Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1031/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36a, art. 48, art. 50, art. 50a, art. 51 ustawy z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, wydaną po rozpatrzeniu odwołania S.B., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 51 ust. 4 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r., poz. 1118 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia (...(, zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, na terenie działki nr (...( przy ul. (...( w Ś. i udzielającą inwestorom M. i M.M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z tą budową, oraz zobowiązującą inwestorów do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu

W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, iż na skutek pisma S.B. (właścicielki działki sąsiedniej) Powiatowy Inspektor Nadzory Budowlanego w Ś. przeprowadził w dniu 23 sierpnia 2004 r. wizję lokalną nieruchomości położonej przy ul. (...( w Ś., podczas której stwierdzono prowadzenie robót rozbiórkowych budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, zlokalizowanego na tej nieruchomości. Posiadana przez inwestora decyzja Prezydenta Miasta Ś. o pozwoleniu na budowę z dnia (...(, obejmowała przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej wraz z rozbiórką pomieszczeń gospodarczych i budowę w tym miejscu pomieszczeń mieszkalnych. Nie obejmowała natomiast rozbiórki budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej.

Uznając, iż wykonywane roboty budowlane w sposób istotny odbiegają od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz warunków pozwolenia na budowę, organ I instancji postanowieniem z dnia (...(, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane wstrzymał ich prowadzenie oraz nakazał inwestorom wykonanie zabezpieczenia ścian odkopanych poniżej terenu, znajdujących się na granicy posesji przy ul. (...(, następnie – decyzją z dnia (...( – na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 tej ustawy nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonywanych robót budowlanych, w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji.

Po dostarczeniu przez zobowiązanych zamiennego projektu budowlanego (w branży architektonicznej) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. decyzją z dnia (...(, wydaną na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 Prawa budowlanego, zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, wykonywanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia (...(.

S.B., w piśmie z dnia 30 września 2004 r., skierowanym do organu odwoławczego, zarzuciła, iż organ I instancji, iż nie uznał jej za stronę postępowania w sprawie budowy budynku graniczącego bezpośrednio z jej nieruchomością. Istniejący dotychczas obiekt został bez jej zgody rozebrany a na jego miejscu powstał zupełnie nowy budynek.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., uznając S.B. za stronę postępowania, potraktował jej pismo z dnia 30 września 2004 r. jako odwołanie, a po jego rozpatrzeniu decyzją z dnia (...(, uchylił w całości w/w decyzję PINB z dnia (...( stwierdzając, iż organ I instancji w swojej decyzji błędnie udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych na podstawie wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia (...(. W związku z powyższym organ odwoławczy na podstawie art. 51 ust. 4 prawa budowlanego zmienił decyzję organu I instancji w tym zakresie i zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. (...( w Ś., autorstwa mgr inż. arch. R.R., oraz udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, związanych z budową w/w obiektu na podstawie tego projektu zamiennego.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez S.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., który wyrokiem z dnia (...(, decyzję tę uchylił, ze względu na naruszenie przez WINB przepisów postępowania (art. 7, art. 10 § 1 i art. 77 § 1 Kpa), mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, oraz przepisu prawa materialnego (art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego), poprzez nienałożenie na inwestorów obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Związany powyższym wyrokiem, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., po ponownym rozpatrzeniu odwołania S.B. decyzją z dnia (...( uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia (...( i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, w celu przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego.

Powyższa decyzja WINB została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. przez inwestorów – M. i M.M., których zdaniem organ odwoławczy miał obowiązek sam przeprowadzić postępowanie uzupełniające, a w razie konieczności powinien skorzystać z przepisu art. 136 Kpa Sąd, wyrokiem z dnia (...( skargę tę oddalił.

W związku z prowadzonym postępowaniem w organie nadzoru budowlanego, Prezydent Miasta Ś., na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, decyzją z dnia (...( uchylił wydane pozwolenie na budowę z dnia (...(.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia (...(, zatwierdził projekt budowlany zamienny budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej i udzielił inwestorom pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz zobowiązał ich do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Od tej decyzji odwołała się S.B., wnosząc o jej unieważnienie z powodu zastosowania niewłaściwego przepisu prawnego (art. 51 ust. 4). Zarzuciła, że nie wykonano obowiązku sprawdzenia stanu jej budynku i nie wykonano postanowień zawartych w wyroku Sądu Administracyjnego z dnia (...( oraz w decyzji WINB (...(. Udzielono pozwolenia na wznowienie robót dawno już wykonanych i zakończonych, co jest niezgodne z art. 32 pkt 4a ustawy Prawo budowlane, a ponadto pozwolenie dotyczy "budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej", podczas gdy postawiony budynek jest wolnostojący, oddalony od jej budynku o 4-6 cm i oddzielony styropianem. Zarzuciła też, iż nie otrzymała odpowiedzi na stawiane w pismach z dnia 6 grudnia 2004 r., 31 stycznia 2006 r., 22 sierpnia 2006 r., 21 grudnia 2006 r. i 12 lutego 2007 r., pytania oraz, że przesłano jej w/w decyzję bez załączników, tj. zamiennego projektu budowlanego a także, iż:

- inwestorzy dokonali samowolnie rozbiórki budynku mieszkalnego do poziomu fundamentu, przez co naruszyli wspólną ścianę budynku, naruszając jej parametry nośne,

- nie wykonano zabezpieczenia odkopanych ścian jej budynku, przez co doszło do jego zawilgocenia; zabezpieczono natomiast swoją nowo wybudowaną ścianę, stosując styropian,

- dwukrotnie, mimo zakazu, prowadzone były przez inwestorów prace budowlane,

- odmówiono jej prawa strony, choć w rozumieniu Kpa je posiadała i posiada,

- projekt budowlany, w oparciu o który postawiono budynek, nie zawierał rozwiązań budowlano-konstrukcyjnych,

- budynek wybudowano bez wymaganych pozwoleń na budowę,

- projekt budowlany zamienny jest niezgodny z projektem inwentaryzacyjnym,

- zaskarżona decyzja jest wydana na podstawie decyzji z dnia (...(, od której nie miała możliwości odwołać się, gdyż nie była uznana za stronę postępowania.

Z uwagi na powyższe oraz "inne zaniedbania wynikające z dokumentacji sprawy", odwołująca się wniosła o zastosowanie art. 48 oraz art. 50a ust. 2 Prawa budowlanego i wydanie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego przez Pp. M. budynku.

Organ II instancji uznał powyższe zarzuty za nieuzasadnione, wskazując,

iż – jak wynika z akt sprawy – M. i M.M., wykonując roboty budowlane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Ś. o pozwoleniu na budowę Nr (...( z dnia (...( /zmienionej decyzją z dnia (...( oraz z dnia (...(/, obejmującej przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, przy ul. (...( w Ś. wraz z rozbiórką pomieszczeń gospodarczych i budową w tym miejscu pomieszczeń mieszkalnych, wykonali także inne roboty budowlane, nie objęte w/w pozwoleniami na budowę, polegające na rozbiórce budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przeznaczonego do przebudowy i nadbudowy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś., po stwierdzeniu, że w/w roboty wykonano bez uzyskania stosownej decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, postanowieniem z dnia (...(, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał prowadzenie w/w robót budowlanych oraz nakazał wykonanie zabezpieczenia ścian odkopanych poniżej terenu, na granicy posesji przy ul. (...(, a następnie – decyzją z dnia (...(którą otrzymała również S.B. – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, odpowiednio do zakresu wprowadzonych zmian wynikających z dotychczas wykonanych robót budowlanych, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja ta stała się ostateczna.

Powyższy tryb postępowania przyjęty przez organ I instancji, nie narusza przepisów ustawy Prawo budowlane. Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach i stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; określając termin ich wykonania. Przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Art. 51 ust. 4 tejże ustawy stanowi, że po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, albo - jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Decyzja ostateczna, nakładająca na inwestora określone obowiązki, jest wiążąca dla organów i wywołuje określone skutki prawne. Fakt, że inwestor wykonał obowiązek nałożony decyzją ostateczną, jest niesporny w świetle materiałów sprawy; Państwo M. przedłożyli projekt zamienny /w branży architektonicznej, konstrukcyjnej i elektronicznej/, uwzględniający istniejący stan zabudowy na sąsiedniej działce. Projekt został opracowany przez uprawnione osoby oraz zawiera oświadczenia projektantów poszczególnych branż o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Zatem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, zaś wniosek skarżącej o zastosowanie, w przedmiotowej sprawie art. 48 Prawa budowlanego /nakaz rozbiórki/ jest niezasadny. Nie znajduje również zastosowania art. 50a ust. 2. Nie stwierdzono bowiem wykonywania przez inwestorów robót budowlanych w okresie, gdy było to zabronione. Przebieg procesu budowlanego odzwierciedla dziennik budowy i zapisy w nim dokonane. Wynika z nich, że z dniem wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych prace na budowie zostały wstrzymane. Inwestor dokonał jedynie nakazanego zabezpieczenia odkopanych poniżej poziomu terenu ścian budynku przy ul. (...(. Prace wznowiono w dniu 28-09-2004 r., po otrzymaniu decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, zawierającej klauzulę, że decyzja stała się ostateczna w dniu (...(. Klauzula ta upoważniała inwestora do wznowienia robót, które ponownie zostały wstrzymane w dniu 25-11-2004 r. /po otrzymaniu pisma PINB w Ś. z dnia (...(, zawiadamiającego o obowiązku wstrzymania budowy/. Dalsze prace były kontynuowane po wydaniu decyzji ostatecznej WINB z dnia (...(, do czasu uchylenia jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia (...(. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego umożliwiają wykonanie decyzji przed upływem terminu do wniesienia odwołania, gdy jest ona zgodna z żądaniem wszystkich stron /art. 130 § 4 Kpa/. Na skutek mylnej interpretacji przepisów organ I instancji uznał za stronę postępowania w sprawie przedmiotowej budowy jedynie inwestorów. Zawiadomienie skarżącej o prowadzeniu robót budowlanych przez Państwa M. dotyczy okresów, gdy inwestor, w świetle posiadanych dokumentów, mógł prowadzić budowę. Wydanie przez organ powiatowy decyzji o zaniechaniu robót budowlanych, która została uchylona przez ten organ, skarżąca mylnie interpretuje jako dowód kontynuowania budowy.

Realizowany budynek mieszkalny jednorodzinny, pomimo oddylatowania od istniejącego na działce sąsiedniej obiektu skarżącej, w świetle art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane pozostaje nadal budynkiem w zabudowie bliźniaczej.

Ustosunkowując się do podnoszonych przez skarżącą zarzutów w sprawie szkód, wyrządzonych w budynku skarżącej, organ stwierdził, iż dokonane przez inwestorów odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego nie było przyczyną zawilgocenia budynku skarżącej. Zawilgocenie to powstało dużo wcześniej i dotyczyło innej części obiektu. Z tego powodu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. przeprowadził w dniu 05-05-2004 r. kontrolę budowy. Odstępstwa dokonano w sierpniu 2004 r.

Zawilgocenia oraz pęknięcia budynku skarżącej wystąpiły dużo wcześniej i są wynikiem nieprawidłowo wykonanych robót budowlanych przy wcześniejszej przebudowie obiektu skarżącej.

Sprawa powstałych nieprawidłowości w budynku przy ul. (...(, ustalenie przyczyn ich powstania, z uwagi na rozbieżne stanowiska stron, może być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Nie może natomiast stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na rozbieżność w projekcie budowlanym /w jego części architektonicznej i konstrukcyjnej/, dotyczącą ścianki w poziomie piwnic wzdłuż istniejącej ściany granicznej /w projekcie branży architektonicznej została ona wykreślona – rys. 19, natomiast w projekcie konstrukcyjnym istnieje – rys. 10/, inwestor przedłożył "Erratę do strony 10 zatwierdzonego projektu budowlanego konstrukcja...", którą należy dołączyć do projektu budowlanego zamiennego branży konstrukcyjnej, stanowiącego załącznik nr 2 do zaskarżonej decyzji /przyjęto rozwiązanie bez ścianki/.

Skarżąca jako strona postępowania, ale nie uczestnik procesu budowlanego, nie otrzymuje zatwierdzonego przez organ projektu budowlanego.

Powyższą decyzję S.B. również zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Powtórzyła w niej dotychczas podnoszone zarzuty, wskazując, iż mimo wyraźnych postanowień zawartych w uzasadnieniu wyroku Sądu z dnia (...(, nie wykonano żadnego. WINB w decyzji Nr (...( z (...( ujął większości postanowień Sądu, jednak nie stały się one żadną wykładnią do dalszej pracy PINB w Ś.

Nie przeprowadzono żadnego postępowania wyjaśniającego w oparciu o art. 136 Kpa. Nie zastosowano się również do art. 130 § 4 Kpa ani art. 201 § 1, który daje organowi administracji możliwość wstrzymania z urzędu wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego prawa WINB nigdy nie skorzystał. Skarżąca nie występowała z takim wnioskiem, gdyż budynek był już wybudowany gdy przyznano jej prawo strony w dniu 22 listopada 2004 r.

Takie postępowanie jawnie narusza art. 25, art. 36a, art. 50 pkt 1 ppkt 4 prawa budowlanego i wiele innych, na co zwracała uwagę w pismach do PINB.

Po wydaniu wyroku unieważniającego decyzje, na podstawie których wybudowano budynek przy ul. (...(, pozostawiono w mocy decyzje z dnia (...(, od której odmówiono Jej prawa odwołania, czym naruszono art. 57 i 127 Kpa. Jest to sposób legalizacji samowoli budowlanej, za którą inwestor nie poniósł żadnych konsekwencji prawnych.

Skarżąca uważa, że również ta decyzja, którą wydano z naruszeniem prawa winna być unieważniona.

Wszystkie wątpliwości skarżąca zawarła w odwołaniu od decyzji PINB do WINB z dnia 5 marca 2007 r., jednak zostały one pominięte w toku dalszego postępowania, bez odpowiedzi zostały postawione przez nią pytania.

Podczas prowadzenia budowy nie zastosowano się też do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. W jednym projekcie fundamentów nie ma, a w drugim się pojawiają. Na postawiony dom mieszkalny wykonano projekt zamienny. Uznano takie działanie za zgodne z prawem. Skarżąca wielokrotnie bezskutecznie wnioskowała o zastosowanie w stosunku do sprawców samowoli art. 48 i art. 50a ust. 2 Prawo budowlane.

W jej budynku pojawiły się pęknięcia, których wcześniej nie było. WINB zlecił sprawdzenie pęknięć PINB, który stwierdził, że są nie istotne. Nie zgadza się z tym stanowiskiem. Pęknięcia zostały wywołane prawdopodobnie osiadaniem zbyt ciężkiego budynku i nowymi fundamentami. Pytała, czy potrzebna jest katastrofa budowlana żeby działania inspektorów były rzetelne i zgodne z prawem, jednak nie uzyskała odpowiedzi.

Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Również M. i M.M. wnieśli o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r, prawi o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1271 ze zm. dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Sąd uchyla zaskarżony akt jedynie przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ administracyjny przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), mających wpływ na wynik sprawy.

Dokonana pod tym kątem analiza zaskarżonej decyzji nie daje podstaw do uznania, iż wydana ona została za naruszeniem prawa.

W świetle dokonanych w tej sprawie ustaleń faktycznych oraz prawnych nie budzi wątpliwość fakt wykonywania przez inwestorów M. i M.M. robót budowlanych, związanych z przebudową i nadbudową budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej przy ul. (...( w Ś., oraz rozbiórką pomieszczeń gospodarczych i budową w tym miejscy pomieszczeń mieszkalnych, z istotnym odstępstwami od wydanego im w tym zakresie, na mocy decyzji Prezydenta Miasta Ś. z dnia (...(, pozwolenia na budowę /ze zmianami wynikającymi z decyzji z dnia (...( oraz z dnia (...( – wymienionych w zaskarżonej decyzji/.

W wyniku tych ustaleń w/w decyzja została uchylona przez organ budowlany, który ją wydał na podstawie art. 36a Prawa budowlanego. W takim przypadku do rozpoczętych na jej podstawie robót budowlanych zastosowanie mają przepisy art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane zmierzające do doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem.

Po uchyleniu na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego decyzji o pozwoleniu na budowę i wykonaniu przez inwestora obowiązków wskazanych w art. 51 ust. 1 pkt 3, zastosowanie znajduje art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji nakładał się też obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Taka też procedura została w przedmiotowej sprawie zastosowana.

W niniejszej sprawie istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę polegało na wyburzeniu przez inwestorów ścian starego budynku w całości, zamiast jedynie częściowego ich wyburzenia.

Są to roboty wykonane w oparciu o wydane inwestorom pozwolenie budowlane jednakże z przekroczeniem warunków tego pozwolenia. Należy podkreślić, że do takiej sytuacji nie ma zastosowania art. 48 prawa budowlanego, który dotyczy jedynie obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lecz art. 50 i 51 tej ustawy, co uzasadnienie zaskarżonej decyzji obszernie, szczegółowo oraz trafnie ukazuje.

Istotą postępowania prowadzonego na podstawie art. 51 prawa budowlanego jest doprowadzenie realizowanych robót do stanu zgodnego z prawem. Oznacza to, że zamienny projekt budowlany, na podstawie którego można wydać pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, musi odpowiadać wszelkim wymogom prawa budowlanego, w tym przepisom techniczno-budowlanym, podobnie jak przy wydaniu pozwolenia na budowę.

Stawiane w skardze zarzuty nie dają podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zatwierdzony zamienny projekt budowlany warunku tego nie spełnia.

Zastosowanie przez inwestorów dylatacji z budynkiem skarżącej nie narusza przepisów budowlanych. Dylatacja jest rozwiązaniem technicznym, które pozwala na eliminację wpływu jednej części budynku na drugą, z zachowaniem charakteru zabudowy bliźniaczej.

Nieuzasadnione jest odwoływanie się przez skarżącą do szkód, które zostały spowodowane w jej budynku w wyniku – jak twierdził – wykonywanych przez inwestorów robót budowlanych związanych z budową budynku przy ul. (...(.

Kwestie te mają charakter cywilnoprawny i roszczenia z nimi związane mogą być dochodzone w trybie właściwym dla tego rodzaju spraw. Rzeczą organów administracji, w tym przypadku organu nadzoru budowlanego, właściwego w zakresie kontroli prawidłowości realizacji procesu budowlanego, jest doprowadzenie tego procesu do stanu zgodzonego z przepisami prawa budowlanego.

Zaskarżona decyzja zgodna jest też z oceną prawną i zaleceniami do dalszego postępowania zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia (...(.

Przyczyną uchylenia przez Sąd poprzedniej decyzji WINB z dnia (...( były wady postępowania, związane z naruszeniem art. 7, 10 i 77 Kpa oraz przepisu prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 4 prawa budowlanego, przez nienałożenie inwestorom w decyzji obowiązku uzyskania decyzji o pozwolenie na użytkowanie budynku zrealizowanego wg zamierzonego projektu budowlanego. Jest to obowiązek nakazany przez art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Jego celem jest kontrola wykonania robót budowlanych zgodnie z prawem i wydanym pozwoleniem na wznowienie robót budowlanych.

Stwierdzone uchybienia i wady tej decyzji zostały usunięte w ponownie przeprowadzonym postępowaniu, wobec czego uznać należało, iż zaskarżona obecnie decyzja nie posiada wad, powodujących konieczność jej uchylenia.

Nietrafny jest zarzut skarżącej, iż zaskarżona decyzja nie daje odpowiedzi na wszystkie jej pytania pod adresem organu nadzoru budowlanego

Nie jest bowiem rzeczą tego organu "dawanie odpowiedzi na wszystkie pytania" jednej ze stron procesu budowlanego, lecz zapewnienie przestrzegania przez strony tego procesu obowiązujących przepisów. Słusznie organ wskazał, iż podnoszone przez skarżącą kwestie, związane z oddziaływaniem przedmiotowej budowy na stan jej budynku może być przedmiotem odrębnego postępowania. Nie mają one natomiast wpływu na ocenę prawidłowości przyjętego przez organy nadzoru budowlanego trybu postępowania w sytuacji stwierdzenia wykonywania robót budowlanych niezgodnie z zatwierdzonym projektem wydanym pozwoleniem na budowę.

Zebrany w aktach sprawy materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż inwestorzy kontynuowali roboty budowlane w okresie ich wstrzymania przez organ nadzoru budowlanego. Nie istniała więc podstawa do zastosowania art. 50a a tym bardziej art. 48 prawa budowlanego, czego domagała się skarżąca.

W tym stanie rzeczy skarga, jaki nieuzasadniona, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.