Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 512/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39 ust. 1,2
journal: Dz.U. 2016 poz 930
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi G. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "organ odwoławczy, "Kolegium", "SKO"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu odwołania G.J. (dalej: "skarżąca") od decyzji Wójta Gminy [...] (dalej: "organ I instancji", "Wójt") z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

Wnioskiem z 22 lutego 2016 r. skarżąca wystąpiła z żądaniem udzielenia pomocy w postaci zasiłku celowego na zakup: żywności, leków i leczenia, dojazdów do szpitala, odzieży i butów, opału, środków czystości i higieny osobistej, chemii gospodarczej, kuchni gazowej i gazu do butli, naczyń, czajnika, patelni, talerzy, szklanek, wodomierza, rolki papy, pojemnika lepiku, gwoździ papowych(1kg) i blaszek (0,5 kg) cegły szamotowej (10 szt.), cegły czerwonej (20 szt.) zaprawy szamotowej (10 kg), środków grzybobójczych, malarskich i farbiarskich oraz cementu (25 kg). We wniosku stwierdziła, że jest w trudnej sytuacji materialnej, zdrowotnej, kontynuuje leczenie. Oświadczyła, że na jej konto wpłynęła renta socjalna w wysokości [...] zł i zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł. Razem ze wszystkich źródeł jej dochód w miesiącu styczniu 2016 r. wyniósł [...] zł. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubentem Z. S., który jest bezrobotny bez prawa do zasiłku i nie osiąga żadnych dochodów.

Decyzją z [...] marca 2016 r. organ I instancji działając na podstawie art. 3 ust. 3 i 4, art. 5, art. 6, art. 7, art. 8, art. 36 pkt 1 lit. "b", art. 39 ust. 1 i 2, art. 101, art. 106, art. 109, art. 110 ust. 7 i art. 147 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 163 ze zm.; dalej: "u.p.s.") i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1058) w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej oraz art. 104 i art. 108 k.p.a. przyznał skarżącej zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu kuchenki gazowej i gazu do butli ([...] zł) i do zakupu chemii gospodarczej ([...] zł) oraz odmówił przyznania pomocy w formie zasiłku celowego na zakup: żywności, leków i leczenia, dojazdów do szpitala, odzieży i butów, opału, środków czystości i higieny osobistej, naczyń, czajnika, patelni, talerzy, szklanek, rolki papy, pojemnika lepiku, gwoździ papowych 1 kg, i blaszek 0,5 kg cegły szamotowej 10 szt., cegły czerwonej 20 szt. zaprawy szamotowej 10 kg, środków grzybobójczych, malarskich i farbiarskich, cementu 25 kg, pokrycia kosztów remontu w pomieszczeniach potrzebnych do wykonywania działalności gospodarczej, tj. usług szklarskich w budynku mieszkalnym w miejscu zamieszkania.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w dniu 22 lutego 2016 r. wpłynęło podanie skarżącej o udzielenie pomocy w postaci zasiłku celowego na zakup wskazanych potrzeb, natomiast w dniu 25 lutego 2016 r. wpłynęło podanie jej konkubenta Z. S. o udzielenie pomocy na wymienione potrzeby. Obydwoje wnioskujący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Wójt przywołał brzmienie art. 6 pkt 15 u.p.s. z którego wynika, że rodzina to osoby spokrewnione lub nie spokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Następnie przytoczył treść art. 39 ust. 1-2, art. 43 ust. 2 , art. 8 ust. 1 pkt 2 i pkt 3, art. 7 pkt 6, art. 3 ust. 4 u.p.s. Wyjaśnił m.in., że renta socjalna skarżącej wynosi brutto [...] zł, po potrąceniu podatku w kwocie [...] zł oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie [...] zł, wynosi netto [...] zł do wypłaty. W związku powyższym potrącenia Urzędu Skarbowego w [...] w kwocie [...] zł nie mogą być zaliczone jako kwota potrąceń świadczonych alimentów na rzecz innych osób, a dochód nie mógł być pomniejszony o jakiekolwiek inne potrącenia nie wymienione w art. 8 ust. 3 u.p.s. Następnie wskazał, że konkubent skarżącej jest podatnikiem podatku rolnego z gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,18 ha, co stanowi 0,6135 ha przeliczeniowe. Zgodnie z art. 8 ust. 4 pkt 6 u.p.s. do dochodu ustalonego nie wlicza się dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego. Nadto z informacji Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z dnia 1 marca 2016 r. wynika, że konkubent skarżącej nie złożył wniosku o przyznanie jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej. Na podstawie raportu o aktualnym statusie osoby w urzędzie pracy z dnia 18 marca 2016 r. ustalono, że jest on osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W oświadczeniu złożonym na wniosek strony (art. 75 § 2 k.p.a.) konkubent skarżącej oświadczył, że prowadzi z nią wspólne gospodarstwo domowe, jest bezrobotny bez prawa do zasiłku, a jego konkubina pobiera rentę socjalną i zasiłek pielęgnacyjny. Konkubent skarżącej oświadczył nadto, że nie pracuje dorywczo ani zawodowo, gospodarstwo rolne nie użytkuje od paru lat oraz nie składał wniosku o dotacje do agencji restrukturyzacji. Na dzień składania oświadczenia, tj. 3 marca 2016 r. pobrał wniosek na założenie działalności gospodarczej, jednak z uwagi na brak 2 żyrantów wniosek nie został wypełniony ani złożony do Powiatowego Urzędu Pracy w [...].

Na podstawie przedłożonych dokumentów organ I instancji ustalił zatem łączny dochód rodziny skarżącej w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. w styczniu 2016 r. na kwotę [...] zł (na który składają się: renta socjalna skarżącej - [...] zł oraz pobierany przez nią zasiłek pielęgnacyjny - [...] zł). Kryterium dla rodziny skarżącej wynosi [...] zł na osobę, a zatem dochód na osobę w jej rodzinie wynosi [...] zł. Wójt wskazał, że w związku z powyższym skarżąca spełnia warunki udzielenia pomocy w formie zasiłku celowego. Z przedłożonych dokumentów dotyczących leczenia zaświadczenia od lekarza wynika, że skarżąca powinna kontynuować dalsze leczenie. Dlatego na podstawie zgromadzonych dokumentów skarżącej przyznano pomoc na zgłoszone w trakcie wywiadu niezbędne potrzeby, tj. dofinansowanie do zakupu kuchenki gazowej i gazu do butli ([...] zł) oraz na dofinansowanie do zakupu chemii gospodarczej ([...] zł).

W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca podniosła m.in., że organ nieprawidłowo ustalił dochód. Wskazała, że w podaniu do GOPS w [...] z dnia 19 lutego 2016 r. napisała, że świadczy alimenty na rzecz innych osób i są one potrącane z renty socjalnej przez Urząd Skarbowy w [...] na rzecz Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] za pobyt dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej. W decyzji z dnia [...] marca 2016 r. przyjęto, że potrącenia egzekucyjne w kwocie [...]zł nie mogą być potrąceniami świadczonych alimentów na rzecz innych osób i dochód nie mógł być pomniejszony. Nadto podniosła, że kserowanie jej kart informacyjnych leczenia szpitalnego do celów dokumentacji i ich przechowywanie jest bezprawne i prosi o ich zwrot. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubentem Z. S., któremu przyznano taki sam zasiłek okresowy jak jej oraz taki sam zasiłek celowy. Zasiłki zostały wypłacone konkubentowi przekazem pocztowym, a skarżącej nie, przez co dostała silnego rozstroju nerwowego.

Rozpoznając sprawę ponownie, organ odwoławczy wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta z dnia [...] marca 2016 r. Uzasadniając, przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania. Wskazał, że zasady przyznawania świadczeń pieniężnych ze środków pomocy społecznej określone zostały w art. 8 ust. 1 w związku z art. 7 pkt 1-15 u.p.s. Przepisy te stanowią, że podstawą do przyznania pomocy społecznej jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, tj. nieprzekroczenie określonego w art. 8 ust. 1 u.p.s. kryterium dochodowego oraz wystąpienie okoliczności dodatkowych uzasadniających udzielenie pomocy wymienionych w art. 7 pkt. 1-15, wśród których występuje bezrobocie, długotrwała lub ciężka choroba, niepełnosprawność itp.

Kolegium przywołało brzmienie art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 39 ust. 1-2 oraz art. 106 ust. 4 u.p.s. Następnie wskazało, że zasady ustalania dochodu określa art. 8 ust. 3-13 u.p.s., przytaczając treść art. 8 ust. 3-4 u.p.s. Podniosło, że organ I instancji prawidłowo ustalił dochód skarżącej w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. w styczniu 2016 r. na kwotę [...] zł. Na dochód ten złożyły się dodatek pielęgnacyjny [...] zł i renta socjalna [...] zł. Skarżąca pobiera rentę socjalną w kwocie [...] zł brutto miesięcznie, z czego należy odliczyć podatek oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne z podatku [...] zł i składkę na ubezpieczenie zdrowotne z kwoty świadczenia [...] zł, czyli [...]zł - ([...]zł + [...]zł) = [...]zł. Dochód na osobę w rodzinie wyniósł zatem [...] zł ([...]zł: 2 osoby). Kolegium nie podzieliło stanowiska skarżącej, że do dochodu nie powinna zostać wliczona kwota [...] zł jako świadczone alimenty na rzecz innych osób. Z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2016 r. sygn. sprawy [...] wynika, że renta socjalna skarżącej w miesiącu styczniu wynosiła brutto [...] zł, potrącenia [...] zł (niealimentacyjne).

SKO wyjaśniło, że art. 39 ust. 1 u.p.s. oparty jest na tzw. uznaniu administracyjnym, które polega na tym, że organ administracyjny pomimo zaistnienia okoliczności uzasadniających wniosek, nie ma obowiązku go uwzględnić. Sam fakt spełnienia kryteriów ustawowych nie oznacza automatycznego przyznania osobie zainteresowanej świadczenia zgodnie z jej oczekiwaniami. Organ musi bowiem mieć na względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, lecz także interes innych osób będących w trudnej sytuacji materialnej. Tym samym spełnienie kryteriów przez osobę ubiegającą się o taki zasiłek nie oznacza, że istnieje po jej stronie roszczenie o przyznanie tego świadczenia, a przeciwnie - wnioskodawca musi liczyć się z tym, że organ odmówi przyznania mu tego świadczenia lub jego wysokość będzie inna niż ta, której oczekiwałby. Wysokość, jak i samo przyznanie świadczenia uzależnione są bowiem od możliwości finansowych organu przyznającego pomoc oraz ilości innych osób potrzebujących i zamieszkujących na terenie danej gminy.

Kolegium zauważyło, że w uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano, że ze względu na ograniczone środki finansowe ośrodek pomocy społecznej nie jest w stanie zaspakajać nawet w dostatecznym stopniu wszystkich zgłaszanych i uzasadnianych potrzeb. Organ I instancji kierując się nadrzędną zasadą dobra osób znajdujących się w niedostatku stara się nikogo nie pozbawić pomocy. W ocenie organu odwoławczego, Wójt przyznając skarżącej pomoc w formie zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu kuchenki gazowej i gazu do butli [...] zł oraz do zakupu chemii gospodarczej [...] zł i odmawiając pomocy na pozostałe potrzeby działał zgodnie z przepisami u.p.s., w tym art. 39 ust. 1 i ust. 2 u.p.s. i nie przekroczył granic uznania administracyjnego.

Kolegium podkreśliło, że pomoc finansowa dla skarżącej i jej konkubenta od miesiąca listopada 2015 r. jest systematycznie kierowana w formie zasiłków celowych i okresowych.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca. Pismem z 2 czerwca 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję organu odwoławczego. Uzasadniając skargę podtrzymała argumentację prezentowaną w odwołaniu od decyzji Wójta. Skarżąca wskazała, że dochód wykazany w decyzjach jest błędny, organ nie przestrzegał zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), przekroczył granice uznania administracyjnego (art. 39 ust. 1-2 u.p.s.), naruszył przepisy postępowania administracyjnego (art. 6, art. 107 § 3, art. 77 § 1, art. 80, art. 10 § 1, art. 81 w związku z art. 10 § 1 k.p.a.). Ponadto wskazała, że organ I instancji przez uchybienie przepisów postępowania i dowolność rozstrzygnięcia naruszył słuszny interes obywatela, prawa - dobra, których będzie bronić przed Sądem z całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie szeregu dowodów, tj. z dokumentów (pkt 1 skargi), z przesłuchania jej i jej konkubenta – Z. S. oraz pracowników socjalnych (pkt 2 i 4 skargi), przeprowadzenie dowodu z dokumentacji odpisów kart informacyjnych leczenia szpitalnego (pkt 3 skargi), dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wywiadu środowiskowego na okoliczność ciężkiej sytuacji materialnej i zdrowotnej (pkt 5 skargi).

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, konkubent skarżącej jako uczestnik postępowania potwierdził, że wskazane przez organ odwoławczy decyzje o przyznaniu zasiłku celowego w okresie od listopada 2012 r. do lutego 2016 r. miały miejsce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania.

Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem tak rozumianej kontroli sądowej jest w niniejszym postępowaniu decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] o przyznaniu skarżącej zasiłku celowego w kwocie [...] zł oraz odmowie pomocy na pozostałe potrzeby wskazane we wniosku.

Z przepisu art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s. wynika, że zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Zasiłek celowy może być przyznany również w celu realizacji postanowień kontraktu socjalnego (art. 39a. ust. 1 u.p.s.), osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego (art. 40 ust. 1 u.p.s.), a także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej (art. 40 ust. 2 u.p.s.).

Zaznaczyć trzeba, że decyzja o przyznaniu albo odmowie przyznania zasiłku celowego ma charakter decyzji uznaniowej. Taki charakter decyzji oznacza, że organ administracji ma swobodę co do ustalenia treści rozstrzygnięcia, związaną

z realizowaniem określonej, w zakresie przedmiotu decydowania, polityki państwa. Kontrola sądu administracyjnego, prowadzona z punktu widzenia legalności decyzji administracyjnych, jest w stosunku do takich decyzji ograniczona. Sprowadza się bowiem do badania, czy w toku postępowania w sposób wyczerpujący zebrano materiał dowodowy, czy dokładnie zostały wyjaśnione istotne w sprawie okoliczności, a zatem – czy prowadząc postępowanie organ rozpoznający sprawę nie uchybił przepisom art. 7

i art. 77 § 1 k.p.a. oraz czy w sposób wszechstronny i wnikliwy rozważył cały zebrany w sprawie materiał dowodowy, i czy po wszechstronnym i wnikliwym jego rozważeniu dokonał prawidłowej oceny istnienia przesłanek warunkujących zastosowanie przepisu przewidującego możliwość przyznania określonego uprawnienia i zakresu owego uprawnienia. Istotne znaczenie przy tym ma uzasadnienie wydanej przez organ decyzji rozstrzygającej sprawę (por. wyrok NSA z 21.06.2011 r., I OSK 1794/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie: "CBOSA").

W ocenie Sądu organy rozpatrujące niniejszą sprawę nie uchybiły wskazanym powyżej przepisom i dyrektywom, w szczególności zaś w wystarczającym stopniu zebrały a następnie oceniły materiał dowodowy.

Rozpoznając niniejszą sprawę należało mieć na uwadze w szczególności podstawowe cele, jakie spełniać ma instytucja pomocy społecznej. Z art. 2 ust. 1 u.p.s. wynika, że ma ona na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Zwrócić należy również uwagę na treść art. 3 ust. 1 u.p.s., w którym wskazano, że pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Ponadto istotnym jest, że z art. 3 ust. 4 u.p.s. wynika, iż potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

W rozpoznawanej sprawie nie budzą wątpliwości poczynione przez organy administracji ustalenia faktyczne, że skarżąca mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubentem. W miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. w styczniu 2016 r. skarżąca uzyskała łączny dochód w kwocie [...] zł ([...] zł renta oraz [...] zł zasiłek pielęgnacyjny).

Bezspornym jest też, że skarżąca spełnia kryterium dochodowe osoby

w rodzinie, o jakim mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.s. ([...] zł), gdyż dochód jej dochód na osobę w rodzinie wynosi [...] zł.

Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu skarżącej, należy stwierdzić, że organy obu instancji prawidłowo ustaliły wysokość jej dochodu. Dla wyliczenia dochodu skarżącej bez znaczenia pozostawał fakt, że pobierana przez nią renta socjalna jest obciążona zajęciem komorniczym w wysokości [...] zł, gdyż z art. 8 ust. 3 u.p.s. wynika, że tego typu potrącenia (w przeciwieństwie do np. alimentów świadczonych na rzecz innych osób) nie uwzględnia się dla ustalenia dochodu osoby wnioskującej o przyznanie przedmiotowego świadczenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 2326/13). Tym bardziej, że – co godzi się podkreślić – skarżąca nie przekroczyła kryterium dochodowego i zasiłek celowy został jej przyznany, aczkolwiek w niesatysfakcjonującej ją wysokości.

Jednakże również w tym zakresie skarga okazała się bezzasadna. Jak bowiem trafnie wskazuje się w orzecznictwie, wydając decyzję z zakresu pomocy społecznej organ winien kierować się przesłankami ustawowymi, w tym m.in. wskazaniami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 u.p.s., w świetle których rodzaj i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy, a potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy winny zostać uwzględnione, jeśli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Wobec bowiem ograniczonych środków finansowych organ nie jest w stanie zaspokoić wszystkich potrzeb osób ubiegających się o pomoc w zgłaszanej przez nie wysokości. Musi zatem przyjąć obiektywne kryteria, według których dokonuje rozdziału środków finansowych (por. wyrok NSA z 02.08.2012 r., I OSK 407/12, CBOSA).

Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, w myśl którego organy pomocy społecznej są upoważnione do limitowania rozmiaru przyznawanych świadczeń z uwagi na ograniczone środki finansowe, a posiadane fundusze muszą rozdzielać pomiędzy stale rosnącą liczbą osób wymagających wsparcia. W ramach pomocy społecznej nie jest zatem możliwe zaspokojenie wszystkich, nawet uzasadnionych, potrzeb osób uprawnionych do przedmiotowych świadczeń (por. wyrok NSA z 20.12.2016 r., I OSK 2837/15, niepubl., i tam przywołane orzecznictwo NSA).

W związku z powyższym, organy obu instancji przyznając skarżącej pomoc w formie zasiłku celowego na niezbędne dla niej potrzeby, tj. dofinansowanie do zakupu kuchenki gazowej i gazu do butli [...] zł oraz do zakupu chemii gospodarczej [...] zł, a odmawiając pomocy na pozostałe wnioskowane przez nią potrzeby działały zgodnie z przepisami u.p.s., w tym art. 39 ust. 1 i 2 i nie przekroczyły przy tym granic uznania administracyjnego. Istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy jest, że skarżąca, jak i jej konkubent systematycznie w różnych formach i okresach korzystają ze świadczeń pomocy społecznej. Powyższe na rozprawie przed Sądem potwierdził sam konkubent skarżącej, oświadczając, że wskazane przez organ odwoławczy decyzje o przyznaniu im zasiłków celowych i okresowych (od listopada 2015 r. do lutego 2016 r.) miały miejsce.

Wypada jeszcze wyjaśnić, że wskazane przez skarżącą wnioski dowodowe zostały przez Sąd oddalone na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., bowiem ich przeprowadzenie nie było niezbędne dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i w oparciu o art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.