Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 574/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F.-M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. F.-M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie doręczenia decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za II i IV kwartał 2014 roku oraz określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia na następny okres, za I i III kwartał 2014 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. F.-M. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie doręczenia decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za II i IV kwartał 2014 roku oraz określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia na następny okres, za I i III kwartał 2014 roku.

W skardze zawarto wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację majątkową.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 5 września 2018 r. wpis od skargi został określony w wysokości 100 zł.

We wniosku złożonym na formularzu PPF skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie z synem. Jest w 1/6 właścicielką mieszkania o powierzchni 60 m2 o szacunkowej wartości 180.000 zł. Posiada również udział wynoszący 1/3 we własności ogródka działkowego o powierzchni 100 m2 i wartości około 8.000 zł. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wymiarze ½ etatu, w wysokości 765 zł oraz świadczenia wychowawczego 500 zł.

Oświadczyła, że ponosi opłaty za mieszkanie i media w wysokości około 500 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że na początku września 2018 r. syn doznał kontuzji prawej ręki, co spowodowało konieczność poniesienia dodatkowych wydatków na konsultacje lekarskie i nabycie temblaka.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę, że skarżąca utrzymuje siebie i syna z dochodów w łącznej wysokości 1.265 zł, należało przyjąć, że poniesienie kosztów sądowych nawet w minimalnej wysokości nie jest możliwe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawczyni i jej syna.

Mając na uwadze, powyższe referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Ake.