Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 760/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art.6 ka ust.1 i 3
journal: Dz.U. 2020 poz 1439
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 21 września 2021 r. sprawy ze skargi "A" z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 marca 2021 r. Sygn. [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc kwiecień 2020 roku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta G. z 23 grudnia 2020 r. nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 301 ( trzysta jeden ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 23 grudnia 2020 r. Prezydent Miasta G. (dalej: "Prezydent", "organ pierwszej instancji"), na podstawie art. 6ka ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2020 r., poz. 1439 z późn. zm.) - dalej: "u.c.p.g.", określił P. S. M. "P." w G. (dalej: "Strona", "Spółdzielnia" "Skarżąca") wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], na kwotę 7.520,48 zł - za kwiecień 2020 r..

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podał, że w dniu 5 czerwca 2020 r. otrzymał od przedsiębiorstwa realizującego usługę odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] informację, iż dokonano odbioru tych odpadów jako niesegregowanych w kwietniu 2020 r. (brak segregacji stwierdzono 21 kwietnia 2020 r., zaś odpady jako niesegregowane odebrano 22 kwietnia 2020 r.) z pojemników przypisanych do ww. nieruchomości, co stanowi powiadomienie, o którym mowa w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g..

Prezydent podał, że dla nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], Spółdzielnia złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od 1 kwietnia 2020 r., wskazując w niej selektywny sposób gromadzenia odpadów komunalnych dla powierzchni lokalu mieszkalnego wynoszącej 4.273 m2 na kwotę 3.760,24 zł.

Z uwagi na potwierdzenie przez przedsiębiorstwo realizujące usługę odbioru, że odpady komunalne z ww. nieruchomości w kwietniu 2020 r. zostały odebrane jako zmieszane organ pierwszej instancji do rozliczeń przyjął stawki opłaty określone w przypadku nie wypełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, kierując się informacjami i raportami uzyskanymi z przedsiębiorstwa wywozowego, danymi ze złożonej przez stronę deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz orzecznictwem.

W wyniku wniesionego od powyższej decyzji odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") utrzymało ją w mocy.

W uzasadnieniu decyzji z dnia 17 marca 2021 r. organ odwoławczy podkreślił, że odpady komunalne muszą być gromadzone w sposób selektywny. Wskazano, że obowiązujący w Polsce system gospodarowania odpadami komunalnymi rozróżnia ich podstawowe frakcje takie jak papier, metal, tworzywa sztuczne, szkło, bioodpady, mieszkańcy są zobowiązani do tego, aby poszczególne frakcje gromadzić oddzielnie, zaś konsekwencją nieselektywnego gromadzenia odpadów jest konieczność poniesienia podwyższonych opłat za ich odbiór.

Odwołując się do treści art. 6ka ust. 1 i 3 u.c.p.g. Kolegium podało, że w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Wójt, burmistrz, prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3.

Organ odwoławczy przyznał, że przytoczony wyżej przepis ukształtował odpowiedzialność za nieselektywne gromadzenie odpadów poprzez konieczność poniesienia opłaty podwyższonej jako rodzaj odpowiedzialności zbiorowej. Opłata podwyższona obciąża także tych mieszkańców, którzy dokonują selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Ocena słuszności takiego rozwiązania przekracza jednakże kompetencje organów administracji, które mają za zadanie działać na podstawie przepisów prawa i w ich granicach. Tym samym, w przypadku stwierdzenia nieselektywnego gromadzenia odpadów obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości podjęcia innych działań ze strony organu administracji, jak tylko określenie właścicielowi nieruchomości opłaty podwyższonej.

Kolegium podało, że z materiału dowodowego zebranego przez organ pierwszej instancji wynika, że we wskazanym w decyzji okresie w pojemnikach, z których korzystają mieszkańcy Spółdzielni znajdowały się odpady nieposegregowane; a w pojemniku do tego nie przeznaczonym znajdowały się odpady plastikowe oraz bio. Okoliczność ta, została udokumentowana fotografiami wykonanymi przez pracownika przedsiębiorstwa zajmującego się odbiorem odpadów. Dodatkowo na fotografii widoczna jest naklejka w kolorze czerwonym ostrzegająca o niewłaściwej segregacji. Przedsiębiorstwo odebrało odpady jako zmieszane oraz poinformowało Urząd Miejski w G. o stwierdzonych okolicznościach w formie zawiadomienia. Prezydent wydał decyzję o ustaleniu opłaty podwyższonej za miesiące, o których mowa w zawiadomieniu.

Spółdzielnia kwestionowała zaś decyzję organu pierwszej instancji wskazując, że podmiot odbierający nie powiadomił właściciela nieruchomości stosownie do treści art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. Spółdzielnia wskazała, że zaniedbanie to przełożyło się przede wszystkim na brak możliwości przeprowadzenia wśród mieszkańców dodatkowej akcji informacyjnej dotyczącej segregacji odpadów i grożących konsekwencjach braku takiej segregacji.

Zarzuty spółdzielni organ odwoławczy uznał za niezasadne.

Zdaniem Kolegium, nie może być mowy o naruszeniu przy ustalaniu opłaty podwyższonej trybu z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. poprzez nieprawidłowe poinformowanie (właściciela) o niewłaściwej segregacji odpadów. Przepis stanowi, że w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Przepis określa zatem, jak ma zachować się odbiorca odpadów komunalnych gdy stwierdzi, że nie są one gromadzone w sposób selektywny. Przepis nakazuje odbiorcy odebrać takie odpady jako zmieszane, a także powiadomić właściciela nieruchomości o nieprawidłowym gromadzeniu odpadów. Organ odwoławczy przyznał, że przepisy nie regulują tego, w jakiej formie ma zostać dokonane wspomniane powiadomienie, art. 6f ust. 1a pkt 7 u.c.p.g. stanowi jedynie, że umowa zawarta pomiędzy gminą a przedsiębiorstwem odbierającym odpady zawiera szczegółowy sposób postępowania w przypadku stwierdzenia nieselektywnego zbierania odpadów. Kolegium wskazało, że umowa zawarta przez Gminę Miasta G. z przedsiębiorstwem odbierającym odpady przewiduje umieszczenie na pojemniku czerwonej kartki z napisem "niewłaściwa segregacja" w sytuacji, gdy znajdują się w nim niesegregowane odpady.

W ocenie organu odwoławczego, wszelkie wymogi stawiane przez art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. zostały w niniejszej sprawie zachowane. Przedsiębiorstwo powiadomiło właścicieli o niewłaściwej segregacji odpadów. Powiadomienie to nastąpiło w formie czerwonej naklejki informacyjnej naklejonej na kontener śmietnikowy. Naklejka zawierała ostrzeżenie o stwierdzonej przez pracowników przedsiębiorstwa niewłaściwej segregacji odpadów. Zdaniem Kolegium, forma ta czyniła zadość wymogowi powiadomienia, o którym mowa w ww. przepisie. Umieszczenie naklejki powodowało, że właściciele lokali, zarządcy i inne podmioty mające dostęp do pojemnika powinni mieć świadomość tego, że segregacja odpadów następuje w sposób wadliwy. Powinno to stanowić przesłankę do podjęcia stosownych działań w kierunku zapewnienia właściwej segregacji odpadów przez podmioty, które są zobowiązane do jej prowadzenia.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że przesłanką ustalenia opłaty podwyższonej jest odbiór odpadów zmieszanych, zaś powiadomienie właściciela nieruchomości nie stanowi warunku skutecznego ustalenia opłaty. Przedsiębiorstwo odbierające odpady działa na podstawie umowy zawartej z gminą, a nie z zarządcami czy właścicielami poszczególnych nieruchomości mieszkaniowych zabudowanych budynkami mieszkalnymi, przedsiębiorstwo nie dysponuje bazą obejmującą dane osobowe tych podmiotów. Stąd stawianie wymogu pisemnego, skierowanego indywidulanie do właściciela nieruchomości poinformowania o nieprawidłowej segregacji odpadów jest wymogiem niemającym umocowania w przepisach.

Ponadto w ocenie Kolegium właściciele, tj. zarządca nieruchomości, jakim jest Spółdzielnia, zostali poinformowani o odbiorze odpadów jako zmieszanych. Powiadomienie z pewnością nastąpiło po otrzymaniu przez Spółdzielnię zawiadomienia o wszczęciu postępowania, w którym wyjaśniono, kiedy miał miejsce odbiór odpadów zmieszanych.

Z powyższych względów organ odwoławczy uznał, że wszelkie wymogi stawiane przez przepis art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. zostały w niniejszej sprawie zachowane.

Za niezrozumiałe Kolegium uznało twierdzenie, że czerwona kartka miała zostać usunięta po wykonaniu fotografii przez pracowników przedsiębiorstwa, którzy nie są funkcjonariuszami publicznymi. Spółdzielnia nie wyjaśniła, jaki miałby być cel tego rodzaju działań, z kolei organ odwoławczy nie znalazł powodów, dla których pracownicy mieliby zachowywać się w tak osobliwy sposób. Niezależnie od tego Kolegium podniosło, że fotografie pojemników świadczą niezbicie o braku należytej segregacji odpadów. Zostały one zmieszane są ze sobą w taki sposób, że gdyby na fotografiach nie było kolorów pojemników, nie byłoby wiadome, na jaką frakcję odpadów jest on przeznaczony.

Odnosząc się do zarzutu, że art. 6ka u.c.p.g. w zamyśle ustawodawcy ma być stosowany wtedy, gdy umieszczanie odpadów zmieszanych w pojemnikach lub workach jest notoryczne, organ odwoławczy zauważył, że ustawodawca nie wprowadził żadnej regulacji co do częstotliwości naruszenia zasady segregowania odpadów, jak i nie pozwolił na ocenę woli właścicieli nieruchomości co do dalszego segregowania odpadów. Konstrukcja przepisu związuje opłatę podwyższoną z faktem odbioru zgromadzonych odpadów jako zmieszanych z uwagi na brak ich posegregowania.

Końcowo Kolegium oceniło, że Prezydent prawidłowo określił wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3 u.c.p.g..

W skardze na decyzję organu odwoławczego Spółdzielnia zarzuciła jej naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności polegające na naruszeniu:

1. art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) - dalej "Ordynacja podatkowa", poprzez pobieżne przeanalizowanie materiału dowodowego zebranego w sprawie, nie dokonanie jego wszechstronnego rozważenia i oceny, co skutkowało błędnym uznaniem, że umieszczenie "czerwonej kartki" na pojemnikach na odpady stanowi powiadomienie o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych przez podmiot świadczący usługę odbioru odpadów komunalnych, o którym mowa w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g.;

2. art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji poprzez pobieżne przeanalizowanie materiału dowodowego zebranego w sprawie, nie dokonanie jego wszechstronnego rozważenia i oceny, co skutkowało błędnym uznaniem, że postanowienia umowy łączącej Gminę Miasta G. z podmiotem świadczącym usługę odbioru odpadów komunalnych mogą zastąpić ustawowy wymóg powiadomienia strony o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, o którym mowa w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g.;

3. art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji poprzez pobieżne przeanalizowanie materiału dowodowego zebranego w sprawie, nie dokonanie jego wszechstronnego rozważenia i oceny, co skutkowało błędnym uznaniem, że powiadomienie, o którym mowa w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., może być dokonane w jakiejkolwiek formie, nie gwarantującej dotarcia do adresata, a tym samym skutecznego powiadomienia strony o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych;

4. art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji poprzez pobieżne przeanalizowanie materiału dowodowego zebranego w sprawie, nie dokonanie jego wszechstronnego rozważenia i oceny, co skutkowało błędnym uznaniem, że materiał przedstawiony przez podmiot świadczący usługę odbioru odpadów komunalnych potwierdza w sposób nie budzący wątpliwości okoliczność nieselektywnej zbiórki odpadów komunalnych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono również naruszenie następujących przepisów prawa materialnego:

1. art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że Skarżąca została powiadomiona o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z brzmieniem tego przepisu;

2. art. 6ka ust. 2 u.c.p.g. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że organ pierwszej instancji spełnił przesłanki ustawowe, o których mowa w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. uprawniające go do wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi pomimo braku powiadomienia strony o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych;

3. art. 6ka ust. 1 i 2 u.c.p.g. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że zawiadomienie skarżącej o wszczęciu postępowania przez organ pierwszej instancji stanowi powiadomienie, o którym mowa w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g.;

4. art. 6ka ust. 3 u.c.p.g. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że organ pierwszej instancji był uprawniony do wydania decyzji pomimo nie spełnienia się przesłanek ustawowych, o których mowa w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., tj. braku powiadomienia właściciela nieruchomości o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

Stawiając powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w obu przypadkach wniesiono o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że podmiot świadczący usługę odbioru odpadów komunalnych nie wykonał ciążącego na nim obowiązku zakreślonego w art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., w zakresie konieczności powiadomienia o rzekomym niedopełnianiu przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Skarżąca nie otrzymała żadnej korespondencji ze strony tego podmiotu, choćby notatki, w treści której wskazywano by na rzekome nieprawidłowości. Zwrócono uwagę, że ww. obowiązek informacyjny został wprowadzony do u.c.p.g. nowelą, która weszła w życie z dniem 6 września 2019 r. (w tym zakresie), a więc przed okresem, za jaki żąda się obecnie od skarżącej dokonania zapłaty według stawek podwyższonych.

Zdaniem strony skarżącej, powiadomienie o rzekomych nieprawidłowościach w zakresie selektywnej zbiórki odpadów powinno być dokonane tak, aby doszło ono do adresata w taki sposób, żeby ten mógł zapoznać się z jego treścią, tym bardziej w przypadku kiedy organ odwoławczy sam stwierdza, że przepisy nie regulują formy powiadomienia. Ewentualne umieszczenie "czerwonej kartki" (lub innego tożsamego w przekazie komunikatu) na zbiorczy pojemnik dla śmieci, do którego dostęp mają wszyscy mieszkańcy danych nieruchomości, a także osoby postronne, w żadnym razie nie wypełnia przesłanek powiadomienia, o którym mowa w ww. przepisie.

Strona skarżąca podkreśliła, że intencją ustawodawcy (wyrażoną w uzasadnieniu projektu), który wprowadził do u.c.p.g. art. 6ka, nie było karanie właścicieli nieruchomości za każde naruszenie obowiązku selektywnej zbiórki. Zgodnie z intencją ustawodawcy przepis ten ma być stosowany wtedy, gdy umieszczanie odpadów zmieszanych w pojemnikach lub workach jest notoryczne, a właściciel nieruchomości nie wykazuje woli ku temu, aby zbiórka była prowadzona w sposób selektywny. Skarżącej w żadnym razie nie można zarzucić braku woli ku temu, aby zbiórka była prowadzona w sposób selektywny, jako że nie była ona informowana o rzekomych nieprawidłowościach.

Kolegium w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) dalej: "P.p.s.a." stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Oceniając zapadłe w sprawie decyzje z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że naruszają one prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

W uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1579) zawartym w druku sejmowym Nr 3495 z dnia 5 czerwca 2019 r. (dostępny na stronie www.sejm.gov.pl) wskazano, że w przepisach ustawy dodano art. 6ka, który wprowadza odpowiednio sankcje za nieprzestrzeganie przepisu dotyczącego obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Proponowana zmiana zakłada, że niedopełnienie przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie będzie skutkowało zgłoszeniem tego faktu przez podmiot odbierający odpady komunalne do gminy, która w drodze decyzji nałoży na właściciela danej nieruchomości wyższą stawkę opłaty za odbiór odpadów komunalnych za miesiąc lub miesiące, w których nastąpiło naruszenie obowiązku ustawowego. Niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów dotyczy tych właścicieli nieruchomości, którzy nie chcą selektywnie zbierać odpadów i np. notorycznie w pojemnikach na odpady zmieszane umieszczają odpady, które powinny być gromadzone selektywnie w pojemnikach na papier, metale i tworzywa sztuczne, szkło oraz odpady ulegające biodegradacji. Nie dotyczy to natomiast sytuacji, kiedy w wyniku pomyłki o charakterze incydentalnym dany odpad zostanie zdeponowany do nieodpowiedniego pojemnika.

Wprawdzie nie można się zgodzić z poglądem M. Bursztynowicza (Praktyczne problemy przy ustalaniu i wnoszeniu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, LEX/el. 2019), że nie można wydać decyzji, o której mowa w art. 6ka u.c.p.g., właścicielowi nieruchomości, który nie wykonuje obowiązków przez okres krótszy niż miesiąc/rok, niemniej rację ma ten autor wywodząc, że jednorazowe zgłoszenie o niesegregowaniu śmieci trudno uznać za niedopełnienie obowiązku, o którym mowa w tym przepisie.

W niniejszej sprawie podmiot świadczący usługę odbioru odpadów komunalnych jednorazowo stwierdził umieszczenie innych odpadów w pojemniku przeznaczonym na gromadzenie odpadów podlegających segregowaniu, co nie może skutkować obciążeniem sankcyjną opłatą za wywóz odpadów.

Nasuwa się jednak potrzeba ogólnego wskazania, jaką to liczbę stwierdzonych przypadków niesegregowania odpadów można uznać za notoryjne nieprzestrzeganie zasady segregacji odpadów, skutkujące nałożenie sankcyjnej stawki za świadczoną usługę wywozu odpadów. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, nie można wskazać takiej liczby przypadków bez znajomości, z jaką częstotliwością świadczona jest ww. usługa. Możliwość stwierdzenia notoryjności nie realizowania obowiązku segregacji odpadów jest uzależniona od częstotliwości wywozu odpadów. W przypadku niewielkich obiektów mieszkalnych, w których usługa wywozu odpadów świadczona jest raz w tygodniu, czy w przypadku szkła raz w miesiącu, nawet dwu, czy trzykrotne stwierdzenie niewłaściwej segregacji może skutkować zastosowanie stawki sankcyjnej. W przypadku wielomieszkaniowych bloków mieszkalnych wywóz, szczególnie niektórych kategorii odpadów, następuje z dużą częstotliwością. W takim przypadku dla stwierdzenia notoryjności niewłaściwej segregacji odpadów należy udokumentować odpowiednio więcej takich przypadków, szczególnie gdy przypadków tych nie udokumentowano w krótkich przedziałach czasowych, ale dzieliły je kilkudniowe okresy, w których nie udokumentowano nieprawidłowości.

Natomiast za niezasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące braku powiadomienia strony skarżącej o stwierdzeniu nieselektywnej zbiórki odpadów. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego WSA w Gdańsku, przyjęty system umieszczania na pojemniku czerwonej kartki z napisem "niewłaściwa segregacja" odpowiada zapisowi art. 6ka u.c.p.g., w którym nie określono formy powiadomienia o nieselektywnej zbiórce odpadów. Przyjęta forma umieszczania takiej informacji na pojemniku ma duży walor praktyczny, gdyż nie strona skarżąca, ale mieszkańcy poszczególnych bloków segregują odpady. Umieszczenie stosownej informacji na pojemniku powoduje, że mieszkańcy ci uzyskują informacje umożliwiające im unikania omyłek przy wrzucaniu odpadów do niewłaściwych pojemników, co w konsekwencji powoduje ponoszenie wyższych opłat. Równocześnie pracownicy skarżącej (np. osoby dbające o czystość i zieleń) mogą na bieżąco uzyskiwać informacje o zaistniałym problemie. Przy czym przedsiębiorstwo odbierające odpady nie ma wiedzy, kto jest właścicielem poszczególnych nieruchomości. Sporządzana dokumentacja fotograficzna daje gwarancje ochrony praw właściciela nieruchomości przed niezasadnym obciążeniem go konsekwencjami niewłaściwej segregacji odpadów.

Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 135 P.p.s.a., uchylił zarówno zaskarżoną, jak i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta z dnia 23 grudnia 2020 r. Ponownie rozpoznając sprawę organ pierwszej instancji będzie zobowiązany do zastosowania oceny prawnej zaprezentowanej w niniejszym rozstrzygnięciu.

Ponadto wyrok zawiera rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, które Sąd, zgodnie z art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 P.p.s.a., zasądził na rzecz strony skarżącej od organu administracji.