Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1830/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie Z. P., reprezentowany przez radcę prawnego E. M., uczynił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

W skardze pełnomocnik skarżącego zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, kierując go zarówno do organu, jak też, w przypadku jego nieuwzględnienia przez organ, do Sądu.

Uzasadniając to żądanie pełnomocnik podniosła, iż zbycie broni lub jej złożenie do depozytu, do czego skarżący został zobowiązany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. w oparciu o art. 22 ust. 1 i ust. 3 ustawy o broni i amunicji, narazi skarżącego na znaczną szkodę.

W ocenie pełnomocnika, szkoda ta, poza pozbawieniem skarżącego możliwości uprawiania jego hobby (myślistwa), uniemożliwi mu podjęcie pracy zarobkowej i to w sytuacji, gdy skarżący od dłuższego czasu jest osobą bezrobotną.

Jednocześnie na poparcie swojego stanowiska, pełnomocnik przedłożyła dwa dokumenty, a mianowicie zaświadczenie z dnia 29 września 2009 r. wydane przez Powiatowy Urząd Pracy w S. stwierdzające, iż skarżący jest zarejestrowany od dnia 4 lutego 2008 r. jako osoba bezrobotna i od tego dnia nie posiada prawa do zasiłku oraz zaświadczenie wydane w dniu 29 września 2009 r. przez Koło Łowieckie [...] w S. stwierdzające, że skarżący, jako członek macierzysty tego koła, będzie od dnia 1 października 2009 r. zatrudniony na stanowisku strażnika łowieckiego.

W zakresie tej ostatniej okoliczności pełnomocnik podniosła, iż do wykonywania pracy w charakterze strażnika łowieckiego niezbędne jest posiadanie pozwolenia na broń (art. 40 ust. 3 Prawa łowieckiego i art. 9 ust. 1 ustawy o broni i amunicji), a, co oczywiste, jego brak wykluczy możliwość jej podjęcia. Ta niemożność, jak wyjaśniła pełnomocnik, w zestawieniu z długoletnim okresem bezrobocia skarżącego będzie dla niego szczególnie dolegliwa.

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.

Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych; przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz na podstawie treści zaskarżonego do Sądu aktu administracyjnego (decyzji, orzeczenia).

Niewątpliwe zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji pozbawia skarżącego możliwości wykonywania pracy i osiągania z tego tytułu wynagrodzenia na stanowiskach wymagających legitymowania się pozwoleniem na broń.

Natomiast skarżący nie wykazał, aby szkoda, która może powstać w związku z tym miała charakter znaczny.

Skarżący nie wykazał bowiem, że skutek wywołany przez wykonanie zaskarżonej decyzji sprowadza się do powstania niebezpieczeństwa całkowitej utraty źródła utrzymania i pozbawienia go jakichkolwiek środków utrzymania w przyszłości. Wprawdzie, brak możliwości podjęcia pracy po długoletnim bezrobociu jest dla skarżącego bez wątpienia dolegliwy i ma ujemny wpływ na jego sytuację majątkową, niemniej jednak nie jest równoznaczny z trwałą utratą możliwości zarobkowania w przyszłości – powstaniem szkody w znacznych rozmiarach. Dotyczy bowiem tylko możliwości podjęcia pracy na stanowiskach związanych z posiadaniem pozwolenia na broń, a, co za tym idzie, ma charakter ograniczony.

Przede wszystkim zaś zatrudnienie skarżącego, na które powołuje się pełnomocnik, miało charakter oferty pracy, a planowane jej rozpoczęcie (dzień 1 października 2009 r.) przypadało na dzień, w którym zaskarżona decyzja uzyskała już przymiot ostateczności i nie mogła w żaden sposób spowodować ustania stosunku pracy i zmiany w sytuacji osobistej skarżącego.

Trzeba przy tym podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest przywracanie stanu prawnego sprzed wydania decyzji, w tym przypadku otwarcia możliwości zatrudnienia skarżącego, a jedynie niwelowanie na określony czas (na czas postępowania sądowoadministracyjnego) jej potencjalnych, niekorzystnych i to kwalifikowanych skutków. Dlatego nie można również się zgodzić się z tą częścią uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania, w którym pełnomocnik brak możliwości uprawniania myśliwskiego hobby swojego mocodawcy łączy z powstaniem po jego stronie znacznej szkody.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.