Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 389/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody z dnia 21 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Wojewody z dnia 21 marca 2017 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia 14 lutego 2017 r., którą organ zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia – zasiłku dla bezrobotnych, w wysokości 1.566,30 zł .

W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zwrot dochodzonych środków spowoduje dla niej i jej rodziny ciężkie skutki majątkowe. Wskazała, że ma na utrzymaniu małoletnie dzieci, utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę świadczoną na umowę zlecenie i jej sytuacja majątkowa jest bardzo trudna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do powyższej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej, winno być wykazane przez wnioskodawcę.

Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności odnoszących się do przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jako zbyt ogólne i niemiarodajne należy ocenić stwierdzenia zawarte we wniosku o trudnej sytuacji wnioskodawczyni. W szczególności Sąd zwraca uwagę, że brak jest jakichkolwiek danych na temat jej sytuacji materialnej i rodzinnej, gdyż skarżąca zwracając się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła żadnych informacji (dokumentów) obrazujących jej aktualny stan majątkowy czy też wysokość osiąganych dochodów, co mogłoby dać Sądowi podstawę do dokonania oceny, czy w istocie orzeczony zaskarżoną decyzją zwrot nienależnego świadczenia w wysokości 1.566,30 zł, może wypełniać przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo lakoniczne stwierdzenie o trudnej sytuacji majątkowej, posiadaniu na utrzymaniu małoletnich dzieci i utrzymywaniu się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę świadczoną na umowę zlecenie, nie jest wystarczające dla przyjęcia przez Sąd, że wykonanie zaskarżonej decyzji może stanowić dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i w konsekwencji możliwości udzielenia jej przez Sąd na czas postępowania sądowoadministracyjnego ochrony we wnioskowanym zakresie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.