Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 304/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2, art. 239 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a I. przyznać A. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z uczącą się córką, z którą utrzymuje się ze swojej renty w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej składają się wydatki na mieszkanie – [...] złote, na energię elektryczną – [...] złotych, na wodę – [...] złotych, na telefon – [...] złotych oraz na leki – [...] złotych. Łącznie koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej wynoszą [...] złotych. Strona skarżąca podkreśliła, że niejednokrotnie po opłaceniu wszystkich kosztów stałych pozostaje jej kwota [...] złotych.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść minimalnych kosztów ustanowienia adwokata. Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Biorąc pod uwagę wysokość dochodów gospodarstwa domowego strony skarżącej, wysokość jej kosztów utrzymania koniecznego oraz minimalny koszt ustanowienia adwokata stwierdzić należy, że strona skarżąca nie ma realnych możliwości uiszczenia wynagrodzenia adwokata. Aby je uiścić w całości musiałaby bowiem przeznaczyć na ten cel część środków wydatkowanych na poczet kosztów utrzymania. To zaś skutkowałoby uszczerbkiem w kosztach utrzymania. Odnośnie natomiast żądania zwolnienia od kosztów sądowych należy zauważyć, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Z tego powodu jej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne i nie podlega uwzględnieniu.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.