Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 69/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 r. oraz orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 14 lutego 2011 r. skarżący J. P. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Ze złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowych oświadczeń z dnia 7 i 9 marca 2011 r. oraz przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisów: zeznań o wysokości osiągniętego dochodu za 2010 r., informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za 2010 r., świadectw pracy, decyzji z dnia 21 września 2009 r. o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku, decyzji z dnia 7 września 2010 r. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zaświadczenia z dnia 9 marca 2011 r. potwierdzającego status osoby bezrobotnej, wyciągów z rachunków bankowych, dokumentów księgowych obrazujących wysokość dochodu z działalności gospodarczej, umowy darowizny z dnia 4 września 2007 r., umowy pożyczki gotówkowej z dnia 13 stycznia 2010 r. i informacji o wysokości raty z dnia 10 lutego 2010 r., informacji o wysokości opłat za użytkowanie lokalu mieszkalnego z dnia 27 grudnia 2010 r., faktury za energię elektryczną z dnia 28 września 2010 r.) wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką oraz dorosłą córką. Wnioskodawca nie osiąga aktualnie żadnego dochodu, od 28 października 2010 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, jego małżonka w listopadzie 2010 r. rozpoczęła działalność gospodarczą, z której w 2010 r. osiągnęła dochód w wysokości 11.605,68 zł brutto, zaś w styczniu 2011 r. poniosła stratę w wysokości 2.376,22 zł. Córka wnioskodawcy nie osiąga żadnych dochodów, w okresie od dnia 1 października 2010 r. do 29 stycznia 2011 r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę, która została rozwiązana, nie zarejestrowała się jako osoba bezrobotna, gdyż nie skompletowała jeszcze niezbędnych do tego dokumentów. Prowadzona przez małżonkę wnioskodawcy działalność jest jedynym źródłem utrzymania trzyosobowej rodziny. Całkowity dochód wnioskodawcy za ubiegły rok wykazany w złożonym przez niego zeznaniu podatkowym stanowił kwotę 6.314,84 zł, roczny dochód jego córki wyniósł 3.617,25 zł, zaś żona wnioskodawcy poza dochodem z działalności gospodarczej w wysokości 11.605,68 zł uzyskała dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych przysługującego jej w okresie od 1 stycznia do 25 marca 2010 r. Zgodnie ze złożonym przez wnioskodawcę oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach ani on ani osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Majątek małżonków stanowi mieszkanie o powierzchni 62,90 m2, za które uiszczają opłaty do spółdzielni w miesięcznej wysokości 606,26 zł. Do stałych i koniecznych wydatków ponoszonych przez małżonków należy ponadto spłata raty w kwocie 1.048 zł pożyczki gotówkowej zaciągniętej przez wnioskodawcę oraz płatne co dwa miesiące opłaty za energię elektryczną, których średnia wysokość w okresie od października 2010 r. do lutego 2011 r. kształtowała się na poziomie 157 zł.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za taką oceną przemawia okoliczność, że wnioskodawca i jego córka są osobami bezrobotnymi, a rozpoczęta niedawno przez małżonkę wnioskodawcy działalność gospodarcza, która jest jedynym źródłem utrzymania całej rodziny, w styczniu br. nie przyniosła żadnych dochodów. Małżonkowie nie mają też oszczędności, z których mogliby pokryć koszty sądowe.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.