Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 113/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. c
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Janina Guść Protokolant asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Wójta Gminy w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy do rozpatrzenia punktów pierwszego i drugiego wniosku skarżącego R. B. z dnia 23 kwietnia 2015 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2. orzeka, że bezczynność organu w zakresie stwierdzonym w punkcie pierwszym wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. w pozostałym zakresie skargę oddala, 4. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącego R. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r. R. B. (dalej określany jako: "wnioskodawca", "skarżący" lub "podmiot ubiegający się o informację"), powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.) – dalej określana w skrócie jako "u.d.i.p.", zwrócił się do Wójta Gminy (dalej określany też jako "organ") o udostępnienie informacji następującej treści:

1. W jakiej wysokości otrzymał wynagrodzenie nowy kierownik Zakładu Gospodarki Komunalnej – Z. P.?

2. W jakiej wysokości otrzymywał wynagrodzenie były kierownik Zakładu Gospodarki Komunalnej, pełniący tę funkcję w latach 2011- 2015?

3. Od ilu właścicieli gospodarstw domowych, właścicieli posesji w latach 2010

- 2014, którzy na własny koszt wykonywali podłączenia wody i kanalizacji z sieci komunalnej gmina wykupiła tę sieć?

Jednocześnie - na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p., ubiegający się o informację prosił o jej udostępnienie w formie elektronicznej poprzez przesłanie odpowiedzi na jego adres e-mailowy.

W odpowiedzi na powyższy wniosek udzielonej w dniu 5 maja 2015 r. organ poinformował wnioskodawcę, że:

1. Nowy Kierownik Zakładu Gospodarki Komunalnej Z. P. otrzymał wynagrodzenie w takiej wysokości jak były Kierownik ZGK P. B.

2. Wysokość wynagrodzenia byłego Kierownika ZGK jest upubliczniona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy w dziale oświadczenia majątkowe.

3. Gmina wykupiła w latach 2010-2014 sieci od 2 właścicieli posesji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 maja 2015 roku R. B. zaskarżył bezczynność Wójta Gminy w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 23 kwietnia 2015 roku. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 13 ust. 1 i 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że dnia 23 kwietnia 2015 r. wystąpił do Wójta Gminy z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej o opisanej powyżej treści. W odpowiedzi uzyskał od organu informację z dnia 5 maja 2015 r. Zdaniem skarżącego organ - do dnia złożenia skargi, mimo ustawowego obowiązku określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wnioskowanej informacji nie udostępnił. Nie przesłał także skarżącemu pisma, które - zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., powiadamiałoby o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację. Skarżący wskazał nadto na treść art. 5 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., a następnie stwierdził, że organ nie podjął żadnego ze wskazanych w ww. przepisach działań i w związku z tym pozostaje w bezczynności w postępowaniu o udostępnienie informacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie twierdząc, że nie pozostaje bezczynny w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 5 maja 2015 roku, ponieważ udzielił skarżącemu informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem, przesyłając odpowiedź w formie wiadomości e-mail dnia 5 maja 2015 r.

Organ wyjaśnił, że informacje, których skarżący domagał się w swoim wniosku, stanowią informację publiczną, w związku z czym organ udzielił odpowiedzi na wszystkie trzy postawione we wniosku pytania, nie uchybiając przy tym ustawowemu terminowi wynikającemu z przepisu art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Z uwagi na fakt, że wysokość wynagrodzenia nowego kierownika ZGK wynosiła tyle samo, co wysokość wynagrodzenia dotychczasowego kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej, która to informacja opublikowana została w Biuletynie Informacji Publicznej pod adresem: http://[...] (oświadczenie majątkowe kierownika ZGK za 2014 r.), w ocenie organu wystarczającym było poinformowanie skarżącego o wcześniejszym opublikowaniu żądanych informacji w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy. Organ zaznaczył przy tym, że informacje zawarte w Biuletynie odnoszą się bezpośrednio i konkretnie do meritum żądania skarżącego, a zatem zwierają dane istotne z punktu widzenia pytającego, a ich uzyskanie nie wymaga przedsięwzięcia dodatkowych czynności.

Organ dodał, że wyczerpująco udzielił również odpowiedzi na trzecie pytanie skarżącego, informując go o ilości osób, od których gmina wykupiła w latach 2010

- 2014 sieć wodno-kanalizacyjną.

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi była bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. Skarga taka jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."). Rozpoznając wniesioną skargę należało dokonać oceny - czy podmiot, do którego został skierowany wniosek o udostępnienie informacji publicznej, był zobowiązany do jej udzielenia, czy żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm. - dalej jako "u.d.i.p.") oraz, czy organowi rzeczywiście można przypisać bezczynność.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek skarżącego, którego adresatem był wójt gminy, został skierowany do podmiotu, który ma obowiązek udzielania informacji publicznej. Bez wątpienia też żądana informacja o wysokości wynagrodzenia kierowników jednostek organizacyjnych gminy jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Informacją taką jest bowiem informacja o wydatkach ponoszonych ze środków budżetu gminnego, w tym wysokości wydatków na wynagrodzenia pracowników samorządowych (vide art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia, gdy informacja fizycznie istnieje, nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a zainteresowany nie ma innego trybu dostępu do niej.

Spór w niniejszej sprawie dotyczył tego, czy został załatwiony wniosek podmiotu ubiegającego się informację publiczną, w tym – czy udzielono mu informacji w zakresie dotyczącym wynagrodzeń kierowników jednostki organizacyjnej gminy. Organ stał na stanowisku, że nie można przypisać mu bezczynności, ponieważ udzielił w tym zakresie żądanej informacji wyjaśniając, że nowy kierownik Zakładu Gospodarki Komunalnej otrzymał wynagrodzenie w takiej wysokości jak były Kierownik ZGK, a wysokość wynagrodzenia byłego Kierownika ZGK jest upubliczniona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy w dziale oświadczenia majątkowe. Skarżący natomiast twierdził, że informacji w żądanym zakresie nie otrzymał.

W sprawie było przy tym bezsporne, że organ żądanymi informacjami dysponuje. Jedynie na marginesie należy zatem wyjaśnić, że zgodnie z art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1202) czynności w sprawach z zakresu prawa pracy wobec kierowników gminnych jednostek organizacyjnych wykonuje wójt (burmistrz, prezydent miasta), który prowadzi ich akta osobowe zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika. (Dz. U. nr 62, poz. 286 ze zm.). Powyższe regulacje potwierdzają, że informacje o wynagrodzeniu kierowników ZGK powinny co do zasady znajdować się w dyspozycji organu.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, przedstawiona przez organ w odpowiedzi na skargę argumentacja dotycząca udostępniania informacji poprzez opublikowanie jej w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) jest tylko częściowo słuszna. Istotnie, z obowiązku udostępnienia informacji publicznej na wniosek zainteresowanego organ jest zwolniony w przypadku, gdy żądana informacja została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. Zgodnie bowiem z treścią art. 10 ust. 1 u.d.i.p., jedynie informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Trzeba jednak wskazać, że na stronie BIP Urzędu Gminy znajdują się jedynie oświadczenia majątkowe kierowników jednostek organizacyjnych gminy obejmujące lata 2011 – 2014 (brak informacji o 2015 roku – objętym wnioskiem), które nie zawierają dokładnie tych danych, o które wnioskował skarżący. We wskazywanych przez organ oświadczeniach majątkowych kierownika ZGK P. B. wykazane są bowiem jedynie kwoty stanowiące sumę dochodów osiąganych z tytułu zatrudnienia za dany rok. Tymczasem wniosek skarżącego wyraźnie dotyczył wysokości wynagrodzeń otrzymywanych przez kierowników ZGK. Nie można zatem przyjąć, że organ uwolnił się od obowiązku udostępnienia żądanych przez skarżącego informacji publicznych wskazując na dane zawarte w BIP albowiem żądane przez wnioskodawcę informacje nie są zawarte w Biuletynie Informacji Publicznej.

Z powyższego wynika, że wniosek skarżącego z dnia 23 kwietnia 2015 roku w zakresie dotyczącym wynagrodzeń kierowników gminnej jednostki organizacyjnej jaką jest Zakład Gospodarki Komunalnej (pytania nr 1 i 2) nie został prawidłowo załatwiony. Organ winien więc albo poinformować wnioskodawcę, że nie posiada informacji, o którą wnioskowała strona, albo udzielić żądanej informacji, albo wydać decyzję odmawiającą jej udzielenia, czy też umarzającą postępowanie, jeśli zachodzą ku temu odpowiednie przesłanki.

Nie można natomiast zgodzić się ze skarżącym, że nie udzielono mu odpowiedzi na trzecie pytanie zawarte w jego wniosku, a dotyczące tego "Od ilu właścicieli gospodarstw domowych, właścicieli posesji w latach 2010 - 2014, którzy na własny koszt wykonywali podłączenia wody i kanalizacji z sieci komunalnej gmina wykupiła tę sieć?". Na to pytanie skarżący uzyskał odpowiedź w formie wskazanej we wniosku. W odpowiedzi udzielonej w dniu 5 maja 2015 r. organ poinformował bowiem wnioskodawcę, że "Gmina wykupiła w latach 2010-2014 sieci od 2 właścicieli posesji". W tym zakresie zatem zarzut dotyczący bezczynności organu był bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 149 § 1 zdanie 1. p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpatrzenia punktów pierwszego i drugiego wniosku skarżącego z dnia 23 kwietnia 2015 roku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności

Stosownie do treści art. 149 § 1 zdanie 2 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu (w zakresie stwierdzonym w punkcie 1. wyroku) nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ nie zignorował wniosku strony i podejmował czynności w sprawie, odpowiadając na wniosek, wprawdzie w sposób niepełny ale w terminie zakreślonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Należy wyjaśnić, że rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a., jest taki stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Go 106/14; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Po 79/14 – wszystkie dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne

(por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812 ). Zdaniem Sądu, z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

W pozostałym zakresie Sąd – działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę jako bezzasadną oddalił.

O kosztach postępowania w postaci wpisu od skargi w kwocie 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.