Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1590/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi M. R. na informację zawarta w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez M. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "C." z siedzibą w T. jest informacja Instytucji Pośredniczącej - Ministra Gospodarki (IP) zawarta w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r., którym to pismem skarżący został poinformowany, iż wniesiony przez niego protest złożony w ramach poddziałania 5.4.1 Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej POIG dotyczący oceny merytorycznej obligatoryjnej wniosku o dofinansowanie został uznany za niezasadny.

Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem złożonym [...] sierpnia 2013 roku w [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. ( dalej:[...]ARR) M. R. wystąpił o dofinansowanie realizacji projektu pod nazwą "[...]". Wniosek został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka; Oś priorytetowa 5. Dyfuzja innowacji; Działanie 5.4 Zarządzanie własnością intelektualną; Poddziałanie 5.4.1. Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. [...]ARR poinformowała wnioskodawcę, że dofinansowanie nie zostało przyznane ponieważ projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, to jest kryterium:

nr 3 "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania";

nr 4 "Informacje zawarte we wniosku potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu"

nr 8 "Przedmiot zgłoszenia powstał na etapie badań przemysłowych lub prac rozwojowych".

Nie zgadzając się z powyższą oceną wnioskodawca złożył do Instytucji Pośredniczącej – Ministra Gospodarki protest.

W wyniku jego rozpatrzenia Instytucja Pośrednicząca, wymienionym wyżej pismem poinformowała wnioskodawcę o nieprzyznaniu dofinansowania wobec niespełnienia wszystkich kryteriów oceny merytorycznej, to jest kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4. Protest natomiast został uwzględniony w odniesieniu do kryterium nr 3 i nr 8.

Uzasadniając rozstrzygnięcie w zakresie kryterium nr 4 Instytucja Pośrednicząca wyjaśniła, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru w ramach kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 Informacje zawarte we wniosku potwierdzają zdolność Wnioskodawcy do sfinansowania projektu, podlega weryfikacji z uwzględnieniem, że dofinansowanie może stanowić jedynie refundację części poniesionych przez wnioskodawcę kosztów kwalifikowanych, a zatem Wnioskodawca zamierzając realizować projekt musi posiadać zdolność do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku, w ramach "innych" źródeł finansowania Wnioskodawca powinien uwzględnić inne prywatne źródła finansowania gwarantowane przez niego. Wnioskodawca przedmiotowego wniosku o dofinansowanie wykazał natomiast źródła publiczne (dotację w formie zaliczki i refundacji), które miałyby pokryć zapotrzebowanie na środki niezbędne do realizacji projektu. W związku z tym w ocenie Instytucji Pośredniczącej wniosek nie został wypełniony zgodnie z zasadami konkursu.

Ponadto Instytucja Pośrednicząca wyjaśniła, że w przypadku niniejszego kryterium oceniający RIF mieli wystarczające informacje do tego, aby dokonać oceny merytorycznej projektu, a ich ocena była podyktowana brakiem spełnienia przez projekt warunków umożliwiających jego pozytywną ocenę w zakresie przedmiotowego kryterium. W związku z powyższym nie było zasadnym wzywanie Wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień co do źródeł finansowania projektu, które zostały wyraźnie określone we wniosku o dofinansowanie. Wezwanie Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie do złożenia wyjaśnień stanowiłoby, zdaniem Instytucji Pośredniczącej, naruszenie zasad konkursu i prowadziłoby do nierównego traktowania podmiotów ubiegających się o wsparcie.

Strona nie zgadzając się ze stanowiskiem instytucji oceniających projekt wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu – w zaskarżonym zakresie – została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła, że zostało wydane z naruszeniem:

1/ § 7 pkt. 2 ust. 1 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka - 5 Oś priorytetowa "Dyfuzja innowacji" - Działanie 5.4 "Zarządzanie własnością intelektualną" - Poddziałanie 5.4.1 "Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej" w związku z art. 26 ust. 2 U.zppr. w związku z art. 30b ust. 1 U.zppr. w związku z art. 30a ust. 3 U.zppr. - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w zakresie w jakim:

nie dokonano rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektu zgłoszonego przez Skarżącego - co do zdolności Skarżącego do sfinansowania projektu - według kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący POIG,

w informacji, o jakiej mowa w art. 30a ust. 3 U.zppr., nie zawarto uzasadnienia oceny, która powinna odnosić się do wyniku poszczególnego etapu oceny projektu oraz otrzymanej punktacji, a także do spełnienia bądź niespełnienia kryteriów wyboru projektów,

2/ §7 pkt. 2 ust. 3 w związku z ust. 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu w związku z art. 26 ust. 2 U.zppr. w związku z art. 3Ob ust. 4 U.zppr. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie:

w zakresie w jakim uznano za niespełnione przez Skarżącego kryterium merytoryczne "Informacje zawarte we wniosku potwierdzają zdolność Wnioskodawcy do sfinansowania projektu" tj. w zakresie w jakim Instytucja Pośrednicząca uznała, iż ocena powyższego kryterium w stosunku do wniosku złożonego przez Skarżącego została dokonana prawidłowo, a także

- poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, i naruszenie obowiązku uzasadnienia dokonanych ocen,

3/ § 7 pkt. 2 ust. 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu w związku z art. 26 ust. 2 U.zppr. w związku z art. 30b ust. 4 U.zppr. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż zarówno Regionalna Instytucja Finansująca jak i Instytucja Pośrednicząca nie zastosowała możliwości uzyskania od Skarżącego dodatkowych informacji i wyjaśnień co do pkt. 17 wniosku o dofinansowanie i arbitralnie, w sposób błędny uznała, że wniosek Skarżącego nie spełnia kryterium merytorycznego zdolności do sfinansowania projektu,

4/ art. 26 ust. 2 U.zppr. w związku z art. 30b ust.,1 U.zppr. w związku z art. 30a ust. 3 U.zppr. - poprzez ich nie zastosowanie - w zakresie w jakim nie dokonano oceny zgłoszonego przez Skarżącego wniosku z uwzględnieniem zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnieniu przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, w szczególności w kontekście wykładni obowiązujących zasad oceny wniosków dokonanej przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości,

5/ pkt. 4 Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG 5.4.1. - poprzez jego niewłaściwą wykładnię - w zakresie uznania, iż Skarżący winien posiadać możliwość sfinansowania całości wydatków poniesionych w ramach projektu przed uzyskaniem dofinansowania, a następnie wydatki te pokryć w drodze refundacji środków, podczas gdy właściwe rozumienie powołanych przepisów powinno prowadzić do twierdzenia, iż:

Skarżący ma dysponować jedynie zdolnością do poniesienia wydatków, co nie jest jednoznacznie z fizycznym posiadaniem środków pieniężnych lub środków trwałych na pokrycie wydatków przed udzieleniem dofinansowania (możliwością pokrycia kosztów),a także dofinansowanie może stanowić refundację części a nie całości poniesionych przez Skarżącego kosztów - co oznacza, iż koszty poniesione przez Skarżącego nie mogą być pokryte w całości ze środków dofinansowania (w części muszą pochodzić ze środków Skarżącego), a nie - jak wskazuje błędnie Instytucja Pośrednicząca - iż finansowanie projektu możliwe jest tylko w całości przez Skarżącego (na przód), z czego następnie dopiero refundacja ze środków dofinansowania, co miałoby wykluczać możliwość uzyskania przez Skarżącego zaliczki,

6/ pkt. 4 Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG 5.4.1. - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w związku z pkt. 12 i 17 Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu - w zakresie niewłaściwego uznania, iż Skarżący nie posiada zdolności do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem, podczas gdy w pkt. 17 wniosku o dofinansowanie Skarżący wskazał w jaki sposób projekt ma być finansowany - jaką ma możliwość finansowania - Skarżący wskazał w sposób wyraźny, iż celem realizacji projektu gwarantuje kwotę [...] zł ([...] złotych), z czego kwota [...] zł ([...] złotych) pochodzi ze środków własnych Skarżącego,

Skarżący złożył - zgodnie z Instrukcją wypełnienia wniosku o dofinansowanie - oświadczenie, iż gwarantuje wystarczające środki finansowe zapewniające płynną i terminową realizację projektu - Instrukcja nie wspomina w żadnym miejscu o obowiązku zagwarantowania przez Skarżącego całości środków finansowych dla zrealizowania projektu, a wskazuje wyłącznie na obowiązek zagwarantowania środków wystarczających,

- zgodnie z interpretacją powołanych przepisów dokonanych przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości "wnioskodawca ma możliwość wyboru formy dofinansowania w postaci 1) zaliczki, w jednej lub kilku transzach, i refundacji poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem w formie płatności pośrednich i płatności końcowej - albo - 2) samej tylko refundacji poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem w formie płatności pośrednich i płatności końcowej. Łączne dofinansowanie przekazane w formie zaliczki lub płatności pośrednich nie może przekroczyć 90% maksymalnej wysokości dofinansowania określonej w umowie", z zastrzeżeniem, że maksymalna wysokość dofinansowania wynosi 70% wartości projektu,

- Skarżący - zgodnie z wymogami w zakresie pkt. 12 wniosku - wskazał jakie są zagwarantowane przez niego środki finansowania Projektu, do momentu uzyskania dofinansowania w formie refundacji, w sposób zgodny i spójny z pkt. 17 wniosku, czym nie naruszył Instrukcji wypełniania wniosku o udzielenie dofinansowania,

7/ §5 ust. 12 wzoru umowy o dofinansowanie w związku z art. 30 oraz art. 30a U.zppr. -

w zakresie w jakim nie zostało uwzględnione, iż możliwe jest finansowanie realizacji projektu przez Skarżącego poprzez uzyskanie zaliczki w maksymalnej wysokości 90% wysokości dofinansowania, nie tylko zaś w formie refundacji, a także w zakresie w jakim nie zostało uwzględnione, iż Skarżący - jako wnioskodawca - nie musi dysponować w rzeczywistości środkami pieniężnymi w ramach wkładu własnego na realizację całości Projektu,

8/ §7 pkt. 2 ust. 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu - poprzez jego nie zastosowanie - w zakresie w jakim Instytucja Pośrednicząca (ani wcześniej Instytucja Finansująca) nie zastosowała możliwości uzyskania od Skarżącego dodatkowych informacji i wyjaśnień co do pkt. 17 wniosku o dofinansowanie i arbitralnie - w sposób błędny - uznała, iż wniosek Skarżącego nie spełnia kryterium merytorycznego zdolności Skarżącego do sfinansowania projektu,

9/ art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego - poprzez działanie w sposób nie budzący zaufania do uczestników postępowania przez organy administracji publicznej.

Strona wniosła również o przeprowadzenie dowodów z załączonych do akt sprawy dokumentów postępowania w przedmiocie oceny wniosku. Pismami procesowymi z dnia [...] lipca 2014r. strona wniosła dodatkowo o przeprowadzenie dowodu z dokumentów dotyczących oceny wniosków złożonych przez inne podmioty.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie, informując równocześnie iż zgodnie ze stanem wykorzystania alokacji na III – VI osi POIG, w działaniu 5.4 POIG brak jest już środków finansowych (alokacja została wyczerpana) i zawieranie nowych umów o dofinansowanie projektów w tym działaniu jest już niemożliwe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w §2, natomiast §3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Z przepisu art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009 r., nr 84, poz.712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.) wynika, że po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu.

Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu.

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia [...] czerwca 2014r. stanowiącym rozpoznanie protestu Sąd uznał. że rozstrzygniecie to odpowiada prawu , a skarga jest nieuzasadniona.

Przyczyną nie przyznania skarżącemu wnioskowanego dofinansowania było niespełnienie przez niego kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 w brzmieniu "Informacje zawarte we wniosku potwierdzają zdolność wnioskodawcy do sfinansowania projektu."

W myśl §7 ust.2 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu ocena merytoryczna obligatoryjna jest dokonywana w systemie zero-jedynkowym, w przypadku negatywnej oceny – niespełnienia przynajmniej jednego z kryteriów wniosek podlega odrzuceniu.

Zarzuty skargi oraz jej obszerne uzasadnienie zmierzają do wykazania, iż ustalenie przez instytucję oceniającą projekt i instytucję rozpatrującą protest, że wnioskodawca nie spełnia kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 zostało dokonane z naruszeniem przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz postanowień dokumentów regulujących dokonywanie oceny wniosków w konkursie.

Opis kryterium nr 4 zgodnie z przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG brzmi "Dofinansowanie może stanowić jedynie refundację części poniesionych przez wnioskodawcę kosztów kwalifikowanych, a zatem wnioskodawca zamierzając zrealizować projekt musi posiadać zdolność do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem. Ocena zdolności wnioskodawcy do sfinansowania projektu jest przeprowadzania w oparciu o informacje zawarte w punkcie 17 wniosku pn. "Źródła finansowania projektu".

W punkcie 17 wniosku zatytułowanym "Źródła finansowania projektu" wnioskodawca wpisał "środki gwarantowane przez wnioskodawcę – [...] w tym własne – [...]; współinwestora [...]; kredyt ze środków [...]; inne – [...] dotacja – zaliczka, refundacja".

W Instrukcji wypełniania wniosku, w odniesieniu do wypełniania punktu 17 zapisano, że "Należy pamiętać, że Wnioskodawca powinien zagwarantować wystarczające środki finansowe zapewniające płynną i terminową realizację projektu. Suma środków gwarantowanych przez Wnioskodawcę powinna się równać kwocie całkowitych wydatków związanych z realizacją projektu (kwalifikowanych oraz niekwalifikowanych). Jeżeli Wnioskodawca planuje zaangażowanie środków w realizację projektu z innych źródeł finansowania niż własne, należy podać takie informacje w punkcie 12 wniosku Opis projektu wraz z uzasadnieniem wyboru poszczególnych kategorii wydatków precyzując, jakie inne prywatne źródła finansowania przewiduje Wnioskodawca."

W instrukcji wypełniania punktu 12 zapisano, że "Opis projektu powinien także wskazywać zagwarantowane przez Wnioskodawcę źródła finansowania projektu do momentu uzyskania dofinansowania w formie refundacji, szczególnie jeśli obejmują inne niż własne źródła finansowania (np. kredyt bankowy). Opis ten powinien być spójny z informacjami podanymi w punkcie 17 wniosku."

W punkcie 12 wniosku wnioskodawca stwierdził, że realizacja projektu będzie oparta o środki własne wnioskodawcy zaangażowane od I etapu projektu oraz środki pochodzące z dotacji – zarówno w formie zaliczkowej, jak i refundacji poniesionych wydatków, zgodnie z umową o udzielenie dofinansowania na realizację projektu.

Z przywołanych zapisów punktu 12 i 17 wniosku wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że w ramach środków gwarantowanych przez wnioskodawcę wskazał on dwie kwoty [...] zł środków własnych i [...] zł., które uzyska jako dotację (w formie zaliczki lub refundacji) na podstawie podpisanej umowy o dofinansowanie.

W myśl instrukcji wypełniania punktu 12 wnioskodawca miał obowiązek wskazać jakie inne niż własne, prywatne źródła finansowania projektu przewiduje.

Dotacja, zarówno wypłacana w formie zaliczki jak i refundacji nie stanowi prywatnego źródła finansowania.

Prawidłowo Instytucja Pośrednicząca wskazała, że wnioskodawca zamierzając zrealizować projekt musi posiadać zdolność do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem, czego we wniosku nie wykazał.

Przyznać w tym miejscu należy, iż rację ma skarżący twierdząc, że ani Instrukcja wypełniania wniosku, ani żaden inny dokument nie zobowiązują skarżącego na etapie składania wniosku do dysponowania środkami materialnymi na realizację projektu w pełnej wysokości.

Należy jednak podkreślić, że kryterium nr 4 nie zostało uznane za spełnione nie dlatego, że skarżący nie dysponował pełną kwotą na realizację całości projektu, ale dlatego, że nie wykazał zdolności do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem.

Zdolność sfinansowania wydatków związanych z projektem nie jest tożsama z posiadaniem środków własnych w pełnej wysokości niezbędnej dla sfinansowania projektu. Zdolność taka może wynikać np. z kredytu bankowego czy też gwarancji udzielonej przez inny podmiot prywatny czego skarżący we wniosku nie wykazał.

Co do zarzutu niewyjaśnienia skarżącemu przez MARR i Ministra Gospodarki ile otrzymał punktów w ramach danego kryterium i na jakiej podstawie punktacja została przyznana należy stwierdzić, że zarzut ten jest nieuzasadniony.

Zgodnie z przywołanym wyżej §7 ust.2 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu ocena merytoryczna obligatoryjna jest dokonywana w systemie zero-jedynkowym, w przypadku negatywnej oceny – niespełnienia przynajmniej jednego z kryteriów wniosek podlega odrzuceniu. Tak więc w przypadku kryteriów merytorycznych obligatoryjnych nie są przyznawane punkty, a instytucja oceniająca projekt stwierdza, czy kryterium zostało spełnione czy nie. Zarówno w piśmie MARR z dnia [...] kwietnia 2014 r. jak i w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...]czerwca 2014. stwierdzono, że kryterium nr 4 nie zostało spełnione. Pisma te zawierają również uzasadnienie dokonanej oceny, a więc przyczyn, dla których uznano, że kryterium nie zostało spełnione. Dlatego nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art.30a ust.3 u.z.p.p.r.

Nie jest uzasadniony również zarzut naruszenia §7 ust.2 pkt 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu. W myśl tego przepisu Przewodniczący Komisji Konkursowej (KK) na wniosek członków oceniających KK zwraca się do wnioskodawców o dodatkowe informacje i wyjaśnienia treści wniosku. Procedura wyjaśnień nie może jednak zmierzać do naprawienia wad wniosku, a złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do modyfikacji treści wniosku. W ocenie Sądu sposób wypełnienia punktów 12 i 17 wniosku nie budzi wątpliwości i nie stwarzał podstaw do wzywania wnioskodawcy do składania wyjaśnień. Wnioskodawca w sposób jasny wskazał, że w określonej części, to jest w kwocie [...] zł zamierza finansować realizację projektu z dotacji, zarówno w formie zaliczki jak i refundacji poniesionych wydatków zgodnie z umową o dofinansowanie realizacji projektu.

Wbrew twierdzeniu skarżącego, fakt uznania w oparciu o zapisy w punktach 12 i 17 wniosku, że kryterium nr 4 nie zostało spełnione nie oznacza, że oceniający mieli wątpliwości, co do prawidłowości wypełnienia ww. punktów. Sposób wypełnienia tych punktów uzasadnia negatywną ocenę wniosku w zakresie kryterium nr 4, bez potrzeby uzupełniania wniosku.

Fakt błędnej interpretacji zapisu o posiadaniu zdolności do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem skarżący potwierdza w skardze, wywodząc, że "Skarżący miał jedynie obowiązek wykazania, iż ma zdolność do sfinansowania wydatków, która to zdolność polega na posiadaniu środków własnych oraz środków uzyskanych w ramach dofinansowania (środków publicznych)". Twierdzenie takie pozostaje w sprzeczności z wyżej cytowanym brzmieniem opisu kryterium nr 4 zawartym w Przewodniku po kryteriach wyboru operacji w ramach POIG, zgodnie z którym dofinansowanie może stanowić jedynie refundację części poniesionych przez wnioskodawcę kosztów kwalifikowanych, a zatem wnioskodawca zamierzając zrealizować projekt musi posiadać zdolność do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem.

Nieuzasadniony jest również zarzut niezapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów czy równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. Zasady przeprowadzania konkursu i oceny projektów zostały sformułowane w sposób jasny w dokumentacji konkursowej dostępnej dla wszystkich uczestników konkursu. Sąd nie stwierdził również, aby zasady te naruszały zasadę równego dostępu dla potencjalnych beneficjentów konkursu, co czyni bezpodstawnym zarzut naruszenia art.26 ust.2 u.z.p.p.r.

Nie jest podstawą do uznania, iż przy ocenie wniosku doszło do naruszenia zasady równego dostępu do pomocy, przyznanie dofinansowania wnioskodawcom, którzy w ocenie skarżącego wypełnili wnioski w taki sam sposób jak on i w przeciwieństwie do skarżącego dofinansowanie otrzymali. Sąd administracyjny nie ma podstaw do kontrolowania prawidłowości oceny wniosku, w sprawie, w której nie została wniesiona skarga do sądu. Fakt, że inny podmiot w analogicznej, jak twierdzi skarżący, sytuacji otrzymał dofinansowanie nie oznacza, że ocena tamtego wniosku została przeprowadzona poprawnie.

Brak jest podstaw do uznania, że ocena projekt została przeprowadzona nierzetelnie i z naruszeniem zasady bezstronności. Projekt został oceniony przez dwóch oceniających, których opinie w zakresie kontrolowanym przez Sąd, to jest w zakresie spełnienia kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4 są zbieżne. Obaj oceniający wzięli pod uwagę zapisy zarówno w punkcie 17 jak i w punkcie 12 wniosku. Również protest został rozpoznany rzetelnie; w odniesieniu do dwóch kryteriów ( nr 3 i 8) został uwzględniony; w odniesieniu natomiast do kryterium nr 4 nie został uwzględniony. Rozstrzygnięcie to należycie uzasadnione, wydane w oparciu o przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i dokumentację konkursową odpowiada prawu, co zostało wyżej wyjaśnione.

Nie doszło również do naruszenia wskazanego w skardze art.30b ust.1 u.z.p.p.r, który stanowi, że Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu, a protest jest wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej. W rozpoznanej sprawie, zgodnie z art.2 ust.2 i ust.3 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.2013 r., poz. 714) oraz Komunikatem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 lipca 2013 r. w sprawie listy programów operacyjnych na lata 2007-2013 i przysługujących w ich ramach środków odwoławczych oraz instytucji właściwych do ich rozpatrzenia (M.P. poz. 576) protest należało wnieść do Instytucji Pośredniczącej, o czym skarżący został prawidłowo poinformowany w piśmie MARR z dnia [...] kwietnia 2014 r. i co wykonał.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 k.p.a. Sąd stwierdza, że zarzut ten jest nieuzasadniony ponieważ stosownie do art. 37 u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie u.z.p.p.r. ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Mając zatem na względzie opis projektu skarżącego jak również obowiązujące w tym względzie przepisy prawa Sąd zgadza się z oceną wniosku dokonaną przez Ministra Gospodarki w wyniku rozpoznania protestu, a skoro tak, to działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę należało oddalić.