Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 462/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, art. 61 § 3, art. 61 § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, po wznowieniu postępowania; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] marca 2015 r. M. J., za pośrednictwem pełnomocnika - adw. K. M.zaskarżył powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2014 r. odmawiającą uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2013 r., określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym.

Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] maja 2015 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu. W uzasadnieniu wniosku podniósł zarzut, iż organ nie uzyskał z Serwisu [...] informacji na temat potwierdzenia zakupu samochodu będącego przedmiotem postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd zaznacza, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, orzeczenie dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wskazuje analiza orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz dot. art. 61 § 3 p.p.s.a.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, orzeczenie dostępne jw.). Ponadto, wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia.

W świetle powyższych rozważań wskazać należy, że skarżący był zobowiązany wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Stwierdzenie we wniosku, iż skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie spełnia warunków wynikających z treści art. 61 § 3 p.p.s.a., a tym samym skutkować musi odmową udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżący nie wskazał bowiem jakie znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki mogą wiązać się z wykonaniem kwestionowanej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.