Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 363/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 135, art. 145, art. 153, art. 200, art. 205
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 3 pkt 6, art. 76 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 49 poz 196
law: Ustawa  z dnia 31 stycznia 1980 r.  o ochronie i kształtowaniu środowiska - tekst jedn.
article: art. 7, art. 75, art. 77, art. 78, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia uciążliwości urządzenia technicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta Z.; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. na rzecz skarżących [...] solidarnie kwotę 326 zł (trzysta dwadzieścia sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją [...] Burmistrz Miasta Z., na podstawie art. 104 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 100, poz. 1085 ze zm.) oraz art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196 ze. zm. – zwanej dalej u.o.k.ś), odmówił nakazania użytkownikowi urządzeń myjni samochodowej zlokalizowanej w Z. przy ul. K. - H.B. wykonania w określonym czasie czynności zmierzających do ograniczenia ich uciążliwości dla środowiska.

W uzasadnieniu decyzji organ szczegółowo opisując przebieg postępowania administracyjnego w sprawie, wszczętego w dniu 8 lipca 1998 r. na skutek pisma Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Z., wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. rozpoznając skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. [...], wyrokiem z dnia 19 października 2006r. Sygn. akt II SA/Go 541/05, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Jak podkreślił organ I instancji dalsze postępowanie wyjaśniające w sprawie, prowadził mając na uwadze wskazania Sądu przedstawione w w/w wyroku. I tak w dniu 16 października 2007r. zostały przeprowadzone pomiary hałasu emitowanego do środowiska przez Laboratorium Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Zielonej Górze. Przeprowadzone badania wykazały, że równoważny poziom dźwięku A wyniósł 42,2 dB. Średni czas mycia jednego samochodu wyniósł 33 min. Do obliczeń przyjęto 12 samochodów. Pomiary hałasu prowadzone były przy drzwiach zamkniętych myjni. Organ I instancji wskazał ponadto, że na jego wniosek została przeprowadzona kontrola sanitarna wraz z pomiarami hałasu przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. w budynku mieszkalnym Państwa P., który jest najbardziej narażony na hałas dobiegający z myjni. Pomiary wykonane w dniu 19 stycznia 2008r. przez ten organ zostały przeprowadzone przy udziale przedstawiciela organu I instancji oraz J. P., zgodnie z procesem mycia i kosmetyki pojazdów, przy włączonych urządzeniach tj. odkurzacz oraz myjka typu Karcher i przy otwartych drzwiach myjni. Badania wykazały, że hałas docierający do pomieszczeń nie tylko nie przekroczył wartości normatywnej, ale nie zbliżył się do jej granicy.

Organ I instancji podkreślił, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, nie stwierdzono uciążliwego oddziaływania urządzeń myjni na środowisko. Organ uznał, że obiektywnym miernikiem nie stwierdzenia uciążliwości jest wynik pomiarów hałasu, który daleki jest od wartości normatywnej. Miernikiem takim nie mogą być natomiast subiektywne odczucia właścicieli nieruchomości sąsiednich. Organ wskazał także, że z materiałów zgromadzonych w postępowaniu wynika, że największą uciążliwością związaną z działalnością myjni stanowi zachowanie właścicieli i pracowników myjni oraz parkowanie samochodów oczekujących na mycie na chodnikach, przy skrzyżowaniach i przy wjazdach do posesji. Te elementy jednak nie mogą stanowić przedmiotu niniejszego postępowania. W związku z powyższym w ocenie organu I instancji brak jest podstaw do nałożenia na właścicieli myjni obowiązków przewidzianych w art. 76 ust. 1 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska.

Od powyższej decyzji odwołali się J. P., R. P. i M.W.. Powołując się na opinię biegłego G.B., sporządzoną przy wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, odwołujący się zarzucili m.in. , że organ I instancji zobowiązany był zlecić pomiar poziomu hałasu nie wewnątrz lokali mieszkalnych, lecz na granicach sąsiednich działek – zgodnie z punktami kontrolnymi poziomu hałasu zaznaczonymi w planie sytuacyjnym przez biegłego. Skarżący wskazali, że organ nie dopuścił dowodu z tej opinii, pomimo, iż jest w jej posiadaniu. Podali ponadto, że badania przeprowadzone w mieszkaniu Państwa P. nie są wiarygodne albowiem w czasie kontroli funkcjonował tylko jeden odkurzacz, który dodatkowo był zakryty pokrowcem. Tymczasem funkcjonują dwa odkurzacze, co potwierdza zdjęcie załączone do odwołania. W ocenie odwołujących się organ I instancji pominął też wnioski płynące z kontroli WIOŚ, która wykazała poziom hałasu zbliżony do poziomu granicznego, jak również dowód ze sporządzonego przez strony wykazu klientów myjni i przedłożonych wcześniej kaset video.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., decyzją [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 października 2006r. kwestia uciążliwości działania myjni dla środowiska nie powinna być oceniana wyłącznie w kontekście przekroczenia dopuszczalnego poziomu emisji hałasu. Niezbędnym jest również dokonanie ustaleń faktycznych, pozwalających na określenie rzeczywistej liczby pojazdów korzystających z myjni oraz godzin jej otwarcia.

Organ odwoławczy podkreślił, że dane zawarte w zestawieniach sporządzonych przez odwołujących się, zawierające szczegółowy wykaz pojazdów korzystających z myjni, z podaniem numerów rejestracyjnych, czasu mycia, godzin otwarcia myjni i opisem wykonywanych czynności, uzupełniają ustalenia dokonane w toku kontroli WIOŚ przeprowadzonej w dniu 16 października 2007r. Należy zatem przyjąć, że organ I instancji, wydając decyzję, dysponował aktualnymi i bardzo szczegółowymi danymi na temat funkcjonowania myjni i znajdujących się tam urządzeń, pozwalającymi na określenie średniej liczby pojazdów korzystających z myjni oraz godzin jej pracy. Powyższe wykazy, sporządzone w 2007r. niewątpliwie stanowią pełniejsze i bardziej aktualne źródło wiedzy na temat pracy myjni, niż nagrania video sporządzone przed kilku laty przez Państwo P.. Pozwalają one m.in. na stwierdzenie, że myjnia nie funkcjonuje w godzinach nocnych, w których obowiązuje obniżony poziom emisji hałasu. Zestawienia te zostały przedłożone przez stronę organowi administracji, który włączył je do akt sprawy, wzywając strony do ustosunkowania się do ich treści. W tym kontekście w ocenie organu II instancji za niefortunne należy uznać stwierdzenie organu I instancji, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w którym "odmawia on uznania za dowód" powyższych wykazów – tym bardziej, że dalej mowa jest o wykorzystaniu tych wykazów przy kontroli przeprowadzonej przez WIOŚ w Z., na której m.in. oparte zostało rozstrzygnięcie organu (str. 6 uzasadnienia).

Organ odwoławczy wskazał, że oceniając niniejszą sprawę nie sposób jest pominąć rezultatów pomiarów poziomu hałasu, przeprowadzonych przez wyspecjalizowane instytucje. Wydając zaskarżoną decyzję organ dysponował wynikami 7 pomiarów hałasu emitowanego przez urządzenia pracujące w myjni, z których 6 ostatnich nie wykazało przekroczenia dopuszczalnych norm w tym zakresie. Należy także podkreślić, że pomiary dokonywane były wariantowo – zarówno wewnątrz, jak i wewnątrz budynku – w obecności stron postępowania i zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Stanowią one zatem obiektywny element oceny oddziaływania myjni na środowisko i faktu tego nie mogą zmienić zarzuty stawiane przez odwołujących się, wskazujące na celowe działania właścicieli i pracowników myjni, zmierzające do ograniczenia emisji hałasu podczas dokonywania pomiarów. Organ II instancji wskazał również, że nie jest prawdą, iż organ I instancji nie dopuścił dowodu z opinii biegłego G.B. sporządzonej przy wydaniu decyzji o warunkach zabudowy. Opinia ta została bowiem załączona do akt sprawy, zaś w toku postępowania (pismo z dnia 19 marca 1999r. ) organ zlecił przeprowadzenie pomiarów hałasu przy wykorzystaniu punktów kontrolnych określonych w opinii biegłego. Przekroczenia norm hałasu wówczas nie stwierdzono. W ocenie organu rację ma również organ I instancji wskazując na brak podstaw do uwzględnienia czynników wpływających na poziom hałasu, związanych wprawdzie z funkcjonowaniem myjni, lecz nie wynikających z prac jej urządzeń (rozmowy klientów, głośna muzyka z radia, odgłosy silników).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił art. 76 ust. 1 u.o.k.ś, który upoważnia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta do nakazania użytkownikowi maszyny lub innego urządzenia technicznego wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do ograniczenia ich uciążliwości dla środowiska. Decyzja wydawana na podstawie tego przepisu ma charakter uznaniowy, co ogranicza możliwość ingerencji organu odwoławczego w merytoryczną treść rozstrzygnięcia organu I instancji. W ocenie Kolegium zebrane w sprawie dowody w toku niemal 10 – letniego postępowania, w tym dostarczone przez strony wykazy pojazdów korzystających z myjni i wyniki badań poziomu hałasu, stwarzały dostateczną podstawę do rozstrzygnięcia przez organ I instancji wniosku strony w przedmiocie nakazania właścicielom myjni wykonania w określonym czasie odpowiednich czynności zmierzających do ograniczenia uciążliwości dla środowiska.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli J. i R. P., podnosząc zarzuty:

- naruszenia art. 49 ust. 2 i art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r.

o ochronie i kształtowaniu środowiska poprzez stwierdzenie, iż brak jest podstaw do nałożenia obowiązku określonego w tym przepisie,

- naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

W konkluzji skarżący wnieśli o uchylnie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta Z. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadniając zarzuty skargi skarżący podnieśli, że organy administracji w dalszym ciągu nie poczyniły ustaleń mających na celu dokładnego i rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W ocenie skarżących zebrany w sprawie materiał dowody nie wyklucza istnienia stanu uciążliwości dla środowiska spowodowanej pracą zespołu urządzeń technicznych funkcjonujących w myjni samochodowej w Z. przy ul. K. Oparcie się przez organ I instancji na badaniach przeprowadzonych w ich mieszkaniu nie może stanowić podstawy do wydania zaskarżonej decyzji. Przez "środowisko" rozumie się bowiem ogół elementów przyrodniczych, w tym także przekształconych w wyniku działalności człowieka, a w szczególności powierzchnię ziemi, kopaliny, wody, powietrze oraz klimat oraz pozostałe elementy różnorodności biologicznej. Zatem ustawodawca ochronę środowiska nie ogranicza tylko do ochrony lokalu mieszkalnego, w którym człowiek żyje, ale przede wszystkim do środowiska naturalnego, w którym człowiek przebywa i z którego korzysta. Tak więc organ I instancji zobowiązany był przeprowadzić wszechstronne postępowanie dowodowe tak, aby ustalić w sposób nie budzący wątpliwości, iż urządzenia funkcjonującej myjni są uciążliwe nie tylko w czasie pobytu człowieka w domu (przy zamkniętych oknach i drzwiach), ale również w czasie pobytu na zewnątrz domu, korzystania z ogrodu, odpoczynku, rekreacji. Skarżący wskazali także, że organ I instancji pominął wnioski z przeprowadzonych badań przez WIOŚ z dnia 16 października 2007r. z którego to protokołu wynika, że równoważny poziom dźwięku A wyniósł 42,2 dB, a zatem poziom tego hałasu zbliżył się do poziomu granicznego (45dB). Organ nie ustosunkował się także merytorycznie i nie wyciągnął wniosków płynących ze sporządzonego przez strony wykazu klientów myjni w okresie od kwietnia do października 2007r. Z tych wykazów wynika, że dzienna ilość mytych samochodów wynosi od 11 do 36. Myjnia czynna jest od godz. 8.00 do godz. 19.00. Już te dowody bezspornie wskazują, że funkcjonowanie myjni jest uciążliwe dla otaczającego środowiska, a także z powodu nadmiernego ruchu, hałasu, oraz spalin utrudniają życie.

Skarżący podkreślili także, iż organ I instancji bez uzasadnienia odmówił jako dowodu w sprawie kaset video nagranych przez skarżących, a które to kasety mogły się w sposób istotny przyczynić się do ustalenia ilości mytych aut, czasu mycia jednego pojazdu i czasu pracy urządzeń. W szczególności organ nie ustalił rzeczywistego dziennego działania urządzeń myjni oraz świadczonych przez nią usług, nie rozpatrzył zarzutów i wniosków stron zgłaszanych w całym postępowaniu dowodowym, a szczególności w sprawie zaniżonego czasu pracy urządzeń, ilości mytych w ciągu dnia aut, na które wskazują właściciele myjni. Brak tych ustaleń miał istotny wpływ na wynik postępowania i wydanie zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazali także, że oprócz hałasu, uciążliwości dla środowiska powoduje także wzmożony ruch pojazdów dojeżdżających do myjni, ich parkowanie w okolicach myjni jak i w pobliżu nieruchomości sąsiednich, czy też na drogach dojazdowych.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości motywy rozstrzygnięcia zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie skarżący wskazali, że działania pracowników myjni są złośliwe, ponieważ odkurzanie i trzepanie dywaników odbywa się przy jezdni. Podali ponadto, że przeprowadzone badania poziomu hałasu nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu rzeczy, ponieważ zostały one wykonane przy drzwiach zamkniętych myjni, a myjnia codziennie funkcjonuje przy drzwiach otwartych. Pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego podtrzymała argumenty podniesione w odpowiedzi na skargę. Odnosząc się do twierdzenia skarżących o nieprawidłowości przeprowadzonych badań hałasu, oświadczyła, że badania hałasu zostały przeprowadzone przez wyspecjalizowane instytucje, które posiadają odpowiednie przygotowanie w tym kierunku, natomiast organ administracyjny nie może ingerować w sposób przeprowadzenia tych badań. Ponadto stronom przysługiwało prawo zgłaszania uwag i zastrzeżeń do protokołu pomiaru hałasu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze. zm). W związku z powyższym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a).

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają przepisy postępowania a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Decyzja organu I instancji wydana została na podstawie art. 76 ust. 1 u.o.k.ś. Przepis ten stanowi, że burmistrz może, w drodze decyzji, nakazać użytkownikowi maszyny lub innego urządzenia technicznego wykonanie w określonym czasie odpowiednich czynności zmierzających do ograniczenia ich uciążliwości dla środowiska. Decyzja podejmowana na podstawie tego przepisu jest podejmowana w ramach tzw. uznania administracyjnego organu stosującego prawo. Granice uznania administracyjnego wyznaczają przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Przepisy te zobowiązują organ administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

W tym miejscu należy wskazać, iż organy administracji orzekające w niniejszej sprawie, jak i Sąd związany jest oceną prawną zawartą w wyroku Sądu z dnia 19 października 2006r. Sygn. akt II SA/Go 541/05, zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. W wyroku tym Sąd prócz stwierdzenia naruszenia przez organy administracji publicznej obu instancji przepisu prawa materialnego tj. art. 76 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 6 u.o.k.ś, stwierdził także naruszenie przepisów procedury administracyjnej. Przypomnieć zatem należy argumentację Sądu w tym zakresie. Sąd podkreślił, że organ I instancji uprzednio rozpoznając sprawę, w uzasadnieniu decyzji poza opisaniem dowodów zgromadzonych w sprawie, nie dokonał ich rzeczowej analizy, w szczególności zaniechano oceny dowodów w kontekście zgłaszanych wielokrotnie przez strony zarzutów i wniosków dotyczących prawidłowości przeprowadzenia badań emisji hałasu myjni samochodowej przy przyjęciu, w ich ocenie znacznie zaniżonego czasu pracy urządzeń i ilości mytych w ciągu dnia samochodów. W ocenie Sądu, organy nie dołożyły należytej staranności w podjęciu czynności proceduralnych umożliwiających ustalenie chociażby przybliżonej rzeczywistej liczby pojazdów korzystających z usług myjni (mycie urządzeniem Karcher oraz odkurzanie). Mimo znacznych rozbieżności w ilości pojazdów przyjętych do poszczególnych badań poziomu emisji hałasu oraz wykazywanych przez skarżących, organy nie ustaliły tej istotnej dla sprawy okoliczności w dostateczny sposób. Równocześnie w uzasadnieniach zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta Z. organy nie wskazały jaki w tym zakresie stan faktyczny ustalono, a w konsekwencji nie oceniono zgromadzonych dowodów w odniesieniu do tej okoliczności. Sąd podkreślił również, iż wydając decyzję administracyjną to organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy (art. 77 § 1 Kpa), wnikliwie oceniając go. Na tych samych zasadach wszelkie opinie, wyniki badań sporządzone przez inne uprawnione do tego podmioty, podlegają ocenie organu prowadzącego postępowanie w kontekście ich prawidłowości oraz odniesienia do pozostałych dowodów w sprawie. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (75 § 1 Kpa). Zasadniczo należy uwzględnić żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca dla sprawy (art. 78 § 1 Kpa). Tylko wyjątkowo organ może nie uwzględnić zgłoszonego w tym zakresie żądania strony. Sąd uznał zatem, iż jako naruszające zasady postępowania dowodowego należy uznać stanowisko organu I instancji wobec zgłoszonego przez strony żądania przeprowadzenia dowodu z nagrań na kasetach video na okoliczność ustalenia faktycznej liczby pojazdów obsługiwanych

dziennie przez przedmiotową myjnię samochodową. Sąd podzielił zarzuty skargi, iż jednodniowa kilkugodzinna obserwacja myjni, przeprowadzona przez inny podmiot bez powiadomienia stron postępowania, w kontekście innych dowodów w sprawie przedwcześnie została uznana przez organy orzekające w sprawie jako wystarczająca dla ustalenia faktycznej liczby pojazdów obsługiwanych dziennie przez myjnię.

Ponadto Sąd zważył, iż przedmiotem postępowania było ustalenie czy urządzenia myjni samochodowej są uciążliwe dla środowiska, w rozumieniu art. 76 ust. 1 u.o.k.ś., z powodu emisji hałasu do czego niezbędne było m.in. dokonanie prawidłowego pomiaru poziomu emitowanego przez te urządzenia hałasu, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami ustawy oraz aktów wykonawczych. W dacie orzekania przez organy ustawodawca rozróżnia i definiuje (przepisy art. 112a-113 Prawa ochrony środowiska) zarówno wskaźniki hałasu, jak i dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku, które określa się wartością równoważnego poziomu dźwięku A dla przedziału czasu odniesienia (rozporządzenie Ministra Środowiska dnia 29 lipca 2004 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku Dz.U. Nr 178, poz. 1841). Zgodnie z przepisem § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia, równoważny poziom dźwięku A, jest to wartość poziomu ciśnienia akustycznego ciągłego ustalonego dźwięku, skorygowanego według charakterystyki częstotliwościowej A, która w określonym przedziale czasu odniesienia jest równa średniemu kwadratowi ciśnienia akustycznego analizowanego dźwięku o zmiennym poziomie w czasie. Wobec powyższego, dla dokonania właściwych pomiarów dopuszczalnego poziomu hałasu w konkretyzowanym terenie, należy uprzednio należycie ustalić zarówno natężenie dźwięku, jak również czasookresy jego trwania z uwzględnieniem następujących naprzemiennie okresów różnorodnego poziomu natężenia dźwięku oraz ciszy. Jednocześnie dopuszczalny poziom hałasu dla pory dnia (tj. od godz. 600 do 2200) należy oceniać w przedziale czasu odniesienia równym 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym. W tym celu konieczne jest zatem ustalenie rzeczywistego dziennego czasu działania przedmiotowych urządzeń, w związku z działalnością myjni samochodowej i świadczonych przez nią usług, z ewentualnym uwzględnieniem dodatkowych czynności podejmowanych wobec samochodów przygotowywanych do sprzedaży (mycie, odkurzanie) w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez uczestnika postępowania Z.Budzyńskiego.

Organ I instancji po przejęciu sprawy do ponownego rozpatrzenia w związku z powyższym wyrokiem Sądu, w celu ustalenia poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez urządzenia używane w myjni, zlecił organowi inspekcyjnemu – Wojewódzkiemu Inspektoratowi Ochrony Środowiska w Z. (dalej przywoływanemu jako WIOŚ), przeprowadzenie pomiaru hałasu. Pomiary te wykazały, że nie występują przekroczenia dopuszczalnego równoważnego poziomu hałasu ustalonego dla zabudowy mieszkaniowej. Z protokołu z pomiaru hałasu emitowanego do środowiska wynika, że jako źródło hałasu uwzględniono mycie ciśnieniowe samochodów, odkurzanie samochodów, oraz ręczne suszenie i polerowanie samochodów. W trakcie pomiarów mycie i odkurzanie pojazdów odbywało się przy drzwiach zamkniętych myjni, zaś suszenie i polerowanie "przy uchylonym jednym skrzydle drzwi". Punkt pomiarowy, jak wynika z protokołu, umieszczono na granicy zabudowy naprzeciw wjazdu do myjni (nieruchomości skarżących). Drugie badanie poziomu hałasu wykonał Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. w dniu 19 stycznia 2008r. Tym razem pomiary poziomu hałasu dokonano w pomieszczeniach znajdujących się w domu skarżących. W pomiarach tych uwzględniono mycie samochodów myjką ciśnieniową oraz odkurzanie pojazdów. Pomiarów dokonano przy otartych drzwiach dwóch stanowisk samochodowych. Z protokołu pomiarów wynika, że hałas docierający do mieszkania Państwa P. nie przekracza wartości normatywnej.

Należy zgodzić się z organami obu instancji, iż najbardziej obiektywnym elementem oceny oddziaływania na środowisko a więc także na skarżących, są pomiary hałasu emitowanego do środowiska przez urządzenia wykorzystywane w przedmiotowej myjni. Należy jednak przypomnieć, iż Sąd w wyroku z dnia 19 października 2006r. podkreślił, że postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie powinno być prowadzone w taki sposób, aby uwzględniało ono nie tylko oświadczenia użytkownika urządzeń, ale także powinno być prowadzone z udziałem stron skarżących i przy uwzględnieniu ich postulatów. Skarżący w toku prowadzonego od ponad 10 lat postępowania wielokrotnie wskazywali, iż w przedmiotowej myjni używane są urządzenia do mycia i czyszczenia samochodów przy drzwiach otwartych myjni. Do odwołania dołączyli nawet zdjęcie potwierdzające tę okoliczność. Koniecznym jest zatem dla dokładnego ustalenia uciążliwości dla środowiska także ustalenie poziomu hałasu emitowanego przez urządzenia myjni używane przy drzwiach otwartych i przy ustawieniu punktu pomiarowego na granicy działki skarżących. Takie przeprowadzenie poziomu hałasu organ I instancji, który jest "gospodarzem" niniejszego postępowania i który w oparciu o art. 76 ust. 1 u.o.k.ś wydaje decyzję administracyjną, powinien zasugerować WIOŚ, który badania hałasu przeprowadził 19 października 2007r., lecz przy drzwiach zamkniętych myjni. Sąd podzielił zatem stanowisko skarżących, iż przeprowadzone przez organy inspekcyjne pomiary hałasu emitowanego do środowiska przez urządzenia używane w przedmiotowej myjni nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, iż wykluczone jest istnienie stanu uciążliwości dla środowiska, co jest podstawą do wydania decyzji w trybie art. 76 ust. 1 u.o.k.ś.

Stwierdzone przez Sąd powyższe naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Stad też Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a w związku z art. 135 tej ustawy orzekł jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania wydano na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis od skargi w kwocie 200 zł, oraz koszty przejazdu skarżących do Sądu w kwocie 126 zł.

Prowadząc ponownie postępowanie właściwy organ administracji publicznej, mając na uwadze powyższe wskazania, winien podjąć czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zgodnie

z przepisami postępowania administracyjnego.