Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 179/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Anna Lechowska Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 22 listopada 2006 r. sprawy ze skargi D. i A. T. na decyzję S. K. O. w R. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. S. z dnia [...] września 2005 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od S. K. O. w R. na rzecz skarżących D. i A. T. solidarnie kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., [...] /nr [...] S. K. O. w R. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. S. z dnia [...] września 2005 r., Nr [...] w sprawie ustalenia dla B. P. warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalnego, gospodarczego i bezodpływowego zbiornika na ścieki sanitarne na działce nr ewidencyjny 3329 położonej w miejscowości Ł.

Z decyzją S. K. O. w R. nie zgodzili się D. i A. T . W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucili decyzji naruszenie przepisów dotyczących właściwości miejscowej i rzeczowej organów uzgadniających projekt decyzji w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych. Zdaniem skarżących uzgodnienie takie powinno być dokonane przez starostę a nie Wojewodę Podkarpackiego.

Innym naruszeniem wskazanym w skardze jest wydanie decyzji wbrew postanowieniom art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organy dopuściły się również naruszenia art. 64 tej ustawy przez przyjęcie jako podstawy dla sporządzenia załącznika graficznego decyzji mapy w niewłaściwej skali. Wreszcie skarżący podnieśli, że decyzja S. K. O. w R. posiada liczne wady odnoszące się do określenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na tę okoliczność wskazali, że organ odwoławczy podaje różne daty wcześniej zapadłego rozstrzygnięcia z sierpnia 2005 r., a także różne sygnatury decyzji odwoławczej. Z tych powodów skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo wnioskiem z dnia 16 listopada 2005 r. /data przyjęcia pisma w biurze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie 16 listopada 2005 r./ skarżący podtrzymali swoją skargę, a dodatkowo wskazali, że powinna ona zostać uwzględniona także z tego powodu, że decyzje obu instancji wydane zostały w postępowaniu, w którym brał udział J. K., który zmarł 17 lat wcześniej, zatem nie mógł być stroną toczącego się postępowania. Równocześnie skarżący wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę S. K. O. w R. wniosło o jej oddalenie przyjmując argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez Sądy nie jest ograniczony zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że skarga D. i A .T. podlega uwzględnieniu, a to oznacza, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta i Gminy N. S. zostają uchylone i wyeliminowane z obrotu prawnego.

Sąd orzekając o uchyleniu decyzji miał na uwadze przede wszystkim naruszenie, które polegało na tym, że stroną postępowania przed organami administracji był podmiot, który już w chwili wszczęcia postępowania nie żył. Skutkiem tej okoliczności jest stwierdzenie, że w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla B. P. uczestniczyła osoba nie żyjąca. Zaistnienie takiej okoliczności musi skutkować uchyleniem decyzji, przy czym jest to konsekwencja formalnej wady prowadzonego postępowania.

Merytoryczna ocena zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd administracyjny może być dokonana tylko w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, zatem formalna poprawność postępowania jest warunkiem koniecznym i niezbędnym dla oceny merytorycznej. W sytuacji, gdy istniejące naruszenia procesowe uniemożliwiają oddalenie skargi, gdyż są istotne dla samego rozstrzygnięcia Sąd nie ma możliwości wypowiedzenia się w zakresie przedmiotu postępowania. Z tego powodu Sąd uchylając decyzje nie mógł odnosić się do tej części zarzutów skargi, które dotyczą meritum sprawy, zwłaszcza naruszenie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Te okoliczności mogą być podstawą oceny rozstrzygnięć w ponownym, poprawnym formalnie postępowaniu gdyby skarżący kwestionowali przyszłe, zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie.

W ponownym postępowaniu organy będą musiały ustalić poprawnie krąg stron, w szczególności z uwzględnieniem spadkobierców po J. K., gdyż podmioty te muszą brać udział w toczącym się postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak na wstępie, w szczególności mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.