Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 272/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Hanna Raszkowska Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie szkoły publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. zasądza od Kuratora Oświaty na rzecz skarżącej spółki kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2 lutego 2006 r., nr "[...]", Kurator Oświaty, na podstawie art. 31 pkt 5 a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256 poz. 2572 ze zm.), dalej: ustawa o systemie oświaty oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. nr 2000 r. , nr 98, poz. 1072 ze zm.), dalej: K.p.a. , w związku z art. 58 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta E. z dnia 2 stycznia 2006 r. , nr "[...]", odmawiającą udzielenia zezwolenia Spółce z o.o. A w L. na założenie szkoły publicznej pod nazwą Szkoła Policealna Organizacji Reklamy "[...]" E. Kurator Oświaty w uzasadnieniu swojej decyzji podał, że zgodnie z art. 58 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, wymóg zezwolenia na utworzenie szkoły publicznej przez osobę prawną, inną niż jednostka samorządu terytorialnego, lub osobę fizyczną, prawodawca scedował na właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego, którego zadaniem jest prowadzenie szkół i placówek publicznych danego typu. Przypisana jednostce samorządu terytorialnego tzw. organizacja sieci szkół i placówek publicznych wymusza dostosowanie tworzenia szkół i placówek korzystnych co do oferty dla potrzeb środowiska lokalnego oraz dziedzin gospodarki regionu. Dodał, że organ I instancji wskazując szkołę kształcące w zawodzie technik organizacji reklamy oraz przygotowane wolne miejsca dla potencjalnych kandydatów do nauki, w żaden sposób nie naruszył wyjaśnienia na czym polega w danym stanie faktycznym "korzystne uzupełnienie szkół publicznych w danej miejscowości", o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub osobę fizyczną ( Dz. U. z 2004 r., Nr 46, poz. 438), dalej: rozporządzenie MENiS. Tym samym wskazał, że tworzenie szkoły, która kształci w proponowanych już zawodach nie jest uzupełnieniem sieci ale jej powieleniem. Brak zainteresowania kształceniem wynika też z niżu demograficznego, co znajduje potwierdzenie w danych Głównego Urzędu Statystycznego. Liczba ludności E. systematycznie maleje, co nie zostaje bez znaczenia w monitorowaniu sieci szkół publicznych. Prognozy na rok 2010 wskazują na liczbę mieszkańców 125 500 ( przy obecnej 127 300 ) zaś w roku 2030 na 107 000 osób. Kurator stwierdził też, że organy administracji rozstrzygając sprawę nie mają obowiązku i nie mogły się odnieść do efektów kształcenia słuchaczy oraz promocji szkoły, która ma dopiero powstać. Dlatego należało odmówić udzielenia zezwolenia, bo utworzenie nowej szkoły publicznej nie spełnia wymogu § 4 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia MENiS korzystnego uzupełnienia sieci szkół.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosła A Sp. z o.o. w L., żądając jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania sądowego.

Zarzuciła naruszenie norm prawa materialnego, określonych w art. 58 ust. 3 i 5 ustawy o systemie oświaty i § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MENiS w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną lub fizyczną, polegające na nieuwzględnieniu czy w danym stanie faktycznym założenie nowej szkoły stanowić będzie "korzystne uzupełnienie sieci szkół" również w "gminie, powiecie, województwie lub regionie", zgodnie z treścią § 4 ust. 1 pkt. 5 wyżej wskazanego rozporządzenia. Ponadto skarżąca zarzuciła błędne ustalenie przez organ odwoławczy okoliczności sprawy, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegające na przyjęciu, iż utworzenie szkoły nie jest uzupełnieniem sieci szkól, ale jej powieleniem.

W uzasadnieniu skargi podano, że ocena dokonana przez organy administracji, czy utworzenie szkoły w miejscowości wskazanej przez założyciela stanowi korzystne uzupełnienie sieci szkół w tej miejscowości powinna uwzględnić nie tylko warunki panujące w danym mieście, ale również w gminie, powiecie, województwie lub regionie. Na taką interpretację przepisu § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MENiS wskazuje jego układ. Ponadto, według skarżącej, korzystne uzupełnienie, jako przesłankę zawartą w § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MENiS, należy interpretować zgodnie z regułami wykładni o charakterze literalnym. Pojęcie to należy rozumieć jako dopełnienie czegoś w sposób przynoszący pożytek. Zatem w ocenie skarżącej założenie nowej szkoły nie będzie jedynie powieleniem szkół istniejących już zarówno w E. ale i w powiecie, województwie i regionie. Skarżąca nie zgadza się też z użytym przez organ II instancji określeniem, iż utworzenie przedmiotowej szkoły będzie jej powieleniem. Powielenie oznacza, iż musiałaby powstać taka sama szkoła, a w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia takiego twierdzenia. W szkole "[...]" w E. przewidziane zostały bezpłatne, fakultatywne zajęcia dla słuchaczy, poza obowiązkowym programem nauczania, z zakresu języka anielskiego oraz informatyki. Także dane demograficzne dotyczące niżu zbadać należało w odniesieniu do wszystkich wskazanych jednostek podziału administracyjnego oraz regionu.

Kurator Oświaty w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ewentualnie z ostrożności procesowej o odrzucenie skargi. Zarzuty skargi, dotyczące naruszenia art. 58 ust. 3 i 5 ustawy o systemie oświaty nie zostały w jego ocenie poparte żadnymi argumentami. Skarżący wnosił o utworzenie publicznej szkoły policealnej w E. (miasta na prawach powiatu), tam też właściwy do utworzenia tego typu szkoły organ badał uzupełnienie sieci. Badanie korzystnej sieci szkół tylko w odpowiedniej jednostce samorządu terytorialnego, uzasadnia fakt tworzenia odpowiedniego typu szkoły przez tę jednostkę. I to ona zakładając szkoły publiczne kieruje się celowością i dba o uzupełnienie sieci. Ona jest też odpowiednia do udzielenia zezwoleń na zakładanie publicznych szkół danego typu przez osoby prawne i fizyczne. I w tym kontekście ustawodawca wymienia uzupełnienie sieci szkół w miejscowości, gminie, powiecie, województwie, regionie. Kurator uznał też, że organy dowiodły, że działają szkoły tego typu, do których i tak nie ma naboru. A więc uzupełnienie o ten typ szkoły nie jest "korzystne", a nawet niecelowe i tworzenie nowych publicznych szkół tego samego typu jest powielaniem, bądź tworzeniem konkurencji.

Wniosek o odrzucenie skargi zostałem uzasadniony faktem, że skargę wniesiono na decyzję w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie szkoły publicznej pod nazwą Szkoły Policealnej Organizacji Reklamy "[...]", a zarzut sprowadzający się do naruszenia art. 58 ust. 3 i 5 ustawy o systemie oświaty dotyczy zupełnie innego podmiotu tj. Szkoły Policealnej Ochrony Fizycznej Osób i Mienia w E.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny kontroluje decyzję administracyjną pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi. Kontrola ta dotyczy zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga jest zasadna.

W ocenie Sądu sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona przez organy administracji, co uniemożliwiło wydanie w sprawie prawidłowego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 7 K.p.a. i art. 77 § 1 K.p.a., w toku postępowania organy administracji podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, są też zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Rezultaty tak przeprowadzonego postępowania przed organem administracji powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji. Organy rozpoznające przedmiotową sprawę tylko częściowo zastosowały się do przytoczonych wyżej obowiązków.

Podstawą odmowy udzielenia zezwolenia na utworzenie nowej szkoły było ustalenie, że nie stanowi to korzystnego uzupełnienia sieci szkół w E. a byłoby powieleniem istniejącej szkoły. Organy uznały takie działania za wręcz niecelowe. W lakonicznych uzasadnieniach swoich decyzji organy I i II instancji powołały się na fakt istnienia szkoły kształcącej w zawodzie i wolnych miejscach dla potencjalnych kandydatów do nauki oraz niż demograficzny w E. Jednak faktów tych nie sposób w żaden sposób sprawdzić ze względu na to, że brak jest informacji jaka jest to szkoła i czy rzeczywiście nie udało jej się przeprowadzić naboru, a co do powoływanego niżu demograficznego – ze względu na brak źródła tych informacji. Dlatego zdaniem Sądu, jeżeli organy administracji przyjmą, uzasadniając to, że nowa szkoła "[...]" nie ma charakteru regionalnego lub wojewódzkiego, powinny szczegółowo zbadać, która szkoła na terenie miasta na prawach powiatu, jakim jest E., kształci w zawodzie technik reklamy, ilu ma słuchaczy, i ile wolnych miejsc, jaki ma program nauczania i zajęcia ponadprogramowe. Przy czym dane te należy zebrać nie za ostatni rok, jak zrobiono to w zaskarżonej decyzji, ale za ostatnich kilka lat. Dopiero analiza tak zebranych danych pozwoli na ocenę tego czy w tych okolicznościach propozycja skarżącej co do utworzenia nowej szkoły będzie stanowić korzystne uzupełnienie sieci szkół - czy tylko jej bezcelowe powielenie.

Należy ponadto stwierdzić, że Sąd nie podziela stanowiska skarżącej o konieczności badania w przedmiotowej sprawie "korzystności uzupełnienia sieci szkół w danej miejscowości" również w odniesieniu do innych powiatów niż miasto E. ( na prawach powiatu), województwa i regionu. Sąd w całości podziela w tym zakresie stanowisko Kuratora Oświaty, wyrażone w odpowiedzi na skargę. Przy założeniu, że szkoła będąca przedmiotem skargi ma jedynie znaczenie powiatowe a nie wojewódzkie czy regionalne, badanie korzystnej sieci szkół tylko w odpowiedniej jednostce samorządu terytorialnego (tzn. w mieście E.), uzasadnia fakt tworzenia tego typu szkół przez tę jednostkę. Jako przykład można tu podać utworzenie publicznej szkoły podstawowej i gimnazjum. Należy to do odpowiedniego organu gminy, który bada celowość utworzenia i tworzy sieć szkół oraz określa ich obwody. Natomiast utworzenie szkół ponadgimnazjalnych o znaczeniu regionalnym i ponadregionalnym należy do samorządu województwa. I to on zakładając szkoły publiczne lub wydając odpowiednie zezwolenia kieruje się celowością i dba o uzupełnienie sieci w regionie i poza nim. I jak słusznie wskazuje Kurator Oświaty, w tym kontekście ustawodawca wymienia przesłankę "uzupełnienia sieci szkół w miejscowości, gminie, powiecie, województwie, regionie". Inne interpretowanie tego przepisu doprowadziłoby do badania sieci szkół w województwie i regionie nawet przy tworzeniu szkoły podstawowej w małej miejscowości, co nie byłoby celowe.

Odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie skargi, wskazać należy, iż jest on niezasadny. W sprawie nie zaistniała bowiem żadna z przesłanek określonych w art. 58 § 1 p.p.s.a. dających podstawę prawną do odrzucenia skargi. Organ zresztą nie wskazuje, która z przesłanek uprawniających do odrzucenia w sprawie skargi miałaby zastosowanie. Z treści skargi wynika, iż zamiarem skarżącej spółki było wywiedzenie skargi na decyzję nr "[...]"(numer tej decyzji skarżąca podała w treści skargi) w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na założenie szkoły publicznej pod nazwą Szkoły Policealnej Organizacji Reklamy "[...]", o czym świadczy chociażby to (co jest wiadome Sądowi z urzędu), że skarżąca wniosła skargi również na inne decyzje organu odmawiające założenia wnioskowanych przez skarżącą szkół na terenie E. Ewentualne błędy pisarskie w treści skargi nie przesądzają o jej rozstrzygnięciu, gdyż Sąd nie jest związany treścią skargi i jak wskazano wyżej kontroluje legalność zaskarżonej decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Na podstawie art. 200 tej ustawy zasądzono na rzecz skarżącej, poniesione przez nią koszty postępowania sądowego, tj. uiszczonego wpisu od skargi. W oparciu o art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.