Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 619/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 49b  ust. 1,  art. 50 , art. 51 ust. 1 pkt 3, 4
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 49b ust. 1, art. 50, art. 51 ust. 1 pkt. 3,4
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2020 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej M. M. kwotę 980 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. M. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("[...]WINB") nr [...] z [...] grudnia 2019 r. wydana w sprawie dotyczącej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce o nr ew. [...] w miejscowości G., gm. Ł. w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Pismem z 11 lipca 2019 r. skarżąca powiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. ("PINB") o samowoli budowlanej, mającej miejsce na działce nr ew. [...], obręb G., gm. Ł., a dokonanej w jej ocenie przez G. M., A. M. i K. M.

W dniu 7 sierpnia 2019 r. PINB przeprowadził czynności kontrolne na ww. nieruchomości; ustalił, że na działce o nr ew. [...] prowadzone są roboty budowlane związane z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego z poddaszem użytkowym o wymiarach zewnętrznych ok. 12 m x 10 m; budynek realizowany jest na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z [...] września 2005 r.; wskazane pozwolenie na budowę zostało wydane dla G. i A. M., jednakże M. M. nabyła wraz z bratem K. M. prawo do ww. nieruchomości o nr ewid. [...], na zasadzie współwłasności (skarżąca uczestnicząc w czynnościach kontrolnych przedstawiła akt notarialny Rep. A nr [...] z [...] marca 2015 r.).

Po dokonaniu porównania ustaleń kontroli ze znajdującymi się w zasobach urzędu dokumentami budowy, tj. zatwierdzonym projektem budowlanym i wydanym pozwoleniem na budowę, PINB stwierdził, że podczas realizacji ww. inwestycji dokonano istotnych odstępstw polegających na zmianie:

– wymiarów zewnętrznych z 10 m x 11 m na 10 m x 12 m,

– konstrukcji dachu poprzez wykonanie nieprojektowanej lukarny od północnej strony elewacji,

– przeznaczenia pomieszczenia garażowego na pomieszczenie mieszkalne.

Zdaniem PINB dokonano również zmian w układzie stolarki okiennej i drzwiowej. Organ ten ocenił, że "przedmiotowe istotne odstępstwa spowodowały zmianę powierzchni zabudowy oraz kubatury realizowanego budynku".

Dlatego też postanowieniem nr [...] z [...] września 2019 r., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm., "Prawo budowlane"), nakazał skarżącej oraz K. M. wstrzymać dalsze prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości G., gm. Ł., z naruszeniem warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z [...] września 2005 r., wydanej przez Starostę [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia podał, że z uwagi na wykonywanie robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę konieczne jest wstrzymanie robót budowlanych. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2018 r. sygn. akt II OSK 249/17 przyjął zaś, że adresatem postanowienia winni być obecni właściciele ww. nieruchomości, a nie inwestorzy, którzy utracili tytuł prawny do nieruchomości.

Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] października 2019 r.

Następnie PINB decyzją nr [...] z [...] listopada 2019 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nakazał skarżącej i K. M. sporządzenie i przedstawienie - w terminie 4 miesięcy od daty uprawomocnienia niniejszej decyzji - projektu budowlanego zamiennego budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości G., gm. Ł., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

Odwołania od powyższego rozstrzygnięcia z zachowaniem ustawowego terminu wnieśli K. M. oraz M. M., reprezentowana przez pełnomocnika.

[...]WINB decyzją nr [...] z [...] grudnia 2019 r. (wskazaną na wstępie), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., "k.p.a."), uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlnego nakazał M. M. i K.M. przedłożenie, w terminie 4 miesięcy, projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości G., gm. Ł., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że ze względu na fakt, iż od wydania postanowienia PINB z [...] września 2019 r. (na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego) upłynęło ponad 2 miesiące, zaskarżone rozstrzygnięcie organu powiatowego winno zostać wydane w oparciu o art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, a brak wskazania tego przepisu w decyzji tego organu uzasadniał zastosowanie w II instancji art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Dalej wskazał na art. 36a Prawa budowlanego, w tym ust. 5 dotyczący istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę; przypomniał ustalenia PINB i stwierdził, że nie ulega wątpliwości, iż zmiany dotyczące charakterystycznych parametrów obiektu (bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę), uzasadniają wdrożenie procedury określonej w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

[...]WINB podał też, że ideą postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Sam fakt złożenia projektu zamiennego nie legalizuje wykonanych z odstępstwami od pozwolenia na budowę robót budowlanych. Dopiero treść tego projektu wyznacza dalsze postępowanie organu nadzoru budowlanego. Obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu budowlanego zamiennego zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także w sposób zapewniający doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

W konsekwencji uznał, że nałożenie na M. M. oraz K. M. obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego jest rozwiązaniem uzasadnionym nie tylko przez przepisy prawa, lecz również przez okoliczności sprawy. Wskazał przy tym na własną argumentację przedstawioną w postanowieniu podtrzymującym postanowienie PINB z [...] września 2019 r., a mianowicie zauważył, że zmiana powierzchni zabudowy oraz kubatury stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego poprzez zmianę charakterystycznych parametrów obiektu (art. 36a ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego), jak również zmianę projektu zagospodarowania działki (art. 36a ust. 5 pkt 1 ww. ustawy).

Na koniec [...]WINB zaznaczył, że kwestia adresata rozstrzygnięć wydanych w trybie naprawczym została wyjaśniona w postanowieniu [...]WINB nr [...] z [...] października 2019 r. (dotyczącym wstrzymania wykonania robót). Organ dodał jedynie, że nakaz oparty na art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zasadnie skierowano do następców prawnych G. i A. M., tj. do skarżącej i K. M. jako właścicieli działki inwestycyjnej. Jednocześnie zaznaczył, że użytkowanie przedmiotowego budynku przez jednego ze współwłaścicieli pozostaje bez wpływu na adresata obowiązku wskazanego w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, jako że formalnie oboje odwołujący się są współwłaścicielami działki, na której znajduje się sporny budynek.

W skardze na powyższą decyzję z [...] grudnia 2019 r. M. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o stwierdzenie jej nieważności jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa ewentualnie, z ostrożności procesowej, o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, tj.:

1. art. art. 7, 77, 80 oraz 107 § 3 k.p.a., poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego sprawy, brak rzetelnego ustalenia stanu faktycznego oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów "i dowolne ustalenie, iż w przedmiotowej sprawie gdyż skutkowało to błędnym uznaniem przez organ, że adresatem decyzji winna być również skarżąca M. M., jako aktualny współwłaściciel",

2. art. 8 k.p.a. poprzez niedziałanie przez organy w sposób pogłębiający zaufanie uczestnika postępowania do władzy publicznej,

3. art. 15 k.p.a. poprzez niedziałanie przez organy w sposób zapewniający realizację zasady dwuinstancyjności, tj. niedokonanie ponownego rozpatrzenia sprawy i nieustosunkowanie się przez [...]WINB do wszystkich argumentów jakie zostały wskazane w treści odwołania z 8 listopada 2019 r.,

4. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 36⁵ ust. 2 oraz art. 36⁶ ust. 1, ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.), tj. zasady prawdy obiektywnej, polegające na dokonaniu błędnych ustaleń faktycznych, mających istotny wpływ na treść skarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wywiodła o wadliwym określeniu adresata rozstrzygnięcia. Podniosła, że organ nie dokonał (a przynajmniej nie ujawnił w treści uzasadnienia decyzji) żadnych czynności zmierzających do zbadania kto był i jest inwestorem przedmiotowego budynku - organ wybrał najprostszy sposób skierowania decyzji.

W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] grudnia 2019 r. dotycząca prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ew. [...] w miejscowości G., gm. Ł. w warunkach istotnego odstępstwa od zatwierdzonej dokumentacji budowlanej. Orzeczeniem tym organ w istocie podtrzymał decyzję PINB o nałożeniu na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego na współwłaścicieli nieruchomości (w tym na skarżącą) obowiązku sporządzenia i przedstawienia w zakreślonym terminie projektu budowlanego zamiennego. W konsekwencji zastosowanie w sprawie znajdował także art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego i art. 52 tej ustawy, a spór w sprawie dotyczy tego ostatniego i określenia adresata decyzji.

Niemniej, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, o czym stanowi art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., "p.p.s.a."), Sąd oceniając zaskarżone orzeczenie obowiązany był dokonać jego pełnej oceny. W efekcie, biorąc pod uwagę materiał zgromadzony w sprawie i obowiązujący w dacie jego wydania stan prawny Sąd uznał, że wprawdzie prawidłowo w nim przyjęto, że zachodzi podstawa do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, ale wadliwie (co najmniej przedwcześnie) uznano, że adresatem wydanego na podstawie ww. przepisu rozstrzygnięcia winni być obecni współwłaściciele nieruchomości.

Rozwijając tę ocenę Sąd przede wszystkim dostrzega, że decyzje wydane w sprawie poprzedzone zostały postanowieniami organów obu instancji, wydanymi w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Sąd dostrzega również, że wskazane postanowienia na skutek m.in. skargi skarżącej zostały uchylone wyrokiem tut. Sądu z 15 lipca 2020 r. o sygn. akt VII SA/Wa 18/20, a wyrok ten jest prawomocny; z tej też przyczyny ocenę w nim zawartą należało uwzględnić także w niniejszej sprawie (v. art. 153 i art. 170 p.p.s.a.). W konsekwencji Sąd podziela stanowisko wynikające z ww. wyroku, zarówno te dotyczące konieczności kontynuowania postępowania naprawczego, jak i określenia adresata tego postępowania uznając, że sprawa w tej ostatniej kwestii nie została należycie wyjaśniona.

I tak, Sąd zauważa, że art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego określa co należy rozumieć przez istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, które to jako takie jest dopuszczalne, ale jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej (v. art. 36a ust. 1); w innym razie uzasadnia uruchomienie omawianego trybu naprawczego, w celu legalizacji wykonanych samowolnie robót. Wobec okoliczności niniejszej sprawy Sąd zauważa także, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie: projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury (art. 36a ust. 5 pkt 1), charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a (art. 36a ust. 5 pkt 2), zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (art. 36a ust. 5 pkt 4).

Nie budzi wątpliwości Sądu, że ww. przepisy prawidłowo zastosowano w niniejszej sprawie, dotyczącej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Budynek ten realizowany jest w oparciu o - pozostające w obrocie prawnym - pozwolenie na budowę nr [...] z [...] września 2005 r., wydane przez Starostę [...] (z akt nie wynika, aby zostało ono "wzruszone"), obejmujące budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe na działce o nr ew. [...] w miejscowości G., gmina Ł. Z ustaleń poczynionych podczas czynności kontrolnych tej inwestycji, a przeprowadzonych przez nadzór budowlany (v. protokół kontroli z 7 sierpnia 2019 r. i notatka służbowa z 12 sierpnia 2019 r.), wynika, że ww. budynek jest realizowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonej dokumentacji budowlanej. W projekcie budowlanym zatwierdzonym ww. pozwoleniem przewidziano budynek o wymiarach 11 m x 10 m, tymczasem realizowany posiada 12 m długości. Zmiana ta wpłynęła na kubaturę i powierzchnię zabudowy budynku, nadto spowodowała zmianę projektu zagospodarowania działki. Nie spełnia przy tym łącznie wszystkich warunków określonych w art. 36a ust. 5a Prawa budowlanego i tym samym musiała być uznana za istotną w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt 2 tej ustawy (przekracza 2% długości obiektu). W tej sytuacji prawidłowo uznano, że okoliczności sprawy wypełniają dyspozycję art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 1 i pkt 2 tej ustawy, i koniecznym jest uruchomienie trybu naprawczego, a w ramach tego - wydanie decyzji z art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Sąd rozważania zawarte w zaskarżonej decyzji w ww. kwestii uznaje za prawidłowe.

W powyższym zakresie Sąd nie stwierdził naruszenia prawa; dopatrzył się jednak wadliwości w działaniu organów w kontekście art. 52 Prawa budowlanego, na podstawie którego ustalono adresata (adresatów) wydanego obowiązku.

Przepis ten dotyczy postępowań administracyjnych prowadzonych m.in. na podstawie art. 51 i stanowi, że inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, 49b, art. 50a oraz art. 51.

Wymienia on trzy kategorie podmiotów, a w orzecznictwie na tle tego przepisu wykształcił się pogląd, zgodnie z którym kryterium wyboru adresata rozstrzygnięcia spośród tych trzech podmiotów jest posiadanie tytułu prawnego umożliwiającego jego wykonanie. Art. 52 Prawa budowlanego należy bowiem interpretować i stosować w taki sposób, aby doprowadzić do wydania wykonalnego "nakazu", tj. aby nakaz np. rozbiórki został skierowany do takiej osoby, która ma realną możliwość jego wykonania. Przy czym skonstruowanie tego przepisu na zasadzie alternatywy pozwala na wysunięcie wniosku, że w pewnych sytuacjach zobowiązanym do likwidacji stanu samowoli (w odpowiednim do tego trybie, w tym uregulowanym w art. 50-51) będzie inwestor niebędący jednocześnie właścicielem nieruchomości (zgodnie z kryterium sprawstwa). W orzecznictwie podkreśla się wręcz, że w pierwszej kolejności "decyzja nakazująca" powinna być skierowana do inwestora, tj. do sprawcy samowoli budowlanej; tak należy bowiem interpretować pojęcie inwestora w art. 52 Prawa budowlanego, wymieniającego decyzje mające na celu usunięcie stanu niezgodności z prawem. Stąd też to ten podmiot winien w pierwszej kolejności być adresatem wydanego nakazu; w określonych przypadkach (wynikających z uwarunkowań faktycznych i prawnych) również wtedy, gdy nie jest właścicielem nieruchomości, na której zrealizowano taki obiekt; m.in. wówczas, gdy obecny właściciel nie sprzeciwia się wykonaniu nałożonego obowiązku. Nałożenie "nakazu" na właściciela nieruchomości, który nie był inwestorem może bowiem w niektórych stanach faktycznych okazać się nieuzasadnionym obciążeniem, narażać go na koszty i dolegliwą procedurę, stanowić jednocześnie nieuzasadnione zwolnienie od takiego obowiązku inwestora, który działał w warunkach samowoli budowlanej i powinien wobec tego ponieść wszystkie niedogodności związane z wykonaniem orzeczonego obowiązku. Stąd też przyjmuje się, że w przypadkach, gdy sprawcą jest inwestor, który w dacie orzekania przez organ nie posiada prawa do obiektu, wskazanie podmiotu zobowiązanego powinno uwzględniać wolę właściciela co do tego, czy chce i zezwala, by inwestor – sprawca samowoli – dokonał czynności. "Wola właściciela, gdy sprawcą jest inny podmiot, powinna mieć znaczenie w zakresie wskazania podmiotu zobowiązanego. W takiej sytuacji z uzasadnienia decyzji organu powinno wynikać, że właściciel wyraził zgodę na to, by to inwestor dokonał czynności" (v. A. Plucińska-Filipowicz w: Prawo budowlane, komentarz aktualizowany, pod red. A. Plucińska-Filipowicz, M. Wierzbowski, LEX/el. 2019; komentarz do art. 52).

W niniejszej sprawie ustalając adresata wydanego obowiązku zastosowano wyłącznie kryterium posiadania tytułu prawnego do nieruchomości objętej postępowaniem; wydane orzeczenia skierowano do skarżących – od 2015 r. współwłaścicieli działki o nr ew. [...] w miejscowości G., gm. Ł. Odstąpiono w efekcie od poczynienia dodatkowych ustaleń, pozwalających wyjaśnić, czy możliwym jest skierowanie wydanego rozstrzygnięcia do inwestorów – G. i A. M. (którzy to uzyskali pozwolenie na budowę objętego postępowaniem budynku i nie przenieśli tego pozwolenia na inny podmiot; w aktach brak decyzji wydanej na podstawie art. 40 Prawa budowlanego). Przy okazji, osoby te wadliwie pominięto w postępowaniu, nie zważając, że jako inwestorzy mają interes prawny w niniejszej sprawie (v. art. 28 k.p.a., art. 52 ust. 2 Prawa budowlanego). Nie zbadano także przez kogo obecnie prowadzona jest, czy inaczej: kończona inwestycja. Nie wykluczono w efekcie możliwości skierowania wydanego orzeczenia do inwestora/inwestorów, z góry niejako przyjmując, że skoro w trakcie realizacji inwestycji zmianie uległ właściciel nieruchomości, to nakaz winien być skierowany do tego właściciela. Poglądu tego Sąd nie podziela i choć zgadza się, że wybór adresata orzeczonego nakazu należy uzależnić od ustaleń dotyczących zapewnienia możliwości jego realizacji, to jednak stwierdza, że w pierwszej kolejności kierując się tym kryterium należy wykluczyć możliwość uczynienia adresatem sprawcę naruszenia prawa – sprawcę samowoli budowlanej. W tym przypadku skarżąca twierdzi, że nie ma nic wspólnego z budową budynku, budowa prowadzona była przez jej rodziców, a następnie kontynuowana przez brata (o czym ma m.in. świadczyć posiadanie przez niego dziennika budowy); jednocześnie z akt sprawy wynika, że skarżąca zgadza się na udział w postępowaniu jej rodziców, zarazem inwestorów, G. i A. M.; co więcej – upatruje błędu organów w ich pominięciu.

W konsekwencji Sąd uznał, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 52 Prawa budowlanego poprzez co najmniej przedwczesne uczynienie skarżących adresatami decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Ponownie prowadząc postępowanie PINB uwzględni wytyczne wynikające z wyroku tut. Sądu o sygn. akt VII SA/Wa 18/20, tj. prawidłowo ustali krąg stron, a orzekając w trybie naprawczym uwzględni uwagi Sądu dotyczące adresata nakazu i wykładni art. 52 ww. ustawy; uzupełni w celu ich realizacji postępowanie dowodowego; weźmie także pod uwagę art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471).

Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.