Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1559/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.149  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dmowska-Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] kwietnia 2011 r. znak [....] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...], Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14

czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98,

poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Wojewody

[...] z dnia [...] października 2010 r., znak: [...],

odmawiającej wznowienia na wniosek A. K. postępowania w sprawie

zakończonej decyzją Wojewody [...] z [...] listopada 2003 r., Nr [...],

znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej

Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...] pozwolenia na budowę pn. "Rozbudowa

odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od km 32+901,61 do km 33+628,00 w

miejscowości [...] - zakres inwestycji: poszerzenie drogi wojewódzkiej do

szerokości 6,50 m (droga klasy G 1/2 o skrajni pionowej 4.6 m), budowa

lewostronnego chodnika dla pieszych o szerokości 2,00 mi długości 727 m,

przebudowa skrzyżowań z drogami gminnymi w km 32+942,76 i 33+608,92,

przebudowa zjazdów indywidualnych do posesji i zjazdów do pól (strona lewa - 33

szt., strona prawa - 25 szt.), budowa kanalizacji deszczowej o średnicach od 315

mm do 400 mm, o łącznej długości ok. 720 m wraz z osadnikiem o pojemności 5 m

3", na działkach nr ew. [...] w miejscowości [...],

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że podaniem z dnia 27 maja 2010 r.,

sprecyzowanym pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. A. K. wniosła o

wznowienie - na podstawie art. 145 §1 pkt 8 Kpa postępowania w sprawie

zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r.

Decyzją z dnia [...] października 2010 r., Wojewoda [...] odmówił wznowienia

postępowania, wskazując, że A. K. nie była stroną postępowania w sprawie

pozwolenia na przebudowę drogi wojewódzkiej, nie może w związku z tym

skutecznie żądać wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia

[...] listopada 2003 r., gdyż nie ma przymiotu strony.

Rozpoznając odwołanie A. K. od decyzji organu pierwszej instancji

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że brak jest podstaw do uchylenia

bądź zmiany zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody [...] co do braku

interesu prawnego A. K. w żądaniu wznowienia postępowania zakończonego

decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. Podkreślił, że organ administracji publicznej

oceniając zasadność żądania wznowienia postępowania winien zbadać, czy wniosek

o wznowienie postępowania został złożony przez stronę postępowania, czy jest

oparty na ustawowej przesłance wznowienia, wymienionej w art. 145 § 1 Kpa, oraz

czy został wniesiony z zachowaniem terminu wymienionego w art. 148 Kpa. W

niniejszej sprawie badając przymiot wnoszącej o wznowienie postępowania należy

ustalić go w oparciu o art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Przepis ten określa krąg

stron postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Są nimi inwestor oraz

właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w

obszarze oddziaływania inwestycji. W postępowaniu prowadzonym w trybie

nadzwyczajnym, jakim jest postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego

decyzją o pozwoleniu na budowę krąg stron jest taki jak w postępowaniu zwykłym.

A. K. nie była stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę.

Wnosząc o wznowienie postępowania nie wskazała okoliczności, które stanowiłyby

podstawę do przyjęcia, iż posiada interes prawny w żądaniu wszczęcia postępowania

nadzwyczajnego. Wezwana przez organ do wykazania powyższych okoliczności

wskazała księgę wieczystą Nr [...], jako księgę, w której zostały

wpisane nieruchomości stanowiące jej własność.

Z powyższej księgi wieczystej wynika, że A. K. jest właścicielką działek nr

ew.: [...], położonych w [...].

Natomiast zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...]

listopada 2003 r., przebudowa odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] w miejscowości

[...] realizowana będzie na działkach o nr ew. [...].

Dokonana, analiza akt sprawy wykazuje, że działki stanowiące własność A. K.

nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji. Działki te nie są nawet objęte

zakresem opracowania - Plan zagospodarowania terenu. Najbliżej omawianej drogi

wojewódzkiej znajdują się działki nr ew. [...], jednakże

sąsiadują one z innym odcinkiem ww. drogi niż objęty kwestionowaną decyzją z dnia

[...] listopada 2003 r.

W związku z tym ustaleniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zgodził się ze

stanowiskiem organu I instancji, iż nieruchomości skarżącej nie znajdują się w

obszarze oddziaływania inwestycji i nie spowoduje ona ograniczeń w ich

zagospodarowaniu.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ stwierdził, że

okoliczność, iż skarżąca była uznana za stronę postępowania o wydanie decyzji o

warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji

pozostaje bez wpływu na rozstrzygniecie. Krąg podmiotów mających przymiot strony

w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania

terenu nie musi się pokrywać z kręgiem podmiotów mających przymiot strony w

postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. W każdym z tych postępowań

należy oddzielnie badać interes prawny w oparciu o właściwe przepisy.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję

Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła A. K..

Wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia

23 października 2009 r., m.in. z jej skargi uchylił decyzję ustalającą warunki

zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji dotyczącej

przebudowy drogi wojewódzkiej na wskazanym odcinku w [...]. Sąd nie miał

wątpliwości, że posiada przymiot strony.

W przedmiocie przebudowy drogi wydano trzy odrębne decyzje o pozwoleniu na

budowę. Nie wie, która decyzja dotyczy jej nieruchomości, ale jest faktem, że na jej

działce wybudowano chodnik, pozbawiając ją w ten sposób własności działki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje

stanowisko przedstawione w decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują

kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z

prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz

trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku

stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad

w prowadzonym postępowaniu (Art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270.

- zwanej dalej ppsa).

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wyżej wskazanego

kryterium legalności Sąd uznał, że decyzja nie narusza prawa w stopniu

uzasadniającym jej uchylenie.

Na wstępie należy wskazać, że każda decyzja ostateczna, zgodnie z zasadą

ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 k.p.a.), podlega

szczególnej ochronie w celu zapewnienia stabilności stosunków prawnych, co w

konsekwencji stanowi ochronę praw nabytych adresatów tej decyzji. Z tego też

względu wzruszenie decyzji ostatecznej może mieć miejsce jedynie w przypadkach

ściśle określonych w przepisach prawnych - bez możliwości korzystania z wykładni

rozszerzającej przy interpretacji tych przepisów.

Złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie obliguje organ do

zbadania, czy łącznie zachodzą formalne przesłanki do wydania postanowienia o

wznowieniu postępowania.

Jeżeli wstępne postępowanie wyjaśniające wykaże, że żądanie wznowienia

postępowania pochodzi bezspornie od osoby nie mającej przymiotu strony w danym

postępowaniu, albo że wniosek został złożony po upływie ustawowego terminu, bądź

wnioskodawca - mimo wezwania - nie podał ustawowej przyczyny wznowienia

postępowania, właściwy organ, stosownie do art. 149 § 3 Kpa, wydaje decyzję

odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego. Gdy nie zaistnieje żadna

z wymienionych okoliczności, organ wznawia postępowanie administracyjne, wydając

postanowienie, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do

przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 k.p.a.).

W sprawie będącej przedmiotem kontroli Sądu wnioskodawczyni pismem z

dnia 27 maja 2010 r. żądała wznowienia trzech postępowań zakończonych decyzjami

o pozwoleniu na budowę drogi wojewódzkiej w miejscowości [...] na określonych

odcinkach.

Wzywana do sprecyzowania i wykazania, które z należących do niej

nieruchomości graniczą z projektowaną inwestycją bądź znajdują się w obszarze jej

oddziaływania nigdy nie określiła ani działek zajętych pod chodnik (tak jak twierdziła

w swoich pismach), ani nieruchomości, które w związku z przebudową drogi doznają

ograniczenia w sposobie ich zagospodarowania. Z ustaleń poczynionych przez organ

wynika natomiast, że skarżąca była właścicielką kilkunastu działek (tytuł prawny

ustalono w oparciu o księgę wieczystą) i w niniejszej sprawie jedynie działki o

numerach ewidencyjnych [...] znajdują się w pobliżu odcinka

drogi objętego projektem przebudowy.

Z projektu budowlanego wynika, że nieruchomości te nie graniczą z projektowaną

inwestycją (pasem drogowym), w związku z czym nie zostały nawet objęte planem

zagospodarowania terenu.

W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy zaakceptować należy stanowisko

organu, że skarżąca w związku z brakiem interesu prawnego nie może skutecznie

żądać wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z

dnia [...] listopada 2003 r.

W związku z powyższym podkreślić należy, że stosownie do art. 7 i 77 Kpa na

organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wyczerpującego zebrania i

rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie oznacza to jednak, że strona jest zwolniona

od współdziałania w realizacji tego obowiązku zwłaszcza, iż nieudowodnienie

określonej okoliczności faktycznej może prowadzić do niekorzystnych rezultatów

(por. KPA komentarz B. Adamiak, J. Borkowski wydawnictwo C.H. BECK 2000 r., str.

345).

Skarżąca w toku całego postępowania nie sprecyzowała, która z należących

do niej działek została zajęta pod chodnik i czy nastąpiło to w związku z przebudową

drogi wojewódzkiej nr [...].

Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że w sprawie zakończonej

ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. w związku z uchyleniem przez

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie decyzji z dnia [...] sierpnia 2002 r. w

przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla

przedmiotowej inwestycji wznowiono postępowanie z urzędu na podstawie art. 145 §

1 pkt 8 Kpa, o czym skarżąca została poinformowana w uzasadnieniu decyzji

Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r.

Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.