Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 49/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 250, art.258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b, § 19
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. K. i Z. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia przyznać adw. M. K. kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł.


UZASADNIENIE

II SAB/Rz 49/11

U z a s a d n i e n i e

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie oddalił skargę K. i Z. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej, po czym postanowieniem referendarza sądowego tego Sądu z dnia 2 kwietnia 2012 r. przyznano skarżącym prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.

W dniu 15 maja 2012 r. została złożona w siedzibie Sądu opinia prawna sporządzona przez wyznaczonego dla skarżących adwokata M. K.,

w której wskazał on na brak podstaw do sporządzenia i wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniósł w niej o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.

Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach

o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).

Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym

w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby

240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia).

Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany

z zapoznaniem się z aktami sprawy i sporządzeniem opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł., podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. kwotę 41,40 zł.

Pełnomocnik skarżących nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie

a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków.

Bez wpływu na prawo pełnomocnika do wynagrodzenia za udzieloną przez niego pomoc prawną pozostaje sygnalizowana przez niego w piśmie przewodnim dot. przedłożenia opinii odmowa jej odebrania przez skarżącą w siedzibie kancelarii, co skutkowało przesłaniem jej odpisów skarżącym za pośrednictwem poczty oraz złożeniem jednego jej egzemplarza w siedzibie Okręgowej Rady Adwokackiej

w R.

Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku

z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.