Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 123/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-08-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 135, art. 157 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Protokolant Asystent sędziego Dorota Winiarczyk-Ożóg, po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie: zmiany nieprawidłowych danych w zgłoszeniu celnym - w zakresie wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2017 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 123/17 postanawia odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] czerwca 2017 r., sygn. akt [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym oraz zasądził od organu na rzecz R. W. zwrot kosztów postepowania.

Pismami z dnia [...] lipca 2017 r. i [...] lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji – decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...].

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że naruszenie przepisów powodujące uchylenie zaskarżonej decyzji nastąpiło przede wszystkim w postępowaniu przed organem I instancji i to właśnie ten organ powinien ponownie rozważyć, czy popełniono czyn stanowiący przestępstwo oraz czy istnieje związek przyczynowo-skutkowy między tym czynem a powstaniem długu celnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zatem zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Z taką sytuacją możemy mieć do czynienia wówczas, gdy sąd orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie można natomiast żądać uzupełnienia wyroku, gdy sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze.

W rozpoznawanej sprawie skarga obejmowała ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt 123/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. Zasądził również od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postepowania.

Wprawdzie w skardze zawarto również wniosek o uchylenie decyzji organu I instancji, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...], należy jednak zauważyć, że takie żądanie podlega ocenie sądu i nie jest decydujące. Sposób rozstrzygania przez sąd administracyjny określają bowiem art. 134 oraz art. 135 p.p.s.a. Zgodnie z pierwszym z tych przepisów, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zastosowanie w konkretnej sprawie art. 135 p.p.s.a. zależy zatem od oceny sądu, tj. ustalenia przez sąd, czy w danej sprawie zachodzi potrzeba zastosowania tego przepisu. Wniosek zgłoszony w tej materii przez samą stronę nie jest dla sądu wiążący (zob. wyrok NSA z dnia 1 października 2008 r., sygn. akt II FSK 1726/07). Wyznacza on jedynie zakres kompetencji orzeczniczych sądu, uzależniając uruchomienie przewidzianych przez ustawę środków od "niezbędności" końcowego załatwienia sprawy, której dotyczy skarga.

Wyeliminowanie z obrotu prawnego innej, niż zaskarżona do sądu, decyzji organu jest zatem możliwe jedynie wówczas, gdy bez tego zabiegu załatwienie sprawy byłoby niemożliwe lub co najmniej utrudnione.

W ocenie Sądu taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodziła. W konsekwencji, wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2013 r. oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postepowania. Wyrok ten orzeka o całości skargi, jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Brak jest zatem podstaw do uzupełnienia wyroku.

Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt 123/17, na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 160 p.p.s.a.