Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1846/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant ref. staż. Ewa Czarnota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z.D. o wymierzenie Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywny w związku z niewykonaniem wyroku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa196/10, stwierdził nieważność postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], dotyczące przekazania według właściwości wniosku skarżącej Z.D. Ośrodkowi Pomocy Społecznej w D.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa196/10, wskazał ze ministrem właściwym do rozpatrzenia zażalenia Z.D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. dotyczące przekazania wniosku skarżącej Ośrodkowi Pomocy Społecznej w D. - jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2010 r., Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], przekazał Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie wniesione przez Z. D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r.

Na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r. . nr [...], skarżąca złożyła zażalenie.

Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W dniu 11 sierpnia 2010 r. Z. D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wymierzenie organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2010 r. sygn. akt. I SA/Wa 196/10.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wnosił o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi.

Minister Pracy i Polityki Społecznej podkreślił, że przed wniesieniem skargi przekazał sprawę Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, co stanowiło wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2010 r. sygn. akt. I SA/Wa 196/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Powołany przepis wprowadza szczególną sankcję dla organu administracji za bezczynność w rozpoznaniu sprawy występującą po wydaniu wyroku. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż Minister Pracy i Polityki Społecznej wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2010 r. sygn. akt. I SA/Wa 196/10, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], przekazał Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie wniesione przez Z.D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r.

Organ nie pozostaje w bezczynności i nie zachodzą żadne podstawy uzasadniające wymierzenie organowi grzywny.

Skarga jako całkowicie nieuzasadniona i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.