Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 981/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. Z. w zakresie odmowy zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1368/15 w sprawie ze skargi W. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 4 lutego 2015 r. nr . w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1368/15 odmówił W. Z. (dalej: "skarżący") zmiany postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd pierwszej instancji podał, że postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt II GZ 410/15 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe orzeczenie.

Pismem z dnia 28 czerwca 2015 r. skarżący zwrócił się ponownie o prawo pomocy, które Sąd pierwszej instancji potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd wyjaśnił, że w powyższym piśmie skarżący wskazał, że jego stan zdrowia się pogorszył, co uniemożliwia mu wykonywanie jakichkolwiek prac dodatkowych. Z kolei w formularzu PPF podał takie same dane jak we wcześniejszym wniosku o przyznanie prawa pomocy tzn., że prowadzi gospodarstwo domowe i jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 60 m2. Utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 2090 zł. Nie posiada innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Ponosi wydatki z tytułu zakupu leków, utrzymania mieszkania oraz alimentów w wysokości 600 zł miesięcznie. Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji, poza wymienionymi informacjami skarżący nie podał żadnych nowych okoliczności na temat jego aktualnej sytuacji majątkowej.

W. Z. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociaż były zaskarżone a nawet prawomocne.

Z treści powyższego przepisu wynika, że zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia mogą uzasadniać jedynie zmiany okoliczności sprawy czyli zmiany zarówno do faktów jak i zmiany w obowiązującym prawie. Jednakże nie mogą to być jakiekolwiek zmiany ale takie, które rzeczywiście uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W związku z tym ponowny wniosek złożony po uprawomocnieniu się postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych podlega merytorycznemu rozpoznaniu, jednak w przypadku braku zmiany okoliczności powinien być on oddalony.

W sprawie objętej zażaleniem skarżący wniósł o zmianę dotychczasowego prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2015 r., w którym odmówiono mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jednakże we wniosku o zmianę postanowienia oraz w formularzu PPF skarżący powtórzył informacje, które przedstawił we wcześniejszym postępowaniu. Nie podał żadnych nowych okoliczności odnoszących się do jego sytuacji majątkowej tzn. takich, które świadczyłyby o drastycznym jej pogorszeniu i uzasadniałyby zmianę prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji w zakresie prawa pomocy. Skoro sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zmianie, a jak wynika ze złożonego oświadczenia utrzymuje się ona na dotychczasowym poziomie, to brak było podstaw do uchylenia postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 18 czerwca 2015 r. i przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.