zasady tj. możliwość przyznania zasiłku w podwyższonej wysokości 160% kwoty zasiłku podstawowego, pod warunkiem jednakże spełnienia określonych wymogów, tj. zamieszkiwania w powiecie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem o ile stosunek pracy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Analiza treści tych przepisów w kontekście stanu faktycznego niniejszej sprawy pozwala na stwierdzenie, że orzekające w niniejszym przypadku organy administracyjne w sposób prawidłowy te przepisy zastosowały.

J. S. spełnia określone w art. 37j ust. 1 pkt 2 tej ustawy warunki do otrzymania zasiłku przedemerytalnego. Zasiłek ten przysługuje mu jednak w wysokości określonej w art. 37j ust.2, to jest 120% kwoty zasiłku podstawowego, a nie w wysokości podwyższonej 160% kwoty zasiłku podstawowego. Nie spełnia on bowiem określonych w art 37j ust. 3 wymogów przyznania zasiłku podwyższonego. Przepisy przewidują w tym przypadku koniunkcję dwóch warunków: zamieszkiwania w powiecie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym oraz rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. J. S. zamieszkuje wprawdzie na terenie powiatu koneckiego, który objęty został wykazem powiatów zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym (Rozporządzenie Rady Ministrów a dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie określenia powiatów (gmin) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, Dz. U. nr 110, poz. 1264 z późn. zm.), nie spełnia jednak drugiego z koniecznych warunków, a mianowicie jego ostatni stosunek pracy nie został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, lecz wygasł z powodu upływu terminu, na jaki był zawarty (umowa o pracę na czas określony od [...] .2001r. do [...] .2001r.). Wprawdzie poprzednie zatrudnienie J. S. ustało z przyczyn dotyczących zakładu pracy z dniem [...] .2000r., niemniej jednak w chwili rozwiązywania tego stosunku pracy nie miał on jeszcze w ogóle uprawnień do zasiłku przedemerytalnego z uwagi na brakujący okres 1 miesiąca stażu pracy i nie rejestrował się wtedy w Urzędzie Pracy. Wbrew zatem twierdzeniom skarżącego powodem przyznania zasiłku w kwocie 120% zamiast 160% kwoty zasiłku podstawowego był nie tyle fakt przerwy w zatrudnieniu, w czasie której przebywał na zasiłku chorobowym (od [...].2001 do [...].2001r.), lecz okoliczność, że zawarta dnia [...].2001r. umowa o pracę na czas określony została rozwiązana z powodu upływu okresu, na jaki została zawarta, a nie z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Bez znaczenia prawnego jest także podnoszony przez skarżącego zarzut nieuwzględnienia przez wojewodę okoliczności, że nie mógł się zarejestrować bezpośrednio po zwolnieniu z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ([...].2000r.), gdyż był w tym czasie na zwolnieniu lekarskim. Nawet bowiem gdyby wtedy skarżący złożył w Urzędzie Pracy wniosek o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego, nie otrzymałby go w ogóle, albowiem nie miał jeszcze w tym czasie wymaganego do jego nabycia stażu 30 lat pracy.

W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł w niniejszej sprawie przesłanek wymienionych w art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powodujących konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, w szczególności naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.