Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2704/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku

SENTENCJA

Dnia 26 września 2019 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 26 września 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1042/18 oddalającego skargę D. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1042/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie oddalił skargę D.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W treści skargi kasacyjnej D. J. od ww. wyroku WSA w Warszawie pełnomocnik skarżącego, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - Ppsa), zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...], nakazującej skarżącemu rozbiórkę kontenera metalowego na nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 61 § 1 Ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Dla rozpoznania wniosku zawartego w skardze kasacyjnej kluczowe znaczenie mają dwie okoliczności. Po pierwsze, D. A. w niniejszej sprawie składał już wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r., VII SA/Wa 1042/18, wniosek ten uwzględnił. Po wtóre zaś, wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2019 r., WSA w Warszawie oddalił skargę D. A. Wyrok ten - z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną - nie jest prawomocny.

To, jak długo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu wywołuje skutki - niezależnie od tego, czy zostało wydane przez organ administracji na podstawie art. 61 § 2 Ppsa, czy przez sąd administracyjny na postawie art. 61 § 3 Ppsa - określa art. 61 § 6 Ppsa. Stosownie do tego przepisu w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w obrocie prawnym zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 Ppsa nadal funkcjonuje postanowienie WSA w Warszawie wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 Ppsa rozciągają się również na etap kasacyjny postępowania sądowego. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 6 pkt 2 Ppsa upadną one bowiem dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę lub zmiany postanowienia w trybie art. 61 § 4 Ppsa.

W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowa jest ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać u skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 Ppsa). Skoro wykonanie zaskarżonej decyzji pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia sądu wojewódzkiego i skarżący dalej korzysta z udzielonej mu ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem D. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy za bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.