Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1719/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. F. i W. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi C. F. i W. F. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania C. F. i W. F. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W sprawie ze skargi C. F. i W. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1719/09 oddalił ich skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...].

W następstwie powyższego skarżący wystąpili z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący wyjaśnili, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Źródłem ich utrzymania jest emerytura skarżącego w wysokości [...] zł oraz emerytura jego żony w wysokości [...] zł. Ponadto ujawnili, że posiadają majątek w postaci domu o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy W. i C. F. wskazali, że ich wspólny roczny dochód wynosi [...] zł. Z tego dochodu skarżący ponoszą wydatki na żywność w wysokości [...] zł, na leki – [...] zł, na węgiel – [...] zł, na światło [...] zł, na ubranie – [...] zł oraz na benzynę [...] zł co łącznie daje kwotę [...] zł. Biorąc pod uwagę stosunek kwoty zarobków netto (około [...] zł) do wydatków podali, że brakujące kwoty uzupełniają z darowizn dokonywanych przez syna K. F.

Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ocenie referendarza sądowego przedstawiona przez C. i W. F. sytuacja majątkowa nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.

Zauważyć należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy ustawodawca nakazuje stosowanie surowych kryteriów oceny. Strona domagając się uwzględnienia takiego wniosku w całości czy też w części musi wykazać, że znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji, która w znaczący sposób odbiega od przeciętnej.

Tylko zatem te osoby, które wykażą, iż ich sytuacja materialna jest ciężka mogą oczekiwać, że ich wniosek zostanie uwzględniony.

Dokonując weryfikacji danych zamieszczonych we wniosku stwierdzić należy, że wynikająca z niego sytuacja majątkowa małżonków nie może być uznana za trudną.

Skarżący mają zapewnione potrzeby bytowe, co miesiąc uzyskują stały, regularny dochód. Z akt sądowych wynika również, że na etapie postępowania sądowego regularnie opłacali koszty sądowe (np. wpis o skargi k -19, opłata za uzasadnienie wyroku k- 67), nie można więc przyjąć, że są ubodzy.

Odnosząc się zaś do podniesionej przez skarżących okoliczności jaką jest to, iż w skali roku łączna kwota wydatków przekracza kwotę uzyskiwanego dochodu zauważyć należy, że jak przyznali sami skarżący deficyt ten jest uzupełniany z darowizn syna. Innymi słowy mogą oni liczyć na wsparcie finansowe bliskiej osoby w sytuacjach zachwiania płynności finansowej budżetu domowego. Co również oznacza, że sytuacja majątkowa C. i W. F. nie daje podstaw do uznania, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W świetle przedstawionych okoliczności uznać należało, że zasadnym jest odmowa przyznania prawa pomocy na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.