Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 405/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 140 usy. 1 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski, Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 16 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty [...] z dnia 30 marca 2009 r., nr [...]; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16 lipca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M. Dz. od decyzji Starosty z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii "B", utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

Podstawą rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego był następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia 16 lutego 2009 r. na podstawie art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 Nr 108 poz. 908 z późn. zm.) na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji Starosta skierował M. Dz. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

Pismem z dnia 18 lutego 2009 r. M. Dz. poinformowała organ, iż w związku z omyłkowym naliczeniem punktów karnych przez Komendę Powiatową oraz wyrokiem Sądu Rejonowego został złożony sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.

Dnia 30 marca 2009 r. w drodze decyzji Starosta orzekł o cofnięciu M. Dz. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii "B" do czasu wykazania się przez nią wymaganymi kwalifikacjami. Z uzasadnienia decyzji wynika, że pomimo wysłania 16 lutego 2009 r. M. Dz. skierowania na poddanie się kontrolnemu egzaminowi sprawdzającemu w zakresie prawa jazdy kat. "B", do dnia wydania decyzji Starostwo Powiatowe Wydział Komunikacji nie otrzymało od żadnego z Wojewódzkich Ośrodków Ruchu Drogowego informacji o pozytywnym wyniku egzaminu sprawdzającego.

W wyniku rozpoznania odwołania M. Dz. od decyzji organu pierwszej instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 16 lipca 2009 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż decyzja o cofnięciu uprawnień wydawana na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy stanowi jedynie konsekwencję, swoistą sankcję za niepoddanie się obowiązkowi powtórnego sprawdzenia kwalifikacji, jaki wynika z decyzji wydawanej na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy, nie dotyczy natomiast samych podstaw skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Organ wskazał, że okoliczności jakie uzasadniły skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierującego nie mogą być przedmiotem ustaleń towarzyszących cofaniu uprawnień na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit a ustawy. Istotne znaczenie miało jedynie to, czy strona zobowiązana została w trybie art. 114 ust. 1 ustawy do kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji i czy obowiązek ten wykonała. W konsekwencji doręczenia stronie decyzji z dnia 16 lutego 2009 r. o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz nie poddania się takiemu sprawdzeniu organ był zobligowany do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi.

W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku M. Dz. zarzuciła przedmiotowej decyzji, że jej podstawę stanowią błędne ustalenia faktyczne, oraz że została wydana z naruszeniem procedury, co miało wpływ na jej treść.

Skarżąca podniosła, że odwoływała się już od decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Tym samym wadliwa jest argumentacja przytoczona w skarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że organ odwoławczy nie rozważył możliwości zawieszenia postępowania administracyjnego z uwagi na toczące się postępowanie i z uwagi na wynik toczącego się postępowania przed Sądem Okręgowym Wydział Karny Odwoławczy sygn. akt [...] w kwestii wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej skazana za wykroczenie drogowe, którego nie była sprawcą.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze słusznie stwierdziło, że przesłanką wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi jest samo stwierdzenie nie poddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2 2005 Nr 108 poz. 908 z późn. zm.). Zatem okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie cofnięcia uprawnień na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym to ostateczność decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz to, czy dana osoba takiemu kontrolnemu badaniu kwalifikacji się poddała.

W sprawie niniejszej organy administracji obu instancji wadliwie oceniły przesłankę ostateczności decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, bowiem w aktach administracyjnych (k-4) znajduje się pismo skarżącej datowane 18 lutego 2009r. - przesłane do organu I instancji w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania od decyzji tego organu z 16 lutego 2009r. W piśmie tym skarżąca informuje, że "...w związku z omyłkowym naliczeniem punktów karnych przez Komendę Powiatową oraz wyrok Sądu Rejonowego ....został złożony sprzeciw oraz wniosek z uzasadnieniem w załączeniu". Do pisma dołączono sprzeciw od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 25 lipca 2007r. z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Kierując się zasadami określonymi w przepisach art. 7, 8 i 9 k.p.a. organ administracji, do którego wpłynęło takie pismo powinien uznać je za odwołanie - skoro art. 128 k.p.a. stanowi, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia i wystarczy, że wynika z niego, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Ewentualnie, gdyby organ administracji powziął wątpliwość co do charakteru powyższego pisma - to powinien zobowiązać stronę skarżącą do sprecyzowania, czy stanowi ono odwołanie - czy tylko pismo informacyjne. Jeśli tego nie uczyniono - to niewątpliwie przedwczesną była ocena, że decyzja z 16 lutego 2009r. o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stała się ostateczna.

Skoro zaś przesłanką wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym jest ostateczność decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji - to stwierdzenie braku tej przesłanki powoduje konieczność uznania, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego - przywołanego przepisu ustawy Prawo o ruchu drogowym i zasługiwały na uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 p.p.s.a.

Orzeczenie w zakresie wykonalności zaskarżonej decyzji oparto na przepisie art.152 p.p.s.a.