Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 67/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi koszty
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z art. 252 oraz art. 258 par 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. N.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej H.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 67/09 w sprawie ze skargi K.J. i H.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 września 2008 r. Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. N.G. wykonującej zawód w kancelarii [...] Adwokaci i Radcowie Prawni Sp. p. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) w tym 41,40 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2009 roku przyznane zostało skarżącemu H.J. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla H.J. pełnomocnika w osobie adwokata A.M. , która działając w ramach udzielonego przez skarżącego odpowiedniego pełnomocnictwa reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, a następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z wnioskiem adw. A.J. (poprzednie nazwisko M. ) z dnia 20 grudnia 2010 roku, zgłoszonym w trybie art. 253 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Okręgowa Rada Adwokacka w W. w dniu 29 grudnia 2010 roku wyznaczyła adwokata z innej miejscowości do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazana w ten sposób została Pani adwokat N.G. .

W dniu 27 stycznia 2011 roku przed NSA odbyła się rozprawa, w której w charakterze pełnomocnika z urzędu H.J. wziął udział adw. S.W. działający z substytucji adw. N.G. . Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 172/10 oddalił skargę kasacyjną.

Wnioskiem z dnia 16 września 2011 roku adwokat N.G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w związku z nierozstrzygnięciem przez NSA złożonego na rozprawie wniosku o przyznanie na rzecz pełnomocnika nieopłaconych ani w całości, ani w części kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu według norm prawem przepisanych.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Z brzmienia art. 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jeśli adwokat ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Panią Mecenas N.G. .

Zgodnie z art. 250 powołanej wyżej ustawy wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia). Stawka ta obejmuje sprawy inne niż te, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne oraz dotyczące decyzji lub postanowień Urzędu Patentowego.

Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat N.G. została pełnomocnikiem H.J. po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, nie sporządziła i nie wniosła kasacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" cyt. rozporządzenia. Wynagrodzenie adwokata wynosi zatem 180 zł (75 % z 240 zł).

W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23% x 180 zł = 41,40 zł).

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji na mocy art. 250 w zw. z art. 253 oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).