Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 104/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Syg. akt II OZ 104/06 Dnia 9 lutego 2006 r. P O S T A N O W I E N I E Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 308/05 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. D. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 29 grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawiono bez rozpoznania wniosek J. D. o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd stwierdził, że skarżący wezwany został pismem z dnia 25. 10. 2005 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie, zakreślając termin siedmiu dni na dokonanie czynności pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Pismo to było awizowane dwukrotnie i uznane zostało za doręczone z dniem 10.11.2005 r. W zakreślonym terminie wnioskodawca nie uzupełnił braków, co spowodowało pozostawienie jego wniosku bez rozpoznania zgodnie z art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W zażaleniu na to postanowienie J. D. wniósł o jego uchylenie w całości, podnosząc, że nie doręczono mu przedmiotowego wezwania Sądu, ani nie otrzymał zawiadomienia z urzędu pocztowego o awizowaniu przesyłki. Skarżący podkreślił, iż w jego miejscowości poczta dostarczana jest do zbiorowych skrzynek pocztowych i istniała możliwość pomyłki przy doręczaniu, co miało już wielokrotnie miejsce.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw.

W przedmiotowej sprawie Sad zastosował instytucję tzw. doręczenia zastępczego, uregulowaną art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż w wypadku niemożliwości doręczenia pisma do adresata pozostawia się je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym pozostawia się w skrzynce na korespondencję, lub gdy to jest niemożliwe, na drzwiach mieszkania adresata. W prawdzie przepis ten nie stanowi o tym, jednakże po upływie tego siedmiodniowego terminu powinno nastąpić ponowne doręczenie adresatowi przesyłki, a jeżeli znów okaże się to niemożliwe po raz drugi składa się ją na okres siedmiu dni w odpowiedniej placówce, pozostawiając adresatowi informację o tym fakcie. Doręczenie uważa się za skuteczne z upływem ostatniego dnia tego okresu.

Jak wynika z akt sprawy wezwanie Sądu z dnia 25.10.2005 r. awizowane było dwukrotnie, w dniu 26.10.2005 r. oraz w dniu 3.11.2005 r. Ponieważ J. D. w zakreślonym, terminie nie odebrał pisma, zasadnie Sąd uznał je za doręczone w dniu 10.11.2005 r. i od tego dnia liczony był siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Termin ten upłynął bezskutecznie i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie musiał, zgodnie z dyspozycją art. 49§ 2 wskazanej ustawy, pozostawić złożony wniosek bez rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu nie można więc zarzucić naruszenia prawa.

Podkreślić należy, iż okoliczności wskazane przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia mogłyby stanowić podstawę dla złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, jaką jest uzupełnienie braków formalnych wniosku.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.