Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 115/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.88 ust. 1, art.94 ust. 1, art. 95 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1990 nr 30 poz 179
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
article: art.30
journal: Dz.U. 1994 nr 53 poz 214
law: Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Asesor WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2007 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...]nr [...] w przedmiocie świadczenia finansowego związanego z lokalem mieszkalnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

IISA/Kell5/07

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Komendant Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Policji z dnia [...] Nr [...], odmawiającą przyznania Z.K. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości P., gm. W.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji ustalił, że Z. K. od 1979 r. zamieszkiwał wraz z żoną i córką w lokalu funkcyjnym o pow. mieszkalnej 27,80 m2, składającym się z 2 izb, położonym w J. przy ulicy P. (obecnie ul. C.), przydzielonym na podstawie Decyzji nr [...] Dowódcy Garnizonu z dnia [...]. Od 1991 r. Z. K. był właścicielem domu jednorodzinnego zakupionego na podstawie aktu notarialnego Nr Rep. A [...] w miejscowości B., który następnie sprzedał. W 1998 r. wykupił on na własność i przekazał córce przydzielony lokal mieszkalny położony w J. przy ulicy C. Aktem notarialnym z dnia [...] Z. K. kupił lokal mieszkalny położony w miejscowości P., gmina W. Wnioskiem z dnia 5 października 2006 r. zwrócił się on o przyznanie pomocy finansowej w związku z zakupem tego lokalu.

W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji stwierdził, że prawo policjanta do lokalu mieszkalnego wynika z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z tym przepisem policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Zastępczą formą realizacji tego prawa jest przewidziana w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Zgodnie natomiast z przepisem § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater

II SA/Ke 115/07

przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469 oraz z 2004 r. Nr 160, poz. 1679), norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym. Możliwość przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu należy więc wiązać tylko z taką sytuacją, w której policjant spełnia warunki do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, lecz lokalu takiego nie otrzymał. Ponieważ więc Z. K. posiada lokal mieszkalny zapewniający mu należne normy zaludnienia dla jego 3-osobowej rodziny, przydzielony mu w 1979 r. w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej na podstawie decyzji administracyjnej, to nie spełnia niezbędnej przesłanki przyznania pomocy finansowej określonej w art 94 ust. 1 ustawy o Policji.

W skardze na tę decyzję Z. K. zarzucił, że pogląd organu, iż otrzymanie jakiegokolwiek lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej uniemożliwia otrzymanie pomocy finansowej o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 w zw. za art. 88 ust. 1 ustawy o Policji jest niezasadny, gdyż przepisy te dotyczą jedynie lokali mieszkalnych przydzielonych policjantowi lub emerytowi policyjnemu przez jednostki policji. On natomiast jako policjant nie otrzymał nigdy lokalu mieszkalnego, a Dowódca Garnizonu, który w 1979 r. przydzielił mu lokal mieszkalny nie mógł wyręczyć jednostek policji z obowiązku o jakim mowa w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, bo nie posiada takiego prawa, ani obowiązku. Poza tym przydzielenie mu w 1979 r. mieszkania zastępczego było konsekwencją przekazania wojsku przez skarżącego, mieszkania funkcyjnego otrzymanego przez niego w 1968 r. po wpłaceniu wkładu-kaucji, który nie został mu zwrócony. Fakt nabycia przez skarżącego domu oraz wykupienia na własność przydzielonego lokalu nie ma żadnego związku z udzieleniem pomocy, ponieważ jego córka była uprawniona do tego mieszkania, gdyż miała własną rodzinę, policja nie udzieliła mu żadnej pomocy by poprawić jego trudne warunki mieszkaniowe, a nabyty przez niego dom nie miał wody, kanalizacji ani podłóg. Ponadto sam skarżący jest w trudnej sytuacji materialnej ponieważ spłaca kredyt zaciągnięty na zakup mieszkania, utrzymuje się z niskiej emerytury, a jego żona jest bezrobotna.

W odpowiedzi na skargę Komendant Policji podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

nSA/Ke 115/07

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153/2002 poz. 1269 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153/02 poz. 1270 ze zm.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi (art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.).

W szczególności poprawna jest zastosowana przez organy administracji wykładnia przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. Nr 7/02 poz. 58 ze zm.) dotyczących zasad udzielania emerytom policyjnym pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oraz przesłanek wyłączających prawo do takiej pomocy.

Prawo policjanta w służbie stałej do lokalu mieszkalnego określone jest co do zasady w art. 88 ust. 1 ustawy o Policji. Z przepisów tych wynika, że przysługujące emerytowi policyjnemu prawo jest realizowane przede wszystkim przez przydzielenie lokalu mieszkalnego, a dopiero gdy przydziału takiego nie dokonano, policjantowi w służbie stałej, przysługuje pomoc finansowa (por. wyrok NSA z dnia 12 maja 1998 r. sygn. I SA 2167/97 - niepubl.). Pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy, jest więc konsekwencją niezrealizowania uprawnienia policjanta, który ma prawo do otrzymania lokalu mieszkalnego, określonego w art. 90 ustawy, na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale. Prawo policjanta w służbie stałej do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej nie może być rozumiane jako prawo całkowicie oderwane od praw i obowiązków wynikających z istoty stosunku służbowego policjanta. Celem tego przepisu jest niewątpliwie to, ażeby policjant w służbie stałej mieszkał w miejscowości, w której pełni służbę albo w miejscowości pobliskiej. Z tym celem, a nie z przywilejem jako takim, związane jest prawo, o którym mowa w art. 88

II SA/Ke 115/07

ustawy o Policji. Tak rozumianemu uprawnieniu policjanta odpowiadają obowiązki organów Policji zaspokojenia tego prawa. Oznacza to, że jeżeli policjant ma odpowiednie mieszkanie w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, to cel przepisu jest osiągnięty, a wobec tego nie powstaje prawo do lokalu, o którym mowa w art. 88 ustawy. To samo dotyczy sytuacji, gdy policjant nabył własność lokalu mieszkalnego przydzielonego mu wcześniej na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 1997 r. III RN 18/97 OSNP Nr 5/98 poz. 141). Ponadto skoro celem omawianych przepisów jest zapewnienie policjantowi lokalu w miejscowości w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, a cel ten może być zrealizowany w formie decyzji administracyjnej o przydziale, to nie ma znaczenia kto i z jakiego tytułu przydzielił policjantowi lokal. Bez względu bowiem na te okoliczności cel omawianej regulacji jest zrealizowany, skoro policjant ma przydzielony odpowiedni pod względem norm zaludnienia lokal w miejscowości, w której pełni służbę. Prawo do pomocy finansowej o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji wyłączone jest również wtedy, gdy policjant w służbie stałej miał w przeszłości przydzielony lokal mieszkalny odpowiadający normom zaludnienia przysługującym policjantom, określonym w § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469 oraz z 2004 r. Nr 160, poz. 1679), choćby nawet w dacie złożenia wniosku o przyznanie pomocy mieszkaniowej, nie posiadał już tego lokalu. Fakt zbycia takiego lokalu czy to w formie odpłatnej czy nieodpłatnej, musi wyłączać prawa do pomocy finansowej z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, gdyż w przeciwnym razie policjant mógłby uzyskiwać przydział lokalu mieszkalnego wielokrotnie z oczywistym naruszeniem zasad praworządności oraz zasad przyznawania policjantom pomocy mieszkaniowej. Wszystkie powyższe uwagi należy odnieść również do emeryta i rencisty policyjnego, do czego upoważnia treść przepisu art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jednolity -Dz. U. Nr 8/04 poz. 67 ze zm.), który zasady pomocy mieszkaniowej funkcjonariuszom policji rozciąga również na emerytów i rencistów policyjnych.

Przedstawione rozważania mają pełne zastosowanie w niniejszej sprawie. Ponieważ Z. K. już w 1979 r. otrzymał na podstawie decyzji

IISA/Kell5/07

administracyjnej o przydziale lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej mieszczącej się w przysługującej jego rodzinie normie zaludnienia, to nie może uzyskać kolejnego przydziału lokalu mieszkalnego, a w konsekwencji i pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Taka więc przyczyna odmowy przyznania Z.K. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego położonego w miejscowości P., gm. W., podana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jest zgodna z prawem i zasługuje na akceptację. Nie mogą zmienić takiej oceny podnoszone w skardze okoliczności, dotyczące uiszczenia przez Z. K. kaucji przy otrzymywaniu w 1968 r. przydziału kwatery dla żołnierza zawodowego oraz nie otrzymania jej z powrotem w dacie zwalniania przydzielonej kwatery w 1979 r. Kaucje pobierane na podstawie art. 29 ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 6/61 poz. 38 ze zm.), zabezpieczały utrzymanie kwatery w należytym stanie i podlegały pobieraniu, wykorzystywaniu i zwrotowi na zasadach określonych przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrami Finansów i Gospodarki Komunalnej (art. 29 ust. 3 i 4 powołanej ustawy). Fakt ich uiszczenia nie zmieniał więc charakteru prawa do lokalu, który nadal był lokalem przydzielonym na podstawie decyzji administracyjnej. Poza tym rozliczenia związane z pobraną kaucją nie dotyczą jednostek Policji, lecz ewentualnie odpowiednich jednostek sił zbrojnych. Nie mogą więc wpływać na ocenę, czy skarżący może otrzymać pomoc finansową na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy o Policji.

Podstawą odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy finansowej była jeszcze jedna, pominięta przez organy administracji okoliczność.

Zgodnie z art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji, lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi m. in. w razie zbycia przez niego lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu, o którym mowa w pkt 2 ( tj. domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno-pensjonatowego), z wyjątkiem przypadków określonych na podstawie art. 96 ust. 3, dotyczących przeniesienia policjanta do służby w innej miejscowości. Tymczasem Z. K. od 1991 r. był właścicielem domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej 42 m2 zakupionego na podstawie aktu notarialnego Nr Rep. A [...] w miejscowości B., który następnie sprzedał. Okoliczność ta w myśl przytoczonego przepisu dodatkowo wyłącza możliwość przyznania skarżącemu pomocy finansowej o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod

nSA/Ke 115/07

rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie

art. 151 u.p.p.s.a.