Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 43/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 pkt 8, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), , Protokolant specjalista Agnieszka Kowalik, po rozpoznaniu na rozprawie w dnia 14 stycznia 2015 roku sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2014r. (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej) K. K. złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Wezwaniem z dnia 10 lutego 2014r. Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wezwał K. K. do uzupełnienia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania poprzez złożenie stosownych dodatkowych dokumentów.

Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 18 lutego 2014r.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 123 w zw. z art. 64 § 2 K.p.a. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Pismem z dnia 3 marca 2014r. za pośrednictwem systemu ePUAP, skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł, K. K. wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Kolejnym natomiast pismem z dnia 7 kwietnia 2014r. wysłanym przez ePUAP, skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. "zażalenie na bezczynność organu administracyjnego".

W dniu 23 lipca 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odebrało i zweryfikowało korespondencję kierowaną przez skarżącego od organu – wszystkie 3 pisma.

W dniu 12 sierpnia 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wszczęło postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...]

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]

W piśmie z dnia 9 września 2014r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożonym za pośrednictwem systemu ePUAP, K. K. zawarł "wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której SKO wydało postanowienie nr[...]", tj. postanowienie z dnia [...] o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]

Pismem z dnia 8 października 2014r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożonym za pośrednictwem systemu ePUAP zatytułowanym "wniosek", "wezwanie" K. K. wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. do załatwienia sprawy w terminie wskazanym w Kodeksie postępowania administracyjnego wskazując, że w dniu 9 września 2014r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpoznaniu wniosku K. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] uchyliło zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] i umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

W dniu 13 października 2014r. za pośrednictwem systemu ePUAP skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na "bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł.". Wniósł o ukaranie organu administracji grzywną w wysokości 30 000 zł z powodu bezczynności i 30 000 zł za przewlekłość postępowania. W uzasadnieniu podał, że w dniu 9 września 2014r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i do dnia dzisiejszego nie otrzymał rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę z dnia 16 października 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie wskazując, że skarga na bezczynność organu administracji została przez skarżącego wniesiona bezpośrednio do SKO w Ł. w dniu 14 października 2014r., co potwierdza prezentata organu zawierająca datę wpływu i nadany sprawie numer. Tymczasem SKO rozpoznało wniesiony w dniu 12 września 2014r. przez skarżącego wniosek na posiedzeniu, które odbyło się w dniu 10 października 2014r. Wskazanym powyżej postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., uchyliło zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] i umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.

SKO podkreśliło, że z podanych okoliczności wynika, że skarżący złożył do organu administracji skargę na bezczynność już po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto rozstrzygnięcie, które zapadło zostało wydane w terminie krótszym, niż termin, o którym mowa w art. 35 § 3 K.p.a. W tej sytuacji, zdaniem SKO nie zaistniała ani bezczynność ani przewlekłość postępowania.

Zarządzeniem z dnia 24 października 2014r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Łodzi wyłączył z akt rozpoznawanej sprawy skargę K. K. na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. i nadano jej bieg. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. III SAB/Łd 44/14.

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2014r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W piśmie z dnia 19 stycznia 2015r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wyjaśniło, na wezwanie Sądu, że wskazywane w odpowiedzi na skargę daty są datami, w których fizycznie zarejestrowano wpływające drogą elektroniczną pisma skarżącego. W ocenie organu mimo, że nie jest to zgodne z art. 61 § 3a k.p.a., nie zmienia oceny organu, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie doszło ani do bezczynności ani przewlekłości postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4a, to jest wówczas, gdy organy administracyjne mają obowiązek wydania decyzji, postanowień (na które służy zażalenie, kończących postępowanie administracyjne lub rozstrzygających sprawę co do jej istoty), pisemnych interpretacji prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Stosownie do art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 149 § 1 zdanie drugie sąd, uwzględniając skargę, jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a stosownie do art. 149 § 2 w przypadku uwzględnienia skargi, sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny. Należy wyjaśnić, że w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy, a zwłaszcza toku postępowania administracyjnego, ocenia, czy w sprawie wystąpiła bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 ustawy.

W zakresie dopuszczalności przedmiotowej skargi wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z treści powyższego przepisu wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność, polegającą na niewydaniu w terminie decyzji, sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a., tzn. winien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Analiza akt niniejszej sprawy upoważnia do stwierdzenia, że skarżący spełnił wszelkie warunki formalne warunkujące skuteczność wniesienia skargi na bezczynność. Skarżący w dniu 8 października 2014r., za pośrednictwem systemu ePUPAP, wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. pismo zatytułowane "wniosek – wezwanie do załatwienia sprawy w terminie wskazanym w kodeksie postępowania administracyjnego". W uzasadnieniu stwierdził, że w dniu 9 września 2014 roku złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Sądu pismo to wyczerpało tryb z art. 37 § 1 k.p.a. i wobec braku nad SKO organu wyższego stopnia należy uznać, że stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że o bezczynności organu można mówić wówczas, gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.).

W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych, organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).

Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej.

W tym miejscu należy zaakcentować, że w rozpoznawanej sprawie rozważania dotyczą decyzji organu kolegialnego. W przypadku tego rodzaju decyzji datą jej wydania jest dzień podpisania decyzji przez ostatniego członka składu orzekającego. Pogląd taki, który należy w pełni podzielić, jest powszechnie przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1292/06 oraz z dnia 3 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 294/07, opubl. Lex nr 357455 i nr 505396). Zaskarżona decyzja opatrzona jest datą 10 października 2014r. Z zebranego materiału dowodowego dodatkowo wynika, że w tym dniu odbyło się posiedzenie niejawne zespołu orzekającego, na którym uzgodniono treść orzeczenia, opartego o przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., sprowadzającego się do uchylenia zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] i umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. W tym też dniu zostało sporządzone uzasadnienie rozstrzygnięcia, które wraz z wydanym postanowieniem zostało opatrzony podpisami wszystkich trzech członków składu Kolegium biorących udział w jego wydaniu. Przedstawiony tryb postępowania odpowiada wymogom wynikającym z art. 17 ust. 1 i ust. 5 oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), wedle których kolegium wydaje orzeczenia po odbyciu niejawnej narady składu orzekającego, obejmującej dyskusję oraz głosowanie nad orzeczeniem i zasadniczymi motywami rozstrzygnięcia. Orzeczenia zapadają w składzie trzyosobowym, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Składowi orzekającemu przewodniczy prezes lub etatowy członek kolegium, a orzeczenie kolegium podpisują wszyscy członkowie składu nie wyłączając przegłosowanego. W konkluzji należy uznać, że do wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. doszło w dniu [...], czyli przed wniesieniem skargi na bezczynność, co miało miejsce w dniu 13 października 2014r., a to z kolei oznacza, że w dacie złożenia skargi do Sądu organ odwoławczy nie pozostawał w bezczynności. Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że oczekiwane przez skarżącego rozstrzygnięcie (postanowienie) doręczono mu drogą elektroniczną 20 października 2014r., czyli już po dniu złożenia skargi na bezczynność. Postanowienie wywiera wprawdzie skutki prawne dopiero z chwilą jego doręczenia stronie, co nie oznacza jednak, by wcześniej postanowienie to nie istniało. Już z chwilą podpisania postanowienia mamy bowiem do czynienia z wydaniem postanowienia w sensie procesowym, w tym znaczeniu, że istnieje postanowienie, a dzień wydania postanowienia jest miarodajny dla oceny podstawy prawnej i faktycznej decyzji (por. wyrok NSA z 3 marca 2008 r., I OSK 297/07, oraz z dnia 12 maja 2011r., II OSK 367/11 opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wobec powyższego brak jest podstaw do wydania przez Sąd rozstrzygnięcia w trybie art. 149 § P.p.s.a. Uwzględniając wynikający z art. 35 § 3 k.p.a. obowiązujący organ miesięczny termin załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym, sad stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszyło tego terminu. Nie można bowiem postawić takiego zarzutu organowi, który rozpoznał złożony w dniu 9 września 2014r., wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy poprzez wydanie stosownego rozstrzygnięcia w dniu 10 października 2014r. Prowadzi to do wniosku, że w sprawie nie wystąpiła bezczynność, a wniesienie skargi nastąpiło po wydaniu przez organ oczekiwanego przez skarżącego rozstrzygnięcia. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, okoliczność powyższa wyklucza jednocześnie możliwość orzeczenia o umorzeniu postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podzielając stanowisko wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 367/11, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), należało przyjąć, że skoro wydanie postanowienia nie nastąpiło w toku postępowania wywołanego wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu, to postępowanie sądowoadministracyjne nie stało się bezprzedmiotowe. Z powyższych względów należało uznać, że wniesiona skarga nie była zasadna i w związku z tym na podstawie art. 151 P.p.s.a. podlegała oddaleniu, stąd orzeczono, jak w sentencji.

d.j.