Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 223/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi BR na postanowienie [.] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [.] z dnia [.] stycznia 2017 r. nr [.] w przedmiocie bezzasadności zarzutów do postępowania egzekucyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 7 września 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Sanitarnego w [.] (dalej zwany wierzycielem) zwrócił się do [.] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [.] (dalej zwany organem egzekucyjnym) o wszczęcie egzekucji administracyjnej wobec BR w związku z uchylaniem się przez niego od wynikającego z ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, obowiązkowi poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wnioskując o nałożenie na ww. grzywny w celu przymuszenia.

Postanowieniem z dnia [.] września 2016 r. nr [.] organ egzekucyjny nałożył na BR grzywnę w kwocie 600 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z ww. ustawy, tj. poddania małoletniego FR szczepieniom ochronnym. Postanowienie to doręczono zobowiązanemu wraz z tytułem wykonawczym nr [.].

W piśmie z dnia 27 września 2017 r. BR zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Postanowieniem z dnia [.] października 2016 r. nr [.], wierzyciel uznał zarzuty za niezasadne.

Postanowienie to zostało zaskarżone przez BR w drodze zażalenia skierowanego do organu egzekucyjnego.

Postanowieniem z dnia [.] stycznia 2017 r. nr [.],[.] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [.] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Ostatnio wymienione rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez BR do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie argumentując, że sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga podlega odrzuceniu z powodu wskazanego przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, tj. niedopuszczalności drogi sądowej.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd administracyjny w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania sądowego (art. 183 § 2 pkt 1, art. 172 i art. 285k § 3 Ppsa).

Zakres właściwości sądu administracyjnego, jak wynika z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, musi być określony w ustawie. Jak wynika z art. 1 Ppsa, ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). W myśl art. 3 § 2 Ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Tak więc, pomimo że w myśl art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 599 z późn. zm.) dalej zwanej: "Upea", na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie, droga sądowoadministracyjna w tych sprawach została ustawowo wyłączona.

Aktualne brzmienie przepisu art. 3 § 2 pkt 3 Ppsa nadane zostało ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). W myśl art. 2 i 3 tej ustawy znajduje ono zastosowanie do postępowań sądowych wszczętych od dnia jej wejścia w życie, tj. od dnia 15 sierpnia 2015 r. Skargę nadano zaś w dniu 8 lutego 2017 r., a zatem w nowym, aktualnym na dzień orzekania stanie prawnym.

Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 Ppsa, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tego powodu nie było możliwe odniesienie się do podniesionych w skardze zarzutów i wniosków. Mając zaś na uwadze art. 222 Ppsa nie wzywano skarżącego do uiszczenia wpisu.